HAYALİN PEŞİNDE

Simyacı, Brezilyalı yazar Paulo Coelho'nun bir solukta büyük bir keyif ile okuduğum olağanüstü bir eseridir. Kitap, gördüğü üst üste düşlerin içindeki bir hazine uğruna İspanya'dan Mısır'a kadar giden Endülüslü bir çobanın yolculuğunu ve hayat hikayesini anlatmaktadır. Aslında bu yolculuk çoban için sadece bir yolculuk değildir. Bu serüven, genç çobana hayalinin peşinden gitmesinin öneminin yanısıra, ona hayatı daha yakından öğretecek, işaretlerin aslında insanoğlu için ne kadar kıymetli olduğunu gösterecek ve insanın her şeyden önce yüreğinin sesini dinleyerek, yüreğiyle barışması gerektiğini benimsetecektir. Kitabın ana konusu mutluluk ve hedef üzerinedir. Mutluluk ve hedef kavramları birçok insan için kendilerinden uzak gibi gözükse de aslında biz insanlar için oldukça yakındır. Sadece bizler onları görmeyi çoğu zaman seçmeyiz. Çünkü büyük mucizelerin yani birçok hedefin olmayacağına baştan inanırız. Hayatta hiçbir insan gördüğü bir düş üzerine, binlerce kilometrelik bir çölü geçmeyi göze almaz ya da gördüğü bir rüya için harekete geçmez. Çünkü yolun sonunda bir hazine olduğuna baştan inanmaz. Çoğu zaferle sonlanacak başarı böylece elimizden kaçar gider. Ancak her şey önce inanmakla başlar. Tıpkı genç çoban Santiago'nun inandığı gibi. Bana göre kitabın inanma ile alakalı olan kısmı, bu kitabı olağanüstü yapan şeydir. İnsan inanmaya başladığı zaman, olumlu şeyler de hemen arkasından gelir. Evren, inanan bir insan için bütün kartlarını açık oynar. Kitabın belki de büyük bir kısmı tam olarak bunu anlatmaktadır. Gördüğü düş sonrası genç çobanın bir çingene ve ardından kralla karşılaşması, ardından iş yapmayan bir billuriye tüccarının yanında işe başladıktan sonra, çölü geçmek için lazım olan parayı toplamak için, tüccarın iş yapmaya başlaması, ve o çöl yolculuğunda tanıştığı simyacı... Bütün bunlar inanmış bir çobanın hayalinin peşinden gitmesi için verilmiş bir işarettir. Kitabın içinde geçen diğer bir tema ise, her insanın kendi kişisel menkıbesini gerçekleştirmek üzere dünyaya geldiğidir. Benim fikrim tıpkı kitapta olduğu gibi, insan kaderini kendisi şekillendirir. Yaptığı tüm yanlış ve doğru seçimler insanın kaderidir. Önceden yazılmış herhangi bir şey değildir bu. Çünkü bizi biz yapan yanlışlarımız ve onlardan öğrendiğimiz doğrulardır. Bizler, kaderin var olmadığını veya bizler için olumsuz bir şey olduğunu düşünsek de aslında tek yapmamız gereken yüreğimizin sesini dinlememizdir. Asıl kaderimiz tam burada başlar. Çünkü kader dediğimiz şey kitapta da geçtiği gibi " değiştirilecek bir gelecek olduğu zaman ortaya çıkar." Kitapta işlenen asıl tema da budur. Fakat, çevremizdeki birçok insanın düşünce yapısı buna ters düşmektedir. Pek çok insan, çevresindeki insanların düşüncelerini birebir kendi hayatlarına uygularlar. Daha doğrusu pek çok insan çevresindeki insanlara aynı düşünce yapısını aşılamaya çalışır. Demek istediğim şey, yaygınlaşmış 'herkes için doğru olan hayat kurallarıdır'. Bizlere küçüklüğümüzden, olgunluğumuz kadar hep iyi bir okul okumamız, iyi bir meslek edinmemiz ve iyi bir evlilik yapmamız gibi şeyler söylenir. Fakat, bu iyi kavramı kime göre iyi? Çoğu insan bu kısmı sorgulamaz. Aynı yazarın kitap içinde de söylediği gibi : "İnsan her zaman aynı insanları görürse, bunları yaşamının bir parçası saymaya başlar. İyi, ama bu kişiler de bu nedenle, yaşamımızı değiştirmeye kalkışırlar. Bizi görmek istedikleri gibi değilsek hoşnut olmazlar, canları sıkılır. Çünkü, efendim, herkes bizim nasıl yaşamamız gerektiğine elifi elifine bildiğine inanır. Ne var ki, hiç kimse kendisinin kendi hayatını nasıl yaşaması gerektiğini kesinlikle bilmez." İnsanlar sürekli hayaller kurarlar ve hedefler koyarlar. Aslında aradığımız mutlulukta tamamen bunlar üzerine kuruludur. Çünkü, ulaştığımız hedef bizi mutluluğa götüren şeydir. Mesela, ben üniversite sınavı senesi başladığında, Bilkent'i kazanacağım diye kendime keskin ve kararlı bir hedef koymuştum. Sonuçların açıklandığı gün, bunu gerçekleştirmiş olmanın tarifsiz duygusunu edindim. Benim için, hayatta satın alabileceğim veya bir başkasının bana verebileceği bir şey hayalimi gerçekleştirmiş olmamın yerini alamaz. Çünkü, küçüklüğümden beri benim için hayat hedef, hayal, başarı ve bunların getirdiği mutluluktan ibarettir. Hayalinin peşinden giden ve hedefinden bir an bile kuşku duymayan genç çoban Santiago'nun hikayesi bu yüzden beni kitaba böylesine derinden bağlamıştır.