NASIL BİR HAYAT İSTEDİĞİNİZİN FARKINA VARIN

Her ailenin çocuklarıyla ilgili hayalleri vardır. Onların en iyi yerlere gelmelerini isterler. Bunun için de dünyaya geldiğimiz andan itibaren bizim için bu hayalleri gerçekleştirebilecekleri planlar yapmaya başlar. Bizi nasıl yetiştireceklerini, hangi okullara göndereceklerini; hangi mesleği seçmemiz gerektiğini, nasıl yaşayacağımızı, nasıl biriyle evlenmemiz gerektiğini, neleri yapıp neleri yapmayacağımızı daha günden kafalarında kurmaya başlarlar. Bu planların asıl amacı çocuklarının gelecekte iyi bir hayatının olmasını istemeleridir aslında ama bazı durumlarda aşırıya kaçabilirler. Ailelerimiz bizim iyiliğimiz için geleceğimizi her ayrıntısıyla planlasa da bazen bu duruma karşı çıkıp kendi hayatımızı kendimiz yönlendirmemiz gerekir. Belli bir yaşa gelip kendi kararlarımızı kendimiz verebileceğimiz olgunluğa erişinceye kadar elbette ki ailelerimiz bizim için kararlar verip uygular. Çocuk yaşta kimse kendisi için iyi olacak şeyleri belirleyemez zaten. Yedi yaşındayken gelip de sana hangi okula gitmek istersin diye sorsalar cevap veremezsin. Belki yedi yaşında hangi okula gitmen gerektiğini bilemezsin ama daha o yaştayken gelecekte hangi mesleği yapmak istediğinle ilgili fikirler oluşmaya başlar insanın kafasında. Küçükken meslekler sürekli değişse de büyüdükçe fikirler oturmaya başlar ve kişi kendisinin hangi mesleği yapabileceğini, hangi mesleği seçerse mutlu olabileceğini anlar. Ancak aileler bazen çocuklarının büyüdüğünü ve kendisi için neyin doğru neyin yanlış olduğunu ayırt edebilecek yaşa geldiğini kabul edemiyorlar. Çocuklarının hayallerini ve isteklerini değil de onların çocukları için planlamış olduğu şeyleri yapmaları gerektiğini düşünüyorlar. Çocuklar da ailelerini kırmamak adına onlar ne yapmaları gerektiğini söylerse onu yapıyorlar. Bu yalnızca eve geliş gidiş saatleri ya da nerelere gidilip gidilemeyeceği gibi küçük ya da önemsiz görünebilecek şeyler için değil yukarıda da söylediğim gibi aile çocuğunun hangi mesleği yapmasını isterse çocuk ailesi üzülmesin diye kendisinin hangi mesleği yapmak istediğini, nasıl bir hayatın onu mutlu edeceğini ailesiyle paylaşamıyor. Halbuki işin sonunda ailemiz üzülecek bile olsa bize dayatılan her şeyi kabul etmeyerek kendi hayatımızla ilgili kararları kendimiz verebilmeli, bazı durumlarda ailemize karşı gelebilmeliyiz. Karşı gelmek derken onlarla tartışarak, kavga ederek bir karşı gelişten bahsetmiyorum. Kendimizi doğru şekilde anlatabilir, içimizdeki asıl potansiyeli ailemizin görmesini sağlayabiliriz. Çok otoriter bir aile ile karşı karşıya değilsek eğer eninde sonunda onlar da durumu kabullenir bizi destekler. Eğer cesaretimizi toplayıp bunu yapamazsak ilerde her şey daha zor olacaktır. Ailemiz istediği için okuduğumuz bölüm ve istemeyerek seçtiğimiz meslek her gün daha da çekilmez bir hal alacaktır. Sizi mutlu edecek mesleği yapamadığınız için de hiçbir şeyden tat alamaz hale geleceksiniz. Ölü Ozanlar Derneği. Çoğu kişinin bildiği, kitabını okuduğu ya da filmini izlediği bir eser. Ben filmini izledim ve film ve kitap arasında çok büyük farklılıklar olmadığını duydum. Film üniversiteye girmeye hazırlanan bir grup gencin kendilerini tanıma, asıl potansiyellerini keşfetme ve aileleriyle aralarındaki ilişkileri anlatıyor. Aslında benim yukarıda anlattığım gibi aileleri çocuklarının gelecekte iyi bir yere gelmelerini istedikleri için onları ülkenin en iyisi olduğunu düşündükleri ve üniversiteye en iyi şekilde hazırlanabilecekleri yatılı bir okula gönderiyorlar. Çoğunun üniversitede hangi bölümü okuyacağı ve okulu bitirince hangi mesleği yapacağı aileleri tarafından belirlenmiş bile. Kendilerine hiç sorulmamış o okula gitmeyi istiyor mu ya da ailelerinin düşündüğü mesleği yapmak istiyor mu diye. Gençler de ailelerinin otoritesi karşısında kendilerini anlatamamış, onların düşüncelerine karşı çıkamamış ve mecburen onların isteklerini yerine getirmiş. Ancak filmin sonunda görüyoruz ki ailenin her isteğini yerine getirmek, onların istediği hayatı yaşamak herkesin yapabileceği bir şey değil. Bu ağır yük hayatı o kadar çekilmez kılmış ki gençlerden biri çareyi kendini öldürmekte bulmuş. Aile hayattaki en önemli şeydir. Onlar her zaman bizim iyiliğimizi ister bunun için çalışır. Ancak bazen bizimle ilgili düşünceleri sınırları aşabilir. Her ne kadar onları üzmemek adına her şeyi yapsak da bu aşırıya kaçan durumlarda onların düşüncelerine göre değil de kendi düşüncelerimizle hareket etmeyi göze almak gerekir. JANSET OTUZOĞLU