KENDİMİ SAVUNMAK

Çevremdeki birçok insan benden, kendimden taviz vermemi bekliyor gibi. Beni değiştirmeye çalışma çabalarını anlamıyorum. Neden diye sorduğumda cevap alamıyorum. Onların istediği gibi biri olacaksam ben olmamın ne anlamı olabilir ki? Kendimi hiçbir zaman değiştirmek istemediğini iddia etmiyorum, aksine her geçen gün beni hızla değiştiriyor. Benzer şekilde beni sürekli değiştiren zaman, yani yaşadığım olaylar aracılığıyla kendimden vazgeçmem için elinden geleni yapıyor ve beni mutsuz etmek için önüme çeşitli engeller çıkarıyor. Bu sebeple intihar etmek isteyenlere hak veriyorum. Ancak ben her yeni güne farklı bir ben olarak bakıyorum ve yaşamın bu dinamik yapısı içinde var olmayı seviyorum. Bu yüzden hayatımı sonlandırmayı düşüneceğime asla ihtimal vermiyorum. Sürekli yeni bilgiler öğrenip, iyi ya da kötü görüşler ediniyorum. Ama bunları kimsenin etkisinde kalmadan yapabildiğim için, en azından böyle düşünüyorum, hala "ben" olarak kalabiliyorum. Biri hoşuna gitmeyen bir özelliğimi mantıklı bir şekilde açıkladığında o özelliğimi değiştirmekten de asla çekinmem. Tabii ki bu özelliğim değiştirebileceğim bir şeyse, beni mutsuz etmeyecekse ve beni "ben" olmaktan çıkarmayacaksa. Asla kendimi mutsuz etmek için bir eylemde bulunmam. Mutsuz etme olasılığı olan şeyleri yapıyorum Yılmaz 2 ancak onları yapma sebebim kendime zarar vermek değil kesinlikle. Aksine eğer onları yapmazsam kendime daha fazla zarar vermiş olacağımı düşünürüm. Hayatımdaki birçok kişinin, geçmiştekiler gibi, geçici olduğunun farkındayım. Bu yüzden kendime çevremdeki insanlara verdiğim değerden fazlasını veriyorum. Kimse vazgeçilmez değil. Bu yüzden bu ödevde içimden Sydney Newman tarafından yönetilen Doctor Who adlı dizinin son bölümü üzerine yazmak geldi. Doctor Who'nun ana karakteri olan Doctor'un (başka adı yok) yol arkadaşları sürekli değişiyor. Dizide bu durum zorunlu ve üzücü olaylar sonucu gelişiyor, tıpkı benim hayatımda olduğu gibi. Zorunlu olarak görüyorum çünkü bir insanın hayatımda, bana zarar vermeyi sürdürerek var olabilmesi mümkün değil. Üzücü olarak görme sebebim ise insanlara güvenemediğim için genelde arkadaşlıklarımı uzun gözlemler sonucu kuruyorum. Onları bana zarar vermeyeceğini düşündüğüm için hayatıma dahil ediyorum. Ancak tüm bu çabama rağmen çoğu arkadaşımı seçerken başarısız olduğumu itiraf etmem gerek. Yoksa bu kadar çok görüşmediğim sözde arkadaşımın olmasının başka bir açıklaması olamaz. Geçmişimi değiştirmek için yapabileceğim pek bir şey yok elbette. Elimden umursamamak geliyor sadece. Doctor gibi zaman ve uzayda yolculuk edebilseydim bile değiştirmek istemezdim, Yılmaz 3 Doctor da değiştirmiyor zaten. Çünkü onlar da bugünkü benliğimin oluşmasını sağladılar. Değiştirmek istediğim özelliklerimi zaten kendimi tatmin edebilecek kadar değiştirebiliyorum. Değiştiremediklerimi ise kabulleniyorum ve mutlu oluyorum. Kimse hatasız değil. Ben de birçok hatamı göz göre göre yapıyorum. Ne ben kendimden hatasız olmamı bekliyorum ne de başkası benden hata yapmamamı bekleyebilir. Yanlış seçimler yaparak daha kolay mutlu oluyorum kimi zaman. Çünkü sadece kendimden sorumluyum ve bir başkasına bir zarar vermeyecek yanlış seçimlerimin beni çok fazla üzmesine izin vermemeye çalışırım. Doğru ya da yanlış, yaptığım bir seçimin hayatımda uzun süreli mutsuzluğa yol açacağını fark ettiğimde ise kaçıyorum. Beni mutsuz eden şeylerden kolayca nefret edebiliyorum. Beni bitiren bir duygu değil nefret. Bir nevi savunma mekanizmam. Doctor'un da baş düşmanı olan Dalek'lere karşı evrenin yıkımını getirme potansiyeli olan savaşlarda yer alıp onlara karşı koymayı başarması ve türünün tek örneği olarak yalnız başına yaşamaya devam etmesinin ardında yatan sebep de bence duygularını en iyi şekilde kontrol edebilmesi. Kötü olayların kendisini huzursuz etmesine izin vermeyip evreni kurtarmaya çalışıyor. Şahsen tüm insanlar bir anda yok olsaydı başka türlü bir kaçış yolu düşünemezdim. Umarım kendimi, beni mutsuz edecek her şeyden kaçırmaya devam ederim ve hep mutlu kalırım.