YASAKLAR VE HAYALLER

Bu kitabın adı hemen ilgimi çekti ve internetten araştırıp kapağını da görünce okumaya karar verdim. Uzakdoğu kültürüne karşı büyük bir ilgim ve hayranlığım olduğu için, o kültüre dair içinde bilgi bulunduran çoğu şeyde bende merak uyandırır, aynı bu kitapta olduğu gibi. Kitabın konusundan genel olarak bahsedecek olursam, Çin'de bir otelde tuvalet bekçisi olan yaşlı Bayan Ming ile Fransız bir işadamının karşılaşması ile başlıyor her şey. Daha sonra bu karşılaşmalar, Fransız adamın Bayan Ming'in on çocuğu hakkındaki hikayelerine olan merakıyla bilinçli buluşmalara dönüşüyor. Çoğunuzun da bildiği üzere Çin'in kalabalık nüfusundan dolayı devlet tek çocuk politikası uyguluyor. Dolayısıyla Bayan Ming'in on çocuğu hakkında anlattığı hikayelere başlarda siz de Fransız adam gibi inanmıyorsunuz, ama kitabı okudukça çelişkiye düşüyorsunuz. İşte kitabı sürükleyici kılan en büyük etken de, bu konu hakkındaki bilinmezlik oluyor. Benim üzerinde durmak istediğim düşünce ise bu on çocuk hikayesiyle somutlaşan yasakların insan psikolojisinde yarattığı travmalar... Bir çocuk bile anne babaya kök söktürürken Bayan Ming'in on çocuğunun olması( tam olarak on çocuğunun olduğundan emin olamasak da) beni şaşırtmıştı. Bayan Ming tuvalet bekçisi ve kocasının da iyi bir geliri olduğunu sanmıyorum kısıtlı bir bütçeyle on çocuğa nasıl baktıklarına da anlam verebildiğimi söyleyemeyeceğim. Zaten sonradan bu on çocuktan sadece birinin gerçek olduğunu öğrendiğimde yasakların insanların hayal gücünü tetikleyip, arzularını nasıl kamçıladığını somut bir şekilde gördüm. Çin'in hükümet politikalarına göre bir kadın asla ikinci çocuğuna hamile kalmamalıydı kaldıysa da onu düşürmeliydi. Bu gerçek beni çok şaşırttı. Bir devletin ekonomik refah için daha farklı çözümler bulmak yerine dünyaya gelmemiş canlar üzerinde politika uygulaması, insanların neslini devam ettirme özgürlüklerine kota koymuş olması bence insanlık dışı. Çinli kadınlarında en doğal haklarına getirilen bu yasaktan dolayı travma geçirmiş olmaları ve çeşitli şekillerde savunma mekanizmaları yaratmış olmaları bu hikayede de gördüğümüz gibi ihtimal dışı değil. Belki de Çin hükümetinin bu politikası olmasaydı bile Bayan Ming yine de asla on çocuk yapmayacaktı fakat geçirdiği uzun yaşam tecrübesinde toplumda ve kendinde gözlemlediği eksiklikleri hayalinde yaşattığı her bir çocuğun üzerinde tek tek kurgulayarak zamanla bu kurgularının esiri olmuştu. Yalanlarına herkesten çok kendisi inanıyordu belki de inanmak istiyordu. Bence zaten her anne baba bir önceki çocuğunda gerçekleştiremediği hayallerini gerçekleştirebilme ihtimaliyle bir ikinciyi ister. Bayan Ming'te aynen böyle yapmış. Gerçek çocuğu kızken hayallerinde sahip olduğu çocukların bir kısmı erkek, hiçbir çocuğu diğerine benzemiyor hepsinin farklı bir hikayesi var. Bir diğer yandan Bayan Ming sahip olamadığı on çocuğunun hayallerini kurarken, bu hikayelerini paylaştığı Fransız işadamı ise sahip olduğu özgürlüklerin kısıtlanacağı düşüncesiyle evlilikten ve çocuk sahibi olmaktan kaçmaktadır. İçten içe babalık duygusunu tatmak istese de şuanda sahip olduğu özgürlüğü kaybetme duygusu ağır basmaktadır. Fakat bir kadının çocuk sahibi olabilme içgüdüsü karşısında şaşkınlığa uğramıştır. Bir tarafta sonsuz özgürlüklerin garanti altında olduğu bir ülkenin vatandaşı diğer tarafta baskıcı bir rejimin hakim olduğu bir ülke vatandaşının aynı olaya farklı açılardan yaklaşmasını görüyorsunuz bu kitapta. Bayan Ming'in hayal gücündeki zenginlik en az Fransız işadamını etkilediği kadar beni de etkiledi bir diğer yandan Çin'in ve Çin'e benzer şekilde yönetilen zamanın Sovyetler Birliğindeki dünyaca ünlü birçok yazarı hatırladıkça belki de yasakların en iyi tarafının insanların hayal gücünü zenginleştirmesi olduğunu düşündüm.