Irkçılığın Sona Erecek Olması Bir Rüya mı?

Irkçılık son yıllarda gerek dünyada gerek Türkiye'de hararetli bir tartışma konusu. Aslında ırkçılık belki de insanların varoluşu kadar eski bir düşünce eğilimi. Zamanla insanların çağdaşlaşmasıyla, hümanist düşüncelerin gelişmesiyle günümüzde daha çok eleştirilen ve geri kafalılıkla özdeşleştirilen bir görüş haline gelmiş. Pek çok aydının üstünde düşündüğü ve eleştiren eserler yarattığı bu konuyu anlatan bir eser de birinci elden, Solomon Northup'tan geliyor. Solomon Northup 19. yy'da Amerika Birleşik Devletleri'nde yaşamış özgür siyahi bir vatandaş. Özgür kelimesine dikkat çekmek istiyorum çünkü o zamanlar siyahi insanların özgür olması Amerika Birleşik Devletleri'nde yaşayan çoğu beyaz insanın(!) şaşıracağı bir durum. Nitekim Solomon'un özgürlüğü de uzun sürmüyor. Mutlu bir yaşamı ve ailesi olan Solomon bir gün köle tacirleri tarafından kaçırılıp güneyli zengin bir iş adamına satılıyor. Solomon on iki yıl boyunca esir tutuluyor ve köle olarak çalıştırılıyor. Özgürlüğüne kavuştuğunda esareti boyunca çektiği acıları 12 Yıllık Esaret adlı kitabına yazıyor. Yazdığı kitap ırkçılığın kötü yanlarını gösteren belki de en iyi birinci elden kaynaklardan birisi. Kitap hayatı boyunca maruz kaldığı eziyetleri çarpıcı bir şekilde göz öne seriyor dolayısıyla Solomon'ın hayatını okuyucuya adeta canlı bir şekilde yaşatıyor. Solomon'ın yerinde olduğunuzu ve onun hayatını yaşadığınızı düşünün. Mutlu bir hayatınız varken birden hiç tanımadığınız insanlar tarafından kaçırılıyorsunuz. Bu insanlar size "Artık bizim belgeli kölemizsin, emirlerimize uyacaksın ve karın tokluğuna çalışacaksın." diyor. Bunun sebebini merak ettiğinde alabileceğiniz tek cevap "Çünkü senin ten rengin siyah." oluyor. Yapılan eziyetin insanlığa karşı suçların birkaç kategorisine girmesini geçtim. O sebebin savunulabileceği hiçbir mantıklı argüman yok. Dolayısıyla ırkçılığın da savunulabileceği mantıklı argümanı pek yok. Irkçılığın temeli gücü elinde bulunduran bir grup insanın kötü amaçlarla diğer bir grup insanı kullanmasına dayanıyor. İşin içine bir grup insanın çıkarı girince bir grup insan üzülmek zorunda kalıyor. Irkçılık ten rengini ekonomik, sosyal, hukuksal bir ayrımcılığa dönüştürüyor. Bu ayrımcılık tarih boyunca çok can yakıyor. İnsanın aklına tek bir soru geliyor insanlık ne zaman bu ayrımcılıktan vazgeçecek? Sevinçle söyleyebilirim ki ırkçılık en azından Batı dünyasında eskisi kadar büyük boyutlarda değil. Yine de günümüzde hala hassas bir konu. Irkçılıktan, ırklardan, milliyetçilikten, bahsederken seçtiğiniz kelimelere dikkat etmeniz gerekiyor. Çok kültürlü bir üniversitede okuduğum ve pek çok farklı ırka ve milliyete mensup arkadaşım olduğu için insanların farklı kültürlerine saygı göstermek gerektiğini birinci elden biliyorum. Daha birkaç gün önce Pakistanlı bir arkadaşımla konuşurken Paki kelimesinin ırkçı bir hakaret olduğunu öğrendim. Arkadaşım hoşgörülü bir insan olduğu için dediğime takılmasa da resmi ortamlarda asla söylenemeyecek bir kelime olduğunu söyledi. Paki kelimesini tamamen lügatımdan çıkardım. Yine de basit bir kısaltmanın insanları böyle kutuplaştırmasını anlayamıyorum. İnsanlık ne zaman birbirine bu kadar hoşgörüsüz bir hale geldi? Tıpkı zenci kelimesinin hakaret sayılması gibi. Bir grup insan zenci diyerek insanları ayrım yapıyor ve diğer bir grup insan onlara ırkçı diyerek ayrım yapıyor. İnsanlar diğer insanlardan sadece ten rengi veya doğduğu yer yüzünden nefret etmeye devam ediyor. İnsanların gözlerini bu mantıksızlığı göremeyecek kadar ne kör etti? Fotoğraf 1: "A Tale of Two Hoodies" 2014 İnsanların gözleri nasıl açılır? Eğitim mi? Bilinçlendirme çalışmaları mı? Yoksa insanlar çok mu inatçı? Eski nesilleri kurtaramasak da yeni nesilleri kurtarabilir miyiz en azından? Cevaplanması gereken çok fazla soru var. Uzmanlık alanım olmadığı için cevapları ben de bilmiyorum, kimsenin kesin bir cevabı olduğunu da sanmıyorum. Ama bu konuda çaba göstermemiz gerektiğine eminim. Gelecek nesillerin başına Solomon'ın başına gelenlerin gelmesini istemiyorum. Çözüm ırk gözetmeksizin bütün insanların iyiliği için bulunmalı. Martin Luther King'in de dediği gibi "Bir hayalim var...".