Güzelliğin Coğrafyası

Var mıdır dünyada Anadolu'dan güzel coğrafya? Bir mekanı güzel yapan bulunduğu yer midir yoksa içinde bulunan insanların güzel gönülleri midir? Dünyanın en güvenli, en sessiz yeri olmasa da en güzel kalplere sahip, asırlardır sevginin hüküm sürdüğü toprakların adıdır Anadolu. Ne zaman bu fotoğrafı görsem anneannemi hatırlarım, onun güzel kokusu gelir burnuma ve yüreğim sızlar. Kolay mıdır hiç tanımadığı insanların fotoğrafına baktığında insanın sevdiklerinden, kaybedip de yerini dolduramadıklarından bir şeyler bulması? Yaşlarından, kınalı ellerinden ve giydiklerinden farklı ortak bir şeyleri olmalı insana bu duyguyu yaşatabilmesi için. İşte bu Anadolu insanının güzelliğidir, ne zaman kalbi sevgiyle dolu bir Anadolu kadını görsem anneannem gelir aklıma. İnsan ne kadar hatırladıkça üzülse de sevdiklerinden son bir şey ister, bu isteğini kimi zaman bir eşyasında kimi zaman bir anısında bulur. Ben kaybettiğim dedem ve anneannemi başka yaşlı insanlarımıza baktıkça buluyorum. Baktıkça duygulanıyorum, boğazım düğümleniyor ama hepsinden öte onlardan son bir şey buluyorum bu güzel insanların içlerinde. Belki çok yanlış düşünüyorum fakat bir korkumdan bahsetmek istiyorum; bu güzel insanları kaybetmekten korkuyorum, Anadolu insanının güzelliğini de kaybedeceğimizden ve bir daha bu dünyada anneannem ve dedemden bir şeyler bulamayacağımdan korkuyorum. Sevginin, aşkın hüküm sürdüğü bu topraklarda Fadime nine ve Osman dedenin yer aldığı bu fotoğraf derinden incelendiğinde tüm saflığıyla Anadolu'muzun güzelliği gözler önüne seriliyor. Ayaklarında lastik ayakkabıları, üzerlerinde kaçıncı kez yama yapıldığı belli olmayan kıyafetleriyle, karşılarına çıkmış bir fotoğrafçıyla sohbet ediyorlar. Fadime ninenin Halil KILIÇ kucağında ayıkladığı yarmayla kim bilir kaç günlük yemekleri çıkacak ama ellerinde bir fırsat olsa paylaşmazlar mı bütün varlarını karşılarındaki misafirleriyle? Eminim bunun cevabını hepimiz biliyoruz ve bu cümleleri yazarken duygulanmamın sebebi de bu cevabın ta kendisi. Hangi kuvvet ayırabilir Fadime ninenin kınalı ellerini Osman dedenin ellerinden? Yıllar önce birleşmiş o eller aşkla, kim bilir ne zorlukları atlatmışlar el ele kim bilir kaç çocuk büyütmüşler beraber. Aşkların en hakikilerinin yüzyıllardır haykırıldığı bu topraklarda, bu aşkların en güzellerinden biri olan sevgiliye duyulan aşkın tarifi eli öpülesi büyüklerimizin kıymetini gerçekten biliyor muyuz? Bu sorunun cevabı aşikar ve bu durum da üzülmemiz gereken en önemli konulardan biri. Anadolu'muzun kültürü yok olmaya başladı ve buna toplumun çoğu kesimi kayıtsız kalıyor, hep ülkemiz dışındaki coğrafyalara özeniyoruz ve onlardan bir şeyler kopyalamaya çalışıyoruz. Peki hangisinde vardır İhsaniye Köyü'nden Fadime nine ve Osman dedenin güzelliği? Bu güzellik kopyalanabilir mi başka ülkeden? Sahip olduğumuz güzelliklerin farkında olmadan güzellikleri başka kültürlerde aramanın var mıdır düzgün bir açıklaması? Dürüst olmak gerekirse ben bulamıyorum mantıklı bir açıklama. Nice dervişler, nice abdallar, nice aşıklar gelmiş geçmiş bu topraklardan. Yazık değil midir onların mirasını bırakıp, bu güzel insanlara sırt çevirip sözde modern dedikleri yeni dünyaya ayak uydurma çabası uğruna bir kenara atılan kültürümüze? Ayıp değil midir bir ekip bin alınan verimli topraklarımızı sırf özentilik uğruna yüksek yüksek çirkin binalar dikerek yok etmek? Ama ne yazık ki biz alışmışız burnumuzun dibindeki güzellikleri görmeyip, başkalarına özenerek yaşamaya. İşte bundan bu fotoğrafa baktıkça içim sızlar, Anadolu'muzun güzellikleri tükeniyor düşüncesine kapılırım. Umarım yanılırım ve 50 yıl sonra bir fotoğrafçı bizim neslimizi fotoğrafladığında, birkaç kişi de olsa bizim için yazarken duygulanır ve bu coğrafyanın masumluğu, güzelliği bir gün bozulacak diye benim kadar korkar.