NEKAHET

Heves, bekleyiş, kırgınlık ve kabulleniş... Hevesin ve bekleyişin yüzü ne kadar umuda dönükse, kırgınlığın ve kabullenişin yüzü de o kadar mağlubiyete dönüktür. Umudun gerçeğe dönüşmesi zaferse tabii... Belki de hayatın denklemini kazanmak ve kaybetmek üstüne kurmakla, umudu baştan zaferle eşleştirmekle hata yapıyoruzdur. Zaten bir süre sonra heves, bekleyiş ve kırgınlık sürecini üst üste yaşarsa insan, mağlubiyete odaklanıp pek de umuttan yana kullanmıyor tercihini. Hevesi ve bekleyişi sürekli es geçip hep kırgınlık durağında depresyonda bekliyor. Her koşulda umuda tutunanlara hep özenmişimdir. Ben hayat denkleminde kırgınlık durağında fazlaca oyalananlardanım. Nekahet dönemim yıllarca sürebilir. Her düşüncemde kırgınlık yaratan olayların detayları belirginleşir zihnimde. Bejan Matur'un Aşk / Olmayan kitabın okurken heves kısmını acemice okuyup "bekleyiş" kısmında takılıyorum. Onun da ucundan umutla değil de daha baştan kırgınlıkla tutarak şu dizelerin altını çiziyorum: "Ve 'beklemek Bir humma' Evet!" (Matur, 2016) Beklemek bir humma çünkü galibiyeti ön görmeyenler bir an önce bed kaderleri ile yüzleşmek isterler. Çünkü mağlubiyet tez canlılığı diye bir şey vardır. Çünkü benim gibilerin bekleyişi bile bir önceki nekahet döneminin sonuna rastlar. Tam iyileşmek mümkün olmadan elim cebimde yeni hayal kırıklıklarını karşılamaya hazırlanırım. Anıl AKKÖSE / 21001920 Hevesi boş veren, bekleyişi hazır bir kırgınlıkla dolduran, kırgınlıkta hemen mağlubiyet rüzgarına kapılan bir yapım var. Benim gibilerin meselesi kabullenme dönemiyle. Yolun sonunu içselleştirememekle. Zira kabullenmek nekahet dönemini bitiren bir şey. Bir yaranın kapanması için yara izini kabulleneceksin. Yoksa hep aynı yeri deşer, açık yaraya bakar durursun. Kimisi kendine kastla açıklar bu durumu. Oysa açık yaranın ömrü uzadıkça yenilerinden korunuyor gibi oluyor insan. Bir yanılsama diyelim. Bir şeyle meşgulken başka bir şeyi düşünmezsin gibi. Geçirdiğim bütün nekahet dönemlerine geri dönüyorum kitapla. Hiçbirinin sonlanmamış olduğunun farkına varıyorum. Resmen birbirlerinin soyundan çoğalıp durmuşlar, içimde umutsuzluk hanedanlığı kurmuşlar. "Kabullenmek" tek bir şiir kitabıyla olacak iş değil elbet. Bir kere tutucu olur nekahet dönemini uzun yaşayanlar. Saplanıp kaldıkları duygu bataklıkları çoktur. Sanki o duygular zarar vermiyormuş gibi hayatlarına vazgeçemezler. Üzücü bir olayı erken atlatmak geçmişe saygısızlıkmış gibi sımsıkı sarılırlar kötü hatıralara. Tutucuyum. Üzülerek fark ediyor ama silkelenemiyorum Bu defa şu dizelerin altını çiziyorum: "Bir bağlılıksa bu Geçmişedir. Çocukluğun tamamlanmayan Anılarına." (Matur, 2016) Yaş bir zemine yaslanmak gibi. Sırtını dayıyorsun seni tutuyor, ama ıslanıyorsun. Başka yaslanacak bir şey yokmuş gibi vazgeçemiyorsun da... Anıl AKKÖSE / 21001920 Bir zaman makinesi icat olsa gelecekle işi olmaz benim gibi tutucuların. İlla geçmişe gidip orda halletmeye çalışırlar meselelerini. Her kırgınlıkta başa sarar geçmişin tünelinde kaybolurlar. Geleceğin kapısını zorlamazken mazinin kapılarını aşındırırlar. Geçmişe saplanıp kalmak şimdiye sitemi çoğaltıyor oysa. İnsan kırılgan tarafını ne kadar parlatırsa güçsüz tarafını o kadar görür oluyor aynada. Sonra umut için yeteri kadar sağlam olmadığına karar verip daha en baştan olumsuz düşünmeye başlıyor. Ve bu kısır döngü hiç bitmiyor, nekahet dönemi sonlanmıyor. Ne iyi ne kötü ama zayıf bir ruh hali... Bir türlü bitmek bilmeyen bir iyileşme dönemi. Kitabı kapatırken çelimsizce de olsa yeni adımlar atmaya karar veriyorum. Pek umut aşılayan bir kitap olmasa da öyle ya da böyle kabullenişin önemini kavradığımı hissediyorum. Geriye dönüp bakıyorum ne kadar tutucuysam o kadar hüzün kokan dizenin altını çizmişim. Kararımın arkasında durup kitabı rafa kaldırmadan altını çizecek hüzün kokmayan, geçmişi çağrıştırmayan dizeler bulmaya karar veriyorum. Ve tabii kitabın "Kabulleniş" bölümünde buluyorum aradığım dizeleri ": "İyileştim! İyilik kayasının üzerinde Kainatla konuşarak İyileştim. ... Derken kainat duyuyor beni Yürekle birleşiyor zaman kırıkları Ve toz her şey. Toz ve başlangıç." (Matur, 2016) Anıl AKKÖSE / 21001920