SANA KİM DEDİ BENİ DÜNYAYA GETİR DİYE?

Yaşamak vazgeçemediğimiz bir alışkanlıktır. Albert Camus-SİSİFOS SÖYLENİ "Dünyaya gelmek başlı başına bir tehlikedir." demişti Oriana Fallaci. O ne bu dünyaya inanmıştı ne de ölümden sonraki hayata ve tüm bu inançsızlığıyla yarattı Doğmamış Çocuğa Mektubu. O artık bir tanrıçaydı çünkü o ne bir tanrıya ne de bir başkasına ihtiyaç duyuyordu. Sadece kendi varlığı yolunu aydınlatmasına yetiyordu ve bu ona verilmiş bir hediyeydi. Haksızlığa uğramış bir beden ve onun içinde yaşayan masum bir bebek. Ne kadar küçük ve zarif , hayatın tüm kargaşasını bilmeden yaşayan tek canlı. Acılara katlanmamış , en dibe vurmamış ve her daim büyük bir sessizlikle güne ana rahminde uyanan bir canlı . Acaba bu saflık ve güzellikteki bir bebek dünyada barınan tüm kötülüklerden haberdar olsaydı yine de dünyaya gelmek ister miydi? Peki ya bir anne tüm bu kötülüklerin farkında ise ve hala çocuğunu dünyaya getirmekte ısrarcı oluyorsa bunun sebebi neydi? Doğum öncesi anne çocuk ilişkisini en güzel şekilde inceleyen Fallaci bu iki soruya kitabında yanıt arıyor. Fallaci acaba ne düşünüyor? Fallaci'nin kitapta yarattığı karakter şu an yaşadığımız dünyaya karşı epey bir karamsar. Öyle ki; zaman zaman kitapta yer alan masallar dahi kötümser bir çizgide ilerliyor. Her ne kadar çocuğunu dünyaya getirmemek için kendi kendine sunduğu tezler ağır bassa da karakterimiz çocuğunu dünyaya karşı bir meydan okuma olarak görüyor. Haksızlığa uğradığını ve büyük bir yük altına girdiğini düşünen karakterimizin en büyük destekçisi ise yine doğmamış çocuğu oluyor. Kitapta bir bireyin özgürlüğünden daha çok o bireyin yaşamında özgürlüğünü kısıtlayan hayat etmenleri tartışılıyor. Örneğin erkek ve kadın cinsiyeti arasındaki özgürlük farkı ya da dinine bağlı birisiyle dinine bağlı olmayan birisi arasındaki fark. Kitapta bu karşılaştırmalara sıkça gidiliyor ve hepsi aynı sonuca bağlanıyor: Bu çocuğu dünyaya getirmeli miyim? Belli bir döngünün içindeymişçesine aynı sorular üstüne gelip gidiyorsunuz ve böylece her bir soruya kafa yorarak çözüm arıyorsunuz. Bu sorulardan en zoru ise dünyanın yaşamak için iyi bir yer olup olmadığı sorunsalı. Siz bu tip sorularla boğuşurken Fallaci'nin istekleri daha da bitmiyor. Örneğin sizden doğmamış çocuğun annesi olmanızı ve nasıl bir yol izlemeniz gerektiğinin cevabını istiyor. Bunlar okurlara hem eleştirel düşünmelerini sağlatıyor hem de okurları kitapla bir bütün haline getirtiyor. Karışık ve virajlı yollar sanki Fallaci romanında bir karakter , o denli mutsuz o denli kaygılı. Kitaba baktığımızda cinsiyetçi bir yaklaşımın olmadığını da fark edeceksiniz. Özellikle ilk sayfalarda yapılan kadın erkek eşitliği vurguları ve bebeğin cinsiyetiyle ilgili endişelerin doğmaması bize bunu kanıtlıyor. "Yüreğin , beynin cinsiyeti yoktur. Davranışların da öyle. Hiç unutma bunu." Oriana Fallaci'nin kitapta yer alan bu sözü ise cinsiyetler arası eşitliğin temel ölçütü oluyor. Hızla büyüyen ve gelişen dünyada tek değişmeyen şey orta gelişmiş düzeydeki toplumların ataerkil inanışıdır. Bu inanışı kitabında sık sık irdeleyen Fallaci maalesef bu konuya bir çözüm getiremiyor. Felsefe ve pedagojinin bu kadar sıkı bir ilişkide olduğu kitapta size de küçük roller biçilmiş olması kitabı akıcı kılan bir özellik . Oriana fallaci bu kitabında büyük bir drama da yer vermiş. En sonunda düştüğü fikir ayrılıklarından pişman olan anne kendini bir vicdan mahkemesinde buluyor. Vicdan mahkemesi bölümü yazar tarafından okurlarına sunulmuş en dahice bölüm özelliğini koruyor. Çünkü Fallaci tam bu noktada okurlarından mahkemede tanıklık yapmalarını istiyor. Doğmamış çocuğun annesini savunmanız ya da savunmamanız için size bir jürilik makamı sunuyor. Son olarak bu kitabı okumanın nasıl bir süreç olduğundan ve bize neler kattığından bahsetmek istiyorum . Elinize alıp okumaya başladığınız andan itibaren doğmamış çocuk siz olacaksınız. Özellikle kitabın size sıkça yönelttiği sorular sizin bu kitapla bir bütün haline gelip sokakta dahi yürürken bu kitabı düşünmenizi sağlayacak. Yorucu bir kitap değil aksine hem sürükleyici hem de Pınar Kür'ün çevirisiyle daha da lezzetli bir kitap. Fallaci'nin feminen yaklaşımı ve dünya sorunlarına karşı kendine özgü duruşu kitaba yansımış durumda. Keyifle okuyacağınız bu kitabı bitirdiğinizde çevreye karşı olan duyarlılığınız ve tüm dünyaya bakış açınızın bir anda değiştiğini fark edeceksiniz. Örnek vermek gerekirse bir annenin doğum sürecinde yaşadığı tüm o kaygıları ve bebeğine karşı beslediği tüm o sevgiyi sizde yaşayacak ve hissedeceksiniz . Özellikle güncel sorunlara karşı daha hızlı tepki verebilecek kapasiteye de gelmiş olacaksınız. Not: Tüm resimler Google Image sayfasından alınmıştır.