DÜŞÜN(M)ÜYOR MUYUM?

Hungry Ghosts son bir sene içinde keşfettiğim harika bir müzik grubu. Grubun sözlü şarkıları olduğu gibi sözsüz şarkıları da var. Grup 2000 yılında 'Alone Alone' diye bir albüm çıkarmış. Albüm on bir şarkıdan oluşuyor. Ama şarkılardan bir tanesi var ki, on beş tane albüme değer: I Don't Think About You Anymore, But I Don't Think About You Anyless. Şarkının adı oldukça uzun ve anlamı da derin. Şarkının bende hissettirdiği şeyler ise daha da derin. Bu şarkıyı ilk dinlediğim zamanı hatırlıyorum: bir gün beş buçukta dersten çıkmıştım, sonbaharın son günleriydi, hava oldukça soğuktu ve kış kendini bir hayli hissettiriyordu. Bütün sınavlardan, ödevlerden, arkadaşlarımdan, öğrenci kulüplerinden, sosyal çevremden, kısacası her şeyden çok sıkılmıştım. Ankara'ya , tabiri caizse, aşık olan ben, Ankara'dan bile sıkılmıştım o günlerde. Gitmek istiyordum, ardıma bakmadan her şeyden uzaklaşmak istiyordum. Eve, Kayseri'ye, ailemin yanına dönmek de cazip gelmiyordu. Tek istediğim yalnız başıma kalmak ve bütün sıkıntılardan, sorumluluklardan, hüzünlerden kaçmaktı. Dersten çıktığımda tüm bu düşünceler beynimi kemiriyordu. Omuzlarıma öyle bir ağırlık çökmüştü ki, kendimde yürüyecek takati bile bulamıyordum. Bir banka oturdum, taktım kulaklığımı ve birden bu şarkıyı dinlemeye başladım. Sakin ve hüzünlü bir girişi vardı şarkının. Elli üçücü saniyeden itibaren keman kendini iyice hissettirmeye başlayıp dinleyeni derin bir kedere gömmeye hazırlanıyor gibiydi. İçimdeki sıkıntıları ölçüp tartarken şarkının etkisiyle birden ağlamaya başladım. Aileme duyduğum özlem, okuldaki sorumluluklarımın verdiği ağırlık ve yakın bir zamanda çok sevdiğim o insandan aldığım darbe kendini gözyaşı olarak somutlaştırıyordu işte. 'Neden' dedim, 'Neden düşünüyorum bütün bunları, düşümesem olmaz mı artık daha fazla? Yoksa düşünmüyor muyum?'. 'Olmaz!' dedi keman bana. Sonra ekledi, 'Düşünmeden nasıl yaşayabilirsin ki? Zaten şu zamana kadar her şeyi düşünmeyi ertelediğin için yaşamıyor musun bu duygusal patlamayı? Düşün! Düşün, yor beynini ve meydan oku seni bu hale getiren her şeye. Kaçmak asla çözüm değil. Nereye kadar kaçabilirsin ki? Bir gün geri dönmek zorunda kalmayacak mısın?'. Kemana biraz daha kulak verdim, bazı özel şeyler de söyledi. Haklıydı, sonuna kadar haklıydı. Artık kaçmayacaktım yüzleşmekten ve düşünmekten. Beni alt etmeye başlayan bütün endişelerimle, bütün acılarımla, bütün sıkıntılarımla ve bütün sorumluluklarımla önce yüzleşecek, sonra da üzerlerinde düşünerek onları ben alt edecektim! Şarkının adında söylenenin aksine düşünmeye karar verdim. Kaçma arzum kayboldu. İçimdeki sıkıntı şarkının sonuna doğru kaybolan keman sesiyle birlikte gitti. Ankara'yı yeniden sevdim ve onu hiç bırakmak istemedim. Bana geçen bir buçuk senede yarenlik eden Ankara'nın da, ağır olan derslerimin de, arkadaşlarımın da suçu yoktu. Ben sadece her insanın ara ara girdiği o buhranlı dönemlerden birine girmiştim. Ama Hungry Ghosts'un bu derin şarkısı beni içine girdiğim girdaptan, boğulmama ramak kala çıkardı. Bazı filmler vardır hani ya da kitaplar ya da yerler ya da şarkılar... Dönüm noktamız olurlar. I Don't Think About You Anymore, But I Don't Think About You Anyless de benim için bir dönüm noktası, kendimden ve beni sıkan şeylerden kaçarak ya da kaçmayı hayal ederek hiçbir yere varamayacağımı bana gösteren biricik şarkı. O günden sonra her gece yatmadan önce bu şarkıyı dinlemeye başladım. Her gece kendime, içimde bulunan kuvveti hatırlatarak uyuyorum böylece. Özlemlerin, acıların, korkuların, sorumlulukların aslında bizi büyüttüğünü, geliştiridiğini, içimizdeki kuvvete yeni kuvvetler eklediğini anlıyorum şarkıyı her dinleyişimde. Ve binlerce kez teşekkür ediyorum şarkıyı besteleyen, çalan insanlara. Hungry Ghosts, Alone Alone (I Don't Think About You Anymore But I Don't Think About You Anyless). 2000. Mushroom Music Publishing. CD, Albüm.