MAYMUNLAR CEHENNEMİ

Birkaç gün önce televizyon izlerken kanalları rastgele geçerken gördüğüm bir program ilgimi çekti ve bitene kadar izledim. Genel olarak Osmanlı İmparatorluğu'nun yüceliği, büyüklüğü, hoşgörüsü, adaleti ve benzeri konuları büyük bir aşkla, şevkle anlatıyordu. Konuşulanları dinleyen bir insan olarak söylüyorum, okuduğum hiçbir ütopya kitabında bile böyle muazzam, mükemmel ve muntazam şeyler duymadım. Kuşların su içmesi için cami avlularına açılan oyuklar, göç ederken sakatlanan leylekleri iyileştirmek için açılan vakıflar, kış aylarında acıkıp köylere inen aç kurtları doyurmak için yollara bırakılan yiyecekler gibi cidden insanı üzerinde düşündüren şeyler duydum katılımcıların ağzından. Acaba ne kadarı doğru ne kadar yanlış diyerek ben de kendi çapımda bir araştırmaya başladım. Araştırma esnasında oldukça ilgi çekici olaylarla karşılaştım. Örneğin Osmanlı donanmasında zamanında maymunların sıkça kullanıldığını ve bu maymunların hazin sonu beni ciddi manada şaşırttı. Osmanlı'nın Kuzey Afrika fetihleriyle beraber eskiden adı bile bilinmeyen maymunlara artık İstanbul'da çok sık rastlanıyormuş. Bu maymunların ticareti yapılıyor ve en önemlisi çok keskin gözleri olan maymunlar donanma gemilerinde gözcülük yapıyormuş. Hatta ve hatta insanlar arasında bir statü aracı haline bile gelen maymunların hikayesinin sonu ise yürek burkan cinsten. Bir mollanın Cuma hutbesinde maymunların kadınlar tarafından fena işlerde kullanıldığını söylemesi üzerine galeyana gelen halkla beraber o gün İstanbul'da dalında maymun sallanmaya tek bir ağaç kalmamış. (Ekşi Sözlük, 2016) Bana kalırsa bu hikayeden alınacak ana ders, öncelikle duyduğum her şeye inanmama ve din adamlarının halkı nasıl kolay manipüle edebildikleri mesajlarını aldım. Aklıma daha önceden bir internet sayfasında gördüğüm Stendhal'ın "Dinler çoğunluğun korkusu ve azınlığın kurnazlığı üzerine kuruludur" sözü geldi ve hak vermeden edemedim. (Meraklının Güncesi) Kendi açımdan bakarsam, doğduğum günden beri din kaidelerine sıkı sıkıya bağlı bir aile ve çevrede büyümüş olsam da aklımın bir köşesine kazındı bu sözler ve maymun örneğinin din adamlarının manipülasyonlarının sadece ufacık bir parçası olduğunu tekrardan gördüm. O günden birkaç gün sonra haberlere bakarken oldukça üzücü ve düşündürücü bir manipülasyon olayıyla daha karşılaştım. Haberde 6 kişilik bir çetenin birçok insanı daha önceki hayatlarında Veysel Karani olduklarını söyleyerek kandırdıkları ve çetenin insanlardan büyük miktarda para aldığı geçiyordu. Tıpkı Karanlık Çağ Avrupa'sındaki Katolik Kilisesi'nin okuma yazma bile bilmeyen halkın dini duygularını kullanarak cennetten arsa satması veyahut günah çıkartması gibi bu olayda insanların nasıl kolay manipüle edildiğini tekrardan gördüm. Son örnek olarak, rahmetli dedemden duyduğum Batmanlı bir şeyhin hikayesini anlatmak istiyorum. Zamanında Batman'ın bir köyünde yaşayan bu şeyhin bir kerameti varmış. Suya su katıp ayran yaparmış. Yıllarca hiçbir köylü, şeyhi ya da kerametini sorgulama gereği duymamış. Şeyhin keramet haberleri yayıldıkça diğer köylerden ve şehirlerden kerameti görmek isteyenler şeyhi ziyaret etmeye başlamışlar. Sonralardan İstanbul'dan gelen biri aslında şeyhin kerametinin ayran yapmak değil rakı içmek olduğunu anlamış. Köylülere bunu söylediği zaman ise köylüler bu adamı döverek köyden atmışlar, şeyhe ve kerametine inanmaya devam etmişler. Bu örnekte tekrardan gösteriyor ki, insanların dini duyguları çok kolay manipüle edilebiliyor ve bunu kullan insanlar zaman ve mekan fark etmeksizin bu duyguyu kullanıyorlar. Şimdi tekrardan en baştaki televizyon programına tekrardan gelirsek, onların da bu manipülasyonun bir parçası olduğunu anlamak çok zor olmasa gerek. Objektiflikten uzak bir şekilde, sadece tek bir bakış açısıyla olayları aktarıyorlar. Burada etkilenen taraf olan halkın ise neden bu kadar kolay kandırıldığını ise Livaneli Konstatiniyye Oteli'nde "Yalnız babasını değil, onca acılardan geçmiş, çaresizlik, yoksulluk, savaş, iç çatışma, salgın hastalık gibi birçok nedenle yaralanmış olan halkın da hayata karşı tavrı buydu. Sus, dua et ve katlan! Ne yazılmışsa alnına, o gelir başına." sözleriyle bir nevi açıklıyor. (Livaneli, 2015) Bence bu sebeplere eklenmesi gereken bir madde daha var. Halkın inanma içgüdüsü. Televizyon programındaki insanların olayları öyle bin bir gece masalları gibi anlatmasının bir sebebi var. İnsanlara inanılacak bir rüya bir ütopya sunmak. Çünkü onlar benden çok daha iyi biliyorlar ki insanlara inanılacak bir şey vermek onları kandırmanın temel taşıdır. Temel taşı olmadan da üstüne yalan binasını inşa edemezler. Bunun için sizlere tavsiyem rüyalara, masallara değil de gözünüzün gördüğüne, aklının kabul ettiği, mantık süzgecinden geçebilen bilgilere inanmanız. Güzel günler dilerim..