Üçüncü Sınıf İnsanlar

Küçüklüğümden aldığım bir dersi sizlerle paylaşayım. Siz, siz olun, gerekiyorsa hastanelik olun ama mümkünse herhangi bir "altın kızlar" gününe denk gelmeyin. Yıllardır kendime uyguladığım bu kuralı, sınavların stresiyle unutmuşum. Aslında unuttuğum tam olarak kural değil de bu kuralı yapmama sebep olan etkinlik. Annem de sağ olsun, geçtiğimiz hafta, kendi "altın kızlarını" toplamış, çay, kahve, kek, kurabiye ve kısır eşliğinde muhabbet ediyordu. Böyle masum söylendiğine bakmayın bu sözlerin, hem benim için, hem de o oturma odasında adı geçen ama kendileri bulunmayan insanlar için oldukça acımasızdı, bu muhabbetler. Konuştukları şeyler, genellikle insanı yerin dibine geçirecek tarzdan şeyler. İşte, fark etmeden geldiğim evim ve uygulamayı unuttuğum kuralım başıma ne dert açtı, siz de görüyorsunuz. Eve gelince de çıkmam imkansız bir hal aldı çünkü yetiştirilirken öğrendiğim bütün o görgü kuralları sağ olsun, bana soru soran herkese cevap verme ihtiyacı içerisinde, bir türlü, ne odama gidebildim ne de evden çıkabildim. Neredeyse bir saati aşkın bir süre, tanımadığım bir Nermin Teyze'nin evde kalmış kızının dedikodusunu dinlemek durumunda kaldım. Hayata bakınca anlaşılıyor ki, aslında her ne kadar sözüm ona evde kalmış kızlar oldukça yoğun bir dedikodu malzemesi yapsa da, bu tarz "altın kızlar" toplantıları için, asıl üzücü olan şeyin, birlikte bu kadar vakit geçirmiş insanların aslında çok da fazla paylaşabilecek bir şeyleri olmamasıdır. Uzun zaman buluşmamışlar ama yine de gerçekten konuştukları tek şey bu mu? Üstelik bu toplumun tamamına yayılmış bir özellik. Otuzunu aşmış bir kadın hala bekarsa, bu evde kalmış anlamına geliyor. Teyzeler, gün toplantılarında arkanızdan konuşuyorlar. Size acıdıklarını belli eden ifadeler kullanıyorlar. Ama gerçek şu ki onlar bir araya geldiklerinde gerçekten sohbet etmeyi bilmiyorlar. Üstelik her ne kadar bir aralar bunun sadece bizim ülkemize özgü olduğunu sansam da, dün okudğum bir kitap, beni aksine ikna etti. Bahsettiğim kitap, Francesca Haig'in Ateş Vaazı adlı eseri. Kitap, İngiliz bir kadının günlüğü şeklinde ilerliyordu. Otuzunu aşmış bir kadındı, hikayemizin kahramanı olan Molly ve hikaye boyunca onun kız kurusu muamelesi görmesine tanık olduk. Annesi ona her yılbaşı birisini ayarlamaya çalışıyordu. Evlenmiş olan tanıdıkları, onu hor görüyordu. Bu beni çok üzdü. Neden böyle yaptıklarına anlam veremedim. Evlenmiş olmak, bir marifet değil sonuçta. Hem herkes evlenmek zorunda da değil. Bazıları evliliğe karşı olabiliyor. Bazıları, bekarlığı daha rahat ve uygun buluyor kendisine. Ama daha da önemlisi, kadın olmak, evlenmek zorunda olmak anlamına gelmiyor. Toplumun genel kanısının aksine, her kadın evlenip çocuk yapmanın hayalini kurmuyor. Kuruyor olsa bile, kendisine uygun birisini bulana kadar beklemek, herkesin hakkı. Otuzunu geçti diye kadınlarla dalga geçmek, onları küçümsemek, kimsenin haddi değil. Şimdi bu olaylara bakınca anlıyorum ki aslında her şey insanın bir şey yaparken arkasına ne kadar destek alabildiği ile ilgili. Ama her ne kadar bu dedikoduları ve insanlara bu tarz zulümleri gösterseler de asıl soru şu olmalı bence. Neden kadınlar maruz kalıyor ki sadece? Eğer kadınlar evde kalıyorsa, erkekler de kalıyor olmalı. Kadın bir şey yaptığında herkese konuşacak malzeme oluyor da, erkek bir şey yaptığında neden sadece en fazla üstünkörü şöyle bir bahsedilip geçiliyor? Onlarla dalga geçilmiyor. Aksine herkes onların çok havalı ve karizmatik olduğunu düşünüyor. Aslında cevap da oldukça basit sanırım. Tarihin ilk kayıtlarından beri görülen ve belki de sadece Amazon kabileleri hariç, dünyanın neredeyse her yerinde yayılmış olan cinsiyetçilik konusu mevzu bahis durum. Kadınları ezmek her zaman kolay oldu ve her zaman da kadınlar erkekler tarafından ikinci sınıf insan muamelesi gördü. Bu kültürün oluşturduğu sosyal sınıflarda ise, kadınlar da ezebilecekleri bir sınıf istediler ama elleri uzatabildikleri bu sınıf yine kadınlardan oluştu maalesef. Kadınlar tarafından ezilen bu kadınlar da sosyal sınıflarda üçüncü sınıf insan muamelesi görmeye hala daha devam ediyor.