Bedri Rahmi Eyüboğlu'nun Eserlerinde Dolaşmak

İşi gücü sanatla uğraşmak olan insanların sıra dışı karakterlerini ve hayatlarını pek çok kez okumuşuzdur. Bu insanlar sanatın içine daldıkları zaman, sanatın rengarenk dünyasında oradan oraya hayranlıkla dolanırlar. Ayrıca sanata doymayı bilmediklerinden, onun her alanını başarısız olmak pahasına bile denerler. Bizler de onların maceralarına tanık olma fırsatından zevk duyarız. İşte İzmir'de denk geldiğim "Sevmek Güzel Meslek Reis" adlı Bedri Rahmi Eyüboğlu sergisi bana bu fırsatı sundu. Sanat dünyasına hem edebiyat hem de resim alanında hakim olan Eyüboğlu'nun tablolarının ve kişisel eşyalarının arasında dolaşmak eşsiz bir ayrıcalıktı. Bedri Rahmi Eyüboğlu ismiyle ilk karşılaşmam bir sahafta "Dol Karabakır Dol" derlemesini gördüğüm zamandı. Tabii ilk önce aklıma gelen anneannemin mutfakta yemek yaparken söylediği benim de sözlerini tesadüfen öğrendiğim şarkıydı. Böylelikle ilgimi çekmeyi başaran kitabı elime aldım ve şiirleri incelemeye başladım. O zamandan beri özgünlüğüyle ve yeni şeyler denemedeki cesurluğuyla Bedri Rahmi Eyüboğlu beni etkilemeye devam etti. Bu sergide görmeyi beklediğim şey onun duvarlara asılmış tablolarından çok onun kendisiydi. Tablolarında, kişisel eşyalarında gözlerimi gezdirirken bir yandan da onu tanıdığım kadarıyla "onu" bulmaya çalıştım eserlerinde. Hayatıyla özdeşleştirdiğim her detayda daha da sevindim. Ayrıca şiirlerini de okumuş biri olarak tablolarına baktığımda onları sadece resim olarak algılamadım. Benim bakışlarımda edebi bir algılayış da söz konusuydu. Sergide en dikkat çeken parçalar onun büyük aşkı, Karadut'u Mari Gerekmezyan için yaptığı portreler ve Mari Gerekmezyan'ın da ona yaptığı Bedri Rahmi Eyüboğlu büstüydü. Sergi odasında o büyük aşkın kanıtlarına şahit olabilmek, portrelere baktıkça şiirin satırlarını anlamlandırmak mümkündü. Karadut tablosu beni kendine hayran bıraktı. Fırça darbelerindeki aşk, özen ve tutku beni çok etkiledi. Sevgilisini yüzünü etrafına yerleştirdiği çiçeklerin içinde ölümsüzleştirmişti Eyüboğlu. İşte bu aşkı düşünürken o meşhur Karadut şiiri de dolanıyordu zihnimde. Karadutum, çatal karam, çingenem Nar tanem, nur tanem, bir tanem Ağaç isem dalımsın salkım saçak Petek isem balımsın a gülüm Günahımsın, vebalimsin. (1-5) Eyüboğlu, Bedri Rahmi. "Karadut" Folkart Gallery, İzmir. Bedri Rahmi Eyüboğlu'nun eserlerinin ve kişisel eşyalarının arasında dolaşmanın bir başka ayrıcalığı da onun deneyimlerini kendi deneyimlerimle birleştirebilmek oldu. Tablolarında nelerden etkilendiğini düşünürken ben de bir etkilenen oluyordum aslında. Sanatın, tabloların ve edebiyatın güzel yanlarından birini daha keşfediyordum. Onun Anadolu'yu betimleyişinde kendi babaannemi görüyordum; aşkında kendi aşklarımı, fırça darbelerinde kendi fırça darbelerimi görüyordum. Ben onun cesaretini de görebiliyordum. Evli olduğu halde korkusuzca aşkını yaşayan bir adamı, arkasında bıraktığı sessizlik ve yalnızlık içindeki kadını da görebiliyordum. Bir tablosunda köylerimizi anlatışını, diğer bir tablosunda Fransız ovalarının renklerini, diğer bir tablosundaysa tamamen soyut düşüncelerini de görebiliyordum. İşte bu ayrıcalık beni heyecanlandırıyordu. Biliyordum, bilmediğim şeyleri ise sadece öğrenmiyor; duyularımla, benliğimle onu anlıyordum. Bir sergiye "geçerken uğradım" tavrında gidip tablolara bakıp geçmek benim için hiçbir şey ifade etmiyor. O tabloları anlamak, arkasındaki yaşanmışlıkları görebilmek, anlatılmak istenileni anlayabilmek gerek. Bu sergide ve gittiğim bütün sergilerde elimden geldiğince kendime bir şeyler katmak adına uğraşıyorum. Herkese de bunu tavsiye ediyorum. Zaten yanımda götürdüklerimle de bildiklerimi paylaşmaktan ya da onların bildiklerini dinlemekten gocunmuyorum. Ben bu serginin ve Bedri Rahmi Eyüboğlu'nun hayatında dolaşırken aklımda kalan ve aklımdan geçen naçizane fikirlerdi bunlar. Eğer siz de kendinize bu anlamda bir şeyler katmak isterseniz sergi İzmir'de Folkart Towards'da 12 Mart 2017' e tarihine kadar ücretsiz ziyaret edilebilir.