KAHRAMANLARIN PSİKOLOJILERİ

Hepimiz kahramanlara ve kahramanlık öykülerine aşinayız. Çocukluğumuzdan beri o kadar çok film izleyip kitap okuduk ki kendimizi onların yerine koyduk. Onlar kazanınca biz kazanmış gibi sevindik, gururlandık. Onlar en güçlüler, hiç yıkılmazlar sandık. Ekran başında filme kilitlenmişken aklımızın ucundan dahi geçmedi başarısızlık. Zaman zaman zorlandıklarına tanık olsak da kahramanların kendilerine güvendiklerinden daha çok güveniyorduk onlara. Zaten kazanamayacaklarını bilsek neden izleyelim ki bütün değerini kaybederdi! O hiç sarsılmayan duruşlarının altında bir kimlik aramadık çünkü kahramanların kimliği zaten bize gösterdikleri yüzüydü. Amaçları bizi kötülüklerden kurtarmaktı ve bunu da en iyi şekilde yerine getiriyorlardı zaten. Sadece fiziksel olarak güçlü yanlarını görüyor, psikolojik olarak neler hissedebileceğini es geçiyorduk. Çocuktuk tabii psikoloji nasıl bir şeydir bilmezdik, bilmek zorunda da değildik. Tek işimiz hayranı olduğumuz o karakterleri seyretmekti. Bu çocukluk hayalinden uzaklaştıran bir kitap Açlık Oyunları. Hayatın gerçeklerine götüren ama bilim kurgunun peşini de bırakmayan bir kitap... Bizi o çocukluk kahramanlarının mükemmeliyetinden uzaklaştıran ama buna rağmen kendini sevdirmeyi başaran bir kitap... Kahramanları ulaşılabilir kılıyor, bizden biri yapıyor. Hepimizin içinde saklı olan kahramanı ortaya çıkartıyor. Hikaye ilerlerken sizinde kendinize olan inancınız güçleniyor, "O yapabildiyse ben de yaparım!" demeye başlıyorsunuz. Hayatımızda yolunda gitmeyen şeyleri düzeltebilmek için süper güçlere sahip olmamız gerekmediğini anımsatıyor. Kitabın akıcılığında yol alırken kendinizi kahramanların psikolojilerini sorgularken buluyorsunuz. Neden, nasıl gibi sorular sordukça çocukluğunuzun o süper kahraman algısı yıkılmaya başlıyor. O güçlü imajın altında aslında ne kadar kırılgan bir insan yatabileceğini görünce büyüdüğünüzü anlıyorsunuz. Katniss de o kırılgan kahramanlardan biri. Savaşmamak için her şeyi yapabilirdi ama böyle bir seçeneği yoktu. Hal böyle olunca ister istemez gerçek hayattaki kahramanların seçimini sorgulamak geliyor içinizden. Belki onlar da sahip oldukları unvanlara istemeden ulaştı. Toplumdaki bir sorun onlara batmasaydı hiçbir şey için savaşmak zorunda kalmayacaklardı. Belki de sevdiklerini ve kendi hayatlarını tehlikeye atmak zorunda kalmayacaklardı. Yola çıkmadan önceki bütün tedirginliklerine rağmen tehlikeleri göze almaları onları kahraman yapan asıl özellikleridir. Birçok insan böyle bir durumla karşılaşınca kaçmayı tercih eder. Ancak asıl kahramanlarımız bu riski alacak güce sahip olanlardır. Bu yüzdendir ki o çocukluğumuzda hayran olduğumuz kahramanlar fiziksel güce değil psikolojik iradeye sahip oldukları için kahramanlar olabilmişlerdir. Ancak biz bu gerçeği, büyüyüp empati yeteneği kazabildiğimiz zaman anlayabiliyoruz. Yukarıda bahsettiğim özelliklere sahip her birey benim gözümde kahramandır. Filmlerde, romanlarda sıklıkla bahsedilen "anti-kahramanlar" da en az ana kahramanlarımız kadar cesurlardır. Düşüncelerini başarıya ulaştıramamış olanlar en azından deneme başarısını gösterebildiler. Toplum değerlerine ters düşünceleri benimsemiş olanlar ise çoğunluğu karşılarına alma gücünü gösterebildiklerinden benim gözümde çok daha cesur bireylerdir. Bu durum onları "anti" yapmaz, aksine kendi düşüncelerinin kahramanı yapar. En çok aldanılan konulardan biri de kahramanların mutluluğu. Sanki çok iyi işler çıkartıyorlar diye mutlu olmak zorundalarmış gibi algılıyoruz. Evet belki bizim yaşadığımız sıradan bir hayattan daha tatmin edicidir ancak bu mutluluğun garantisi değildir. Zaten mutluluk üç boyutlu bir resme baktığımızda gördüğümüz göz yanılması gibidir; tam görüyorum derken kaybolur. O yüzden tek bir yönden bakarak sonuca varamayız. Hatta daha çok göremediklerimizdir mutluluklarımız. Kahramanlarımızın da sadece görünen yüzlerine tanık olduğumuz için böyle bir çıkarım yapmak kahramanların insancıl yönlerini hiçe saymaktır. Çocukluğumuzun kahramanlık anlayışından sıyrılıp insanların farklı boyutlarını görebilmemize olanak sağladığı için yetişkinleri tekrar süper kahraman filmi izlemeye veya kitabını okumaya davet ediyorum. Göreceksiniz ki kendinizi ve çevrenizi yeniden keşfedecek, en umutsuz anlarınızda güç alacak bir arkadaş edinmiş olacaksınız. Çünkü onlar artık ulaşılamaz güçlere sahip olan bireyler değil, içimizden biri. Hatta belli mi olur belki o biri sizsinizdir!