Hayat

Bazen hayatı ve hayatın getirdiklerini kabul etmek zordur. Gerçekler ve beklentiler her zaman örtüşmeyebilir. Bu durum, hayata karşı bakış açınıza bağlı. Kurduğunuz hayaller, bütün çabalarınız ve imkanlarınız... Hepsi birdenbire yok olup gidebilir. Dibe vurmuş gibi hissedersiniz. Nefes alamazsınız, ruhunuz daralır, cesaretiniz kırılır. Hayalleriniz, tutkularınız, heyecanlarınız, coşkularınız kaybolup gider. Oysaki hayal kurarken nasıl da heyecanlanırız. Hedeflerimiz için ne kadar da çabalarız, neleri göze alırız. Engellere rağmen, etrafımızdaki karanlığa rağmen... Ya kendinizi hayallerinize adayıp yürüyeceksiniz, ya da hayal kırıklığı yaşayıp dibe vuracaksınız. Günlük hayatta da etrafımızda birçok insan var. Bazıları kalbimizin derinliklerine hitap eder, bazıları ise içimizdeki karanlığı dışa çıkarır. Önemli olan, bizim kime izin vereceğimiz. Kimi kale alıp içimizdekilere dokunmaya müsade edeceğimizdir. Zaten ilk önce kendimizi seversek; geçmiş ile yaşamayı ve hesaplaşmayı, gelecekten de korkmayı bırakabiliriz. Açıp kapattığımız kapılardan ibarettir hayatımız. Önemli olan içimizdeki duygu. Eğer "içimiz" seviyorsa, istiyorsa, gülümsüyorsa; engeller önemli değildir. Yaptığımız şeylerden mutluluk duyuyorsak, her şeye ve herkese rağmen doğru yoldayız demektir... Hayallerin yıkılması, çoğu insan için maalesef tamamen kişisel bir durum olarak algılanır. Günümüzde, yozlaşmış ilişkiler içerisinde, kimse kimsenin kararmış dünyasıyla ilgilenmez! Menfaat ilişkiler içerisindeyiz! Etrafındaki kişiler çok azdır "dünyan" karardığında, çünkü bu tamamen senin sorunun. Madalyonun diğer tarafı ise, karanlık bir dünyanın içine senin girmen... Hiçbir şey, hiçbir zaman göründüğü gibi değildir. Dışarıdan her şey kolay ve sorunsuz gibi görünse dahi. Karanlığı gerçek anlamda yaşayanlar için, aydınlık velinimettir. Elektriksiz bir ortamda büyüdünüz, aydınlık için hayal kurarsınız. Gün gelir, bu hayal gerçekleşebilir ama bunun tersini düşünebilir misiniz? Büyük bir şehirde doğdunuz ve tüm imkanlara sahipsiniz, değerini bilmediğiniz olanaklar bile önünüzde. Tüm bunları bırakıp gitmek? Tamam, idealistlikler ve davalar uğruna harcanmış hayatlar ile beraber gençliğin verdiği aşırı özgüven ve ben yaparımlar... Ama gerçekler farklıdır. Hiçbir zaman unutmamalıyız ki, sahip olduklarımız başkaları için sadece birer hayaldir. Hayallerimiz yıkıldığında, şartlar insanı sonuna kadar yıprattığında, karanlığa gömülüp isyan edildiğinde unutulmamalıdır ki; asıl güç içimizde! Biz istersek, hayat verebiliriz karanlığa. Gökyüzünü mendil gibi yırtıp renkleri yaratabiliriz. Bir insanı değiştirmekle beraber, onun hayatını anlamlandırabilir ya da onun hayatına renk katabiliriz. Nasıl mı? İyilikle, yardımseverlikle, eğitimle ya da küçük bir gülümseme ile. İnsanın içine işleyen bir söz veya bakışla, inanın ki beklenmedik başarılar elde edilebilir. Önemli olan, samimi duygu ve bu duyguyu karşındakine hissettirebilmek, asla iyilikten pes etmemektir. Hayat bir lütuftur, yaşamaya değer. İnsanlar, ne şartlarda yaşarsa yaşasın, bazı temel ihtiyaçları vardır. Birilerini sevmek gibi, bir şeyler yapmak (üretmek) gibi ve belki de en önemlisi; inandığı bir şeyler olması... Bunları başarabilirsek, mutlu olabiliriz. Nerede yaşarsak yaşayalım, ne ile karşılaşırsak karşılaşalım, değer... Kendi hayatlarımız ile ilgili yaptığımız en büyük hatalardan birisi de, kendimizi tanıyamamaktır. Kendi özümüzün, gücümüzün ve becerilerimizin farkına varamamaktır. Hiç kimse mükemmel değildir sonuçta. Fakat, ayaklarımızı yere sağlam basmak ile birlikte, nereden geldiğimizi unutmamalıyız. Hayata kocaman bir eksi ile başlayıp bugün sahip olduklarımız, koca bir artıdır. Yaşadığımız hayatın ne kadar kırılgan, artıları ve eksilerinin ne denli çabuk değişebildiğini unutmamalıyız. Bu yüzden, nasıl bir durumda olursak olalım; şan, şöhret, para ya da zifir karanlık olması önemli değil. Bu hayata faydalı olmak, yaşama ve geleceğe katkıda bulunmak ya da dünyaya bir iz bırakmak; işte bunlar bizim görevimizdir. Bu konudaki esas nokta, kendimizi nasıl ve ne için kullandığımızdır. Karanlıklardan kurtulup tez aydınlıklara... Ferhat Mutlu 21600806