Gezerken Farkında Olmadıklarımız

Gezmek her zaman, herkese çekici gelir. Ama gezilerden ders çıkarmak veya onlardan bir hayat felsefesi çıkarabilenler nedense az. Bu yazımda büyük olasılıkla hayatımda çok büyük bir yeri olan bir gezimden bahsedeceğim. Asıl amacı gezi olmaması ile birlikte bence gezi olarak sayılabilecek bir deneyimdi de diyebilirim. Öncelikle biraz kendimden bahsetmek zorundayım. Ben mütercim tercümanlık öğrencisiyim yani içim dışım yabancı dil desem yalan olmaz. Hatta günlerimi bazen Türkçeden çok yabancı dilde geçirdiğim bile söylenebilir. Ama eskiden bu şekilde değildim ve yabancı dil kavramı hayatımı kapsayan bir kavram değildi. Lafı fazla uzatmadan gezime geçeyim. Aslında bir spor kampı olan Silva Oryantiring kampına, Çek Cumhuriyetine iki haftalık bir geziye gittim. Önce Bruno adlı bir şehri gezdim yüz yıllardır değişmeyen mimariye tank oldum ve insanların bizim ilgi ile baktığımız sokaklardan normal bir şekilde günlük yaşantılarını yaşadıklarını gördüm. Sonra tren ile Olomuc adında küçük bir kasabada bir gün kalıp kamp yeri olan Vidnava köyüne ulaştım. Kampta yeni insanlarla tanışmakla kalmayıp aslında birçok kültür ile karşılaştım. Bu kültürler beni belirli oranda daha farklı bir insan yaptı. Ama benim en fazla ilgimi çeken bunlar değildi tabii ki. Arkadan Çekçe konuşan, önümde İbranice, başka bir yerden Slovence, Lehçe ve daha birçoğu... Gezi devam ederken aslında ne edindiğimi anlayamamıştım. Günler geçti birkaç Çekçe kelime öğrendikten sonra eve döndüm. Bana kalırsa gezilerden öğrenilenler, gezilirken değil, o gezi tamamlandıktan sonra öğrenilir. Evime döndüğümde ilk yaşadığım şey kültür farkının bana kattıkları diyebilirim. Örneğin gezerken gördüğüm yüz yıllardır değişmeden kalmış mimari estetiği ile beni çağıran binaları göremeyince üzüntümü saklayamamıştım. Ama gezinin zamanla bana kattığı, ki bu değişikliği zamanla hissettim, şey bende gelişen dil sevgisi diyebilirim. Döndükten sonra yaptığım ilk şeylerden biri büyük olasılıkla o duyduğum dillerin alfabelerine bakmaktı. Sonra bizde olmayan bu değişik harfler neden var diye düşünmeye başladım. Araştıra araştıra onların dil ailerinden dilin tarihçelerine neredeyse her şeye baktım. Sonuç olarak elimde bu yabancı dilleri öğrenmek için bir istek vardı. Aradan iki yıl geçtikten sonra da lisede yabancı dil bölümünü seçmem ve şu anda mütercim tercümanlık okuma sebebim de budur. Gezerken öğrenmemeyi alışkanlık etmenin önemini göremeyenleri anlamakta güçlük çektiğim söylenebilir. Daha önce belirttiğim gibi küçücük bir şeyin sonucunda aslında aşırı büyük şeyler olabilmekte. Gezerken fark ettiğimiz ya da fark etmediğimiz her şey gezinin sonunda bizi başka bir insan yapacağını düşünüyorum. Örneğin aslında fark etmediğimiz bir sorun, gezdiğimiz yerde mevcut değilse bile bu olguyu aslında bilin altımıza aldığımızı düşünüyorum. Ve bunun sonucunda eğer o sorunla karşılaşmış isek bir anda şaşırarak, ben burayı gezmiştim ve orda bu sorun böyle çözülüyor diye bir düşünce aklımıza gelebilir ve bizi bu sorunu çözmemiz için bir çabaya sokabilir. Dünya insanı olabilmemiz için veya hiç yoktan diğer insanları anlayabilmemiz için de gezi yazıları önemlidir. Kim olursak olalım bu kültürler arası geçiş bence çok önemli. Ve bu geçişlerde karşılaşabileceklerimizi önceden tahmin etmemiz de çok zor. Bu yüzden gezerken çevreyi iyice inceleyip ondan neler çıkarabileceğimizi düşünmeden gezmenin yanlış olduğunu düşünüyorum. Eğer doğru şekilde gezersek kavrayabileceğimiz en küçük şeyin sanki dağdan yuvarlanan bir kartopu gibi büyüyerek hayatımızı önemli bir ölçüde değiştireceğini unutmamak gerekiyor. Kısacası bilinçli gezinin yerini bir şey tutamaz.