KİME GÖRE ADALET?

On yedi seneyi aşkın bir süredir yayınlanan, son altı senedir severek ve merakla takip ettiğim bir manga serisi One Piece. Okurken içinde yaşadığım, rüyalarıma giren, üzerimde çok büyük bir etkisi olan, muazzam karakter derinlikleri ve olay örgüsüyle piyasadaki üç beş sayılı eser haricinde geri kalanların hepsini solda sıfır bırakacak bir yaratıcılığa ve kurguya sahip benim gözümde. Hikayenin gidişatına baktığımızda ise en az bir on senesinin daha olduğu görüyoruz. Artık bu on sene içinde hayatımın daha ne kadar içine girebilir bilmiyorum. Geride kalan altı senede bana kahkahalar attıran, yeri geldiğinde hüngür hüngür ağlatan, yeri geldiğinde ise günlerce hayatı ve bazı kavramları sorgulatan bir yapıt. Her ne kadar üzerinde konuşulacak ve yazılacak yüzlerce konu dahi olsa, bahsedeceklerim çok sınırlı olacak. Bu yazımda, manganın belki de benim için en etkileyici olaylarının geçtiği sırada üzerinde en çok durulan "adalet" kavramından ve bu kavramın bana düşündürdüğü şeylerden bahsedeceğim. Öncelikle, sizden çok basit bir isteğim olacak: Adalet tanımınızı yapınız. Bu soruyu farklı insanlara sorduğumuzda, alacağım cevabı az çok biliyorum. Çoğu insan "Adalet herkesin eşitliğidir." ve "Adalet hak edenin hak ettiğini almasıdır." sözlerinin ekseninde dönen, üzerinde fazla düşünülmemiş ki zaten insanların böyle ciddi kavramları hiç düşünmeden, sorgulamadan nasıl yaşayabildiğini anlamış değilim ve tüm insanlığın yararını gözettiklerini sanaraktan kabataslak bir cevap verir. Her ne kadar ikinci cevap kabul edilebilir olsa dahi gerçek hayatta bu yaklaşım bir iyilik temennisinden zerre dahi öteye gidemez. Çünkü gerçek hayatta adalet dediğimiz şeyin, genel geçer bir tanımı ya da herkesçe kabul edilen kuralları yoktur. Herkesçe dile getirilen düşünceler, istekler olsa dahi bunların hepsini sağlayacak bir otorite yoktur. Adalet dediğimiz olgu, güçlü olanın belirlediği, galip çıkanın mağlup olanlara kabul ettirdiği kurallar bütünüdür. Adalet asla tezahür etmez, tezahür edilen şey adalet olur. Tıpkı manga içerisinde Doflamingo hazretlerinin söylediği gibi: "Adalet galip gelecek diyorsun değil mi? Evet bu doğru. Savaşı kazanan adalet olacak." Geçmişimizde bunun örneklerini çokça gördük, günümüzde de görüyoruz hakeza. Bunun en büyük sebebi, toplumların bir grup kişilere güç ve otoriteyi altın tepside sunmaları. Hatta toplumlar güç ve otorite bağımlısı insanlar olmasın, her daim bir yenilik, farklılık olsun diye demokrasi denilen öyle müthiş(!) bir rejim geliştirmişler ki her şey güllük gülistanlık! Öyle inanmışlar ki, şöyle bir algı oluşmuş tüm dünyada: "Demokrasi adaleti getirir." Adaletin tecellisi olarak demokrasiyi görmeleri -ki anlayacağınız üzere demokrasinin en saçma ve en adaletsiz yönetim biçimlerinden bir tanesi olduğuna inanıyorum- nasıl bir polyannacılık, nasıl bir inanmışlık aklım hayalim almıyor yemin ederim. Bu demokrasi denilen rejimin kurulması ve toplumlara yerleşmesi geçmişte milyonlarca insanın hayatına mal olmuşken, günümüzde bunda ısrar edilmesine anlam veremiyorum. Hele ki "adalet için demokrasi" mantığına katlanamıyorum. Galiba insanlık, çivi çiviyi söker mantığıyla ilerlemek istiyor ama bununla bir yere varılamaz ne yazık ki. Ayrıca dikkat çekmek istediğim bir başka konu daha var. Bu adalet getirme işi diğer adaletli olduğunu iddia edenler tarafından yürütülüyor. Durum böyle olunca da diğerlerinin ele geçirilmiş, yozlaşmış adalet sistemleri hiç değişmeden, kurtarılma ümidi olan toplumlara katbekat daha beter sonuçlara sebep olacak bir şekilde geçiyor. Aslında çoğu zaman geçemiyor bile. O değişim süresince insanlar inciniyor, yuvalar yıkılıyor. Hepsi sözde adaletlilerin çıkarları için. Güçlüler ve sonuç olarak adaletin ne olacağına karar veriyorlar. Enes KAVAK