FEDAKARLIK

Fedakarlığın sözlük anlamları olarak "Her türlü zahmetlere göğüs gererek, davası uğruna sebat eden" ve "özverili" gibi anlamları olsa da, hayatın içinde yaşarken gerek aile yaşantımızda gerekse de sosyal hayatımızda bir çok kez fedakarlığı yaşayarak tecrübe ederiz. Binlerce örnek verilebilecek fedakarlık için ben kendi penceremden baktığımda ilk gördüğüm bir annenin çocuklarını hayata hazırlarken ortaya koyduğu fedakarlık, bir diğeri ise arkadaşlıklarımızı sürdürmek, güzel dostluklar inşa etmek ihtiyaç duyulduğunda ya da ihtiyaç duyduğumda samimi insanların etrafımızda olması için gösterdiğimiz fedakarlıktır. Anne için dokuz ay karnında taşımasıyla başlayan fedakarlık, onun çocuğunun yaşına, mesleğine, unvanına bakmaksızın hayatı boyunca hiç eksilmeden sürdürdüğü, görülmeyen, dünyanın en güçlü manevi bağıdır. Bu nedenle en küçük hastalığında canından can kopan, gece gündüz uyku, yeme, içme gibi beşeri ihtiyaçlarını hatırlamadan evladı için çırpınan anne; fedakarlığın yer yüzünde gösterilebilecek en büyük örneğinin hep öznesi olmuştur ve olacaktır. Sağlıkta olduğu gibi çocuklarının geleceği için duyduğu endişe nedeniyle onları hayata hazırlamak için en temel ihtiyaçlarının iyi bir eğitim almaları gerektiğini bilir ve bunun için yoktan var etmek anlamında bazen matematiğin açıklamakta zorlandığı denklemlerde her şeyini ortaya koyarak, evlatları için en iyi eğitim olanağını sağlamayı hedef, amaç ve misyon edinir. Okula gidilen ilk gün belki okulda ağlar ve beni görmek ister diye endişeler içinde günün ilk saatlerinden akşam saatlerine kadar okul önlerinde bekleyen annelerin bu davranışı fedakarlık dışında başka bir isimle adlandırılamaz. Hafta sonu beraber gidilen alış verişte kendi ihtiyaçlarının tamamını erteleyip çocuklarının bir eksiği kalmasın okulda, ya da arkadaşları arasında mahcup olmasın diye tüm kaynaklarını onların ihtiyaçlarına kullanan annenin davranışıdır fedakarlık. Hayata ilk başladığımız günlerde ilk arkadaşlarımız kardeşlerimizdir. Daha bebeklik çocukluk yaşlarında başlar özveri ve fedakarlık örnekleri. Büyük abiler ablalar kardeşlerini koruyup kollarlar. Kendilerine alınan, tüm araç gereç, gıda gibi ürünleri bölerek kardeşlerine vererek öğrenirler ve gösterirler fedakarlığı. Yaşımız büyüdükçe bu paylaşım alanı giderek genişler ve kardeşlerimizle olan paylaşımımızın üzerine dış dünyayla olan ilişkilerimizde eklenir. Hayatın farklı alanlarındaki insanlar ile münasebetlerimiz başlar ve giderek artar. Okulda, iş yerinde bir çok insan beraber oluruz. Güven, dostluk, arkadaşlık gibi kavramların altını doldurmak için başlarız arayışa. Bir çok deneme yanılmalarımız olur. Ama her zamanen iyiyi isterken en güvenilir dostu, arkadaşı isterken hep fedakarlık yapmamız gerekir. Gece yarası sizi arayan arkadaşınız için gittiğiniz eczane aldığınız ilaç ve onu ziyaretiniz fedakarlıktır ve dostluğa dönüşecek bu birlikteliğin çimentosudur. Bir arkadaşınızın ihtiyacını o sizden talep etmeden bilmek ön görmek ve gidermektir fedakarlık. En kıymeti dostluklar en temeli sağlam arkadaşlıklar hep böylesi özverili ilişkilerden doğmuştur. Ben yarın kaldığım yurtta odamı değiştiriyorum diyen bir arkadaşa yardıma ihtiyaç var mı demeden bir anda odasının önünde görünmek, yetişmeyen bir ödevde en kıymetli zamanını arkadaşına ayırmak, acelesi olduğu telaşesinden belli olan arkadaşa sırasını vermektir fedakarlık. Yukarıda bir çok örnekle ortaya konulduğu üzere fedakarlık hayatın hemen hemen her alanında hep önümüze gelen kendimizden vermemiz gereken, paramızdan, zamanımızdan, uykumuzdan ödün verdiğimiz en güçlü duygudur. Beklentisiz olmalıdır. Fedakarlığım olmazsa olmazıdır beklentisiz olması. Yoksa o mahsuplaşmak üzere kurulmuş bir tür ticaretin önüne geçmez. Hiç biz zaman akıldan çıkarılmaması gereken şudur ki yapılan fedakarlık belki bugün belki beklenen gün karşılık bulmayacak ya da teşekkürle taçlandırılmayacaktır ama hiç ummadığımız en çok ihtiyacımı olduğu günde muhakkak bize fazlasıyla dönecektir. Bize düşen fedakarlığı gösterip beklentiye girmemektir.