ÇÖLDE BULUNAN GALAKSİ

! Hayat bazen bize beklenmedik süprizler yapar ve öyle fırsatlar sunar ki bu fırsatı kaçırmamamız gerektiğini daha ilk saniyesinden anlarız. Mısır yolculuğu da böyle başlamıştı benim için. Kendini arayış olarak nitelendirdiğim yol tutkusunun, hayatta tek amaç edinmemiz gereken şey olduğunu düşündüğüm için ben bu tür fırsatları fırsat olarak değil gereklilik olarak görürüm. Bu nedendendir ki duyduğum ilk andan, Türkiye'ye dönüş yaptığım ana dek beni güzel bir rüyadaymışım gibi hissettiren Mısır gezisi, tecrübe edindiğim ve en çok keyif aldığım gezilerden biriydi. Çöl kri bana en çok çekici gelen noktasıydı Mısır'ın. İzlediğim lmlerden, okuduğum kitaplardan içimde hep bir çöl sevdası oluştu. Çölün asi bir ruhu olduğunu düşünürdüm, anlaşılması gereken bir ruhu olduğunu ve çölün herkesi kabul etmediğini düşünürdüm. Bu yüzden olabildiğince erkene çekip kendimi çöle atmama vesile oldu Mısır.! ! Sahra Çölü'ne doğru yol alırken içimi ufak bir korku ve endişe kapladı fakat sürekli bu anın bir daha gelmeyeceğini ve her saniyemin key ni çıkarmam gerektiğini hatırlattım kendime. Arap müzikleri eşliğinde yaptığımız adrenalin dolu safari turundan sonra kendimizi, belirlediğimiz bir kamp alanına attık. Bu alan, kendini tüm dünyadan uzak hissetmeme yeterli oldu çünkü; orada ne kadar bağırsan da sesinin duyulmadığını hissediyor ve etrafında medeniyete dair tek bir şey dahi göremiyorsun. O noktada kalbinin derinlerinde yalnızlığını hissediyor, aslında mühim olan şeyin o an orada bulunan insanlarla yaşamını paylaşmak olduğunu anlıyorsun. Yemeğini paylaşıyorsun, hayatta kalmayı, eşitliği önemsiyorsun. Sen asla fazla ya da eksik olmuyorsun. Paylaşarak çoğalıyorsun. Arkadaş edinebiliyorsun çünkü; çölde ne sakınacağın bir malın ne de yapman gereken bir 'gündelik' bir sorumluluğun var. Fazlaca zamanın, geçmişinden bugüne seni sen yapan anıların, küçük hayvan arkadaşların ve seni sana sorgulatacak ve gece sana eşlik edecek yıldızların var. ! Çölde kaldığın her an, geçmişinde ne yaptığın ya da gelecekte ne yapacağının hiçbir önemi yok. O an mühim olan insanlarla paylaştığın her saniye ve hissettiğin her şey aslında. Şehirde belki yüzüne bile bakmayacağın yemek, çölde sana dünyanın en güzel yemeği gibi geliyor, kendini tamamen mutlu ve dinç hissediyorsun. Çöl sana azla yetinmeyi öğretiyor. Aslında azla yetinmek değil, olması gereken kadar yiyecek ve eşya ile yetinmeyi öğretiyor. İnsanı insan yapan her değeri senin suratına tüm gerçekliğiyle vuruyor. Her ne kadar karnının doyduğunu hissedemeyip geceleyin soğuktan tir tir titreyip sabahleyin sıcaktan kavrulsan dahi kendini dünyanın en huzurlu insanı ilan edebiliyorsun. Çölde ne konforlu bir yatağın, ne de başına bir şey gelse seni kurtabilecek kimsen yok. Ama sen belki yıllardır hiç değişmeyen o halının üzerinde uzanıp yıldızları seyrederken kendini dünyanın en rahat yatağında uzanıyormuş gibi düşünüyorsun. Bu zorlamayala değil kendiliğinden oluyor. Çünkü o an, beş yıldızlı otelde değil beş milyon yıldızlı otelde kalıyormuş gibi hissediyorsun. Uyurken 5 metre ötendeki ses dahi yankılanmadığı için hiçbir sesi duyamıyorsun, tek odak noktan yıldızlar ve varoluşun oluyor. Yıldızların seni yavaş yavaş kendine çektiğine şahit oluyorsun. Hiç görmediğin galaksiler bulup onları gezintiye çıkıyorsun. Geceleyin bir yandan bedevilerin ateş başında çalgılarıyla çaldığı müziği işitirken bir yandan bedenini sahra çölünün soğuk kumlarına bırakıp kendini yeni gezegenlere atıyorsun. Galakside gezindiğini her hücrende hissedip kendini, kurallarını senin yazdığın, her doğrunun doğru olduğu her yanlışının yanlış olduğu gezegende buluyorsun. O an yaşadığını hissediyor, kendini hiç uyanmak istemeyeceğin, yüzünde bir gülümsemeyle rüya alemine atıyorsun.! ! Ve işte ben ülkeme, evime döndüğümde yüzümde ufacık bir burukluk dahi kalsa da bunu deneyimlediğim için kendimle gurur duyuyorum. Yeryüzünün en güzel yemeğini yediğim, en güzel müziğini dinlediğim, en güzel dostluklarını kurduğum için kendimi bir o kadar da şanslı hissediyorum. Hayatta kalma hissini içimde taşımamı sağlayan, hiç unutamayacağım bir serüvendi bu. Bu sebeple insan ne isterse asla ertelememeli ve yapmak istediği her şeyi yapmalı, hayal dünyasında kendini nerede görüyorsa oraya gitmeli diye düşünüyorum.