BÜYÜK OZANIN BÜYÜK ESERİ

Bu haftaki yazımda, sizlere Türk edebiyatında önemli bir yere sahip olan, Aşık Veysel mahlasıyla bildiğimiz, değerli halk ozanımız Veysel Şatıroğlu'ndan ve pek kıymetli eseri Dostlar Beni Hatırlasın'dan bahsetmek istiyorum. Aşık Veysel, 1894 yılında, Sivas'ın Şarkışla ilçesine bağlı Sivrialan köyünde dünyaya geldi. Veysel'in iki kız kardeşi, yörede yaygınlaşan çiçek hastalığına yakalanarak yaşamlarını yitirdi. Ardından Veysel de yedi yaşında aynı hastalıktan dolayı bir gözünü kaybetti. Bu durumu kendi sözleriyle şöyle ifade etmektedir: ''Çiçeğe yatmadan evvel anam güzel bir entari dikmişti. Onu giyerek beni çok seven Muhsine kadına göstermeğe gitmiştim. Beni sevdi. O gün çamurlu bir gündü, eve dönerken ayağım kayarak düştüm. Bir daha kalkamadım. Çiçeğe yakalanmıştım... Çiçek zorlu geldi. Sol gözüme çiçek beyi çıktı. Sağ gözüme de, solun zorundan olacak, perde indi. O gün bugündür dünya başıma zindan.'' Babasının kendisine oyalanması için aldığı sazla türküler çalmaya başlayan ve aşık geleneğinin son büyük temsilcisi olan Aşık Veysel, bir dönem yurdu dolaşarak Köy Enstitüleri'nde saz hocalığı yaptı. Yaşama sevinciyle hüznü, iyimserlikle umutsuzluğu şiirlerinde iç içe işleyen ve her yıl Şarkışla'da adına şenlikler düzenlenen ozanımız, 1973 yılında akciğer kanseri sonucunda hayatını kaybetti. Dostlar Beni Hatırlasın, Aşık Veysel'in şiirlerinin toplandığı, çok anlamlı ve kıymetli şiirlerini barındıran önemli eserlerinden biridir. Can kafeste durmaz uçar Dünya bir han, konan göçer. Ay dolanır yıllar geçer Dostlar beni hatırlasın. En çok bilinen şiirlerinden biri olan Dostlar Beni Hatırlasın'ın bu dizeleri, çok derin bir anlam barındırır aslında içinde. Aşık Veysel bu dizeleriyle, kimsenin sonsuza kadar yaşamayacağını, zamanı gelince hepimizin bedeninin bu dünyadan silinip gideceğini, bu yüzden asıl önemli olan şeyin ismimizin geride kalanlar tarafından hatırlanıp yaşatılması gerektiğini belirtmiştir. Her ne kadar ne zaman öleceğimizi bilmediğimizden bize sonsuza kadar yaşayacakmışız gibi gelse de, dünyanın düzeni gereği hepimiz ölümü tadacağız ve o zaman geriye adımız, yaptıklarımız, dünyaya bıraktıklarımız kalacak. İşte bu yüzden önemli olan, doğru davranışlarda bulunmak, topluma faydalı bir insan olmak için çabalamak ve sevdiklerimizin kalbinde unutulmayacak bir yer kazanmayı başarabilmek. Ancak bu sayede dostlarımız tarafından hatırlanır, hep yaşatılırız bıraktığımız anılarla. Bence, Aşık Veysel bizlere bıraktığı bu anlamlı ve öğretici şiirleriyle bunu başarabilmiş ve hepimizin kalbinde önemli bir yer edinmeyi başarabilmiştir. Dost dost diye nicesine sarıldım Benim sadık yarim kara topraktır. Beyhude dolandım, boşa yoruldum Benim sadık yarim kara topraktır. Aşık Veysel, Kara Toprak adlı şiirinde yazdığı bu dizelerle, yine ölüm ve dünyanın faniliği konularını işlemiştir. Bu dünyada ne kadar çok şeye sahip olursak olalım, ne kadar güçlü arkadaşlıklarımız, aşklarımız olursa olsun, ölümün bir gün bizi hepsinden ayıracağını ve asıl ve sadık dostumuzun toprak olacağını dile getirmiştir bu şiiriyle değerli ozanımız. Kimse bizi kara toprak kadar sabır ve aşkla bekleyemez, bu yüzdendir ki, tek sevdiceğimizdir. Bu yüzden, bir öğüttür aslında şairin bu dizeleri. Çoğu zaman gereksiz şeyler için o kadar üzüyoruz ki kendimizi, hırslanıyoruz, yıpranıyoruz. İşte o zamanlarda, Aşık Veysel'in bu dizelerini hatırlayıp hayatın gereksiz şeyleri dert etmek için çok kısa olduğunu, bize verilen bu zaman içerisinde mutlu olup çevremizdekileri de mutlu etmenin yollarını aramamız gerektiğini hatırlamalıyız. Uzun ince bir yoldayim Gidiyorum gündüz gece. Bilmiyorum ne haldeyim Gidiyorum gündüz gece. İnsanın yeryüzündeki, kainat içindeki bilinmez yolculuğunu bu kadar basit, bu kadar güzel anlatan başka bir dize var mıdır? Ülkemizde türkü olarak da önemli bir yere sahip olan ve birçok sanatçı tarafından yorumlanan, yer yer gözlerim dolarak, yer yer tebessümle, biraz hüzün, biraz neşeyle, ama tamamen huzur içinde dinlediğim, Aşık Veysel'in ölümsüz eseri... ''Hayat nedir?'' sorusuna verilebilecek en iyi cevaptır aslında bu türkü ve iki kapılı bir handaki kapılardan birinin doğmak, ikincisinin ölmek, hanın ise dünya olduğu, bitmek bilmeyen bir yolda kişinin kendisine haykırışıdır. Buram buram hayat ve ölüm kokan dizeler... Her ne kadar gözleri görmese de, aslında hissederek hepimizden çok daha fazla görebilen, çok duygusal bir dünyası olan, geride bıraktığı şiirleriyle bize bu dünya hakkında düşünme fırsatı tanımış olan ve uzun yolun sonundaki menzile erişmiş olan çok değerli ozanımız Aşık Veysel'i saygıyla anıyorum...