MESAFELER ENGEL DEĞİL!

Christopher Nolan daha önce izlediğim Başlangıç, Akıl Defteri, Batman Üçlemesi ve Prestij gibi filmleriyle çoktan beğenimi kazanmış bir senarist ve yönetmendir. Yıldızlararası filmi ise daha vizyona girmeden, tanıtım videolarıyla dahi bende çok büyük bir merak uyandırmıştı. Bu nedenle de vizyona girdiği gün ilk işim filmi izlemek oldu. Filmle ilgili kısa birkaç bilgi verecek olursam; senaryoyu yazma sürecini Nolan kardeşler ünlü uzay fizikçisi Kip Thorne ile sürekli dirsek teması kurarak yürütmüşler. Dünya'nın artık Çakmak-2 sonuna yaklaşılmıştır ve NASA bu konuda gizli bir çalışma yürütür. Bu gizli çalışmayı eskiden mühendislik ve astronotluk yapmış olan Cooper bir rastlantı sonucu öğrenir ve sürece dahil olup ailesinden ayrılarak uzaya gider. Kolayca tahmin edilebileceği üzere iki duygu ön plana çıkıyor: insanoğlunun bir şeyler başarabilme güdüsü ve bu uğurda yapılan fedakarlıklar. İnsanlık varoluşundan bu yana şüphesiz ki çok büyük sorunlarla karşılaşmıştır ve karşılaşacaktır. Her ne kadar ortada büyük bir problem yokken bir başlarına kalan yaşlı çiftler gibi sürekli didişsek de, yeri geldiğinde el ele tutuşmasını da biliriz. Filmde de yer yer gerilen sinirler, yer yer kırılan kalpler olmasına rağmen her şey birlikte hareket ederek çözülüyor. Açıkçası bir izleyici olarak da bu duygulara ortak oluyorsunuz. Genel olarak görevin büyüklüğü ve Hans Zimmer'ın müzikleri sebebiyle fazlasıyla gerilirken, yapılan hatalar ve söylenen bazı sözlere üzülüp başarılan bir şey sonrası siz başarmışsınız gibi sevinebiliyorsunuz. Filmin sonunda sanki o kadar uzay yolculuğunu, macerayı, karadelikleri siz atlatmışsınız da Dünya'daki yerçekimine alışamamışsınız gibi normal yürüyemeyebiliyorsunuz; tabii eğer filmin vurucu sonunun etkisinden kolayca kurtulup kalkabilirseniz. Öte yandan film bilinmeyen bir gelecekte geçtiği için, her ne kadar bilim-kurgu da olsa, insanlığın bilim ve teknoloji alanında kendini geliştirirse neler başarabileceğini çok güzel bir şekilde yansıtmış. Özellikle de insanlığa dair çoğumuzun artık çok fazla umudunun kalmadığı, savaşların, gaddarlıkların, bencilliklerin kol gezdiği dünyada Yıldızlararası, hiç değilse umut aşılıyor. Çakmak-3 Fedakarlık ve aile meselesi ise asıl konu uzay seyahati gibi dursa da filmin temelinde yer almakta. Günümüzde insanların tek derdi kendilerine ne şekilde olursa olsun fayda sağlayacak işler yapmak. Başka insanları veya yaptığı şeylerin sonuçlarını önemseyen çok az kişi var artık. Aile kavramı da bununla paralel bir şekilde yozlaşmaya başladı. İnsanların anneleriyle babalarıyla artık eskisi gibi ilişkisi yok. Oysaki zor bir durumda kalındığında sığınılacak ilk limandır baba evi veya aranacak ilk kişidir anne. Bu yüzden günümüzde insanlar bu kadar yalnız. Filmde ise bir baba ile kızının mesafelere ve yıllara meydan okuyan ilişkisi gerçekten gözleri dolu dolu yapıyor. Her ne kadar araları bozulsa da, yıllarca konuşmasalar hatta aynı zamanı yaşamasalar da o sevginin bütün engelleri aşabileceğini, eğer bir baba "Döneceğim." diyorsa ne yapıp edip döneceğini bize gösteriyor. Çakmak-4 Yıldızlararası, benim yaşama amacımın ne olduğundan şüphe duyduğum bir dönemde bana ilaç gibi geldi. İnsanın en kötü durumdan bile eğer gerçekten inanırsa çıkabileceğini ve bana artık inanmayı bıraktığım değerlere yeniden sıkıca bağlanmam gerektiğini gösterdi. Belki filmin uzayda geçmesi ve fazlaca anlaşılması zor düzeyde fizik barındırması insanın gözünü korkutabilir ama izlenince çok net görülüyor ki olaylardan çok durumlar ve karakterler arası ilişkiler önemli. Yani içerdiği mesajların çoğu sakin bir kasaba hayatını anlatan bir filmde de verilebilir ama uzayda yaşadıkları olaylar ve fizik kısmı filmin çok daha başka boyutlara ulaşmasını, efsaneleşmesini sağlıyor. Böylesine basit konuları bu kadar epik bir şekilde seyirciye aktarabildiği için Christopher Nolan'a olan saygım da filmden sonra katbekat arttı. Yıldızlararası eğer mümkünse sinemada, değilse de bir şekilde kesinlikle izlenmesi gereken, tekrar tekrar izlendiğinde ilk kez izliyormuş gibi keyif verecek bir başyapıt.