ALDATMADIN ALDANDIN

Berrak tertemiz suyu olan duru bir nehir ve bu nehrin üstünde bir köprü düşünün. O nehir sizsiniz. Berrak suyunuz sizin duygularınız ve köprünüz de insanların duygularınız üzerinden geçtiği yol olsun. Fark ettiyseniz geçtikleri diyorum çünkü kimse sizin duygularınıza balıklama atlayamaz. Sadece kıyısından geçer ve siz ona huzur veren bir ses de dinletebilirsiniz ya da acınızla çağlayabilirsiniz. Yahut hiç kimse gürleyerek çağlayan bir nehirden sağ çıkamaz. Hiç köprünüzden geçerken, üstünüze kayalar fırlatıp suyunuzu çağlatan oldu mu? O duruluğu bozan akışınızı bir sürelik durdurup sonrasında acıdan sizi gürleten? Olduysa bilirsiniz ki o nehir aynı berraklığıyla akmayacaktır o insana ve o köprünün tahtaları gevşemiştir. Tekrar gelmek isterse, o tahtalardan düşüp kendi attığı sivri kayalara çarpacaktır. Farkındaysanız kendi attığı sivri kayalar diyorum çünkü aslında siz berraktınız ve o berraklığı sivri kayalarıyla bulanıklaştıran siz değilsiniz. İkili ilişkiler de aynı bu şekildedir. İhanet, sivri kayaları beraberinde getirir ve berrak olan tertemiz duygularınızı bulanıklaştırır. Bulanık bir suda önünüzü göremezsiniz ve kimse önünü göremediği bir suda yüzmek istemez. Tıpkı artık güvenemediğiniz bir insanla sonunuzu göremediğinizden artık onunla yürümek istemeyeceğiniz gibi. Ben bu kitabın ana kahramanını aşk, tutku ve ihanet olarak yorumluyorum. Ana kahramanı duygular olan bir kitap. Kendinizden bir nokta bulabileceğiniz, köprünüzün tahtalarını gözden geçireceğiniz bir süreç diyelim. Köprüden yanlış insanlar geçse de, her ne kadar sivri kayalarıyla size zedeleseler de siz nehirliğinizden bir şey kaybediyor musunuz? Siz yine sizsiniz. Sadece güveniniz zedeleniyor o kayalarla, haliyle yaralanıyorsunuz da. Lakin her yara sarılır her ne kadar iz bıraksa da. Hatta üstünden zaman geçtikten sonra o izlere baktıkça bir savaştan güçlü çıkıp hayatta kalmış olmanın mutluluğunu yaşarsınız. O izler sizin hayata ne kadar tutunduğunuzu, size ne kadar güçlü olduğunuzu aynaya her bakışınızda hatırlatır. Siz bir gazisiniz artık. Aşkın, ihanetin, acının ve tutkunun gazisisiniz. Yenik düşmediniz. İzlerinizle barışık, geleceğe dair de umutlusunuz. Böyle bir acıdan geçmeseydiniz güçlü olduğunuzu asla fark edemeyecektiniz belki de. Şimdi yeni bir köprü inşa edeceksiniz. Bu sefer yolu daha meşakkatli olan bir köprü. Herkesin geçmeye cesaret edemeyeceği, bazılarının sadece uzaktan bakmakla yetineceği bir köprü. Aldığınız bu darba, yüzünüzdeki o çizgiler, kalbinizdeki savaştan kalma o izler karşınızdakine sizin güçlü olduğunuzu gösterecek. Bazı insanlar alışık değildir güçlü insanlara. Hayatlarında istemezler onları. Onların istediği, hükmedebilecekleri zayıf karakterlerdir. İnanın siz zaten onların hayatında olmak istemeyeceksiniz, onların karakter zayıflığı sizi yoracaktır. Bu noktada zaten artık daha az insan için üzülüyor olacaksınız. Kendi değerinizi bilin. Aşk, tutku ve gözyaşının bütünüdür diye düşünüyorum. Herkes berrak bir nehri hak etmez. Sizin aşkınız, tutkunuz bazılarına fazla gelir. Güçsüz hissettiklerinden kendilerini güçlü kılmak adına sizi güçsüzleştirmek isterler. Onlara kötü bir haberim var. Aslında sizin daha güçlü olmanızı sağladılar. Üstüne üstlük zaten az olan değerlerinden biraz daha götürdüler. Siz ne kaybettiniz? Hiçbir şey. Aksine kazandınız. Haydi! Aynanın karşısına geçin ve izlerinizle gurur duyun. Bu bahsettiğim ayna, içinizdeki nehirdir. Dönün içinize, bakın nehrinize. Artık daha güçlü akıyor. Yine temiz, yine berrak lakin köprüsü eskisinden daha kuvvetli ve herkesin geçemeyeceği bir yapıda. Baktınız mı nehrinize? Şimdi tekrar tebrik edin kendinizi. Siz bir savaştan hatta ve hatta bir patlamadan sağ çıktınız. İçinizde bombalar patladı fakat ateşi sizi köreltmedi sizi olgunlaştırdı. O' Farrell Maggie, Yapı Kredi Yayınları, 2016