HAYAT KISA, KUŞLAR UÇUYOR

Sebep saadetken mutsuz olmaya zorlanmaktan sıkıldıysanız aynı dili konuşuyoruz, korktuğumuz karanlıklar aynı, izlerken gülümsediğimiz kuşlar da, sevildiğimiz güzel anılar da, hayallerimizde de illa ki bir yerlerde karşılaştığımız olmuştur. Cemal Süreya'nın Sevda Sözleri'nde de buluşmamız an meselesidir diye düşünüyorum, zira kendimi bir türlü bu dizelere gitmekten alamıyordum ki şimdi tam da buradayım. Aramızda kalsın bu sayfalarda kendime zatı şahanelerden şiirler tutuyorum. Belki de güldürüyorumdur bu hareketimle gülüp geçiyor, gidiyorsunuz. Gittikçe ne mi oluyor? Sarhoş oluyorum, bilirsiniz hani saat on ikiden sonra, bütün içkiler şarap oluyor. Peki, ben kendimi ayıltacak kadar büyüdüm mü sanıyorsunuz? Sız diyorum şuracıkta, bu gecenin sabahı olmayacak belki biraz daha iç şekerim, diyorum. Bu denli ne zaman sarhoş olmayı hayal etmiştim de böylesine alışıyorum, birer birer sindiriyorum, silkiniyorum? Hala her şey anlamlı geliyor. Bu işte bir sıkıntı var diyorum. Peki, ya siz ne diyorsunuz? Sarhoş olunca unutmuyor muyduk? Bize öyle denmişti, bu işte de söz konusu ben olduğumdan bir terslik var. Ben her saniyeyi hatırlıyorum, her dizede tekrarlanan anılarımda dans ederken buruluyorum. Peki, zatı şahanemiz iyileştireyim diyor mu? Sizi satırlarımın sonuna kadar yorup kötü sonu sona saklama çirkinliğinde bulunmuyorum. Zatı şahanemiz doktor değil, bana da bir şey olmaz diye biliyor. Sevgi, nefret kadar giriyor kalbime, beraber büyüyorlar tıpkı bizim gibi zatı şahanem. Küfür diyor Süreya, bir saldırmama eylemi diyor. Ne tatlı konuşuyor bu adam, biraz daha konuş lütfen diyorum içimden. Ben, sana bir şey olmaz aldırmazsın denmesine alışmışım, benden anlayan bir adam diyorum ilk kez. İnanır mısınız, ilk kez bir erkeğe ben susayım sen konuş demeyi diliyorum. Zira kafasını ütülemeyi hiç istemiyorum, bir vazgeçişe daha tahammülüm yok diyeceğim ama ben demesem bile çığlıklar attırdığım satırlarım durumu açıkça özetliyor biliyorum. Ve Süreya yine haklı dayağı yediğimiz taraf aynı, ağladıkça bağırdığımız isim de... Yapma be adam, vallahi hiç zamanı değil böylesi dürüstlüğün, ben boğuluyorum. Boğuldukça susuyorum, susadıkça bu döngüde boğuluyorum bir de... Zatı şahanemiz beni, aldırmıyor sanıyor, ben kül oluyorum be adam! Hiç mi şiir okumuyor bu zatı şahaneler? Hiç isimler sayıklayarak uyanmıyorlar mı mesela? Onlar hiç dayak yememişler midir? Vur deyince yine öldürüyor Süreya. Yakın diyor, güzelsin sevgilim diyor, gerçekten de anlatıldığı gibi güzelsin sevgilim, bütün çirkinliklerinle benimsin, güzelsin. Çok güzelsin ama çok yakından. Öyle yakın olmalıyız ki gözlerimiz kusurlarımızı seçememeli, öyle yakın durmalısın ki alınamamalıyım sana, küsememeliyim, gözlerimi kaçıramamalıyım sevgilim. İşte o an çok güzelsin, o anda kuşlar uçuyor ve hayatımız çok kısa. Ve sorumu yanıtlıyorum bu zatı şahanelerde kalp sadece kan pompalıyor, benim kalbim kanıyor. Sizleri şaşırtırdım da henüz sırası değil, zatı şahanemiz beni hala aldırmıyor sanıyor, ben senin yüzünden yanarken sen bana güneş kremi süreyim mi diyorsun be adam! Gözyaşlarınızı haber vermeyince aldırmıyorsunuz sanıyorlar bu şahane adamlar. Bir zatı şahane değildim ama sevilmekten böyle korkmadım ben. Benimkisi okyanusu geçip bir kaşık suda boğulmak... Bu dizelerde belki de benim zorlamamla buluşmuş oluyoruz, olay birkaç dizeye ağlamak değil güldürmeyi istediğimiz adamlar için ağlamak. Yeter ki sadece tek bir adamı güldüreceğini bildiğiniz şakalarınız olmasın gerisi halledilir, canınızı sıkmayın. Zatı şahanemiz beni sevmiyor sanıyor, siz söyleyin seviyorum ama çok yakından.