İnsan Olmak

Yorgunsunuz; yoğun bir iş gününü geride bırakmışsınız. Eve gelmiş, kendinizi kanepeye atmış, televizyon izliyorsunuz. Sıradan bir gün daha. Televizyonu kapıyorsunuz. Ertesi gün erkenden iş var, uyumanız lazım. Yatağınıza girip daha rahat uyuyabilmek için bir iki dönüyorsunuz. Gözleriniz kapandı. Sabah olmuş. Saatinize bakıp işe gitmeden kahvaltı yapabilecek miyim ki diye düşünüyorsunuz. Yataktan kalkıp birkaç esneme hareketi yaptıktan sonra odanızın perdelerini açıyorsunuz. Evinizin önündeki market pek çok insan tarafından yağmalanıyor, insanlar kaçışıyor. Çığlık, ağlama, silah sesleri... Soluk ciltli, çirkin, "ölü" gibi bir adamın, başka birinin kolunu ısırarak kopardığını ve yediğini görüyorsunuz. Tüm sokak kırmızıya boyanmış... En azından benim neslimden herkes, "gerçekten bir zombi istilası olsa nasıl olurdu, ne yapardım" diye düşünmüştür. Biyoloji bilgilerimize dayanarak böyle bir olayın gerçekleşme imkanının olmadığını bilsek de, nedenini anlayamadığım bir şekilde, zombiler tarafından işgal edilmiş bir dünyayı ve hayatta kalabilmek için neler yapacağımızı hayal etmek gerçekten keyif verici. Yukarıda bahsettiğim sahne de birkaç küçük değişiklik ve eklemeyle bu hayalin başlangıcı olmakla birlikte, zombi istilasını konu edinen neredeyse her eserin klasikleşmiş bir parçası. Yürüyen Ölüler de bu eserlerden biri. Ancak Yürüyen Ölüler, diğer klasik zombi hikayelerine göre çok daha farklı ve ileri bir noktada. Yürüyen Ölüler, diğer zombi hikayelerinin aksine, aksiyondan ve insanların zombiye dönüşmesinin açıklamasını yapmaktan (kötü bilim adamları tarafından üretilen bir virüs vb.) olabildiğince uzak durmuş ve çok daha önemli bir noktaya odaklanmış: İnsan olmak. İnsanı insan yapan değerleri savunarak hayatta kalmanın mümkün olmadığı bir dünyada, yaşam mücadelesinin yanında insan olarak kalabilme mücadelesi de veren bir grubun öyküsü Yürüyen Ölüler. Günümüz dünyasına da bir eleştiri aslında. "Zombi" kelimesi kulağa çok abartılı mı geliyor? Bir süreliğine kelimeyi "kapitalizm" ile değiştirelim. İnsanların para kazanmak için kendilerini insan yapan en önemli şeylerden birini, etik değerlerini kaybettiği sistem. Güçlü olanın kazandığı, diğer bir deyişle, sanki insan olmamızın bir anlamı yokmuş gibi bizi doğa kanunlarına terk eden, bizi doğada aynı av için savaşan aslan ve sırtlana çeviren, bizi hayvan yapan sistem. Anneannem gördüğü her adaletsizlikte, "Biz salağız aslında çünkü bu dünyada çalmayana salak derler!" gibi cümleler kurardı. Geçmişte insanlara uzattığı yardım elinin kendisi ihtiyaç duyduğunda ona uzatılmamasına çok bozulur, sinirlenir ve aslında kendisinin saf olduğunu düşünerek kendini suçlardı. Benzeri durumları herkes yaşamıştır. Daha basit bir örnek vermek gerekirse, birisi kopya çekerek benden yüksek bir puan aldığında, ben de bu haksızlığa sinirlenip "O zaman ben de bundan sonra kopya çekeceğim!" dedim pek çok kez. Hatta demekle kalmadım, çektim de. Fakat bu, benim kendi değerlerime ihanet etmemdi aslında. İşte Yürüyen Ölüler, şartlar ne kadar zor, adaletsiz olursa olsun, doğruyu yapmanın önemini anlatıyor; çünkü insanı insan yapan, doğru ve yanlışın farkında olabilmesi... Yürüyen Ölüler'i diğer klasik zombi eserlerinin önüne geçiren diğer önemli etken ise, karakterlerin psikolojilerini ön planda tutması. "Zombiler" gerçekçi olmasa da, karakterler, kazanacakları belli duygusuz süper kahramanlar değil, günümüz dünyasından çıkmış gerçek insanlar. Herhangi bir olay yaşandığında, olayın karakterlerin her birini nasıl etkilediğini ve bu etkinin karakterlerin hareketlerine nasıl yansıdığını o kadar güzel anlatıyor ki siz de o karakterlerle aynı psikolojiye sahip oluyorsunuz, bir davranışın nedenini çok daha rahat kavrıyorsunuz. Sonuç olarak Yürüyen Ölüler, klasik bir zombi hikayesi değil, klasik bir süper kahraman çizgi romanı hiç değil. Yürüyen Ölüler bize her zaman doğru olunabileceğini anlatan güzel insanların hikayesi...