ÜÇ AYAKLI SANDALYE: İNSAN

İnsanın "biyopsikososyal bir varlık" olarak tanımlandığını öğrendiğimden bu yana kendimi üç ayaklı bir sandalyeye benzetiyorum. Sadece ben değil kuşkusuz. Bu yazıyı okuyorsanız siz de böylesiniz. Sandalyenin ayaklarını bedenimiz, ruhumuz ve sosyal özelliklerimiz oluşturuyor. İnsanın ayakta kalabilmesi de işte bu sandalyenin ayaklarının sağlam ve dengeli olmasına bağlı. Bu ayakların ne kadar farkındayız acaba, onları korumak için neler yapmalıyız? Her şeyden önce bir bedenimiz var ve bu bizim bir biyolojik varlık, yani canlı olduğumuz anlamına geliyor. Bu da sandalyenin birinci ayağını oluşturuyor bana göre... Fotoğrafı çekilebildiği, heykeli yapılabildiği, çeşitli kıyafetlerle süslenebildiği için bedenimiz, bizim başkaları tarafından görülebilen ve bizle özdeşleştirilebilen sandalye ayağımız. Başkaları tarafından en çok algılanan yapımız. O nedenle en çok dikkat ettiğimiz ve korumaya çalıştığımız bedenimiz oluyor genellikle. Bu ayağı korumak aslında kolay sayılabilir; hastalanınca doktora gitmek, günlük bakım ve temizliğini yapmak, beslenmeye dikkat etmek ve zararlı maddelerden uzak durmak gibi önlemler çoğu zaman yeterli olur. Ben de bedenime iyi bakmaya çalışıyorum herkes gibi. Ne hastalık hastasıyım ne de doktora gitmekten kaçan biri. Bir de spor yapmayı ihmal etmesem daha iyi olurdu. Kısacası ambalajım fena sayılmaz! Ambalaj varsa, mutlaka onun içinde bir şey olmalıdır. İşte beden dediğimiz ambalajın içinde de bir ruh vardır. Gözle göremediğimiz, ama o bedende var olduğunu bildiğimiz... Kısacası sandalyenin ikinci ayağıdır bu. Ben ruhumun insan ve doğa sevgisiyle dolu olduğunu düşünüyorum. Denizi, ağacı, çiçekleri ve hayvanları severim. Özellikle de değişik balık ve kuşları görmekten hoşlanırım. Renklerine bayılırım onların. Bazen denizde özgür bir balık olmak isterim, bazen de gökyüzünde akrobasi yaparak uçan bir kuş. Doğayla böyle bütünleşirseniz huzuru bulursunuz bence... Diğer yandan, ruhunuzun çökmesine asla izin vermeyin. Çünkü ruhun yarası, yerine göre, bedenin yarasından daha ağır olabilir. Depresyona giren kişi yaşamdan zevk almaz, hatta ölümü düşünür. O nedenle, bana göre sandalyenin asıl önemli ayağı, bize yaşama sevincini veren ruhumuzdur. Onu korumak da bence en zorudur. Çünkü ruh çok çeşitli duyguları barındırır. Sevgi, öfke, hırs, keyif, kıskançlık ve merhamet bunlardan sadece bazıları. Bu ruh nasıl bir şeydir ki birbirine zıt bu kadar çok duyguyu bir arada taşıyabiliyor? Hayret etmemek elde değil! Sanırım ruhumuzu bu kadar kırılgan ve hassas yapan da bu zıtlıklar. İşte bu nedenle ben de zaman zaman bunalıma giriyorum sanırım. Neyse ki ben bu bunalımlı dönemleri kolaylıkla atlatabiliyorum. Çünkü hayatın değerini anlayabiliyor ve yaşamayı, insanları seviyorum. İnsanları sevmeden yaşamanın olanaksız olduğunu düşünüyorum. O nedenle, bence ruhunuzu her zaman sevgiyle, özellikle de insan sevgisiyle besleyin ki huzur bulabilesiniz! Etrafınızda sevginizi ve diğer duygularınızı paylaşabileceğiniz birilerinin olması adeta zorunludur. Çünkü sonsuza kadar yalnız yaşamak mümkün değildir. Bu da bize sandalyenin üçüncü ayağını, yani sosyal ortamımız ve sosyal ilişkilerimizi hatırlatıyor. Bence üç ayak içinde en karmaşık olanı bu. Çünkü sosyal yaşantımız çok hızlı değişiyor, o kadar ki akranlar bile sosyal ilişkilerini dengelemekte çok zorlanıyorlar günümüzde. Diğer yandan sosyalleşmek insanlara büyük bir keyif veriyor, kendimizi daha iyi hissedebiliyoruz bu şekilde. O nedenle herkes gibi ben de sosyal bir kişi olmaya çalışıyorum. Aile, akraba ve arkadaşlarımla iletişimimi canlı tutmak için çaba gösteriyorum. Teknoloji sağ olsun, cep telefonum ve internet bağlantım varsa tüm sevdiklerim bana bir tuş mesafesi kadar yakın. Onlarla yazışarak, konuşarak veya canlı görüntülü olarak görüşebiliyor olmak ne büyük bir mutluluk benim için. Ben de ileride bir mühendis olarak bu türden cihazlar icat etmek, en azından böyle bir ekibin bir elemanı olmak isterim. Bu kadar çok bilginin ve farklı düşüncenin var olduğu günümüzde, başka insanlarla haberleşip iletişim kurmanın sadece bilgi paylaşmak bakımından değil, sosyal ihtiyaçlarımız ve mutluluğumuz açısından da çok önemli olduğunu düşünüyorum. İyi ki bu sosyal platformlar var! Sosyal olmak için bu olanaklardan uzak durmayın ve arkadaş ağınızı genişletin bence. Böylelikle sandalye tamamlanmış olsun. Artık üç ayaklı sandalyem hazır! Ayakta durabilir ve üzerindeki yükü taşıyabilir. Çünkü dengesi yerinde. Bedeni sağlıklı, ruhu huzur içinde ve sosyal olarak mutlu. Ben de bu dengeyi kurduğum ölçüde öyle olacağımı biliyorum. Siz de bunu hatırlayın ve gereğini yapın. Bazen bir ayak zayıf düşer ve sandalye sarsılır, sonra kendisini toparlar ve yeniden dengeye kavuşur. Bence bu sarsıntılara alışmalı ve bunlarla başa çıkmayı öğrenmeliyiz. Yeter ki sandalyenin ayaklarından birisi kırılmasın. İşte o zaman sandalye devrilir. Sağlıklı, huzurlu ve mutlu kalın. Hikmet Çağan Şahintürk