Tembelliğin İkonu: Oblomov

Toplum arasında da kalıplaşmış "Oblomovluk" teriminin çıkış noktası olan Gonçarov'un ünlü eseri Oblomov , aslında hepimizin içinde yatan tembelliği kitapla buluşturmamıza olanak sağlıyor. Okurken eminim ki herkesin içinden bir parça bulabileceği bu eser, Gonçarov'un en ünlü eseri olmasına rağmen yazarın söylemine göre 1 ayda tamamlanmış ancak yaşadığı süre boyunca içinde bu eseri oluşturmuş. Eserdeki Oblomov karakteri, tembelliğiyle bilinmiş olsa da tüm hayatının akışını değiştirecek kalbine düşen bir ateş parçası onu tembelliğinden sıyırmaya ve hayatında ilk kez aşka inandırmaya yetiyor. Peki siz, tüm hayatınızı değiştirebilecek, benliğinizi unutturacak kadar çarpıldığınız ve kendinizden çok onun iyiliğini düşüneceğiniz biriyle karşılaşabileceğinize inanıyor musunuz? Hem de hayatınızdan ümidi kesmişken... Rus edebiyatının en önemli eserlerinden biri olan Oblomov, (cid:92)(cid:68)(cid:93)(cid:213)(cid:79)(cid:71)(cid:213)(cid:247)(cid:213)(cid:3)(cid:71)(cid:124)(cid:81)(cid:72)(cid:80)(cid:71)(cid:72)(cid:78)(cid:76)(cid:3)(cid:53)(cid:88)(cid:86)(cid:92)(cid:68)(cid:10)(cid:81)(cid:213)(cid:81)(cid:3)(cid:71)(cid:88)(cid:85)(cid:88)(cid:80)(cid:88)(cid:81)(cid:88)(cid:81)(cid:3) (cid:69)(cid:76)(cid:85)(cid:3)(cid:78)(cid:68)(cid:85)(cid:68)(cid:78)(cid:87)(cid:72)(cid:85)(cid:3)(cid:129)(cid:93)(cid:72)(cid:85)(cid:76)(cid:81)(cid:71)(cid:72)(cid:81)(cid:3)(cid:68)(cid:81)(cid:79)(cid:68)(cid:87)(cid:80)(cid:68)(cid:86)(cid:213)(cid:92)(cid:79)(cid:68)(cid:3)(cid:68)(cid:92)(cid:81)(cid:213)(cid:3)(cid:93)(cid:68)(cid:80)(cid:68)(cid:81)(cid:71)(cid:68)(cid:3)(cid:71)(cid:124)(cid:81)(cid:72)(cid:80)(cid:86)(cid:72)(cid:79)(cid:3)(cid:69)(cid:76)(cid:85)(cid:3)(cid:85)(cid:82)(cid:80)(cid:68)(cid:81)(cid:71)(cid:213)(cid:85)(cid:17)(cid:3)1850'li yılların Rusya'sının feodal düzenden burjuvaziye geçişi(cid:3)ve bu geçişe ayak uyduramayan Oblomov üzerinden (cid:71)(cid:72)(cid:3)Rus halkı kitapta ele alınmıştır. Oblomov'un evrensel mi yoksa doğuyu mu temsil eden bir karakter olduğu hala bir tartışma konusu olsa da şahsi fikrim dönem anlatan bir roman olmasına rağmen evrensel bir karakter olduğunu 'Oblomovluk' teriminin bu günlere kadar gelmesinden açıkça anlayabiliriz. Kitap, tembellik kelimesinin hat safhasında olan Oblomov'un günlerinin monotonluğunu anlatarak geçiyor ve kitapta en çok ismini duyduğumuz diğer bir karakter de Oblomov'un tezat karakterine sahip olan hizmetçisi Zahar. Eserden anlaşıldığı üzere Oblomov, ailesinin onu fazla rahat bir şekilde büyütmesinin sonuçlarını çeken bir karakter olarak doğmuş. Belli ki ailesinden kalan tek mirası da tembelliği. Tembellik ve uyuşukluğunun etkisi altında hayatını sürdürürken birden hasepta olmayan aşkı Olga ile yüzleşmesi kitaptaki onca tembelliğin üstüne bir heyecan serpiştiriyor. Kitabın en etkileyici kısmı olan Oblomov'un Olga'ya olan mektubu ise benim için kitabı yüceltmeye yetti. Okuyucuların yine bir ruhsal çözümlemeyle karşılaşıp romanda kendini bulması kaçınılmaz bir durum hele ki bir de aşk işin içine girdiyse. Ailesinin ölümünden sonra hayatın sunduklarına kayıtsız kalan ve tüm kapılarını kapatan bu denli ümitsiz vaka bir adamı hayata döndürebilecek belki de tek güç, aşk. Hayat da böyle değil midir zaten? Herkes düştüğü derin kuyunun ucunda kendine uzanacak bir el bekler hayata tutunabilmek için, yaşama amacını hatırlamak için, körelen duygularımızı yeniden yaşatabilmek için. O kuyunun içinden çekip alacak kişi karşımıza çıkınca da bir daha bırakmamak üzere tutunuruz. Oblomov'un aşkına karşılık bulamaması onu yaralasa da, onun sayesinde bir süreliğine de olsa hayata döndüğü için minnettar olması, gözüken kişiliğinin altındaki vefakar insanı ortaya çıkarmaya yetiyor. Ancak o uzanan ele bile tutunmaya üşenmesi aşk hikayesini yarıda bırakıyor. Bu aşk hikayesinin sonu okuyucuları genel olarak tatmin etmeyerek bitse de okurken tam Oblomov'luk bir hareket dedirtiyor. Aşkına karşılık aramasından evvel karşısındaki insanı da kendi kuyusuna düşürmekten korktuğu için vazgeçtiği bir aşk hikayesi "Ben uykulu ve uyuşuk huzura alışmışım; fırtınalara tahammülüm yok" diyerek aşkına veda edip kendi alıştığı hayatına geri dönmesiyle sona eriyor. Okurken her an kendimizen bir parça bulabileceğimiz birçok duygusal anlara yer veriliyor romanda. Ancak, Oblomov'u gerçekten anlayan bir kimse bu durumun, kendimizi Oblomov'a benzettiğimizden değil, Oblomovluğu anladığımızdan kaynaklandığını algılayabiliyor. Kitaptaki tembelliğin doruk noktasında olmasından dolayı okurken insanı mayıştırması kitabı geç bitirmeme vesile olsa da herkesin zevk alabileceğini düşünüyorum. Bazı okuyucuların kitapla ilgili olumsuz yorumu olmasının da bundan kaynaklandığını düşünüyorum çünkü başkarakteri anlamayan biri için bir karakterin baştan sona monoton hayatını anlatan sıkıcı bir roman gibi gelebilir ancak karakterin analizini yaparak kitabı okuma sürecini kendi içinizde keyifli bir hale getirdiğiniz sürece eminim ki size iz bırakacak bir roman olacaktır. Başak Gaye Akar file:///C/Users/NH/Desktop/milano. txt[4. 10. 2016 22:26:17]