MR. ROBOT

"İnsanlar etrafta dolaşıp nefretin ne olduğunu bildiklerini düşünüyorlar. Kimse bilmez, ta ki kendinden nefret edene kadar." Bu sözleri Elliot'ın mı yoksa Mr. Robot'un mu söylediğini anlamanın, beyin denen beyinsiz makine ile idrak etmesi; meyve suyunun içindeki portakal parçacığının, aylar önce sıkma makinesine girerkenki ezilme duygusunu idrak etmesinden daha zor ve karmaşık olduğunu diziyi izledikten sonra anlayabilirsin. Nefes aldığımız her saniye içerisinde dünyaya ne kadar faydalı olduğumuzun farkında olmadan geçen hayatımızda, yararlı veya zararlı olmak parmaklarımızın ucunda bitiyor. Çünkü modern zamanımızdaki "klavye" denen varlık, fotosentez yapmadığı halde, kapımızın önünde duran yeşil sade çimlerden daha fazla ilgi görüyor. Bu ilginin klavyeye gerçek dünya gücünü kazanmasını sağladığını söylemek kargaşaya yol açsa da, klavyenin başında oturan insanların dünyayı yönetmesine izin veriyor. Ardından kullanıcıya muhteşem bir soru geliyor: "Klavyen ile dünyayı yok etmek mi istersin yoksa değiştirmek mi?" Benim cevabım kesinlikle yok etmek olurdu. Çünkü sıfır noktasından başlayıp bir yapıyı inşaa etmek var olan yapıyı değiştirmekten daha kolay. Böylece yok olmuş bir dünyayı tekrar oluşturmak, güneşin doğudan doğup batıdan batması gibi basitleşmiş oluyor. Dünyayı yok etmek istememin sebebini Mr. Robot'un Elliot'a söylediği gibi açıklayabilirim: ''Dünya tehlikeli bir yer Elliot, sadece kötü olanlar yüzünden değil yanlışları görüp de bir şey yapmayanlar yüzünden.'' Suya sabuna karışmayan tipleri, hapishanedeki kırk yıllık paslanmış parmaklıkların arkasına düşme tehlikesi olduğu için öldürmediğimi söylemek, korkak bir sonbahar yaprağı olduğumu kanıtlamıyor. Zeytin ağacının dallarında kendi isteğimle asılı kalmam, yarın çıkacak fırtınanın beni alıp gözle görülmeyen derinliklere götürmesine engel olamayacağı gibi bu kapital sistemdeki yanlışlıklara engel olmayan piyonların sonunu getirebileceğim anlamına geliyor. Fakat bu ''SON'' kelimesi üç harf ile yazılan ve ciğerimden tek kas hareketi ile meydana gelen bir kelime olmayıp, yeniliğin ve muhteşem bir dünyanın başlangıcı olacak. Bu süreçte tek bir kural ele alınacak; "f. society". "Bir adama silah verirseniz bir bankayı soyabilir ama bir adama banka verirseniz dünyayı soyabilir." F. society'nin amacı; eğitimsiz bir hayat yaşayıp, kalitesiz kumaştan yapılmış cüzdanın içindeki seksen lira ile bir silah alıp düşünülmeden tasarlanmış banka soygunu değil, hayatını o bankanın CEO'su olmak için harcayan eğitim sahibi bir birey olmaktır. Bu yüzden f. society kuralının, kaba etimi ikea koltuğuna yapıştırıp fincanımın içindeki poşet çayımı yudumlarken Doğukan Çakarsın 21604157 karar verilebilecek bir algı olduğuna inanmıyorum. Belki aylarımı düşünce ve karar verme süreci olarak geçireceğim uzun bir f. society sürecinden geçmem gerektiğini biliyorum. Dünyayı yöneten varlıkların, aslında dünyayı hak etmediklerini anladıktan sonra bu zıtlığa dur deme içgüdüleri harekete geçmeye başlıyor. Çift kişiliğe sahip olmak, en azından bir tanesinin bu zıtlığa karşı gelmesini sağlıyor. Sabahtan akşama kadar güneşin nasıl doğup battığını en iyi ayçiçekleri bildiği gibi, bireyin içindeki birey "farkındalık" kavramını icraata dökmekte yardımcı oluyor. Mesela yaklaşık üç aydır uykuda olan kış ayısının uyanma işlevini ilkbahar mevsimi değil, ayının içindeki dürtü gerçekleştiriyor. Böylece kış ayısı dünyayı değiştirebilmesi için gereken hareketi kazanmış oluyor. Bu hareketi tekrar uyumaya başlamak için kullanan ayılar (insanlar) sayesinde kötüler dünyada hakimiyet sürdürmeye devam ediyor. Sonuç olarak insan denen beş harfli varlık sömürmek ve yokluk getirmekten başka işlevlere sahip değil. Belki kaldırım taşındaki üç haftalık insan kanı; kırmızı ışıkta geçme gayretinde bulunup kurallara uyan piyonların gazabına uğrayan basit biriydi. Fakat o bütün düzeni altüst etmek ile suçlanıp ölmediği dünyada sadece bir ruh idi. Bu nedenle dünyayı yok edip yenisi oluşturma çabası olan 'f. society', benim olduğuna dair soru işaretleri bırakacak hayatımın bir parçası olmaya devam edecek. Ta ki demokrasi dünyaya gelene kadar. 'We are f. society'