AŞK REİS TANIMAZ

Aşk... Duygulardan en özgürü, en kural tanımazı. Bir insanın yüreğine aşk ateşi düştüyse bir kere o kişi bir daha ne yaparsa yapsın kurtulamaz o duygudan. Aşk insanı dünyanın en cesur insanına da dönüştürebilir en çaresiz insanına da. Yüzyıllardır aşk üzerine çok şey söylenmiş, birçok sanat eseri ortaya konulmuştur. Ancak ben aşkı en çok filmlerde izlemeyi severim ve filmler olmazsa aşk hep biraz eksik kalacakmış gibi gelir bana. Teknoloji çağında yetişmeme rağmen eski Türk filmlerini izleyerek geçirdim tüm hayatımı. Türk filmlerinin bana kattığı en güzel özellik de şudur ki gerçek aşkı gördüğümde kesinlikle onu tanıyabiliyorum. Geçtiğimiz günlerde sinemaya gittiğimde eski Türk filmleri tadında bir film izledim. Yılmaz Erdoğan'ın yönettiği ve başrolünü oynadığı Ekşi Elmalar adlı filmden söz ediyorum. Hakiki aşkı ve aşkın karşılaştığı zorlukları bir filmde izlemek benim için çok önemlidir. O yüzden duygularım tazeyken yazmak istiyorum bu yazıyı. Birbirinden güzel dört kızı olan Reis'in onları kendi istediği adamlarla evlendirmek istemesi ve kızların yaşadıkları acılar üzerinden şekillenen filmde beni en çok etkileyen karakter Reis'in en küçük kızı Muazzez ve onun muhteşem aşkı oldu. Muazzez'in aşkı sınandı, yıllarca sınandı. İlk aşkını unutamayan Muazzez ancak orta yaşlarına geldiğinde aşkına kavuşabildi. Benim için bir aşkın ancak sınandığında gerçekliği ya da sahteliği anlaşılabilir. Ancak bunca yıl elde edilmesi meçhul bir aşk için savaşmak, çok büyük bir yürek ister diye düşünüyorum. Bu sahneler bende de aşkım için savaş verme isteği doğuruyor. Gerçek aşkı bulduğumda onun peşini asla bırakmayacağıma ve sonuna kadar savaşacağıma dair bir inanç beliriyor içimde. Bunca yılı başka hiçbir şey için harcamak mantıklı gelmiyor elbet ancak aşk söz konusu olduğunda mantık susuyor ve tamamen duygular giriyor devreye. Aşkı bir duygu karmaşası olarak görüyorum ve mantıksızlıkların tümünü kabul edebiliyorum böylece. Çünkü tüm acılar aşka değer. Cesaretten konu açılmışken ondan çok uzaklaşmak istemiyorum. Çünkü aşkla cesaret arasında muhteşem bir bağ olduğunu düşünüyorum. Cesur olmayan bir kimseye aşkı yakıştıramıyorum asla ve aşkı daha üstün bir duygu yapan da cesaretmiş gibi geliyor bana. Bu filmde de aşkı için cesur davranan erkekler görüyoruz. Reis ile baş etmek ne kadar zor olsa da ısrarcı olan erkek kazanıyor sevdiğini ve ilk engelde yılan erkek kaybediyor. Bu durumda biraz ders çıkarmadan edemiyorum. Aslında ben de daha önce böyle bir durumda kaldığımda çabucak vazgeçmemiş ve sevdiğim kıza böylece kavuşmayı başarmıştım. Tabii, ısrarcı olmayı yılışık olmakla karıştırmadığımız sürece aşk biraz ısrar gerektirir. En önemlisi de böylesine dozunda yapılan bir ısrar , en azından bende öyle olmuştu, aşık olunan kişiye kendini değerli hissettirerek onu aşka inandırabilir. İki tarafın da aşka inandığı anda hiçbir güç durduramaz onları. Aşk benim için dünyanın en kutsal duygusudur. İnsanoğlunun yaratılışından beri dünyada vardır aşk ve insanı hayvandan ayıran en önemli özelliktir şüphesiz. Hayatta her alanda olduğu gibi aşkta da bazı engellerle karşılaşılır ama bu engeller insanı çok daha fazla kahredebilir. Bu yüzdendir ki aşık kişi dirayetli, cesur ve dozunda da olsa ısrarcı olmalıdır. Bu özellikler sağlandıktan sonra aşk kendi yolunu kendi bulacak ve iki kişinin de hayatına usulca süzülecektir. Aşk öyle özgürlükçüdür ki kimseyi, hiçbir engeli gözünde büyütmez. Ne padişah tanır ne kral. Aşk reis tanımaz, reis aşkı tanımalı.