Rengarenk Bir Bahçe

İkinci Dünya Savaşı insanlığın en büyük ayıbıdır bana göre. Bu savaşı anlatan filmleri izledikten sonra da her seferinde ne kadar haklı olduğumu görürüm. Morten Tyldum tarafından çekilmiş Yapay Oyun da İkinci Dünya Savaşı dönemini ve insanoğlunun yaptığı yanlışları gözler önüne seren filmlerden bir tanesi. Alışılmışın aksine bu film, İkinci Dünya Savaşı'nı savaş alanının dışına çıkarak anlatıyor ve insanoğlunun bambaşka bir ayıbını görmemizi sağlıyor: ihanet. Yapay Oyun, icat ettiği aletle İkinci Dünya Savaşı'nın iki yıl kısalmasını sağlayan ve tahminlere göre on dört milyon insanın ölümünü engelleyen Alan Turing'in ihanete nasıl uğradığının hikayesidir. Bilgisayar biliminin kurucusu sayılan bu bilim insanı, icat ettiği "enigma" denilen alet ile İkinci Dünya Savaşı sırasında Alman şifrelerinin kırılmasında çok önemli bir rol oynuyor ve savaşın gidişatını değiştiriyor. Yaşamının son iki yılında eş cinsel olduğunu açıklayan Turing'in ilaçlar verilerek hadım edilmesine karar veriliyor ve tüm bunlara dayanamayan matematikçi yediği elmaya siyanür sürerek intihar ediyor. İnsanoğlu öylesine nankör ki Alan Turing'in iyi yönde olan tüm farklılıklarını görmeyi reddedip kendine göre kötü yönde olan farklılığı, cinsel kimliği, yüzünden onu cezalandırmayı seçiyor. Bu dünyada ancak farklılıklarımızla bir yerlere gelebilecekken Alan Turing'in böyle kolayca harcanmasını kendime yediremiyorum. Filmi izlerken fark ediyorum ki bu insanın bir köşede solup giden bir orkideden farkı yok. Orkide değerli bir çiçektir bilindiği üzere. Alan Turing de zekasıyla, insanlığa bulunduğu katkılarla bir orkide gibi öne çıkıyor diğer insanlar içinde. Fakat insanoğlu çok acımasız ve birbirlerini farklılıklarıyla kabul etmek yerine biraz olsun farklı olanı görünmez hale getirmek istiyor. İnsanoğlu elindekinin kıymetini bilmeyen nankör bir bahçe sahibi adeta. Tarlasındaki nadir çiçekleri alıp özenle büyütmek yerine ilk önce onların köklerine sıkıyor zehirli ilacı. Dini, dili, rengi, cinsel kimliği farklı olana tahammül edemiyor. Her gün yüzlerce, hatta belki binlerce insan farklı oldukları gerekçesiyle öldürülüyor. İşinizi ne kadar iyi yaparsanız yapın ten renginiz koyuysa bir şekilde bundan muzdarip oluyorsunuz. Dini inancınız içinde bulunduğunuz ortamdaki insanlarınkinden farklıysa, ne kadar iyi bir insan olursanız olun sizin adınız geçince insanların aklına ilk önce hangi dine mensup olduğunuz geliyor. İkinci Dünya Savaşı'nı bitirecek aleti icat etmeniz insanoğlunun umrunda değil; eş cinsel olduğunuz öğrenildiği an sizinle işi bitiyor. İnsanlık, rengarenk bir bahçeye sahip olmak varken tüm çiçekleri tek renk olsun istiyor. Halbuki bilmiyor ki tüm çiçekler aynı renkte olursa çiçek yetiştirmenin bir anlamı kalmayacak. Filmi izledikten sonra insanlığın iyi şeyler yapacağına olan inancımı tamamen kaybettiğimi düşünmek üzereyken ünlü teknoloji firması Apple'ın logosu aklıma geliyor. Bir yerlerde bu firmanın ısırılmış elma olan logosunun, Alan Turing'in intihar etmeden önce ısırdığı elmaya ithafen konduğunu okuduğumu hatırlıyorum. Yapay Oyun filminin de başlı başına Alan Turing'in anısına saygı göstermek amacıyla yapıldığı da bir gerçek. Bunlar gideni geri getirmiyor belki ama insanlığa umudumu tamamen kaybetmemeye karar veriyorum. Hala bir yerlerde iyi insanlar olduğunu bilmek, çiçekler arasındaki farklılıkların bir sorun değil bir güzellik olduğunu anlayanları görmek içimi bir nebze olsun rahatlatıyor. Bunlar gibi adımlarla insanoğlunun bahçesine yeni renklerde, kokularda çiçekler ektiğine inanmak istiyorum. İstiyorum ki her geçen gün insanoğlu çiçekler arasındaki farklılığın kıymetini bilsin; kendine yararı olan çiçeklere nankörce davranmayıp onları kökünden koparmasın. Dünya bahçemizde rengarenk çiçekler yetiştirelim.