DURDURULAMAYAN HOLİGANLIK VE KAYBEDEN TÜRK FUTBOLU

Futbolu, her ne kadar bizler icat etmemiş olsak da, sevdiğimiz hatta hayatımızın önemli bir parçası haline getirdiğimiz aşikar. Zaten dünya çapında belli bir popülaritesi olan bu oyun, ülkemizde son 10 yıl içerisinde yapılan büyük yatırımlar sayesinde adından çokça söz ettirmeye başladı. Sadece maçları yayınlamak için oluşturulmuş bir kanalın olması ve her takımın kendi ürünlerini sattığı mağazalarının olması gösteriyor ki futbol artık basit bir eğlence oyunu olmanın ötesine geçti. Bazı insanlar için hayatın anlamı haline gelmiş olan oyun, ülkemizdeki bilinçsiz kültür ve futbol adına yapılan yanlış uygulamalar yüzünden birçok holigana yetişme ortamı sağlıyor. Yanlış bir karar verdiği için hakemi dövecek, takımı maçı kaybedince stadyumu harabeye döndürecek kadar çılgınlaşmış bu insanları, yetersiz önlemler yüzünden kontrol altına alamıyoruz. Doğduğumuz andan itibaren yetişme ortamının baskısı sayesinde güçlenen fanatizm, futbol yönetim birimlerinin yaptığı yanlış uygulamalar yüzünden holiganlığa dönüşüyor ve maalesef biz holiganlar yüzünden günlük hayatta görmek istemeyeceğimiz manzaralara şahit oluyoruz. Futbol, Türk insanının hayatında doğumundan itibaren yer edinmeye başlıyor. Doğumundan önce forması hazırlanan bir erkek çocuk 2-3 yaşından itibaren tuttuğu takımın ismini babası sayesinde söylemeye başlıyor. 4-5 yaşında oynamaya başladığı futbolu 8-9 yaşlarından itibaren televizyondan da takip etmeye başlıyor. Yani sıradan bir Türk genci futbol ile doğuyor ve büyüyor. Fakat ülkemizin futbol anlayışı, çocukların futbolu ve takımları yeterince incelemesine olanak sağlamıyor. Hayatını sadece futbola endekslemiş insanlardan oluşan bir çevrede kişinin kendi isteği ile bir takımı tutması pek mümkün gözükmüyor çünkü bir futbol takımı, toplumumuz için babadan oğula geçen ve kabul edilmemesi faciaya sebep olabilecek bir mirastır. Bu miras, toplumumuz için diğer takımlara karşı düşmanlık beslemeyi de gerektiriyor. Bu koşullar altında çocuklara toplum tarafından işlenen "ölümüne tarafgirlik" duygusu, yetişkinlik döneminde de insanların diğer takımlara karşı adil düşünmesini engelliyor. Öte yandan futbola en büyük desteği vermesi gerekenlerin aslında en büyük zararları verdiği çok aşikar. Federasyon, bahis şirketleri ve bunlar gibi birçok kurum daha fazla para kazanmak için futbol maçlarını kendi menfaatlerine uygun bir biçimde şekillendiriyorlar. Lider takımın hakem hataları ile puan kaybetmesi veya takipçi takımların kaybedeceği maçı "olağanüstü" olaylar sayesinde kazanması sağlanarak ligin 34 hafta boyunca heyecanlı ve çekişmeli olması sağlanıyor. Bu sayede de hem yayıncı kuruluş hem de bahis şirketleri para kazanıyor. Yapılan bariz haksızlıklara karşı kayıtsız kalamayan birçok taraftar ise hıncını hakeme saldırarak, meşale atarak, küfür ederek çıkartıyor. Öte yandan, kulüp başkanlarının ve futbolcuların diğer takımlara karşı tavrı da çoğu taraftarın içindeki ateşin körüklenmesine sebep olabiliyor. Özellikle bütün ülkenin nefesini tuttuğu, bilet alabilmek için günlerce beklediği derbilerde "ezeli rekabet ebedi dostluk" sloganı durmadan tekrarlansa da maçtan önce yöneticiler tarafından yapılan kışkırtıcı yorumlar ve futbolcuların taraftarlara karşı tavrı yüzünden çoğu zaman topu değil meşaleleri izlemek zorunda kalıyoruz. Saha kapatma cezası, para cezası derken kaybeden yine biz ve Türk futbolu oluyor. Futbol, Türk insanı için her zaman vazgeçilmez olmuştur. Özellikle 2004 Dünya Kupası ve 2008 Avrupa Şampiyonası'nda kazandığımız başarılar ile birlikte futbol bizim için çok daha farklı bir konuma ulaştı. Son 10 yıl içerisinde, önemli isimlerin futbola yapmış olduğu yatırımlar sayesinde futbol piyasası da oldukça büyümüş ve güçlenmiştir. Artık futbolcuların transferleri ve maaşları için gerekli paralardan bahsedilirken milyon dolar ölçü olarak kullanılıyor. Fakat futbolun vazgeçilmez parçası olan taraftarlar da bu değişikliklerden nasibini aldı. Zaten toplum tarafından sorgulama fırsatı verilmeden bir futbol takımına bağlanan kişiler, para uğruna futbolu katleden insanların icraatları yüzünden canavarlara dönüşüyor. Bu canavarların dinamit fitilinin hiç sönmemesi için taraftar kavgaları, hakeme saldırılar gibi futbol adına görmek istemeyeceğimiz birçok olaya gerekli cezalar verilmiyor. Bu durum ülkemizde holiganların sayısının artmasına ve futbol kalitesinin düşmesine sebep oluyor. Açıkça görülüyor ki, Türk futbolunun yönetim kademelerine taze kan olarak donanımlı ve menfaat düşkünü olmayan insanlar getirilmediği sürece maçların değil, maçların ardından ekrana gelen ve futbolun pis yüzünü göstermekten çekinmeyen futbol programlarının daha çok ilgi çektiği ve izlendiği bir ülke olmaya devam edeceğiz.