HALA YOL KAT EDEMEDİK

Bazı kitapları okuduktan veya bazı filmleri izledikten sonra, böyle olaylar da ancak ya kitaplarda ya da filmlerde gelir insanın başına diye düşünürüz. Kitabın veya filmin hikayesinin gerçekliğine inandıramaz bizi yazar. O kadar gerçekten uzak ve inanması güç olaylar var ki bunlar bizleri gerçekçiliği konusunda ikna edemez. Ya hayatta karşılaşamayacağımız kadar fazla tesadüf vardır ya da bu kadarı da fazla dedirten talihsizlik. Bu onlar kötü film veya kitap demek değildir. Gerçek hayatta olabilecek olaylara benzer kitap ve hikaye yazması güçtür; çünkü kitabın veya filmin beklenen ilgiyi görmemesinden çekinir yazarlar. Fakat edebiyatımıza adını altın harflerle kazıtmış olan yazarımız Sabahattin Ali "Kağnı, Ses ve Esirler" adlı öykü kitabında sıradan ve basit olayları öyle güzel ve akıcı bir dille anlatmış ki kitabı okurken vakitin nasıl geçtiğini anlayamıyor okuyucu. Sayfalar su gibi akıp gidiyor çünkü. Günlük hayatın telaşe ve koşuşturmasından biraz olsun uzaklaştırıp, biz süratle bir yerden başka bir yere yetişmeye çalışırken, bir an olsun bile acele etmekten sağımıza, solumuza dönüp bakamadığımız anlarda etrafımızda olup biten basit olayların garipliğine götürüyor bizi. Sabahattin Ali'nin "Kağnı, Ses ve Esirler" adlı öykü kitabı beni akıcılığıyla, üslubuyla, olayların sıradanlığı ve sadeliğiyle derinden etkiledi. Her bir hikayeyi okuduktan sonra biraz durup düşündüm. Gerçek hayattaki sıradan olayların doğurduğu beklenmedik sonuçlar, bazı insanların merhamet duygusundan ne kadar yoksun ve acımasız oluşu beni hayrete düşürdü aynı zamanda da üzdü. Sabahattin Ali'nin yıllar önce, bence o zamanın toplumsal sorunlarına değinmek ve bu sorunlardan dem vurmak için yazmış olduğu kitabındaki sorunlar hala toplumumuzda var oluşu beni çok şaşırttı. O kadar sene geçmiş kitabın yazılışından ve biz, koca memleket hala ders çıkaramamış aynı vurdumduymazlıkla kalmışız. Teknoloji, sosyal hayat ve bir çok konuda hem ülkemiz hem dünyamız çok yol kat etmiştir orası doğru, tartışılamaz bir gerçek ama o kadar sene içinde insanlığımıza bir şey bile katamamışız. Bu kitabın "Kağnı" bölümünde "Arabalar Beş Kuruşa" adlı öyküde yaşanan olay ile günümüzde yaşananlar çok farklı değildir sadece koşullar farklıdır o da yaşanılan gelişmelerden kaynaklanır. O öyküde nasıl ki zengin çocuğun annesi, sokak ortasında oğlunu fakir bir çocukla konuştuğu için azarlayabiliyor ve o fakir çocuğu da annesi yanında olmasına rağmen dövüp, rencide edebiliyor, günümüzde de durum bu şekilde olmasa da zengin hala fakiri küçük düşürmeye devam ediyor. Her zengin insan böyleydi ve hala da böyledir diye bir genelleme yapılamaz fakat bu gerçek de görmezden genilemez. Günümüzde hala devam eden sorunlara bir başka örnek vermek gerekirse; "Apartman" adlı öyküde olduğu gibi erkeklerin evde estirdiği terör. Geçmiş zamanlarda evdeki eşini, çocuğunu dövmek bu öyküdeki karakterimizde olduğu gibi erkeklere bir rahatlama duygusu ve adamlık hissi veriyormuş belliki. Öyküde işinden bunalan karakterimiz eve gidip eşine ve çocuklarına bağırmayı ve onları bir güzel dövmeyi hayal eder. Ne yazıkki bu insanlığa sığmayan, can sıkıcı düşünce tarzına hala bazı erkekler sahiptir. Her gün yenileri ekleniyor kocası tarafından sudan sebeplerle öldürülen kadın haberlerine. Ya da yine öyküde olduğu gibi eve para getirsin diye okuldan alıp, çocuklarını işe gönderen gaddar babalar hala var. İnanılmaz değil mi günümüz dünyasında bir çocuğunun eğitimini yok sayan ailelerin hala var oluşu? Ya da eşlerini kum torbası gibi döven, daha da beteri öldüren kocaların adam yerine konuluşu? Keşke teknoloji geliştikçe, insanlık da gelişse, fakat ne mümkün. Dünyada hep var olacak böyle geri kafalı insanlar.