Ünal Anıl Sargın Umudun, Birlikteliğin ve Sorgulamanın Aydınlığı Sorgulamanın ve toplumsal birlikteliğin beraberinde getirdiği özgürlük kavramı bir bakıma bir ütopya olmaya başladı bu topraklarda. Kısıtlamalarla güdülen bir toplum en büyük korkumuz iken; diğer perspektiften bakıldığında ise bir başkasının ütopyası. Bu durumda egemenliğin hangi tarafta olması gerektiği karışıyor gibi dursa da, kilit sözcük hep aynı: Toplum. Geniş kitlelerin parçalara ayrılmadığı, kin ve nefret hakimiyetinin sona erdiği bir yaşam için, daha farklı bir deyişle toplumun, ütopyasına ulaşabilmesi için, umut ve birliktelik kavramlarının hep bir arada tutulması ve toplum için bir rehber olması gerekiyor. Geleceğe dair umudumuz bizi çabalamaya itecek ve olması gereken bir yaşam için önayak olacaktır. Güneşimizi engelleyen bir cismi umudumuz yardımıyla ortadan kaldırıp, güneşli yarınlara ulaşabiliriz, hayata tutunabilmenin en önemli yoludur bu. Hayata tutunabilmenin, yani mutluluğu, dostluğu, yaşama isteğini ve üretkenliği arttırmanın en mühim ve olması gereken yoludur umut etmek. Umudumuzun yanına birlikteliğimiz eklendiğinde ise diktatör bir rejimin getirdiği; önümüze konulan engellerin ve gerici yasaların mutlak değil, aşılabilir olduğunu görüyoruz. Sorgulamak düşünebilme yetisiyle doğru bir orantıda artar. Öyleyse karşımızda duran, sonsuz olmayan diktatoryanın yenilebilmesi için nedenlerin ve ortaya çıkan sonuçların derinlemesine incelenmesi gerekir, sorgulanması gerekir. Sorgulamak bizi biz yapan en ayırt edici özelliğimiz değil mi zaten? Evet doğru, bizi biz yapan en önemli farklılığımız, sorgulayabilmemiz ancak ortada doğal olmayan bir engel var. Özgür düşüncelerimizin bir şekilde engellenmesi demek insan tabiatının tamamen değiştirilmeye çalışılması anlamına geliyor. Milyonlarca yıllık evrimin sonunda, modern insan ortaya çıktıysa, bu evrime ve gelişime önayak olan en önemli yeti sorgulama yetisidir. Ayşe Kulin Tutsak Güneş kitabında özgür düşüncenin ve özgürlüğü engelleyen engellerin çatışmasını "Düşünce saksıda büyüyen bitki gibidir, kökleri hiçbir zaman saksının elverdiğinden fazla gelişmez." sözleriyle vurucu bir şekilde önümüze koyuyor. Sorgulanması gereken şey iyi ya da kötü olabilir. Karşımıza çıkan, bize sunulan ya da dayatılmak istenen her şeyin sorgulanması, tartışılması ve bir karar için ortak paydada buluşulmaya çalışılması gerekiyor umut edilen yarınlara ulaşabilmek için. Evet, iyi ya da kötü olabilir çünkü karşımıza çıkacak olan, sorgulandıktan sonra bizim tarafımızdan onaylanmış sonuç, tüm taraflar açısından en doğru ve dengeli olanıdır. Sorgulamak toplumu her zaman ortak bir noktada birleştirir. Bunun en yakın örneğini hep birlikte gözlemledik. Hep birlikte sorguladık yaşanılanları ve bu gericiliğin artık hüküm sürmemesi adına aynı yerde toplandık. Orada birleştik, orada tartıştık ve sonunda doğrunun ne olduğuna karar verdik. Gerçek dostluğu gördük biz o gün. Hiç tanımadığımız, ilk defa gördüğümüz dostlarımız oldu. Aynı umutlar ve aynı hedefler doğrultusunda yürüdük hep birlikte. Ayşe Kulin'in Tutsak Güneş adlı kitabında bu toprakların getirilmek istendiği aşamayı yani bizim ütopyamızın değil de, distopyamızın var olmasının istendiğini, hipnoz olmuşcasına karşısına ne çıkarsa çıksın boyun eğen bir toplumun hüküm sürdüğü, özgürlüklerin kısıtlandığı, hürriyetin yok olduğu, cehaletin hakim olduğu bir toplum anlatılıyor. Tüm bunlar olurken asla ve asla vazgeçmememiz gereken rehberlerimiz ise; birliktelik, sorgulamak ve umut etmek kavramları. Ancak bu şekilde hayata tutunabiliriz, bir olabiliriz ve engellerin üstesinden gelebiliriz. Daha iyi bir gelecek yanı başımızdayken, en doğru olanı ise bu. Ayşe Kulin'in kitabında da dediği gibi: "Güneşimizle aramızda kara kedi gibi duran o Gökcisim, bir gün çekip gidecekti elbette. Belki çok yakındı çözüm. Kapıdaydı. O an gelene kadar bize düşen, sanki güneş gökte parlıyormuşçasına yaşamayı sürdürmekti. Hayata tutunmaktı." Bizim çözümümüz yine biziz.