SEVGİYE DOĞRU

Sevgiler çoğu zaman ansızın doğar ve günden güne sarar bizi, hapseder kendisine. Karşı koyamadığımız içimizden akan bir nehir vardır sanki bizi sürekli sevgiliye götüren. Peki ya sevgili farkında mıdır çağlayarak ona doğru aktığımızın. Bazen bu akışımızı görmez ya da görmezden gelir. Belki de kendi geçmişinden kalan şeyler varken bizi sorgular. Biz çoktan öldürmüşken geçmişimizi, yaşanmışlıklarımızı, sevgili tüm bunları sorgulamaya devam eder. Belki inanamaz büyük aşkımıza, belki geçmiş de olsa kıskanır bizi eski aşklarımızdan ve belki de kendi aşkına inanamamıştır daha. Murathan Mungan'ın 'Yalnız bir Opera' adlı şiirini okuduktan sonra sevgilime ben de şiirdeki gibi şunu söylemek istedim, "Ben sende bütün aşklarımı temize çektim".(Mungan, Yalnız bir Opera) Evet aşklarımın en güzel anlarını, en mutlu olaylarını, en karşı konulmaz duygularını, en unutulmaz hazlarını sende yaşıyorum. Çünkü sen son seçtiğimsin, tüm aşklarımdan daha güzel olduğuna inandığım. Bu inançla eski hatalarımı yapmayacağıma, eski aşklarımdan ayıkladığım tüm güzel ne varsa sende yaşamaya ve yaşatmaya ant içtim kendime. Daha emin olmadan aşkımızı yaşatıp yaşatamayacağımıza. Daha birçok şeye... Belki ayrılacağız gün geldiğinde. Kısa ayrılıklar sonrası, çabalarımız bir gün dönülmez ayrılıkla noktalandığında, sen ve ben ne halde olacağız kim bilir. Ayrı taraflara savrulmuş eski eşyalar gibi ya da ışığı sönmüş mumlar gibi yalnızlığımızı ve karanlığımızı yaşayacağız belki. Ama artık karanlıklarımız bile ayrı olacak. Karanlıkların içinde ışıklar arayacağız yeni umutlar için, yeni ayrılıklar için başlangıçlar yapacağız. Sonunda belki zamanı boşa geçmiş sayacağız ya da her geçen anı gülümseyerek hatırlayacağız. Her aşktan geri kalan bir şeyler olur, biz de biz de kalanlara bakıp kalacağız öylece. Resimlerimiz, küçük hediyelerimiz, not defterlerimiz bizi birbirimize hatırlatacak belki. Anladım ki çok sonra anlayacağım neden bittiğini. Aşkımız sıcak bir yaz anısı gibi kalacak belki aklımda ve senden sonrası bitip tükenmeyecek bir kış mevsimi. Hep üşütecek beni ve ısıtan bir umut aradığımda çevremde biri olacak mı? Hep iyi olmanı dileyeceğim içimden, kendine iyi bakmanı. Biliyorum ki içimdeki doldurulamaz boşluğa çare olmayacak hiçbir avuntu. Anlamsız gelecek hemen her şey, içimi sızlatacak hatıralar. Gülümsemek isteyeceğim yaşlı gözlerimle. Belki yaşamdan kaçmayı düşüneceğim, dinmez sandığım sızılarımın ilk günlerinde. Biliyorum ki zamanla geçecek bunlar, dünya yeniden renklenmeye başlayacak körelmiş sandığım gözlerimde. Ama ben yine mutsuzluğumu yaşamaya devam edeceğim. Senden kalan o boşluğu doldurduğumu sandığım gün, esasen bir parçamı kaybetmiş olacağım. O parçaya eş bir parça arayacağım fakat bulamayacağım. Mutsuzluğumda seninle yaşadığım mutluluklarıma sarılmaya çalışacağım ve elimden geldiğince yapabildiğim işlerle uğraşacağım. Zamanla önce aşkımız sonra da acımız sönecek biliyorum ve sonrası yalnızlık. Anlayacağım ki "Aşk yalnız bir operadır", her aşkımız da ayrı birer opera. Demirel 2 Hayatımız yıldızımızı aramakla geçiyor hep. Her aşkta bulduğumuzu sanıyor, sonra yanıldığımızı anlıyoruz. Ama her yeni yıldızda kalp ağrımız geri geliyor ki, koşuyoruz bu yıldızın peşinden. Bizi tükenmekten kurtaran bu ağrılar ile hayat buluyoruz yeniden. Yıldızımızı kaybettiğimizde ise yaşadıklarımızın müzikal ve teatral bir opera olduğunu fark ediyoruz. Her yıldızla farklı farklı operalar yaşıyoruz. Yaşarken bir o kadar canlı ve içindeyiz, sonrasında bir oyun geliyor bize, çoğu zamanda tarih olmuş bir drama oyunu. Yıllar sonra tüm yıldızlarımızı en baştan hatırladığımızda fark ettiğimiz şu olacak; ''Aşkın bir yolu vardır /Her aşkta başka türlü geçilen /Aşkın bir yolu vardır /Her yaşta biraz gecikilen.''(Mungan, Yalnız bir Opera) Murathan Mungan, Yalnız bir Opera