ÇÜRÜK ELMA

Her geçen gün ellerimizden kayıp gidenleri görmek ne acı. Korkunç olan ise buna engel olabileceğimiz halde durmayışımız. Kendimizi dışardan izliyor gibiyiz. Benliğimiz vücudun gemlerini tutamaz olmuş. Zevk, hırs ve israf hüküm sürüyor bu topraklarda. Kendi oyuncağını kıran bir çocuk gibiyiz. En azından öyle olmayı temenni ederiz. Olabildiğine temiz, olabildiğine saf... Tek bir sözcükle bağışlanır bütün günahlar, bilgisizlik. Peki, biz, biz insanoğlu her gün biraz daha kirletirken yegane yuvamızı, bilgisiz olduğumuzdan söz edebilir miyiz? Her konuda en çok bilmeyi bir meziyet, meziyetten de öte bir gereklilik olarak gören modern dünya insanının neden dili tutulur kendisine gelince itiraf sırası? Yoksa özenle büyüttüğümüz egolarımız mı susturuyor bizleri? Hatasını kabul etmek gibi bir yüceliği zaaf olarak öğreten büyüklerimizde midir yoksa suç? Sonucunda suçu kendimizde bulmayacağımız bir dedektiflik oyunu... Sistemleri kötüleyeceğiz bizim oluşturduğumuzu düşünmeden, teknolojiyi suçlayacağız ellerimizde son model telefonlar, belki de kadere kızacağız dünyanın bu döneminde yaşıyoruz diye, onu bu hale getirenler aslında bizken. Ne olursa olsun, kafamızı kuma gömüp aynalara bakmayı reddedeceğiz. Bunu onlar, şunlar, başkaları değil, biz yapacağız. Biz; eğitimli ve dünya görüşü olan insanlar. Biz, en iyi üniversiteleri en yüksek derecelerle bitirmiş, okumayanı hor gören bizler. Gazetelerin pazar köşelerinde en iyi şarap nerede içilir ekinin yanına iliştirdiğimiz küçük bir sütun bizim için dünyayı korumak, aynı gazetenin her gün binlerce satmasını sağlayan biblolar toplumumuz. Hepsi bize benzeyen ama bizden daha aşağı varlıklar sürüsü, yaşayan bizi doyuran ama ona yakın olmanın da o derece iğrenç olduğu toprağın üstünde. Böyle bir ömür geçiren mühendis Ahmet Bey'in de ne büyük fikirleri vardır insanlığın geleceği için. Nasıl iğrenmiştir sokakta yatan bir çocuktan, nasıl büyüklenmiştir villasının görkemiyle! Böyle bir görkem içindir ki masum çocukları doğanın kalbinden çimleri sökmek için göndermiş, villasını biraz daha haşmetli yapmıştır. Bundan zararlı çıkacak Ahmet Bey değildir nasılsa. O ömrü elverdiği ölçüde kibirle yoğrulmuş malikanesinde oturup keyif çatacak, öldükten sonra bile iğrendiği toprağa gömülmeyip manzaralı bir mermerden ölü gözleriyle boğaza bakacaktır. Bundan zararlı çıkacak olan onun, bizim, hepimizin çocuklarıdır. Gelecekte babasının, dedesinin söktüğü bir parça yeşile ulaşmak için bütün mermer kulelerini satacak olan da onlar. Ahmet Bey'in, hayallerindeki gibi torunları tarafından büyük, ileri görüşlü ve zeki bir insan olarak anılmayacağı da ortada. Bilakis geleceklerini yok eden bu adama villasındaki her parça yeşillik için nefret duyacaklar. Ne kadar doğadan koparsak o kadar insan oluruz felsefesiyle etrafını yapay gerçeklikler sunan ekranlarla döşeyen, duygularını gizleyip bir robot soğukluğuna bürünmek için gözlerini kara gözlükler arkasına hapseden bir nesle ne kadar sevgiyle bakabilirler? Peki ya ruhlarımız? Ruhlarımız da çimleri sökülen toprak gibi çoraklaşmadı mı yıllar boyunca. Materyal kazançlar için sıradanlaştırılan duygularımız köklerini dahi bırakmadan yok olup gittiler en sonunda. Şimdilerde aşk, ekranlarda bize anlatılan bir çocuk hikayesinden ibaret. Market raflarından seçilir gibi seçilen maşuklara aynı raflardan alınan hediyelerin verilmesiyle vuku bulan bir ritüel. Göz göze gelince pembeleşen yanakların yerini alan fondötenler kanıtıdır ruhlarımızdaki çölün. Ya saygıya ne demeli? İnsana insan olduğu için saygı duymak yerini insana gücü olduğu için saygı duymaya bıraktı. Peki, ne derlerdi bizim dedelerimiz bugünkü halimizi görselerdi. Demezler miydi "Ey torunlarım! Üstünlük tasladığınız hayvanlara ne kadar da benzersiniz! Ne farkı var yalnız iyi giyimlilere selam veren bir insanın rakibine karşı gelemeyen bir sırtlandan? Hoş siz böylesiniz, ne günahı var çocukların? " Çocukları ne kadar çabuk kirletebiliriz diye yarışıyoruz sanki. Fakir birine sevgi gösteren bir çocuk azarlanıyor, öğretmenine saygısızlık ederken kınanmadığı kadar. Şimdi karar verelim dedelerimiz haklı mı, gerçek suçlu kim? OĞUZ ODABAŞI 21301667