Mutluluğun Sırrı

Hayatım boyunca mutluluk kavramı üzerinde düşünüp durdum. Mutluluğun tanımı neydi aslında? Günlük yaşadığımız olaylar bizi mutlu edebilir miydi, yoksa bu hayatın geneline bakıp, terazinin hangi ucu ağır basıyorsa ona göre karar verdiğimiz bir duygu muydu? Dianne Dengel'in Home Sweet Home adlı eseri tam da insana mutluluğu çağrıştırıyor. Kötü bir evde, küçücük bir yatağı 8 kişi paylaşan bu aile; tüm bunlara rağmen oldukça mutlu görünüyor. Gören her insanın içini ısıttığını düşünüyorum bu tablonun. Tabloyu ilk gördüğümde, uzun bir süre düşüncelere dalmıştım. Zor şartlar altında olan bu aile nasıl böyle mutlu? Mutluluğa, küçük şeyler için şükretmeyi bilince mi ulaşılıyordu? Bu ne kadar basit gibi görünse de insanın şükretmeyi öğrenmesi gerçekten zor bir süreç. Dolasıyla mutlu olduğunu söyleyebilmesi de. Günlük yaşantımızda, gün içinde bir sürü farklı duygular hissederiz. Biraz önce ağlıyorken, bir saat sonra kendimizi gülerken bulabiliriz. Günün farklı saatlerinde "Mutlu musun?" diye sorulsa farklı cevaplar vereceğini düşünüyorum çoğu kişinin. Eskiden ben de öyleydim fakat son birkaç yıldır bu sorunun cevabı her zaman "evet" oldu benim için. Beni ağlarken görseniz bile "evet" derim büyük ihtimalle. Çünkü artık mutluluğu belli kriterler çerçevesinde değerlendirmeye başladım. Ailem yanımda, sağlığım yerinde, çok iyi arkadaşlarım var, maddi durumumuz iyi, çok iyi bir okula gidiyorum ve sağlıklı bir ilişkim var çok şükür. Tüm bunlara rağmen insanın üzüldüğü birtakım şeyler olabiliyor tabii ki. Derslerim iyi değil, arkadaşımla tartıştım... Düzeltilebilecek ama o anki ruh halimizi olumsuz yönde etkileyen olaylar bunlar. Ama mutlu musun sorusu anlık duygularımızı kapsayan bir şey değil genel yaşantımızı değerlendirip cevap verebileceğimiz bir soru. Böyle düşünmeye üniversiteye geçtiğim ve eski sevgilimden ayrıldığım sıralarda başladım. Bana kalırsa ilişki, mutluluğu büyük ölçüde etkileyen bir durum. Birini seviyor olabilirsiniz ama o ilişki sizi yıpratıyor ve size zarar veriyorsa mutluyum demeniz olanaksız. Arkadaşlık ve aile ilişkileri böyle değildir. Aşk, hormonlardan dolayı olsa gerek, tüm ruh halinizi değiştiren bir şeydir. Bu nedenle sizi üzen ve önemsemeyen birine aşık olmak yapabileceğiniz en büyük engel mutluluğa. Şu an sevgilimle neredeyse bir yıldır birlikteyiz. Ve hayatıma girdiğinden beri daha özgüvenli ve pozitif bir insan oldum. İlişkimiz hem kendimi hem de hayatımı daha çok sevmemi sağladı. Bu hislerin beni daha mutlu biri yaptığını düşünüyorum. Geçenlerde Aristo'nun mutluluk hakkındaki düşüncelerini açıklayan bir makale gördüm. Aristo'nun; mutluluğun, mutlak iyi olduğunu savunduğunu söylüyordu. Mutlak iyiyi tanımlamak gerekirse, tüm iyi duyguların başı diyebiliriz. Bana kalırsa kesinlikle doğru bu. Daha önce de bahsettiğim gibi mutluluk her duygunun toplamı gibi bir şey. Yaptığımız her şeyi kendimizi mutlu etmek için yapıyoruz. Mesela yapılan herhangi bir fedakarlığı bile bunu yaptığımızda kendimizi daha iyi hissedeceğimizi bildiğimizden yapıyoruz. Bu nedenle hayatın amacı diyebiliriz mutluluğa. Mutlu olmak için yaşıyoruz. Mutluluk bu denli önemli bir şey ise anlık bir duygu değil bir süreç olmalı. Eğer bir gün size de bu soruyu yöneltirlerse siz de bu çerçevede değerlendirin cevabınızı. Böylelikle üzgünken bile mutluyum dediğinizde kendinizi daha iyi hissedeceksiniz. Sahip olamadıklarınızı değil, sahip olduklarınızı düşünüp ne kadar şanslı olduğunuzu anlayacaksınız. İşte o zaman Home Sweet Home'daki aile gibi en zor şartlar altında bile gülümseyebilirsiniz.