2017 Sonbahar Kreasyonu : Feminizm

Tam anlamıyla benimsemediği konuları ya da felsefeleri körü körüne savunanlara gülmekten çekinmeyen bir insan olduğumu söyleyerek başlamak isterim bu yazıma. Feminizm de günlük hayatta savunulduğu sık sık iddia edilen popüler ve önemli bir konumuz. Şu sıralar okulumda her üç kızdan birinde gördüğüm, beyaz üzerine kırmızı renkli, güzel bir fontla tasarlanmış bir bluz ile feminist olduğunu haykıran kızlarımızın şık göründüğünü inkar etme cüretinde bulunmuyorum elbette. Fakat yakından tanıdığım bir arkadaşımın üzerinde yaptığım gizli deney sonucunda, bu tarz kıyafet seçimlerinin bahsi geçen ideolojiyi benimsemekte yeterli olmadığını gördüm. Aman aman o da ne! Dedikodu kazanı kaynıyor. Bu nasıl bir giriş böyle? Kadınların kendi ayakları üzerinde durabilmesi hakkındaki bir kitabı baz alıp nasıl böyle bir girizgaha karar verdin demeniz olağandır, farkındayım. Fakat Sayın Lou Salome'nin düşüncelerini yalnızca giyinişiyle yansıtmadığına emin olduğumdan, böyle beklenmeyen bir çıkışla yazımı şenlendireyim dedim fena mı? Esinimize dönersek, içerik olarak günümüzde hala bütün kadınların üzerinde kafa yormadan erkeğin eline teslim ettiği mini minnacık bir kavram üzerinde durulmuş. Özgürlük. Ne var bunda canım, bir kadının aşık olduğu erkek için elindekileri bırakmasından daha doğal ne olabilir? Otursun erkeğinin dizinin dibinde işi ne? Bu örnekler kulağa çok karikatürize edilmiş Türk teyzesi sözleri gibi gelse de tamam tamam öyleler, kabul ediyorum- batı kültürünün de söz konusu kadının yeri olduğunda bizimkinden aşağı kalır yanı yok. Nitekim çok sevdiğim Küçük Deniz Kızı adlı çizgi filmden öğrendiğim kadarıyla gerçek aşk uğruna sesimi bir cadıya, ruhumu da şeytana satsam az bile! Sonuçta filmimin sonunda "Ve sonsuza kadar mutlu yaşadılar." cümlesini göreceğiz, e her yiğidin harcı değil. Kusura bakmazsanız ciddiyetimi şu an yaşadığım aydınlanma sonucu yapılması zorunluluk olan bir iç hesaplaşmayla bölüyorum. Belki de Disney'i -Türkçe çevirisi kulağa garip gelen bu kelimeyi kullanmak durumundayım- "gizli zevk" kategorisine sokmam gereken geçerli sebeplerden biri de budur! Bana beş yaşında hissettirmesi ve zaten beş yaşındakilere yönelik olması hariç tabii ki. Bu özgürlükçü yaklaşımın tam tersine sahip bir filmin ise bahsettiğimiz beş yaşındaki çocuklara haftada bir kez olmak üzere her hafta izletilip; üstüne bir de film ile ilgili pek çok oyuncak, nevresim, televizyon danteli gibi çeşitli ürünlerle çocuk odalarının donatılması ve beyinlerine işlemesi de cabası. Çünkü görüldüğü üzere 1989 yapımı bir filmin 1898 yazımı bir eserden daha gelenekselci olması oldukça yüz kızartıcı. "Evet yazar hanım, aydınlanmanız bittiyse konumuza dönelim." "Hemen yazar hanım!" Susalım da okuyucuyu sıkmayalım, efendim on dokuzuncu yüzyılda yazılmış bu kitapta Adine hakkında en takdir ettiğim şeylerden biri de, çağının geleneklerine ayak uydurup sevdiği erkeğin dediklerine boyun eğmek yerine geç de olsa gerçek tutkusunun farkına varması ve bu tutkunun ona yetip de artacağını görmesi. Hayatını akıl hastalarının tımarhane kapısındaki maceralarını izlemekle harcayamacağını fark edip zamanında bıraktığı gerçek hayaline sarılması çok umut vaat edici. Bizim de 'korumacılık' adı altında o çok çekici maço erkeklerimizin hayatımızı Sims oyunu gibi yönetmesinden gururumuz okşansın! Keşke bir öğrensek 'sevdiğinden yapıyordur' söz öbeğinin ne kadar tehlikeli olabileceğini ve hakaret, şiddet gibi dehşet verici ögeleri bile normalleştirebileceğini. Şimdi bir düşündüm de, erkek egemen bakış açısıyla büyüyen yaşıtlarımdan; haklarını savunan ve etek boylarına karışan sevgililerine dayılanan bir tavır beklemek de çok gerçekçi olmuyor sanırım. Siz olduğunuz gibi kalın feminist bluzlu hemcinslerim! Kadın erkek eşitliğini teoride bile olsa yaşatmak güzel şey. Ben yine de en iyisini umdum ve kürsüsünden kitlelere konuşan önemli bir birey olduğum bilinciyle toplumsal mesajımı verdim. Hepinize eşitlikçi günler! Beren Demirci