SEVGİ KİRLİLİĞİ

Eminim siz de sahte insanlardan en az benim kadar sıkılmışsınızdır. Bazen kime güveneceğinizi şaşırdığınız ve daha çok darbe almamak uğruna herkese duvar örmeye başladığınız bir anda bulursunuz kendinizi. Peki bizi bu duruma sokan nedir? Benim bir fikrim var... Günümüzde sevginin çok abartılı bir şekilde gösterildiği fikrindeyim. İnsanlarda bir laubalilik, tanışmadan önce gereksiz bir samimiyet kurma 'ihtiyacı' oluştu. Bu tip insanları ilk gördüğünüz andan itibaren size kardeşinizmiş gibi davranırlar, sizinle sürekli fiziksel temas kurup, sizi tanımadan tanıyormuş gibi yaparlar. Bu gereksizlik artık yeni neslin sevgisini gösterme şekli! (Böyle bir cümle kurunca kendimi yaşlı hissettim.) Günümüzde sıcak ev yemeklerinin yerini hızlı ve ulaşması kolay olduğu için fast-food nasıl tuttuysa bu da bence aynı durum. Kimse en ufak bir 'sınır koyma'yı kaldıramaz olmuş, karşı tarafın sınırlarıyla yüzleşince bunu soğukluk ve red gibi algılayıp hemen uzaklaşıyorlar. Halbuki bu sınırlar sadece insanın kendini koruma güdüsünden kaynaklanan bir şey ve bunun her insanda olması gerektiğine inanıyorum. Ben sevgisini abartılı sözleriyle, pahalı hediyeleriyle değil, bana hissettirdiği güven ile veren insanların sevgisini takdir ederim hep. Onların sevgisi ortalıkta harcanmayacak kadar kıymetlidir. Bu insanların sahip oldukları incelikten azına sahip olanlar anlayamaz bu tavrı. Birine her gün mesaj atmak, üzgün olduğunda seninle birlikte üzülüyormuş gibi yapmak sevgi değildir. Uzaktan bakarak da o sıcaklığı hissettirebilen, uzun süre konuşmadıktan sonra bir araya geldiğinde içini açmaktan korkmadığın insanda bulursun sevgiyi. Bu saçma sapan ve ne idüğü belirsiz sevgi gösterme biçimi tam anlamıyla bir iletişim kirliliği. Gururlu insanların pabucunu dama atıyor ve onlar için iletişim zorluğu oluşturuyor. İnsanlara abartılı yollarla şımartılmak daha çekici gelse de herkes bir gün gerçek yüzünü görecek rol yapanların. "Ben kötü bir insan değilim" diyordu, "iyiliğimi göstermeyi bilemedim sadece" Fena! (Ergülen 22) Haydar Ergülen'in Öyle Küçük Şeyler şiir kitabında aslında "öyle küçük" diye tabir edilebilecek temalar işlenmemiş bence. Şiirin gücünü iyi yansıtabilen şiirler barındırıyor benim zevkime göre, az sözcükle çok şey ifade edebilmektir şiirin gücü. Sadece iki dizenin bana bu yazıyı yazdırtabildiğini düşününce, Haydar Ergülen'in kalem ustalığını ve benim bu konuda ne kadar dolmuş olduğumu anlamışsınızdır. Okuduğum ilk anda kendimle bir ilişki kurmam uzun sürmedi. Sevgimi çok gösteren bir insan değilim, dışarıdan hep soğuk ve iletişim kurması zor biri gibi görünürüm beni tanımayan insanlar tarafından. Karşımdakine sevgimi gösteremesem de (en azından onun anladığı yoldan) karşımdakine güven verebilmeyi daha ön planda tutuyorum. Konuştuğum kişide güven duygusu uyandırmak istiyorum, çünkü günümüzde güvenebilecek insan sayısı da bir hayli az. Arkadaşlarımı her gördüğümde onları sevgi ve iltifat yağmuruna tutmuyorum , instagramda tüm resimlerini beğenip abartılı yorumlar yazmıyorum. İşim olduğunda arkadaşlarımla olan bir randevumu iptal edebiliyorum mesela. Uzun uzun telefonda konuşmayı çok sevdiğim de söylenemez... Ama biriyle gerçekten bağ kurduğumda o insanı tanımaya çalışıyorum, onun tutkularını ve değer verdiklerini öğreniyorum. O insanı anlamaya çalışıyorum ve ilişkim bitse bile o insanın ona hiçbir zarar vermeyeceğimi bilmesini sağlıyorum. Eğer bağ kurabildiğim tek bir şey dahi bulabilirsem, o insanı kolay kolay bırakmıyor, dertlerini kendiminmiş gibi çözmeye çalışıyorum. İnsanlar sevgisini ben ve benim gibi gösteren insanları taş kalpliymiş gibi yargılıyor ve sırf bu yüzden bazen 'Acaba ben sevgimi gösteremiyor muyum?" tarzı düşüncelere kapılmışlığım oldu. Bu çok acı veren bir fikir. Geçmiş yıllarda daha kendimi tanımaya çalışırken bu fikrin üstesinden gelebilmek kolay olmadı. Ancak kendimin insan olarak farkına varıp bir sürü arkadaşlık üzerinde kişiliğimi gözlemleyince bunun benim kişiliğimin bir parçası olduğunu öğrendim. Bazen hala sorguluyorum bu durumu, çoğunluktan olmamak hep bir şüphe bırakır ya insanın içinde... Bu her halükarda benim için önemli bir konu, çünkü insan sevdiklerine sevildiklerini hissettirebilmekten başka hiçbir şey isteyemez. Çerağ OĞUZTÜZÜN