Kahraman dediğimiz şey somut bir kişi için mi kullanılır yoksa ideolojik bir kavram mıdır? Tarihte önemli yeri olan, 'kahraman' ünvanı verdiğimiz kişilerin bu ünvanı hak etmesinin sebebi toplumun beklentilerine, isteklerine göre hareket etmiş olmaları mıdır yoksa büyük bir fark yaratarak kendilerini toplumdan ayırmaları mıdır? Süper kahramanların gerçek hayatta var olmadığını biliyoruz. Varsayalım ki, ortaya bir süper kahraman çıkıyor. Ansızın. Televizyonu açtığınızda, haberlerde görüyorsunuz. Süper güçleri yok, o kadar ileri gitmeyelim. Peki, nasıl bir şey görmeyi beklersiniz? Pelerinli, heybetli bir adam mı yoksa sıradan, hırka giyinmiş bir genç mi? Daha da önemlisi, ne yaparak bu kadar tepki toplamış olmasını beklersiniz? Belki ağaçta mahsur kalmış olan bir kediyi aşağı indirmiştir, belki bir soyguncuyu etkisiz hale getirmiştir, hatta belki çok büyük bir savaşın çıkmasını engelleyecek bir eylemde bulunmuştur. Her ne yapmış olursa olsun, o kişi artık bir kahramandır ve artık insanların bu kahramandan belirli beklentileri vardır. Bu noktadan sonra o kişinin kendi hayatının bir önemi yoktur. Belirli kurallar, düzenler vardır ve kahramanımız her nasıl farklar yaratmış olursa olsun bunlara uyacaktır. Uymadığı takdirde artık o bir kahraman değildir, artık aynı 'kişi' değildir. İnsanların kabul etmediği şey o kahramanın da sıradan bir insan olduğu gerçeğidir, diğer herkes gibi. Bu fark yaratan eylemi gerçekleştirdikten sonra olağanüstü bir varlığa dönüşmüyorlar. Bu yüzdendir ki, aslında kahraman dediğimiz şey bir kişi değil, kavramdır. İnsanların zihninde canlandırdığı ideal varlıktır. Peki ya, bu 'kahraman' daha önceki hareketlerine uygun olmayan, beklenmedik bir eylemde bulunursa, kendisi için çizilmiş çemberin dışına çıkarsa toplumun buna karşı tepkisi ne olur? Daha önce de bahsettiğim gibi, insanların bu kişiye karşı bakış açısı tamamıyla değişime uğrar. Artık o, kendi zihinlerinde yarattıkları karakterle uyuşmuyordur ve yerine derhal yenisi geçmelidir. Beklenmedik davranışlar, planların dışında gerçekleşen olaylar kaosa sebep olur. Genel anlamda insanlar, farklı olanı dışlamakla, temkinli davranmak arasındaki ince çizgiyi fark etmiyorlar. Tanıdığın şeytan tanımadığından iyidir* sözünün de kullanılmasına sebep olan bu yanılgı, insanların bilmedikleri şeylere karşı olan korkusunu ortaya koyuyor aslında. Gerçekleşeceğinden haberdar oldukları bir felaket, ne kadar kötü veya korkunç olursa olsun belirsizlikten iyidir. Batman ve Joker karakterlerinin birbiriyle bu kadar uyumlu bir iyi-kötü karakter ilişkisi içinde olmalarının sebebi ikisinin de kendi dünyalarının bilinmeyen, beklenmedik davranışlarda bulunan, korkulan kahramanları olmaları, düzene karşı gelmiş olmaları, ikisin de birer 'deli' olması. Daha doğrusu toplum tarafından kabul gören özellikler bulundurmuyor olmalarıdır. *İngilizce atasözü. Orijinali:" better the devil you know than the devil you don't know" Bir sonuca bağlayacak olursak, insanların hayattaki beklentilerini karşılaması, onların dertlerine çare olması için ihtiyaçları olan şey bir insan değildir. İnançtır. Onlara bir kurtuluş umudu aşılayacak bir inançtır. Ve bu inanç, büyük kitleler tarafından kabul görmeye başladığında onlar için daha somut bir hale gelir. İnsanların en büyük hatası ise inançlarıyla bağdaştırdıkları bu kişilerin beklentilerine uygun bir şekilde hareket etmesini istemeleridir ki bu beklenti sadece o kahraman olduğuna inandıkları kişilere değil, çevrelerindeki herkese karşıdır. Mekanizmaya uymayan parça hemen sistemden atılır, bozuktur o. Bu insan fabrikasından sağ çıkmanın tek yolu normalmiş gibi davranmaktır. Farklı ve 'tuhaf' özelliklerinizden arınmış, sıradan, tek düze bir yaşam sürdürmeye başlamaktır. Bengü Eda Kılıçer 21601247