Her Şeyden Önce Sen

Her gün, her hafta, her ay hayatımıza yeni insanlar giriyor ya da çıkıyor. Arkadaşlar, sevgililer, dostlar... Peki, bu insanların hayatımıza etkisi cidden ne boyutta? Bir insan hayatımızı ne kadar değiştirebilir? Geçenlerde izlediğim " Me Before You" adlı film bunu ciddi manada sorgulamama neden oldu. Her şeye sahipken bir kaza sonucu boynundan aşağısı felçli kalan bir insanın ötanazi kararını etkileyecek boyutta bir etkiden bahsediyorum. Bu durum, hayatımızdaki insanları aldığımız kararları denetleyen bir kontrol mekanizmasıymış gibi görmeme neden oldu. Cidden, aldığımız kararlar ya da yaptığımız seçimler onlar tarafından denetlenip ne yapıp ne yapmamamız gerektiği söylenmiyor muydu? Farkında mıydık bu durumun ya da ne kadar etkileniyorduk bu durumdan bilmiyorum. Ama ortada bana ilginç gelen bir durum vardı. Hayatımıza giren her insanla biz de değişiyorduk. Yaşam şeklimiz, dünyaya bakış açımız, alışkanlıklarımız nerdeyse aklınıza gelebilecek her şey değişiyordu bize dair. Bu bizim değişim arzumuzdan daha çok "Eğer değişmezsem onu kaybedeceğim" düşüncesinin kafamızın içinde sürekli at koşturmasından kaynaklanıyor bence. Etrafıma baktığımda birilerini kaybetmemek için değişen her şeye ayak uydurmaya çalışan ama bunun karşılığında kendi benliğini kaybetmeye başlayan insanlar görüyorum. İşin komik yanı ise sen onu kaybetmemek adına değişirken, kendinden tavizler verirken en sonunda duyacağın şey yüksek olasılık "Sen çok değiştin" olup yine kendinle baş başa kalacaksın. İşte bu noktada sorgulamaya başlayacaksın. Seni sen olmaktan uzaklaştıran insanın hayatındaki yerini, onu kaybetmemeye uğraşırken kendi benliğini kaybedip onun hayatını yaşadığını fark edeceksin. Hiç kimse başkasının hayatını yaşamaya gelmedi ki dünyaya... İnsan biri için ne kendini değiştirmeli ne de birini değişmeye zorlamalı. Her şey bittiğinde kendi hayatına döneceksen ne diye bu değişim çabası anlamıyorum. Ortak noktalarda buluşup beraber kararlar almaktansa kendini bu hengamenin arasında sürekli bir şeylere ayak uydururken bulmak mutlu edecek mi seni? Eğer edecekse durma devam et ama etmeyeceğini sen de biliyorsun. Hiçbir insan benliğini kaybetmekten mutlu olmaz çünkü. Seni sen yapan şeyleri bir başkası için değiştiremezsin. Bunlara toplumun kötü alışkanlık dediği şeyler bile dahil. İstediğin kadar biri için sigarayı bırak o gittiğinde geri başlayacaksın. Ne zaman ki aldığın kararları kendin için almaya başlayacaksın o zaman fark edeceksin biri için değişmenin aslında kendini kandırmaktan farksız olduğunu. Kendini kandırmaya devam ettiğin sürece olmadığın biri olarak yaşamaya devam edeceksin ve gün gelip dank ettiğinde "Ben ne yaptım?" ya da "Gerçek ben bu muyum?" dememek için kendine yalanlar söylemeyi bırak artık. Kim olduğunun, neler yaptığının, neleri sevip, neleri sevmediğinin farkına var. İnsanların karşına geçip "Bu sefer farklı, ben farklıyım, sen farklısın" demelerine aldanma. Farklı olmaya da çalışma kendin ol sadece. Bütün iyi ve kötü özelliklerinle kendin ol. Seni böyle kabul etmeyip seni değiştirmeye çalışacak insanları da hayatında tutma ve sen de onlarını değiştirmeye çalışma. Eğer uymuyorsanız birbirinize zorlamanın bir manası yok, sonuç olarak kimse kimsenin hayatında illa olmak zorunda diye bir kaide yok. Mesele karşındaki insanı zıtlıklarıyla kabullenebilmekte, onu olduğu gibi hayatında istemekte, değiştirmek için onu zorlamamakta. Böyle birini hiçbir zaman bulamadım ve asla da bulamayacağım diye de üzülme. Dünyada yedi milyar küsur insanız. Hadi bunun yarısıyla hemcins olsan geriye kaldı üç buçuk milyar insan. Elbet seni sen olduğun için isteyecek biri çıkacaktır. Çıkmadı mı? Yine üzülme bu sefer de eşsiz bir insan olmanın tadını çıkar.