Sev, Sevil, Sevene de Karışma!

The Normal Heart aslında televizyon için yapılmış bir film olmakla birlikte kadrosunda da birçoğumuzun yakından tanıdığı yetenekli oyunculara sahip. New York'ta geçen bu hikaye seksenleri kasıp kavuran HIV-AIDS'i anlatıyor. Ned ve Felix'in arasındaki ilişki ile her şey güzel başlarken Felix'in AIDS teşhisi konulmasıyla hayatları alt üst olan iki aşığı izliyorsunuz. Tabii o zamanlar AIDS bir gay hastalığı zannedildiği için ne devlet tarafından ne de tıp camiası tarafından bu hastalığa çare bulunulmaya çalışılmıyor. İlk başta gay kanseri denilen bu hastalık insanları homoseksüellere karşı öyle bir nefrete itiyor ki insanlar aynı ortamda bulunmak bile istemiyor. Ned ise sevdiği adamı kurtarabilmek için her yolu deniyor. Bürokratlarla görüşüyor ancak gay hastalığı zannedildiği için hiç kimse homoseksüellere yanaşmak bile istemiyor. AIDS, HIV dönemini bilmeyenler için özellikle doksanlar sonrası jenerasyonu için mükemmel bir film. İnsanların neler ile yüzleşmek zorunda olduğunu görmek, toplum tarafından nasıl dışlandığını görmek oldukça hüzünlendiriciydi. Aslında insanlığın var oluşundan beri hayatımızda olan bu gerçekliğin bu kadar garip ve olağan dışı karşılanması bana hep mantıksız gelmiştir. Homoseksüelliği günaha yoran da var, mental hastalığa yoran da. Aslında olan ise bazılarımızın heteroseksüel bazılarımızın homoseksüel doğması. Yani seçim falan değil bu, bir gün uyanıp kendi kendine hadi bugün de gay olayım diyemezsin. Kim seçmek ister ki zaten böyle nefret dolu bir dünyada. Birkaç ülke dışında gay olduğu için şiddete maruz kalan hatta ölümle cezalandırılan o kadar çok insan var ki. Ülkemizde de bu durum ne yazık ki böyle. İstanbul gibi metropol bir şehirde bile daha el ele tutuşup rahatça gezebilen bir homoseksüel çift göremedim. Duyanlar vardır yaklaşık bir ay önce gay bir çift alternatif evlilik yaptı. Bunun üzerine çıkan haberler, yapılan yorumlar insanı çileden çıkaracak türden. Yok efendim çocuğa tecavüz etsen daha kabul edilebilir bir olaymış. Bu nasıl bir zihniyet, sen sevdiğin insanla evlenmeyi nasıl bir pedofili ile karşılaştırabilirsin ki. Biz kimsenin evliliğini sorgulamazken sen nasıl böyle bir şey söyleyebiliyorsun ki. Ayrıca kimin kim ile evlendiği kimseyi ilgilendirmezken bu tür yorumların yapılması gerçekten dehşete düşüren cinstendi. Böyle bir nefrete sebep olabilecek iki etken olduğunu düşünüyorum. Din ne yazık ki bu nefretin en büyük kaynaklarından biri. Sadece Müslümanlık da değil bütün dinler böyle. Burada aslında dini de yargılamamak lazım sorun dini nasıl öğrettiğin ve nasıl dinin manipüle edilip bir kısım tarafından kullanıldığı zaten. Diğer etken ise eğitim. Eğer insanlarımız eğitilemezse ve homoseksüelliğin anne karnında belirlendiği öğretilse, bu konu hakkındaki birçok önyargının ve nefretin kırılacağını düşünüyorum. Bunla da bitmiyor tabii ne yapılırsa yapılsın dünyada her zaman azınlığa karşı bir kin, nefret var olacak. Toplumumuzdaki tek sorun homoseksüelliğe karşı yaklaşım değil ne yazık ki. Kadına şiddetten tarihimizi unutmamıza kadar birçok sorunumuz var aslında. Eğer gazete okuyorsanız eminin siz de bıkmışsınızdır artık her sabah yeni bir cinayet, yeni bir sapığın haberini okumaktan. Boşanmak istediği karısını öldürenden tutandan da, kendi çıkarları için koca bir ülkeyi hiçe sayan liderlere kadar daha birçok problemimiz var gözümüzü yumduğumuz, boş verdiğimiz. Umursamıyoruz artık çevremizde olup bitenleri. Nerelerden nerelere düştüğümüzü görmek daha da üzücü. Sadece homoseksüellikle ne bitiyor ne de başlıyor problemlerimiz. Adete toplumsal bir çöküşe doğru son hız gidiyoruz. Murphy, Ryan The Normal Heart. New York City:2014 Aybike Gündoğdu