Sonbahar, Yılın En Güzel Gülümsemesi 

Bu yazıyı Vivaldi'nin "Dört Mevsim"i eşliğinde okumaya ne dersiniz? Siz koltuğunuzda otururken alıp sizi uzak diyarlara götüren, yeşil kırlardan çiçekleri, masmavi gökyüzünden parlayan sıcak yaz güneşini, kuru dallardan sarının bin bir tonunu, yüce dağlardan kar tanelerini zihninize tüm cömertliğiyle sunan Vivaldi'nin "Dört Mevsim"inden başkası olamaz. Dinlerken tıpkı ilkbaharda kendini göstermeye başlayan güneşin yaptığı gibi kimi zaman içinizin ısındığı, kimi zamansa soğuk kış günlerindeki gibi ürpermenize sebep olan bu muhteşem eser bir de kemanını adeta bir uzvuymuş gibi başarılı kullanan yetenekli sanatçı Guy Braunstein önderliğinde Bilkent Senfoni Orkestrası'ndan dinlendiğinde insanı adeta büyülüyor. Klasik müzikle tanışmam ve onun en sevdiğim türlerden biri haline gelmesi küçükken bir hevesle başladığım, şimdilerde ise gülümseyerek hatırladığım bale macerama dayanıyor olsa gerek. Ben klasik müziğe, insana huzur veren kimliği ve insanın yaşadığı dünyaya durup, derin bir nefes alıp, uzaktan bakmasına imkan sağladığını düşündüğüm için hayranım. Kimi parçalar, dinlerken gözlerinizi kapattığınızda sizi sakinleştirip içinizi huzurla doldurabilirken, kimileri kalp atışlarınızı ummadığınız kadar hızlandırıp size hayat enerjisi olabilir. Hissettiğiniz duygu ne olursa olsun, bence önemli ve değerli olan dinlediğiniz parçayı gerçekten yaşayabilmek, onun sizi götürmek istediği yerlere karşı çıkmadan gitmek ve müziğin akışında kendinizi serbest bırakmaktır. Çok sevdiğim klasik müziği, Bilkent Senfoni Orkestrası'ndan canlı olarak dinlemek ise tarif edilemez bir keyif elbette. Bu yüzdendir ki Bilkent Senfoni Orkestrası'nın, Vivaldi'nin "Dört Mevsim"ini çalacağını öğrendiğimizde henüz konsere aylar olmasına rağmen ben ve arkadaşlarım salondan yerlerimizi ayırttık. Konser gününün gelmesini ve o muhteşem saatleri yaşamayı heyecanla bekledik. 18 Ekim akşamı, "Sonbahar... Yılın En Güzel Gülümsemesi" isimli bu sonbahar konseri gerçekten beklediğimize değen, ruhumuzu okşayan ve tıpkı isminde olduğu gibi bizi gülümseten muhteşem bir konser oldu. Özel 2 Trevor Morris'in objektifinden dört mevsim Konser programı Vivaldi'nin "Dört Mevsim"i ve Brahams'ın "Yaylı Çalgılar Altılısı" olmak üzere iki bölümden oluşuyordu. Vivaldi'ye ve "Dört Mevsim"e daha aşina olduğumdan olacak ki ilk kısım beni çok daha fazla etkiledi. Uzun zamandır görmediğim ama beni çok iyi tanıyan bir dostumla karşılaşmışçasına keyif aldım dinlerken. Hani sözcükler olmadan da konuşmadan da anlaşırsınız ya bazı insanlarla, işte "Dört Mevsim" de benim için, kelimler olmadan da bana pek çok şey anlatan, beni bazen gülümseten bazen hüzünlendiren, bazen de alıp uzaklara götüren eski bir dost gibi. Elbette mevsimleri birbirinden ayıramam, birini diğerlerinden üstün tutamam çünkü her mevsimin kendine göre özellikleri, güzellikleri var ama baharların da ben de özel bir yeri olduğunu inkar edemem. Çünkü bahar deyince aklıma her yanıyla canlı bir doğa geliyor: kuşlarıyla, renkleriyle, getirdiği huzurla... Belki bu baharları sevme durumundan olacak ki "Dört Mevsim"in en sevdiğim kısımları ilkbahar ve sonbaharın özellikle de başlangıçları. Bu kısımları dinlediğimde sebepsiz yere mutlu olabiliyorum dahası nedenini bilmesem de yapacağım şeylere karşı umudum artıyor. Belki "Dört Mevsim"in bahar kısımları değil, belki eserin tümü de değil, onun bana hissettirdiklerini sizin de hissedebileceğiniz. Zaten güzel yanı da bu ya klasik müziğin, sözler olmadan yalnızca notalarla sizin kalbinize dokunabilmek, insanı insan yapan duyguları beslemek ve herkeste farklı bir etki yaratmak onun amacı. Dedim ya, eski bir dost gibi, derinlerinizde kalmış ama yüzeye çıkmaya ihtiyacı olan içinizdeki mutluluğa, huzura, sevgiye belki hüzne, acıya olmaları gerektiği yeri işaret eden iyi bir dost klasik müzik ve "Dört Mevsim" de bu türün benim çok sevdiğim, hiç bıkmadan dinlemeye devam edeceğim en güzel örneklerinden biri. Özel 3