BEKLEMEDİĞİMİZ BİR ANDA SEÇİM YAPMAK ZORUNDA BIRAKABİLİR Mİ...

Aramızdaki şey asla kaybolmayacak olan bir hikayenin başlangıcıymış meğer bunu yıllar sonra anladım. Gizli bir köşede bir genç kızın ya da genç bir erkeğin bulacağı derin anılarla ve derslerle bezenmiş sadece ağızdan ağıza dolaşacak bir aşkın öyküsüymüş kaderimiz. Hoş bize göre hiç anlatılamayacak olan bir şeydi ya yaşadığımız çünkü hiç bir şey yaşayamamıştık aslında. Anlatılabilir miydi ki gerçekten yaşanmamışlıklar da. Nereden başlamalıydı? Aramızdaki derin uçurumlardan mı? Hiç sönmeyen, uçurumlara rağmen daha da büyüyen kıvılcımlardan mı? Yoksa dostumdan mı? Her şey ne kadar kısa ve her şey ne kadar uzun bir yaşamın içinde bazen. Evet, her şey başladığı gibi kalamaz bunu her herkes biliyordu her güzel masal başlarken... Bu masalda da hiç bir şey başladığı gibi gitmeyecek. Ölüm gösterecek doğru seçimi... Bir kadının yıllardır saklı bulunan içinde taşıdığı duygulardı bütün bu cümleler. İstanbul da yakın bir arkadaşımı ziyaretim sırasında eski bir apartman girişinde yere anahtarımı düşürdüğümde fark ettiğim küçük bir oyuğun altından çıkan kağıtta yazılmıştı her şey. O sıralarda tam da Aramızdaki şey kitabını okuyordum. Kağıdın karşıma tam da bu zamanlarda çıkıvermiş olmasına garip anlamlar yüklemek geliyordu içimden ve kafamda karmaşık düşünceler dolaşıyordu. Yol yorgunluğu ve saatin epey geç olması sebebiyle okuduğum satırların bulunduğu eski bir parşömen parçası olan bu kağıdı alarak hızla merdivenleri çıktım ve kapıyı tıklattım. Kapı açıldığında uzun süredir görmediğim, beni her zaman koca bir gülümseme ile karşılayan dostum Melek'i karşımda buldum. Hemen gülüşerek içeri girdik ve geleceğim diye zaten kaç saattir hazır tutulan kuş sütünün dahi unutulmadığı bir sofrada birbirimizi her bulduğumuzda yaptığımız gibi uzun sohbetlere daldık. İkimiz de görüşemediğimiz bu uzun zaman içinde hayatımızda nelerin değiştiğini büyük bir heyecanla ve özlemle anlatıyorduk. Ona bulduğum nottan bahsetmek istememiştim henüz öncelikle kendim üzerinde biraz düşünmek istemiştim. Birkaç saatin ardından yorgun olduğumu tahmin ettiğinden odamı gösterip beni kendimle baş başa bırakacak kadar da anlayışlı bir arkadaşa sahip olduğum için teşekkür ediyordum içimden ve odama çekilerek aynı başlığı taşıyan elimdeki kitapta ve o kağıtta ne gibi bir farklılığın ya da benzerliğin beni beklediğini düşünmeye başlıyordum. İnsanlar sürekli birbirini anlamaya çalışıyor, olayları derin bir anlayışla sorgulama yoluna gidiyordu bazen aramızda olan şey kaybedilemeyecek bir dostluktur büyük bir aşkın ötesinde. Kitap tam olarak GİZEM YENİCİ 09. 12. 2014 bunu söylemek istiyordu ama ya o nottaki satırlar çok daha derin bir anlamı anlatmaya çalışmıyorlar mıydı? Biri derin bir dostluk biri derin bir aşk şimdi hangisi daha önemliydi, hangisini seçmeliydi insan. Birini diğerine nasıl tercih edebilirdin ki. İşte tam bu düşüncelerden sonra kağıtta yazanların sebebinin ne olduğunu anlamaya başlamıştım. Bir aşk ve bir dost ikisinin arasında kalmış biri olmalıydı bu satırların sahibi. Uzaktan uzağa, aradaki uçurumlara rağmen sevmeye devam eden ama dostu için aşkına sırtını dönecek kadar yüce gönüllü birinin kaleminden dökülmüş olmalıydı bu satırlar çünkü hikayeyi karmaşık ve imkansız yapan şey ancak bu olabilirdi. Ne tuhaftı. Dünyanın bir yerinde, farklı zamanlarda, birbirinden habersiz iki farklı insan aynı başlığa farklı anlamlar yüklemişlerdi. Farklı kaderlerden bahsetmişlerdi ve dostluk için aşklarını silmişlerdi. Peki, pişman mıydı bu satırların sahibi. Notun arka tarafına baktığımda şu satırlar çarpıyordu gözüme: Bir adın vardı bugün hatırlayamadığım. Dostum için aşkıma gözümü kapattım. Evet, bizim aramızdaki şey anlatılamaz bir aşktı ama onunla aramda çok daha fazlası vardı. Şimdi bir tek onun adını hatırlıyorum "dostluk". Hiç pişman değilim ve bir gün dahi pişman olmadım çünkü biliyorum başka bir dünyada başka bir gelecek olacak aşkımız için... Beni affet. Evet, hayat insanı istemese de seçimler yapmaya zorlar bazen. Mektubu yazan kadının yapmış olduğu bu seçim kendi hayatımda böyle bir durumun içinde bulunuyor olsaydım ne seçim yapacağımı görmemi sağlamıştı ve bu hikayeyi paylaşmam için ön ayak olmuştu ama cevap bir sır olarak sonsuza değin benimle birlikte içimde kalacaktı...