Para Hırsımız ve Zavallı Gezegenimiz

Para hırsı uğruna ne kadar çirkinleşebiliriz? Bana göre mal mülk sevdasıyla dolmuş biri para için herhangi bir varlıktan daha aşağılık hale gelebilir. Gazetelerimizin üçüncü sayfaları üç beş kuruş için adam öldürenlerle dolu. Tabi bunlar para hırsını zekayla birleştirmemiş olanlar diyebiliriz. Yeterince akıllı biri para uğruna yaptığı her türlü fenalığı kılıfına uydurur, mutlaka karlı çıkmaya bakar ve saygı görür. There Will Be Blood filminin ana karakteri Daniel Planview için bu yorumu yapabiliriz. 1900'lerin başlarında Amerika'da bir petrolcü iş adamı olan Daniel'in tek derdi dünyada ne kadar sömürebileceği petrol varsa bulmak ve kazanç sağlamak. Tabiri caizse şeytan kılığında bir insan olan Daniel ailesi dahil elindeki her şeyi daha fazla gelir elde etmek için kullanmaktan çekinmiyor, elini kana bulamaktan da erinmiyor. Aktör Daniel Day Lewis tarafından ustaca canlandırılan karakter bizi kapital düzen ve dinin bir provokasyon aracı olarak kullanılması konusunda düşüncelere itiyor. Bir yandan ortada apaçık, rahatsız edici bir gerçek de var. İnsanlık şu anki petrol zenginliğini Daniel ve onun gibi hırslı adamlara borçlu. Döndürülmesi gereken bir çark var ve bu çarkı döndürecek kişi hırslı olanımız oluyor elbet. Fırsat eşitliği, iş adamlarına fırsat uğruna insanları ezip çıkarları uğruna kullanabilme yetkisi veriyor ve patronunun servetine servet katmak uğruna canını tehlikeye atan, üç beş paraya çalışan işçi kesim doğuyor. Çarkın dönmesini sağlayan, başına bir iş gelirse anında değiştirilebilecek olan işçiler. Onların tek suçu, yeterince açık gözlü ve hırslı olmamaları. Para hırsından ölecek insanları görmek için bu filmi izlemeye gerek yok. Sokağa adım atmak yetiyor. Yolcu kapmak için birbirleriyle yarışıp trafiği tehlikeli hale getiren dolmuşçular bunun en güzel örneği olabilir. Herhangi bir hukuki önlemden uzak bir durumda insanlar her şeyi yapabiliyor para uğruna. İnsan bu dünyaya verilmiş bir ceza gibi. Kendisine verilmiş olan iradeyi açgözlülük ve sömürü için kullanıp gittikçe daha gri ve donuk bir hale getiriyor gezegenini. Ne eko sistem ne küresel ısınma ne de inceldikçe incelen ozon tabakası insanların bir üst model arabaya geçmek için olan hırsından bir şey kaybettirmiyor. Pragmatist bir bakış açısıyla büyütülen, çok para kazanması öğütlenen, reklamlarla tüketicilik aşılanan nesillerin başka türlü olmasını bekleyemeyiz zaten. Gençliğimizde çok duyuyoruz "Çok çalış doktor ol" öğütlerini. Hekimliğin insanların sağlığını koruyan ve kimi zaman hayatını kurtaran kutsal bir meslek olduğundan dolayı mı? Elbette hayır, çünkü doktorluk sadece sınavlarla gelebileceğimiz en garanti para kazandıran meslek de ondan. Bizi tüm hayatımızı kaplayan iş yükü ve strese maruz bırakan üniversite hayatına bize iş imkanı sağlamasıyla katlanıyoruz. Yani hepimizde az çok para hırsı bulunuyor ve bu hırs arttıkça ortaya daha dehşet verici sonuçlar doğabiliyor. Para hırsımızın en kötü sonuçlara maruz bıraktığı şey ise dünyamız. Birileri günü kurtarsın diye diğerlerinin yarınları yok oluyor, dünyanın geleceğiyle oynuyoruz. Paranın yenilmeyen bir şey olmadığını geç olmadan anlamalıyız. Bu durumu Age Of Empires adlı oyuna benzetiyorum biraz. Oyunda işçileriniz ile bölgedeki odunları kesip, madenleri çıkararak ettiğiniz gelirle asker yetiştirip karşı ülkeye saldırır, onları mağlup etmeye çalışırsınız. Ama oyun bazen öyle bir noktaya gelir ki haritada hiçbir ağaç, hiçbir maden rezervi ve insan hariç bir canlı kalmaz. İşte o zaman yapabileceğiniz tek şey rakipte tek bir insan kalmayana dek acımadan öldürmektir. İnsanlığın sonu da, üzülerek söylüyorum, bu oyundaki gibi bir noktaya gelecek elbet, dünyamıza ait ne varsa hırsla sömürecek, en sonunda birbirimizi yiyeceğiz!