BAĞ(IM)LILIK

İnsanlar her zaman bir şeyler isterler. Bazen somut şeylerdir istekler, mesela yemek, su ev ya da günümüzde internet; bazense soyut şeyler isteriz, sevgi, ilgi anlaşılmak... İstekler normalde sebeplerle desteklenir ancak bir gerçek var ki insanlar doyumsuzdur. Hedefleri ne kadar belirgin olursa olsun ne kadar kararlı olurlarsa olsunlar, yoldan çıkabilirler, daha fazlasını isteyip baştan çıkabilirler. Bazen bu isteklerin ardındaki sebepler, sadece kendini haklı çıkarmak için oluşturduğun bahaneler olur, hem insanlara ne ki dersin, "sadece istersin". Oz kitabında, "Dorothy" isimli ana karakterin başına gelen gibi, sonuçları düşünmeden, her şeyi görmezden gelebilirsin. Bunu bir kez yaparsın ama tekrar: insan, doyumsuzdur. Bir kez oldu mu bir daha yaparsın ve alışırsın, "bağımlı" olursun. Kitapta ele madde bağımlılığı olarak alınsa da bence çok daha farklı çeşitleri vardır bu "bağımlılıkların". Hem de çevremizdeki insanlarda her gün gördüğümüz çok daha sinsice ilerleyen çeşitler. Bence iki farklı çeşidi vardır bağımlılığın. Biri seni eğlendiren, mutlu eden, sevdiğin ve hayatını güzelleştirdiği için yanında tuttuğun şeylere karşı olan bağımlılıktır. İnsan bunun farkındadır, mesela sigara, alkol, uyuşturucu gibi alışkanlıklar ya da günün her dakikasında bilgisayarda oyun oynamak buna girer. Dersin ki, "İstediğim an bırakabilirim, ama neden isteyeyim?". İstediğin an bırakabilir misin bence o da kesin değil, ancak bunlar insanlara yaşam kalitelerinin arttığını düşündürür, amaçsız olduklarını düşündükleri anlarda küçük Yavuz 2 amaçlar verir, insanları asıl amaçlarından uzaklaştırır belki, ama geçicidir. O seni mutlu eder, sen işine dönersin. Tekrar sıkılıp, tekrar boşluğa düşüp, tekrar isteyene dek. Seni yavaş yavaş tüketir ama o kadar yavaştır ki kullanmasan daha hızlı tükeneceğini düşünüp aldırmazsın bile çoğu zaman. Diğeri, sen fark etmeden zamanla içine işlemiş, senin bir parçan haline geldiğini düşündüğün, o olmazsa tam olarak kendin olamadığın ama aslında neden orda olduğunu artık unuttuğun şeye karşı hissettiğin bağımlılıktır. Mesela bir arkadaşın ya da sevgilin vardır. Tavırlarına neden katlandığını bilmediğin, ama hep böyle olduğunu hatırladığın, ne zamandan beri orda olduğunu bilmediğin ama kendin kadar iyi tanıdığın, seninle konuşmamasından ölesiye korktuğun "O olmazsa ne yaparım? Nefes alamam." dediğin, kaybetme korkusuyla her şeyi yaptığın... İşte bunun sebebi, aslında bunların hepsinin ortasında bir yerde kendini kaybetmendir. Seni tanımlayan yeni bir şey bulursun, bu bir insan olabileceği gibi bir meslek, bir obje, bir unvan, aslında yeterince değer verdiğin herhangi bir şey olabilir. Artık zevk için ya da mutluluk değildir yaptığın şeyi yapma sebebin, yapmazsan "hiç" olabileceğinin korkusudur. Bence ikinci çeşit daha tehlikelidir çünkü her zaman elinizde olan şeyler değildir bağlandıklarınızı elinizde tutmak. Sizden daha iyi olan biri işinizi elinizden alabilir, sizin dışınızda gelişen şeyler yüzünden insanlar sizden uzaklaşabilir, her şeyden öte hata yapabilirsiniz, bu çok normaldir ve insan olmanın bir getirisidir ve bu hata bir şeyleri ya da birilerini kaybetmenize sebep olabilir. Biliyorum ki bir insanın yapabileceği en kötü şeylerden biri, elinde olmayan sebeplerden ötürü gelişen olaylarda kendini suçlamaktır çünkü bu sonrasında çok daha ciddi ve kötü sonuçlar doğurabilir. Depresyon artık çok da uzak bir ihtimal değildir çünkü hayatının amacını ya da hayatını anlamlı kılan unsurları kaybetmişsindir. Yavuz 3 Nasıl çıkılır bu ruh halinden, nasıl kurtulabiliriz bu bataklıktan, inanın ben de bilmiyorum. Ancak bildiğim bir şey var ki, kolay değil. İnsandan da oyundan da bir maddeden de ya da hayatımızın hangi küçük parçasından bahsediyorsak ondan da kopmamız kolay değil. Ancak ben, imkansız şeylerin olduğu bir dünyada yaşamayı reddettiğimden, o an imkansız gibi görünen şeyleri yapmaya çalışırsam sonunda başarılı olabileceğime inanıyorum. Bence herkes olabilir. Yeter ki, gerçekliğimizi, benliğimizi ve hedefimizi kaybetmeyelim. Bize "bizi" hatırlatabilecek, kitapta Dorothy'i kendine getiren, ona amacını hatırlatan arkadaşı gibi arkadaşlar, nesneler, anılar bulunduralım ve şüpheye düştüğümüzde onlara bakalım.