İYİ İNSANLAR İÇİN GERÇEKLER

Bir film izlersiniz. Filmde bir erkek bir kıza aşık olur, kızı etkilemek için de yıllarca uğraşır ve sonunda kızı elde eder. Birbirine sırılsıklam aşık olan bu çift bir sebepten dolayı ayrılmak zorunda kalır. Ayrı şehirde okullara giderler, aileleri karşı çıkar vs. sebep olur. Bir süre ayrı kalan çift, acıya artık dayanamaz ve her şeyi yok sayarak bir araya gelir. Aşkları her şeyden üstün gelmiş olur. Gerçekler pek bu yönde ilerlemez. Birini seversiniz ve onun için yıllarca çalışırsınız. Elde etmeniz düşük bir olasılıktır zaten. Sevdiğiniz kişi daha yakışıklı, daha güzel biri ile birlikte olur. Elde etseniz bile filmde olduğu gibi ayrılmanız durumunda bir daha bir araya gelmeyi bırak, bir daha görmeniz bile oldukça düşük bir olasılık. Bir kitap okursunuz. Kitabın kahramanı peygamber gibi biridir. Hiçbir zaman dürüstlüğünden, adilliğinden taviz vermez. Bu sebepten dolayı başı da dertten çıkmaz. Kahramanımız bütün kötülüklerle adil bir şekilde savaşır, kötülerden daha zeki ve daha kurnaz olduğu nedeniyle kazanır. Kitabın sonunda sevdiği ile sonsuza dek mutlu yaşarlar. Hayat bu kadar güzel davranmaz kimseye. Siyah ve beyaz kadar da ayrı değildir iyi ve kötü. Savaşlarınız hiçbir zaman adil bir şekilde olmaz. Yalanlar ile uğraşırsınız, güvendiğiniz kişiler ihanet eder, siz ve sevdikleriniz incinir. Kötü denilen insanların da sizden daha az zeki olması gibi bir kural da yoktur hayatta. Hatta o kişiler zekaları ve kurnazlıkları ile insanları manipüle ederek güçlerini ve yetkilerini kazanmışlardır. Bir müzik dinlersiniz. Sevdiği kişiye ne kadar bağlı olduğunu anlatır müzisyen. Gözünün ondan başkasını görmediğini, onsuz yaşayamayacağını söyler. Kalbinde tek bir kişinin olduğunu, onu korumak için her şeyi yapabileceğini hatta ölebileceğini iddia eder. Gerçeklerin ne yönde işlediğini hepimiz az çok biliyoruz. Zaaflar her insanda bulunan özelliklerdir. Sevdiği insanı aldatır, üzer, kırar... Sevdiğini koruması hakkında sözler de kedinin kükreyeceğini iddia etmesi ile eşdeğer oluyor genellikle. Bir tiyatro oyunu izlersiniz. Mutlu ve mesut hayatına devam eden aile, evlerinin yerine yapılacak gökdelenler nedeni ile evsiz kalma tehlikesi ile karşı karşıya kalırlar. Bütün mahalle aileye yardım etmek için seferber olur. Medya da aileye destek olur. Gökdeleni yaptıranlar önce ısrar ederler inşaatın devam etmesi için, daha sonra ise ailenin bilge babası inşaat firmasının sahibi ile insanlık değerleri, ailenin önemi üzerine bir konuşma yapması üzerine olaylar tatlıya bağlanır ve aile yaşamına mutlu bir şekilde devam eder. Gerçekler ise her hafta gazetelerde görülüyor. Aile sokağa atılır, tehdit edilir. Çevreden ise yardım adına hiçbir adım olmaz. Medya ise bu olaylar konusunda oldukça taraflı yorumlar yaparak ailenin durumunu iyice zora sokar. Aile ise ellerinden her şeyi alınmış bir şekilde sokakta kalır. Sonra bir kitap daha okursunuz. Kitabın başlığı Taht Oyunları olarak yazılmıştır. Gerçekleri bu yazıda yazdığımdan daha acı bir şekilde gösterir. İyi niyetli insanlar daha kurnaz ve çıkarcı kişilerin oyunları sonucu kendilerini hep kötü durumlarda bulur, sevenler kavuşamaz, iyi gitmesi umulan olaylar kimi zaman olabilecek en kötü durumda gider. İyiler ve kötüler de bu kadar ayrı değildir. İyi olarak düşündüğünüz kişiler gerçek hayattaki gibi oldukça kötü şeyler yaptıklarını görür, kötüler ise yaptıklarına bakılınca bir bakımdan haklı olduğunu fark edersiniz. Taht Oyunları bu açıdan pek çok kitabın veremediği mesajı verilebilecek en doğal ve en açık şekilde veriyor: Hayat adil değildir. Kitaplar, filmler, müzikler çoğu zaman aksini iddia etse bile hayatta her şey olması gerektiği gibi olmayabiliyor.