GECENİN SABAHA EN YAKIN OLAN ZAMANI

''Bazı aşklar aşka ihanettir ve gizli aldatmalar, sevdiğin insanın üzerine basmadan çiğnemektir.'' Kaç kez üzerimize basılmadan çiğnendik veya çiğnedik bu hayatta, kim bilir? Bukre, gecenin sabaha en yakın olan zamanıdır. Kitap'da da gecenin sabaha en yakın olan zamanıydı Bukre. Gecenin en karanlık denilebileceği anında zamanı sabaha yaklaştıran, dertlere derman ile gelendi. Herkesin hayatında vardır böyle insanlar, hatta belki de ben o insanımdır başkalarının hayatında. Kendini geri plana atıp, başkası için elinden gelen her şeyi hatta daha fazlasını yaptıktan sonra hayal kırıklığına uğratılmak bence açık ara en kötü durumdur şu hayatta. Karşımdaki insan için hayallerimden vazgeçiyorum ve onun için her şeyi yapıyorum sonrasında ise elimde kalan tek şey gözyaşlarımın arasından süzülüp damla damla akan hayal kırıklıklarım oluyor. Peki neden? Nedenini bulmak en zor kısımlardan biri bence. Gerçekten bazı aşklar aşka ihanettir diyebilirim. İhanet nedir? Neden ihanet eder, ihanete uğrar insanlar? Belki doyumsuzluk, belki de korkaklık. Herkesin faklı bir sebebi var elbet ama sevdiğini üstüne basmadan çiğnemenin geçerli bir sebebi olamaz diye düşünüyorum. Hayatta ne yapıldıysa karşılığı alınıyor elbet. Tıpkı kitaptaki ana karakterlerden biri olan Cem'in, Bukre'ye yaptıklarından sonra bedelini büyük bir hüzün ile ödemesi gibi. Böyle bir bedeli ödemeye değer mi? Aldatmak, üzmek kolay olan seçimdir. Değer bilmekse en zorudur ama en güzel mutluluklara ulaştırandır. Sorarım size değer bilmek varken, bedel ödemeye ne gerek? Değerinizi bilenin size verdiği değeri korumak ve mutlu bir hayat sürmek, ne denli güzel bir şeydir. Hayat bize bir çok güzellik sunuyor aslında, bunları görmezden gelip sürekli yakınmak ne kadar da saçma. Hiç dert yokken dert buluyor insanlar, belki de acı çekmek istiyorlar. Bir de kayıp ettikten sonra anlıyor insan bazı şeylerin değerini, tıpkı kitaptaki karakterlerden biri olan Cem'in Bukre'nin değerini onu gerçekten kaybettikten sonra anlaması gibi. En acı yollardan öğrenmemek lazım bazı şeyleri; önemsemek, önemsenmek gibi. Gönül kırmak çok kolay ama almak çok zor hatta bazı durumlarda belki de imkansız. Alınan ah, bir ömür boyunca yakasında olur insanın hatta belki ömür bittikten sonra bile. Bu kitaptan aldığım birçok ders oldu benim. Değer bilmek, verilen değere saygı duymak gibi. Bir şeylerden ders çıkarana kadar bir çok acılı yoldan geçtim ve çok sevdiğim, asla kaybetmek istemediğim bir çok insanı da kaybettim. Geriye dönüp baktığımda bir çok pişmanlığım, keşke yapmasaydım dediğim bir çok şey var. Geriye döndüremiyorum bazı şeyleri bir çok insan gibi ama bir daha aynı hataları yapmamak için uğraşıyorum şu hayatta çünkü ne gücüm var daha çok kayıplara ne de cesaretim. Büyük cesarettir bazı şeyleri yapmak, önemli olan sonuçlarını göze alabilmektir ve bazı şeylerin sonuçları asla ama asla geri dönülmez olur. Bazı insanlar bayram günü gelip, bir cenaze gibi çıkarlar kalplerden. Bayram ne güzeldir, bereketiyle gelir. Peki gelen bayramı, cenazeye döndürmek neden? Cenazenin dönüşü yok. Ya öldüreceksiniz kalbinizin bir yanını ya da bir bayramı her gün şekerler ile kutlayacaksınız. Şeker tadında bir hayat... Düşünsenize, mükemmel olmaz mı? Hayat umarım hep bayram şekeri gibi güzellikler sunar ve ağızlarının tatlarını bozmaz insanlar. Aldatmak güçsüz insanlara özgüdür. Güçlü olup, değer bilmek yürekli olanlara yakışır. Üstüne basmadan sevilenlerin ve sevenlerin, güzel bir hayat yaşamak bence en güzel hayat biçimi. Ezmeyin sevdiğiniz insanları. Yüreğinize değen o sıcacık elleri, buz gibi kalın duvarlara çevirmeyin.