Mutlulukla Memnuniyet Arasında

Yaşadığımız şu hayatta hepimizin en büyük arzusu mutlu olmaktır. Çünkü insan mutlu olduğu sürece yaşama daha sıkı sarılır ve yaptıklarından lezzet alır. Bu sebeptendir ki mutlu olmayı hayat amacı edinir ve onu elimizde tutabilmek için var gücümüzle çalışırız. Halbuki mutluluk, göründüğü kadar ulaşılmaz olmadığı gibi, hayat amacı olabilecek kadar da büyük değildir. Bir çocuk düşünün mesela, küçük bir çikolata bile onu mutluluklara boğabilir veyahut yüksek not aldığımız bir sınav bizi mutlu edebilir. Ama bu mutluluğumuz birkaç saat sonra yerini başka duygulara bırakacak ve kaybolacaktır çünkü mutluluğun kendisi gelip geçicidir yani bir insan sürekli mutlu olamaz. Aslında bu hayatın bir gereğidir ve hayat daima iniş çıkışlarla doludur. Mutlu oluyoruz ama daimi bir mutluluktan söz edemeyeceğimiz için mutlu kalamıyoruz. Ne kadar zengin de olsak ve hatta bilgili, ünlü, itibar sahibi biri de olsak tüm bunlar da bizi bir yerden sonra mutlu etmeyecektir. Öyleyse mutlu olmanın üzerinde bizi hayata bağlayan bir duygu olmalıdır. Örneğin popüler olmayı kimi insanlar mutluluğun ötesinde görür. Daha çok takipçiye sahip olmayı, daha çok konuşulup, ilgi odağı haline gelmeye çalışır bu insanlar. Diğer yandan mutlu olmak için prestiji önemser bazıları da. Diğer insanların kendisinden ziyade okuduğu okuldan, çalıştığı şirketten yahut kullandığı arabadan bahsetmesini arzular ve neyi başardığını herkese göstermeyi isterler. Bir kısım insan için de para vazgeçilmezdir ve onu elde etmek için her yolu denerler. Bana kalırsa ne popülerlik, ne prestij, ne de para bizi mutluluğa götürecek bir araç olamaz. Çünkü popüler olarak gördüğümüz insanların kendilerini düşürdükleri hallere şahit oldukça; prestij sahibi olup kendisini sadece markalaşmış isimlerle ilişkilendirip aslında hiçbir niteliği olmayan insanlarla tanıştıkça ve para kazanma uğruna kendi değerlerinden bile vazgeçen insanları gördükçe mutluluğun bu şekilde elde edilemeyeceğini daha iyi anlayabiliyoruz. Benzer bir durumu Mutsuzluk Zamanlarında Mutluluk kitabının başkarakteri Gerhard'ın hayatından memnuniyetsiz oluşu bizlere gösteriyor. Felsefe öğrenimini tamamlayıp doktora yapmasına rağmen sırf para kazanabilmek için kendisine uymayan bir işte çalışarak hayatını çekilmez hale getirmesi memnuniyetsizliğini özetliyor adeta. Burada bahsetmek istediğimiz popüler, prestij sahibi ya da zengin olanlar mutsuzdur mesajı değil, hayatımızdaki asıl amacın bunlar olmaması gerektiğidir. Sınırlı bir süre olan ömrümüzde tüm bunlardan daha da kıymetli şeyler yapabilecekken kendimizi tıpkı şeker verilen bir çocuğun mutlu olması gibi basit şeylerle avutmamızdır. Daha genel çerçevede ise insanlarda mükemmellik arayışı ve etkili bir insan olma isteği vardır ki bana göre de mutluluğun çok çok ötesinde değerlerdir. Çünkü kendisini dününe göre kıyaslayan biri bugün dünyada bir şeyleri değiştirmek adına içsel bir dürtüye sahiptir. Aynı şekilde bu dünyada kısıtlı bir süreye sahip olduğunun bilincinde olan biri dünyaya bir iz bırakma peşinde olacak ve dünyayı daha yaşanılabilir hale getirmeye çalışacaktır. Tüm bunları yapabilen insanlar popülerliği, prestiji ve parayı zaten elde etmiş olurlar ki çoğu bunları önemsemez bile. Mesela yıllarca okuyup didinerek uzmanlaşan bir doktorun yüksek bir mevkide, yüksek bir maaş ile çalışırken Sınır Tanımayan Doktorlara katılması, bu insanın başkaları için bir şeyler yapmayı ve dünyayı güzelleştirmeyi amaç edindiğinin en güzel örneğidir bana göre. Böyle bir kişiliğe sahip insanlar hayatlarında ne ile karşılaşırsa karşılaşsınlar kendilerini motive edebilir ve hayat gayelerini gerçekleştirme adına her şeyin üstesinden gelebilirler. Hayatımızı daha yaşanabilir hale getirmek kendi elimizde olan bir şeydir. Ve bizi tetikleyen en önemli etken de mutlu olma isteğidir. Ne var ki tek başına bir mutluluk daha yüksek kapasiteye sahip insan için yeterli olmamalı ve mutluluğun çok çok ötesinde adımlar atmalıdır. Burada bana göre en yüksek mutluluk başkalarını mutlu etme mutluluğudur ki ne para ne de itibar yerini dolduramayacaktır. Bizler güzel adımlar atmaya çalıştıkça hayatımız anlam kazanacak ve bu da bizi mutlu edecektir.