Mutluluğun Anahtarı

Her seçim bir vazgeçiştir. Her vazgeçiş, yeni hayatın kapısını aralar insana. İnsan yüreği, evrenin omurgasıdır. Evren, insanın ona yön vermesiyle hayat bulur. İnsan, yüreğiyle bir olunca, hayatın anlamını öğrenebilir. Ve insan yüreği bir pusula gibidir. Zorluklar karşısında kendi benliğini kaybeden bir insan, ancak kendi içine, yüreğine yönelebilirse ulaşabilir şafağın ışığına. Her insanın kendisine has bir hayat yolu vardır. Fakat çok az insan, mutluluğun ve kişisel menkıbe'nin anahtarını bulabilir. Hayattan ne beklediğini bilen ve bu doğrultuda kararlar alıp, daha iyiye ulaşmaya çalışan insanlar her zaman bir adım öndedir. Başarısızlığa boyun eğmeyen, daha iyisi için çabalayan bir insan, hayatın şifresini çözmeye daha yakındır. Hayatın karmaşasında, birçok insanın gözü bir perdeyle kapalıdır. Bu yüzden, bizim için anlamlı olan şeyleri göremeyebiliriz. Sadece kendi hedefini belirleyen ve risk almaktan korkmayan kişiler, bu perdenin boyunduruğundan kurtulabilir ve bu kişiler kendilerine daha iyi bir yaşam sunabilir. Hayaller ve istekler insanın yaşam amacıdır. İnsan hayallerini gerçekleştirdiği ölçüde mutludur. İşte bu noktada hayalini gerçekleştirmeye çalışırken insan, kendi kaderini oluşturur ve yaşam amacını çok çabuk belirleyebilir. Bununla birlikte bunu gerçekleştirmeye çalışırken sekteye uğrayabilir insan. Bazen kötü görünen bir fikir, işleri olduğundan daha iyi bir noktaya getirebilir. Cesaret dediğimiz şey bu noktada devreye girer ve akış yönünü bilen bir akarsu gibi bizi iyi ve doğru bir sonuca ulaştırır. Evren ise bu noktada, iyi ve kötü güçleri olan ruhani bir tanrı gibidir. İnsan ne kadar olumlu düşünürse o kadar olumlu olayın meydana gelmesi söz konusudur ve bu da evrenin kuralıdır. Sadece iyi niyetli olan ve bildiği şeyleri başkalarına aktaran insanlar, gerçekten mutlu insanlardır. Çünkü paylaşmak mutluluk verir. Ve mutlu bir insanın kendi kişisel yazgısını yaratması daha muhtemeldir. Aslında, insan özünde evrenin yaratıcısıdır ve ona şekil verendir. İnsanların aldığı en küçük bir karar bile bir kelebek etkisi yaratarak tüm evreni etkileyebilecek güçtedir. Eğer insan ön yargıdan kurtulup, salt olarak iyiye ve doğruya ulaşma çabası içine girerse, kendi kişisel hayaline ulaşabilir. Her şeye rağmen hayallerin peşinden gitmek, insana mutluluk verir. İnsan, hayallerine ulaşamadığı zaman, yaşam solar. İnsanların beklentileriyle vardıkları nokta aynı olmayabilir. Ama sabırlı olup, yılmamak insanı doğruya ulaştırabilir. İnsan, kendi düşüncelerine eğilip ona şekil verirken başka insanların düşüncelerinden ve deneyimlerinden yararlanıp, bu düşünce ve deneyimleri kendi sahip olduklarıyla yoğurarak daha iyi ve yeni bir düşünce üretebilir. Aynı nesnenin karşısında duran iki kişi düşünelim: Bu iki kişi aynı nesneye bakmalarına rağmen; farklı şeyler görebilir. Bu ise kişinin algı farklılıklarıyla ilgilidir. Başımıza gelen herhangi bir olayda, bir başkasına danışmayı ve onun söylediklerini kendi yüreğimizin süzgecinden geçirip, olayı çözümleme yoluna gitmeyi denersek daha iyi sonuçlar alabiliriz. Bu nedenle insanlar, zor durumda kalan bir kimseye: ''Bir başkasına danış'' derler. İşte tam olarak Santiago denen delikanlının yaptığı da buydu. Yardım istemek, soru sormak, bir bilene danışmak, bizi doğru sonuca, bir bakıma kendi kişisel hedefimize götürebilir. Hayatın kendine has dinamikleri vardır ve bu dinamikler her zaman bir devinim içindedir. Bu mekanizmanın temel çarklarını kişiler ve bu kişileri ayakta tutmaya yarayan hayalleri döndürür. Hayalleri olmayan bir kişiyse, içi boş bir bardağa benzer. Bu tarz insanlar ne kendilerine ne de başkalarına yardımcı olabilir. Böyle bir durumda, hayat yaşanamaz hale gelir. Her şey insanın hayal etmesiyle başlamadı mı? Tüm bu yenilikler ve daha iyiye giden dünya, insanın hayallerini gerçekleştirmesinin bir sonucu olarak daha iyi yer haline geldi. Eminim ki insanların hayalleri olmasaydı dünya, hiçbir çocuğun olmadığı bir park alanına benzerdi. Sessiz ve soğuk... Dünyayı yaşamaya değer kılan şey, hayallerini gerçekleştirmeye çalışan kişinin uyumluluğudur. Hayalleri olan kişiyse, Simyacı'daki Santiago'da gördüğümüz üzere, empati yeteneği güçlü olduğundan yardımseverlik kavramını iyi bilir. Hayattaki en önemli şey: bir amaç uğruna savaşmaktır. Amaçsız bir yaşama sahip olan insan, mutsuz insandır. Santiago hem amaca ulaşmasıyla hem de mutluluğu elde etme tarzıyla, işte bunun kanıtıdır.