GİZLİ SAKLI HAZİNEMİZ

Kahraman olarak adlandırıyoruz onları. Belki gerçek değiller, belki onlarla hiç tanışmadık, ama onlar bizim kahramanımız oldular. Nasıl oluyor peki bu? İnsan neden tanımadığı bilmediği birinin hayatını kendine örnek alır ki? Ya da böyle birini neden 'kahraman' olarak adlandırır ki? Aslında cevabı basit bir şekilde görebiliriz. İnsan, hayalindeki varlıkları kendi iç dünyasını yansıttığı için kahraman olarak adlandırır. Kendini ifade etmekte sorun yaşayan insanın ruhunun kahramanıdır aslında onlar. Hayat boyu birilerini kurtarmak isteyip de bunu yapamayan insanların kahramanıdır Süpermen. Ya da kötülerle savaşmak isteyip bunu yapamayanların kahramanıdır Batman. Bu yüzden insanların kahraman seçimini aslında insanların iç dünyasını analiz etmekte araç olarak kullanabiliriz. Okuduğumuz, hakkında bir şeyler yazdığımız o kahramanlardır, bizi biz yapan o duygulardır. Bazı insanlar korku filmlerine bayılırlar. Her ne kadar onları anlayamasam da sonuçta zevkler tartışılmaz. Ama bu tür insanlara baktığımızda genellikle hayatında iyi koşullarda yaşayan, el bebek gül bebek yaşayan insanlar olduğunu görebiliriz. Peki, bu insanlar neden korkuyu severler? Aslında hayatlarında yaşayamadıkları, içlerinde her zaman bastırdıkları o duygudur korku. Bu yüzden bu tarz eserleri izlemeyi ya da okumayı severler. Peki, yazarlarda durum nasıldır? Evet, onları topluma ışık tutan insanlar olarak tanımışızdır. Yazdıklarının toplum için olduğunu iddia ederler. Peki, gerçekte durum böyle midir? Bence sanat her zaman sanatçı içindir. Sanat, sanatçının kendini ifade etmek için kullandığı bir araçtır. Bu yüzden yazarların yazdığı yazılar, onların ruh halini yansıtan, onları analiz etmemize yardımcı olabilecek kaynaklardır. Kısaca özetlemek gerekirse, insanı anlamak için uğraşlarına bakmamız gerekir. İzlediklerimiz, okuduklarımız ya da yazdıklarımız aslında bizim içimizde gizli kalan, belki saklanan belki de unutulmaya çalışılan duyguların yansımasıdır. Bu konuyu işleyen bir tiyatro oyunu aslında Ermişler ve Günahkarlar (Horowitz 2017). İçinde beslediği insan öldürme hissini aslında seri katil hikayeleri yazarak ortaya çıkaran bir yazarın hikayesini anlatıyor. Bu oyun izleyiciyi ilk anda etkisi altına bir oyun değildi. Oyunun başlarında sıkılsanız bile, oyunun devamında, olayları çözmeye başladığınız zaman aslında bu oyun sizin üzerinizde daha etkili bir hale geliyor. Aslında doktor olarak bildiğiniz insanın bir seri katil, hemşire olarak gördüğünüz insanın aslında bir tutsak olduğunu fark ettikçe görünen olguların bazen olduğundan farklı olabileceğini öğreniyorsunuz. Oyunun bu etkisi çok baskın bile olsa, bu oyunun benim üzerimdeki en güzel etkisi aslında iç dünyamda neler yattığını analiz ettiğim kısım oldu. En sevdiğim dizileri düşündüm öncelikle. Game of Thrones ve Vikings seviyorum. Devamlı savaş olan devamlı kanın bol olduğu diziler bunlar. Tabii ki bunlar kendime şu soruyu sormama sebep oldu: Neden? Neden bu diziler? Çocukluğum aslında sakin geçti diyebilirim. Kendi tanıdığım, bildiğim insanlarla büyüdüm. Bu yüzden küçükken çok kavga ettiğim ya da tartışma yaşadığım söylenemez. Belki de bu yüzden içimdeki bu kavgalı gürültülü hayatı beslemek adına bu şekildeki diziler beni daha çok etkiliyor diyebilirim. Küçüklüğüm sakindi ama bizim de kahramanımız vardı tabii ki yazının başında bahsettiğim gibi. Örneğin Dr. Strange bunlardan biriydi. Her zaman kötülerle savaşmıyordu ya da her zaman iyilik yapmıyordu ama bilim adına elinden gelen her şeyi yapıyordu. Çocukken bana bilimi sevdirdiğini söyleyebilirim. Belki de bugün mühendislik okumamın, bilim ile uğraşmamın sebeplerinden biri oldu diyebilirim. Bir bakıma ömür boyu uğraşmak istediğim bu işlerin aslında derinlerden, onun sayesinde geldiğini söyleyebilirim. İnsanlara yön veren, onlara hayatı anlamasında yardımcı olan şeyler aslında içinde bastırdığı, insanlardan sakladığı duygulardır. Baskı altında yaşayan insanlar olarak içimize attığımız duygulardır onlar. Orada, birilerinin gelip onları çıkarmasını beklerler. Peki, o duygulardan kurtulmamız gerekir mi? İnsanlar bu duyguları zaman içinde uygun bir şekilde dışa vurmalıdır. Çünkü bu duygular, içimizde beklerse, bir bomba gibi önünde sonunda patlayacaktır. Ve o zaman sebep olacağı hasarı tahmin edebilmek ise gerçekten zordur. Bu yüzden içimizde büyüttüğümüz, ermişleri, kahramanları ya da günahkarları kendi isteğimizle çıkarmalıyız. Furkan Yasin Taksim 21501325 Sözü Geçen Çalışmalar Horowitz, Anthony. Ermişler ve Günahkarlar. Hazırlayan Sabahattin Yakut. Küçük Tiyatro, Ankara. 11 Mart 2017.