Şehirlerin Ruhları

Herkesin bir hayali vardır gerçekleştirmesi çok zor olan. Kimi en lüks arabaya binmek ister kimi ise sessiz sakin bir sahil kasabasında kafası rahat şekilde yaşamak. Herkesin olduğu gibi benim de bir hayalim var tabii ki. Küçüklüğümden beri en büyük hayalim dünyadaki tüm ülkeleri gezmek olmuştur. Peki, bu hayali gerçekleştirmek için ne yaptım. Sadece Avrupa'daki birkaç şehri gezmiş bulundum. Özellikle interrail adlı tren anlaşması sayesinde altı şehri gezebildim Avrupa'da. Dünyadaki her ülkeyi gezme amacında olan biri için on iki adet ülkeyi gezmek ufak bir başlangıç olabilir. Ancak her hayalin bir başlangıcı vardır. Sizin de hayaliniz benim gibi dünyadaki tüm ülkeleri gezmek ise tek yapmanız gereken bir yerden başlamak. Interrail adı altında Avrupa'yı gezerken fark ettiğim en önemli şeylerden biri her şehrin kendine ait bir ruhu olduğuydu. Her şehre ayak bastığımda tamamen farklı bir yere geldiğimi her defasında hissetmiştim. İşte aslında her defasında farklı bir yere gelme hissi, çevrenin ve insanların değişmesi ve yepyeni yerler görmüş olmanın heyecanı daha çok gezme isteği uyandıran faktörlerdi bende. Arkadaşlarımla ilk vardığımız şehir olan Madrid'de öncelikle toplu taşımanın ne kadar gelişmiş olduğuna şaşırmıştık uçaktan inince. Ne var ki sonrasında gideceğimiz şehirlerde daha da gelişmiş toplu taşıma ağları görünce Madrid hayranlığımız azalmıştı. Önceden de bahsettiğim gibi her şehrin farklı ruhu vardı. Madrid'in ruh hali ise enerjik, biraz burnu havada, oldukça umursamaz ancak gerektiğinde de oldukça disiplinli olabilecek bir şekildeydi. Böyle hissetmemin sebebi sokakta gördüğüm spor kıyafetlerle gezen kaslı adamların yanında takım elbiseleriyle bisiklete binen dinç çalışanları görmemdi. Arkadaşlarıma ilk gittiğim şehir olan Madrid'de maalesef biraz tedirgin biraz da ne yapmamız gerektiği konusunda tedirgin olduğumuz için hakkıyla gezemediğimizi düşünüyorum. Ne var ki Madrid'in bu enerjik olan ruhu sayesinde sonraki şehirlerde bizim de ruh halimiz değişecekti. Üç gün Madrid'i gezdikten sonra hızlı trenle Gaudi'nin yarattığı çılgın şehir Barcelona'ya vardık. Üç arkadaş olarak ilk kez uzun tren yolculuğuna çıkmıştık ve oldukça eğlenceliydi. Öncelikle konakladığımız yerden bahsedeyim. Yorgun bir şekilde sırt çantalarımızı yerleştirip ödemeyi yapacakken kasadaki bayanın Türkçe konuşması bizle baya şaşırtmıştı. Aslında zıt kutuplar birbirini çeker derler ancak bu Avrupa gezimizde hep Türkleri çekmiştik kendimize. Herhalde bir Türk ile karşılaşmadığımız yer yoktu gezdiğimiz şehirlerde. Tabi ki gezdiğimiz en güzel şehir olan Barcelona'nın ruh halinden bahsetmeden geçmek olmaz. Şehrin yaratıcısı gibi çılgın bir ruh haline sahipti Barcelona tabi ki şehir mi yaratıcını çılgın yaptı yaratıcısı mı şehri tartışılır. Ancak bu çılgın şehre bir kez daha gidilmesi gerektiği gerçeğini değiştirmez. İspanya'dan sonra Paris, Brugge, Prag gibi farklı farklı ruhlara sahip şehirlere de uğradık ve hepsinin değişen ruh hallerini teker teker keşfettik geri dönüş yolculuğunda. Paris tahmin edileceği üzere entelektüel ancak muhalefet ve protestocu bir ruh haline sahipken Brugge yaşlı amcalarımız, teyzelerimizde olan artık değişmek istemeyen ve kendinden memnun bir ruh haline sahipti. Prag ise Brugge ile zıt kardeşler gibiydi. İkisi de yaşlı olsa da sanki Brugge yaşıtlarıyla sohbet edip eski günleri özleyen yaşlılar gibiyken Prag ise genç torunuyla konserlere giden çılgın büyükler gibiydi. Elbette ki bu kadar şehrin ruh halini keşfedince ufaktan fark ettim Ankara'nın da bir ruh hali olduğuna. Bu ruh hali diğer şehirlerinki gibi belirgin olmasa da diğerlerinden çok daha farklı bir ruh haline sahip olduğumuzu hissettim dönünce. Ne Prag ve Brugge gibi yaşlı ne Paris gibi entel ne de Barcelona ve Madrid gibi çılgın ve umursamaz bir ruh haline sahip olmasak da bizim de kendimize has bir ruh halimiz var bence keşfedilmeyi bekleyen.