OTİZMİ YENMEK

" Clay, elleri cebinde duran genç bir adama doğru koştu, yabancının pantolonuna tutundu ve "Yardım edin!" dercesine çığlık attı. Adam şaşkınlıkla bakakaldı, sonra da eğilip onu kucağına aldı. Clay başını genç adamın omzuna yasladı. Nefes nefese yanlarına koşarak "Clay, benimle gel oğlum, hadi annene gel!" dedim. Oğlum bana baktı ancak gözleri sanki beni delip geçiyordu. Kan beynime sıçramıştı. Kafamdan bir sürü soru, aynı kalp atışlarım gibi hızlıca geçiyordu. Neler olduğunu anlamaya çalışıyordum. İki yaşındaki bir çocuk annesine sarılırdı, bir yabancıya değil... Anlayamıyordum. Benden niçin kaçıyordu? "(Leeann Whiffen 11) Otizm, günümüzde hızla artış gösteren ve maalesef ülkemizde birçok kişinin anlamakta güçlük çektiği ve bilinçsiz olduğu bir hastalık. 2014'te yapılan bir araştırmada her 64 çocuktan 1'inin otizm hastası olduğu ortaya çıkmış. Artık yakın çevremizde bile rastladığımız bu hastalığın kaç kişi farkında ve kaç kişi otizm hakkında detaylı bir bilgiye sahip? En önemlisi de ebeveynler hızla büyüyen bu hastalık hakkında ne kadar bilinçli? Otizmin tam anlamıyla yapılan tanımı bizim bu hastalığı anlamamıza biraz daha yardımcı olabilir. Otizm yaşamın ilk üç yılı içinde ortaya çıkan ve yaşam boyu devam eden, sosyal etkileşim, sözel ve sözel olmayan iletişimde problemler, tekrarlayıcı davranış ve kısıtlı ilgi alanları ile kendini gösteren, karmaşık gelişimsel bir bozukluktur. Anne ve babaların bilinçli tavrı ve iyi bir tedaviyle otizm iyileştirilebiliyor. Burada en hassas nokta ve tedavide de en önemli olan etken ailenin bu durumu kabullenmesi ve bir an önce tedaviye başlaması. Ne yazık ki, özellikle Türkiye'de aileler bu durumdan kaçınıyor ve kendilerini çocuklarının normal olduğuna inandırmaya çalışıyorlar. Oysaki boşa geçen her gün ilerideki tedavi için bir o kadar zorluk demek. Otizm hastası olanları, ilerleyen bilimsel araştırmalar sayesinde, daha bebekken bile ayırt etmek mümkün. Göz kontağında bozukluk, çevreye olan ilgisizlik, isimlerine tepki vermeme ve konuşmada gerilik gibi birçok belirtisi olan otizmi bebeği dikkatlice inceleyerek fark etmek mümkün. Aynı zamanda Leeann Whiffen'in kitabında bahsettiği gibi nefes almada ve sindirimde yaşanan çeşitli problemler de otizmin belirtisi olabilir. Burada en önemli şey ailelerin çocuklarını kontrol etmesi ve gözlem altında tutması ve eğer şüpheye düşerlerse doğrudan bir uzman doktora başvurması çünkü farkındalık otizmi yenmenin en önemli unsuru. Tedavi sürecinde sabretmek ve pes etmemek çok önemli. Ailelerin otizmli çocuklarına kızmadan, şiddet göstermeden gerekirse tekrar tekrar aynı şeyleri sevgi ve şefkatle göstermesi aynı zamanda öğretmesi gerekiyor. Aileye düşen bir diğer sorumluluk ise otizmli çocuklarına güzel ve faydalı bir eğitim kurumuna göndermek. Maalesef, kimi aileler bu sorumluluğu geri plana atıyor ve ne yazıktır ki, birçoğunun derdi de eğitim masraflarını karşılayamamak veya bu masraftan korkmak. Leeann Whiffen'ın kitabın tanıtımında söylediği gibi "Hayatlarımızı ve tüm birikimimizi, oğlumuzu iyileştireceğinden emin bile olmadığımız bir şey için ipotek altına alacaktık. Ama zaman daralıyordu; ne kadar uzun süre beklersek, oğlumuzu kabuğundan çıkarmamız o kadar zor olacaktı. Biz bu masrafları nasıl karşılayacaktık? Biz bu masrafları nasıl karşılamazdık? " İmkanı olan tüm aileler otizmli çocuklarına bu parayı harcamaktan korkmamalı, durumu olmayan aileler ise otizmle mücadele vakıflarına başvurmalı. Türkiye'deki otizmle ilgili olan vakıflar aileleri geri çevirmiyor ve yardımcı olmak için ellerinden geleni yapıyorlar. Burada esas sorumluluk yine aileye kalıyor. Ebeveyn isterse, çocukları mükemmel bir şekilde gelişim gösterebilir ve ileride dahi bile olabilirler. İsimlerini sıklıkla duyduğumuz yazarlar, ressamlar ve bestekarların birçoğunun otistik olduğunu biliyor muydunuz? Nikola Tesla, Isaac Newton ve Albert Einstein... Üçünün de ortak noktaları ünlü birer fizikçi olmalarının yanı sıra otizmli olmalarıdır. Friedrich Nietzsche, hepimizin bildiği ve felsefede çok önemli bir yere sahip olan filozoftur ve otizm hastasıdır. Aynı zamanda klasik müziğin duayenleri Mozart ve Beethoven da küçük yaşta otizmle mücadele eden isimlerden. Franz Kafka, Jane Austen ve Henry Ford... Örnekler uzar gider. Kuşkusuz ki tarihe isimlerini altın harflerle yazdırmış bu insanlar birer tesadüf değildir. Otizmlilerin beyinlerinin işleyiş yapıları normal insanlardan çok daha farklı olup, dahi özelliği göstermeye çok daha yatkındırlar. O halde ebevynler bu zekanın işleyişini nasıl değiştirecek ve çocuklarındaki bu dahi yönü nasıl gün yüzüne çıkaracak? En önemlisi eğitim aşamasında her adımı dikkatlice ve tekrar tekrar uygulamak ve çocuğun hafızasını bu yönden güçlendirmek. Aynı zamanda sosyalleşmekten korkan bu çocukları, olabildiğince sosyal ortamlara sokmak ve yeni insanlarla tanışmasını sağlamak. Otizmli çocukların hem sosyalleşmesini hem de motor becerilerinin gelişip, ilgi alanlarını ortaya çıkarmasındaki en önemli yardımcılar sanat ve spor. Birçok otizmli çocuk bu sayede ilgi alanlarını keşfediyor hem de iyileşmede büyük bir yol kat ediyor. Otizm, ailelerin sabrı ve şefkatiyle, eğitmenlerin azmi ve isteğiyle, resim, müzik ve spor takviyeleriyle tedavi edilebilecek doğuştan olan bir hastalık. Ailelerin bu durumla baş edebilmesi için en önemli olan şey bilinçlenmeleri. Bilinçlenmek için de en önemli faktörler bol bol araştırıp çeşitli doktorların makalelerini okumak, otizmle mücadele vakıflarına üye olmak ve en önemlisi de otizmli hastaya sahip ailelerin deneyimlerinden faydalanmak. Bu konuda Elveda Otizm'in yazarı Leeann Whiffen muhteşem bir iş çıkarmış deneyimlerini ve korkularını başarılı bir şekilde kelimelere dökmüş. Aileler şunu unutmamalıdır ki, bu hastalık asla bir engel değildir ve tam tersi çocuğunuz için mükemmel bir hayatın başlangıcı bile olabilir.