Keşfetmenin Yolu

Yolculuk yapmak insanın kendisi ve diğer insanlarla ilişki kurabilmek için en kolay yol olabilir. Dilimizde de keşif kelimesi bu iki noktadan çıkarak ortaya konmuş gibi insanın farklı diyarları bulması ile kendi dışındakileri fark etmesi aynı kelime ile adlandırılıyor. Temel olarak başkasına açılan her bir kapıya ulaşabilmek adına bir kervana takılmak zorundayız bence. Keşfetmek için yapılabilecek ilk adım çıkıp arşınlamaktır sokakları. Gustave Flaubert de dediğim gibi yapmış Doğu'ya Yolculuk adlı kitabında ve eklemiş bu yolculuklardan ona düşeni "Rastladığım yüzler üzerine hemen bir kitap yazmak gibi bir takıntım var. Yolda yanımdan geçen birinin ne tür bir hayat yaşıyor olabileceğini karşı konulmaz bir merakla ve elimde olmadan kendi kendime soruyorum. Mesleğini, nereli olduğunu, adını, o saatte ne yaptığını, neye üzüldüğünü, neyi umut ettiğini, unutulmuş aşklarını, şimdiki hayallerini, fanilalarının kenar süslerine, müshil içtiğinde yüzünün aldığı şekle varıncaya kadar her şeyi öğrenmek istiyorum. "(16) Yukarıda bahsettiğim bu keşif duygusu bende de fazlasıyla mevcut. Ve tıpkı yazarın anlattığı gibi sokakta bulunan işportacıdan tut da görevli polis memuruna kadar herkesin hikayesini kafamda oynamakla meşgul oluyorum. Tabii bunlar bilinmedik mıntıkalarda gerçekleştikçe daha bana özgü şekilde gerçekleşiyor. İnsanın karşında hiç tanımadığı bir simanın ufacık hareketlerinden bir izlenim çıkarabilmesi zor olsa da keşfetme duygusunu tatmin etmede en önemli yardımcısı olduğunu düşünüyorum. Tüm bunlar insanın harekete geçebilme güdüsünü ortaya çıkarmada başrol oynuyor bence. Aksi takdirde her sabah gidilen işten çıktıktan sonra evlerine dönen insanlara dönüşmüş oluyoruz ve hayatın sıradanlığı içerisinde kendimizi bulamıyoruz. Bu benim hayatımda da hep aynı şekilde gerçekelşti. Eğer ki merak duygum beni harekete geçirebildiyse yolculuklarımın ilk aşaması tamamlanmış oluyor çünkü bu duygu sayesinde ortaya bir plan çıkarıp farklı kentler farklı simalarla karşılaşabiliyorum. Belki bazı insanlarda farklı işliyor olabilir bu düzen yalnız gözlemlediğim kadarıyla birçok insanda keşfetme temelli gerçekleşiyor. Peki bu çıkılan yolculuk bizleri hayatın hangi noktasına sevk ediyor? Öncelikle anlatmak istediğim, belki bunca yıldır hiçbir zaman yaşamamış olan ancak hikayesini kurduğum Karaköy tatlıcısı kocaman deri bileklikli ağabey bana göre bir zamanlar eski mahalle kabadayısı ancak çocuklarının doğumundan sonra helal lokma getirebilmek adına eski düzenini terk edip seyyar tatlıcılığa başlamış olabilir. Tüm bu kurgu aslında yolculuğun bir parçası çünkü benim yolculuğa çıkma amacım bu düşünceyi ortaya koyabilmek. Seyyahların anlatılarına göre de tarihin her döneminde ortaya konulan bu geziler ve onların üzerine yapılmış yazıtlar aslında benim amacımdan pek de farklı değil. Bence onlar da kafalarında biriktirdikleri hikayelerle şehir şehir gezmişler ve bu hikayeleri bizlere yansıtmışlar. Bence keşfetmek insanın karşısında bulunan kimseye dair kafasının içinden geçirdikleriyle oluşturulabilecek, düşünmenin ortaya çıkardığı bir durumdur. İnsanın tanımadığı kimse hakkında onun hayatının mihenk taşlarını, sevdiklerini, sevmediklerini merak etmesi ve bunun hakkında düşünmesi en doğal düşünme süreçlerinden biridir. İşte tüm bunlar insanın yolculuğa çıkma hevesini, gereksinimini artıran etkenlerdir. Bana göre bu yolculuk sadece fiilen gerçekleştirilmek zorunda olan yolculuk değildir, insanın hayal gücünü oluşturabilecek bu yolculuklar kişinin kendi öz dünyasında da gerçekleştirilebilir. Ancak insanlar çıktıkları yolculuklarda da aslında kendi kurdukları bir platformu gezip onu yaşamaktadırlar zaten en başından beri anlattığım gibi fiilen yolculuğa çıkmış kimseler de aslında kendi dünyalarında çıktıkları yolculukları bizlere aktarmaktadırlar.