Özgürlük Yolu

Sorumluluklarımızdan kafamızı kaldıramadığımız zamanlarda eminim sizler de benim gibi hissetmişsinizdir. Ev, okul, arkadaşlar derken hep o hayalini kurduğunuz seyahat veya "fırsat olsa da bir gün şunu öğrenmek istiyorum" dediğiniz hobiler hep nedense bir sonraki haftaya, önümüzdeki yaza derken yıllar sonrasına bile ertelenebiliyor. Elinde sonunda fark ediyoruz ki, bunların hiçbirini yapmamışız. Ben ise bu tür düşüncelere hep derslerin ve sınavların yoğunlaştığı zamanlarda kapılırım. Sorumluluklarla dolu bu maraton misali dönemden uzaklaşmak için bir kaçış kapısı ararım. Bu kaçış kapısı beni öyle bir yere kaçırmalıdır ki, kapıdan geçtiğimde içinde kaybolduğum bu hayattan uzaklaşıp, kendime zaman ayırabildiğim bir dünyaya yelken açayım. Benim kaçış kapımın arkasındaki dünyayı ise Into the Wild filmi şekillendirdi. Kısaca bahsetmek gerekirse Into the Wild, derslerinde ve sporda çok başarılı bir öğrenci olan Christopher McCandles'ın, o zamana kadar biriktirdiği tüm birikimlerini çöpe atıp, ailesini ve sahip olduğu her şeyi geride bırakıp, Alaska'nın vahşi topraklarında yaşamaya başlayışını konu alıyor. Evet, muhtemelen siz de bu kararı çok çılgınca ve mantıksızca buluyorsunuz benim gibi en başta. Ama sizce de her şeyin üst üste geldiği zamanlarda buna benzer şeyler düşünmüyor muyuz? Ben hep düşünüyordum ama Christopher gibi cesaret edemiyordum böyle bir işe kalkışmaya. Ta ki bu yaza kadar... Bütün bir sene boyunca sorumlulukların üst üste bindiği zamanlarda -muhtemelen bu filmden etkilenmemden dolayı olacaktır ki- çantamı sırtıma takıp yanıma suyumu ve yiyeceğimi alarak doğaya açılma hayalleri kurdum. Her ne kadar Christopher gibi böyle bir maceraya işlerin yoğunlukta olduğu bir zamanda kalkışamasam da, bu yaz bu hayalimi tam olarak gerçekleştirmiş bulunmaktayım! Muğla'da yaşayan bir arkadaşımın yazlıklarına yakın ormanlık bir arazide kamp yapmaya karar verdim. Şehirden fazla uzak olmayan ama bir o kadar da ucu bucağı yokmuşçasına büyük, ağaçlarla dolu, denize kıyısı olan ormanlık bir araziydi kamp yaptığım yer. Okul zamanının yoğunluğu, her an uğraşılması gereken işlerin varlığı, içimde hiçbir şey yapmamaya, öylece bir ağacın dibine oturup rüzgarın yaprakları dövüşünü dinleme isteğine bırakmıştı. O kadar zamanım vardı ki, her şeyi düşünüp sorgulayabiliyordum dönem içinde zaman kısıtlılığından dolayı vakit ayıramadığım. Kendimi bulutlardaki su buharı gibi hissediyordum. Sanki okulum başladığında yağmurla karaya iniş yapmışım. Üzerimden insanlar, arabalar geçmiş. Rüzgar beni oradan oraya sürüklemiş. En sonunda yaz tatili gelmiş ve ben de buharlaşıp, dünyanın çilesinden uzaklara giderek bulut olmuşum. Adeta, sessizlik, hareketsizlik ve stressiz bir dünya etrafımı sarmış gibiydi. İşte o zaman anladım ki her insanın böyle bir boşluğa, sessiz ve özgür bir zamana ihtiyacı var yaşadığı zor ve yıpratıcı günlerden sonra. Özgürlüğün ve rahatlığın tadını hissettikten sonra kamp yerimin etrafında dolaşmaya karar verdim ve kıyıya doğru ilerlemeye başladım. Yolum boyunca ağaçlar ve kuşların cıvıltıları eşlik ediyordu bana. Günlük hayatta alışıldık olmayan ortam, bende bağıra bağıra şarkı söyleme isteği uyandırmıştı. Ben de sonrasında şarkı söyleyerek eşlik ettim kuşlara. İlerledikçe denizin kokusu hissettirmeye başladı. Kıyıya yaklaştıkça içimi bir heyecan kaplıyor kuşlarla sesimiz gürleşiyordu. Kıyıya vardığımda arkama baktım ve bütün bir sene gözlerimin önünden geçti. Dönem boyunca yaşadığım sıkıntılar, stres, karmakarışıklık, ağaçların arasında kayboluyor, benliğimden silinip yok oluyordu. Tekrar önüme baktığımda da yeni benliğimin beni kucakladığını görüyordum. Kuşlara baktığımda özgürlüğümü, bulutlara baktığımda içinde bulunduğum tatmin edici yalnızlığı, denizin kıyıya doğru dingin süzülüşünde de sakinliğimi görüyordum. İlk gün o ağacın altına oturduğum lahzadan kampımın bittiği güne kadar birçok şeyin farkına vardım. Doğa size sadece görmediğiniz yerleri değil, kendinizi de keşfettirecek. Bazen çaresiz ve yalnız hissedeceksiniz, bazen ise özgür ve güvende. Ağaçlar sizin yeni dostlarınız gibi olacak, onlarla sohbet ederken bulacaksınız kendinizi. Akşamları televizyon izlemek, yerini gün batımını izlemeye bırakacak. Sivrisinekler, nefret ettiğiniz kanınızı emen bir hayvan değil, ıssız gecelerde çadırda size arkadaşlık eden bir hayvan olacaktır. Birçok gezginin de dediği gibi: Yol açık, yola çık!