GÖLGE

Gölge ne demektir? Her insan fiziksel bir açıklama yapabilir bu soruya. Gölge kısaca yansımadır. Peki gölgenin psikolojik tanımı? Her insanın bir gölgesi vardır değil mi? Aslında gölge ruhun ters yansımasıdır. Bazen aydınlık olur bazen ise karanlık. İnsanın hayatta yürüdüğü yola göre değişkenlik gösterir. Aydınlık tarafı seçenlerin karanlık, karanlık tarafı seçenlerin ise aydınlık gölgesi olur. Tıpkı içimizde hem iyi hem kötüyle doğmamız gibi. Kalbimizin bir tarafı iyiye yönelirken diğer tarafı kötülük doludur. Hangi tarafın ağır bastığına ise biz karar veririz. Kendini iyi bir insan olmaya adamış biri bile bilinçaltında, derinlerde bir yerde kötü düşünceler barındırır. Bazense inanç kaybına sebep olabilecek tek bir olay bile bu yanı ortaya çıkarabilir. Normalinde acımasız, kötü niyetli biri bile bakarsınız bir kereliğine de olsa merhamet gösterir. Çünkü bu onun hiç sahip olmadığı bir duygu değil. Hep içinde olan ama kullanmayı seçmediği bir duygu. Hatta belki varlığından bile habersiz. Peki ya arada kalmış olanlar? İyiyi seçmek ister ama karanlık tarafını kontrol edemez. SİYAH KUĞU filmindeki Nina adlı karakter gibi. Nina şizofren genç bir kız ve kafasında sahip olduğu iki karakter sürekli çakışıyor. İkisinden birini seçemiyor ve büyük bir karmaşa içerisine giriyor. Sanılanın aksine her insanın iki hatta ikiden çok karakteri vardır. Bu durum Nina'ya özel değil. Kimilerimizin yolları henüz gölgeleriyle çakışmadı sadece. Doğumumuzla beraber bir seçim şansına sahip oluruz. Nasıl bir insan olmak istediğimizi seçme şansı. Çünkü diğer karakterlere de sahibizdir aslında. Büyüme sürecinde etkilenilen faktörler sayesinde bir tanesi bilinçaltımızdan çıkıp kendini gösterir. Ve herkes böyle doğduğunu düşünür. Aslında öyle değil bilinçaltı oldukça karmaşık bir olgu. Farkında olmadığımız birçok şey saklı orada aslında. Hayatınızda hiç sizden beklenmedik bir şey yaptınız mı? Sınırlarınızı zorlayan, karakterinize ters düşen. Eminin birçoğunuz nadir de olsa böyle bir durumla karşılaşmıştır. Ben karşılaştım. Bu ben değilim dediğim anlar oldu. Ama aslında bu benim hatta bu benim sadece gölgem. İçimde barındırdığım diğer ben, kişiliklerimden bir tanesi. Bu yaşadığımız bocalama aslında bir kanıt gölgelere sahip olmamıza. Asıl sorun ise dengeyi kurabilmek. Benliğimizle gölgemiz arasına sıkışıp kalmamak. Nina iki zıt karakteri aynı anda kafasında barındırabildiği için kendine hep zarar verdi. Olay burada başka bir sen keşfetmek değil. Farkında olmadan ya da olarak kafanda hangi seni barındırabileceğine karar vermek. Her insanın hayatında arada sızıntılar olabilir. Belki kökten bir değişim ya da anlık yansımalar. Bahsettiğim gibi beklenmedik bir şey yapmak örneğin. Neye karar verirsek verelim aynı anda iki kişi olamayız. Bu sanki iki inanın arasında sıkışıp onların seni birbirlerine iteklemesi gibi bir şey. Bu bilinçaltında yaratılan bir zindan gibi ve çıkışı yok. Yani kaç tane gölgeye sahip olsak da sadece bir tanesinin kendini göstermesine izin veririz. Aksi takdirde bu psikolojik bir rahatsızlığa döner. Hiç sebepsizce birine ilgi duydunuz mu? Çok farklı bir karakter olmasına rağmen kendinizi ona yakın hissettiniz mi? Bunun sebebi aslında onda kendinize dair bir şeyler görmeniz hem de hiç ortak yanımız yok diye düşünürken. Gölgesini başkasında görmek çekici geliyor insana. Belki de yarımı bütün yapıyorlar birlikte bu iki insan. Çünkü ancak o zaman bir araya geliyor benliğimiz ve gölgemiz. Arasında seçim yaptığımız bazense oldukça arada kaldığımız, hep bilinçaltımızda olan yarımız. Yani hepimizin içinde farklı fikirler, yaşamlar, karakterler var. Ama çoğumuz sadece bir tanesinin farkında.