Hangi Zaman Diliminde Yaşıyoruz?

Zaman, bilindiği kadarıyla hep ileri doğru akan herkesin düzenli kullanmaya çalıştığı ama nedense kimsenin kullanamadığı yegane şey olabilir. Ama ben biraz daha farklı bir özelliğinden bahsedeceğim zamanın o da insanlık tarihinde belki de herkesin eşit derecede sahip olduğu tek şeydir zaman. Benim için bu herkese eşit olması en etkileyici özelliklerindendir zamanın. İnsanlar arasındaki adalet kavramının ve eşitliğin büyük derecede sorgulandığı bu zamanda tek adaletli ve eşit dağıtılan şeydir zaman. Zaten nasıl bekleyebiliriz ki insanların eşit olmasını doğduğumuz coğrafya veya içinde büyüdüğümüz ailemizle birlikte başlıyor eşitsizlik. Örneğin bir Çin'de bıraksalar gün içinde fabrikadaki makineden çok çalıştırılacak olan çocuklar ile bizler gibi oturduğu yumuşak halıdan kalkmamış her istediği yapılan çocukla diğerinin zaman kavramı aynı olabilir mi? Tabii ki de olamaz. Ancak nerede doğduğumuza, nerede yaşadığımıza veya ailemizin maddi durumuna bakılmaksızın hepimizin eşit yirmi dört saati var. Ve bunların yanında elimizdeki tek eşit derecede sahip olduğumuz zaman, sanki bu özelliği hiç bozulmasın diye kendinde satın alınamama, ödünç verilememe veya borç verilememe özelliklerini taşıyor. Bakıldığında Jean Chesnaux tarafından yazılan Zamanı Yaşamak adlı kitabı okumadan da bu bahsettiğim bilgilere sahiptim. Amma velakin bu kitap ciddi anlamda farklı açılardan konuya bakmamı sağladı ve sahip olduğum bilgileri sorgulattı. Zaman yönetimi üzerine yapılan neredeyse her seminerde veya kitapta belirli kalıplarda tavsiyeler verilir. Önceliklerinizi belirleyin, eğer yapılacak olan işiniz büyükse onu küçük parçalara halinde yapmaya çalışın ve en önemlileri belirleyip onlarla başlayın gibi. İşte tam da kitabın içinde geçen " hemen şimdi" zorlatması duruyor değil mi? "Anı yaşa" diye yutturulan motto gibi. Zaten kaçımız anı yaşayabiliyoruz ki? Anı yaşayamamamızdaki sebeplerden biri olan kapitalist düşünce ve onun sivri ucu bizim düşüncelerimizin şeklini bozup düşüncelerimizin farklı boyutlara geçmesi engellediğini düşünüyorum. Örneğin, işsiz bir insan için bir ay sonrasını düşünmek bir lüks çünkü onlar önlerindeki kırk sekiz saati nasıl geçireceklerinin hesabını zor yapıyorlar. Veyahut günümüzde büyük şehirlerde sabah sekiz akşam beş çalışanlar neredeyse aynı süreyi bir de trafikte kaybediyorlar. Onlar günlerini yaşamıyor adeta dağdan düşen kar topu gibi dengesiz bir şekilde zamanın içinde yuvarlanıyorlar. Peki, asıl zaman kaybettirici olan günümüzün en büyük zaman çalıcısı olan televizyon programlarına ne demeli? Sadece o renkli ekrana bakıp neredeyse kendimize hiçbir şey katmadan başında saatler geçiriyoruz. Zamanımızı değersiz bir şekilde harcıyoruz. Biz bu şekilde hangi zaman diliminde yaşıyoruz peki? Şimdiki zamanı yaşayamadığımız kesin. Maddi yetersizliğin omuzlara verdiği yükle, o omuzlar gelecek zamanlar için hesaplamalar mı yapsın yoksa gidip kalktığı sabahı nasıl gece edeceğini mi düşünsün. Uzun yıllar boyunca borç altına girip alacakları evi veya arabayı düşünen bu insanların anı yaşamasını nasıl bekleyebiliriz ki? Tüm bunların yanında bir de teknolojiyle birlikte artık vücut uzvumuz haline gelen bir sanal alem gerçeği var. Peki, biz orada kim ne yemiş, nerede yemiş veya kiminleymiş diye düşünürken aslında biz orada kimin hayatlarını yaşıyoruz? Eğer yanımızdakilerle kendimizin şimdisini yaşayamıyorsak aslında hangi zamanı yaşıyoruz? Ömrümüz olarak adlandırdığımız o kısıtlı zamanı gerçektende hak ettiği derecede düzgün bir şekilde kullanamıyoruz. Ama bir yandan da elimizin içinde olan zamana karşı kontrol tam anlamıyla elimizde değil. Çünkü yapamadıklarımız ya da yapacaklarımız için kuruduğumuz planlar için zamanın azizliğine uğrayabiliyoruz. Peki, genel olarak bahsettiğim zamanı tam anlamıyla yaşayıp yaşayamadığımız ikilemi konusuna bir genç ve bir öğrenci olarak ben kendi zamanımı denen kavramdan ne anlıyorum? Zamanının benim ilgilendiğim kısımlarının "hemen şimdi" ve gelecek zaman arası olduğu su götürmez bir gerçek. Amma velakin, Zamanı Yaşamak'ı okuduktan sonra doğru şekilde değerlendiriyor muyum diye kaygılarım bir miktar daha arttı. Zaten farklı bir gözle hayatıma baktığımda da şimdiki zamanı doğru düzgün kullandığım söylenemez. Zaman kavramına daha farkı açılardan bakmalı ve zaman üzerindeki haklarımı tekrar kazanıp onları doğru bir şekilde kullanmalıyım.