GERÇEK NEDİR?

İnsan, şizofreni hakkında hikayeler dinlediğinde, çoğu zaman kendi zihnini yoklar. Acaba benim yaşadığım dünya da zihnimin bana oynadığı bir oyun mu diye paranoyaların içine sürüklenir. Gerçekliğinden asla emin olamadığımız bir çok olay yaşarız. Bu olaylar zaman zaman hem zihnimizi hem de etrafımızı sorgulamamıza sebep olur. Fakat gerçek asla yüzünü göstermez. Hiç yaşadığınız bir olayın, bir film sahnesi kadar ustaca kurgulanmış olduğunu düşündünüz mü? Kendi adıma cevap verecek olursam, ben çoğu kez düşündüm. Sanki etrafımdaki herkes oyuncu ve ben bir filmin ana kahramanıyım. Hepimizin zaman zaman böyle paranoyaları vardır. Gerçeklik kavramını öyle sorgularız ki, bazen güneşin doğuşu ve batışı bile bizleri sorgulamaya iter. Hayatımızdaki insanlar bile asla çözemeyeceğimiz birbirinden apayrı ruh hallerine sahiptirler. Hiç birini tam anlamıyla anlayamayız. Öyle ki yalanları da anlama kabiliyetimiz oldukça düşüktür. Bazen çevremizdekiler tarafından bazı yalanlara maruz kalırız. Bu yalanların adımız kadar yalan olduklarını bilsek de, inanmış gibi yaparız. Çünkü yaşam, bazı durumlara karşı gözlerimizi kapatmamızı emreder. Akıl sağlığını kaybetmiş bir insan, bu durumu asla kabul etmek istemez. İnkar eder. Tıpkı bir suçlu gibi, asla suçunu kabul etmez. Peki, sağlıklı olduğunuz halde akıl sağlığınızı kaybettiğiniz size kabul ettirilmek istenseydi ne yapardınız? Büyük ihtimalle bunu sonuna kadar reddederdiniz. Fakat bir süre sonra bu yalanı kabullenmek zorunda kalırdınız. Yüzyıllar boyunca, cadı avlarında, cadı olduklarına inanılan kadınlara yapılan ölümcül işkenceler sonucu, onların cadı olduklarını itiraf etmelerini isterdi insanlar. Cadı olduğuna inanılan kadınlar en sonunda yaşanan acılardansa, cadı olduklarını kabul edip ölüme razı olurlardı. Mantıksal olarak bakacak olursak sistem aynı. Öncelikle size büyük bir psikolojik baskı uygularlar, sonrasında, bu baskıya dayanamayarak, deli olduğunuzu kabul edersiniz. "Zindan Adası" tam da bu konuda insanlara yol gösteren en büyük rehber. İnanılan bir gerçek uğruna eğer gözlerinizi kapatmanız gerekiyorsa, bunu yapabilmelisiniz. Çünkü, belki de gerçek ancak bu şekilde öğrenilebilir. " Hangisi daha kötü olurdu; bir canavar olarak yaşamak mı, yoksa iyi bir insan olarak ölmek mi ? "(Zindan Adası / Martin Scorsese / 2009) Filmi izlerken, kafamda bir çok soru işareti belirdi. Bunlardan birisi, kendi zihnimi sorgulamış olmamdı. Şizofrenler, kafalarında yarattıkları kişilere ya da kurgulara inanırlar. Onlar için gerçek, zihinlerinin içindedir. Fakat gerçek olanın, benim gördüğüm dünya olması ne kadar gerçek? Dokunabilmekse eğer gerçeklik, şizofreni hastalığına sahip olan herkes zihinlerindekilere dokunabilir. İşitmek ya da tat almaksa, pekala bunları da yapabilirler. O halde gerçeklikle, zihin arasında oynanan o oyundan asla emin olamayız. "İnsan gördüklerine inanamayacaksa, başka inanılacak ne kalır ki? " derim bazen kendi kendime. Fakat, gerçekliği aramak bazen onu kaybetmek olabiliyor. Yani, bir şeyi hedef olarak görüp onu aramaya başladığınızda, yolunuza çıkan bazı sorunlar aslında hedefinizin çok farklı bir şey olduğunu gösterebiliyor size. "Zindan Adası"nı bu yönü ile ele alırsak, filmin, insanların sorulama isteklerini çok daha fazla arttırdığını söyleyebilirim. Tüm bunlara ek olarak, filmde yer eden duyguların hassasiyeti konusunda büyük bir uyarı var. Duygularımız bazen bizleri en güçsüz bırakan düşmanlarımız oluyorlar. Çünkü, karşımızdaki insanlar eğer duygularımızın yoğun olduğu bir konuyu biliyorlarsa, bu hassasiyetimizle, bizlere korkunç zararlar verebiliyorlar. Öyle ki, "Zindan Adası"nda da bu hassasiyet başrol olan Teddy'i delirtmek için kullanılmıştı. Bu yüzden, eğer kendimize bir hedef belirlediysek, bu hedefe ulaşmak için duygularımızı kendi içimizde yaşamamızda fayda var. Sonuç olarak, bu filmin, etrafımdaki her şeyi çok daha iyi analiz etmeme yardımcı olduğunu düşünüyorum. Ayrıca, film bu yönü ile, insanları merak etmeye, araştırmaya ve sebepler bulmaya ittiği için herkesin "Zindan Adası"nı anlamaya çalışmasını tavsiye ediyorum.