TANRI'NIN YANSIMALARI

Hepimiz güçlü olmak isteriz ama birçoğumuzun yeni bir şeye adım atacak cesareti yoktur. Sadece bir tetikleyici gerekir halbuki harekete geçmek için ama olmaz genellikle çünkü bu gerçeklik, hayal dünyası değil. Birçok insan farkında olmasa da bana göre o tetikleyici neredeyse herkes için animeler. Kiminle tanışsam söylerim izlemelisin, sana şu animeyi önereyim diye ama hep reddedilirim. Çok şey kaçırıyorlar haberleri yok, yazık. Çoğu anime insana cesaret verebilecek olayları işliyor. Ah, bir izleseler her şey daha güzel olacak ama... Benim tetikleyicim de tabii ki en ünlü animelerden "Fairy Tail". Genel olarak arkadaşlığı ve arkadaşlıkla oluşan bağların asla kopmayacağını anlatan bir anime olsa da beni asıl ve derinden etkileyen şey Natsu Dragneel karakteri. Ona çocukça bir aşk besliyorum gerçek anlamda. Igneel adlı ateş ejderhasının büyüttüğü bu çocuk dünya üzerindeki en güçlü insan benim için. Kendimi ne zaman tükenmiş ve daha fazla dayanamayacak gibi hissetsem Natsu'yu ve neler başardığını, bütün o zorlukları nasıl atlattığını düşünüp biraz daha dayanmaya çalışırım. İstisnasız, her zaman işe yarar. Natsu pempe saçlı, koca gülüşlü, Fairy Tail loncasının en haylaz ama en cesaretli insanı... Keşke gerçek olsan diyebilirim, çoğu kişi de bunu ister eminim. Ama olma, sakın gerçek olma. Hayallerimde ve seni yazan, çizen insanların hayallerinde mükemmel olmaya devam et, dünyaya gelip de mükemmelliğini kaybetme. Her yeri kır dök, arkadaşlarını kızdır ait olduğun yerde. Onları kurtarmaya devam et. Gerçek olmasan da birilerine cesaret verdiğin, birilerine dayanma gücü verdiğin için ben kendi adıma sana teşekkür ederim. Ama belki de gerçek sayılman gerekiyordur. Elle tutulmuyor olman gerçek olmadığın anlamına gelmez ki. Dayanma gücü, cesaret vermek... Bunlar Tanrı'nın da yaptığı şeyler. Onu da elle tutan ya da gören yok. Animeler ya da daha doğrusu benim için Natsu bunları küçük çaplı da olsa, bu küçük çap anime severlerden oluşuyor muhtemelen, başarıyorsa gerçek olması gerekmez mi? Ne kadar kaderlerimizi belirlemeseler veya bizi kendi kurallarıyla yönetmeseler de bu karakterlerden güç aldığımız bir gerçek. Hepsi birer Tanrı demiyorum tabii ki ama eğer Tanrı'ya gerçek diyebiliyorsak neden anime karakterlerine de demeyelim? Doğruyu savunan ve her zaman doğrunun yanında olan, yardım etmeye hazır ama kusurları olan bu pembe saçlı karakter her zaman günü kurtarıyor. Sadece günü değil bütün dünyayı hatta bazen geleceği bile kurtarıyor. Animeyi hazırlayanların Natsu'yu Tanrı gibi göstermek istemediklerine eminim ama bahsettikçe daha da çok ona benziyor benim gözümde. Belki kitap indirmedi ama kıyameti durduran o oluyor. Her şeyi bir arada tutan ve yaşadığı şehri kurtaran bu karaktere gerçek diyebilmeliyim. Bütün özellikleriyle hatta kusurlarıyla bile Tanrı'yı andırıyor. Kusurlarıyla dedim çünkü bana göre Tanrı'nın da kusurları var. Kusursuz olsa aynı anda hem mükemmel hem de berbat bir tür olan insanı yaratamazdı. Natsu'daki ejderha kanı mı onu bu kadar özel yapıyor bilmiyorum ama eminim ki etkilediği tek kişi ben değilim. Sadece benim için bu kadar değerli olamaz. Mutlaka ona karşı çıkanlar olacaktır ama ben ona inanmaya devam edeceğim. Çünkü ona inandıkça doğru yolda olduğuma emin olabiliyorum. Onun yaptıklarından ders çıkarıyorum. Merhametli olmak, ikinci bir şans vermek... Bunlar dinde de önemli unsurlar, animelerde de. Aynı zamanda Natsu'nun diğer özellikleri olarak da sıralayabilirim. Natsu'nun özellikleri ve Tanrı'yla yaptığım karşılaştırmalar... Ama o öyle biri. Tanrı'ya benziyor. Onun küçük çok küçük bir yansıması demem çok daha doğru olur sanırım. Animelerdeki karakterler, izlenen animeye göre değişir tabii ki, insanların doğruyu anlamalarına yardımcı oluyor ve onlara arkadaşlık ediyor zor zamanlarında. Tanrı gibi dayanma gücü sağlıyor, desteğini esirgemiyor. Merhametli ve şans veren, kusurlarıyla mükemmel varlıklar onlar. Onlar gerçekler ve Tanrı'nın yansımaları. Bunu reddetmek çok saçma olur.