Bu yazıma başlamadan önce sormak istediğim birkaç soru var. "Edebiyat nedir?", "Edebi değer nedir?" ve son olarak "Nasıl yazar olunur?". Şimdi diyeceksiniz ki "Niye soruyorsun bunları?". Hemen açıklayayım bugün incelediğimiz kitap bu üç sorunun cevabı nasıl verilmez konulu bir kitap. Hani kitap okurken aldığınız haz var ya o hazzı sizden bir anda çekip alan yerini acıma duygusuna bırakan bir kitap. Verdiğiniz paranın -Yanılmıyorsam şu an 22 TL- gittiği yere acıyorsunuz. Neden mi? Bu kitabı okumaktansa açıp izleyeceğiniz iki belki 3 Yeşilçam filmi size daha çok şey katacaktır eminim. Öptürmeyen Türkan ablamızdan bu kitapta bolca bulmak mümkün hatta Kemal Sunal'ın Zübük filmindeki İbrahim Zübükzade filmden alınıp doğruca kitaba yerleştirilmiş diyebilirim. Okurken hissetmeniz gereken şeylerden uzakta sığ bir köşede kalıyorsunuz. Anlatımda akıcılık namına hiçbir şey yok. Bunun sebebi kitabın ergenliğe yeni girmiş kızlarımızın kendince kitaplar yazdığı "wattpad" uygulamasından çıkmış olması. Bu sitedeki ya da uygulamadaki her neyse işte oradaki diğer tüm kitaplar gibi hiçbir anlatım derdi taşımadan "Sanat beğeni almak içindir, beğeni için de karşısındakine kölesiymiş ve hiçbir şeymiş gibi davranan erkek karakter gerekir." Mantığıyla yazılmış. Okurken verdiğim paraya acımak dışında hissettiğim bir diğer şey de yeni nesil kızlarımıza acımak. Bu ve bunun gibi kitapların sonucunda (bkz. Kötü Çocuk) maço, dediğim dedik döven söven kadına dünyada cehennemi yaşatan erkeklerin çekici gelmeye başladığını gördüğümdendir bu acıma hissi. Klasikleşmiş üstün erkek ve hiçbir halt beceremeyen kız edebiyatının zamanının geçtiği kanısındayım ben. Dini, milli değerlere söven profesyonel dolandırıcı bir karakterin 16-17 yaş kız kitlesine okutulmasını da doğru bulmadığımı eklemek istiyorum. Düşünsenize kızınıza, kitabı alıyorsunuz. O bırakınca elinize alıp göz gezdirirken gördüğünüz şeylerden biri "Artık ölümü umut ediyorum hayatımda bu kadar kötü hissetmemiştim.". Ergenliğinin zirvesindeki her şeyden etkilenen bir kıza bunu okuttuğunuzu görmek nasıl hissettirir size? Evet evet ben de öyle düşünmüştüm fazlasıyla kötü hissedip yazarına ve yayıncısına bir ağız dolusu sövecek hale getirebilir sizi. Şahsi fikrim yayıncı "Epsilon" isimli kıytırık yayınevinin o bir ağız dolusu küfürden fazlasını hak ettiği yönünde sorsanız iyi şeyler yaptıklarını gençlerin kitap okumalarını sağladıklarını söylerler. Bir zamanlar Model adında benim için "SAÇMA SAPANLIK" kavramının vücut bulmuş hali olan bir grup vardı. O grup yapardı saçma sapan şarkılar "Kimse yeni yara açamaz artık/Çok canım yandı acımaz artık/Bugün düşerse yarın kalkar/Bu kız kendine acımaz artık." Gibi sözler içeren onlara da söverdim fazlasıyla. Bir neslin ruh halini aklını fikrini çöpe atmak belki de samanla doldurmak bu kadar kolay olmamalı derdim hep hala da aynı fikirdeyim o şarkı için ne hissediyorsam bu kitap için de onları hissediyorum. Kızınıza çocuğunuza kendine "yanmış bitmiş bir kibrit parçası" diyen 17 yaşında bir kızın olduğu kitap okutmak istemeyeceğinizi düşündüğümden mütevellit sizin de bana katıldığınızı düşünüyorum. Şuna da değinmek istiyorum "Yana yana yaşa, yanarak öl ve öldükten sonra da yanmaya devam et. Yanmak tüm varoluşunu tanımlıyormuş gibi." bu gördüğünüz kitaptan alınmış bir söylem yahu senin hitap ettiğin yaş kitlesi 16-17 yaşında en büyük korkusu sokaktaki kedi , köpek olan kız kitlesi büyük ihtimalle onların da burjuva kesimi kendine gel Büşra hanım. Bir de isim koymuş kitabına "Ölüme fısıldayan adam" yesinler senin adamını ölüme fısıldayışını. O adama söyle de Epsilon'un paragöz sahibine ya da yöneticisine Ömer Yenici'ye ya da oğlu Fırat Yenici'ye göndersin de o ölümü. Ülke boş bir insandan daha kurtulsun. En azından çocuğumuzun düzgün şeyler okuduğundan emin oluruz.