Anlık Bir Düşünce

Onlarca farklı tınının bir araya gelmesiyle ortaya çıkan eşsiz akıntıya kapılmış, rengarenk bir güne dans ederek başlamışım. Her şeyi unutmuşum bir an için, daha derinden gelen seslere kulak vermişim. Ne trafik, ne okul, ne stres... Güneş pırıl pırıl gülümsüyor, deniz dansıma dalgalarıyla eşlik ediyor. Hiçbir şey umurumda değilmiş gibi davranıyorum sadece şu küçücük bir an için. Sorumluluklarım beni terk etmiş, yerlerine hayallerimi bırakmış. Kavuşmuşum sonunda olmak istediğim kadar özgür olmaya. Bütün şehir mutluluktan uçuyor benimle birlikte; diğer insanlar da monoton sabahların kabuğunu kırmayı başarmış, bambaşka bir güne kendilerini bırakmış. Her yerde sadece huzur var. Sanki... Keşke... Belki böyle karşıladığımız günler olur bir gün, hep birlikte. Ama şu an büyük küçük bir sürü dertle donatılmış bu dünyanın gerçekliğine geri dönsem daha iyi olacak sanırım, zaman akıp gidiyor ve yapacak bir sürü iş var. Sahi rutin sabahlarını yeniden doğuşlara, etrafa neşe saçacak bahanelere ya da gördükleri her şeyden keyif alabilecek muhteşem ütopyalara dönüştürebilen insanlar yaşıyor mu bu dünyada? İçimden bir ses var olduklarını söylüyor, neye dayanarak bilemiyorum. Bir insanın bu denli pozitif olabilmesi için hayattan beklediği her şeyi elde etmiş olması lazım sanki. Çünkü biliyoruz ki insanlar, çağın hastalığı strese boyun eğmemek için yaptıkları meditasyonlar, terapiler ve benzeri aktivitelerde bile tamamen boş vermiş bir benliğe sahip olamıyor; tamamen ana bırakamıyorlar kendilerini. Huzurlu geçirdikleri o kısacık anlara belki inanıyorlardır, ama bir saat sonrasına yetiştirilmesi gereken bir işin hatırlanmasıyla tuz buz oluyor bütün o muhteşem atmosferler. Bir insanın hayattan her beklentisinin karşılanması, o insan büyük isteklerle doluysa elbette biraz zor. Ama belki sabahları hayat dolu uyanışların, günün her anının tadına varışların arkasında yalnızca ufacık şeyler vardır. İşini, hayatındaki özel birkaç insanı ve belki bir de kendisini seven biri hayattan yalnızca ve yalnızca bunları beklemişse o güzel ütopyanın bir parçası olabilir tabii ki. Bu şekilde düşününce içimdeki sesin haklı olması kuvvetle muhtemel görüyorsunuz ki. Bir de modern dünyanın kalıplaşmış hayatlarına bir göz atalım. Hep daha fazlasını isteyen, hep daha ötesini hedefleyen, hep sahip olmadığına içi giden modern insanlara... Bu insanların böyle parıltılı sabahlarının olabilmesi için en ideal dönemler anca senenin tatil zamanları olsa gerek. Doyumsuzluğun vermiş olduğu etkiyle olsa olsa tatilde bu denli mutlu olurlar diye düşündüm. Koca bir sene inanmadığı, sevmediği bir iş için didindikten sonra kısa bir tatilin herhangi bir sabahında ne kadar hayat dolu olduğunu haykırmak isterken kendini bulmak... Bilemiyorum ne kadar mümkün. Temel sorun belki de insanın neleri gerçekten istediğinin, nelerle yetinebileceğinin, huzur dolu bir yaşam için gerçekte nelere ihtiyaç duyduğunun farkında olamamasıdır; bu yüzden asla şimdiyle, mevcut olanla yetinememeleridir. Hayatın tümüyle seçimlerimizden oluştuğunu anlayamamalarından dolayı, her seçimin bir vazgeçiş olduğunu kabullenemeyişlerindendir belki de saf huzura ulaşamamaları. Arayışında oldukları dünya için harekete geçecek cesareti gösterseler bile bedelini ödemek canlarını yaktığı için hep bir huzursuzluk döngüsünde buluyordur belki de bu insanlar kendilerini. Sebastian ve Mia'nın sıradan olduğu kadar sıra dışı olan dünyasına tanık olurken tüm bu yazdıklarımı düşündüm. La La Land (Aşıklar Şehri)'in Sebastian ve Mia'sından bahsediyorum. Bu güzel film ve bu güzel karakterler coşkulu, tutkulu, neşeli ve hüzünlü çeşit çeşit duyguyu uyandırdı içimde. Hayatımı sorgulattı. Sanatın gerçek hayata nasıl dokunduğuna bir kez daha tanık oldum. Üçüncü şahıslar kullanarak betimlediğim o farkında olamayan, yetinemeyen, anlayamayan, kabullenemeyen insan olduğumu gördüm bir de. Bu sorunu nasıl aşacağımız bir başka konu. Şu an yalnızca, yazdığım cümlelerin size de bir şeyleri sorgulatmış, hangi tarafta olduğunuza dair birkaç ipucu vermiş olmasını temenni ediyorum ve izninizle rutin hayatıma geri dönüyorum.