ERTELEYİCİLER

Bir atasözümüz var bizim: "Bugünün işini yarına bırakma." Eminim başka kültürlerde ve dillerde de benzer bir hali vardır. Hepimiz bu atasözünü biliriz, hayatımıza birçok kere kullanırız. Peki ne kadarımız bu atasözünü gerçekten uyguluyor diye bir düşünmek lazım. Kendimi düşünüyorum, ben kesinlikle uygulamayanlardan biriyim. Hayatım boyunca işlerimi son güne erteledim ve hemen hemen hiçbirinde bir sorun yaşamadım henüz. Hep merak ettim o yüzden bu atasözü neden var, işleri erteleyerek de sorunsuz bir hayat yaşanıyor. Erteleme Sanatı, bu sorunun cevabını gösterdi bana. Hepimiz birer "erteleyiciyiz" bana kalırsa. O kadar doluyuz ki, yapacak o kadar çok işimiz var ki istesek bile her işi zamanında yapamıyoruz. Her işimizi zorunluluktan ertelemiyoruz orası ayrı. Bu kitabı okuyana kadar her zaman büyük bir iş için küçük işlerimi ertelediğimi sanıyordum. Meğer durum tam tersiymiş. Daha büyük bir işi ertelemek için, küçük işi yapıyormuşum. En basit örneği şu an yazdığım yazıdır büyük ihtimalle. Daha büyük bir işim var, yarın sunacağım bir sunum, Türkçe ödevimi yapıyorum. Türkçe ödevini yapmam gerekirken de daha küçük işim vardı, onu yaptım. Biraz daha büyük çaplı düşününce, hayatımda şu güne kadar yaptığım bütün işler birbirine bağlıymış, başka bir işi ertelemek içinmiş aslında. Büyük bir yanılgı var bence biz insanlar arasında. Ertelemek denilince işi hiç yapmamak geliyor akıllara, ama konu aslında öyle değil. Ertelemek, bir işi yapmak, bitirmektir ve çok büyük bir sanattır bana kalırsa. Bir işi zamanında yapmamanın bize olumsuz bir etkisi vardır ama bir işi ertelemek, bu olumsuz etkinin olumsuzluğunu yok eder. Bunu yapabilmek için harika bir iş bitirici 1 Can Bayraktar olmak, kısa sürede etkili bir sonuç ortaya koyabilmek gerekir. Daha önce başlansaydı mükemmel bir sonuç çıkacaktı ama ertelendiği için yeteri kadar etkili bir sonuç ortaya çıktı. Daha güzel açıklamak için bir örnek vermek istiyorum. Bir işi zamanından önce yapmak, işin sonrasındaki yaşanacak olayların en iyi halinin düşünmesiyle gerçekleşir. Diyelim ki bir kitap yazacaksınız. Bu kitaba aylar önce başladınız ve üstünde çok uzun bir süre çalışarak gerçekten çok emek verdiniz. O kadar iyi bir kitap çıktı ki ortaya birçok ödüle layık bulundu, dünya çapında çok büyük bir etki yarattı, her yerde yayınlandı. Ertelenmeyen işin sonucu mükemmel oldu. Diyelim ki bu kitabı yayıncının istediği tarihten hemen önce ancak bitirebildiniz. Bu kitabı yazarken düşündükleriniz büyük ihtimalle en kötü senaryo olacaktır. Yayıncının gözünden ateş fışkıracak kadar sinirlenmesi, sizi işten kovması, ve bunun sonucunda hayatınızda her şeyin kötüye gitmesi... Tüm bunları düşünerek yazdığınız kitap mükemmel olmasa bile yeteri kadar güzel ve etkili oldu. Aslında, iş iki şekilde de bitti sadece bu işi yapmaya motive eden şeyler farklı. Bu yüzden işleri ertelemek büyük bir sanattır. Böyle bir baskının altında bile iş bitirebilen biri olmak zordur. Birçok insan bu stresin altında sakin kalamaz ve en sonunda pes eder, işi yapmamaya karar verir. Bu insanlara "erteleyici" demek yanlış olur çünkü onlar işi bitirmezler. Kendimi büyük bir erteleyici olarak görüyorum. Hayatım boyunca buna alıştığım için vazgeçmesi de bir o kadar zor görünüyor. Belki bir gün işleri ertelemek bana büyük bir sorun yaşatacak ve o zaman anlayacağım aslında yanlış bir şey yaptığımı. Ancak o zamana kadar felsefem Mark Twain'in dediği ve Erteleme Sanatı'nın ilk sayfasında yazdığı gibi: "Bugünün işini yarına bırakma, mümkünse ertesi güne bırak." 2 Can Bayraktar