Akıl Tutulması ve İdrakimiz

Çoğu insan, hayatın karmaşık döngüsü içerisinde birçok kez çıkmaza düştüğünü hisseder. Bu çıkmazlardan kurtulmanın bir hayli yolu olsa da hemen herkes kendisine zarar verecek yolları göz ardı ederek başka seçenekler düşünmeyi tahayyül edemez. Sebebi ise düştüğümüz durumun bizi her yönüyle kuşatıp düşünme idrakimizi elimizden almasında yatar. Kimi zaman anlık bir süreçte veririz bizleri eski halimize döndürecek kararları kimi zaman da bu kararları uzun bir süreçte ancak yine mantık çerçevesinden yoksun bir şekilde veririz. Oysa tüm insanlık tarihi boyunca yaşanan bütün olaylarda insanlara baş edemeyecekleri zorluklar verilmemiştir. Biraz sabırlı olarak ve aklıselim davranarak yaratılanların en kudretlisi olan bizlerin, üstesinden gelemeyeceği bir sorun yoktur. Hayatta karşılaştığımız tereddütler ve bizleri köşeye sıkıştıran tüm olumsuz durumlar bizlerin sağlıklı karar verme mekanizmasında tahribata yol açar. Ancak yalnızca olumsuzluklar ve ikilemler bu duruma sebep olmaz. Çoğumuz, herhangi bir meselede istediğimizin gerçekleşmesine bazen o kadar önem veririz ki arkada bıraktıklarımızı ve kaybettiklerimizi göz ardı ederiz. Oysa bize zararı dokunacağını bilerek davranmamız akıl tutulması yaşadığımızın bir kanıtı niteliğindedir. Kendimden örnek verirsem hayatımın birçok döneminde rekabet ortamı içinde galip gelmenin hazzını yaşamak için çok emek sarf ettim. Günler, haftalar, aylar boyunca emek sarf ettiğim pek çok yerde önde olmanın tarif edilemez büyüsü beni hep kuşattı. Ancak belli bir süre zarfı geçtikten sonra geriye dönüp baktığımda bu hazların gelip geçici ve beyhude olduğu gerçeğiyle yüzleştim. Bu da beni, hedefimden alıkoyacağı gerekçesiyle yapmaktan geri durduğum hayatın birçok farklı yönünden mahrum bıraktı. Sonradan düşündüğüm zaman fikirlerimin değiştiğini görsem de geçmişte, şimdikinden farklı ve benim için daha faydasız olduğunu düşünmem o zaman aralığında bir nevi akıl tutulması yaşadığımın göstergesiydi. Mantıklı düşünememe sürecini ve akıl tutulmalarını en az zararla atlatmanın formülü ise çevremizde bizi doğru yönlendirecek bireylerin varlığında yatıyor. Çevremizdeki bu kişilerin varlığı da düştüğümüz çıkmazları açma konusunda bizlere büyük avantaj sağlıyor. Öte yandan bizim gibi zor durumda olan insanların bizi kuşatması da tüm bu süreci daha güç kılıyor. Pek çok yerde de zor durumda olan insanların yine benzer konumda bulunanlar ile daha güçlü ilişkiler kurduğu ise bir gerçek. Sebebi ise insan psikolojisinde yatıyor. Hepimiz benzerimizi arama telaşı içindeyiz veya çevremizi bize benzeyen insanlarla kuruyor ya da diğer insanları değişime zorluyoruz. Hayatın doğal akışı içerisinde meydana gelen bu durum hayatın bizleri sınadığı noktalarda dezavantaj olarak karşımıza çıkıyor. Bahsettiğim tüm bu insan olma melekelerinin kaybolduğu durumlar bazen çok çarpıcı bir şekilde karşımıza çıkabiliyor ve şahit olduğumuzda halimize şükretmemiz gerektiğini bizlere hatırlatıyor. İşte bu şoke edici hikayeler çarpıcı bir şekilde sunulunca hayatımızı sorgulamamız kaçınılmaz oluyor. Bir Rüya İçin Ağıt da bunu başarmış bir film. Zayıflamak amacıyla yaşamını diyet haplarına mahkum eden Sara, hayatta karşılaştığı engelleri aşmak için çıkar yol seçtiği uyuşturucu maddeyi temin etmek için hayatını karartan Harry ve kendini hayatın çıkmazlarından kurtarmaya çalışırken uçuruma sürüklenen Marion... Tüm bu karakterler çok arzuladıkları o yaşamı elde etmeye çalışırken arkalarında bıraktıklarından 1 habersizlerdi ve hayatları uçuruma sürüklenirken kendilerini mantık çerçevesinde düşünmeye zorlayacak kişilerden mahrum olmaları felaketlere yol açtı. Hemen hepsi düş kurdukları o masum yaşam için cenin pozisyonundaki bebeklerden farksızdı. Ancak kurtulmaya çalıştıkları tüm zorluklar, peşlerini bir türlü bırakmadı. Hayatın peş peşe kıyıları döven bu hırçın dalgalarının karşısında sarsılmadan durmak hiç de kolay sayılmaz. Etrafımızda bulunan yol göstericiler yetişmeli imdadımıza ya da bataklığa daha çok saplanmamız içten bile değil. Harry, Marion ve Sara da kendi dünyalarında çırpındıkları sırada mütemadiyen daha kötü duruma düştüler. Onları bu durumdan çekip çıkartacak eli bulmaları ise hiçbir zaman gerçekleşmedi. Oysa dünyevi hazza bu kadar gömülmüş dimağlarının başka birileri tarafından uyarılması çok daha farklı sonuçlara sebep olacaktı. Tıpkı Necip Fazıl'ın fikri hayatını kökten sarsan o karşılaşma gibi. Abdulhakim Arvasi ile tanıştıktan sonra hayatı değişen ve kalbi İslam'a ısınan Necip Fazıl, yaşamını din çerçevesine oturtmuştu. Edebi eserlerinde de yetkinliğe ulaşarak yazın dünyamızda üstat lakabıyla anılmaya layık görülen örnek bir şahsiyet olmuştur. Hayatın işte bu acımasız ikliminde, kendimiz olarak kalmak ve aklımızı korumak gittikçe daha büyük bir mesele olarak karşımıza çıkıyor. Bu iklimin, ilikleri donduran soğuğu akıl tutulmalarını ve yaşamların zaten kötüye giden akışını daha da körüklüyor. Bu noktada, aklıselim kimselerin etraftaki varlığı hayati önem arz etmekte. Yoklukları ise yeni ve daha tehlikeli kıyılara bizi sürüklemeye sebep. Bize verilen en büyük sermaye olan yaşamın tüm bu gelgitlerinde savrulmadan durmak da sadece insanoğlunun başarabileceği bir süreç olarak duruyor.