Kanatlar ve Kelepçeler

Günümüzde insanlar kendi mutluluklarını hep ikinci plana atmaya alışır oldular. Bu hem yaşam tarzları olsun hem de seçtiği işler olsun hayatın her kısmında görülüyor. İşte bu yaşadığımız monoton hayatı eleştiriyor Alejandro Gonzalez Inarritu Birdman adlı lminde. Bir nevi hayatı kolay yaşamamıza ve risk almaya korkmamıza kızıyor. Dünyanın sürekli aynı düşünceler üzerinde dönmesi lmin ana karakteri Riggan'da büyük bir kızgınlık yaratıyor. Açıkcası lm de kolay hayatı yaşamayı seçenleri ve bu sistemin parçası olanları eleştiriyor. Konuyu bir adım öteye götürerek ayrıca özgürlük ve seçimlerimizi de ağır bir dille eleştiriyor lm. Şu an baktığımızda karakterlerin seçimleri bizim için fazla uçuk ve cesurca gelebilir fakat lmin asıl dokunmak istediği nokta da bizi güvenli bölgemizden çıkarmaya zorlamak. Film birden çok konuyu eleştirse de aslında temel olarak ele aldığı konu insanların sıradan sistemin bir parçası olması. Film Riggan adlı bir oyuncunun eski ününü kaybetmesi ve yaşlanması ile Broadway'de yaşadığı sorunları anlatarak başlıyor. Riggan hem yaşı hem de ününü aslında sinema sektörüne borçlu olmasıyla Broadway'de pek hoş karşılanmayacak kişiler arasında. Fakat ana karakterin asıl sorunu bütün sanat hayatının bir kişinin kelimeleri ile yön alması. Burada onun karakterine yön veren eleştirmenler. Eleştirmenleri otoriteler olarak alırsak aslında bu günlük hayatta birçok kişinin sorunu. Eğitim ve iş hayatımız bazı kişilerin bize verdiği not ve sözler ile şekilleniyor. İnsanların isteklerine ulaşmak için kendimize yeni ve farklı şekil veriyoruz. Fakat Riggan bunun tam tersini savunuyor. Ona göre insanlar kendi düşüncelerini oluşturmalı ve bir ödül şovuna göre zevklerini belirlememeli. İnsanlar zevklerine ve görünüşlerine göre bir kalıba konulmamalı. Ona göre insanlar kendi kanatları ile özgürce uçabilmeli fakat bu var olan sistem insanların özgürleşmesini engelliyor. Bu sistem insanların kelepçesi oluyor. İçinde bu çarklı sistemi taşıyan sanat bir yerden sonra insanı özgürleştirmek yerine aynı düşünce ve kirlerin etrafında dönüp duruyor. Riggan lm boyunca bir şekilde özgürlüğe ulaşmanın bir yolunu bulmaya çalışıyor ki sonunda da bu özgürlüğe kavuşuyor. Fakat izleyicinin aklında şu soru kalıyor; özgürlüğe ulaşmanın tek yolu bu mudur? İnsan yaşadığımız dünyada mutlak özgürlüğe ulaşamaz mı? Burda belirtmek isterim ki mutlak özgürlük dediğimiz kavram benim için bir illüzyondur. Özgürlük her zaman sistemin insanlara koyduğu sınırların içinde olacaktır. Birdman gerçek hayatta ne kadar görkemli kanatları olursa olsun her zaman bir ayağı prangada gezmeye mahkumdu ve bir silah onu özgür kıldı. Benim için bu lmi bir yazıya sığdırmak çok zor. Her karakterin hayatı, düşünceleri ve iniş çıkışları ayrı bir yazı niteliği taşıyor. Sistem hakkındaki ağır eleştirileri ve özgürlük düşüncesi ile klasik olabilecek bir lm niteliği taşıyor Birdman. Bunu o alışık olduğumuz ağır hava ile yapmıyor üstelik, adeta bir aksiyon lmi izlermiş gibi geriyor insanı sinema salonunda. İnsanı bir şekilde düşünmeye iten bir lm ve bana göre izlemek isteyenlerin sinema salonunda izlemesi gereken bir lm. Her karakterden hayatınızda bir kare yakalayacağınız ve size kendi monoton hayatınızı değiştirmeyi, hayatınıza renk katmayı gösteren eden bir lm. Filmin sistem ile ilgili olan yorumları insanı hem düşündürmeye hem de değişime sevk ediyor. Riggan'ın mutlak özgürlük yolunda izleyici de kendini sorgulatan bir yolculuğa çıkıyor. İnsani bir şekilde rahatsız ederek onu değişime yönlendiren bir lm Birdman. Aynı zamanda insanların karmaşık ilişkilerini ve bozuklukları yüzümüze vuran bir eser.