İnsanlığın ve Toplumun Gerçeği

Sıklıkla gidip geldiğim Kırklareli Ankara yolunda zaman geçirmek için yapılabilecek iki şey vardır. Uyumak ya da film izlemektir. Ben zamanımı genellikle film izleyerek değerlendiririm. Kırklareli'nden Ankara'ya son seferimde de film izlemeyi tercih etmiştim. İzlemeyi seçtiğim film John Wick'ti. John Wick konu itibari ile aşktan doğan nefreti anlatan bir yapıttır. Eski bir kiralık katil olan ana karakterimiz hayatının aşkı ile tanışınca bu işten emekli olur. Maalesef mutlu son diye bir şey olmadığı için, karısı kansere yenik düşer ve ölmeden önce ana karakterimize köpek yavrusu verir ve benim yokluğumda bunu sev der. Kahramanımız eski karısının hatırına köpekle ilgilenmeye başlar. Evine hırsız girmesi sonucu köpeğin havlaması üzerine hırsızlar köpeği öldürür ve John Wick' i bayıltıp kaçarlar. Ana karakterimiz hırsızlardan intikam alma serüvenini konu alan bu yapımdan çıkardığım ders insanların aslında değişmediğidir. İnsanlığın ilk zamanından, günümüze kadar olan dönemde sürekli olarak değişimin ne kadar güzel ve iyi bir şey olduğu ile ilgili yazı bulabiliriz. Ancak korkarım ki bu yazılar değişimi adaptasyon ile karıştırıyorlar. Bana kalırsa insanlar değişmezler. Toplum tarafından kabul görmek için değişmiş gibi görünürler. Peki, bunun nedeni dedir? Bunun nedeni insanların sosyal yaratıklar olmalarıdır. Bir topluluğa üye olmadıkları sürece insanların psikolojisi git gide bozulur. Bu yüzden birey diğer insanlara uygun davranmalı, en azından uygun davranmış gibi görülmelidir. Bence bu adaptasyon doğal değildir, doğal olmamasının getirdiği zararları topluma baktığımızda görebilmekteyiz. Türkiye'ye, özellikle bugünün Türk gençlerine baktığımız zaman görüyoruz ki her tür ilişkilerde giderek artan bir samimiyetsizlik var. Bence bunun en büyük nedeni insanın kendisini kabul edemeyip bunla savaşmaya çalışması ve ardından gelen yenilgi ile kendisinde istediği özelliklere sahip birini görünce ondan nefret etmesidir. Bu dönemki İngilizce 102 dersinin ilk haftasında sınıfı tanırken bu olaya tanıklık ettim. İnsanlar toplum tarafından bastırıldığı için kendi vasıflarını diğer insanlara söylemeye utanıyor. Örneğin ben tarih bilgimin çok iyi olduğu ile sık sık övünen bir insanımdır. Ne lise sınavları, nede üniversite sınavı bunun aksini kanıtlayamamıştır. Ancak ne zaman insanlar içinde bunu dile getirsem insanlar bana kendimi beğenmiş gözü ile bakmaktadır. Yukarıda da dediğim gibi insanlar kendilerinde olmayan özellikleri kıskanırlar ve bu özelliklere sahip insanların kendilerinden üst bir statüye sahip olmasını istemezler. Sanırım ki bu yüzden bu vasfa sahip olan insanlar doğaları gereği birleşerek o kişiyi kendi seviyelerine indirmeye çalışırlar. Ancak anlamaları gereken şey şudur ki insanlar eşit değildir. Bu demek değildir ki bir insan diğer insanlardan üstündür. Demek istediğim her insanın kendisini diğer insanlardan üstün kılan kendisine has bir özelliği vardır. Birey ancak yapabileceği veya yapamayacağı şeylerin sınırını bilmelidir. Bu demek değildir ki insan kendini geliştiremez. İnsan bilinen kendini geliştirme olanağına sahip tek canlıdır. Ne yazık ki çoğu kişi kötü hissetmemek için kendini geliştirmektense diğerlerinin gelişimini durdurmayı amaçlar, kendisini çoktan geliştirmiş kişileri ise toplumun dışına atmaya çalışır. Sonuç olarak filmin bana katkısı değişim diye bir şeyin olmadığı ancak insanın ben değişebilirim diye kendini kandırması vardır. İnsanların asıl sahip oldukları adaptasyondur. Adaptasyon değişmek demek değil sadece o an oraya uygun davranmaktır. İnsanların sahip olduğu, değişebilir sayılabilecek tek şey bilgi seviyeleridir. İnsanların kibir dediği, bana göre sahip olduğun özellikleri saymak olan kibir de kazanılması gereken bir vasıftır. Bir insan ancak tatmin olacağı kadar bir konuda iyiyse o konuda alçak gönüllü olmama hakku vardır.