Gelecek, Geçmiş ve Şu An

Hep geçmişi düşünüyoruz, yakın geçmişi. Yaptığımız hataları, pişmanlıkları, bazen de güzel anıları... 20 yıl önce neler olduğunu çevremdeki büyüklerden duyuyorum, yaşamadığım için çok bilmiyorum ama her şeyin çok daha zor olduğunu, duyguların çok daha yoğun yaşandığını, zamanın çok daha yavaş geçtiğini söylüyorlar. Şimdi hayat çok hızlı, bir günümün nasıl geçtiğini anlamıyorum bile. Her sene yılbaşını, doğum günümü, özel günleri sabırsızlıkla beklerken bir bakıyorum hepsi geçip gitmiş. Ne değişti? Bundan 20 yıl sonra ne değişecek? Ben 38 yaşında olacağım, tabii ölmezsem veya dünyanın sonu gelmezse. Ama yaşımdan başka kesin bu olur diyebileceğim bir şey yok. 20 yıl önce de insanların bu olanları tahmin edebildiklerini sanmıyorum. Babaannem görüntülü konuşmayı hala bir mucize olarak görüyor. Bizim de şu an hayal ettiğimiz veya hayal bile edemediğimiz şeyler gelecekte bizi bekliyor. Uçan arabalar belki de çoğu bilim kurgu filminde olduğu gibi uzaylılarla iletişim... İzlediğim bu Kurtuluş Günü adlı filmde de teknoloji oldukça gelişmiş gösteriliyordu, hatta uzaylılarla sorunlar bile yaşanmıştı. Tabii ki film birilerinin hayal gücü, gerçekleşir mi, hayal olarak kalır mı bilmiyorum. Bu hızlı değişim içinde böyle bir tahmin yapmak zor. Peki, 20 yıl sonra teknoloji dışında biz nasıl değişeceğiz? Birbirimizi yemekten başka dertlerimiz olacak mı, savaşmayı kesip hepimizin insan olduğunu hatırlayabilecek miyiz? Bence hisler yok oluyor, robotlaşıyoruz. Zamane aşkları diye boşuna demiyorlar, artık o kadar ben merkezci olduk ki başkaları hakkındaki üzüntülerimiz bile gerçek değil, bize dokunmayan yılan bin yaşasın değil mi? Düşünebilmek, hissedebilmek, bilim teknoloji, elimizde bu kadar güç varken neden bunları güzel amaçlar uğruna kullanmıyoruz? Aslında bence bu kadar teknolojiye gerek yok, hayatımızı kolaylaştırdığını kabul ediyorum ama aynı zamanda doğal kaynaklarımıza zarar veriyor. Artık bir ihtiyaç olmaktan çıktı bence. İnsan doyumsuz bir varlık, sürekli fazlasını istiyoruz fakat aslında tam da bu noktada, biraz isteklerimiz doğrultusunda gelecekte çevreyi, doğayı nasıl etkileyeceğimizi tahmin edip kendimizi durdurmamız gerekiyor. Tabii belki öyle bir teknoloji geliştirilir ki doğaya ihtiyacımız kalmadan hayatımızı sürdürebiliriz, bilemem ama her ne yapılırsa yapılsın ağaçların, yeşilliğin, göllerin, maviliğin yerini tutamaz bence. Zaten sadece doğaya değil birbirimize de zarar veriyoruz. Haber izlemekten korkuyorum, bugün kaç insanın öldürüldüğünü öğrenmek bana ağır geliyor. Bazen keşke bunları görmeme şansım olsaydı diyorum ama maalesef geçmişte de vardı gelecekte de olacak. Hep savaşmak için bir neden var. Nedir bu neden, anlayamıyorum. Bu kadar cana değecek sebep ne? Ortak bir nokta yok mu, çözmenin başka bir yolu yok mu? Sanırım yok. Dünyayı, olanı biteni takip etmek çok önemli fakat bana zarar vermeye, sağlığımı kötü etkilemeye başladığı noktada elimden de bir şey gelmiyorsa galiba en iyisi daha fazla kurcalamamak ve biraz cahil kalmak. Cahillerin daha mutlu olduklarını söyleyen görüşe katılıyorum. Çok şey bilmek, çok şey düşünmeye sebep oluyor. Çok düşünmekte her zaman olumlu bir şey olmuyor. O yüzden bu konularda şu an cahil kalmayı seçip farklı bir konuya geçmek istiyorum. Bir tercih hakkınız olsa hangi zamanda yaşamak isterdiniz? Geçmişte mi, gelecekte mi? Yoksa şu an olduğunuz yerden memnun musunuz? Hazırlık atlama sınavımın konuşma bölümünde bu soruyu cevaplamam gerekmişti. Heyecandan çok düşünmeden cevap vermiştim fakat yine aynı cevabı vereceğim. Geçmişte yaşamak isterdim. Zaten teknolojiyle çok aram yok geleceği de o kadar merak etmiyorum, geçmişe gidip o zamanı tecrübe etmek isterdim. Teknolojiyle çok aram yok dedim ama zamanımın çoğunu cep telefonumla geçiriyorum, o olmasa ne yapardım merak ediyorum. Şehirler gelişmemiş olacağından mesafeler kısa olurdu her yere yürüyerek gitmek, mektupla haberleşmek, çevredeki insanları tanıyıp hal hatır sormak isterdim, sokaklarda rahatça dolaşabilmek ailemin merak edeceği, endişeleneceği bir şeylerin olmamasını isterdim. Farklı bir konuya dalmadan yazımı burada sonlandırsam iyi olacak. İsteklerim böyle ama şu anı yaşamaktan başka bir şansım yok, olanları değiştirmek başka bir seçenek ama bu konuda umutsuzum. Umarım hala bu konuda umudu olan birileri vardır.