Güzellik Algısı Sorunsalı

Güzellik nedir? Bazılarına göre dışı güzeldir bir insanın, bazılarına göre ise içi. Kimisi güzel bir çift göze hayran kalır, kimi ise dudaktan çıkacak birkaç anlamlı kelimeye. Peki hangisi doğdudur güzelliği tanımlamak için; hepsi mi yoksa hiçbiri mi? Aslına bakarsanız tanımlanabilir mi güzellik tam olarak? Bu dillere destan olmuş kelimenin var mıdır bir somut kavramı? Mesela benim için kalbin sıcaklığı ya da içten bir gülüş yeterlidir bir insana güzel demek için. Ama bir yandan da başka bir insan için hiçbir şey ifade etmez belki benim düşündüklerim. Peki bu durumda ne kadar doğrudur insanlara güzellik kavramını biçmek. Bir insanın beğenmediğini diğeri beğeniyorsa o insana güzel diyebilir miyiz? Ya da hakkımız var mıdır bir insana güzel veya değil demek için. Ne yani güzel demediğimiz bir insan çirkin midir? Eğer bir insan güzellik kriterlerimize uymuyorsa çirkin midir ya da kötü müdür? Değildir tabii ki de demek isterdim ama biz yani insanlar bazen acımasız ve nankör olabiliyoruz diğerlerine karşı. Mesala davranışlarını beğenmediğimiz bir insana karşı oluşturduğumuz önyargı kötülük değil midir aslında? Evet belki bunu kötülük için yapmıyoruz yada kimseyi kırmak değil amacımız ama karşıdaki insan biraz bile olsun anlarsa ona ön yargılı olduğumuzu ne hisseder? Açık yüreklikle söyleyebilirim ki ben hiç iyi hissetmem, biraz incinirim belki biraz üzülürüm. İşte tam burada empati devreye giriyor aslında benim için. Hemen diyorum ki ön yargılı davranmamalıyım belki beğenmediğim yönlerinin yanında bir çok güzel yönü de vardır. Belki beni daha iyi bir insan bile yapabilir diye düşürüm hep. Benim için bu olayın canlı örneği ise şuan dostum dediğim insandır. Onu ilk gördüğümde çok büyük bir önyargı oluşmuştu bende. Onun çok burnu havada bir insan olabileceğini düşünmüştüm. Ama gelin görün ki onu tanımaya başladıktan sonra bütün önyargım kalktı ortadan. Şimdi kesinlikle diyebilirim ki onun varlığı beni çok daha iyi bir insan yapıyor. İşte bu olay, karşıdaki insanın bir çok güzelliğini görmemi sağlar çoğu zaman. Aslına bakarsanız biraz da toplumumuzun hatası insanlara karşı ön yargılı olmak ya da güzellik derecelerine göre değerlendirmek onları. Keşke herkesi sadece insan oldukları için sevebilsek, önyargılarımızdan arınabilsek belki o zaman kimse zorlamaz kendini daha güzel olmak için ya da daha güzel konuşmak için. Kimse numara yapmaz belki de daha çok öne çıkmak için. Çünkü bilirler ki onları sadece kendileri oldukları yani bir insan oldukları için seveceklerini. O zaman belki de herkese güzel deriz çünkü herkesin vardır güzel bir tarafı. Belki bir gülüş, belki bir bakış, belki de birsöz. Sorsak mesela bir insana güzellik nedir diye? Belki bugün mavi gözler der, peki yarın aynı şeyleri söyleyebilir mi? Ben hiç sanmıyorum. Benim için güzellik sürekli değişen bir kavramdır. Benim için güzellik, güzel bir gülüştü dün ama şimdi bugün karşılaştığım o tatlı amca sayesinde tatlı bir çift söz oldu bir anda. Belki de yarın çok farklı bir özellik olacak. Bu insan doğasında olan bir özelliktir. Bir fikrin çok çabuk değişmesi sadece insanlara özgüdür. Bu bile bir güzellik değil midir aslında? Düşünsenize bir sürü şeyi sevebiliriz bir sürü şeyden hoşlanabiliriz belkide. Ve bu sadece bizim düşüncemiz olur başka kimse karışamaz. Bu satırları yazarken bir kez daha düşündüm güzellik nedir diye? Ama kesin bir yargıya varamadım yine. Çünkü bence güzellik herkese göre değişebilen, çok farklı algılanabilen bir kavramdır. Halil Cibran'ın çok güzel bir sözü var beni bu konu hakkında düşünmeye iten; "Çirkinlik diye bir şey varsa o da, gözlerindeki önyargılı ölçeklerdir". Bu güzel cümleden yola çıkarak diyorum ki güzellik kavramı belirli kalıplara sokulmamalıdır, güzellik herkestir, herkese göredir, kendine özgüdür yeter ki karşımızdaki insanı öryargısız değerlendirebilme cesaretini gösterebilelim. Önyargılarımızdan kurtulabilirsek eğer bir gün, inanıyorum ki bir güzel söz yetecek ondan sonra.