MÜZİK RUHUN GIDASIDIR

Müziğin hayatımızdaki rolü çok büyüktür. Yalnız kaldığımızda, otobüste, dinlenirken, okulda, ders çalışırken hatta yatmadan önce... Bu örnekleri arttırabiliriz ama önemli olan şey neden müziğe bu kadar ihtiyaç duyuyoruz? Hemen fikrimi söyleyeyim. 'Müzik ruhun gıdasıdır.' demişler, ne de güzel söylemişler. Aynen katılıyorum. Müzik dinlerken kendimizden geçiyoruz. O kadar mutlu oluyoruz ki hayattan soyutlanmış gibi hissediyoruz. Hayatlarımız iniş çıkışlarla dolu. Kimi zaman üzülürüz, kimi zaman seviniriz, kimi zaman hüzünlü oluruz, kimi zaman mutlu oluruz. Yaşadığımız bütün durumlarda ruh halimizle uyumlu olarak belli tarzlarda müzikler dinleriz. Pop, rock, jazz, slow, klasik, arabesk... Hepimizin belli tarzı vardır. Sevdiğimiz tarzlardaki şarkıları, sevdiğimiz sanatçılardan dinlediğimizde ruhumuz dinlenir. Hayata yeniden gelmiş gibi hissederiz. Her zaman o müziği dinlemek isteriz. Müzik bizim için ne kadar önemli ise o müziği söyleyen sanatçılar da bizim için çok önemlidir. Bu sanatçıların yeni bir şarkısı ya da albümü çıktığında hemen almak ister, o şarkıları dinlemek için can atarız. Herkes gibi benim de sevdiğim yerli, yabancı, genç, yaşlı birçok sanatçı vardır. Ama aralarında öyle bir ses var ki onu dinlediğimde kendimden geçtiğim... Şarkılarını söylerken sesini damarlarımda hissettiğim... Şarkı sözlerinde kendimi bulduğum... Her Türk gencinin yakından tanıdığı bu duayen ismi Şebnem Ferah. Gün geçtikçe güzelleşen bir şeye 'şarap gibi' derler ya... İşte Şebnem Ferah da benim gözümde öyle bir sanatçı. Şarap gibi kadın... Gün geçtikçe hem sesiyle hem tavırlarıyla olgunlaşan bir şarkıcı. Bendeki bu Şebnem Ferah hayranlığı sadece şarkılarını dinlemekle sınırlı değil. Ankara'da yaşadığım için Şebnem Ferah'ın Pekşen 2 Ankara'da konser vereceğini duyar duymaz kardeşimle birlikte 2 kişilik konser bilet aldık ve koşarak konserine gittik. Konser salonunun önüne geldiğimizde koşarak gelenlerin sadece biz olmadığımızı anladık. Saat 7:30 da başlayacak konsere insanlar gündüz 3'te gelmiş, konser salonunun önünde uzun kuyruklar oluşturmuştu. Saatlerce ayakta bekleyip soğuk havada üşümemize rağmen konser saatinin gelmesiyle üzerimizdeki bütün yorgunluk yerini heyecan ve sevince bırakmıştı. Bizimle birlikte yaklaşık bin kişi yerlerini almış Şebnem Ferah ve orkestrasının sahneye çıkmasını bekliyordu. Bütün salon Şebnem Ferah tezahüratları yaparken bir anda ışıklar kapandı ve 1-2 dakika karanlıkta bekledik. Sonradan anladık ki geçen zaman diliminde orkestra yerleşmişti. Işıklar halen kapalıydı. Bir anda gitar ve diğer müzik aletlerinin muhteşem seslerini duyduk. Bütün salonda heyecan doruk noktasına ulaşmıştı. Sahne arkasındaki siyah ekran aydınlatıldığında projektör aletinden yansıtılan büyük bir kalp gördük. Orkestra sessizleştiğinde kalp atmaya başladı ve hoparlörden yüksek seste kalp atışı sesi duyuyorduk. Çok etkileyici bir andı. Daha sonra Şebnem Ferah sahneye geldi ve bütün salon çığlıklar içindeydi. Kimi sevinçten ağlıyor, kimi "Şebnem seni çok seviyorum, benimle evlenir misin?" gibi hoş ve komik iltifatlarda bulunuyor, kimi bu anı ölümsüzleştirmek için video çekiyordu. Biz ise anı yaşamak için sadece Şebnem Ferah'ı seyrediyorduk. Daha sonra Şebnem Ferah birer birer şarkılarını söyledi. Biz Pekşen 3 de ona eşlik ediyorduk. Ama öyle bir şarkısı vardı ki gerçekten çok duygulu ve kaliteli söylemişti. Şarkı sözlerinde şöyle diyordu: "Sen nasıl başardın Yüzyıllık aşk gibisin Nasıl böyle kaldın Büyürken eskimeyen eskise de değerlenen..." Bu dizeleri söylerken sahnenin arkasında duran siyah perdeye Barış Manço, Zeki Müren, Aşık Veysel, Adile Naşit, Kemal Sunal ve birçok değerli sanatçıların resimleri sırasıyla gösterilmişti. En sonunda Şebnem Ferah şarkıyı bitirirken perdeye Mustafa Kemal Atatürk'ün resmi yansıtılmıştı. Hayatımdaki en duygusal anlardan biriydi. O sanatçıları bu güzel şarkı söylenirken gördüğümden gözyaşlarımı tutamamıştım. Müziğin ruhun gıdası olduğunu bu konserde gerçekten anlamıştım. Konserden sonra 2-3 gün sesimiz kısıldı ama o an yaşadığımız duygular bizim için tarif edilemezdi. O günden sonra anladım ki sevdiğiniz sanatçının canlı olarak şarkılarını dinlemek, albümünü dijital ortamda dinlemekten çok daha etkileyiciymiş. Herkese tavsiye ederim ki gerçekten müziği ruhunuzda hissetmek istiyorsanız en az bir kere sevdiğiniz sanatçının konserine gidin. Pekşen 4