SİLİNMEYEN İZLER

Müziğin üzerimizde yarattığı etkiyi sözcüklerle anlatmanın yetersiz olacağını düşünüyorum, çünkü bu gibi kavramlar ruhumuzun kendi diliyle ilgilidir. Müziği ise, göremediğimiz bir enerjinin, içimizden, bir başkasının içine akarken sözcüklere dönüşmüş hali olarak düşünebiliriz. Küçüklüğümden beri müzik dünyasının tam ortasında olduğumdan, hem ruhumu daha iyi dinleyebiliyorum hem de ruhumu insanlara müziğim ile yansıtabiliyorum. Biz sanatçı adaylarının eğitimi tıp kadar zor ve streslidir aslında. Bazen eserdeki zor bir pasaj için haftalarca yavaşça çalışmamız gerekir ama bunca çalışmaya rağmen o pasajlar konser anında heyecan gibi bazı etkenlerden dolayı olmaz ve bu, insanların performansımızla ilgili negatif düşünceler yaratmasına neden olabilir. Bazı insanların sanatı ise, onların hayatı olur. Bir günün yarısından fazlasını çalışarak geçirebilir ve hatta günlerce evden çıkmayabilirler ama gerçek başarı ancak böyle anlarda yaratılabilir. Zorluklar ve derin bir çaba olmadan dünyada bıraktığınız izler çabucak silinebilir ama ben size bu işe hayatını tamamen adamış ve yüzyıllarca silinmeyecek bir fagotçuyu anlatacağım. Kendisi geçen sene Türkiye'ye geldi ve ne şanslıyım ki onun ustalık sınıfına katılma şansım oldu. İsmi Sergio Azzolini. Azzolini bugüne kadar gelmiş geçmiş en iyi fagotçulardan ve sanatçı kelimesini tüm anlamıyla taşımayı hak eden nadir insanlardan biridir. Bir sanatçının sahip olması gereken en önemli unsur asilliktir ve aynı zamanda bilgi ile çevrelenmiş bir duruş, kötü düşüncelerden ziyade, yaptırıcı ve teşvik edici düşüncelerle dolu bir ruh. Azzolini'yi hep hayranlıkla dinler, yakından takip ederdim ama onu bizzat tanıdıktan sonra onun sanatçı kişiliğine de hayran kalmamak elde değildi. Ustalık sınıfında bunun en büyük örneği ise, Azzolini'nin kötü bir fagotçuyu bile pür dikkat dinliyor olmasıydı. Türkiye'de birçok ismi duyulmuş fagotçu gördüm ve çoğu egolarının içinde boğulmuş vaziyetteler. "Şu şöyle kötü çalıyor, şu tarafı eksik, kötü bir fagotçu, boş çalışıyor" gibi sözleri hayatlarından hiç eksiltmiyorlar. Azzolini ise, size gerçekten değer vererek sorunu pozitif bir duruş ile düzeltmeye çalışıyor. Onunla geçirdiğimiz bir gün bile hayatımı değiştirmeye yetti. Hem müzikal anlamda hem de insanlık adına birçok şey öğrendim. Hatta onunla karşılıklı yemek yeme şansını bile yakaladım. O kadar farklı bir his ki. Kendisine iyi bir fagotçu olmanın sırrını sordum ve aldığım cevap çok anlamlıydı. Gözlerini benden hiç ayırmayarak "Tekrar, tekrar, tekrar, tekrar ve bir gün bir şey oluyor." dedi. Kısaca, "Asla vazgeçme ve sorunun üzerine büyük bir sabırla git." diyordu. Azzolini'nin her "tekrar" deyişinde, her tekrarının içinde bir dünya olduğu kesindi. Her tekrar belki de bir 10 yılını anlatıyordu onun. Siz ise, bu cümlenin yaptırımını sadece bir ses üflemesiyle anlayabiliyorsunuz. Sanki salona bir sihir yayılıyor gibi, kendinizden geçiyorsunuz. Fagotun sesi deniz tanrıçasının sesi olarak tasvir edilir ve Azzolini çalarken gerçekten böyle bir tanrıçanın varlığını hissedersiniz. Bunu aynı zamanda koca bir okyanusun sesi olarak düşünebilirsiniz. En önemli kısım ise, size ilham kaynağı oluyor olması. Onunla düet yapabilme şansını yakaladığımda, beraber çalarken gözlerini benden hiç ayırmadı ve üflerken sanki ruhumla konuşuyor gibiydi. Ortaya çıkan müziği size anlatmam imkansız ama ruhum sanki kendinden geçmiş gibiydi. Bedenim ise o anki bu güzelliği algılamaya çalışıyordu. Kaybolmuştum cennet gibi ovalarda. O an ruhlarımız konuşuyordu ve müzik buydu işte. Sadece bir günde bile Azzolini sayesinde çok şey öğrendim ve müziğe, sanata dair bakış açım tamamen değişti. Bir etkinlik hayatınızı değiştirebilir, yani küçücük bir gün bile geleceğinizi oluşturan resmin en güzel rengi olabilir. Kendim için en çok dikkat ettiğim nokta, kimseyi yargılamamak ve insanlar hakkında kötü yorum yapmamaktır, özellikle bu konu sanat ile ilgiliyse. Bir sanatçının saf amacı, ilham kaynağı olmayı bilmek ve toplumu daha yüce kılmaktır. İçindeki güzel duyguları sizinle paylaşarak zevkten öte, sizi dinlendirmek ve yeni düşüncelerin tohumlarını ruhunuza ekmektir. Azzolini ise, bunu tam anlamıyla yaparak başkalarına ilham kaynağı olmaya her gün devam ediyor. Bir sanatçı gelişebilmek için, başka sanatçıların dünyalarında gezmeli ve yeni güzellikleri keşfederek bunları kendine katmalıdır, böylece ruhunun parçaları dünyaya daha çok yayılacak ve ölümsüz olacaktır.