SAVAŞMAZSAK KAZANAMAYIZ

Hakkımızı ararken ne kadar cesuruz? Hak ettiğimiz değeri görebilmek için neleri feda edebiliriz? Hayatımızdan vazgeçebilir miyiz mesela? Doğrularımızı ve isteklerimizi ölmek pahasına savunabilir miyiz? Ben, Malala adlı kitabı okuduktan sonra, özgürlük arzusunu iliklerime kadar hissetmemin yanı sıra özgürlük kavramının ne kadar önemli olduğunu anladım. Bir kadının, bir insanın dünyayı değiştirebilecek güce sahip olduğuna bir kez daha şahit oldum. Bunu biz neden yapamayalım? Hepimizin hayatında cesaret edemediğimiz için boyun eğdiğimiz durumlar oluyor. Bazen ilişkilerimizde bazen de arkadaşlık ilişkilerimizde, savaşmaktansa sükunet ve kabullenmeyi tercih ediyoruz. Belki tek bir çatlak ses, diğer ürkek seslerle birleşip çok güzel ve kendinden emin bir koroya dönüşecek. Deneyip görmeye değmez mi?İstediğimiz bölümlerde okumalı, istediğimiz işlerde çalışmalıyız. Bize dayatılan hayatı değil, istediğimiz ve hak ettiğimiz hayatı yaşamalıyız. Malala'nın hayatı ve hikayesi bana doğru bildiğim şeyleri, birçok şeyi kaybetmek pahasına bile olsa savunma cesareti verdi. Vazgeçmeyi göze aldıklarımız, kazanacağımız özgürlüğün boyutunu belirler. Hayatımızı yönetmek ve güzelleştirmek bizim elimizde. İstediğimiz hayatı yaşamak hayal değil. Özgürlük istediğin her şeyi yapabilmek değil, istemediğin hiçbir şeyi yapmak zorunda olmamaktır. Bu hayatın sadece bize ait olduğunu ve sadece bir kez yaşamaya hakkımız olduğunu unutmamalıyız. Eğer kendi seçimlerimizi yaşayamıyorsak, bir başkasının hayatına mahkum edilmiş bir ruh ve amaçsız, sadece nefes alan bir bedenden ibaret oluruz. Uğruna savaşacak, feda edecek bir şeyi kalmayan bir insandan daha amaçsız ne olabilir ki? Savaşırsak kaybedebiliriz ama savaşmazsak, kazanma şansımızı da kaybederiz ki bence ikincisi daha büyük bir yenilgidir. ''Acaba'' lar ile devam ettiğimiz bir yaşam, bize "keşke'' lerden başka bir şey getirmez. Yolun sonunda iken, yolun başını pişmanlıklarla hatırlamamalıyız. Herkes tam zıttını düşünüyorken doğru bildiğimiz farklı düşünceyi savunmak kendimize karşı olan saygımızı ve özgüvenimizi artırır. Ayaklarımızın üzerinde durabilmek, cesareti; cesaret de değişimi getirir. Biz bir doğrunun peşinden gideriz ve sonra kelebek etkisi ile birçok şeyi olumlu etkileriz. Bu yüzden değişim yapmaya hayatlarımızdan başlamalıyız. İçimizdeki potansiyeli fark etmek bu değişimin ilk adımı olabilir. Malala, babası sayesinde okula kaydolduktan sonra kendi potansiyelini keşfetmeye başladı. Büyük başarısını yaratan, herkesin herhangi bir şeyde bulabileceği küçük bir kıvılcımdı. Korkusuzdu. Bir şeyleri başarmak için, korkusuz olmak gerekiyor. Biz de hayatımızın her alanında; başarılı olmak için, sesimizi duyurabilmek için, korkusuz ve cesur olmalıyız. Bu kitabı bitirdiğimde hayatımda birçok şeyin artık değişeceğinden emindim. Eğer Malala ile gurur duyuyorsam, onu takdir ediyorsam ben de böyle olmalıyım diye düşündüm. Kendimle gurur duyacağım şeyler yapmalıyım. Değişime kendimden, çevremden başlamalıyım. Özgürlüğüm ve isteklerim için yaşamalı hatta gerekirse savaşmalıyım. Nerede ve kime karşı olursa olsun, haksızlığa tepkimi vermeliyim. Yanlışa müsamaha göstermemeliyim. Bence rehberimiz, vicdanımızdır. Vicdanımızı dinlediğimiz sürece doğru yolu çok rahat bulabiliriz. Bu bulduğumuz yolun sonundaki doğrular, gerçekten uğruna savaşmaya değer doğrular olacaklardır. En önce biz doğru bir insan olmalıyız ki, doğru işler başarabilelim. Eğer küçük bir kız çocuğu, tek başına kendini bütün dünyaya ifade edebiliyor ve hakkını savunabiliyorsa, biz neden bunu yapamayalım ki? Malala beni çok etkiledi. Hayatımda, daha önce inanmadığım kadar bir şeyleri değiştirebileceğime inandım. Bence bizi hayata bağlayan şey, her gün uğruna savaşacak yeni bir şeyler buluyor oluşumuz. İyi bir eğitim, iyi bir meslek, iyi ilişkiler... Ben dünyayı değiştirmek istedim, her insan bir dünyaymış, değiştim, değiştirdim.