İnsanların Tanrısı

Aamir Khan her filminde olduğu gibi PK (Peekay) filminde de çok güzel bir noktaya değinmiş, insanların Din ve Tanrı algısı. İnsanların dine körü körüne inanması, dinle kandırılması ve farklı dinlerden olan insanların birbirlerine olan tutumları gibi aslında tüm dünyada geçerli olan sorunları nüfusu çok fazla olan Hindistan'daki din karmaşası üzerinden anlatmış. Yerdeki Yıldızlar , Üç Aptal , Fana filmlerinde olduğu gibi bu konuyu da çok güzel ve mizahi bir üslupla eleştirmiş. Aamir Khan bu filmde karşımıza uzaydan dünyayı keşfetmek için gelen bir yabancı rolünde çıkıyor. Gelir gelmez başına gelen şey hırsızlık. Geri dönmek için kullanacağı kumandayı çaldıran Khan cihazın peşine düşüyor. Ama bir sorun var dilimizi bilmiyor. Bu yüzden karşılaştığı sorunlar bence filmin en eğlenceli sahneleriydi. Müzikal gibi olan bu sahneler uzun Hint müziklerine rağmen hiç sıkmadı. Neyse dilimizi öğrendikten sonra cihazı aramaya başlıyor. Cihazı ararken "Tanrı bilir, tanrıya sor, tanrı yardımcın olsun." gibi cevaplarla karşılaşması üzerine tanrıya ulaşmaya çalışıyor, her yerde karış karış tanrıyı arıyor ama kendini büyük bir karmaşanın içerisinde buluyor çünkü Hindistan dinle ilgili çok fazla düşünceyi içinde barındıran bir ülke. Buna çözüm olarak tüm tanrılardan yardım istemeye başlıyor. Bu süreçte insanların tanrıya olan inançları ve ibadet şekillerini çocuksu ama aynı zamanda zekice sorularla; garip, bizim de yaşadığımız ama hiç fark edemediğimiz ayrıntılarla sorguluyor. Bu ayrıntılar herkes gibi benim de gözden kaçırdığım şeyleri gösteriyor. Günümüzde dünyadaki birçok insan açlıkla boğuşurken, insanlar ibadet adı altında ya da adak olarak etrafa para saçıyor. İnanışlar ne kadar farklı olsa da insanlık her yerde aynı olmasına rağmen insanlar yoksullara yardım etmek yerine körü körüne bağlandıkları bu tüccar dindarlara para yediriyorlar. Bu sözde dindarlar insanların inançlarını kullanarak paraya para demiyorlar. Ne büyük bir ironi değil mi? Filmde PK da bu sahte adamlardan birine inanan onun dediği hiçbir şeyi sorgulamayan bir adamın kızıyla tanrıya ulaşmaya çalışırken karşılaşıyor. Jaggu aşık olduğu Pakistanlı genç tarafından düğün günü terk edildiğini sanan ama sadece algılarına yenik düşen bir kız. Her ne kadar insanları dinine göre yargılayan bir insan olmasa da yetiştiği çevrenin verdiği algı onu böyle bir düşünceye itiyor çünkü bu genç bir Müslüman ve Jaggu 'nun ailesinin katı bir şekilde bağlı olduğu topluluk ve hatta sözde dindarımız buna karşı. Bu da farklı bir nokta, hatta en önemli nokta. İnsanlar kendi inanışlarından değilse karşısındaki kişinin de insan olduğunu unutacak hale gelebiliyor. Eğer biri inanışına ters bir şey söylese onu öldürecek insanlarla dolu etrafımız. Örneğin bazı Müslümanlar sırf karşısındakinin giyimi kendi inancına ters diye ona istediğini söyleyebilme hakkına sahip olduğunu sanıyor, karşısındakini düşüncesine saygı bile duymuyor. Hatta bazıları olay bile çıkarabiliyor. PK da zaten bu yüzden bu adı almadı mı zaten? PK'nın sorduğu sorular , insanların inançlarına uymadığı için deli anlamına gelen bu adı alıyor. İşte bu inançsal karmaşanın içinde kaybolmuş PK ile bu toplumda kaybolmuş Jaggu bu durumdan memnun olmayan iki insan. PK kumandanın Jaggu'nun babasının bağlı olduğu adamda olduğunu görüyor ama kumandayı ondan alamıyor. Jaggu'nun bir telefon görüşmesi sonucu olayı çözüyor. Bundan sonra da Jaggu ile birlik olup bu adama karşı "yanlış numara" adı altında savaş açıyor ve iddiasını yalanlamaya çalışıyor. Bir televizyon programında sona eren bu savaş PK 'nın galibiyetiyle sonuçlanıyor. "İki tanrı var: Biri hepimizi yaratan, diğeri insanların yarattığı."Bence bu cümle tüm filmi özetliyor. Bu kadar geniş bir perspektife sahip bir film ancak böyle yansız ve tarafsız bir şekilde anlatılabilirdi. Aamir Khan bunu hiç kimsenin inancına hakaret etmeden başarmış ve yine tam on ikiden vurmuş çünkü bir film anca bu kadar mizahi ve düşündürücü olabilir ve anca bu kadar aşkı, dini ve sosyal hayatı ölçülü bir biçimde anlatabilir.