ŞANSINA HAZIRLAN

Hayattan ne bekliyorsam, neyi çok istiyorsam onun karşılığında benden beklenenler var. İsteklerim doğrultusunda çabalamam gerekiyor hatta yarışmam başkalarıyla. Tüm çabalarımın sonucunda beni hayallerime götürecek yolunsa bir adı var: başarı. Başardıkça özgürleşmiş hissediyorum kendimi. Bazen hatta çoğunlukla başarmak için özgürlüğüme sınırlar çizmem gerekse de sonuçta elde edeceğim sınırları bana bağlı özgürlük için değer diye düşünüyorum emeklerimin her saniyesine. Aslında neyi başarmak istediğimi tam olarak bildiğimi sanmıyorum. Bu belirsiz halden zevk bile alıyorum. Başarmış olsam da beni mutlu edemeyecek alanlardan uzaklaşıyorum ve böylece ne olduğunu tam kestiremediğim o isteğime yaklaşmış olacağımı umuyorum. Yazı yazmayı seviyorum. Düşüncelerim, duygularım içimde birikip taşma noktasına geldiğinde kendimi bir kağıdın başında buluyorum. Belki beni yazdıklarımla yargılamadığındandır kendimi yazarken bulmam ya da karşımdaki ne düşünür diye düşünmeme gerek kalmadığından. Yazmak beni kendimle yüzleştiriyor. Gerçi ben de yüzleşmemi sağlayacak konuları seçiyorum yazarken. Kurguya dayalı bir dünya değil de duygulara, şu ana odaklanan yazılar seçiyorum. Ben belki de bu konuda başarılı olmak istiyorum. Psikoloji okuyorum ve akademik anlamdan uzak, okuyunca duyguları sorgulatan, dönüp bir düşünmeyi gerektirecek yazılar bırakmak istiyorum arkamda. Belki hiç gün yüzüne çıkmayacaktır yazdıklarım ama ben gene de yazacağım. Hayat akıp giderken her insanın dikkatini çeken, üzerinde herhangi başka bir şeye göre daha çok zaman ayırdığı, farkında olmadan bile olsa emek verdiği bir alan vardır. Kendine hobi gibi gelse de ileride onun sayesinde başarıya ulaşacağını bilmeden yaptığı herhangi bir aktivite. Hayatta hangi fırsatın karşımıza ne zaman çıkacağını bilemeyiz hatta çıkanın fırsat olup olmadığını da. Hep inanmışımdır önemli olanın şansa sahip olmak değil ona hazır olmak olduğuna. Şans olarak gelenin şanssızlıkla gitmesini hep sorgulardım gerçi hala da sorguluyorum. Gelmesini beklemediğiniz bir şans gelmezse bundan haberiniz olmadığı için üzülmezsiniz ama gelmesini beklemediğiniz o şans geldiğinde artık ondan haberdarsınız ve başlangıçta istememiş olsanız bile değerlendiremediğinizde pişman olmanız kaçınılmaz. Çoktan var olmuş bir şansın yok oluşu çünkü seyrettiğiniz. Yani hazır olmadan karşımıza çıkan her şans çifte şanssızlık demek oluyor. Başarıya giden yolda şansın rolü inkar edilemeyeceği gibi tam olarak ne kadar gerekli olduğu da tartışılır. Gerekli emek verildikten sonra başarmamak için hiçbir neden olmamalı. Alanında en başarılılardan yani uzman olmak için gerekli olan sürenin on bin saat olduğu söyleniyor. Bu durum fazlasıyla korkutucu görünüyor. Eğer biri iki bin saatle uzmanlık kategorisine ulaşabilmiş olsaydı bu gerçekten de şans olurdu sanırım. Şaşırtıcı ama böyle bir şans örneğine de rastlanmamış. Liseli bir rock grubuyken Hamburg'dan davet alan ve haftada yedi gün sekizer saat çalması gereken Beatles'ın bu sayede on bin saati aşarak şansına nasıl hazırlandığına baksanıza. Aslında şanslarına hazırlanmaları için bile şans onlardan yanaymış. On bin saat kuralı herhangi başka bir grubu Beatles yapmayacaktır belki ama Beatles da bu süreyi feda etmeden Beatles olamayacaktı. Bill Joy, Bill Gates hepsi bu süreyi feda ettikten yani önlerine çıkacak şanslara hazır olduktan sonra bugünkü yerlerini almışlar. Bugün hangimiz hayatında herhangi bir alan uğruna bu kadar zaman ayırıyor? Evet, bir şeylere zaman ayırıyoruz ama on bin saat ne demek? Düşününce on bin saat boyunca uzmanlaştığım tek alan öğrencilik. Bir işe yarar mı bilmem ama öğrencilikte kademe de yok ki! Umarım uğruna on bin saat harcayacak kadar istediğim o alanı bulup, başarıyı yakalayabilirim günün birinde. Şimdi en uzman olduğum işe yani öğrenciliğe devam.