SATİRİK KAÇIŞ MANİFESTOSU

Kaçmak istiyorum. Neyden kaçmak? Zorunluluklardan, sorumluluklardan, gereksiz merasimlerden, ikiyüzlülükten, bencillikten kaçmak istiyorum. Ben, doğanın bize sunduğu her şeyi karmaşıklaştırmış olmamızdan rahatsızım. Hiçbir şeyi doğal halinde bırakamama takıntımızdan, her şeye burnumuzu sokup yönetmeye çalışmamızdan, güzel olanı çirkinleştirmeye, çirkin olanı iğrençleştirmeye olan meylimizden rahatsızım. O kadar rahatsızım ki midem bulanıyor. Doğaya dönmek istiyorum. Doğanın basit düzenine, huzuruna, ilkel ama dinamik yaşam tarzına dönmek. Her şeyin birbiriyle uyum içinde olduğu ve kimsenin diğerinin işine burnunu sokmadığı, bencilliğin değil de bireyselliğin hüküm sürdüğü bir yere kaçmam gerek. Doppler insanlardan hoşlanmıyor. Ben de hoşlanmıyorum onlardan. Sanat dışında insanların yaptığı hiçbir şeyi beğenmiyorum. İnsanların kurduğu düzende her şey çok "fazla" geliyor bana. Her şey çok abartı. Doğa sade, biz de doğanın bir parçasıyız, neden biz de sade olamıyoruz? Bin yıl önceki basit yaşam tarzımızın nesini beğenemedik de teknoloji denen mereti yarattık? Esiri olacağımızı bildiğimiz bir şeyi neden var ettik? Andreas Doppler gün boyu kafasının içinde televizyonda çıkan çocuk programlarının aptal jenerik müzikleri tarafından işkence görüyorsa televizyonun insanlığa yararlı bir şey olduğunu kim iddia edebilir? Ve küçük oğlu Gregus'un televizyon saati geldiğinde fiziksel olarak uyarılma belirtileri göstermesi, yarattığımız şeylerin doğamızı alt üst edip bizi mahkum ettiğine yeterince geçerli bir kanıt oluşturmuyor mu? Doppler diyor ki, "Benim için televizyon izlemek, insanları neden sevmediğim konusunda bir kaynak kitap okumak gibi" (52). İşte insanlar her şeyi bu şekilde çok abartıyor. Bir zamanlar ortada iyi bir amaç varsa bile, artık orada olmadığından hiç şüpheniz olmasın. İyi amaçları saptırmak konusunda insanların üstüne yoktur. Kaçabilecek bir yer de yok ki. İnsanlar ve iflah olmaz hırsları koskoca gezegende kimseye ait olmayan bir karış toprak parçası bile bırakmadı. Doppler Oslo'yu çevreleyen ormanlara gitti, fakat o ormanlarda üç günden fazla kamp kurmama yasağı var. Birileri kontrole gelse pılını pırtısını toplayıp göç etmek zorunda kalacaktı. Görüyoruz ki insanların koyduğu iflah olmaz kuralların kilometrelerce uzanan kolları orayı da sarmış. Doğa her yerde birilerinin mülkiyeti altında. Bizi var eden şey doğa, gücü bizimle kıyaslanamaz ama biz ona hükmetmeye çalışıyoruz. Daha doğrusu onu yerle bir ederek ve yok etmeye çalışarak ona hükmettiğimizi zannediyoruz. Her yer çok kalabalık. Ve gün geçtikçe daha da kalabalıklaşıyor. İnsanın sadece kendi düşünceleriyle yalnız kalacağı, her şeyden bağımsız bir hayat sürmesi imkansız gibi bir şey. Evet, insan sosyal bir varlıktır, fakat artık öyle bir çağa geldik, öyle değişti ki her şey, insanın başka insanlarla birlikte yaşaması gerektiği gerçeği bile pek geçerli gelmiyor bana. İlla bir canlıyla sürdürmem gerekiyorsa yaşamımı, dürüst olmam gerekirse bu canlının bir hayvan olmasını tercih ederim. Hayvanlar en iyi yoldaştır. İnsanların anlamadığını onlar anlar, hisseder, onların içindeki iyilik saf bir iyiliktir. Ama insan insana iyilikten çok kötülük ediyor artık. Herkes kendi çıkarının peşinde diğerlerini ezip geçmeye çalışıyor. Hobbes'un dediği gibi, "İnsan insanın kurdudur". Doppler de insanlardan kaçmak için ormana yerleşiyor fakat orada da kurtulamıyor insanlardan. O onları orada istemiyor, ama insanlar kendi istediklerini yapma konusunda o kadar ısrarcılar ve bir o kadar da düşüncesizler ki, Doppler'i yalnız bırakmaları gerektiğini anlamıyorlar hiçbir zaman. En sonunda başka ormanlara göç etmek zorunda kalıyor Doppler geyiğiyle beraber. Geyik Bongo, Doppler için duygu, düşünce ve deneyimlerini paylaşabileceği ve asla yargılanmayacağını bildiği bir yoldaş gibi. Onunla birlikte yaşamak bir insanla birlikte yaşamakla aynı şey değil. Bongo, Doppler'in sığındığı doğanın ve basit yaşam tarzının vücut bulmuş bir simgesi adeta. Evet, insanlar binlerce yıl süregelen bir çaba sonucunda bir düzen kurmuşlar kendilerine, tabi kendi çıkarlarına hizmet edecek bir şeyi yapmalarını engelleyen her şeyi - ne kadar gerekli ve dünya düzeninin bir parçası olursa olsun- yakıp yıkarak iflah olmaz kişisel amaçlarına ulaşmalarını sağladıkları bir düzene düzen denilebilirse... Ve bu düzeni değiştirebilmek ne Doppler'in ne de onun gibilerin elinde, onlar da bunu biliyorlar. İşte bu yüzden geriye kalan tek çare kaçmak. Ve orman...