Özgürlük ve Çaresizlik

Savaş, kan, cesetler... Sahiden insanların görmek istedikleri şeyler bunlar mı? Nedense bu sorunun cevabını çocukluğumdan beri hep merak etmişimdir. İnsanların asıl amacının ne olduğunu bu yaşıma kadar asla anlayamamışımdır. İnsanların barış ve huzur dolu bir dünyada yaşamak istemeleri, insanların yeşeren sevgi tohumları altında hep beraber kardeşçe büyümek istediklerini çocukluğumdan beri hemen hemen her yerde duymuşumdur. Ancak nedense bu söylenen kelimelerin havada asılı kaldığına binlerce kez şahit olmuşumdur. İzlemiş olduğum haberlerden, okumuş olduğum gazetelerden bu tür kötü haberleri binlerce kez işitmişimdir. Tıpkı Ateşin Ortasında adlı filmde de olduğu gibi insanların amaçlarının artık tamamen insanların kötü duygularının eşiği altına girdiğini söyleyebiliriz. Ateşin Ortasında adlı filmde aslında savaşlara, akan kanlara ve ırkçılığa karşı dimdik ayakta durulması gerektiğini ve ayrıca özgürlük için insanın canı pahasına savaşmasını savunan bir yapıt. Mükemmeliyetçi bir şekilde ele alınan bu eser bende gerçek anlamda bir uyanış yarattı... Değişen dünya düzeninde özgürlük kavramı maalesef bambaşka yerlere çekiliyor. İnsanların özgürlüklerini ellerinden almak ne kadar garip değil mi? Özgürlük demek insanoğlunun yaşama sebebi demek. Özgürlük demek insanoğlunun bu dünya düzeninde var olması demek. Kısacası özgürlük insanoğlunun tutunacağı tek daldır... Ancak insanın özgürlüğü elinden alındığı zaman o insanın dünyasının kararması demektir. Yaşamasının sebepsiz ve bu dünya düzeninde artık hiç olması demektir. Mesela parmağınız kesildiği zaman canınız çok acıyor değil mi? Eminim ki bu acıdan sonra parmağınızı tekrar kesmemek için elinizden geldiği kadar dikkat ediyorsunuzdur. İnsanın özgürlüğünün elinden alınması tabii ki bu hissettiğiniz acının milyon katı kadardır. Peki insanların özgürlüklerinin ellerinden alınmasını neye bağlıyorsunuz? Bir avuç toprak parçası için mi? Bu soruların cevabını Ateşin Ortasında adlı filmi izlediğimde gerçekten çok iyi anladım. Bu kötü duygulara yenik düşmüş insanların aslında parayı ya da yeraltı kaynaklarını bir araç olarak değil bir amaç olarak benimsediklerinden dolayı insanların özgürlüklerine el koyma arzusunda olduklarını çok iyi şekilde hissettim... Çaresizlik kelimesini duyduğunuz zaman bu kelimenin sizde uyandırdığı ilk şey nedir acaba? Aslında çaresizlik kelimesi kişiden kişiye, ülkeden ülkeye değişen göreceli bir kavramdır. Ateşin Ortasında adlı film beni çaresizliğin tanımını bir kez daha düşünmem için ciddi anlamda derin düşüncelere itti. Bu filmden çaresizlik ile ilgili çıkarmış olduğum sonuç aslında bambaşka bir sonuç. Çaresizlik aslında insanların kötü duygularına yenik düşmektir. İnsanların ciddi anlamda bencil olmaları aslında bir nevi çaresizliği doğurmuştur. Peki bu çaresizlikten kurtulmak için ne yapmalıyız? Tıpkı Ateşin Ortasında adlı filmdeki gibi direnişe mi geçmeliyiz? Bence ilk olarak insanların bencil, vurdumduymaz ve özellikle kötü duygularından arınması çaresizliği tamamen ortadan kaldıracaktır. İlk başlarda her ne kadar dünya düzeni modernleşiyor denilse bile modernleşen dünya düzeninde bu hiç kolay gözükmüyor gibi geldi... Ancak sonradan şunu çok iyi anladım ki çaresizlik aslında bir çaredir. Çaresizlik aslında insana imkansızı başarmayı öğretir. İnsan dibe ulaşınca yukarı daha hızlı çıkar. Herkeste olduğu gibi aslında ben de birçok kez çaresizlikle karşı karşıya kaldım. Ancak çaresizliği aslında bir çare gibi gördüğüm için belki de karşılaşmış olduğum çaresizliklerin üstesinden gelebildim. Belki de bu çaresizlikler bana ilk başta başarılması imkansız gibi gözüktü. Ancak sonradan çaresizliği bir çareye dönüştürmenin zamanının çoktan geldiğini fark ettim. Tıpkı denize düşen yılana sarılır mantığı ile hareket ettim. Aslında Ateşin Ortasında adlı filmde de olduğu gibi çaresizlik aslında bir düşüş değil aksine çaresizlik aslında tam anlamı ile bir yükselişin sembolüdür...