MUTLULUK ZENGİNİ

Mutluluk nedir? Kendimizi ne zaman mutlu olarak tanımlarız? Mutlu olmak için illa bir neden gerekli midir yoksa varoluşun kendisi bir mutluluk sebebi midir? Hepimiz zaman zaman bu tarz sorgulamalar yaparız. Bazılarımız yanıtları aramak için çok çaba sarf ederken bazılarımız hiç bu kadar derin düşünmez. Steve McCury'nin yukarıdaki fotoğrafını görünce aklımdan ilk bu düşünceler geçti. Ganj Nehri'nde yıkanan bu Hintli kadının yüzündeki kocaman gülümseme ne kadar güzel. Bir araya toplanmış kadınlar ne güzel eğleniyorlar. Belki çok fakir, belki hiçbir şeyleri yok ama o kadar mutlular ki dünya umurlarında değil... Sonra düşündüm, benim için mutluluğun anlamı ne... Ben ne zaman ve nelerden mutlu oluyorum. Bana göre mutluluk incir çekirdeğini doldurmayacak kadar küçük ve basit nedenlere bağlı. Örneğin markette alışveriş yaptıktan sonra kasiyerin bana iyi akşamlar demesi, yolda tanımadığım insanların bana selam vermesi ya da bir kedinin sırf onu seveyim diye bacağıma sürtünmesi, mutlu olmam için yeter de artar bile. Bazıları mutluluğu çok büyük olaylara ya da nesnelere bağlar. Hiç kimsede olmayanı istemek, her şeyin en büyüğüne, en pahalısına, en hızlısına sahip olmak mutluluğu getirecek zannederler. Oysa genelde insanların en mutsuzları, en varlıklı en zengin kişilerdir. Çünkü onların isteklerinin ya da yapabileceklerinin sınırı yoktur. Maddi açıdan çok paraları olsa da manevi açıdan fakirlerdir. Bu fakirliklerini gizlemek için kendilerine paranın alabileceği en üstün şeyleri almaya çabalarlar, onları aldıktan sonra da yaşadıkları mutluluk kısa süreli ve sahtedir. Bir yanılsamadır. Heveslerinin giderilmesinin verdiği hazdır. Ancak maddiyata olan heves hiç bitmez aksine katlanarak artar. Ta ki paranın alabileceği her şeyi aldıklarında asıl o zaman bir boşluğa düşer bu insanlar. Çünkü yapacakları aktivite, alacakları eşya kalmamıştır. Mutluluğun en güzeli sevdiklerinizle birlikte olmaktır. Hediye almak değil birilerine hediye olmaktır. Maddi şeyler değil, insan biriktirmektir. Var olanı paylaşmaktır. En çok da sevinçleri... Belki de maddi açıdan kötü durumda olan insanların sevinecek daha çok şeyi vardır. Çünkü onlar için en ufak olay bir mutluluk kaynağıdır. Maddi açıdan fakir ancak gönülleri zengin insanlar bir kuş cıvıltısından bile mutlu olabilirler. Keşke herkes böyle küçük şeylerden mutlu olsa, o zaman evrende kötü olarak adlandırdığımız her şey son bulur ve evimiz dünya çok daha yaşanılabilir bir hale gelir. Mutlu olmak doğuştan gelen bir güdüdür. Bebekler uykularında bile gülerler. Bazı insanlar bu güdüyü çocukluktan sonra yavaş yavaş kaybetmeye başlarlar, bazılarıysa mutluluğa dört elle sarılır ve asla bırakmaz. Mutlu olmayı unutan insanlar yaşadıkları hayatın mükemmel olduğunu düşünseler bile, hayatlarında çok büyük bir eksiklik vardır o da sevincin eksikliğidir. Bu insanlar hayattan zevk alamazlar, çiçeklerin kokusunu hissetmez, güneşin ışınlarına yüzlerini dönmezler. Onlar için her şey siyah ya da beyazdır. Hayatlarında renk yoktur. Öte yandan mutluluğu tanıyan ve içinde yaşayan insanlar için taşların arasından çıkan çiçek de, güneşin o gün doğmuş olması da birer mucizedir. Onlar hayata pozitif bakarlar. Onlar hayata böyle baktıklarından hayat da onlara pozitif yaklaşır. Yaşadıkları her an yeni mucizelere gebedir. Olumlu düşüncelere sahip mutlu insanlar hayatın çetin koşulları ile de daha iyi baş eder. Bu bağlamda mutlu olan insanlar hayata karşı daha güçlü durabilirler. Bütün bunlar göz önüne alındığında mutluluk kişi için çok önemlidir. İnsanlar çok minik olaylardan şeylerden bile mutlu olmalıdır. Keşke hepimiz fotoğraftaki kadın kadar mutluluk zengini olabilsek...