Günümüzde Sorun Yok Desek İnanır Mısınız?

Semrin Şahin'in yazdığı "Kadın Olsaydınız Anlar Mıydınız? adlı öykü kitabı içinde 12 öykü bulundurmaktadır. 2015 yılında piyasaya çıkan bu kitap zamanımızın sorunlarını konu almıştır. Her öykü birinci kişi ağzından yazılmıştır daha samimi ve halktan kopup gelmiş gibi görünmek için. Okudukça insan kendinden bir parçayı öykülerde bulabiliyor çünkü bahsi geçen sorunlar ülkemizde ve dünyamızda yakın geçmişte gerçekleştirmiştir. Bu olayların sonucu olarak da toplum olarak derinden etkilendik. Yazar bu etkilerin hem toplumsal açısına hem de bireysel açısına bakmaktadır. Her öykünün konusu farklı güncel sorun veya durumlardır. Kitaptaki öykülerden birkaçından bahsetmek gerekirse kitabın ilk öyküsü olan "Ölüm Kuyusu" kitabın en önemli öyküsü denebilir. Kitap kısa süre önce babasını madende olan bir iş kazasında kaybeden bir çocuktan bahsetmektedir. Bu çocuğun babasına olan özleminden uzun uzun bahsedilmektedir. Bu yetim gencin hayatı iş yerindeki ihmalkarlıklardan kaynaklanan babasının ölümü üzerine değişmiştir ve haklı bir şekilde buna isyan etmektedir. Başkarakterin yaptığı başka bir şey ise kendisini babası gibi madende çalışmaya mecbur kalmamak için okumasını prensip edinmesidir. Günümüzde babasını kaybeden bir sürü gencin eve ekmek getirmek için madencilik gibi kötü şartlarda çalışmak zorunda kalınan işlere yönelmesi uygun görülür. Ama bu hikayede karakter sonunun babası gibi olmak istemediğini söylüyor. Bu nedenden dolayı okuyacağını söylüyor. 2014 yılında yaşanan Soma faciasından sonra böyle durumda kalan bir sürü çocuk vardı. Bu kitaptaki bu öykü onların sorunlarına biraz da olsa ışık tutmaktadır. Böyle bir facia sonrasında devletin de desteği ile iş güvenliği önem kazanmaya başlamıştır. Önemli de olmalı. Madencilik gibi riskli işlerde insanların çalışma ortamlarına ve kullandıkları aletlerin derlenip kontrolden geçmesi çok önemlidir. Ölüm ile hayatın arasındaki ince çizgiyi bu önlemler belirler. Birkaç kontrole karşı onlarca yetim çocuk ve aile. Kitaptaki başka bir öykü ise "Kayboluş" . Başkarakter yakın zamanda arkadaşını kaybetmiş birisi. Arkadaşının nasıl bu hale gediğini anlatıyor, hikaye boyunca. İntihar eden arkadaşı egosu bir türlü tatmin olmayan bir bayandır. Etrafındaki herkesten kendini iyi görür ve hiçbir arkadaşlığında ya da ilişkisinde tatmin olamaz. Etrafındakiler bu özelliğini ona söylemeye kalktıklarında ise onların kendinden değersiz olduklarını ve bu yüzden tavsiye vermenin onlara düşmeyeceğini düşünüp kendi bildiği yoldan ilerlemeye devam etmektedir. Bu inatçılık onu kendi probleminin daha da diplerine itmektedir ve çözüm yollarını kapatmaktadır. Arkadaşlarını dinlemeyen karakter kendisini onlardan iyice soyutlayıp kontağını kesme seviyesine gelmiştir. Bütün bu olaylardan sonra karakterimiz kendi deyimiyle "cinsel bir özgürlük serüveni' ne" çıkar ve bir sürü erkekle beraber olur. Artık tatminsizliğin dibine vurmuştur ve içi içini yemeye başlar. Sonradan bu "özgür" karakter bunalımın tam zirvesindeyken kendi canını alır. Bu bahsi geçen karakter Hristiyanlık' taki kıyamet alametleri olan Mahşerin 4 atlısından biri olan Kıtlık gibidir. Doyumsuzluk ve her anlamda açlığı simgeler. Aynı zamanda yazar günümüz gençliğinin hiçbir şeyi yeterli görmemesi ve sürekli daha fazlasını istemesini de simgeliyor olabilir. İlerleyen teknoloji ve çoklu üretim sonucunda her şeye hızlı ve kolay bir şekilde ulaşabiliyoruz. Sadece böyle bir yaşam şekli ile yaşamış gençliği tatmin etmek zor olacak ve en sonunda istediği şey olmayınca kendini yiyip bitirecek. Özetlemek gerekirse bahsettiğimiz kitap içinde günümüzde var olan farklı farklı sorunlardan bahsetmiştir. Bu sorunların nedenleri ve sonuçlarını incelemiştir. Farkındalık getirmek amacıyla yazılmış güzel bir kitaptır ve bir sürü toplumsal analiz de içerir. Eğer günümüzdeki bazı başlıca sorunlarla ilgili az biraz sosyolojik bilgi edimek istiyorsak ve aynı zamanda güzel betimlemeli bir hikaye de okuma niyetindeysek tam aranan türde bir kitap. Yeşim Tırpan