Avrupa Ne Kadar İzin Verdiyse O Kadar

Günümüzde Türklerin Avrupa'ya ait olup olmadığı birçok yabancı medya unsurları tarafından her gün itina ile tartışılmaktadır. Bunun üzerine Sayın Onur Bilge Kula'nın detaylı ve açıklayıcı incelemesini okuduktan sonra, benim de kafamda bazı şeyler belirdi. Medyada ele alınan konular çoğu zaman tutarsız bir şekilde yansıtılmaktadır. Bunlara örnek olarak şu gösterilebilir; Türkiye, Avrupa'ya uygun kültürel bir yapıya sahip değildir. Açıklar mısınız, sevgili Avrupa, sizin kültürel yapınız nasıldır? Genelgeçer bir kültüre sahip olmadığınız apaçık ortadadır, neden hala kültür konusu üzerinde ısrarla tepiniyorsunuz? Finlandiyalı bir vatandaşın Portekiz bir insanla aynı kültürü paylaştığı iddia edilemediği gibi, Avrupa'nın belirli bir kültürel yapıya sahip olmadığı gözle görülür şekilde bellidir. Avrupa'yı oluşturan da nice farklı kültür, insan ve dildir. İtiraf edilmelidir ki, Türkiye Cumhuriyeti'nin siyasi durumları geçtiğimiz yılda iyice karmaşık bir hale gelmiştir. Zor bir dönemden geçen Türkiye, adeta bir hedef tahtası haline dönmüştür. Avrupa devletlerinin medya unsurlarının, Türkiye'nin içişlerini felaket bir şekilde göstermeye yönelik çalışmaları maalesef hep başarılı olmuştur. Almanya'da doğup büyümüş bir Türk olarak şunu söyleyebilirim ki, son birkaç yıl içerisinde Alman televizyonu ve haberleri Türkiye'yi kapsayan çeşitli konularla dolup taşmıştır. Dolup taşmakla kalmaz, mübalağalı bir biçimde olayların aktarılması söz konusudur. Bu sadece Alman medyasına has bir durum değildir, Avrupa'nın farklı devletleri de Türkiye'nin içişlerini kendilerine dert edinmişlerdir. Haberleri büyük bir şaşkınlıkla, aynı zamanda da olağanüstü bir sinirle izliyordum. Fakat artık içeriğinin büyük bir kısmını ezberlediğim için, haberleri ve gazeteleri es geçiyorum. Ve eminim ki, Almanya'da yaşayan Türkler de benimle aynı fikirleri paylaşıyordur. Var olan ile yansıtılan arasında dağlar kadar fark var, bu farkı Avrupa insanının görmesi mümkün değildir, çünkü Türkiye'yi yansıtıldığı kadar bilir ve kendi medyasına güvenir. Hal böyle olunca, Almanların ve tabii ki Avrupalıların bizi kabul etmek istememesi ve barbar bir millet olarak algılaması ne yazık ki gayet normal bir durum haline gelmiştir. Türk milletinin yaşadığı bu olumsuzlukları kullanarak, 'kültürel yapı olarak Avrupa'ya uymuyor' demek büyük bir tutarsızlıktır ve Avrupa Birliği'nin Türkiye Cumhuriyeti'ni kabul etmemesine yardımcı olan bir bahanedir. Buna ek olarak Avrupa'nın büyük sorunlarından bir tanesinden daha bahsetmek istiyorum; İslamofobia. Türkiye'nin algılanmasını büyük bir ölçüde etkileyen unsurlardandır. Ben Türkiye Cumhuriyeti'nin özgür bir ülke olduğuna inanmak istiyorum, farklı dinlerden birçok insan bir arada yaşıyoruz ve sanılıyor ki, herkese din konusunda baskı yapılıyor. Böyle bir durum söz konusu olamaz ve olmamalıdır. Ve tabii ki, ülke içerisinde meydana gelen zorbalıklara göz yumulmamalıdır. Avrupa'da yapılan propagandalar ve nefret söylemleri ne yazık ki giderek artıyor, Avrupalılar da tedirgin bir hale getirilmiş durumda. Bu tedirginliğin ana kaynağı, medyanın ve Avrupa'nın kabul etmediği insanlara yönelik sessiz saldırılarıdır. Bu nedenle, Türkler, Avrupa'nın izin verdiği kadar Avrupalıdır. Fakat Türkler yüzyıllar boyunca Avrupa'nın etkin bir elemanıydı, savaşlardan sonra kalkınma yıllarında işçi göçleri Avrupa devletlerine büyük bir katkı sağlamaktaydı. Çoğu Avrupalılardan önce gelmişlerdi. Çeşitli bölgelere göç eden Türkler, ayak uydurmada ne kadar zorlansalar da başardılar ve hala yaşamlarını başarılı bir biçimde sürdürmekteler. 1970 yılından önce bir peynir fabrikasında çalışmak için göç eden dedem, aradan birkaç yıl geçtikten sonra ailesini de yanına alarak yeni bir hayata adım atmıştı. Benim hikayem de tam da orada başlıyor aslında. Ve hala Türklerin topluma kabul edilmemesi ısrarla sürüyor ve düşünün, aradan o kadar yıl geçmesine rağmen! Türkiye'de Avrupa'lı, Avrupa'da ise göçmen... bu insanların kimlikleri artık kafalarını karıştırıyordu. Özünün hiç bir yerde kabul edilmemesi kadar kötü bir his daha yoktur fikrimce. Gittiğin her yere ayak uydurmak zorunda kalmak, bu duyguyu en iyi anlayanlardan biri de benim.