HATIRLAMAK İÇİN...

Yeni bir bilgi öğrenmedim bu kitabı okurken. Bilimsel eğitimim için herhangi bir ilham kaynağı olmadı bu hikayeler. Yepyeni bir fikir görmedim veya üretmedim. Zaten hiçbiri için de beklenti içinde değildim. E o zaman neden bize bunları söylüyorsun demeyin, çok önemli aslında... Sanat o kadar güzel bir şeydir ki, bize hiçbir şey öğretmez; onun yerine duygularımızla oyunlar oynar ve onların varlığını hatırlatır bizlere. Hissedilenlerin her birimiz için eşsiz olması da en önemlisidir; bir hikayeyi okurken birimiz ağlarken bir diğerimiz gülebilir, hatta başka birisi korkabilir. Bırakın sanat eserleri bizlere yeni şeyler öğretmesinler, unuttuğumuz ve bizleri insan yapan o duygularımızı hatırlatsınlar yeter. "Anlatmaya kalksam ciltlerce kitap yazarım..." Ben bu kitabı böyle özetliyorum. Beni içine alan bu muhteşem hikayeleri anlatmaya gücümün ya da zamanımın yeteceğini hiç zannetmiyorum. Her kelimesiyle mekanları bize yaşatan ve karakterlerin tüm duygu hallerini bize hissettiren ve hatta karakterlerle birlikte bize her şeyi yaşatan muhteşem bir dili var yazarın. Birkaç sayfa boyunca bizi üzüntülere boğmak için anlatılmış olaylardan sonra bir anda satırlarca aşkın güzelliklerini hissettirebiliyor, hatta bununla da kalmıyor ve hemen arka sayfasında şaşkınlıktan ne yapacağımızı şaşıracakken korkularımızla oyun oynuyor yazar. Duygu selinde kaybolmanın en güzel hali yani... Tüm kitap boyunca bu şekilde hepsini iliklerime kadar hissetmem o kadar güzel ki, her bir olay için yaşadığım tecrübelerden ve duyduğum hikayelerden örneklerle zenginleştirilmiş yepyeni hayatlar yazmak istiyorum. Bana sorarsanız eğer, işte bunları anlatmam gücüm ve zamanımın çok üstünde kalan imkansız bir istek; bir hayal. "Sanat, olasılıkları umursamadığında güzel." Aklımı ve duygularımı aynı anda işletemiyorum ben. Eğer hikayeler gerçek dünyada olamayacak kadar olasılıksızsa bana daha güzel ve şaşırtıcı geliyor. Sizce de öyle olmalı değil mi? Saraylı'nın Üç Ölümü hikayesinde hastabakıcı nasıl bir şansa sahip ise bir gece ısınmak için girdiği deniz kenarında bir kahvehanede tüm gizemi çözüyor. Kim bu hikayede bu olasılığa takılır bilmiyorum, hatta söylediğim gibi böyle olması daha güzel. O yalnızlık hikayesini yaşatmalı yazar ve ben de yaşamalıyım. Şans eseri kesişmiş hayatlar ile zenginleşiyor hikaye bu sayede. Böyle küçük olasılıksız durumlar olmadan hissedemiyorum ve hatırlayamıyorum duygularımı. Çünkü zaten bana duygularımı unutturan gündelik hayatım ile fark yaratabiliyor olması gerek sanatın, hatırlayabilmem için aklımdan uzaklaşmalı ve imkansıza inanmalıyım. En önemlisine gelelim şimdi. Eşsizlik... Hikayeler boyunca yaşadığım hiçbir şeyi hatta yukarıda yazan hiçbir düşünceyi kimse yaşamak ve kabul etmek zorunda değil. Kitabı okuyan her birey, Selim'in yaşadığı o korkunç ve hazmetmesi birçok insan için imkansız olabilecek olayı okuduğunda, bu olayı tanımladığım sıfatlar çerçevesinde düşünmek zorunda da değil. Melda'nın yaşadığı olayda hiç kimse oturup benim gibi ağlamak zorunda da değil. İşin güzel tarafı da bu işte. Neden mi? Çünkü tek bir hikaye, okur sayısı kadar farklı anlam taşıyabilir bu sayede, sanatın zenginliği ve güzelliği burada işte. Felsefi kitaplar çoğunlukla aynı düşüncedeki insanlara daha faydalı olur, bilimsel çalışmalar ve makaleler konu hakkında bilgisi olmayan insanların anlaması için olanaksızdır. Hepsinin yanından sıyrılıp evrensel niteliğe sahip sanat, hepsinin üstündedir bu yönü ile. Bu kitap bana yeni bir şeyler öğretmedi, o yüzden sizlere yepyeni bir şey anlatamam. İlham kaynağı olmadı, üretip size sunabileceğim bir şey yok. Uzun zamandır yaşamadığım ve hissetmediğim şeyleri hatırlattı bana bu kitap. Sevgiyi hatırlattı, yalnızlığı ve özlemi hatırlattı. Benim için bir sanat eserinde olması gereken tüm özelliklere sahip bu kitap, yılda bir kez okuduğum kitaplar rafımda bir yeri kazandı diyebilirim sadece sizlere. Sizler için de okuduğunuzda, unuttuğunuz ve onlara ihtiyacınızın olduğunu hatırlatacak duygularınızı keşfetmenizi umut ediyorum sadece. Bizi insan yapan duygularımızla iletişimimizi kesmemek için okuyun, başka bir anlamı zaten yok... MAHMUT ESAT AKIN