BİR YAZAR OLMAK

Evet, yazar olmak. Birçok hayalimden yalnızca bir tanesi. Kısa süreli hayallerimden birisi desem daha doğru olur. Yani her şeyi bir ara yapmak istiyorum ama birkaç gün sonra yapma isteğim geçiveriyor. Yine de yazar olmak, aklıma en çok gelen hayallerden. Bir şeyler hatta bazen azıcık şeyler yazarak, pek çok insana ulaşabilmek... Kulağa hoş gelmiyor mu? Okunuyorsunuz ve beğeniliyorsunuz. Hayranlarınız oluyor ve hitap ettiğiniz kitle gün geçtikçe genişliyor. Tabii olumsuz sonuçlar gören yazarlar da olabiliyor ancak bu noktada pozitif düşünmemiz gerekiyor. Şimdi, neden ara sıra yazar olma arzusuna kapıldığımdan ve yazma hakkındaki bazı tecrübelerimden bahsetmek istiyorum. Öncelikle şiir okumayı çok severim. Türü fark etmez. Epik, lirik, didaktik, pastoral hepsi olur. Anlamdan çok görünüşe bakarım. Eğer kafiye bolsa ve üstüne anlam bütünlüğü sağlanmışsa, o şiir benim için mükemmeldir. Böyle mükemmel şiirler okuya okuya şiir yazma arzusu oluştu kafamda. Ben de yazmaya başladığım zaman öncelikle kafiyeye dikkat ettim. Yazma işlemine dokuzuncu sınıftayken okulda sıkıldığım ya da işimin olmadığı boş vakitlerde başlamıştım. Okulda yazdığımdan dolayı okul konulu şiirler oldu ilk şiirlerim. Önemli bir detay söyleyeyim, bu şiirleri İngilizce yazdım. Devamı da İngilizce geldi. Neden Türkçe yazmadım bilmiyorum. Herhalde ilkini İngilizce dersinde yazdığım için olabilir. Neyse işte sonra yazdığım ilk şiiri sınıf arkadaşlarıma ve öğretmenime gösterdim ve hepsi beğendi. İsmi "Corridors of Pain" yani "Eziyet Koridorları" idi. Okulun sevilmeyen yönlerini, bazen öğrencilerin nasıl acı çektiğini ve öğrencilerin kafasından geçen pesimist düşüncelerin kağıda dökülmüş hali gibi bir yazı oldu desem yalan olmaz sanıyorum. Öğretmenim de içeriği okulla ilgili olumsuz fikirlerden oluşmasına rağmen beni takdir etmiş ve başka şiirler de yazmam gerektiği konusunda bir öneride bulunmuştu. Okulun son aylarına gelmiştik o zamanlarda. Bir veya iki ay sonra okul bitecekti. Sadece son sınavlarımız kalmıştı. Ben de sınavların baskısından bir nebze olsun kurtulabilmek için şiir yazmaya devam ettim. Yine okul hakkında oldu içerikleri fakat bu defa işin içerisine bir tanesinde akrostiş, diğerinde de İngilizce söz sanatlarını kattım. Güzel bir iş çıkardığımı söylediler. Toplamda üç tane şiirim olmuştu. Üç tane şiirim olmuştu da hepsi genel konuları içerdiğinden dördüncü çalışmamda farklı bir konuya yönelmek istedim. Oyumu da ilkokuldan beri başıma dert olan ve şu an üniversitede hala bana sorun çıkartan Matematik dersinden yana kullandım. O da akrostiş ve matematiksel terimlerden oluşuyordu. Matematik konulu şiirimi de Matematik hocama gösterdim ve ondan da beğenimi aldım. Sonrasında da şiirim, okulumuzun Matematik dergisinde yayımlandı. Çevremdekilerin istekleri üzerine üç tane daha şiir yazdım ve onlar da okulumuzun İngilizce dergisinde yayımlandı. Evet, yeterince şiir yazmıştım. Yazar olmaktan bahsedeceğim dedim de kendimi şair ettim neredeyse. Bundan sonra şiir yazmaya hobi olarak tabii ki devam edeceğim ancak bir de roman gibi daha uzun soluklu çalışmalar var kafamda. Hayalet Yazar romanındaki gibi kendimi hayatımı bir romanın içinde ve başka bir yazar figür üzerinden anlatsam çok hoş olurdu açıkçası. Böyle romanlar okumayı seviyorum. Yazarlar hayatlarını, kendi yarattıkları karakterlerin ağzından anlatma işlemini sık sık gerçekleştirirler. Eğer şiir dışında roman falan yazarsam, aynı yöntemi ben de kullanmak istiyorum. Yöntemden sonra biraz içerikten bahsedeyim. Yazacağım kitap ya da roman her ne olacaksa; psikolojik tahliller ve iç monologlarla beraber gelen betimlemeler ile dolu olacaktır. Okuru fikir karmaşası içinde düşündürmek güzel olsa gerek. İşte, benim bu şekilde ufak bir edebiyat girişimim mevcut. Umarım gelecekte profesyonel bir pozisyonda olmasa da bir şeyler yazmaya vakit bulabilirim. Yazmayı ve okutmayı hayatımdan çıkarmamalıyım. Hem insanların hoşuna gidiyor hem de yazdıkça kafam dağılıyor, sıkıntılarımı unutuveriyorum. Ey insanlık! Sizleri, kafanızdakiler saçma da olsa yazmaya davet ediyorum. Eğer kendinizde herhangi bir yetenek keşfedemediyseniz, belki de içinizde bir yazarlık cevheri vardır. Bunu en kısa zamanda fark etmelisiniz. Sonuçta dünyanın gidişatını değiştiren veya büyük bir olayın başlangıcına sebep olan yazılara imza atabilirsiniz. Kimileri sizi eleştirir fakat siz yazdıklarınızla öne çıkar ve tanınırsınız. Ben şahsen popülerlik için yazmadım yazdığım şeyleri. Yani yazdıklarım henüz üç beş parça şeyler ama olsun. İnsanlara belki bir kıvılcım gösteririm diye düşündüm. Bir amaç için yazmak her zaman daha iyidir görüntüden. Ben de zaten ilk olarak görünüşe, sonra anlama önem vermeye başlamıştım. Kendimi edebi dönemler arası geçiş yapmış gibi hissettim anlık olarak. Neyse, demem o ki her yaptığımızı bir amaç için yapmalıyız. Zaman kıymetlidir değil mi? Hem yazmak da güzel bir uğraş. Zamanı iyi değerlendirerek faydalı şeyler yazmak bir insanın ömründe yapabileceği en güzel işlerden biri olabilir.