Kanatlarım Var Ruhumda / Lara DİNÇER"

Klasik bir pazar günü, babamın evindeyim. Kahvaltı sofrasının toplanma faslı bitti, oturdum 7 yaşındaki kardeşimi izlemeye başladım. Piyano çalışıyordu, yeni öğrendiği bir parça üzerine yoğunlaşmıştı ancak bir türlü öğretmeninin çaldığı gibi çalamıyordu. 15-20 dakika yoğunlaşmasının ardından sonunda parçanın başını öğretmeni gibi çalmayı başardı. Bana döndü ve "Çaldım." dedi. Gözlerinin içi parladı adeta. Ufacık bir başarı nasıl da mutlu etmeyi başarmıştı onu. O yaşlardaki halimi anımsattı bana. Küçükken ufacık olaylar bizi nasıl da mutlu ediyordu, minik şeyler ne kadar önemliydi. Birden dönüp kendime baktım, sahi ben en son ne zaman bu kadar " mutlu olmuştum? " " " Belli bir yaşa geldikten sonra hayatınız önceden kararlaştırılmış bir düzene giriyor. Doğruluğu adeta zik kanunları gibi kanıtlanmışçasına kabul edilmiş toplumsal değerler çerçevesinde sürüklenmeye başlıyorsunuz. Çocuk dediğin okuluna gider yüksek not alır, liseli dediğin çalışır en iyi üniversiteyi kazanır hele bir de bölüm olarak tıp mühendislik ya da hukuk seçmişse tadından yenmez! Peki niye hayatımız bu doğrultuda şekillenmek zorunda hiç soruyor muyuz? Kaçımız bu doğrultu dışında bir şeyler yapmaya cesaret edebiliyoruz? İşin komik tarafı, hepimiz duymuşuzdur, çok zengin iş adamlarının, çok ünlü oyuncuların, müzisyenlerin hep zorlu hayatları olmuştur ya da kimsenin cesaret edemeyeceği ya da vazgeçip bırakacağı noktalarda ilerlemeye devam edenler onlar olmuştur. Biz hala belli kuralları takip ederek neden onlar gibi olamadığımıza yanıyoruz. Her şeyi doğru yapıyoruz oysa(!). " " " Hayatınının kontrolünü eline almış, tırnaklarıyla zirveye tırmanmış, tutkusunun peşinden koşmuş birinin lmini izledim geçenlerde. Filmin adı Unutursam Fısılda. Çağan Irmak'ın yazıp yönettiği , Türk sinema tarihine ismini kazıyacak kadar güzel bir lm. Filmi kısaca özetlemek gerekirse, kasabanın sağlık ocağında hemşireliğe başlayan Hanife ve ona tamamen zıt olan Hatice, muhafazakar bir kasabada yaşamaktadırlar. Hanife içine doğduğu toplumun karakterini benimsemiş, bulunduğu kasabadan öteye adım atmaya korkan biriyken Hatice ailesini terk edecek kadar şarkı söylemeye tutkundur ve kasabanın ona, hayallerine küçük geldiğinin farkındadır. Hatice'nin müziğe ilgili olan kaymakamın oğlu Tarık ile tanışması hayatını değiştirir. Birlikte o kasabadan kaçarlar, Hatice kaçarken ablasının yazdığı şiirleri götürür ve kendi yazmış gibi kullanır şiirleri şarkılarında. Ablasını ve ailesini yarayla geride bırakan Hatice'nin şöhret yolculuğu başlar ve aldığı tüm risklere değen bir yolculuk yaşar. " Star olur." " " Siz hiç iyi kötü bir eve, aileye sahipken her şeyinizi bir kenara bırakabilecek kadar bir şeye tutku beslediniz mi? Hiç bir işi aşıkmışçasına yaptığınız, etrafınızdaki sesleri bile duymadığınız, kendinizden geçtiğiniz oldu mu? Elinizi vicdanınıza koyun, yaptığınız ya da yapmayı seçtiğiniz mesleği gerçekten sevdiğiniz için mi seçtiniz? Ben kendime bu soruları Unutursam Fısılda'yı izledikten sonra sordum. " Büyüklerimizin dediği gibi su gibi akıp geçiyor zaman. Bu zamanı gerçekten sevdiğimiz işi yaparak geçirmemiz gerektiğini hissettirdi bana Hatice. Filmde yaşlılık hali şöyle diyordu:"Şarkı söylemek istedim ve söyledim. Şimdi olsa yine aynı şeyleri yaparım." Siz hayatınızı lm şeritleri gibi gözünüzün önünden geçirdiğinizde aynı şeyi söyleyebilir " misiniz? 60 yaşıma geldiğimde ben bunu yapabilmek istiyorum. " Öte yandan hayatını muhafazakar kasabada geçirmiş Hanife'nin yaşlılığını görüyorsunuz. Hanife kardeşine kızıyor şiirlerini çaldığı için, babalarının ölümünden Hatice'yi suçluyor. Hatice'nin cevapları ise benim hayatı tekrar sorgulamama sebep oluyor. Eğer o şiirleri çalmasaydım, onlar da senin gibi burada solup gidecekti diyor. Haksız mı? Hanife'de o kasabadan kaçacak yürek var mıydı? Bizde risk alıp maaşımızı düşünmeden meslek seçecek yürek var mı? Bunun yanında babamı ben değil senin gibiler öldürdü diyor Hatice. "Elalem ne der?" korkusundan öldü benim babam diyor. Haksız mı? Toplum hoş karşılıyor olsa babası engeller miydi onu? Elalemin ne düşündüğü neden bu kadar umurumuzda? Kime ne doktor, mühendis olmak istemiyor da oyuncu olmak, dünyayı dolaşmak istiyorsam! Neden katı , hiçbir anlamı olmayan kuralları boynumuza zincir gibi bağlamaktan kurtulmayalım? Sevgili okur, seni yoldan geçerken gördüğün mavi saçlı kıza, küpe takmış oğlana, doktorluğu bırakıp kendine dükkan açmış amcaya, hayallerinin peşinden koşan gençliğe gözünü dikip bakmamaya , sana bakan olursa başını eğmeden yürümeye davet ediyorum. " " " " " " Klişe geliyor biliyorum ancak bir kere geliyoruz dünyaya. İstediğimiz gibi yaşamadıkça ne anlamı var geçirdiğimiz günlerin dakikaların? İçinizdeki Hatice'yi bulmanız, her gününüzü son gününüz gibi tadını çıkararak yaşamanız, hayallerinizin peşinden " koşmanız dileğiyle. " " " " " " " " "