KAÇIŞ VE ARAYIŞ

Neler yaşadın kim bilir? Ne zorluklar atlattın? Belki aşık oldun, belki terk edildin, daha da kötüsü belki sevdiğin birini kaybettin. Ama hepsinin sonucunda kırıldın, yıprandın ve yoruldun. "Kıyıcı bir erkeğe tutulup onun ardı sıra nerelere, nerelere sürüklenmiş bir kadının ikiye bölünmüş gülümsemesi: Hüzünlü, esrik, al, solgun, hasta, dirençli, incinik, atak, ama hep yarım." (24). İyileşmen, kendini bulman ve bütün olanları unutman gerekiyor. İşte tam bu sırada tüm sıcaklığı ve tüm içtenliğiyle yaz mevsimi geliyor. Güneş, bir baba edasıyla okşuyor başını, sıcaklık bir anne gibi sarıp sarmalıyor seni. Hepsi adeta "Geçti artık, biz buradayız." diyor. Başka bir şehre, başka bir ülkeye hatta bir adaya gidiyorsun belki. Kaçıyorsun, uzaklaşıyorsun. "Yaşamak gitmek demek onun için. Yeryüzü, iki deniz arasında bir nokta demek, iki kent arasında bir istasyon."(27). Yaz mevsiminin hafifliğini yaşamaya ve kendini yenilemeye gidiyorsun. Yaz ayları kaçamaktır. Bütün bir yıl yaşanan onca yorucu, üzücü şeyden kaçıştır. Yaz ayları, kendini yenileme aylarıdır. Rahatlamadır. Hafiflemedir. Sevmeyen var mıdır yaz mevsimini? Sımsıcak güneşi hissedersin teninde, denizin mis gibi kokusunu doldurursun ciğerlerine, uçsuz bucaksız sahillerde sımsıcak kumlara basarsın, alabildiğine yürürsün tabi denizin serin sularından kendini alabilirsen. Bütün bunlardan daha çok huzur veren bir şey var mıdır insana? Uzaklaştırır gerçek dünyadan seni, alır götürür hayaller alemine, daha mutlu olacağın bir yere. O zaman insan iç dünyasına yolculuk yapar. Kendini arar ve bulmaya çalışır. Sorular sorar. Niye bu durumdayım? Ne yapmam gerekiyor? Hayatım nereye gidiyor? Cevaplar arar. İşte Tomris Uyar, Yaza Yolculuk adlı öykü kitabında tam da bunlardan bahseder. Kitaptaki bütün hikayeler yaz mevsiminde geçer ve hepsinde bir kaçış aynı zamanda da bir arayış vardır. Hepimiz biliriz Tomris Uyar'ın içinde bulunduğu aşk üçgenini. Eşi Turgut Uyar, eski sevgilisi Cemal Süreya ve dostum dediği Edip Cansever... Bana kalırsa Tomris Uyar da kaçmak istemiş, biraz da olsa uzaklaşmak istemiş kendi hayatından ve o üç adamdan. "Yalnız denize gerçekten aşık olabileceğini ve bu sevginin süreceğini düşündün, mutlu oldun. Bir özveri değildi sandığın gibi, incinmekten korkuyordun aslında, tutkularının gem tanımazlığından."(28). O yüzden yazmış bu kitabı. Yazarken de yaza bir yolculuk yapmış. Kitabın arka kapağında der ki, " 1987 Sait Faik Öykü Ödülü'nü kazanan kitap yazarın iç yolculuğunun, iç hesaplaşmalarının en güzel örneklerinden biri olma özelliğini de taşıyor." Kendini aramış bu kitabı yazarken, sorgulamış hayatını ve bunu en uygun şekilde yaz mevsimiyle yapmış. Hepimizin kaçışını ve arayışını kendi kaçışı ve arayışıyla anlatmış. Peki, diyelim ki en sonunda kaçtın ve buldun kendini. Şimdi ne olacak? Bir daha eskisi gibi olmayacak. Sen, eski sen olmayacaksın bir kere. Yenilenmiş, iyileşmiş ve değişmiş olarak döneceksin eski yaşamına. "Karşınızdaki bir yabancı olmalıdır ki şimdiki benliğinizle onu daha iyi tanıyın, o da sizi tanıdıkça bilinmeyen olası benliğinizin üstündeki perdeyi şöyle bir aralasın. Yabancı olmalı evet."(54). Önceden seni üzen ve kıran şeyler belki de aynı etkiyi yaratamayacak. Güçleneceksin çünkü. "Yine de galiba yatağa uzanmak, bu delişmenliklere bir son verip gecenin getirdiklerini dinlemek daha doğru. Hiç değilse hücrende yalnız bırakmak seni; son bir sorumluluk, son bir incelik. İhtiyarlamak bu mu dersin?" (83). Umutsuzluğu geride bırakacaksın. Dik durup kendin olacaksın. Ki en başında da olması gereken hep buydu. Simay BAYATLI 21400824