EN DEĞERLİM

Omuzlarına gelen siyah dalgalı saçlı, birazcık çekik ve kahverengi gözlü, hokka burunlu, yanakları bol çilli, hafif tombul, 165 boylarında birini canlandırın gözünüzde. Şimdi bir de güçlü ve oldukça sağlam karakter özellikleri ile tamamlayalım o kişiyi. Annem. Dünya üzerinde tanıdığım en güçlü, en zeki, en iyimser, en yardımcı, en mutlu insanlardan biri. Bu liste sonsuza kadar uzayabilir. 19 yıldır her derdime koşmuştur. Hatta hamileliği de sayarsak 20 yılı bile bulur bu süre. Nasıl bıkmıyor anlamıyorum ama her seferinde tüm kibarlığı ve yardımseverliğiyle elini uzatıyor bana. Ne kadar geliştirmiştir beni şimdiye kadar kim bilir. En basitinden, ben küçükken evde bazen İngilizce konuşurduk, ikimizin de anadilinin Türkçe olmasına rağmen. Önceleri biraz garip gelirdi bu ama onun amacı İngilizce konuşmamı geliştirmekti, fazlasıyla da işe yaradı bu. Şu an İngilizce konuşmam iyiyse annem sayesindedir. Bunun dışında da, bana verdiği tavsiyeler, yaptığı uyarılar beni hep iyiye taşımıştır. Gerek arkadaşlıkla ilgili, gerek aileyle ilgili, gerek kariyerle ilgili... Küçüklüğümden beri hep şefkatle, anlayışla yaklaştı bana. Ben de ondan öğrendim insanlarla sağlam ve güçlü iletişim kurmayı. İnsanlara hangi durumlarda nasıl davranmayı, ne şekilde tepki vermeyi en iyi annemden gördüm. Diğer anne kız ilişkilerini çok bilmiyorum ama biz az tartışırız, tartıştığımızda da çok minik sebeplerden dolayı olur, hemen çözülür. Zaten bilirim ki tartışmamızın amacı beni ilerletmektir, doğru olanı görmemi sağlamaktır. Bazen o haklı çıkar, bazen ben, ama en sonunda ikimize de bir şeyler katar tartışmalarımız, veya gün sonunda yaptığımız uzun sohbetlerimiz. Hep ondan öğrendiklerim sayesinde böyle güzel bir ilişkimiz olmuştur. Bunun için ona ne kadar minnettarım anlatamam. Annem sadece beni değil, kendini de sürekli geliştirir. Yeni eğitimlere gider, farklı kitaplar okur, yeni insanlarla tanışır, onlardan öğrenir ve onlara öğretir. Öğrenmek, bitmeyen bir yolculuktur onun için. En çok da bu özelliğine hayranım galiba. Asla vazgeçmez öğrenmekten, yeni fırsatlar kollar hep. Çevresindekileri de etkiler tabii bu durum, annemin yakınındaki herkes en az bir kere annemle bir eğitime veya fuara gitmiştir, konuya hiç ilgileri olmasa bile. Bu şekilde, ben de yeni görüşlere, yeni insanlara, yeni fikirlere her zaman ılımlı ve önyargısız olmayı annem sayesinde öğrendim. Onun insanlara, olaylara bakış açısını kendi hayatımda da uygulamaya çalıştım. Böylelikle, umuyorum ki hayatımdaki en önemli rol modelime bir adım daha yaklaşabilmişimdir. Annemin en tatlı özelliklerinden biri de sabırsız olmasıdır. Bir şeyin hemen hallolmasını ister, beklemeyi sevmez, aklına takılsın ve onu meşgul etsin istemez. Bazen "Ezgi Ezgi hadi!" diye şakıyarak, sanki anne kız rollerini değişmişiz gibi etrafımda zıp zıp zıplar. Bu rol değişme durumu sadece sabırsızlık durumlarında değil, birçok başka olayda da etkilidir, kendisi de kabul eder bunu. Mesela; annem internetten alışveriş yapmayı çok sever, çağırır beni yanına o sırada ve birkaç kıyafet gösterip fikrimi sorar. Ben de genelde onda benzer kıyafetler olduğunu ve ihtiyacı olmadığını söylerim. Bu noktada da mızmız, şirin bir çocuğa dönüşüp "Ama çok güzeller!" diye beni ikna etmeye çalışır. Hayatıma renk ve neşe katan ailemizin biriciğidir o. Annemin, anlaşıldığı gibi, üzerimde rolü çok büyüktür. İkimiz bambaşka karakterlere sahibiz belki de, ama ona bakınca hep kendimden bir parça görürüm, ondan öğrendiğim değerlerden bir parça. Belki dünyaya gelirken annemizi seçemiyoruz ama eğer seçim şansımız olsaydı, ben kesinlikle şu anki annemi seçerdim. Çünkü o, kusurlarıyla mükemmelleşmiş ve ne olursa olsun hayalleriyle ilerleyen biridir. Tam da bu sebepten, her şeyiyle örnek alırım onu kendime.