Mustafa PEKDEMİR

Bir yanda dünyanın en büyük polisiye tutkunu Abdülhamid, diğer yanda bir yüzyılın gördüğü en etkileyici zekasına sahip bir hayali karakter ve ayrıca dünyanın en ünlü dedektifi Sherlock Holmes... Bu kitabı orijinal basım yılı olan 1911 tarihli baskısını okumuştum. Okumadan önce "Abdülhamid ve Sherlock Holmes nasıl yanyana gelebilir?" dedim. Bu soru beni bu kitabı okumaya itti ve iyi ki de itmiş. Onun muhteşem zekası beni o kadar çok etkiledi ki anlatamam. Analitik düşünmesi, çok gelişmiş bir öngörüye sahip olması, olağanüstü hafızası beni etkileyen diğer sebepler. Sherlock Holmes olmak, olabilmek imkansızın da ötesinde bir kurgu. Varlığı halen tartışılmakta olan bu karakter benim idolüm ve yol göstericim. Bu kitabı ve diğer kitaplarını okuduktan sonar Sherlock Holmes gibi olmak istedim. Onun gibi bir zekaya ve zihin sarayına sahip olmak istedim ve bu yolda da çok çalıştım. Yaratıcısının hayatını irdeledim, Sherlock Holmes'un zekasını anlamaya çalıştım. Onun bir insana bakıp çıkarımlar yapması ve hepsinin genellikle doğru olması gibi... İnsanların giydiği pantalonlardan hatta pantalonlarının üzerindeki izlerden; o insanın nereye ait olduğunu, nereden geldiğini veya nereye gideceğini anlaması, benim onun taktiklerini kullanarak insanlar üzerinde aynı doğrultuda çıkarımlar yapmaya itti ve kısmen ben başaralı da oldum. Kitabı okuyup bitirdikten sonra insanlar üzerinde tahminler yapmaya başladım. Her ne kadar aklımdan geçen düşünceleri sözlere doğru bir şekilde aktaramasam da, bunu yaptım. Geçenlerde bir arkadaşım üzerinde bunu denemek istedim. Arkadaşımın pantalonun dizinde bir çamur izi, gömleğinde siyah-grimsi bir iz ve ellerinde de kapkara izler vardı. Ben onun arabasının tekerinin patladığını ve onu değiştirdiğini anladım ve ona söyledim. İlk başta bu konuyu bana anlattığını söyledi sonra da şaşkın bir şekilde "Bunu sana anlatmadığımı hatırladım. Peki sen nereden bildin?" dedi. Ben de bu olayı anlattım. Dizindeki, gömleğindeki ve elindeki izleri göstererek anladığımı söyledim. Ben ve arkadaşım birbirimize hayranlıkla ve şaşkınlıkla baktık. Ben de itiraf etmeliyim biraz gururlandım. Bunun gibi pek çok şeyleri tahmin ettim ve hepsi doğru çıktı. Hiç tanımadığım bir insanın 2 gün önce sigaraya başladığını bilmem gibi... Ben yeteneklerimi Sherlock'tan kazanmıştım. Onun doğuştan gelen yeteneklerinden... Onun döneminde yaşayan herkesin ona hayran kalması benim arkadaşlarımın da bana hayran kalması gibi. Abdülhamid'in bile ona hayran kalması gibi. Koskoca Osmanlı padişahı sonuçta... Elbette bana da inanmayanlar oldu, tıpkı Sherlock'a inanmadıkları gibi... Uydurma şeyler söylediğimi, tahmin ettiğim şeyleri daha önce bildiğimi veya duyduğumu söylediler. Ben ise hiçbir şey demedim çünkü kendi yeteneklerimin farkındaydım ve kimseye kanıtlama ihtiyacı hissetmemiştim. Bu yeteneklerimi saklıyorum... Sıklıkla kullanıyorum ama açıklamıyorum. Kimseye söylemiyorum çünkü yeteneklerimin övülmesini sevmiyorum. Aynı zamanda da akışına bırakmak istiyorum. Müdahale etmek istemiyorum. Bu kitabı büyük bir zevk alarak okudum. Zaten bildiğim şeylerdi. Hafızamda arka planda kalmış bilgileri tekrar günyüzüne çıkardım. Kullanmak istediğim ve kullanacağım bilgileri tekrar kazandım. 2. Abdülhamid'in Sherlock Holmes'u okurken aldığı hazzı bende aldım. Ayrıca daha önce okumadığım birkaç tane daha öyküsünü okudum. Sherlock Holmes'un İstanbul'daki maceralarını öğrendim. Ayrıca 2Abdülhamid'in kendi öz Sherlock Holmes'umuzu yaratmak istediğini öğrendim. Cingöz Recai'yi... Ben koyu bir Sherlock Holmes hayranıyım. Onun kafa yapısını çözmek, onun gibi düşünmek ve onun gibi uygulamak en büyük arzularımdır. Onun yaratıldığı yere gitmek de en büyük arzularım arasında. Sonuç olarak; o gelmiş geçmiş en büyük, en zeki dedektifler arasında ve öyle de kalmaya devam edecek.