KENDİ BENLİĞİMİZDE YAŞAMAK

Birçoğumuz istemediği, elinde olsa değiştirebileceği bir hayat yaşıyor olabilir. Sahip olamadıklarımızdan dolayı durmadan şikayet ederiz. Başkalarının hayatına bakıp ona sahip olmak isteriz. Hep keşkeler vardır aklımızda. Stefan Zweig'in psikolojik romanı Olağanüstü Bir Gece'de bir burjuvanın baştan sona değişimi anlatılıyor. Yaşadıkları onu psikolojik ve duygusal olarak oldukça etkiliyor. Hayat onun için tekrardan anlam kazanıyor. Derin psikolojik analizleri sizi bazı durumları tekrar düşünmeye itecek ve duygusal tahlillerden oldukça etkileneceksiniz. Kahramanın içindekileri ayna gibi yansıtıyor size ve kendinizi karakterin yerine koymaktan alamıyorsunuz. Onu anlamaya ve sahiplenmeye başlıyorsunuz. Akıcı ve sade bir dili olan kitabı bir çırpıda okuyacaksınız. Başkahramanımız oldukça zengin, istediği maddi her şeyi satın alabilecek statüde, kopuk yaşayan, rahat bir yaşama sahiptir. Hayatı bir rutine bağlıdır. Sürekli aynı şeyleri yaşayarak, aynı tepkileri verir. Bu standartlarda yaşarken bir gecede hayatı değişir. Kahramanımız sevgilisi tarafından terk edilir ve bu duruma bile tepkisiz kalır. İçinde ne üzüntü ne pişmanlık ne de hayal kırıklığı vardır. Hiçbir duygu yoğunluğu yaşamaz. Başından geçen bu olay, onu birçok konuda düşünmeye iter. Hissizliğinin, olaylara karşı duygusal tepki verememesinin aslında her konuda geçerli olduğunu fark eder. Daha fazla böyle devam edemeyeceğini anlamıştır. At yarışına gider ve hırsızlık yapar. Başkasının kazanması gereken parayı o kazanmıştır ve kazandığı parayla tekrar oynar ve tüm parasını kaybeder bu hayatının dönüm noktası olur. Artık onun için hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Orada başkasının ve bu onda bazı hislerin uyanmasını sağlar. Yaşadığı suçluluk duygusu bir bakıma da ona farkındalık getirmiştir. Artık hissetmenin, gerçek anlamda yaşamanın büyüsüne kapılır ve ilk kez kendi benliğiyle tanışır. Bu onu büyük bir değişime iter ve hayata bakış açısı ve kendi tamamen değişmiştir. Yaşadığı hayattan çıkar ve başkalarının hayatını izlemeye başlar. Onların ne kadar gerçek olduğunu görür. Hayatımızda bazen ya da çoğu zaman aslında olmak istemediğimiz kişi gibi yaşamak zorunda kalırız ve o benlik bize ait değildir. İçinde ruhumuz yoktur; fakat buna mecburuzdur. Kendimiz gibi olamadığımızda özgürce yaşayamayız ve salt mutluluk hissedemeyiz hiçbir zaman. Tüm yaşanası, güzel duygular bizden oldukça uzaktır. Hayatımız kalan günleri sayarak anlamsızca geçer; fakat bazı anlar her şeyi değiştirebilir, ilacımız olabilir. Kendimizi tanırız, benliğimizi buluruz ve hayat o an da başlar aslında bizim için. İstediklerimizi yaparız özgürce. Durağan, belli tabuları olan hayatımız geride kalır. His yoğunlukları içinde acısıyla ve tatlısıyla hayatı doludizgin yaşamaya başlarız. Yazarında söylediği gibi ''Bir kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar...'' Kendimizi keşfetmek, kendi benliğimizi bulmak birçok şeyden değerlidir aslında. Kendimiz ve çevremizdekiler için tüm güzelliklerin başlangıcı olabilir. Hayatı daha anlamlı kılarız, çevremize, insanlara en önemlisi de hayata bakış açımız tamamen değişir. Umutla bakacağımız yarınlara başlangıçtır. Kahramanımızın bulunduğu hayattan kurtulurken yaşadıklarını görüyoruz. Kolay sonuca ulaşmıyor. Kazanırken birçok şey de kaybediyor aslında; fakat sonucunda gerçek mutluluğa kavuşuyor. Yaşadığı her şeye değiyor. Hayatın bize sunduklarına rağmen ona boyun eğmemek ve asla pes etmemek gerekir. Özgür olmak, hissetmek, hayatı gerçekten yaşamak istiyorsak önce biz kendimizi bulmalıyız. Kendi benliğimiz bize zaten yol gösterir. Tek yapmamız gereken onu takip etmek olur. İnsanın kendini keşfetmesiyle hayat onun ve çevresindekiler için daha güzel bir hal alır. Bu sayede hayatı anlamlandırabilir ve hayattaki amacına bir adım daha yakın hale gelir. Birçok şey yeniden anlam kazanır o zaman.