Normal Bir İnsanın İtirafları

Dolandırıcılık, sanat mı günah mı? Yoksa her sanat gibi, aslında ikisi birden mi? Peki bir dolandırıcı olmak için neye sahip olmamız gerekiyor? Etkileyici bir dış görünüş, herkesi ikna edebilecek bir konuşma yetisi, belki de gizemli, nereden geldiği bilinmeyen bir karizma? Cevap bunların hepsine, belki de daha fazlasına ihtiyaç duyduğunuzdur. Felix Krull bunların hepsine sahip ve üstüne üstlük zeki bir adamdır ama maalesef hayal dünyasında değil de gerçek dünyada yaşadığımız için onunda eksik yönleri vardır. Mesela, toplumsal statüsünün yükselmesine bir engel olması gibi. İşte bu nedenden dolayı bunu kabullenmek istemeyen Felix Krull'un dolandırıcılık hayatına atılışını ve dolandırıcılık hayatını anlatan "Dolandırıcı Felix Krull'un İtirafları" insani duraksatıp düşünmeye zorluyor. Felix Krull'la ayni imkanlar ve talihsizlikleri bana verilseydi ben hangi yolu seçerdim diye düşünüyor insan, Dürüst bir insan olup benim gibi harcanan binlerce insan gibi çok çalışıp az mı kazanmayı seçerdim yoksa kendimin farklı ve üstün olduğunu kabul edip çoğu insanın yanlış olduğunu düşündüğü yollarla hak ettiğim hayatımı yaşamayı mı seçerdim? Sanırım çoğu insan diğer insanların önünde çok çalışıp başarılı olmayı denemeyi seçerdi ama biliyorum ki insanlar başka insanların yanında asla kendi yüzlerini göstermezler işte bu yüzden sanırım ben de her insanın gerçekte, kalbinin derinliklerinde arzuladığı gibi ne gerekirse gereksin başarılı olmayı seçerdim. Sonuçta her ne kadar bencilce görünse de bu dünya aslında benim için ne yaptı? Asla garsonlara bahşiş veren insanları anlamamışımdır, garsonluk hariç niye hiçbir meslekte bir insan işini yaptığı için ekstra para almıyor? Dünyadaki yaşama da bakış açım böyledir. Çoğu insan yaşadığı için bile kendini şanslı sayabilir ama eğer bu dünyaya geldiysek bunların hepsi standart olmalı demektir. Hayata, dünyaya zaten yapması gerektiği bir şeyi yaptığı için ekstra kredi vermeye gerek yok. Bu yüzden yaşamımın dünyanın benim için yaptığı bir şey olduğuna inanmıyorum bu yüzden dünyaya karşı bencilim ve her zaman Felix Krull'un seçtiği yolu seçerdim. İnsanlar bencildir ve bence her insan bu gerçeği kabullendikten sonra daha gerçekçi ve başarılı oluyor. Her ne kadar insanlar bencil olan doğalarını reddetse de bu güne kadar yaptıkları her şeyi aslında kendileri için yaptığını görmezden geliyorlardır. Her şey diyorum çünkü gerçekten her şey sokakta bulduğunuz o yaşlı kediye bile yardım ederken bunun tek nedeni yaptığınız şeyin doğru olduğunu düşünmenizdir ve doğru şeyi yapmak sizi mutlu ediyorlar yani kısaca o kediye yardım etmenizin tek sebebi kendinizi mutlu etmektir ve bencilsinizdir. Felix Krull bu bencil doğasını kabul etmiştir ve dolandırıcılık hayatı böyle başlamıştır. Büyük başarıya ve feraha ulasan Felix Krull dan alabileceğimiz çok ders vardır. Her ne kadar "yanlış" yöntemlerle yükselmiş olsa da bu da bir başarı değil midir? Acaba yanlış soruyu mu soruyoruz? Acaba çoğu insanın bu yöntemlere başvurmama sebebi vicdanen rahatsız olacaklarını düşünmeleri mi yoksa isteyip bu yöntemleri uygulamada başarılı olamamaları mı? İnsanlar dolandırıcılığı beceremedikleri için, gerekli niteliklere sahip olmadıkları için dolandırıcılığın kötü bir şey olduğunu söyleyip dolandırıcılığı kötülerler ama bu dünyada herkes başarıya ulaşmak için birbirleriyle yarışıyorlar, zamanı geliyor birbirlerine kazık atıyorlar, insanlarınyüzüne gülüp arkalarından hayatlarıyla oynuyorlar, aslında kimsenin fark etmediği şey acemi de olsak hepimizin dolandırıcı olmasıdır, bazılarımız insanları kişisel hayatını güzelleştirmek için dolandırır bazıları kariyerinde ilerlemek için birbirlerini dolandırır, bazıları ise sadece kendini... Başarıya giden yol ise benliğimizi bütünüyle kabullenmedir. Ahmet Ayrancıoğlu