MECBUR ADAM

Yaz bahar ayları Çukurova toprağı yumuşar, kum gibi olur. Üstüne bastığınızda ayaklarınız bileklerinize kadar sıcacık toprağın içine gömülür, sıcaklığı yüreğinize işler. Toroslardan efileyen yeller yüzünüze usullacık çarptıkça üstünüze bir rehavet çöker. Oluk oluk bahar akar nennilenen Toroslardan Çukur'un yazısına rengiyle, kokusuyla. Topraktan kalkan ince buğu dört bir yanınızı sarar, adlandıramadığınız bir his yüreğinize akar ılık ılık. Bir sonsuz esriklik içinde erir bilinciniz. Yaşar Kemal satırlarına sinmiş bir esriklik içinde... Toprak, ağaçlar, kurtlar kuşlar, börtü böcek tüm sevince keser. Ovanın ve ince ince tüten dağların üstüne hışım gibi çöken kara kıştan eser kalmaz. Doğa tüm şefkatiyle, tüm doğurganlığıyla gün yüzüne çıkar. Ağaçlarda portakallar, limonlar, incirler şıkırdım gibi olur. Kozasını yaran kütlüler sonsuza uzanır, kar yağmış zannedersiniz. Bayram yerine döner Çukurova, bir bayram havası satırlardan süzülüp yüzünüze çarpar hafif bir yel gibi. Bahar kokusu siner üstünüze, püren kokusu, çam kokusu siner. Kan kokusu siner bir de. "Ezelden kanlıydın sen" demişler bir kere. Seyhan'la Ceyhan'ın Torosları döve döve Akçadeniz'in üstüne serdiği bu bitek topraklar kanla beslenir, ardı arkası kesilmeyen kurbanlar ister güzelliğine. Sıtmadan, açlıktan, soğuktan ha babam adam kırar da yine doymaz. Bir de kana susamış ağaları vardır Çukur'un. Çeltiğini köyün içlerine kadar eker de sıtmayla kırar köylüyü, karın tokluğuna bile çalıştırmaz da açlıktan kırar. Köylünün hali gelir bir acı olur da çöreklenir içinize, bir karanlık olur da gelir oturur yüreğinizin başına. Balta kesmez, kurşun geçmez bir karanlık... Bir poyraz gıcılar da köylüyle beraber sizin de iliklerinize işler, bir poyraz ki gıcım gıcım. "Vay ocağın bata senin poyraz gibi." Köylünün sıtmaya verip de küçük küçük tabutlarda taşıdığı, ağzı süt kokan çocuklara yakılan ağıtlar yeri göğü tutar. Sonra gelir bir yumruk olur, tıkanır boğazınıza. Yüzünüz sertleşir, kaya gibi olur. Elle tutulur, ağı gibi bir acı gelir yüzünüze yerleşir. Görmezsiniz ama hissedersiniz. Kara bulutlar bürür insanlığa dair umutlarınızı, çelik gibi, ışık vermez karaca bulutlar çöker üstünüze bir kabus gibi. Tam umudu üzecekken "mecbur adam" çıkar ortaya. İçinde insanlığın tek umudu, insanlığın sarılacak tek dalıyla, "başkaldırma kurduyla" çıkar ortaya da gelip dağıtır ışık vermez karaca bulutları, gelip tam ortasından yırtar kurşun geçmez karanlığı zağlı bir hançer gibi. Zemheri sonrası ulu dağlardan yekinen gün gibi gelir durur köylünün üstüne, gelir durur da sıcacık eder içlerini. Kana susamış ağaların üstüne bir hışım gibi çöker, bir korku salar yüreklerine ki taş gibi, kurşun gibi. Yok olur köylünün yüreğindeki onulmaz korku, yok olur zulmün ruhlarında açtığı derin yaralar. Ümidi olur umsunuk çocukların "mecbur adam", köylünün ağaya kargışı olur. Bir top bulut gibi göğe ağar sonra tertemiz, akpak... Göğün ortasına asılır kalır. Bir turna katarı görünür ufukta. Zurba zurba tellice turna çığlık çığlığa varır Çukur'un sıcağına. Doğa yine tüm neşesini saçar tekmil ovaya. Bütün canlılar kımıl kımıl yayılırlar, vıcır vıcır kaynaşır hepsi. Güneş çam pürlerini kavurur. Ortalık hep çam pürü kokar. Toy düğünlere başlar köylü. Kırk gün kırk gece toy düğün eder. Çukur'un yazısına gelip dolan sevinç size de sirayet eder, sizin de içinizi bir coşku, bir bayram havası doldurur. Bu havanın esrikliğine siz de kapılırsınız, bir hayal dünyasında bulursunuz kendinizi. Bir tansık gerçekleşir sonra. Bir ulu dağın tepesinde üç top ışık patlar. Bilirsiniz ki "mecbur adam" oradadır.