VAZGEÇMEYİ ÖĞRENMELİ

Oscar Wilde'ın tek klasik eseri olarak kabul edilen Dorian Gray'ın Portresi'nde, genç Dorian Gray'ın hayranı olan ressam Basil Hallward onun bir portresini yapar ve kendince bu portrenin sanatında yeni bir akım başlatacağını düşünür. Ancak portrenin, özellikle de Dorian için, tek etkisi bu olmayacaktır. Bir gün Dorian, arkadaşı Lord Henry'le sohbet ederken günün birinde gençliğinin ve güzelliğinin onu terk edeceğinden korkar ve bunun olmaması için bir dilek diler. Kendisinin yaşlanmasının yerine portresinin yaşlanmasını diler. Bu dilek gerçekleşir; portre Dorian'ın günden güne yaşlanan, günahlarının izlerini taşıyan bir şekle bürünürken, Dorian'ın kendisi hiçbir şekilde değişmemektedir. Halbuki hayatı çalkantılı, yıpratıcı ve kendisinin bizzat işlediği suçlarla doludur. Bu açıdan bakılacak olursa, Dorian'ın yaşlanmama konusundaki dileği; daha doğrusu yaşadığı hiçbir olaydan fiziksel olarak etkilenmeme konusundaki dileği, pek çok eleştirmen tarafından ruhunu şeytana satmak olarak değerlendirilmiştir. Gerçek hayattan örnek alınacak olursa, çoğu birey, uğruna vazgeçemeyeceği şeylere sahip olduklarını düşünür. Sahip oldukları vazgeçilmez olgularını hayatları boyunca korumayı dilerler ve bunun için çaba sarf ederler. Tıpkı genç Dorian'ın gençliğinden vazgeçmek istememesi gibi. Korumak istedikleri olgu tamamen güvence altına alındığındaysa, her türlü riski alabileceklerini düşünürler. Aldıkları risklerle maddi veya manevi elde ettikleri her şey gözlerini o kadar karartır ki bazen yaptıklarının sonuçlarını düşünmezler. Yaptıkları bazen öyle sonuçlara varır ki, hem çevresindekilere hem de kendilerine zarar verecek düzeye gelir. Ancak bir önemi yoktur, çünkü zaten hayatları boyunca korumayı amaçladıkları her ne ise o zaten güvendedir. Kitapta da Dorian'ın yaptığı hiçbir kötülükten, fiziksel olarak hiçbir günahtan etkilenmemesi, yara almaması anlatılmıştır. Ancak portresinde her seferinde daha çok iz kalmaktadır. Portre sadece yaşlanmakla kalmamakta, aynı zamanda çirkinleşmektedir. Dorian'ın yaşça büyüdüğü her yıl portredeki halinin Korkut 2 alnında başka bir kırışık oluşmaktadır. Bütün bunlardan çıkarılan sonuç da portredeki değişim Dorian'ın ruhsal olarak değişimini sembolize etmektedir. Fiziksel değişimler ve yaralar, gözle görülebildiği için insanlardan saklamak daha zordur. Göründüğünden ya da sanıldığından insanı daha az yıpratsa da her zaman göz önünde olduğu için insanı daha çok etkiler. Ruhsal ya da zihinsel değişimler ve yaralar ise gözle görülmediği için saklaması daha kolaydır, dışarıdan birisinin fark etmesi de daha güçtür. Fiziksel yaraların aksine, ruhsal ve zihinsel yaralar insanlara daha çok zarar verir. Sağlıklı düşünemeyip hissedemeyen bir insanın bulunduğu her davranış bir diğer sorunu tetikler ve diğer sorunları da telafi edilemeyecek seviyeye getirir. Asıl önemli olan ise; bu zihinsel ve ruhsal yaraların ortaya çıkmasını nasıl önleyeceğini insanın kendi kendine keşfedebilmesidir. Sahip oldukları değerleri koruma güdüsü her insanın sahip olması gereken bir güdüdür. Geliştirilmesi gereken ise, bu güdünün aşırıya kaçmayıp diğer sahip olduğu değerleri görmezden gelmemeyi insanın kendi kendine öğrenmesidir. Aksi takdirde, akıl ve ruh sağlını kaybetmeye kadar yol açabilecek duruma gelinebilmesi olası bir durumdur. Tıpkı Dorian'ın gençliği portrenin yapıldığı günkü gibi kalmaya devam etse bile, her ele aldığı davranıştan dolayı portresin, yani kendi ruhunun yıpranmaya devam etmesi gibi. Sahip olunan her değer, insanın yaşamını sağlıkla bir şekilde devam ettirebilmesi açısından önem taşır. Bu yüzden bu değerlerden sadece birine en önemli payı biçip diğerlerinin önemsememek insanın hayatında yapabileceği en büyük hatalardan biridir. Unutulmaması gereken şey; her değerin gelip geçici olabileceği ve hiçbir değerin vazgeçilmez olmadığıdır. Bunu vazgeçmeyi ve gelip geçici olmayı hazcılık yerine kabul etmek, her açıdan çok daha sağlıklı ve huzurlu bir hayata davetiye vermektedir.