Özgün Olma Sanatı

İnsanların çoğu kendilerini fotoğraflarda görmek ister. Yaşamaktan hoşnut olduğu o anlarını tabiri caizse ölümsüzleştirmek isterler. Daha sonra bu fotoğraflara dönüp baktıklarında o anları tekrar yaşamışcasına mutlu olurlar. Olması gereken de budur zaten. Fakat, bazıları da fotoğraflarda bulunmaktan memnun olmaz ve kamera arkasında durmayı tercih ederler. Bu insanlar için anıları ölümsüzleştirmek fotoğraflarda bulunmak değildir. Hatırlayınca yüzlerinde gülücüklerin açmasına sebep olan anıları hatırlatacak ögeler bulundurmak, o anıyı ölümsüzleştirmenin en basit yoludur onlara göre. İşte ben de böyle bir insanım. Nedendir bilmem ama fotoğraflarda bulunmak yerine o fotoğrafı çeken kişi olmayı daha çok isterim. Anılarımı kalıcı yapacak öge benim için bir fotoğraftır genellikle ama dediğim gibi o fotoğrafın içinde değil, aksine o fotoğrafın içinde olabilecekleri yöneten kişi olmaktır benim amacım. Kısacası, objektiflerin karşısında olmaktansa objektifin hemen arkasında durmayı daha çok arzularım. Bundan dolayı, fotoğraf çekmeye meraklandım ve hobilerim arasına fotoğraf çekmek de girdi. İnsanları, doğayı, mekanları yani bana o anları anımsatacak her şeyi fotoğraflamaktan zevk almaya başladım. Zevk vermekten daha da önemlisi, benim algı yeteneğimi geliştirmesi ve fotoğrafı çekmenin bana verdiği sabretme yeteneği ve huzur fotoğrafçılık sevdamı ikiye katladı. Dünyada sadece sizin fark ettiğiniz bir an olduğunu ve onu yalnızca sizin fotoğrafladığınızı düşünün. Ne kadar da heyecan verici değil mi? Orijinalliği, yani özgünlüğü, doruklarına kadar hissedebilirsiniz fotoğraf çekerken. Her ne kadar bir anı kaydetmek için bir deklanşör tuşunun yeterli olmasından dolayı ressamların ağır eleştirilerine maruz kalsa da fotoğrafçılık, o anı bulabilmek için gerekli muhteşem sezgisel yeteneği gerektirdiğinden başlı başına sanattır bana göre. Evet, fotoğraf çekmek için büyük bir idrak yeteneğinin gerekliliği yadsınamaz bir gerçektir. Fakat, bu sizin gözünüzü korkutmasın. Benim tecrübelerime göre bir anı, bir objeyi ya da bir mekanı görüntülemek algınızın sınırlarını zorlar ve bu da sizin bu işi yaptıkça daha çok gelişmenizi sağlar. Şunu diyebilirim ki ne kadar fotoğrafçılıkla uğraşırsanız o kadar çok algılama yeteneğiniz artar ve bunla orantılı olarak o kadar çok zevk alırsınız. Çünkü fotoğraf makinesi elime aldığımdan beri etrafımdaki objelere duyularımın daha çok açıldığını fark ettim ve bu da bana tarif edilemez bir zevk verdi. Betimlemek gerekirse, doğada tek başıma ve elimde bir fotoğraf makinesiyle geziyorsam işte o zaman adeta zaman duruyor ve çevremdeki her şeyi daha iyi algılamaya başlıyorum. Bir kuşun kanat çırpma sesini duymamdan bir yaprağın kımıldamasını görmeme kadar algıladığım, hissettiğim her şey beni benden alıyor. Bu yüzden fotoğraf çekmek benim için isteyerek yaptığım ve yapınca da hoşnut olduğum şeylerden biri. Bir kedinin verebileceği en güzel pozlardan birini yakalayabilmek için dakikalarca beklediğim gibi siz de hiç güzel bir anı kaydetmek için dakikalarca hatta saatlerce beklediniz mi? Ya da tam sabrınızın biteceği sırada yakaladığınız o elde etmesi zor olan an, size bütün sıkıntılarınızı bir anlığına unutturacak huzur verdi mi? Ben bir anı görüntüleyebilmek için saatlerce beklediğimi hatırlıyorum. Bir kuşun uçunca mükemmel bir poz verebileceğini düşündüğüm yere kanatlarını çırpa çırpa gelmesi için, bir kedinin asaletini doruklarına kadar gösterdiği bir pozunu yukarıdaki gibi yakalayabilmek için, bir kelebeğin en sevdiğim çiçeğe konup istediğim pozisyonda durması için ya da bir su damlasının bir türlü ayrılmak istemediği çeşmeden ayrılmasını ve güneşle mükemmel bir uyum oluşturması için saatlerce bekledim. Bazılarına sabrım yetmedi ve pes ettim, bazılarına ise sabrımın sınırlarını zorlayarak bekleyip güzel bir poz elde ettim. Sadece saatlerce izlenesi bir pozu değil, aynı zamanda bağımlısı olduğum huzuru buldum. Beni alıp başka dünyalara götürdü ve bu dünyaya ait ne kadar kötü şey varsa hepsini geride bıraktı bu huzur. İşte bu yüzdendir ki fotoğrafçılığı hobi olarak kabul etmemiz. Çünkü hobilerin asıl amacı kafamızdaki istenilmeyen bilgi yığının dağıtmaktır. Ben de kendimi ve içimdeki sıkıntıları bir anlığına unutturacak bu hobiye sıkı sıkı bağlandım. Evet, dediğim gibi, fotoğraf çekmek yetenek isteyen bir iş. Ama bu işin güzelliği, bu işi yapabilmemiz için gerekli olan yeteneği yine bu işten alabilmemiz. Özgün ve güzel olanı yakalayabilmenin ve bunun için ihtiyacımız olan duyu kabiliyetimizin kaynağı fotoğrafçılıktır. Bununla birlikte, fotoğrafçılık bir huzur kaynağıdır. Uğraşıldıkça daha çok huzur veren hobilerden biridir. Eğer böyle bir huzuru yaşamadıysanız ve yaşamak istiyorsanız, bence anı ölümsüzleştiren objektifi karşınızda görmek yerine, bize görebilmeyi, duyabilmeyi yani hissedebilmeyi öğreten objektifi elinize almanızı ve onu sonuna kadar hissetmenizi tavsiye ederim. Güzel anları yakalamak ve o anların verdiği huzura boğulmanız dileğiyle...