Arkamızdaki Görünmez Güç

Günler hızlıca akıp giderken fark etmeyiz bizi bu dünyada tutanın ne olduğunu. Neden ve nasıl bu görünmez yaşama savaşıyla mücadele ettiğimizi sorgulamayız. Sanki hep bizi burada tutan bir güç tam arkamızda bize destek veriyordur, görünmez bir şekilde tıpkı içinde bulunduğumuz savaş gibi. Eğer hiç fark etmediyseniz böyle bir gücün yanınızda olduğunu, onu kaybetme tehlikesiyle de karşı karşıya kalmamışsınızdır büyük ihtimalle. O güç en başında bize sessiz ve narin bir şekilde yaklaşırken ayrılmaya kalktığında fırtınaların kopmasına sebep olur. Çünkü onu oluşturan şey dünyadaki en kutsal şeylerin arasındadır bence: Farkında olmadan kazandığımız sevgi, yani yakınlarımızın desteği ve bizim kendimize has bulduğumuz kimliğimiz, herkesin bizim de fark edilmemizi sağlayan özelliklerimiz. Farkında olmadan kazandığımız sevgi aslında bir nevi yaşadığımız hayatın yönünü belirler. Dışarda bir yerlerde birileriyle bir bağ kurduğunuz zaman birbirinize farkında olmadan yaşam rehberi olmaya başlarsınız. Düşünün mesela hayatınızda bir sorunla karşılaştığınız zaman ilk olarak ne yaptığınızı. Ben ilk olarak bunu kendime en yakın hissettiğim insanlarla paylaşırım, sonra da onların tavsiyelerini alırım. Nasıl ki bir gezide bizi gezdiren rehberlerin söylediklerine güveniyorsam, yaşarken de sevdiğim insanların söylediklerine güvenerek hareket ederim. Sadece sorunlarınızı da değil, hayat görüşlerinizi de paylaşırsınız en yakınlarınızla. Hayatta doğru olduğunu düşündüğünüz şeyleri konuşur, onları gerçekleştirmek için birlikte hareket edersiniz. Mesela benim yaşımdaki bir insan için puslu bir görüntü olan gelecekten konuşmak, yakınlarıyla geleceğe dair hayaller kurmak, onları gerçekleştirmek için birlikte adım atmak yapılabilecek en muhtemel rehberlik yöntemlerindendir bu yaşam savaşında. Kimi zaman da o rehberler hayallerimizi gerçekleştirmemiz için bizi cesaretlendirerek ileriye doğru attığımız sağlam adımların dengede durmasına yardım ederler. Fakat hiç düşünmeyiz bir gün o insalardan kopabileceğimizi. Sanki hep orada durucaklardır, ya da aramızda hiçbir sorun oluşmayacak gibidir. Renksiz Tsukuri Tazaki'nin Hac Yılları adlı kitapta da Tsukuri Tazaki'nin en yakınlarının bir anda ondan uzaklaşmasının sebep olduğu yaşama isteğinin hızlı bir şekilde tükenmesi, o rehberlerin benim için de ne kadar önemli olduğunu hatırlattı bana. Tabii ki bu gücü tek başına yakınlarımızla aramızda oluşan sevgi oluşturmuyor. Bununla birlikte bizim bu dünyada edindiğimiz kimlik duygusu aslında bizi bir ağacın kökü gibi yaşama sımsıkı bağlayan en büyük güç bence. Siz de düşünmüşsünüzdür mutlaka sizi siz yapan asıl özelliklerinizin neler olduğunu. Mesela en çok neleri yapmaktan hoşlandığınız, ne için büyük bir tutkuyla ölesiye çaba harcadığınız, kendinizi bir ortamda nasıl ifade ettiğiniz, dışarıdan bakıldığında soğuk biri mi yoksa alaycı biri mi olduğunuz gibi daha birçok özellik... Fakat bazen bazılarımız bu kimlik kavramını kendi kafalarında daha başka bir yere oturtur ve kendi sahip oldukları bütün iyi özellikleri görmezden gelerek kendi kimlikleri yokmuşçasına zorlanarak hayata tutunmaya çalışırlar. Bu dünyada bir kimliğin olması için büyük işler ya da iyilikler yapmak zorunda olduklarını düşünürler, mucizelerin küçük ya da önemsiz gibi görülen davranışların birikimiyle ortaya çıktığını unutarak. Aslında ben de o insanlardan biriydim. Fakat Renksiz Tsukuri Tazaki'nin Hac Yılları'nı okuduktan sonra bu görüşüm biraz da olsa değişti. Kitapta kendini renksiz bir insan olarak gören Tsukuri Tazaki'nin daha sonra eski arkadaş grubundaki arkadaşlarının onu birleştirici görünmez bir güç olarak gördüklerini öğrenmesiyle ben de aslında kendi kimliğimi tekrar düzgün bir şekilde düşünmeye başladım. Bu düşünceler de diyebilirim ki eminim yaşayan her insan yazının en başında söylediğim görünmez gücü oluşturan elementlere sahiptir. Fakat önemli olan onların farkında olup, onları kaybetmemeye çalışmak olmalı bence. Bizi biz yapan insanlara önem verirken, bizi biz yapan özelliklerimizin de farkında olmalıyız ki bu yaşam mücadelesinde kendimizi biz baştan mağlup etmeyelim.