NOTALARIN VE SÖZLERİN CANLANMASI

Şarkı. Oldukça geniş anlama sahip bir kelime. Kulağımızın ulaştığı her yerde herhangi bir şarkıya rastlamak oldukça mümkün. Asıl zor olan şey, bunca şarkının arasında bestesiyle veya sözleriyle fark yaratanların arasında olabilmek. İşte bu yüzden her şarkıyı aynı kefeye koymak mümkün değil. Her ne kadar ''şarkı'' genel bir kelime olsa da kendini genelin içerisinden sıyıranları fark edebilmek gerekiyor. Bestesinin her notasında, sözlerinin her kelimesinde farklı bir anı, hüzün veya mutluluk barındıran şarkılar anında sıyrılıyor ve farklılıklarını hissettiriyor. İşte bu farklılıklar Beethoven'ı Beethoven, Mozart'ı Mozart ve daha birçok ismi ayrıcalıklı yapmayı sağlayan detaylar. Örneğin, Beethoven sağırdı. Bu durumun içerisinde yarattığı hüznü, acıyı belki de isyanı besteleriyle dile getirdi. Onun sağır ve besteci olması birçoğumuz için şaşılacak bir durumdu. Ancak o, kusuruna isyan niteliğinde hemen hemen hiç kimsenin başaramayacağı ve inanamayacağı bir şeyi yaparak besteci oldu. Belki de sağır olmasa bunca eseri hala ve muhtemelen yıllar sonra yeniden bestelenmeye, senfoni orkestralarının vazgeçilmez parçaları olmaya devam edemeyecekti. Mozart ise hasta karısı için ilaç bulmalı, para kazanmalı aynı zamanda da evinin geçimini üstlenmeliydi. İşte bu yüzden hiç durmadan besteliyor ve turnelere çıkıyordu. Hiçbir zaman besteleri ''işe yaramaz'' ya da ''beş para etmez'' olmadı. Çünkü o bestelerin içinde çektiği zorlukların hüznü, öfkesi belki de anıları saklıydı. Bu yüzden ne kadar hızlı bestelerse bestelesin, hala kendinden bahsettiren bir besteci olmayı başardı. Tıpkı bu iki isim gibi birçok bestecinin kendilerine ait anıları, hayat hikayeleri ve yaşamlarındaki zorlukları birçoğumuzdan daha fazla. Bunların hepsi tesadüf mü? Bence kesinlikle değil. Çünkü bu bestelerin kaynağı acının, hüznün ve öfkenin yarattığı tükenmişlik hissinin, kimi zaman ise mutluluğun vermiş olduğu coşkunluğun izleri. Bu bestelerin her biri bir yaşanmışlık, tükenmişlik, dibe vurmuşluk veya mutluluk taşıyor. Kimi zaman bestecilerin hayatlarındaki insanların nefesleri, cümleleri ve varlıkları onların bestelerini etkiliyor. Bu yüzden o bestelerin hiçbiri can sıkıntısından ve boşluktan yazılmıyor. Onların her biri bir yere, bir insana veya bir duyguya ait oluyor. Tıpkı Kazuo Ishiguro'nun Noktürnler: Müziğe ve Günbatımına Dair Öyküler kitabında besteleri, müzik aletlerini ve notaları farklı anılara bölmesi gibi o insanlarda bestelerini farklı anlara bölüyor. Onlar notaya can veriyor. Şarkı, müzik, beste ve nota gibi oldukça geniş anlamlara sahip kavramları yeniden yorumluyor. Eğer onlar notaya can vermeselerdi bunca yıldan sonra hala aramızda olmayı başarabilirler miydi? Ya da biz onların şarkılarını dinlediğimizde kendimizi dingin, uyuşmuş ve arınmış hissedebilir miydik? En önemlisi ise doymuşluk hissini ruhumuzun içinde bulabilir miydik? Kazuo Ishiguro'nun eseri gibi notalar Venedik'te, Güney İngiltere'de veya Londra'da farklı anıların ve hikayelerin kahramanları olabilecek kadar canlanabilirler miydi? Bunun yanında, beste her ne kadar geniş bir kavram olsa da her bestesi olana ''besteci'' demenin zor olduğu gibi her şarkısı olana ''şarkıcı'' demek oldukça zor. Tıpkı hayatlarında barındırdıkları duyguları notalarına yansıtmayı başarmış bu besteciler gibi hayatları boyunca karşılaşmış oldukları duyguları sözlerine yansıtmış şarkıcılar da saygı duyulmayı hak ediyor. Örneğin, Whitney Houston'un bir eseri olan ''I Will Always Love You'' dünya çapında yaygın bir üne sahip. Bunun nedeni şüphesiz ki bestesinin yanında şarkının sözleri ve bu sözlerin insanlara hissettirmiş oldukları. Bu insanlar, tıpkı notaları canlı birer varlıkmış haline getiren besteciler gibi şarkıların sözlerini ve bu sözlerin tınılarını yaşamla bütünleştirmeyi başarıyor. Sözlerin içerisinde acıyı, mutluluğu, hüznü ve yaşanmışlıkları başarılı bir şekilde taşıyabiliyor. Bu sayede bu duyguları insanlara yansıttıklarında insanlarda bir anda bu duygulara barınabiliyor. Mutluyken hüzne, hüzünlüyken mutluluğa geçiş yapabiliyor. İşte bu yüzden, şarkı ve beste gibi kavramları tek bir anlam içerisinde değerlendirmek zorunda olsak dahi; notalara can vermiş, sözleri ruha sahip varlıklar haline getirmiş insanları genellemenin içerisinden ayırmak gerekiyor.