Tüketim Empozesi

Bireylerin hem kendilerinden hem de toplumdan kaynaklanan sorunları vardır. Tüketim sorunu bu sorunların başında gelen sorunlardan biridir. Gerek reklamlar gerek de insanın sürü psikolojisine sahip olmasından faydalanarak markalar insanları, onlar farkında bile olmadan tek tip hale getiriyor. Tek tip insan olmak onların hem fiziksel görünüşlerinde hem de karakterlerinde bariz bir şekilde etkili oluyor. Aynı markaların aynı kıyafetlerini alıp, aynı şekilde tepkiler veren bu insanlar aynı zamanda toplumda zaman içinde oluşan güzellik algısına uymaya çalışıyor. Tüketimin empoze edilmesi ve bu empozenin sürmesi için en etkili başlangıcın çocuklar olduğunu bilen firmalar ve markalar uzun süredir özellikle kız çocuklarının ellerinden düşmeyen Barbie bebeklerinin görünüşlerinin asıl güzellik olduğunu çocukların bilinç altına kodladıklarından ergenlik yaşına gelen kızların saçlarını sarıya boyatması, mavi lens takması, hatta bazı insanların sırf Barbie'ye benzemek için bir dizi estetik ameliyat geçirmeyi göze alması kaçınılmaz oluyor. Sonucunda olduğu gibi güzel olduğunu kabul etmeyen, aynaya baktığında kendini beğenmeyen ve en önemlisi kendini sevmeyen insanların çoğunlukta olduğu bir dünyada yaşıyoruz artık. Bu insanların böyle hissetmesinin yani kendini sevmemesinin en büyük sebeplerinden biri de reklamlar. Reklamlar ile insanların çok kolay manipüle edildiğini bilindiğinden firmalar adeta reklam yarışındalar. Hangi firma daha uzun süren reklamlar yayınlatırsa ve ya billboardlara reklamları olursa satışları da ona paralel olarak artıyor. Satışlar arttıkça insanlar da çevrelerindekilerin o yiyecekleri, içecekleri ya da o kıyafetleri tükettiğini ya da kullandığını gördükçe kendileri de aynı şeylere sahip olmak istiyor ve bu süreç bu şekilde devam ederek gidiyor. Hatta ve hatta yemek yediği yer ile toplumdaki statüsünün belirlendiğini düşünen insanların da sayısı küçümsenemeyecek kadar çok. Sadece gençlerin değil yetişkinlerin de bu yarışın ve tüketim çılgınlığının içindeler. Günümüzde plaza insanı denilen bir kavram anlam kazandı. Giydikleri kıyafetlerin markalarından, içtikleri kahvelere, yedikleri restoranlardan kullandıkları dile kadar her şeyiyle birbirlerinin aynı olan bu plaza insanları insanlığın ne kadar robotlaştığının en güçlü kanıtlarından. Üretimin asla durmaması ve sürekli yeni ürünlerin piyasaya sürülmesinden dolayı insanlarda tüketim hastalığı baş gösterdi ve insanlar sahip olduklarıyla yetinememeye başladı. İsteyerek ve beğenerek aldıkları hiçbir ürünü yeterli görmeyerek hiç durmadan daha iyisine ve daha güzeline sahip olma yarışına girdiler. Bu aç gözlülük insanların hayatlarından dahi zevk alamamasına neden oldu. Tek tip insan olduklarının çoğunlukla farkında bile olmayan insanlar aslında gerçek kimliklerinin yitirdiğinden davranışlarının ve yaşadıkları kimlik karmaşasının farkında olamıyorlar. Çevremize baktığımızda kendi arkadaş çevremizde bu kimlik karmaşasındaki insanları görebiliyoruz. Eskiden tanıdığım ve karakterini, tepkilerini bildiğim birinin bir Barbie insana dönüşmesine tanık olduktan sonra bu olanların farkına varmaya başladım. Kahverengi saçlarını platin sarısına boyatıp ve mavi lens taktıktan sonra tabii dudaklarına silikon yaptırmayı bir gereklilik olarak görmüş. Aynı değişim kişiliği ve tepkilerinde de etkili olmuş tabii. Kısaca tamamen farklı bir insana dönüştürmüş kendini. Sonuç olarak bilinçli ya da bilinçsiz olarak bu etrafımızdaki tüketim hastalığına çekiliyoruz. Olduğumuzdan farklı görünmeye ve farklı davranmaya itiliyoruz. Bu etkileri tamamen durduramasak dahi en azından farkında olarak ve buna yönelik bilinç geliştirerek neye maruz kaldığımızı anlayabiliriz ve bu şekilde negatif etkileri azaltabiliriz. Olmadığımız biri gibi davranmak zorunda değiliz. Hiç kimse tek tip olmak zorunda değildir tüm insanlar farklılıklarıyla farklı renkleriyle güzeldir bu güzelliği muhafaza etmek için elimizden geleni yapmalıyız.