Empatiyle Çözülebilecek Bir Sorun: IRKÇILIK

Zaman ilerliyor, bilim ve teknoloji gelişiyor. Peki, insanlığa neler oluyor? Bu sorunun cevabını matematiksel olarak düşündüğümüzde seçeneklerimiz: a) Zaman, bilim ve teknolojide olduğu gibi doğru orantıyla gelişiyor. b) Gelişmenin aksine ters orantıyla geriliyor. c) Sabit oranla istikrarını koruyor. ... şeklinde olabilir. Hepimizin bu soruya cevabı farklı olabilir. Bazılarımız ''A'' şıkkını seçip bazı Batı ülkelerini örnek gösterebilir. Bazılarımız ise ''B'' şıkkını seçip sebebini başka ülkelerde arayabilir. Bana sorarsanız da cevabım ''C'' şıkkı olur. Çünkü her ne kadar ırkçılık sorunundan kaynaklanan şiddetin azaldığı bizlere gösterilse de aslında bazı toplumların zihniyetinde olması gereken derecede bir değişiklik olmamıştır. İnsanların ırkçılık hakkındaki sığ düşüncelerini değiştirmenin çözümünün eğitim ile bağlantılı olduğu savunulmasına rağmen aslında çözüm sadece insan olmayı gerektiriyor. Çünkü insan aslında bebekliğinden gelen ama kullanmayı çok tercih etmediği ve empati diye adlandırılan eşsiz bir yeteneğe sahiptir. Ne zaman insan insanı tam olarak anlayabilirse işte o zaman dünyadaki sosyal sorunların önüne geçilebilir ve dünya yaşanılabilecek bir yer haline gelebilir. Siyahilerin ve beyazların arasındaki çatışma dünyanın dört bir tarafında görülse de çoğumuzun aklına ilk önce Amerika gelir. Amerika'nın Sivil Savaş dönemi siyahiler için büyük bir önem taşımaktadır. Çünkü o dönemden sonra ırk ırktan üstündür düşüncesi yasal olarak geçerliliğini kaybedip siyahilere özgürlük vaat edilmiştir Empati yapmaktan bahsetmişken aynaya bakın ve bir siyahi olduğunuzu düşünün. Ağır şartlar altında çalışmaktan ellerinizde oluşan nasırları, giydiğiniz ince tabanlı bez ayakkabının sebep olduğu, ayak tabanlarınızda oluşan yaraları hayal edin. Her gün bu duruma katlanmak zorundasınız ve en küçük bir hata olasılığını bile aklınıza getiremiyorsunuz. Çünkü karşınızda oturan ağzında sigarasıyla elinden hiç düşürmediği, birçok kölenin kabusu olan kırbacı tutan adamın dikkatini çekmek istemiyorsunuz. Eğer o kişinin dikkatini çekerseniz sırtınızda kırbacın etkisiyle oluşacak olan acıya katlanmak yerine, kolay bir kaçış yolu gibi görülen ölümü tercih etmek zorunda kalabilirsiniz. Buna rağmen ölümü seçmek yerine gelecekte özgür olabileceğinizin hayalini kurup özgürlüğü dayanak noktanız olarak seçebilirsiniz. Bu dediklerimi yapamadıysanız ve aklınızda sorular oluştuysa bu soruların cevaplarını belki de 12 Yıllık Esaret filmi size bulmanız için yardımcı olabilir. 19. yüzyılın acı gerçeklerini bir kez daha gözler önüne seren, yürekleri tekrar burkan, acıları tazeleyen bu filmin herkes tarafından izlenilmesi gerekiyor. Çünkü empati yapmanız gereken kişi filmin ana karakteri olan Solomon Northup'tur. Geçmişinde özgür bir adam olan Northup çoğumuzun yapamayacağı gibi acıya ve ırkçı söylemlere katlanmıştır. Çünkü onun dayanak noktası ailesine kavuşabilmektir. Siyahilere uygulanan insanlık dışı muameleleri, eşitsizlikleri, adaletsizlikleri ve acımasızlıkları Northup'ın hayatını izleyerek öğrenebilirsiniz. Film bittikten sonra ayna karşısına geçip tekrar kendinizi siyahi olarak hayal edin ve aklınıza Solomon Northup'ın gözlerindeki korkuyu ve endişeyi getirin. Günümüzde hassasiyetliğini koruyan ırkçılık meselesi filmlere konu olurken birçok tartışmaya sebep olabiliyor. Mesela bu filmin Oskar ödülü alması filmin başarılı olmasından mı kaynaklı, yoksa filmin Oskar ödülüne layık görülmemesinin sebebinin ırkçılığa dayandırılmasından sonra oluşabilecek kargaşayı önlemek için mi? Bir beyazın siyahilerin esareti hakkında bir film yapmasının esas amacı geçmişte yapılan hataları telafi etmek ya da kendi tarihiyle yüzleşmek midir? Bu sorular tam olarak cevaplanamaz, çünkü toplumda düşünce ayrılıklarına sebep olabilecek türden güce sahiptir. Bu tartışmalardan çıkarılabilecek doğru sonuç ise ırkçılığın 21. yüzyılda olması gereken pozisyonda olmadığı, yani yok olmadığıdır. Her ne kadar ırkçılık temalı filmler polemiklere sebep olsa da izleyiciler üstünde inkar edilemez bir etkisi vardır. Bu filmlerle bir siyahi, bir beyazın gözünden olayları inceleyebiliyor aynı şekilde bir beyaz da olayı bir siyahinin gözünden izleyebiliyor. Böylece her iki taraf da empatiden mahrum kalmamış, karşı tarafı anlamış oluyor.