DİNLEMEYİ BİLMEYENLER

Her milletin kendine özel bazı davranışları, yerleşmiş tepkileri vardır. Bu anılır, özellikleriyle bilinir, gündeme gelirler. Kimi millet fazla misafirperverdir, kimisi daha soğuk, mesafelidir. Kimisi için çevrenin ne düşündüğü önemlidir, kimisinin de umurunda olmaz. Bizim milletin de spesifik özellikleri vardır bunlar gibi. Misafirperverizdir, küçüklerimizi, büyüklerimizi severiz, kimin ne dediğine öyle rahat kulak asamayız. Komşuluk, el alem ne der kavramı mühimdir bizim memleketimizde. Böyle sayabileceğim çok fazla özelliğimiz, bize has davranış vardır elbet ama bir tanesi vardır ki doğrudan bize özel diyebilirim; dinlemeyi bilmemek. Nasıl oluyor, nasıl başarıyoruz bilmiyorum ama bir insan nasıl dinlenir bilmiyoruz, beceremiyoruz. Öğretmemişler ülkece dinlemek nedir, yoksa biz mi öğrenememişiz anlamıyorum. Halbuki, daha çok küçük yaşlarda bile mi parmak kaldırmadan söze atlamak, birinin sözünü kesmek kötü bir şey olarak yansıtılmıştır okullarda. Büyüdükçe nedense unutuyoruz sanırım tüm bilgilerimizi, görgü kurallarımızı. Üstelik karşısında konuşan kişiyi dinlememek diğer ülkelerde tam anlamıyla kabalık, cahillik olarak görülür, fazlasıyla yadırganır. Terbiyesiyle övünen bizler için, eksi puandan ibaret bu durum ne yazık ki. En basitinden örnek vermem gerekirse, hangimiz bir arkadaşımız derdini, başından geçen bir olayı veya bir olay hakkındaki düşüncelerini anlatırken can kulağıyla dinliyoruz ki? Bırakın can kulağı ile dinlemeyi çoğu zaman göz teması bile kurmaya yeltenm iyoruz, o denli saygısız, mesafeli olmuşuz. İnsanları duymak, dinlemek, bir de onları düşünmek istemiyoruz millet olarak. Zaten kendi derdim, düşüncem bana yeter mantığı ile algılarımızı karşımızdakilere tamamıyla kapatıyoruz. bu durum iletişimde de k Tabi opukluklara sebep oluyor, karşımızdaki kişi ile ilişkimize set vuruyor, yanlış anlaşılmalara sebebiyet veriyor. Tıpkı Geliş filminde bahsedildiği gibi. Orada biraz daha fantastik bir durum var belki, daha farklı gözükebilir fakat bence ana tema aynı benim düşündüklerimle. Uzaydan, gezegenimize yardım etme amacıyla gelen uzaylılar farklı iletişim yollarına sahip oldukları insanlarla iletişim kuramıyor ve yanlış anlaşılmalar ortaya çıkıyor. Film bu yanlış için üzerine değ a da kimse gerçek anlamda onları dinlemiyor, hatta anlamalar iniyor. Orad ne duymak isterlerse onu duyuyorlar bir anlamda. Ana karakter ise farklı bir yol kendileri seçtiğinde, onları dinlemeye karar verdiğinde Dünya için her şey iyi anlamda değişmiş n şey de buydu sanırım. Çevreme baktığımda, kendim de oluyor. Filmde beni etkileye hil kimse birbirini dinlemiyor. Evde anne, babalarımız bile dinliyormuş gibi yapıyor kimi da Bizi gerçekten seven, önemseyen insanlar bile bunu yapıyor, düşünsenize! Hal zaman. nmediğimiz için kendi kabuğumuza çekiliyoruz. Daha çok böyle olunca, biz de dinle odamızakapanıyor, daha fazla sosyal medya hesaplarında zaman öldürüyor, insanlarla iletişim kuruyoruz. daha az Peki, bu durum ileride ne gibi şeylere yol açabilir, hiç düşündünüz mü? Bizinsanları dinlemezsek, onlar da bizden uzaklaşmayacaklar mı? Daha çok yalnız kalmamıza neden olmayacak mı tüm bunlar? Daha fazla depresif olmayacak mıyız? Ne konuşacağımız, ne dertlerimizi paylaşacağımız, ne güleceğimiz kimse kalmayacak etrafımızda ve eğer konuşacağımız kimse kalmazsa hayatın asıl tadı kaçar bana kalırsa. Bu yüzden, hani derler ya bir konuş iki dinle diye, aynen öyle yapmalıyız. Dinlemeyi biraz da olsun öğrenmeliyiz. Biliyorum, ülkece her şeyi biz biliyoruz, her şeyi biz söylemeliyiz ama biraz malıyız, başkalarının da doğru söyleyebileceğini, haklı olabileceğini düşünmeliyiz. da sus Başkalarına da şans tanımalı, onların da fikirlerini dinlemeye başlamalıyız. Yanlış anlaşılmalardan, iletişim kopukluklarından kaçabilmemizin tek yolu bu bence. Ben de daha çok dinlemeye başlamalıyım arkadaşlarımı, ailemi, çevremdekilerin düşüncelerini.