SAHİ, VEFA NEYDİ GERÇEKTEN?

Edebiyat tarihimizde kendine has bir çizgisi olan Haydar Ergülen bu sefer karşımıza farklı bir tarzla çıkıyor. Denemelerden oluşan bu derleme kitabında okuyuculara ''vefa'' kelimesinin anlamını sorgulatıyor, üstünde çokça düşündürtüyor. Haydar Ergülen, vefalı olmanın yolunun unutmaktan geçtiğinin sıkça altını çiziyor bu kitapta. Önce vefa kelimesinin anlamına bakalım. Eğer arama butonuna vefa yazarsanız size karşılık olarak ''sevgide bağlılık'' yazdığını görürsünüz. Benim için de ''vefa'' unutmak değil; aksine, hatırlamaktır, sevdiğimiz, değer verdiğimiz insanları unutmamak, onları yarı yolda bırakmamak, onlara değer verdiğimizi göstermektir.. Nedense vefa denilince benim aklıma hep unutulmaz Yeşilçam filmi Selvi Boylum Al Yazmalım gelir. Özellikle Asya'nın meşhur repliği, ''Sevgi neydi? Sevgi iyilikti, dostluktu, sevgi emekti...''. Bence burda sevgi kelimesini vefa ile değiştirebiliriz. Çünkü mesela benim aklıma büyüklerimizi de çağırıştırır vefa. Sanırım akrabalarım, ailem bende bu kadim duyguyu hep canlı tutmuştur. Ne babaannem ne de anneannemle aynı şehirde yaşıyoruz. Bu yüzden bayram günlerinde her zaman bir telefon merasimi olmuştur bizim evimizde. Sırayla büyükler aranır. Dedem de hep, ''canım torunum bizi unutmadın'' der. Mesela abim, telefonla konuşmayı hiç sevmez. Ayda yılda bir akrabalarımızı arar ama abim benim rol modellerimden biridir. Çünkü aslında sevgi dolu kocaman bir kalbi olduğunu biliyorum. Ama yine de eğer büyüklerimizi arayıp onları mutlu etmezsek, hallerini hatırlarını sormazsak işte bu vefasızlık olurdu bana göre. Sırf içinizden geldiği için, gerçekten sesini duymak için annenizi aradığınızda bile onu çok mutlu ettiğinizi siz de bilirsiniz. Hele bir de 'Seni çok özledim.' ya da herhangi bir sevgi sözcüğü ile hitap ettiğinizde bile onların sesindeki mutluluk kesinlikle paha biçilemez bir mutluluktur. Onların mutluluğunun kaynağı olmak;işte bu duyguyu hiçbir şeye değişmem. Vefa sadece hastalanmış arkadaşının başında bekleyip ona çorba yapmak, elli yıldır süren evlilikte hala ilk günkü gibi saygı ve sevgi beslemek, en basitinden özür dilemek, büyüklerimizi aramak ya da ''sevgi emekti'' deyip hayatının aşkını değil; ona zor zamanında kol kanat geren adamı seçen Asya değildir yalnızca. Bunlar her ne kadar önemli olsa da vefa göstermenin başka yolları da olabilir. Ben hayatım boyunca bana yapılan hiçbir iyiliği unutmadım ama kötülüğü unuttum mesela. Bu kötülükleri unutmak beni vefalı yapar mı? Sanırım Ergülen'in ne demek istediğini daha iyi anlıyorum şimdi. Kendimize yapılan kötülüğü unutmak bizi vefalı yapar mı bilmiyorum ama en azından daha iyi bir insan yapar. Ben vefasız insan kadar vefalı insan da gördüm şu kısacık yirmi yıllık hayatımda. Kaza yaptım, ayağımı sakatladım. Sonrasında ameliyat oldum ve uzun bir süre boyunca hastanede yattım. Hastaneye çiçekle gelen de oldu telefonla geçmiş olsun dileklerini ileten de. Benim yanımda olan insanları unutmadım, aklımın bir köşesine yazdım iyi ya da kötü ne zaman isterlerse onların yanında olmak için. Arayıp sormayan, geçmiş olsun demeyenleri de unuttum. Hiçbir şey olmamış gibi onlarla da arkadaşlığıma devam ettim. Belki de gerçek vefa budur. Belki de ben burda kendime karşı vefalı oluyorum. Tabii eğer insan kendine karşı vefalı olabilirse. Sanırım önemli olan da bu: insanın kendine karşı vefalı olması. Bazen de gösterdiğimiz vefanın karşılığını almadığımızı düşünebiliriz. Peki bu bizi kötü mü hissettirmeli?Yaptığımız iyilik her ne olursa olsun sırf karşılıksız diye bizi kötü hissettirmemeli. Bence eğer kötü hissediyorsak onun anlamı biz de vefalı değilmişiz olur. Peki vefa artık gerçekten de bir semt ismi mi sadece?Bir insanda bulunması gereken en önemli ve en erdemli özelliklerden biriyken, bugünlerde karşılaşmanın giderek biraz zorlaştığını, bu değere sahip olan kişinin kıymetinin bilinmesi gerektiğini, yürek üstünde tutulması gerektiğini söylüyor bazı insanlar. Başıma gelen şu talihsiz olaylardan sonra düşününce, benim için yalnızca bir semt adı değildir ''vefa''. Benden size bir tavsiye: Sizin için de olmasın.