KUTSAL ACI

'Ana' kavramıyla başlayan kutsal bir kadın figürü gün geçtikçe farklı sıfatlarla, değerlerle yüzleşiyor. Hepimiz farkındayız ki toplum modernleştikçe kadına olan saygı ve değer aksi yönde geriledi. Ve ne yazık ki bugün kadına karşı şiddette dünya genelinde ilk sıralarda yer aldığımız bir gerçek. Zehra İpşiroğlu, Tabular, Korkular ve Kadınlar kitabında Türkiye'de yaşanan onlarca acıdan yola çıkıyor ve farklı açılardan kaleme alıyor. Yazarın anlattığı gibi Türkiye'de on binlerce kadın aşağılanıyor, şiddete maruz kalıyor, tecavüze uğruyor ve daha onlarca farklı acı çekiyor. Bu yazıda Türkiye'deki onlarca farklı acıyı anlatan yazarın bir de anlatmadığı dünya genelinden gitmek istiyorum. Hayat, bütün canlılarda, her ne kadar anne gibi kutsal bir canlıyla başlasa da, insanoğlundaki değişen hayat şartları, kültürel zemin ve inançlar kadına karşı olan tutumu değiştiriyor. Kadın bir paspas gibi eziliyor, küçümseniyor, tatmin edici, cinsel bir obje gibi görülüyor ve öldürülüyor. Peki bunların nedenleri neler? Kimi zaman din, kimi zaman örf ve adetler, kimi zaman ise erkekteki ruhsal sorunlar kadına karşı şiddeti tetikliyor. Bazen de bu hatanın sebebi kadının kendisi oluyor. Anne figürünü şiddete susan ve hatta öven bir kişi olarak gören erkek çocuklar kendi eşlerini de dövüyor ve kız çocuklar dayağa maruz kalınca seslerini çıkarmıyor. Hatta bazen 'kayınvalide' sıfatıyla dayak atan erkekleri savunan ve dahası teşvik eden insanlarla da karşılaşılabiliyor. Ama her toplumda görülüyor ki eğitim bir insanın hayata bakış açısını tamamen değiştiren bir olgudur. Yani bir toplum ne kadar eğitilmiş olursa kadın o kadar özgür oluyor. Biraz da dünya genelindeki kadına şiddetten örnekler vermek istiyorum. İlk olarak kadın cinayetlerini ele alırsak, kadın kurbanların yüzde 70'i güvenip sevdiği insanlar, eşler ve sevgililer tarafından öldürülüyor. Sinir krizleri, cinsel istek ve daha ne denli sebepler yüzünden, yani bir hiç uğruna, öldürülen binlerce kadın var. Mısır'dan bir örnek; gösterici bir kadın polis tarafından şiddete maruz kalıp yarı çıplak bir şekilde sokaklarda sürüklenmişti. Afganistan'da kuzeninin eşinin tecavüzüne uğrayan Gülnaz ölüm korkusundan 'Tecavüzcümle evlenmek istiyorum' demişti. Töre korkusundan kaçmak için başka bir korku evine atlayan bir kadın... Orta Çağ'dan gelme bir alışkanlık var; kadın sünneti. Ya da genital sakatlama da diyebiliriz. Vajinanın bir kısmının ya da tamamının alınmasıyla olan bir insanlık ihlali yani. Ve günümüzde 125 milyondan fazla kız çocuğu ve kadın bu şiddete maruz kalmış durumda. Neden diye sorarsanız da cevap basit; din ve bekaret... Sağlık açısından yol açtığı hastalıkları bir kenara bırakın, genç kızlar ve kadınlar üzerindeki psikolojik etkisi tahrip edici derecede fazla. ABD'de, her 6 dakikada bir kadına tecavüz ediliyor, her yıl 2 milyon kadın sınır ötesi kadın ticaretinde kullanılıyor, Çin'de yılda 1 milyondan fazla kız çocuğu doğar doğmaz öldürülüyor basit bir matematikle kaybedilen kadın sayısı 40 milyon- ve Türkiye'de kadınlar %97 oranında şiddete maruz kalıyor. Açıkçası bu listenin sonu gelmez. Kadınlar bununla savaşmaktan da korkar oldu. Çünkü savaşsalar da yine 'kadın' deyip geçiliyor, ciddiye alınmıyor ve aşağılanıyorlar. Kocasından şiddet gören kadın ailesinin kollarına koşuyor ama karşılaştığı tek şey kapı duvar, tecavüze uğrayan genç kız onu tecavüzcüsüyle evlenmeye zorlayan, evlenmezse reddeden ailesi yüzünden kabuslarla boğuşuyor, çocuklarının önüne iki tabak yemek koyabilmek için patronunun psikolojik şiddetine, kimi zaman tacizine maruz kalıyor. Peki koşup yardım isteyecek yerleri var mı? Pek de olduğu söylenemez. Her bir köşede onları, bizi, beni bekleyen haksızlıkla, tacizle, korkuyla yüzleşmek zorunda kalıyoruz. Bununla yüzleşmeyi kabullenmek yerine savaşmayı öğrenmeliyiz.