Yaşayan Seçenekler

Hiç iki şey arasında kalıp, daha sonra seçiminizden pişmanlık duydunuz mu? Keşke bunları değil de o siyah ayakkabıları alsaydım, keşke dünkü davete gitmeseydim de evde otursaydım, keşke ona bundan bahsetmeseydim... Hepimizin keşke dediği şeyler vardır mutlaka. Seçimler. Seçimlerimizin hayatımızı şekillendirdiği doğrudur. Peki ya, seçmediklerimiz? Hayatımız süresince önümüze seçenekler koyuldu. Birini tercih etmemiz ve diğerinden vazgeçmemiz beklendi. Tercihlerimiz hayatımıza yön verirken, elimizin tersiyle ittiğimiz diğer seçeneklerin yok olduğu düşündük. "Ya öyle yapsaydım, ne olurdu?" sorusunun cevabının yalnızca bir tahminden ibaret olacağını düşündük. Ancak Paralel Evren filminde, işler bu şekilde yürümüyor. Filmde herkesin muhtemelen haberdar olduğu bir kavram söz konusu: "Paralel evren". Burada olan şey, bizden bağımsız dünyalar, bambaşka yaşantılar değil. Burada olan şey aslında tam anlamıyla biziz. Seçmediğimiz seçenekler, yapmadığımız işler ve onların sonucunda süregelen olaylar. Burada olan şey aslında bizim farklı tercihlerimizin yaşamı. Her ne kadar yok olup gideceklerini düşünsek de, önümüze çıkan her bir imkan ve seçenek, paralel evrenlerde yaşıyor. Çoklu evren teorisi, yaşadığımız evrene paralel olan birçok evren olduğunu öne sürüyor. "Paralel" kelimesinin amacı ise bu evrenlerin hiçbir zaman kesişmediğini açıkça belirtmektir. Bu paralel evrenler, kısaca özetlemek gerekirse, bizim evrenimizden farklı olan alternatif evrenler. Bir teoriye göre, karşılaştığımız her yol ayrımında her seçenek farklı bir gerçeklik oluşturuyor. Bu gerçekliklerin her biri ve devamı için yeni bir paralel evren oluşuyor. Başka bir görüşe göre, tercih doğrultusunda bir gerçeklik baskın çıkıyor. Diğer gerçeklikler ise çöküyor. Biz bu seçimi yapana kadar veya farkında olmadan yaptığımız bir seçimi fark edene kadar ise bu iki veya daha çok gerçeklik aynı anda var oluyor. Schrödinger'in kedisinde de olduğu gibi, biz kutuyu açana kadar kedi ölü ya da canlı olabilir, ancak kutu açılınca gerçekliklerin bazıları çökecektir ve yalnız tek bir gerçeklik baskın olacaktır. Diğer gerçeklik ise başka bir paralel evrende yaşanır. Paralel Evren adlı bu filmde ise en ilgi çekici kısım, gerçekliklerin hepsini görebilme şansları. Sakin bir toplantı, güzel bir akşam yemeği için buluşan bir arkadaş grubu, o gece dünyanın çok yakınından geçen bir kuyruklu yıldızın etkisi altında kalıyorlar. Bütün sokağın ışıkları gidince tek bir aydınlık ev görünüyor. Oraya geldiklerinde ise, kendileriyle karşılaşıyorlar. Bu gördükleri, kendilerinin paralel evrendeki yansımaları. Başlangıçta algılanması zor olur muhakkak, bazıları belki delirir, belki kaçar. Başına gelmeyen de bilmez tabi ki, ama ben kendimi farklı bir evrende görmeyi çok isterdim. Farklı tercihlerin beni nerelere getirebileceğini, bana neler katacağını veya benden neler alacağını... Çünkü yalnızca kendi fikirlerimin ve öngörülerimin doğrultusunda hareket ederim. Dışardan gelen etkiler genellikle seçimlerimi değiştirmez. Fikirlerim yalnızca kalbine, vicdanına ve düşüncelerine güvendiğim insanlara açıktır. İstemli ve kasıtlı olarak yaptığım bir şey değil bu. Bu nedenle çok merak ediyorum, ya yanlış düşünmüşsem? Ya güvendiğim ve fikir istediğim herkes yanlış düşünmüşse ve geride bıraktığım seçenekler bana daha güzel bir hayat sağlamışsa? Gizemli ve çok cezbedici olmasının dışında, açıkçası bunu gerçekten görmek ister miydim emin değilim. Belki de, hepimiz Schrödinger'in kutusundaki birer kediyiz. Biz, kedinin yaşama ihtimaliyiz. Yarı yarıya şansı olan iki ihtimalden biriyiz. Hayat boyunca yaptığımız her tercihte, bütün seçenekleri düşünüp tek tek analiz etme şansımız olmayacak. Bu nedenle, bırakalım da ihtimaller paralel evrende yaşasınlar. Çünkü seçimler bizi biz yaparlar, kendimizi en iyi hissettiğimiz, o an bizi en mutlu eden ya da en güvenli gelen tercih, en doğru olandır. Sonuçta kutuda iki ihtimal vardı ama biz canlı çıkmayı başardık