GENİŞLETİLMEYEN SINIRLAR

Sınırlarınızı hiç düşündünüz mü? Her doldurduğunuz yaşta daha da genişlettiğiniz sınırları... Belki biraz daha çaba harcasanız daha da genişleyebilecek olan sınırları... Bu sınırları sorgulamaya başlamam aniden gelen bir düşünce fırtınasıyla olmadı elbette. Geçenlerde okumaya başlayıp göz açıp kapayıncaya kadar bitirdiğim Oktay Tiryakioğlu'nun kaleminden çıkmış olan Fatih Sultan Mehmed Han kitabı ile sınırlarımızı sorgulamaya başladım. Bir çoğunuzun kafasında soru işaretleri oluşmuş olabilir, koskoca Fatih Sultan Mehmet ile kendi kişisel sınırlarımızın ne ilgisi var diye. Hemen soru işaretinize bir açıklık getireyim. Birçoğumuz çocukluğumuzdan beri Fatih Sultan Mehmet'in ihtişamını onun kahramanlıklarını dinleyerek büyümüşüzdür. Bunları dinleyerek büyümesek bile eğitim hayatımızın birçok alanında karşımıza çıkmıştır O ve yaptığı kahramanlıklar. Mesela günümüzde 19 yaşında bir gencin en fazla ne yapabileceğini düşünür ve onları küçümsemeye başlarız. Oysa Fatih Sultan Mehmet 19 yaşında gününü gün etmek yerine asırlardır neredeyse tüm Osmanlı padişahlarının hayali olan fethi gerçekleştirdi. İstanbul'un fethi ve daha birçok yaptığı olayı Oktay Tiryakioğlu'nun kaleminden okumak beni şu an ki hayatımı, sınırlarımı zorlamayı düşünmeye itti. Hepimizin birbirinden farklı, günlük olarak yerine getirdiğimiz ritüeller vardır. Kimimiz okula kimimiz işe gider ve günümüzün büyük bir kısmını oralarda geçiririz. Daha sonra evlerimize döner ve artık bağımlısı haline geldiğimiz televizyonlar karşısında günümüzü tamamlarız çoğu zaman. Bu kısır döngü aslında hayatımızı ne kadar boş geçirdiğimizin bir göstergesi. Ecdadımıza baktığımızda bizim yaşlarımızda neler başardıklarını hepimiz az çok biliyoruz. Onların bize bıraktıkları miraslara sahip çıkıp daha da ileri taşımak yerine günlerimizi anlamsız bir şekilde geçiriyoruz. Birçoğumuz kendini geliştirmek adına en ufak bir adım bile atmıyor tüm işlerde kolaya kaçma yollarını arıyoruz. Oysa farklı dallarda, sanatta, bilimde, tarihte, edebiyatta, felsefede bir şeyler araştırıp kendimizi her defasında bir adım ileriye taşısak, sınırlarımızı genişletip daha fazlası için kendimizi zorlasak belki de çok farklı bir hayatımız olurdu. Kendimizi geliştirme yolunda attığımız bir adım sadece bizi değil başta yakın çevremiz olmak üzere tüm dünyaya yapılan bir katkı olurdu. Belki de tüm dünyanın savaş ve acı yerine huzur ve mutlulukla kaplanmasını sağlayabilecek kadar büyük bir katkı... Öyle bir katkı ki dünya üzerinde aç ve susuz, hastalıklarla mücadele eden tek bir insanın kalmamasını sağlardı belki de. Canlarını kaybetme korkusu duymadan rahat ve huzurlu bir uykuya dalmasını sağlayabilirdik eğer tüm dünya olarak kendimizi güzel şeylerde geliştirmeye adasaydık. Öyle olsaydı eğer savaş nedir bilmezdik. Tartıştığımız tek konu sanat, edebiyat veya bilim üzerine olurdu o zaman. Böyle söyleyince kulağa çok güzel ama bir o kadar da imkansız gelse de ulaşılması çok da zor bir hayal değil aslında bu söylediklerim. Herkes kendini ilgi duyduğu bir alana adayıp o alanda kendini geliştirse, sınırlarını genişletse şu an ki durumumuzdan çok daha iyi bir durumda olurduk. Her yeni günümüzü bir şekilde geçiriyoruz. Ne yaptığımızı çok da umursamadan veya farkında varmadan bitiyor bir şekilde. Birçoğumuz geri dönüp de ben bugün ne yaptım, kendime ne fayda sağladım, sınırlarımı genişletebildim mi diye sorgulamıyor bile. En azından bir kere, yatmadan önce de olsa, gün boyunca ne yaptığımızı sorgulamalıyız bence. Ve herkes en azından ilgi duyduğu bir alanda kendini geliştirip sınırlarını zorlamalıdır. Eğer bunu tüm dünya insanları olarak yapmayı başarabilirsek dünya çok daha güzel bir yer olur, hayatlarımızda daha mutlu ve huzurlu geçer.