KARDEŞ KARDEŞİ NEDEN ÖTEKİLER?

Mersin'in en büyük ilçelerinden biri olan Tarsus'ta bütün bir ilkokul ve ortaokul hayatı geçirdim. 6 yaşında, Ağrı'dan geldikten sonra Tarsus'un havası gerçekten çok sıcak ve bunaltıcı gelmişti ve bunun üstüne bütün arkadaşlarımı hatta sevdiğim kız Yağmur'u da kaybetmiştim artık. 5 yaşında ne sevgili diyenler olabilir fakat kreşteki her öğle uyku saatlerinde onun yanında yatmak için kırk takla atardım. Tarsus'a geldiğimiz ilk gün eşyalarımızın taşındığını gördükçe haliyle ağlıyordum, tam o sırada benim yaşlarımda dümdüz saçlı hafif sarışın bir çocuk yanıma geldi ve ''üzülme, gel şurada oyuncakçı var gidip bakalım mı?'' dedi. Ses tonu biraz değişik bu çocuğun benim ağlamamdan etkilenip yardım etmeye çalışmasını hala unutamam. Adı Ferhat olan bu çocukla arkadaşlığımız o zaman başladı, anaokuluna beraber gittik ve en sonunda ilkokula kaydımızı yaptırdık. İçinde bir gram kötülük bulunmayan bu çocuk, nerde üzülen yalnız birisi varsa yardım ederdi ve derslerinde başarılı olduğu için de bütün öğretmenler tarafından sevilirdi. Hatta bir gün beden eğitimi dersinde okulun en şişman çocuklarından biri olan Tolga daha ders başlangıcında alt eşofmanının arka bölgesi yırtılınca biz bütün sınıf, her zaman yaptığımız gibi, ''Şişko, Tolga'' diye gülerek bağırdık. O anda, öğretmene fark ettirmeden, Ferhat kendi eşofmanı biraz yırttı ve öğretmene gidip ''Öğretmenim eşofmanım yırtıldı da bugün Tolga ile ben otursak olur mu?'' dedi ve izni aldı. Bütün gün Tolga ile kenarda oturup sohbet eden Ferhat'a karşı hayranlığım bir kat daha arttı. Bir gün gece yarısı Ferhat'ın babasının terzi dükkanının karşısında silah sesi geldi ve sese doğru koşan herkes yerde kanlarla yatan ölü adamı gördü. O anda babam beni ve kardeşimi annemle beraber eve gönderdi. Sonraki gün kahvaltıda annemle babam konuşurken duydum ki, dedesi gazi olan arada sırada bizimle futbol oynayan Mehmet abi öldürülmüş. Mehmet abinin babası, aşırı milliyetçi bir insan olan, Selami amcada öldürülme sırasında dükkanında bulunan Ferhat'ın babası olan Tekin amcayı suçlamış. Aynı Ferhat gibi babası da çok iyi kalpli bir insan ve bir karıncayı bile incittiğini görmediğim birisiydi, böyle bir şey yaptığına asla ihtimal veremedim. Ertesi hafta okula gittiğimde Ferhat'ın herkesle vedalaştığı gördüm, bana Ankara'ya taşındıklarını, artık buralarda kalamayacaklarını söyledi. 10 yaşında bir erkek çocuğu olarak bir hafta ağlamıştım o zamanlar. Neden gitmişlerdi? Bunun üzerine babamla annem karşıma oturdu ve Ferhat'ın ailesinin aslında Ermeni olduğunu, Tekin amcanın asıl adının Teotos hatta Ferhat'ın adının da Farhad olduğunu anlattılar. Ben bu söylenenlere karşı ''Ne olacak ha Teotos ha Tekin, Tekin amca kimseyi öldürmedi, öldürse hapse atılırdı zaten onlar niye gitti?'' diyordum. Bunun üzerine annemle babam tarihteki bazı Türk-Ermeni olaylarını anlattı fakat hala niye gittiklerini anlayamamıştım. Geçenlerde Bilkent'teki bir hocamın bana hediye ettiği Ankaralı Ermeniler Konuşuyor adlı kitabın kapağını açıp okumaya başlayınca, içinde en az elli tane Ferhat'ın yaşadıklarına benzer hikayeleri gördüm. Hala Ermeni insanların isimlerini dinlerini rahatça söylemediklerini, mahalledeki en ufak bir olayda bile bütün gözlerin büyük bir şüphe ile onların üzerine çevrildiğini okudum. Kamu kuruluşlarında görev verilmeyen bu insanlar öz ve öz bu ülkenin vatandaşları hatta bu ülkeye çoğu Türk'ten çok hizmet ettiklerini okudum. Okul, siyaset, serbest piyasa ve aklınıza gelebilecek her alanda negatif ayrımcılığa uğrayan bu insanların sürekli ezilip sürüldüğünü okudum. Ben okudukça aklıma o güzel insan Ferhat geldi, anılarımız geldi ve ağladım. Belki de bu yüzden Ferhat nerde ötekileşmiş kendi istemediği bir nedenden dolayı kenara atılmış, dışlanan mutsuz kimi gördüyse yardım etti, onlara arkadaş oldu. Dün Ferhat bugün bir başkası, her dışladığımız Ermeni aslında 1000 yıllık kardeşimiz.