YASAV! 1

Büşra Nur Yasav 21201348 Aslı Uçar 18 Kasım 2014 Dev Kız Okudukça sıradanlaşan yazılar misali yaşadıkça solan bir hayatın ortasında, tek başınalığın hikayesi bu. Bunların hepsi ne bir peri masalında ne de bir bilim kurgu lminde geçiyor. Hatta yaşayanının bir adı yok; bir kedisi bile. Küçükken Amelie izleyip Amelie olmaya karar vermiş, olağanüstü sıradan bir dev kız varmış sadece bir de devliğinin aksine küçük adımlarla değiştirmeye çalıştığı çevresi. Değiştirmek dedim de bu değişim öyle kolay olmuyormuş tabi ki. Zaten bu kız da bir süre sonra yorulmuş, kendini bırakmış. Parmakları sigara içmekten sararmış, saçları geceleri gözyaşlarıyla sulanmış; baktığınızda çorapları bile farklı olan aklı kör, üstü başı kül içerisindeki bu kız, üstüne üstlük bir de aşık olmuş. Her aşık gibi midesinde pervane olmuş kelebekler; yemekten içmekten kesilmiş. Bir de kül kokulu her gece sevdiğini düşünür, uyuyamaz olmuş. Fark edilmekmiş derdi her seven gibi. Tamam o devliğiyle farketmiş tabi insanlar. Bakmışlar ona hatta , ama gerçekten hiç kimse görememiş bu dev kızı. Zaten devliği de bir süre sonra sıradanlaşmış. İyice yalnızlaşmış. Rastgele bir günün, rastgele bir saatinde, kendini bir bankta otururken aynı halde buluvermiş. Hani olur ya anlık dahi olsa kendisine yabancılaşır insan, işte o yabancılaşmayla soğumuş kendisinden. Kendimi ben bile sevmiyorum, o nasıl sevsin diye düşünmüş ve söz vermiş tüm benliğiyle, değişeceğim diye. Önce görünürden başlamak gerekir demiş ve aramış bulmuş çoraplarının teklerini. Ve ağlamamış o gece sanki anormal olan buymuş gibi. Ertesi sabah kalktığında artık birbirinin aynı çorapları ve mordan ziyade lila rengi göz altı torbaları varmış. Bakmış kendisine, bu ufak değişiklik bile gözlerini parlatmış. Bir sonraki gün için ise hede kafasında çoktan belliymiş: üstünden külleri savurmak. Gün boyu uğraşmış kıyafetlerine sinen sigara küllerini temizlemek için, hatta ne giyeceğini de seçmiş ve yine sakin mi sakin bir uykuya dalmış. Kalbinde ertesi gün farklı olacağının huzuru ve sevdiğini rüyasında görebilme ihtimalinin heyecanı varmış. Otlu peynir kokusuyla uyandığı ertesi günün sabahı hemen giyinip aynaya baktığında ise hemen bir şeylerin farklı olduğunu farketmiş. TÜRKÇE 102YASAV! 2 Hayır sadece üstündekiler değilmiş değişen. Çenesini görebilmiş aynada. Daha önce hiç göremiyormuş ki bu aynada yüzünü. Kısalmış mı? Olayın şokuyla hemen eline bir mezura alıp ölçmeye çalışmış kendini. Parmakları suda kaynayan bir yumurta ritmiyle dans ederken heyecandan, bilmem kaçıncı denemesinde nihayete ermiş bütün özlemi. Tahminlerine göre üç santim kısalmış. Onun haberi yokmuş ama gerçekte beş santimmiş giden. Kısalmasının nedeni beyninin ücra bir köşesinde kendine büyük bir bilinmezlikle güzel bir yer edinirken, o önceliğini değiştirmemiş: büyük değişim kararını son hızla uygulamaya devam edecekmiş. Saçlarını değiştirdiği günün ertesinde aynada ağzını hatta burnunun ucunu da görebilmiş. O an kafasında moloto ar çakmış: Anlamış ki bu değişikliklermiş boyunu kısaltan. Sen misin bunu öğrenen misali makyaj yapmış, iki santim eksilmiş. Yeni bir çanta ile üç santim gitmiş. Artık aynada kendisi görebiliyormuş. Üstelik sadece dışındaki değişiklerle de kısalmıyormuş boyu. Yalan söylemiş durduk yere kısalmış, dedikodu yapmış kısalmış. Sevdiğimin yanındaki kızlardan bir farkım yok, beni de sevebilir öyleyse diye avutmuş kendini. Fakat daha gitmesi gereken dört santim varmış; muhteşem olabilmek için son dört santim... Nasıl kısalacağını bilmez halde gitmiş okuluna, göz ucuyla kendisine benzettiği birkaç kişinin yanına oturmuş ürkekçe. Ders geçtikçe, farkına bile varmamış onlara nasıl uyum sağladığının. Nihayetinde kendini, hangi kremleri kullandığından başlayıp da çantasını bilmem kaç liraya aldığını; gözlüklerini nasıl getirttiğinden tutup da kemerinin aynısının sahtesini nasıl gördüğünü ve bunun ne kadar iğrenç göründüğünden bahsederken, üstüne üstlük bundan değişik bir zevk alırken bulmuş. Görev tamamlanmış. O günün gecesinde ise ertesi güne muhteşem olarak başlayacak olmasının sevinciyle yatağa girmiş. Amelie olacak olmanın bir anlamı yokmuş artık onun için. Klasik bir vicdan azabıyla da dolmamış içi. Onu, o yapan değerlerden bu kadar çabuk vazgeçebilmenin, farklı olacağım derken sıradanlaşmanın üzüntüsü ise hiç yokmuş. Zira azıcık dahi bu duygular oluşsaymış içinde, bu yazı artık bir masal olurmuş. TÜRKÇE 102