UÇAN ANILAR

Hayatı acılar içinde geçmiş bir ressam: Frida Kahlo. Deli dolu bir sanat öğrencisinin trafik kazasıyla nasıl hayatının karardığını anlatarak başlıyor film. Attığı kahkahalar zamanla acı çığlıklarına dönüşüyor. Aylar boyunca durmadan ameliyatlara giren, ailesinin gözü önünde çürüyen bir genç kız. Fakat zamanla bir umut ışığı görüyor. Eline fırçayı alıp başka dünyalara yelken açıyor. Hepimiz kendi acılarımızdan kaçmak için bir şeylere sığınırız. Zamanla acıyı ya unuturuz ya da daha iyi hatırlarız. İstediğimiz noktaya vardığımızda, o acıyı bir anı olarak hatırlamaya başladığımız an değişir her şey. Bir zamanlar içimizi kemiren, soğuk terler döktüren, kara bulutlarla üstümüzde gezen düşünceler uçar gider uzaklara bir yel kalır geride sadece. Ve artık sadece o yaşadığımız kötü günler bizim birer anımız haline gelir her zaman olduğu gibi sadece biz onları hatırlamak istediğimiz zaman aklımıza gelirler ve bizi önceden yaptıkları gibi artık acıtmamaya başlarlar. Bunun olmasını sadece biz kendimiz sağlayabiliriz. Biz ne kadar güçlü olursak o kadar tutunabiliriz hayata. Tıpkı ünlü bir şairin söylediği gibi " yaşıyorsak ve hala nefes alıyorsak umut var demektir." İşte bu düşünceyle hayata tutunabilmek her zaman insanı daha ileriye ve hayallerinin de ötesine götürebilir. Bizi değiştiren ve bizi daima ileriye taşıyacak olan umut her insanda vardır aslında biraz da olsa. Bazıları bunu çok derinde hisseder. Sürekli bu yönde hissetmek ister ve her zaman hayallerini gerçekleştirebilirler zorda olsa bunu yapabilirler. Her zaman olumluyu görmeye çalışan ve hayatı zorluklarıyla kabul edip onu değiştirmeden sevmeye çalışan insanlardır onlar. Fakat bazıları ise kendi karamsar dünyalarında o kadar boğulmuşlardır ki bu karamsarlıkta önlerine çıkan bazı hayati önem taşıyan iyi fırsatları bile ellerinden kaçırırlar ve sonra dünyanın ne kadar kötü ve ne kadar adaletsiz olduğundan bahsederler. Dünya aslında herkese adaletli davranır ama bunu yeterli seviyede yapar ve eğer bu yeterli seviyenin bir yerinde hayattan bir tutam umut ışığı alamazsanız işte o zaman hayat size adaletsiz değil siz kendinize adaletsiz davranmış olursunuz. İnsan hayatının her anında olmasa da bir şekilde hayattan bir tutam umut ışığı bulabilmiştir ya da bu umudu kendi içinde bulup onu filizlendirmeyi bir şekilde de olsa başarmıştır. Ve bütün yaşanmışlıklarını geride bırakıp önündeki güzel zamanlara yelken açmıştır. İşte tam bu zamanlarda insan hayattan zevk almaya ve hayatı deli dolu yaşamaya başlarken istemeden de olsa beklenmedik kötü sürprizlerle karşılaşmıştır ve her seferinde daha da mutlu tepki vermeyi başarmıştır çünkü bir kez hayat size umut ışığı verdiği zaman , artık bir başka umut ışığının daha sizi beklediğini ve er ya da geç ya sizin ona ya da onun size ulaşacağını biliyorsunuzdur. Hayat bu yönde adaletlidir aslında size ya da başka insanlara umut ışığını kesin çizgilerle göstermez ya da bir şekilde rüyalarda görülemez nasıl çıkılacağı karanlıktan aydınlığa. Bunu yalnızca hayatın size yaşattığı acılara dayanmayı öğrendiğinizde anlayabilirsiniz. Tam da bu noktada hayat herkesin önüne eşit kart serer. Siz kendi dertlerinizin içinde boğulmadan hayatta kalmaya çalışırken, başkalarının da bu acılara bir şekilde katlandığını ya da katlanıyor olduğunu düşünürsünüz ve ya düşünmek istersiniz. Hayatın adaletli davrandığı nokta burasıdır, siz düşünürsünüz ya da düşünmek istersiniz ama gerçekten de her insan hayatında bazı zamanlarında sanki dertlerinin hiçbir zaman son bulmayacağını düşünmüştür. Hayat her zaman aksilikler yaratmıştır bütün insanlığa. Önemli olan senin çıkaracağın sonuçtur. İnsan yaşadığı bu olaylardan ders alarak artık daha güçlü , daha bilinçli ve hayatı daha çok seven birine dönüşmüştür.