BENİM MASALIM

Birçoğumuz, belki ben de dahil, değerlerimizi unutmuş bir şekilde yaşıyoruz. O kadar alışmışız ki gündelik hayatın getirdiklerine, bazen oturup düşünme fırsatı bulamıyoruz bile. Bulmak istemiyoruz da denebilir. Kaçımız eline kahvesini alıp kitapların o büyülü dünyasına dalabiliyor? Yoğun ve dolu dolu yaşayan biri olarak, bazen kendimi evime kapatıp zihnimi dinlendirme ve düşünme ihtiyacı hissediyorum. Ne yaptım, neler yapıyorum ve neler yapacağım? Bunu yapmadığım zamanlarda ise bir süre sonra kendimi boşlukta ve ne için çabaladığımı bilmeden bulabiliyorum. Kendimize zaman ayırıp dinlenmenin yanı sıra, gezdiğimiz ya da gördüğümüz her hangi bir yer bile bize bu sorgulamayı yaşatabilir. Benim de en son seyahatimden öğrendiğim çok şey var. Kendi dünyanızdan çıkıp başka dünyaların kapılarını çalıp onlara misafir olmak, farklı zaman dilimlerinde gezinmek ve bambaşka hayatlara rastlamak... Sadece kendi inancıyla kalmayıp farklı inançlarla tanışmak ya da kendi sanatçılarından sonra yabancı sanatçıların da eserlerini keşfetmek, başka tarihsel hikayelere göz atmak ve öğrenmek insanın kendisine katabileceği en güzel şeylerden biri. Her bir kapıda ve her bir durakta bir başka gözümüzün daha açıldığını fark ederiz. Söylenendense ağaçları mavigökyüzünü yeşil görebiliriz. Çünkü artık öğretilen ile işimiz kalmamıştır. Artık dünyaya farklı baktığımızı, yorumladığımızı anladığımız zamanda düşünmeyi öğrenmişiz demektir. Masallar da bu yüzden yok mudur zaten? Birçok bilmeceyle bizi yalnız bırakırlar ve hayal dünyamızın sınırlarını zorlarlar. Alışılmışın dışına çıkabilmek ve böylece insanlarda algı uyandırabilmek, onları düşünmeye itebilmek sandığımız kadar da kolay değil aslında. Fakat günümüzde sanata yani, müzelere ve sergilere artan ilgi ile büyük küçük herkes orijinali bulmaya ve özgün olmaya çalışıyor. Bu ilgi de biraz olsun onlara düşünme, sorgulama fırsatı verebiliyor. Robert Therrien, alışılmamış boyutlardaki masa ve sandalyelerle farklılığı yakalamış, The Broad müzesini gezen herkeste ilgi uyandırmış ve herkese farklı bakış açıları kazandırmıştır. Düşünmeye ve anlamaya teşvik eden bu eser, beni de oldukça etkiledi. Neden derseniz eğer, her gün gördüğümden farklı boyutlardaki bir eşya ile karşı karşıyaydım. Fakat bu sefer masanın üstünde yemek yemek veya sandalyede oturmak yerine altında yürüme fırsatı bulmuştum. Bu, birçoğumuza anlamsız ve basit gelebilir. Ancak anlatılmak istenen ise her sanat eserinde olduğu gibi kişiden kişiye değişir. Bende de öyle oldu. Hayatımızın her anında, etrafımızda birçok objeyle karşılaşırız ve bu objelerle yaşarız. Günlük hayatımızda evimizde kullanırız veya yanımızda taşırız. Her biri bizim için yardımcı ve günlük hayatımızı kolaylaştıran objelerdir. Peki biz bu objeleri hangi açılardan görüyoruz? Bana sorarsanız, hepsinin farklı anlamları, çağrışımları ve bize anımsattıkları vardır. Ben bir bardağın dolu kısmını önemsiyorsam başka biri boş kısmıyla ilgilenebilir. Objeler bize, biz fark etmeden birçok bakış açısı ve algı katabiliyor. Örneğin; büyük veya küçük olabilirler fakat büyük olan da küçük olan da aynı algıyı uyandırabilir hatta daha fazlasını ifade edebilir bizlere. Büyük boyuttaki masa ve saldalyeler de bende farkındalık oluşturdu. Her bireyin kendi bakış açısı ve yorum gücüne göre değişen bu objeler özellikle çocuklarda hayat bulur. Onların hayal gücü ve bakış açılarıyla büyür, küçülür ve hatta uçarlar. Sorgulamak, anlamaya çalışmak pek onlara göre değildir. Etraflarındaki eşyalara daha yakından bakmayı tercih edip dokunurlar, sıkarlar ve hatta bazen ısırırlar. Onlar için sınır yoktur. Bu devasa boyutlardaki masa ve saldalyelerle ben de böyle hissettim. Küçüktüm bu sefer bir çocuk gibi. İşler değişmişti. Sanki insanların cüce olduğu, evlerin ve ağaçların çok büyük olduğu bir masaldaydım. Çocukların evlerinde koltukların altına girip, dolapların arkalarına saklanmaları gibi ben de, benden oldukça büyük bir masanın altında yürüyebiliyordum. Bana özgürlük hissi veren bu eserle birlikte ben de kendimi bulmuş oldum. Hayata farklı açılardan ve geniş bakabilmeyi öğrendim. Yukarıdaki fotoğraf da benim gerçek hayattaki masalımdan bir kare.