OLAĞANÜSTÜ BİR GECEDE KENDİNİ KEŞFETMEK

Uzun süredir yeni ve farklı hikayelerden oluşan kitapların arasında raflarda yerini alan ve isminden değişik onlarca senaryolar hayal ettiğim bir kitaptı Olağanüstü Bir Gece. Aldım, okudum ve yenilendim. Belki de hayatımın dönüm noktası olan olaylarını hatırladım. Tıpkı kitaptaki kahramanımız gibi benim için devrim yaratabilecek güçteki sahip olduğum şeylerin ve yapabileceklerimin farkına vardım. Kendimi küçük şeylerle nasıl mutlu edebileceğimi, alışılmışın dışına çıkarak kendim ile ilgili yeni şeyler keşfedebileceğimi anladım. Kitaptaki kahramanımız Baron Friedrich Michael von R. sadece kendine eskiden beri dayatılmış, alıştırılmış ve aynı zamanda sınırlı olan hayata uyum sağlamaya çalıştığında ve de kendisi gibi aynı çevreden olan insanlara onların davranışları gibi duygusuzca ve bir zorunlulukla, kendi tabiri ile ''pistonların üstünde duygusuzca kayan ve kendi etrafında kibirle dönen o büyük mekanizmada sessizce çalışan bir çark'' gibi davranarak karşılık verdiğinde ne kadar da hepimizin aynı konumda olduğunu hissettim. Nasıl sıradanız hepimiz, nasıl da alışılmışın dışına çıkarak ve farklı davranarak yaşamaya korkak! İlk sayfalarda normal bir hayat yaşamaktan neşesiz, hiçbir olayın kendinde bir etki yaratmadığı ve bir duygu hissettirmediği hale gelen Baron Friedrich Michael von R. , aslında yaşadığı tesadüflerle kendi iradesinin elinden ipleri alıp büyülü bir şekilde savrulurken hepimizin ihtiyacı olduğu aydınlanmayı yaşadı kendi içinde olağanüstü bir gecede. Hiçbirimiz merak etmiyor muyuz eğer yapmamızın kendi çevremizdekiler tarafından ''kötü'' olduğu düşünülen davranışları yaptığımızda nasıl hissedeceğimizi? Belki de ''İşte ben buyum, bunları yapmak bana uygun'' diyebilecek olma ihtimalimizi? Ya da kendimiz için doğru olanın herkesçe yanlış kabul edilen olanı fark etme ihtimalimizi? Başkahramanımız gibi cesaret edip kendimizi tesadüf rüzgarlarının akışına bırakarak, yapmadığımız şeyleri yaparak ve alışılmışın dışına çıkarak belki de varacağız o gerçek benliklerimize. Düşündüğümüz zaman kendimizi tam anlamıyla tanıyamıyoruz ve üstüne başka insanların dedikleri ile, onayladıkları ile yaşıyoruz. Sürekli çevremiz gibi olmaya çalışıyoruz ve bu yüzden de çizgilerin ötesini bilemiyoruz döneme göre çok elit, düzgün ve asil bir beyefendi sayılan Baron Friedrich Michael von R.'nin ilk defa kendinden maddi ve manevi açıdan daha yoksun insanların yanına gittiğinde yaşadığı bocalama, yanlış anlaşılma korkusu ve ne diyeceğini bilememe çaresizliği de alıştığı çizginin dışına çıkmış olmanın bir tezahürü değil midir? Hayatı boyunca çevresindeki resmi ve elit sayılan insanlarla sıradan ve alışılagelmiş kalıplarla konuşmaya ve anlaşılmaya alışmış Baron Friedrich Michael von R.. Ne kadar da mutlu hisseder kendini onların arasına katılınca, ne kadar da samimi bulur o çevreyi kendisininkiyle kıyasladığında. Yine de hissettiği samimiyet, içindeki anlamsız ve karşı konulmaz yalnızlığın kök salmasına engel olamaz. Bizler de onun gibi kendi çevremizdeki şeylere alıştığımızda, belli kalıplar çerçevesinde davranmaya çalıştığımızda çok farklı ortamlarda yaşayan insanlarla iletişim kurmakta zorlanıyoruz. Baron Friedrich Michael von R. kitabın son sayfalarında insanlara onları mutlu edecek bir şey verdiğinde ya da yaptığında kendini rahatlamış, hiç olmadığı kadar huzurlu ve dünyaya ait hissetmeye başlar. Her şeyin farkına vardığımızda mutu etmek ne kadar da kolaydır aslında ve dahi yaşanan mutluluklarla kendini bir şeye ait hissedebilmek... Küçücük bir şeyle büyük mutluluklar yaratabileceğimizi ve insanları mutlu etmenin bir yansımayla bizleri de mutlu edeceğini fark etmenin de asıl benliğimizi bulurken yeri büyük. Baron Friedrich Michael von R.'de de hissettiğim gibi eğer kendi kişiliğimizi keşfedebilirsek yanında sanki yeniden doğmuşçasına bir sürü şeyin yeni hislerimizin, duygularımızın ve zevklerimizin de yenilendiğini ve özünü bulduklarını gözlemleyebiliriz. Daima kendimizi aramalıyız, belki hiç tanımadığımız insanların içinde, belki yapılması yanlış diye düşündüğümüz şeyleri ya da insanları mutlu edecek küçük şeyleri yaparken. Yeter ki kendimizi bulup her gün yaşamdan zevk alalım ve duygusuzlaşarak sıradan bir insan olma ihtimalimizi yok edelim. Belki olağanüstü bir gecede biz de kişiliğimizi tam anlamıyla bularak aydınlatabiliriz hayatlarımızı.