VE SİSİFOS SÖYLENİ

En sevdAiğLiBmE RyaTz aCrAınM eUnS s, eUvYdUiğMimS UkZitLaUbıKyl a ilgili bir yazıya bu he y ecanımla ve de ke lime sınırım varken nasıl en iyi şekildebaşlayabilirim hiç iliyorum ki kitabın genelini anlatsam onl sayfa çıkar bu yüzden ilk deneme olan (cid:494) bir fikrim yok. Bduracağımasılyazılar olacak. Başlamadana örncac e ufak bir not düşmemde de bir (cid:494)(cid:495)Uyumsuz İnsan(cid:495)(cid:495) (cid:495)Sisifos Söyleni(cid:495)(cid:495) ofalyanda olacak: Bu kitabıi loek suoyna nd ebnineme yea kın kişinin intihar ettbieğni simöy ülstünde ile tanışmamın asla tesadüf olmadığını her zaman bir şekilde ikimizin kesişmiş olduğunu düşündüm. İzin verin anlatayıemn:i rO. n birinci sınıfta f eClasmefues d ersiyle hayatımda ilk kez felsefeyle tan, ıştım. ebvernelen dkeo nuşmasa da, beni o kadar etkilemişti ki forumlarda olsun sözlüklerde ne varsa okumaya başladım fHeelsgeefle, yreü yaaçmılaan g irip kapım oldu. Ardından felsefenin kollarını inceledikçe de asıl ilgimi çeken tek bir okolslu onl dounğuunnlau iglgöirldi üm: gzistabnus diyaa bliezmniem g irişim (cid:495)ın ve araştırmanızı sağlare, gbzui sstaaynesdiyea Cliazmmu. sE(cid:495)yü keşfetmem de çok uzu inse s Süarrmteedi. Akıl Çağı Nasıl her iSlea rotlrdeu h. aByirr ainnsı andan çoilke ebtakşillaern bmeenk d seiz binir o Cnaum duash haa dyar amne ardaaky eı tomlaernaikz i ile başlamıştım. Odoksan sayfanın bitiminde Bulantı kelimeyi düşünmekten başka kitap okuyamamıştım, neydi bu (cid:494) Yabancı tOa bbiiir khia ftalık süre ise dayımdan ge len telefonlason bulmuştui, s(cid:494)(cid:494)eC banirb hearfkt, a b tue k bir Uyumsuz İnsan(cid:495) kşam Londra(cid:495)dan dönüyorum istediğin bir şey var mı?(cid:495)(cid:495) Neden başka bir şey ? bilmiyorum, ağzımdan şu çıkmıştı (cid:494)Kitap, a istemedEirmte hsia glaü n ziyaret bahanesiyle kitabkıe alilmmealyear gidip elim, e aldığTımhe gMibyit h of Sisyphus.(cid:495) onlardaki o dama koşarak kapımı kilitlemiştim. Ozamana kadar hep iyi İngilizce bildiğimi düşünürdüm ancakakşam olup telefonumun şarj bitiş sesini de duyduğumdadört saat geçmiş olduğunu fark ettim . Kaldığım sayfaya baktım, Kitaptan bir şey an lamış mıydım? O da şüphel aylarımı bu kitaba verebilirdim yuiğrrmaşiyınd is.. o. n undaikinci ayın bitmesine bir gün kalakitabı ik. a Apalltathımta. n S yoanzr asında tatilindişeiymdiomto dbeü se atlayıp , verdim de. Her gşüun a sna atlerce yazdığım tarihine bakıyorum, iki eylülde başlayıp o n altısında bitirmişim altına idsae (cid:494)i(cid:495)lAkl lah(cid:495)ım !(cid:495)(cid:495) diye not düşmbiür şdüem T. üKriktaçebsı iknai paalmttıağyıma g zitammeakn oisldeu h, iç aklımüsdtaünn e çıkmıyor, odamın her yanında kitaptan çıkardığım notlar ya da çevirmeye alıştığım bazı cümleler asılıydı abah onları rüyamda görm üş olarakkalkıp akşam onlardan anlam çıkartmaya çalışırken uyuyakalıyordum. Allah(cid:495)ım ben ç müydüm? Değilsem bile . n Seden öyle olduğuma emindim? Pinda ros(cid:495)un (cid:494)(cid:495)Ruhum, ölümsüz yaşamın ardından koşma, olanaklar alanını tüketmeye bak.(cid:495)(cid:495) absürt bana bağırıyordu. Tekrar kitabı açtımve Sisifos(cid:495)u yeniden sözü zihnimin içinden okudum(cid:494)(cid:495), Tanrılar, Sisifos(cid:495)u bir kayayı durmamacasına bir dağın tepesine yuvarlayıp çıkartmaya mahkum etmişlerdi; Sisifos kayayı tepe ye kadar getirecek, kaya tepeye gelince kendi ağırlığıyla yeniden aşağı düşecekti. Yararsız ve umutsuz çabadan daha korkunç bir ceza olmadığını düşünmüşlerdi, o kadar da haksız sayılmazlardı. Bu (cid:494)trajik(cid:495) ise, kahraman bilinçli olduğu içindir. Gerçekten de, her adımda başarma umuduyla desteklenseydi, neden kederli olacaktı? Bugünün işçisi yaşamının tüm günlerinde aynı işlerde çalışır, bu yazgı da uyumsuzlukta bundan aşağı kalmaz. Ama ancak bilinçli olduğu ender anlarda (cid:494)trajik(cid:495)tir. Sisifos, tanrıların paryası, güçsüz ve ayaklanmış Sisifos, düşkün durumunun tüm engiliğini bilir, inişi sırasında da bunu düşünür. Bunalımını oluşturan açık görüşlülük aynı zamanda yengisini de tüketir. Horgörünün aşamadığı yazgı yoktur. Buna rağmen Sisifos(cid:495)u mak gerekir çünkü farkındadır çünkü tepelere doğru bilinçlice mutlu olarak tasarla tek başına didinmek bile bir insan yüreğini doldurmaya yeter.(cid:495)(cid:495) Her sabah sekizde kalkıp okula gidiyor ve bunu son on üç yıldır tekrarlıyordum. Ne için? Her sabah erken kalkıp gidebileceğim bir işim olsun Bunun için mi var olmuştuk? bizi diğer canlılardan ayıran aklımıza kölevari yaşamlarda kullanmak için mi sahiptik?Haklıydı, aslında hepimiz birer dSiisyiefo. s iken asıl dramımız bunu düşBüun yor oluşumuzdu. trajik değildi; aileler kuruyor, yeni eşyalar alıp sü rekli planlar yapıyorduk çünkü kendimizle baş başa kalmak istemiyoredmuki, yalnız kalmak d üSşisüinfoms ebki zddeemn edkathi:a Düşünmekten korkuyor ve kaçıy k etmişti, Camus bunu yazmış ve insanı insan ile tanıştırmıştı, artık biz, kitabı okuyanlar, kaçamazdık. Şimdi anlıyordum noiyred ukkit aabmı ao kCuaymaunsla bruınn ub ifra krısmının intihar ettiğini, kendilerini keşfetmek onlara karşı konulamaz bir keder vermişti. Tekrar insan oldukla rını, tekrar tüm bu dünyadaki varoluşun merkezinde olduklarını kendilerine kanıtlamak zorundaydılar. Bu düşünce de beni kitabın başlangıcına geri göt(cid:494)(cid:494)ürdü, Gerçekten önemli olan bir tek felsefe sorunu vardır, intihar.(cid:495)(cid:495)ile başlayan ilk cümle şöyle devam ediyordu: (cid:494)(cid:495)Bir gün (cid:494)neden?(cid:495) yükselir ve her şey bu şaşkınlık kokan bıkkınlık içinde başlar. (cid:494)Başlar(cid:495), işte bu önemli. Bıkkınlık, makinemsi bir yaşamın edimlerinin sonundadır, ama aynı zamanda bilincin devinimini başlatır. Onu uyandırır, gerisine yol açar. Gerisi bilinçsiz olarak yeniden zincire dönüş ya da kesin uyanıştır. Uyanışın ardından tek sonuç gelir zamanla; intihar ya da iyileşme. Kendini öldürmek, bir anlamda, melodramlarda olduğu gibi içindekini söylemektir. Yaşamın bizi aştığını anda yaşamı anlamadığımızı söylemektir. Yalnızca (cid:494)çabalamaya değmez(cid:495) demektir kendini öldürmek. Yaşamak, hiçbir zaman kolay değildir kuşkusuz. Birçok nedenlerden dolayı yaşamın buyurduklarını yapar dururuz, bu nedenlerin birincisi de alışkanlıktır. İsteyerek ölmek, bu alışkanlığın gülünçlüğünün, yaşamak için hiçbir derin neden bulunmadığının, her gün yinelenen bu çırpınmanın anlamsızlığının, acı çekmenin yararsızlığının içgüdüsüyle de olsa benimsenmiş olmasını gerektirir. Varlığı yaşaması için zorunlu olan uykudan yoksun bırakan bu çok önemliduygu nedir? Kötü nedenlerle de açıklansa, (cid:495)(cid:495) açıklanabilen bir dünya bildik bir dünyadır. Buna karşılık, birdenbire düşlerden, ışıklardan yoksun kalmış bir dünyada insan kendini yabancı bulur. çabalamaya değmez miydi?Çabaladıkça ne değişeb ilir A slında intihar hayata bir başkaldırma biçimi olabilirdi, kişi daha kendi Sahiden kendi başınadurdur amıyorken di ki en dfaez lhaa?y ata kafa tutabilirdi. Bu kitabı okuyup intihar edenleri düşündüm, intihar bedensel faaliyetlerini k mi vard ı yoksa umut mu? iÇnatrihesairz elidke orledku gğeurnçue kten düşündüm, ciddi bir şekilde hayatın (cid:494)çabalamaya değmez(cid:495) olduğuna inanıp ekdaçemrkıeşnla irçdlıe. rİinntdihea çra eredseiczelik kadar cesurlarken hayatlarını değiştiremeyip kaçacak kadar korkak olmalılardı. Sonrasınd aslında bu kimselerin intihar ederlerken içlerinde bir umutla bu kararı verdiklerini düşünmeye başladım, öldükten sao insrea, bciernanz edtaeh ual akşamfaa yko irçuinn ca, yaşarken cehennemde hissetmektense özgür iradeleriyle bu dünyayı terk edip i bir yerle karşılaşmanın ya da bir hiçliğe ulaşmanın umudu... daha iy Canberk Beker