Mevcut Düzene Karşı Yaşasın İsyan

Ulusların hatta ilk toplulukların üstünlük kavramı ile tanışıp ardından binyıllardır dünyaya yaşattıkları bir zulüm var: Savaşlar. İlk çağdan bu yana uluslar, birbirlerinin topraklarına göz dikip bir hırs ve daha çok kazanma uğruna birçok savaşlara girişmiş ve yüzbinlerce insan bu savaşlarda acı şekilde, aslında bir hiç uğruna hayatlarına veda etmişlerdir. Savaşların toplum üzerinde bıraktığı etki ise oldukça yoğun. Ölen tüm insanlar, istekli olup olmadığına bakılmaksızın iki toplumun siyasi emelleri üzerine kimi çatışmalar yaşaması sonucunda hayatlarından vazgeçmek zorunda kalmış ve bu aslında ortaya çok güzel bir düşünceyi çıkarmıştır. Savaşa ve emperyalizme karşı duranlarla birlikte, yaşasın isyan! Pek değerli şair Tuğrul Keskin'in şiir kitabı Zito İ Epanastasis savaşa karşı mükemmel bir tutum ve eleştiri ile birlikte ortaya çıkmış olduğu apaçık. Aslında bizim de tarihimizin tanıklık ettiği, Türkiye'nin de çok yara aldığı bir zamandan bahsediyor bu kitap: Birinci Dünya Savaşı. Bazı Yunan askerlerinin İngiliz Emperyalizminin altında kullanıldıklarını fark etmesiyle birlikte; biz bu suça ortak olmayıp kardeşlerimizin kanlarını akıtmayacağız, demeleriyle birlikte idam edilmelerinden söz ediyor bu şiir kitabı. İki yüz kişiden oluşan Yunanistan Komünist Partisi üyelerinin bu barışçıl tutumunun aslında büyük yönetimler tarafından nasıl hiddetli bir şekilde reddedildiğini gözler önüne seriyor. Ancak dostluk ve barışla mükemmelliğe erişecekken bile emperyalizm var olan tüm kuvvetini koruyabilmek adına insanlık üzerinde en hiddetli eylemlerini sürdürüyor. Ve savaşlar, insanlığın korkulu rüyası olmasına rağmen hala devam ediyor. Çünkü kapitalist bir sistemde yaşama zorunluluğu taşıyoruz üzerimizde, bu sistemin var ettiği rahatlıkla birlikte her ne kadar bu sistemi eleştirsek de bu sistemden vazgeçmek istemiyoruz bir bakıma. Fakat tüm bu yönlerini bir kenara bıraksak ve tek bir noktaya odaklasak kendimizi, her milletten insanların tek olduğu ve insan kanı akmayan bir sistem için "Yaşasın İsyan!" diyemeyecek miyiz? Kafalarında ırk ve üstünlük kavramı bulundurmayan, insanların eşit ve bir olmasından başka bir şey istemeyen o askerler gibi... İçinde bulunmuş olduğumuz düzenin aslında tüm sınırları var ettiğini bir şekilde anlayabiliyoruz. Birtakım sınırlar çekerek insanları farklılaştırmayı ana emeli olarak gören bu düzen, her zaman milletler arasında savaşlar çıkarmayı becermiş ve kendi sermayesini giderek güçlendirmiştir. O askerlerin düşüncelerinde bulunan, sınırların olmadığı ve olmayacağı bir sistem; doğal olarak savaşları da bir anda yok edecek bir güce sahip. Herkesin kol kola yaşayacağı bir dünyada savaşlar da olmayacaktır. İnsan kanı akmayacak, insan kardeşinin canına önem verecek ve en önemlisi kimse kimseden üstün olmayacak. Aslında ulaşmak istenen sistem, insanlar için sadece bir araç olacak. Bilinçlenmiş beyinler savaşa isyan edecek ve savaşsız bir dünya yaratacak olan o bireyler bir anda emperyalizmi çökertmiş olacaklardır. Yoksulu yoksulluktan kurtaracak olan, insanlığı acıdan kurtaracak olan aslında oradaki birkaç Yunan askerinin düşünceleri. Sadece Türkleri değil, tüm dünya insanlarını kendilerine kardeş olarak gören askerler. Çünkü biliyorlar ki birkaç efendinin sözlerinin etrafında dönen bu dünya o insanlar olmadan dönemeyecektir. Ama sınırların kaldırıldığı bir zamanda barış içinde yaşayan tüm dünya insanları, hiçbir zaman kendilerine bir efendi de var etmeyecektir. Halen birçok insanın yaşamına el koyan, birçok insana acı çektiren, her şeyden öte tüm dünya insanlarını birbirinden ayrıştıran bir düzene karşı durmamak; yani aslında o düzene ve onun var ettiği savaşlara karşı isyana ortak olmamak bir insanlık ayıbı değil midir? Tüm insanlık için, mükemmel bir dünyaya ulaşmak için, orada ölen tüm askerler için ve halen savaşlarda yaşamını kaybeden milyonlar için "Zito İ Epanastasis!" demekten vazgeçmeyeceğiz. Tuğrul Keskin'in de bizlere gösterdiği gibi; oradaki o askerleri, barıştan öte bir istekleri bulunmayan ve herkes için güzel bir dünya hedefleyen o güzel insanları, her zaman anmaya devam edeceğiz.