FARELER VE İNSANLAR

Fareler ve İnsanlar John Steinbeck'in uzun süredir okumak istediğim ve merak ettiğim bir eseriydi. Steinbeck'in gerçekçi karakterleri, içten ve samimi bir dille anlatması sayesinde romanda yaşanan olaylar kısa sürede okuyucuyu etkisi altına alıyor. Romanda okuyucuyu etkisi altına alan pek çok bölüm bulunuyor. Bunlardan biri saf ve temiz kalbiyle arkadaşına gönülden bağlı olan Lennie'nin hikayesidir. Aslında bu hikayeden başlı başına bir yazı çıkar. Ama ben onun yerine daha çok Lennie ile arkadaşı George'un hayatlarındaki zorluklardan, onların yaşam mücadelesinden ve buna benzer durumların günümüz koşullarında bile varlığını sürdürmesinden bahsedeceğim. Benim için romanın en etkileyici kısmını ise, yıllardır başkasının toprağında işçi olarak köle gibi çalışan kahramanların hayalleri oluşturuyor. Onların hayattaki tek amaçları iyi bir yaşam sürme ve kendileri için güzel bir gelecek kurma çabasıdır. Hayata tutunmalarına zorluklara karşı güçlü durmalarına sebep olan tek şey hayalleridir. Bu hayallerini gerçekleştirmek için ellerinde emeklerinden başka satacak hiçbir şeyleri yoktur. Aslında öyle büyük zenginliklerin peşinde de değillerdir. Bir gün kimseye muhtaç olmadan, kendilerine ait topraklarda özgürce çalışıp, diledikleri gibi yaşama düşüncesi George ve Lennie gibi işçilerin hayatlarının tek amacıdır. Kendilerine ait bir toprak parçası ve hayatlarını kazanma uğruna verdikleri mücadeleden de bahsetmek istiyorum. Çünkü zaman geçse de yaşanan olaylar hep aynı kalıyor. Sadece bu olayların kahramanları veya mekanlar değişiyor. Konu aynı, içerik ise birbirine çok yakın. İster romandaki gibi mevsimlik işçi olsun, isterse madende ya da inşaatta çalışan işçiler olsun hepsinin durumu aynı. Kimisi toprağın yüzlerce metre altında bir göçük ya da grizu patlaması tehlikesi ile ölüm korkusu altında çalışıyor. Kimisi ise yerin onlarca metre yükseğinde düşme tehlikesiyle ağır bir iş kazasından mağdur olma korkusuyla yaşıyor. Bazıları da Lenie ve George gibi mevsimlik işçi olarak iş buldukça yarını düşünmeden çalışıyorlar. Geçmişte de günümüzde de işçiler para kazanmak, kendilerine ait bir ev ya da bir arsaya sahip olabilmek için her türlü zorluğa katlanıyorlar. Tek istedikleri şey ise hayatlarını sürdürebilecekleri kadar, insanca yaşayabilecekleri ölçüde para kazanmaktır. Böylesine ağır bir ruh hali ve travmalarla geçen gündelik hayatlar. Diğer yanda ise bu zorlukların hiçbirisiyle karşılaşmayan, etrafında olup bitenlere karşı duyarsız, rahat ve huzurlu bir hayat süren patronlar veya mal mülk sahipleri. Onlar sadece çalışanların kendilerine ne kazandırdıklarına bakarlar gerisini önemsemezler. Bir tarafta zorluklar içerisinde devam eden hayat mücadelesi, öteki tarafta ise bitmek bilmeyen bir para kazanma hırsı. Her işte olduğu gibi bu işte de sefayı patronlar veya mal mülk sahipleri sürüyor. Aslında bu yaşanan olaylar zengin fakir, ezen ezilen, yöneten ve yönetilen kısaca sınıf çelişkisinden başka hiçbir şey değildir. Bir tarafta emeğinden başka satacak bir şeyi olmayan, karnını doyurmak ve çocuklarına ailesine mutlu bir gelecek kurmak için çalışan büyük bir çoğunluğa sahip insanlar, diğer tarafta ise bu insanların yarattığı zenginliğin önemli bir kısmını ele geçiren, mutlu azınlık. Yüzyıllardır böylesine kutsal bir mücadelenin yani yaşam mücadelesinin içerisinde olan emekçilerin hayatı, bugünün dünyasına bakıldığında çok da fazla bir değişiklik göstermiyor. O yıllarda yaşanan pek çok zorluğun bugünde misliyle yaşandığına tanık oluyoruz. Gündelik hayatımızda sıklıkla karşılaştığımız dramatik olaylar hiç durmadan birbirinin peşi sıra yaşanıyor. Her gün bir başka olay hız kesmeden neredeyse diğerini kovalıyor. Geriye ise sadece kaybedilmiş umutlar ve hayaller kalıyor.