BİLİNMEZLİĞE DOĞRU: ÖLÜM

Ölüm bilinmezliğiyle yarattığı o gizemli havasından dolayı geçmişten bugüne insanoğlunun kafasını en çok karıştıran kavramlardan biridir ve belki de bundandır ki genellikle insanlar yaşamları boyunca ölümün olmadığı bir dünya düşlerler. Peki bu düşler gerçek olsaydı ve ölüm kavramı hayatlarımıza hiç girmemiş ya da ortadan kalkmış olsaydı dünya nasıl bir yer olurdu? Hayatlarımız kolaylaşıp güzelleşir miydi yoksa Jose Saramago'nun da bahsettiği gibi bir kaosun ortasında mı bulurduk kendimizi? Yoksa ölüm gerçekten korkulması gereken bir şey midir ya da tam tersine olması gereken ve dünya üzerinde yaşamın devam etmesi için şart olan mıdır? Belki tahminler yürütebiliriz ancak kafamızın karışıklığına ve soruların çok yönlülüğüne bakılırsa ölümün gizemini uzun bir süre daha çözemeyeceğiz gibi görünüyor. Kimine göre ölüm, zamanı geldiğinde bizi içine çeken gözlerimizin algılayamayacağı kadar karanlık ve korkutucu bir karadelik; kimine göre ise artık yorulmuş bedenlerimizi ve ruhumuzu aydınlığa çeken bir kurtarıcı... Ölüm nasıl kurtarıcı olabilir dediğinizi duyar gibiyim... Fakat insan, hayatında öyle üzücü durumlarla karşılaşabiliyor ki ölümün bile bazen mutlu son olduğunu düşünebiliyor. Ben mesela... Geçenlerde çok sevdiğim bir insana veda etmek zorunda kaldım. Yakalandığı hastalık, çağımızın hastalığı olarak adlandırılan kanser, günden güne eritiyordu onu gözlerimizin önünde, yaşamanın onun için artık acı çekmekten başka bir şey olmadığını söylüyordu doktorlar ve o zaman anladım ki bazen ölüm de bir kurtuluş olabiliyormuş. Elbette üzülüyor insan, keşke böyle olmasaydı diyor ama aynı zamanda o sevdiği insanın çektiği acılardan kurtulup huzurlu bir yolculuğa çıktığını düşünerek teselli ediyor kendini. Gelelim ölümün olmadığı bir dünyanın varlığına, daha doğrusu var olsaydı nasıl olacağına... İlk başta herkes sevinecekti belki, sevdiklerine veda etmek zorunda kalmayacaklardı veya ölümsüzlüğün verdiği güvenle maceradan maceraya atacaklardı kendilerini fakat ya sonra? Ölümün olmamasının dünyaya ne gibi zararlar verebileceğini düşündünüz mü hiç? En basit yönüyle düşünmeye başlasak mesela... Zaten doğal kaynaklarımızı yeterince hızlı tüketmiyormuşuz, dünya yeterince ekolojik sıkıntılarla çevrelenmemiş gibi bir de üstüne hiç eksilmeyen, hatta sürekli artan, bir tüketici kitlesi eklenecekti. Ekolojik sıkıntılar bir kenara dursun, insanların birbirlerine gösterdikleri tahammül yetmeyecek ve bireyler arası anlaşmazlıklar baş gösterecek hatta belki bu anlaşmazlıklar giderek yayılarak dünyayı yeni bir savaşa sürükleyecekti ki dünyanın böyle bir savaşı, şu anki politik, ekonomik ve ekolojik durumuna bakılınca, kaldıramayacağı da çok açık... Bütün bunları düşününce ölümün her ne kadar hayatın üzücü bir gerçeği olsa da gerekli olduğu da aşikar. Hancan2 Ölümün bir diğer gizemi de zamansız oluşudur. Kimse ne zaman, nerede ve ne şekilde can vereceğini bilemez. Eğer öleceğimizi bilseydik nasıl yaşardık hayatlarımızı? Belki bize verilen süreyi ölçüp biçer hayatlarımızı ona göre planlar ve bu plana sadık kalarak hayatın heyecanını kaçırıp ani gelişen olayların bizi etkilemesine izin vermezdik hiç, belki de tamamıyla kendimizi bu heyecana kaptırıp hayatın gerçeklerinden kendimizi soyutlayarak sadece eğlenmeye adardık yaşamlarımızı. İkisinin de iyi bir yol olduğunu düşünmemekle birlikte insanların ölümlerinin ne zaman geleceğini bilmemesinin aslında yaşamlarımızı biz nasıl şekillendirmek istersek öyle yapabileceğimize olanak sağladığını düşünüyorum. Ölüm kavramı doğumdan sonra hayatımızın ikinci en kilit kavramı ve hala çözülememiş olandır. Belki de çözülmemesi gereken... Hayatın üzücü ama yaşanması dünyadaki denge açısından gerekli olan bir gerçeği olduğunu da unutmamak gerekir. Ölümün kapınızı erkenden çalmaması dileğiyle...