Bu hayatta büyürken izlediğimiz yol her zaman

değişiklik gösterebilir. Özellikle çocukluk dönemlerimde bu durumun süregelen zaman içinde aniden değişeceğini ve birden büyüyeceğimi zannederdim. Lise yıllarımda bunun böyle olmadığını, kendimi geliştirmem gerektiğini ama bu olayın asıl üniversitede başlayacağını düşünürdüm. Şimdi üniversitedeyim ve acı gerçek karşımda. Büyümek de kendini geliştirmek de benim elimde. Lakin bunun da sihirli değnekle olmayacağını; hayatımın her alanında çok çalışarak gerçekleştireceğimin de farkındayım. İşte bu kitabın bana öğrettiği ilk şey aslında başarı; tam anlamıyla "Alışkanlık". Yani bugün bir kitap okuyup fikrimi değiştirmem geçmişte sandığımın aksine imkansız. O zaman bugün o kitabı hayatım yapmalıyım. İşte fırsat... Bunu bu kitap sayesinde çevremdekilerden önce fark ettim. Ama ya başkalarına göre geç kaldıysam? "Ya yetenek, sıkı çalışma ve mükemmel performansla ilgili tüm bildikleriniz hakkında yanılıyorsanız? Muazzam performans bazılarına önceden bahşedilen bir hediye değildir. Bedeli yüksektir ancak hepimiz için ulaşılabilirdir. Bir dizi bilimsel araştırmaya dayanan Yetenek Dediğin Nedir ki?, sıra dışı performansın sırlarını ve bu ilkeleri hayatımız ve işimizde nasıl uygulayacağımızı açıklıyor. Kendilerine meydan okumaktan asla vazgeçmeyen ve bu kitaptaki fikirleri uygulayarak dünya çapında mükemmelliğe ulaşmış sıra dışı insanları anlatıyor." ** İşte bunun için telaşlanıp bir çıkış yolu aramaya karar verdiğimde, yavaş yavaş anladım ki hayat bize anlatılanın aksine ilerliyor. Hepimizin kendine muhasır ilgileri, yataktan kalkmak için her sabah bizi motive eden hedefleri ve bu hedefleri gerçekleştirmek için sebepleri var. Yani hepimiz kendi parkurumuzdayız ama bu bir yarış değil. Bu bir yol. Ekonomi dersinde başarılı olmak bir yarış; ekonomi dersinde ilgini çeken başlıkları fark etmek, bunun üzerine gitmek, kendine buradan yeni kapılar açmak bu bir yol. Bahsettiğim bu. Başarı önemlidir ama asıl hedefimiz bir an için başarılı olmak değil başarının kendisi olmak. Kafamda var olan ama düşündükçe daha da karışan bu düşüncelerimi netliğe kavuşturan kitap ise Geoff Colvin'in yazdığını 'Yetenek Dediğin Nedir Ki?' oldu. Bu kitapta asıl anlatılmak istenen aslında başarı için gereken özelliğin aslında yetenek değil çok çalışmak olduğu. Örneklerle, gerçekliği deneylerle ispatlanmış tezlerle, akıcı bir dille çok çalışan her insanın başarılı olabileceğini anlatıyor. Tabi bazı alanlarda var olan yetenek yadsınamaz. Ama Mozart'ın başarısının sırrı sizce yeteneği mi yoksa piyanist olan babasının iki aylıkken bile Mozart'ın kulak dolgunluğu kazanması için bestelerini onun yanında yapması ve ona el kaslarını kontrol edebildiği günden itibaren piyano dersleri vermesi mi? Baktığımızda, Mozart dokuz yaşında bugün hepimizin hayran olduğu senfonileri besteliyordu ama geçmişinde yedi yıllık üstün bir çalışma temposu vardı. Yani evet Mozart'ın müziğe yatkınlığı vardı ama onun Mozart Analan , 2 olmasını sağlayan bu değildi. Onun yedi yıllık özverili çalışma temposuydu. Bugün müziğe yatkınlığının olmadığını düşündüğümüz bir insan yedi yıl boyunca gece gündüz piyano üzerinde çalışsa, belki bir Mozart olmaz ama başarılı olur değil mi? Durumu kendime yorduğumda ise; Evet; bugün iş dünyasının Mozartları, dünya borsasını yönetme yeteneğiyle doğmadılar. Onları bu konuma getiren çok çalışmalarıydı. Çalışılabilecek her fırsatı değerlendirmeleriydi. Hedeflerinin büyüklüğüydü. Bugün bizi saat yedide yatağımızdan kaldıran hedef okula gitmekken, onları gece beşte yataktan kaldıran hedefin büyüklüğünü düşünebiliyor musunuz? İşte orada olmak için bu kitabın mutlaka okunması gerektiğini düşünüyorum. Ben ise; bu kitabı bitirdiğimde, ulaşmak istediğim hedeflerime giden yolu bulmaya çalışmaktan vazgeçtim. Ben zaten oradaydım. Önemli olan doğru ilerleyebilmekti ve bunun için çok gerekli olan en önemli yetkinlik çok çalışmaktı. Bir yerden başlamak için siz de sizde olan potansiyeli fark edip onu nasıl etkinleştirebileceğinizi öğrenmek için bu kitabı okumanızı kesinlikle tavsiye ediyorum.