Gözlerini kapa.

Masmavi bir gökyüzü hayal et. Ve maviliğin içinde süzüldüğünü... Ne kadar özgürsün değil mi? Ne kadar mutlu, ne kadar aşık, ne kadar rahatsın düşün. Uçmak özgür kalmaktır çünkü. Gökyüzüyle dans etmek, mavinin içinden toprağa göz kırpmaktır. Havayı kalbinle hissetmektir uçmak. Ne kadar uzağa gidersen git, ne kadar tepeye çıkarsan çık gökyüzünün seni terk etmeyeceğini bilmektir. Tutsak olmaktansa, özgürce dolaşmak ayrıcalıklı bir mutluluktur. Tutkularını takip etmektir aynı zamanda. Savaşmaktır. Pes etmemektir. Başarısızlığı kabul etmemektir. Tutku aşktır, aşk bizi hayata bağlar. Sevdadır uçmak. Rüzgara, onun saçlarınla dansına aşık olmaktır uçmak. Uyuşturucudur. Her adrenalin salgıladığında tekrar yaşamak istediğin deneyimdir. Ölesiye korkacağın ama vazgeçemeyeceğin uyuşturucun... Bütün dertlerini unutmaktır. Göz kapaklarına değen havanın seni mutlu hissettirmesidir. Bulutlara aşık olmaktır. Ulaşılmaza ulaşmaktır uçmak. En tepeye, her seferinde biraz daha fazla deneyerek ulaşmaktır. Çetin yolun sonundaki başarıdır uçmak. Kalbinin atışını hissetmektir kulaklarında uçmak. Martılar. Onlar gibi olmak istemez misin? Masmavi bir gökyüzünde bembeyaz bulutların içinde uçan turuncu gagalı martılar. Hepsi de birbirinden ne kadar farklı değil mi? Bir martısın sen de. O çok özendiğin martılardansın. Gri kanatları, mavi gözleri ve siyah kuyruğu olan bir martısın. Özgürsün ayrıca. Diğerlerinden farklısın. Sen onlardan biri değilsin. Bunu hep bilmiyor muydun zaten? Sen onlardan üstünsün. Ama kimse, kimse farkında değil bunun. Çünkü farklı olanlar hep dışlanmamış mıdır zaten? Sen uçmayı her şeyden çok sevmiyor muydun? Niye onlar gibi olasın ki? Tutkularının peşinden koşmanın zamanı gelmedi mi sence de? Bariyerleri kırmanın, ön yargıları yıkmanın? Minik gagana çarpıyor hava. Senin ruhunun defalarca söylediği şey uçmak değil miydi zaten? Korkmadan denemen, ilerlemen gerektiğini biliyorsun miniğim. Ama dur. Tek değilsin biliyorsun. Bir martı daha vardı senin gibi. Evet, evet. Jonathan'dı adı. Zayıfça bir martıydı. Kafayı uçmakla bozduğunu söylerlerdi hep. Ama öyle değildi işin aslı değil mi? Onun için bir araç değil, amaçtı uçmak. En hızlı martı olmak onun hayaliydi. Belki sen de öyle olursun miniğim. Jonathan. Kulaklarımda yankılandıkça adı, yaşama amacımı hatırlıyorum. Hayır, kesinlikle yemek yemek avlanmak veya üremek değil bu. Ben, biz bu dünyaya bir şeylere ulaşmak için geldik biliyorum. Bir şeyleri başarmadan gitmek, bizim yerimize yaşamın verilebileceği canlılara haksızlık olmaz mı miniğim? Sen de böyle düşün küçüğüm. Monoton bir yaşam sürmenin hiçbir anlamı yok çünkü küçüğüm. Tutkularını takip et ve sevdiğin bir şeyden, bir aşktan asla vazgeçme. Asla. Çünkü tutkuların, arzuların olmadan hayatın bir anlamı yok. Tutkularının, son aşamasına ulaşınca da vazgeçme, küçüklerine öğret onu, yine sınırlarını zorlamaya devam et. Jonathan gibi ol. Jonathan Livingston gibi. Tekrar gözlerini aç ve yeni ilhamına bak. Küçük bir martı belki Jonathan ama zaten boyutun ne anlamı var ki? O senin için en büyük ilham kaynağı olsun küçük meleğim. Her yıldığında her pes ettiğinde aklına gelsin Jonathan. Hep bir şeylere ulaş küçük kız. Hep uzan ve asla şüphe etme kendinden. En yükseklere sen de ulaşacaksın. Defalarca düşsen de yılsan da pes etme. Sen hepimizden daha özelsin çünkü. Çünkü sen taze bir çileksin ve çürümeden bir şeyler başarmalısın. Seni seviyorum ve senin için hep burada olacağım. Tıpkı Jonathan'ı karşılayan parlak kanatlı iki martı gibi. Sonsuza dek. Ablan Selin.