GELİN BUGÜN DÜNYAYI KURTARACAĞIM

Birinin sizin yanınıza yakışabilecek tek kişi olduğunu hiç düşündünüz mü? O olmazsa olmaz dediniz mi mesela? Hiç birini gördüğünüzde onun dışında kalan her yer siyah beyaz oldu mu? Birine gerçekten bağlandınız mı yani? Birden fazla evet cevabınız varsa sorularıma bir yerlerde bir hata yaptınız, artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacak. Bağlanma problemi olduğunu iddia eden seviyesiz insanlardan biri de olabilirdiniz. Kusura bakmasınlar ama seviyesizler, birinin kalbine zorla girip sonra ben burada kalamıyorum demek pek dengeli bir hareket değil. Onlar sadece birini görebilmeyi, birini düşünebilmeyi, sadece ama sadece biriyle mutlu olabileceğine inanmanın ne demek olduğunu keşfetmemiş olan insanlar, onlar bilemezler. Başka biriyle olma düşüncesini aklından geçirenler var aramızda, ben varım, Gamze Güller var ve belki de siz varsınız. En Çok Onu Sevdim ile bağlanamama değil ama bağlanma probleminden bahseden bir yazar Gamze Güller. Bana kalırsa bağlanamamak diye bir şey yok, bağlanma problemi diye bir şey var. Bağlanma problemi benim için şöyle tanımlanıyor; sadece birini düşleyebilmek, her şeyi ve herkesi o kişiye göre düşünmek ve yönlendirmek, başka biriyle mutlu olabileceğine inanmamak ve her o kişiyi hatırlatacak bir anlam yüklemek. Gerçek problem budur, birilerini sevmeye üşenmek bir problem değil, en fazla bir tür saçmalık olarak tanımlanabilir benim sözlüğümde. Gamze Güller iyi biliyor, her objede aynı insanı görmeyi, bir evi sadece birisi içinde olduğunda yuva olarak görmeyi çok iyi biliyor. Ben de biliyorum maalesef, yazdıkları burnumu sızlatıyor, kalbimin içinde sızlayan bir damar beni rahatsız ediyor Güller konuştukça. Bağlanma problemi diye bir şey uyduran ve bunu insanlara kabul ettiren insanlar neyin kafasını yaşıyor? En Çok Onu Sevdim demenin ne kadar zor kabullenilen ve hiç üstesinden gelinemeyen bir his olduğunu bilmeyen insanlar onlar, uydurduklarını dinlememenizi tavsiye ederim. Bence zamanımızın sorunu bağlanamamak değil, o ne öyle kablosuz ağ bağlantısı gibi. Zamanımızın sorunu bağlanmak olarak tanımlanmalı. Neyse ki, ben tanımladım, hadi yine iyiyiz. Yine dünyayı kurtarıyorum, şanslı gününde herkes. Ne diyordum, bağlanmak asıl problem olan, hayatınızdaki her şeyi birine bağladığınızda ki sonu mutlaka yalnızlıkla bitiyor, bir daha aynı kişi olabilmeniz mümkün değil, başa dönmek, olmamış saymak diye bir şey yok. Bir daha aynı kişi olamamak ne demek biliyor musunuz? Gamze Güller biliyor, maalesef o da benden. Bahsetmek istediğim şeyi abartmıyorum. Bir çaydanlığa bile bakıp, sadece o kişiyle çay içmeyi düşünmekten bahsediyorum, tekrar aynı kişi olamamak, eskisi gibi düşünememek işte bu kadar ağır bir şey ya da ben çayı çok sevdiğimden abartıyorumdur, gelmeyin üstüme. Benim bağlanma problemim var ve Gamze Güller'in de aynı problemi yaşıyor olması maalesef içimi rahatlatmıyor. Zaten başkalarının mutsuzluklarıyla mutlu olmak, hiçbir zaman tarzım olan bir şey olmadı. Demem o ki, birini sevmeye üşünen insanların yarattığı uyduruk problemleri kıstas olarak almayın. Öyle problemler sadece kablosuz internet için var oldu, insanlık için değil. Benim dünyamda, öyle problemlere yer yok, birini sevememek problem değil, birini haddinden fazla sevmek problem. Şu satıra geldiyseniz, ne kadar samimi ve ne kadar eskisi gibi olamamanın acısını ciğerlerimde duyduğumu anlamışsınızdır. Siz duymayın ama siz mutsuz olursanız, sizin mutsuzluğunuz beni mutlu etmez. Hiçbir şeyi haddinden fazla yaşamayın, bir şekilde yalnızlık var yolun sonunda. Sonra yalnız başına çay içmek var ya da ben çay içmeyi çok sevdiğimden saçmalıyorumdur.