SOSYAL FOBİK DÜŞÜNCELER

Nedense George Orwell'in kitaplarından kopamıyorum. Yine onun büyük eserlerinden biriyle birlikteyim. Kitabımız 'Hayvan Çiftliği'. Kitabın 1940'larda yazıldığını söylemek isterim. Atlanılmaması gereken bir bilgi çünkü bu eseri okuduğunuzda George Orwell'in düşüncelerini de çok rahat anlayabilirsiniz. Aynı zamanda '1984'ü okumuş olanlar, bu iki eser arasında çok fazla benzerlik bulacaklardır. Genel anlamda kitaptan bahsedecek olursak eser distopya özelliği taşımaktadır. Gerçek dünyayı küçük bir çiftliğe sığdırmış ve 1940'larda yaşanan olayların çoğu bu sanal dünyada geçmektedir. O dönemlerde olan iki kutuplu dünya çok akıcı ve ince bir dille betimlenmiş. Konusuna gelecek olursak adından da belli olduğu üzere olaylar hayvan çiftliğinde geçmektedir. Hayvanlar, insanların yaptığı baskı ve zulümden dolayı isyan ederler. Domuzların başı çektiği bu isyan başarılı olur ve insanları çiftlikten kovarlar. Buradan sonra hayvanlar kendi aralarında anlaşırlar ve çiftliğe komünizmi getirirler. Bu getirdikleri sistem ilk başlarda gayet güzel işlerken kitabın sonlarına doğru çöker ve asıl gerçekler ortaya çıkar . Yönetimde olan domuzlar krallar gibi yaşarken, diğer hayvanlar yine baskı ve zulme maruz kalmıştır. İçinde siyaset, politika, entrika hepsi bulunan kitap bir yandan komünizm-kapitalizm kavramlarını size sorgulatırken, diğer yandan çiftlik içinde geçen mücadeleye tanık ettirir. Kitabın sonu ise ezilen ve sefil hayatı yaşayan hayvanların, domuzlarla insanların işbirliği içinde olduğunu görmesiyle kitap sonlanır. Eser hakkında yorumlarıma geçmeden önce birkaç şeye daha değinmek istiyorum. Bunlardan biri 'Hayvan Çiftliği'nin yazılış biçimi elbette. Sade ve akıcı bir dille yazılmış olması, kısa olması ve okuyucuyu esere bağlayacak şekilde kurgulanması kitabın en büyük artılarından. Diğer taraftan her kitabı okurken o aradığım 'son' bu eserde mükemmel bir şekilde ortaya konmuş. Kitabın son 5 sayfasında şoke olduğum gerçeği de bunu açıkça destekliyor... 'Hayvan Çiftliği'ni okurken kafanızda bazı noktalar aydınlanmaya başlar bile. Aslında yakın tarihimizde yaşamış kişileri ve bütün bir dünyayı karıştırmış düşünceleri bu kitapta rahatlıkla görebiliyoruz. Orwell kafasında kurguladığı bütün bu düşünceleri küçücük bir çiftliğe sığdırmayı başarmıştır. Bu bakımdan hikaye, kurgu, anlatım biçimi muazzam bir çabayla yazılmış. Kitap adeta kendini okutturuyor. Sayfalar arasında hızlı hızlı dolanıp kendinizi garip ve düşündüren bir ortamda buluyorsunuz. Kitabın karakterleri üzerine biraz daha yoğunlaşacak olursak eğer, tiplemelerin o dönemki büyük komünistlerle bağlantılı olduğu bariz bir şekilde ortaya çıkıyor. Bu konuda Orwell sadece komünistlere karşı eleştiride bulunmayıp, herkese eleştiride bulunmuştur. Beni bu konuda en çok güldüren ve düşündüren ise;çiftlikteki ayaklanmanın başı olan ve diğer hayvanlarca lider kabul edilen 'Napolyon' adlı domuzdur. Şimdi size bu anlamsız gelebilir ancak Fransa'da herhangi bir domuza 'Napolyon' adının verilmesinin yasak olduğunu öğrendikten sonra bende epey şaşırmış ve düşünmüştüm... Kitabın en etkileyici özelliklerinden biri ise sonuydu. Bildiğimiz üzere hayvanlar insanları 'çiftlikten atmış' ve 'yönetimi ele geçirmişlerdi'. Son da ise domuzların aslında insanlarla işbirliği yaptığı ve diğer hayvanların üzerinde kendi diktatörlüklerini kurduklarını anlıyorduk. Eser bu şekilde bitiyordu. Belki nasıl daha iyi bir son bulurum diye düşünmekten kendimi alamadım. Aklıma ise Orwell'in vermek istediği mesaj gelince sonu bulmak pek zor olmadı. Bence kitabın sonu yine aynı şekilde bitmeliydi. Hayvanlar domuzları ve insanları o şekilde basmalıydı fakat devamında onları öldürmeli ve yerlerine yeni bir 'domuz' geçmeliydi. Böylelikle okuyucuyu bir arayışta bırakıp onları araştırma ve gerçeği bulmaya yönlendirmiş olurduk diye düşünüyorum. Bu şekilde kim bilir belki daha büyük bir etkisi olurdu okuyanların üzerinde.