Bir Kelimeye Bin Anlam: DOKUZA KADAR ON

Her insan hayatına yön veren ya da gördüğünde onu çok etkileyen bazı durumlarla karşılaşmıştır yaşantısında. İşte, ben de Özdemir Asaf'ın Dokuza Kadar On adlı şiir kitabını görüp okuduğumda kitabın tam olarak içime, yaşantıma işlediğini; beni değiştirdiğini hissettim. Bu kitabı her elime alıp okuduğumda aynı duygu yayılıyor: Sıcaklık... Kitabın çok sevdiğim Türkçe öğretmenimin hediyesi olması, bu sıcaklık duygusunu ona katlıyor; diğer bir ifadeyle, kitabın bana hatırlattığı ve yaşattığı bütün duyguların daha da güçlü olmasını sağlıyor bu durum. Kitaptaki her şiir, az sözcükle sayfalar dolusu açıklanabilecek şeyler anlatıyor. Özdemir Asaf bence bunu en iyi yapan şairlerden. Kitaptaki şiirlerden üç tanesi beni gerçekten derinden etkiledi: Bu şiirlerden ilki "Anahtar". İlk okuduğum zaman fazla bir şey ifade etmemişti bu şiir bana. Tıpkı diğer bütün Özdemir Asaf şiirlerinde olduğu gibi... Anlam o kadar derin ki ilk okuyuşunuzda anlamanız pek mümkün değil. Tekrar tekrar okuyuşlarımdan sonra şiirin son dizesi aldı beni. Diyor ki: "Dürüst kaba ol, eğreti saygılı olma." Bunu okuduktan sonra düşündüm. Etrafımda sadece kibar olmak için kibar olan kaç kişi var? Gerçekten de bu sayı çok fazla. Gerçek bir dost, gerçek bir sevgili her zaman ne ise onu söylemeli. Hiçbir zaman karşısındakini kırmamak için sahte kibarlıklar yapmamalı. Ayrıca şiirde başka bir dizede de yalan ile ilgili bir söz var: "Yalan korkaklığın tortusudur." Buradaki korkaklık sadece gerçek korku anlamında değil bence. Bana ifade ettiği anlam, insanları üzme ve kırma korkusu. Bu şiirin beni etkilemesinin, sahte kibarlıktan pek haz etmemem haricindeki, diğer sebebi ise insanları üzme ve kırma korkusunun bende de olması. Bu şiiri okumadan önce hep yaptığım bazı şeylerin doğru olduğunu sanırdım ama yanılmışım. Gerçekten de insanlara dürüst olup "hayır" diyebilmek büyük bir erdem. Bu şiir, bunu çok öz bir biçimde sunmakta. Masum yalanların da bir anlamı olmadığını bu şiir açıkladı bana. İkinci şiir, "Ultra". Bu şiir, şiiri anlatıyor tam anlamıyla. Şöyle diyor: "Bir kelimeye bin anlam yüklediğim zaman sana sesleneceğim." Herkesin çok sevdiği biri olmuştur hayatında. Aşk ancak böyle anlatılabilir. Bir sözcüğün bin anlamı olmalı ki o kadar yüklü bir duygu anlatılabilsin. Bir sözcüğün bin anlamı olması da şiir demektir zaten. Bunun bu kadar sade ve güzel bir anlatımla anlatılması beni çok etkilemiştir. Beni etkileyen son şiir ise, kitabın ana teması olan yalnızlık hakkında. "Yalnızlık paylaşılmaz. Paylaşılsa yalnızlık olmaz." Bu, bana yaşadığım mutlulukları ve üzüntüleri hatırlatıyor. Yaşanan mutlulukların artmasının en kolay yolu, onları paylaşmaktır. Üzüntülerin geçmesini sağlayan da yine odur. Paylaşınca geçmeyecek hiçbir şey yoktur. Özdemir Asaf da bu şiirinde yalnızlık duygusunun geçmeyen bir şey olduğunu paylaşma üzerinden anlatmış bence. Sonuç olarak Özdemir Asaf, bu kitabında çeşitli duyguları sadece birkaç cümleyle çok güzel ve derinden aktarmıştır okuyucuya. "Onun şiirinin amacı, kelimelerin çağrışım zenginliğinde dünyayı kavramak ve algılamaktır. Katı, öğretisel bir dünya görüşünü onda bulamayız." diyor Doğan Hızlan. Gerçekten de "Her insanın bir öyküsü vardır ama her insanın şiiri yoktur." diyen Özdemir Asaf şiirlerinde sadece aşka dair değil, insanlık ve hayata dair de çok şey vardır. Kısa cümleler ile dünyayı anlatmakta üzerine yok şairin. Herkes hayatı boyunca bir kere bile olsa Özdemir Asaf okumalı diyorum ve yazımı şairin sözleriyle bitiriyorum: Sensiz de denizi seyredebiliyorum. Hem dalgaların dili seninkinden açık. Ne kadar hatırlatsan kendini boş. Sensiz de seni sevebiliyorum. Cem HAN 10. 11. 2014