İnsan Gerçekten Ölür Mü İçeriden?

İçeriden Ölmek, Robert Silverberg'in kaleme aldığı bir fantastik roman. Aslında bu kitaba fantastik veya bilim kurgu etiketi yapıştırmak çok doğru olmaz diye düşünüyorum. Kitap genel olarak insanların düşüncelerini okuma gücüne sahip olan ana karakterimizin hayatını ve gücünü nasıl zamanla kaybettiğini konu alsa da, içerdiği çözümlemeler, psikolojik analizler ve hatta siyasal göndermeler ile aslında bambaşka bir tür oluşturuyor kendi klasmanında. Kitabın tanıtım kısmını elimden geldiğince kısa tutmak istedim çünkü bu kitabın böyle sıkıcı "künye" bilgileriyle boğulmaması gereken bir eser olduğunu düşünüyorum. Kitabı geçen sene satın alıp okumuştum, sıklıkla takip ettiğim bir internet sitesinin inceleme yazıları arasında karşıma çıkmıştı ve zaten ben de fantastik edebiyat türüne karşı bir aşk duyduğum için inceleme yazısını okur okumaz ilk iş olarak sipariş etmiştim kitabı. Açık konuşmak gerekirse tahmin ettiğimden çok daha derin, çok daha etkileyici çıkmıştı bu kitap çünkü bu "süper güç" mevzusuna çok daha farklı ve çok daha objektif bir açıdan yaklaşıyordu. Ana karakterin yaşadığı tükenmişlik duygusunun çok daha hafifini o sıralar bizzat yaşadığım için karakterle empati kurmak çok zor olmadı. Okuduğum her bölümde, çevirdiğim her sayfada kendimden birkaç parça bulabildim ve bir yapboz gibi bu parçaları birleştirmeye çalışırken farkında olmadan kitabı bir solukta bitirdim. Bende bıraktığı etki o kadar büyük olacak ki normalde bir kitabı kolay kolay tekrar okumayan ben, bu kitabı en az üç sefer baştan sona okumuşumdur. Hala arada beni etkileyen bazı bölümleri boş zamanlarımda açar tekrar tekrar okurum. Yazımda daha önce de belirttiğim gibi karakterle kurduğum bu empati kaçınılmaz bir yakınlık bağına dönüştü ve kendimi onun yerine koyup onun yaşadıklarını kendi hayatıma monte edebildim; kalp kırıklıklarını, aşk acılarını ve günden güne kendinden soğumasını sağlayan o obsesyon duygusunu... Belki de hepimizin yaşadığı ve dışa vurmaktan çekindiği bu duyguların bir başkası tarafından hikayeleştirilerek bu denli sert ve etkili bir dille kaleme alınması olduk hoşuma gitmişti. Bir nevi kendimi yalnız hissettirmiyordu bu kitap, bu tarz problemlerin hemen hemen herkesin hayatında olduğunu, her ne kadar kitaptaki hikaye gerçek olmasa da ana karakterimizin hissettiği en küçük çaresizlik zerresinin bile hepimizin hayatlarında oldukça gerçek bir yer edindiğini anlatıyordu. Hatta bazı anlarda karakterin çaresizliğ benim çaresizliğime, öfkesi benim öfkeme dönüşüyordu. Kitabın sonlarına yaklaştıkça ilginç bir rahatlık hissi filizlenmeye başlamıştı bende. Sanki kitabın kapağını kapatıp kitaplıktaki yerine koyduktan sonra ben de ana karakterimiz de kaybedecek bir şeyimizin kalmamış olduğu gerçeğinin tatlı rahatlığına gömülecektik. Zira karakterimiz için bu dediğim oldu gerçekten de ancak benim için pek de söylenemez öyle olduğu. Kitabı bitirdikten sonra kendi gerçek dünyama dönüp seyrettim onu uzaktan uzaktan bir süre. Kitap karakterlerini hep imrenmişimdir bu yüzden, onlar kitapla beraber bitiyorlar bir yerde, siz ne kadar uzatırsan o kadar yaşıyorlar ama biz onlarsız yolumuza devam etmek zorunda kalıyoruz. Kırgınım bu yüzden aslında kitaba ve ana karakterimize çünkü aramızdaki o kadar yaşanmışlıktan sonra beni tekrar yalnız bıraktılar kendi dünyamda. Evet, kitapla ilgili söyleceklerim hemen hemen bu kadar. Daha fazla konuşup, kitabı daha fazla anlatmak isterdim ancak bu siz okuyuculara haksızlık olur diye düşünüyorum. Olacakları bilmeden bir kez okuma şansınız var bu kitabı ve ben bu şansınızı elinizden almak istemem. Her ne kadar kendisine bana bunca farklı duyguyu yaşattıktan sonra aniden çekip gittiği için dargın olsam da, beni bu biraz karanlık, biraz çaresiz ama oldukça bizden ve oldukça gerçek dünyasına buyur ettiği ve yolculuğum boyunca beni kendisinden ayrı görmediği için oldukça da müteşekkirim bu kitaba. Ulaş Sel Şeyhoğlu Sayfa Sayısı: 248 Baskı Yılı: 2011 Dili: Türkçe Yayınevi: İthaki Yayınları Sayfa Sayısı : 248 İlk Baskı Yılı : 2011 Dil : Türkçe ISBN: 9786053751458