SARHOŞ YAŞAMAK

Hayat benim için sürekli ikili yol ayrımlarından oluşan, çıkışın yalnızca ölüm olduğu devasa bir labirenti ifade ediyor. Bu labirente yerleştirildiysem eğer, bu oyunu şartsız koşulsuz oynayacağım. Başka bir çarem yok. Pazarlık şansım da yok, kazanma gibi net bir ihtimalim de. Aciz bir yolcuyum beni yutmak için iştahla bekleyen bu labirentin girişinde. Ya bu zoraki oyundan keyif alarak oynamaya bakacağım, ya da çıkışa kadar bu labirent beni her gün bir yutup bir kusacak. Sanki hayat sinek yiyen etobur bir bitki, bense yaşam alanı yalnızca o bitkinin yanı olan cılız bir sineğim. Gerçek anlamda yaşayabilmek tek gayem, hedefim. Bir ölü gibi yaşamak bana verilen bu oyun fırsatını buruşturup bir hışımla çöpe atmaktan farksız. Bu zorlu ve bilinmezlerle dolu oyunda bir sarhoş gibi yaşamaya çalışıyorum bu yüzden. Her sabah güne hayatın eşsiz lezzetteki şarabını yudumlayarak başlıyorum. Sabahları kalkarken zorlanmıyorum bu yüzden, odamın tavanı da üzerime eğilmiyor. Hayat şarabının ilham vericiliğinden, mutlu ediciliğinden güç alıyorum. Gülümsemeler sürekli yüzümün ziyaretine geliyorlar, en çok yakıştıkları ve güvende hissettikleri yere. Tadını güneşin günü sabaha terfi ettirmesinden alıyor hayat şarabım. Yeni keşfettiğim güzel bir müzikten, bir insanla karşılıklı oturup içilen bir fincan kahveden demleniyor adeta. Charles Baudelaire de Şaraba ve Esrara Dair isimli eserinde sarhoş olarak yaşamanın hayatı ne denli güzelleştirici bir etken olduğundan bahsediyor. Hayat bana göre ciddiye alınması gereken bir oyun değil, çünkü bir sonu var. Sonsuza kadar bu oyunun içinde yer almayacağım, eninde sonunda ulaşmak zorunda olduğum bir çıkış var. Bu çıkış belki daha çok ilerilerde, belki de hemen önümde. Bunu kestirmem imkansız. Bunu kestirmeye çalışarak beynimi ve fikirlerimi boşu boşuna meşgul etmem de anlamsız. Ciddiye alınmaması gereken bu oyunda elimdeki süreyi olabildiğince eğlenerek kullanmam gerek. Her şeyin bilincinde olmak ve her şeyi derinlemesine inceleyip kılı kırk yarmak yalnızca kendimi yıpratmak ve zihnimi gereksiz düşünceler kafesine hapsetmek olur. Oysa sarhoşken bir gökyüzü kadar özgürüm. Fikirlerim ve duygularım küçük çocuklar gibi oradan oraya sevinç kahkahaları atarak koşturabiliyorlar, saklanma ihtiyacı hissetmeden. Kendi içimde sürekli saklambaç oynamak zorunda da değilim mesela. Duyguları ve fikirleri frenlemek tıpkı bir annenin yaramazlık yapan çocuğunu azarlayıp susturmaya çalışması gibi. İçimdeki çocuğa hiç aldırış etmiyorum bu yüzden, dilediğince oradan oraya koşuyor. Döküp kırıyor, dilediğince dağıtıyor. Bir şeyleri sürekli kontrol etmeye çalışmak insanı içten içe fazlasıyla geriyor, erken yaşlandırıyor. Ancak ben bu hayat oyununun sonuna dek sarhoşluğumu muhafaza ederek yaşlanmaktan bihaber yaşamak istiyorum. Charles Baudelaire, Şaraba ve Esrara Dair isimli eserinde ayrıca esrarın insanı içe kapatan ve gerçek dünyadan koparıp hayal dünyasına hapseden yönlerinden bahsediyor. Bana göre melankoli, umutsuzluk ve kötümserlik bu esrar tanımlamasını en gerçekçi şekilde yansıtan kavramlar. Eğer hayata ve çevremdeki olaylara siyah gözlüklerden bakarsam rengarenk bir yaşam sürme şansım olmaz. Hayat renklerle güzel. Sonsuz rengi keşfetmek varken, neden yalnızca siyah beyaz bir yaşam süreyim? Dışarıda yaşamam gereken gerçek bir hayat varken, neden kendimi hayallere ve hayal dünyasına hapsedeyim? Kendimi melankoliye hapsederek manasız bir boşvermişlikle yaşamak beynimi ve ruhumu uyuşturup zincirlemekten farksız olur. Zincirlenmiş ve uyuşuk vaziyette de yerleştirilmiş olduğum bu hayat labirentinde asla yol alamam. Charles Baudelaire bana kendimi ve düşünme kabiliyetimi asla köreltmemem gerektiğini adeta bas bas bağırarak öğütlüyor Şaraba ve Esrara Dair adlı kitabında. Pes etmek her zaman en kolayıdır, bir şeylerden umutsuzca vazgeçmek. Bir kere kötüyü görüp tanıyınca onu sonrasında bir kader olarak benimsemek. Sarhoş olarak dilediğimce, keyfimce yaşamak istiyorum bu hayat oyununda. İnsanlar ne düşünür önemsemeden, kimseden çekinmeden. Hayat şarabından her gün bir yudum almak istiyorum, esrarın varlığını bile bilmeden.