Bir Bilgisayar Oyunundan Fazlası

Witcher 3, kısa bir tanımla bir aksiyon, rol yapma oyunu. Kendi öznel tanımımla ise onlarca saatimi geçirip gerçeklikten koptuğum büyüleyici bir macera. Witcher aslında Leh yazar Andrzej Sapkowski'nin 90'lı yıllarda kaleme aldığı fantastik bir kitap serisi. CD Projekt adlı firma da bu fantastik evreni oyuncularla buluşturma kararını alıyor. Witcher evreni büyüler ve canavarlarla dolu bir ortaçağ atmosferini yaşatıyor. Üçüncü oyun bir Witcher olan Rivialı Geralt'ı baş role yerleştiriyor. Vahşi Av adlı bir topluluğun Geralt'ın manevi kızı olan Ciri'nin peşine düşmesiyle birlikte biz de maceraya atılıyor ve Ciri'yi bulup onu Vahşi Av'dan korumaya çalışıyoruz. Bu oyuna beni bu kadar bağlayan en önemli unsur, bir oyunu oyun yapan tüm öğelerin bir arada uyumlu bir şekilde bulunması oldu. Bu öğeler sırayla hikaye, karakterler, müzikler ve görsellik. Oyunun insanı kendine çeken, sürükleyici ve duygusal bir hikayesi var. Ana ve yan karakterler de bu hikaye anlatımını güçlendiriyor. Bu karakterler o kadar gerçekçi tasarlanmış ve işlenmiş ki onlarla derin bağlar kurabildim. Geralt'ın kızı gibi sevdiği Ciri'yi ben de aynı samimi duygularla sevdim. Yeri geldi aşık olduğu karakterlere ben de sevgiyle yaklaştım. Fakir ve kötü durumda olan halka acıdım, üzüldüm. Kötü karakterlerin rolleri ve seslendirmeleri o kadar etkileyiciydi ki onlardan nefret edip onları yenme konusunda motive oldum. Müziklerin yerinde kullanımı oyunun etkileyiciliğini güçlendiriyor. Sakin yağmurlu bir akşamda atınızı sürerken çalan tek bir keman melodisi içinizi ısıtıyor. Savaş sahnelerinde ise Polonyalıların yöresel müziklerinden de faydalanılarak oluşturulmuş sert melodiler sizi havaya sokuyor. Oyunun müziklerini, oyunu bitirdikten sonra bile hala sık sık dinliyorum. Görsellik konusunda söylenecek çok söz var fakat tek kelimeyle özetlenebilir, "muhteşem". Yalnızca gün batımında bir tepeden denizi izlemenin verdiği keyif bile bu oyunu benim gözümde bir başyapıt seviyesine çıkarmaya yetti. Oyunun çok baskın olmasa da içinde zaman geçirince anlaşılabilen bir felsefi temeli ve mesajı da var. İnsanların çeşitli yaratıklarla ve birbirleriyle olan mücadelesini anlatırken bir yandan iyi-kötü kavramlarını, bunların ahlaki temellerini sorgulatıyor; insanı ikilemde bırakarak düşünmeye zorluyor. "Kötü, kötüdür. Daha azı, daha fazlası veya ortası yok. Hepsi aynıdır. Oranı tartışılabilir, sınırları bulanıktır. Ben dindar bir keşiş değilim. Hayatımda hep iyilik yapmadım. Ama bir kötü ile diğeri arasında seçim yapacak durumdaysam, hiçbirini seçmemeyi yeğlerim." -Geralt of Rivia (Andrzej Sapkowski, Son Dilek) Benim için de daha az kötü diye bir kavram yok. Bir seçim yapmak bir diğer şeyden vazgeçmek anlamına gelir ve kötüyü seçmek büyük şeylerden vazgeçmemizi gerektirebilir. Kendi kafamda kötülüğün boyutu hakkında bir yargılama yapmaktansa seçim yapmamayı yeğlerim. Galiba kafamdaki bu düşünce ile oyunun felsefesinin benzeşmesi oyunla olan bağımı güçlendiren bir faktör oldu. Witcher'ın bana kattığı, ondan ders aldığım pek çok şey var. Öncelikle Witcher, üç oyunluk bir seri ve ilk oyunla son oyun arasında çok büyük bir kalite farkı var. 2007'de çıkan ve çok da iyi olmayan ilk oyunun üzerine, pes etmeyerek ve gelişime/değişime açık olarak çok şey koyup ortaya Witcher 3 gibi muazzam bir oyunu çıkarabilmişler. Bu bana hayatta çabalamanın ve gelişimin önemini hatırlattı. Bir işe başlarken ortaya en iyi eserimizi koyamayabiliriz. Bu çok doğal fakat önemli olan pes etmemek ve çaba göstererek en iyiye ulaşmak. Benim gözümde pek çok bilgisayar oyunu birer sanat eseridir. Witcher 3 yine buna çok uygun bir örnek. Witcher'da sadece bir hikaye, sadece bir müzik veya çok güzel görseller tek başına bulunmuyor. Bütün bu sanatların birbiriyle harmanlanıp uyumuyla ortaya yeni bir sanat eseri konuyor. Hem de insana 200 saati bulan bir tecrübe sunabilen bir sanat eseri. Bu oyunda dolu dolu harcadığım o saatlerde pek çok duyguyu bir arada yaşadım. Witcher 3 yepyeni bir dünyayı keşfetmeme olanak sağladı ve rahat oynanışı ile bana unutulmaz anlar yaşattı. Şimdi ise Türkçeye yeni yeni çevrilmeye başlayan Witcher romanlarını okuyarak seri ile olan bağlarımı koparmamaya çalışıyorum. Bir yandan da oyunun yapımcısı CD Projekt Red'in böylesine güzel kitapları aslını bozmadan ne kadar başarılı bir biçimde oyuna dönüştürdüğünü görüyorum. Umarım diğer firmalara da örnek olur ve başarılı kitapların başarılı oyunlarını görmeye devam ederiz.