Boğazımızdaki Düğüm

Sıradan bir Cuma günü ING101 sınıfımda oturmuş, son günün getirdiği yorgunluk ve sevgilimi birkaç gündür göremememin getirdiği özlem ile beraber dersten sıkılmış, hayallere dalmış bir yandan da defterimi karalıyordum. İşte o an öğretmenin 'dersi boş verin çocuklar, hadi biraz aşk ve sevgi hakkında konuşalım, aşk denince ne anlıyorsunuz, sizce aşk gerçekten var mıdır?' demesi beni bir anda heyecanlandırmış, derse ilgimi çekmişti. Aşık bir kişi olarak aslında duyduğum cevaplar bana çok ters geliyordu. Belki de duymak istediklerim biraz daha farklı cevaplardı. Bunun üstüne ben de kendi fikirlerimi belirtmek istedim fakat ne demem gerektiği ya da aşkın nasıl açıklanabileceği konusunda hiçbir fikrim yoktu. Bunun üstüne sustum ve sadece dinledim. İçimde kalmış olacak ki, şimdi bunu açıklama gereği duydum. Öncelikle, aşk yok diyenler bana göre sadece ama sadece gerçek aşkı bulamamış, gönül eğlendirmeyi aşk zannetmiş, yeterli fedakarlıkları yapamamış ya da göze alamamış insanlardır. Aşk vardır hem de tüm gerçekliğiyle insan doğasının baş tacı olmuştur. Aslına bakarsanız, herkesten bunu anlamasını beklemem de yanlış ama şuna inanırım ki, her insan bir gün gerçek aşkını bulur. Bunu değerlendirebilmek, bir şeyleri göze almak, o bizlere kalmıştır ve sadece bu fırsatı değerlendirebilenler hayatta gerçek mutluluğu yakalamıştır. 'Aşk nedir?' sorusuna gelecek olursak, aşk insanın boğazındaki düğümdür. Açıklanamaz, anlatılamaz ama son derece kuvvetlidir. Sadece hissedilir. Kalbin en derininden, içeriden, yürekten hissedilir. Aşk değer vermektir. Onu korumak, düşünmek ve önemsemektir. Kendini unutup, onu hayatının en üst noktasına oturtmaktır. Kalbi kırılmasın, incinmesin diye kendi çıkarlarından, kendi isteklerinden fedakarlık edip sadece onun mutluluğunu istemektir. Onsuz yapamamaktır. Attığın her adımda onu görmek, onu düşünmektir. O olmadığı zaman içtiğin suyun, yediğin yemeğin, aldığın nefesin hatta ve hatta hayatın anlamsızlaşmasıdır. Başkası için, herhangi bir şey için yapmayacağın şeyleri onun için bir an bile tereddüt etmeden, sonuçları ne olur, incinir miyim diye düşünmeden yapmaktır. Gözlerine baktığın zaman dünyanın durmasıdır. Son olarak aşk, birbirine güvenmektir, saygı duymaktır, sadık olmaktır. Gözün kapalı ona her şeyini, özellikle de kendini emanet edebilmektir. Aşk, sadece bir erkek ile bir kadın arasında oluşan güçlü bağdan ibaret değildir. Bir ailenin bireyleri de birbiriyle sevgiyle bağlanmıştır. Belki buna aşk denemez ama soruda sevgi de vardı değil mi. Bir annenin çocuğunu sahiplenmesi, onu önemsemesi ve değer vermesi... Bu sevgide aşkta yaşananlar, hissedilenler ve yapılan fedakarlıklar ile aynı değerlere sahiptir. Çünkü ortada bir bağ vardır. Sevgi bağı... Kendi adıma aşık olmanın nasıl hissettirdiğini anlatmak gerekir ise çok mutsuz olduğunuz bir anınızı düşünün. Hiçbir şey yolunda gitmiyordur. Bütün aksilikler o gün sizi bulmuştur. Sonra birden o gelir. Aşık olduğunuz kadın... Bir anda her şeyi unutursunuz. Yüzünüzdeki somurtkanlığın yerini saçma ve anlamsız bir gülümseme alır. Her saniyeniz mükemmelleşir. Onun bir sarılışı, bir gülümsemesi yeter de artar gününüzü güzelleştirmeye. Hele bir de ''Seni seviyorum'' dedi mi, sizden daha iyisi ve daha mutlusu yoktur. Kısacası bana en güzel şeyleri yaşatır. Mutlu eder, duygulandırır, yeri gelir ağlatır ama bu gözyaşları sadece mutluluktandır. Bana göre aşk bunlar demektir, gerçekten vardır ve her insansın tatması gereken dünyalar güzeli bir duygu selidir. O gün öğretmenin duymak istedikleri bunlar mıydı bilemem ama sanırım benim söylemek istediklerim fakat bir türlü söyleyemediklerim tam olarak bunlardı. Eren ERBAKAN