KIRMA HALKI

İnsanoğlu asırlardır doğayla tehlikeli bir oyun içerisinde. Doğanın dengesini kendi ihtiyaç ve hatta zevkine göre pervasızca bozuyor ve doğadan isteği ölçüde faydalanıyor. Peki insanoğlu geliştirdiği teknolojiyi kullanıp doğayla bu derece oynarken, bilimsel deneyler yapan bir bilim insanını hangi standartlarda yargılayabiliriz? Bir bilim insanından, çalışmalarına sınırlar koymasını bekleyebilir miyiz? Dr. Moreau sınır tanımayan bir bilim adamı, filmi izleyenlerin bir kısmı için bir canavar hatta içine şeytan kaçmış bir deli, diğer kısmı içinde idealist ve deneyleriyle devrim yaratan bir dahi olabilir. Filmde Moreau deneylerini gerçekleştirmek için bir adayı kendi himayesine alıyor ve adadaki hayvanları, deneklerini, kafeslere mahkum edip onları başkalaştırmak için genomları üzerinde çalışmalar yapıyor. Çalışmaları sonucunda hayvan genetiğini insan genetiğine uyarlayarak hayvan-insan kırması bir tür var ediyor ve bu türü kendi kurallarıyla adada yaşamaya adapte ediyor. Benim kırma olarak adlandırdığım yarı hayvan yarı insan görünüşünde olan bu türde hayvan içgüdüsü baskın diyebiliriz. Kırma halkından seçtikleri birini "yasa söyleyen" ilan ediyor ve halktan istediklerini bir yasa olarak sürekli beyan ettiriyor. "İnsanlar 4 ayak üzerinde yürümez. Biz insan değil miyiz?" "İnsanlar balık ve et yemez. Biz insan değil miyiz?" gibi sözleri tekrarlattırıyor ve bu yasalara uymayanları ibret-i alem olacak şekilde cezalandırıyor, ayaklandıklarında ise bedenlerine yüksek dozda acı veriyor. Aslında Dr. Moreau'nun yaptığı uygulama adada bir devletdüzeni kurmaya yönelik. Kuralları ve cezalarıyla bir yönetim sistemi örneği olduğunu düşünüyorum. Peki bu yönetim halkını erdemli davranışlara mı teşvik ediyor yoksa asıl amacı kural ve cezalarla ahlaksızlıkları önlemek mi? Bu noktada adadaki halkın isyanını ele alabiliriz. Birgün kırma halkından biri Moreau'ya karşı geliyor ve üzerine yürüyor. Moreau kırmayla konuşmaya çalışırken Moreau'nun sağ kolu(gelişmiş bir kırma) isyankar kırmayı silahla öldürüyor. Bunun ardından adada Moreau ve yasalara karşı ayaklanma çıkıyor. Kırmalar, kendilerinin zorunlu olarak uyduğu yasaların mesela kimseyi öldürmeme yasasının Moreau tarafından uygulanmadığını görüyorlar. Tıpkı insanlarda olduğu gibi onlarda haklarının yendiğini, adaletsiz bir düzen olduğunu farkettiklerinde isyana kalkışıyorlar. Baba olarak adlandırdıkları; kendilerinin var edeni, tanrısı olan Moreau'yu öldürüyorlar. Moreau'nun düzeni gibi günümüz devlet düzenleri bünyesinde birçok kural ve ceza barındırıyor, peki bunlar insanları daha erdemli mi yapıyor? Yoksa yalnızca düzenin bozulmaması mı sağlanıyor? Bu sistemlerle insanlara daha erdemli davranışlar kazandırılabiliyor olsaydı, Moreau'nun uygulaması da başarılı olabilirdi. Fakat aksine hayvanlarda bastırılmış içgüdülerin aktifleştirdiğini düşünüyorum. Bu bağlamda Moreau'nun yasaları oluşturma amacı kırmaları kontrol altında tutmak olmalı. Moreau aslında canlıları olduklarından bir üst kademeye taşıyarak evreni kusursuzlaştırmayı hedef alıyor. Hayvanlar insanlaşırsa, insanlar da Tanrılaşabilir ve dünya olduğundan çok daha muntazam olur idealiyle gerçekleştiriyor deneylerini. Böyle bir ütopyanın gerçekleştiğini varsayalım, herkesin Tanrı olduğu bir yerde, o Tanrılardan daha üstün olan başka ve tek bir Tanrı'ya ihtiyaç olmaz mı? Ya da şöyle ifade edeyim, bir koyun sürüsü tek bir çobanı takip ediyorsa, herkes çoban olduğunda ne olacak? Aslında bütün canlılar yönetilme ve itaat etme eğilimine sahip. Başa dönersek, bir bilim insanından deneylerine sınırlar koymasını bekleyebilir miydik? Bence hayır. Bilim sınırların ötesine keşiftir, bugün bilinenler ve uygulananlar bugünün sınırları, o sınırların ötesi ise yarınlar için bilimdir. İnsanoğlu geliştirdiği teknolojiyle doğanın dengesiyle oynadığında sonucunu, ona zarar verip vermediğini bilir ve bir gün doğanın, insana verdiklerini geri almak isteyeceğini de bilir. Fakat bilimin temeli deneydir ve eğer denemediysen bir şeyi, sonucunu asla bilemezsin.