İHMAL EDİLMİŞ DUYGU: UMUT

Hayatımızın nasıl ilerlediğini hiç düşündünüz mü? Ya da hedeflerimize nasıl ulaşabildiğimizi? Bu sorulara ilk önce ben cevap vermek istiyorum: Umut ederek. Umut, hayatımızın her döneminde bize eşlik eden bir duygudur. Bazılarımız bu duyguyu hayatının merkezine koyarken, bazılarımız ise onu ihmal eder. Peki umut olmadan yaşam olur mu? Biz insanlara doğduktan sonra aşılanan diğer bir özellik ise umut etmektir. Düşünsenize siz doğmadan önce, kısacası daha sizin haberiniz olmadan insanlar sizin hakkınızdaki bir şeylere umut ediyor. Mesela cinsiyetiniz... Hatta yeri geliyor "aslan gibi bir çocuk olur inşallah ya da nur topu gibi bir çocuk olur inşallah" tarzında söylemler duyuyor aileleriniz. Aslında bunlar bile bir umut örneğidir. Nur topu gibi ya da aslan gibi olsun derken umut ederek söyleriz. Sağlıklı olmasını dilerken umut ederiz. Düşündüğümüzde hayatımızın genelde umut ile ilerlediğini görürüz. Mesela bir hedefiniz var ve ona ulaşmak istiyorsunuz. Bu ulaşma isteğiniz bile bir umut göstergesidir. Çünkü ancak umut ettiğiniz zaman güzel şeyler olacağına inanırsınız. İşte tam o zaman da umut devreye girer. Çünkü umut insanlara bir şeyleri güzel gösterir. Umut edince bir şeylerin daha çok güzelleşeceğine inanırız. Ama bu bahsettiğim insanlar, umudu hayatının merkezi yapan insanlardır. Bir de umudu ihmal etmiş insanlar vardır. Bunlarda bardağın boş tarafını görmekle kalmayıp, dolu olan tarafın da berbat bir şeyle dolu olduğuna inanırlar. Çünkü bu insanlara göre umut etmek boş bir şeydir. Umut etmek insanı sadece boş hayallere sürükler. Ama insan hayalleri olmadan nasıl yaşar? Aslında hep bir hayalimiz yok mudur? Küçükken büyümeyi hayal ederiz, büyüyünce zengin olmayı hayal ederiz, evlenmeyi hayal ederiz, çocuk sahibi olmayı hayal ederiz, araba hayal ederiz... Bu liste böyle uzar gider. Çünkü umut duygusunu ihmal etmiş insanlar bile sürekli bir şeylerin hayalini kurar. Eviniz yoksa sıcacık bir ev hayal edersiniz, kirada oturuyorsanız ev almayı hayal edersiniz, ucuz bir arabanız varsa pahalı arabayı, hatta otobüsle seyahat ediyorsanız uçakla seyahat edeceğiniz günleri hayal edersiniz. Bu hayallerin içinde her zaman onlara sahip olacağınız umudunu da beslersiniz. Çünkü her hayal yeni bir umut demektir. Onun için aslında umut ihmal edilebilecek bir duygu değildir. Çünkü hayatımızın her evresinde, (ergenlik, gençlik, yaşlılık) hayatımızın içindedir. Mesela aşkı hissettiğinizde bu duyguyu ihmal edebiliyor musunuz? Ya da en basit örneğiyle aç kalmanın da bir his olduğunu varsayarsak eğer, aç olduğunuzu hissettiğinizde yok sayabiliyor musunuz? Umut da böyle bir şeydir. Onu ihmal etseniz bile yok sayamazsınız. Aslında olmasını istediğimiz her şeyde bir umut vardır. Bunun sizin hayaliniz olmasına bile gerek yok. Hatta hayatınızda her zaman bardağın dolu tarafını görmenize de... Çünkü kimse her zaman iyimser olun diyemez, dememelidir. Çoğu zaman karşımıza zorluklar çıkabilir, umudumuzun azaldığını hissedebiliriz ama hiç bir zaman bardağın boş tarafından ziyade, dolu tarafının da berbat bir şey ile dolu olduğunu düşünmemeliyiz. Çünkü bu sadece bize ya da umudumuza zarar vermez. Bu durum çevremizdeki insanlara da zarar verir. Onların umutlarına da... Umut etmenin hayatımızın koparılamaz bir parçası olduğunu kabul etmeliyiz. Eğer bunu kabul edersek onu ihmal etme oranımızda azalacaktır. Çünkü bir şeyi ne kadar görmezden gelirsen, bir yerden sonra o şey gerçekten görünmez olur. Ya da bir şeyi ne kadar ihmal edersen, bir yerden sonra o şeyin orada olduğunu bile unutursun. Umut insana insan olduğunu hissettiren bir duygudur. Umut hayatımızın bir parçasıdır ve eğer hayallerimizi ağaç gibi düşünürsek, umut bu ağacın gövdesidir.