Planlarımız ve Onlara Olan Bağlılığımız

2005 yılına kadar diğer süper kahramanlardan çok da farkı yoktu Batman'in: Kötü karakter iyileri tehdit eder, kahramanımız ise herkesi kurtarır. Ama 2005 yılında çok daha güçlü bir fikir ve çok daha güçlü bir senaryo; çok daha yetenekli bir yönetmenle birleşti ve sadece süper kahramanlar ile ilgili olan filmlerin değil, genel olarak film tarihinin en sıradışı film serilerinden biri ortaya çıktı. Joker'in bulunduğu ikinci film ise pastanın çileğiydi. Filmin kötü karakteri yani Joker öylesine etkileyiciydi ki bazılarımıza göre iyi ya da kötü olmanın üstünde mükemmeldi. Yaptıklarını hayranlıkla izlesek de kendi tabiriyle o sadece küçük planlarımızı alt üst edip bizlere karşı kullanıyordu.(*) Peki gerçekten planlarımız bizler için böylesine hayati mi? Geleceğimizin senaryosunu elimizden geldiğince pozitif yazıp sonra ona bağlı kalmak için çokça çaba sarf ettiğimizi göz önüne alırsak evet, hayati. Belki de planlarımız ve onlara olan bağlılığımızı biraz gözden geçirmemiz lazım. Neredeyse bebekliğimizden itibaren her gün, her an kendi kurduğumuz planların içinde yaşarız. Hayallerimize ulaşmak veya hedeflerimizi gerçekleştirmek için yaptığımız, kısa vadeli olanlarına göre nispeten daha geniş çaplı planlarımız belki anlaşılabilir ancak her anımızı kendi planlarımızın içinde yaşadığımız düşünülürse çok da özgür olmadığımızı anlayabiliriz. Mesela hafta sonu arkadaşlarımızla dışarı çıkıp eğlenmek istiyoruz. Onlarla yapacağımız buluşmanın hayatımızı aksatmaması için yapmamız gereken ödevlerimizi ne zaman yapacağımızı tasarlıyoruz. Arkadaşlarımızla hangi gün, hangi saatte buluşacağımızı konuşuyoruz. Buluşup ne yapacağımızı düşünüyoruz. Eğlenmek için bile bu kadar fazla düşünüp bu kadar şey planlıyoruz. Peki plan kurmak, geleceği önceden tasarlayıp yaşamaya çalışmak gerekli mi yoksa alternatifini bulamadığımız ya da yapamadığımız için mi böyle davranıyoruz? Sebebi bunlardan daha farklı aslında. Bütün bu çabamız, planlarımız kendimizi daha güvende hissetmek için. Etrafımızda olup bitenlerin bizi kötü etkilemesinden, zarar görmekten, istediklerimizi elde edememekten, eğlenememekten, güzel yaşayamamaktan korkuyoruz. Okul hayatımızı ve sonraki kariyerimizi planlıyoruz çünkü ileride tatmin olamamaktan, daha iyi bir hayat yaşayamamaktan korkuyoruz. Sabah kaçta kalkmamız gerektiğini planlıyoruz çünkü yapılması gerektiğini düşündüğümüz şeyleri yapmazsak zarar görebileceğimizi düşünüyoruz. Kaçta yatmamız gerektiğini hesaplıyoruz çünkü uykusuz kalıp kötü bir gün geçirmek istemiyoruz. Aslında bütün yaptığımız korkularımızı azaltıp belirsizliklerle ve şüphelerle dolu olan geleceğimizi biraz olsun garanti altına almak. Bu açıdan bakıldığında sanırım plan yapmak mantıklı bir iş. Hatta gerekli olduğu bile söylenebilir. Ama yine de dikkat etmek gerekir. Hayatımızı başkalarının planlarına göre yaşamak nasıl özgürlüğümüzü kısıtlıyorsa kendi planlarımıza sıkı sıkıya bağlanmak da aynı şekilde kısıtlar. Belki bütünüyle plansız yaşayamayız ama ufak doğaçlamaların, anlık isteklerimizin ve zevklerimizin peşinden gitmekten de vazgeçmemeliyiz. Sürekli bir kargaşanın ve bir uğraşının içinde bulunup onları yoluna koymak için planlarımıza saplanıp kalırsak çok da özgür ve mutlu yaşayabileceğimizi sanmıyorum. Plan yapmanın iyi ya da kötü, güzel ya da çirkin olduğunu söylemiyorum. Doğru ya da yanlış olmasını da önemsemiyorum. Benim amacım plan yapmak ve planlarımıza bağlı kalmak hakkında biraz olsun düşünüp farkındalığımızı arttırmak. Bunu yaparsak daha doğru bir biçimde yaşayabileceğimize inanıyorum. Yıllar önce Batman: The Dark Knight'ı izlediğimde bunları düşünmüştüm ve planlarımıza olan bağlılığımız beni rahatsız etmişti. Plan yapmaktan vazgeçip plansız yaşamanın doğru olmadığını açıkçası mümkün de olmadığını düşünüp onlarla beraber yaşamaya devam ettim. Ancak onların bana hükmetmesinin önüne geçip ben onları yönettim. Belki siz de üzerinde biraz düşünüp bakış açınızı genişletebilirsiniz. (*)Nolan, Christopher. Batman: The Dark Knight . 2008 . Warner Bros. Film