Anı Yaşamak ya da Hayatı Ertelemek

Şimdi ya da asla hayata bakış açımı değiştiren bir film. Film, milyoner Edward Cole ile araba tamircisi Carter Chambers'ın akciğer kanseri olmalarından dolayı hastanede hayatlarının kesişmesiyle başlar ve kalan kısa ömürlerini son damlasına kadar değerlendirmek adına ölmeden önce yapılması gerekenler listesi yapıp, bu listedekileri tek tek gerçekleştirirler. İnsan hayatı boyunca farkına varmasa da alışveriş listesinden tutun da ödev listesine kadar birçok liste yapar. Peki ya ölmeden önce yapılması gerekenler listesi hiç aklınıza geldi mi? ya da başka bir deyişle ertelenmemesi gerekenlerin listesi. Aslında insanın doğasında vardır ertelemek kavramı. Henüz çocukken ödevleri erteleyerek başlarız ya da ödevler ve dersler için çocukluğumuzu ertelemeye başlarız desem daha mı doğru olur? Tıpkı bir yaprağın yeşilden sarıya dönmesi gibi hayat ilerlemeye başladığında ise ertelediğimiz şeyler daha ağır gelmeye başlar. Gençliğinizde hayatı erteleyip ilerleyen yaşlarımızda ise neden bu kadar geç kaldım dememek için belki de ertelememeliyiz. Ertelemek aslında çok sık kullandığımız bir sığınma şekli, bir bahane. İnsanları ertelemeye bu kadar iten, zorlayan içinde bulunduğumuz çağ. Öyle bir çağdayız ki daha küçük yaşlardayken önümüzde hedefler koyuluyor ve bu hedefleri gerçekleştirmek için öyle mücadele veriyoruz ki zamanın nasıl geçtiğinin farkına bile varmıyoruz. Dedelerimizden, yaşlılarımızdan ne çabuk geçti yıllar? sorusunu hep duyarız. Devamında gelen sözler ise çoğunlukla "göz açıp kapayıncaya kadar geçti hayat" olur. Çok az ama bence saygı duyulması gereken kesimden ise "Ben hayatımı dolu dolu yaşadım" cümlesini duyarız. Saygı duyulması gereken kesim dememin sebebi ise çoğumuzun gözden kaçırdığı hayatın güzelliklerini görüp anlık yaşamalarıdır. Ortaya iki farklı düşüncenin veya zaman yorumunun çıkma sebebi ise geçirilen yılların süreyle bir bağlantısının olmaması aksine geçen yılların ne şekilde değerlendirildiğiyle bağlantılı olmasıdır. Bulunduğumuz çağ ise, eğer kendimizi şu onlar için her şeyi yok saydığımız hedeflerimize kaptırıp gidersek farkına bile varmadan hayatımızın en güzel anları uçup gider. İşte tam da kendimi okuldan başarılı bir mühendis olarak mezun olma hedefine kaptırmış giderken karşıma çıktı bu film ve o endişeli, her şeyi erteleyen ben farklı bakmaya başladım. En küçüğünden örneklemek gerekirse her gün önünden en az 5 kere geçip gittiğim okulumdakiB binanın yanındaki havuzun önünde yer alan bankların ne kadar keyifli bir ortam olduğunu fark ettim. Havuzdaki fıskiyelerden her beş saniyede bir yükselen suyun sesi, o yemyeşil doğaya karşı oturarak kahve içmek işte o anda fark ettim ki derse yetişmeliyim, ödev yapacağım, buna yetişmem gerekiyor gibi bahanelerle hep ertelemişim ben burada oturmayı. Şimdi ise bahane bulmak yerine zaman yaratıp, bazı sabahlar erken gelip kahvemi alıp havuza, okulun doğasına karşı oturup anın tadını çıkarıyorum. Belki de içinde bulunduğumuz curcunanın içinden sıyrılıp, hayatımıza güzellik katacak yeni şeyler aramalıyız ya da var olanları görmeliyiz. Edwart ve Carter'ın tahtalı köyü boylamadan önce yapılması gerekenler listesini belki de biz filmin de yardımıyla daha önce farkına varıp yapmaya başlarız veya listeye bile gerek kalmadan yaşam tarzımızda küçücük bir değişiklik yapıp şu her zaman ertelediğimiz şeyleri öne almaya çalışsak ileride bizde hayatı dolu dolu yaşadım diyen şanslı insanlardan biri olabiliriz. Şairlerin şairi Boris Paternak'ın da dediği gibi " insan yaşamak için doğar, yaşama hazırlanmak için değil. ".