GÜL'E KAVUŞMAK

Dışarıyı Seyretmek Ey insan!.. Gel ve dünyayı seyreyle. Dünya herkes için aynı mı? Kendi ülkesini terk edebilecek güce ve takate, belki de bu güçsüzlüğe ve takatsizliğe sahip olan bir insanla kendi evini bile terk edemeyen bir insanın gördükleri aynı mı? Bir pencereden izleriz dünyayı, ondan kaçarken. Bazen bir çiçekle, bazen de cama düşen yağmur taneleriyle. Bazen penceremizin önündedir bu çiçek, bazen de gizlidir bahçemizde. Çiçeğin yaprakları anlatır bize mevsimleri ve insanları. Boynunu bükmüşse çiçek veya yüz tutmuşsa solmaya, farkındayızdır artık, bazı işlerin yolunda gitmediğinin. Zira bu çiçek hayattır ve umuttur bizim için. Solan renkler umudumuzun renkleri; boyun büken bu sap, direğidir çift kapılı evimizin. Sonra, yavaş yavaş süzülüyorsa camımızdan bir yağmur tanesi, anlarız onun da bizim gibi kaçmak istediğini. Halbuki pencereler engeldir yağmur tanesine. Ama biz engel kabul etmemeliyiz. Umudumuz gibi gelecekten gelen bir yağmur tanesine, geçmişten gelen gönlümüzü engel kılmamalıyız. İşte bu yüzden, geçmişten ve gelecekten; eskiden ve yeniden; batıdan ve doğudan bahsetmiş Rasim Özdenören ve çağırmış bizi, bakmak için bu dünyaya, "Gül Yetiştiren Adam"ın gözünden. Gül'ü Anlamak Gül kokulu evler, gül kokulu caddeler, gül kokulu camiler, gül kokulu anneler ve babalar var etrafımızda görmez misin? Şaşkın ve gizemler içinde kaybolmuş vaziyette, ortalıkta dolanıyor insanlar. Mahalleye yeni taşınanlar da var belki, bu gül kokusundan bihaber olanlar. KALPAK 2 Tuhaf olan çok şey var burada. İnsanlar hallerine o kadar tepkisiz ki, gül kokup kokmadığını bile umursamıyorlar gibi geliyor bana. Hatta bu kokuyu sadece ben mi alıyorum diye de aklımdan geçirmeden edemiyorum ara ara. Birilerine anlatmak istiyorum bu halimi ama anlatamıyorum. Bu mahallede herkes ve her şey neden gül kokuyor? Hem bu öyle basit bir koku değil, gül kokuyor diyorum gül, gül! Mahallede gül yetiştiren birileri mi var? Gerçi gül bahçesi olsa ne yazar? Bir bahçe bir mahalleyi gül kokusuyla sarabilir mi? Mahalle kadar bahçe olması gerekirdi herhalde. Belki de insanlar gül bahçesinin içinde ama fark edemiyorlar güllerin içindeyken, kim bilir? Ya da bir anne şefkati var gülde, kundağı kokusu olan, kim bilir? Gül bize ne anlatır, biz ona bakarken? Güneş güle vurur, gül nura gark olur; Güneş ölür, gül karanlığa gömülür. İnsan güle bakar, gülden bir kevser akar; İnsan gülden soğur, gül cehennem olur. Hayatı Gül'le Manalandırmak Hayatın manasını nerede aradık? Güller içinde kaybolduk da yine güllerin farkına varamadık. Kimimiz bu dünyada ebediyyen kalacakmış gibi sorumsuz ve gafilane tavırlar içerisinde izlerken hayatı ve kapılıp giderken hayatın seline; kimimiz ölmüş ve kendisine bir gün daha verilmiş bir çocuk gibi, son günümüzü tek günümüz bilerek meydan okumuşuz bu sele, sert kayalar misali. Bir saman çöpü olmamış, savrulup gitmemişiz bu akıntının içinde. Peki, ne yapardık o tek günümüzde? Güler miydik, ağlar mıydık? Şimdi düşün kardeşim. Diyelim ki öldük. Eğer memnunsak ölümden, ümit bekler miyiz hiç, kaybolacak bir günden? Farz edelim ki bekledik, yani memnun olamadık ve korktuk ateşten. O zaman, ağlamayıp da ne yaparız? Yangından çıkan bir insan hiç unutur mu o anı ve gözlerine oturmuş o ateşi? Peki, ya ağlayamıyorsak? İnsan her zaman ağlayabilir mi? Cevap çok basit: Ateşi unutursak KALPAK 3 ağlayamayız. İnsan dilerse nura boğar kendi hayatını, dilerse körükler ateşini. Dünya, kimine duvarları mutluluk zannedilen bir kuruntuyla örülmüş bir zindan; kimine de her anı hücrede yaşanan günler gibi acı zannedilen, fakat iğne gibi önce acıtarak sonradan insana şifa kaynağı olan bir ilaç gibidir. Küsme kabul etmez. Onu gül gibi seversen, dikenini batırır sana ve ondan gelene ne kadar razı olduğunu sınar. Ama gül gibi sevmezsen, kokusunu dahi esirger senden ve mahrum kalırsın her zerresinde gizlenmiş olan o şifa kaynağından. Küsme kabul etmediği gibi şikayet de kabul etmez. Çünkü dikeni meydandadır. Ya sevdiğin için acır ellerin, ya da düşman olduğun için. Biri ellerini acıtır, diğeri ruhunu. Ama unutma, şikayet edemezsin! Ne büyük ahmaklık, güldeki dikenlere sitem, Seçen sensin, ya cennettir o ya da cehennem.