AŞKIN HER TÜRLÜSÜ

Aşksız bir hayat düşünebiliyor musunuz? Şahsen ben düşünemiyorum. Aşk deyince tabi ki çoğu kişinin aklına sevgilisine duyduğu aşk gelmiştir. Bu olay gayet normal çünkü aşık olduğumuzu sadece sevgilimize söyleriz. Halbuki her şeye aşık olabiliriz; doğaya, çocuğumuza, evcil havanımıza... Aslında çok fazla şeye aşık olabiliyorsak niye ilk aklımıza gelen her zaman sevgilimiz oluyor? Tabi ki de bu sorunun yanıtını bilmiyorum ve bilen olduğunu da sanmıyorum. Aslında gördüğümüz her şeye aşık olabiliriz. Ve bazı zamanlarda da cidden oluyoruz. Hatta bazı insanlar bu tarzda aşık olma daha meyillidir. Onlar aşık oldukları köpekten hiçbir zaman ayrılamazlar. Öyle bir aşktır ki o ölene kadar beraber olurlar. Tabi ben sadece köpekle insanın aşkından bahsetmeyeceğim her ne kadar en mükemmel olsa da! Benim bahsedeceğim aşk, her türlü aşk. Aşk o kadar büyük bir güçtür ki sevdiğimiz insan ne yaparsa yapsın onu affetmeye her zaman hazırızdır ya da onun suçunu kendi üstümüze almaya gönüllü oluruz. Diyelim ki sevdiğimiz insan bir başkasına istemeden bir kötülük yaptı ve o insan bunu öğrenirse sevdiğimizle büyük bir kavga edecek. Hemen sonuçları ne olursa olsun onun yaptığı şeyi kendi üstümüze alırız. Çünkü onun üzülmesine katlanamayız. Sevdiğimiz insan üzülünce olay ne olursa olsun biz de onunla birlikte üzülürüz. İster olay bizi etkilesin ister etkilemesin, önemi yoktur bunun, önemli olan tek şey onun üzülmesidir ve onun üzülmemesi için elimizden gelen her şeyi yapmaya da hazırızdır. Halbuki bazı ilişkiler vardır ki onun için her şeyi yaptığın halde o seni üzüp duruyordur. Sen ona aşıksındır ama o sana aşık değildir. Bu tarz aşklara platonik aşk denir. Bana kalırsa çok saçma sana sürekli kötü davranan birine niye aşık olursun ki, sana sürekli kötü davranıyorsa onun neyini sevebilirsin ki? Böyle insanlara aşık olanlar aslında onlara aşık değillerdir sadece onların dış görünüşlerini beğeniyorlardır ya da duygusal olmayan başka özelliklerini. Hiç kimse kendisini mutsuz eden birine aşık olmaz. Belki sadece birkaç özelliklerini beğendikleri için ona aşık olduğunu düşünebilirler fakat gerçekte ona aşık değildir ve ancak kendisini gerçekten mutlu eden birini bulunca gerçek aşkın ne olduğunu anlayacaktır. Bazı insanlar için ise gerçekten önemli olan bir insana duyduğun aşk ya da bir canlıya duyduğun aşk değildir. Önemli olan tüm canlılara duyduğun aşktır, doğaya duyduğun aşktır. Bu tarz insanlar için gerçekten önemli olan yaşayan her şeyi sevmek onları korumak. Onlar için sadece kendi mutlulukları değil herkesin mutlu olması önemli olan. Onlar doğayı korumak için ellerinden ne gerekirse yapmaya hazırlardır. Bazıları vardır ki kendilerini ağaçlara zincirlerler, bazıları açlık grevi yaparlar ki şirketlerin doğaya karşı uyguladığı politika değişsin ya da yeterli paraları varsa çevreyi koruma kuruluşlarına bağış yaparlar veya kendileri bir tane kuruluş kurarlar. Benim düşünceme göre bunlar içinde en cesaretlileri açlık grevi yapanlar, öyle bir cesaret ki birkaç ağaç için kendilerini aç bırakıyorlar. Tabi birkaç ağaç geleceğimizde yaşamamızı sağlayacak en önemli canlılar. Yine de kendilerini aç bırakarak şirketlerin bu konu hakkındaki politikasını değiştirmeyi beklemek baya cesaret gerektirir. Çünkü şirketler ağaçları keserek milyonlarca para kazanıyorlar ve bir şirketin kendi para kaynağını isteyerek bırakması mümkün değil. Tabi bunların aşkla ne alakası var diyenler vardır. Bunlar doğaya duyulan aşk, öyle bir aşk ki kendi hayatlarını feda etmeye dünden razılar.