SEVGİDEN GELEN CESARET

Birbirlerini delicesine seven insanların güçlü aşkını konu alan Ferzan Özpetek'in Sen Benim Hayatımsın adlı kitabını isminin dikkatimi çekmesiyle okumaya başladım ve beni konusuyla çok etkilediğini söyleyebilirim. Hayatın karşımıza çıkardığı engelleri yıkmak için içimizde hissettiğimiz bir güç olmalı ve en güçlü duygu olan aşk da bu engelleri yıkmaya yeterlidir. Bu eserde de anlatılan çiftler aşklarıyla tüm engelleri geride bırakmanın ama birbirlerini hiç bırakmamanın değerini anlatıyor. Hayat her insanın karşısına birçok engel çıkarır. Bu engeller kimi zaman bir şeylerin değerini anlamamız için verdiğimiz uğraştır, kimi zaman da bizim sınavımızdır. Ancak zorlukların üstesinden gelebilmek ve karşılaşılan engelleri aşabilmek her insanın harcı değildir. Kendinde bu gücü en fazla bulabilen insanlara bir bakın. Bu insanlar kalplerini sevgiyle doldurmuş, bunun üzerini de aşkla süslemiş kimselerdir. Onlar her zaman cesurdur. Karşılarına çıkan engelin ne kadar zor olduğu onlar için hiç önemli değildir, hepsinin üstesinden gelecek güce de sahiptirler. Cesurdurlar hem de fazlasıyla. Bazı insanların aptallık olarak gördüğü şeyleri bile yapacak cesaretleri vardır ve bütün bunlar gözlerinden anlaşılabilen aşklarından gelir. Canlıları sevmek ve bir insana aşık olmak belki de insanın kalbini en çok kullandığı zamandır. Çünkü aşk akıl işi değildir. İnsanın aklı emin adımlarla ilerlemek isterken tehlikelerin ve risklerin içine girebilme cesaretini kalp verir. Ancak bu cesaret olmasa zaten karşımıza çıkan engelleri aşmak ve bizi yıpratan zorlukları atlatmak pek mümkün olmazdı. İnsanoğlu aslında zayıf varlıklardır. Duygusaldır. Bir şeye inanmaya, güvenmeye, bir şeylerden güç almaya, birilerinin desteğine ihtiyaç duyar. En güzel desteği ise sevdiği insan verir. Sevmek insanı insan yapan en temel şeylerden biridir ve bu kalbin bir gereksinimidir. Nasıl ki insan ciğerlerini temiz hava ile, midesini yemek ile, beynini bilgi ile doldurursa kalbini de sevgi ile doldurur. Peki, engel tanımadığı söylenilen bu güçlü duygu aşk tam olarak nedir? Aslında hayatı renklendiren tam olarak da budur. İnsan aşık olunca, sevmeyi tadınca mutluluğun ne demek olduğunu anlar. Sevincin de en gerçeğini yaşar GÜMÜŞ 2 hüznün de. Sevdiğiyle birlikteyken ondan neşelisi yoktur ve sevdiğinin yüzü asıkken ondan daha üzgünü yoktur. Aşık olmuş insanın gözlerinde adeta bir perde vardır ve sevdiği insanın ne kadar kusuru varsa hiçbirini göremez. Onun için en etkili bakış, en sevimli gülümseme ve en güzel koku sevdiğine ait olandır. Özlemek acı verir ama seven bir insan için özlemek bile güzeldir. İnsan sevdiğinden hiç sıkılmaz ki. Bir ömür yan yana olsalar da sevdiğini yine sever yine koklar durur. Her görüşü ilk görüşü gibidir. Sanki yerinden fırlayacakmış gibi atar kalbi. Sevdiğinin her hareketi öyle güzel gelir ki oturup saatlerce onu izleyebilirsin. Onun yanındayken sanki zaman durur ya da sen öyle istersin. Tüm dünyayı karşına alabilirsin ve tüm zorluklar aşılabilir gözükür. Halbuki hayat bu, kolay olmaz. Ancak öyle çok seversin ki hayata tozpembe bakarsın. Sevdiğinle ayrılman için çok neden çıkabilir karşına ama kalpleri birbirine bağlanmış iki insanı kim ya da hangi olay birbirinden koparabilir ki? Bedenleri ayrılsa kalpleri sevmeyi bırakır mı? Kalp görmeden de sever ve sevenlerin kalbi adeta birbiri için atar. Birbirlerini delicesine seven iki insanı ne engelleyebilir ki? Engel tanımaz olan sevgidir, insanlar da sevgiden beslenir. Aşkın acizlik ve güçsüzlük belirtisi olduğu söylense de sevmeyi, aşık olmayı tatmamış bir insanla karşılaşırsanız anlarsınız ki aslında şu hayatta en güçsüz insanlar onlardır.