IE

İstanbul'da 4 Gün Çok severim İstanbul'u, Ankara'nın düzenli yapısı onda yoktur ama karmaşıklığı bile bir düzen içindedir. Bir de tarih kokusu var tabii şehre girdiğiniz anda ruhunuza dolan... Bütün dönem hayal etmiş olmama rağmen gidiş kararım çok ani oldu, sonrasında büyük bir grup olarak düştük İstanbul yollarına. Diğer bütün ziyaretlerimden farklı olan bu İstanbul gezim tamamen yemek yemek üstüne geçti. 4 günde çeşit çeşit kafelere, tatlıcılara, restoranlara girdik. Biraz filmli, bolca müzikli ve kahkahalı bir yolculuğun ardından ulaştık yedi tepeli şehre. İstiklale paralel sokaklardan birinde uygun fiyatlı bir otel bulmuştuk, ellerimizde bavullarımız, tıngır mıngır gittik otele, siz siz olun az kişiyseniz ve konfor arıyorsanız o İstiklale paralel sokaklara adımınızı bile atmayın! Biz yine de memnun kaldık çünkü hem kalabalıktık hem de aradığımız tek şey yalnızca gece kalabileceğimiz bir yerdi. Bavulları yerleştirdik ve kestane kokuları arasında çıktık ışıl ışıl İstiklal'e. Güzelce sokağın tozunu attırdıktan sonra yemeğimizi yiyip sıcak otelimize döndük. Ertesi sabah kalktık, İstiklal'in başındaki Sütiş'te güzelce kahvaltı yapıp kahvemizi içtikten sonra İstanbul'un toplu taşıma sistemini test etmeye karar vermiş olacağız, ilk gün kaç kere metroya bindik hatırlamıyorum. Tek hatırladığım yürüyen merdivenlerin devasa uzunluğu... "Sonunda meşhur bir dondurmacı varmış." diye çıktığımız yolculuk "Yaşar Usta"da sona erdi. O küçücük dükkanın içindeki çeşit çeşit dondurmayı görünce aniden gittiğimiz o uzun yollar da havanın içimize işleyen soğuğu da bir şey ifade etmemeye başladı. Aldık dondurmaları kaşık kaşık yedik. İnanın o mutlulukta bırakın boğazımızı ağrıtmayı, hafiften ağrımaya başlayan boğazlarımıza ilaç gibi geldi dondurmalar. Yaşar Usta'ya olur da yolunuz düşerse kesinlikle meyveli dondurmalardan yemenizi öneririm resmen insanın içinde meyve patlamasına yol açıyor. Dondurma maceramızın ardından etrafta gezip, Saphire'i de şöyle bir gördükten sonra tekrar döndük Taksim'e. Akşamüzeri olmuş, mideler zil çalmaya başlamıştı. İstiklal'in sonunda "Shake Shack diye bir hamburgerci var, oraya gidelim" kararı alındı. "Bir hamburger ne kadar güzel olabilir ki? Gide gide oraya mı gittiniz, özel bir şeyler yeseydiniz bari." denildiğini duyar gibiyim, siz demeseniz de annemin telefonda ilk tepkisi bu oldu. Cevap olarak "O anlatılmaz yaşanır!" demek istiyorum. Gerek "normal köftesi" gerek "mantarlı kaşarlı özel vejetaryen" köftesi gerekse zikzaklı patatesleriyle kesinlikle hem göze hem damağa hitap eden mükemmel bir hamburger menüydü. Tıka basa doyduk tabii ama Hard Rock Cafe vardı herkesin ağzında, "Ee buralara kadar gelip uğramasak ayıp olur." dedik, girdik Hard Rock'a. Allahım ne güzel müzikler, ne güzel bir ortam, ne güzel bir asansör (gidenler asansör derken neden bahsettiğimi anlar)! Çıktık terasa, aldık içeceklerimizi. Mükemmel müzik eşliğinde geçirdiğimiz iki saatin ardından otele gidip üstümüzü değiştirip Zeynep Ezgi Bal 21502882 IE yine çıktık sokaklara. O ara İstanbul'da yaşayan bir arkadaşımı aramıştım, telefonda "Hönönö içmeden dönersen seni affetmem, içmesi çok eğlenceli." dedi. Bu lafın üstüne içmesek olmaz tabii. "Pendor Corner" diye bir yerdi, girdik içeri hönönölerimizi istedik. Baktım bardakta şeffaf gibi görünen hiç bir olayı olmayan bir içki, sonra barmen "İçmeyi biliyo musunuz?" diyince dedim eğlence başlıyor. Bardağı masaya vurduğu anda içecek köpürmeye başladı. Hemen içilmesi gereken içkinin, tadı aşırı güzel diyemeyeceğim, ama içmesi cidden eğlenceliydi. Oradan "Kafe Pi-Fabrika"ya geçtik. Yine müzikler de ortam da mükemmeldi, tam öğrenci yeri. Eğlenceli gecenin ardından çok sevgili otelimize dönüp bir güzel uyuduk. Sabah Moda'ya gidip "deniz keyfi" yapma kararı alındı, İstanbul'a gidip vapura binmemek olmazdı zaten. "Kahvaltıyı İstanbullu gibi yapalım" dedik, elimizde simitlerimizle bindik vapura, bir yandan denizin ve martıların tadını çıkartırken diğer yandan da kahvaltımızı ettik. Kadıköy'de indik, klasik kırmızı tramvaya bindik (evet evet ona da binmiş olduk, içimizde kalmadı). Sıkışık ama eğlenceli bu ufak tramvay maceramızın ardından Moda'ya ulaştık ve tabii ki (çok şaşıracaksınız) yine ne yiyebiliriz diye baktık . Doymayan, yeni tatlara aç insanlarız biz. O anda gözümüze ufacık bir "Çikolata Dükkanı" çarptı. Kapıya yaklaştığımız anda bizi saran çikolata kokusu, ister istemez diyemeyeceğim, çok da isteyerek bizi dükkanın içine yönlendirdi. Orada hayatımda yediğim en güzel şeyle karşılaştım: Asuman. Adını söyleyince bir garip oluyor, Asuman aslında kavanozda koyulmuş, eritilmiş özel bir çikolata ve çileklerden oluşan, kremşantiyle de süslenmiş bir tatlı. Tek kelimeyle muhteşem! Ama biraz ağır, uyarmadı demeyin. Yaşadığımız küçük çaplı ama mutluluk veren mide fesadından sonra biraz yürümeye karar verdik. Deniz kenarına inip tuz kokusunu içimize, ciğerlerimize depolamaya çalışır gibi çekerek yürüdük bir süre. İçime dolan deniz ve huzurla soğuğu unutmuşum adeta, arkadaşlarım da benim gibi olacak ki soğuktan yanmış kıpkırmızı yüzlerimizi görünce artık sıcak bir yerlere gitmemiz gerektiğini anladık. Denizden yukarı çıkıldığında ulaşılan bakımsız, kenarda kalmış ama müthiş manzarası olan bir çaycıya oturup içimizi bir nebze ısıtıp otelimize döndük (tabii ki en sevdiğimiz vapurla ve füniküler sistemle). Son sabaha uyandığımızda içimizde hem Ankara'ya döneceğimiz için bir burukluk hem de tatilin verdiği huzur vardı. Yine bir füniküler ve vapur yolculuğuyla karşıya geçip Üsküdar'da deniz kenarında İstanbul Belediyesi'nin bir tesisinde makul bir fiyata çok da güzel olmayan bir salata (doğruya doğru) yedik. Ama manzara o kadar güzeldi ki orada saatlerce oturup denizi seyrettik. Yaklaşan otobüs saatimiz sebebiyle istemeye istemeye de olsa kalkıp otele dönüp valizleri topladık. Böylelikle ilk defa hiçbir tarihi yeri ya da müzeyi gezmeden bir İstanbul gezisi yapmış oldum. İlginç, bolca yemeli, bir o kadar da eğlenceli geçen birkaç günün tadı tabii ki hala damağımda .