AŞKIN HİKAYESİ

Ne zordur aşkı tanımlamak. Tam olarak bir tanımı var mı onu bile bilmiyorum aslında. Aşk belki de en nankör olgudur hayatta. Başta aşkın baş döndürücü kokusuyla kendimizden geçerken bir anda ayrılığın yakıcı nefesiyle yerle bir olabilir her şey. Aslında aşk denen olguyu doğru bir insanla yaşamak bizi mutlu edebilir. Eğer yanlış kişiye aşık olduysak sonu bizim için büyük bir hüsran olur. Başarılı yazar Halid Ziya Uşaklıgil'in Aşk-ı Memnu adlı romanında da yanlış aşkın bedelini hayatıyla ödeyen Bihter'in hikayesi anlatılıyor aslında. Belki herkes Behlül ve Bihter'in yaşadığı o büyük aşktan ister ama ne kadar doğru? Aşk ikiyüzlülüğü kaldırabilir mi? Başkasıyla evli bir kadın nasıl rahatça aşkını yaşayabilir ki? Aşk aslında SERİN 2 masumiyet ister çünkü kalbimizin en masum köşesindeki bir kıvılcımla doğar bu büyük sevgi. Doğru zamanda doğru kişiyle yaşadığımız duygularımız sonsuz olabilir ancak. Gerisi belki de sadece tutkudur kim bilir? İnsan vücudu hayata kanatlarını açtıktan sonra hep sevgi ister aslında çünkü bu sevgi tohumları sayesinde yeşerir kalbimizdeki duygular. Herkesin ilk aşkı annesidir şüphesiz. Sıcacık kollarıyla sarıp sarmalayan bir aşk... Karşılık beklemeksizin bir insan nasıl bu kadar çok sevebilir ki karşındakini? Çocukluğumuz, gençliğimiz derken yıllar kovalar birbirini. Bir gün uzun bir caddede yürürken ilk aşkımızın ayak sesleri bağırır önce. Mutsuzluğumuzu bıraktığımız bir sokakta çarpışırız büyük aşkımızla. Hani yerle bir olur ya elimizdeki kitaplar. Toplamak için eğildiğimiz an dokunur yüreklerimiz birbirine. Sonra gözler selamlar birbirini. İlk bakış... Yıllardır doğru insanı beklemenin vermiş olduğu arzuyla bakarız ona şöyle bir. Bu güzel an bitmesin diye saçmalarız bir şeyler. Kelimeler de bilemez nerede duracaklarını ve sadece dökülüverirler dudaklarımızdan. İşte, hiç beklenmedik bir anda çıkar aşk karşımıza çoğu zaman. Aşk başta mutluluğun habercisidir aslında. İçimizde uçuşan kelebeklerin eşsiz gökyüzüne doğru süzülüşüyle kendimizden geçeriz önce. Her an yanımızda olmasını istediğimiz sevgilimizle bütünleşir ruhumuz. Uzaklarda da olsa, onu göremesek de sesini duyduğumuz an okşar aşk rüzgarı yanağımızı. Artık dünya iki kişiliktir bizim için. En sevdiğimiz aşk filmini en güzel yerden izlemeye başlamışızdır artık. Onun yanındayken konuşacak hiçbir şey gelmez aklımıza. Dudaklarımız kenetlenir, gözlerimiz konuşur; gözlerimiz kapanır, kalplerimiz fısıldar aşk ninnisini birbirine. Ne aşkımız bir kaba sığar ne de biz sığabiliriz bedenimize. Hayatın saçma sapan sıkıntılarını, kavgalarını bir kenara bırakırız onunla beraber. Böyle kendimizden geçeriz bir süre. Her şeyin böyle devam edeceğini düşünürüz. Bir gün uyanırız terk edilişin kokusu sinmiş yatağımızda. Kabus sanırız önce ve gözlerimizi ovuştururuz şöyle bir ama her güzel şey gibi aşklar da biter günü geldiğinde. Ya ölüm ayırır sevenleri ya da bitmek bilmeyen arzular. Yine mutlu bir güne uyandık sanırız ama o gün sadece bir hayal burkarız en sol yerimizden. Her şey yarım kalır... Aşkımız yarım kalır, hayaller yarım kalır ve en önemlisi de hayat yarım kalır bizim için. Otururuz onunla aşka dair hikayeler yazdığımız koltuğumuza ve ağlamaya başlarız hiç durmadan. Gözyaşlarımızın çığlıkları boğulur karanlık kuytularda. Ama ne çare? Kim geri getirebilir ki o büyük aşkı? İşte, aşk böyle bir duygudur. Önce mutluluğu tattırır bize sonra da ayrılığın sesiyle kanatır kalbimizi. İnsan aslında bazen düşünüyor hiç aşık olmamayı. O kadar acıya dayanmak kolay mı? Bazen de bulutların üzerinde gördüğümüz aşk sarhoşu siluetimiz aklımızı başımızdan alır da ayrılık nedir hiç düşünmeden aşık oluruz. Hangisi doğru acaba? Ayrılıktan korktuğumuz için hiç aşık olmamak mı yoksa ayrılık denen olguyu rafa kaldırıp sevdiğimizin elinden tutup bulutların arasında koşmak mı? Aslında cevabı basittir. Şans bize bir kere gülmüş ki hayat denen olgu bahşedilmiş bize. Acısıyla, tatlısıyla yaşadığımız bu dünyada kalbi yere sağlam SERİN 3 basan, yüzündeki mutluluk tohumlarını kalbimize gülücük olarak serpiştirebilen birini kim istemez ki yanında. Belki de aşk her şeye değer kim bilir?