Geçilecek Yollar

Günümüz nesli hakkında büyüklerimizin genel olarak düşüncesi her konuda hızlı tüketen bir nesil olduğumuzdur. Bu düşüncelerini ne kadar haklı bulsam da bazı konularda insanları yavaşlatmanın, daha doğru bir ifadeyle daha çok düşünerek hareket etmelerini sağlamanın çok kolay olmadığı fikrindeyim. Burada bahsettiğim dikkatlice tüketilecek şeylerin maddi değil duygu boyutunda olduğunu tahmin etmişsinizdir. Yani aşkı aşk gibi ve ayrılığı da olduğu gibi yaşamamaktan bahsediyorum. Günümüz insanını duyguları hızlı tüketme hatasından kurtarmanın zorluğuna rağmen bu yazım ile biraz büyüklerimiz gibi düşünecek ve umarım sizin de biraz olsun bu şekilde düşünmenizi sağlayacağım. Aslında duygulardaki hızlı tüketim alışkanlığımıza bakmadan önce maddi örnekler vermek daha açıklayıcı olacaktır. Eskinin insanları yerde bir yazılı kağıt parçası görse onu alır önce okur sonra yüksek bir yere koyarmış. Bunun bana göre iki temel sebebi var. İlki Anadolu'daki Kur'an-ı Kerim hassasiyeti sebebiyle okuma yazma bilmese dahi her kağıt parçasını değerli görüp yükseğe kaldırmaktan geliyor. Diğer sebebi, asıl bu konuma örnek olan sebebi ise döneminde az bulunan okunacak şeylerin değer görmesi ve bu sebeple önce imkanı bulmuşken okunup sonra adet olduğu üzere yükseğe kaldırılmasıdır. Günümüze döndüğümüzde ise günden güne duyduğumuz, gazetelerin basılı yayın hayatlarına son verme haberleri ise adeta okunacak şeye verilen kıymetin azaldığına bir kanıt. Tabi ki sadece basılı olan gazetelerin elektronik ortama geçişi bu kıymetin azaldığını göstermez. Bu haberleri örnek olarak gösterirken yerde gördüğümüz bir kağıt parçasını günümüzde ne kadar az umursadığımızı göz önüne alıyorum. Maddi dünyadan bahsettikten sonra asıl önemli olan daha dikkatli tüketmemiz, belki de daha doğru ifadeyle tüketmememiz gereken duygular konusundan bahsetmem doğru olacaktır. Duygular, ayrılıklar, yitirilenler, tüketilenler bu birkaç kelime ile özetleyebileceğim bu yazıma da ilham kaynağı olan Birhan Keskin'in Y'ol kitabı içimi paramparça eden ayrılık şiirleriyle de bu hızlı biten duygulara atıfta bulunuyor. Günümüz sevgilerine inat bir ifadeyle aşkın her şeyiyle bir süreç olduğunu ve bir inşa etme süreci gibi sabır gerektirdiğini şu dizeleriyle ifade ediyor: "Katlanan, insanın birbirine yapışan yaralarından Bir yuva inşa etmektir aşk da, varla yok arasından Ve ahşabı kemiren de ahşaba dahildir, Değil dışarıdan." (28) Zamanımızdan çok uzak görünen bu aşk tarifi, kolay yıpranmayacak bütünüyle aşkı kabullenmiş bir bakışın eseridir. Bu bakış ile aşk bir hatayla bozulmayacak kadar dikkatli tüketilecektir. Zira hataya da imkan vermeyecek değerdedir. Dikkatinizi çektiyse günümüzde olanı sevgi, geçmişte veya olmasını ideal kabul ettiğimi aşk olarak nitelendirmeyi seçtim. Çünkü aşk da hızlı tüketilen duygular yüzünden, çabuk gerçekleşen ayrılıklar yüzünden veyahut tükettiğinin ne olduğunu bile bilmeyenler yüzünden ancak bir sevgi olarak nitelendirilebilir. Defalarca dinlediğimiz Leyla ile Mecnun'u günümüzde hayal etmeye çalıştığınızda onların aşkının bile kolayca tükeneceğini düşünebilirsiniz. Fakat onlar günümüzde de olsalar aşka kıymet verdikleri için kolayca hislerini tüketmeyecekler ve bunun bir süreç olduğunu düşüneceklerdir. Nasıl ki yıllarca evliliklerini ve aşklarını korumuş yaşlı çiftler birçok zorluğu atlatmışsa, özellikle de duygularını hemen tüketmemeyi başardılarsa günümüz Leyla ile Mecnunları için bir umut var demektir. Sözün özüne gelecek olursam tükettiğimiz duyguların bilincinde olmak en büyük önceliğimiz olmalı. Madde dünyasının ötesinde ilişkilerimiz, arkadaşlıklarımız, dostluklarımız ufak yaralarla zarar görmeyecek kadar sağlam olmalı ki hızlı tüketmekten kaçınabilelim. Bu bize ve bütün ilişkilerimize anlam katacak olan nokta olacaktır.