Sendeki Senle Tanıştın Mı?

Kavgacı bir insan mısınız? Değilseniz bile herkes en az bir kere kavga etmiştir. En son ne zaman kavga ettiğinizi hatırlıyor musunuz? Peki ya kavganın nedenini? Belki önemsiz bir sebepten ötürü kavga ettiniz, belki de kavganızın nedeni çok önemliydi. Sadece başkaları ile mi kavga edersiniz yoksa kendinizle de kavga ettiğiniz olur mu? Kendinizle kavga ediyorsunuz muhtemelen, çoğu insan kendisiyle savaş halinde değil mi zaten? Kendinizle kavga etmenizin nedeni belki de kendinizi iyi tanımıyor olmanızdır. Kendinizi iyi tanıdığınızı düşünüyor musunuz? Evet dediğinizi duyar gibiyim fakat sorumu sorarken kendini iyi tanımaktan ne kastettiğimi söylemedim ve söylemeyeceğim de ama siz yine de yazının sonuna doğru tekrar cevaplayın sorumu. Belki fikirleriniz değişir, kim bilir? İnsan çok karmaşık bir canlı türü, bu yüzden insanı iyi tanımak kolay olmasa gerek fakat insan hakkında biraz fikir sahibi olma şansımız var. Çoğu insan kendini merak eder ve tanımak ister. Kendisiyle ilgili bilmediği şeyler öğrenme fikri büyük bir heyecan uyandırır insanda çünkü kendisinden bile sakladığı şeyler olduğunun farkındadır. Bu çocuksu heyecan duygusuyla insan, kendi doğası ile sahici bir ilişkiye girer. Zaman zaman kendini anlayamaz ve yaptığı davranışlara anlam veremez çünkü insanın yakından tanımaya çalıştığı şey tahmin edilenden çok daha uzakta ve derindedir. Bu kadar derinlere ulaşmaya çalışmak insanın kendisine savaş açmasından başka bir şey değildir. Bu savaş kaçınılmazdır. İnsanın kendini tanıması ve kendi temelini dikkatlice açığa sermesi gerekir. Kendini iyi tanıdığını zanneden insanların bile kendileri hakkında hiçbir fikirlerinin olmadığı sık sık fark edilir. Bu yüzden insanın kendini tanıması genelde bilinç dışı etkilerin bulunması olarak algılanır fakat bu bir kavram yanılgısıdır. Aslında kendini tanımak kendi ruhsal süreçlerinin işleyişini anlamaktır. Bilinçaltımıza yerleşen tahripkar yönelimler bizi bu savaşın odağı yapar ve kendini tanıma uğraşı içine giren her insan kendini sihirli bir çekim alanının içinde bulur. Benlikleri onları içine çağıran karanlık bir ev olmuştur artık. Bu evin içini düşünmek ürkütür insanı. Aslında bu korku insanın doğasında olan bir şeydir ve insanın yararınadır. Benliğimizin anlaşılmamasını sağlayan düzenekler vardır. Bunlar insanın, iç dünyasını bilmesini engelleyen bariyerlerdir. İşte bu bariyerler ruhumuzun derinliklerindeki kötü eğilimlerin dışarı çıkmasını da engeller ve bizi dizginler. Kişi kendini tanıyarak zayıf taraflarını yüzeysel olarak örterken en derin şüphelerini bilinçaltına gömmüştür. Kendini tanıma sonu olmayan bir süreçtir fakat sabırlı olup aşama kaydederek olumlu sonuçlar almak mümkündür. İnsan bir tarla gibidir, uygun tohum tespit edilip yeterince sulanırsa verimli hale gelir. Tarlanın verimi arttıkça, yani insan kendini tanıdıkça ikinci bir şansın olmadığı bu hayatta doğru kararlar vererek daha fazla huzur bulur ve keyif alır. Kendini tanımayı başaran insan daima mutlu olduğu zannedilen insan olmuştur hatta belki de en mutlu olandır. 'Düşün necisin, nesin, Ve kimin hükmündesin. Yıldızlar, güneş ve ay Dipsiz, bucaksız uzay Okyanuslar kıt'alar Noktadaki noktalar Gel düşün dedim demin Bu ilahi sistemin İçinde dünyayı bil Zerrede zerre değil Kan, kemik, sinir ve et İzne bağlı hareket Sadece bünyeni sen Ah düşünsen; düşünsen Cehlinden kurtulursun Allah'ını bulursun' Hayati Vasfi Taşyürek Kendini tanıma uğraşı iç dünyamınızın derinliklerine doğru katman katman inilen bir yolculuktur. Bu yolculukta insan kendisi ile iletişime geçmektedir bu yüzden aklını da kaybedebilir, mutlu da olabilir. Mevlana kitaplardan önce kendimizi okumamız gerektiğini vurguluyor ama tüm bunlara gerçekten gerek var mı? Daha çok şey söylenir bu konu ile ilgili ama ne gerek var uzatmaya? Zaten anlamlar satır aralarında saklı.