Ülkemizde Kötü Yapımlara Karşı Tutum

Ülkemizde gün geçmiyor ki üzerinde fazla kafa yorulmamış, üstünkörü ve sadece para kazanmayı amaçlayan yapımları görmeyelim. Sanat ve kültür namına hiçbir şekilde halka katkı sağlamayan bu yapıtların halkımız tarafından sevilip göklere çıkarılması insanı hem üzüyor hem de sinirlendiriyor. Normalde yazım bu konu üzerine olmayacaktı fakat son dönemlerde beyazperdeye çıkan Cumali Ceber(1) adlı filmin gişe hasılatı ve izlenme sayısını görünce içime bu konuya bir el atma isteği geldi. Öncelikle nasıl başladığı hakkında konuşmak istiyorum. Çoğu sinema otoritesi tarafından rezalet gözüyle bakılan Recep İvedik(2) bu tarz yapımların önünü açtı diyebilirim. Recep İvedik'in fikir babası ve oyuncusu olan Şahan Gökbakar, daha öncesinde kendi yaptığı ve kaliteli içeriklere sahip olan televizyon programında Recep İvedik karakterini halkımıza sunmuştu. Halkımızdan olumlu bir yanıt alınca kolları sıvayıp bu karakter üzerine bir film çekti. Bu film sinema eleştirmenleri ve bazı sinemaseverler tarafından eleştirilse de halkın filmi çok sevdiğini filmin gişe hasılatından anlayabiliyoruz. Aslında bu filmden sonra Şahan Gökbakar'ı bir para hırsı almış gibi gözüküyor çünkü Şahan Gökbakar'ın, Recep İvedik serisini uzattıkça uzattığını ve her çektiği yeni filmde daha baştan savma yapıta imza attığını gördük. Son olarak beşincisi çıkan Recep İvedik, her zaman olduğu gibi yüksek bir gişe hasılatı alarak Şahan Gökbakar'ı sevindirmiş gibi gözüküyor. Daha önceden kaliteli yapımlar yaparak para kazanmaya çalışan yapımcılar ve yapım şirketleri, bu düşük bütçeli ve kalitesiz yapımların çok yüksek gişe hasılatları aldığını görünce yöntemlerini değiştirmiş olmalılar ki son yıllarda gördüğümüz üzere birçok saçma ve insana bir şey katmayan yapımlar türedi. Aslında hatanın hepsini yapımcılara yüklememek lazım. Bu olanların bir suçlusu da oyuncular. İlk olarak kendilerine film teklifi geldiğinde filmin senaryosuna değil de getireceği üne ve kazanacağı paraya önem vermeleri, zaten o filmin sanatsal olarak kaybetmesine neden oluyor. İkinci olarak da sosyal medyada ya da galalarda oyuncuların iyi bir temenni olarak "gişesi bol olsun." demeleri bu oyuncuların filmi sanat değil de paralarını kazandığı bir iş olarak gördüklerini gösterir nitelikte. Sanat ve kültür önemli değil mi? Önemli olan para mı? Yoksa izleyiciye güzel bir şey sunma isteği mi? Bence oyuncuların öncelikle bu soruları kendilerine sormaları lazım. Yapımcılar ve oyuncular bu hataları para hırsı yüzünden yapıyor olabilirler ama bizim halk olarak bu yapımlara gitmeyerek gereken cevabı izlenme oranlarında göstermemiz gerekiyor. Fakat, bu cevap hiçbir zaman gelmiyor; üstüne üstlük daha fazla izliyoruz. Bazen o kadar çok izliyoruz ki diğer filmlere salon dahi kalmıyor. Peki neden kalitesiz ve insana hiçbir şey katmayan filmleri izliyoruz? Aslında bu izlenme oranları ülkemizde yanlış çocuk yetiştirmenin örneği sayılabilir. Anne ve babalar, çocuğum başımı ağrıtmasın diye çocuklarının eline telefonu sıkıştırıp öteledikleri her an bu gişeler artacak gibi gözüküyor. Bu tarz olayların ortaya çıkardığı kültürel yozlaşmaya dikkat etmeliyiz. Sadece film sektöründe değil bir kitap, tiyatro veya müzik gibi diğer sektörlerde de işi bilen otoriteler ve duayenler tarafından kötü denilen bir yapıt normalden çok satış yapıyorsa orada toplumsal bir sorun var demektir. Sonuç olarak, kültürel anlamda yetişmediğimiz sürece bu kötü yapımlar izlenmeye devam edecektir. Yani, çalışmadan bir sınava yüz kere girip her zaman başarılı olmayı beklemek gibi. Ailelerin çocuklarının egolarını değil de zekalarını ve kültürel gelişimlerini tatmin ettiklerinde her şeyin rayına oturacağına inanıyorum.