Ölüm Defteri

Sıradan bir lise öğrencisi olduğunuzu düşünün. Notlarınız ortalamanın üstünde, ailenizin size beslediği umut gerektiğinden fazla, ayrıca yaşıtlarınızdan da daha zekisiniz. Büyük bir ihtimalle okulu birinci bitirip, doktor olup, standart ama başarılı bir yaşam süreceksiniz. Planlarınız bu yönde olsa bile içinizden bir ses bu dünyaya karşı beslediğiniz nefreti haykırıyor. Tek tip insanlar, tek tip bir toplum, kurallar ve gittikçe çürümeye başlamış bu dünya sizi içten içe rahatsız ediyor... Sonrasında bir gün, sınıfınızın camına bir defter düşüyor gökten. Defterin ne yazdığına baktığınızda da defterin bir "Ölüm Defteri" olduğunu görüyorsunuz. Defterde yazana göre, ismini yazdığınız herhangi bir kişi, ismi yazıldıktan 40 saniye sonra kalp krizi geçirerek yaşamını yitiriyor. Defterde yazan şeylere inanır mısınız? Defterde yazılanlara inansanız bile, herhangi bir insanı sadece ismini yazarak öldürebileceğiniz gerçeğini kaldırabilir misiniz? Defteri hoşnut olmadığınız bu dünyayı düzeltmek için kullanır mıydınız? Ben kullanırdım, tıpkı seneler önce izlediğim Japon animasyon dizisi "Death Note"taki baş karakter Light gibi. Light'ın da düşündüğü gibi, bence dünyanın düzeni tamamen bozulmuş durumda. Ve yaşadığımız bu şeye "düzensizlik" yerine "kaos" dense, daha uygun olurdu. İnsanlar artık eskisi gibi düşünemiyorlar, yaşadıkları bu kara parçasına ve etrafındaki diğer her şeye değer vermemeye başladılar. Sahip olmak istedikleri dünyevi şeyleri elde edebilmek için kendilerine ait olmayan bu dünyadaki ağaçları katlediyorlar. Başlarını soktukları evlerinin daha güzel bir manzaraya sahip olabilmesi için nice alanları telef edip, tıpkı kendi ülkesinin bayrağını aya asan astronot misali, o güzelim alanlara o kocaman evlerini dikiyorlar. Gökyüzünde özgürce uçan kuşları kıskandıkları için, o güzel gökyüzünü kendilerinden başkası göremesin diye, yüzlerce metre yükseklikte binalar dikiyorlar. Yalnızca kendilerini düşünmekten, ayak bastıkları bu kara parçasını ve nefes aldıkları bu hayatın asıl amacından bihaber zarar vermeye devam ediyorlar. Ve ben, bunların hiçbirinin karşılıksız kalmaması gerektiğini düşünüyorum. Zarar veren insanın alacağı karşılık da zarar olmalıdır. Ne güzel demişler, "Kaşa kaş, dişe diş," diye. Yardığı her kaşın hesabını ödemelidir bu insanoğlu. Ve bir gün ödeyecektir de. Dünyaya verilen zarar bir yana, insanoğlu kendini o kadar kaybetti ki artık birbirlerine zarar vermeye başladı. Önceden hayvanlar katledilir, ormanlar yakılır, petrol atıkları temiz sulara boşaltılırdı; bunlar hala devam etse bile insanoğlu rahat durmadı ve birbirini yemeye başladı. Kendi amaçları uğruna adam öldürmeler, hırsızlıklar, işgaller, soykırımlar... Sabaha kadar saysam dahi bitiremeyeceğim bir liste bu. Tüm bu iğrenç olayların temel nedeni "kazanç sağlamak", "kendi amacına ulaşmak", veyahut "tatmin olmak". Kumar borcunu ödemek için onca insanın parasını gasp edip banka soyan soyguncudan tut, bir anlık zevk uğruna masum bir kıza tecavüz eden iğrenç bir insana kadar tüm insanlar kendilerini düşünerek kötü şeyler yapar, yapmaya da devam edecektir. Peki ya nasıl durdurulabilir tüm bu kötülükler? Konuşularak mı hallolacaklar, zorla güç kullanarak mı? Hangi yöntem şu ana kadar insanoğlunun içinde olduğu bu saf kötülüğün tamamen yok olmasını sağladı? Hiçbiri. Eğer bir yaratıcı varsa dahi, o bile yardım etmedi. İnsanlığın bu pislik yığının içinde yüzmesine izin verdi. Bence tüm bu bahsettiğim şeylerin çözüm yolunun sonu bir "Ölüm Defteri"ne çıkıyor. Suçluların isimlerini yazıp, anında ölmelerini sağlayabilecek bir defter. Masum insanların üstüne bombalar yağdıran bir katilin anında durdurulmasını sağlayacak bir defter. Küçük bir kızı sokak ortasında sıkıştıran bir adamı durduracak bir defter. Hayal etmesi güzel ancak asla sahip olamayacağımız bir defter. Belki de defterin gerçekten var olmayışı, biz insanlara bir mesajdır. Her kötülüğü biz yaratıyor olabiliriz, her kötülüğü de biz işliyor olabiliriz; belki de bunun cevabı her kötülüğü bizim durdurabilecek güce ve akla sahip oluşumuzdur. Bir "Ölüm Defteri"ne sahip olamasak bile, sahip olduğumuz tek şeyle, aklımızla, dünyayı eskisi gibi güzel bir hale getirebiliriz. Her şeyden önce yapmamız gereken şey, kendimizi sorgulayıp dünyadaki kötülüğe ne kadar katkımız olduğunu düşünmek. Belki düşünmeye başladıktan sonra değişimin ayak seslerini duyacağızdır, kim bilir.