ZİHNİMDEKİ SÜPER BEN

Ödevlerinizle boğuştuğunuz, sınavlara girdiğiniz, iş yerinizde dosyalarınızın arasında kaybolduğunuz ya da sadece hayatın koşuşturmasında boğulduğunuz bir haftadan sonra nasıl dinlendirirsiniz kendinizi, nasıl ödüllendirirsiniz? Beni hayatın normalliği ve banallığından uzaklaştırmasından mıdır bilmem bu soruya cevabım hep süper kahraman filmleri olmuştur. İçinde barındırdığı aksiyon sahnelerinden tutun aşk sahnelerine kadar her anı hayatıma farklı anlamlar katmıştır. Hatta belki de içimde kimselerin bilmediği bir zihin sarayı misali oluşturduğum hayal dünyam beni normal dünyanın bağladığından daha çok hayata bağlamıştır. Aslında her şey küçükken anaokulundansa ''anneanne okulunu'' seçmemle başladı. Sabahları annemler işe giderken anneannemlere bırakırdı beni. Anneanneciğim uykulu ama kocaman gülümsemesiyle kapıda beni beklerdi. Sonra bana bir bardak süt verip uyumak üzere beni oturma odasına yatırırdı. Bense avını bekleyen bir avcı gibi onun tekrar uyumasını bekleyip hemen televizyona gider ve efsane çizgi film kanalı 'Fox Kids'i açardım. Sabahın o erken saatlerinde ise arka arkaya bölümleriyle ''X-Men'' i izlerdim. İşte her şey böyle başladı. Doktor X, Wolverine, Storm, Rouge, Gambit ve dizinin en ufak sahnesinden bile geçmiş her kahramanın benim kalbimde ayrı bir yeri vardır. 2000'li yıllara geldiğimizde serinin çizgi filmleri yayından kaldırıldı fakat yoğun istek üzerine efsane kadroyla film serisine dönüştü. Böylelikle de benimle babam için küçük çocukların dondurma yeme gününü beklemesi gibi yeni filmin çıkışını büyük bir sabırla bekleyip ilk seansına gitme ritüeline dönüştü. Toplumda hep bir genel kanı vardır. Bir kitap filme çevrildi mi bütün özelliğini kaybeder. Ben de şöyle diyorum: '' Hayal gücünüzde oluşturduğunuz dünyayı bir filme ya da bir kitaba dönüştürdüğünüzde bütün yaratıcılığını ve spesifikliğini kaybeder.'' Ben büyük bir X-men filmi hayranı olmama rağmen açıkça söyleyebilirim ki benim zihin sarayımdaki evrenimin verdiği tadı hiçbir yerde bulamam. Çok küçük yaşlarımdan beri hep uykuya hayal kurarak dalarım. Bazı günler var ki sadece kendi evrenime gidebilmek için gözlerimi kapattığım. Başrol benim tabi ki de. Her karakterden farklı özellikleri alarak kendimde birleştiririm. İlk ve en önemli gücüm tabi ki de zihin okuma ve yönlendirebilme! Hayatım boyunca hep insanların birbirlerine hakkında ne düşündüklerini ve başkalarının hayatına onların gözünden bakmak nasıl olurdu öğrenmek istemişimdir ama bunu eğer bir süper güç olarak değerlendireceksek zihin okumayı insanların gerçek kişiliklerinin ne olduğunu anlamak için istiyorum ki böylece onları yönlendirebileyim. Bazen dünya için bazen de sadece kendim için bir şeyler yaptırabilmek güzel olurdu itiraf etmeliyim. Bu hayalim bütün hayatımı etkiledi ve beni psikoloji okumaya itti. Bazı filmlerin hayatınızı nasıl değiştireceğini bilemezsiniz. İşte benim gibi bütün hayatınızı değiştirecek adımlar atmanızda bir itici kuvvet olabilir. Kim bilir? Bir diğeri ise 4 temel elementi kontrol edebilme. Biraz bencilce kabul ediyorum ama küçükken bunu sadece kışın da karpuz yiyebilmek için istemiştim... Şimdi ise bu tarz bir gücün insanı doğayla birleştireceğini ve tıpkı yogadaki gibi iç huzurunuzu dengelemekte büyük önem taşıyabileceğini düşünüyorum. Bir düşünün toprakta yürümek bile insanlara bu kadar iyi gelirken onu duyabilmek, hissedebilmek neler yapabilirdi? Ve herkes gibi ben de yenilmesi zor bir güç isterdim. Bence bu günlük hayatta yenildiklerimiz ve yenilmekten korktuğumuz için yapamadıklarımızdan kaynaklanan bir güç isteği. Bu isteğin hayatımdaki etkisine gelecek olursam dövüş sporlarına başlamam oldu ki şimdi anlıyorum da bu toplumumuzda her kız çocuğunun öğrenmesi gereken bir şeymiş. Son olarak da teleportasyon yeteneği isterdim. Kolayca kendini ve insanları bir yerden bir yere götürmek insan aklının alamayacağı kadar havalı bir şey. Henüz gerçek hayatta bu noktaya ulaşabilen ya da ulaşmaya yakın ne yazık ki hiçbir çalışma yok. Süper kahramanlık ben beyaz saçlı, kucağında torunuyla gezen bir anneanne olsam da hep içimde bir hayal olarak kalacak. Bir gün bu tarz genlerin bulunabileceğine ya da eklenebileceğine olan inancım oldukça az ya da en azından bunu görecek kadar uzun yaşayabileceğimi sanmıyorum. Ama bir gün bazılarımızın bu dünyanın düzeninden sıkılıp vücutlarına, yüreklerine zırhlarını giyip bizi kurtaracaklarına olan inancım hiç azalmayacak. Meltem Lübe Yaşaran