Yaş Aldı Başını; Geldi Emeklilik Çağı

Çocukluğumdan beri, en sevdiğim süper kahraman Batman olmuştur. İyi niyetinden midir, maskenin verdiği gizemden midir, bindiği arabadan sahip olduğu malikaneden midir bilinmez. Ama sanırım Cine5'in altın çağında, çocuk kuşağındaki tek süper kahraman çizgi film serisinin ana karakteri olması nedeniyle ona karşı olan sevgim ve saygım, diğer kahramanlara göre daha fazladır. Sinema sektörünün gelişmesi ve yaptığı atakla beraber, süper kahramanlar kendilerini "asgari ücretle çalışan dizi oyuncusu" olarak sayarken, bir anda "milyonlara hitap eden beyaz perde starı" oluşlarına tanıklık etmiştir. Hal böyle olunca Batman de kendini beyaz perde içinde, karşısında binlerce gencin bakışları içinde Gotham şehrinin bekçisi olarak bulmuştur. Evet, bekçisi diyorum. Çünkü, eski çocuk değilim artık; yanındaki Alfred'den bir haber olan adama "Gotham'ın sefiri" diyemem ben. Eskiden, koruyucusuydun, kollayıcısıydın bu şehrin. Herkese değer verip saygı görürdün. Şimdi ise senin çizgi filmlerinle büyümüş bir çocuk olarak, senden aynı tadı aynı hazzı alamıyorum be Batman. Az sonra kalemimden dökülecek kelimelerin nedeni de bu yüzdendir. Sen de, zamanla beraber bizim gibi değiştin. Eskiden sorgulamazdım, ağabeyim olarak görüp bağrıma basardım. Ama dost acı söyler be Batman. Bu yüzden buraya, sana ithafen açık mektup yazıyorum. Siyahlara büründün Batman diye göründün! Neden arabandan tutup da kıyafetlerine kadar her şeyin siyah? Neden güneş yüzü görmeyen mağaranda yaşıyorsun? Börtü olsaydın, böcek olsaydın kıyafeti giyip köçek olsaydın be Batman? Neden süper kahraman olmak için kör bir hayvanı maskot edindin? Mağara tepelerinde baş aşağı ters durup beyin kanaması geçirmeye meyilli hayvanlar, seni nasıl cezbedebildi? Aslan olsaydın, kaplan olsaydın yırtıcı bir sırtlan olsaydın. Zengindin Bruce Wayne. O kadar paran vardı. Gidip kendine GDO'lu bir hayvan bile üretebilirdin. Neden gidip körlüğüne çare olarak radar yutmuş bir hayvanın peşinden gittin? Alımı neydi, çalımı neydi yarasanın? Süper güçleri olmayan bir süper kahramansın sen. Ne bir böcek ısırmış seni, ne bir kelebek konmuş omzuna. Tek varlığın babandan kalan aile şirketin be Bruce. Ama bravo, yılmamışsın. Hayallerinin peşinden gitmesi için aletler edevatlar geliştirmişsin. O aletler ki içinde sevgi barındırmayan, kimisi kör eden düşmanını, kimisi öksürten cinsten. Yakışır mıydı sana bu aletler, edevatlar? Hiç oturup düşünmüş müydün? Peki süper kahramanlık bu muydu Bruce? Jokeri hapishaneye tıkıp, kaçıncaya kadar mağarada yarasa dövüştürmek miydi? Gökyüzünde yarasa amblemi görene kadar mağaranda çektiğin çile miydi kahramanlık? Ya Alfred ne olacaktı Bruce? Hani şu senin bebeklikten beri cefanı çeken, senden izinsiz adımını atmayan, arkandan iş çevirmeyen, seni yediren içiren ve sana istihbarat verip karın tokluğuna çalışan yaşlı adam. Hiç düşündün mü emeklilik sigortası yatıyor mu bu adamın? Ayağı kırılsa sağlık masraflarını karşılayacak bir sigortası var mı? Süper kahramanlık gece geç saatlere kadar dışarda fink atıp kameralara oynamak değildir yarasa adam. Süper kahramanlık etrafındakilerin mutluluğu kadar anlamlı, bir çocuğun rüyası kadar temiz olmaktır. Tutturmuşsun bir başkent sevdasına, unutmuşsun yanındaki koca çınarı. Kötü adamlar, karanlık adamlar siyah giyer. Hem bizim orda bir söz vardır yarasa adam. Beyaz giyme söz olur, siyah giyme toz olur diye. Tabii çamaşırdan ütüden sana ne ki; yapar hepsini mağaradaki moruk! Karanlık gecelerin ıssız adamı Batman'in düştüğü şu hale bak! Koskoca süper kahraman bir yaşlının sırtından geçiniyor. Kumlar azalıyor be Bruce, bak zaman tükeniyor. Allah elden ayaktan düşürmesin ama Alfred'in yaşı aldı başını yürüdü. Gel artık çek elini eteğini bu işten. Sen de, Gotham gibi yozlaştın, soysuzlaştın, dejenere oldun be Batman. Vaktin doldu, geldi eyvallah etme zamanı. Hem koskoca şehrin yok mudur polis ekibi? Var, var tabii ki, olmaz mı? Tabii onlar da buldular senin gibi enayiyi, nasılsa Batman halleder diye iyice hamladılar. Öğlen yemeğinde güçlü olmak için protein yiyen operasyon ekibinin masası macaron'dan, "donut"dan geçilmez oldu. Ekip, bırak suçluları yakalamayı, yerde duran kaplumbağayı bile yakalayamaz oldu. Veda etme zamanı geldi çattı artık. Yaş aldı başını yürüdü, geldi emeklilik çağı. Ununu eledin artık, eleğini asma vaktin geldi. Ayrıl artık Gotham'dan, uzun bir dünya tatiline çık. Eş edin, arkadaş edin, sırrını paylaşacağın yoldaş edin. Hem gençlerin de önünü açmış ol. Bak ne güzel altyapıdan Robin yetişiyor, bırak gençliğinin verdiği tutkuyla o korusun kollasın şehri, hem bir ipte iki cambaz oynamaz olgun adam. Şunu da bilmeni isterim ki, her ne kadar eleştirmiş de olsam seni; sakın yanlış anlamayasın. Eleştirilerim, sana olan sevgimden, saygımdan ve seni ağabeyim olarak görmemden kaynaklanıyor. Eminim ki okurken sen de dediklerime hak vereceksin. Sevgilerle, Biricik hayranın Hulusi Kaptan.