Dijital Samimiyetsizlikler, Kaybolmuş Benlikler...

Dijital dünya... Henüz dost mu düşman mı olduğuna karar veremediğimiz bizi dört bir yandan kuşatıp, hayatımızın tam ortasına yerleşen yepyeni bir akım olan teknolojik dünya... Teknolojinin hem iyiye hem de kötüye kullanılabileceği gerçeği her gün yeni tartışmalara neden olurken, kendisi bu kargaşanın arasından sıyrılıp emin adımlarla hızla ilerlemeye, bizi ve hayatımızı ele geçirmeye devam ediyor. Çağdaş yaşam diye tanımladığımız yeni çağımızın temel yapı taşı olan teknoloji, bilimle birleşerek her gün yeni buluşlarla bizi şaşırtmaya devam ediyor. Bilim adamları araştırmayı ve gözlem yapmayı kendilerine ilke edinip durmadan daha fazlasına sahip olmayı amaçlarken, yeni veriler ve buluşlar ise teknolojinin sınırsız dünyasını bize kanıtlıyor. Bense sahip olduğum tüm bu karmaşıklık dolu dünyayı fırlatıp atmak, sessizliğe ve benliğime doğru yürümek 'hayatı yaşamak' istiyorum. Teknolojinin baş döndürücü hızdaki değişiminden durup sorgulamaya vakit bulamadığımız sosyal dünyamıza bu yazımla birlikte kısa bir mola vermenin iyi olacağını düşünüyorum. Günlük hayatımızda, evde, işte, okulda ne kadar kendimiz olabiliyoruz sorusuyla başlamak istiyorum. Artık en son çıkan modellerini takip etmenin bile yorucu bir hal aldığı herkesin eline yer eden, ayrılmaz bir parçamız olan telefonlar... Günün başında daha kendimize gelmeden elimize aldığımız ve kontrol etmeden uykuya dalamadığımız küçük sanal kutucuklar... Dijital dünya ve sosyal medya ile birleşip yaşam standartlarımızı değiştirmeyi başaran telefonlar bu soruyla birlikte ilk akla gelen oluyor. Şimdi gelin gündelik yaşantımıza bir göz atalım. Her an her yerde kontrol altında tuttuğumuz sosyal medyada gördüğümüz her şey ve herkes ne kadar gerçek? Ne yazık ki cevap tüm çıplaklığıyla ortada. İlk olarak genç-yaşlı demeden herkeste ortaya çıkan, önüne geçilemez bir fotoğraf çekme ve çekilme arzusu. Ve tabii dahası da var. Mesela o fotoğrafları sosyal medya hesaplarında paylaşıp herkese gösterme isteği... Gittiğimiz her yeri, yediğimiz yemeği, yanımızda olan kişiyi sosyal medyada gösterme işi son zamanlarda daha kötü bir hal aldı. Artık yaptıklarımızı paylaşmak için değil, paylaşım yapabilmek için yaşıyoruz resmen. Fotoğraf çekilmek için alınan kıyafetler, gösteriş yapmak için gidilen yerler, insanları imrendirmek için kurulan arkadaşlıklar ve ilişkiler... İtiraf edin siz de bunlara ve dahasına şahit oluyorsunuzdur gün içinde. İşte günümüzün en büyük sorunu olan bu 'gösteriş hastalığı' yüzünden biten arkadaşlığımdan örnek vererek durumun ciddiyetini belirtmek istiyorum. Uzun süredir görüşemediğin arkadaşlarınla birlikte özlem gidermek için tatili bahane ederek yapılan planlar yaz aylarının en keyifli kısmıdır benim için. Farklı şehirlerde olduğumuz için uzun zamandır bir araya gelemediğim 3-4 kız arkadaşımı memleketim İzmir'e davet edip onları misafir etmeyi ve birlikte Çeşme' ye gidip yaz tatilinin tadını çıkartmak için yapılan masum bir planla başladı her şey. Çeşme'ye izin alamayıp onun yerine daha mülayim, sessiz ve sakin bir tatil beldesi olan Didim'e gitmeyi önerdiğim an arkadaşımın tepkisi o 'takıntılı samimiyetsizlik' olarak adlandırdığım kişiliğin de ortaya çıkmasına vesile olmuştu. Çünkü kendisi bizimle vakit geçirmek yerine yazın sosyal medyanın gözdesi olan Çeşme'ye gidip gösteriş yapmak istediğini en kırıcı şekilde ortaya koymuştu ve Didim'i duyduğu an planımızı kaldırıp çöpe atmıştı. Günümüzün insan ilişkilerinin, iletişimin ve yaşam stilinin teknolojiyle başlayan ve sosyal medya ile devam eden deformasyonun artık inkar edilemez bir gerçek haline geldiği bir evredeyiz. Dijital dünyaya insanların kendini ve kişiliğini gözü kapalı teslim ettiği sanal bir oyunda gibiyiz ne yazık ki. Bense sahip olduğum tüm bu teknolojiyi fırlatıp atıp, tüm bu samimiyetsizliklerden kaçıp, insanların ne yaptıklarıyla ilgilenmek yerine kendime, hayatımın merkezindeki benliğime doğru bir 1 yolculuğa çıkmak ve popüler kültürün bu saçma şeylerle kirlettiği beynimi arındırmak istiyorum. Biliyorum ki hayat tüm huzur dolu sakinliğiyle orada beni bekliyor. 2