TEOMAN KONSERİ

Her yaz sonunda yapmayı alışkanlık haline getirmek istediğim bir şey var: Teoman konserine gitmek. Birkaç yıldır bunu yapma imkanım oldu, bu yıl biraz geç de olsa gerçekleştirebildim. Teoman benim en sevdiğim ve hayranlık duyduğum sanatçıların başında geliyor. Onun her parçasının, şarkı sözünün hayatımda ayrı bir yeri var desem yanlış olmaz. Teoman şarkılarını dinleyince hep sonbaharı yaşıyor gibi hissederim; özellikle sonbahar hüznünü... Sonbahar bana her zaman biraz hüzünlü gelmiştir... Yazın o enerjisi, coşkusu güneşin parıltılarıyla beraber kendini soğuğa ve sararıp dökülen yapraklara bırakır. Kimi insanlar sonbaharın gelmesini büyük bir neşeyle karşılarken nedense bende hep bir üzüntü oluşur. Sanırım tatilin verdiği o rahatlığa ve özgürlüğe veda vakti geldiği için öyle hissediyorum. Yazın yaşadığınız tüm o güzel anlara veda etme vakti gelmiştir, hepsi birer anı olarak hafızamızdaki yerlerini alırlar. Sonbahar sorumlulukların, telaşın mevsimi; özellikle bizler için okulun açılmasıyla koşuşturma tam gaz başladığı için ilk başta uyum sağlamakta her zaman zorlanırım. Bu yıl mevsimin bu bahsettiğim etkileri beni biraz daha az etkiledi. Bunun nedeni yazı en iyi şekilde değerlendirmem ve tabii ki sonbahara İstanbul'da merhaba demem etkili oldu. Teoman sahnede şarkılarını söylerken şarkı sözlerine dalıp o günleri düşündüm. Etrafımda çalışma heyecanı yüklü, istekli insanları gördükçe ben de daha kolay bu moda girdim. Eğer benim gibi romantik ruhlu biriyseniz sonbaharın hüzünlü ruhuna kapılmamak işten bile değil... Elinizde sıcak kahveniz, pencere kenarından güzel bir müzik eşliğinde yağan yağmur damlalarını seyretmek demek benim için sonbahar bir bakıma. Bir yanda bahsettiğim o tempoya ayak uydurmaya çalışırken diğer yandan ruhunuzun dinlenmesi, rahatça düşünebilmenin ve hissedebilmenin mevsimi. Sonbahar bitişlerin olduğu kadar başlangıçların, hüzünlerin olduğu kadar heyecanın ve yeniliklerin de mevsimi; bu tamamen bizim bakış açımızla doğru orantılı bir durum. Bu yıl sonbaharın hüzünlü yanı kadar bu özelliklerini de fark edebildiğim için kendimi şanslı hissediyorum. Sonbahar, teninizde hafif bir ürperti bırakan rüzgarın, camımıza yapışan yağmur damlalarının, bir fincan sımsıcak kahvenin, uçuşan atkının, hırçın denizin, giymeyi en çok sevdiğimiz ceketin mevsimi. Enerjisini toplamış, istekli insanların tiyatro ve kütüphanelere akın ettiği, her şeye yeniden başlanılan zaman... Hüznün yanında tüm bu güzelliklerin de bilincinde olmalı ve bunları görebilmeli insan, işte o zaman yaşadığımız anın tam olarak hakkını verebiliriz. Hüznün yanında neşe, sakinliğin yanında hareketlilik var ve bu mevsim bize her birini ayrı ayrı sunuyor. Tıpkı dinlediğimiz bir şarkıyla bambaşka şeyler düşünürken şarkı değişince içimizde beliren yeni duyguyu fark ettiğimizdeki o tatlı his gibi sonbahar da bu etkiyi bıraktı bu yıl benim üzerimde. Teoman şarkılarını söylerken hem hüzünlendim hem de coşkuyla eşlik ettim. Bazen bir söze takılıp bambaşka yerlere gittim bazen de içimden geldiğince bağırıp "Ben burdayım." dedim kendimce. Tıpkı sonbahar gibi içimde enerji ve hüzün harmanlandı. Konser de mevsime uyum sağladı ve bu duyguları yeniden yaşamama sebep oldu. Sonbahar güzeldir, belki hüzünlüdür ama aynı zaman da keyifli bir mevsimdir de. Tüm mesele hayatta olduğu gibi hüznün yanında sevincin, durağanlığın yanında hareketliliğin ve enerjinin olduğunu hatırlamak, zıtlıkların bilincinde olmak ve ona göre bir ruh haline bürünmek. Eğer bunun farkında olursak her şeyin güzelliğini daha iyi görüp yaşayabiliriz ve en önemlisi bulunduğumuz yerin keyfini doyasıya yaşarız. Teoman konserinden sonra zihnimde bu düşünceler belirdi ve bu yıl diğer yıllara nazaran sonbaharı daha coşkulu ve bilinçli karşıladım bunda konserin verdiği güzel enerjinin etkisi tartışılamaz bir gerçek. Sonbahar güzeldir! İrem Ekin YILDIRIM