Küçük Sebeplerden Büyük Boşluklara

Bazı günler kendimi hayatı sorgularken buluyorum. Amaçsız geliyor o günler de yaşamak bana. Yemek yiyorum tat alamıyorum, komedi filmi izliyorum gülemiyorum, hiçbir şeyden keyif alamıyorum. Boşluğa düşüp ya bomboş bir şekilde duvarı izliyorum ya da asık bir suratla evin içinde boş turlar atıyorum. Sıkıntımın ne olduğunu da çok iyi biliyorum. Bana göre ruhsal bozuklukların en tehlikeli olanını, psikolojik yorgunluğu yaşıyorum. Psikolojik yorgunluk, insanın en tehlikeli ruhsal durumudur. Öyle bir şeydir ki, içinde bulunduğun yaşamaktan nefret ettirici durumu bilmene rağmen o durumdan çıkmana izin vermez. Ne kadar çaba göstersen de çıkamazsın o durumdan. En küçük şeyleri bile dert edersin. Mesela, Ali Lidar'ın Alengirli Şiir'inde dediği gibi "Parliament'i de bozdular tutunacak dalımız mı kaldı?". İşte böylesine kolaydır, bu kadar küçük bir şeyi kendimize dert ederek psikolojik olarak yorgun hale gelmek. Peki neden psikolojik olarak yoruluruz, neden işlerimizi tamamlamamız için gereken enerjinin içimizde olmadığını hissederiz. Tam cevabını bende bilemiyorum. Bilseydim belki de kendimi bomboş duvarı izlerken bulmazdım. Ama bolca yaşadığım bir durum olduğu için kendi hayatımdan çıkarım yapabilirim. Her gün ev okul ve ödev, ev okul ve ödev, tekrar ev okul ve ödev. Kendimden çıkarım yaparken bile içimin sıkıldığını hissettim, bu yüzden psikolojik olarak yorulmayı monoton yaşama bağlıyorum. Her gün aynı aktiviteler, aynı tatlar yaşamdan ve içinde bulundukları durumdan nefret ettiriyor insana. Nasıl çıkabiliriz bu durumdan, var mı bir kurtuluşumuz? Ben kurtuluşun kendimize katacağımız yeni şeylerle olacağını inanıyorum. Yeni bir arkadaş grubu, yeni hobiler edinmek ya da bize bizden daha çok değer verecek birini bulmak. Bunların hepsinin bize yeni perspektifler katarak, bizi psikolojik yorgunluktan alıkoyacağına inanıyorum çünkü yeni arkadaş grubu demek yeni insanlar, yeni yüzler, farklı hayatlar ve farklı aktiviteler demek. Yeni hobiler edinmek demek, içinde bulunacağımız yeni bir ortam, yeni uğraşlar ve yeni kafa dağınıklıkları demek. Bize, bizden daha çok değer verecek birini bulmak demek ise bayağı bir yol kat etmek demektir çünkü senin sorununu kendisinin sorunuymuş gibi düşünen biri seni hem rahatlatır hem de senin mutluluğun için uğraşır. Bu uğraş bile, seni rahatlatmak için yeterli olur. Dikkat ettiyseniz genel olarak hayatımıza katmamız gereken yeniliklerden bahsettim. Bu da demek oluyor ki, tekdüzelikten kurtulup kendimize, daha önceden sahip olmadığımız şeyler katmamız gerekiyor. peki, nedir bize psikolojik yorgunluğun zararı, psikolojik yorgunluğa sahip olmak insanın hayatı ertelemesine sebep olur. Bahsettiğim gibi duvara boş boş bakmak yerine bir işimi tamamlayabilir, yeni bir hobi edinebilir ya da yeni şeyler keşfedebilirdim ama o an yapmam gereken ya da yapabileceğim bir çok şeyi ertelemiş oldum. Yani, fırsatlarımı değerlendirmeyip, hayatımı ertelemiş oldum. Yaşayıp hissedebilecekken, yaşamayıp hissetmediğim duygular ve olaylar, pişmanlıklarla dolu yıllar demek. Belirgin zararı ise kendimden nefret edip, psikolojik yorgunluğu doruklarında yaşayıp, içimdeki yaşama sevincinin tükenmesidir. Toparlamak gerekirse konuyu, yaşamayı sevmek istiyorsak, onu ertelemekten vazgeçmeliyiz. Ona dört kola sarılıp, mevcutta olan hayatımızı, daha iyi bir hale getirerek, içinde bulunduğumuz boşluktan kurtulmalıyız, çünkü psikolojik yorgunluk bizi tam anlamıyla ele geçirdiğinde, gözümüzün içindeki yaşam ışığını söndürür. Unutmamalıyız ki bizim psikolojik yorgunluk hissetmemize sebep olan durumlar aslında başkalarının yaşamak istediği, ama ulaşamadıkları monotonlukta olabilir. Bu yüzden hayata değer verirken bu noktadan da bakarak, kendi hayatımıza saygı duymalıyız.