6. Ödev, serbest (Neil DeGrasse Tyson, Petersburg Üniversitesi Paneli, Haziran 2001 ) (Final) İnsan Ufku Üzerine Geçtiğimiz bin yıl içerisinde, sosyal hayatta oluşan değişiklikler korkutucu geliyor. İnsanların yaşam biçimleri, insanlık değerleri, önem verdikleri şeyler, birbirleriyle iletişimleri tam bir devrime uğradı. İnsanların ufku o kadar genişledi ki, eski devirlerde yaşayan insanların hayatını anlamamız imkansız hale geldi. Örnek vermek gerekirse, 13. ve 14. yüzyıllarda, Ankara'daki insanların tüm hayatları tarım ve hayvancılık etrafında kurulu olurdu. Bu insanlar planlarını ona göre yapar, yaşamlarını tarlada geçirir, tarım ile ilgili şeylere önem verirdi ve onların iletişimlerinin ana teması bunlar olurdu çünkü farklı bir şey bilmiyorlardı. Bu insanlar büyük şehir veya deniz görmemişti. Hiçbiri kitap nedir, tuval nedir bilmiyordu ayrıca onların sanat ve felsefe devrimlerinden haberleri de olmuyordu. Fakat sadece iki gün at sırtında yol alarak ulaşabileceğiniz Rize'de bambaşka bir yaşam vardı. İnsanların hayatı neredeyse tamamen denize göre ayarlanmış. Bu değerler Ankara insanının değerlerinden çok farklı. Şu anki ufkumuzla hepsini görüp ve kavrayabildiğimiz için çok büyük bir fark gibi gelmeyebilir fakat bunu günümüze uyarlamamız gerekirse; yeni bir gezegenin keşfedildiğini düşünelim. Bu gezegende, görünüşü bizimle aynı olan, fakat Dünya'larının coğrafyası da, yaşam tarzları da, değerleri de bizimkinden bambaşka olan insanlar olsun. Örneğin, mavi bir sis, bu gezegenin coğrafyasının büyük bir kısmını kaplamış ve bu sisten gıda elde ediyorlar. Sadece bu gazın içerisinde yaşayan, pürüzsüz, yuvarlak canlılar var. Çok fantastik geliyor değil mi? Fakat 13. yüzyılda Ankara'da yaşayan insanlar için deniz de bu derece farklı geliyordu. Bazen düşünüyorum, "O dönemlerde yaşasam ne Demir 2 güzel olurdu!" diye. Neredeyse her gittiğiniz yerde bambaşka yaşam tarzları, sürekli şaşıran bir zihin ve keşfedilmeyi bekleyen bir Dünya. Günümüz Dünya'sı, 13. yüzyıl dünyasına göre çok monoton ve çok homojen bir hal aldı. Evrenin büyüklüğünü göz önüne aldığımızda, bizim insan olarak ulaştığımız nokta, incelediğimiz uzay, Kozmik mikrodalga arkaplan ışıması haritasında, bir pikselden dahi küçük kalıyor. Bu ufacık noktada dahi yaşam bir şekilde var olmuşsa (gerek evrim sayesinde, gerek bir yaratıcının varlığında) bu evrenin geri kalan kısmının boş olması neredeyse imkansız, dolayısıyla uzayda insandan başka canlı olması fazlasıyla muhtemel. Fakat bu uzaylılarla iletişime geçmekten bahsediliyor. Bu düşünce içerisinde atladığımız büyük bir nokta var. Günümüzdeki zeka kavramını bir gözden geçirelim. Astrofizik, biyokimya, müzik ve resim gibi alanlarda çok önde olan insanları deha olarak tanımlıyoruz. Kendi Dünya'mızdaki, biz insanlara DNA'sı en yakın olan ve zekası en yüksek olan şempanzelerin en "deha"sının yapabildiği en "zekice" şey ise işaret dilinde birkaç kelime ile iletişim kurmak. Biz insanların evlatlarının, 5 yaşındaki çocuklarının gerçekleştirebileceği eylemleri şempanzeler sergileyince "dahi" olarak tanımlanıyorlar. Uzayda yaşam bulduktan sonra onlarla iletişim kurma hayalleri çok iyimserce gelmiyor mu? Neye dayanarak bizimle konuşacaklarını varsayıyoruz? Şempanze ve insan arasında bile bu kadar fark varken, uzayda farklı bir türün ne derecede olabileceğini düşünsenize? Yaptığımız en büyük başarılar için "Ne kadar şeker, 4 yaşındaki çocuğumuz da Mona Lisa'ya benzer bir resim çizdi, buzdolabına astık!" demeleri çok muhtemel. Size sorayım, en son ne zaman durup bir kuşla muhabbet ettiniz? Ne zaman bir salyangozla iletişime geçme gereği duydunuz? Uzayda bulunan bu canlı türünün bizimle yakın zeka değerlerine ve hayat tarzına sahip olduğunu, onlarla iletişime geçebileceğimizi düşünmek komik geliyor.