ÖZGÜRLÜK KAPISINI ARALAYAN KAHRAMANLAR

Bir zamanlar insanlar yapamıyordu her istediklerini. Sevseler bile kavuşamıyorlardı sevdiklerine. Bazıları ise sırf anne-babası yüzünden yaşamak zorunda kalıyordu onların kaderlerini. İşte o zamanlarda özgürlük toplumun büyük bir kısmı için hayali bile imkansız olan bir sözcükten ibaretti. Hatta onu dillendirmek bile ölüm sebebi sayılabilirdi. Malesef ki şu an sahip olduğumuz özgürlük ve istediğin gibi yaşayabilme imkanı sadece şanslı ve zengin insanlara aitti o zamanlarda. Sizleri 2000 küsur sene öncesine götürmeme ne dersiniz? O tarihlerde Roma İmparatorluğu dünyaya hükmediyor, sayısız toprağı işgal edip insanları köleleştiriyordu. Bu köleleştirme politikası o kadar kötüydü ki yüzlerce ailenin çil yavrusu gibi dağılmasına sebep olan ve özgürlük tarihimizi sekteye uğratan kara bir leke. O köleleştirilmiş insanlar yüzlerce yıl aşağılandı ve hor görüldü. Onlar yeri geldi aylarca eziyet gördüler yeri geldi zevk için öldürüldüler. Aralarından iri ve yetenekli olanlar ise savaşmak için zorlandı, en iyi savaşanlara ise "gladyatör" adı takıldı. Aslında amaç bu isimle onları yüceltmek veya gurulandırmak değil aksine "Gladyatör Savaşları" adı altında hem zengin ve varlıklı insanlara eğlence sunmak hem de gladyatörleri vahşi birer hayvanmış gibi aşağılamaktı. Bu gladyatörler çok mu istiyordu başkalarının eğlencesi olmayı veya karşısındakilerle ölümüne savaşmayı? Elbette hayır! Onlar sadece yaşamlarını sürdürmek istiyor ama bunun için de karşılarına çıkan rakipleriyle 'Gladyatör' ismine yakışır bir şekilde savaşmak zorunda kalıyorlardı. Savaşmak için çıktıkları arenalar dışında ise birbirlerini kardeş gibi gören ve kardeşleri için ellerinden geleni yapabilecek gururlu insanlardı o gladyatörler. Sadece Roma İmparatorluğu'nun boyundurluğu tarafından değil, belki de tarihin başlangıcından bir kaç yüzyıl öncesine kadar onlarca devlet ve imparatorluk tarafından binlerce birbirini kardeş gibi seven köle ve gladyatörler zevk için öldürülürdü. Ta ki içlerinden bazıları ölümüne de olsa bu duruma dur diyene, özgürlükleri için isyan edene kadar. Aslında "isyan" olumsuz bir kelime gibi algılanmasına karşın "özgürlük uğruna isyan" şeklinde kullanıldığında ise gelmiş geçmiş en güzel ve uğruna ölünebilecek bir gaye oluveriyor. Malesef ki bu isyanların belki de hepsi başarısızlıkla sonuçlandı ama içlerinden cesur ve yetenekli olan birçok savaşçının ismi tarihe altın harflerle kazındı. Hatta onların isyanları günümüz için özgürlük kapısını araladı bile diyebiliriz. Bir düşünsenize doğumunuzdan itibaren başka bir insanın malı ile eşdeğer olduğunuzu ve o kişinin istediği an seni öldürmeye hakkı olduğunu. Hayal etmesi bile korkutucu olan bu durumun bir zamanlar gerçeğin ta kendisi olması, bize o zamanlarda özgürlük için savaşmış olan kahramanlara minnet duymamıza sebep oluyor. Bu minnet duygusu ise birçok yapıta ilham kaynağı olmuş ve bu yapıtlar en çok beğenilen, el üstünde tutlan şaheserler olma özelliğini hala koruyor. Size "Starz" kanalı tarafından çekilip yayınlanılan ve en beğenilen dizilerden biri olan "Spartacus" örnek versem sanırım ne demeye çalıştığımı rahatça anlarsınız. Örneğimin ardından bana hiçbir kimsenin "Spartacus de kim?" sorusunu yöneltmeyeceğinden adım gibi eminim; çünkü sadece bu isim üzerine onlarca kitap, bir film ve de bir dizi çekildi ki o isme aşina olmayan kalmadı desek yalan olmaz. Peki neden yapılmış bunca şey Spartacus uğruna? Spartacus'un farkı ne diğerlerinden? Aslında Spartacus de sıradan bir köleydi ama onu diğerlerinden farklı kılan ise bağımsızlık kulvarında tutkuyla koşmasıydı. Sadece kendisinin değil tüm köle kardeşlerinin hürriyetini görmek onun yegane gayesiydi. Başarılı olamamasına karşın gerçekleştirdiği mücadele birçok esere ilham olduğu gibi hala kalplerimiz onun adıyla geleceğe umutla bakıyor. Kısacası o ve arkadaşlarının isyanı; eşi benzeri görülmemiş karanlık bir geceyi tamamen ışığa kavuşturamasa da en azından şafak vakti kızılığıyla aydınlığa giden yolu açan, dünya tarihine yeni bir yön veren tam bir ölüm koşusu.