GEÇMİŞ, ŞİMDİKİ ZAMAN VE GELECEK

Bizden önce de var olan hayatın gelenekleri, kuralları, şartları ve tabuları vardır. Bunları sorgulamadan yerine getirir ve kendimizi o kurallara uydurmaya çalışırız. Bu kuralları o kadar sorgulamadan kabul etmeye alışmışızdır ki, kararları bunların etkisinde veririz. Oysaki bugün verdiğimiz sıradan bir kararın bile hayatımıza sandığımızdan çok daha fazla etkisi vardır. Bu kararları birbirinden bağımsız düşündüğümüz zaman onları çok basit ve önemsiz görüyoruz. Ancak bu kararları bu şekilde değersiz görmek asıl arkasında olan büyük etkileri görmemizi engelliyor. Bugün rutinleştirdiğimiz kararlar birbirinden bağımsız değildir. Kendi yaşantılarımızdaki davranışlarımızın sonucu farklı zaman dilimlerinde tahmin edemeyeceğimiz şekillerde ya da tamamen başka zaman dilimlerinde, varlığından haberimizin bile olmayan hayatlara etkisi vardır. Geçmişi, şimdiyi ve geleceği şu anki kararlarımız etkiliyor. Bulut Atlası filminde de varlığımızın ve kararlarımızın ne kadar anlamsız ve ne kadar anlamlı olabileceğini gösteriyor. "Yaşamlarımız bize ait değil. Diğerlerine bağlıyız, geçmişte, gelecekte ve her bir suçta ve her bir nezakette geleceğimizi ortaya çıkarırız... Beşikten mezara, yaşamlarımız bize ait değil." (Bulut Atlası) Filmde farklı zamanlarda ve mekanlarda geçen altı hikaye var. Her ne kadar birbirilerinden bağımsızmış gibi görünseler de; geçmiş, şimdiki zaman ve gelecek dolaylı yoldan olsalar bile birbirileriyle bağlantılı. Geçmişte bir yazarın kitabına eklediği bir aşk mektubu, yüzyıllar sonra bir besteciye ilham verebiliyor. Bu beste gelecekte başka bir kölenin özgürlük olarak benimsediğim bir şarkı olabiliyor. Ve bu şarkıyı mırıldanırken yapılan bir devrim, kuşaklarca öğüt olarak anlatılabiliyor. Hayatın kuralları haline gelmiş yanlışları ve tabuları takip etmek yerine, bunları kabul etmeyip karşı çıkmalıyız. Sonu kötü bitse bile, sonrakilerin daha iyi yaşaması için fedakarlıklarda bulunmalıyız. Kelebek etkisini küçümsememeliyiz ve bireysel gücümüze inanmalıyız. "Başka bir dünyanın, bundan daha iyi bir dünyanın olduğuna inanıyorum. Seni orada bekleyeceğim." (Bulut Atlası) Filmde vurgulanan en önemli şeylerden biri ise bireysel gücümüzün farkında olmamız gerektiği. İnsanların bizden şüphe edeceğini bilsek bile, kendi hayatımız için ve başkalarının hayatı için fark yaratabilecek gücümüz var, tek yapmamız gereken varoluş nedenimizin farkında. Yıllar önce yedinci sınıftayken yeni okul değiştirmiştim. Adapte olma sorunları yaşıyordum ancak birkaç tane arkadaşım vardı. Okuldaki bazı belalı öğrenciler ile uğraşıyordum ve biraz korkmuştum. Oldukça kalabalık bir okuldu, kendimi yalnız ve önemsiz biri gibi hissediyordum. Sınıfın içinde ya da okul bahçesinde kimse varlığımı fark etmiyordu, görünmez gibiydim. Bir gün tuvalette iki ders saati boyunca ağladım. Sabah beni okulda gören arkadaşlarım bile beni aramadı. Aklımdan çeşitli kötü senaryolar geçti. Birkaç gün sonra rehberlik hocasıyla konuştuktan sonra düşüncelerimin ne kadar saçma olduğunu fark ettim. O gün rehberlik hocası benim hayatımı etkileyen bir karar almamı sağladı. Ben de şimdi down sendromlu çocuklara yardımcı olarak onların hayatını etkileyerek yardımcı olmaya çalışıyorum. Yaptıklarımız, hayata verdiğimiz değer kadardır. Yaşamımdaki her acı, her sevinç, her bir düşünce ve her bir soluk, tarif edilemeyecek kadar küçük ya da büyük her şey, arka arkaya ve aynı sırayla, bana dönecek. "Varlığımız uçsuz bucaksız bir okyanustaki tek bir su tanesi kadardır. Ancak bu su taneleri var olmadan okyanus da var olamaz." (Bulut Atlası) Hayatımız tek bir doğru veya sonuçtan ziyade yaşarken verdiğimiz kararlarla şekilleniyor. Hayatlarımız anılarımız, gündelik yaşantılarımız ve gelecek planlarımızla birlikte, farkında olamayacağımız kadar küçük görünen birçok karmaşık hikayelerin tek bir beyinde ve bedende yaşaması ve değişmesiyle şekilleniyor.