Bir Kedinin Gözünden

Ne umursamaz, kibirli hayvanlardır kediler. Gel pisi pisi dersin, canı isterse gelir, muhtemelen gelmez. Zekasının kanıtıdır belki de gelmemesi. Umursamazlığından değil de, başına gelebilecekleri öngördüğündendir. Yok ya, öyle olsa sekiz yıllık kedim neden her çağırdığımda gelmesin? Yoksa benden kötülük geleceğinden mi korkuyor? Evet aslında biraz öyle, zamanında az korkutmadım Bıdık'ı. Ara sıra uyumayı tercih etmesi hakkı. "Bir mahallede insanların nasıl olduğunu öğrenmek istiyorsanız, önce o mahalledeki hayvanlara yaklaşın, sizden korkup kaçıyorlarsa sevgi görmüyorlar demektir, dahası onlara k. tü davranılıyor demektir... Hiç hayvan göremiyorsanız çok dikkat edin, hayvanlar orada barındırılmıyor demektir.. Oysa canlılara sevgi insan ruhunun incelik ve derinliğini gösteren önemli bir detaydır..."[Tirmizi, "Birr ve Sıla", 16; Buhari, "Edeb", 13]. Çok yerinde ve güzel bir tespit. Ne zor zanaat sokak hayvanı olmak. Hele bir de kedi olmak... Hele bir de siyah bir kedi olmak... İnsanların batıl inançlarıyla kaç siyah kedi hor görüldü, kim bilebilir? Bir sokak kedisi olduğumuzu düşünelim. Şu an dışarda olduğumuzu. Siyah, uzun tüylü, sarı gözlü, koca kulaklı pis bir sokak kedisi. İnsanları gerçekten tanımak için inanılmaz bir fırsat. Bir dilenci gördüğümüzde ne kadar görmezden gelmeye çalıştığımızı bir düşünelim. Bir insandan bile bu kadar kaçabiliyoruz, ya o masum kedilerden? Yemek bulma umuduyla çöp çöp geziyorlar. İyi bir mahallede oturanlar için pek zor bir durum değil. Yine iyi insanlar sizi besleyecektir. Ya insafsız bir mahalledeysek ne olacak? İnsanlar sizi gördüğünde üstünüze su fışkırttığı, bir parça yemek vermediği... Masum masum yürüyorsunuz ve bir anda arkadan bir tekme yiyorsunuz. Allah Allah, niye böyle bir şey yaptı ki? Merak etme kedi kardeş, senin kediliğine özel bir durum değildi, o insanlar, insanlıktan namını almamış kişilerdir ve maalesef her yerdeler. Gel pisi pisi. İyi bir insan, beni seviyor. Kafamı okşuyor, göbeğimi kaşıyor. Yaşasın, dur peşine takılayım. Ne oldu ya, az önce beni seviyordu, şimdi kaçıyor? Evet insanlar bazen seni kullanabilir kedicik. Belki o esnada birine aslında yalan olmasına rağmen kedileri sevdiğini kanıtlamaya çalışıyordu, ya da kendini herhangi bir konuda suçlu hissettiği için sana iyilik yapıp her şeyi düzeltebileceğini umuyordu. Bu kadar da bencil o dev insanlar. Hah, bir de şunlar var kedi kardeş; seni sevmek isteyen ama hayatın akışına o kadar kendini kaptırmış ki seni sevebileceği vakti olmayacağını düşünen. Belki de en kötüsü o be kedi kardeş. İyi ya da kötü bir şeyler yaşar bu insanlar, ama sindiremez bile yaşadıklarını, hep yapmaları gereken bir şeyler vardır. Bu insanlar da yine, senin nezdinde değildir bu yaklaşımları. Bu insanlar ne kedi sevmenin tadını çıkarabilir, ne de herhangi başka bir eğlencenin. Yaşamın kısalığını kavrayamamış, hedef insanları. Şanssız tayfa var bir de kedicik. Seni her şeyden çok seven ama yaklaşamayan. Alerjisi olan tayfa. İşte onların vaziyeti gerçekten üzücü kedi kardeş. Kader mi dersin, şanssızlık mı dersin bilmiyorum ama bir bakıma hayatın bir kısmı yasaklıdır bu kimseler için. Ama neyse, yine şükredilesi durumları bile olabilir. Bir bilsen insanların başına neler neler geliyor, ne hastalıklar, ne kazalar... Utangaç kişilere ne demeli sevgili kedi? Toplumdan bir şekilde öyle korkmuş ki, ne alerjisi var ne acelesi, seni de seviyor, ama yalnızken. Biri bana bir şey diyecek diye kafayı yiyenler. Bu kişilere ne üzülürüm be. Genelde çok alçakgönüllüdürler ama o alçakgönüllülüğü bile gösteremezler. Aslında bunlar o hayatın akışına kaptıranların zıt halidir. Hayatın akışına giremeyenler. Aslında kedi olmak pek de kötü değil be kedi kardeş. Bir deyiş vardır ya; "cehalet mutluluktur" diye, çok da doğru olabilir. Bunları kavrayabilmek mutluluktan çok hüzün veriyor, kedi kardeş.