-Niye olmayacakmış canım. Hem asıl senin dediğin

gibi olmaz. Bu konuşma sizlere bir şeyler anımsattı mı? Kelimesi kelimesine olmasa da günlük hayatta buna benzeer birçok diyalogla karşılaşmamız artık çok kaçınılmaz değil. İnsan doğası gereği diğer insanlarla sürekli iletişim halindeyiz. Evde ailemizle, işyerinde çalışanlarla, okulda öğretmelerle sürekli bir şeyler konuşuyor onlarla bir şekilde iletişim kuruyoruz. Fakat anladığım kadarıyla biz bu iletişim gratis/silueta-del-hombre-de- pie-frontal_704613. htm mevzusunu henüz tam anlamıyla kavrayabilmiş değiliz. Çünkü bana göre iletişimde karşılıklı duygu, düşünce aktarımı olurken günümüzde bu aktarımı sağlayan bağlantı ne yazıkki yeteri kadar sağlanabilmiş değil. Birisiyle konuşurken ya da herhangi bir şekilde sohbet ederken sadece kendi duygu ve düşüncelerimizi karşı tarafa ileterek iletişim kurmaya çalışıyoruz. Haliyle bu durumda oluşan karmaşa durumuna da iletişim demek bir hayli zor oluyor. Hadi diyelim iletişimde başarılı değiliz peki en azından kendi duygularımızı karşı tarafa iletmede de aynı durum geçerli mi ? Yazımın başındaki konuşmadan da anlayacağımız üzere maalesef iletişimde başarılı olamadığımız gibi kendi fikirlerimizi karşımızdakine iletmede de pek başarılı sayılmayız. Karşılıklı konuşan iki kişi her ne olursa olsun kendi fikirlerini karşı tarafa bir şekilde kabul ettirmeye çalışıyor. Her ne kadar ikisi de " seni anlıyorum" dese de ikisinin de karşısındakinin ne söylediğinden haberi yok. Bence bu başarızlığın en önemli sebeplerinden birisi zaten başarısız olduğumuz alanın yani iletişimin sağlıklı bir şekilde yapılamaması. Yani aslında karşılıklı olması gereken bir olayı tek başımıza yapmaya çalıştığımızdan dolayı maalesef başarısız oluyoruz. Tıpkı bir tahtaverelli gibi, bir tarafı boş olunca diğer tarafın dolu olması hiçbir şey ifade etmiyor aslında. Peki bu durumun hiç mi çözüm yolu yok? Uygulaması biraz zor olsa da birtakım çözüm önerileri var aslında. Öncelikle bir kişiyle iletişim kurarken karşımızdakinin konuştuğumuz konu hakkında bizden bilgili olabileceğini, kendi fikirlerimizi dile getirmeden önce onun söylediklerini dikkatle dinlememiz gerekiyor. Yani birisiyle tahtaverelliye bindiğimizde onun bizden ağır olabileceğini göz önünde bulundurmalıyız. Onun için önce benliğimizden sıyrılıp, önceden o konu hakkında bilgili olsak bile bu bilgilerimizi konuşmanın devam eden sürecinde belirtmek üzere aklımızın bir köşesinde saklamak bence en doğrusu olacaktır. Eğer bu şekilde bir iletişim süreci izlersek inanıyorum ki aslında önümüzde duran birçok engeli kolaylıkla aşabiliriz. (Çakmakçı, 2015). Ben aslında bütün durumu biraz da fizikten yararlanarak şöyle anlatmak istiyorum. Tartıştığımız bir konuyu bir metal parçası, iletişim kurmaya çalışan kişileri de birer mıknatıs olarak düşünelim. Metali iki mıknıtısın ortasına koyduğumuzda eğer mıknatısların aynı kutupları birbirine bakıyorsa ve güçleri eşitse metal parçası maalesef ki hareket edemez. Eğer mıknatıslardan birisi diğerinden güçlüyse bir nebze de olsa metali kendine çekmeyi başarır. Halbuki kuracağımız küçük bir düzenek sayesinde mıknatısların kutuplarını dinamik bir şekilde değiştirirsek metal aktif olarak iki tarafta da bulunur hatta bu düzenekten enerji bile elde edebiliriz. Bu olaya iletişim penceresinden bakarsak şöyle özetleyebiliriz: İki kişi birbirini dinlemeden tartışıyorlarsa, tartıştıkları konu maalesef bir sonuca ulaşamaz ya da baskın olan taraf bir şekilde -zorla da olsa- kendi fikrini karşısındakine kabul ettirir ya da ettirdiğini düşünür. Halbuki biri konuşurken karşısındaki dinlese ve bu işlemi sırayla yapsalar ikisi de birbirinin bilgisinden faydalanabilir. Bu şekilde hem anlaşmazlık olmadan tartışmayı sürdürürler hem de birbirlerinin bilgi birikiminden karşılıklı olarak faydalanırlar. Sonuç olarak; konuşmak, iletişim kurmak aslında öyle sanıldığı kadar kolay bir mesele değildir. Çünkü biz insanoğlu olarak benliğimizle doğmuş canlılarız ve bir şekilde hep kendimizi haklı çıkarmaya göre programlanmışız. Halbuki, egomuzu yenip, karşımızdaki insanın da en az bizim kadar bilgili olabileceğini kabullensek her şey daha güzel olabilir aslında. -Değil mi hamdi? -Haklısın abi. Aslında senin dediğin de bir nebze doğru sanki. formation_27825 -Hay aklınla bin yaşa hamdi! Bak bu konuda sen de haklısın.