POLİSİYE TUTKUNLARINA....

Polisiye romanlarını kendimi bildim bileli sevmişimdir. Okumadığım ne Sherlock Holmes ne de Agatha Christie kalmıştır hatta. Sizlere şimdi bahsedeceğim kitap da bir polisiye romanı. Mutlaka siz de benim gibi Ahmet Ümit'in adını duymuşsunuzdur, şu anda en çok okunan Türk yazarlarımızdan birisidir kendisi. Adını bu kadar duymama rağmen bir türlü fırsatım olmamıştı onu okumaya. Böylece ben de bir sonraki yazımı onun kitaplarından biri olan "Beyoğlu Rapsodisi" üzerine yazmaya karar verdim. İyi ki de öyle yapmışım , beklentilerimi boşa çıkarmadı. Daha önceden de söylediğim gibi bu tür kitaplara meraklıyımdır , dolayısıyla da genelde katili nasıl tahmin edeceğimi bilirim , çoğu zaman da tuttururum . Ama , ilginçtir ki , bu kitapta tahminlerim , bırakın doğru olmayı , gerçek katilin yakınından bile geçemedi. Katili öğrendikten sonra da uzun süre düşündüm "Nasıl olabilir?" diye. Yazar senoryoyu çok büyük bir ustalık ve zekayla kaleme almış doğrusu. Bitirince şokun etkisinden kurtulmak baya bir zamanımı aldı. Yazarın amacı da buydu bence , okuyucuyu şoke etmek. Romanın baş ve orta kısımlarında pek bir macera yoktu , yazar nerdeyse bütün aksiyonu son birkaç sayfaya sığdırmış. Hatta ne yalan söyleyeyim , kitabın ortalarına doğru biraz sıkıldım , kitabı bırakmayı bile düşündüm. Ama bende bir özellik vardır , kitap ne kadar sıkıcı olursa olsun bitirmeden bırakmak içime sinmez. Nitekim ben de öyle yaptım. Sizlere de tavsiyem bu , sıkılsanız bile bırakmayın bu kitabı çünkü kitabı bitirdiğinizde , vay be ne güzel bir kitapmış , diyeceksiniz , geriye dönüp tekrar bakacaksınız ayrıntıları fark etmek için . Ve eminim , siz de benim gibi düşünüp duracaksınız , şokun etkisinden kurtulmak ve olayı mantığınıza oturtabilmek için . Neyse daha fazla ipucu vermeyeyim , heyecanını kaçırmak istemem. Biraz da beni çok etkileyen üç arkadaştan (Selim , Kenan , Nihat) bahsetmek istiyorum . Zaten kitabı karakterlerden birinin , Selim'in , ağzından anlatmış yazar . Böylelikle olayların daha da bir içinde hissediyorsunuz kendinizi ve Selim'in düşüncelerine ortak oluyorsunuz . Sanki olanlar sizin başınızdan geçiyormuş gibi hayal ediyorsunuz . Belki de bu kadar çok etkilenmemin bir sebebi de buydu . Kendimi Selim'in yerine koydum ve sanki ben de onun gibi , Kenan ve Nihat'la , o maceraları yaşadım. Ne yalan söyleyeyim Kenan'dan da baya bir etkilendim . Her ne kadar orta yaşlı olsa da insanı karizmasına ve yakışıklılığına hayran bırakıyor . Yaşam tarzıysa tam benlik . Maceradan maceraya atılıyor ve hayatı dolu dolu yaşıyor. Tek bir özelliği bana uymuyor , o da yalnız yaşaması ve bir ailesinin olmaması. Tamam , bazen yalnız kalmak gerekir ama insan yine de bir aileye ihtiyaç duyar . Nihat'aysa üzülmemek elde değil . Zavallım , karısının yüzünden çekmediği dert kalmadı adamın . Belki de küçüklüğünden beri ezilmesinden kaynaklanıyordu bu olay , kim bilir ? Yine de onun da suçu var bu olayda . Bir insan bu kadar hakaret karşısında sessiz kalmamalı , hakkını aramalı . Bu karakterleri kendimle özdeşleştirmemdeki bir başka sebep de küçükken hep Galatasaray Lisesi'nde okumak istememdi , aynı bu üç kafadar gibi ... Okurken onların gençlik maceralarına özenmeden edemedim . Çok akıcı bir yazı biçimi var Ahmet Ümit'in , okurken hiç zorlanmıyorsunuz. Bilmiyorum hiç okudunuz mu ama bana Dan Brown'ın kitaplarını anımsattı . Aynı onun romanlarındaki gibi tarihten sürekli bahsedilmiş . Kitabın adından da anlayacağınız gibi olayların çoğu Beyoğlu'nda geçiyor. Beyoğlu'nu sokak sokak , cadde cadde betimliyor yazar. Hatta bir bakıma biraz gezi yazısını bile andırıyor size . Nerdeyse her eski binanın ve turistik yerlerin tarihini açıklıyor ; kafelerin , barların isimlerini ve nelerle ünlü olduklarını da anlatmaktan geri kalmıyor. Ben de -oraları daha önceden gezmeme rağmen- bu kitabı okurken , İstanbul'a gitsem de bir Beyoğlu'nu gezsem , diye düşünmekten kendimi alamadım bir türlü. Ve kendi kendime dedim " Gittiğim zaman bu yerlere uğrayacağım ." diye . Oralara gidip Nevizade'nin sokaklarında yürümek , Çiçek Pasajı'nda bir şeyler içmek istiyorsunuz siz de . Tarla başı'ndan ve arka sokaklardan korkuyor ve caddenin iki tarafının birbirinden ne kadar farklı olduğunun farkına varıyorsunuz. Bazen de kafanızda eski adıyla "Pera"nın sokakları ve o farklı milletlerin birbiriyle uyum içindeki yaşamı canlanıyor. Zaman içinde her şeyin ne kadar çok değiştiğini görüyorsunuz. O eski , içinde tarihi barındıran binalara bakım yapılmadığını öğrenip üzülüyorsunuz. Ve her ne kadar tehlikeli de olsa siz de İstanbul'da bir süreliğine de olsa yaşamak istiyorsunuz . Yalnız bu betimlemelerin tek kötü tarafı yemeklere sürekli özenmeniz ve oluşan açlık hissi. Bir betimleme ancak bu kadar gerçek olabilir. Yedikleri şeylerin tadı damağıma geldi. O yüzden size başka bir tavsiye ; bu kitabı açken okumayın. Ciddi söylüyorum , sevmediğim şeyleri bile öyle ballandıra ballandıra anlatmış ki gidip , alıp , yiyesim geliyor. Bütün bunları bu kadar iyi betimlemek için çok iyi bir araştırma yapmış olmalı yazar. Onu bu konuda çok takdir ettim doğrusu . Her şey en ince ayrıntısına kadar kafanızda canlanıyor . Yaptığı öyle kolay bir iş değil , çok geniş bir araştırma ve bilgi birikimi getiriyor . Sizi bilmem ama beni baya etkiledi bu kitap . Bitirince içimde küçük bir hüzün kaldı ama her şeye rağmen yine de bu macerayı tattığım için mutluluk da duydum , karakterlerin yaşamına ortak oldum ... Madem Ahmet Ümit böyle bir kitap yazmış , bize de böyle güzel ve etkileyici bir romanı okumak düşüyor . Eğer siz de benim gibi polisiyeye meraklıysanız hiç düşünmeden alın ve okuyun derim ben . Pişman olmayacaksınız..... F. CEYDA YENERKOL