GELECEĞE DÖNÜŞ İLE BÜYÜMEK

Herkes küçükken bir özel güce sahip olmak ister. Kimileri görünmez olmanın, kimileri bir süper kahraman gibi güçlü olmanın, kimileri kuşlar gibi uçabilmenin, kimileriyse zihinleri okumanın hayalini kurar. Birçok insan hayatlarındaki olaylar ve çevredeki faktörlerden etkilenerek biraz da hayal güçlerinin yardımıyla akla hayale gelmeyecek yetenekler, güçler isterler. Bense sekiz yaşımdayken bir gün annemin benim yaptığım bir yaramazlık yüzünden üzüldüğünü gördüğümde o anı değiştirmeyi çok istemiştim ancak yapamazdım. Olan olmuş annem üzülmüştü. Bu olay benim istediğim özel gücümü belirleyen en önemli faktördü. Annemin birkaç saniye sonra unutacağı bu küçük hadise sekiz yaşında bir çocuğun duygu dünyasında nasıl bir kedere sebebiyet verdiyse bundan mütevellit o zamana kadar birçok yeteneği gezinen ben, son olarak zaman yolculuğu yapabilmek istediğim konusunda karar kılmıştım. Böylece geriye dönebilir ve annemi üzen tüm olayları geri alabilirdim. Bu konudaki ilgim, sonsuz merakım ve araştırmacı kimliğim beni birkaç yıl sonra bir Amerikan bilim kurgu filmi olan Geleceğe Dönüş'e (Back to the future) yönlendirmişti. İlki 1985, ikincisi 1989 ve üçüncüsü 1990 yıllarında olmak üzere üçleme olarak Robert Zemeckis yönetmenliğinde çekilen üçleme, bir lise öğrencisi olan Marty McFly (Michael J. Fox) ve bilim adamı Dr. Emmett L. Brown'un (Christopher Lloyd) zaman içinde yaptıkları yolculuğu konu alır ve ilk filminin çekilmesinin üstünden yirmi dokuz sene geçmiş olmasına rağmen hala izlenebilirliğini korur. Geleceğe Dönüş serisini unutulmaz filmler arasında olmasının asıl sebeplerinden biri de her saniyesinde yönetmenin yaratıcılığını ve heyecanını rahatlıkla Gizlice 2 görebiliyor olmamızdır ve her oyuncu da kendi karakterlerini son derece başarılı bir şekilde oynamışlardır. Adeta o karakterleri yaşadıklarını hissedersiniz. Bu seriyle ilgili en önemli etkilerinden biri de insanı düşünmeye iter. Hikayenin gidişatıyla ilgili izleyenleri bütünüyle düşündürür ve bunun hakkında saatlerce tartışmanın içine sokar. Bense bu filmi ilk kez sekiz yaşımdayken izlemiş ve çok etkilenmiştim. Marty karakteri o yaşlardaki bir çocuğun kimlik arayışı ve yaşıtları arasında havalı olma, asi olma isteğini tam anlamıyla karşılayan bir karakterdi. Havalıydı, gitarı ve kaykayı vardı, asiydi ve tabii ki zamanda yolculuk yapabiliyordu. Her çocuğun bir idolu olduğu gibi benim idolüm de kesinlikle Marty idi. Onun gibi giyiniyor, onun gibi yürüyor, onun gibi konuşuyordum. Kaykayım ve gitarım olmuştu ancak tek sorun zamanda yolculuk yapamıyor oluşumdu. Mümkün olmadığını bilmeme rağmen yine de bu beni bazı zamanlar içten içe üzerdi. Yıllar içinde tüm seriyi sayısız kez izledim ve neredeyse her satırını ezberlemiştim. Ancak yıllar içinde değişen bir şey vardı. Beni, hayata bakış açımı bu denli etkileyen bu filmi yaşım büyüdükçe daha farklı yorumlamaya başlamıştım. Daha çocukken sadece annemin üzüldüğü olayları silmek için zaman yolculuğu yapmak isterken; bir süre sonra yaptığım her yanlışı silebilsem ne güzel olurdu diye düşünmeye başlamıştım. Filmi ilk izlediğimde bunun ne kadar harika bir şey olduğunu düşünürken sadece buna odaklanmışken; sonraları aslında hatalarımız olmadan bizi biz yapan şeyleri kaybedeceğimizi görmeye başladım. Filmde de aslında anlatılan tam anlamıyla buydu. Marty tüm filmlerde kötü, yanlış ve hata olarak nitelendirdiği olayları geçmişe dönüp değiştirmiş ve başına daha kötü olan ve içinden çıkılmaz olaylar gelmişti. Film boyunca her şeyi aslında başta yanlış olduğunu düşündüğü hale getirmeye uğraşıyordu. Neyin doğru veya neyin yanlış olduğunu hiçbir zaman bilemeyiz. Bizim kötü sandığımız olaylar, yanlış sandığımız insanlar ve yaptığımızı sandığımız hatalar aslında tam da olması gerekenlerdir. Geçmişe dönüp kolunun kırılacağı bir kazayı engelleyebilirsin, yakın Gizlice 3 bir dosta yapıp da çok pişman olduğun bir davranışı yapmayabilir hiç küsmeyebilirsin veya nefret ettiğin bir arkadaşla hiç tanışmayabilirsin. İşte o zaman kolun için hastaneye gitmez, küstüğün arkadaşın belki de sana çok büyük bir kötülük yapar ve pişman olursun. Bu anı sevin, şu an yanınızda olanları, hatalarınızı ve kendinizi sevin. Çünkü geleceğinizi güzelleştiren şu an verdiğimiz kararlardır. Hayat bize ne getirir, gelecekte ne olur bilinmez ama önünü arkasını düşünmenin bir faydası olmadığı kesin. Geleceğimiz bir muamma. Başıma geleceklere hazır mıyım bilmiyorum ama filmde Marty McFly'ın da dediği gibi; "Sanırım henüz buna hazır değilsiniz, ama emin olun çok seveceksiniz!"