DÖVÜŞ KULÜBÜ

Başrollerinde Brad Pitt, Edward Norton ve Helena Bonham Carter'ın rol aldığı 1999 yapımı olan dövüş kulübü, şu ana kadar izlediğim en iyi filmlerden biri diyebileceğim kalitede bir baş yapıttı. Konusu bakımından diğer filmlerden rahatlıkla ayırt edilebilecek bir film olan dövüş kulübü, içerisinde çok fazla felsefik mesaj taşıyor. Filmi anlatan karakter sıradan bir hayatı olan, kronik uykusuzluk sorununa sahip olan bir bireydir. Bu duruma daha fazla katlanamayan "anlatıcı" ailesi ve sıradan bir arkadaşından aldığı tavsiyeler üzerine kanser hastalarının terapi grubuna katılır. Bu toplantıda "Marla" adlı bir bayanla tanışır ve bu kadın da anlatıcı gibi hasta olmadığı halde terapilere katılır. İki karakter de tüketici kültüre karşı bir tavır sergilemektedir. Bir iş gezisi esnasında sabun satıcısı "Tyler Durden" ile tanışan anlatıcı, evinin yandığını gördükten sonra aslında arayabileceği tek kişinin Tyler Durden olduğunun farkına varır. Bir araya geldikten sonra birkaç şişe bira içip, Tyler'ın anlatıcıyı kendine vurması için kışkırtmasıyla olaylar başlar ve dövüş kulübünün ilk adımları atılır. Çok kısa sürede Tyler'ın liderliğinde büyüyen bu grup dünyadaki diğer şehirlere de yayılır ve işin içinden çıkılmaz bir hal alır. Ölü bir jenerasyonun kurtarıcısı haline gelen dövüş kulübünün tek bir kuralı vardır, asla dövüş kulübünden kimseye bahsetmemek. Kısa sürede popüler hale gelen bu kulüp, aslında kapitalist bir dünyada kendini önemsiz, amaçsız ve dışlanmış hissedenler için bir buluşma noktası özelliğine sahiptir. Bu olaylar yaşanırken anlatıcıyı yalnız bırakan Tyler "Kıyamet Projesi" adını verdiği projeden haberdar olur ve şok geçirir. Kıyamet Projesi'nin asıl amacı büyük bankaların merkezlerini Yavuz2 havaya uçurup, bütün hesapların silinmesini sağlamak ve insanları borçsuz, temiz ve rahat bir hayata başlamasına vesile olmaktır. Bu planı öğrenen anlatıcı gidip tüm olanları polise anlatır fakat iş işten geçmiştir, çünkü onlar da dövüş kulübünün bir parçasıdır ve projeyi engellemeye çalışanlara müsaade etmemektedir. Çünkü bu projenin baş mimarı aslında anlatıcıdır. Olayların başından beri Tyler Durden ile birlikte hareket eden anlatıcı, aslında Tyler Durden adlı karakterin gerçek olmadığının farkına varır. Gerçek hayatta olmak istediği bir karakter olan Tyler Durden aslında olayların başından beri anlatıcının kendi kafasında dizayn ettiği bir karakterdir. Şizofren olan anlatıcı aslında her şeyi kendisinin kurduğunun farkına varınca ağzına bir silah dayayıp kendisini vurarak Tyler karakterini zihninde öldürmesiyle ve bankaları patlatması ile filme son verir. Bu film aslında kapitalist dünyanın emrettiği şeyleri uygulamakla geçirdiğimiz yaşamı sorgulamaya ittiğini düşünüyorum. Tüketici zihniyetinin kökünü kazımaya çalışan bir film aslında dövüş kulübü. Durmak bilmeyen bu tüketme isteğinin en sonunda kişinin kendisini bitirmesine neden olacağını gösteriyor. Kapitalist düzeninin sıkça eleştirildiği filmin bir sahnesinde " varlıklı kadınların kalçasındaki yağı sabuna dönüştürüp onlara satıyoruz" cümlesiyle beni tamamen bu kanıya varmamı sağlamıştı. İzledikten sonra oturup saatlerce hayatımı sorgulamış, ciddi değişiklikler yapmama sebep olmuştu. İçerdiği felsefik düşüncelerle insanları kesinlikle her şeyi yeni baştan gözden geçirmeye iten bir film. Sonuç olarak, şu anki kapitalist ve tüketmeye oldukça yatkın olan bu dünyanın ağır bir şekilde eleştirildiği dövüş kulübünü izleyen insanlarda çok büyük etkiler bıraktığına emin olmakla birlikte onları bütün hayat tarzlarına sorgulayıcı bir yaklaşım yapmasına da yardımcı oluyor. Bu yönünden dolayı kesinlikle izlenilmeyi hak eden bir film olduğunu düşünüyorum. Fakat ilk kuralı asla unutmayın, "dövüş kulübünden kimseye bahsetme."