DURMUŞ 1

Ersagun Durmuş Türkçe 102-3 Ali Turan Görgü Birinci Yazı 15. 6. 2015 Vatansever Köleler Romanın sayfalarını çevirirken; rüzgarla saçının dalgalandığını, göz kapaklarının normalden daha yavaş kapandığını, ağlamamak için ısırdığın dudağının kanadığını hissedersin. O an kitabın sayfalarının çeviren kişi olmaktan çok romanın kahramanlarını izleyen bir çift göz olmuşsundur. Hikayeyi asla değiştiremediğin, kimsenin duymadığı halde bağırmaktan ses tellerini parçaladığın, yazarın tam da olmanı istediği yerdesin. Eğer dertlerinin romanın sayfalarını çevirdiğin yerde kaldığına, artık diğer insanların acılarının bir parçası olduğuna inanıyorsan; ninni fısıldayan ve başlarını soktukları yuvaları ile beraber gönüllerine sıkıca bağladıkları bebeklerini götüren fırtınalara şahit olmuşsundur. Latife Tekin'in Berci Kristin Çöp Masalları adlı kitabı, tam olarak okuyucularına kahramanların acılarını görme ve hissetme olanağı sağlamaktadır. Romanda şahidi olduğum ve beni en çok etkileyen an; zabıta ve çöp halkının savaşını bitiren küçük kızın kendini parçalayışı olmuştu. Küçük kız, çöp halkına yuva diyebileceği, uğruna kan döktüğü bir küçük vatan hediye etmişti. Diğer insanların değerini kaybetmiş artıkları onların yeni yurtları ve umutları olmuştu. Çöp halkı, ölümcül hastalıklara, çetin hava koşullarına, zehirli suya ve nicelerine rağmen vatanlarını terk etmemiştir. Her şeyini eleştirdiğimiz, hep daha iyisini istediğimiz ve korumak yerine daha iyisi yalanlarına sattığımız yuvalarımızı hatırlatarak DURMUŞ 2 yüzümüzü kızartmıştır. Latife Tekin, her gülünç, inanılmaz hikayenin ardında okuyucuları için bir ders bırakmıştır. Bir küçük kızın savaşı bitirebilmesi, bizim attığımız ufak adımların da şımarıklığımızı bitirebileceğini göstermektedir. Yazar, belki de neden kız kendini parçaladı, neden zabıtalar durdu, neden o kız gibi sorularımızı cevaplamadığı ancak bize değişimin nedenler yerine hareketlerde saklı olduğunu gösterdi. Eğer küçük kız nedenlerde boğulsaydı, sonuç ya güzel olmayacak ya da hiç olmayacaktı. Bizi şımartan, atalarımızın fedakarlıklarını unutmamız ve tehditlerin bize bakan yüzlerinin boş olmasıdır. Diğer tarafları tükettikleri zaman bize dönük boş yüzleri de aynı açlık, hırs ve nefretle dolacaktır. Berci Kristin Çöp Masalları'nda, bu şımarıklık o övgü ile bahsedilen savaşçı çöp halkını da yavaş yavaş sarmıştır. Çöp toplayarak kurdukları hayat, artık onlara ikinci sınıf bir hayat olarak gelmektedir. Dünyadan kayıp düşmeden önce tutundukları bu son dalı kendi elleri ile yok etmektedirler. Bu noktada geçmişi unutmuşlar ve basit bir örnek ile onları içten içe zehirleyen atık suyu ödülleriymiş gibi veren tehdidin kölesi olmuşlardır. Onların gücünü sömüren bu tehdit, kimi zaman gözleri açılmış, sömürülmeyi reddeden insanlarla karşı karşıya gelmiştir. Gerçek dünyada da olduğu gibi büyük çoğunluklara ulaşamayan kişiler tehditleri yaralamış ancak altında ezilmekten kurtulamamıştır. Vatansever çöp halkı, kendi vatanlarında zamanla köle olmuştur. Günlük hayatımızda hikayesini bilmediğimiz fakat merak uyandıran, işlevi ya da konumu ile ilgili türetilen birçok yer ve cisim ismi ile karşılaşıyoruz. Latife Tekin, az da olsa bu merakımızı bastırmak için kendi kitabında ki yerlere bu tarz isimler koymuş ve onların küçük hikayeleri ile okuma zevkimizi arttırmıştır. Örneğin; "fabrika dibi", "kovma burnu" yaşanmışlıklara dayanarak, kitapta Tekin'in yarattığı kahramanlar tarafından verilmiştir. Bu noktada, yazarın DURMUŞ 3 kahramanlarından kopmadığı görülmektedir. Sanki çöp halkı, Tekin'in kelimelerini bizler gibi okuyor ve onlardan esinlenerek yaşadığı yerlere isim veriyor gibidir. Tekin, başka bir noktada, romanda ki karakterlerin koymadığı, gerçek hayatla ilgili iğneleyici bir yer ismi kullanmaktadır. Bu yer isminden dolayı kahramanlara yaşattığı şaşkınlık, okuyuculara da yansımaktadır. Bu iğneleyici noktayı yakalayabilmemiz için Latife Tekin'in istediği yerde duran birer çift göz olmamız gerekir. DURMUŞ 4