KAN BAĞLARI

Guillaume Canet' in yönetmenliğini ve senaristliğini üstlendiği "Kan Bağları" adlı film, kardeşlik bağının ne kadar güçlü olduğunu gösteren etkileyici bir yapım. Şenşar 2 Film, "Deux freres: flic & truand" adlı Fransız romanından uyarlanmış. Filmde var olan duyguları, gerçekçiliği, senaristin ne anlatmak istediğini tam anlamıyla hissedebiliyorsunuz. Bu da Canet' in filmi hem yönetip hem de yazmasının avantajlarından biri diyebiliriz. Guillaume Canet, Fransız bir yönetmen ve filmin her dakikasında Avrupalı bir yönetmenin bu filmi çektiğini hissedebiliyorsunuz. Film Amerikan filmlerindeki gibi aşırı müzik ve aksiyon sahneleri içermiyor. Aksiyon sahnelerinde bile duyguyu hissederken aşırı gerilmeden filmin tadını çıkarabiliyorsunuz. Avrupa sinemasının en önemli özelliklerinden biri gişe değil sanat odaklı olması ve gerçekçiliği ve bu film bunu sonuna kadar hissettiriyor. Filmde duygular gayet derinden ve gerçekçi hissediliyor. İki kardeşin hikayesini anlatan filmde kardeşlerin arasındaki güçlü bağı, fikir ayrılıklarını, sevgiyi ve nefreti en doğal şekilde gözlemleyebiliyoruz. Film, biri suçlu, biri polis iki kardeşin hikayesini anlatıyor. Chris ve Frank kardeşler aynı ailede büyüyüp aynı eğitimi gördükleri halde birbirinden çok farklılardır. Frank polis olarak görev yaparken, Chris hapishaneden yeni çıkmıştır. Frank, Chris'in değiştiğini düşünerek ona yardım etmek ister. Ama işler beklediği gibi gitmez. Frank polis olarak işinde gayet iyidir ve görevlerinden birinde kardeşinin suç işlediğine tanık olur ama bunu söyleyemez Şenşar 3 ve olanları gururuna yediremeyip istifa eder. Diğer taraftan Chris, işlediği suçlarla zenginliğine zenginlik katmaktadır. Filmin sonlarına doğru Chris kardeşi Frank'i ziyarete geldiğinde Chris şık bir takım elbisenin içindeyken, kardeşi için işinden istifa eden Frank'in üzerinde beyaz bir tişört dikkat çekiyor. Bunu fark eden Frank düştüğü durumla dalga geçiyor. Aslında bu sahne, hayatta namuslu ve adaletli iş yaparak iyi para kazanabilmenin ne kadar zor olduğu mesajını veriyor. Bu benim fikrime göre filmin en etkileyici sahnelerinden biri. Filmde kardeşlerin birbirini ölesiye dövdüğü veya silah çektiği sahnelere tanık olabiliyoruz ve Canet bu sahneleri oldukça göz doldurucu şekilde çekmiş. Ama bir diğer yandan kardeşler birbirlerine fark ettirmeden sürekli fedakarlık yapıyorlar. Aralarındaki bağ güçlü olmasına rağmen aslında her ikisi de birbirine itiraf etmekten korkar. Filmde oyunculuklar oldukça göz doldurucu. İki kardeşi oynayan Billy Crudup (Frank) ve Clive Owen (Chris) mükemmel bir iş çıkarmışlar. Billy Crudup iyi, uysal, yardımsever polis karakterine mükemmel şekilde bürünmüş, Clive Owen'ın oyunculuğuna ise söyleyecek söz yok. Bu oyunculara ek olarak yıldızı yeni parlayan oyunculardan Mila Kunis, Chris'İn eski sevgilisi rolünde ve Oscar ödüllü oyuncu Marion Cotillard, Chris'in eski karısı rolünde gayet başarılı performanslar sergilemişler. Film, Fransız bir yönetmen ve Hollywood oyuncularını harmanlayınca mükemmel bir karışım oluşturmuş. Filmin genel konusuna bakarsak, iki insan birbirine tamamen zıt karakterliyken, ortak hiçbir bağları yokken ve birbirlerinden nefret ederken kan bağlarının onları nasıl yakınlaştırabildiğini anlayabiliriz. Filmin "Cannes Film Festivali"nde ödül almasıysa Canet'in başarısı olsa gerek sahnelerin gerçekçiliği ve senaryoyu en iyi şekilde bir filme dönüştürmesi ona bu ödülü kazandırmış. Şenşar 4 Filmin sonuysa beklediğimden çok daha iyi, kötü olarak bilinen kardeş hiç beklenmedik bir fedakarlık yapıyor ve son sahnedeki Clive Owen bakışı akla kazanacak o karelerden. Kan bağlarının nasıl duygusal bir bağa dönüşebildiğini hissettiriyor.