Bunalımlar

Her insanın iki kişiliği vardır. Birincisi dış görünüşümüzle etrafımıza gösterdiğimiz karakteristik özelliklerimizdir. İkincisi ise kendi iç dünyamızda oluşturduğumuz karakterin yansımalarıdır. Her insan bu karakter çatışmalarının ortasında kalmaktadır. Pek çok insan kendisini dış dünyanın getirdiği yükümlülüklere göre geliştirmeye çalışmaktadır. Bunun sebebi ise toplumdan soyutlanmamak olarak gösterilebilir. Ancak insan kendisini, yaşadığı çevrenin kurallarına göre yaşamaya zorladığı zaman birtakım bunalımlarla karşı karşıya kalır. Bu bunalımların sebebi aslında olmak isteyip de olamadıklarımız ya da yapmak isteyip de yapamadıklarımızdır. Çevreme baktığım zaman tanıdığım insanların büyük bir çoğunluğu kendilerini belli bir kalıbın içinde tutmaya çalışarak bu devinim içinde var olmaya çalışmaktadır. Bunu yapmaya çalışırken kendi benliklerini ve öz değerlerini unutmaktadırlar. İşte tam bu dönemde kritik düşünme yetisine sahip insanlar kendi içlerinde bir çelişki ortamının hüküm sürdüğünü sezip bazı tahliller yaparak kendilerini bu yavan durumdan kurtarmaya çalışmaktadır. İçindeki sese kulak veren insanlar her zaman bir adım öndedir. Bu tarz insanlar karşılaştıkları olumsuz bir sonuç karşısında asla üzüntüye düşmemektedir. Çünkü yapılan şey yanlış bile olsa kendi iç seslerini dinleyerek yapmışlardır ve bu durum onların hayatlarında kalıcı bir hasara sebebiyet veremez. İnsan bir şeyi kendi iradesi ile yaptığı zaman mutlu olur. Vicdan insanın en ayırt edici özelliklerinden birisidir. Vicdan, eşitsizlikler karşısında soruna ulaşmada önemli bir araçtır. Ve vicdanının sesini dinleyen kimseler her zaman topluma daha yararlı bir birey olarak hayatına devam etmektedir. Bazen tanık olduğumuz bazı olaylara seyirci kalamayız. İşte bu durum içimizdeki vicdani yerden gelmektedir. Haksızlığa uğrayan bir kişiyi kurtarmak için haksızlık yapan kişinin psikolojik durumunu bilmek gerekir. Ve bu durum bize asla haksızlık yapan kişiye kötü davranmamızı gerektirmemelidir. Haksızlık yapan kişinin yaptığı şey ne kadar kötü olursa olsun, bu durum, başkalarına o kişi hakkında herhangi bir hüküm verme hakkı doğurmaz. Bundan dolayıdır ki adalet ve hukuk sistemi her ülkede en önemli yapı taşlarından ikisidir. Herhangi bir haksızlığa tanıklık etmiş bir kimse bu haksızlığa şiddetle ve kötü bir şekilde karşılık verdiği zaman o haksızlığı yapan insanla eşdeğer olur. Ve bu durum insanlık açısından olumsuz sonuçlar doğurabilir. Dersine katıldığım sınıftan bir arkadaşım bize bir soru yönelterek şöyle dedi: İnsanlar birbirlerini öldürme konusunda serbest olabilir mi? Pek çok kişi: "Her insanın en az bir kişiyi öldürme hakkı olmalı" dediler. Bu durum karşısında şu sonucu çıkardım: Sınıfta bulunan arkadaşlarımın hemen hepsi öldürme hakkını kötü bir insan üzerinde kullanacaktır. Bu nedenle bir kişiyi öldürme hakkı ilk bakışta normalmiş gibi görünmektedir. Bunun çok yanlış ve insanlığı körelten bir bakış açısı olduğunu anlamaları gerekmektedir. Bir kişi ne kadar kötü bir suç işlemiş olursa olsun bu durum onun öldürülmesini gerektirmez. İşte bundan dolayı her ülkede iyi bir hukuk sistemi olmalı. İçinde yaşadığımız çevre ve toplum hareketlerimizi önemli ölçüde etkilemektedir. Her türlü haksızlığa karşı durmalıyız. Bunu yaparken de başkalarına zarar vermeden yapmalıyız. Aksi takdirde hem karşımızdaki insana olumsuz yönde etki ederiz hem de kendi benliğimizi sonu gelmeyen bir pişmanlık silsilesine doğru iteriz. Doğru zamanda doğru kararlar alıp uygulamaya koymamız gerekmektedir. Bunu yapamazsak dünyada var olan haksızlıklara yenilerinin eklenmesine dolaylı yoldan yardımcı oluruz. İşte bu sebeptendir ki olaylara iyi niyetli yaklaşmamız lazım. İyilik her zaman yolunu bulur ve devam eder. Kötülüğe kötülükle cevap vermek o kötülüğün yayılmasına yardımcı olmak demektir. Pişmanlıklar, insanların yaptıkları hataları anlamak için iyi bir fırsattır. Hatasından pişman olup bunu düzeltmeye çalışan insan daima kazanır.