Birlik Olunca Daha Güzeliz

Büyülü gerçeklik tabloları deyince, aklınıza ne geliyor? Büyülü gerçeklik ne demek? İtiraf etmeliyim ki, Rob Gonsalves 'in tablolarını görene kadar benim de en ufak bir fikrim yoktu. Büyülü gerçeklik, sanat camiasınca bir sanat akımı olarak kabul edilse de benim gözümde Rob Gonsalves demek. Rob Gonsalves, fırçasıyla zekasını birleştiren, elinden çıkan her eserle insanları etkileyen, nadir ressamlardan. İlk başta bir manzaraya bakıyoruz ve sonra gördüğümüzü sandığımız manzaradan bambaşka bir manzaranın karşısında buluyoruz kendimizi. Her tablosu beni düşündürür, vermek istediği mesajı sanki bir bulmaca çözüyormuşum gibi çözdürür bana. Öyle tablolar düşünün ki, beynimizin boyut algılama mekanizması üzerine baskı kursun, onu ele geçirip, yönetsin. İşin doğrusu küçüklüğümden beri kitapların, dizilerin ve filmlerin tablolara oranla daha çok mesaj taşıdığını düşünürdüm. Çünkü yazar veya senarist anlatmak istediğini kendi yorumuyla, uzun uzun bize sunacak fırsata sahiptir. Fakat tablolar kısadır ve ressamın yeterli vakti yoktur. Bir sergide insanlar, sadece iki tablo arasından yürüyecek süre kadar zaman ayırırlar o tabloya. Bu kısa sürede, ancak bir kitabın tek bir sayfası kadar mesaj verebileceklerini düşünürdüm. Fakat Acrobatic Engineering tablosunu ilk gördüğümde, kendi tezimi kendim çürüttüm. Çünkü bence, üzerine cilt cilt kitaplar yazabilecek kadar çok mesaj taşıyor bu güzel tablo. Verilen mesaj, insanlığın devamı için birlik olmaya ihtiyacımız olduğunu vurguluyor. Tablodaki trenin yoluna devam etmesini istiyorsak ihtiyacımız olan şey çok net. Yaşamımızın her noktasında olduğu gibi, yine birbirimize ihtiyacımız var. Karşılaştığımız bütün sorunların çözümü birlik olmaktan geçiyor. Trenin yoluna devam edebilmesi için köprüye ihtiyacımız var ve bu köprü bizleriz. Köprünün ayağı olmaktan vazgeçtiğimiz bir saniye tüm yol sarsılacak, tren düşecek ve bu herkes kadar bizim yaşamımızı da etkileyecek çünkü tren bir daha istediği yere asla gidemeyecek. Ben ve sen biz olduğumuz zaman, anlam taşıyoruz. Bizi ancak birbirimizden koptuğumuz zaman bitirebiliyorlar. Tarih gösteriyor ki büyük imparatorluklarda ne zaman birlik kavramı yitirilmiş o zaman o imparatorluğun insanları kaybetmiş, kaybolmuş. İlk çağdan bu zamana kadar insanoğlunun devamlılığını sağlayabilmesi birlik olmayı başarabilmesinden kaynaklanır. Birinin bir odun atarak desteklediği ateş, herkesin bir odun atmasıyla harlanmış ve ateş hiç sönmeden bu zamana kadar gelmeyi başarmış. Tek bir odunla kalmış olsaydı ateşin sürdürülebilmesi imkansız olurdu. Hatta şu an nesli tükenmiş olan birçok hayvan türü, eğer birlik olarak kalmayı başarıp dış tehditlere karşı birlikte savaşabilseydi bugün yok olmayabilir ya da yok olma tehdidiyle karşı karşıya kalmayabilirdi. İnsanı bugünlere taşıyan birlik olma kavramımız, bugün çok bir tehditle karşı karşıya. Dünyamızda insanlar, her gün bir önceki günden daha yalnız. Teknoloji, insanlarda her geçen gün büyüyen ego, insanların bir türlü kurtulamadığı bencillik duygusu ve binlerce neden daha bu yalnızlaşma ve yalnızlaştırmada pay sahibi. İnsanlar, birlik beraberlik kavramını sorgulanmakta. Yanımızda olan insanla, neden olduğunu bile hatırlayamadığımız problemlerimiz var. Kendi başımıza daha güçlü, daha yıkılamaz olduğumuzu düşünüyoruz. Bunun çok yanlış ve hatta hastalıklı bir düşünce tarzı olduğunu düşünüyorum. Deprem, tsunami, kasırga veya diğer doğal afetler insanlığın devamlılığını tehdit ediyor olabilir ama karşımızdaki en büyük tehdit bu düşünce tarzı bana göre. Yalnız başımıza yok oluruz. Ne kadar kalıplaşmış bir cümle olursa olsun, insan sosyal bir varlıktır. Çevremde diğer insanlar olmadan yaşayabildiğimi hayal dahi edemiyorum. Yapayalnız, koskoca dünyada hiçbir anlam ifade etmezdim. Zaten insanı değerli kılan, diğer insanlardır. Birlik olmanın gücünü bir an önce fark etmeliyiz ve korumalıyız. Hep birlikte yalnızlığa ve yalnızlaştırmaya karşı savaş açmalıyız. Hep birlikte çok daha güzel ve çok daha özeliz.