Çocukluğumun Kokusu

İnternette boş boş gezinirken kalbimize dokunan resimler görürüz bazen. Özlem duyduğumuz şeyleri çağrıştırır bize. Hiçbir şey yapmadan öylece resimlere bakındığım bir gün Pierre Edouard Frere'nin Sobayı Yakmak(Lighting the Stove) eserine rastladım ve çocukluğunu soba başında geçirmiş bir çocuk olduğum için bana soba kokusunu anımsattı. Küçük bir kasabada, sokağa attığınız o ilk adımda aldığınız hafif yanık ama bir o kadar da tanıdık bir kokudur soba kokusu. Yaşlı amcaların akşamüstü dükkanlarını kapatıp kıraathaneye doğru ağır ağır yürümeye başladığı zaman tatlı tatlı tütmeye başlar. Hele ki ayaza çeken soğuk akşamlarda iyice sarar sokakları yanan odun ve kömürün kokusu. İşte bu koku benim çocukluğumun kokusu... Şehirden uzak yeşilin bol olduğu nereye gitseniz alırsınız bu kokuyu. Kimisi köy kokusu der, kimileri tanımlayamaz. Ben ise çocukluğum derim bu kokuya. En güzel anılarım, en büyük korkularım ve en küçük yaşlarım hep sobanın başında. Üzerinden çok zaman geçmemiş olmasına rağmen hey gidigünler diyesi geliyor insanın. Mesela küçük bir çocuk için sobanın başından, o sıcacık odadan çıkıp karanlık, soğuk ve her an canavarların çıkabileceğini düşündüğü bir koridordan geçip tuvalete gitmek ne demektir bilir misiniz? Ne mutludur ki çocukluğumun en büyük korkusu bu tatlı korkuydu benim için. Korkulardan bahsetmişken güzel anılara da değinmemek olmaz tabii. Siz hiç sobanın çocukluğunuzu ne kadar ısıtabileceğini düşündünüz mü? Düşündüğünüzden daha fazla etkiye sahip olabilir çocukluğunuzda. Çocukluğumun en güzel anıları demiştim size... Asla unutamadığım anılarımdan bir tanesini anlatmak isterim. Öncelikle bahsi geçen sobanın kuzine bir soba olduğunu belirteyim. Ahşap, eski bir evin tek odasında bulunan bu soba birçok şeyi aynı anda yapabilir. Mesela odayı ısıtırken üstünde su kaynatabilir, aynı zamanda içinde börek de pişirebilirsiniz. Bu sobanın karşısında sedire oturmuş bir küçük Ece hayal edin. Ayaklarımda babaannemin ördüğü patikler. Yüzümde ise bir sabırsızlık ifadesi, belli ki bir şey bekliyorum usul usul camdan dışarıyı seyrederken. Baksam da anlamadığım saati bir kolaçan edip hangisi akrepti bunların diye düşünmeyi de ihmal etmiyorum tabii. Geçmek bilmeyen uzunca bir zaman sonra almaya başlıyorum közün içine attığım patateslerin o yanık kokusunu. Biraz da sarımsak eklemişim yanına. Yatma vakti yaklaştıkça kokular odanın içine yayılıyor. Babaannem elinde bir tas ayran doğramaca ile geliyor içeri. Patateslerle sarımsakları da koyuveriyor yanına. Közün sıcağıyla yemeye çalışırken yakıyorum iki parmağımı ama nafile, patatesler o kadar güzel ki umursamıyorum bile. Aslında yaşarken fark edebilmeyi isterdim bu anın ne kadar eşsiz olduğunu. Sizce de bir çocuk için mükemmel bir anı değil mi? Hafızamda yer etmiş başka bir gün ise beyazın çok yoğun olduğu bir akşamüstü. İçinde kaybolacağım kadar yüksek kar yığınları doldurmuş kapının önünü. Cılız ve çabuk hasta olan bir çocuk olduğum için dışarı çıkmama izin vermiyor annem. Ben ise sinirli bir şekilde sobanın karşısında oturuyorum. Karlarda yuvarlanmak ve sırılsıklam oluncaya kadar dışarıda oynamakla aynı şey değil ki camdan karın yağışını izlemek. Dokunmak, üşümek istiyorum. Hatta sayamadığım kadar kar tanesini elimle yakalamak ve her birinin şeklinin farklı olmasına ayrı ayrı şaşırmak istiyorum. Somurtmuş otururken annem elinde bir yığın karla dolu tepsiyle giriyor içeri. İşte hüzünlü başlayan anım burada şenleniyor. Birkaç bardak alıyorum mutfaktan ve geçiyorum sobanın yanına. Ellerim üşüye üşüye başlıyorum kardan bir kale yapmaya. Sobanın üstünde de alabildiğine kestane... Gene sobanın o güzel kokusu ve ayaklarımda patiklerim... Sobanın kokusunu çocukluğumun kokusu hatta çocukluğum diye tanımlıyorum ben. Anılarımın çoğuna şahitlik etti çünkü. Hep ya elim değer de yanarsa diye korktuğum ama üşüdüğümde yakın durduğum bazen de kokusunu duyup huzur bulduğum bir soba. Dilerim her çocuk bu mutluluğun tadını alır zira mutluluk bazen sadece sobada közlenmiş bir kestanede saklıdır. Frere, Pierre Edouard. Lighting the Stove. 1886. Yağlıboya. Bridgeman Sanat Merkezi. Birleşik Krallık