DOĞANIN ÜZERİNDEKİ İNSAN ELİ

İnsanoğlunun bu evrenin yaratıcısı olmadığı halde, evren üzerinde ne kadar büyük söz sahibi olduğunun farkındasınız değil mi? Eğer isterse yetişmesi seneler almış bir ormanı saniyeler içerisinde yok edebilir. Özellikle tatil sezonun hareketli geçtiği illere yakın ormanlık alanlarda her yaz mutlaka bir yangın haberi alıyoruz. Peki siz bu yangınların tesadüf eseri çıktığına inanıyor musunuz? Eğer cevabınız evet ise, yanılıyorsunuz. Bu yangınlar insanlar tarafından çıkarılıyor sırf tatil bölgelerine yeni oteller yapabilmek için. Bu konu nerden aklına geldi dediğinizi duyar gibiyim, madem merak ettiniz hemen açıklayayım. Geçtiğimiz hafta Jean Giono'nun Ağaç Diken Adam adlı kitabını okudum ve çok etkilendim. Kitapta bir insanın doğa üzerinde ne denli büyük ölçüde etkisi olduğundan bahsediliyor. Öykümüzün kahramanı Elzeard Bouffier bizlere bir kez daha kanıtlıyor doğa üzerinde ne büyük söz sahibi olduğumuzu. Kitapta varlığından bile şüphe duyulan bu adamın, bir çölden muhteşem güzellikte bir orman yarattığı ve o çöle nasıl hayat verdiği anlatılıyor. İnsanoğlu bencil ve acımasız bir yaratık, sadece bugününü düşünüp yarın ne olacağını umursamadan elindeki bütün kaynakları tüketip gelecek nesillerini tehlikeye atabiliyor kolayca. Oysaki Elzeard gibi yeniden yaratmak yerine sadece olanı korusak bile gelecek nesillere hak ettikleri düzeni bırakmış olacağız. Bizim bugün düşüncesizce attığımız adımların bedelini gelecek kuşaklar ne kadar ağır ödeyecek farkında olsak belki bu kadar sorumsuzca davranmayız. Daha şimdiden kuraklık yaşanmaya başlandı, ilerleyen yıllarda bunun bir sonucu olarak kıtlık da başlayacak, çünkü suyun olmadığı yerde yiyecek bir şeyin yetişme imkanı da yoktur, bu durumda insanoğlunu nasıl korkunç bir son bekliyor olacak düşünmekten alamıyorum kendimi. Sizler de aynı endişeye sahip misiniz? Bence olmalısınız çünkü gelecekte yaşayan insanlar yabancı değiller bizlere, bizim soyumuzun devamı hatta çocuklarımız, torunlarımız. Hangi insan istemez çocuğuna güzel bir gelecek bırakmayı hatta şu an bile neredeyse bütün çabamız bu istekten kaynaklanmıyor mu? O zaman neden çocuklarımıza tek bıraktığımız miras para kaynaklı? Paranın istediğimiz şeyleri satın alamayacağı dönemler yaklaşıyor, içecek su yiyecek yemek bulamadıktan sonra çok zengin olmanın nasıl bir kıymeti kalır ki? Bu nedenden dolayı çocuklarımıza öncelikle maddi kaynaklı miras bırakmaya uğraşmak yerine yaşanılabilecek bir evren bırakmaya çalışalım. Belki de insanlarda bu farkındalığı yaratabilirsek bu konudaki bütün sorunları çözmüş olacağız. Şimdi geldik çözüm bulma safhasına bunca yıldır etkili bir çare bulunamamış sen mi bulacaksın diye düşünüyorsunuz biliyorum fakat belli mi olur belki çıkar yol benim usumda? En azından şöyle düşünün yazımı okuyan birkaç insan etkilense onlar da çevresindeki birkaç kişiye söylese çığ gibi büyüyüp yayabiliriz bu fikri diğer insanlara da. Peki bu konuda neler yapabiliriz, gelelim benim çözüm önerime. Öncelikle en önemli aşama farkındalık, bu konu hakkında insanlar bilinçli mi buna bakmalıyız. Ağaç yaşken eğilir atasözü en sık duyduklarımızdan ve gerçekten doğruluk payı olanlardan birisi. Bu bağlamda insanlarda bu farkındalığı yaratmaya küçük yaşlarda başlanmalı, okullar bunun için en doğru yer aslında. Mesela okula yeni başlayan her birinci sınıf en azından bir ağaç dikse okulun bahçesine ve mezun olana o ağacın bakımından sorumlu olsa o çocuklarda doğayı koruma bilinci gelişir. Çünkü sadece bir ağacın bile hayata tutunmasının ne kadar zahmetli olduğunu gören bu çocuklar çevrelerine zarar vermeyi akıllarının ucundan bile geçirmezler. Bence denemeye değer işe yaramasa bile en azından doğaya bir fidan daha kazandırmış oluruz.