ALDATIRSAM BENDEKİ PARÇANDAN VAZGEÇMİŞ OLURUM

Hiçbir din, felsefi görüş, toplumsal kural, ahlak değeri yoktur ki aldatmayı normal görsün ya da kutsasın. Ben rastlamadım. Üç kitabi dinde de zina olarak tanımlanan aldatma her iki cinse de yasak. Üstelik zina olması için illa ki fiziksel temas da gerekmiyor. Göz zinası vb. diye uç örnekler de var. İstisna toplumlar olmakla birlikte çokeşlilik de yasak. Peki bütün bunlar kadının da erkeğin de birinden tamamen vazgeçmeden başka birine gitmesini engelleyebilmiş mi? Üstelik bunun cezasının ölüm olduğu toplumlarda bile aldatma var olmaya devam ediyor. İnsanı dehşete düşüren cezalara rağmen, başka bir bedene dokunma isteği, başka gözlerde takılıp kalma arzusu yok edilememiş. Peki insan kendisini ölüme bile götürebilecek kadar tehlikeli bir davranışta neden bulunur öyleyse? Tüm katı kurallı, ahlakçı felsefelerden sıyrılıp sadece insana bakmaya çalışmak, belki de en doğrusu. Tam burada Schopenhauer gibi düşünecek olursak aldatma şiddetli bir cinsel içtepi sonucu kişilerin yapmaktan kendini alıkoyamadığı bir eylemdir sadece. "Her aşk, daha belirlenmiş, daha özelleştirilmiş ve en dar anlamıyla daha bireyselleştirilmiş bir cinsel içtepidir" (Schopenhauer, 2002, s. 10) der Schopenhauer. Aşk bile şiddetli bir cinsel içtepiyse aldatma başka ne olabilir ki? O halde aldatırsak ya da aldatılırsak hayatımızdaki insandan başka birine yoğun bir cinsel içtepi duymuş oluyoruz. Suçsusuz yani! Şiddetli bir cinsel içtepi hissetmenin ötesinde de bir şeyler olmalı. Tüm dünyevi temel gereksinimlerini karşılamış bireylerin, rutinleşen hayatlarına heyecan katma arzusu olabilir mi mesela? Mantıklı görünüyor, olabilir. Sıradanlaşan, her günün birbirinin aynı olduğu hayattan biraz uzaklaşma isteği, evet bu da olabilir. Kendini kendine ispatlama isteği, hala güzelim, yakışıklıyım, gencim, çekiciyim, beni isteyen başkası da var; evet, bunlar da oldu bence. Keşif isteği, başka bedenleri merak etme, niye olmasın? Hayatımızda olan kişiye mesaj, gizli mesaj; tutkuyla sev beni. Tutku eksik hayatımda, arabanı sever gibi sevme beni. Bunların hepsi olabilir, kabul. Fakat bunların hiçbiri benim gözümde aldatmayı aklamıyor. Çünkü inanıyorum ki, aldatırsam bendeki parçandan vazgeçmiş olurum. Aldatma eylemine bir sebep bulmak zorunda olduğumuzu düşünmüyorum. Neden fakat, fakat diyelim ki? Eğer aldattığımızda ya da aldatıldığımızda fakat, fakat diyerek kekeliyorsak o kişiyle hayatımıza devam etmek istiyoruzdur. Sadakatsizliğe akla uygun bir kılıf bulduğumuzda mevcut durumumuzu korumak için şahane bir gerekçemiz olur. Aldatanı ya da aldattığımızı terk etmiyorsak korumak istediğimiz onurumuz, servetimiz, tek taraflı aşkımız, çocuklarımız, artık gerekçemiz her neyse bir şey vardır. Bu gerekçe ne olursa olsun sadık kal(a)mayanı aklamaya çalışmak bana çok içten pazarlıklı bir davranış gibi geliyor. Dürüst değil. Oysa bence aldattığında ya da aldatıldığında mutlaka bir şey yapman gerekir. Hayatına öylece devam edemezsin. Aldatmanın, aldatılanı da aldatanı da çok incittiğini düşünüyorum. Yok, yok incitme hafif oldu. Yaraladığını mı desem? Evet, bu daha iyi. İki taraf da yaralanır bu durumda. İşte bu noktada bence yapılabilecek iki şey var. Eğer bu evliliği ya da birlikteliği hayatı eşit koşullarda paylaşmak için sürdürüyorsan, ayrılırsın. Ben öyle uzun uzun ne oldu, nasıl oldu, bir daha olur mu diye düşünmezdim. Bir kez olduysa inanın bir kez daha olmaması için sebep yoktur. Tabii ki bu kararı alabilmek için hayatı eşit koşullarda paylaşmak kriteri şart. Böyleyken bu olduysa kuvvetli bir olasılıkla duygusal olarak da adam benden gitmiştir. Şartlar eşit değilken aldatıldıysam, yani hayatın özellikle maddesel yanını erkek taşıyorsa, o zaman kolay değil ayrılmak. Hele bir de çocuk varsa. Bundan sonrası klasik. Barınma, yeme içme, giyinme vb. temel gereksinimlerimi bile karşılayamıyorsam ne yapacağım; kuvvetle muhtemel biraz ağlayıp, evde kavga çıkarıp, adamın göğsünü yumruklayıp onunla yaşamaya devam edeceğim. Aldatılmış ve mutsuz bir kadın olarak. Aldatmak ya da aldatılan olmak, merak ediyorum ömrü boyunca bu iki rolden birini yaşamadan ölen insan var mıdır. Eylül Avhan