BİRAZ CESARET

Anlatılanlara inanmak istiyorum çoğu zaman, genç olduğumu bana yeniden hatırlatan kitapları seviyorum. Yaşadığım koca hayatın içinde tek oluşumun getirdiği yalnızlığı, biranın verdiği hafif sarhoşlukla başımdan def ediyorum. Deniz Benim Kardeşimdir tam da arzuladığım genç hayatları anlatıyor. Aniden verilen kararların ani kararsızlıklara dönüştüğünü ve hayatın attığımız adımlardan ibaret olmadığını anlatıyor bize Kerouac. Gençlikten aldığımız tadın meyveli şaraptan aldığımız tattan bile daha güzel olduğunu söylüyor yani. Umutsuzluk bir gencin başına gelebilecek en feci şey sanırım. Hayattan, arkadaşlarından, geleceğinden umudunu kesmiş bir gencin keyfini içki bile yerine getiremez. Ben gencim, hayattan beklentim çok olsa da kendimden bir beklentim yok. Karar vermek istiyorum sonuçlarını düşünmeden ve verdiğim kararların en iyi olmasını istiyorum. Gözüm kapalı bir şeylere güvenmek istiyorum ama güvendiğim kapılar sağlam da olsun istiyorum. Deniz ile kardeş olmak istemiyorum, ben dalgalarla boğuşacak kadar cesur bir yürek istiyorum. Tuzlu su burun deliklerimden içeri girdiğinde, başıma giren o tuhaf ağrıya karşı koymak istiyorum. Henüz gençken ve bir şeylerin sınırını çizebileceğimi zannediyorken, kararlarımdan korkmadan dosdoğru kendi yolumda ilerlemek istiyorum. Şimdi gençliğimle övünürken, yirmi yıl sonra ağrımaya başlayan dizlerime lanet edeceğim. Eskiden özgürce koşabildiğim her günü gözlerim dolu dolu olmuş bir şekilde anarken, kıymetini bilemediğim gençliğime söveceğim. Şimdi gençken ve bundan yirmi yıl sonrasını bile tahmin edebiliyorken bir şeyleri değiştirmeliyim. Ben de hayatıma yeni bir yön vermeliyim, bir anda hiç tanımadığı bir yabancıyla denize açılmak isteyen kahramanımız kadar gencim ben de. Üstelik daha da serbestim. Okulu bırakıp hemen yarın gemilere kaptan olacağım demiyorum, istediğim şeylerin peşinden daha hızlı koşacağımı söylüyorum. Resim yapmak istiyorum ben, ömrüm hayatım boyunca bir şeyleri resmetmek bazen saçma sapan çizgilerden bir bütün çizmek istiyorum. Picasso gibi soyut, Van Gogh gibi çok perspektifli çizmek istiyorum hayatı. Gördüğüm her güzelliği kırmızıyla süslemek, sesini duyduğum her rüzgarın soğukluğunu çizmek istiyorum ben. Yeniden bir hayata başlamak ve başlangıç çizgisinin yerini değiştirmek istiyorum. Cesur olmak gerek tüm bunlar için, önce bir kalem bir de kağıt almak gerekir. Hayatımı düzenlemem ve daha az içki içmem gerekir, benliğimi yaşamam için benliğimi değiştirmem gerekir. Sorumlulukların üzerime tek tek yığıldığı bir dünyadayım, omuzlarım kapasitesini aşmak üzere. Hala daha mutlu olmak için birkaç sorumluluğu daha omuzlamam gerekiyor. Hayatımı istediğim gibi yaşamam için bir roman kahramanı mı olmalıyım? Gerçek hayatta sık rastladığınız biriyim ve isteklerim akla mantığa sığmayacak şeyler değil. Öyleyse neden yaşamak istemediğim bir hayatın sınırları içindeyim. Kendi sınırlarımı kendim çizebileceğimi söylerken bunun farkında değil miydim? Yaşadığım hayatı sırf beni dünyaya getirdiler diye annem ve babam çizerken ben hangi rolün içindeyim? Kitapta anlatıldığı kadar gencim ve en az onlar kadar özgür olmayı hak ediyorum. Mutsuz olmak kimsenin hak edeceği bir şey olmadığı gibi benim de hak edeceğim bir şey değil. Hislerimin ve en önemlisi kararlılığımın verdiği ölçüde gençliği yaşamak istiyorum. Kendi hayatımın hakimiyetini kendim kurmak ve istersem kendi kurduğum bu hayatı kendi kararlarımla yıkmak istiyorum. Belki biraz yalnız kalmak ve yeterli cesareti toplamak istiyorum. Ellerimin buruştuğunu seyrederek değil, yeni renklerin kokusunu içime çekerek ölmek istiyorum. Ölümün sadece bana değil hepimize yakın olduğunu biliyorum, bu yüzden gençliğimi yaşayan sadece ben değil hepimiz olalım istiyorum. Deniz Benim Kardeşimdir gençliğin ve gençken alınan kararların anlatıldığı nefis bir kitap. Benim gibi cesareti kırılmış birçok gence yeniden hayata başlamak için biraz cesaret biraz da ilham veriyor.