AMİRİM

Behzat amirimle, dört sene önce bir Pazar akşamı, televizyon dizisi sayesinde tanıştım. Öylesine samimi, öylesine bizdendi ki daha ilk dakikadan bağımlısı yaptı beni. Daha önce izlediğim hiçbir Türk dizisine benzemiyordu. Kadrosunda daha önceden de çok beğenerek izlediğim Erdal Beşikçioğlu, Nejat İşler, Ege Aydan gibi isimlere ekranda yeni olmalarına rağmen çok tecrübeli görünen Fatih Artman, İnanç Konukçu, Berkan Şal eşlik ediyordu. Hem benim gibi doğma büyüme Ankaralı olması hem de benim gibi Gençlerbirliği taraftarı olması Behzat amirimle güçlü bir bağ kurmamı sağladı. Uzun bir süre boyunca Behzat Ç.'yi sadece bir televizyon dizisi sanıyordum; ta ki internette kısa bir araştırma yapana kadar. İşte o zaman farkına vardım, Amirim sadece bir dizi karakteri değil aynı zamanda Emrah Serbes'in roman serisinin de baş karakteriydi. Yine tuhaf bir heyecan kaplamıştı içimi. Hemen bir kitabevine gittim ve iki kitabın birer kopyasını edindim: Her Temas İz Bırakır ve Son Hafriyat. Önce serinin ilk kitabı olan Her Temas İz Bırakır'ı okumaya başladım. Kitap, dizi kadar hatta belki diziden de sürükleyiciydi. Ben; kitap okumayı beceremeyen, hemen sıkılan biri olmama rağmen inanılması güç bir biçimde iki günde bitirmiştim kitabı. Hatta kendime kızmış: "Neden bu kadar hızlı okudum da sindire sindire bir iki haftada bitirmedim ki?" demiştim, çünkü kitap diziden çok daha farklı bir tat bırakmıştı damağımda. Kitapla dizi arasında büyük farklar olmasına rağmen dizideki oyuncular o kadar iyi seçilmiş, o kadar iyi işlenmişti ki karakterler, kitabı okurken gözümde canlandırmak hiç de zor olmamıştı. Hiç ara vermeden ikinci kitaba, Son Hafriyat'a, geçtim. İkinci kitap da ilki kadar akıcı, samimi, içten ve sürükleyiciydi, işte o zaman anladım ki hiç bir şey tesadüf değildi ve bütün bunlar tamamıyla Emrah Serbes'in hayal gücü, yazı kabiliyeti ve insan kimyasını çok ama çok iyi anlaması ve işlemesiyle alakalıydı. Artık Emrah Serbes'in farkındaydım ve hemen araştırmaya koyuldum. Araştırdıkça daha çok sevdim Emrah Serbes'i. Ankara Üniversitesi, Dil-Tarih Coğrafya Fakültesi, Tiyatro Teoremi ve Tarihi Anabilim Dalı Bölümü mezunu yazıyordu belki özgeçmişinde ama bence çok daha fazlası olmalıydı, sadece bir okulu bitirmek kadar basit olmamalıydı bu fenomeni yaratmak, en azından her mezunun böyle bir başyapıt yaratabilmesi bu kadar kolay olmamalıydı. Daha da çok araştırdıkça anladım ki zaten hiçbir şey göründüğü kadar basit değildi. Afilifilintalar'daki metaforlarına, kısa öykülerine bir göz gezdiren herkes demek istediğimi rahatça anlayabilir ( Daha sonra bu yazıları "Hikayem Paramparça" adlı kitapta topladı). Son olarak şunu söyleyebilirim, Emrah Serbes bir bağımlılıktır, bir kere yazılarının tadına varan kimse onu bırakamaz, ister roman, öykü, deneme ister dizi, film olsun hiç farketmez. Kitaba geri dönecek olursak, Son Hafriyat ilk kitaba nazaran Behzat amirimin biraz daha geride kaldığı, Red Kit'in ön plana çıktığı bir kitap. Ama sanılmasın ki Amirim eskisi gibi cinayet peşinde koşmayacak, Harun'a laf sokmayacak, "Saçma sapan konuşma la!" demeyecek. Biraz geç konuşacak ama konuşacak merak etmeyin. Biraz da Red Kit'ten bahsetmek gerek sanırım. Hani o Amerikan filmlerinde izlediğimiz kötü adam olmasına rağmen acayip bir karizması olan, zeki mi zeki, amacı uğruna ölmesi gerekirse gözünü hiç kırpmadan ölebilecek, bazen iyi adamlardan bile daha çok seveni olan karakterler vardır ya hah işte Red Kit öyle bir karakter, hem de yüzde yüz Türk malı. Red Kit kinini yıllarca içinde tutan, intikam peşinde olan bir adam. Bakalım bu özellikler Red Kit'in Behzat amirimden kurtulmasına yetebilecek mi?