Cennetten Bir Yansıma

Herkesin Google görsellerde görerek hayran kaldığı yerlerden birisidir Bolu. Güzel ve bol olan yeşillikleri insanı mest etmek için yeter de artar. Ben de fotoğraflardan gördüğüm kadarıyla Bolu'ya hayran kalan kişilerden biriydim. Nasıl olur da böyle güzel yeşillikleri ve muhteşem gölleri olan dahası da bulunduğum şehre 1 buçuk saat uzaklıkta olan bu şehirde daha önce hiç bulunmadım diyordum kendi kendime. Bu düşüncemi babamla paylaştım ve o da bana hak vererek önümüzdeki ilk tatil için 3 günlük bir Bolu gezisi ayarlayacağını söyledi. Takvimimi derhal kontrol ettim ve bu güzel yeri görebiliceğim ilk tatilin 19 Mayıs olduğunu gördüm. İple çektiğim o günün sabahında büyük bir heyecanla uyandım ve son hazırlıklarımı tamamladım. Sabah kahvaltımızı yolda Cankurtaran gölünün kenarında yapacağımızı söyledi babam. Kahvaltı yapacağımız mekana gelince biraz şaşırdım çünkü mola verdiğimiz tesisin arkasında böyle güzel bir göl olduğunu tahmin etmemiştim. Kahvaltımı yaptıktan sonra ilk işim babam ve kardeşim ile gölün etrafında tur atmak oldu. Kendimi o kadar mutlu hissediyordum ki ayrılmak istemiyordum bu yeşilliklerden ve göllerden. Babam buraya hafta sonları gelebiliriz dediğinde gerçekten çok sevinmiştim çünkü sevdiğim yerlerin her karışını gezip görmeden, her karışının tadını çıkartmadan ayrılmak istemeyen biriyim. Evet, ben küçük şeylerden mutlu olabilen ve doğal ortamları seven biriyim. Cankurtaran Bolu yolunda gördüğüm ilk güzel mekandı fakat bu serüven boyunca gezdiğim, gördüğüm doğa harikalarından sonra bir teferruat olarak kalacaktı çünkü Bolu'nun güzellikleri Cankurtaran'a gölge düşürecekti. Yaklaşık bir saat sonra otelimize varmıştık. Otelin büyük bir kısmının ağaçtan yapılmış olması ortamın daha da hoş olmasını sağlıyordu. Otel gerçekten çok hoşuma gitmişti. Sadece mimari açıdan değil otelin bulunduğu ortam da ayrı bir etkileyiciydi. Bahçesinde kaz, sülün, keklik, ördek, tavuk ve tavşan gibi birçok hayvanın bulunması çocuklar için de ilgi çekici bir mekan olmasını sağlıyordu. Bu şekilde hepsini doğal ortamında görebilir ve tanıyabilirlerdi. Benim en çok ilgimi çeken ise yine yalnızca otel misafirlerinin gezebileceği ormanlardı. Bu ormanlarda kaybolmadan güzel bir yürüyüş yapabilmek için yolda işaretler vardı. Ormanın en cezbedici yanı ise karaca, gazel, ceylan gibi hayvanları da doğal ortamında görebilme imkanını sunmasıydı. Ailece ormanda yürüyüş yaparken dağ keçilerini görmek gerçekten çok hoşuma gitmişti. İnsanın yalnızca televizyonlarda yahut hayvanat bahçelerinde görebildiği bu hayvanların yaşamlarına doğal hayatlarda şahit olmak bir an kediniz onların yerine koyarak onlarla birlikte yaşadığını hissetmek inanılmaz huzur vericiydi. Tam bir Heidi gibi hissetmiştim kendimi. Onlarla koşmamak için zor tuttum kendimi. Ne televizyon ekranında beliren hayvanlar kadar uzaklardı bize ne de kafeslerde mahrum kaldıkları özgürlüklerinden uzak. Kendimi daha önce hissetmediğim kadar mutlu, rahatlamış ve özgür hissediyordum. Bir an hayal alemimde gibi hissetmiştim. Bu da ne kadar güzel bir ortam olduğunun bir göstergesi olsa gerek. Sıra gelmişti Bolu Gezisinin en güzel kısmına. İkinci gün sabah erkenden kalkıp Yedigöller'e gitmek için kahvaltıyı yapıp hemen yol koyulduk. Gerçekten çok heyecanlıydım çünkü giden herkes Yedigöller'in mutlaka gidilmesi gereken bir doğa harikası olduğunu söylüyordu. Ve gölleri gördükten sonra ben de öyle... Her birsiyle ayrı bir mest oluyor her birisine ayrı ayrı hayran kalıyordum. Akan şelalelerin sesi ve görüntüsü ise sizi dünyadan soyutlaştırmaya yetiyordu. Hani bir su kokusu vardır ya toprakla karışmış. Tam da öyle bir koku işte sizi alıp götüren... Ortam o kadar muhteşemdi ki resmen bir resim gibiydi. Sona doğru yaklaştıkça daha ne kadar şaşıracağımı merak ediyordum açıkçası. En son gölün kenarında altımızda da hafif bir suyun olduğu bir banka oturarak bir şeyler atıştırdık. Sazlıklar, yosunlar ve göle doğru eğilmiş ağaç dalları sırasıyla çizilmiş gibiydi. Oradan kalktıktan sonra suyun içinden koşarak geçtim. Koşarken üzerime sıçrayan suyun verdiği ferahlık tarif edilemezdi. Yedigöller'den Gölcük'ü görmek için yola çıktığımızda aklımdan geçenler ortamdan ne kadar etkilendiğimin bir göstergesiydi: Dünyada bir yer bu kadar güzel ise acaba cennet nasıldır? Son durağımız Gölcük çok güzel bir doğa parkıydı. Gölün kenarında bulunan tek bir ev ile bana İsviçre'yi anımsatmıştı. Önünde koskocaman bir göl ve arkasında uçsuz bucaksız bir orman... Öyle bir evde yaşadığınızı düşünsenize... Her şeyden uzak, dert yok tasa yok. Bir uyanıyorsunuz önünüz muhteşem bir göl arkanız ise orman... Kısaca kalkıp, yürüyüş yapıp dünyada da ne kadar etkileyici yerler olduğu kanısını doğrulayabileceğiniz bir mekan. Buranın verdiği rahatlık Gölcük'ün hafta sonları gelip piknik yapabileceğimiz güzel bir mekan olarak hatırlarımıza kazınmasına yetmişti. 21 Mayıs, artık ayrılık vakti gelmişti. Hiç ayrılmak istemiyordum. Gerçekten çok huzurlu ve mutluydum. Kışın gelinirse de çok güzel manzaraların görülebileceğini düşündüm. Umarım bir de kışın gelebilirim diye içimden geçirdim. Son kez otele bir göz attım ve arabaya bindim. Sonuç olarak üç günden geriye hatırlarımda kalan üç şey vardı; huzur, mutluluk, görülmüş iki muhteşem mekan.