HER GÜN YENİ BİR SEN

Dünyada yedi milyardan fazla insan yaşıyor. Aynı anda bambaşka yollara savrulan yedi milyar insan. Bazen yolda üstünde yazılar yazan bir kağıt parçasının kime ait olabileceğini düşünürken, bazen yanından geçtiğimiz biriyle bir gün tanışma ihtimalini düşünmek alıp götürür beni hayallere. Bu kadar çok insan ordan oraya, hayatın ona verdikleriyle kendi istedikleri arasında orta yolu bulmak için uğraşıp duruyor. Buna da yaşamak deniyor. Tanıştığımız, görüştüğümüz, sevdiğimiz birgün en nefret ettiğimiz oluyor. Yaşadığımız her şey birbirine zincir misali bağlanıp gidiyor. Başımıza gelen her olay, tanıdığımız her insan bize yeni bir özellik katıyor. Tıpkı bilgisayar oyunlarında ki elementleri topladıkça yeni bir yetenek kazanmak gibi ve her seviyenin birbirine bağlı olması gibi hayatta ilerleyip gidiyor, aynı yerde aynı zamanda yedi milyar farklı şekilde. Büyük üzüntüler, büyük kazançlara uğramadan önce ki son durak olabiliyor bazen. Büyüklerimizin, bu işte de vardır bir hayır dedikleri işte tam da bu. Queen adlı lmde de Rani düğün günü terk edildiğinde bütün hayatı bitmiş gibi hissetse de bu olay onu çok daha güzel bir hayata sürüklüyor. Kısa dönemde baktığımızda hayat iniş çıkışlarla doludur. Sadece dış etkenlerle işleyen bir hayatın bu kadar çok inişi çıkışı olması da oldukça normal bir durum zaten. Ama esas önemli olan bütün gra ğe, bir adım geriye gidip uzun vadede baktığımızda, ilerleme kaydedip kaydetmediğimizdir. Günlük mutluluklar ve günlük üzüntüler dışında, bizi mutlu eden şeyleri beş yıl öncesinden bugüne, ne kadar değiştirebildiğimize bakmak daha doğru olacaktır. Yeni insanlar, yeni maceralar, yeni hikayeler yaratmak bize her geçen gün yeni özellikler katacak ve biz bile fark etmeden bizi bambaşka bir insana dönüştürecektir. Rani'nin tek başına gittiği balayından, onu terk eden nişanlısına onu terk ettiği için teşekkür eden, o bunu yapmasaydı şu an olduğu kişiye dönüşemeyeceğini bilen bir Rani olarak dönmesi bu duruma güzel bir örnek olacaktır. Çünkü, Rani artık eskisinden çok daha fazlasıdır. Aslında, her geçen gün hayata yeni bir pencereden bakmayı öğrenmek, her geçen gün kendi sınırlarımızı bir kez daha aşmaktır bizi ilerletecek olan şeyin tam da kendisi. Asla yapamayacağımızı düşündüğümüz şeyleri yapmak, bizi dün olduğumuz insandan farklı kılacak olan en önemli adımımızdır. Kendi adıma konuşmam gerekirse, yapamayacağımı düşündüğüm her iş, kendimi tanımadığım bir alan anlamına gelir benim için. Yapamayacağımı düşündüğüm şeyi denemediğimden kendi sınırımı asla belirleyemem, o alanda kendimi değerlendiremem. Bugüne kadar yapamam dediğim her işin altından iyi kötü bir şekilde kalktım, eminim ki bu hisse tek kapılan da ben değilim. Her başarımın ardından yeni bir ben olarak uyandım güne. Her yeni adımda kendimin farklı bir özelliğini keşfettim. Aslında hep bende varolan ama daha önce hiç ulaşamadığım. Tıpkı Rani gibi, kendimi her aştığımda artık çok daha fazlası olarak buldum kendimi. Her yeni parçamı keşfettiğimde daha özgüvenli, daha kendini bilen ve daha mutlu bir insan oluyorum. Kendimi keşfetmek için daha çok deneyime daha çok deneyim için daha çok hayata ihtiyaç duyuyorum. Kendimi tanıma isteğim, öğrenme isteğine ve öğrenme isteği yaşama sevincine dönüşüyor. Geçmişte kalmıyor, geçmişe dönmeyi de istemiyorum. Zaten ben dünkü ben değilim. Dünde bugün değil. Rani'nin geçmişi olan Vijay'e teşekkür edişi gibi ben de beni bugünkü ben yapan dünüme müteşekkirim.