AŞK VE KUYRUKLUYILDIZ

"Oysa ne yalan söyleyeyim Ben yalnızca bir kuyrukluyıldıza çarptığımı sanmıştım" diyor Akgün Akova... (aşk ve kuyruklu yıldız, sayfa 11) Ben ise aşkın nasıl bir his yarattığını bildiğimi düşünmüyorum. Elbette aşkı bildiğimi sandığım zamanlarım olmuştu. İlkokulda yan sınıftaki arkadaşım, ortaokuldaki İngilizce öğretmenim, birkaç yıl sonra hayran olduğum rock şarkıcısı... Aşk karmaşık bir duygu mu yoksa sadece içgüdüsel bir heyecan mı bilemiyorum. Aşk kısa süreli bir yangın mı yoksa uzun yıllar süren bir alışkanlık mı onu da bilemiyorum... Ama ilkokuldayken aşık olduğumu sandığım yan sınıf arkadaşıma duyduğum hissin çok sevdiğim bir oyuncağa duyduğum sevgi gibi çocuksu, masum ve heyecandan uzak olduğunu anlamam çok da uzun sürmedi... Birkaç teneffüs, birkaç oyun, birkaç karşılaşmanın da ötesine geçemedi zaten... Ama ortaokuldaki öğretmenime olan hayranlığımı aşk sanmış olmam bundan daha komik geliyor şu anda bana. Belki yaşça büyük olmasının verdiği olgunluk belki de her şeyi biliyor olduğunu sanmam beni bu düşünceye yöneltmiş olabilir. Ta ki güzel gözlü farklı bir ülkeden gelmiş karizmatik öğretmenimin benden büyük çocuğu olduğunu öğrenene kadar büyüsü devam etmiş de olabilir. Elbette bunlar şu anda çok çocuksu ve masumane görünüyor bana. Anlıyorum ki hayranlık duymanın ötesinde olmayan şeyler. Yani aşk nedir hala bilmiyorum... Bir ünlüye aşık olduğunu sanmak belki de bunların içinde en kolayı gibi görünebilir. Sonuçta bir araya gelememenin nedenleri hali hazırda mevcut. Ulaşılamaz olması ise daha çok bu duyguyu körüklüyor. Çünkü eğer aşkı yan yana yaşayamıyorsan tek sebebi ona ulaşamamak. Yani bütün suçu karşıya yükleyip işin içinden çıkıveriyorsunuz. Zaten bir ünlüye aşık olduğunu düşündüğünde, hayalindeki ideal insanı onun sevimli ve çekici bedenine rahatlıkla kendin hapsetmiş oluyorsun. Hem de gerçekte nasıl biri olduğunu asla bilmezken... Bütün bu örneklere baktığımda hala aşkın ne hissettirdiğini, nasıl yaşandığını bilmiyor olmam da normal herhalde. Akgün Akova'nın şiirlerinde anlattığı o duyguları nerede bulacağım? Gerçekten oluyor mu acaba? Aşkı ilk gördüğünde gerçekten kuyruklu yıldız çarpmış gibi mi oluyor? Aşkı yaşarken, hissederken bir nehrin coşkulu akışı gibi abartılı mı hissediyor insan her duyguyu? Akova'nın şiirlerindeki aşkı doğa ile anlatışı, hatta doğanın bile bazen doğaüstü anlatımı gerçekten doğruysa eğer ben henüz bunu yaşamadığımdan eminim. Aşk şairin dediği gibi çocuklaştırıyor insanı belki de. Yani aşk belki de sadece büyüklere özel değil."ve severken seni, sevdikçe seni hep çocuk kalacağım, biliyorum" Akgün Akova'nın "Aşk ve Kuyrukluyıldız" adlı şiir kitabını okuduğumda, aşkı doğanın abartılarıyla tasvir etmesi aslında biraz korkutucu bile geliyor bana. Çünkü her insan acaba bu kadar yoğun duyguları yaşayabileceği birisine rastlayabilir mi bilmiyorum. Böyle bir insana rastlayamazsa hayatın ona bu denli görkemli görünen duyguyu yaşatamayacağı fikri biraz ürkütücü geliyor. Yani belki de aşk kolay bulunan bir şey değildir. Gün gelir de aşkla karşılaşır mıyım bilmiyorum, hatta karşılaşırsam anlar mıyım acaba, anlarsam Akova'nın şiirlerindeki kadar coşkulu yaşar mıyım bilmiyorum. Dedikleri gibi mideme kramplar mı girer, gözlerim mi kararır, ellerim terleyip kalp atışlarım duyulacak diye korkar mıyım acaba. "aşk hastalığıdır bunun adı Ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra" Hastalık gibi bir şey mi aşk gerçekten? Yaşa bakar mı acaba? Sarsar mı insanı? Ya da aşk bitince mi hastalık haline gelir bedeninde? Günün birinde eğer karşılaşırsam böyle bir duyguyla, aşkın nasıl bir hastalık ya da coşkulu bir his olduğunu anlayacağım elbet. Şimdilik sadece şiir kitaplarında yazdığı gibi yaşandığını varsayıyorum. Böyle düşünürsek Akgün Akova'nın "Aşk ve Kuyrukluyıldız"ı tasvirleri ile bana aşkı sorgulatan güzel bir kitap diyebilirim. Sera Rengim Sezer 21400732