HAYALLER GERÇEK OLURSA

Bazen öyle anlar yaşarız ki mutluluğu iliklerimize kadar hissettiğimiz, kalbimizin yerinden fırlayacak kadar hızlı attığı, heyecandan tir tir titrediğimiz, her bir saniyenin paha biçilemez olduğu, nasıl tarif etsek hep az kalacak olan anlar... Bu anlar genellikle yıllardır hayalini kurduğumuz, gerçekleşeceği anı dört gözle beklediğimiz, her bir dakikasının planını kafamızda tek tek kurduğumuz anlardır. Ve gerçekleştiğinde yaşayacağımız mutluluk dünyalara bedeldir. Kimileri için iyi bir üniversite kazanmak, kimileri için çok sevdiği bir yazarla tanışmak hayalken benim için en büyük hayal Coldplay konserine gitmekti. Müzik dünyasının kapısını aralamam ortaokul yıllarımda keman çalmaya başlamama dayanıyor. O günden beri dinlemesi ayrı çalması ayrı güzel olan müziğin hayatımda vazgeçilmez bir yeri var. Zamandan ve mekandan soyutlandığım, sevinci hüznü bir yaşadığım bu uçsuz bucaksız dünyanın yıllardır büyüsündeyim adeta. Zorlu geçen bir üniversite sınavına hazırlık senesinden sonra iyi bir tatili hak etmiştim. Ve neredeyse tüm şarkılarını ezbere bildiğim, binlerce kez dinlememe rağmen şarkılarını her yeni dinleyişimde aynı hisleri hissettiğim, konserlerine gitmenin hayalini delicesine kurduğum kısacası hayranı olduğum Coldplay grubunun Berlin'de gerçekleşecek olan konserine gitmek benim için en güzel tatil ve üniversite hediyesiydi. Konserin haberini alıp gitmeye karar verdiğim andan itibaren sonra karşıma bir sürü zorluk çıktı. Bilet almak için dakikalarca gözümü kırpmadan bilgisayar başında beklemek, aileme yurt dışına onlarsız gitmeyi kabul ettirmek, kendime benim gibi Colplay aşığı bir seyahat arkadaşı bulmak karşılaştığım ilk zorluklar arasındaydı. Sadece bunlar değildi zorluklar. Beklemek... En zoru beklemekti. Beklediğim her an hayalimin gerçekleşme ihtimalini düşürüyordu sanki. Dakikalar saate, saatler günlere, günler haftalara dönüşüyordu hiç bitmeyecek haftalar. Zaman ileriye akmak yerine sanki geriye akıyordu. Ama hayalleri gerçekleştirmek kolay olsaydı onlara hala hayal diyebilir miydik? Hayallerin güzelliği zaten zorluğunda değil miydi? Zorluk çektikçe artmıyor muydu sevincimiz, heyecanımız? Vakit yaklaştıkça yeni heyecanlar hissetmeye başladım. İlk defa göreceğim bir şehrin heyecanı bunlardandı. Gezilebilecek tarihi yerler, müzeler, ünlü meydanlar dolu bir şehir. Şehri tanıyıp keşfederken aklımdan bir an olsun konser çıkmasa da aldığım keyif, gördüğüm yerler, öğrendiğim şeyler hayallerimden de öteydi. Belki bir konser için bu kadar heyecanlanmak garip olabilirdi kimileri için fakat canlı canlı Coldplay dinlediğimin hayali bile kalbimin pır pır atmasına sebep olmaya yetiyordu benim için. Hayalin güzelliği de buydu belki de. Kişiye özeldi. Tartışmaya kapalıydı. Sebep göstermenize gerek yoktu. Büyük gün geldiğinde zorluklar kaldığı yerden devam etmeye başladı. Böylesine dünyaca ünlü bir grubun konserine gitmek için tabii ki saatler öncesinde yola koyulmak gerekirdi. Yolunu, dilini bilmediğim bir şehirde elimde harita hayallerimi arıyordum. Binlerce insanın akın akın geldiği konser alanında yerimi aldıktan sonra beklemeye koyuldum. İşin garibi vakit bu sefer tam tersine çok hızlı geçiyordu. Yavaşlasın, her anı hissedeyim, aklıma kazıyayım dedikçe zaman su gibi akıp gidiyordu. Vakit biraz ilerledikten sonra konserin başlayacağına dair belirtiler geldi. Sonra beklenen an... Chris Martin, efsane grubun solisti, sahnedeydi. İnsanlar çıldırmışçasına bağırıyor, çığlık atıyor adeta gökyüzünü inletiyordu ve haksız da sayılmazlardı. Sanki tüm Almanya hatta tüm dünya bizi duyuyor gibi bir hisse kapıldım. Kalbim o kadar hızlı atıyordu ki yerinden fırlayacağını ya da bu heyecanı kaldıramayıp bayılacağımı düşünmekten kendimi alamıyordum. Dünya durmuş, yer gök mutlulukla dolmuştu. Sanki Coldplay bize konser vermiyordu, on binlerce insan birleşmiştik dünyaya konser veriyorduk. Bir saniye bile durmadan aynı heyecanla konsere devam eden grup üyeleri ve onlarla muhteşem bir şekilde senkronize olmuş biz seyirciler... Bu harika uyum gözlerimi yaşartmıştı. Geçirdiğim muhteşem saatler ve hiç unutmayacağım bir seyehat dışında bu konserden öğrenmiş olduğum en önemli şey hayallerimizin yerinin sadece rüyalarımız olmadığı oldu. Onları gerçekleştirmek için çaba sarf etmezsek kurmamızın da bir anlamı yoktu. Hepimiz hayallerimizin önündeki en büyük engelin kendimiz olduğunu farkına vardığımızda hayallerimizin gerçekleşmemesi için hiçbir sebep olmadığını ve bir bir gerçekleşeceklerini göreceğiz. Elif Nur Bilgin - 21601371