Samimiyetle

Ne kadar vefalı bir insan olarak görürsünüz kendinizi? Merak ediyorum bunu düşünürkenki kriterleriniz önemsediğiniz kişileri veya olayları unutmamaktan mı ibaret? Peki acaba başkaları sizin hakkınızda "Sen de vefasız çıktın" mı diyor yoksa "Ne kadar vefalı çocuk ya" diye mi bahsediyor? Neye dayanarak bunu söyleyebilirler ki? Kendi adıma bunun üzerine düşününce ben de birinin vefalı olup olmamasını beni hatırlamasına bağlıyorum yani bağlıyordum Vefa Bazen Unutmaktır'ı okuyana dek. Aslında kitap pek çok deneme yazısından oluşuyor ve pek de beklemediğim alanlara değinmesine rağmen bana dokunan, beni çeken yazılar da mevcut. Kitabın ismiyle aynı başlıklı yazı, bir kavrama dair farklı bir bakış açısı kazanmamı sağladı diyebilirim. Vefakar olmanın yaşantıları her daim akılda tutmaktan çok köprüleri sağlam tutmayı sağlayan bir süreç olduğunu düşünüyorum artık. Şöyle ki başlığı gördüğüm zaman ne demek şimdi bu dedim kendi kendime. Muhtemelen siz de içinizden geçirmişsinizdir. Bu noktada yazarın bilinen vefa kavramıyla ilgili bir derdinin olduğunu düşünmüyorum. Sadece farklı bir açıdan da ele alınmasını istemiş bana kalırsa. Aslında biraz tersten gitmiş diyebilirim. Öncelikle, vefa ve hatır hepimizin aklında olan birbiriyle bağlantılı iki nokta, iki kanka kelime. Unutmaksa hatırlamanın düşmanı. Acaba gerçekten öyle mi? Ben inanıyorum ki şu dünyada hemen her şey zıddıyla bilinir, ikisi arasında bir kıyas durumu vardır ve biri diğerinin daha iyi anlaşılmasını sağlar. Labirent bulmacalarda bile bazen sondan başa gitmek, başlangıçtan sona ulaşmaktan daha kolaydır. Vefaya da sadece hatırlamak, hatırlanmak gözüyle bakmamak gerek. Yani unutmak diye bir şey olmasaydı hatırlanmanın güzelliği hatta hatırlamak diye bir şey de olmazdı. Hem vefa salt hatırlamaktan ibaret olsaydı bu kin beslemeye dönerdi. Bana yapılan iyilikleri, birlikte güzel vakit geçirmemi sağlayan insanları hatırlamam nasıl vefa ise, yediğim fırçaları, hak etmediğim sözleri unutmak da vefadır. Peki insan nasıl unutabilir maruz kaldığı kötülükleri? Cevap basit: Seviyorsa unutur ancak. Düşünün, bana hak vereceksiniz zaten. Çünkü ancak değer verdiklerimize vefa gösteririz. Mesela geleceğe bir yolculuğa çıksam, otuz yıl kadar sonrasına diyelim, tam olarak kaç kişiye vefa gösterebilirim? Kaç kişiyle hukukum devam edecek ben de merak ediyorum. Tabi ki çok kişiyle tanışıp arkadaşlık kuracağım ama herkes köşesine çekilip kendince hayatını yaşarken bir yandan da yanımda kalanlara -dostlarıma- bana karşı vefalı diyeceğim. Ben de aynı şekilde hayatın keşmekeşinde kaybolup bazen unutsam da hatırıma gelebilenler sevdiklerim olacak. "Vefakar kardeşim" demekle kalmayıp bir de bu gönül bağlarını hissettiğimizde süreci kavramış olacağız. Velhasıl, gülü sevmeyen kişi dikenine katlanamaz, dikeni battığı zaman unutamaz. Bir söz var ya sana yapılan iyilikleri taşa, kötülükleri kuma yaz diye. İşte bu, vefanın özünü tam manasıyla yansıtandır bence. Bana kalırsa hatırlamak, eğer samimiyse ve hiçbir çıkar güdülmemişse vefaya dönüşür arkadaşlar. İşte o zaman, vefa gibi güçlü bir kelimeyi kullanabiliriz hatırlamak yerine. Yoksa şu modern zamanlarda birçok kavram gibi vefa da günden güne yozlaşmaya uğruyor, manasını kaybediyor yavaşça. Artık neredeyse hiç kimse birbiriyle vakit gibi paha biçilemeyecek bir hazinesini paylaşmaya yanaşmıyor. Hatta ancak birine işimiz düştüğü zaman o kişi aklımıza düşüyor. Neden? Çünkü uğruna çalıştığımız birçok şey farkında olmadan bizi daha da bencilleştiriyor. Böylece vefa gerçekten de sadece bir semtten ibaret olmaya yüz tutuyor. Halbuki eskiden böyle değildik hepimiz biliyoruz bunu öyle veya böyle. Kendimizi bir sorgulayalım artık. Kişisel çıkarlarımız bizi daha fazla kör etmesin, güçlü değerlerimizden etmesin. Aslında hepimiz kaybolan sevgi ve saygıyı aramaya koyulsak hem atalarımıza, geçmişimize, kültürümüze vefa göstermiş oluruz hem de vefanın değerini yeniden yüceltme fırsatına erişiriz. Son olarak inanıyorum ki vefalı olmayı önemli bir süreci yürütmek gibi, sevgiyi, dostluğu sürdürmek gibi görürsek, içten olabilirsek eğer; vefa elbet bir gün o eski özlenen zamanlardaki değerine erişecektir.