Ege Pürtük

Hepimiz yalnız olmanın zorluğunun farkında ve bilincindeyizdir. Yalnız olmak hiçbir şeyi paylaşamamak, anlatamamak demektir. En zor anında kafanı yaslayabileceğin bir omuz yoktur yaYlanlınzsıazn M. Hücaanddeanle ö yle bir kadın işte. Yalnız kaldıktan sonra tek başına mücadele etmesi gereken birisi. Yalnız olmak zor fakat hem yalnız olup hem de kadın olarak mücadele etmen gerekse bu daha da zor olmaz mı? Kadınların değerinin bilinmediği bir ülkenin vatandaşı olarak bu durumun zorluğundan bahsetmek istiyorum. Bizim toplumumuzda şöyle bir algı vardır: Sevmek ya da sevmemek önemli değil, beni koruyacak kollayacak biri olsa kafi. Bu zihniyet yüzünden tek başına mücadele etmesi zor olarak düşünülüyor kadınlarımızın. Sanki her an bir tehdit var ve onu koruması için biriyle birlikte olmalı fikrine kapılıyor insanlarımız. Ne kadar da sığca bir davranış sizce de öyle değil mi? Kadınlarımızın yalnız başına mücadele etme fikri ne kadar da uzak görünüyor kimilerine. Oysa insanlarımız her şeyin bilincinde olsalar bu konu bu durumlara gelmezdi. Örneğin yalnız başına yaşayan kadınlarımıza karşı bir ön yargı gelişmiştir toplumumuzda hele de yaşı evlilik çağını geçmiş bir kadın ise. O insana mücadelesinde yardım etmek yerine arkasından konuşup, türlü türlü senaryolar uydurmayı seçerler. Ben olayın iyi tarafını görmek isteyenlerdenim. Yalnız olmak elbette zor bir durum fakat bu durumun insanın karakterine olumlu etkilerinin olduğu aşikar. Örneğin olaylar karşısında daha sağlam bir psikolojiye sahiptir yalnız insanlar. Mızmızlanmak yerine çözüm önerisini bulmaya çalışır ve sorunlar hakkında daha çabuk sonuca gidici davranabilirler. Ayrıca insanın kendi ayakları üzerinde durabilmesi onun kendine olan güvenini de geliştirmesine yardımcı olur. Yalnız olmak, yalnız yaşamak insanın tamamen kendine ait bir dünyasının olduğu anlamına gelir. Evinize gelip içeri girdiğinizde orası sadece sizin dünyanızdır ve istediğinizi yapmakta serbestsinizdir yani yalnızlık abartıldığı kadar da kötü bir durum değildir. Yalnızlık konusunu irdelerken bahsedilmesi gereken diğer bir önemli konuda neden yalnız kaldığımız ya da neden yalnız bırakıldığımızdır. Kitapta Handan kocasına bir bebek veremediği için terk edilip yalnız bırakılıyor. Eşiniz size bir çocuk veremediği için onu terk edip yalnız bırakmak ne kadar doğru bir davranıştır? Erkek mi haklıdır yoksa yalnız başına kalan Handan mı? Bazı insanlar istedikleri gerçekleşmediği zaman karşılarındaki insandan vazgeçip onu terk ederler. Bu kadar bencil olmak ne kadar doğrudur bilinmez fakat bir gerçek var ki insanlar yaşadıkları ilişkilerde iki kişidir. Bu da demektir ki insan kendini düşündüğü kadar karşısındakini de düşünmelidir. Belki de karşısındakini düşünmemesi ona yeteri kadar değer vermediğini mi gösterir? İnsanın bu denli kendini düşünmesi şüphesiz toplumumuzun bugün geldiği durumdan kaynaklanmaktadır. İnsanlar artık daha yalnız ve kendileri için daha önemliler. Yalnızlığın faydalarından bahsetmişken bu gibi durumlarda yalnızlığın bize zararlarını gösteriyor olabilir mi? İnsanın yalnızken kendine gereğinden fazla güvenmesi sosyal ortamda onu düşüncesiz bir insan haline mi getirdi? Bu soruların cevabı tabii ki herkese göre değişkenlik gösterecek. İnsanlar yalnız başlarına mücadele etmeye, kadınlarımız horlanmaya, herkesin kendini her şeyin önüne koymasına, insanları gereken değerin verilmemesine devam edilecek. Çünkü bu toplumda sorunlar ortaya çıkarılsa bile hiçbir zaman çözümleriyle ilgilenilmez. Hayat aynı şekilde devam eder ve yara alanların yaralarını sarıp mücadeleye devam etmekten başka hiçbir şansları yoktur. Gelecek hakkında umutlu konuşmayı gerçekten çok isterdim fakat umutlarımızın yeşermeyeceğini en az benim kadar siz de biliyorsunuz..