BATTAL GAZİDEN KALAN TRAVMA

Popüler kültürün küreselleşmenin etkisiyle dünya çapında sıradanlaştığının en büyük kanıtı televizyondadır. 10 sene önce televizyonda en çok beklenen program Yaprak Dökümü'nün yeni sezonu olan Türkiye'nin de bu etkinin altına girerek bir değişim geçirdiğini söyleyebiliriz. İnternet erişimi olan her ülkede olduğu gibi dünyanın en çok izlenen dizisi olan Game of Thrones Türkiye'de de geniş bir izleyici kitlesine sahip oldu. 7 yıl önce Bihter'le Behlül'ü serada kimin gördüğü hakkında beyin fırtınasına yapan Türkiye şimdilerde Demir Tahta kimin oturacağını tartışıyor. Dizide milyonları hatta milyarları ekrana çeken şey nedir peki? Kültürlerimizin bu kadar farklı olmasına rağmen bir Hollandalıyı da beni de bu kadar nasıl etkiliyor? Dizinin başarısındaki en büyük pay yarattığı kültürdedir. Dizi günümüzde dünya üzerinde her yerde geçebilecekken Westeros adı verilen hayali diyarda geçiyor. Başka dizilerin aksine, diziye ayrılan astronomik bütçeler ve dizinin kaynağı olan kitaplardan gelen derin kurgu diziye müthiş imkanlar sağlıyor. Dizinin kitap serisinden uyarlama olması, her ne kadar dizide kitaplar kadar iyi açıklanamamış olsa da, dizide farklı kültürlerin bulunmasına ve herkesin kendini bulabileceği bir karakter olmasına yol açıyor. Sıfırdan yaratılan diller, dizi için özel bestelenen şarkılar, dizinin geçtiği dönemden öncesindeki zamanı anlatan tarih ve dünyanın 3 farklı yerinde oluşturulan devasa setler sayesinde dizi izleyicisi için Tolkien'in Yüzüklerin Efendisi veya George Lucas'ın Yıldız Savaşları gibi merak uyandıran bir kültür oluşturuyor. Dizinin bizim dünyamızda tek bir topluluğa hitap etmemesi dizideki karakterleri, sadece Batı'da yaşayanlar için değil, dünyadaki herkes için empati kurulabilecek hale getiriyor. Şüphesiz ki dizinin sahip olduğu "Her an her şey olabilir, hiç kimse güvende değil." düşüncesi diziyi bu kadar ünlü yapan detaydır. Çocuk masallarına özgü olan beyazla siyahın, saf iyi ile saf kötünün savaşı ile şekillenen ve sonunda iyinin her zaman kazandığı naif kurgunun günümüzde yeri kalmamıştır. Son zamanlarda Hollywood da çıkan filmlerden ve dizilerden de anlayabileceğimiz gibi artık dizilerde ve filmlerde saf karakter kalmamış, hepsi yerine "gri" yani ne iyi ne de kötü karakterlere bırakmıştır. Dizinin Antik Yunanlılardan beri gelen bir gelenek olan antagonist- protagonist çarpışmasına meydan okuyarak antagonist ve protagonist karakter tanımlamayışı aslında diziye esneklik katmıştır. Başka dizi ve filmleri izlerken ya da kitapları okurken "Onu öldüremezler o zaman dizi biter.", "O yapmaz öyle kötü şey, iyi karakter o." gibi yorumları bu dizi için yapmayı zorlaştırıyor. İlk sezonun sonunda ana karakter olan Ned Stark'ın ölümü ile birlikte de izleyiciye her an her şeyin olabileceğini kanıtlıyor. Eğer benim gibiyseniz siz de Ned Stark'ın ölümüne inanmıyor ve hala yazarların bir şekilde onu geri getireceğini düşünüyor olabilirsiniz(inancım tam). Bu düşüncemde belki de çok küçükken izlediğim, Battal Gazi ölünce yerine oğlunun geçtiği ve ikisinin de Cüneyt Arkın tarafından oynandığı Battal Gazi'nin Oğlu filminin bilinçaltımda yer etmesinin de etkisi olabilir. Dizi bize aslında varlığını hep reddettiğimiz veya unutmaya çalıştığımız ölüm gerçeğini hatırlatıyor. Her sezon bir karakter öldürdükten sonra yeni bir karakteri parlatan ve onu da öldürmeleriyle ünlenen senaristler bize dizilerin zorunda kalmadıkça başvurmadıkları o kartı sürekli oynuyorlar. Dizi ucunun hala açık olmasından dolayı tartışmaya açık ilerliyor. Demir Taht'a kimin oturacağı hala belirsiz ve bu sorunun cevabı son sezona kadar açıklanmayacak gibi. Bütün dünyada milyonlarca insan tahta kimin oturacağını ve en sevdikleri karakterleri tartışıyorlar. Bu başarı George R. R. Martin'in kurgu dehasından kaynaklanıyor.