NİHAYET GELEBİLDİN METRO

Büyükşehirlerde yaşamak gerçekten zordur. Hayatlarımız, şehrin stresleriyle birlikte daha da az zevkli bir hal alır yaşadıkça. Çoğu vaktimizi ise yollarda, otobüslerde ve en iç bunaltan toplu taşıma aracı olan metrolarda geçiririz. Metro durağına ilk adımımızı attığımız anda içimize bir sıkıntı çöker. O karanlık, soğuk ve uğultulu ortamda zaten etrafımızdaki insanların yüzlerinden okuyabiliriz metronun bizlerde bıraktığı o kötü imajı. İnsanlar metroda adeta anti sosyal bir yaşam sürerler, gülümseme, yardım etme ya da dolmuşlardaki o tanışma girişimleri yoktur burada. Biran önce metrodan dışarı çıkmaya çalışır herkes. Haksız da değillerdir bence. Bu yazımızda ele alacağımız kitabımız ise tam da bu noktaya parmak basıyor. Bir distopya misali, dünyanın istilaya uğraması sonucu geri kalan insanların metrolara sığınmasını konu alan Metro 2033 bu insanların yaşamlarını, metrodaki o hayatı bizlere aktarıyor. Öncelikle nasıl olurdu onu hayal etmeye başlayalım isterseniz. 2 farklı hayal kuralım. İlk hayalle başlayalım. Metroda kalan insanlar orada geçici değil de kalıcı olduklarından adeta yepyeni bir dünya kuruluyor yer altına. Öyle basit de değil ama. Yepyeni devletler, yepyeni ideolojiler, yepyeni hayatlar... Kurtuluş değil de direniş olunca mesele, insanlar artık metro hattına taşıyorlar hayatlarını. Hatta o kadar taşınıyor ki savaşlar oluyor, hayır yaratıklarla değil insanlar arasında. İnsanlar, en çok el ele vermesi gereken durumda ortak düşmanını unutuyor ve metrodaki o sıkıntılı yaşamda bile kavga çıkarmaktan çekinmiyorlar. Metro istasyonları birer devlet haline dönüşüyor, fikirlerine göre insanlar bu devletler altında yaşamaya başlıyor. Dışarıdaki yaratıklardan o devlet sayesinde korunuyor, korunmak zorunda kalıyor çünkü silahlar aynı dünyada olduğu gibi güçlülerin ellerinde. Yine anlayacağınız hayat belli başlı kişilerin elinde oluyor. Gelin ikinci hayalimize geçelim. Metroya kapanan insanlar çaresiz. Güneş ışığı yok, yiyecek kısıtlı, rekabet fazla ve metronun o sevilmeyen ortamında hayatlarının geri kalanının geçeceklerinin farkındalar. Ama bu hayalde insanlar farkındalar ki dünyanın düzeni son yıllarda çok kötü bir halde ve ellerinde sıfırdan bir dünya kurma fırsatları var. Kendilerine uygun yönetim sistemlerini oluşturuyorlar; herkesin eşit haklarla yaşadığı, en fazla kişiyi hayatta tutmaya dayalı bir sistem. Savaşlara, yapay virüslere, pis politikalara ve kapitalist düzenin en ağır özelliklerine hayır diyorlar. İllaki insan kaynaklı sorunlar oluyor olmasına ama yine de ellerinden geldiği kadar kötü özelliklerden kurtuluyorlar. Hatta planlar bile kurmaya vakitleri oluyor yaratıklardan dünyayı geri almak için ve bana kalırsa diğer hayaldeki insanlardan daha da büyük bir şansa sahipler. Sosyal deneylere ibret olacak şekilde geçekleşen ilk hayalde insanlık metroyu dünyadan farksız görüp orada sil baştan bir dünya kurabilecekken yine o kötü özellikleri dünyadan metroya taşıyor. İkincide ise aslında yapılması gereken şeyler yaşanıyor ve insanlık olabildiğince kötü özelliklerinden arınıyor bedeli dünyanın nimetlerini kaybetmek olsa da kazancı asla paha biçilemez bence. Dünyaya bakalım, bir de ilk hayal ettiğimiz metro yaşamına-hani o insanın aynı şekilde kötü özelliklerini taşıdığı metroya-tıpatıp aynı değil mi? İnsanlık hem dünyasını kaybediyor hem de hiçbir kazancı yok. İkinci de ise hayat adeta yeniden başladı. İnsan kendisini buldu, özünde olması gereken şeyi keşfetti bu dünyada. İki hayali karşılaştırınca önümüze çok kritik bir soru gelmekte. Acaba gerçekten insanlık metroya kapansa bu iki hayalden hangisi gerçeğe dönüşürdü ? Sanki bir sosyal deney sorusu olan sorumuza kesin bir cevabımız elbette yok. Bana fikir ve vizyon anlamında çok şey kattı bu iki hayal. Kitabın konusunu okuduktan hemen sonra tahminler yürütmeye başladım ancak bir yandan içim içimi yiyordu bir an önce okumalıydım ne olduğunu görmeliydim. Ancak daha okumadan bana öyle fikirler verdi, öyle gözümü açtı ki gerçekten her aklıma geldiğinde yazarına teşekkür ettiğim ender kitaplardan. Ancak kesinlikle tavsiye ediyorum ki kitabı okumadan bu iki hayali kurmalıyız. İnsanlığın davranışları hakkında tahminlerde bulunduktan sonra kitabı okumamız emin olun bize çok daha fazlasını katacak. İnsanlığı anlamamızda, onun problemlerine çözüm bulmamızda bizlere ufuk açıcı olacak olan Metro 2033, kesinlikle tavsiye ettiğim eserlerden birisi. Dünyamız elden gitmeden kesinlikle bu konular hakkında kafa yormalıyız yoksa kurtuluş için beklediğimiz o metro belki de asla gelmeyebilir. Kerem Ayöz 21501569 Section 59