İRFAN

Tarihin başlangıcından bu yana insanlık karşı karşıya kaldığı felaketleri çözebilmek için arayış içerisindeydi. Bu felaketler bölgesel değil, tam tersine küresel boyuttaydı. İnsanoğlunun faaliyetlerinden dolayı ortaya çıkan bu felaketlerin en dikkat çekici özelliği; temel ahlak ve görgü kurallarına tamamıyla ters olmasına rağmen insanlara çok doğal ve mantıklı gibi gelmesiydi. İnsanlık tarihinin en yüz kızartıcı ve korku dolu anları bu felaketler esnasında yaşandı. İnsanoğlu bu felaketler zamanında çok kötü şeyler yaptı. Kimi zaman iyiliğini gördüğü kimselere bile kötülük yaptı . Bu yaşanılanların çözümleri aslında ellerinin altında bulunuyordu. Elbette bu derece korkunç felaketleri sona erdirebilmek için bu çözümleri uygulamaya dökebilme uğruna canlarını feda edebilecek mert insanlara ihtiyaç duyuldu. Ortaya çıktıkları ilk günden beri kudreti ve faydası tartışılamayacak olan bu çözümler, kendilerine ihtiyaç duyulduğu güne kadar hak ettikleri değeri göremediler ne yazık ki. İnsanlığın zorluklarla karşı karşıya kalmalarının temel sebebi de buydu aslında. Bu kritik vakitlerde, yaptıklarından dolayı insanlık tarihine birer kahraman olarak yazılan seçkin insanların önderliğinde, insanoğlu için kurtarıcı niteliğindeki çözümler uygulandı. Bu kurtarıcıların en büyük özelliklerinden biri; yeryüzündeki bütün uluslar için geçerli olmasıydı. Çözümlerin uygulamaya dökülmesiyle dünyayı kasıp kavuran felaketler birer birer ortadan kayboldu. Kurtarıcıların bu derece kudretli ve evrensel olmasından dolayı felaketlerin çözüm süreci kolay ve hızlı oldu. Felaketler zamanında yapılan hataların gün yüzüne çıkması ile geleceğimizi şekillendirmemiz kolaylaştı. Olayların yatışmasıyla insanlığın aklına gelen ilk soru, bu derece korkunç olayları nasıl yaptıklarıydı. 12 Yıllık Esaret adlı kitapta da bahsettiğim çözümlerden en kudretlisinin önemi gözler önüne seriliyor; irfan. İnsanlık tarihinde de rahatlıkla görülebileceği üzere irfanın insanlar katındaki önemi her geçen gün arttı. Yeni çağa kadar insanlar elde etmek istedikleri ve korumak istedikleri şeyler için kaba kuvvete başvurdular. Kazanan tarafı belirleyen tek şey buydu ve kaybedenin hezimetten kurtulabilme gibi bir şansı yoktu. Bunları yaşayan insanların temel problemi; ellerinde olan bazı imkanların bu hezimetleri dolaylı yoldan sonlandırabileceğini bilmemesiydi. İlmin değeri insanlar katında arttıktan sonra anlaşıldı ki; emrinin altında bulunan insanların sayısı kadar onların niteliği de önemliydi. Kitapta başından geçen olayları anlatan Solomon Northup, sahip olduğu irfan sayesinde özgürlüğünü geri kazanıyor. Onu diğer kölelerden ayıran en büyük özelliği ise okuma yazma bilmesi ve bunu kimseye söylememesiydi. Kimseye söylemedi çünkü sahipler tarafından öldürülmek istemiyordu. Buradan şunu kolaylıkla çıkarabiliriz; o insanlıktan nasibini alamamış köle sahipleri bile irfan ile neler yapılabileceğini biliyorlardı ve bundan korkuyorlardı. Buna benzer kişisel bazdaki olaydan sonra Martin Luther King gibi bir kahraman çıkageldi ve nasıl Solomon kendi hayatından bu felaketi söküp attıysa, o da dünya üzerinden bu felaketi söküp attı. Burada üzerinde düşünülmesi gereken konu insanların neden ellerinin altında bulunan ilim ve irfanı kullanmakta bu kadar geciktiğidir. Milyonlarca insan şu dünyaya köle olarak geldi ve köle olarak öldü. Şu konuya açıklık getirmek isterim; Solomon Northup dünya tarihinde köle olduktan sonra efendisinin rızası olmadan özgürlüğüne kavuşabilen tek insandır. Kölelerin en şanslısıydı çünkü bir köle ile bir insanın farklarını gözlemledikten sonra bu gözlemlerini sahip olduğu irfan ile harmanlayarak bir eser ortaya koyabildi. İlmin dünya tarihindeki ve insanların üzerindeki etkisi tartışılamaz. Kölelerin çiftlikteki herhangi bir domuzdan ya da mısır koçanından bir farkının olmamasının sebebi kölelerin irfana sahip olmamasıydı. İnsanlar onları satabiliyorlardı veya hiçbir sebep olmadan onları öldürebiliyorlardı. Kulağa çok korkunç geliyor değil mi? İrfan böyle korkunç bir felaketi bile sonlandırabilmiştir. Buradan çıkarılabilecek en büyük ders ilim ve irfanın öneminin unutmamamız ve geleceğimizi bu yapıtaşları doğrultusunda şekillendirmemiz gerektiğidir. Alperen Erbay, 21503078