OTOSTOPÇUNUN GALAKSİ REHBERİ

Farklı farklı şeylere gülen insanlar vardır. Bazısını ince göndermelerle, bazısını kelime oyunlarıyla, kimini de yapılan anlamsız ya da argo hareketlerle güldürürsünüz. Gülen kişinin yetiştiği kültür belirler bunları da çoğunlukla. Amma velakin elime geçen Otostopçunun Galaksi Rehberi öyle mizah unsurları içeriyor ki bakkal Ahmet amcadan Prof. Xavier'a kadar yediden yetmişe herkesi gülmeyi unutanlar hariç güldürme potansiyeline sahip. Absürt davranışlardan tutun felsefi ögelere, edepsiz cümlelerden zaman makinelerine anlattığı konulardaki unsurları o kadar güzel şekilde kullanıyor ki birine gülmezseniz ötekinden kaçışınız olmuyor. Elimde bulunan baskı beş kitabı ve iki ilave kısmı içinde bulunduran tek ciltlik bir sürüm. Ciltli kitapları gerek göze hoş gelmeleri gerekse cildin kitabın dayanıklılığını ciddi derecede arttırdığı düşüncesiyle ayrıca beş ayrı kitap taşımama isteğiyle - kitapçıda raftan kaptım kitabı. Douglas Adams tarafından otostop maceraları sonucunda ortaya çıkan radyo programlarından derlenerek yazılmış. Absürt bilim kurgu türünün kült eserlerinden biri olarak bilinen kitabın adını daha önce çok fazla işitmemiş olsam da okunacaklar listesindeydi ve okuduktan sonra böyle anılmasının hakkını da verdi. Kitap farklı bir mizah anlayışıyla yazılmış olduğu için ilk sayfalarda ne adamın ne anlatmaya çalıştığını ne de gerçekten bir şey anlatmaya mı çalışıyor olduğunu çözemiyorsunuz. Sadece okumaya devam edin. Okurken öyle çok fazla hazmetmeye çalışmayın. Kitap anlamsız cümlelerden oluşmuyor gayet tutarlı ve etkileyici bir hikayesi var ama öyle sindire sindire ilerleyebileceğiniz bir olay örgüsü sunmuyor size. Okuyun, ilerleyin karşınıza daha ne çıkacak onları görmenizi istiyor. İlerledikçe gerçekten o kadar olay arasından saçma şekilde akla uygun ama eskiden gerçek olmadığına yüzde yüz emin olduğunuz şeyler çıkıyor, onları fark ettikçe zihniniz o kadar bulanıyor ki bir süre sonra kendinizden şüphe etmenizi ve kitabı bırakmanıza neden oluyor. O bulanıklıkla sokağa, hatta odadan dışarıya çıkmanızı hiç önermiyorum çünkü gerçeklik algısı değişen beyniniz olayları gerçekten çok farklı yorumlamaya başlıyor ve eğer etrafınızda gerçekten bu gibi şeylere müsamaha gösterebilecek tipte peygamber sabrı olan insanlar yoksa dışlanmanız ve deli yaftası yemeniz işten bile değil. Bu kötü bir şey mi, tabi ki değil (deli yaftası yemekten bahsetmiyorum) zira olayları farklı bakış açılarıyla yorumlayabilmek gerçekten çok yararlı ve kazanılması zor bir beceridir. Genelde yetişilen kültürün etkisinde olunduğundan insan tek taraflı düşünce yapısında olmaya meyillidir. Ama bu kitap sayesinde işte bunu da kazanabiliyorsunuz. Kitapta adı geçen, söz edilen her şeyi yapın demiyorum nasıl uçulur fikri benim aklıma epeyce yatmıştı mesela ama olmuyor ama o fikirlerin altında yatan mantığı kavramaya çalışmak ve beynin sınırlarını zorlamak kitabı çok daha eğlenceli hale getiriyor. İçerik olarak, iki ilave kısmı dışarıda bırakırsak benim hoşuma en çok gidenler daha ana hikayeye bağlı kalan ilk üç kitaptı. Diğerlerinde de mizah unsurlarından geçilmiyordu ama kitap bir noktadan sonra tamamen absürtlüğe bağladığı için alt hikayenin o kadar öne çıkmadığını hissettim. Bir kitapta da okumak istediğim genelde hikaye olduğu için diğerleri kadar ilgimi çekmedi ama bu demek değildir ki onları okumanız gerekmez. Onların da içinde dikkat çeken olaylar var. Olaylar da birbiriyle bağlantılı olunca ister istemez okunması gerekiyor. Gönül isterdi ki yazıyı 42 satırda bitireyim ama o kadarını ayarlamaya gücüm yetmedi. Onun yerine sizlere kitabı alıp başka bir yazı hazırlayabilmek için bir kapı açtım bu incelemede. O kadarı yeter bana.