AYNI KABA DAMLAMAYAN GÜNLER

Hayatta boşluktaymış gibi hissettiğimiz çokça vakit olur. Birinin vefatı, sevgiliden ayrılma, bir kitap okuduktan sonra bile bu his karşımıza çıkabilir. Barış Bıçakçı'nın Seyrek Yağmur isimli romanı bende tam anlamıyla bu duyguyu hissettirdi. Bıçakçı, baş karakter Rıfat'ın içinde bulunduğu kişilik bunalımını tam anlamıyla kelimelere yansıtarak hayatımı ve güncel dünyayı sorgulamama aracı oldu. Daha önce okuduğum yazarlardan farklı bir kalemi olan yazar sayesinde kitabın etkisinden, bitirdikten sonra birkaç gün boyunca çıkamadım. "Günler damlıyor ama aynı kaba değil" diyor Rıfat, her günün ona daha da anlamsız geldiği bir vakit. Monotonlaşmış hayat, her günün birbirinden farklı olmayışı aslında hepimizin yaşadığı bir durum. Okula git, eve dön, uyu ve sonraki her gün aynı şekilde sürüyor. Farklı şeyler tatmak veya yaşamak hepimizin isteği ama hiç birimizin bunu hayata geçirmek için hiçbir şey yapmadığı bir yadsınamaz bir gerçek.. Hayatın tadını çıkarmak, her gün yeni bir maceraya atılmak ve her günümün bir diğerinden farklı olması gelecek planlarımın en başında geliyor. Sıkıcı memur hayatı yaşamak yerine, her zaman farklı bir yerde çalışan ve birbirinden değişik insanlarla iletişim içinde olan bir grafiker olmak belki de kendime yapabileceğim en iyi şey olabilir. Bunun hayali bile insanın içini kıpır kıpır etmeye yetiyor. Hayattan çok hayallerine tutunan bir karakter olan Rıfat, bana da hayallerime tutunmam gerektiğini her sayfa da belli etti. Bunu da " Hatırlar kötüdür, hayatın önünü tıkar. Ama bak hayaller iyidir." (Bıçakçı, 48) diyerek aslında bu gibi depresif durumlarda sığınabileceğimiz tek güvenli yerin hayallerimiz olduğunu belli ediyor. Hayal etmek ne güzeldir değil mi? Gerçek dünya bize zarar verebilir ama hayal etmenin kimseye zararı olmaz. Hayallerinde olumsuz düşüncelere yer veren, kendini kötü düşünen yoktur. Kendimizi boşlukta düşündüğümüz, sanki hayatın hiçbir anlamı yokmuş gibi geldiği vakitler yapabileceğimiz en iyi şey hayal etmektir. Rıfat gibi bizimde hayatımızda gel-git yaşadığımız zamanlar olabilir fakat bu gibi durumlarda pes etmek yerine hayallerimizin peşine düşmeliyiz. Artık bir gayemiz kalmadı gibi gösteririz dışarıya ama hep bir umut ışığı ararız kendi kendimize, bizi bu karanlıktan çekip çıkaracak bir umut.. Rıfat, babası vefat etmiş, sevgilisi ondan ayrılmış monoton bir hayat sürüyormuş gibi gözüken bir insan ancak kitabın her bir bölümünde onu farklı bir durumun içinde ve farklı bir maceranın içindeyken okuyoruz. Geçmişte çokça acı olaya şahit olmuş, bunlardan dolayı hayatını sorgulamış olmasına rağmen Rıfat, kitabın bir sayfasında film yönetmeni olmaya karar veren, başka bir sayfasında edebiyata olan tutkulu bir bireydir. Bu ruh değişikliklerine rağmen her zaman yeni bir şeyler üretmeye hazır bir insan olduğu kelimelerle bize yansıtılmış. Hayallerinin peşinden koşmuş, içinde bulunduğu boşluktan hemen çıkmak için hayallerini gerçeğe dönüştürmeye çalışmıştır. Sahip olduğu heyecan beni de satırları okurken heyecanlandırdı. Bir yerlere gelmeye çabalayıp fakat başarısız olup yine de vazgeçmeyen bir insan Rıfat. Kitabı okuyan her insan bence kendinden bir parça görebilir Rıfat'ta. Okurken farklı satırlarda kendimi ait çokça benzerlik görüyorum karakterle aramda. Hissettirdiği duygular, başından geçen olayların bazılarında sanki Barış Bıçakçı beni kaleme dökmüş gibi hissettim. Başından geçen bu olayların hiç biri başıma gelmese bile bir yakınlık ve samimiyet hissettim bu karaktere karşı. Hiç sıkılmadan bir solukta bitebilen akıcı ve sürükleyici bir yapısı var kitabın. Hayatın gerçeklerine rağmen hayallerinden vazgeçmeyen herkesin okuyabileceği bir roman.