SEV YA DA TERK ET

Size güvenen birini yarı yolda bırakmak ve onu aldatmak sizce ne kadar kolay? Paulo Coelho'nun Aldatmak adlı kitabını okuduğumdan beri zaman zaman bunu düşünüyorum. Aldatmak; ne kadar doğru, ne kadar yanlış bunu anlamaya çalışıyorum. "Bir insanın içgüdülerine yenik düşerek, kendince hayatına bir renk, bir anlam, bir heyecan katmaya çalışması". Genellikle aldatan insanlar, bu ve benzeri cümlelerle savunma yaparlar. İnsanlar yaptıklarının bir sebebi olduğuna hatta bunun yaşamak için bir gereklilik olduğuna öylesine inanırlar ki bırakın başkalarını kendilerini bile aldatırlar. Bana göre aldatmak; "İnsafsızca tüm güzel anıları dipsiz bir kuyuya atmak" demek. Günlerdir düşünüyorum ve bir insanın karşısındakini aldatabilecek kadar cesur olabilmesine şaşırıyorum. Çünkü ben bunu yapabileceğime asla inanmıyorum. Kendimi o kadar iyi tanıyorum ki, bunu istesem bile vicdanımın engel olacağına eminim. "Kendimi bulmaya ve ruhumun açlığını gidermeye çalışırken başka birine ilgi duydum." şeklindeki söylemlerle bir insana zarar vermeyi, kalbini kırmayı, onu incitmeyi ve ruhunu derinden yaralamayı çok acımasızca buluyorum. Hele ki aldattığınız kişi size sırılsıklam aşık ve deli gibi seviyorsa. O zaman bu eylem bana daha da acımasız geliyor. Ben insanların birini aldatabilmesini berbat bir hafızaya bağlıyorum. Aldattığın insanla olan bütün anılarını, senin için yaptıklarını, birlikte yaşadıklarınızı unutabiliyorsan evet aldatmak gerçekten çok kolay olurdu. Hadi her şeyi unuttun, aldattığını da kimse anlamadı. Ne kolay oldu değil mi? Peki vicdanın susacak mı, kendine hesap verebilecek misin, o insanın gözlerine bakıp Seni seviyorum diyebilecek misin? Eğer bunu başarabiliyorsanız; Tebrikler, aldatmayı başardınız demektir. Peki ya mutlu musun şimdi, eksik olan tamamlandı mı hayatında, renk kattın mı yaşantına? Hayır tamamlanmadı değil mi? Tamamlanmadı çünkü bir şeyler kazanmaya çalışırken ne çok şey kaybettiğini en çok da kendini kaybettiğini fark ettin. Tüm doğruları, vicdanının sesini tek kalemde çizdin. Nasıl mutlu olabilirsin ki? Artık sen, sen olamazsın. Koca bir yalana hapsettin kendini. Ateşle oynadın ve sonuçları şimdi daha çok seni yakacak. Kendine hesap vermeye çalıştıkça daha çok içine batacaksın. Bir bataklık gibi seni içine çekecek. İşte sonu ta başından belli olan bu eylemi asla gerçekleştiremem. Başkası için değilse bile bunu kendim için asla yapamam. Çünkü kendime olan saygımı kaybedersem yaşama gücümü de kaybederim. Tüm gururumu ayaklar altına aldığım için asla kendimi affedemem. Hayatıma düstur ettiğim ve sık sık kendime hatırlattığım bir yaşam felsefem var. Kendine yapılmasını istemediğin bir şeyi asla başkasına yapma ve arkasında duramayacağın hiçbir şeyin altına imza atma. Eğer bir konuda kendimi suçlu hissedersen asla iyi olamazsın. Mutsuz olursun. Bu bir insanın kendine yapabileceği en büyük kötülük olur. İşte, Coelho'nun kahramanı Linda'nın yaşadıkları da bunun bir örneği. Yaşadığı tüm heyecanlar onu kocaman bir suçluluk duygusuna itiyor ve kendisini karmaşık bir durumun içinde buluyor. Mutlu olmak isterken mutsuzluğa yelken açıyor. Gerçekten aşık olmayan insanlar için aldatmak daha kolay olabilir diye düşünüyorum. Karşındaki insana aşık değilsen ona yürekten bir sevgi ile bağlı değilsen her zaman bir eğilimin olabilir aldatmaya. Her kızdığında, her üzüldüğünde canını yakmak istersin. Halbuki çok seviyor ve aşıksan ona kıyamazsın. Yapamazsın. Her gün, o bir şeylere üzülecek diye korkarken onu en çok üzen sen olamazsın. Yaşadığın ne varsa ondan habersiz, iğne gibi batar canını yakar, açıklamak istersin durumu ama yapamazsın. Ne kendini küçük düşürebilirsin ne de onu incitebilirsin. Her şey çözülemeyen bir düğüme dönüşür. İste tam bu yüzden insan sevgilisini, eşini iyi seçmeli, kendinden ve aşkından emin olmalı. Seçtiği insanda hayatın tüm renklerini, mutluluklarını ve heyecanını bulmalı. Kişi kendini bilmeli ve içinde en ufak bir kuşku dahi varsa dönüşü olmayan yollara girmemeli. Kitapta sevginin önemi ayrıca vurgulanmış. Linda'nın Jacob'la yaşadığı onca şeye rağmen, duyduğu sevginin gücü ile Linda'ya elini uzatan yine kocası oluyor. Bu sayede Linda hayatındaki boşluğu doldurarak, kendini yeniden buluyor. Bizler, akıllıca davranıp gerçekten aşık olduğumuz ve değer verdiğimiz insanları hayatımıza sokmalıyız. Çünkü birini gerçekten seviyorsan her ne yaşanırsa yaşansın onun yeri hep ayrı olacaktır. Yanlış deneyimler ve sapmalar ise insanda ömür boyu sürecek vicdan azabı olarak kalacaktır.