GÖRÜNMEZ ELİN KUKLALARI

Bilişim çağı insanları olarak kendimizi daha da geliştirmek, bulunduğumuz yüzyıla uyum sağlamak yerine paraya ve onun bize kazandırdıklarına tapmaya başladık. Yüzümüze vurulduğunda bu durumu şiddetle inkar etsek bile bence hiçbirimiz teknoloji çağının kurbanları olduğumuzun farkında değiliz. Peki içinde bulunduğumuz yüzyıl nedeniyle insanlık tarihinin en gelişmiş nesli olmamız gerekirken bizi bu hale getiren sebep nedir? Sanırım bizi paraya muhtaç birer köle haline getiren bitmez tükenmez isteklerimiz ve bizden nasıl faydalanacağını iyi bilen kapitalist düzen. Dünya nüfusu bu kadar artmışken hepimizin (bizi görünmez bir elle yöneten baş kapitalistler hariç hepimizin) bu koyun sürüsünün bir parçası olması, bu düzene başkaldırmak yerine olanları sorgulamadan sindirmesidir asıl garip olan bence. Belki de doğamız gereği bir kılıf uyduruyoruz başımızda bulunan bu "eşitsizlik ve haksızlık" rüzgarına sonra da hiçbir şey olmamış gibi huzurlu yaşamımıza devam ediyoruz. Türkiye'de birçok insan sadece temel ihtiyaçlarını karşılamak için bu kadar ter dökerken başımızda bulunan makamı büyük ama emeği küçük insanların (bunlardan dünyanın her yerinde var) maaşlarına yapılan zamla birden çok aileyi geçindirebilecek durumda olmasıdır eşitsizlikten kastım. Eşitsizliğe neden katlanıyoruz sorusu hala yanıt bulamadığım bir soru olarak kafamda döner durur ancak bunun nelerle sonuçlandığını az çok söyleyebilirim. Bence eşitsizliğin ve haksızlığın en ciddi aynı zamanda en yıkıcı sonucu zeki ve geleceği parlak genç nüfusun hakkı olan eğitimi alamamasıdır. Eğitimsiz bir ülkede insanların başlarına her gelene kafa sallayıp, akıllarının yatmadığı şeylere kılıf uydurarak kabullenmeleri sonra da hayatlarına kaldıkları yerden devam etmeleri doğaldır tabii. Bu bahsettiğim olay sadece ülkemizde hüküm sürmüyor, dünyanın her yerinde multimilyarder azınlık ülkenin geri kalanını sömürmeye devam ediyor. E biz gözümüzü yumup ceplerimizi bu insanlar için boşaltırken başımıza bunların gelmesini hak ediyoruz gibi. Eşitsizliğin yıkıcı ve korkunç başka bir sonucu ise bizi tüketim çılgınlığının içine atması ve bilinçsizce harcama yapmamıza sebep olmasıdır. Bildiğimiz gibi çoğu insan arkadaşlarını, eşini, bazen aile üyelerini bile cebindeki parayla tutar yanında. Tabii bahsini ettiğim cebi dolu içi boş insanların içinde bulundukları bu vefa & şefkat durumundan haberleri var mıdır bilinmez. Sahip oldukları maddi varlık azalmaya başladığı zaman karşılaşırlar dünyanın gerçek yüzüyle. Düşündüm de galiba sadece etrafındakilerin sözde saygısını kaybetmezler; kendilerine olan saygılarını da kaybederler. Zygmunt Bauman'ın Azınlığın Zenginliği Hepimizin Çıkarına mıdır? isimli kitabında da birkaç kez değindiği gibi alışveriş yapıyorum, öyleyse varım (51)! Kendi değerimizi bile sahip olduklarımızla ölçmeye başladıysak bu işin sonu yoktur artık. Arkadaşınla buluştuğunda önce çıkarıyorsun akıllı telefonunu koyuyorsun masaya, onun üstüne son model arabanın anahtarını koyuyorsun ve tabii alışveriş merkezinden aldığın yeni giysilerini de yanındaki sandalyeye dizmelisin ki arkadaşınla arandaki ilişkin sağlamlaşsın, dostluğa dönüşsün. Evet, bahsettiğim bu telefon-anahtar döngüsü hayatımızın bir parçası oldu artık. Şuna değinmek istiyorum, tüketim çılgınlığı denen bu illet sadece cepteki paranın boşaltılması değil, aynı zamanda psikolojimizin ve iç huzurumuzun da altüst olması olayıdır bence. Canımız sıkıldığında alışverişe koşarız rahatlamak için ve bu bizi iyi hissettirir ama asıl sorun zaten bunun normal görünmesi değil midir? Moralimiz bozulduğunda iyi hissetmemizi sağlayan şeyin dostlarımızla sohbet etmek, ailemizle birlikte vakit geçirmek veya kendimizle baş başa kalıp güzel bir kitap okumak olması gerekirken biz bir şeyler satın alarak mutlu oluyoruz. Bence bu bilinçli yaptığımız bir seçim değil; bize dayatılan bu. Yüzyıllar boyunca böyle süregeldiği için şimdi doğal gözüküyor bu yaptıklarımız. Artık boynumuzdaki ipleri bizi yöneten görünmez ellerden kurtarmalıyız ve bize dayatılana değil, aklımızın yattığına inanmaya başlamalıyız. İşte bunları yaptığımız zaman bir şansımız olacağına inanıyorum bu düzene dur demek için.