MELANKOLİ

Aralık olan kapıdan içeri girdiniz. Şöyle bir göz attınız etrafınıza, tanıdık birini görür müyüm umudu ile değil de, dikkatinizi çekecek ve sizde merak uyandıracak bir şey bulma umudu ile. Çok geçmeden fark ettiniz, hatta belki uzun bile sürdü farkına varmanız. Orada tek başına oturuyordu işte. Tek başına olmak bile sıradanlaşmıştı onun için, bu duruma ne üzülüyor ne de bu durumdan hoşnut görünüyordu. Zaten merak duymanızın en büyük nedeni bu değil miydi? El kol hareketleri ya da ağız şekli hiç yardımcı olmuyordu anlamanıza. Orada duran ve anlamanızı bekleyen, algılamanızı sağlayacak tek bir şey vardı: Bakışları. Aynı zamanda hem bu kadar boş hem de bu kadar çok anlam barındıran o soğuk bakışların içinizi parçalaması hiç beklemediğiniz bir şeydi. Bu bakışlarla karşılaşan insanlar ya direkt gözlerini kaçırıp oradan uzaklaşırlardı ya da meraklarına yenik düşüp daha da derine inmek isterlerdi. Size gelince; evet, doğru tahminde bulundunuz. Gözlerinizi kaçıramadınız ve kendinizi bir uçurumdan aşağı düşercesine o bakışların derinliğine bıraktınız. Aklınızdan geçen ilk şey bunun ne olduğu idi ve o sırada tek bir kelime belirdi kafanızda: Melankoli. Mutluluk, üzüntü, heyecan ya da endişe... Bunlar gibi keskin bir duygu değildir bana göre melankoli. Anlayamaz, isteseniz de kolay kolay anlatamazsınız. Kendinizi bir karmaşıklık ortasında tamamen savunmasız şekilde bırakırsınız, ne kadar kötü duygu varsa teker teker baskı kurar üzerinizde. Durduramazsınız da, öyle anlık yaşadığımız sevinçler ya da korkular gibi değildir bu. Yakalandınız mı vay halinize... Sizi sizden başkası kurtaramaz. Kurtarabilecek varsa da farkında olmadan engel olursunuz buna. Öyle de illet bir şeydir melankoli. Siz mi seçmişsinizdir bu halde olmayı, yoksa bir şeyler sizi melankolik olmaya mı itmiştir? Bilemezsiniz. Bir anda çelişkiler insanı oluverirsiniz. Dünyanın en kararsız ve ne istediğini bilmeyen bireyine dönüşürsünüz. Gerçekten nedir bizleri bu rahatsız edici duyguya ve ruh haline sokan? Tamamen içimizden gelenlerden mi kaynaklanıyordur yoksa dış etkenlerin rolü daha mı büyüktür? Belki de ikisi birden bir anda yüklenince zayıf hissedip kendimizi bu duygunun kollarına bırakıyoruzdur istemsizce. En kötüsü ise bir kere onunla tanıştıktan sonra hayatımızın bu yönde devam etmesinin olasılığıdır. Farkında olmadan "melankolik" bir insana dönüşüp hayatımızı daha da bilinmeze sürükleme olasılığı... Emin olduğum bir şey varsa, o da bunun içimizde bir yerlerde barındığı. Yaşadığımız olaylar, düşünce yapımız, duygusallık seviyemiz ve tecrübelerimiz ya onun dışarı çıkmasına öncülük ederler ya da onu bastırırlar. Ama hiçbir zaman tamamen yok edemezler. Onu en hissetmediğimiz zamanlarda bile o, oralarda bir yerlerde durur, beklemeye devam eder. Ne zaman kötü birkaç olay ya da olgu oluşsun hemen çıkıverir yuvasından, bizleri moralimiz bozuk ve karışık düşüncelerimizle boğuşur halde bırakır. Mevsimi yoktur melankolinin. O istediği zaman gelir, istediği zaman gider. Hiç gitmeyip yaşantımızı mahvettiği de olur, bunu bir tek kendi bilir. Ve bildiği bir şey daha vardır ki, kötü görünmesine veya genelde kötü olmasına rağmen bizlere yardım ettiği. Bazen düşünce ve duygularımızda o kadar kaybolmuş halde buluruz ki kendimizi, yalnızlığa sürüklendiğimizin bilincinde bile olmayız. Burada melankoli girer devreye ve belki de bir şeylerden sıyrılıp gerçekleri görmemize yardımcı olur. O karamsarlık halini, can sıkıntısını ve hüznü yaşamadan üstesinden gelemeyeceğimiz şeylerde bize yaslanabileceğimiz sağlam bir duvar olur. En güzel günümüzde bile yakalar bizi bazen, sebepsiz bir keder koyar mutluluğumuzun yerine. İçerden çökmeye başladığınızı hissedersiniz, yaşam isteğiniz bile azalır belki. Ama bu hüznün en uç noktasını yaşamadan hayatın gerçek anlamını anlamanız mümkün değil gibidir. Aslında kendi yalnızlığını kendi taşır melankoli. Sizinkini çıkaran kendiniz olursunuz. Hüznün içindeki küçük mutluluklardır o. Bu küçük mutlulukları yakalamaksa sizin işinizdir. O zaman şimdi sorun kendinize, onları yakalamak istiyor musunuz yoksa istemiyor musunuz? Cevabınız evet ise bu hüzün ve huzur ikilisinin kollarında kendinizi daha da yakından tanımaya hazırsınız demektir.