MUTLULUK PARADOKSU

Mutluluknedir? Mutlulukgerçekleri bilmek midiryoksa sadece iyi mi hissetmektir? Eğergerçekleri bilmekse, acı gerçekleri bildiğimizde hissettiğimiznedir? Eğer sadece iyi hissetmekse, iyi hissettiğimizzamanlarda saklı gerçeklerin varlığınınbizi rahatsızetmesi birparadoks oluşturur mu?Belki de Sokrates'in tanımladığı gibi mutlulukyalnızca insanınruhumu iyi halegetirmesidir. Peki ya insan ruhunu nasıl dahaiyi hale getirir? Ruhuiyileştirmek içinilkadım, gerçeklerle tanışmak mı yoksa gerçeklerle tanışmamak mı mutluluğubulmak için daha iyidir, paradoksunu çözümlemektir. Gerçeklerle tanışmanın, insan ruhunu eğitmesive mutluluğubulması içinbir yol olarak görülür. Eğer birmutsuzlukya daproblem varsa olayınaslınaulaşılmaya çalışılır. Çünküaslındaolayın aslına, gerçeğineulaşıldığında problem tamamen çözülebilir. Fakat kimizaman gerçeklerle tanışmak mutluluğugetirmenin aksineinsana acıverir. Bu yüzdengerçeklerle tanışmaktan kaçınan insanlar, kendilerine zarar verebilecek gereçeği açığaçıkarabilecek sosyal egemenliğin emirlerini takip ederler. Emirleri takip edip hisleriniyok sayarak yaşamak çoğuinsan için birmutlulukkaynağı olmaktan çokuzaktır aslında. Bunu yapmaları sırf gerçeklerden zarar görmemek için kendi kendilerine zarar vermeyi tercih etmeleridir. Francis Macdonald Cornford'un, Sokrates Öncesi ve Sonrasıkitabında açıklıkgetirdiği gibi, insan bazıdış otoriteleri kabullendiğinde, kendisineyapması gerektiğini söylediği şeyden otoriteyi sorumlututabilir. Yani insanlargerçek mutluluğu bulamamalarınınsorumlusu olarak buotoriteleri görürler. Fakat burada Sokrates'in açıklıkgetirdiği noktaiseaslındaotoriteleri takip edenlerin insanınkendisi olduğuve dolayısıyla mutluluğubulamamasınındainsanınkendi hatalarındankaynaklanıyor oluşudur. Eğer insan gerçeklerle tanışmaktan korkmasaydı, onabirkere verilmiş hayatını yaşayabilecek kadar cesareti olsaydı, belkide mutluluğubulmuşolacaktı. Fakat gerçeklerle tanışmak insan ruhunu iyileştirip, mutluluğubulmak konusunda, bu gerçeklerle tanışmaya datanışmama paradoksunu çözümlemesinden deanlayacağımız gibi tek başına çoksağlam birkaynak değildir. Bukaynağı sağlamlaştırmak için insanın gerçeklerin diğer yarısı olan hislere ihtiyacı vardır. İnsanınruhunu daha iyi hale getirmesi için asıl adım gerçekler vehisler arasındaki paradoksu çözümlemesidir. Elinizde biryüzüsiyah diğer yüzübeyaz bir kart olduğunu düşünün. Bu kartınsiyah yüzüsizin gerçekçiliğinizi, beyaz yüzüisehislerinizitemsil ediyor. Kartınsiyah yüzünde, kartındiğerbeyaz yüzündekilerin her zaman yalan söylediklerini, beyaz yüzündeyse kartınsiyah yüzündekilerin herzaman doğruyu söyledikleri yazıyor. Eğer kartınbeyaz yüzününsöylediklerine göre siyah yüzündekiler doğruyu söylüyorsa, beyaz yüzündekiler hep yalan söylemiş oluyor. Yanidoğruluğun gerçekten ne olduğukavramı birparadoksa dönüşüyor. Gerçeklerve hislerarasındaki ilişkideaynen buşekildegelişiyor. Sizhayatınızı gerçeklere yaşayıpveonların, kartın siyah tarafının, söyledikleri doğrultusundahayatınızı hatayapmaktan uzakdurmak amacıyla yönlendirdiğinizde hislerinizin sizedoğru yolu gösterip göstermediğiniasla öğrenememiş olup belkide dahabüyükhataları yapmış oluyor, dahabüyükzararlar almış oluyorsunuz. Benzerşekilde, eğerhayatınızı hislerinizegöre yaşayıp, gerçekleri bir kenara bırakıyorsanız yine aynıhayata düşmüş oluyorsunuz. İnsan güvendehareketetmek ister, hissederek yaşamak ister. Bunundoğrultusundaher nekadar hayatınızı hislerinizegöre yaşadığınızı inkaretsenizde, içinizdeki osaklı gerçeklerin varlığınınsizi nekadar rahatsızettiğiniinkar edemezsiniz. Gerçekler vehisler, yin ve yang gibi birbirlerini tamamlayan, bütünleşmiş olgulardır. Yaniruhunuzu daha iyi hale getirmek içinhem gerçekleri görüpmantığınızı kullanmalısınız hem dekalbinizin sesini takip etmelisiniz. Ruhunuzubuyolu takip ederek iyileştirmeye çalıştığınızzaman gerçekten mutluluğayakınolduğunuzuanlayacaksınız. Mutluluknedirsorusunun cevabınınher insan için farklıolması onlarınhayatta kartın siyah tarafıyla mı yoksa beyaz tarafıyla mıoynamayı seçtiklerine göredeğişiklik gösterir. Eğerhayatta kartınsiyah tarafıyla oynayanlardansanız, hislerinizin sessiz çığlıklarını susturanlardan, çokgüvendiğinizsomutgerçeklik tarafından aldatılabileceğinizi ve mutluluğunuzunelinizdenalınabileceğiniunutmayın. Yanihislerinizin sesine kulak vermenizgerektiğini gözardı etmeyin. Eğer kartınbeyaz tarafıyla oynayan insanlardansanız, ohiçumursamadığınızgerçeklerle karşılaşmanızsizin soyut mutluluğunuzunani veacıbirsonu olabilir. Yapılabilecek eniyi şeyi sorarsanız, gerçeklerin vehislerin harmanlanmış bütünüyle mutlulukarayışınaçıkmaktırderim. Fakat bunubenim nekadar uyguladığımı ve bukonudane kadar biligim olduğunu sorarsanızSokrates'in oçokünlüparadoksuyla cevap vermek isterim: ''Tek bildiğim, hiç birşey bilmediğimdir.''