PARALEL KATİLLER

Bu hayatta tek olup olmadığımızı hep düşünmüşümdür. Acaba bir yerlerde, tıpkı bizim gibi görünen ama bizden farklı bir hayat yaşayan birisi ya da birileri var mıdır sorusu, zihnimi düzenli olarak meşgul eder. Dün Danielle Matinigol'un 100 Dünya'nın Gizli Yüzü adlı kitabını bitirdiğimde beynimi istila eden onlarca düşünceyi de göz önüne alınca diyorum ki, belki de bu mümkündür. Halk arasında bu, "İnsanlar çift yaratılmıştır." sözüyle ifade edilir. Bilimsel açıdan baktığımızda ise paralel evren teorisi, bizim gibi görünen ama farklı bir dünyayı tecrübe eden ikizlerimiz olabileceğini varsayar. Peki bu ne anlama geliyor diyorsanız eğer, cevap aslında hem çok basit hem çok karmaşık. Bizim genetik dizilimimize ve dolayısıyla da bizim görüntümüze ve karakteristiklerimize sahip başkalarının varlığı, insanın hayatını ve kendisini şekillendiren kararların, karakterimizin mi yoksa yetiştirmenin mi eseri olduğunu merak eden, insanlığın doğumundan günümüze düşünülegelmiş felsefik bir sorunun kesin cevabını bulabileceğimize işaret eder. Bu soruya kesin cevap vermenin tek yolu, aynı kişiyi farklı şartlarda yetiştirip verdiği kararları mercek altına almaktan geçer ama fiziksel dünyanın sınırlayıcılığında, bunu yapmak mümkün değildir. Oysa paralel evrenlerde yaşayan ikizlerimizin olması, fiziksel dünyanın sınırlarını kırarak bu soruya bir cevap almayı mümkün kılar. Bana sorarsanız felsefenin bu antik sorusunu cevaplayabilmek, bizim için hayati bir önem taşıyor çünkü dünyamızı saran suç ve terör ağının temelinde de, bu soruya cevap veremiyor olmamız yatıyor. Bazı insanlar gerçekten karakteristik olarak suça mı meyilli, yoksa çevrelerindeki insanlar ve yetişme koşulları mı onları bu hale getiriyor, bunu bilmek belki de dünyamızı tamamen suçtan arındırma şansını sunabilir bize. Mesela eğer ki suçun ve şiddetin temelinde, genlerimize işlenmiş bazı hatalı kodlar varsa şayet, bu genetik kodların gelecek nesillere aktarımını engelleyecek bir yol bulunabilir. Böylece "suçlu genleri" temizleyerek dünyamızda barışı ve huzuru kalıcı kılabiliriz. Yok, eğer suçlu, yetiştirilme şartları ise, o zaman da insanların hayat standartlarını yükseltmek ve eğitim düzeylerini arttırmak, uzun vadede daha az şiddet içeren bir dünyayı kurmak için gereken çözüm olabilir. Her ne kadar paralel evren teorisini kullanarak bu sorunu çözmek mümkün olmasa da, mevcut şartları ve verileri göz önüne aldığımız zaman, suçun kökeninde yatanın genler olduğuna inanmak, daha mantıklı geliyor bana. Neden mi? Aklıma eğitimli ve kültürlü olan, düzgün bir hayat yaşadığı halde suça meyleden insanlar geliyor çünkü. Ted Bundy mesela. Başarılı bir hukuk öğrencisi olan Ted'in içinden çıkan canavar için çevresini suçlamak, çok mantıksız geliyor bana. Ted'in kurgu versiyonları da var. Meşhur yamyam doktor Hannibal Lecter, bunlardan biri. Bu insanların sorunu, çevre değil. Sanki içlerinde bir şeyler eksilmiş gibiler çünkü. Bizim gibi görünüyorlar ama bizim gibi düşünmüyorlar. Burada da sanırım benim "katil gen" adını taktığım şey giriyor devreye. Onların doğasında var bu yanlışlık. Ellerinde değil. İster zengin olsunlar ister fakir, ister eğitimli olsunlar ister cahil, içlerindeki canavarı dizginleyemiyorlar. Ama elbette tüm bunlar, benim varsayımlarım. Kimsenin yaşamının her köşesini bilemeyiz. Belki de atladığımız küçük ama önemli şeyler vardır ve belki de onları insan suretinde bir canavara çeviren de tam olarak bu atladığımız şeylerdir. Ne de olsa paralel evrenlere seyahat edip, Ted Bundy'nin ya da Hannibal Lecter'in görsel ikizlerinin neler yaptığını gözlemleme şansımız yok. Ama olsa fena olmazdı.