YILDIZ1

Orkun Batuhan YILDIZ 21201214 Section: 017 Tarih: 21. 10. 2014 Başak Berna Cordan Üstadın Kaleminden Necip Fazıl'ın Çile adlı kitabını elime alıp ilk sayfasını çevirdiğimde "Şiirlerim ve şairliğim" adlı takdim bölümü karşıladı beni: Necip Fazıl'ın şairliğe başlama hikayesi. "Annem hastanedeydi. Ziyaretine gitmiştim. Beyaz yatak örtüsünde, siyah kaplı, küçük ve eski bir defter. Bitişikte yatan veremli genç kızın şiirleri varmış defterde. Haberi veren annem, bir an gözlerimin içini tarayıp "Şair olmanı ne çok isterdim." O an büyük üstat annesinin bu dileği üzerine on iki yaşında şair olmaya karar vermiş. İşte o günden sonra milletçe yaşadığımız büyük edebiyat fetreti bitecek, kimilerinin sadece basit bir şair olarak tanımlamasına rağmen o bir nesli yoğurup taraflı-tarafsız sağcı-solcu herkesin beğenisini kazanacaktı. Necip Fazıl'ın tüm şiirlerini topladığı bu kitap Allah, İnsan, Şehir, Tabiat, Ölüm, Kadın, Korku, Daüssıla, Ukde, Hafakan, Dekor, Tecrit, Kahramanlar gibi birçok bölümden oluşmaktadır. Üstadın iki dizesi için sayfalarca makaleler yazılabilir. O yüzden sizlere en meşhur ve beni en çok etkileyen şiirleri tahlil etmeye çalışacağım. YILDIZ2 Allah bölümünde şiirlerinde onun tek yaratıcı ve tek güç olduğundan bahsederken mutlak teslimiyet her kelimesinde hissediliyor. Şiirlerinde bu kadar az kelimeyle bu kadar duyguyu keskin bir şekilde anlatması çokça şaşırttı beni. İnsan bölümüne geldiğimde Hz Muhammed'e şiirler yazdığını gördüm. Ancak bunlar bir erkeğin kıza yazdığı sıradan aşk şiirleri gibi değildi. Görmediği bir insana daha önce görülmemiş bir aşkla yazmış üstat ve kendi canından çok onu sevdiğini hissedebildim. Nefs, mürşid, esfel-i safilin gibi dini kavramlar kullanmış. Peygamber ve Allah aşkı dışında da kitabın diğer bölümlerinde Aşk'ın bütün tezahürlerini okudum. Müjdecim, Kurtarıcım, Efendim, Peygamberim; Sana uymayan ölçü, hayat olsa teperim! (63) Gözüme çarpan nokta bu dizede yaratılmış bütün varlıklar adına Peygamber efendimize minnetle överken, onsuz bir hayatı düşünmüyor bile. Bu bölümdeki çoğu şiirinde coşkun bir lirizme rastladım. İnsan ve Allah bölümünün ortak özelliği tüylerimi diken diken etmesinin yanında, bendeki ümmet duygusunu yeniden uyandırmasıydı. Ölüm bölümüne geldiğimde ise içten içe ürperdim. Şiirleri okurken ölümün bir adım önümde olduğunu hissettim. Sanki birisi ölüp geri gelmiş bana oradan sesleniyordu, bana oradan anlatıyordu. Şehir bölümüne gelip üstadı meşhur eden Kaldırımlar şiirini okuduktan sonra nihayet o meşhur şiirine ulaşmıştım. İstanbul'un şehir tanıtımında da yer almış, cumhur-u reis 'in bile dilinden düşürmediği "Canım İstanbul" a gelmişti sıra. YILDIZ3 Her kelimesini ezbere bildiğim bu şiir okuduğum zaman İstanbul'un manzaralarını Sultanahmet'i Eyüp'ü Kız Kulesini, Ayasofya'yı bir film şeridi gibi aklımdan geçirtiyor. Üniversite tercih listemin ilk üç sırasının gecesi sünbül kokan, Türkçesi bülbül kokan İstanbul olmasının yegane sebebidir bu şiir. Şair adada rüzgar, uçan eteklerden sorumlu dediğinde sanki arkamdan o İstanbul'un mis gibi kokan rüzgarı yüzümü yalıyor. Her İstanbul'a gittiğimde surlara bakarken şu mısralar aklıma gelir. "Tarihin gözleri var surlarda delik delik / Servi, endamlı servi ahirete perdelik Bulutta şaha kalkmış Fatihten kalma kır at / Pırlantadan kubbeler, belki bir milyar kırat"(166) İstanbul sevda, kara bir sevda. Ne kadar kızsakta sevmekten vazgeçemeyeceğimiz bir sevgili. Benim gibi Ankara sevdalısı birisini bile İstanbul'a aşık etmeye yetmiştir bu şiir. Özellikle Daüssıla bölümündeki "Anneme Mektup" beni derinden etkiledi. Şiiri okurken bir yandanda annemin yaptığı mis gibi ıspanaklı böreği yiyordum. Yoğun duygular içerisinde şiiri okurken dizelerin hiçbirinde "anne" kelimesinin kullanılmaması gözümden kaçmadı. Aynı zamanda 'anne' yi sürrealist bir biçimde anlatmış. Anneye duyulan özlemi şiirin her mısrasın da hissedebiliyor insan. Neredeyse her şiirinde olduğu gibi bu şiirede diğer konu özellikleri yansımış. "Yüzünü görmeden ölürsem diye, üzülmekteyim ben, üzülmekteyim." (145) dizesinde ölüm unsuru yoğun bir şekilde hissediliyor. Belki de gurbette kaldığı zaman hissettiği yalnızlık duygusu onu bu satırları yazmaya teşvik etti. Çünkü insan yalnız kaldığında ölümü düşünür. Ölümle yalnızlık iç içedir. Gözlerimden akan birkaç damla yaş ile şiiri bitirirken telefona sarıldım hemen. Canım annemle konuşup hasret giderdikten sonra kitabı bitirdim. Genel olarak büyük usta nükteli adeta düşündüren ve güldüren fıkra gibi cevapları var. Kitabı okuduktan sonra üstadın adını neden edebiyat tarihine altın harflerde yazdırdığını bir kez daha anladım.