BİR TENEKE KUTUYLA DEĞİŞEN HAYAT

Bir insanın bir filmi, bir kitabı sevmesinin sebebi okurken ya da izlerken çok eğlenmesi değildir . O olaydaki karakterlerdir asıl önemli olan. Bazen o karakterleri kendimize çok benzetiriz, bazen çevremizdeki insanları o karakterlerde buluruz, kimi zamansa olamadığımız ama hep olmak istediğimiz kişi karşımızda duruyordur. Ama n'olursa olsun herkarakterin bize katacağı farklı bir bakış açısı vardır. Belki de bu durum başka insanları daha iyi anlayabilmemizi sağlar. Amelie içinde herkesin bir şeyler öğrenebileceği karakterler barındıran çok köklü bir yapım. Küçük olayların bir insanı nasıl değiştirebileceği anlatılıyor genel olarak filmde. Küçük bir çocuk tarafından bırakılan bir teneke kutuyla hayatı değişiveriyor kahramanımızın. Tekin 2 Başımıza gelen her olayın, tanıştığımız herkesin bize bir şeyler kazandıracağına inandığım için filmin konusu beni çok etkiledi. İnsanın hangi yaşta olursa olsun kendini değiştirebileceğini, hayatında bir şeyler başarabilmek için sahip olması gereken cesareti ne zaman isterse kazanabileceğini çok etkili bir biçimde öğrendik biz de Amelie'yle birlikte. Film hiç realist olmadığı, bazı açılardan normal hayattan oldukça farklı olduğu yönünde eleştiriler almış. Evet filmler bir toplumun içinde bulunduğu durumu yansıtır ama bire bir aynı olmak zorunda değildir bence, sonuçta bu kurgu. Belki benim bu durumu bu denli normal karşılamamın sebebi benim de genel olarak hiç realist biri olamamam ve hayata pembe gözlüklerle bakmamdır. Fakat ben bu durumdan şikayetçi değilim çünkü aynı yere siyah camların ardından bakmak yerine pembe gözlüklerden bakmak gerçeği değiştirmez belki ama en azından bizim görme şeklimizi değiştirir. Ben de yaşadığım bazı olaylardan sonra bu bakış açısını çok sonradan kendi kendime kazandım Amelie gibi. Aslında filmin birçok yerinde kendimi Amelie'yle özdeşleştirdim. Çocuksu hareketler, küçük şeylerle mutlu olma, insanları mutlu etmeyi sevme bunların hepsi bana beni hatırlatan özellikler. Hele o sürekli hayal kurup hayal aleminde yaşaması, zamanın hayalciler için zor olmasına rağmen... Umarım ben de Amelie gibi cesaretimi toplayıp sınırlarımı aşabilirim bir gün, doğru zaman geldiğinde tereddüt etmeden çitin üstünden atlayabilirim. Sanırım Amelie'nin kendime en çok benzettiğim özelliğiyse başka insanlarla ve onların sorunlarıyla ilgilenmekten kendisinin sorunlarının ve isteklerinin farkına varamamasıydı. Çoğumuz böyle davranıyoruz aslında. Kimse kendini dinleyip ne istediğine ne hissettiğine kulak veremiyor. Tekin 3 Filmde beni baş kahraman dışında en çok etkileyen noktalardan biriyse yapılan tespitlerdi. Özellikle aşk üzerine yapılan tespiti ilk duyduğumda gülmüştüm sadece ama sonradan düşününce fark ettim ki kulağa ilk başta saçma gelen bu tespit aslında çok doğruydu. Gerçekten de çevre tarafından yakıştırılan ve karşı taraftan olumlu cevap aldığını düşünen insanlar hemen aşık olduklarını zannediyorlar. Aslında aşk da küçük olaylardan ortaya çıkan bizim abarttığımız bir duygu. Anne baba çocuk ilişkisi de çok güzel bir şekilde işlenmişti. Amelie'nin doktor olan ve ona sadece muayene sırasında dokunan babası ona dokunduğunda kalbinin hızlı çarptığı için babasının onu kalp hastası zannetmesi elbette ki abartılı bir ifade ama vermek istediği mesajı gayet açık bir şekilde izleyiciye veriyordu. Amelie'nin küçükken yaşadığı olayların onun kişiliğinde nasıl etkiler bıraktığını gördük. Belki de Amelie'nin davranışlarına kendimi çok yakın hissetme sebeplerimden biri de benim de kardeşsiz, yalnız ve biraz üzücü bir çocukluk geçirmemdir. Belki ben de o olaylardan etkilenip böyle biri olmuşumdur. Tekin 4 Belki ilginç gelecek ama sanırım bu filmin müziği benim en çok sevdiğim film müziği. Müziğin evrensel bir dili olduğunu anlatıyor kesinlikle. Hiç sözü olmamasına rağmen her dinlediğimde bin bir duygu hissettiriyor bana. Kesinlikle sabah kalkıp dinlenildiğinde gününüzün güzel geçmesini sağlayacak bir şarkı. Bu filmi izledikten sonra hayata aynı bakış açısıyla aynı şekilde bakamayacağınıza eminim. Çevremizdeki şeyleri fark etmemizi sağlıyor kesinlikle. En son size filmden birkaç öğütle yazımı noktalıyorum.  Belki sadece diğerlerinden farklıdır.  Parmak göğü gösterirken yalnızca aptallar parmağa bakar.  Kemiklerin camdan değil ama hayat seni de kırabilir.  Işıklandırmana dikkat et. Işığın üzerinde her zaman karanlık vardır, her zaman.  Hayat asla sahnelenemeyecek bir oyunun sonsuz tekrarından ibarettir.