At Deniz'e Gitsin

İyilik yap denize at demiş atalarımız. Neden böyle bir söz söyleme gereğini duymuşlardır hiç düşündünüz mü? Bu hayatta kötülük yapmak çok kolaydır. Bazen birinin yemeğini çalarak, bazen yapılması gereken bir aramayı yapmayarak veya bir zarar vererek kötülük yapılabilir. Türlü türlü örnekler verilebilir bu konu hakkında. Kötülük yapan kötü insan değildir elbette, bunu da unutmamak gerekiyor. Kolay diyorum, çünkü kötülük yapmak için bir takım kişisel özelliklerinizin bulunması gerekmez veya içinizden gelmek zorunda değildir o kötülük eylemi. Önemli olan o anda yapmış olmanızdır. İyilik yapmak ise zor şeydir. Emek ister, çaba ister, yürek ister... İster de ister yani. İyilik yapıyorsanız, siz iyi insansınızdır. En önemli fark da budur. Çünkü özünde iyilik barındırmayan, ruhunda şefkate haiz olmayan kimse iyilik yapamaz. İşte bu yüzden zordur iyilik yapmak. Birçok kişi iyilik yaparken çekinir, isteksiz olur hatta. Kötülükte ise o anda bir hışımla yaparsınız, geçer gider. Siz okurlarda yeterince ilgi uyandırabildiysem, şimdi bu konuyu daha derinden incelemenin vakti gelmiştir. İyilik yapmak zordur evet, ancak bazı iyilikler vardır ki karşı taraf onun altında ezilir. Elbet başınıza gelmiştir; bir arkadaşınızın yaptığı davranış karşısında çok mahcup olmuşsunuzdur. İşte o mahcupluk hissi, aslında yapılan iyiliğin altında ezilmenin hayata yansıma biçimidir. Yanlış anlaşılmasın, böyle bir ezilme hissini yaşamak asla değer yargılarına ters değildir. Hatta öyle güzeldir ki, hayatınızda size bunu yaşatacak kadar şefkatli ve iyiliksever bir insanın var olduğunu anlarsınız. Burada önemli olan bizlere bu tarz duygular yaşatacak insanların sayısının çok az olmasıdır. İşte o insanlardan birisi de bir zamanlar Türkiye tarihinin sayfalarında isminden sıkça bahsedilen Deniz Gezmiş'tir. Her ne kadar adı daha çok siyasi olaylar ile anılsa da, Can Dündar'ın kaleme aldığı Abim Deniz adlı eserde Deniz Gezmiş'in yaptığı iyilik dolu hareketlere tanık oluyoruz. Kitabı okumaya başladığım anda aklıma iyilik yapmanın aslında ne kadar yürek isteyen bir iş olduğu düşüncesi yerleşti. Bu yüzden diyorum ya kötülük yürek istemez, yapması kolaydır sonrası acı verir. İyilik ise öyle değildir. İyi bir insansanız, iyilik saçıyorsanız çevrenizdekilere, bu dünyadan göçtüğünüzde bile adınız sizin davranışlarınızla yaşamaya devam edecektir. Kitabın 61. sayfasında bahsedildiği gibi bir insanın ağzından "Ben, senin oğlunun sayesinde temize çıktım, hakkını ödeyemem" cümlesini duymak kadar gurur verici bir şey olamaz herhalde. İyilik yapması bu kadar zordur işte, Deniz gibi yüreği ile hocasını korumak pahasına kendini ortaya atanlar bunu başarabilir ancak. Çünkü yürekten, kalpten gelmiyorsa, asla gelmeyecektir o iyilik treni. "Yürek" unsuru üzerinde bu kadar durmuşken onun üzerine konuşmamak olmaz. Yürekli olmaktan kasıt sadece cesaret anlamında değil, bilgelik, şeref sahibi olmak ve en önemlisi de içinden gelerek yapmak anlamındadır. Hayatımızda binlerce insan var. Bu insanların kimisiyle amaçlarımız doğrultusunda yolumuz kesişmişken kimisiyle ise tesadüfler üzerine bir araya gelmişizdir. İşte amaçlarımızın kesiştiği yerde birçok kişi bu amaçların gerektirdiği, şekilde "iyilik" adı altında bir takım davranışlar gerçekleştirebilmektedirler. Ancak bunlar "yürekten" gelen iyilikler değillerdir. Çünkü sadece bir çıkar amacı güdülerek yapılmışlardır. Yani bizlere "hakkını ödeyemem" cümlesini kurdurtamazlar. Kötülük için bu ayrımları yapmamıza hiçbir zaman gerek yoktur. Nitekim kötülükler çıkarlar amacıyla yapılmaz. Ancak çıkarları zedelemek amacıyla yapılabilirler. Anlayacağınız üzere sahte kötülük yoksa bile, sahte iyilik mevcuttur hayatlarımızda. Deniz Gezmiş'i de diğerlerinden ayıran hiçbir çıkarı olmaksızın etrafındakilere iyilikler yapmasıdır. Yazımın başındaki sorumun cevabına gelirsek; kötülük yapması kolaydır, herkes bir anlığına kötü olabilir. Kalp kırabilir, karşınızdakileri incitebilirsiniz. İyilik yapması ise zordur. Yürek ister, gurur ister. Her şeyden önce insanın özünde iyilik ister. Yaptığınız ve yapacağınız tüm kötülükler hatırlanacaktır ve elbet bir gün size geri dönecektir. İyilikler ise her zaman size geri dönemeyebilir veya hatırlanmayabilir. Ancak ruhunuzun derinliklerinde kendinize kattığınız o engin mutluluk ve huzur ilelebet sizinle olacaktır. Bu yüzden iyilik yapsanız bile atın denize gitsin, hatırlanacağı varsa hatırlanır zaten. Kim bilir belki o denizden bir başka Deniz'in iyiliklerine yelken açar bir okyanus olur bir gün. Herkesin iyilik ve şefkat dolu olmasını umduğum bir dünyayı hayal ederek, iyilikle kalın...