HAYALDİR RÜYANIN BEYNİ

Bir dünya düşünün; siz tasarlamışsınız, istediğiniz her şey var, içindeki insanları bile siz belirliyorsunuz. Binalar, arabalar, çiçekler hatta dünyanın şekli... Hepsi istediğiniz gibi. Hemen bana, "Olur mu öyle şey? Dalga geçme bizimle." demeyin. Bir düşünün; bütün bu şeyler nerede gerçek olabilir? Rüya görmeyi sevenleriniz hemen, "Tabi ki rüyamda", dedi bile. Ya da "Bunu, anca rüyanda görürsün"cüler hemen cevaplarını verdiler. Evet, izlediğim "Inception" adlı film de temel olarak tam da bunu konuyu ele almış, bana göre mükemmel bir film. Filmi izlerken ilk başta bunların gerçek olamayacağına emindim, sonuçta rüyayı kontrol etmek demek herkesin hayallerinde olan bir şeydi. Sonra filmi durdurup biraz araştırma yaptım ve gerçekte de böyle bir şeyin var olduğunu öğrenince çok şaşırdım. İnsanlar bunun için önce kendilerine bir maskot belirleyip onu her gördüklerinde kendilerine, "Ben şu an rüyada mıyım?" diye soruyorlarmış. Mesela kol saatiniz, kol saatinize her baktığınızda, "Ben rüyada mıyım?" diye soruyorsunuz kendinize, sonra eğer rüya görüyorken de bir yerde kol saati görürseniz beyniniz bilinçaltınızdan dolayı "Ben rüyada mıyım?" diye otomatik olarak soruyor ve rüyadayken rüyada olduğunuzu fark ediyorsunuz. Gerisi size ve hayallerinize kalmış; ister uçun, ister ışınlanın. Bu başlığı biraz da bu yüzden, hayallerimizle rüyalarımızı kontrol edebileceğimizden dolayı koydum sanırım. Ben kontrol etmeyi denedim, oluyor. Fakat ne yalan söyleyeyim normalde hayal gücüme güvenirim ama başkalarının rüyalarına girip onlardan bilgi çalmak aklımın ucundan bile geçmemişti. Bana göre filmi süper yapan biraz da bu tahmin edilemezlik olmuş. Çünkü tam diyorsun ki, bu alem gerçek, artık rüyadan çıktılar, rüya içinde rüya çıkıyor. Hele o rüya aleminde geçen birkaç saatin, gerçek hayatta uyurken geçirdiğimiz dakikalara denk gelmesi bana biraz da "Intersteller" filminde geçen Einstein'ın görelilik teorisini hatırlattı. Orada uzayda geçirilen dakikalar dünyadaki yıllara eş değerdi. Şimdi biraz saçma gelebilir size ama hadi bu ikisini bağdaştıralım. Dünya hayatına karşılık rüya hayatını; uzay hayatına karşılık da filmdeki uyku durumunu koyalım. Yani sanki dünyada yaşarken bir rüyadayız ve aslında içinde yaşadığımız zaman kavramı garip bir şekilde göreceli. Hadi biraz daha derine inelim; inançlı olan insanlar kabir denen şeye inanır ve gerçek olduğunu bilir. Peki, mesela ölen insanlar kıyamet kopana kadar kabirde beklerken sıkılmıyorlar mı? Ben zamanın görecelilik kavramını araştırırken buna da denk geldim ve edindiğim bilgilere göre ölen insanların zaman kavramıyla bizim zaman kavramımız da farklı. Belki onlara göre şu an kıyamet koptu... İş zamanın göreceliği olunca tabi ister istemez karmaşık bir hal alıyor ama merak etmeyin ben sizin kafanızı daha fazla karıştırmadan konumuza döneceğim. Filmde beni derinden etkileyen bir diğer olay da ana karakterin karısı kendisini rüyada sandığı için ve bunu da kocasına kanıtlamak için kendisini camdan aşağı atıp intihar etmesi oldu. Bu olay Inception'ı araştırdıktan sonra mantıklı gelmeye başladı, çünkü insan belli bir yerden sonra rüyayla gerçeği ayırt edemiyor. Ayrıca sürekli uyumak istiyor, bu da çeşitli ruhsal bozukluklara sebep oluyor. Bana kalırsa onlar da haklı, siz de kendinizin oluşturduğu bir dünyada yaşasaydınız ve istediklerinizi, aklınıza gelen her şeyi yapabiliyor olsaydınız siz de o hayal dünyasından çıkmak istemezdiniz. Ben bu filmi izledikten sonra bu olayı denemeye karar verdim ve kendime telefonumu maskot olarak belirledim. Telefonumu her gördüğümde, "Ben rüyada mıyım?" diye sordum kendime. Bir gün geçti iki gün geçti rüyamda bir türlü telefonumu göremedim. Sonra yaklaşık bir ay sonra rüya görürken rüyada olduğumu anladım ama işte tam emin olamadığımdan dolayı o riski alıp uçurumdan atamadım kendimi. Ardından da bu ruhsal olayları okuyup bıraktım. Neyse yeniden filme dönelim; bence filmin en can alıcı sahnesi son sahneydi, çünkü tam her şey rayına oturdu, adam çocuklarına kavuştu, mutlu son diyorsunuz ki adamın maskotu olan topaç, adam onu kontrol etmekten vazgeçip gittiğinde dönmeye devam ediyor... Yani aslında her şey bir rüyaymış. KEMAL KESKİN