Umut İyi Bir Şeydir

Stephen King'in bir romanından uyarlanan 1994 yapımı film, Frank Darabont tarafından yazılmış ve yönetilmiştir. Başrollerini Tim Robbins ve Morgan Freeman gibi usta isimler üstlenmiştir. İzleyenlerin çoğu tarafından tüm zamanların en iyi filmi olarak kabul edilir. Karısını öldürmekle suçlanan Tim Robbins'in canlandırdığı Andy Dufresne karakteri, Shawshank hapishanesine gönderilir. Cinayetten tecavüze her türlü pisliğin olduğu bu yerde Andy, büyük bir yaşam mücadelesi içine girer. Hapishanede sıkı dost olduğu Morgan Freeman'ın canlandırdığı Red karakteri, ona hapishane yaşamına nasıl ayak uyduracağına dair deneyimlerini aktarır. Ama hapishane hayatının zorluklarından kaçmak, tüm mahkumlar gibi Andy için de mümkün olmayacaktır. Yıllar sonra, Shawshank'a gelen Tom adlı bir mahkum, Andy'nin suçunun olmadığını bilir ve her şeyi Andy'e anlatır. Fakat, Müdür Norton onu öldürtür, çünkü eski bir bankacı olan Andy, onun kara işlerinin muhasebesini tutmaktadır ve haliyle Norton kendi çarkına çomak sokulmasını istemez. Tüm bu olanlardan sonra beyninden vurulmuşa dönen Andy bir gün hücresinde bulunamaz. Hiç kimse nerde olduğunu bilmiyordur. Hücresi aranırken duvardaki poster yırtılır ve Andy'nin yirmi yıl boyunca küçük el aletiyle kerpiç duvarda tünel kazdığı ortaya çıkar. Kaçmadan önce Red'e bıraktığı mektuplarda, on yılda bir tekrarlanan ıslah edilme testini geçmesini ister ve Red sözünü tutar. Peki bu Esaretin Bedeli'ni tüm zamanların en iyi filmi yapan nedir? Muazzam senaryosu, usta oyuncu kadrosu ve harika film müzikleri mi? Hayır, değil. Bu yönlerden daha iyi filmler kesinlikle var. O zaman nedir onu çekici kılan şey? ''Umut''. Korkularımız, şüphelerimiz zihin denilen hapishanede bizi tutsak eder, ama umut bizi özgür kılar, hayatımıza anlam katar. Filmde umutsuzluğun simgesi Red karakteridir, onun umudu ise Andy'dir. Red, umudun bu hapishanede sadece bir hayal ürünü olduğunu ve insanı çılgına çevireceğine inanır. Ama Andy, umudu asla yitirmemek için gerekli çalışmaları yapar ve sabırlı kalınırsa; hayallere, hedeflere ulaşabileceğine inanır ve o da yirmi yılın sonunda azminin ve çalışmalarının meyvelerini yer. Ya umudumuzu kaybedersek o zaman ne olur? Sonumuz Brooks gibi olur. Brooks, elli yılını hapishanede geçiren bir mahkumdur. O, hücre hayatını o kadar benimsemiştir ki dışarıdaki yaşamdan korkar hale gelerek umudunu burada yitirmiştir, artık hapishane onun evim dediği bir yer olmuştur. Yani, umudumuzu kaybedersek, hiçlikte ve içimizdeki boşluktakayboluruz. Ne şartlar altında olursa olsun umudun asla kaybedilmesinin önemi vurgulanmıştır bu filmde, yoksa hayallerimiz sadece kendimizi avuttuğumuz kuruntular olarak kalır. Önceden belirttiğim gibi bu film dünya çapında bir yazar olan Stephen King'in romanından uyarlanmış. Senaryoda onun da katkısının olması, filmin özgünlüğüne katkı sağladığı bir gerçek. Uzun bir film olmasına rağmen, iki saatten fazla, filmi hiç sıkılmadan izledim, çünkü duygusal olarak çok yoğun. Kurgu, insanı filmin içine çekiyor, kendinden bazı parçalar buluyor, yani filmi yaşıyor. Andy, karakterinin pozitif bakış açısı ve azmi izleyiciye örnek oluyor, izleyiciyi aydınlatıyor ve sabrın nelere kadir olduğunu gösteriyor. Filmin; senaryo ve çekim hataları gibi yanlışlarını dile getirmek oldukça çok zor; çünkü duygusal yoğunluğu beni o kadar etkiledi ki eksikleri varsa da dikkatimi çekmiyor. İzleyen herkesin benim gibi düşündüğünü biliyorum, yoksa şu ana kadar yapılmış en iyi film olarak kabul edilmezdi. Sonuç olarak; yıllar geçse de ilk sıralardaki yerini kaybedecek bir film değil. Azimle, sabırla, umutla insanın nelere göğüs gerebileceği o kadar samimi ve güzel anlatılmış ki... Umudunuzu kaybetmeyin. ''Unutma Red, umut iyi bir şeydir. Belki de en iyisi ve iyi şeyler asla ölmez''