Bir Düşün Peşinde

Herkes kendi hazinesine ulaşmak ister ve elinden geleni yapar ama bazen ona ulaşmak o kadar kolay değildir. İnsanlar karşılarına çıkan bu zorluklara karşısında dimdik durabilmelidir. Çünkü bu zorluklar aslında tamamen hazinemizin birer parçasıdır. Her bir zorluk aslında sadece bizim cesaretimizi sınar ve bize çok büyük tecrübeler kazandırır. Ya da bu yolda başımıza gelen her şey aslında bizim hazinemizin bir parçası ve en önemli parçalarından biridir. Çoğu zaman biz farkında olmasak da birçok şeyi tecrübe ederiz ve aslında hazinemize ulaşmak için gerekli olanda bu tecrübeleri nasıl kullandığımızdır. " 'Sözcüklerin ötesinde bir dil var.' diye düşündü. 'Daha önce koyunlarla böyle bir deneyimim olmuştu, şimdide aynı şeyi insanlarla yapıyorum.' " (Simyacı, Paulo Coelho sayfa 55 ) Bu cesareti gösterebilen ve kendi hazinesi için yola koyulan her insanın başına beklenmedik olaylar gelebilir. Bu olaylar bizim hazinemizi ne kadar çok bulmak istediğimizi sınarlar ve bazı durumlarda hazineden uzaklaşıyor gibi görünsek de her zaman bu beklenmedik olaylar bizim hazinemizin sahip olduğumuz kısmı olur. Genellikle insanlar bu sahip oldukları kısmı görmezler ve ulaşamadıkları şeyler için yakınırlar ve daha da uzaklaşırlar. Fark edilmesi zor olsa da bunlar hazinemizin bir parçasıdır. "İki ay daha geçti. Sergi tablası billuriye dükkanına daha çok müşteri çekti. Delikanlı altı ay daha böyle çalışırsa İspanya'ya dönüp altmış koyun alabileceğini hesapladı. Hatta fazladan bir altmış koyun daha alabilecekti. Bir yıldan kısa süre içerisinde, sürüsünü ikiye katlamış ve Araplarla pazarlık edebilecek duruma gelmiş olacaktı, çünkü bu tuhaf dili öğrenmeyi başarmıştı. " (Simyacı, Paulo Coelho sayfa 67) " Belki de bu ilginç ülkeye gelip bir hırsıza rastlamak ve bir kuruş harcamadan sürüsünü ikiye katlamaktı onun hazinesi. " (Simyacı, Paulo Coelho sayfa 67) Kazandığımız çoğu tecrübe hazinemizden daha değerlidir. Çünkü biz farkında olmasak da bize, birçok zorluğa karşı koyma gücü ve becerisini kazandırır. Bu güç ve beceri sayesinde önümüzdeki yol uzamış olsa dahi yolculuğumuz daha rahat geçecektir. Bu belirsiz zorlukların her biri hazineyi değerli kılan ve yüreğimizi canlı tutan en önemli etkendir. Tıpkı insanların ulaşmalarının zor olduğu şeyler için çaba göstermesi ve kolayca elde edebilecekleri içinse hiçbir çaba göstermemesi gibi. Yüreğimiz canlı olduğu sürece kendimizi mutlu hissederiz ve hazinemiz uzaklaşsa dahi bunun için üzülmez ve sabırla mutlu bir şekilde hazinemizin peşinden koşmaya devam edebiliriz. Bu da bizi bir adım daha hazinemize yakınlaştıracaktır. " Endülüs ovalarıyla arasında vapurla iki saatlik bir mesafe vardı ancak, ama kendisiyle Piramitler arasında bir çöl vardı. Delikanlı durumu bir başka açıdan da görebileceğini düşündü: Aslında şimdi hazinesine iki saat daha az uzaklıktaydı. Bu iki saatlik menzile varmak için aşağı-yukarı bir yıl harcamış olsa bile. " (Simyacı, Paulo Coelho sayfa 75) Bu yolda karşılaştığımız sadece zorluklar değildir öğretici olan karşılaştığımız insanlar iyi veya kötü, gittiğimiz mekanlar, etrafımızı yorumlamamız gibi şeyler de bize en az zorluklar kadar bir şeyler öğretir. Aynı yolu farklı sebeplerle giden insanların birbirine öğrettikleri, çay içtiğimiz bir kahvehanenin insanlar hakkında öğrettikleri ve etrafımızdaki her türlü canlı ve cansız nesnelerden öğreneceklerimizde bizim için önemli bir hazinedir. Tüm bu küçük detayları umursamayan ve sadece hazineye ulaşmak için çabalayan insanlar yavaş yavaş yüreğini ölüme terk eder. Yaşadıkları onca güzel tecrübeyi hiçe sayıp kendilerini mutsuzluğa terk ederler. Hazinelerine ulaşamadıkları gibi mutluluklarını da kaybedip sıradan insanlara dönüşürler. " Evrenin ruhu, bir düşü gerçekleştirmeden önce yol boyunca öğrenilen her şeye değer biçer. Bize karşı kötü duygular beslediği için böyle davranmamaktadır: Düşümüzü gerçekleştirmemizin yanı sıra, ona doğru ilerlerken aldığımız dersleri de iyice öğrenmemizi istemektedir. Ama insanların çoğunluğu işte bu anda vazgeçerler. Çölün dilinde biz bu durumu şöyle tanımlamaktayız: Vaha'nın palmiyeleri ufukta görünmüşken susuzluktan ölmek. Araştırma her zaman acemi talihi ile başlar. Ve her zaman Fatihin Sınavı ile sona erer. " (Simyacı, Paulo Coelho sayfa 136) Herkesin ulaşması gereken bir hazinesi vardır. Bu hazineye ulaşmak için geçmemiz gerekende bir yol vardır. Aslında bu yol hayatımızın ta kendisidir çoğu zaman farkına varmadan hazinemize doğru yol alırız. Ama bazı anlarda hazinemizin gerçek olup olamayacağını hatta gerçekten onu isteyip istemediğimizi bile bilemeyiz. Bu gibi durumlarda bize yardımcı olan etrafımızdaki işaretlere çok dikkat etmeliyiz çünkü kaybolduğumuzda bize yolumuzu gösterecek ve tekrarda yolumuza devam etmemizi sağlayacak olan bu işaretlerdir. Kimi zaman çok belirgin olsa da kimi zamanda fark etmek için çaba sarf etmek gerekir. Kısaca toplamak gerekirse herkes bir yolda yürümek için yaşıyor ama çoğu bu yolu kaybedip sıradan insana dönüşüyor. Çok azı da yeterli çabayı gösterip bu yolda yürümeyi başarıyor. Hazinesine ulaşanlar hem hazinesine ulaştıkları hem de yol boyunca kazandıkları hazine onlar için yüreklerinin mutluluğu temsil eder. Asıl önemli olansa ne olursa olsun bu yolda yürümenin en önemli nedeni yol boyunca kazanacağın hazinedir. Bu hazine asıl mutluluğu içinde barındırır ve sonuna varamasak da çabalamanın verdiği mutluluk asıl hazinemizdir. Caner TOKMAN 21300684