GÖZÜMÜZÜN ÖNÜNDEKİ ÇARESİZLİK

Dünya, birbirinden çoğunlukla habersiz dolaşan sayısız canlının yaşadığı, kimi zaman cennet kimi zaman cehennem olan, uzayın kargaşası içinde güneşle birlikte sürüklenen bir kaya parçası. O kadar küçük ve uzak ki uzaylıların var olsalar bile muhtemelen bizlerle ilgilenmeyeceği hakkında teorilere sahip bu ufak gezegende, her canlının özellikle insanların yaşadıkları sorunlar bütün evreni ilgilendirircesine büyük ve önemli, fakat otizm bunlardan bir tanesi değil. Bilenin ya da yıllar önce kabul edilenin aksine otizm çok yaygın ve tehlikeli bir hastalık olma yolunda emin adımlarla ilerliyor zira durum böyle olmasa seksenli yıllarda beş bin de bir olan bu nadir hastalık günümüzden 68 çocuktan birinde görülmezdi. Otuz yıldan biraz fazla sürede neredeyse 4 kuşak da bu hastalık Amerika'da beş yüz bin bin çocuğun, ailelerinin ve çevresinin hayatını olumsuz yönde etkiliyor bu durumda olan ailelerden öne çıkan bir örnek ise Leeann Whiffen çünkü, Whiffen bu bilinmeyen hastalıkla 2 yaşında ki oğlu ile tanışıyor ve ona söylenenlerin aksine otizmin aslında tedavi edilebilir olduğunu keşfediyor ve oğlunu sağlığına kavuşturuyor. Kitabı Otizme Elveda ile kendisi gibi birçok çaresiz aile ve çocuğa umut ışığı oluyor. Bu tür mutlu hikayeler bir umut kapısını aralasa da otizmin ileriki yıllarda çok büyük bir sorun oluşturacağı gerçeğini de değiştirmiyor. Peki, nedir otizm, nasıl savaşılır, nasıl anlaşılır? Otizm çevre faktörlerinin büyük rol oynadığı metobolik bir hastalıktır. Metabolizma da meydana gelen düzensizlikler beyni olumsuz yönde etkiler ve beyinde hem sosyal olarak hem de düşünce mantığı anlamında bozar. Bu hastalık bireyi toplumdan uzaklaştırır daha ağır senaryolarda kopartır. Otizm de erken teşhis ve bilinçli yapılan tedavi anahtar 2 faktördür. Erken teşhis çok önemlidir zira geç fark edilen otizm hastalarının iyileşmeleri erken teşhise göre kat kat zordur. Bu şanssız hastaların bazılarının tedavisi ise imkansız hale gelmiştir. İkinci faktör olan bilinçli tedavi teşhis den daha önemlidir çünkü bilinçsiz tedavi ile hastalar iyileşmektense, tedaviye başladıkları güne nazaran daha da kötü olabiliyorlar. Bilinçli tedavi sadece doğru ilaçların kullanıldığı normal bir hastalık gibi geçmez. Tedavi sırasında hastanın yakınları ve çevresi büyük bir önem taşır ve büyük bir ölçüde etkilenir. Hastanın ailesi en fazla psikolojik baskıyı üstlenir. Bu süreçte aileler parçalanabilir, intiharlar gerçekleşebilir ve bunun gibi birçok felaket olabilir. Çocuğunun otizm hastalığına yakalandığını öğrenen aileler sürece kendilerini vermezlerse evlatlarını kaybedebilirler. Çin'de geçen bir senelik yolcuğumda denk geldiğim o yemyeşil dağların arasında konumlandırılmış, Çin imparatorluk mimarisine sahip, özverili eğitmenle donatılmış bir, otizmli çocuklara yardım merkezine denk geldim. Bu merkezde insanlar otizmli çocuklarla bir araya geliyor ve onları daha yakından tanıma şansı buluyor. Bu egzersiz aynı zamanda çocukların tedavisinin bir parçası. Oradaki ziyaretimin başlarında fark etmediğim fakat geçen saatler sonrasında gözüme çarpan detaylar bana ileriki zamanlarda otizmli bir bireyi ayırt etmemde yardımcı oldular. Bu çaresiz görünen hastalığa tutulmuş genç bireyler sizinle hiçbir zaman direk olarak göz teması kurmuyorlar. Bizlerin algıladığı dünyaya bambaşka bakıyorlar bu sebepten ötürü bize ilginç gelen göz hareketlenmeleri ile delici bakışlara sahip oluyorlar. Aynı zamanda güvenmediği ya da daha önce hiç duymadıkları kişilerin seslerine tepki vermiyorlar. Özellikle kaslarını kullanma bakımından kendilerine özel farklılıkları var. Otizm gelecek yıllarda bütün dünyayı tehdit eden önemli bir hastalık olacak fakat umarım ki Leeann gibi anneler/yazarlar sayesinde umudun yolu açılacak ve insan oğlu bu bilinmeyen sinsi hastalıktan kurtulacak.