M

ayıs, 2013'ten beri raflarda gördüğümüz ve Dan Brown'un Robert Langdon'ı baş karakter olarak kaleme aldığı 4. kitabı Cehennem, okuyucu kitlesinden aldığı olumlu eleştiriler ve satış rekorları ile yazarının yüzünü kara çıkartmadı. Karamsar ve belki biraz da ürkütücü bir isme sahip roman, sanılanın aksine bir korku romanı değil Dante'nin yine aynı adlıeseri Cehennemile olanbağlantısınedeniyle buismesahip. Dan Brown'un okurları bilir; Brown kitaplarında okuyucuyu bir dizi zincirleme olayın içerisine sürerek heyecan ve merakı yüksek tutmayı başarbilen nadir yazarlardan birisidir. Cehennem'de de durum aynı... Kitap her zamanki gibi büyük bir gizemi çözmek için küçük parçaları birleştirmeye çalışan ve aynı zamanda bunu kendini öldürmek isteyen adamlardan kaçarken gerçekleştiren Langdon'ın yaşadığı olayları anlatıyor. Her kitapta olduğu gibi Langdon bu kitapta da yalnız değil. Kitabın başında tanıştığı ve ilerleyen zamanda arkadaş olduğuyol arkadaşıSiena, Langdon'a bumecarasında eşlik edenisim. Kitap gerçekten akıcı, bir an bile sıkmıyor okuyucuyu. Fakat bu kitabı bu denli iyi yapan bir özelliği var ki Brown'un neredeyse her romanında aynı özelliği görebiliyoruz. Ben kitabın bu kısımlarına kırılma noktaları olarak bakıyorum. Yani kitap normal bir seyir halinde ilerlerken, aniden olay akışında değişiklikler oluyor. Öyle ki kendinizi bir an için durdurmak istiyorsunuz ama kitabı bırakmak elinizde değil. Herkes için farklı bu kırılma noktaları tabii ki ama herkes kendiyle özleşleştirdiği bir parça buluyor kitapta. Bu kırılma noktalarına örnek vermek istersek, farklınoktalarlakarşılaşabiliriz ama Cehennem'de herkes için ortak olabilecek bir yer önplana çıkarılmış. Kitabın odaklandığı konu, insan biraz üzerinde düşünürse gerçekten mantıklı. Giderek çoğalan dünya nüfüsunun gelecek jenerasyon için bir risk oluşturması fikri zaten çeşitli alanlarda bir tartışma konusu. Aslında iki gibi görünen tarafın dallandığını ve sadece karşıt taraflar olmadığını okumaya devam ettikçe anlıyoruz. Genel olay örgüsü ise bu nüfus artışına bir dur demek için insanlığın nüfusunu küçültecek bir virüs hazırlayan ve bunu yaymayı amaçlayan bilim insanlarını durdurmayı deneyen Langdon'un etrafında geçiyor. Kitap boyu süren kovalamacanın ardından virüs İstanbul Yere Batan Sarnıcı'ndan dünyaya yayılıyor. Okuyucuyu asıl şaşırtan ise, özellikle beni, kitabın başından sonuna kadar yaratılan bir sezginin aslında bir yanılgı olması. Okuyucuya virüsün öldürücü bir virüs olma ihtimalini Langdon'ındüşünceleriyle aşılayanBrown, kitabın sonundabizlereöyle birbilgi veriyor ki: Sienna açıklama sırasında Sinskey'nin ölçülü ama anlaşılır duygu değişimlerini izlemişti. İlkönce, Zobrist'in gerçekten de havadan bulaşan birvektör virüsü yaratmış olduğu gerçeğini sersemlemiş bir ifadeyle kabullenmişti. Sonra, virüsün insanları öldürmek için yaratılmadığını öğrendiğinde yüzünde bir umut ifadesi belirmişti. Sonra... gerçeği kavrayıp dünya nüfusunun büyük çoğunluğunun kısır kalacağının farkına varırken dehşete kapılmıştı. (Brown 523) Dan Brown'un usta kaleminden çıkmış bu kitabı da diğer kitapları gibi heyecan ve aksiyon dolu. Fakat bir genetikçiolarak beni gerçekten etkileyen kısım virüsüninsanları öldürendeğil kısır yapan bir mikroorganizma olduğunu öğrendiğim bölümdü. Bölümün neden bu kadar etkileyici olduğu ise belki degerçek bir problemiele almasıdır. Günümüzdünyasının belki de en önemli problemlerinden biri olan nüfus artışı, malesef üzerine düşünülmeyen ve çözüm üretilmeyen bir alan. Fakat bu sorunun ileride yol açabileceği etkileri düşününce korkunç bir senaryo çıkıyor ortaya. Brown, bu ilgisizliğe dikkat çekercesine bir eser çıkarmış ortaya. Ayrıca bunu insanlığı yok edecek bir alternatifle değil kısırlaştırıcı bir etkiyle örneklemiş. Kitaptaki ideolojiye göre sadece genetik olarak güçlü sayılabilecek bireyler virüsten etkilenmeyeceklerdi. Yani güçsüz bireyler soy olarak elenecek, geriye sadece güçlü genetik yapıya sahip bireyler ve onların soyları kalacaktı. Buda bizi transhümanizm'in kapısına çıkarıyor. Kim bilir belki de insanoğlu için eniyi çözüm yolubudur...