Ufuk Karataş

"Bir zamanlar Şeftali ve Kayısı isminde iki kız kardeş varmış. Bu kızlar, yaşadıkları balıkçı köyünün en güzel kızlarıymış. Başka köylerden onlarca erkek, bu kızlara layık olduklarını göstermek için bu küçük balıkçı köyüne akın ederlermiş. Tabii ki bu kızların insan çekme kabiliyetini görmüş olan şehrin abisi Ayva Ağa, bu turistik avantajı elinde tutmakta ısrarcıymış. Bir gün bu iki kızın ebeveynleri olan Bay Armut ve Bayan Kiraz'ı evine çağırmış. Ayva Ağa demiş ki: - Açık konuşayım, izninizle. Kızlarınız bu köyün gelirinin yarısından fazlasını karşılamakta. Bu yüzden evlenecekleri kişiyi seçerken çok dikkatli olmamız gerekiyor. Evlenmeleri gerekiyor, insanların kızlarda bilinmeyen bir iticilik olduğunu düşünmelerini istemeyiz. Bu kişiler güç sahibi de olmalı, yakışıklı da. Ancak çok fazla da değil. Müstakbel damatlarımızdan güçlü insanlar güçleriyle övünmek, yakışıklı insanlar ise güzellikleriyle övünmek için köyümüze gelecekler. Beraberlerinde ise başka insanlar. Bu insanlar tam da bizim aradığımız şey. Refah düzeyimizi yükseltmek için birebir. Bu sözlerin karşısında öfkeden kıpkırmızıya dönmüş Bayan Kiraz: - Ne cüretle benim kızlarımın evliliklerine koca burnunuzu sokarsın, ey Ayva Ağa! Benim kızlarım istedikleri kişiler ile evlenecekler tabii ki. Bu tür meselelere karışma hakkın yok. - Bayan Kiraz, açıkçası kızlarınızın evlendikleri kişiler hiç umrumda olmazdı, eğer bu köydeki insanların aç kalıp kalmamalarını etkileyecek olmasalardı. Erik amcanın kızı Çağla, başka bir köyü bırak dünyanın öbür ucundaki bir gavurla evlenmiş. Patlıcan mıydı neydi adı. Demek istediğim, gençlerin kiminle evlenip evlenmediği normalde ilgimi çekmez ama bu durum biraz daha önemli. Bu kelimeler Bay Armut'a ne kadar mantıklı gelseler de, Bayan Kiraz'ı sakinleştirmeye yetmemiş: - Köyün durumu umrumda değil. Kızlarıma karışmayacaksın. Ayva Ağa üstelemenin faydası olmayacağını anlayınca konuyu bırakmış. Çifti özür dileyerek uğurlamış. O günün akşamı Bayan Kiraz uyuduktan sonra Bay Armut, kızlarını uyandırarak kendisini ses çıkarmadan takip etmelerini söylemiş. İlkbaharda kahverengi bir meyve veren mehmet ağacının içine yaptıkları kulübeye gitmişler. Bay Armut etrafın sessizliğinden emin olduktan sonra kızlarına dönmüş ve demiş: - Kızlar, bugün burada söyleyeceklerimi başka kimseye - özellikle de annenize - bahsetmeyeceksiniz. Tamam mı? İki kız da kafalarını sallamış. Bay Armut, Ayva Ağa'nın söylediklerini tekrarlamış ve eklemiş: - Anneniz bu duruma tamamen karşı. Ben ise kararsız durumdayım. Tabii ki istediğiniz kişilerle evlenmenizi istiyorum ama köyün de yardıma ihtiyacı var. O yüzden bunları size anlatıyorum. Karar sizin. İstediğiniz ne ise saygı duyacağım. Annenizi ise bana bırakın. Bunları söyledikten sonra kulübeden çıkarak iki kızı baş başa bırakmış. İlk konuşan Şeftali olmuş: - Ne yapalım sence? - Bilmem ki. - Muz ne diyecek bu duruma sence? - Benim onun dışında biri ile evlenmeme izin vereceğini hiç sanmıyorum. - Dur bir dakika! Neden ikimizin de aynı yolu izlemesi gerekiyor ki? Birimiz köyün refahı uğruna kendini feda ederek evlenirken, birimiz aşk için evlenebilir! - Pek iyi bir çözüm olmadı sanki. Birimiz kurtulurken diğerimiz istemediği bir evlilik içinde olacak. - Evet, ama en azından ikimiz de sürekli köylüler veya senin sevgilin tarafından saldırıya uğramayacağız. - Kimin ne yapacağına nasıl karar vereceğiz? - Senin sevgilin var zaten. Git Muz ile evlen. Ayrıl bu köyden. Mutluluk içinde yaşayın, Kayısı ve Muz. Ben yalnızım. En azından birini bulmuş olurum. - Bunu yapar mısın benim için? - Tabii ki. Kardeşler ne güne. - Seni seviyorum, Şeftali. - Ben de seni seviyorum, Kayısı. Bu anlaşmadan sonra kızlar dediklerini gerçekleştirmeye koyulmuş. Şeftali babası ile birlikte Ayva Ağa'nın yanına giderken, Kayısı annesinin yanına gitmiş. Meseleler konuşulup, ayarlamalar halledilmiş. Ayva Ağa Kayısı için, Bayan Kiraz ise Şeftali için bir süre birbirleri ile didişmişler. Bu tartışmalar sonuç getirmeyince, ikisi de üstelemeyi bırakıp ellerindeki ile yetinmişler. Şeftali büyük şehirden gelen ve büyük ölçüdeki hazinesiyle köyün yanına devasa bir şato inşa eden Bay Balkabağı ile evlenmiş. Kayısı ise uzun süredir ilişkileri olan Muz ile evlenmiş. Şeftalinin sadece düğünü bile köyün hazinesini ikiye katlamaya yetmiş. Kayısı ile Muz ise yan köyün imamı Bay Hurma sayesinde sessizlik içerisinde evlenmişler. Yıllar boyunca kardeşlerin farklı yaşamları daha da farklılaşmış. Bay Balkabağı köye zenginlik getiriyor ama Şeftali kocasının köyü kazıklamasına izin vermiyormuş. Bu tür bir denge politikası ve akıllı yatırımlar sonucu bu çift köyün kahramanları haline gelmişler. Uzun bir süre kızıyla konuşmayan Bayan Kiraz bile ilk torunu kucağına verildiği zaman ağlayarak özür dilemekten kendini alıkoyamamış. Kayısı için ise olaylar çok farklı ilerlemiş. Muz, yıllar sonunda Kayısı'yla evlenerek istediğini elde edince hayatını iyileştirme hırsını kaybetmiş. Hırsı kaybolunca, karizması da ortadan kalkmış. Ayrılmayı hiçbir zaman akıllarından geçirmemişler - evlenmek için bu kadar uğraştılar ya. Evlilik uğraşını ön plana koyduklarından kendilerini başka çiftlerden öteye yerleştirmişler. Her çiftin sorumluluğu olan ilişkinin üzerine konuşmayı ve çalışmayı unutmuşlar. Dış faktörlerin sağladığı ateş kaybolunca, birbirlerine karşı soğumuşlar. Bu macera onları öyle bir sahte güvene sokmuş ki boşanıp bir daha denemeyi bile düşünmemişler." Aşk için evlilik modern dünyanın getirdiği bir inovasyondur. 19. yüzyıldan önce insanlar güç ve şöhret için evlenirlerdi. İnsanın aşk ihtiyacı, başkaları üzerindeki kudretini hissetme ihtiyacından daha önemsizdi. Günümüzde ise gücümüzü başka insanlar üzerinde değil, sevip evlendiğimiz insanlar üzerinde kullanmayı seçiyoruz. Seviye düşmüşüz gibi geldi. Tabii ben ne bileyim. Hiç evlenmedim ki...