Mucizeler Sahiline Yolculuk

Yıllar önce gittiğimizde beni delicesine büyüleyen bu doğaüstü güzellikteki mekan hafızamda birçok anıdan daha fazla yer kaplıyordu. Bu plajla ilgili aklımda kalan en önemli detay; sahilin bir kaplumbağa türü olan Caretta Caretta'ların yumurtlama bölgesi olmasıydı. Sahilin denizden uzak bölgelerinde, etrafında tellerle korunan bu yuvaların içindeki onlarca minik kaplumbağa adayının heyecanla denize ulaşma serüveni hep ilgimi çekmişti. Belki de bu yüzden çok severim o plajı. Anne kaplumbağalar genelde yavrularını denizden uzağa yumurtlar ki deniz yükseldiğinde veya başka deniz canlıları karaya çıktığında yavrulara zarar veremesin. Yavrular iki ila üç ayda yumurtadan çıkar ve denizin sesine yönelerek asıl yuvası olan maviliklere kavuşurlar. Bana hep çok büyüleyici gelmiştir bu olay. Geçtiğimiz yaz da zihnimdeki bu anının tazeliği ve bende yarattığı hevesle ailemi caretta caretta plajını bulmak üzere Antalya'ya sürükledim. Kemer'den arabayla yola çıktık. Kulağımda Coldplay müzikleri, ayaklarımda parmak arası terlikler, etrafımda yeşilin envai tonunda süzülen ağaçlarla anılarımdaki o güzel yere yolculuk yapıyordum. Tüm bu huzurun içinde anneme ne kadar kaldığını soruyorum o da bana gideceğimiz yeri tam olarak bilmediğini ama Olimpos'a yakın olabileceğini söyledi. Bu belirsizlik biraz kalbimi kırdı ama penceremi yalayıp geçen rüzgarın sert ama bir o kadar da naif nefesi biraz olsun içimi rahatlattı. Yeşillikler git gide azalıp yerini görkemli kayalıklara bırakırken yavaşa yavaş Olimpos'a geldiğimizi anladım. Burası adeta masallardan fırlamış mükemmellikte bir yerdi. Dağın içinde, ormanın arasından sahile doğru uzanan yol boyunca bungalov evlerin sıralandığı, gözlemecilerden çıkan o leziz kokunun insanı herhangi bir gözlemeciye tereddütsüz soktuğu, hediyelik eşya satan dükkanların önündeki standlarda duran sevimli buzdolabı magnetlerinin insanın neşesini yerine getirmesi... Burası adeta yeryüzüne taşınmış gizli bir cennet gibiydi. Sahile uzanan toprak yoldan ilerlerken kendimi huzurlu ve evimde gibi hissettim. Arabayı yaklaşık dört metrelik bir palmiye ağacının altına park edip sahile doğru yürümeye başladık. Önümüze müze girişindeki gişelere benzeyen gişeler çıktı. Önce şaşırdım çünkü sahile gitmek için para ödeyeceğimizi sanıyordum fakat meğer Antik Kente girmek için ödeniyormuş ücret. Ücreti ödeyip içeri girdiğimizde daha da büyülü bir atmosferle karşılaştık. Sahile giden yolu ikiye ayıran Akçay'ın eşliğinde sağ tarafta antik tiyatro ve eskiden Romalıların hükmünü sürdürdüğü bu antik şehir görenlerin aklını başından alır güzellikte idi. Varlığı M. Ö 168 yılına dayanan bu kent zamanında korsan saldırıları ve işgaller atlatmış. Tüm bu bilgileri öğrendikten sonra o topraklara basmak, tüylerimi diken diken etti. Sahile ulaşırken kulağıma ilişen kuş cıvıltıları, dalga sesleri ve turist fısıldıları daha da eşsiz kıldı bu kenti benim için. O an bu manzarayı, o an hissettiklerimi, o sesleri, o deniz kokusunu hapsetmek istedim gözlerime, beynime. Bozkırda doğup büyüyen bir insan için bu tür yerler hayaldir çünkü. Denizin sesine bile hasret kalmışızdır çünkü ve denize bir kere ulaştı mı bırakmak istemeyiz. Tüm bu düşünceler arasında ben de denize ulaşmıştım fark etmeden. Çayla denizin birleştiği bölüme yürüdüm sanki büyü etkisindeymiş gibi, durdum ve denizin sıcaklığıyla çayın soğukluğu bedenime işlerken manzaraya daldım. Önümde, Çıralı sahilinin ardında dalgalanan Akdeniz, sağımda yemyeşil ağaçlarla donatılmış dağlar, solumda sahilin devamı, arkamda ise Olimpos Antik Kenti. Birkaç dakika manzarayla hasret giderircesine yerimde durdum sanırım. Sonra bir anda aklıma, yola çıkarkenki asıl amacım geldi;kaplumbağalar. Babama sordum 'o' sahil nerede diye. Babam ellerini iki yana açıp, içinde bulunduğumuz sahili gösterdi ve o an dünyalar benim oldu. Caretta caretta sahilini bulmuştuk. Sahilin denizden uzak bölgelerine baktım ve aradığım kaplumbağa yuvalarını gördüm. Ayaklarım, altın renginde ve pamuk yumuşaklığındaki kumlarda yuvaya doğru süzüldü adeta. Yuvanın yanına oturdum. Anılarımdaki mucizevi sahili bulmanın gururu ve içinde bulunduğum cennetin kusursuzluğuyla derin bir nefes aldım. Hayat bu olmalıydı. MERVE PEKER