Farklıyım, Olmasam Çiçek Olur Muydum?

Benim için farklı. Benim için hep farklıydı. Kaybettiklerime öylesine inanamadım ki onların beni kaybetmiş olabileceğine yordum hep kayıplarımı. Bencil bir şekilde değil, yanlış anlamayın! Belki de gerçekten bulamamışlardı. Belki suç bende değildi. Neden bahsediyorum ben? Tabii ki suç bende değildi! Göremiyordum gerçeği, hiç göremedim. Kitaptan da bağımsızdı her şey. Ağabeyine Çiçek Taşıyan Kız gibi doğusu batısı yoktu bende kaybın. Bende sadece kaybedenin hangi taraf olduğu önemliydi. Egom görmeme izin vermedi belki de hatalı olduğumu. Hep böyle olmuyor muydu zaten tarihte? Hep böyle öğretmediler mi bize? Boşuna okumuş olamayız o kadar sayfayı. Yine kendime çevirdim tabii konuyu! Evet! Tahmin edebilirsiniz nasıl bir adam olduğumu... Her şey benimle ilgili. Kaybettiğimde başkalarının suçu. Başkalarıyla başarılı mı olduk? Benim sayemde. Başarısızlık? Tabii ki elimden geleni yaptım, diğerleri de benim kadar katkı verse kesin kazanırdık! Evet, körüm! Evet, engelliyorum gerçekleri görmemi bilerek. Bu da benim lanetim. İtiraz etmenin faydası yok. Ben suçluyum. Yanlış oldu, benim suçum yok ama ben kaybettim. Ne demiştim? Benim için hep farklıydı... Kayıpları farklı şekilde ele almak gerekiyor çoğu zaman. Eğer devamını getiremeyecekseniz kaybettiğinizle, ölüm gibi bir duvar varsa arada, kendinizi bulsanız da geri dönüş yolu bulamıyorsunuz. Bu yüzden ölüm içermeyen ayrılıklarla ilgili kitaplar daha sıcak geliyor bize. İkinci şansları hayal ediyoruz her anımızda. Devamı gelmeyecek gibi duruyor ama gelebilir. Barış Manço şarkıları gibi değil, daha karanlık tabii ki ama olsun! Gelebilir. Kurtarabilirsiniz ne zaman gerçekten isterseniz. Geri dönebilirsiniz bekleyenlerinize üzerinizde tahtalar ve toprak yoksa. Diğer türlüsüdür gerçek lanet. Yoksa binlerce kilometreyi aşıp neden barış elçiliği yapsın bir kardeş ağabeyine? Yoksa neden binlerce kelimelik şiirlerde aşkını anlatsın bayağılıktan korkan müzmin yalnızlar? Gerçek, ölüm hariç her şeyin geri döndürülebilir olduğudur. Ben hiç döndürmedim, yorgundum doğduğumdan beri. Yine de biliyorum, istenirse döndürülebilir. Kitapta bu kadar kesin mi kestiremedim ama istenirse, tabut hariç her yalnız kutunun bir çıkışı vardır. Kaybettiklerimizden bahsettikçe daha da gerilmemiz normal karşılanıyor hep anlattıklarımız tarafından. Oysa kimse sormuyor sebepleri. Sorsalar hüznümüze acımak yerine ikiyüzlülüğümüze hayret edecekler oysa. Hiçbir giden sebepsiz gitmedi. Hiçbir ölen sebepsiz ölmedi. Geriye dönüp baktığımızda göremediklerimiz hep geleceğimizin üstünü örttü buharlaşıp ağırlaşarak. Etki yaratmaya çalışmıyorum! Gerçekten hep aynı döngüyü yaşadık. Kaybetmeyi hak etmeyenlere kayıp yaşatsa inanan tek bir insan evladı kalmazdı Tanrılara. Hayal etmeye devam etmezdi kimse. Elimizde veri olmasa hiç umut etmeye cesaret edebilir miydik? Biliyoruz kazanmanın da bir ihtimal olduğunu. O yüzden ülkeler aşıyor kitap kahramanları. Sadece yanlışlarımızdan dolayı kaybettiğimizi kabullenmek istemiyoruz. Daha kötüsü olabilir mi? Ben düşünemiyorum. Ağabeyim ben daha emer bebekken gittiğinde anlamış gidenin de hatalı olduğunu. Kimse çiçek taşımamış ona hatalarını affedip. Kimse kurtarmaya çalışmamış suçlu olmadığına ikna ederek. Kendi lanetinin içinde dönüp durmuş gerçekleri görebileceği yaşa gelene kadar. Kitap neden bu kadar yakın geldi sanıyorsunuz? Benim de kurtarmam gereken birileri oldu hayatımda. Ben de kurtarılması gereken biriyim içeriden bakarsanız. Biz sanatçı değiliz kitap karakterleri gibi sadece. Öylesi daha mı ilginç oluyor bilmiyorum, herkesin hikayesi kendine ilginç. Tek bildiğim, kayıpla ilgili bildiğim her şeyi tek bir kitapla doğruladım. Yaşlı bir Asyalının benim hakkımda bu kadar yerinde şeyler yazmasına şaşırsam da korkumu yendim. Artık paylaşabilirim lanetli ayrılık hikayelerimi. Bu şekilde gelişmiyor mu zaten insan? Kaybettiklerinden korkmayı bırakıp onlarla birlikte yaşamaya başladığında görmüyor mu hayatının tüm yanlışlarını bir bir? Ben gördüm. Benim için farklı, kayıplarımı ilk kez geri kazandım ben. Taşıdıklarım daha da ağırlaşsa da her gün, benim için hep farklıydı...