YİNE GELSİN YİNE GİDERİM

(İbrahim Maalouf'un Illusions albümünün kapağı, 2013) 22 Mayıs 2013 tarihinde Ankara Cer Modern'de harika bir konser olduğunu öğreniyorum, çok sevdiğim bir müzisyenin konseri. Gidip canlı canlı dinleyebilmek için inanılmaz bir istek duyuyorum içimde. Bu konseri benim kadar istekle bekleyen bir arkadaşım daha var, birlikte gitmeye karar veriyoruz. Bütün planlarımızı bu konseri düşünerek yapıyoruz, alıyoruz biletleri, sabırsızlıkla beklemeye başlıyoruz hayranı olduğumuz sanatçının canlı performansını. Tam konser günü geliyor, akşam oluyor fakat; konsere iki saat kala bir yakınımın sağlık sorunu nedeniyle il dışına gitmem gerekiyor. Bütün hevesim kursağımda kalıyor, üzgün üzgün yollara düşüyorum. Arkadaşım bensiz gidiyor konsere, ben de görebileyim diye videolar, fotoğraflar çekiyor. Ama hiçbir şey, o atmosferde o müziklerle coşmak gibi olmuyor, "Bir konser daha olsun lütfen." diye diye bir buçuk seneyi geçiriyorum. Ta ki, 2014 Eylül'ünün ilk günlerine kadar. Çünkü o sıralarda 24 Ekim 2014'te Ankara'da tekrar konser vereceğini öğreniyorum bu sanatçının. Alıyoruz biletleri yine aynı hevesle, bu sefer herkese söylüyorum o gün bana ulaşamayacaklarını. Bir sorun çıksa bile ne yapıp edip gideceğimi tekrar ediyorum içimden hep. Bu sefer -çok şükür ki- bir sorun çıkmıyor ve o atmosferi yaşıyorum. 24 Ekim 2014 tarihinde kendim için çok iyi bir adım atarak, ünlü trompetçi İbrahim Merve Nur AŞKAR Maalouf'un Illusıons albümü kapsamında hazırladığı Ankara konserine gidiyorum. Müziğin güzelliğini bir kenara bırakarak, konsere genel olarak bir göz atmak istiyorum başlangıçta. MEB Şura Salonu'nda yapılan konserde, her şeyden önce ışık şovlarına hayran kaldım. Parçaların ritimlerine ve bazen de sözlerine uygun olarak planlanan ışık şovu rüya gibiydi, dinleyiciler üzerinde müziğin etkisini artıran çok güzel bir ögeydi; keskin ses değişimlerinde sertçe, sakin ritimlerde yumuşak geçiş yapan dev ışıklar. "O sahnede olsaydım, heyecanımı yenebilmek için en çok bu ışık şovundan faydalanırdım, misafirler bu muazzam görüntüyü izlerken hatalarıma dikkat edemezdi." diye geçirdim içimden. Nitekim de böyle oldu, sahneyi bütün olarak izlerken, konserin güzellikleri bütün hataları silip süpürdü. Işıklara dikkat ederken seslerin güzelliğini kaçırdığımı düşünmeye başlayıp müziğe odaklandım ve hayatımın en güzel gecelerinden birini geçirdim. İbrahim Maalouf, Lübnan doğumlu ve Fransız asıllı bir şarkıcı. Müzisyen babasının icadı olan dört sübaplı trompetle harikalar yaratıyor yıllardır. Dinlediğim zaman "Nasıl olur da bu kadar duygu dolu şarkılar, trompetle bu kadar güzel çalınabilir?" diye düşünmeden edemedim. Maalouf'u ilk dinleyişimi dün gibi hatırlıyorum, aynı gün içinde hem annem hem de müzik kulağına hayran olduğum erkek arkadaşım dinlemem için o şarkıyı göndermişlerdi bana, They Don't Care About Us. Aslında Michael Jackson'ın yaptığı bu harika şarkıyı, Maalouf yeni birkaç düzenleme ile özel trompetiyle çalmıştı. Bir seneden fazla geçmiş olmasına rağmen, bu şarkıyı dinlerken neler hissetiğimi detaylarıyla hatırlıyorum. Böylelikle sıkı bir dinleyicisi oldum, İbrahim Maalouf beyefendinin. Ankara'daki ilk konserinden çok farklı olduğunu söylüyor arkadaşım bu konserin. Ekibindeki diğer trompetçilerle yan yana durarak sahnenin açılışını yaptığı için şaşırıyorum ünlü sanatçıya, nasıl göründüğünü ya da kim olduğunu bilmesem "Hani sanatçı? Burada sadece orkestrası var." diye düşünürdüm. Bu durumu sorguladığımda, sanatçının ne kadar mütevazı olduğunu anlıyorum, kendini ekibinden ayrı tutmadığını. Lübnanlı müzisyenin; ego gösterisi yapmak yerine, ekibiyle bir bütün olduğunu ve onlarsız müziğinin eksik kalacağını vurgulamıştı. Müziğiyle, görsel şovlarıyla, tavırlarıyla ve konserde çaldığı şarkılarının hikayelerini anlatışıyla unutulmaz bir atmosfer yaratmıştı ünlü trompetçi. Bu konserde yeni şarkılarını çalması daha da güzeldi, az bilinen ya da henüz popüler olmayan parçaları ilk dinleyenlerden olmak müthiş bir histi. Ben bir sonraki Ankara konserini hayal etmeye başladım şimdiden; insanın kendine yatırım yaptığını, kişiliğine güzel değerler kattığını hissettiren organizasyonlar her zaman bulunamıyor ne yazık ki. Davet edebildiğim herkesi de davet edeceğim bir dahaki sefere, bu müziği dinleyebilmeleri için. Böyle güzel hisleri ve tınıları sadece kendime saklamak çok büyük bir bencillik örneği olur çünkü.