Sistemin İçinde Kaybolan İnsanlar

6 Aralık 2014 Cumartesi günü, Ulus, Küçük Tiyatro'daki "Ramiz ile Jülide" adlı oyunu seyretmeye gittim. Uzun zamandır fırsat bulup tiyatro seyretmeye gidememiştim ve bana çok iyi geldi. Tiyatro seyretmek gerçekten insanın ruhunu aydınlatıyor."Ramiz ile Jülide" geçtiğimiz sezon sahnelenmeye başlanan, ancak şimdi vakit vakit bulup gidebildiğim bir oyun. Öğrendiğime göre başrol oyuncusu da değişmiş. Önce oyunun özetinden ve sanat ekibinden bahsedip daha sonra değerlendirmesini yapmak istiyorum. Ramiz ile Jülide orta yaşlarında, bir dönem ün sahibi olmuş, şimdilerde ise hayattaki mutluluk yolunu arayan insanlardır. İnatlarından sıyrılabilseler belki de bir kuş kadar özgür olacaklardır. Ama bu tamamen onların elindedir. Oyunun başrol oyuncuları : Faruk Günuğur, Seda Oksal, Şirin Ergüven, Müge Taşpınar, Cihan Korkmaz ve Bade Balkanlı. Yazan Refik Erduran, rejisör ise Ali Hürol. Dekor tasarımı Sertel Çetiner'e (Ankara Sanat Tiyatrosu "Halktan Biri" oyununun da tasarımcısı) giysi tasarımı Gülümser Erigür'e, ışık tasarımı Çetin Atay'a, müzikleri ise Kemal Günüç'e ait. Gelelim oyunun değerlendirme kısmına... Oyunda ele alınan üç ana konu var. Bunlardan ilki var olan sistemin içinde insanların "öz"lerinden farklı davranıyor oluşu. İkincisi erkeklerin kadınlara olan tutumu. Üçüncüsü ise anne sevgisi. Günümüz dünyası kapitalist sistemin kurulu düzeni içindedir. Kapitalism ise "Özel mülkiyetin, üretim araçlarının büyük bölümüne sahip olduğu ve işlettiği yatırım, gelir dağılımı, üretim mal ve hizmet fiyatlarının arz ve talebin buluştuğu piyasa ekonomisi tarafından belirlendiği sosyal ve ekonomik sistemdir." "Ramiz ile Jülide" deki üç ana figür, odak figür, Ramiz, Jülide ve Sadiye var olan sistemde kendi yollarını çizebilmek için sisteme ayak uydurmuşlardır. Özellikle "Sadiye" sol görüşün içinde bildiriler dağıtıp, eylemlere katılan bir birey iken, günümüzde şirketler için koşturup, komisyon alan biri haline dönüşmüştür. Ramiz, eski bir milli futbolcu iken Sadiye'nin girişimleri ile, telefonda insanların dertlerini dinleyip, ya onlara tavsiye veren, ya da onları aşağılayan biri olmuştur. Tabii bol para karşılığında. Son olarak Jülide ise şu anda Ramiz ile aynı işi yapıp, geçmişte de sistemin sayesinde kötü ir üne sahip olan bir kadındır. Oyunun ikinci ana konusu "erkeklerin kadınlara olan tutumu" na gelirsek, oyunun kaba erkek figürü Ramiz, bir yandan hayat yoldaşı arar, ama bir yandan da sevdiği Jülide'yi bir meta olarak görür. Onun fikirlerine saygı duymaz ve küçümser. "Ramiz ile Jülide" nin ana sorunsalı bence bu. Ataerkil bir toplumda yaşıyoruz ve erkekler, kadınlara gereken önemi vermiyor. Oysaki kadınlar, hayatın bütün yükünü sırtlarına alır. Onlar hem annedirler, hem eş, hem abla, hem kardeş... Kadınsız bir yaşam, dünyada hiçbir şekilde mümkün değildir. Ah bir de bunu erkekler anlayabilse... Bence yazar Refik Erduran, "Ramiz ile Jülide" ile ülkemizdeki kadın sorunsalını irdelemek istemiş. Böylece belki erkek seyirciler biraz da olsa anlar diye. Son olarak üçüncü ve son konu ise "anne sevgisi" dir oyunda. "Ramiz ile Jülide" de yazar Refik Erduran anne sevgisini odak figür, ana figür Jülide'nin bütün dertlerini annesinin duvardaki resmi ile paylaşmasıyla ele almıştır. Jülide fotoğraftan annesinin bakışlarını ve öğütlerini hissediyor. Örnek olarak, tam bir sigara yakmak üzere iken annesi ile göz göze geliyor ve anında bırakıyor sigarayı. Bu oyunla birlikte annelerimizin ne kadar kıymetli ve özel olduğunun altını çizmiş yazar. Annemizin gölgesini üstümüzde hissetmek her zaman güç , güven ve mutluluk verir bize. Anneler her zaman çocuklarının iyiliğini isterler ve bunun için babalardan daha çok çaba harcarlar. Oyunda, annesinin bakışları, Jülide'ye güven aşılar ve ondan aldığı güven ile hayatta tek başına kalır, zorluklarla mücadele eder. Son olarak oyun, vermek istediği mesajlar açısından son derece güzel ve eğlenceliydi. İyi ki gelmişim dedim. Keyifli iki saat geçirmek, düşünmek, sorgulamak isteyenler için ideal bir oyun. Herkes