DÖRT MEVSİMİM

Bilkent konser salonundayım. Biletimi aldım, yanımda sevdiğim arkadaşlarımla harika bir konser geçireceğimi biliyordum çünkü çalınacak parça Vivaildi'nin Dört Mevsimiydi. Sanatçılar, arkasından şef ve baş kemancı Guy Braunstein sahneye çıktı. Yaylar kemana değdiği andan itibaren bütün salon büyü yapılmış gibi sahneye kilitlenmişti. O büyü anında notalar can bulmuş odaya yayılıyor gibiydi. Mevsimler sıraları geldikçe bana kendilerini tanıttılar: Merhaba, ben ilkbahar. Kemanın tellerinden salona yayılıp can bulurken içinize bir umut doğar. İşte o mutluluk hali benim. Uzun bir kışın ardından belki biraz rahatlamak isterseniz size sıcaklığımı veririm; sıcaklığım size neşe olur. Karanlık kış günlerinin karamsarlığından kurtulmak isterseniz size ışık veririm; ışığım size umut olur. Bütün canlıları derin uykularından uyandırmaya başlarım; başlarım ki kendilerini tanıma fırsatı bulsunlar. Fark ettiniz değil mi kendinizi ilk tanımaya başladığınız o masum kıpır kıpır dönemlerin ben olduğumu? Çocukluğunuzumdur ben. Adım gibi "ilk"tir bütün deneyimleriniz. İlk arkadaşlar, ilk sevgiler belki de ilk kavgalar... Kavgalar dediysem küçük sürtüşmeler, sizi siz yapan ufak çatışmalar... Yoksa benim olduğum yerde üzüntülere yer yoktur; bir meltemim gelir alır götürür üzüntünüzü. Bu yüzdendir ki en mutlu mevsim benim, hayatınızın geri kalanında keşke o günlere dönebilsem diye iç geçirdiğiniz benim! Benim adım ise yaz. Sıcağım sizi kavururken buz gibi denize girebilirsiniz. Sıcağımdan dolayı hem benden nefret edersiniz hem de denize girdiğiniz için çok seversiniz. Her şeyi enlerde yaşadığınız dönemimdir ben. Evet evet gençlik yıllarından bahsediyorum; birden alev gibi parlayıp söndüğünüz dönemden. Hatırlar mısınız bir elinizde dondurma diğer elinizle bisiklet sürmeye çalışırken aldığınız keyfi? Hiç düşme korkusu hissetmeden özgürlüğü tatmak... Belki de en çok ilkbaharı değil de beni özlersiniz belli mi olur? Ama ben de gelip geçiciyimdir. Kendinizi ritme kaptırıp hızlı yaşarsanız sıklıkla yazın çabuk geçtiğinden yakınırsınız ama gençlik dediğimiz dönem çabuk geçermiş zaten şaşırmamak gerek. Önemli olan bisikletten düşmeden yaşamaya devam edebilmek! Ben sonbahar. Birçok insan artık zamanının geçtiğini düşünür oysa yanılıyorsunuz, hala bir baharım ben. Sandığınız gibi kasvetli değilim sadece olgunlaştım; çılgınlıklarımı kenara bıraktım. Bu benim hayattan keyif almama engel değil aksine tek bir anımı boşa geçirmeme engel olan en önemli özelliğim. Sonbaharım sonuçta yapraklarınız dökülecek ama bu sizi üzmesin. Ağaçlar yapraklarını kışın donmamak ve artıklarını boşaltmak için dökermiş. Bu belki sizin dış görünüşünüzü bozabilir ancak iç dünyanızı güzelleştirecektir. Eğer siz de fazlalıklarınızdan kurtulup kendiniz olabildiyseniz şanslı sayılırsınız. Bu fikir size çok uzak gelirse anlarım, daha gençsiniz. Ancak bunları hissettiğiniz zaman bana hak vereceksiniz ve göreceksiniz ki yazın gözüktüğü gibi mutsuz bir mevsim değilim ben! Benim adım ise kış. Herkes benden çok korkar. Haksız da sayılmazlar, size soğuk ve kasvetli günlerden başka bir şey vaat edemem. Soğuk içinize işlerken duygularınızın da donduğunu, hiç bir şey hissedemez duruma geldiğinizi düşünebilirsiniz. Bu da benim kötü yanım. Maalesef diğer mevsimler gibi değilim; size iyi zamanlar sunamayabilirim. Hastalanmanız ise çok muhtemel. Lütfen sizde yanlış bir izlenim bırakmayayım ben sizin yaşlılık döneminiz değilim; ben hayatınızdaki sıkıntılı dönemlerim. Belki de bir yaz günü kışı tadabilirsiniz, belki de hayatınızı hiç kış görmeden tamamlarsınız. Ama şunu bilin isterim: Her mevsim bir diğerinin varlığıyla anlam kazanır; beni kötüleyip bir kenara atmayın, benden ders çıkarın! Kemanlar sustuğunda ben dört mevsimimle baş başa kalıyorum. Onlar da bir süre sonra beni yalnız bırakıyorlar. Salondan büyük bir alkış koparken, müziğin insanı nasıl düşüncelere sürüklediğine tanık olduğum için kendimi şanslı hissediyorum. Umarım herkes her mevsimi hak ettiği şekilde keyif alarak yaşar diyerek salondan ayrılıyorum.