Minyonlardan Almamız Gereken Bir Ders Var!

Evet, 22 yaşındayım ve hala Minyonları (Çılgın Hırsızları) izliyorum ve hatta Türkçe ödevimi onlar hakkında yapıyorum! Kabul edelim ki animasyon filmler her ne kadar çocuklar için yapılmış görünse de her yaştan insana hitap ederler ve yine her yaştan, her kesimden insanlara mesajlar verirler. Dikkatinizi yeteri kadar çekebildiysem lafı uzatmadan ve sizleri daha fazla meraklandırmadan konuya giriyorum. Bakalım neymiş benim minyonlardan çıkarttığım dersler? Çıkarılacak ilk ders, dünyanın neresinde olursanız olun insanların liderlere ve hiyerarşik yapılanmaya ihtiyacı vardır. Komünist toplumlarda bile bu ihtiyaç vardır. İnsanların ve hatta hayvanları nerede olurlarsa olsunlar hep bir lidere ihtiyaçları vardır aksi takdirde toplumsal kurallar belirlenip, uygulanamaz bu da toplumda kargaşanın oluşmasana sebep olur. İki, ezeli ve ebedi olan var mıdır sorusunun bir cevabı yoktur. Bu bir inanıştır, kimse kimseyi inanışı için yargılayamaz. Belki de bu inanış insanların akıl sağlıklarını korumak için buldukları bir çözümdür. Düşünsenize ebedi ve ezeli kavramlarına inanmayan biri nasıl minyonların, uzatın, galaksilerin oluşumunu, canlıların farklı formlarda oluşunu açıklayabilir? Evrim de bir yere kadar yardımcı olabilir sonuçta, öyle değil mi? Minyonca her ne kadar İspanyolca, İbranice, İngilizce ve Fransızca ağırlıklı olsa da Endonezya dili gibi uluslararası platformda pek bilinmeyen dillerden kelimler de taşımaktadır ve bu dillerin birçoğunu hatta hiç birini bilmeyen bireyler bile minyonları anlayabilmektedir. Nasıl mı? Jest ve mimikleri sayesinde, bu da demek oluyor ki bir şeyi söyleme şekliniz, çoğu zaman ne söylediğinizden önemlidir. Barış Manço'nun "Gibi Gibi" şarkısında da dediği gibi sözler ve mimikler birbirini tutmayabilir bu da karşımızdaki bireye vermek istediğimiz mesajın tam anlaşılmamasına sebep olur. Özet: Yüz yüze iletişim kurarken elinizdeki telefonu kapatıp cebinize koyun, karşınızdaki insana odaklanın. Böylece hem karşı tarafa net mesajlar verip sağlıklı bir iletişim kumuş olursunuz hem de karşı tarafın daha değerli hissetmesini sağlayıp ilişkinizi güçlendirirsiniz. Ders üç: sanılanın aksine evlenmemiş kişiler de iyi birer üvey baba, anne olabilirler. Bakınız Gru; kızları Edith, Margo, Agnes'i hayal kırıklığına uğratmamak için çok daha iyi bir insan olmaya gayret göstermektedir. Ailenin tanımı anne, baba ve çocuktan oluşa yapı olmamalıdır. Annesiz, babasız ve ya çocuksuz da aile olunabilir, bu durum o aileyi eksik ya da yarım yapmaz. Ayrıca aile olmak için kan bağına da gerek yoktur, gönül bağı kan bağından çok daha önemlidir. Sondan bir önceki maddemiz sizlerinde aşina olduğu "bak ablana", "bak komşunun oğluna" temalı, bitmek bilmeyen yarıştırma ve karşılaştırma sorunsalı durumudur. Anne ve babalar farkında olmasalar da çocuklarını (olumlu ya da olumsuz) eleştirir ve devamlı bir başkasıyla karşılaştırırlar. Bu karşılaştırma Çılgın Hırsızlar 3'te Gru ve ikiz kardeşi arasında karşımıza çıkarken geleneksel Türk toplumunda karşımıza komşunun oğlu/kızı olarak çıkmaktadır ve çocukların kendine olan güvenini yerle bir etmektedir. "Bak Ayşe Teyzenin kızına...", "bak Fatma Teyzenin oğluna...', 'ablan senin yaşındayken...' , 'ağabeyin gibi sıkı çalışsaydın şimdiye çoktan...' , tarzında kurulan cümlelerin çocukları motive edip olumlu davranışları tetikleyeceği düşülse de aslında bu tarz yorumlar yapıcıdan çok yıkıcı sonuçlar doğurur. Çocuklar bu tür cümleleri duydukça yetersiz, başarısız ve ailelerini utandıran kişiler gibi hissederler. Bırakın kim ne yaparsa yapsın sizin bir tane çocuğunuz var. Her çocuğunuzdan bir tane var. Herkes tektir, özeldir ve farklıdır. Her yiğidin yoğurt yiyişi farklıdır diye boşuna dememiş atalarımız, vardır bir bildikleri, minyonları kale almıyorsanız en azından atalarınıza kulak verin. Gelelim en önemli maddeye çocuklarınıza asla ama asla yalan söylemeyin. Yalanın pembesi, mavisi, moru, turuncusu olmaz. Bir takım bilgileri onlarla paylaşmamayı seçebilirsiniz elbette buna diyecek lafım yok ama yalan söylemek, asla. Çocukların hayal gücünün büyüklere göre daha geniş olduğunu ve çocukların daha safça düşündükleri, hayaller kurdukları su götürmez bir gerçek ama bu onları üzmemek adına pembe yalanlar söylemeyi meşru kılmaz. Peki, nedir bu pembe yalanlar? Agnes'in tek boynuzlu atları gerçek sandığı sahneyi hatırladınız mı? Hani Gru'nun Agnes'e tek boynuzlu atın gerçek olmadığını anlatmaya çalışıp, Agnes'in gözlerine bakınca dayanamayıp lafı çevirdiği sahneyi hatırladınız mı? Agles'in tek boynuzlu bir at bulabilmek için dualar ettiği ve ormanda saatlerce beklediği zamanları? Elbette Minyonlar bir çocuk filmi olduğu ve bu tür filmler hep mutlu sonla bittiği için, Agnes tek boynuzlu atı yerine tek boynuzlu bembeyaz bir keçi buldu ve bu keçi onun tek boynuzlu atı oldu. Peki ya gerçek hayatta bu durum sizin başınıza gelseydi, o zaman ne yapardınız? Üzülmesin diye gerçek olmadığını söyleyemediğiniz kahramanların gerçek olmadığını öğrendiğinde çocuklarınızın yaşayacağı hayal kırıklığı ve güven sarsılmasını düşünebiliyor musunuz? Elbette hayır çünkü sizler için (çoğu ebeveynde olduğu gibi) çocuklarınızın o an ki mutluluğuna odaklanıp uzun vade sonuçlarını düşünmüyorsunuz. Aman ne olacak bir çikolata daha yesin dediğiniz çocuğunuz ileride diyabetik olup çikolatanın kokusuna bile hasret kalması durumundan bahsetmiyorum*. Diş perisini görmek için ya da onu getireceği hediyeleri alabilmek için süt dişlerini vaktinden önce sökmeye çalışa bir çocuktan bahsediyorum. Ormanda şirinleri ararken kaybolan, sonra da 'belki de ben iyi bir çocuk değilimdir' diye kendini suçlayan bir çocuktan bahsediyorum; süper kahraman olabileceğine inanıp ateşe, suya hükmetmeye çalışan, balkondan atlarsa uçabileceğine inanan, bu uğurda sizin inanmalarına izin verdiğiniz pembe yalanlar yüzünden hayatlarını tehlikeye ata çocuklardan bahsediyorum. Unutmayın ki gerçekler başlarda acıtsa da uzun vadede sevdiklerinizi korurlar. *Bu cümle ile küçükken çocuklara dur denilmemesi sonucunda uzun vadede oluşabilecek fiziksel ve davranışsal hasarları vurgulamak istedim. Örneğin her ağladığında susması için istediği yapılan bir çocuk, ağlayarak istediğini yapmayı öğrenir. Uzun vadede bu durum iletişim bozukluklarına yol açabilir. Kısacası çocuklarınızın anlık mutluluğunu bozmamak için yaptığınız bir takım davranışlar çocuğunuzun o an ki mutluluğunu bozmasa da uzun vadede çocuklarınızı mutsuz eder.