NBA TARİHİNE KEYİFLİ BİR YOLCULUK

Dünya basketbolunun gözbebeği haline gelmiş, basketbola ilgi duyup duymaması fark etmeksizin neredeyse herkesin keyifle izlediği Amerikan Basketbol Ligi, bilinen adıyla ''NBA'', son yıllarda sosyal medya ve teknolojiyi de etkin kullanarak sevilen markasını pazarlama konusunda bir uzman haline geldi. Bu başarının mimarı olan ekibi tanımamakla beraber Avrupa'nın en önemli şehirlerinden biri olan İstanbul'da açtıkları ''NBA Fan Zone'' isimli sergi beklediğim kadar yankı bulmadı ancak bir basketbolsever olarak içtenlikle söyleyebilirim ki İstanbul'un sosyal kalbinde konumlanmış Demirören İstiklal'e adım atıp bilet gişesini gördüğüm anda bile heyecanlandım. Böylesine önemli bir sergi için bedava sayılabilecek bilet ücretini duyduğumda kulaklarıma inanamadım. Öğrenci indirimi olduğunu duyduğumda şaşkınlığım ve coşkum önemli ölçüde arttı. İçeride geçirdiğim her dakikadan keyif aldığım bu sergiden biraz daha detaylı bahsetmek istiyorum. Haziran ayının başlarındaki İstanbul ziyaretimde beni ağırlayan en yakın arkadaşımla gitmeye karar verdiğim bu sergi, yürüyen merdivenlerden iner inmez genç ve enerjik bir görevlinin elimize tutuşturduğu, üzerinde sorular olan birer kağıt ve ufak birer kalemle başladı. Kağıtta 6-7 adet soru vardı, her ne kadar soruların çoğu bana oldukça basit gelse de herkesin ilk bakışta cevaplayamayacağı sorulardı. Bu sergide bana eşlik eden en yakın arkadaşım Ali'nin kağıda bakışlarını gören görevli kadın gülümseyerek soruların cevaplarının sergide olduğunu söyleyince elimizde kağıt kalem içeri geçtik. Bizi girişte takımların flamaları karşıladı. İçeri girdiğim andan itibaren dikkatimi cezbeden ilk şey ışıklandırmaydı. Yürüdüğümüz patikaya benzeyen yolda karşıya bakınca hep bir karaltı görüyorduk ve bu merakımızı artırmakla beraber nerede duruyorsak o kısmı incelememizi sağlıyor ve dikkatimizi oraya yoğunlaştırmamıza yardımcı oluyordu. Bizi ana alana ulaştıracak koridorda sağ ve solumuzda kronolojik olarak NBA'nın kilometre taşlarının yazdığı bir çizelge vardı. Benim ilgimi çekmiş olmasına karşın sergiyi benim kadar hevesli gezmeyen biri için sunumu sebebiyle sıkıcı bir kısımdı. Birçok yazının bulunduğu ve birçok bilginin verildiği bir kısım daha estetik ve ilgi çekici olsa daha çok kişi okurdu diye düşünüyorum. Sergideki ana alana girince karşımıza sanal gerçeklik gözlüklerinin olduğu bir bölüm çıktı. Son smaç yarışmasının bu gözlüklerle dört dakikalık bir özetle izlendiği bu bölüm bu gözlükleri ilk defa kullanan biri olarak beni etkiledi diyebilirim. Gözlükleri görevliye teslim ettikten sonra sağıma döner dönmez gözlerim ışıldadı. Efsane oyuncuların formalarının bir mücevher gibi spot ışıkları eşliğinde sütunlar halinde sergilendiği bu kısım bana kalırsa serginin en güzel kısmıydı. Bir çocuk gibi sütunlar arasında turladım durdum. Adeta serginin içinde koşturuyordum. Basketbolun büyüsü bu sporla haşır neşir olan biri için eşsizdir, fakat bu basketbol değil, düpedüz NBA büyüsüydü! Basketbolun zirvesi olan bu ligi keyifli kılan ana etmen parkede oynanan oyunun kalitesinden çok izleyicisini etkisi altına alan elitlik ve kalite. Dünya'nın en keyifli sporunun en üst seviyesine tanık olduğunuz hissi tıpkı ekran başında olduğu gibi iliklerinize kadar işliyor burada da. Bu nadide formaların büyüsünden biraz olsun kurtulduktan sonra sevdiğim oyuncuların formalarını da kadraja alarak birkaç öz çekim yaptım. İşim bitince telefonumu cebime koymaya hazırlanırken şampiyonluk kupasının bire bir ölçülerdeki maketinin sergiye gelenlerin fotoğraf çektirmesi için boş bir alana konulduğunu gördüm. Fotoğrafımızı çekmesini rica ettiğim kişiyi ve hatta Ali'yi dahi bıktıracak kadar fazla zaman harcadım orada ama emin olun buna fazlasıyla değdi. Fotoğraflardan birini anında sosyal medyada paylaştım. Telefonun ekranına hızlı hızlı dokunurken gülümsememe engel olamıyordum diyebilirim. Bu alanda işimiz bitince Avrupalı oyunculara ayrılan bir bölüme çıkardı bizi yürüdüğümüz koridor. Önceki odaya nazaran burası biraz sönüktü sanki. Bu odada tüm takımların formaları ve bazı oyuncuların el ve ayak izleri sergilenmişti. Bu izlerin ölçülerini kendi el ve ayak izlerimizle kıyaslayabilme imkanı sunan bu kısım beni hayal kırıklığına uğrattı. Sergiyi gezen başka insanların bu bölüm hakkındaki yorumları doğrultusunda artan beklentilerim sebep oldu buna muhtemelen. ''Beklentiler daima yaralar.'' Shakespeare'e* bir kez daha hak vererek ellerimi ve ayaklarımı izlerin üzerine yerleştirdim. Azıcık hayal kırıklığına uğramış olsam da basketbolla ve NBA ile iç içe olmaktan son derece mutluydum. Serginin son odasında piyasaya sürülen son NBA oyununun oynanabildiği oyun konsolları vardı. İnsanları eğlendirmesine karşın serginin dokusunu bozduğunu düşündüğüm ve ürün tanıtımına benzettiğim bu bölümde vakit harcamadık ve serginin çıkışı olan, belki de hayatımda kullanmayı en sevdiğim iki şeyin bir arada bulunduğu yere geldik: top ve pota. Burada da çocuklar gibi şut yarışması yaptıktan sonra büyülü yolculuğun sonlanmasının yarattığı durgunlukla sergiden çıktık. Bu arada belirtmeden geçemeyeceğim, sergi sırasında bize eşlik eden müzikler çok doğru seçilmişti. İnsanları havaya sokmak konusunda müziğin üstüne yoktur zaten. Bazı kısımları beklentimin altında kalsa da basketbola ilgiyi artırmak ve sporun da oldukça ilgi çekici bir kültürünün ve tarihinin olduğunu herkese göstermek amacıyla yapılan her etkinlik gibi bu sergi de beni memnun etti. Spor en sade haliyle de güzeldir ama onu ilgi çekici yapan görselliği ve içinde barındırdığı duygu yüklü hikayelerdir. Sergi boyunca attığım her adımdan keyif aldım ve bu serginin Türkiye'de organize edilmesinden memnuniyet duydum. Basketbol özelinde sporu ve sporun bana hissettirdiklerini seviyorum. Sporu hayatımın merkezine koyum sporun ekseninde yaşamayı da seviyorum. Naçizane tavsiyem: Sporu hayatınızdan asla eksik etmeyin ve barındırdığı hikayelerin satır aralarında dolaşmaktan çekinmeyin. Spor hem fiziksel hem de zihinsel bir terapidir. *William Shakespeare'in bu sözü nerede ve ne zaman söylediğine dair kanıtlanmış bir bulgu yoktur.