HİNDİSTAN: BİR KÜLTÜR MOZAİĞİ

Bu yaz belki de hayatımın en büyük çılgınlığını yaparak, dünyanın en zengin kültürüne sahip ülkesine, Hindistan'a tek başıma yolculuk yapmaya, bu muhteşem ülkeyi keşfetmeye karar verdim. Kulağa başta o kadar çılgınca ve imkansız geliyordu ki, tek başınıza dünyanın öteki ucunda bir milyarı aşkın nüfusu ve hemen hemen her bölgesinde farklı kültür ve yaşam biçimlerini içinde barından sıra dışı bir ülkeye bir başınıza, ve yanınıza sadece en iyi dostunuz olan sırt çantanızı alarak seyahat etmek... Evet bu çılgınca hayali gerçekleştirdim. 20 gün içerisinde yaklaşık 7-8 farklı şehri sırt çantamla gezip onlarca anı ve tecrübe biriktirdim. Yeri geldi tapınakta uyudum, yeri geldi Ganj Nehrinin soğuk sularına bıraktım kendimi, yeri geldi günlerce sadece vejetaryen beslendim. Ama oldu bir şekilde. Çok da güzel oldu. Hindistan için iki farklı izlenim elde edersiniz: ya çok sever aylarca, yıllarca yaşamak, keşfetmek istersiniz ya da bir an önce bu berbat kokudan, kalabalıktan ve pislikten kurtulup daha medeni bir yaşama geri dönmek için can atarsınız. Açıkçası tereddütlerim vardı gitmeden önce ama döndükten sonra kesinlikle birinci seçeneğin içerisinde olduğumu söylemeliyim. Evet, Hindistan çok pis ülke, her yer, her şehir, her sokak, her cadde kokuyor, çok kötü kokuyor evet, insan ve hayvan dışkısı, sokak yemeklerinden yayılan keskin baharatlar, ağır tütsüler ve bazı şehirlerde yakılan ölülerden burnunuza gelen yanmış ceset kokusu. Hayatınızda Hindistan dışında hiçbir yerde alamayacağınız kokular geliyor burnunuza evet. Hatta öyle bir kokuyor ki, Mumbai'de havaalanından iner inmez burnunuza çalınan koku, siz gidene kadar sizi terk etmiyor. Sadece koku mu? Tabi ki de hayır! Evet, sokaklarda inekler, öküzler dolaşıyor, kimse öldürmüyor, evet onlar kutsal, ama sanıldığı gibi bir tapınma olayı yok, inanış şöyle ki: tanrıça Shiva'nın ruhunun bir parçası ineklerin içerisinde insanların arasında dolaşıyor. Yani tapınılan varlık tanrıça Shiva, inek değil. Evet inekler bazı yerlerde trafiği felç ediyor. Sadece inekler mi? Tabi ki hayır! Taşra bölgelerde yolda domuz ve maymunlarla da karşılaşacaksınız. Adım başı tapınaklar, sokak satıcıları ile bırakın araç trafiğini, yaya trafiği ile karşılaşacaksınız. Evet, ite kaka yol alınan sokaklardan geçeceksiniz. Peki ya Hindistan bunlardan mı ibaret sadece? Hindistan öyle bir ülke ki, her eyaleti bambaşka bir kültüre ev sahipliği yapıyor ve dünyada Hindistan dışında hiçbir ülkede bu kadar farklı kültürleri bir arada görebileceğinizi düşünmüyorum. Batısında modern ve zengin şehirler ile Arap Denizi ve yüzlerce yıldır süregelen liman ticareti, Doğusunda Nepal'e doğru uzanan Himalayalar ile birlikte Budizmin epey yaygın olduğu dağlık şehirler, Güneyinde uçsuz bucaksız tropikal alanlar ve Bengal körfezi Kuzeyinde ise Pakistan sınırı ile cehennem sarısı çöller uzanıyor. Eyaletten eyalete, konuşulan dil, kıyafetler ve giyim tarzı, beslenme alışkanlıkları başta olmak üzere bir çok unsur baştan aşağı değişiyor. Kuzeyde Panjab dili konuşurken Güney Hindistan'da Tamilce konuşanlar Panjabca'yı hiç anlamıyor mesela. Ben Mumbai, Yeni Delhi, Agra, Amritsar, Vadodara, Rishikesh ve Varanasi şehirlerini gezdim. Elbette hepsinden bahsedemem lakin özellikle aklımda kalan Rishikesh ve Amritsar'dan bahsetmek istiyorum. Birisi dünyada yoganın başkenti, hayvanlarla insanların iç içe yaşadığı Ganj'ın en temiz sularını barındırdığı kutsal Rishikesh diğeri ise dünyadaki 5 büyük dinden biri olan Sihizm'in en kutsal şehri olan ve kirlik sokakları, akıl almaz trafiği ve dayanılmaz sıcaklığı ile Amritsar. Taj Mahal ve Agra benim için hayal kırıklığı oldu açıkçası o yüzden anlatacak pek kayda değer birşeyler yaşamadım orada. Yeni Delhi'de 50 dereceyi aşan sıcaklardan kurtulup Rishikesh'e gittiğimde kendimi adeta cennete düşmüş gibi hissettim. Himalayalar'ın eteklerinde ve efsanevi Ganj Nehri'nin en temiz olduğu şehirde o kadar mistik bir hava vardı ki, hayatımın geri kalanını orada geçirmek istedim. Ganj boyunca sıralı yoga okulları, tapınaklar, her yerde ama her yerde hayvanlarla iç içe yaşayan insanlar ve doğayla bütünleşmiş vejetaryen bir yaşam. Üzerimdeki bütün negatif enerjiyi attım Rishikesh'te. 2 gün boyunca çadır kiralayıp Ganj kıyısında bir dağ eteğinde konakladım. Hayatımın en güzel günleriydi. Şu an oraya o kadar özlem duyuyorum ki... Bir diğer şehir ise Amritsar, sıcak ve pisliğin had safhada olduğu bir şehir ve Pakistan sınırına çok yakın. Golden Temple'a ev sahipliği yapıyor. Golden Temple(Altın Mabed) Sih'lerin Kabe'si gibi bir mekan. Dünyanın her yerinden Sih'ler oraya ibadete geliyorlar. Tapınak kompleksi o kadar büyük ki, içinde konaklayacak, duş alacak, ve yemek yiyecek yerler var. Ben 2 gün tapınağın içerisinde uyudum. Ve Sihlerin gizemli dünyasını keşfetmeye çalıştım. Fakat tapınakta beni gerçekten çok zor durumda bırakan bir durum söz konusuydu: Zemin komple mermer ile kaplı ve 50 derece sıcağın altında yalın ayak mermerde yürümek korların üzerinde yürümek gibi. Günlerce ayaklarımdan oluşan yaralardan acı çektim. Her şeye rağmen Golden Temple şüphesiz Hindistan'da gördüğüm en etkileyici yapıydı. İnsanların her şeyi gönüllülük esasına dayanarak yapması ve mistik havası, 24 saat çalan ilahileri ile tapınak olmanın hakkını fazlasıyla veriyor bence. Tah Mahal'dan bile daha çok etkiledi beni. Genel olarak Hindistan bana hayatım boyunca unutamayacağım maceralar yaşattı. Çok kısıtlı bir zamanda çok az bir bölümünü gezsem de hala unutamıyorum o günleri. Umarım yolum bir gün tekrar Hindistan'a düşer de Güney ve Doğu Hindistan'ı keşfedebilirim. Şekil 1 10. 05. 2016 Golden Temple/ Amritsar Şekil 2 13. 05. 2016 Taj Mahal/ Agra Şekil 3 08. 05. 2016 Himalayalar / Rishikesh