İnsan Kendisiyle Barışık Olduğu Kadar Mutludur

Herkesin, sahip olduğu hayat tarafından elinin kolunun bağlandığı ve kukla gibi oynatıldığını hissettiği bir zamanı vardır. Hani şu çaresiz ve mutsuz olduğumuz anlar... Bazen hedeflerimize ulaşamadığımız için, bazen sevdiğimiz kişi bizi reddettiği için, bazen bir başkasının hayatına çok imrendiğimiz fakat asla elde edemeyeceğimiz bir hayat olduğu için, bazen ise kendimizi işe yaramaz hissettiğimiz için mutsuz olabiliriz. Eğer bunların bir de çözümü olmadığını düşünüyorsak, o zaman da kendimizi çaresiz hissediyoruz demektir. Being John Malkovich adlı film, birbirinde gerçek mutluluğu arayan üç çaresiz karakterin - Craig, Lotte ve Maxine- yer aldığı bir filmdir. Craig asıl mesleği kuklacılık olan fakat başlarda iş sahibi olmayan biridir. Lotte ile evlidir ve Lotte sürekli bir iş edinmesi için Craig'in üzerine gider. Craig bu fikre çok sıcak bakmamakla beraber, iş bulmak için de bir yandan gazete ilanlarına bakınır, çünkü artık çaresizdir. Mesleğiyle alakalı olmasa da bir iş bakmaktan başka çaresi yoktur. Craig bir iş bulur. Fakat bulduğu iş dünyanın en sıradışı yerlerinden birindedir. Çok eskiden inşa edilmiş bir binanın yedi buçuğuncu katındadır. Evet, 7. ve 8. katın arasında bir kat daha vardır ve Craig'in ofisi buradadır. Orada bir dosya düzenleyicisi olarak işe alınır. Bir gün yine dosyaları harflerine göre sıralarken bir dosya çekmecenin arkasına gider ve dosyayı almak için çekmeceyi çektiğinde gizli bir bölme keşfeder. Biraz korkmakla beraber merak da eder. Başına geleceklerden ve ne tecrübe edeceğinden bir haber bir şekilde o tünele girer ve birden kendisini bir başkasının gözünden dünyayı izlerken bulur. O kişi oyuncu John Malkovich'tir. Tünel, John Malkovich'in kafasının içine çıkar ve tünele giren kişi dünyaya 15 dakikalığına da olsa John Malkovich'in gözünden bakma şansını elde eder. Bu durum birçok insana çok çekici gelir ve çok fazla kişi bunun hayatlarında çok ilginç bir deneyim olacağını düşünerek bunu tecrübe etmek isterler. Craig ve aşık olduğu iş arkadaşı Maxine bu durumu ticarete döker ve bu tünelden para kazanmaya başlarlar. Ofisin açık olmadığı saatlerde insanlar John Malkovich olabilmek için adeta sıraya girer. Birçok insan bu tüneli tecrübe ettikten sonra Craig, aşık olduğu iş arkadaşı Maxine'e John Malkovich bedeninde sahip olabileceğini düşünür ve tam da düşündüğü gibi olur. Bir süre sonra Maxine de bu durumun farkına varır fakat değişen hiçbir şey olmaz. Çünkü Maxine de John Malkovich'in kafasındaki Craig de hayatlarından son derece memnundurlar. Elbette ki onların bu mutluluğu sonsuza dek sürmez ve bu mutsuz son insana her zaman kendisi olması gerektiğini hatırlatır. Aksi takdirde elde edilen her şeyin boş olacağını, hayatınıza değer katan hiçbir şeyin olmayacağını çok açık bir şekilde gösterir. Bazen hepimiz isteriz başkalarının yerinde olmayı, onların sahip oldukları hayatlara ve şartlara sahip olmayı. Ama biz onlar olsaydık bizi biz yapan hiçbir şey olmazdı. Tamamen yalanlarla dolu, hayaller aleminden oluşan bir hayat yaşıyor olurduk ki bu da koskoca bir boşluktan başka hiçbir şey değil. Geriye dönüp baktığınızda elinizde kocaman bir sıfırla kalıyorsanız boşuna yaşamışsınız demektir. Çünkü çevrenizdeki dostlar sizin değilse, sevdiğiniz kişi sizin değilse, bindiğiniz araba, kullandığınız cep telefonu size ait değil ve sadece sizin hayallerinizi süslerken bir başkasına ait ise, kendiniz gibi yaşayarak hayattan keyif alamadıktan sonra ne anlamı var bir başkası olarak hayatta olmanın. Başkalarının hayatlarında değil kendi hayatımızda kendi hayallerimizle yaşayalım. Kendimizi her daim bir başkasının yerinde düşünmektense kendimize hedefler koyarak, çalışarak, çabalayarak, hedeflerimize ulaşarak düşündüğümüz kişiden daha da başarılı ve mutlu olabileceğimize inanmalıyız.