DOSTUM DOSTUM

Hayat, insanoğlunun tamamlaması gereken en büyük ödevidir. Zor bir ödevdir, A+ alanı yoktur. Varsa da sadece peygamberler ve evliyalardır inancıma göre. Böylesine zor bir ödev de tek başına yapılamaz. Aciz bir kul olan insan da kendine destek olabilecek birilerini arar bu ödevi tamamlarken. Dostunu arar bir diğer deyişle. Kimi aradığını bulur "ahretliğim" der dostuna; kimininkini de "kör olası çöpçüler" süpürür, bir daha da haber alınamaz o sözde dostlardan. Hal böyle olunca insanın insana olan güveni azalır, yalnızlaşır insanoğlu. Kimi "gerçek" dostu bulmaya çalışır, kendini o yola vakfeder; kimi de bir evcil hayvan edinir kendine dost olarak: Thomas Mann'ın "Efendi ile Köpeği" isimli eserinde köpek Bauschan'ı kendine yoldaş edinen sahibi gibi. Dostlarımız, çakıl taşlarıyla dolu uzun ince bir yol olan bu hayatta beraber yürüdüklerimizdir. Ne zaman başımız sıkıntıya girse soluğu onların yanında alır, dertlerimizi onlarla paylaşırız. Boşuna dememişler: " Dertler, paylaştıkça azalır." diye. Onların derdi bizim de derdimiz olur ve sorunu çözmek için elimizden geldiğince onlara yardım ederiz. Tek taraflı değildir bu yardımlaşma. Bazen de onlar bizim yol göstericimiz olur. Birlikte çözüm yolları ararız. Kimi zaman bulur, kimi zaman da bulamayız. Rahmetli anneannem vefat ettiğinde sıkıntılı bir dönem geçirmiştim. Dostum Berkay Çetin her zaman benim yanımda olmuş, derdime ortak olmuştu. Kitapta da bunun en güzel örneklerinden birini Bauschan'ın sahibi bize gösteriyor. Köpeğinin kanamalarına çözüm bulmak için onu veterinerlere götürüyor ve bu iş için çokça zaman harcıyor. İyi ki de harcıyor. Bu ölümlü dünyada bir dostumuzun sıkıntısını gidermekten daha güzel ne olabilir ki? Belki Turk102 dersinden A almak. A kalite dostlar edinmeli kendine insan. Benim dostlarım çok kıymetli insanlar. Onlarla ne zaman vakit geçirsem yeni bir şeyler öğreniyorum. Hal böyle olunca ne zaman ödev veya sınav olmasa onlarla buluşuyorum. Yılda bir gün sevgili Bilkentliler! Buluştuğumuzda bazen saatlerce oturup sohbet ediyoruz, bazen de hanımefendileri çekiştiriyoruz dur durak bilmeden. Belki de yaşımızdandır, bilmiyorum. Bildiğim tek bir şey varsa o da dostlarımla geçirdiğim zamanın çok güzel ve özel olduğu. Bence bu yüzden Bauschan ve sahibi sürekli yeşilliklerde dolaşmaya ve avlanmaya gidiyor, birlikte vakit geçiriyorlar. Bazen de dostlar birbirlerini avlıyor. Gün geliyor kırk yıllık dostunuz, sizi sırtınızdan bıçaklayabiliyor. Arif Sağ boşuna dememiş: " Eyvah, dost yarası bitirdi beni! " diye. Doğru da söylemiş. Bana göre vefa, dostluğun ham maddelerinden biridir. Dostluğun olmazsa olmazlarındandır yani. Dostluğun başka bir bileşeni de emektir. Emek olmadan dostluk olmaz. Biri sizi sizden çok düşünmeli, size emek vermeli ki o kişiye "dostum" diyebilesiniz. Yoksa pazarda dost 3 lira diye biliyorum. Vefasız dostlar bir yana; gerçek dostlarımız sevgi, mutluluk ve huzur ektiğimiz tarlalarımızdır. Manevi açlığımızı onlarla dindiririz. İnsana yatırım yapan kazanır. Kazanmaktan kastım; bol sıfırlı paralar, lüks arabalar değil. Kimin kazanıp kazanmadığını ben bilmiyorum, bir bilen de vardır diye düşünüyorum. İnşallah kazananlardan oluruz dostlar! Hakemin son düdüğü ne zaman çalacağının belli olmadığı bu ölümlü dünyada geçirilen her an, insanoğluna verilmiş en büyük nimetlerdendir. Bu kısıtlı vaktin kıymetini bilmeli, olabildiğince zamanımızı gerçek dostlarımızla geçirmeliyiz. Kısacası, ne mutlu gerçek dostları olana! Allah'a emanet olun. Selametle. Muhammet Derviş Alp Canlı