KİMİ İÇİN BİR NEFESTİR UMUT

Rekabetin yoğun olduğu bu günlerde hayatta kalmak için sürekli çalışmak, ilerlemek ve daha iyisini elde etmek zorundayız. Ancak bu yolda herkes gibi zaman zaman sizin de yolun sonuna geldiğinizi düşündüğünüz olmuştur. İnsanın en çaresiz olduğu zamandır o an. Aklınızdaki düşünceler adeta havada asılı kalır, yenilerini düşünemez olursunuz. Bir insanın hayatı boyunca bu gibi olaylar sıklıkla başına gelir. Ancak her yokuşun bir inişi olduğu gibi hemen her çaresizliğin de bir çözümü vardır: Umut. Umut yüzyıllardan beri insanların hayata tutunması için bir ışık, dertlerinden kurtulması için bir çıkar yol olmuştur. Mars'ta mahsur kalan Mark Watney'in hayatını kurtaran da bitmek bilmeyen umuduydu mesela. Kitapta hikayesinden bahsedilen Mark bir aksaklık sonucu Mars'ta mahsur kalır. Sınırlı sayıdaki besin deposuyla hayatta kalmayı başarıp Dünya'ya dönmesi olanaksızdı. Tam pes etmek üzereydi ki, hayatta kalabileceğine dair umuduna dört elle sarılıp soğukkanlılıkla elinden geleni yaptı ve sonunda Dünya'ya dönmeyi başardı. Mark'ın bu başarı dolu nefes kesen hikayesini okumak benim de arkama yaslanıp kendi yaşantım hakkında biraz düşünmeme imkan sağladı. Onun başa çıktığı sorunlar ile benim maruz kaldıklarım bir değil elbet. Tabii ki ben Mars'ta mahsur kalıp Dünya'ya dönmemiştim, ancak benim de kendi hayatımda pek çok kez zor durumda kalmama neden olan, umuduma sarılarak üstesinden geldiğim sorunlarım olmuştur. Herkes benim kadar şanslı olamayabiliyor maalesef. Ben başarılı oldum çünkü bugüne kadar bir an olsun umudumu kaybetmedim. Zaten umudumuzu yitirdiğimiz zaman kaybetmez miyiz? Bana sorarsanız tüm başarısızlık öykülerinin altında yitirilmiş umutlar yatıyor. Aslında çok basit sanılır... Herkes nasihat verirken "İnsan her ne olursa olsun umudunu kaybetmemeli, güçlü olmalı." der, ancak öyle söylenildiği kadar kolay değildir güçlü olmak. Zor zamanlarında başka insanlara destek olurken her zaman rahat rahat ağzımızı doldurup umudunu kaybetmemesini söyler dururuz. Ancak ne zaman kendimiz zor durumda olsak, ne yapacağımızı bilemeyiz. Çünkü, söz konusu olan şey bizim hayatımız. Alınacak doğru ya da yanlış her kararın yaşantımızda belki de geri alınamayacak bir etkisi olacak. Hal böyle olunca da diğer insanlara çekilen o nutuklardan eser kalmıyor ortada. İşte bu çaresizlik anlarında insan ne kadar başarılıysa o kadar güçlüdür. Soğukkanlılığını koruduğu sürece başarılı olabilir, öbür türlü kriz anlarını yönetmek onun için çok zor hatta imkansız olacaktır. Mark, Mars'ta mahsur kaldığı süre zarfında soğukkanlılığını takdir edilesi bir titizlikle koruyor. Bu beni tüm kitap boyunca etkiledi. Ben de kendi hayatımda onu örnek alarak bir sorunla karşı karşıya kaldığım zaman soğukkanlılığımı korumaya çalışıyorum. Bu durumun en güzel tarafı ise her gün bu konuda daha da iyi olduğuma şahit olmak. Ben bunu başarabiliyorsam kim bilir sizler neler yapabilirsiniz? Eğer yazdıklarım sizin için de bir anlam ifade ediyorsa benden size bir tavsiye: umudunuzu hiçbir zaman kaybetmeyin. Çünkü umutsuz kaldığınız an hayatta hiçbir şeyden keyif alamazsınız, yaşamak için bir sebebiniz kalmaz. Bunun böyle olduğuna inanan tek kişi ben değilim. Bana inanmıyorsanız şöyle bir düşünün, bugüne kadar duyduğunuz tüm başarı hikayelerinin içinde vardır umut. İnsanlar pes etmedikleri için imkansız gibi görünen başarıları elde edebilmiştir. Eğer siz de bundan sonra hayatınızda daha başarılı olmak istiyorsanız, dönüp Mark'ın Mars'ta başardıklarına bir göz atın. O çok kısıtlı imkanlarla hayatta kalmayı başardı çünkü umudunu hiç kaybetmedi. Eminim sizin Mark'tan daha çok imkanınız vardır, siz neden istediklerinizi yapamayasınız?