Tekil Yaşamlar

Herakleitos'un ünlü sözü bir insanın aynı nehirde iki kere yıkanamayacağını söylerken insanın nehre ikinci kez girdiğinde nehrin artık aynı nehir olmayacağını iddia eder. Peki bunu söylerken aslında insanın da aynı insan olmayacağı iddiasında bulunmuş mudur acaba? İnsanın da nehirler gibi dinamik olduğu ve sürekli değiştiği gerçeği bizi aslında herhangi bir insanın o andan sonra bir daha asla aynı insan olamayacağına götürüyor. Dolayısıyla birisinin karşımıza bir kadın karakter ya da birbirinin yansıması olan beş farklı kadın karakterle gelmesinin pek de önemli olmadığını, aksine beş farklı karakterin farklı hareketleri sonucu yaratmak istediği karakteri daha iyi ifade edebileceğini söylemesine pek de ses çıkarmamamız gerektiğini düşünüyorum. Hem her karakteri ayrı ayrı bir bütün olarak ele almanın da ilginç bir cazibesi olsa gerek. Azorno'nun romanın başlangıcı olan yedinci sayfada buluştuğu kadının hangisi olduğunu sorgulamaya başlamak, hangileriyle tanışmadığını sorgulamaktan çok daha anlamsız olsa gerek. Bir eylemin gerçekleşmesine engel olmayan her şey, aslında onun olmasına sebebiyet vermektedir ne de olsa. Azorno'nun henüz yedinci sayfada buluştuğu kadın hakkında bir roman yazmasının yanı sıra elimizde bir de bütün bunlardan ve çok daha fazlasından- bahseden bir başka anlatı daha var elimizde tuttuğumuz. Kadın kahramanımız Azorno ile karşılaşmayı beklerken onun yansımalarından biriyle karşılaşıyor ve kiminle karşılaştığının pek önemi kalmıyor, ne de olsa sadece bu buluşma için Almanya'yı bir uçtan diğerine kat etmiş durumda. Azorno'nun Mayıs'ın ilk pazar günü Randi ile buluşmasını önlemek için Roma'ya doğru yola çıkıyor. Peki bu buluşmayı engellemek için bu buluşmayı isteyen Sampel'i mi, onu engellemesi için gönderen Randi'yi mi, yoksa her şeyden habersiz Azorno'yu mu durdurması gerekiyor? Eh Mayıs'ın ilk pazarı alışılmamış derece sıcak ya da soğuk olabileceğine göre cevabı kendisi de bilmiyor. Daha da ötesi kim olduğundan bile emin değil. Kahramanımız kendisiyle alakalı bütün olayların aslında dışında olduğunu fark ettiğinde dört farklı kadın üzerine bir roman yazmaktadır. Yazdıkları onun asla yaşamadığı şeylerdi ama onu yaşamış olanlar için hepsi gerçekti. Peki yazdığı karakterler ondan gerçekten farklı mıydı? Okuduğu romanda Azorno'nun henüz yedinci sayfada karşılaştığı kişinin artık kendisi olduğunu düşünmüyordu, belki de o kadınlar üzerine yazdığı romanı Sampel'e gösterirse o kadının kim olduğunu anlamak için bir şansı olabilirdi. İşin ilginç yanı gerçek dünyada Sampel'e karşı beslediği hisler bu romanı yazmaya devam ettikçe, Azorno'ya olan bir özleme dönüşüyordu. Kendisi sürekli plan yaparken ve hayatını yaşarken bir kadından diğerine geçiş yaptığını, dünyasının hep beklenenden daha soğuk ya da sıcak olan Mayıs'ın ilk pazarında kendisini yalnız başına bir adamdan diğerine gitmeye çalışırken bulduğunu fark edemiyor. Yıllardır tanıdığı o adama duyduğu hisler sürekli değişirken, yıllardır tanıdığı o adamın kim olduğunu sorguluyor ama bu süreçte değişenin kendi hisleri olduğunu fark etmesi gerçekten çok zor oluyor. Mayıs'ın ilk pazar günü oldukça güzel bir havada yazar ile başkişisi aralarındaki yakın ilişkinin onları farklı kişiler yapmadığını fark ettiğinde karşısındakine henüz yedinci sayfada buluştuğu o kişi söyler ve yıllardır tanıdığı kişinin de o olduğunu idrak eder. Her ne kadar akan nehirler zaman içinde birbirlerinden ayrılıp farklı nehirler oluşturmuş olsa da yaşanmış olan tekildir ve ortada birden fazla yaşam söz konusu değildir. Hem insanın aslında kiminle birlikte olduğunun da hiçbir önemi yoktur bütün bunlar göz önüne alındığında. Bir kişiyle birlikte olarak bile sonsuz sayıda ihtimalle birlikte olmuşsunuzdur. Sadece olmuş olanı kabullendiğinizde artık o pazar günü bitebilir ve akşamın gelişini haber veren ılık akşam havası duyumsanabilir. "Bu benim tek yaşamımdır." (Christensen, 89)