Hayatımızın Keşkesi

Büyüklerimiz, o yaşanmışlık dolu gözleriyle ve anlam dolu bakışlarıyla biz gençlere "Hayatınızın değerini bilin." ya da "Gençliğinizi boşa çarçur etmeyin." gibi nasihatlerde bulunurlar. Amma velakin içimizin kıpır kıpır olduğu, yani ne olduğu belirsiz bir enerji ile dolu olduğu ve ben her şeyi bilirim diyerek her konuda bir kelam etmeye çalıştığımız o gençlik yıllarında, aslında hayatımızın bekli de en önemli nasihatleri bizlere birer rüzgar fısıltısı gibi gelip anlamlarını yitirerek beynimizin içinde kayboluyorlar. Aklımda bunun nedenleri ile ilgili düşünceler ile boğuşurken karşılaştığım Pamale Redmond Satran tarafından yazılan Keşke Genç Olsaydım adlı kitap, bu konu üzerine daha çok düşünmeme sebep ve yardımcı oldu. Ve okurken fark ettim ki on dokuz yaşındaki bir genç olarak ben bile daha erken yaşlarıma dönmek istiyorken orta yaşı geçmişleri düşünemiyorum bile... "Ya bunu yapsaydım?" veya "Ya şunu yapsaydım?" diyerek zihnimin içinde farklı bir ben yaratıyor ve o beni, değiştirdiğim kararlarla birlikte yaşatıyorum. Sonrasında, vermiş olduğum kararların kötü olduğunu düşünürsem o kararları bir daha vermemeliyim diyorum. Normal bir şekilde hayatıma devam etmeye çalışıyorum. Aslında bu yaşadığım durum kolaylıkla fark edemeyeceğimiz yaşamımızın içindeki bir döngü. Ve yaşadığım bu döngüye daha farklı açıdan baktığımda içinde bulunduğum zamanı tam olarak yaşayamadığımı görüyorum. Çünkü aklım hep geçmişte verdiğim kararlarla, gelecekte verebileceğim olası kararlar arasında sıkışmış durumda. O hayat tecrübesi olan insanlar tarafından verilen nasihatlerin aslında tam tersini yapıyorum. Genç yaşlarımda yaşabileceğim durumları veya anıları, aynı kum saatindeki akan kum tanelerinin sayısının azaldığı gibi yavaş yavaş ama sürekli kaybediyorum ve akan kum taneleri bittiğinde artık o anılara, o yaşanabilecek olan durumlara sahip olamayacağımı anladığımda, hayatımın belki de en geniş kapsamlı 'keşke'sini kullanacağım. Günümüzde çoğu insan hayatlarını düzgün yaşamadıklarının farkında bile olmadan ve belki ileriki zamanlarda yaşadıkları bu zaman için keşke daha düzgün yaşasaydım diyecekken tam tersi bir şeklide hayatlarında hiç keşke kelimesine yer vermediklerini ve vermeyeceklerini ve bunun yanında istediklerini yaptıklarını ve yapabileceklerini söyler. Bence bu bir özgüven pohpohlamasıdır. Bence bu söylem de bazı diğer klişe cümleler gibi çoğunlukla sadece lafta kalır. Çünkü onlara aslında ne istediklerini sorduğumuzda ya da şu anda nasıl bir hayat içinde olmak istediklerini sorduğumuzda büyük ölçekte şu an yaşadıkları hayattan farklı bir hayat senaryosu söyleyecekleri düşünüyorum. Tezat durum da burada oluşuyor zaten. Eğer hayatında hiçbir keşkesi yoksa kendi hayatından farklı bir hayat ihtiyacı neden duysun ki; bunu genellememin sebebi de aslında kendi hayatlarımızdaki örneklerden geliyor. Genç yaşlı fark etmeksizin çoğumuzun hayatında ufak tefek, küçük çaplı keşke yapmasaydım ya da demeseydim dediğimiz olaylarımız olduğunu düşünüyorum. Bu küçük çaplı keşkelerin sayesinde bizler aslında istediğimiz hayatın ne olduğuna ve ona ulaşmak için yapmamız gerekenlerin ne olduğuna karar verebiliriz. Ama insanlar genel olarak keşke demenin bir hata veya bir zayıflık olduğunu düşündükleri için keşke demenin içinde barındırdığı iyi durumları göremeyebiliyorlar. Tabii bu demek değildir ki; bir yaşanılan durum ardından keşke demek tamamıyla iyidir. Zaten kelimenin kendinde kötü bir anlam var. Orda bakılması gereken şey o "keşke"nin ne kadar küçük ya da büyük çaplı olduğudur. Çünkü eğer diyeceğimiz "keşke" aynı gençliğimizi doğru kullanmazsak diyecebileceğimiz kadar büyük bir şekilde hayatımızı etkiliyorsa iste bu durumlarda o kötü anlamlarını tam olarak kazanıyor. Bence insanoğlu pişman oldukları şeylerin üstüne keşke yapmasaydım demenin sadece birer hata olmadığını ya da yanlış yapmanın bir zayıflık olmadığı; o zayıflıktan gücün nerde olduğunun bulunabileceğini ya da o hatanın derinlerinden doğruya doğru giden yolun bulunabileceği farkındalığına olgunlaştıkça ulaştığı düşünüyorum. Bunun sebebinin de aklımızın artık geçmişteki yapılanlar ile gelecekteki olasılıkların arasına sıkışmak yerine, geçmişteki yapılanların üstüne söylenen keşkenin içinden farazi gelecek için değil şimdiki zaman için bir şeyler bulmaya başlamamız olduğunu düşünüyorum.