Kaosun Elçileri

 Bu yazıya başlamadan önce "kaos" hakkında kafamda olan görüşleri tekrar gözden geçirdim, The Dark Knight (Christopher Nolan. 2008.) filmini bir kez daha izledim ve "kaos" kavramının getirdiği, zihnimde parlayan bir yenilik kıvılcımıyla birlikte bu düşüncenin dünyanın bir gerekliliği olduğunun farkına vardım. Böyle bir düşünceden bahsettiğimizde, "gereklilik", bir bakıma ürkütücü bir ifade. Buna rağmen neden böyle bir ifadeyi kullandığımı açıklamaya çalışayım: Dünyada şu an kökleşmiş olan neredeyse bütün düşünceler, başka düşüncelerin yıkımından doğmuştur ve bu yıkımı getiren şey "kaos"tan başka bir şey değildir. Çünkü düşünceler sadece karmaşa içerisinde kaybolmaya yüz tutar; sadece kökleşecek olanlarla çarpıştığında ortaya çıkan keşmekeşte yok olur. Tekdaş2 Düşüncelerin yok olması fikri biraz acımasızca olabilir; ancak, bana göre bu da dünyanın yasalarından birisi: Bir düşüncenin doğarken, buna ters olan düşüncenin yok olması. Bu noktada yanlış anlaşılmak istemem zira birbirine zıt olan iki fikrin de var olmasının getireceği şey kaos değil çelişkidir. Aralarındaki farklardan birisi ise çelişkilerin ikisini de yaşatarak insanları sonuçsuz bırakırken kaosun birisinden kurtularak insanları bir sonuca götürmesidir. Bu farkın dışında bahsetmek istediğim bir fark daha var aslında: Adalet. Heath Ledger'ın canlandırdığı, kargaşanın sembolü olan Joker karakterinin söylediği gibi "Kaosun püf noktası nedir biliyor musun? Adildir." (The Dark Knight. Christopher Nolan. 2008.) Bunun sebebi ise yıkılan düzenin yerini başka bir düzen alsa da onun da kaosla birlikte yıkılacak olmasıdır ve "azıcık kargaşa yaratıp kurulu düzeni alt üst ettiğinde, her şey bir anda kaosa sürüklenir." (The Dark Knight. Christopher Nolan. 2008.) Peki, kurulu düzeni alt üst edenler kimlerdir ve neden bunu yaparlar? Genellikle bunu yapan insanlar aslında diğer insanlar tarafından hor görülen ya da fikirleri bu dünya için fazla olduğundan "deli" olarak nitelendirilen insanlardır, ki ben bu insanlara "kaosun elçileri" derdim, onlar düzenin yaşadıkları şekilde olmaması gerektiğini düşünürler ve bu yüzden o düzeni kökleştiren düşüncelerden kurtulmaya çalışırlar. İşin garip yanı, kendileri çoğunlukla bu uğurda her şeylerini verdikleri için düzenin değiştiğini göremezler ama düzen değişir. Diğer insanlar tarafından dayatılan "delilik"leri, onları istedikleri yere götürür ve bu kavramın ne kadar kolay bir şekilde onlara değişiklikleri yapabilme gücünü verebilmesini ise Joker, yine güzel bir şekilde açıklar: "... delilik yer çekimine benzer. Tüm yapman gereken azıcık itmek." (The Dark Knight. Christopher Nolan. 2008.) Gerçekten, felsefi yönü çok güçlü bir benzetme... "Kaosun elçileri"ne bu "itme"yi veren şeyin ne olduğunu düşünmeye itiyor insanı. Acaba sebebi eski düzene duydukları nefret mi, yoksa kafalarındaki yeni düzene duydukları sevgi ve güven mi? Kanımca, sebebi hangisi olursa olsun, yaşadıkları hayat ve kafalarındaki fikir onlara bu itmeyi verir. Bu "elçiler", kaosu tek kurtuluş yolu olarak görürler ve bu zihniyetle var olan düzeni değiştirmeye çalışırlar. "Yer çekimi", bu yolda onların aracı olur. Tekdaş3 İşte, bütün bunlar düşünüldüğünde, şu an kurulu olan düzene tekrar bakmak ve kendisinden önce kurulan düzenler gibi o da yıkılacağından bu düzenin de sıradan olduğunu fark etmek, kaosun bir "gereklilik" olduğunu anlamamıza yardımcı olur. Bu gerekliliği her insan yerine getiremese bile her insanın "yer çekimi"ne bir katkısı vardır. Kökleşmiş düşünceleri etkisi altına alarak yere çarpan ve parçalayan bu çekimin, kaosun getirdiği adaleti sağlayan başka bir elçi olduğunu söylesem, herhalde yanılmış olmam. Arsen Berk Tekdaş