Cahillik Mutluluk Mudur?

Bir insanın hayatı dışarıdan ne kadar güzel gözükürse gözüksün o kişinin hayatında asıl değer katan, yaşanmış olmasını sağlayan özgür iradedir. Jim Carrey'in başrolü üstlendiği "Truman Show" adlı filmde Truman kendisine gerçekmiş gibi sunulan sahte bir hayatı yaşıyor çünkü doğumundan beri hayatı canlı yayınlanan bir televizyon şovundan ibaret. Truman başlarda halinden memnun ama gene de bir şeyler kendisine ters geliyor bu sahte hayatında. İnsan için özgür irade belki de en önemli şeydir bence. Bazılarının çıkarları uğruna insana yalan yanlış düşünceler empoze edilebiliyor. Yaptıkları seçimleri kendi istedikleri için yaptıklarını sanıyor insanlar. Ama hepsi birileri tarafından öğretilmiş, yerleştirilmiş düşünceler olabiliyor. Ancak İnsan için hayatın anlamı özgürlüktür aslında çünkü insanı diğer cansız varlıklardan ayıran en büyük etmen kendi istekleri, hayalleri, seçimleri olmasıdır. Eğer yaşadığımız hayat başkalarının kurgusuysa o hayat gerçekten bizim hayatımız olmaz. Karşımıza koyulan şeyler güzel, olumlu şeyler olabilir ama bunlar bizi tek başına mutlu edemez. Çünkü insan kendi özgür iradesiyle yaşamazsa altın kafese koyulan bülbül gibi hapis edilmiş olur. Hapsedilmiş birinin mutlu olması da beklenemez haliyle. Filmde yalanlar kapanına kısılmış olan Truman'ın çevresinde birçok kişi var gibi görünüyor ama aslında yapayalnız. Çünkü yanında birçok kişi olmasına rağmen herkesi ona yalan söylüyor, sadece para kazanmak amacıyla onun hayatıyla oynuyor. İşte bu yüzden çevremizdekiler bize ne kadar yakın gözükürse gözüksün söyledikleri tutarsız gözüküyorsa onlara körü körüne inanmamalıyız. Sadece bir televizyon şovu çekmek, para kazanmak için bir insanın hayatıyla böyle bir oyun oynanması; Truman'ın iradesinin, özel hayatının hiçe sayılması bana başta absürt gelse de aslında insanların para uğruna yapabileceği bir şey bence. Film bu noktada gerçeği yansıtıyor bence. Cahillik mutluluktur diye bir söz vardır. Ben bu sözün doğru olduğuna inanmıyorum. Truman'ın filmde hiçbir şeyden haberi yokken mutlu olduğunu düşünebilirsiniz ama öyleyken yani cahil, her şeyden habersizken yaşadığı mutluluk bana göre içi boş bir mutluluk olabilir ancak. Çünkü bir gerçekliği yok. Sadece bu filmde değil, gerçek hayatta da insanlar bu şekilde yalanlarla uyutuluyor. İnsanlar çevresinde gerçekten olan bitenden habersiz hayatlar yaşıyor sırf bütün bunlar başkalarının çıkarına geldiği için. Truman uzun bir süre boyunca kendisine dayatılan bu dünyanın doğruluğundan şüphe etmiyor. Filmde bunun sebebi bu replikle açıklanıyor: ''İnsan yaşadığı dünyanın gerçekliğini kendine sunulduğu şekilde kabul eder. İşte bu kadar basit.'' Gerçekte de toplumun bazı siyasi, dini, tarihi yalanlara inanma sebebi bu şekilde doğuştan inandırılmak, ikna edilmek bence. Neyse ki Truman şansa yakaladığı birkaç ipucu ve tek bir kişiden duydukları sayesinde yaşadığı dünyanın sahteliğinden şüpheleniyor ve işte o zaman uyanıyor ve kendisine sunulan bu sahte hayattan kurtulmaya çalışıyor. Dışarıda kendisini nelerin beklediğini bilmiyor ama yine de dışarının kendisi için çok ağır bir yer olma ihtimalini korkusuzca göze alıp çıkıyor dışarı. Böylece kendisi için hazırlanan şov dünyasından çıkmayı başarıyor. Dışarıya ilk adımını atmayı başardığında işte o zaman gerçekten mutlu oluyor çünkü cahillik mutluluk değildir, kendini kandırmaktır sadece. Kendi istediğini yapıp kendi yolunu çizmek insana mutluluk verebilir ancak. İşte biz de gerçek hayatta bu şekilde kendi yolumuzu çizmeliyiz, bize dayatılan yalan bilgilere sorgulamadan inanmamalıyız ve gerçeklerden korkup yalanlarla kendimizi rahatlatmaya çalışmamalıyız çünkü hayatta yaptıklarımızın bir anlamı olsun istiyorsak yaptıklarımızı seçen kişi de biz olmalıyız. Bunun tek yolu da gerçek hayatta yaşamak, doğruları görmektir bence...