GÜNEŞE İNAT

Karanlık bir dünyada yaşadığınızı farz edin. Hayatınızda hiçbir ışık zerresi yok. Renklerin varlığından haberdarsınız ama bir kez olsun onları görmemişsiniz. Sadece seslerden ibaret olan bu dünyada yaşamınızı sürdürmek mecburiyetindesiniz. Kıyafetlerinizin, eşyalarınızın rengini seçemediğiniz, seçseniz bile, seçtiğiniz rengin ne olduğunu bilmediğiniz bir hayat yaşıyorsunuz. Sizin adınıza seçimler yapılıyor, çevrenizdekiler tarafından sizin mutlu olabilmeniz için en doğru kararlar alınmaya çalışılıyor. Dışarı adımınızı atarken bir başkasına ihtiyaç duyuyorsunuz. Birisi size seslendiğinde onların yüzlerini göremiyor, sadece seslerinden kim olduklarını anlamaya çalışıyorsunuz. Bütün bunları geçtim, sevdiklerinizin yüzünü görememek, onları tanıyabilmek için ellerinizle yüzlerini hissetmek zorunda kalmak, asla zorluğunu tahmin bile edemeyeceğimiz bir duygu her birimiz için. Dışarı adımınızı attığınızda elinizden tutan babanızın elini bırakıp özgürce koşabilmek için veremeyeceğiniz şey yok hayatınızda, eğer bir fırsatınız olsa. Teninize değen sıcaklığını hissettiğiniz o güneş ışığının bir zerresini görebilmek, belki de hayatınız boyunca isteyeceğiniz tek şey. Güneşin renginin sarı olduğunu duyuyorsunuz, sapsarı. Kafanızda anlamlandırmaya çalışıyorsunuz o rengi ve nasıl bir renk olabileceğine dair fikirler üretmeye başlıyorsunuz. Ama nafile. Hayatınızda tanıştığınız tek renk olan siyahtan başka bir renk düşünemiyorsunuz, belki de renksizlik olarak mı tanımlasam siyahı bilemiyorum. Elinizde olan tek şey artık onu hissetmek oluyor. Teninize değip sizi ısıtan şeyin devasa büyüklüğü çalınıyor kulaklarınıza derste öğretmeninizi dinlerken. Güneşin aklımızın alamayacağı kadar büyük bir enerji kaynağı olduğunu söylüyor öğretmeniniz ve onun yokluğunda hayatımızda hiçbir rengin olamayacağını da iliştiriyor konuşmasının arasına. İşte o zaman sorgulamaya başlıyorsunuz elinizde olmadan. Elinizden alınan tek şeyin, sizi karanlıkta bırakan tek sorumlunun, güneş olduğu kanaatine varıyorsunuz. Tek suçlu olarak onu görüyorsunuz hayatınızda. Çünkü size arkasını dönüp, yüzünü asla göstermiyor. Öğretmeninizin dediğine göre çok fazla ışığa ve ısıya sahip olan bu varlığın sizinle ışığını paylaşmadığını fark edince de yine bir hüzün kaplıyor o minik yüreğinizi. Çevrenizdeki bütün insanlara karşı bu kadar cömert olan güneşin size neden bu kadar cimri olduğunu düşünmeden edemiyorsunuz. Zaman geçiyor ve bir bakıyorsunuz ki, bununla yaşamaya alışmışsınız. Size ışığından bir parça bile göstermeyen güneşe inat, dimdik ayakta durma kararlılığını buluyorsunuz kendinizde. Başarmak, çalışmak ve üretmek artık tek amacınız haline geliyor. Göremediğiniz, fakat hissedebildiğiniz bu dünyada ayakta durmak ne kadar zor olursa olsun, babanızın ve annenizin elinden tutup koşabilmeyi öğreniyorsunuz. İnsanları seslerinden yola çıkıp keşfetmek gibi bir yeteneğe sahip oluyorsunuz zaman geçtikçe. Buna alışıyorsunuz, çünkü bu sizin hayatınız. Değiştirme imkanınız olsa birçok şeyi değiştirebilirsiniz, fakat kaçamadığınız bu hayatı yaşamaktan başka bir çarenizin olmadığını biliyorsunuz. Geçen hafta sonu gittiğim bir okulda, bütün bu anlattıklarımı yaşayan görme engelli arkadaşlarım oldu benim. Kalplerinin güzelliği yüzlerine yansımış olan bu minik yürekleri görünce, başta içimde onlara karşı olan üzüntüyü gizleyemedim, fakat onları gözlemledikçe, aslında ne kadar mutlu çocuklar olduğunu fark ettim. Sohbet ederken onların hayallerini dinlemekten uzun zamandır hiç alamadığım kadar zevk aldım. Gerçekte gidip görmediği yerleri rüyasında gezen ve bu mutluluğunu benimle paylaşan kardeşimin mutluluğunu yaşamak istedim onu dinlerken. Kimi zaman hayallerinin güzelliğiyle hayrete düştüm, kimi zaman onlarla kahkaha attım. Bir taraftan onların mutluluğunu paylaşırken, bir taraftan kendi mutsuzluğumdan utandım. Güneş bana cimriliğini göstermediği halde mutsuz olduğum anılarımı getirdim aklıma. O minik yürekler fark etmeseler de, bana mutlu olabilmeyi öğrettiler. Onlara sırtını dönen güneşe inat, hayallerinin önüne konan engelleri umursamayarak, mutlu olabilmenin ne kadar kolay olduğunu ispatladılar bana.