İKİLEM

Hayatta hepimizin günlerce düşündüğü fakat işin içinden çıkamadığı meseleler olmuştur. Sonunda belki bir karara da varırız fakat hala içimizden "Keşke diğerini yapsaydım!" diye kendimize kızarız. Peki bu ikilemler neden varlar ve neden en önemli parçaları hayatımızın? Neden her şey net ve kesin değil? Eğer şu hayatta her şey kesin olsaydı, yani yaptığımız her hareketin sonucu biz daha onu yapmadan belli olsaydı, yaşamak ister miydik? Bitsin isterdik bu hayat, zaten her şey açık, ne gerek var kazananı hep belli olan bir satranç oyununu tekrar tekrar oynamaya derdik. Korkardık biraz da müdahale etmeye, sonuçları göz göre göre değiştirmeye ya da istesek de değiştirememeye. Satranç ustası doktorumuz da zihninde sonucunu her an bildiği oyunlarla, hiçbir ikileme düşmeden ve her şeyin sonucunu önceden bilerek ve bundan dolayı korkarak sonuçları değiştirmeye yaşamadı mı senelerce? İşte ikileme düşmenin ve seçim yapabilmenin gizemi de burada devreye giriyor. Hep büyüklerimiz bizlere "Hayat yaptığınız seçimlerden ibaret." demezler mi? Onların da dediği gibi hayatımızı seçimlerimiz şekillendirir fakat bu demek değildir ki hep kararımız net olsun, hiç ikilemde kalmayalım. Çünkü hayatta bize zevk veren en büyük şey yaptığımız nerdeyse her şeyin kesin bir sonucunun olmaması değil midir? Zaten yaptıklarımızın sonuçlarını kesin bilsek, geleceğimizi bilmiş olmaz mıyız? Yaşamak istemeyiz belki bir saniye bile ya da ölemeyiz her şeyden çok istesek de. Çünkü olacaklar bellidir ve artık hayatın bilinmezliğinde savrulmak yoktur bizim için. İşte bu noktada hayat terk eder bizi, sırlarını korumak ister ve paylaşmak istemez bizlerle. Delirtir bizleri tıpkı doktorun bilinenler içinde kaybolup, aklını kaçırdığı gibi. Hayat istemez bizi kendi bilinenler dünyasında. Bir satranç oyuncusu gibi yön verdirtmez kendine her şeyi önceden ayarlayarak, piyonları feda ederek kazandırmaz oyunu ve hayatın hamleleri önceden belli etmez kendini, kazananı göstermez bizlere. Zaten çoğu zaman en ufak bir işimizde dahi planlarız her şeyi fakat seçimler hayatı dinlerler ve oyun oynarlar bizlere, bazen kendilerini kötü gösterirler bazen en iyisi kendileriymiş hissi verirler insana. İkilem burada kendini gösterir, çünkü seçimleri koyarız önümüze ve bir yol çizmeye çalışırız, zorlandığımızda da ikilem deriz buna. Seçimlerimiz ikilemlere sebep olur ve ikilemler de seçimlerimize yön verirler aslında. Hayatın birbirine dönüşen, birbirini etkileyen ve birbirinden ayrı düşünülemeyen ve olmazsa olmazı iki değişkeni gibidir ikilemler ve seçimler bizim için. Yani hayat onlarla anlamlıdır ve yaşamaya değerdir bilinmezliğiyle. Seçim şansı yok edilen, önünde gidilecek tek bir yol olan ve hayatı bir satranç oyununun kesin hamleleri karşısında yapılacak daha da kesin hamlelerle belirlenen bir insanın yaşamdan vazgeçmesi de bu yüzden değil midir? Halil TOPÖZLÜ-21301841-Türkçe 101 5. Yazı İşte yaşam o kadar farklı ki bir satranç oyunundan. Ne satrançtaki gibi yapılan hamlelere karşı çizilen yollar sabit ne de sonucunda hep kazanmamızı sağlayacak hamleler zinciri var. Doktor bu yüzden hayatı kabullenemedi ya da hayat ters tepki verdi ona. İkilemsiz, kesin hamlelere yer yoktu hayatta ama satrançta ikileme düşmeyen ve anında her hamlesini kazanmaya göre ayarlayan kazanırdı her zaman. Doktor niye kazanamadı peki? Hayatın sabırlı ikilemlerinde ve sonsuz seçimlerinde kayboldu, hayat onu yavaşlatarak ve çıldırtarak yenmesine engel oldu. Bekleyemedi hamlesini hayatın, hep önündeydi bir adım. Kendisiyle oynamıyordu bu sefer fakat kaderiydi galiba hayatı yenememek ya da yenilememek. Yine ne ikilem ne de seçim vardı önünde. Kesinlik vardı ama hayat yoktu.