ÜÇ SİLAHŞÖRLER

Kader, yapılan seçimler ve hayattaki acı veya tatlı tesadüfler... Ne hayat hikayeleri yazdırdı bu üç öğe biz insanoğluna, kim bilir? Diğer insanlar neler yazdı bilemem ama ben kendi hikayemi yazmaya yeni başladım diyebilirim. Tabii önceden hayata geçirmiş olduğum bir öyküm vardı fakat birkaç ay önce asıl hikayeyi ömür defterime ilmek ilmek işlemeye başladım diyebilirim. Nasıl mı? Gelin size üç silahşörü de- yazıma harman ederek hikayemi açıklayayım. Tam olarak nereden başlamak veya kaleme almak gerekir emin değilim. Ama konuya girmek gerekirse hazırlık okurken ardı ardına yaşadığım başarısızlıkları ve daha sonrasında elde ettiğim başarıyla gelen tuhaf ve bir o kadar güzel olan olaylar zincirini hikayemin ilk paragrafı olarak ele almak istiyorum. Şöyle ki; iki senelik bir hazırlık sürecim vardı. Hatta bu zaman sürecince artık geçeceğimin dahi umudu kalmamıştı bende. Artık bitti, başka bir üniversiteye geçme vakti geldi diye düşünüyordum. Fakat öyle olmadı ve kader bana son şansımı akıllıca kullanmam için yardım etti. Sonuç olarak hala bu üniversiteye devam ediyorum ama asıl konu bu değil. Bu sadece kaderin bana yazmış olduğu alın yazısının asıl konuya giriş evresiydi. Sonrasında ne oldu? Ben bölümüme başladım ve bir gün biriyle tanıştım. İlk baştan doğal olarak bilmiyordum onun benim için ne kadar farklı olabileceğini. Tanıştığımız ilk evrelerde onu arkadaş olarak görmüştüm ve bu benim yaptığım bir seçimdi: Arkadaş olmak... Zaten şartlar farklıydı ve arkadaşım olarak kalmalıydı. Ama biz henüz farkında olmasak da aslında birbirimizin aynısıydık. Ortak hobiler, aynı düşünceler, eş zamanlı yapılan hareketler... Bu saydıklarımın devamı gelir fakat laf salatası yapmaya gerek duymuyorum. Zaten sonrasında gelişen olaylar daha güzel ve yanlış bir seçim yaptığımın da bir göstergesi benim için. Şimdi bana soracaksınız neden sonrasında kader akışının yönü değişti diye. Bir nehirdir kader ve nereye, nasıl akacağı belli olmaz. İşte bu noktada yazıma başlarken göz önüne aldığım üçüncü öğe devreye giriyor: Tesadüf... Yaşadığımız bu tatlı tesadüf bize hayatın sunabileceği en özel, en değerli ve en sonsuz hediyeyi getirdi: Aşk... İkimizin de aslında elinde olmadan arkadaşlık yönünde yaptığımız seçim bu rastlantı ile "aşk"a dönüştü. Aslında şu an düşünüyorum da biz sadece ayrı ayrı iki hikaye oluşturmadık. Önceden var olan bir hikayeyi ben bir ucundan, o bir ucundan satır satır işleyerek bu hale getirdik. Ben onunla tanışmadan önceki bölümü ele aldım, o da kendi açısından aynı şeyi yaptı. Ama yaşadığımız tesadüf o hikayenin aslında bir bütün olduğunu bize gösterdi. Sonuç olarak biz ortak bir öykünün iki ayrı yazarı olduk ve işin eğlenceli kısmı şimdi başlıyor. Neden mi? Ortak olarak hayat sayfasına yazıp çizdiğimiz anılar daha güzel ve özel de ondan. Şimdi bana bu kadar mıydı konu, hani içerik ve olaylar diye sorabilirsiniz. Ama işin büyüsü bozulmasın diye paylaşılamayacak özel kısımlar var ve bu anlattıklarımın hepsi sadece özetti. Asıl önemli olan neden böyle bir anlatış biçimini tercih ettiğimle ve neden konuya kader, hayattaki seçimler ve tesadüflerle ilgili giriş yaptığımla ilgili. Geçen yine birlikte oturuyoruz ve gözümüze bir yazarın çok anlamlı ve değerli bir sözü çarptı. İşte bütün bu yazdıklarımın da çıkış noktası oldu o söz. İzninizle bunu sizlerle paylaşmak isterim. Can Yücel dile getirmiştir ve şöyledir: " Tanışmak kaderdir, arkadaşlık seçim, aşık olmak ise tamamen tesadüf. " Şöyle bir düşününce de bahsedilen bu üçlünün bizi nasıl etkilediğinin ve bize nasıl bir hediye sunduğunun farkına vardık. Umarım ki siz de bu yazdıklarım üzerine bir düşünürsünüz ve bu söz bağlamında kendi yaşantılarınızı ele alır ve bu üç silahşörün size sunduklarının farkına varırsınız. Esen kalın.