KONU: SEVGİNİN GÜCÜ

Merhaba Dünyalılar. Benim adım Plüton. Uzun bir süredir "Sevgi" öğretmeniniz sizlerle birlikte değildi. Ben de birkaç haftalığına onun yerine size öğretmenlik yapacağım. Bugünkü konumuz uzun süredir hasret kaldığınız ve en büyük eksikliğiniz "sevgi"nin gücü. ... * onedio. com * - Oo Dünya duydun mu, seninkiler bizim Plüton'a uğramışlar. - Duydum tabii de bizimkilerin boş işleri işte ya. - Öyle deme oğlum, sen adamı küçük gör, gezegeden sayma, her fırsatta ez falan ama o hala sana küsmemiş ve sevgisini gösteriyor. Bu iş öyle herkesin yapabilceği iş değil; harbiden babayiğit gezegenmiş bizimki. ... Birkaç gün önce NASA'nın dokuz yıl önce uzaya gönderdiği "New Horizons" adlı uzay aracı, hep küçümsediğimiz hatta gezegen bile saymadığımız Plüton gezegenine en yakın mesafeye ulaşarak bu "cüce gezegen"in fotoğraflarını çekti. Bu fotoğraflar sosyal medyada büyük ilgi gördü. Bu ilginin sebebi ise gezegenin üzerinde görünen kalp. Olan bunca şeye rağmen hala bize gönlünü açmasıyla Plüton herkesin sevgisini kazandı. Düşünsenize. Eğer bize sevgisini göstermemiş olsaydı hiç bu kadar popüler olabilir miydi? Tabii ki hayır. Aslında Aşık Yunus olayı çok güzel özetlemiş "Sevelim sevilelim!" diyerek. Sadece seversen sevilirsin ve sevilirsen seversin. Plüton bunu bize birkaç gün önce öğretti ama bu Dünya'yı güzel ve herkesin mutlu olabileceği bir yer haline getirebilmemiz için ondan öğrenmemiz gereken daha çok şey var. Herkesin mutlu olabileceği bir yer demişken dünyayı yaşanamaz, insanların nefret ettiği kötü bir yer haline getiren şeyler nelerdir sizce, savaşlar mı, kıtlık mı, ırkçılık mı veya daha başka sorunlar mı? Peki bu problemlerin temel sebebi ne sizce; empati yapmamak mı, bencillik mi? Bence asıl neden sevgisizlik. Bir insan severse sevdiğinin duygularını anlamaya çalışır yani empati yapar. Kendinden geçer, sevdiği için yaşar ve bencillikten eser kalmaz. Eğer biz de Plüton gibi tüm Dünya'ya kalbimizi açabilirsek, gerçekten seversek işte o zaman her renkten, her dinden çocuklar uçurtmalarını beraberce uçurabilecekler ve ne savaş, ne açlık, ne fakirlik kalacak; hepsi yeryüzünden silinecek ve Morgan Freeman'ın "İnsanlık Afrikalı bir anne çocuğuna 'Tabağındaki yemek bitecek!' diye bağırdığında kurtulacak" sözü sözde ve hayallerde kalmayacak, gerçekleşecek. Bu yazdıklarımın sadece hayallerden ibaret süslü sözler olduğunu düşünenler varsa eğer lafım onlara. NASA'nın bazıları tarafından "boş iş" olarak görünen bu fotoğraflama işi bence sadece bir başlangıç. Dokuz yıldır Plüton bize en büyük eksikliğimizi göstermeyi bekliyordu ve birkaç gün önce bize ilk dersini verdi. Bize "Sevginin Gücü"nü gösterdi, sevgi o kadar güçlüydü ki tek fotoğrafla tüm dünyanın gönlünü fethetti. Tek fotoğrafı bile bu kadar güçlü olan sevgi niye bizi değiştiremesin ki ya da neden herkesin mutlu olabileceği bir dünyanın temeli olmasın? Dediğim gibi Plüton öğretmenimizden öğreneceğimiz çok şey var ama başlamak bitirmenin yarısıdır derler. Plüton bize ilk dersini verdi devamı da gelecek. Ha bu arada unutmadan, Plüton öğretmenimiz "Öğretmenim bayramda ödev mi yapılır hiç!" dememize rağmen "Bu ödev için en güzel zaman bayram zamanı..." dedi ve bayram tatili ödevi verdi. Hepimizden dini, dili, ırkı, rengi ne olursa olsun Dünya'daki tüm insanları hatta evrendeki canlı cansız tüm varlıkları sevmemizi istedi. Mutluluğun anahtarının burada gizli olduğunu söyledi. Ve eğer bu ödevden on üzerinden on alırsak "İnsanlık" dersinden direkt geçiyormuşuz; bence bu fırsatı kaçırmamalıyız.