BİR OPERANIN HİSSETTİREBİLDİKLERİ

İnsanın sanattan keyif almasını sağlayan en müzikal ve duygusal tür operadır. Opera ve baleler her daim beni içine çekmekte hatta belki de konuşarak anlatılmasından daha kolay anlayabildiğim bir sanat dalı. Yevgeni Onegin bu hissi tanıdığım en güzel örneklerden biri. Müziğin dansın ve hareketlerin kimi zaman sadece bakışların anlatabildiği duuyguların seyirciye direkt olarak geçirebilen belki de beni en çok etkileyen opera. Çaykovski'nin konusunu Puşkin'in aynı isimli eserinden alan bu operası kuşkusuz müziğin ve dansın aşk , nefret, ihanet, neşe ve kardeşlik gibi duyguları yansıttığı hatta eserde bahsedilen tüm olayların seyirci tarafından rahatça algılandığı bir opera. Yaratmış olduğu olağananüstü güzel müzikleriyle bu opera, Yevgeni Onegin romanına ayrı bir değer katmıştır. Sanatın da bize kattığı en önemli nokta bu bence. Sanatın her dalını harmanlayarak seyircisine kendini yaşatıyor opera. Çaykovskinin Yevgeni Onegin eseri içerisinde tüm duyguları sanki seyirci kendi yaşıyormuş gibi hissettiriyor. Ünlü yazar Nikos Kazancakis in Zorba adlı romanında da dediği gibi 'önceleri müzikal bir huzursuzluk, ateşli bir sevinç ve hoşnutsuzluk... belki de insana hayatı sanat yaptıran onlardı ve olmalıydılar da.' Yevgeni Onegin bana o müzikal huzursuzluğu ve ateşli sevinci yaşatan yegane eserlerden biri oldu hayatımda. Hele de o son perdenin açılmasıyla ve oyunun sona ermesiyle hissettiklerim paha biçilemezdi. Sanki bir rüyadan ya da aslında yaşadığım başka bir dünyadan geri gelmiş gibiydim. O dünyanın içine beni sokabildİ Yevgeni Onegin. Hem o eski tarihte yaşamışlığın hissi hem de oyunda kendini oyunculardan birinin yerine koyarak izlemek... her zaman yaptığımız şey aslında. Bir eseri izlerken, okurken, bakarken kendimizi ararız hep. Hele de eğer o eserden bir karakterle kendimizi özdeşleştirdiysek o zaman o eseri tatmak daha bir keyiflidir. . Tahmin edilemez , alışılagelmedik olayları kendimizi de katarak okuduğumuzda , seyrettiğimizde o merak duygusunun verdiği haz duygusu hep yaptığımız insan olarak ve sanatın sanat olmasını sağlayan baş karakter bizlerin sanatla hep iç içe olmamızı sağlamıştır. Yevgeni Onegin dünyası hem kendimi kaybettiğim hem de kendimi aradığım bir eser. Benim fikrimce müziğin ve dansın o büyük rolleriyle hiç konuşulmadan eserdeki tüm duyguları bana geçirebilen, izlemekten her zaman keyif alabileceğim bir eser. Sevmeyi, aşık olmayı, aldatılmayı, yine de vazgeçmemeyi ana tema olarak alsa da içinde kendinizi bulabileceğiniz benzetebileceğiniz karakterler ve sahneler var. Eserde benim ilgimi çeken bir başka özellik ise empati duygusunun çok kolay bir şekilde hissedilmesidir. Bu aslında duygunun en iyi şekilde aktarılmasına bir örnek. Özellikle finalde Tatiana'nin Onegin'i terk edip gittiği sahnede Çaykovski, terk ediliş ve saniyeler içinde çöküş duygularını orkestra ile tüyler ürpertici derecede mükemmel veriyor. Yevgeni Onegin'in bana kattıklarının dışında önemli bir özelliği de fikrimce sanat dünyasına olan katkılarıdır. Sanat evrenseldir ama bence opera daha evrenseldir. Opera insanlara herhangi bir dili kullanmadan anlatmak istediğini verir. Operanın sanata katkısı herkes tarafından anlaşılabilir bir anlatıma sahip olması ve o anda verilmek istenilen duygunun ve düşüncenin insana kolay bir şekilde aktarılmasıdır. Aynı zamanda Yevgeni Onegindeki karakterlerin ideal tiplerden seçilmiş olması da bu eseri güzelleştirir. Eserin baş kadın kahramanı Tatyana Larina ideal Rus kadınıdır. Aşkından ölmesine rağmen artık başka birine ait olduğu için duygularını bastırmış ve Onegin'i reddetmiştir. Bu özelliğiyle Rus kadınlarını o dönemde biraz da olsa etkilemiştir her eserde görülebileceği gibi. Sanatın toplumu etkilemesi kimi zaman tersi yönde de olsa topluma yön verenler aslında sanat eserleridir ve bunun en güzel örneklerinden biri de bence Çaykovski'nin Puşkin'in kaleme aldığı romanı temel alarak bestelediği Yevgeni Onegindir. Bengü YİĞİT 21503884