"... Biterken yılın son günleri

Biliyoruz takvimler belirlemez değişimin mevsimlerini Gençlik ikindilerini Kargınmış bir çocuktuk büyüdüğümüzden beri..." 2015'e yaklaştığımız günlerde, yeni yıl temasını hemen hemen her yerde görmeye başladık. Yanıp sönerek yepyeni bir başlangıcın yaklaştığını haber veren renkli ışıklarla, kocaman dallarından umut yükselen çam ağaçlarıyla ve kar kokulu hediye paketleriyle taptaze bir yıla gün sayarken son günlerini geçirdiğimiz bu yıla da veda ediyoruz. Her sene yeryüzündeki tempolu hayat yarışında ortak olan tek şey yeni bir yılın, yeni bir başlangıcın heyecanı. Bu heyecan, insanların tempolu ve tek düze hayatlarında derin bir nefes almalarını sağlayan bir kaçamak belki de... İnsanlar kendilerini motive eden, bir umut ışığı yükselten ne varsa ona tutunmak isterler; içimizde olan bir şeylere inanma dürtüsüdür buna neden olan. Her şeyin daha iyi olacağına, her geçen gün daha mutlu olacağımıza inanmak isteriz. İşte böyle zamanlarda da yeni başlangıçlar en büyük motive kaynağımızdır. "... Bir yıl daha bitiyor Düşlerim, tasalarım, yarım kalmış onca şey Her yıl biraz daha kısalıyor bir öncekinden Bana mı öyle geliyor Yoksa daha mı hızlı ilerliyor zaman İnsan yaşlanırken?" Her yeni bir başlangıç aynı zamanda bir şeylerin bittiğini de gösterir. Bu bitişle birlikte geriye dönüp yaşadıklarımızı gözden geçiririz. O an aklımız başımıza gelir sanki. Kırdığımız, mutlu ettiğimiz dostlarımız, kazandığımız tecrübeler ya da bir daha geri gelemeyecek kayıplarımız... Bu düşüncelerin hepsi böyle başlangıçlara veya sonlara yaklaşırken daha da şiddetlenir beynimizde. İşte bir yılın son günleri, getirdiği umudun yanında kayıplarımızı da hatırlatır bizlere. "... Kırdım mı incittim mi birilerini? Kimleri kazandım, yitirdiklerim kimler. Kendimi yeniledim mi yazdıklarımda?" Bütün geçmişimizle hesaplaşıp öyle başlamak lazım yeni bir sayfaya... Anılarımızla barışıp, kendimizi her ne yaşamış olsak da affedip adımımızı ancak öyle ileriye atalım. Eğer geçmişimizden izleri yanımızda taşımaya devam edersek bedenen nerede olursak olalım ruhumuzu geçmişimize hapsetmiş oluruz. İşte bu yüzden bizim yeni bir başlangıç yapabilmek için en çok ihtiyacımız olan şey aslında kendimizle hesaplaşmalarımızı bitirebilmemiz. "... Yeniden düşünmeliyim Dostluklarımı, ilişkilerimi Dağınık yatağım, mutsuz yatağım Çoğalttım mı eksiklerimi? Gözlerim çocukluk fotoğraflarında mı kaldı Bir Yılın Son Günleri... Side İnaç / 24. 11. 2014 Yitirdim mi yoksa masumiyetimi? Borçlarımı ödedim mi? Doğru seçtim mi soruların fiillerini?" Her sene bu zamanlarda sıkça çevremizden güzel dilekler duyarız. Huzurlu, başarılı, mutlu yıllar geçirmemizi dilerler. Bu klasik dileklerin gerçekleşmesini kim istemez ki? Bunların yanı sıra benim bu sene bütün insanlar için farklı dileklerim var. Bundan yıllar önce Murathan Mungan'ın dizelere döktüğü düşüncelerimi şimdi ben dileklerime sığdırıyorum. Umuyorum ki yeni bir yılla insanlar, bütün hesaplaşmalarını sonlandırıp önlerine bakabilirler, tüm başarılarının, kayıplarının, sonu gelmeyen zorlukların farkında olup kendilerine inanmayı sürdürürler ve belki de en önemlisi anılarına, geçmişlerine takılı kalıp hayatlarını ertelemeye devam etmezler. Elbette biliyorum ki yeni bir yıl bizi yepyeni bir insan yapamaz, baştan sona geçmişimizle birlikte bizleri değiştiremez ancak en azından kapatmamız gereken hesaplarla bizi karşı karşıya getirir. Bir ayna tutup geçen on iki aya uzun uzun bakmamızı, sevinçlerimizi, üzüntülerimizi, pişmanlıklarımızı ve 'iyi ki'lerimizi görmemizi sağlar. "... Hala sevebiliyor muyum insanları? Ovmalı gümüşleri, bakırlarımı; cila geçmeli ahşaplarıma Ovmalı umutları Saklı tutmalı gelecek inancını, yarınları eksik etmemeli ağzımızdan..." Tüm hesaplaşmalarımıza, çatışmalarımıza rağmen o bir yılın defterini kapatınca bize bembeyaz, ışık dolu, umut dolu sayfa açar yeni bir yıl. Yeni yıla yaklaşan günlerde tek alışkanlığım; Murathan Mungan'ın bu şiirini açıp düşünerek, sindirerek, kendimle hesaplaşarak okumak. İlginç olanı da bu şiirin etkisinin bende her sene tamamen farklı olmasıdır. Her geçen sene olgunlaştığım kadar Murathan Mungan'ın düşüncelerinin derinliklerindeyim. Yaşanan yıllara en vurucu noktayı koyan bu şiir, yaşamımın yirminci yılına da veda etmemi sağladı.