KANDIRILMAK

Son birkaç yıldır içimde sinemaya karşı inanılmaz büyük bir tutku oluşmaya başladı. Öyle ki önceden boş zamanlarımı bilgisayar oyunlarının karşısında geçiren ben, biraz da olgunlaşmanın etkisiyle olsa gerek artık boş zamanlarımı film ve yabancı dizi izleyerek geçirmeye başlamıştım. Fakat şöyle bir huyum var ki filmi izlemeden önce onunla ilgili yorumlara bakmam gerekiyor, eğer film yeterince iyi yorum almışsa onu izlemeye başlıyorum. Peekay'i ya da kısaltılmış adıyla P. K.'yı izlemeden önce de bayağı bir araştırma yapmış ve bilgi edinmiştim. Şöyle ki film Hint sinemasının yani Bollywood'un bir ürünü ve bu filmi izleyene dek içimde gerçekten Hint sinemasına karşı inanılmaz bir ön yargı beslediğimi itiraf etmeliyim. Bu ön yargımın temelinde ise aslında çok saçma bir şey yatıyor, o da neredeyse her filmlerinde aşırı ve gereksiz bir biçimde, en duygusal sahne dahi olsa dans etmeleri. Rahatlıkla söyleyebilirim ki bir türlü Hint filmlerini ciddiye alamayan benim için bu film bir milat oldu. Filmin senaristliğini ve yönetmenliğini Rajkumar Hirani yapmış, başrolde ise bana göre sadece Hint sinemasının değil tüm dünyanın en iyi aktörlerinden biri olarak gördüğüm Aamir Khan var. Daha fazla geçmeden filme değinmek istiyorum. Film daha sonra P. K. adını alan bir uzaylının bilgi toplamak üzere dünyaya gelmesiye başlıyor, daha indiği anda dünyaya bir yabancıyken ülkesine dönmesini sağlayacak aracın çağırma cihazı bir çoban tarafından çalınıyor, ana karakter P. K. ise dünyalılardan öğrendiği kadarıyla ona sadece tanrının yardım edebileceğini düşünüp onun gözüne girmenin bir yolunu arıyor. Neredeyse dinlerin hepsi aracılığıyla tanrıya ulaşmaya çalışan P. K. en son dinlerin aslında insanları sömürmek için çeşitli zümreler tarafından bir araç olarak kullanıldığına kanaat getiriyor. Yani film her ne kadar bir komedi filmi olarak gözükse de aslında altında inanılmaz derin bir konu barındırıyor. Aslında bu kadar derin olan bir mevzuyu işlemek her ne kadar riskli olsa bile film hakaret etmeden ve komedinin yardımıyla bu işi o kadar güzel kotarmış ki senarist büyük bir tebriği hak ediyor. Filmin bana göre en önemli noktası tanrının kendini ve dinini koruyacak güçte olduğunu açıkça belirtmesi. İnsanların tanrı adına, tanrının dinini korumak adına birbirlerini katletmesi, insanın din adına birbirine yaptığı acımasızlıkların ne kadar gereksiz olduğu ise filmdeki bir başka nokta. Film kendini ve haklarını korumaktan aciz ve sindirilmiş insanların hiç ihtiyacı olmadığı halde tanrının koruyuculuğunu yapması kadar komik bir şeyin olamayacağını da belirtiyor. Filmin vurguladığı bir başka nokta ise insanların dine bağlanma sebebinin dinin insanlar için bir çeşit umut kapısı olması ki bu yabana atılamayacak bir gerçek. Din insana umut verir, dayanma gücü verir ve insanın her zaman başvurabileceği bir kapı niteliğindedir; tanrıya inanmadığını açıkça söyleyen insan bile en zor anında tanrıya haykırır. Ne yazıktır ki dünyayı sanılanın aksine dinler değil, dine kör bir şekilde bağlanan insanları istediği gibi manipüle eden benim görüşümce dinsizler yönetmektedir. Ne yazık kı din günümüzde çoğu kitle tarafından bir kısıtlama, korkutma aracı gibi gözükmektedir. Bunun nedeni insanların kendi çıkarları, yararları için sömürmesi en kolay olan şeyi yani dini kullanmalarıdır. Bu durum zamanında Avrupa'da da yaşanmıştır ama bu kara düzenin üstesinden akıl yoluyla gelinmiştir fakat bu süreç esnasında bizim ülkemiz de dahil olmak üzere Doğu Seçilmiş 2 ülkelerinde bozulmalar meydana gelmiştir. Acıdır ki hala uyanabilmiş değiliz çünkü din siyaset başta olmak üzere çoğu yerde alenen kullanılmaktadır. Her insan içinde bir inanç bulundurur ve kimi insan bu inanca körü körüne bağlanır işte bu insana yapılabilecek en büyük kötülük din yoluyla onu kandırmak, manipüle etmektir: onu komşusunu hatta kardeşini öldürebilecek seviyeye getirmektedir. Maalesef ülkemizde de her geçen gün insanlar din yoluyla sömürülmeye ve birbirlerinin inançlarını sorgulayacak seviveye getiriliyor. Bir insanın başka bir insanın herhangi bir şekilde yargılaması hatta ona zarar verecek seviyeye gelmesi gerçekten acınası. Sonuç olarak bence bu film bana göre insanlığın gelişmesi ve farkındalığı artırması adına bir ders kitabı gibi okullarda işlenmelidir. Umarım insanlık olarak aydınlık bir yola kavuşabiliriz.