DAMLA ARSLAN

İnsanlık Yozlaşmış Ellerde Gücün tanımı sözlüklerde, "fizik, ahlak, ve düşünce yönünden bir etki yapabilme veya bir etkiye dayanabilme yeteneği" olarak ya da "sınırsız ve mutlak nitelik" olarak geçmektedir. Ama bugünlerde yaşanılanlara bakılırsa güç bir bireyin ya da bir topluluğun istediği her şeyi, istediği yerde, istediği zaman yapabilme özgürlüğü anlamına geliyor ve bu insanoğlunun en zayıf noktasıdır çünkü asla daha güçlü olma isteğine karşı koyamaz. Gücün çeşitleri vardır; aşkın gücü, zihnin gücü, para gücü... Bu birbirimizle yarıştığımız dünyada ise en çok paramızın gücünü konuştururuz. Peki güç ne için kullanılır? Bugün ülke yöneticileri ellerindeki güçle ne yapıyorlar? İşte "Kralın Tüm Adamları" filmi siyasete atılan bir adamın nasıl değiştiğini neler yaptığını anlatıyor. Willie Stark'ın güçle imtihanını izliyoruz. Güç ve yozlaşmak kelimeleri yan yana gelince insanın aklına, Lord Acton olarak bilenen İngiliz siyasetçinin "Güç yozlaştırır, mutlak güç mutlaka yozlaştırır." lafı geliyor. Evet güç yozlaştırır, çünkü yozlaşmış bir beyin ile kritik kararlar veririz ve bu kararların doğruluğunu savunuruz. Yozlaşmak, insanın duygularını bastırmasına yardım eder ve kararlar, başkası için ne kadar acı verici olursa olsun uygulamaya konulur. Bir komutan düşünün, savaş halinde askerlerinin ölmesi ve yaşaması onun vereceği emirlere bağlıdır ve herhangi bir askere bir yakınlık hissederse bu kararı vermekte zorlanır çünkü empati kurar ve merhamet hisseder. Aynı şey ülke yöneticileri için de geçerlidir ama onların oyun alanları daha acımasız, kuralları daha serttir. Onların elindeki mutlak güçtür ve bu güç, ne devletin tüm organlarını kendi elinde toplamak, ne de halkın her kanadına hitap etmektir; mutlak güç, bir devleti yönetirken, senin koltuğuna oynayacak, gitsin diye dört gözle bekleyecek, politikalarını sevmeyen, seninle aynı çerçeveden dünyaya bakmayan, ayrıca seni olabildiğince iyi halde tutmaya çalışan ve aynı zamanda halkın tepkilerine kulak asmanı sağlayacak herkesi ve her şeyi devre dışı bırakmandır. İşte bu noktada herkesten ayrılır herkesi ayırırsın. Güç insanı yozlaştırırken herkesten ayrı tutar, diğer insanlara karşı kapalıdır çünkü daha rahat edebilmelidir. Kimsenin bireysel olarak görüşlerine önem vermez çünkü daha rahat karar vermelidir. Güç her zaman daha fazlası için teşvik eder. Hep en fazlası istenilir ve elde edilir. İşte bu yüzdendir ki en güçlü olmak için hep cana kıyılır. Önceden sadece toprak kavgası olarak yapılan savaşlar şimdi bir ülkenin ekonomisi çökertilerek, iç karışıklıklara neden olunarak ya da o ülkeyi kendilerine mecbur bırakılarak yapılıyorlar. İşte bu yüzdendir ki bu insanlar sadece kendi ülkelerinin değil; dünyanın da geleceğini ellerinde tutuyorlar. Peki nereye gidiyor geleceğimiz? Maalesef ne bizim ne de geleceğimizin ilerleme kaydettiği yok aslında, sadece kendini ve taraftarlarını düşünen yöneticiler, bir gün kullanılır umuduyla geliştirilen nükleer silahlar, kutuplaşmayı artıran organizasyonlar ve daha niceleri var. Hep kavgalar, hep savaşlar. Yozlaşmış yöneticiler gördükçe yozlaşmış insanlar haline geldik, fanatik olduk, bizden iyisini bizden güçlüsünü istemez olduk, her zaman savaş haline hazırlıklı olduk. Olduk da ne oldu? Pir Sultan Abdal'ın dediği gibi "Demiri demire vurdular, biri sıcak biri soğuktu. İnsanı insanla kırdılar, biri aç biri toktu." İşte tam da böyle oldu. Ne ülke içinde ne de dünya üzerinde herhangi bir yerde güçlü-zayıf ayrımına ve bunun sonuçlarına engel olunamadı. "Kralın Tüm Adamları" filmi, bu noktada bize, bir liderin gücünü nasıl kullandığını gösteriyor. Willie Stark aslında zengin olmayan, öğretmen karısıyla insanları aydınlatmaya çalışan ama bazı nedenlerden ötürü siyasete giren ve gerçekten "eşitlik" getirmek için çalışan, zengin ve güçlü otoriteler bakımından sevilmeyen bir adam haline geliyor. Ama maalesef her ne kadar güzel şeyler yapıp sınıf ayrımını kaldırmaya çalışsa da gücün yozlaştırıcı etkisinden kurtulamıyor. Gücünü kadınlar üzerinde kullanması, kendisini desteklemek zorunda bıraktığı hukuk adamları yine kendisiyle çalışmaları için insanları zorlamaları ve daha niceleri... Bugün bunun gibi politikacılara, hükümetlere fazlasıyla rastlıyoruz ama durumumuz daha kötü çünkü bir sürü insan ya ölüyor, ya açlık çekiyor, ya da sefalet içinde yaşıyor. Ama hiçbir şey için geç değil. Hepimiz insan olmayı hatırladığımız, fanatiklikten vazgeçtiğimiz gün, hırslarından arınmış, elindeki gücün farkında olan ve bu gücü sadece insanlar için kullanan yöneticiler seçtiğimizde her şeyin daha iyiye gittiğini göreceğiz. Birbirimize, farklılıkları gözetmeksizin yaklaştığımızda her şey daha umutlu olacak.