Çocukluğumun Bayram Sabahları

Bu film, Burak Aksak'ın Leyla ile Mecnun dizisinden alışık olduğumuz, özlediğimiz, izlemeye ve gülmelere doyamadığımız absürt mizah anlayışını tekrar bizlerle buluşturuyor. Bana öyle geliyor ki izleyen herkesin yüzünde masumane bir gülümseme bırakmasının nedeni, bizi bugün yaşadığımız gökdelenlerin arasından alıp, çocukluğumuzda top koşturduğumuz sokak aralarına geri götürmesidir. Çünkü filmin her sahnesinde çocukluğumuzdan, mahallelerimizden, yaşanmışlıklarımızdan ve hatta yaşayamadıklarımızdan küçük ya da büyük parçalar buluyoruz. Küçük şehirlerde yaşayanların daha yakın olduğu, büyük şehirlerde şimdilerde olmayan komşuluk ve mahalle kavramlarını, bu kavramların etrafında kurulan insan ilişkilerinin bugün ne kadar değerli olduğunu ve ne çok özlediğimizi fark ediyoruz. Öte yandan, değiştirilmeye çalışılan şehirler, insanlar, ilişkilere de tanık oluyor ve aslında bugün inşa etmeye çalıştığımız büyük duvarların birer mezar taşı olduğunu anımsıyoruz. Senaristin deyimi ile "gökdelenler de şehrin mezar taşları." Yer ve zamandan bağımsız bir masal ve günümüz arasında yakalanan bağlantı sayesinde sevgi konusu bütün sadeliği ve güzelliği ile işleniyor. Bu bağlamda, aslında herkesin kendi masalını kendisinin yazdığı ve kendi masalının ana karakteri olduğu düşüncesine kapılıyoruz. Hayatta istediklerimizi elde edebilmek için neler yaptığımızı, her gün hayalden öteye geçmesine izin vermediğimiz, ertelediğimiz düşlerimizi gerçekleştirmek için ne kadar savaştığımızı sorguluyoruz. Bir öz eleştiri yaptığımızda, sevginin emek istediğini, masalımızın kahramanı olabilmek için atılması gerekilen adımları geç kalmadan atmamız gerektiğini anlıyoruz. Bunun yanında, sevgi konusunun paralelinde mutluluk konusu da başka bir bakış açısıyla ele alınıyor. İnsanların kimi zaman küçük mahallelerde yaşarken mutluluğu gözünün önünde değil de büyük plazalarda aradığı görünüyor. Büyüklüğünden midir bilinmez fakat en başta çekiciliği aşikar oluyor. Ne var ki, günün sonunda gerçek mutluluğun taş boyutlarıyla bir ilgisi olmadığı, duygusal bağlılığın ve samimi sevginin gerçekliğiyle ilgili olduğu anlaşılıyor. İnsanlar gibi şehirlerin de kişiliği, ruhu ve kimliği olduğunu hep düşünmüşümdür. Harita üzerinde şehirler yer değiştirmese de, fiziksel boyutlarını korusalar da, doyumsuz insan faktörü işin içine karıştığında kişiliklerini ve kimliklerini koruyamıyorlar. Her geçen gün insanların kendini ait hissettiği yer olmaktan çıkıp, ruhunu kaybedip yerini pahalı alışveriş merkezlerinden oluşan süslü taş yığınlarına bırakıyorlar. Filmde bu hassas konuya değinilirken, insanları bir arada tutan olgunun kendilerini bir kara parçasına ait hissetmek olduğunun altı önemle çiziliyor. Kaybedilmemesi gerekilen bu olgunun, neden bu kadar önemli olduğu noktasında insani değerler yine gün yüzüne çıkıyor. Çocukluğumuzu geçirdiğimiz, anılar edindiğimiz bir yerden ayrılmanın, yaşanmışlıklarımızı geride bırakmanın her fırsatta ne kadar zor olduğunu dile getiriyoruz. Fakat bütün bunları bile bile bugün geldiğimiz noktada pahalı hayat şartlarının, boyu aşan borçların insanlara yaptıramayacağı bir şey olmadığını görüyoruz. Masallarda yaşattığımız ve hayalini kurduğumuz isteklerimizi bir gün gerçekleştirebilir miyiz bilinmez ama çocukluğumuzun bayram sabahlarını çok geçmeden, şu an bile çok özlüyoruz. Bugün yaşanan doyumsuzluk, memnuniyetsizlik ve mutsuzluğun sebebini çok uzaklarda aramadan, elimizden kayıp gitmesine izin verdiğimiz aşklarımıza, masumiyetini kaybetmesine göz yumduğumuz eski sokaklara bakmak daha doğru olabilir. Birtakım geç kalınmış adımlara rağmen geleceğe umutla bakabiliyor ve gelecekte benzer adımlar atarken daha dikkatli olmamız gerekiyor. Bütünüyle özetleyecek olursak, insanların tercih imkanı bırakılmadan, değişen dünyanın gerektirdiği şekilde değişmeye zorlandığı günümüzde hayatımıza bu kadar dokunan bu filmin göndermeleri yerinde ve çok doğruydu. Verilmek istenilen mesajların bugünün gerçekleriyle, doksanların samimiyetiyle ve özlediğimiz mizahi yaklaşım ile birlikte seyircilerin önüne getirilmesi doğrusu takdire şayan bir hareketti.