Hayatı Koklayan Adam

Eminim çoğunuz düşünmemiştir hayatlarımızda bu kadar önemli olan koku duyusu bir insanda çok yoğun olursa ne olur? O insan dünyaya nasıl bakar, nelerin peşinden koşar, kendini nelerin çekimine kaptırır, gözlerini kapattığında neler görür ve o kişi bir müzisyen edasıyla kokuların senfonisini yapmaya kalkıştığı zaman neler olur, başına neler gelir? İşte bu soruların cevabını ben de yakın zamanda izlediğim bir filmde buldum. "Koku: Bir Katilin Hikayesi" ondan fazla ödül almış, "Koku"( Patrick Süskind, 2005) adlı bir Alman romanından uyarlanmış, orijinal adı "Perfume: The Story of a Murderer" olan bir film. Bu film Jean-Baptiste Grenouille adlı kahramanın kokuları hapsetmek uğruna bir katile dönüşmesini anlatıyor. O hırslı bir adam, hayatı boyunca hiç sevmemiş sevilmemiş... Kötü şartlarda büyümüş. Özel bir yeteneği var kokuları çok net ayırt edebiliyor. Böyle dediğimde gözünüzün önüne basit şeyler gelmesin. Çilekle limonun kokusunu ayırt edebilmekten bahsetmiyorum. Benim anlatmaya çalıştığım adam camın, bakırın, suyun ve dahasının, kokmaz dediğimiz şeylerin bile kokusunu alabiliyor. Tabii bunların hepsi kurgu, filmde yaratılan değişik dünyanın bir parçası. Paragrafın başında hırslı bir adam dedim peki neden öyle söyledim diye düşünenleriniz vardır eminim. Adam koklamak için yaşıyor, hayatı kokluyor. Var olan her şeyin kokusunu bir küçücük bir parfüm şişesinin içine hapsetmek istiyor. Ama cahil, nasıl yapacağını bilmiyor. Sonuçta o ne bir parfümcü ne de bir kimyager... Belki de onun bu hırsı annesizlikten, babasızlıktan kaynaklanıyor. İnsanlara kendini sevdirme isteği... Hayatında onu seven bir insan bile olmadığı için... Kokulara resmen aşık oluyor kendi kokusuz bedeninin de öyle kokmasını insanların onu parfümüyle hatırlamasını istiyor. Bu amaç uğruna katil bile oluyor. Peki bu adam neden öldürüyor? İnsan öldürmeden parfüm yapılamıyor mu? Aslında yapılabiliyor. Hatta o da zararsız bir yol deniyor kötü şeyler yaşanmadan önce. İyi niyetiyle kokusunu elde etmek istediği insanlara kokuyu nasıl hapsedeceğini anlatıyor fakat hiçbiri ikna olmuyor adamın sözlerine. Belki de adamın aletlerinden korkuyorlar. Kaçmaya çalışıyorlar. Adam da ne yapsın, zaten beyni normal insanlarınkinden biraz farklı işliyor, o da kaçmalarını engellemek için bu insanları öldürüyor. Aklından çıkmayan o mükemmel parfüm için... Sadece güzel parfümünün parçalarını bir araya getirmeye çalışan bir bakıma masum olan bu adam, aklıma "kötü olmak kötü şartlarda yoğrulmakla mı olur? " sorusunu akıllara getiriyor. Aslında onun tek arzusu, tek dileği kendini diğer insanlar tarafından tanınır kılmak. Onun hiç bir kötü niyeti yok. Mükemmeli aradığı için bunlar başına geliyor belki de. Güzel kızları sadece mükemmel parfümü için öldürüyor ne kadınlıkları için ne başka bir şey için. O sadece kendisinin de burada olduğunu, onun da yaşadığını diğer insanlara göstermek istiyor. Herkesin onu dünyanın en iyi parfümünü yapan adam olarak tanımasını istiyor. Çok şey mi istiyor? Bence hayır. Ama çoğu iyi niyetle yapılan şey gibi, bu adamın mükemmel parfüme ulaşma isteği kötü sonuçlar doğuruyor. Gencecik yaşamlar sönüyor, yuvalar yıkılıyor, anneler babalar yüreklerine taş basıyorlar. Onu bu kadar savunmama rağmen, onun iç dünyası beni ürkütmüyor değil. Bu bir korku, belki de bir çekince ya da filmin etkisinde kalmak... Çünkü filmi izlerken Jean gerçekten dünyanın bir köşesinde yaşıyormuş hissine kapıldım ve kendimi korkmaktan alıkoyamadım, ya benim kokum için de gelirse beni bulursa, öldürürse diye. Eğer siz de biraz ürkmek, şaşırmak kısacası değişik bir beynin dünyasına adım atmak istiyorsanız ve "Güzelliğin kokusu mu olur, olursa saklanabilir mi?" Sorularına cevabınız hayırsa, insanı kokular üstüne bir daha düşünmeye sevk eden bu filmi izlemenizi şiddetle tavsiye ederim. Gözde Deniz Gazioğlu Section 33