BEKLENTİLER ÜZER Mİ?

Hayatta her insanın farklı beklentileri, umutları ve hayalleri vardır. Umutlarımız sayesinde hayal kurar, hayattan beklentiler içine gireriz. Bu sebeple beklentilerimiz hayatımıza yön veren önemli kavramlardan birisidir. Beklentiler; yaş, cinsiyet, eğitim durumu ve yaşanılan çevre gibi etkenler doğrusunda şekillenir. Küçük bir çocukken çok istediğimiz oyuncak evine, lisedeyken iyi bir mesleğe, üniversiteden mezun olduktan sonra iyi bir işe ve mutlu bir yuvaya sahip olmayı bekleriz... Beklentiler çoğu zaman hayatımıza yön verir ve beklentilerimiz doğrultusunda hareket ederiz. Bu sebeple hayattan beklentilere sahip olmadan bir yaşam sürmek mümkün değildir. Hayatta yaptığımız her şey ümitlerimizi gerçekleştirmeye yöneliktir. Örnek vermek gerekirse mutlu ve huzurlu bir hayat yaşamak çoğu insanın hayattan ortak ümididir. Bu isteğimizi gerçekleştirmeye yönelik olarak önce iyi bir eğitim almayı sonra iyi bir iş bulmayı ve daha sonra mutlu bir evlilik yapmayı ve çocuk sahibi olmayı hedefleriz. Fakat insanoğlu doyumsuz bir canlıdır. Her zaman sahip olduğundan daha da fazlasını istemeye, elde edemediğinin peşinden gitmeye eğilimlidir. Her gerçekleşen beklentimizden sonra, beklentiler listemize yenilerini ekleriz. Hayat her zaman bizim istediğimiz gibi ilerlemez. Elbette gerçekleştirebildiğimiz beklentilerimiz kadar gerçekleştiremeyeceğimiz beklentilerimiz de olacaktır. Gerçekleştiremediğimiz beklentilerimizin sayısı arttıkça odaklanabildiğimiz tek şey gerçekleştirdiğimiz değil, gerçekleştiremediğimiz beklentilerimiz olacaktır. Mutluluğumuzun, beklentilerimizin gerçekleşmesine bağlı olduğu bir hayatta mutlu olmak her zaman mümkün değildir. Gerçekleşmeyen beklentilerimiz zamanla bizi mutsuzluğa ve geleceğe karşı umutsuzluğa sürükler. İstediğimiz üniversiteyi kazanamayınca, beklediğimiz terfiyi alamayınca ya da bizi sevmesini beklediğimiz kişiden duygularımıza karşılık alamayınca büyük yıkımlar yaşarız. Beklentilerimizin büyüklüğüyle doğru orantılı olarak yaşadığımız yıkımların şiddeti de artar. Gerçekleştiremediğimiz beklentilerimizin çoğu başka insanlardan beklediklerimizidir... İnsanı özellikle başka insanlardan olan beklentileri üzer... Duygusal olarak bağlı olduğumuz insanlardan daha çok şey umarız. Örneğin sevdiğimiz kişinin de bizi sevmesini bekleriz... Ailemizin ve arkadaşlarımızın her koşulda yanımızda olmasını bekleriz... Çoğu zaman beklentilerimizin gözümüze indirdiği perde nedeniyle göremesek dahi her insanın doğası birbirinden farklıdır ve kimsenin bizim beklentilerimizi karşılamak gibi bir zorunluluğu yoktur. Bu kişi annemiz, babamız, en yakınımız, hatta ve hatta en sevdiğimiz olsa bile... Beklentisiz bir hayat düşünmek mümkün değildir, sonuç olarak yarını düşünmek dahi bir beklentiye sahip olmaktır. Beklentisiz bir hayat sadece seyirci kalmak, hayatta yaşayabileceğimiz başarısızlıklara karşı elimizde bahanemiz ile hazır beklemektir. Düşük ya da hiç olmayan beklentiler hayatımıza kalın çizgilerle sınırlar çizer. Beklentilerden vazgeçmek, hayal kurmaktan da vazgeçmek demektir. Hayatı sıradanlaştırır ve daha fazlası için çalışmamızı engeller. Kısa vaade de mutlu olmayı vaat etse dahi uzun sürede mutluluğu yakalamamızı engeller. Beklentiler asla azaltılamaz ancak herkesten her şeyi beklememek gerektiğini öğreniriz, gerçekçi beklentilere sahip olmamız gerektiğini anlarız zamanla. Hayalperest tutumlardan kaçınmalı, hayatın her zaman bizim istediğimiz gibi süregelmeyeceği gerçeğini kabul etmeliyiz. Gerçekçi beklentiler içine girmek bize ayrıca katkı sağlar. Hayatımız hedeflerimiz ve beklentilerimiz ile anlamlı hale gelir. Beklentilerimiz için savaştıkça hayata daha çok, daha sıkı ve istekle tutunabiliriz. Ümitlerimize ulaşabilmek için ne kadar çok çaba gösterirsek, o kadar çok ileri gideriz. Çaba göstermek bizi hayatta aktif bir konuma getirir. Daha çok üretir, hayatta daha çok söz sahibi oluruz. Her yeni güne umutla başlar, yaşadığımızı daha çok hissederiz. Sonuç olarak bence gerçekleştiremeyeceğimiz beklentiler peşinden koşmaktansa, kendimize gerçekçi beklentiler belirleyerek onlar için çabalamaktan asla vazgeçmemeliyiz... Çabalamak, hayatımıza anlamlı hale getirir. Hayattan beklentisi olmayan bir insan, hayatta asla daha iyisi için çabalamaz. Varacak bir durak noktası olmadan, kendi hayatında amaçsız bir yaprak gibi oradan oraya savrulur... Hazal YEŞİLKILIÇ