PAVESE'DEN TEZER'E...

"Gitmek" kelimesi ne kadar çok şey çağrıştırıyor insana. Bir yerden gitmek ve bir yere gitmek bile çok derin ve farklı anlamlar içeriyor aslında. Bir yerden gitmek hüznü ve ayrılığı çağrıştırırken, bir yere gitmek özlemin ve kavuşmanın coşkusunu anımsatıyor. Bir de gitmenin verdiği o eşsiz mutluluk ve hazdan bahsedenler var. Yaşadığı her dakikayı, temas ettiği her nesneyi "gitmek" fiilinin herhangi bir varyasyonu olarak algılayıp, hayata tutunmaya çalışan insanlar doğru yolda değillerdir bana göre. Hayatının merkezinde gitmek olan ve kendi ayakları üzerinde gayet tabii durabilen bir kadına yakışmayacak bir şekilde çekip gittin bu hayattan. Neden mi? Benim intihar etmek için kendime göre haklı sebeplerim ve sığınacak birkaç limanım vardı belki, ama başından ne geçerse geçsin, bu limanlar sana demir atmayı düşündürecek kadar çekici olmamalıydı, usulca ayrılmalıydın bu limanlardan. Her bir satır sessiz bir çığlık gibi içime oturuyor, kelimeleri seçmekte zorlanıyorum, öyle derin ki duygular ve düşünceler... Sanki birilerinden hesap sormak ve hıncını çıkarmak ister gibisin Tezer. Özgürlükten yoksun olarak geçen çocukluğun yüzündendir kurallara tepkin belki de. Seni en iyi ben anlarım. Sen ölmeden önce kendini bana nasıl yakın hissediyorsan, ne kadar kızıp sinirlensem de ben de duygusal olarak yakınım sana. Çünkü, farklı zaman dilimlerinde yaşayıp birbirimizi tanıyamamış olsak da, "gitmek" için can atan iki ruhtuk aslında. Kızıyorum sana, bazen kendime öfkeleniyorum, bu kadar hevesliyken gitmelere, neden benim gibi yarım bırakıp gittin bu yaşamaya değer dünya macerasını? Kızıp sinirlensem neye yarar, ikimiz de yerin metrelerce altında, kapkaranlık, soğuk mu soğuk bu tabutun içinde yatarken. Pişmanım Tezer, nedenini açıklamaya yüzüm yok. Artık pek bir faydası yok ama, söyleyeyim. Pişmanım çünkü gittiğim yol, aldığım kararlar, ardımda bıraktığım izlenimler çok yanlış anlaşılmış belli ki. "Hiçbir yere bağlı olmama" fikri sana trenlerle yapacağın Avrupa gezilerini, yeni ufukları açılmayı ve dört gözle beklediğin uçsuz bucaksız yolları hatırlatmalı. Hayatta özlem duyulacak bir şey varsa o da gitmek olmalı gerçekten. Ama gitmek öyle senin anladığın türden değil, korkusuzca, başı dik ve 2 geleceğe umutla bakarak gitmek olmalı lugatında. Tarihi tekrar ederek tarih yazılmaz Tezer, aklının bir köşesinde bulunsun. Benim yattığım yatakta yatarak, bir zamanlar gezdiğim yerleri bir adım arkamdan gelişmişçesine gezerek benim yaşadıklarımı ve hissettiğim duyguları hissetmiş olmazsın maalesef. Hele ki ideolojilerini savunduğun bir kimse intihara kalkıştı diye onun izinden gitmeye kalkışmak sana yakışmadı. Çünkü sen her zaman "gitmeyi" savundun. Ama öyle herkesin bildiği "gitmek" değil bu. "Kalıplardan kaçmak için" gitmeyi tercih ediyordun. Başka bir deyişle yaşamı "gitmek" olarak algılıyordun kendi cümlelerinle. İntihar etmeyi seçerek kalıplardan kaçmış olmadın kızım, aksine dünyada yıllar yılı en çok kalıplaşmış gerçekliğin içinde buldun kendini birden. Üzgünüm, bazı şeyler için artık çok geç. Sana ne kadar kızgın olsam da, içimde hala uçuşan kelebekler, birtakım umutlar var. Sen belki de başka yaşamlarda aramak istedin gitmenin anlamını. Ölmeden önce son günlerinde bile güzelliğine önem vererek vücudun için saatlerce vakit geçirmenden çıkarabildim bu sonucu. Bu dünyadan gitmendeki amacı sezebiliyorum uzaktan da olsa. Sen, gerçek dünyadan gittin ama özgürlükçü ruhtaki gitmeler asla bitmek tükenmek bilmez, bilirim. Biraz da öbür dünyanın tozunu attırmak, buradaki gitmeleri tanımlayıp ruhuna işlemek için kıydın kendine. Ben bu dünyadan göçüp gideli tam altmış dört sene oldu, hala "gitmek" benim için bir tutku. Gerçek dünyaki "gitme"lere genç yaşta veda etmek yerine daha farklı açılardan bakabilmeni, yeni boyutlar kazandırabilmen isterdi gönül. Her neyse kızım, dünyadan gerçekten "silinip gitme" sonrası yeni dünyana hoş geldin.