OYSAKİ SİZ BAYIM

Listeye baktım şiir seçeceğime çoktan karar vermiştim ama kimi neye göre seçeceğimi bilmeden bakıyordum öylece. İsmi garip geldi bana, kitabın değil yazarın ismi Murathan Mungan garip bir isimdi bir daha karşılaşılamayacak cinsten. Sadece kapaklarına bakılarak değil isimlerine de bakılarak kitap seçilirmiş meğer. Kitapları seçerken kapağına bakılmamalı denilir ya hep içeriği önemli diyerek, çok doğru olduğunu söyleyemem doğrusu o kadar özenerek yazdığın kitabın kapağına bir zahmet özen göstermeli insan. Herkesin bildiği üzere buralar artık tüketim toplumu kişiye değil etikete, kapağa bakıldığı dönemler. Dışı güzelse okunan kitaplar var insana yaptıkları gibi. Kitaplarla insanları benzetmemin en büyük nedenlerinden biri de bu belki de. Kitapta da dediği gibi insan bir öz kitaptan bir parça olan. Aslında kitabın özeti bir cümleyle bu diyebiliriz sanki . Çünkü kitaplar var kapağı güzel diye her defasında açılıp bakılmış biraz okumaya başlayınca bu ne ya denilip bırakılmış. Ya da kitabın kapağı güzel yanımda dolaştırayım bari denilerek dolaştırılmış. Her gelenin bakmasından kaynaklı herkesin bir de ben bakayım deyip beğenmeyince başka kapağı güzele bakıldığı gibi. İnsana yapıldığı gibi şu sıralarda. Bir de kitaplar var mesela en uzak köşede kalmış kapağı hiç açılmamış insanlar tarafından merak edilmemiş. Ama biri açsa bir daha asla bırakmayacağı bir solukta okuyup her defasında seni daha önce okusaydım, tanısaydım diyebileceği. Bu kitapsa önceki okuduklarım neydi deyip önceki hayatının boşa yaşanmış olduğunu anladığı anda ki pişmanlık. İlk heyecanını onda yaşayamamanın verdiği hüzün. İlk kitap olamamanın ne önemi var önemli olan en sevdiğin kitabı bulabilmek diyorsan katılamayacağım size bayım, ilkler unutulmaz diyerek değil. Zaten ilklerini unutacak kadar kitap okuyan yok tanıdığım. İlk kitabın önemi daha çok şey gibi hani böyle bir söz duyarsın ilk defa çok hoşuna gider işte bu ya dersin. Ama ilerde herkesten duydukça monotonlaşır anlamını yitirir ya öyle. Peki yeni kitabında eski kitabından bir iz bulduğunda eski kitabını hatırlamak yeni kitabına ihanet olmaz mı? Elinde tuttuğun kitabı değil de önceki kitabın kapağını düşünmek ihanet sayılmaz mı? Peki kitabın duyguları yok mu bayım o sayfaları çevirirken başka kitabı düşünmek yeni kitabı aldatmak sayılmaz mı? Ben sizi aldattım bayım. Okurken gözüm hep dolabımdaki farklı kitaplardaydı. Peki benim onu aldatmam kimin suçuydu. Aldatmak kimin suçu demek saçma gelebilirdi. Ama ortada bir suçlu yoktu aslında. Benim çok şiir okumamdan kaynaklı bir durumdu bu. Her cümlesinde farklı bir şiirin aklıma gelmesi kimin suçuydu peki? O da benimdi elbette yazar kimin aklına ne geleceğini bilemezdi elbette. Böylece aldatmak her zaman aldatanın suçu olduğunu bir kez daha kanıtlamıştım aklımca. Aldattım ama sende daha güzel olsaydın denir mi hiç zaten. Benim beğenmediğim her kitap kötü olsaydı fazla kitap kalmazdı zaten raflarda, fazla kafaya takılmamalıydı fikirlerim o yüzden. Onca benzerliği yakalamama rağmen farklı bir şeyde hissettirmişti bu kitap oysa . Yaşlanıyordum. Bunu yirmi yaşındaki birinin söylemesi çok duyulmuş şey değildi doğrusu. Bedenen değildi buraya kadar yazdığıma göre ruhen de olamazdı. Zihnen yorulmuştum. Artık çoğu yazarla anlaşamayan bir şey beğenmeyen hep bir açık bulmaya çalışan ve her seferinde belediyeye laf atan emekli amcalar gibiydim adeta. Fazla okumakta yoruyormuş insanı, sürekli aklına farklı şeyler geliyormuş meğer. Her yeni kitap okuduğumda eski en sevdiğim kitap aklıma geliyordu. En sevdiğim kitap neydi peki biliyor musunuz? Öyle bir şey hiç olamamıştı bayım. İyi dediğim bir kitaptan en fazla belli birkaç bölümü beğenmiştim hatta bir ara bunları birleştirip kendi kafamdakileri de koyarsam bir kitap yazabilirim bile demiştim kendi kendime. Bizim dilimizde mükemmel kitap yoktu emindim hele mükemmel şiir kitabı hiç ama hiç olmadı ve olmayacaktı. Onca iyi şairin bile en fazla iki üç tane iyi şiiri vardı ben ise kafaya koymuştum. En iyi şiir kitabını yazacağım diyemem ama çok iyi 10 şiir yazıp aralarından hangisinin daha iyisi olduğunu seçmekte zorlanacağınıza eminim bayım. Bu arada yazıda sürekli bayım dememin nedeni 2001 yapımı ''Amelie'' filmindeki ''Oysaki siz bayım, bir sebze bile olamazsınız çünkü enginarın bile bir kalbi vardır '' repliğinin çok beğenilmesindendir.