Yeterince Özgür Müyüz?

George Orwell, Bin Dokuz Yüz Seksen Dört adlı romanı yazdığında ne kadar ütopik olduğu algısını okuyucu üzerinde yaratmış olsa da, aslen kendi yaşadığı zamanı ne kadar iyi bir şekilde analiz ettiği çıkarımında bulunabiliriz. Yaşadığı dönem hem Sovyetler Birliği hem de Adolf Hitler zamanını kapsamasından dolayı yaşadıklarının, gelecekte başka bir benzerinin, başka bir biçimde oluşabileceğini o şartlarda bile ön görmüştür çünkü bu eserini yazarken kendisi tam olarak sağlıklı değildi ve hatta ölüme bir adım yakın olduğunu düşünsek ortaya çıkmış olan bu eser bir başyapıt niteliğindedir. Şuanda yaşadığımız dünyayı göz önüne alacak olursak "Yeterince özgür müyüz?" diye bir soru sorulduğunda sanırım cevap " Hayır " olacaktır. Çünkü ülkemizde ve diğer ülkelerde de olduğu gibi teknoloji çok büyük önem kazanmıştır. Teknoloji çoğu zaman bir kolaylık olsa da aslında insanları bir tutsaklıktan öteye götüremeyen ve daha da insan hayatını kısıtlayan bir yenilik olmuştur. Bin Dokuz Yüz Seksen Dört romanında anlatıldığı gibi telefon, kamera ve ses kayıt cihazları insanların hayatına müdahale etmesi haricinde daha öteye götürememektedir. Teknoloji yüzünden insanların kendilerine ait özel yaşamları yok olmaktadır. İnsanlar, düşünmekten yoksun sadece onlara dikte edilen, onlara 'uygun görülmüş' olan hayatı benimsemeye zorlanmaktadır. Bu sisteme karşı çıkacak olan birine ise cezalar uygulanarak, o insanları susturma yoluna başvurulmuştur. Kitapta anlatılmış olan "Okyanusya" isimli devlette, devletin başındaki " Ağabey " bütün güçleri elinde barındırmaktaydı. Ağabeyin her yerde adamları vardı ve izliyordu. Tarih, kendilerinin istediği gibi ve de gerçekte olmuş olaylar "Gerçek Bakanlığı"nda yeniden düzenlenerek yazılıyordu. İnsanları, yalnızca devlet büyüklerinin istediği bir şekilde düşünmeye zorluyorlardı. Bu sebeple en ciddi suç, düşünmekti. Günümüzde de yaşadığımız topluma bakacak olursak eğer, bireylerin düşünmekten yoksun sadece devlet adamları, biz vatandaşlar için uygun görülmüş olan fikirleri empoze etmeye çalışıyorlar. Toplumu, ' tek adam ' yönetimine geçirmeyi amaçlıyorlar ve bunu yaparken de kendi fikirlerine muhalif olanları cezalandırma yöntemine başvuruyorlar. Bunu da hapishanelerde tutarak, o insanları hapishanelerde toplumdan soyutluyorlar. Böylece amaçlanmış olan korku devletinin temelini atmış oluyorlar. Günümüzde de yayınlanan "Biri Bizi Gözetliyor" programının temelleri 1940lı yılların sonunda George Orwell'ın yazmış olduğu bu eserden esinlenildiğini görebiliyoruz. O dönemin şartlarında da özel hayata olan 'ihlali' başarılı bir biçimde anlatmaktadır. Sonuç olarak, özgürlüklerin kısıtlandığı, insanların kendi fikirlerini beyan dahi edemedikleri bir toplumu, yazıldığı dönemde gerçek dışı olarak anlaşılmasına karşın, günümüzde yaratılmış olan bu devlette aslında hiç de bize uzak olmadığı anlaşılıyor. Bugünlerde de suçları yargı kararı ile belirlenmemiş olan insanların kendi onurları yok sayılıp, gerçekte olmayan suçları varmış gibi gösterip insanların onurları yerle bir edilmektedir. Devlet büyüklerinin, kendi fikirlerine muhalif olan bu insanlara karşı uygulanan adaletsizliği, yazar bu romanında çok başarılı bir biçimde okurlara aktarmaktadır ve bugün gözleyebildiğimiz üzere sadece devlet adamları değil hemen hemen her insan, kendine karşıt fikirde olanlara bu tutumu gösteriyor. Kitabın yazıldığı günden şimdiye kadar olan süreç daha da bitecek gibi gözükmüyor. Bunun nedeni olarak da insanların menfaat düşkünlükleri, koltuk sevdaları ve kazanma içgüdülerini söyleyebiliriz. İnsanların bu gizli bilgi alma arzularını azaltmak için yapılabilecek en keskin çözümlerden biri devletlerin uygulayacağı yasaların daha da katılaştırmasını sağlamaktır. Bir diğer çözüm yolu ise insanların etik ve ahlaki seviyelerini yükseltecek eğitim şartlarını sağlamak olacaktır.