MODERN DÜNYA İNSANI

Nedenini tam olarak bilmesem de, ne kadar yeniliklere açık bir insan olsam da, teknolojinin bu denli hızlı gelişmesi ürkütüyor beni. Aslında sorun, sürecin hızlı olması sanırım. Yani, bir sabah uyanıyorsun ve herkes kendi aralarında sözleşmiş gibi yeniliğe ayak uydurmuş oluyor. Bense '' ne oluyoruz ya diyorum'' sadece. Şaşkınım, tüm bu olanlara... Postaneye mektup göndermeye giden bir antika beyin için fazla geliyor tüm bunlar doğal olarak. Yanlış anlaşılmasın, teknolojiyi eleştirmiyorum ya da onunla beraber gelen yenilikleri reddetmiyorum. Sadece doğal olmayan bir şeyi nasıl bu kadar hızla özümüz haline getirebiliyoruz bunu anlayamıyorum. Bize ait olmayan yapay bir şey, nasıl bu kadar hayatımızın merkezinde olmayı başarabiliyor? Sözde iletişimi artırmak mantalitesi ile ortaya çıkan sosyal medya, gerçekten de vaat ettiği gibi bizleri daha sosyal bireyler yapabiliyor mu yani? 3 yaşındaki yeğenimin yemek yerken uslu bir çocuk olması için annesinin eline tutuşturduğu telefondan oyun açıp illüzyona uğraşmışçasına ekrana kilitlendiğini gördüğümde, ileride yetişecek neslin neler yapacağını düşünüyorum da kafamdaki sorular daha çok artıyor. Belki de en gerçek olan aşk bile, Her filminde gördüğümüz Thedore ile yapay zekaya sahip olan Samantha arasındaki aşkın yerini alacaktır... Teknolojinin özellikle sosyal medyanın bize getirdiği en büyük şey yeni kimliklerimiz oldu bence. İnsanlar dış dünyadan sıkıldıkça kendilerini daha iyi ve daha üstün hissettikleri ve aynı zamanda kendilerini daha iyi ifade edebildiklerini düşündükleri sanal dünyada yaşamaya başladılar. Çoğu insanın aslında sanal alemde gösterdikleri kişilerin, oldukları kişilerden ziyade olmak istedikleri kişiler olduğunu düşünüyorum. Bu durum sadece sanal dünyada geçerli değil ama, keşke orada olan her şey yalnızca orada kalabilse... Ne yazık ki böyle değil. Gerçek hayatta uzun süredir görmediğim bazı arkadaşlarımla buluşmak için sözleştiğimizde, bana beni çok özlediğini, anlatacak çok şeyi olduğunu söyleyen kişi, o gün geldiğinde diyalog ''neler yaptın, uzun süredir görüşemedik ''ten öteye gitmeyip, dahası karşınızdaki arkadaşınız sürekli telefonuna bakıp, konuşacak hiçbir şey bulamıyorsa burada bir sorun olduğu gayet açık değil mi? Yapacağımız sohbetten tatmin olmak yerine, telefonuna gelen bildirimlerle ufak çaplı tatminler yaşamayı tercih eder oldu insanlarımız özetle. Benimle zamanını paylaşmaktan ziyade, sosyal medyada içtiğimiz kahvenin fotoğrafını paylaşmayı tercih ediyor. Gerçi bu paylaşım, paylaşmanın özündeki beklentisizliğin tam tersi ama olsun. İnsanlar yaratılan bu dünyada öyle ya da böyle kendileri olmaktan vazgeçmek uğruna, başkaları için yaşamaya çoktan alıştılar. İşte bu yüzden beni bu kadar ürkütüyor tüm bu olanlar. Alışamıyorum ve sanırım kabul etmeye de pek hevesli değilim. Sosyal medyanın, teknolojinin bugün geldiği nokta hepimizi üşengeç ve tembel, tam anlamıyla asalak yapmasını kabul etmek istemiyorum kısaca. Her şeyi yapacaksa ben niye varım ki? Aslında bizleri değerli hissettirmekten ziyade yaptığı etki '' mükemmeli göstermek'' ve dolayısıyla kendini eksik hissediyor olmak. Sonuç olarak, günümüzün modern dünyasında insan, ait olduğu dünyanın hakkını verircesine vaktinin büyük bir kısmını sosyal ağlarda tanıdığı, tanımadığı birçok insanla geçiriyor ve iletişim kurduğunu zannederek asosyalleşiyor. Bu yüzden de gerçek dünyadan kopup yalnızlığıyla baş başa kalıyor. Yeni bir yer görmek, yeni şeyler denemek yalnızca başka insanların beğenisini kazanmak uğruna yapılıyor. Pek çok insanın kendi için yaptığı şeyler artık azaldı. Alışkanlıklarımız teknolojik atılımlarla beraber değişti. Gelecekte ne olacak konusu ise tamamen büyük bir soru işareti. Kim bilir, belki de gelecekte Thedore'nin asla dokunamayacağı sanal karakter Samantha'ya sırılsıklam aşık olması gibi hikayeler bekliyordur bizi... Esra Miran