Dalında Solan Çiçekler

Kazanan ya da kaybeden... Kim hapsetti bizi bu iki kavramdan biri olmaya? Anlamıyorum, neden yolda olmanın verdiği hazzı yaşamaktan çok yolun sonunda ne olacağına bu kadar takıntılı hale geldik. Neden sadece kazandığımız için değil de o konuda yeterli olduğumuzu hissettiğimiz için sevinemiyoruz? Neden kaybettiğimizde üzülmek yerine, o konuda yeni bir şeyler öğrenip kendimizi geliştirdiğimiz için sevinemiyoruz? Sıfır Sayı romanının ana karakteri olan Colonna gibi ne kazanmaya takıntılı biri olacağım ne de kaybetmekten ölesiye korkan birine dönüşeceğim. Bu iki kavramın tam ortasına bir çizgi çekip adına mutluluk koyacağım. Asla ve asla bu yoldan da başımı çevirmeyeceğim. Fark ettiyseniz mutlu olan insanların sayısı her geçen gün azalıyor. Daha doğrusu azaltıyorlar. Bence bunun sebebi, peşinden koştuğumuz büyük umutlarımızdan başkalarının sözleri yüzünden vazgeçmemiz. Vazgeçmemizin altında yatan ana neden ise günün olanakları ve bilimsel gelişmelere göre bazı şeyleri imkanlı ve bazı şeyleri imkansız diye sınıflandırmaya çalışan Colonna tarzı insanların şu çok yanlış cümlesi: "İnsan olanaksız umutlar besleyerek yaşadığı sürece zaten bir kaybedendir. Sonra bunun farkına vardığında da her şeyi boş verirsin."(Eco 20). Fakat bence o ve onun gibi insanlar çok büyük bir yanılgı içerisinde bu cümleye içten inandıkları için. En basit kanıtı, gökyüzünde kuş gibi süzülmek isteyen insanlar vardı eskiden ve etraflarındakiler onlara güldüler. Boşuna uğraştıklarını söylüyorlardı. Ama onlar her ne kadar başkaları için olanaksız gibi gözükse de sırf diğer insanlar öyle düşünüyor diye gökyüzünde bir gün süzülebilme umutlarını asla yitirmediler ve gün gelip, bunu başardıklarında gökyüzündeki yolculukları esnasında yüzlerine usulca esen rüzgarın onlarda oluşturacağı mutluluğu hayal edip durdular. Eğer şu an gökyüzünde uçakları kullanarak yolculuk edebiliyorsak kaybeden diye adlandırılmaya çalışılan o güzel insanların emeklerinden ve tükenmeyen umutlarından başka bir nedenden ötürü değildir bulutlarla dansımız. Ancak şunu bilmek gerekiyor ki onlar umutlarından peşinden koşarken ne kaybeden olmaktan korktular ne de kazanan olmayı umursadılar. Sadece ve sadece mutlu oldukları yolda yılmadan ilerlediler. Onları ne diye çağırsanız çağırın kaybeden ya da kazanan, onlar gene de o yolda çabalarken elde ettiği mutluluklarını hiçbir takma isme değişmezler. Keşke onlar bugün yaşasaydı da uçak biletlerini ben alıp onları uzun bir yolculuğa çıkartabilseydim. Her ne kadar borcumuzu ödemeye yetmese de... Benim de bir umudum var. Küçükken izlediğim bir çizgi filimden etkilenmiştim. Ne yazık ki şu an ismi aklıma gelmiyor. Orada, kertenkelenin kuyruğu kopmasına rağmen bir süre sonra kendi kendine iyileşmişti ve eskisinden bile daha parlak görünüyordu. Aslında gerçek hayatta da kertenkelenin kuyruğu kopunca kendiliğinden yenileniyor. Ama mesele, benim kertenkeleden ilham alıp bu yenilenme olayını kopan insan kollarında ve bacaklarında da bir şekilde uygulamayı arzuluyor olmamdı. Kendi kafamda umut ediyordum. Bir gün gelecek ve sakat insanlara umut verecektim bu sayede. Onlar sevindikçe ben de mutlu olacaktım. Fakat etrafımdaki insanlar daha bir çocuk olduğumu ve bunun zaten yapılamayacağını, bizim bir kertenkele olmadığımızı söylemişlerdi. Şimdilerde ise büyümeme rağmen yeni vazgeçtirici cümle var dört bir yanımda. Sen fizikçisin. Bu dediğini biyoloji ve tıp ile uğraşan insanlar belki yapılabilir, eğer gerçekten yapılabilecek bir şeyse zaten. Olay şu ki hiçbiri umurumda değil. Çünkü tek umursadığım gelecekteki insanlara umut verebilecek olma olasılığımın bulunması. Bu olasılık her ne kadar küçük olursa olsun gerçekleşmesini düşünmek bile beni çılgınlar gibi sevindirirken pes etmeyi ya da başaramamayı nasıl düşünürüm ki? Söylediğim şudur ki dostlar, ortada ne kazanmak var ne de kaybetmek var hepimizin öleceği şu dünyada. O yüzden hayaliniz ne ise, neyi yaparken mutlu olacaksanız peşinden koşturun. Sonuç önemli değil. Ben şahsen garantisini veriyorum size. Mutlu olacaksınız kendi yolunuzda ilerlediğiniz sürece. Umutla kalın. Furkan Gönül