O İş Bende Olmamalı

Bugün salı ve şu an kütüphanedeyim. Her zaman olduğu gibi işlerimi son güne hatta son saatlere bırakmanın vermiş olduğu sıkıntı var üzerimde. Zamanımı düzgün kullanamıyor olabilirim. Ya da zamanımı yapmak istediğim şeylere ayırdığımdan yapmak zorunda olduğum yükümlülüklerime vakit kalmıyor da olabilir. İstediğim gibi yaşamaya çalışmamın beni zor durumda bıraktığının da farkındayım. Peki, böyle yaşamaya devam edecek miyim? Muhtemelen. Pişman olacak mıyım? Kesinlikle. Zorunluluklarım yüzünden üzerimde saçma bir baskı hissediyorum. Haz etmediğim olaylara ayak uydurmaya çalışmaktan yoruldum. Gereksiz sorumluluklardan daraldım. En mutlu anlarımda gelecekte yaşayacağım olası zorlukları ve zorunlulukları düşünmekten de nefret ediyorum. Hayatımı kontrol eden tek etkenin benim tercihlerim olmasını istiyorum. İsteklerim olmuyor ve ben gitgide farklılaşıyorum. Peki, bu farklılık bana zarar veriyor mu? Çok. Bu gidişatı durdurabilecek miyim? Sanmıyorum. Farklılaşmama bağlı olarak belli bir haftalık rutinim var. Kendim kurmadığım, yapmak istemediğim işlerimin hepsini zorla yaptığım bir rutin. Şu an o rutinin en zorlu ve sıkıcı günündeyim. Yazmak istemediğim bir yazıyı, yazmak istemediğim bir üslup ve konuyla yazıyorum. Nasıl yazmam gerektiği hakkında oturup düşünmek için vaktim vardı. Ama dediğim gibi, yapmak istediklerim arasında oturup düşünmek yoktu. Ne yazık ki yazdığım yazıda kitabın içeriğinden bahsetme zorunluluğum var. Kitap, iki apartman sitesinin birbirleriyle yaptığı gereksiz münakaşaları anlatan ve sırf para kazanmak için üzerinde hiç düşünülmeden yazılmış anlamsız bir yapıt. Kısacası okuyan her insana zaman kaybı. Genellikle başladığım kitapları yarıda bırakmadığımdan bu kitabı da bitirme zorunluluğu hissettim ve bitirdikten sonra aklımda tek düşünce vardı: Bu kitap Türkçe ödevi için uygun bir kitap değil. Bu düşünce biraz canımı sıktı. Gereksiz bir kitap okumuştum ve kitap, ödeve konu edebileceğim herhangi bir orijinallik taşımıyordu. Başka bir kitap daha okuyabilirdim. Hatta kitap bile değil, bir film seçip filmin içinde geçen evrensel temayı klişelerle doldurup anlatabilirdim. Fakat sonra kitabın başlığının garip bir şekilde ilgimi çektiğini fark ettim. O yüzden şu an okuduğum kitabın sadece başlığından yola çıkarak içimi dökmeye çalışıyorum. Biraz daha bahsedersem hissettiğim şeylerden, rahatlayacağıma inanıyorum. Rahatlık bana başarı sağlayacak mı? Hayır. Başarı bana rahatlık sağlayacak mı? Umarım. Rutinlerim belki değişir. Benim asıl gelecek için de hedeflerim, planlarım var. Ama canımı sıkan şey, bu hedef ve planlarıma ulaşmak için ilerlemem gereken yolun kendim tarafından çizilmemiş olması. Tabii ki kendi yolumu çizebileceğim hedefler belirlemek de benim elimdeydi. Yapmadım. Yapamadım daha doğrusu. Çizeceğim yolun mükemmel olmaması ihtimalinden korktum. Seçimlerimi yaparken kendime yeterince güvenmiyorum belki de. Şimdi de göze alamadığım kararların sonuçlarından yakınıyorum. Sanki zorunluluklarımı başkası bana dayatmış gibi. Farkındayım böyle bir dayatma olmadığının. Kendim seçtim onları. Bir bakıma yine kendim çizdim yolumu. Tabii çizdiğim yol başka insanların çizdiği yolla birleşen ufak bir patika gibiydi ve başka insanların yolları benim yollarım, onların istekleri benim zorunluluklarım haline geldi. Yol düzgün bir yere varacak gibi mi? Evet. Yoldan sapmak istiyor muyum? Hem de nasıl! Başka bir yola sapmak da riskli aslında. Çünkü genel olarak hazır olmadığım değişikliklerin bana duygusal ve fiziksel acı verdiğini düşünüyorum. Bu yüzden en ufak sürprizlerden bile, iyi kötü fark etmez, hoşlanmam. Yapmak istemediğim bir iş bile olsa, önceden durumdan haberdar olup kendimi hazırlamak isterim. Büyük ihtimalle bu isteğim hayatta gerçekleşmeyen isteklerimden en büyük ve en acı olanı. Çünkü kontrolümde olmayan çok şey yaşadım ve gerçekleşmesine mani olamadığım bu olaylar beni çok yıprattı. Yıprandığımı belli ediyor muyum? Asla. Yıprandığımı anlayan var mı? Bilmiyorum. Bir zorunlu olarak yaptığım işi daha bitirmek üzereyim. Yazının ilk hali böyle değildi tabii. Bazı kısımları değiştirmek zorundaydım çünkü kendimi anlatırken aşırıya kaçıp, yazdığım yazının belirli kriterlere göre değerlendirileceğini unutmuşum. Yine de keyif almadım desem yalan olur. Yazarken kendimle alakalı çok şey öğrendim. Şimdi önemli olan, öğrendiğim bilgiler ışığında nasıl bir hayat sürdüreceğim. İstemediğim işlerin beni değiştirmesine izin verecek miyim? Zorunluluklarımdan kaçmak istemeyi sürdürecek miyim? Tercihlerimin getirdiği sonuçlardan yakınmayı bırakıp, daha düzgün tercihler yapmaya uğraşacak mıyım? Sürekli başıma gelen sürprizlere alışmaya çalışacak mıyım? Bu soruların cevabını dürüstçe verebilecek miyim?