MARSLI MI OLUYORUZ, NEPTÜNLÜ MÜ?

Küçüklüğümden beri evde, okulda, televizyonlarda hep aynı soruyu sorduklarını duyuyorum. Kimsenin olmadığı bir adaya düşerseniz, yanınıza alacağınız üç şey ne olurdu? İnsanların o zamanlarda; konserve yiyecek, çakmak veya çakı olur gibi cevaplar verdiklerini hatırlıyorum. Fakat ne yazık ki, o filmlerdeki gibi küçük, yeşil, şirin bir adada değil de hiç bilmediğiniz, dünyamızdan çok uzaktaki bilinmez bir gezegendesiniz ve yapayalnızsınız! Üstelik yardımınıza koşup gelecek hiç kimse yok. İşte bu yüzden "Marslı" kitabını okurken bambaşka bir aleme dalıyor, kitabı sanki birebir yaşıyorsunuz. Uzun yıllar süren bir yolculuk sonunda Mars'ta öldüğünüz sanılarak orada bırakılıyor, terk ediliyorsunuz. Yaşamınızı devam ettirebilmeniz için temel ihtiyaçlarınız olan oksijen yok, su yok, çok az düzeyde bir yemeğe sahipsiniz. Önce bu problemleri çözmeniz gerekiyor ki, hayatta kalabilesiniz. En kötüsü de oradan kurtulabilmek, kaçabilmek için yapabileceğiniz hiçbir şey yok. Ancak bundan sonra gelecek olan astronotlar sizi kurtarabilir ve o ana kadar hayatta kalmaya çalışmalısınız. Ama dediğim gibi, o yeşil küçük şirin adada değilsiniz. Hani şu "Survivor" adı altında yarışma programlarında gördüğümüz, amacı büyük ödülü kazanmak için adada mücadele etmek, aç kalmak, zayıflamak... Benim anlatmak istediğim kesinlikle böyle bir şey değil. Gökhan Hüseyinoğlu 21402030 Ne ıssız bir adadasınız, ne de dünyanın öbür ucunda, başka bir ülkede, gurbette. Hiç tecrübe edinmediğiniz bir gezegen ve zor koşullara karşın uzun bir süre kalmanız gerekiyor. İnsan, "Benim başıma gelse ne yapardım?" diye düşünmeden edemiyor. Bu yüzden baş karakter olan Mark' ın her alanda sınırlara meydan okuyan mücadelesi, takdiri tamamıyla hak ediyor. Yiyecek bulabilmek için botanik alanı konusundaki uzmanlığı ve yeteneği sayesinde Mars'ta patates yetiştirebiliyor. Su da yok, fakat bu seferde kimya bilgisi devreye giriyor ve bu sorunu da aşıyor. Bu yaşımıza kadar öğrendiğimiz ve tecrübe ettiğimiz şeyler hayatımızda hazırlıksız olduğumuz zor anlarda ortaya çıkıyor sanırım. Hatta severek belgesel izleyen biri olarak belki bir gün Mars'ta olmasa da kendimi hayatta kalma mücadelesi içinde bulabilirim. Gökhan Hüseyinoğlu 21402030 Bu mücadelenin hayati boyutu olduğu gibi bir de psikolojik boyutu var. Terk edilmişsiniz hem de sürüsünden ayrılıp kaybolan bir hayvan gibi. Siz artık sevdiklerinizden, sevenlerinizden, alıştığınız, bildiğiniz hayattan çok uzakta yalnızsınız. Yalnızlık hissi bütün kalbinizi ve bedeninizi sarmış. Ayrıca insanların çoğu yalnızlıktan nefret eder ve korkar. Yalnızlık yaratana mahsus diye düşünürler. Bazen tek başına olmak güzel olsa da yalnızlık farklıdır. Bu his kalbi sarar ve ben buna dayanabilir miyim diye düşünürsünüz. Çoğu insan durumunun farkına varır ve belki de bu acıya son verir. Ya da insanoğlu böyle bir şeyle karşılaştığında hayatının tümünü tekrardan gözden geçirir, sahip olduklarına şükreder ve mücadelesine devam eder. Kitabımızda ön planda olan bir diğer şey ise astronotumuzu kurtarabilmek için insanlığın verdiği kayda değer mücadele. Dünya'da insan hayatına, tek bir cana bu kadar değer veriliyor mu? Hayatını çıkar ilişkilerine adamış, örf ve adetlerinden uzaklaşmış toplumların artık birbirine yardım etmediği, merhamet ve yardımseverlik duygularını kaybettikleri düşünebilir. Kitabı okuduktan sonra ben de bu konuda tekrar tekrar umutlandım. Böylece dünyada yardıma muhtaç insanlara yardımı esirgemeyecek insanların varlığını bir kez daha hissettim. Bu türde kitaplar daha çok yazılmalı diye düşündüm. İnsanları birbirine yaklaştıran, ruhlarının derinliklerinde Allah tarafından bahşedilen duyguları tekrar açığa çıkarabilmek, unutanlara hatırlatabilmek ne güzel bir şey. Gökhan Hüseyinoğlu 21402030 Evet, hayatta kalabilmek, sevmek ve sevilmek, hayatı olanca güzelliği ile yaşayabilmek, mücadele edebilmek... Hele ki Mark gibi mücadeleci ve azimli bir ruha sahipsek, dünyaya sesimizi duyurabiliriz. Bir de belli konularda biraz olsun yeteneğimiz, bilgimiz var ise hayatta kalma adına çok şeyler yapabiliriz ve sağlıklı bir şekilde evimize dönebiliriz bence. Bütün karşılaştığımız engellere rağmen pes etmeden üstelik bu mücadeleyi şevkle ve azimle yaparsak her şeyin üstesinden gelebiliriz. Bunu anlamak için de sanırım bir kez olsun böyle bir mücadeleye girmemiz gerekiyor. Artık Marslı mı oluyoruz, Neptünlü mü bilmiyorum.