BÜLBÜL ÖLDÜRÜLMEDEN

Her ne kadar tüm insanlar eşittir görüşünü benimsemeye çalışsak da daha doğarken eşitliklerin bozulduğunun tüm dünya farkında olsa gerek. Bazılarımız bülbül olarak doğar, diğerleri ise bülbül avcısı ya da bülbül koruyucusu olmayı seçer. Ötekileştirilenleri, yani bülbülleri, ele alan Harper LEE, tüm insanlığın yüz yıllardır gözlerini kapattığı "ötekiler"e ışık tuttuğu bu tek yapıtıyla benim gibi pek çok insanın gözlerini açtığına inanıyorum. Kendimizden olmayanı, daha keskin bir ifadeyle farklı olanı, öteki yapmak hiç de zor değil sanki nasıl ve nerede doğacağımızı biz seçmişiz gibi... İnsanları renkleriyle, dilleriyle, engelleriyle değerlendirmeyi hep çok sevdi, beyaz olmayı üstünlük sayan insan. Eşitlik, özgürlük , adalet gibi insanlığın başından beri dikkat edilmesi gereken değerler hepi topu kaç yüz yıldır hayatımızda ki? Kadını erkekten, siyahı beyazdan, güçsüzü güçsüzden tanrı bile ayırırken insanları çok suçlamamak lazım belki de. Siyah doğduğu için suçlu ya da diğerlerinden daha düşük seviyede olamaz ki bir bebek. Fakat bunu insanlara anlatmak garip bir şekilde çok zor tıpkı Harper LEE'nin yarattığı avukat karakterinin siyahi müvekkilini ölüm cezasından kurtaramaması gibi. O bülbül koruyucusu olmayı seçmiş bir insandı. Bülbül değilsek ve elimizden bir şeyler gelebilme ihtimali varsa anında işe koyulmalıyız, bülbüllerin öldürülmesini engellemeliyiz. Renkleri, çeşitleri, farklılıkları olduğu sürece güzeldir dünya keşke görebilsek bu güzellikleri. Bu konuda çocuklar biz yetişkinlerden daha başarılı sanırım. Onlar farklı olandan korkmadan ellerini uzatıp o insanlarla arkadaş olabiliyor. Başta eminim çocuksu merakın bir getirisi olarak ortaya çıkan bu dostluk pek çok insana örnek oluyor. Ve hayatları bambaşka bir şekilde devam edebiliyor. Scout'un merakı olmasa herkesin nefret edip korktuğu Boo kurtaramazdı ki Scout ve abisinin hayatını. Çocuklar kadar saf ve iyi niyetli kalabilse keşke herkes, keşke biz ve onlar değil de hepimiz olabilsek. Hep çok merak ederim acaba ilk kim ayırmış insanları siyah ve beyaz diye ve neden siyahlar değil de beyazlar üstün ırk kabul edilmiş. Giydiğimiz tişörtler bile tek renk değilken neden insanlar tek renk olsun ki? Üstün beyaz insan (!) ortada bir fark olmadığı asla kabul etmedi. Mahallelerinde bir hırsızlık olduysa ilk siyahi olanları suçladılar, çocuklarının siyahi ailelerin çocuklarıyla oynamalarını yasakladılar, kadınları siyahi erkeklerden korumaya çalıştılar. Hep yanlış yaptılar. Ötekileştirerek onların da bu durumu benimseyip gerçekten kötü insanlarmış gibi davranmalarına neden oldular. Milyonlarca insana, biz daha alt tabakadan insanlarız, dedirtmeyi başardılar. Sporcularla gurur duymak yerine, koskaca Amerika Birleşik Devletleri'ni bir siyahi temsil edemez, dediler. Günümüzde modern insanın kendiyle olan meşguliyetinin artmasından olsa gerek pek dikkat etmez oldular renklere ki bu gerçekten çok güzel, şu an ABD'nin başkanı bir siyahi... Fakat sırf siyahi diye Afrikalı bir aileyi hayvanat bahçesinde sergileyen zihniyet hala renklerle uğraşmaktan kendini alabilmiş değil. Binlerce insan sadece siyahi oldukları için öldü. Yüz binlercesi köle oldu ve hala milyonlarcası açlık ve sefaletle boğuşuyor. Çok bülbül öldü bu zamana kadar. Avcılar dur durak bilmeden tek tek öldürmeyi denedi bülbülleri ve maalesef diğer insanlar durumun ciddiyetini henüz kavramaya başladı. Keşke bülbüller ölmeden anlasaydık renklerin, cinsiyetin, engellerin önemsizliğini... Keşke kurtulsaydı Harper LEE'nin bülbülü... Hep hayali kurulan modern ve çok gelişmiş o dünyaya henüz ulaşamadık ve biz insanları ötekileştirmeye bu denli hevesli olursak asla hayali kurulan dünyada yaşayamayacağımız çok aşikar. Bülbüllerin ölmediği rengarenk günleri yaşamak ümidiyle... REMZİYE ATABEK