Benim Gülüm

Size bir sır vereyim mi? Aslında öyle çok da gizli bir sır değil. Eğer Antoine de Saint-Exupery'in "Küçük Prens" kitabını okuduysanız aslında çoktan vakıf olduğunuz bir sır bu. Eğer ki gerçeği görebilmek istiyorsanız yapmanız gereken tek şey, olaylara yüreğinizle bakabilmeyi öğrenmek. Çünkü Küçük Prens'in de söylediği gibi gerçeğin mayası gözle görülmez.(Sayfa 84) Gerçeğin mayasını da görebilmek maalesef kolay değildir. İşte bu yüzden size vermem gereken bir başka sır daha var. Gerçeğin mayasını görmek mi istiyorsunuz? O zaman yapmanız gereken kendinize bir gül bulmak. Nereden mi biliyorum? Çünkü ben çoktan buldum. Hayatta her şey maalesef ki istediğimiz gibi olmaz. Her gün bizi üzebilecek bir durum ile insan sahipleneceği, hayata tutunabileceği bir dal arar, işte ben bu dal arama işine uzun zaman önce başladım. Hayatın bu istemediğim yüzünün zorlukları ile tek başıma boğuşabilmem neredeyse imkansızdı çünkü. Bu dalı bulabilmek de pek kolay olmadı. Hayatta ne olursa olsun, hastalıkta ve sağlıkta, iyilikte ve kötülükte her zaman yanımda olmasını, her koşulda beni desteklemesini istiyordum bu dalın. İki sene önce de istediğimi buldum. Bu açıdan da kendimi her zaman şanslı olarak gördüğümü de söylemem gerek çünkü çevremde senelerdir istedikleri dalı arayan fakat bulamayan insanlar var. Yalnızlıkla boğuşmaktan geleceğe bakamayan insanlar... Sizce de yalnızlık hiçbir insanın tatmaması gereken bir şey değil mi? Sıkıntıların paylaştıkça azaldığına, mutlulukların ise paylaştıkça çoğaldığına siz de inanıyor musunuz? Öyle ki Antoine de Saint-Exupery'in ünlü karakteri Küçük Prens de sıkıntılarını azaltmak için kendi dünyasında sahip olabileceği tek arkadaşı bulmuştu kendisine. Küçük kırmızı bir gül... Aslında Küçük Prens bu arkadaşı bulduğunda, o da benimki gibi sadece bir daldı. Bu dalı gül yapan şey ise Küçük Prens'in sevgisiydi. Ben de iki sene önce bulduğum dalımı gül yapabilmek için Küçük Prens'in yolunu izledim. Ona verebileceğim en kıymetli şeyimi yani sevgimi verdim. Karşılıksız olarak yaptığım bu işte o da bana sevgisini verdi. Nasıl ki Küçük Prens'i büyüten hatta dalı güle dönüştüren sevgi olduysa, beni ve gülümü de bu hayatta tutan şey sevgi oldu. Hayatın tüm zorluklarına karşı birlikte durmayı başardık. Yeri geldi rüzgar esti, ben gülüme koruyucu oldum. Yeri geldi önüme engeller çıktı, o dikenleri ile bu engelleri defetti. Ara sıra bu dikenlerin bana da battığını inkar edemem. Fakat gülü seven dikenine katlanır, değil mi? Bir diken gülüme verdiğim değerin yanında nedir ki? Ne de olsa gülümü bunca değerli kılan, uğrunda harcadığım zamandır. (Sayfa 84) Sır dolu bir yazı olduğunun farkındayım ama gelin size bir başka sır daha vereyim. Belki de herkesin bildiği fakat kendine inkar edemediği daha doğrusu inkar etmekten korktuğu bir sır olacak bu seferki. Sevmek ve sevilmek güzel şey arkadaş. Hepimizin ihtiyacı olan ortak şey sevmek ve sevilmek. Hiç hayatınız boyunca "Ben sevilmek istemiyorum." diyen birine rastladınız mı? Peki, çok fazla sevildiğinden dolayı şikayet eden birini gördünüz mü? Birçoğunuzun hayatta tutunabilecek bir dal aradığını biliyorum. Ayrıca bu dalı bulduktan sonra onu gül yapmaktan korktuğunuzu da biliyorum. Ben de korkuyordum. Bana "Pişman mısın?" diye mi soruyorsunuz? Cevabım "Kesinlikle hayır." olacak. Unutmamanızı istediğim bir şey var. Nasıl ki sevdiğiniz sizin için hayata tutunabilecek bir dal olacak, siz de onun için bir başka dal olacaksınız. Siz dalınızı gül yapmak isterken, karşınızdakinin de sizi gül yapmaya uğraşacağını unutmayın. O zaman hep birlikte gül olmaya...