Trenle Beş Haftalık Avrupa

Biriktirdiği para ile Avrupa'yı trenle, tek başına gezen bir kadının kitabı Bir Bilet Al. Yaşadıklarını, gittiği yerlerle ilgili bilgileri ve bulunduğu yerlerle ilgili yorumlarını anlatan Gizem Altın'ın bu kitabı benim gibi yapıyor yani herhalde kimse bu kadar güzel gezemezdi. Avrupa'yı tren ile gezmek ve keşfetmek isteyenler için tam bir rehber niteliğinde. Kitabı okurken hem kıskandım hem takdir ettim yazarı çünkü ben daha bu yaşımda akşam arkadaşlarımla dışarı çıkmak için izin alamazken o benden beş yaş büyük olduğu için Avrupalara gidip beş ay geçiriyor ve bunu gerçekten hakkıyla yapıyor. Gerek ders yükünden gerekse aile içinde yaşadığım sorunlardan dolayı Ankara'dan bir süre uzaklaşmak için fırsat arayışı içerisindeyim, onların tanıdığı insanların yanında kalacak olmama rağmen ailem İstanbul'a dört gün için gitmeme izin vermediler. Yok daha yaşım küçükmüş yok efendim tek başıma gidemezmişim. Nerden biliyorsunuz ya? Sanki hep izin veriyorlar da benim başıma hep sorunlar geliyor, bırakın da azıcık kendimi tanıyayım; göreyim neyi yapabiliyorum neyi yapamıyorum. Ama yok hala küçüğüm ben. İşte ben bu koşullar altında okuluma düzgünce gidip gelirken ve derslerime çalışırken Türkçe 102 ödevim için bir gezi kitabı okumaya karar verdim ve okuduğum bu kitap ilaç gibi geldi, yazarla gezmiş kadar oldum. Yazarın da yaptığı gibi Avrupa'ya hem yalnız gidilmesinin hem de bir arkadaş grubu ile gidilmesinin insan üzerinde farklı etkileri olabileceğini düşünüyorum. Yazardan gördüğüm kadarıyla tek başına böyle bir işe kalkışmak insana büyük bir öz güven veriyor, " her şeyi başarabilirim " duygusu oluşuyor insanın içinde ve tabi biraz bol parayla gitmek lazım ki gittiğin yerlerden orayı anımsatan eşyalar alabilinsin. Ben olsam nasıl müthiş kafa tutardım bizimkilere " bana bak baba ben tek başıma Avrupalara gittim, istediğim her şeyi de yaparım " diye o da bana " marifet sanki yaptığın " derdi sonra ben de boynumu büküp otururdum yerime. " Bir arkadaş grubu ile gitsem ne olurdu?" diye de düşündüm açıkçası. Bir grupla gidecek olsam erkek arkadaşımla giderdim açıkçası çünkü kendisi hem erkek arkadaşım hem de başlı başına arkadaş grubum- ve doğruyu söylemek gerekirse yalnız gitmeyeceksem ondan başka kimseyle gitmem. Onunla gitsem kesinlikle yaptığımız geziden daha memnun kalacağıma eminim hem duygusal hem de finansal açıdan hani harcamalar ikiye bölünüyor ya ondan- ama şu var ki babam yine izin vermez çünkü ona kıl oluyor. Ama bir gün gideceğiz yemin olsun. Ve gittiğimizde bu kitabı dolayısıyla şu an yazdığım yazıyı ve yazarken kafamdan geçenleri hatırlayıp güleceğim. Yazar gezerken birçok insanla karşılaşıyor kimiyle ahbap olup posta adresini alıyor kimiyleyse de kafası uyuşmadığı için sadece tanışıyor fakat arkadaş ortamlarında yazara sorulan bazı sorular ve imalarla karşılaşıyor, evet sebebini doğru tahmin ettiniz, Türk olduğu için. Genel olarak sorular şu şekilde " Eğer Türk isen nasıl başın açık ve şortla gezebiliyorsun? , ülkenizde Arapça mı konuşuyorsunuz? " gibi sorular. İnsan bunları duyunca üzülüyor elbet, içinden bunların doğru olmadığını ispatlamak için düşünceler geçiyor ama sonra kime, neyi, niye kanıtlayayım ki diye düşünceler geçiyor. Bazı politik açılardan yardımı dokunabilir ( Avrupa Birliği falan) fakat "insanlardaki önyargıyı parçalamak atomu parçalamaktan daha zor" demiş Einstein. Yine de bir Türk olarak ne için olduğu fark etmeksizin- Avrupa'ya gidip ülkemi temsil etmeyi, onlara pasif bir sömürge ülkesi olmadığımızı, okuma oranımız düşük olsa da başarılı, zeki ve dünyaca tanınmış yazarlarımızın ve bilim adamlarımızın olduğunu söylemek isterim. Bir Bilet Al, okurken interrail biletlerinin tarihlerine, fiyatlarına ve kapsamına bakmama sebep olan, Avrupa'da trenle gezi konusunda fikirler tasarlamaya iten ve bolca da gaz veren bir kitaptı benim için.