RENKLİ GERÇEKLER SİTESİ

Hayatının hangi döneminde olursa olsun aldığı kararlardan vazgeçmeyen, zevkleri hiç değişmeyen pek çok tanıdığım var. Ben hiçbir zaman o insanlardan biri olmadım. Hatta ailemdeki pek çok büyüğün özellikle de annemin dediği gibi maymun iştahlı bir insanım. Evet, bazen çok yapmak istediğim bir aktiviteyi ertesi gün yapasım gelmiyor ya da kesinlikle bu en güzeli dediğim bir şeyi ertesi gün beğenmediğim de çok olmadı değil ama bana sorsalar sen maymun iştahlı mısın diye, maymun iştahlıdan ziyade kararsız olduğumu söylerim. En kararsız olduğum konulardan biriyse şu klasik Türkiye dışında bir yerde yaşamak istesen bu neresi olurdu sorusu. Bir dönem Japonya'da yaşamak için her şeyi yapabilirdim, daha sonra favorim İtalya'da küçük bir kasabaya dönüştü, şu aralar ise yeni favorim Norveç diyebilirim. Benim yeni gözde yaşanacak ülkemin Norveç olması bir yana dursun, çoğu boş vaktimde yaptığım gibi internette gezinirken bir fotoğraf çarptı gözüme. Önce çok beğendim, sonra biraz afalladım, doğrusunu söylemek gerekirse gözlerime inanamadım, en son olarak da acaba ben mi fazla dramatikleştirdim bu olayı diye düşünüp arkadaşlarıma gösterdim fotoğrafı. Onlar da benim gibi tepki verince rahatladım biraz. Beni ve arkadaşlarımı bu kadar şaşırtan fotoğraf ise işte bu. "2 İlk başta çok beğendim bu resmi çünkü Norveç'te tam olarak hayalini kurduğum ve yaşamak istediğim evlere benziyorlardı. Sonra afalladım. Bunun nedeni ise fotoğrafı çekenin Mehmet Pehlevan adında bir Türk olmasıydı fakat sonuçta yurtdışında da Türkler yaşayabilirdi. Şaşırmam daha önce de belirttiğim gibi çok gecikmedi. Fotoğrafın detaylarını okuduğumda bu güzel manzaranın çekim yerinin İstanbul Beykoz olduğunu öğrendim. Arkadaşlarım da bana katılıp kesin İskandinav ülkelerinden biridir dediğinde, onlarla birlikte gözlerime inanamamaya devam ettim. Bu manzaranın bende bu kadar şaşkınlık yaratması İstanbul gibi bir şehirde bu kadar naif, o herkesin bildiği kasvetli büyük şehir havasından uzak bir sitenin olamayacağını düşünmem diyebilirim. Çünkü benim için İstanbul, bulunan her boş alana bir plaza, bir gökdelen dikilmeye çalışılan, sokaklarında kendimi çok fazla güvende hissetmediğim, karmaşasıyla, kalabalığıyla beni yoran, bir yerden bir yere acele acele yetişmeye çalışan soğuk nevale insanların bulunduğu bir metropol demek. Mehmet Pehlevan'ın çektiği fotoğrafın tıpatıp zıttı kısacası. Düşününce fazla önyargılıymışım demek ki diyorum. Kitapları kapağına göre yargılamamamız gerektiği gibi, şehirleri de siluetlerine göre yargılamamak gerekiyormuş. Hatta soğuk nevale diye nitelendirdiğim o insanları bile... Tüm günlerini takım elbiseleriyle geçiren, topuklu ayakkabılarını bir an olsun ayaklarından çıkarmadığını düşündüğüm, siz diyin siyah ben diyeyim gri tonlarından başka bir renk bilmeyen ve bana samimiyetsiz gelen bu insanların içten içe renkli bir kişiliği olabileceği fikrini yeşertti bende Beykoz'daki bu sevimli site. Karşı yakaya geçerken vapurda gördüğümüz, yüzlerini telefonlarındaki elektronik postalardan alamayan ciddi insanlar, ellerindeki evrak çantaları ile koştura koştura sabahki toplantısına yetişmeye çalışan iş adamları... Olağan bir günde bu kişileri gördüğümüzde "3 hiçbirimizin aklına gelmez bu insanlardan bazılarının sabah rengarenk evlerinden çıkıp gelmiş olabileceği. Büründükleri o gri maskelerin altında Beykoz'daki bu sevimli site gibi bir gökkuşağı olabileceği fikri ne kadar şaşırtıcı olsa da aynı zamanda bir o kadar da öğretici. Bana ve benim gibi düşünen herkese, önyargılı bir yaklaşımın, dış görünüşüne bakarak bir durum, bir mekan ya da bir insan hakkında fikir sahibi edinmenin ne kadar yanıltıcı olabileceğini öğretiyor Mehmet Pehlevan'ın ölümsüzleştirdiği bu kare. Karanlık perdelerini kaldırdığımızda İstanbul'un içinden bile rengarenk bir İskandinav ülkesinin çıkabileceğini gösteriyor...