Yalnızlık Şiiri

Aşk, mutluluk, yalnızlık, hüzün gibi duyguları hepimiz yaşar, hissederiz. Kimileri için basit ve sıradan olan bu duyguları bazıları hayatının merkezine koyar, adeta bu duygular için doğar, yaşar ve ölür. Bazı şiirler vardır, duygularını açıklayamayan insanların sessiz çığlığıdır. Şairleri de bu sessiz çığlığın bestecileri... Bazı şiirleri sırf bu yüzden severim. Bir bakış, bir gülüş öyle derin anlatılır ki, şairin kelimeleri, bestelerin notaları gibi kalbe dokunur. Hayattaki amacı toplayabildiği kadar çok anı toplamak olan insanların şiirleri sevmesi de doğaldır. Çünkü her şiir başka bir hikayedir, okuyucusuna göre değişen. Şiirlerin en güzel tarafı da budur. Okuyan herkes farklı algılar, farklı çağrışımlar yapar, farklı haz alır. Süreyya Berfe'nin "Her Gölge Titrer" adlı eserinde de çok değişik duygular hissedilir. Eseri okurken beni en çok etkileyen yalnızlık ve yalnızlığın getirdiği mutsuzluk duyguları oldu. Sanırım kendi yalnızlığımın farkına vardım. Aynı zamanda her insanın böyle duygular hissettiğini ve herkesin ne kadar mutlu görünse de kendi içinde bir tarafının eksik kaldığını hatırladım. Süreyya Berfe de benim hissettiğim duyguları hissetmiş olmalıydı çünkü öyle olmasa bu kadar etkileyici yazamazdı. "çıplaklığını sakla Mutsuzluktan dersin sonra sadece senin bildiğin bir mutsuzluktan" En çok arkadaşı olan, en çok sevilen insan bile kendi içinde yalnızdır. Kendince üzüntüleri vardır. Belki kimseyle paylaşamaz ya da paylaşınca onu önemsemeyeceklerini bildiğinden paylaşmak istemez. Bu dizeler de bana kendi mutsuzluk ve yalnızlığımın sadece bana mahsus olmadığını düşündürdü. Nasıl her gölge titrerse, her ruh da yalnızdır. Hayata yalnız geldik ve gidişimiz de yalnız olacak. "Yan yana dizilmiş zaman parçalarını bitirmeyen tükenmeyen isteklerimizle ufalıyoruz" Hayat yan yana dizilmiş zaman parçalarıdır. Onlarla ne yaptığımız bu zaman paketçiklerini nasıl harcadığımız kişiliğimizi, bu paketçiklerin birleşip bütünselleşmesi de hayatımızı oluşturur. O nedenle zamanı hangi hırslarımızla kullandığımız ya da kullanmadığımız çok önemlidir. Bunu dizelerinde vurgulayan şair, herkesi hayatını harcadığı konular konusunda düşünmeye itmiştir. "Her Gölge Titre" adlı kitapta aşk duygusu da işlenmiş. Ama bence aşk da kişinin yalnızlığını saklamaya çalışırken uydurduğu bir yanılsamadır sadece. İnsanlar, sevmek sevilmek ister. Sevme ve sevilme birer duygu değil ihtiyaçtır. Ancak bu ihtiyaç, aşkın çok güzel ve çok güçlü bir duygu olduğundan kaynaklanmaz. Kişinin yalnızlığının bir sınırı olması gerektiğinden kaynaklanır. Çok yalnız kalan insan akli dengesini yitirir, psikolojisi bozulur. Bunun nedeni kişinin kendi üzüntüsünde boğulmasıdır. Bu olaydan kaçınmak için insan birini seçer ve onu sevmeye karar verir. Karşısındaki onu seviyorsa yalnızlığı karşılıklı sevgi bitene kadar bir nebze olsun azalır, ancak karşısındaki onu sevmiyorsa o karşısındakinin hayaliyle yalnızlığını unutmaya çalışır, üzüntüsünü gizlemek ister fakat çabaları boşunadır, mutsuzluk katlanarak artar. Sonuç olarak aşk ya da sevgi diye tanımladığımız duygular kişisel yalnızlığımızı unutturacak ya da en azından bir nebze olsun azaltacak araçlardır. Süreyya Berfe de kitabında bu tarz bir sevgiden bahsetmektedir. Duygular bizim ruh halimizi, günlerimizi hatta tüm yaşantımızı etkiler. Ancak özünde "gerçek" diyebileceğimiz tek bir duygu vardır; yalnızlık. O tüm duyguların anasıdır. Yalnız değilsek mutlu olduğumuz illüzyonuna kapılırız, etrafımızdakiler yalnız değil, biz yalnız isek de mutsuzluk illüzyonuna. Süreyya Berfe'nin "Her Gölge Titrer" adlı şiir kitabındaki şiirleri okurken hissettiğim en derin duygu yalnızlıktı. Bu kitabi okuyan diğer insanlar başka şeyler hissettiklerini sanabilirler. Oysaki sadece yalnızlıklarını örtbas etmek için farklı duyguların arkasına sığınmaktadırlar. Bu yüzden bence herkes kendi yalnızlığını kabullenmeli ve bunun kaçınılmaz bir kader olduğunun farkında olmalıdır. Aylin Yıldıran