DÜŞÜNMEKTEN BİLE KORKAR OLDUK

Her insanın okuması gereken yazarlardan biridir Amin Maalouf. Yazar, ekonomi ve toplumbilim okumuş ve sonrasında gazeteci olmuştur. Lübnan'da doğmuştur ve yirmi altı yaşında Fransa'ya göç etmiştir. Orta Doğu'da doğup büyüdüğü ve sonrasında Fransa'da yaşadığı için iki farklı kültürle de etkileşim yaşamıştır. Bu tür bir etkileşimin ona çok farklı bir bakış açısıyla olayları inceleyebilme yetisi sağladığına inanıyorum. Günümüzde objektifliğinden ödün vermeden ve korkmadan fikirlerini yazabilen ender yazarlardan biridir kendisi. Çivisi Çıkmış Dünya adlı kitabıyla tekrar karşımıza çıkan yazar bu kitabında yine harikulade bir eser ortaya çıkartmış. Deneme yazısı olduğu için kimilerine çok farklı gelebilecek bir kitap olsa da bu kitabın içerdiği düşünceler renk, dil, kültür ve hatta din farklılığı gözetmeden yediden yetmişe herkesi yakından ilgilendiren dünyamızın sorunlarına samimi bir yaklaşım sergilemektedir. Özetle dünyanın nereden gelip nereye gittiğini, bu süreçte ne gibi olayların ne tür sonuçlar doğurup uygarlıkların tarihini nasıl değiştirdiği ve sonuç olarak aslında önemli olanın ne olduğunu anlatan bu kitap okuyucunun elinden düşürmeden saatlerce okuyabileceği bir kitaptır. KÜÇÜKKÖSELECİ 2 ''Pusulasız bir halde girdik yeni yüzyıla'' diyerek başlamış kitaba yazar. Daha ilk kelimelerden anlaşılıyor kızgınlığı o yüce uygarlıklara. Uygarların yozlaştıklarından bahsetmiş bu ilk kısımda. Bu yozlaşmayı da ''çivisi çıkmış''kelimeleriyle ifade etmiş okuyucuya. ''Acaba mı?'' diye düşündürüyor okuyucuya daha başında kitabın. Ben de düşündüm bu soruyu ve cevabım ise evet oldu. Gerçekten de artık olaylar çığırından çıktı. İnsanlar birbirlerine düşmanca yaklaşmaktalar ve özellikle bencillikleriyle uygarlıklarının gelişimine engel olmaktalar çünkü insanlar daha kendilerine, ailelerine ve çevrelerine olan manevi yaklaşımlarında başarılı ve etik olamıyorken daha kapsamlı ve tüm insanları ilgilendiren uygun bir manevi yaklaşımda bulunamayacaklardır. Yani manevi bir kalkınmanın şu anki tabloda daha başlamadan başarısızlığa uğrayacağı aşikardır. Kitabın içinde ise bu yozlaşmanın hayatın her alanında olduğuna dikkat çekilmiş. İlerleyen kısımda ise komünizmin çöküşüyle geçerliliğini kanıtlamış olan kapitalizmin yani Amerikan modelinin bütün dünyada kabul görmesiyle kendi içinde artık gelişemediğinden bahsetmiş. Sahte zafer olarak düşünmüş bu durumu. Bu sahte zafer Amerika'yı ve onun modelini tek kıldı. Bu zaferi sahte düşünmesi çok iddialı geldi ilk önce ama sonradan farkına vardığım gerçek ise ne tür bir sistem veya kim olursa olsun alternatifsiz olmak onu gelişmekten aciz bırakır. Gözleri kör ve tekliğinin getirdiği özgüvenle bildiğini okur. Bu bilmişlik ise işleri daha da fazla karıştıracaktır. Çünkü artık doğru kararları verme kabiliyetinden yoksun kalmıştır. Bu noktada Batı sahip olduğu güçle Doğu'yu kendine benzetmiştir ama niyeti tabii ki kendi çıkarlarıdır. Bu Batı çıkarlarınınsa Doğu'yu nasıl bir çıkmaza getirdiğinden çok başarılı bir şekilde bahsetmiş yazar. KÜÇÜKKÖSELECİ 3 Son kısımda ise insanların kimliksel olaylar için birbirlerine düşmelerindense tüm dünyayı ilgilendiren ortak amaçlar uğruna savaşmaları gerektiğinin üstünde durmuş. Küresel ısınmanın da bu tür bir birleşme için uygun olduğunu ve bu olayın insanların yaşantısını kökünden değiştireceğini düşünmüş. Kuraklıkların göçlere sebep olacağını ve kanlı sonuçlanacağını savunmuş. Haklı olması bir tarafa kitap 2009'da yazılmış olmasına rağmen ben bugünlerde önemli bir adım atıldığını görmüyorum. Bundan beş sene önce bu şekilde bir yaklaşım getirilebiliyor ama bizler halen çok umursamaz bir şekilde çevremizde olan biteni izliyoruz. Kendi bencilliğimizle yaşamımıza devam ettiğimiz her gün haysiyetlerimizden ödün vermeye devam ediyoruz. Bu bencillikle hiçbir noktaya varamadığımızı anlamış olmamız gerekirdi. Nitekim ufukta bir değişim göremiyorum. Bu şekilde devam ettiğimiz sürece de göremeyeceğim. Yazarın getirdiği yaklaşımın hepimizce az çok farkında olunan kısımları olsa da bu kitabın asıl amacının insanlara yazarın kendi fikrini dayatmak değil de; olması gereken, herkesçe kabul gören etik değerlerimizin daha büyük kitlelerce takip edilmesi ve uygulanması. Bu olayların sonucunda nasıl bir tablo çıkacağını kendimce merak etsem de yazar ile aynı fikirdeyim, bu dünyanın çivisi çıkmışlığına bir son verilmesi gerektiğine inanıyorum. Hepimiz elimize birer çekiç alıp o milyarlarca hatta katrilyonlarca çiviyi teker teker çakmaya başlamalıyız. Hiç pes etmeden her gün devam etmeliyiz. Bugünden başlayarak her gün ben bir çivi çakarsam sonrasında bana katılanlarla, aynı kararlılıkla bu çivileri çakmaya devam edersek ben eminim ki her gün milyarlarca çivi daha yerine oturacak ve her şey bir gün yoluna girecek. KÜÇÜKKÖSELECİ 4