Şehirdeki Mutluluk

İnternet hayatımıza girmeden önce ne yapıyorduk sahiden? O dönemi uzun uzun yaşayamadan, kısa bir süre sonra internetle tanıştığım için bunu bazen merak ediyorum açıkçası. Ama teknoloji çağında, iki ya da üç senenin ne kadar önemli olduğunu biliyorum. Önceden hiç düşünülmemiş projelerin ya da cihazların günlük hayatımıza girmesi için yeterli bir süre bu. Çünkü yaşamakta olduğumuz bu çağda her şey çok hızlı gelişiyor ve ilerliyor. Bu hızı hayatımızın her alanında görüyoruz aslında. Yemek endüstrisinden, bilgi ulaşımına, hayatımızı organize etmeye kadar her alanda bir hızın ve "koşuşturmanın" içindeyiz adeta. İşte bu yüzden merak ediyorum internetten öncesini. Çünkü günümüz şartlarının internetten sonra gelişip bahsettiğim bu noktalara vardığını biliyorum. İnsanlar, bu teknoloji çağından önce, hayatımızın içinde var olan ve muhtemelen onsuz pek çok şeyi yapamayacak duruma geldiğimiz "akıllı" telefonlar yokken, ne yapıyordu merak ediyorum. Ama anladığım kadarıyla, tüm bu bahsettiğim gelişmelerden önce de bazı insanlar bir takım şeylerin arayışı içine girmiş olmalı. Ben böyle insanları "çağa ait olamayan" ya da yanlış zamanda veya yerde doğmuş insanlar olarak görüyorum. Into the Wild filminde hayatı konu alınan Christopher Johnson McCandles gibi insanları. Teknolojinin bizi birbirimizden uzaklaştırdığı fikri çağımıza ait olan bir klişe. Bununla beraber gelen bir başka klişe ise, her şeyi bırakıp köye ya da kırsala yerleşmek. Tüm koşuşturmadan ve yarıştan uzak, sakin ve pastoral bir hayat. Ama nedense bunu, yaşlanıp emekli olan bazı insanlar dışında pek çok kişi gerçekleştiremiyor. Çünkü bana göre, yadırganan şeyi içten içe benimsiyoruz. Bu çağda doğup büyümek de şart değil aslında. Yaşlı, genç herkes şuanki yaşam koşullarına uyum sağlamış bir halde. Öte yandan kimse, hayatın hızından dolayı yakınırken yakındıkları şeyi yaşadıklarını ve buna bağımlı olduklarının farkında değil. Üstelik tek sorun, hayatın hızında, hiç bitmeyen telaşımızda değil. Kendi adımıza yaşadığımız hayatın aslında pek çok açıdan çevremizdekileri memnun etmeye dayalı olduğu gerçeği ve paranın sadece bu çağda değil, bütün çağlarda önemli olan tek şey olarak kabul görmesi de birer sorun aslında. Ama bunun farkında olup bir şey yapmadan, aynı şekilde yaşamaya devam etmek de mutsuzluğu beraberinde getirmez mi? Mahatma Gandhi'nin söylediği gibi, "mutluluk, düşündüğünüz, söylediğiniz ve yaptığınız şeyler uyumlu olduğunda ortaya çıkar." Yaşadığı çağdan bunalan ya da bundan sürekli yakınan insanlar, kısaca bizim aksimize, bir de gerçekten buna benzer düşüncelerinin farkına varıp bir şeyleri değiştirmek isteyen cesaretli insanlar var.. Var ve var olmuş. Çağın ne olduğu, teknolojinin gelişmiş olup olmadığı önemli değil. Bu insanları okuduğumuz kitaplarla ya da izlediğimiz filmlerle keşfediyoruz. Hayatın gerçek zevklerinin, paranın varlığıyla gölgelendiğini düşünen pek çok insan bulabiliriz. Ama bundan rahatsızlık duyup, farklı bir şey gerçekleştirmeyi göze koyan insanı bulmak zor olabiliyor. En başta bahsettiğim gibi, bu tip insanlar hangi çağda doğmuş olursa olsun, insanlığın içinde bulunduğu "yapaylıktan", buna adapte oluşumuzdan ve hayatımızı başkalarını memnun etmek için istemediğimiz şeyleri yapıyor oluşumuzdan dolayı, yalnızlığı ve doğayı, şehirde hayatta kalmak için gerekli olarak kabul görülmüş hiçbir şeyin önemli sayılmadığı doğayı tercih etmiş olan insanlar. Aslında bunun ne derece doğru bir seçenek olduğunu Into the Wild 'ı izlerken Chris McCandless ile birlikte öğreniyoruz ve bence bu film ile beraber bir nevi, Chris McCandles'ın "büyüdüğüne" de tanık oluyoruz. Ve söylediği, "mutluluk sadece paylaşılınca gerçek olabilir." sözüyle de, asıl önemli olanın ne olduğunu McCandless ile birlikte keşfediyoruz aslında.