YALNIZLIKTAN KORKMAYIN

Yalnızlık hakkında anlatılan korkutucu ve kötü hikayelere kanmayın. Günümüzde çoğu insan, yalnız insanlara hep acıyarak ve zavallı nazarıyla bakıyor. Yalnız insanların karakterleriyle eşleştirdiklerimiz hep kötü özelliklere sahip olduğundan, yalnızlık asıl anlamından uzaklaştırıldı ve olumsuz bir kelime olarak zihinlerimize kazındı. Dürüst olmak gerekirse, Cem Şancı'nın "Yalnızlık Doktorası" adlı eserini okumadan önce ben de böyle düşünmekteydim. Okul hayatım boyunca etrafta yalnız dolaşan çok arkadaşımı gördüm ve onlar hakkında düşündüklerim günümüzde çoğu insanın düşündüğü kötü düşüncelerden farklı değildi. İşte beni etkileyen de okuduklarımın bu konu hakkındaki fikirlerimi değiştirmesi oldu. Okuduğum cümlelerin bana kattığı yeni bakış açıları doğrultusunda, artık yalnızlığı bir eksiklik olarak değil, bir ayrıcalık olarak düşünüyorum. Biz insanlar birine sevgi duyduğumuz vakit ona zaman ayırırız ve değer veririz. Yalnızlık da kendimize sevgi duymak ve değer vermektir. Yazarın da dediği gibi "Yalnızlıkla barışmak, olgunlaşmaya uzanan yolda ilk sınavdır."(Şancı 68). Hayatta birçok başarıyı elde etmenin yolunun insanın kendisini tanımasından ve benimsemesinden geçtiğini düşünüyorum. Şöyle ki, kendi hayatımdan bakacak olursam, bu yazıyı yazarken bile nasıl yazacağıma karar vermek için öncelikle kendimi keşfetmem lazım. Bu da ancak yalnız kalıp kendi sesimi dinlememle mümkün olur. Yalnızca ulaşmak istediğimiz hedeflere giden yolda değil, bizi bekleyen belki de hayatımıza yön verecek küçük sürprizlerle karşılaşmak için de yalnızlığı tam anlamıyla hissetmek gerekir. "Aşk mı arıyorsunuz? Kendinizi dinleyemeden, kendinizi keşfedemeden, seveceğiniz insanı bulmanın mümkün olmadığını fark edeceksiniz"(Şancı 35). Bir insanın kendini layık görebileceği en kıymetli mevkidir yalnızlık. Evet, biz yalnız kalmayı hak ederiz. Fakat bu, kimi insanın çekindiği veya korktuğu bir duygu olup, bazıları için ise alışkanlık derecesinde bağımlı kalınan bir duygudur. Ben ise her şeyin bir dengesi olması gerektiğini düşünüyorum. Yani, ne kuru, samimiyetsiz kalabalıklara dahil olmak, ne de toplumlar içinde kendini kaybedecek kadar yalnız olmak... Diğer bir deyişle, yalnızlık bir yaşam biçimi olmamalı benim fikrimce. Alışkanlık haline getirdiğiniz zaman içinden çıkılamaz bir hal alırsınız çünkü. İşte o dengeyi tam manasıyla kurabildiğimiz zaman, yalnızlığın gerçek anlamını kavramış oluruz. Yazarın düşüncesine değinmek gerekirse, hiç kuşkusuz yalnızlıktan yana olduğunu söyleyebiliriz. O kadar ki, bir cümlesinde "Kim olduğunuzu anlayabilmeniz ve kendinizi en doğru şekilde tanıyabilmeniz için sadece tek bir yol vardır, işte onun adına da 'yalnızlık' diyoruz"(Şancı 56) diyerek konuyu felsefi boyuta taşımış. Ancak bu konu hakkındaki önermesi benim düşüncelerimle paralel diyebiliriz. O da "Hep yalnız kalın" demiyor. Yani, sırf yalnız kalmak için hayallerinizden veya yapmak istediklerinizden vazgeçin demiyor. Ayrıca, istemsizce oluşan ve tercih edilmiş yalnızlığın ayrımını yaparak aralarına kalın bir çizgi çekmek istemiş. Servet-i Fünun'un büyük ustası Halit Ziya Uşaklıgil'in Yeşilköy'e taşınacağını duyan dostları sorar: "Şehirden neden kaçıyorsunuz mirim? Orada yalnız kalmaktan korkmuyor musunuz?". Cevabı açıktır: "Yalnızlık bir mahrumiyet değil, lükstür".(Milliyet Web, 21 Nisan 2015). Sonuç olarak şunları söyleyebilirim: Eğer siz de gerçekten yalancı kalabalıklardan sıkıldıysanız ve tam anlamıyla yalnızlığı yaşamak istiyorsanız ancak yukarıda bahsettiğim kötü önyargılara sahipseniz, bir an önce o önyargılarınızdan kurtulun. Çünkü sözünü ettiğim "yalnızlık dengesi"ni kurduğunuz takdirde hem kendinizi tanımak ve keşfetmek için yeterince zaman ayıracak hem de toplumdan kopmamanız gereken yerlerde kopmayacaksınız. Böylelikle yalnızlığı tam manasıyla yaşayacaksınız. Herkese keyifli yalnızlıklar dilerim...