Hayalet Kovboylar

Ne kadar Jim Morrison'ın "Riders on the Storm" şarkısını yazma nedeni çoğumuz tarafından bilinse de, bu şarkı kafamda Avrupalılar tarafından bilinen ünlü bir miti canlandırıyor. "Vahşi Av" olarak da bilinen bu mitte bir grup avcı, bazılarımız elf ya da peri olduklarını bazılarımız da ölümün kendisi olduklarını düşünür, şiddetli bir rüzgar (fırtınavari) ile gelip birini alıp tamamen dünyadan yok ederler. Tam olarak ölüm olduğunu düşünmesem de elbette hayatınızdaki bir insanı hatırlayamamak, onun varolduğunu bile unutmak ölüm gibi bir şey oluyor. Hatta belki daha acı çünkü öldüğünde bile bir insanı hatırlatacak şeyler kalıyor bize. Ancak bu "Vahşi Av" için geçerli değil. Fotoğraflardan, sistemlerden yani bulunubileceği her düzlemden siliniyor kişi. Gerçi bazılarımız hayatımızın illa ki bir kısmında buna maruz kalmak ister herhalde. Şarkıyla birlikte aşağıda gördüğünüz Peter Nicolai Arbo'nun "The Wild Hunt" adlı eserine baktığınızda da kafanızda oynamaya başlayan film bence paha biçilemez. Jim Morrison'ın yazma nedeniyle bağdaştırdığım nokta ise, bu avcıların kovboy şapkaları takıp simsiyah giyinmesiyle bir nevi onun ölümlerini gördüğü Kızılderili insanlarla aynı yöreden gelmesi, bir çoğumuzun deyimiyle: "Vahşi Batı". Bence bu ikisi arasındaki bağlam hayalgücümüzün de yardımlarıyla gerçekten güzel bir filme, bir şölene dönüşebilir. Kızıl bulutların arasından kapkara silüetleriyle çıkıp gerçek kayboluşu getiren fırtınadaki kovboylar. Garip bir şekilde korku değil ama belki bir rahatlık da getiriyorlar. Önceki paragrafta dediğimi çürütebilecek bir kanım daha var: ölüm bizde bir uyanış, farkındalık ve gerçeklik getirdiğinde geri döndürülmesi imkansız hisler ve acılar oluşturabiliyor, ancak bu kovboyların/avcıların getirdiği kayboluş zamanında (öznel bir şekilde) gelirse, bence kaybolanın çevresindeki insanlara da bir rahatlık sağlayabilir. Ancak dediğim gibi, o zaman da o insanla geçirilmiş olan, varolduğu süreç içerisinde başardığı ve yaşattığı her şeye saygısızlıktan başka ne etmiş oluruz? Resmin gerçekten de şarkıyla büyü k bir bağlantısı var gibime geliyor . Karanlığı da kaosu da yerli yerinde vermiş, Jim Morrison 'ın kü çükken yaşadığı ölüme tanıklık etme travmasını da karmaşıklığıyla gösteriyor gibi. Bu şarkı tüm zamanların en derin ve içten şarkılarından biri olabilir bu nedenle. Ancak her ikisinin de bir sanat dalının meyveleri oldukları için öznel anlaşılabilecek olmaları su götürmez bir gerçek. Mesela , bazı insanlar bu avcı çetesinin başının Danimarka kralı Atterdag ya da Yunan tanrısı Odin olabileceği gibi. Bunların hepsinin insanın hayalgücüne bırakılması gerektiğini, hatta böyle böyle çıkarımların kolekt ifleşerek daha da yaratıcı yorumlar çıkabileceğini düşünüyorum. Daha da genelleşmeye başlamadan son cümleler imide yazarak tamamlayayım: "Vahşi Av" aynı zamanda Morrison'ın gördüğü ölü Kızılderililerin katliamı ile de bağdaştırılabilir. Yani elbette hayali kovboy adamların gelip onları yok ettiğini değil, gerçekten de avsal bir fiille soylarının katledildiğini ima ediyorum. Belki de onun da sözleri yazarken aklından ge çen oydu. Yani bunun da etkisi vardı... Sanat o kadar öznel bir şey ki, insan kendi düşüncelerini tarif etmeye çalıştığında gerçekten zorlanıyor. Bazılarımız ise utanıyor bile diye bilirim. Ancak tekrarlıyorum: sanat gerçekten özneldir ve herkese aynı hisleri hissettirmeyebilir ve estetiği gözü ne ya da kulağına hitap etmeyebilir. Yıllardır tartışılan en büyük konulardan biri de sanırım budur. Am a fa rklı açılardan eserlerin farklı yön lerini görmek her zaman ruhumuzu besler ve bunda da yanlış hiçbir şeyin olduğunu düşünmüyorum. Zaten bu algılarımızı oluşturan o eseri görüp, dinlediğimiz ana kadar yaşadığımız deneyimlediğimiz bütün olayların bir araya gelmesiyle oluşur. Sanatı sanat yapan da bence budur.