FURUĞ'UN ÖYKÜSÜ

Gece oluyor ve ben Furuğ'un dizelerinde kendimi buluyorum her dakika. Yalnızlığını anlatıyor, kıyısında köşesinde kendini görüyorsun. Aşkını anlatıyor herkesin, ilahi aşkı buluyorsun yüreğinde. Bahçeyi anlatıyor, tüm çiçekler ve yeşillikler yüreğimde buket olsun, ciğerime dolsun istiyorsun. Dizeleri nefesinde çiçekler açtırıyor, ardından derin nefes almak istiyorsun, dikenler yüreğine batıyor teker teker. Furuğ İran'ın önde gelen modern kadın şairlerinden-di. İran kadınının üzerinden biz tüm kadınlar adına patriyarkaya sesini yükseltti. Düzeni, erkeğin egemenliğini, baskıyı ve sistemi eleştirdi şiirlerinde, kitaplarında ve filmlerinde. Baskı olmadığı zamanlardı İran'da, rejim henüz hortlamamıştı o derin ve karanlık uykusundan. Furuğ güzeldi, kadınları güzel kılıyordu şiirleri. Furuğ, Furuğ, ah Furuğ! Adın ne güzel senin, her insana binlerce ah çektirir. Geceydi, ben Furuğ'un kitabını okurken, içimden bir ruh geçti, üşüdüm. İçi titreyince insanın, önce yüreği sendeler, yüreğimin derinlerinde sendeye uğrattın beni Furuğ. Çıplaklığımla alay ederdim, bana kendimi sevdiren sen oldun. Yaralarım Aşktandır belki de beni en çok acıtan şiirin, Yaralarım Aşktandır *1 ben çıplağım, çıplağım, çıplak sevgi sözcükleri arasındaki duraksamalar kadar çıplak ve tüm yaralarım benim aşktandır aşktan, aşktan, aşktan. ben bu başıboş adayı okyanusun devriminden geçirmişim ve dağ patlamasından. ve paramparça olmak o birleşik varlığın giziydi en değersiz zerresinden güneş doğdu. selam ey masum gece! selam ey gece, ey çöl kurtlarının gözlerini inanın ve güvenin kemiksi oyuklarına dönüştüren! ve senin pınarının kıyısında, söğütlerin ruhları baltaların sevecen ruhlarını kokluyorlar ... diyorsun ve diyecek başka hiçbir şey bırakmıyorsun şu karanlık ve isli bizlere. Yüreğimi elliyorsun, şiirlerin kalbimi avuçlarının arasına alıyor, iyice sıkıyor, ta ki beni sensiz bırakıncaya kadar. Şiirler insanı öldürürmüş Furuğ, seni hissettikten sonra dirilmeyi gördüm ben. Yaralarım Aşktandır'ı okurken yaşamını bilebiliyorsunuz Furuğ'un. Yaşantısını, acılarını kitabı okurken bulabiliyorsunuz. Bir nevi antoloji gibi Yaralarım Aşktandır. Furuğ'un eşinden ayrıldıktan sonra çocuğunu bir daha görememesi, daha sonra evlatlık edinmesi başka bir çocuğu. Sonra bir adama olan aşkı, o şiirlerinde hitap ettiği, onun için elini bahçeye dikip, yeşereceği anı beklediği adam. Onu yeşerteceği anı veya. Bir insan sizi yeşertebilir mi? Çıkartabilir mi o çekildiğiniz kabuktan? Yaraları aşktan olan birinin yaralarını sarabilir mi veya? Peki ya yaraları açan o ise aşklarına? Yaraları aşktan olan çiçek bir kadın Furuğ. Ya çiçekleri erken açmış acı dolmuş bu kadar polenlerine ya da açamadan bir acı karanlık soldurmuş güzel tomurcuğunu. Acıyı, elemi, kederi bu kitapta öyle güzel işlemiş ki Furuğ, bir acı bu kadar sevinçli ve özenli bir şekilde anlatılabilir mi? diyorsunuz kendinize sayfalarca. Acıyı içselleştirerek nasıl sevmemiz gerektiğini öğütlüyor bize, nasıl görmeliyiz bizi sevmeyen bu dünyayı? Nasıl bileceğiz bize kötülüğü dokunacağı halde yaklaşmasına izin verdiğimiz bu aşkları. Peki ya Furuğ bunların hiçbirini aslında bizlere öğretmek istemediyse? Furuğ'u yazmak ayetleri karartmaktır bir nebze yüreğinde. Etrafını flulaştırıp, çerçevenin kenarlarına siyahlık eklemektir Furuğ. İçinin karanlığını hissetmek isteyenlere uzanır Furuğ, o karanlığa çeker ve bırakır, kadın olursun, orada kalırsın, ağlarsın ama hıçkıramazsın. Çünkü sen acıyla yoğrulacaksın, sessiz sessiz işleyeceksin yüreğine tıpkı Furuğ gibi. Furuğ'un öyküsünü öğreneceksin ve ödev edineceksin kadını kendi kadınlığına. *2 ... ve bu dünya yılan dünyasına benzerdir ve bu dünya öyle insanların adım sesleriyle doludur ki seni öpüyorken kafalarında seni asacakları urganı örüyorlar. Şari KOÇAKLI