DAKTİLO

Düşündüğümüz kadar özgür müyüz yoksa özgür olduğumuz düşüncesi o kadar kafamıza yerleşmiş ki özgür olmadığımızın farkında değil miyiz ? Her istediğimiz yere gidebilmek ya da internet sitelerinde dolaşmak bize özgürlüğü sonuna kadar sağlıyor mu? Hiç birileri tarafından takip edildiğiniz hissine kapıldınız mı ? Tüm bu sorular size modern çağda oluşan birer paranoya gibi gelebilir ama her geçen gün yaşadığımız bu zaman dilimi daha fazla kontrol edilebilir bir hal almaya başlıyor. Sırf birilerinin düşüncelerine veya çıkarlarına ters düştüğümüz için tüm bu soruların odağı olmak günümüz dünyasının bir parçası haline geldi artık. Tıpkı Florian Henckel von Donnersmarck'ın yönettiği 2006 Almanya yapımı Başkalarının Hayatı filminde olduğu gibi sizde sadece ülkenizin refahını düşündüğünüz için ya da sadece sanat yaptığınız için takip edilebilir sistemin bütün oklarını kendi üzerinizde toplayabilirsiniz. Peki insanlar neden başkalarını kontrol etmek ister ? Onları bu kadar korkutan nedir ki başkalarının hayatına müdahale eder hale gelirler. Olay aslında çok karışık değil. Yenilenmek veya değişmek, işte bütün olay bu iki kelimenin sözlük anlamlarına bağlı. İnsanları korkutan başkalarının kendi düzenlerini bozacaklarına inandıran bu iki kelimenin anlamı kadar basit. Modern çağın getirdiği bu gereksiz yük her geçen dakika insanların birbiri üzerinde baskı kurmasına olanak sağlamaya devam ediyor. Belki bu filmdeki gibi bir istihbarat sistemi tarafından üzerinizde bir baskı kurulmuyor artık ama toplum o kadar uç noktalara ulaşmış durumdaki kendisi bir istihbarat görevlisi olmuş durumda. Sanki bakıcı bir yönetimin prangaları altında yaşıyormuş gibi hissetmemek imkansız hale geldi. Düzene hiç itiraz etmeden gülümseyen maskelerin altında yaşamak ne kadar yaşamaktır ki ? Bizi sadece kendi fikirleri doğrultusunda hareket ettiren bir yapının içerisi de yer aldığımızı fark edemez duruma geldik. Her gün sosyal medya hesaplarımız sayesinde milyonlarca fotoğrafa, bilgiye, videoya ulaşıyoruz. İnsanlar bu bilgi akışını kontrol etme mekanizması gibi kullanılır durumda artık. Geçmişte yürütülen baskı politikaları sanki hala insanlar üstünde etkisini göstermeye devam ediyor. Hükümetler bilgi erişimlerini sınırlıyor, toplu m görünmeyen kurallara aykırı olduğunu düşündüğü her türlü düşünce ve düşünceleri engellemeye çalışıyor. Dünya teknoloji ile her gün daha ileri gidiyormuş gibi görünse de aslında yerinde saymaya devam ediyor. Sistemlerin adı değişiyor fakat uygulamaları aynı kalıyor. Yıllar önce devletlerin gizli olarak yürüttüğü bu eylemler günümüzde apaçık bir şekilde gerçekleştiriliyor üstelik maskeleme gereği duyulmadan. Hep temel bir fikir hakim 'insanların özgürlüğü için'. Eğer insanlar başkalarını dinleyemez, duyamazsa nasıl olur da özgürlük için bir adım atılmış olur. Her geçen gün daha da garipleşen bu durum içinden çıkılamaz bir hal almış gibi gözüküyor. Daha önce olan örnekler gibi bu modern istihbarat sistemi de yakında çökebilir ya da farklı bir form haline geçip diğer insanları değiştirmek için kullananları hedef alabilir. Sistem kendi canavarlarını yaratmanın yanı sıra bir yerden sonra kendi koruyucularını da yaratmaya başlıyor. Asıl kaçınılmaz son o zaman başlıyor işte. Nasıl Yüzbaşı Gerd Wiesler yaratıldığı sisteme başkaldırıp inançları doğrultusunda hareket etmeyi başardıysa yakın zamanda onun gibi başka insanlar da bu modern sistemin dayatmalarına itiraz edebilirler. Bunların hepsi bize tek bir şey gösteriyor aslında olan her olaydan insanlar sorumlu. İyi ya da kötü tarafı seçmek tamamen kendi ellerinde sistem onlara her ne kadar dayatma, baskı veya kısıtlama uygulasa da eğer yeterince cesaret bulabilirsek sistemi yenebiliriz çünkü onu biz yarattık.