Paralel Dünya'ya Bir Köprü

Önceki yazılarımın bir kısmında olduğu gibi bugün de ilgi duyduğum fantastik roman türünde bir başka mükemmel eser üzerine konuşacağım: . 7 romandan oluşan bu eser, fantastik romanda birçok insana göre zirvedeki isim olan Stephen King tarafından, 26 yıllık bir çalışma sonucunda 1978- 2004 yılları arasında yazılmış. Bu roman hakkında konuşurken yazar odaklı konuşmam Kara Kule gerektiğini baştan belirtmeliyim; çünkü King yazdığı onca kitap arasında serisini kendisi de ayrı bir yere koymakta, bir nevi bu kitabı kendi macerası olarak görmektedir ve ona "en büyük eserim" demektedir. Kara Peki bu romanı onun "en büyük eseri" yapan şey nedir? Fantastik eserlerin başka Kule dünyalarda geçmesi alıştığımız bir durum, ancak bu dünyaları bizim dünyamızla bağlamak, araya köprüler kurup, bu köprüleri olay akışına yedirmek çok az yazarın yapabileceği bir iş. King'in de başarıyla gerçekleştirdiği bu köprülerden biri, New York'ta boş bir arsada bulunan bir gül. Bu gül, roman içinde son derece yüksek bir öneme sahip küçük bir sembol. Aslında hayatımızda da tıpkı buna benzer semboller görmüyor muyuz? Hiç önem vermediğimiz, basit bir eşya bir başkası için çok anlam ifade ediyor olabilir. King bu gülü de, tıpkı her insan için normalden fazla anlam içeren eşyalar ve sembollerden bir tanesi gibi, özel bir anlam vererek romanında kullanıyor. Aslında, ben Kara Kule'nin de bu köprülerden biri olduğunu düşünüyorum. King'in kurgulanmış dünyasındaki yaşam, bu paralel dünyalar ve evrenler arası geçişe olanak veriyor ve seri boyunca sürekli bunların vurgulandığını görebiliyoruz. Yazar tam olarak açıklamasa da Kara Kule'nin bu evrenler arasındaki dengedeki temel faktör olduğu hissi ister istemez okuyucuyu sarıyor. Kitapta ana kahramanımız silahşör Roland, yıllar önce bir "ka- tet" (ortak amaç ve hedefe sahip insan grubunu tanımlamak için yazarın kullandığı kelime) içinde bulunmuş ve bu maceraları başarısızlıkla sonuçlanmış. Kitapta anlatılan esas olay akışında ise Roland, New York'tan Orta Dünyaya (bahsettiğim köprüler aracılığıyla) geçişini sağladığı 3 genç ile yeni bir "ka- tet" kuruyor. Sürekli sert, ruhsuz ve korkusuz bir adam gibi görünen Roland'ın daha önceki başarısızlığını düşünerek içten içe yaşadığı korkuyor hissetmiyor değiliz. Bu "ka- tet"inin de amacına ulaşamayacağı korkusunu arkadaşlarına hissettirmeme çalışsa da bir okuyucu olarak ben bu hisse kapıldım. Tıpkı bir insanın yaşadığı olumsuz bir hissi zıttıyla kapatma güdüsü gibi Roland da korkusunu gizlemeye çalışıyor. Nasıl ki bir insan kibir duygusunu kapatmak için mütevazı olduğunu göstermeye çalışırsa, Roland da korkusunu gizlemek için sürekli sert ve sarsılmaz duruşunu korumaya çalışıyor. Ancak romanın akışı içerisinde anlatılan Roland'ın geçmişi ile ilgili hikayeler bu konudaki endişesi ile ilgili ipuçları veriyor. Stephen King kendisi için de özel olduğunu söylediği bu romana kendisini de bir karakter olarak ekliyor. Olay akışı içerisinde karşınıza çıkan King de aslında kitabın ana karakterlerinden biri. Ben yazarın böyle yapmasının sebebinin, kendisinin de bu olayın içinde yer alma isteği olarak yorumladım. King, Roland'ın gerçek bir insan olmasını, onu tanımayı, ona yoldaşlık yapmayı istiyor. Bu isteğini gerçekleştirmenin yolunu da bulmuş, kendini kitaba koyarak sanki kitaptaki King karakterini yaşadıklarını yaşıyor ve bu maceraların içinde yer alma isteğini bu şekilde ortaya koyuyor. Ayrıca yazar King bu eseri belli bir sonuca varma amacıyla yazmamış. Kendisine gelen bir hayran mektubunda ölmek üzere olan hasta bir kadın, yazardan kitabın sonunu söylemesini rica ediyor ve böylece rahat öleceğini vurguluyor. Yazar ise henüz sonu kendisinin de bilmediğini söylüyor. Hatta romandaki çoğu olayı yazarken şaşırdığını belirterek cevap veriyor. Başlıkta yazdığım ifadeye anlam verememiş olabilirsiniz. Yani neden bitmeyen bir hikaye dediğinizi duyar gibiyim. Bunun iki sebebi var, birincisi Roland'ın geçmişte yaşadıklarını bir nevi tekrar yaşıyor olması. Farklı bir "ka- tet" ama benzer olaylar. Peki bitmeyen ikince şey? Eh, onu da okuduğunuzda fark etmeniz için size bırakıyorum .