GELİŞ

Afişine baktıktan sonra "Yine bir uzaylı filmi, yine bir istila ve yine bol patlamalı, süper kahramanların olduğu bir film geliyor karşımıza" cümlesini aklımdan geçirmiş olan ben filmi izledikten sonra bir oh çekmiş ve sonunda birkaç senedir gelen diğer bilim kurgu filmlerinden farklı olmasıyla beni etkilemiş oldu. Peki işlenen zaman kavramı gerçekten doğru bir noktaya değinebilmiş mi? Zaman şimdiye kadar gelmiş geçmiş tüm olay döngülerine şahit olmuş , onlarla yaşamış ve belki hala daha yaşamaktadır. İnsanoğlu kendi medeniyet seviyesini geliştirdiğinden beri zamanı birçok şekilde açıklamaya çalışmış, zaman üzerinde teoriler üretmiş ve şu anda da üretmeye devam etmek için yoğun emek vermektedir. Fakat bana kalırsa zaman açıklanamaz bir kavram olmakla birlikte herhangi bir araca veya düşünceye bağlanılmaya çalışılması zamanın anlamını daraltır. Filmde işlenen uzaylı dili, Heptapot B, harfler yerine çember şeklindeki simgeler içeriyor ve kullanan kişinin bu çemberin başını ve sonunu aynı anda düşünmesi gerekiyor. Bir cümlenin sonunu ve başını aynı anda düşünebildiğinizi varsayalım. Aynı anda hepsini göremiyorsunuz değil mi? Bu kabiliyete sahip olmadığımız için bir yerden başlama isteği duyuyor insan. Filmde de bu uzaylıların amacı size bu yeteneği bahşetmek, ki bu da aynı zamanda zamanı aşmanız demek oluyor. Artık herhangi bir başa veya sona sahip olmayacağınız ve bir bütün olarak görmeyi kavramanız; bir çemberi herhangi bir yerden yuvarlayıp çizmek yerine ise bir çember "oluşturmanız" anlamına geliyor. Peki bir dil gerçekten bunu başarabilir mi? Veya dilden başka bir araç yardımıyla zaman kavramını tamamıyla anlayabilir miyiz? İnsanoğlunun aklına şimdiye kadar hız kavramı gelmiş ve bu kavramın üstünde binlerce araştırma yapılmış olmasına rağmen bu araştırmalar hala bir teori olarak kalmaktai. Paralel Evren teorileri ortaya çıkmasına rağmen adında da geçtiği üzere kendisi hala bir teori olarak bulunmakta. ii Peki insanoğlu daha fazlası için neyi beklemekte? Ölmeyi mi? Kıyameti mi? Bana kalırsa bunun herhangi bir son ile alakası yok. Benim aklıma bile bir son, bir bitiş noktası geliyor çünkü insanlar kendilerini ateşleyecek bir fitil aramakta. Doğum ve ölüm döngüsünün hala insanlara yeterince korku ve gerçeklik duygusu vermemesi onları engellemekte ve yeni şeylerin önünü kesmekte. "Evet, ben ölümden korkuyorum" diyemedikleri için belki de zamanı anlayamamaktalar ve anlamak için çaba göstermemekte kararlılar. Bunun herhangi bir sonu, bir olayı engellemek için olmadığını görmek ve ölümsüzlük ile hiçbir alakası olmadığını kavramak gerekiyor. Bana kalırsa zaman makineleri veya ışınlanma düzenekleri, insanların ya tembelliğinden ya da pişmanlıklarından dolayı kendi zihinlerinde yaratılmış kavramlar. Zamanın akışı ve geriye dönüşün imkansız oluşu, her bir atomun başka bir atomla ilişki içerisinde olması, her bir olayın başka biriyle bağlantılı ve geçen her saniyenin zamanın aldığı sökülemez bir parça yerinde olmasından dolayı zamandan herhangi bir çıkar elde etmek yerine onu anlamaya çalışıp, onu kabullenerek bir bütün halinde, birbirine bağımlı bir şekilde yaşamanın insanların kabullenmesinin gerektiği ve bu kabullenmenin doğanın en büyük ihtiyaçlarından biri olduğu söylenebilir. Söylemeye çalıştığım şey, zamanı birine açıklayabilir miyiz? Bir sohbette veya konuşmada çıkıp "Zaman budur, bu anlama gelir" diyebilir mi bir insan? Yoksa sadece zihin kavramı gibi sadece zamanın gerçekliğini kabul edip yol açabileceği şeylerin farkına varabilir mi? Zaman kavramını ele almak her düşünen kişi için başlı başına bir derttir. Zaman saatteki akrep ve yelkovandır; zaman sonsuzdur; zaman ölümdür. Bana sorarsanız zaman gelişimin ta kendisidir. Şimdiye kadar kim her ne yaptıysa, bunu kalan zamanını daha iyi hale getirmek için yapmış ve hala da yapmaktadır. Zaman olmadan, hiçbir varlık gelişme çabası göstermez, göstermek istemez veya kendi kurtuluşunu planlamaz. Çünkü orada bir duygu, bir son yoktur.