DİKKAT! KARARINDA UMUT İHTİVA EDER!

Hep kafamı kurcalayan bir soruya az önce cevap bulmuş bulunmaktayım. Peki, ne mi bu soru? Buyrun. Bu dünyanın en umutlu insanı kimdir? Aşık olandır dünyanın en umut sahibi insanı. Aşağıdaki dizelere dikkatle bakınız. "Git, bırakmasan da adresini Anılarım bulur ayrılığının izini Susuz bırakmam çiçeklerini" (Durbaz 2014, 100) Kayıtsız, şartsız ve belki de nafile bir bekleyiş var dizelerde. Yine dönecekmişçesine, o kalan birkaç çiçek ona emanetmişçesine... Anlıyorsunuz işte. Bir arayış var, onu her koşulda bulacağına dair inancı var. Bu bir aşk şiiri ve tüm aşk şiirlerinin bir ucundan yakaladığı gibi umut barındırıyor. Evet! Belki de bu tarz şiirlerin başına uyarı maksatlı böyle bir not düşülmeli: Fazladan umut ihtiva eder! Ee, bunda ne var kötü olan diyeceksiniz. Neden bir uyarı gereği... Hemen bugünün kendimce tartışma konusuna geliyorum. Fazla umut da umutsuzluk kadar kötü değil midir? Fazla umut mu, kime göre? Bence aşık birinin umudu fazladır, gereksiz. Bakın, bakın yukarıdaki dizilere. Çoktan gitmiş, ardında en ufak bir iz bırakmamış birine ulaşma düşüncesi sizce de biraz hastalıklı değil mi? Bana kalırsa aşk başlı başına bir hastalıkken... Bir saniye... Söylemeden edemedin değil mi Özge? Söylemesem olmazdı. Evet, tekrar sizlerleyim. Kendisini giden birinin ardından toparlayacağına dair bir umut ise tam kararındadır mesela. Umutsuzluk da, bu durumda, giden birinin ne döneceğine dair inancının ne de asla eski 'sen' olabileceğine dair inancının olmayışıdır. Bir durumu kategorize etmeye bayılıyorum. Belki kendimce yaptığım bu sınıflandırmalar size gülünç gelmiş, geliyor olabilir ki bunu birçok yazımda yapıyorum ama inanın insanları tahlil etmek hususunda üzerime tanımam. Bir saniye, biraz yukarı dönelim. Evet, eveet! Kararında umut ihtiva eder! Bu da benim yazım için bir etiket olsun. Hatta başlığımız olsun. 1 Özge Arslan Şimdi de son zamanların en çok dinlenen şarkılarından biriyle karşınızdayız sevgili okurlar. Neden bu "garip" şarkıyı sizlerle paylaştığıma gelecek olursak... Bu şarkı benim için bir ilktir. Dostlarım, lütfen... Ben bu şarkıya bayılıyor falan değilim. Şöyle ki kendi içimde her şeyi kategorize ettiğimden yukarıda bahsettim, bunun ne kadar işliyor olduğuna da ufaktan değindim ki bundan gurur duyarım. Umut-umutsuz çatışmasından bahsettiğim sırada yanımdan geçen "kırmızı doğan"dan yükselen bu sözler... Öncelikle bu bir aşk şarkısı! Dilim varmıyor bunu söylemeye ama öyle. Bu benim oluşturduğum hiçbir kategoriye girmiyor. İlk oluşu da bundan sebep. Çılgınca bir umut ve umutsuzluk, hem de aynı anda aynı şarkıda... Konu umut olunca ve buna rastlamışken sizlerle paylaşmamak olmazdı. Yine de küçük bir uyarı, bir kere dinleyin. Kendi adınıza bir çıkarım yapmak için bu yeterli olacaktır. Pek "derin" sayıl... Eleştirme Özge, bırak insanlar kendi yorumunu yapsınlar! Not: Burada bahsi geçen eser müzikal anlamda benim için hiçbir anlam ifade etmemektedir. 2 Özge Arslan Son olarak bu yazdıklarımı okuyan herhangi biri, normal biri, benim umutsuz biri olduğumu düşünebilir, kuvvetle muhtemel. Bunu çok duymuş olmamdan ileri gelse gerek bunu açıklığa kavuşturmak istiyorum, tam da burada. Çocukluğum dünyanın iyi bir yer olduğuna, iyi insanlar ile dolup taştığına inanarak geçti. Büyümeye başladıkça, hayatımın her aşamasında, çok enteresan insanlarla karşılaştım. İyi ki de karşılaştım! Dünya öyle "ponçik" bir yer değil kızlar. Anladım. Sonra dedim ki ben bu dünyayı değiştiririm. Olmadı. Olsun, ben de kendi dünyamı değiştiririm. İşte böyle bir anda yeterince umudum vardı, baştaki gibi çılgınca bir umut değil. Asla tamamen umutsuz olmadığımı da rahatlıkla söyleyebilirim. En genel anlamda benim umutsuz görüntümün altında aslında kendisi için bir çıkar yol bulmuş genç bir kız bulunmaktadır. Bir çeşit koruma mekanizması... Bunu başka bir zaman tekrar konuşalım olmaz mı? Neden böyle bir bakış açısına sahip olduğumu açıklamak adına elimde iyi sebeplerim olsa da sizleri burada kendim ile sıkmak istemem. Biraz oradan, biraz buradan... Ortaya karışık bir şeyler karaladık işte bugün de. Günün mesajını da verip yazımı sonlandırıyorum. Umut da umutsuzluk kadar tehlikeli iken, dikkatli olun!