Herkes Yalan Söyler / Alptuğ Albayrak

"Herkes yalan söyler." House dizisi boyunca duyduğum, artık dizide klişe haline gelmiş olsa bile her duyduğumda "Adam haklı" diye düşündüğüm bir düşünce. Çünkü durum ne olursa olsun insanlar yalan söylemeye karşı bir yatkınlığımız var. Küçük şeyler için bile çok saçma yalanlar söyleyebiliyoruz, bu yüzden yeni tanıştığımız kişilere karşı "Herkes yalan söyler." düşüncesiyle yaklaşmak çok işe yarayabilir çünkü bırakın yeni tanıştığımız birisini, arkadaşım dediğiniz biri bile yalan söyleyebilir ve en kötüsü de fark etmeyebilirsiniz bunu. Kendimizi kandırmış da olabilir bir arkadaş yalan söylerken, çünkü o bir arkadaştır ve yalan söylememesi gerekir, ama ne yazık ki insanlar yapıları gereği bencildir ve yalan da çok güzel bir kaçış yoludur. En saçma yalanlar, en azından benim bakış açımdan, hastanede söylenen yalanlardır. Utanç duymamak veya ebeveyn (veya herhangi bir tanıdığı) öğrenmesin diye doktorlardan gerçeği saklamak kadar saçma bir şey yoktur. O yalandan dolayı yanlış tanı konulabilir, yanlış ilaç verilebilir, ölebilirsin ama insanların bu utanç duygusu yüzünden mantıklı düşünemez ve o riski hiçe sayarak yalan söylerler. Şu anda böyle düşününce çok saçma geliyor tabii niye yalan söylesinler ki. Ama şöyle düşünün eşinizi aldattınız ve bu yoldan da cinsel yolla bulaşan bir hastalık kaptınız, şimdi siz bunu gidip doktora söyleyebilir misiniz, eninde sonunda bulunur tabii ama yine de o an o yalan yalancı bir umut olur. Tabii bu andan sonra ne kadar pişmanlık duyulsa da bir şey değişmeyeceğinden ve daha fazla yalanın iyi bir sonuca ulaştırmayacağından yapılması gereken dürüst olmaktır. Aslında her zaman dürüst olmalıdır insan, hem daha kolay dürüst olmak. Yalan söylemek daha yorucudur, daha zordur. Ama yalan söylemek de daha tatlıdır. Ben burada hiç yalan söylememiş aziz rolünü oynamayacağım. Her ne kadar kötülemiş olsam da ve nefret etsem de ben de yalan söyledim. Bu yalanlarımın çoğu paniklediğim anlarda söylediğim küçük şeylerden oluşuyor ama yine de gurur duyduğum bir şey değil. Herkes yalan söylüyor, ben niye söylemeyim ki diye düşünülebilir ancak bu çok saçma bir bakış açısı olur. Yalan söylemek sadece karşıdakine değil söyleyene de zarar verir (sigara için yapılan kamu spotu gibi oldu biraz), ben her yalandan sonra kendimi kötü hissettiğimi bilirim, yalan ne kadar küçük olursa olsun. Ama bundan daha çok acı veren de bir arkadaşının, güvendiğin birisinin sana yalan söylediğini fark etmendir. Çünkü güven çok zor kazanılan ve hissedilen bir şeydir ancak kaybetmek inanılmaz kolaydır, bu yüzden güven duyduğumuz birisinin bize yalan söylediğini fark ettiğimiz anda her şey biter. Onca yıllık emek bir anda yok olabilir, yok olması kurulmasından daha kolaydır ama etkisi daha yıkıcıdır. Herkes yalan söyler, kim olursa olsun. En basitinden hepimiz demiyor muyuz çocuklara leylekler getirdi diye veya kötü çocuk olursanız başınıza şöyle kötü şeyler gelir diye. Sonra da diyoruz ki çocuklara yalan söylemek kötüdür söylemeyin sakın diye. En az sigara içen birisinin sigara içmeyin demesi kadar ironiktir bu durum. Küçüklüğümüzden itibaren yalanlar ile büyütüldüğümüzden yalan söylemeyi garipsemiyoruz. Artık öyle bir hale geliyoruz ki kendi kendimize yalan söylemeye başlıyoruz ve bunlara inanmaya. Bu bir bağımlılık, yalan söyledikçe yalan söyleyesi geliyor insanın. Uyuşturucu gibi kendimizi uyuşturuyoruz her bir yalan ile, sanki sonunu görmediğimiz bir kuyuya iniyoruz. Yalan söylemeyin diye fetva vermeyeceğim çünkü bana inanmanızı beklemiyorum, ne de olsa herkes yalan söyler.