Dünyanın Gardiyanları Süper kahramanların tarihi 1938 yılında ilk kahraman olan Superman'ın çıkışıyla başlar. O dönemden bu döneme kadar sayısız insanın hayatına girmiş ve şu an sadece ABD ile kalmamakla beraber bütün düyanın ortak kültürü haline gelmiştir. Çizgi romanlar insanların gözünde çocuk kitapları gibi gözükse de aslında birçok politik konuyu da ele alır. Bu akımı başlatan 2. Dünya savaşından soğuk savaşa, artan uyuşturucu kullanımından feminizme, cinsiyet ayrılıklarından ırkçılığa kadar çoğu dünya sorununu yazarlar karakterlere yanısıtır. Onlar aslında kendi dönemlerinin yansımalarıdır. Nasıl bir düzen içindeysek onlar da o düzene dahil olmaya çalışırlar. Yani ona göre kişilikleri değişir. Çoğu bizim gibidir, günde sayısız problemlerle karşılaşan, para sıkıntısı yaşayan, ilişkilerinde aksaklıklar yaşayan, sorumluluklarını düzenlemekte sıkıntı yaşayan bireyler ama günün sonunda problemlerine hep bir çözüm bulurlar. Kahraman oldukları gibi karanlık tarafları da vardır. Aslında o karanlık, kendilerini insanlara adamada en büyük rolü oynamıştır çünkü çoğu, geçirdikleri karanlık bir günün ardından kahraman olma kararına varmışlardır ancak bu karanlığa yenik düşmeyip karşılıksız iyilik yaparak intikam aldıklarını düşünmüşlerdir. Bu, gerçek insanlarda çok yüksek irade istese bile kahramanlar için o kadar da zor değildir çünkü onlar süperdir. Çizgi romanları okuyan çocuklar da ister istemez bu karakterlerden etkilenirler ve kendilerini onların yerlerine koyarlar. Ben de bunlardan biriydim işte. 5 yaşında okuma yazmayı çizgi romanları anlamak için öğrenmiştim. Çizmeyi çizgi romanlarımı çizebilmek için öğrenmiştim. Düşünmeyi yazdığım karakterlere can verebilmek için öğrenmiştim. Bana doğruyu ve yanlışı, ahlakı, saygıyı, önyargısız bir şekilde sorunlara tarafsız bakmayı yani doğru ve düzgün bir insanın nasıl olması gerektiğini ben daha okula başlamadan önce gösterdiler. Büyüdüm, onları algılamam değişti. Her bakışımda onlarda yeni sorunlar, yeni bakış açıları keşfediyorum, ben olgunlaştıkça onlar da benimle olgunlaşıyorlar. Bir bakıma başka bir anlam kazanıyorlar bende. Özellikle Batman ve Spiderman... Beni bu geniş dünya ile tanıştıran iki karakter bu ikisidir. Aslında Batman'in gerçek kişiliği olan Bruce Wayne'nin sahte bir maske olup yarasa maskesinin onun gerçek yüzü olması beni her zaman etkilemiştir. O maske sayesinde gerçeklerle yani kendisiyle yüzleşmekten kaçınır. Bu sayede motivasyon eksikliği yaşamaz çünkü inip çıkabilecek bir duygu hissiyatına sahip değildir. Milyarderdir ki bu yüzden varlık içinde yokluk çektiği de söylenebilir. Batman özeldir sadece bir tanedir ama Spiderman'i her gün sokakta görebilmek mümkün çünkü gerçek kişiliği olan Peter Parker 16 ila 18 yaşları arasında, çok parası olmayan, sosyal sıkıntıları olan, sevgilisini eve bıraktıktan sonra halasına akşam yemeğine yetişmeye çalışan bir lise öğrencisidir. Günü kurtardıktan sonra ev ödevi yapmaya eve gider, çamaşırlarını kendi yıkar ve kararlarının bedellerini ağır bir şekilde yalnız başına öder. Bu iki karakterinde benim kişiliğimdeki rolü büyüktür. Bazen işlerimi Bruce Wayne gibi planlı ve programlı bir şekilde detaya önem vererek yapar bazen de Peter Parker gibi doğaçlama, alışılmışın dışında yapmayı tercih ederim. Batman ve Spiderman ile tanıştığım ilk günden bugüne hayatımda bütün kahramanların bende ayrı bir yeri oldu ki günümüzde onlardan kaçabilmenin imkanı yok. Sinemalardan dergilere, bilgisayar oyunlarından kitaplara, oyuncaklardan reklamlara her yerde onlara rastlamak mümkün. Dünyanın neresinde olursanız olun günde birkaç kere yarasa amblemi taşıyan bir tişört giymiş birini görmek mümkün. Eminim bu kahramanlar bende olduğu gibi sayısız insanda sayısız çeşitlilikte etkiler bırakmıştır. Zaman ilerledikçe de bizim gibi ya daha medeni ya da daha ilkel olacaklar. Bunun belirleyicisi ise biziz. İnsanlık olarak vereceğimiz kararlar...