HAYAT

Herkes bir kan zerreciğinden meydana gelir, zamanla büyür, doğrulur ve sonrasında ise nasıl doğrulduysa aynı şekilde toprağa geri döner. Fakat doğrulurken ve eğrilirken herkesin karşısına bazı zorluklar çıkar. Ben bu zorlukları bir boks müsabakasına benzetirim ve hayat ile insanları boksör olarak görürüm. Bazen hayat, insanlara karşı hafif sıklet kalırken bazılarına karşı adeta Mike Tyson gibi olur. Eğer hayatla dövüşmesini bilmiyorsanız hayat karşınızda hafif sıklet kalsa bile sizi yere serer bunla da kalmaz üstünüzden adeta bir tırın asfaltı ezdiği gibi ezip geçer sizi ama siz dövüşmeyi biliyorsanız her darbeyi karşılayıp hayatın zorluklarına göğüs gerebiliyorsanız hayat size vurmaya çalışıp ıskaladığı her darbede güç kaybeder ve siz hayat size karşı ağır sıklet ve dövüşmeyi bilen bir boksör olsa bile onu yere serebilirsiniz. Halldor Laness'in Özgür insanlar kitabında bahsedilen çiftçi ise dövüşmeyi bilen bir boksördür ve asla hayatın darbelerine karşı pes etmemiştir ve her zaman ayağa geri kalkıp hayatın gücünü bitirmeyi bilmiştir. Bu hayata herkes eşit olarak gelmez kimi bir çiftçinin oğlu, kimi bir doktorun kızı, kimisi ise Amerika Başkanı'nın oğlu olarak dünyaya gelir. Belki Amerika Başkanı'nın oğlu hayata 5-0 önde başlamıştır çiftçinin oğluna karşı ama çiftçinin oğlu "O çocuk Amerika Başkanı'nın oğlu ben asla onun geldiği konuma gelemem." derse işte o zaman 10-0 yenik duruma düşer çünkü bu daha ringe çıkmadan sahaya havlu atmak, hatta salona dahi gelmemek gibi bir şeydir. Hayatta genelde başarılı olan insanlar ise bunu yapmayan, asla yılmayan, hayata karşı dimdik ayakta durabilen insanlardır çünkü ne zaman siz kendinizi bir şeyi yapamayacağınıza inandırırsanız işte o zaman o konuda kendinizi bile bile zincirleyerek dibi görünmeyen bir kuyuya atmış olursunuz ve kuyudan çıkma gibi bir şansınız yoktur. Bazense insanlar şunu düşünür: Benim babam da okumamış, dedem de. Ben nasıl okuyayım ki? Bu tıpkı fillerde gördüğümüz öğrenilmiş çaresizlik gibidir. Onlar o kadar güçlü olmalarına rağmen ayaklarına küçükken bağlanan bir zinciri koparamadıkları için büyüdüklerinde ayaklarına bir ip bağlansa bile kurtulmaya çalışmazlar çünkü onu daha önce hiç çıkaramamışlardır ve uğraşmaya gerek bile duymazlar, etrafımda gençliğinde bunu yapan o kadar çok büyüğüm var ki şu an sefalet içinde yaşayan. Fakat bunları yapmayan zincirlerini kırıp özgürlüğüne kavuşan da bir o kadar çok insan var. Benim için bunlardan en yeganesi ise beni büyüten, bu konuma getiren babamdır. Babam sekiz yaşına kadar köyde yaşamış ve o yıl babasını kaybetmiş, işte bundan sonra şehre taşınmış ve orada hayatın darbelerini yemeye başlamış ama asla yılmamış, ne zaman biri ayağına bir zincir taksa onu koparmış atmış ve sonunda lisesini birincilikle bitirip ODTÜ Elektrik ve Elektronik Mühendisliğini bölümünü bitirmiş. Hayat her zaman çocuk oyuncağı değildir. Bazen sizi bir kuyudan aşağıya çekmek için elinden geleni yapar ama siz yılmaz kuyunun duvarlarına daha sıkı tutunursanız ve düşmemek için elinizden geleni yaparsanız, gün gelir aşağı çekilmeyi bırakır sırtınıza bir jet takılmış gibi ileri fırlarsınız. Eğer bunu bugüne kadar yapmadıysanız ve hayatın sizi her gün biraz daha aşağıya çekmesine, size her gün bir darbe daha vurmasına izin verdiyseniz bile bugünden itibaren hayatın zorluklarına karşı göğüs germeye ve ayağa kalkmaya başlamalısınız çünkü her geçen gün sizi zarara sokacaktır ve zararın neresinden dönerseniz o kadar karda çıkarsınız. Mustafa Bay 21501875