Yaşamak Sevmektir

Kaç kişi bastırılmış duygularının altında ezilip kalmıştır acaba? Ya da kaç kişi bu duygulardan ka- çamayıp onların esiri olmuştur? Kendimize yüklediğimiz sorumlulukların aslında çok fazla olduğu- nu ve bunları yapamama korkusu ile her gün günümüze başladığımızı kaç kişi farketmiştir? Haya- tımın hemen hemen her dakikasında bu sorumlulukları gerçekleştiremeyecek gibi hissedip, kendi kendime baskı kuruyorum. Aslında kimsenin herhangi bir konuda benden beklentisi olmamalı ve yoktur da ama ben varmışcasına her gün daha da çıkmaz bir uğraşa büründürüyorum bu tecrübesiz bedenimi. Böyle olmaması gerektiği halde kaçamıyorum bazı durumlardan, elimde değil, kontrol edemiyorum. Aldatmak kitabını okuduğum zaman kendimi yeterince ayrıcaklı bir hayata sahip olan ancak bunun değerini bir türlü anlamamakta ısrar eden Linda karakteri ile özleştirdim. İstediklerinin hepsi önün- de, istemediklerinin hepsi arkasında ama neden hala mutlu değil ? Sadece bu karakter için değil, insanoğlu içinde bu geçerli aslında. Herkes elindeki ile çok tatmin edici bir hayat yaşayacakken hep gözü kendisinden bir adım ileride olanlarda, hep daha fazlasını istiyor, tıpkı Linda karakteri gibi, benim gibi, insanoğlu gibi. Belki de bu bencilliğin tek sebebi sevgisizliktir, o sevgiyi karşı tarafa aktaramamak, onu hissettire- memektir. Sürekli kıyaslar içerisinde boğuluyoruz adeta. Küçüklüğümüzden beri ailemiz bir dedi- ğimizi iki etmemek için çabalayıp dururlardı. O zamanlardan anladık ki ufak bir gözyaşının, küçük bir gülümsemenin veya sevgi dolu bakışın çözemeyeceği bir şey yok. Linda karakteri ile ortak yönlerimizin yanı sıra ortak olmayan da yönlerimiz ziyadesiyle fazla. Bir insanın kendini kontrol edememesinden dolayı ilaca başlayacak kadar depresif bir ruh halinin var olabileceğine inanmıyorum, inanmak istemiyorum, belki de daha çok küçük olduğum içindir. İnsa- nın psikolojik durumunun tamamen kendi zihninde bittiğine inanıyorum ve bu yaşıma kadar en de- rin yaralarıma böyle kabuk bağlatmayı başardım, kanasa da tekrar ve tekrar kabuk bağladılar. Bu karakter de farklı olan tek şey, yaşadığını hissetmemekti ve bunu her istediğini yaparak, kimsenin ona karışmamasını bekleyerek gerçekleştirmek istedi ancak aldandı. Hayat onu aldattı. Bu hayatta en karanlık geceler bile gündüz olabiliyor iken çözülemeyecek bir sorun yoktur. Kendini tanımak, benimsemek ve farkında olmak en önemli unsurlardır şu hayatta başarılı ve mutlu olmak için. İlk önce kendimizi ikna ettiğimizde kabullenir, ilk önce kendimizi farkında olduğumuz- da yolumuzu çizebilecek duruma geliriz. Bazen kendimizi kaybederiz ki daha iyi bir çıkış yolu bu- lalım diye ama yine de elimizde olmalıdır her şey. Linda karakteri de kendini kaybetti, yeniden keş- fetmek için ancak bulması çok uzun sürdü. Hepimizin hemen hemen her günkü rutini aynıdır, buna Linda'da dahil. Bu klasik rutinden hiçbir zaman dışarı çıkamayacağız gibi geliyor bazen insanlara, daha doğrusu çıkmamalıyız gibi. İşte bu klasik çemberi aslında çizeninde, yeniden daha da büyük bir hale getirebilecek olanın da, hayatı ya- şayan yani kendimiz olduğunu farkedince her şey değişmeye başlıyor bizim için. Linda karakteri de bunu yapmayı kitabın sonlarına doğru başarıyor. "Hayata, duyduğum sevginin her şeyden daha güç- lü olduğunu farkettim." (sayfa 266) Aslında bu kitapta başından sonuna kadar Linda karakterinin bastırılmış duygularının ve yüklü so- rumluluklar ile dolu hayatını kabul etme aşaması okuyucuya aktarılmıştır. Her insanın böyle zaman- ları, korkuları ve yüzleşmeleri olmuştur ve olacaktır. Linda karakteri gibi herkes bir gün yaşadığı hayattan mutlu, tatmin ve huzur dolu olacaktır, ben de buna dahil olmak üzere. Önemli olan tek şey bu dünyada sevgiyi öğrenmektir, öğrenebilmektir çünkü aslında en büyük ihtiyacımızdır.