Sevgili Hobbitlerim

Çok farklı bir zamanda, Orta Dünya'daki Yaban Eller'de geçen bir hikaye... Hikayeme başlamadan önce kendimi tanıtayım. Ben ışıltısı ve inanılmaz çekiciliği ile birçok yaratığın sahip olmak istediği şeyim, tahmin edildiği gibi ben yüzüğüm hani şu "kıymetlimsss" olan. Sizlere yaşadıklarımı, yaşattıklarımı ve sevgili Hobbitlerimi birinci ağızdan anlatacağım. Uzun zamandır Gollum ile birlikteydik. Adı Smeagol olan çirkin bir kılayak Hobbittir kendisi. Aslında çirkin olmasının sebebi benim. Onunla karşılaştığımız ilk anda Gollum'un tam istediğim gibi biri olduğunu anlamıştım. Benim cazibeme kapılarak kuzenini öldürmüştü, daha sahip olduğum güçten haberi bile olmadan hem de. Ben öyle sadece göz kamaştırıcı bir parlaklığa sahip yüzük değilim. Benim bu dünyadaki tek amacım kötülük ve kötü ile ilgili her şeyi yavaş yavaş ama en etkili biçimde yaymak. Etrafta da bu kadar saf yaratıklar olunca da haliyle işim kolaylaşmış oluyor. Tabi sevgili Smeagol'un bundan haberi yoktu. Ona verdiğim gücün yanında aldıklarım bir hiç gibi geliyordu. Bana sahip olduğu için uzun bir süre yaşadı lakin ışıktan korkan ve öldürebileceği bütün yaratıkları vahşice katledip onları yiyen o çirkin yaratığa dönüştü. Beni parmağına takmasıyla sadece görünmez olduğunu, güçlendiğini sanan zavallı onu yavaş yavaş kemiren kötülüğümden bihaberdi. Çok uzun zamandır birlikteydik, kötülük içine o kadar yayılmıştı ki Gollum kişilik bölünmesi yaşamaya başlamıştı, kısaca delirmişti. Bu onun sahip olduğu güçten (yani benden) kaynaklanıyordu. O küçük kafasında kurduğu bir diğer kişiliği ile tartışıp duruyordu. Biri hep öldürmekten, kötüden yana diğeri ise daha uysal ve orta yolu bulma taraftarı. Yaptığım işte o kadar iyiydim ki artık sadece ruhunu değil bedeninin bir kısmını da kötülük kontrol ediyordu. Onun ruhuna ve bedenine işleyen, içten içe kötülük ile kaplayan diğer yarısı bendim. "Kıymetlimsss" ile tartışmaya çalışsa da sonuç hep aynı oluyor, kararları kötü tarafı olan ben veriyordum. Onun bütün varlığı bendim, biz artık birdik. Ta ki beni kaybedene kadar. Diğer Hobbitim ise koca ayaklı Bilbo Baggins. Kendisi biraz daha zorlayıcı Gollum'a göre. Pek söz dinlemez. Ama yine de onu da etkilemeyi başardım. Yüzüğü parmağına geçirdikten sonra içinde aşırı bir özgüven belirdi, gücü hissetti. Önceden küçük bir hırsız olduğunu kabul etmezken, beni keşfettiği zaman artık tam bir hırsız olduğuna inanmıştı. Kötülüğüm yine işe yaramış, ilk temasımızda minik Hobbitimizin içine tohumunu ekmeyi başarmıştı. Muhteşem ihtişamım ve Bilbo'ya sağladığım olanaklar onun gözünü boyamıştı. O da içinde büyümeye başlayan kötülük tohumundan habersiz bana adeta tapıyordu. Beni yanında taşımak bile ona cesaret veriyor, hep orada bir yerde durup küçük bir dokunuşla o mükemmel gücü ona bahşetmemi istiyor. Parmağına geçirdiği bu metal parçasıyla her şeyi yapabilir bütün olayın seyrini değiştirebilir sanıyor. Öyle düşünsün zaten benim istediğimde tam olarak bu. İçten içe onu fethetmek, kötülüğü iliklerine kadar yayıp bundan beslenmek... O bana sahip olduğunu zannederken benim ona sahip olmam, efendisi haline gelmem... Ben aslında Hobbitlerim gibi yaşayan bir varlığım. Benim de düşüncelerim, başarmak istediğim şeyler var. Şimdi bir yüzük nasıl yaşayabilir, hissedebilir ki diyebilirsiniz. Aslında haklısınız da. Ama küçük bir fikir ve biraz büyüyle cansız nesnelerin canlanması pekala mümkün. Bir gün çok güçlü ve bilge 5 büyücü bir araya gelip dünyadaki kötülüğü yok etmeye karar verdi. Kimseye bir zarar gelmesin diye de bir nesnenin içine hapsetmeye karar verdiler. Elbette büyücüler ne kadar güçlü ve bilge olsalar da her büyüde hatalar olabilir. Ben o hatanın ürünü olan yüzüğüm işte. Zaten dünya zıtlıklardan ibarettir, sıcak ve soğuk, aydınlık ve karanlık, iyilik ve kötülük... Bu zıtlıklardan biri olmadan diğeri de varlığını sürdüremez. Yani kötülük yok edilemez, o hep olduğu yerde iyiliğin karşısında durmakta. Ben de içimde var olan kötülüğü başkalarına da yayıp besleniyor, daha da güçleniyorum. Bunların hepsini sevgili misafirperver Hobbitlerime borçluyum. Onlar gördüğüm en düşünceli, en saf ve en yardımsever yaratıklar. Hala Bay Baggins ile birlikte yaşamaktayız. Bana Smeagol kadar düşkün olmasa da, "kıymetlimsss" diye seslenmese de kötülüğü barındırmak ve çoğaltmak konusunda eski Hobbitim kadar başarılı. İçimden bir ses Bilbo Baggins ile birlikte geçireceğimiz çok daha maceralı günler olacağını söylüyor.