Sayın Cemal Süreya,

Sayın Üstat, geçtiğimiz yazdı, şiirlerinizin toplandığı Sevda Sözleri'ni elime aldığımda. İstanbul'da Moda'dan bir kitapçıdan edindim kitabınızı. İnanılmaz bir durum fakat şiirleriniz, İstanbul'u anlatan şiirleriniz, bulunduğum yerde sabit durmama rağmen içinde bulunduğum şehri sokak sokak gezdirdi. Dizelerinizi okuduğum anlarda sabit duran yalnızca bedenimdi, düşüncelerim kıpır kıpır. Betimlemeleriniz öylesine güzel ki boğmuyor insanı, istediğiniz bir şeyi anında günlük hayat diliyle aktarıyorsunuz bizlere. Bu tavır aslında içinde bulunduğunuz İkinci Yeni Akımı'nın biraz dışında ve iyi ki de öyle çünkü İkinci Yeni şiir imgeye oldukça düşkün, kimi zaman akıl karıştırıcı. Sizin de imgeye olan bir düşkünlüğünüz var bu aşikar fakat diğerleri kadar boğucu değil. Şiirlerinizde imgeye yer verirken her şeyi yalnızca hayale ya da simgelere bırakmıyorsunuz aynı zamanda gerçeği de hep bulunduruyorsunuz şiirlerinizde. Özellikle toplumsal gerçeklikten hiçbir zaman ödün vermiyorsunuz. Dikkat ediyorum da, topluma yönelik yazdığınız şiirlerin her mısrasında topluma ait bir öz var, biz bireylere ait gelenekler, bakış açıları sökülüp geliyor mısralardan adeta. Toplumsal özler, mısralarınızdan düşüp kalplerimize kadar erişiyor, bizi daha duygulu, daha bilinçli bireyler yapmak için. Şiirlerinizde her bir cümle diğerine bağlı ve eğer birini kesip atacak olursak diğerleri eksik kalacakmış gibi hep. Bu ahengi yakalamak da size özgüydü galiba Sayın Üstat. Düşüncelerinizi, elinizde bulunan kalemi ağır imgelere fazla Doğan, 2 dokundurmadan topluma toplumun alfabesi ile aktarabilmek. Örneğin tarih, tarihsel olaylar. Ne kadar uzundur anlatmak tarihi ve aslında ne kadar zordur bire bir betimlemek geçmişi fakat siz bunu çok güzel bir şekilde başarıyorsunuz. Sadece mısralarla dahi Türkiye'nin tarihine ışık tutabiliyorsunuz. Yaptığınız şey, aslında çoğu şairin yapmak istediği fakat gelenekten kopamadığı için başaramadığı şey: Şiiri imgelerle süslemek fakat anlamı zorlaştırmamak. Bu mektubu kaleme alırken yüzümü okşayan fakat saniyeler içinde bu saf duyguyu titremeye çeviren bir rüzgar vuruyor köşeden. Tanıdık bir rüzgar bu, Ankara ayazının getirdiği o soğuk rüzgar. Bir Ankaralı iyi bilir Ankara'nın kara kışıyla mücadele etmenin ne demek olduğunu, bir mevsim boyunca nelere maruz kaldıklarını. Sahi Sayın Şair, Ankara hakkında siz de aynısını düşünüyorsunuz değil mi? Size göre de Ankara hem gerçek şefkatli bir anne hem de bir tür üvey anne gibi. Çok haklısınız Cemal Bey, bu şehir mutluluklarınla yeşeren, acılarınla solup giden bir şehir. Eğer mutluysan ve hayatın yaşamaya değer olduğunu düşünüyorsan Ankara; sokaklarından her an bir sürpriz çıkartan, kocaman, harikalar dolu bir şehir. Eğer ki durum tam tersineyse, yalnızsan ve acı çekiyorsan üvey annen seni kapının dışına koymuş gibi, soğukta üşüyorsun ama yardım edenin yok gibi. Benim memleketimdir Ankara ve akıl almıyor nasıl bu kadar iyi bilebiliyorsunuz ülkemizin tüm şehirlerini, onlara ait özellikleri. Toplumcu şairliğiniz her bir şehre yazılan şiirde daha da ön plana çıkıyor gözümde. Çeşitli betimlemelerle sanki her birinden yıllarca yaşamış gibi nasıl da güzel anlatıyorsunuz? Gerçi betimlemelerinizin zihnimde kalıcı tablolar oluşturduğu tek tema toplum ve şehirler değil, okuduğum lirik şiirlerinizden hareketle, sevgiye ve sevgiliye dair de harika betimlemeler var zihnimde. Aşklarınızdan, kadınlardan bahsederken insanların çekinip söylemedikleri aşka dair özel kelimeleri özgürce dökebiliyorsunuz kaleme. Anlamıyorum üstadım, bunlar hayatın içinde olan gerçekler değil mi? Nasıl ki kadın-erkek diye cinsiyetlerin gerçekliği varsa bu evren üzerinde, onların aralarında geçenler de bir o kadar gerçek değil mi? Doğan, 3 Neden insanlar bunu bildikleri halde bundan sakınıyorlar, ayıp olan nedir? İnanın bunların cevabını bulamıyoruz günümüzde, herkesin başka düşünceleri var bu konuda ve insanlar özgürce düşüncelerini aktarmadıkça da olamayacak sanırım. Sayın Üstat, şunu bilmelisiniz ki, sizin şiirinizle tanışmadan önce şiiri sadece söz sanatlarıyla süslü, yalnızca aşkı ve acıyı anlatan bir edebiyat olarak görürdüm. Sevda Sözleri'ni okudukça, sizin şair kimliğinizle tanıştım ve gördüm ki aslında şiir sadece bir söz sanatı değil. İmgeler sadece insanların kafasını karıştırmak için değil aynı zamanda bize bir şeyler göstermek için var. Kimi şair sadece imgelerini sunup geri çekilirken, siz bunu yapmıyorsunuz. Aksine, siz hem imgesini gerektiği yerde kullanan hem de bu imgenin arkasından gelen bütün anlamları sorgulamış bizi şiirle aydınlatmışsınız. Teşekkürler Cemal Süreya, teşekkürler şiire büyük anlamlar yükleyen büyük şair. Saygılarımla, Tuğçe DOĞAN