Mutluluk

"Hayat her zaman bir çikolata kutusu gibidir içinde ne olduğunu hiçbir zaman bilemeyiz." Sözleriyle başlayan Forrest Gump filminde tüm olayları sadece bu cümleyle özetleyebiliriz. Hayatlarımızın bize neler getireceğini hiçbir zaman bilemeyiz. Herkese farklı farklı şeyler sunar kader. İçine girmediğimiz takdirde de hiçbir şey öğrenemeyeceğimiz ve hiçbir şey yaşayamayacağımız da bir gerçektir. Çikolatayı yemeden onun acımı veya tatlımı olduğunu bilemeyiz. Yedikten sonra ise her şey geçmiştir. Çikolatayı tükürsek de tadı ağzımızda kalacaktır. Hayatlarımız da aynı bu şekildedir. Ne olduğu bilemediğimiz bir olay bizi çok zor duruma da sokabilir, çok güzel bir olayın da sebebi olabilir. Ancak hangisinin olduğunu önceden bilemeyiz hangisinin olduğunu. Önümüzü görmeden adım atarız sadece. Sonrasına rüzgara kapılmış bir tüy gibi bizi savurmasını izleriz. Hayatımızın en başında bile bu böyledir. Farkında olmadan doğarız Tokman 2 ve hayatımızı yaşamaya başlarız. Fakat herkes hayata tatlı çikolatayı yiyerek başlamaz kimisi acı çikolatayı yiyerek hayatına başlar. Ama tüm çikolata kutusu acı çikolata olmak zorunda değil ya. Hayatımıza devam ettikçe her türlü çikolatayı tatmaya başlarız birer birer. Kimisini sevmeyiz, kimisini de çok severiz. Ama hayatımıza devam edip ileride bize neler vereceğini görmek için yemeye devam etmek gerekmektedir. Eninde sonunda o tatlı çikolatayı bulacağımızı bilerek pes etmemeliyiz. Çoğu insan acı çikolatayı bir kez yedikten sonra diğerini yemeğe korkar. Bu insanlar hiçbir zaman bir şey elde edememeye mahkumdurlar. Genelde bu insanlar hayatlarına tatlı çikolatayla başlayanlardır. Çünkü acı çikolatanın da aslında çikolata olduğunu düşünmezler. Hayatlarına acı çikolatayla başlayanlar ise tatlı çikolatayı bir kez yediklerinde bir an önce kutunun tamamını bitirmek için büyük bir istekle yemeğe başlarlar. Çünkü diğerleri acı da olsa çikolata olduğunu bilirler. Hayatlarımızda karşımıza çıkan zorluklara hep kötüymüş gibi bakıyoruz. Sanki bu zorluklar bizim hayatımızı mahvediyormuş gibi. Ama aslında olan bu zorluklar hayatımız boyunca atlatmak zorunda olduğumuz her şeye karşı bizi hazırlarlar. Atlattığımız her zorluk atlattıktan sonra bize bir şeyler katar. Örneğin acı çikolatanın rengini öğreniriz. Yedikçe nasıl bir şey olduğunu daha iyi anlarız. Bir sonrakine daha hazırlıklı ve güçlenmiş olarak göğüs gereriz. Ama çoğumuz bu yanını düşünmek yerine karamsarlığa düşeriz. Neden benim başıma geldi? Niye ben? gibi sorular sormaya başlıyoruz. Zorluğa lanet okumaktan ileriye gidemiyoruz. Sonucunda da ilerlemek yerine sadece söylenmekle yetiniriz. Tarih boyunca büyük başarılara imza atmış çoğu insan çocukluğunda büyük zorluklar yaşamış insanlardır. Bu durum onlara zorluklardan korkulmaması gerektiğini ve zorlukların Tokman 3 sadece hayatlarının bir parçası olduğu onunla birlikte yaşamak zorunda olduklarını göstermiştir. Öyle ki zaman geçtikçe zorluklara zorluk olarak bakmak yerine onlara hayatın bin bir farklı tadından biri olarak bakmaya başlarlar hatta bu durumu sevmeye bile başlarlar çünkü aştıkları her zorluk onları mutlu eder. Aslında mutluluğun tanımı da budur. İnsanlar hiçbir zaman elinde olan bir şeye sahip olduğu için mutlu olmaz. Sahip olmadıkları şeylere sahip olduklarında mutlu olabilirler. Mutlu olabilmek aslında bu kadar basittir. Karşımıza çıkan zorluklara lanet okuyup karamsarlığa düşmek yerine cesur bir savaşçı olup zorluğu yenmek için elimizden geleni yapmak zorundayız. Bunu yaptığımız sürece de mutlulukta bizi takip edecektir. Kısa bir örnek vermek gerekirse, yaşlı bir tanıdığımdan bir kısa hikaye: Evlendiklerinde hiçbir şeyleri yokmuş hatta başlarını sokabilecekleri yer bile. Babalarının birinin hayvan ahırını temizleyip orada yaşamaya başlamışlar. Evlerinde sadece bir tane tencere ve iki kaşık varmış. Amca her gün işe gider 3-5 kuruş kazanır ve eve gelirken evin ne ihtiyacı varsa birer birer alır gelirmiş. Elinde ihtiyacı olan bir şeyi gören teyze çok mutlu olurmuş çünkü artık yerde yatmak zorunda değillermiş. Günden güne ihtiyaçlarını tamamlaya tamamlaya yaşlanmışlar ve hiçbir zaman bu durumdan şikayetçi olmamışlar. Yaşlı teyzemin dediğine göre mutlu olmak için dünyalara sahip olmana gerek yok yanında sevdiğin biri ve eksik bir şeylerin olsun yeter. Tokman 4