MASKE

Geçenlerde Mustafa Kutlu'nun Vitrinde Olmak kitabı geçiverdi elime. Son zamanlarda pek kitap okumuyordum. Sırf kapağının rengi ilgimi çekti diye alıp okumaya karar verdim. Ancak küçük bir kitabın beni bir beyin fırtınası yapmaya iteceğini o an kestirememiştim. Nasıl mı? Gelin anlatayım. Hafızamı sonuna kadar zorladım. Hatırlayabildiğim ilk anıyı hatırlamak için beynimi var gücüyle çalıştırdım diyebilirim. Altı yaşım, dört yaşım, üç yaşım... Sanırım en erken bu yıllara gidebildim. İçimdeki çocuğu uyandırmaya çalıştım; çünkü benim için bir insan doğduğunda tertemizdir, fakat bu dünya insanları öylesine güzel kandırır ki gittikçe kirleniriz. Gün geçtikçe herkesleşiriz, herkes gibi yaşamayı marifetten sayarız. Herkesleşmek için elimizden gelen her şeyi yaparız. Sanki öz benliğimizi kaybetmek güzel bir şeymiş gibi. Kutlu kitabında "İnsanlar kalkınmaya, ilerlemeye, refaha koşuyor. Bu aslında bir serap. Ama inanç haline gelmiş" (s. 47) diyor. Bu aslında bir serap. Koşuyoruz ancak bu bir hayalden ibaret. Kendimi düşünüyorum. Ne yapıyorum ben Allah aşkına? Neyin peşindeyim? Altı ay öncesine kadar telefonumu değiştimek istiyordum, telefon aldım çok şükür!. Şimdi ise arabamın ses sistemini... Bundan üç ay sonra ne isteyeceğim? Arabamın daha üst bir modelle değişmesini mi? Ufak tefek şeylerin peşinde koşarak hayatımı harcadığımı fark ettim. Ve hala da harcamakta olduğumu... Bugün telefon, yarın televizyon, bir sonraki gün araba... Sürekli mal varlığım artacak olabilir; ama sürekli bir herkesleşme yarışı içindeyim. Hayat bir koşu bandı ve ben de almış başımı gidiyorum. Ama durup bir düşünmüyorum ki benim varmak istediğim bitiş çizgisi neresi diye. Herkesin sahip olmak istediği bir ev almak, herkesin evlenmek istediği bir kadınla evlenmek ve herkesin seveceği bir iki çocuk yaptıktan sonra huzur içinde ölmek. Benim yaşama amacım bu mu gerçekten? Ruhum nerede? Çünkü ben sadece bedenimin ihtiyaçlarından bahsediyorum sanırım. Eğer ruhumun hiçbir varlığını hissedemeyeceksem bedenim hayatta olsa neye yarar? Eğer ruhumun diğer insanlardan bir farkı olmayacaksa beni diğer insanlardan ayıran hiçbir şey yok demektir. Ne diyeceğim biliyor musunuz? Bence insan doğduğunda boş bir beyinle doğmuyor. Aslında henüz yeni doğmuş bir bebekken ruhumuzun ihtiyacı olan her şeyi biliyoruz. Yaşama amacımızın ne olduğunu, bu dünyaya ne için gönderildiğimizi çok iyi biliyoruz. Ancak zaman geçtikçe bu dünyaya adapte olabilmek uğruna bu bildiklerimizi unutuyoruz. Unutmaya zorlanıyoruz. Başta aile olmak üzere topluma karışmaya başlıyoruz. Ve bir maske takmaya zorlanıyoruz. Bu maske herkeste var, ve özümüzde çok farklı olan bizler sırf bu maskeyi taktığımız için birbirimize benziyoruz. Aptal bir maske uğruna benliğimizden vazgeçiyoruz. Peki bir insan başka bir insana neden benzemek istesin bunu aklım almıyor. Vitrinde Olmak... Hızla küreselleşen bu dünya bizi vitrinde olmaya zorluyor. Çirkin kızlar makyaj yapıyorlar. Ergen gençler babalarına en pahalı telefonları almaları için yalvarıyorlar. Erkekler ise en güzel kadınlarla beraber olmak arzusundalar. Kadınlar güzel olmak için erkekler ise diğer erkeklerden daha güçlü olabilmek için yaşamaya başladılar. Sürekli vitrinde olup başkalarının bizim hayatımıza özenmesini umuyoruz. Vitrinde sergilenen olmak istiyoruz. Bunun için savaşıyoruz. Ama bir Allah'ın kulu da sormuyor ki başkalarının özenerek baktığı bu vitrin gerçekten bizim olmak istediğimiz yer mi? Eğer öyleyse başkaları için yaşıyoruz demektir. Başkaları için yaşayan insanların tanrısı nedir peki? Para. Kendi ruhunu beslemekten aciz bir insan, başkalarının elde edemediği şeyleri elde ederek ruhunu doyurmaya çalışır. Bu da herkesten daha fazla para kazanmaktan geçiyor. İnandığım değerleri, etik kaygılarımı, yaşam felsefemi... Bu tür manevi mülkümü paraya değişmek istemem doğrusu. Çünkü para benim ruhumun ihtiyacı olan hiçbir şeyi satın alamaz. İnanmıyorum alacağına. Çünkü ruhumun ihtiyacı olan şeye alışveriş merkezinde bir etiket yapıştırılmış olmasını ruhuma bir hakaret olarak alıyorum. Beni herkesleştiren bu maskeyi çıkarmanın zamanı geldi. Bu maskeyi çıkarıp olabildiğince uzağa atacağım ve hemen akabinde aynaya koşacağım. Çünkü beni herkesleştiren bu iğrenç maskeyi çıkardıktan sonra altından nasıl bir yüz çıkacak çok merak ediyorum.