ÇÜNKÜ BİR ERKEK BİR KADININ NEFESİ KADAR...

Bir kadın olarak geldiğim bu dünyadan hemcinslerim adına yazıyorum bu yazıyı... Bu yaşıma kadar erkek cinsinin üstün özellikleri ile ilgili sayısız hikaye duydum, kitap okudum ya da birçok insanın fikrini dinledim. Erkek kahramandı, erkek devrim yaptı, erkek iyileştirdi, erkek savundu, erkek egemendi, erkek üstündü, erkek güçlüydü, erkek hep doğruydu, erkek hep cesurdu, hiç korkmazdı... Ve erkek, ülkemde bir ayın her gününde bir kadın cinayeti işledi. Peki ya kadın? Kadın neler yapabilir, bir erkeğin hep el üstünde tutulmasını istediği o egosu altında? Kadın destekler, kadın tamir eder, kadın kırıklarını süpürür gönlünün, kadın ehlileştirir, kadın kahkahalar savurur, kadın efsunlar, kadın düğümlere üfler... Tek nefeste kadın baharı getirir, kaderi baştan yazar. Ümmü Gülsüm'ün şarkıları mı kaybettirdi Mısır'a Altı Gün Savaşı'nı? Asmahan'ın gözleri miydi bir adamı kolsuz kanatsız bırakan kanlı bir savaşın ortasında? Her tarih, başka topraklar üzerinde, başka anneler başka çocuklar başka babalar ile aynı acıları anlatır. Acımasızlıkla, hoyratlıkla, vahşetle, zulüm ile bezenmiş o acıları... İnsanın insana zulmü ile... İşte tam da burada erkek girer devreye. Acının keskin kokusu havayı sarmış, buruk tadı damakları yakmış ve kıvılcımları yürekleri dağlamışken. Kadınlar en soğuk ayazda sofrasını sıcacık güneş ile bezerken, şifalı elleri ile yaraları sararken, arzu ile beklenen kahkahalarını savururken, güzelliği ile değil yüreği ile aydınlatır iken, erkek savaşır, erkek korur, erkek kurtarır. Hakiki devrimi erkek yapar ama hep erkek yapar. "Devrimden sonra herkes devrimci oldu. Meğer millet ne kahramanmış da haberimiz yokmuş! Bir avuç insandık biz, şimdi bakıyorum da meydanları dolduruyor devrimciler. Ben de bekledim ki, sabrettim ki... Babama söyleyemeden öldü. O içime oturuyor. Yazmadım, yüzüne söyleyeyim dedim. Yüzüne yüzüne yani. Yani senin o kızın diyeyim, senin o dansöz, o aşufte kızın bu devrimi yaptı..." (Temelkuran, s:196) Ece Temelkuran' da kadın düğümlere üfledi şimdi, tek nefeste sert ve keskin... Kim olduğu önemli değildir. Adına ister Meryem de ister Amirra ister bir başkası. Kadın hep aynı yüreği taşır, kılık değiştirir. Yalnız, üzgün, sevgisiz ve yaralı kadın huzur için, özgürlük için, bahar için üfler düğümlere. Keskin, sert ve tek nefeste... Dünyayı saran çiçekli baharlar, mis kokular, şarkılar ve aşklar altında erkek yine şiddetle, bu kez daha da nefretle, zulüm ile korku ile çiçekli baharları kara kışlara çevirir, iklimi değiştirir. Kadın tek nefeste, daha keskin, daha sert üfler düğümlere bu kez. İşte o zaman görür erkek, kalbi kırık bir kadının yapabileceklerini. Anlar yerkürenin erkek yüzü nefesin kıymetini... Belki kırılmaz ondan sonra kadın kalpleri, belki o gözlerden yaşlar değil pırıltılar dökülür, hıçkırıklar değil kahkahalar yankılanır duvarlarda... Aynalardaki yüzler yara bere içinde değil güller içinde yansır. O yüzlere sevgi ile bakılsın, o kalplere aşk saçılsın ve o nefese iyi bakılsın. Bir kadın asil sevilsin. Çünkü bilinsin ki bir nefes yeter! Çünkü bilinsin ki hayat nefesin yettiği kadar... Çünkü bir erkek bir kadının nefesi kadar... Ece Temelkuran tanıştırıyor: Ortadoğu'nun güçlü kadınları, Meryem, Sayda, Amirra, Madam Lila, Dido, Sibel, El Kahina, Hinan, Tint, Tanit, Ümmü Gülsüm, Asmahan, Fatima... Mısır'ın, Fas'ın, Libya'nın, Tunus'un yürekli kadınları... Daha niceleri... Avrupa'nın, Asya'nın ve tüm dünyanın kadınları... Çok güzelsiniz, iyi ki varsınız... Hemcinsimize güç olan, yürek verenlerdensiniz... Hepimize nefessiniz...