Hayallerin Şehri "İstanbul"

Birçoğumuzun hayallerini süslemiş olan İstanbul, diğer şehirlere nazaran daha çok ilgi çekerek, hayeller şehri olarak bilinmektedir. Birçok öğrenci için üniversite okunacak harika bir şehir, birçok üniversiteli için de mezun olduktan sonra çalışma ortamı olarak muhteşem bir fırsattır burası. Kısacası, her insanın en az bir kere olsun İstanbul'da yaşama gibi bir hayali olmuştur. Bunun temel sebebi, yıllar boyunca birçok medeniyete ev sahipliği yapmış olması ve değişik kültürlerden, değişik izler barındırmasıdır. Tarihi yapısı Taksim'den Ortaköy'e, Beşiktaş'tan Eyüp'e kadar her noktasına nakış nakış işlenmiştir. Gündüzleri deniz kenarında kafelerde içilen bir çayın, geceleri rakı masalarında o eşsiz deniz manzarasına karşı edilen sohbetlerin insanlar üzerindeki etkisi, bu şehrin her zaman ilgi odağı olmasını sağlayan nedenler arasında olduğunu söyleyebiliriz. Ardı arkası kesilmeyen bu nedenler eski İstanbul'u araştırmama sebep oldu ve sonuç tam bir hayal kırıklığıyla sonlandı. Hayatım boyunca gıbta ile baktığım bu şehir ve insanları gözümde bir anda paramparça olup yıkıldı. O dönemde ki yöneticiler, din adamları, yerli kozmopolitik halkı ve eğitime yaklaşım tarzları, hayalerimdeki İstanbul'la alakası olmayan bir yerdi. Aslında sıradan bir Anadolu kasabasından veya şehrinden farksız olan bu yer, neden hep daha fazla ilgimi çekti diye kendime soramadan edemiyorum. İstanbul'da şu zamana kadar yaşamış insan popülasyonlarını incelendiğimiz zaman, tam bir hayal kırıklığıyla karşılaşmaktayız. İnsanların yaşam gayesi ve amaçsızlığı beni tamamen bir çıkmaza sürüklemektedir. Hayallerimizi süsleyen bu güzel şehir aslında tamamen umursamaz ve boş insanlarla dolu bi yığın gibi göründü bana. Orada yaşayan insanlara hep farklı bir gözle bakarken şuan Karagümrük ve Salmatomruk diye adlandırılan birleşik mahallede insanların eğitime yaklaşım tarzları, Kasımpaşa'da kiliseye olan tutum ve insanların meyhaneye olan bağımlılıkları, o zaman insanının yaşamlarındaki gayesizliği, beni büyük bir umutsuzluğa itmiştir. İnsanların sadece dedikodu yapmak, başkalarını etkilemek ve rakı masasında bir şeyleri tartışmaktan başka amaçları yokmuşcasına yaşaması, toplumumuzun bugün de neden bu halde olmasına açıklar niteliktedir. İnsanların cahilliğini; "Mahallenin sakinleri okulun bu başarılarını eğitim kurumuna borçludur. Gözleriyle görseler bile hiç ilgilenmezler. Bir kasap bile müdürlük veya yöneticilik yapabilir." (Baronyan, 2016); eğitime olan yaklaşımlarından anlayabilirsiniz. Bir yerlere gelmek için tanıdığınızın olmasının dışında ne çalışmaya ne de bir şeyler için çabalamaya gereksinim duymanız o zaman insanları için gülünç geldiğini hissetmekte pek de zorluk çekmiyorum açıkcası. Günümüzden de pek farkı olmayan bir ortamın yaşandığı o günlerde, zenginlerin her şeyi yapma gücüne sahip olduğu ve fakir insanların yaşamalarının insanlık için birer kara leke olarak gösterildiği; "Bir kanun vardır burada. Fakirlerin hastalanması kesinlikle yasak, yalnız zenginlerin hastalanmaya hakkı vardır." (Baronyan, 2016); bu söz insanlığın ne kadar acı bir durum içinde olduğunu göstermektedir. Her ne kadar diğer şehirlerden yaşam ve eğitim kalitesi olarak yüksek olsa da, beklenilen ve arzulananın tamemen dışında kalmaktadır. Her zaman şair ve yazarların esin kaynağı olarak atfettiğimiz, ticaret merkezi olarak bildiğimiz, farklı insan popülasyonuyla güzel bir bütün oluşturduğunu düşündüğümüz bu şehir aslında; kendi içinde büyük çatışmaları ve yozlaşmaları olan, insanların birbirine hava atmak için bütün gün çabaladığı, ülkenin durumunun rakı sofralarında konuşulduğu ve zengin ve fakir olarak ayrılan insanların ağır bir şekilde yargılandığı koca bir hiçlikten ibaretmiş. O güzel hayallerimizin, umutlarımızın başkenti olan şehrin, aslında koca bir hiçlikten ibaret olduğunu öğrenmek, bana ağır geldiği kadar o şehre umutlarını bağlayan birçok insana da ağır geleceğini düşünüyorum. Övgülerle bahsettiğimiz, adını dillerden düşürmediğimiz ve hiç gitmemiş bile olsak hakkında bolca bilgi sahibi olduğumuz ama "Galata'nınn sınırları güneyde yankesiciler, batıda sarhoşlar, kuzeyde katiller ve doğuda şarkıcı kızlardır." (Baronyan, 2016). gibi sert ifadelerle bolca anılan bir geçmişi olduğu gerçeğini hiçbir şey değiştiremez. İstanbul beyefendisi ve hanımefendisi diye aksedilen eğitimli, kültürlü, seviyeli insanların aslında İstanbul'un yerli halkını yansıtmadığını ve küçük bir toplumu nitelendirmesi, bütün hayallerimin yıkılmasına yetecek kadar büyük bir anlam ifade etmektedir. Bunca zaman, o muhteşem şehrin ve muazzam geçmişin bir parçası olmak istememin, benim için çok büyük anlamlar ifade etmesi, şuan öğrendiklerim ışığında, hayallerimin birçoğunu paramparça etmesine ve beni cidden derinden yaralamasına neden oldu.