KADIN

Yüzyıllardır dünyaya kadın olarak gelmek sayısız zorluğu da beraberinde getirmiştir. Şimdilerde eskisi kadar yaygın olmasa da bir kız çocuğa sahip olmak bir erkek çocuğa sahip olmaktan çok daha değersiz olmuş, hatta bir üzüntü kaynağı olarak görülmüştür. Örneğin, genellikle Doğu ülkelerinde kız çocuğu olan aileler sanki sahip oldukları kendi çocukları değilmişçesine erkek evlatları olana kadar çocuk yapmışlardır ve sonrasında yine erkek bir evlat sahibi olamayanlar bu durum için eşlerine onlar tarafından işlenmiş bir suç varmış gibi cezalar vermiş hatta onları öldürmeye bile yeltenmişlerdir. Yıllarca yaşadıkları toprakların bir parçası oldukları göz ardı edilerek kadınlara bulundukları ataerkil toplum tarafından sosyal, kültürel ve siyasi alanlarda söz hakkı verilmemiştir. Yaşadıkları toprakların sorunlarında, güzelliklerinde ben de varım demek için tarifsiz acılar çekmiş, sayısız kayıplar vermişlerdir. Kendileri gibi aynı havayı soluyan erkeklerle eşit şekilde oy kullanabilmek için birçoğu canından olmuştur. Acıdır ki, günümüzde hala bu acımasızlıklar daha da kötü bir boyut alarak devam ediyor. Birkaç gün önce geride bıraktığımız kadınlar gününde duyduğum kadın cinayeti haberlerinde kendimi yaşadığım bu kocaman dünyanın içerisinde bir kadın olarak çok çaresiz hissettim. Kadınlar gününde dahi insanların bu kadar saygısız, acımasız olması beni açıkçası çok düşündürdü. Birbirimizden farklı birkaç fiziksel özelliğimiz dışında eninde sonunda insan olma paydasında birleştiğimizi nasıl bu kadar yok sayabiliyoruz, bir kadını sadece kadın olmasından dolayı bile yargılayıp nasıl göz kırpmadan öldürebiliyoruz diye sordum kendime. Geldiğimiz şu günde durumun eskiye kıyasla çok daha içler acısı olduğunu gözlemliyoruz aslında. Kadın eskiden bereketi simgelerken, son yıllarda yaratılan algıda kadın, şeytani ve insana kötülük yaptıran özelliklere sahip bir varlık olarak tanımlanabiliyor. Toplumlar gittikçe çığırından çıkıyor, örneğin kadının yaşadığı tecavüz olaylarının ardından yapılanlar, konuşulanlar o kadının yaşadığından çok daha ağır bir hal alıyor, neredeyse yaşanılan o acı tablodan sorumlu tutulan o mağdur kadın oluyor. Kadına o akıl almaz yaftaları vuranlar, kadın bedeninin her bir parçası için her geçen gün daha da çok söz sahibi konuma geliyorlar. Kadının uzun, kısa veya açık, kapalı bir kıyafet seçmesi üzerine kadını kendi kirli kafalarında bir yere koyup, saygısızca eleştiriyorlar. Bu durumun aksine kendileri ise yaşadığımız şu günlerde erkek olmanın verdiği müthiş özgüvenle istedikleri biçimde giyiniyorlar. Kadının kahkahasına bile tahammülü olmayıp ona iffetsiz damgasını vurup, ona kötü gözle bakanlar sokak ortalarında ağza alınmayacak küfürler ederek kayıtsızca yürüyebiliyorlar. Kadınların hala ulaşmakta bin bir zorluk çektiği başka bir temel hak olan eğitim de hala ellerinden acımasızca alınıyor. Daha sokakta arkadaşlarıyla gülüp, eğlenip çocukluğunu doyasıya yaşaması gereken yaşlarda, bilmediği, istemediği o gelinliği ona zorla giydiriyorlar. Eğitim bir insanın hayatta sahip olması gereken en temel haklardan biriyken, hala birçok kız çocuğu için bu hak söz konusu bile olmuyor. Çünkü bu kirli zihinlerin yarattığı bir başka algı da kadınlar sadece evine ve çocuklarına bakmakla yükümlü ve kadının ait olduğu yer sokaklar, okullar değil eşinin ve çocuklarının yanı başı. Kadın yalnızca evi ve çocuklarıyla ilgilenmeli ve eğer ona bu profili çizen toplumdan saygı görmek istiyorsa ona atfedildiği gibi o toplumun içerisinde anne veya abla konumunda olmalı. Bu acımasız dünyanın ona verdiği bu görevleri yerine getirmediğinde, toplum tarafından kadın için belirlenmiş çizgilerin dışına çıktığında ise kadın yine kendi canı dahil olmak üzere birçok tehditle karşı karşıya kalıyor. Belki de yaşarken ölümden çok daha can yakıcı durumlara göğüs germek zorunda kalıyor. Yeri geliyor yaşadığı çevreden uzaklaştırılıyor ve kendini aşina olduğu o kalabalığın içinde yalnız hissediyor, topluma göre anne veya abla profilinin dışına çıktığı için belki de doğup büyüdüğü yerde barınamaz hale geliyor. Ancak sırtına yüklenmiş eşit olmayan bunca yüke rağmen bugüne kadar dimdik ayakta kalmayı başaran da yine kadın olmuştur. Birlikte yaşadıkları, paylaştıkları bu dünyayı ona düşmancasına cehenneme çeviren bu insanların içinde kadın, her defasında nefes almaya çalıştığı alevlerin arasından çıkıp küllerinden doğmuştur. Bunca haksızlığı tattığı için elde sahip olmak istediği özgürlük için savaşıp kayıplar vermiştir. Bana göre kadını erkeklerden daha güçlü yapan özellik de budur, çünkü kadın mücadele etme ruhunu neredeyse var olduğu ilk günden beri benliğinde taşır, sahip olduklarının değerini tüm güçlüklere karşı gelip direndiği için gerçek anlamda bilir. Biz kadınların her gün yaşadığı onca zorluğa ve aldığı onca kötü habere rağmen bizlerin her geçen gün daha da güçlü bir şekilde ayakta kalıp mücadele edeceğine inancım tamdır. Çünkü bir kadın herhangi bir sıfata ihtiyaç duymadan da tek başına ayakta kalabilir ve biliyorum ki biz de bugüne kadar verdiğimiz mücadelemizi sürdürüp dünyanın gerçekten bizim için de yaşanılası bir yer olacağına inanarak kahkahalar atmaya devam edeceğiz.