KAHVESİNİ SICAK SEVENLER İÇİN

İçinizi ısıtacak sımsıcak kısa anılardan oluşan Soğuk Kahve'yi ben de çok büyük umutlarla almıştım. Sosyal medyada paylaşılan alıntılarından ve sayfalarından görerek, bir heves gidip aldığım bu kitabın aslında sadece zaman kaybından ibaret olduğunu okudukça anladım. Yazarın ilk eseri olan Soğuk Kahve, en başta yazdığım gibi içinizi ısıtacağına ismi gibi yazarın bahsettiği güzel duygulardan ve hatta kendi anılarından da soğutan bir tat bırakıyor kitabın sonunda okuyucuda. Kitabın türüne bile tam olarak karar verebilmiş değilim aslında. Öykü desen değil, roman hiç değil ancak denemenin yandan yemişi olarak ifade edebiliyorum. Genel olarak bakıldığında bu kitap, yazarın kendi hayatından kesitlerle bizlere sunduğu kısa kısa anılardan ibarettir. Öncelikle kitabın okuyucuyla sürekli bir konuşma havasında geçmesi ilgimi çekmişti ama sonradan fark ettim ki söyleşi havası kitaplar için uygun bir dil değilmiş. Karşımda kim olursa olsun sürekli bana hayatı hakkında öğütler verse ya da sürekli yaptığı hatalardan bahsetse elbet bir yere kadar dayanabilirim. Soğuk Kahve'de tam olarak hissettiğim de bu idi, 'ben yaptım, siz yapmayın' havası çoğunlukta. Aslında yazarın da kendisiyle çeliştiği çok fazla yer olmuş. Eski aşklar unutulmalı mı, peşinden mi gidilmeli? Sevdiklerimize çok fazla mı değer veriyoruz yoksa biz hiç mi değer görmüyoruz? Sürekli bir soru seli fakat cevaplar her sayfada farklı bir yanıt ile dile getirilmiş. Yani ben bu kitabı okuduğumda bana ne kattı diye sormayı cesaret bile edemedim çünkü zaten kitabın yazarı dahi kendisinin ne istediğini veya ne anlamak istediğini güzelce anlayıp, dile getirememiş. Bir sayfada sevgili yüceltilip, mecbur hissedilirken sayfayı çevirdiğinde aslında bizi hak etmediğini anlatıyor Batman satırlarında. Yazdıklarından anladığım kadarıyla; kendi çocukluğunu, gençliğini ve aşk hayatını tamamen farklı geçirdiği için bunların hepsini harmanlayıp okuyucusuna nasıl ifade edeceğini bilememiş olucak ki, ben de kendime bu kitaptan çıkaracak hiçbir satır bulamadım. Baştan sona kötü yorumlanmış bir eser de demek istemiyorum fakat okurken altını çizdiğim yerler olmadı değil; söylemek istediğim o alıntılardan sonra gelen cümleler. Bu alıntıda çok güzelmiş deyip altını çizdiğim neresi varsa ardından gelen cümle onun tam tersini savunuyordu. Yazarın, yazılarındaki anlam bütünlüğü sıkıntısı fazlaca olduğundan kitap benim için sadece altını çizdiğim alıntılardan ya da sosyal medyada paylaşılan birkaç satırdan öteye geçemedi maalesef. Kitabın içinde geçen 'Nasılsın Sabah Uykum?' adlı yazıda sevgilisini sabah uykusuna benzetmiş hatta birini sabah uykusu kadar sevebilmekten sözetmiştir. Bence birini sabah uykuna benzetmek sevgiliye hakaret etmekten farksız. Benim için sabah uykusu hep o yarım kalandır, istemediğim halde bölünendir. Yazar ise bunu birine söylediğinde karşısındakinin 'Bu adam beni çok seviyor' diye düşünmesini bekliyor. Sonra ise farklı bakış açısı olmayan biriyle hayatın geçmeyeceğinden bahsediyor. Genel olarak ne olup bittiğinden habersiz tavırları, fazla ciddiyetsiz diliyle beni bu kitaptan soğutmayı başardı. İçten olmaya çalışmış fakat kullandığı 'lan', 'oha' gibi sözcüklerle sokak ağzının ve alaturkalaşmanın dışına çıkamadığını düşünüyorum. Soğuk Kahve'yi okurken size sabır diliyorum. Ben çok büyük hayallerle aldığım bu kitaptan ufak alıntılar dışında çok bir şey kazanamadım. Yazarın AKSU 1 yaşamından bahsettiği kesitlerden olsun ya da üslubunun verdiği ciddiyetsizlik olsun bu kitaba kütüphanem arasında yer bulamadım. Umarım yazarın diğer eserleri de bunun gibi bir hayal kırıklığıyla sonuçlanmaz benim için. Yine de size iyi okumalar...