Hayata Dokunan Tarifler

Yekta Kopan'ın ''Aşk Mutfağında Yalnızlık Tarifleri'' yaratıcı adıyla bende merak uyandırmasının yanında beni kitaba çeken insanların yorumları ve öykülerdeki karakterlerin yalnızlıklarından şikayet eden tipler olması oldu. Ben de bir nevi etrafımdaki kalabalıkların beni ittiği yalnızlıktan şikayet eder dururum. Bu sebeple yazarla güzel bir bağ kurdum. Kitapta birbirinden farklı on tane olay yer alıyor ve bunların her biri başka ilişkiler üzerine yazılmış olsa da bizi tek bir noktaya çıkarıyor. Pek yaratıcı öyküler diyemem ama çok içten, hayata dair, insana dokunan cinsten bir eser olduğunu söyleyebilirim. Genel olarak kitapta işlenen tema ve benim üzerimde yarattığı etkiyi iki başlık altında toplayabilirim: yalnızlık ve hüzün. Öncelikle kitaba da adını veren ve ilk kısımda yer alan öyküden başlamak istiyorum. Kitapta ayrı ayrı yazılmış ve hepsi kendince adlandırılmış olan tam dokuz öykünün içinde hiç şüphesiz söyleyebilirim ki Aşk Mutfağından Yalnızlık Tarifleri en çok beğendiğim kısımdı. Bu öyküde yazar, zamanın da sağlamış olduğu kolaylıkla aslında unuttuğunu sandığı eski sevgilisini tesadüfen görmesiyle yaşadığı duygu karmaşasından bahsediyor. Karşılaştıkları an, tabi ki tek taraflı olarak, kaybettiğini düşündüğü tüm hisleri ve yaşadıkları acı tatlı bütün anıları resmen aklını esir alıyor. Daha çok kendi kendine yapmış olduğu iç konuşmaları okurken bunlara hayran olmaktan kendimi alamadım. Öncelikle, herkesin yaşamış olduğu veya olabileceği duygulardan kaynaklandığını düşünüyorum ama kesinlikle kendi hayatımla çok fazla benzerlikler buldum. Beni en çok bu nedenle etkiledi çünkü satırları okurken daha cümlenin sonunu görmeden neler geleceğini tahmin edebiliyordum. Şu an düşünebilirsiniz bunun neresi etkileyici diye? Hiçbir orijinalliği yok. Sonunu bildiği bir şeyden insan zevk alamaz ki... Evet, dışarıdan ben de böyle düşünürdüm fakat benim bahsettiğim olay tam olarak öyle değil. Dikkat çekmek istediğim nokta: Yazarın benzer olaylara göstermiş olduğu farklı yaklaşımı sayesinde benim hayatımı da o yöne çekmesi. İnsan hayatının bazı dönemlerinde Babaoğlu, 2 etraflarındaki kalabalıktan sıkılır ve uzaklaşmak ister. Yalnız kalmak, sadece kendiyle olmak... Bu durum hiç beklemediği anda ve en son düşündüğü kişiden geldiğinde ise afallar. Bunalıma girebilir, tüm hayat enerjisi azalabilir ve etrafından soğuyabilir. Artık yalnız kalma isteği yoktur. İşte bu noktada, yazar bana yalnızlık duygusunun tarifini kendimce tekrar tekrar sorgulamam gerektiğini verdiği kendine has ''Yalnızlık Tarifleri' 'yle göstermiş oldu. Farklı farklı ilişkiler işlenmiş öykülerde ve yine beni başka bir açıdan etkileyen yazısı ''Düş Eş'' oldu. Baba-oğul arasında geçen konuşmalardan yola çıkılarak aslında ailenin, çocukların hayatları üzerindeki etkisi çok güzel kaleme alınmış. Eski dönemlerdeki baba figüründen yola çıkılarak bir babanın kendi oğlunun geçmişten günümüze tüm hayatını etkileyecek olan davranışlarına dışarıdan bir göz olma ayrıcalığı yaşadım. Karakterimiz, kendisinin babasıyla olan benzerliklerini sorgularken ben de kendimi düşünmekten alıkoyamadım. Şu an beni ben yapan şeylerin tümünün mimarisi ailemmiş meğerse. Olaylara verdiğim tepkilerin, seçtiğim doğruların sadece kendime ait olduğunu düşünürken hepsinin yazarının ailem olduğunu fark ettim. Bu öyküyle yolum kesişene kadar tüm kontrolün bende olduğunu sanıyordum. Hayatımı ne de güzel idare ediyordum aslında. Tabi ki etkileri olduğunu biliyordum ama bu denli bir senaryonun içinde olduğumu hiç düşünmemiştim. Bundan kaçış yok. İsteyerek ya da istemeyerek bir şekilde aile kavramı hayatımızı şekillendirmeye devam ediyor. Zor bir seçim olmuştu benim için, fazla seçenek vardı fakat çok doğru karar verdiğime eminim. Bu kitabı bir şekilde hayatıma katmalıydım ve o zaman şu anmış. Resmen hayata dair bir yapıt olmuş. Dokunaklı, içten... Belki de çok basit, bilindik dediğimiz olaylar kaleme alınmış. Eğer kitabı tam anlamıyla hissedebilirseniz, yazar hayatınızın fark etmeniz gereken taraflarıyla yüzleşmenize olanak sağlıyor. Her daim size yol gösterebilecek, sizi siz yapan tarifler bulabileceğiniz bir eser. Başucumdaki yerini aldı bile. Kitabın arkasında da yazıldığı gibi: Kahkahası ve gözyaşlarıyla doyasıya yaşanan yalnızlıkların kitabı...