Cemil Kavukçu-Uzak Noktalara Doğru

Bugünkü yazımda size Cemil Kavukçu'nun "Uzak Noktalara Doğru" isimli kitabından bahsedeceğim ama ilk başta yazarımızı tanıyalım. Cemil Kavukçu denilince akıllara ilk önce öykü geliyordur şüphesiz. Benim bu başarılı yazarın kitaplarıyla tanışmam Türkçe 102 dersine dayanıyor bu kitaptan önce bir, iki öyküsünü okumuşluğum vardır. Yazılarını genellikle sade ve akıcı bir Türkçeyle yazan yazarımız, kentleşme, kültür farklılıkları, yabancılaşma gibi konuları ele alıyor sürekli ve Kavukçu yazılarında sıradan yaşantıları zenginleştirerek öykülerine aktarıyor. Uzak Noktalara Doğru Cemil Kavukçu bu eserini 1995 yılında ustalıkla yazmıştır. 1996'da Sait Faik Hikaye Armağanıyla da ödüllendirilmiştir. Yazarımız bu eserini "Perişanız Gecenin Karanlığında ve Uzak Noktalar olarak iki bölüme ayırmıştır. Perişanız Gecenin Karanlığında Yazarımız bu bölümü Raci'ye Selam, Yosun Tuttu Gözlerim, Cemse Ölüyor ve Ormanın İçlerinde Doğru olarak dört farklı hikayeden oluşturmuştur. Yazarınız bu bölümde Anadolu'daki insanlarının perişanlıklarını işlemiştir. Birbirinden farklı gibi görünse de bir hikayede ki karakterler diğer hikayede de karşımıza çıkabiliyor mesela Raci'ye Selam'da ki Raci, Cemse Ölüyor da tekrardan karşımıza çıkıyor. Nerede geçtiği ve tam olarak sonuca varılmayan bu kısımda yazarımız insanların şehir hayatından sıkıldıklarını ve kültürlerin artık yol olduğunu. Eski geleneklere verilen önemin azaldığını vurgulamıştır 2 Uzak Noktalar Kitabın isminden esinlendiği bu bölümü yazarımız Kargalar Rotası, Susunuz Kuşlar Susunuz, İlla ki, Beşinci Uzak Nokta, WLO Üyesi, Ben Poyraz olmak üzere 6 hikayeye ayırmıştır. Bu bölümde ise yazarımız, insanların sebepli veya sebepsiz olan yolculuklarını anlatmıştır. Bu yolculuklar ya başlamadan bitmiştir ya da yarım kalmıştır. Kitabı çok beğendiğimi söyleyemem aslında büyük bir hayal kırıklığı yaşadım çünkü olaylar biraz karmaşık geldi. Bir hikayedeki karakterin diğerinde de karşımıza çıkması normal bir şey olabilir ama kitabı okurken Raci'ye Selam'da ki Raci'nin karakteri ve davranışlarıyla sanki Cemse Ölüyor 'da ki Raci'nin davranışları pek örtüşmediği fark etmiştim. Bunun nedeni ise Raci'nin kendi ismini aldı öyküde gaddar, sert, alkolik bir karakterde olduğu vurgulanıyor fakat diğer öyküde ise Raci'nin Cemse ye acıdığını açıkça fark edebiliriz. Kitabın ilk bölümünü ikincisine nazaran daha çok sevdim hatta kitap kısa olmasaydı yarıda bırakmayı bile düşünüyordum ama tamamladım. Kitapta en çok hoşuma giden hikaye ise Ormanın İçlerine Doğru adındaki hikayeydi. Yazar bu öyküsünü 1. Tekil şahıs olarak anlatmaktadır. Beni derinden etkileyen bu hikaye, benim de örnek aldığım bir düşünceyi savunuyor. Bu düşünce hikayede "vitesten atma" olarak geçiyor. Orta halli bir kamyoncuyla fakir bir insanla karşılaşmasıyla başlıyor. Zengin olan fakire nasıl bu kadar rahat olabiliyorsun diye sorduktan sonra "vitesten atma" cevabını veriyor. "Vitesten atma" aslında dünya benim etrafımda dönüyor havasından çıkıp etrafındaki diğer insanları umursamak ve başkalarına da önem vermek gibi anlatılıyor aslında sadece bizim derdimiz varmış gibi davranmayı durdurup, bencil olmamaktır. Cemil Kavukçunun ise bu öykü hakkında söyledikleri ise şunlardır: "Evinin arka bahçesinde kendi başına oyun oynayan bir çocuk gibiyim. Yazarken bir endişe duymuyorum. Bir öyküm hariç. 3 'Ormanın İçlerine Doğru' öykümü son derece huzursuz ve endişeli yazdım. Bu bir coşkuysa, daha öncekilere benzemiyordu. O öyküden sonra da benzer bir sarsıntı yaşamadım. Onu bana başkası yazdırıyormuş gibi tuhaf bir duyguya kapıldım. 'Ormanın İçlerine Doğru' öyküm 1995 yılında yayımlanan Uzak Noktalara Doğru kitabımda yer aldı. Bir daha o öyküyü okumadım, okumayı da düşünmüyorum." Yazarın röportajında böyle demesi beni baya bir şaşırttı çünkü onun hikayeleri arasında en sevdiğim olanı aslında onun en sevmediği hikayeymiş. Biraz ironi gelebilir ama anlaşılan Cemil Kavukçuyla edebi zevklerimiz uyuşmuyor. İtiraf etmek gerekirse kitabı okurken çok sıkılmıştım aslında kitabın ne kadar gereksiz olduğunu düşünüp duruyordum okurken ama sonra baktığımda sanki kentleşme ve modernleşmenin zararlı yanları üzerine yazılmış bir makale gibiydi.