KEŞFEDİLMEMİŞ GÜZELLİK ASTYPALEA

Üç sene önce yaz ayında yelkenli teknemiz Denizhan ile birlikte Marmaris'ten başlamıştık turumuza. Hedef rota Santorini'ydi ve biz oraya ulaşana dek gece gündüz demeden seyir yapmıştık. Santorini'ye ulaşmadan önce birkaç adaya daha uğramıştık. İçlerinden en sevdiğimdi o... Astypalea... Kimileri İstanbulya der ona, kimileriyse Kelebek Adası. Neden İstanbulya diyorlar bilmiyorum aslında hiçbir benzer yanı da yok İstanbul ile. Aksine daha çok bakir bir ada Astypalea, çok sakin ve küçük. Kelebek Adası denmesinin sebebi ise belli. Düşüncelerinizi duyar gibiyim ama hayır, kelebeklerle dolu bir ada da değil tabi ki... Haritadaki şeklinden dolayı kelebeğe benzetmişler bu güzel sessiz adayı. Neyini sevdim ben senin bu kadar? Her yerden farklı oluşunu mu? Öyle güzelsin ki küçücüksün ama bir o kadar da sıcacıksın... Dar sokaklarında kayboldum adeta, bulmak istemedim yolumu. Benim gibisin biraz da samimi, içten. Sokaklarındaki her ev birbirinin aynı, beyaz ve mavi... Her biri iç içe konumlanmış, belli ki yaşayanlar da sıcakkanlı. Kapıları ardına kadar açık bırakmışlar evlerinin, herkes bir arada yaşıyor burada. Bir akşam vakti dolambaçlı yokuş sokaklarında gezinirken düşünüyordum da, neden bu kadar boş, bu kadar ıssız bir adasın sen Astypalea? Anlamıyorum kim sevmez ki seni, o güzel turkuaz denizini, arabalardan uzak tertemiz kokunu... Elif Zeynep Algül 21502123 Aklımı kurcalayan bir konu daha var. Yıllar öncesinde gitti bizden Astypalea, 12 adalardan biriydi ve Yunanlıların eline geçti. Gittiğine üzülsem mi sevinsem mi bilemedim aslında. Bir yandan diyorum ki bizim olsa o kadar iyi bakabilir miydik acaba, şimdiki halinde olur muydu ya da? Bilmiyorum, belki de onu güzel yapan o beyaz mavi evleri... Onu o yapan Yunanlıların gelenekleri... Her Yunan adasında olduğu gibi adanın tepesinde eski yel değirmenleri... Bunlar olmasaydı da olur muydu? Yorgun bir günün ardından, açık havada yatıp yaz ayının bulutsuz gökyüzündeki yıldızları izlemek bütün yorgunluğumu alır. Fakat daha Astypalea'nın sokaklarında gezerken dinlendi ruhum. Vücudumun yorgunluğunu hissettirmedi bile bana... Daha çok keşfetmek istedim seni. Elif Zeynep Algül 21502123 Gündüz güneşin yansıdığı masmavi denizin rengini, gece gökyüzündeki o güzel renkten aldığı ne kadar da belli. İnsanın içini rahatlatan o masmavi renk, belki de burada kendimi bulmamın burayı bu kadar sevmemin bir başka nedeni. Başka Yunan adaları da gördüm Astypalea dışında, kimileri dar sokaklı, kimileri çok kalabalık, kimisi ise küçücük. Hiçbirinde bu kadar rahat hissetmemiş, kendi bulmamıştım. Kim bilir kimler geçti tarih boyunca, kimler şekillendirdi yollarını. Ne hikayeler geçti, ne Aşıklar gezdi sokaklarında... Şimdi daha çok bakir Astypalea, keşfedilmemiş henüz. Buna rağmen hiç gelişmekten geri kalmamış bir ada. Tabi ki eğlence hayatı olmayan bir yer ama bazen insanın eğlenceden çok dinlenmeye ihtiyacı olduğunda, kendini bulmak istediğinde gitmek istediği bir yer. Zaten karadan erişimi olmadığı için daha denizden giderken insanın içine doluyor huzur. Bazıları eğlenmeyi sever, bazıları denizi, bazıları ormanı, kimimiz kalabalığı, kimimiz ise yalnızlığı... Ben seni sevdim, huzurunu sevdim, sıcaklığını sevdim. İçten içe benimsedim ben burayı. Doğduğum şehirden çok çok uzaklarda, içine doğduğum kültürden çok daha farklı bir kültürde buldum. Çok da şaşırtmadı değil beni bu kadar farklı bir yeri sevmem. Aslında bıkmışlık bezmişlik var belki de kalabalıktan gürültüden. Özlem var denize, doğaya. Fotoğraflarımı bulmaya çalışırken fark ettim de nerdeyse hiç fotoğraf çekmemişim ben o zamanlar oralarda. Üstelik iki gece de kaldım Astypalea'da ama ne kadar uzak bırakmışım kendimi telefondan. Adeta keyfini çıkartmak için soyutlamışım kendimi dış dünyadan. Kendimi cidden kaybettim ben senin sokaklarında fark etmeden. Yine olsa yine giderim dediğiniz yerler olur ya hani, o kadar yola yine katlanır giderim dediğiniz... Tam da öyle...