GÜÇLÜ KADINLAR NAİF ERKEKLER

Dünyayı yöneten, ekonominin, politikanın ve hatta sanatın parametrelerini belirleyenler erkeklerdir günümüzde. Bu önerme doğru olsa da yaşamı anlatmak için yetersiz kalıyor. Parametreleri belirlemek, hayata söz geçirmek anlamına gelmiyor çünkü. Hayatı a i elinde tutanlar, en ezilmiş, en kısıtlanmış h llerinde dah ona karşı direnenler, yani kadınlar aslında. Erkeklerin pes ettiği, yıkıldığı noktada mücadeleye omuz verenler onlar. Ya da erkeklerin tüm çabalarına rağmen yetmedikleri anda, devreye girenler. Kadına gücünü veren, canından can yaratma özelliği belki; belki de bu özelliğin ayrılmaz bir parçası olan sevme ve koruma içgüdüsü. Uygarlık tarihinin başından beri erkekler tarafından hep bir adım geriden gelmeye zorlanmış olan kadının gölgesi, daima erkeğin önünden yürüyor ve ona yön veriyor. Sanal iletişim ağında dolaşan anonim bir espri şöyle diyor: '' her başarılı erkeğin arkasında buna şaşıran bir kadın vardır''. Doğası gereği bu kadar güçlü ve donanımlı olan kadının toplum hayatındaki rolünü kısıtlamakla, kendi gelişimlerini de yavaşlatıyor, hatta engelliyor erkekler. Kişisel gelişim herşeyden önce diyalektik bir süreç çünkü. Kendini karşıtınla çarparak, sonra da toplayarak çoğalabilirsin ancak. Oysa rakibinin elini kolunu bağladıysan, bu şansı yitirmişsin demektir. Erkeklerin hiç büyümeyen çocuklar olarak kalmalarının birincil a nedeni, kadının rekabetini adaletsiz yöntemlerle engellemiş olmaları her h lde. Dünyanın giderek kötüleşen siyasi ve insani durumunu ise bu hiç büyümeyen çocukların naif bir inatla, her konuda yönetimi ellerinde tutmaya çalışmaları ile açıklamak gerek. Ne mutlu ki bu haksız ve kendi bindiği dalı kesen tutumu bütün erkekler benimsemiyor. Sayıları az olsa da kadının gücüne saygı duyan ve bu gücü gün ışığına çıkarmak için mesleklerinin olanaklarından yararlananan aydın ve sosyal sorumluluk bilincine sahip erkekler de var. İncir Reçeli 1 ve 2 filmlerinin senaristi ve yönetmeni Aytaç Ağırlar, bence onlardan biri. Birbirini tamamlayan ve hatta birbirinden doğan iki ayrı öyküyü anlatan filmler, en yıkıcı koşullarda hayata tutunan iki kadın ve mücadele gücünden yoksun bir erkeğin yaşadıklarını anlatıyor. "Hepimizin yaraları var, ama anadan, ama babadan, ama yardan". Fakat bu yaralarlarla mücadele etmek, onları sarıp hayata yeniden, yeniden tutunmak gerek. Bunlar, İncir Reçeli 2 filminin baş kahramanlarından Gizem'in sözleri ve düşünceleri. Kazancını, her biri hayata yorum niteliğinde dövmeler yaparak kazanan bu sıradışı genç kadının gerçek adı Gizem olsa da kendine yakıştırdığı isim İzci. İzci, dövme stüdyosunun ticari adı olan "Tatoo Scout"un Türkçe çevirisi aslında. Ama aynı zamanda, Gizem'in hayata karşı tutumunun da tercümesi. İstanbul sokaklarında tek başına ve dimdik yürüyen bir kadın o. Alımlı, güzel ama hayatını sürdürmek için dişiliğini bir nebze bile orta malı yapmayan bir kadın. Saygısız 1erkeklere yeri geldiğinde yumruk, yeri geldiğinde kafa atan; arkadaş olduklarıyla sabaha kadar içip sohbet eden; İstanbul gecelerini motosikletiyle yaran; savaşçı yüzünün gerisinde ince, yaralı ve aşık yüreğini saklayan bir sanatçı. Gizem narin yüreğiyle içindeki acıya direniyor. Hayat arkadaşını, sevdiğini ölüme teslim etmiş biri o. Ahmet Altan'ın dediği gibi aşk acısı "Kılıç Yarası"dır; kapansa da izi kalır u insanın yüreğinde. İşte, bu kılıç yarasıyla yaşamaya mahk m olanlardan Gizem. Ama hayata tutunuyor. Yeniden arıyor ve peşinden gidiyor aşkın. Yeniden sevebileceği, onun acısını tanıyan birinden başka kim olabilir? İncir Reçeli adlı filmin senaristi Metin Bardakoğlu'nun kişiliğinde buluyor onu. Evet, İncir Reçeli dizisinin birinci filmi, ikinci filmin kurgusunu oluşturan unsurlardan biri aynı zamanda. Duygu ise, İncir Reçeli 1 filmininin kahramanı olan savaşçı kadın. Bir HIV Pozitif hastası, Duygu . Vücudunun direnç sistemini yıkan bu hastalıktan değil, bir gün soğuk algınlığından öleceğini bilerek yaşıyor. Daha o doğmadan, annesine ihanet eden babasının ailesine bulaştırdığı virüsle özdeşleşmiş hayatı. Ne var ki ne zaman biteceği belli olmayan bu ölüm dansından ibaret değil mücadelesi; aynı zamanda, toplumun önyargılarıyla da baş etmek zorunda. Yaşadığı zorluklar bunlarla da bitmiyor; AIDS hastalığını hiç kimseye bulaştırmamak için kendi içgüdülerine karşı savaşıyor. Fakat kalbi alabildiğine sıcak, gülümsemesi bir o kadar canlı ölümün soğuk nefesi karşısında. İşte bu iki kadın, her zaman karamsar, içine dönük, kendi sanatçı potansiyelini değerlendiremeyecek kadar mücadele gücünden uzak olan Metin'in kimliğini bulmasını, hem senarist hem de müzisyen olarak ayağa kalkmasını, Gizem'in deyişiyle "adam" olduğunun bilincine varmasını sağlıyorlar. Onu "çalkalayıp" ruhunun dibine çöken aşk tortusunun yeniden kanına karışmasına yol açıyorlar. Sinema endüstrisinde filmlerin diziye dönüşmesi gişe hasılatının yüksek olmasının, yüksek gişe hasılatı ise genellikle seyirciyi gerçek hayatın sıkıntılarından uzaklaştıran yüzeysel içeriğin belirtisi olsa da İncir Reçeli 2, bence, bu genellemenin dışında kalan bir film. Senaristin ve yönetmenin anlatacaklarının henüz bitmemesi nedeniyle, birincisini tamamlamak için yapıldığı duygusunu veriyor. İkinci filmin birincisini tamamlayışı sadece kurguyla sınırlı kalmıyor. Öyküyle birlikte, fotografik unsurlar ve müzikler de ikinci filmde çok daha başarılı bir çizgiye oturuyor. Bütün bunlara, Metin'i canlandıran Halil Sezai Paracıkoğlu'nun, İzci'yi oynayan Şafak Pakdemir'in, Metin'in yaşamının tanığı kapıcı Cemil rolündeki - bana göre filmdeki en iyilerden biri olan- 2Selim Akgül'ün ve genel olarak tüm kadronun usta oyunculuğu da eklenince, İncir Reçeli 2 bol ödül alabilecek bir film gibi duruyor. Zaten bu durum aldığı olumlu eleştirilerle saptanıyor. İtiraf etmeliyim ki ben önce İncir Reçeli 2'yi izledim; sonra da eksik kalmasın diye İncir Reçeli 1'i. Sonra dönüp yeniden 2'yi seyrettim. Hiçbir anında sıkılmadım bu üç seansın. Filmlerin her karesinde yepyeni imgeler ve düşünceler yakaladım çünkü. Hele ikinci filmin sonlarına doğru, Bodrum sokaklarında Gizem'im köpeğiyle Metin'in karşılaştığı bir bölüm var ki buraya kadar anlattıklarım hiç ilginizi çekmediyse bile o birkaç dakikalık keyif için en azından ikinci filmi izlemenizi öneririm. 3