HİÇBİR ZAMAN BIKMAYACAĞIM FİLM: AŞK TESADÜFLERİ SEVER

Şunu çok net söyleyebilirim ki hayatımda izlediğim en güzel film Aşk Tesadüfleri Sever! En yakın arkadaşımla öylesine girdiğimiz bir filmdi aslında. Bende bu kadar iz bırakacağını aklımın ucundan bile geçirmemiştim. Başrollerini Mehmet Günsür ve Berçim Bilgin paylaştığı için kötü bir film olacağınıda düşünmemiştim ama bu kadarını da beklemiyordum doğrusu. Film başlarken Müslüm Gürses'in seslendirdiği şarkı baştan filmin ne kadar sağlam olduğunun sinyallerini veriyor aslında. İzleyenlerin çoğu "yok artık bu kadar tesadüf olamaz" diye mızmızlansa da ben onlarla aynı fikirde değilim. Kısaca özetlemek gerekirse film aynı hastanede aynı anda doğan bir erkek ve kız çocuğunun yıllar sonra karşılaşıp birbirlerine aşık olan iki gencin çok kısa süren ilişkisini anlatıyor. Tabii bu 25 yıl boyunca çok kez biraraya gelirler fakat birbirlerinden haberleri yoktur. Filmde Özgür'ün babasının buraya çok uyan şöyle bir sözü vardı "Bazen ilk görüşte bilirsin, o insan senin kaderindir. Bazen bir ömür ararsın bulunmaz." Bütün izleyiciler kalbi rahatsız olan Özgür'ün ölmesini beklerken birden Deniz trafik kazası geçirir ve ölür. Denizin kalbi Özgür'e nakledilir ve Deniz Özgür'ün kalbinde yaşamaya başlar. Film İstanbul Ankara arasında geçiyor ve her Ankara sahnesinde "aa burası Güvenpark değil mi?" "aa Anıtkabir'in orası" diye mırıldanmaktan kendimi alamadım. Belki filmin aşina olduğumuz caddelerde çekilmesi beni filme bağlayan faktörlerden biridir. İnsan kendini nasıl iyi hissetmez her gün gördüğü Anıtkabiri, Atakuleyi bir de filmde gördüğünde? Filmde Özgür'ün şöyle bir sözü vardı, şu sıralar sosyal medyada çokça rastlayabileceğimiz bir söz gerçi: İstanbul başkasının çocuğu gibidir. Gülünce seversin, ağlayınca bırakıp kaçmak istersin. Üstte birazcık bahsettim ama biraz daha bahsetmek istemiyorum. Filmin müzikleri muhteşem! Film Şebnem Ferah, TNK, Müslüm Gürses, Bülent Ortaçgil, Teoman, Demir Demirkan, Ozan Çolakoğlu, Redd ve daha bir çok değerli sanatçının şarkılarıyla kimliğini kazanıyor. Müzikleri olmasaydı bu film aklıma bu kadar kazınmazdı belki. Kaza sahnesinde Şebnem Ferah çalmasaydı bu kadar ağlamazdım ya da bar sahnesinde Özgür Bülent Ortaçgil'in şarkısını söylemeseydi bu kadar gülmezdim muhtemelen veya Özgür'ün Deniz'i kucağında taşıdığı sahnede arkafonda Demir Demirkan'ın şarkısı çalmasaydı bu kadar etkilenmezdim.. Şaka maka bu filmi en az 15 kere izlememe rağmen her izleyişimde sanki ilk defa izliyormuşum gibi ağlıyorum ve heyecanlanıyorum bazı sahnelerinde. Bu yüzden bazen ailem ve arkadaşlarımdan garip tepkilerde almıyorum desem yalan olur. Annem hala anlam veremiyor defalarca izlememe rağmen her seferinde kaza sahnesinde gözyaşlarına boğulmama. Bu filmi izlediğim zaman "aşk" diye tabir edilen şeyin varlığına inanmaya başlıyorum. Yani hoşuma gidiyor birbiri için yaratılmış iki insanın eninde sonunda birbirlerini bulmaları. Belki saçma gelebilir ama benimde öyle bir inancım var. Bu yüzden Deniz ve dedesinin konuşması beni çok etkiledi sanırım. - Dede aşk nasıl oluyor? - Valla onu kimseler bilmiyor Denizcim ama bazı işaretleri var tabii mesela kalbin çok hızlı çarpar, hep ama hep onu görmek, onunla beraber olmak istersin. Bu dünyada senin için bir tek o vardır, gerisi umrunda değil - Sen anneanneme aşık mıydın? - Ben anneannene hala aşığım. Unutmadan çok sevdiğim ve unutamadığım bir sahne daha var onu da paylaşmak isterim. Özgür kavgalı olduğu rahmetli babasının onun için kaydettiği kasedi yıllar sonra bulur ve dinler: "Sana demiştim ya "senin çerçeven çizilmiş, dışarı çıkamazsın" eksik söylemişim be oğlum. Mesela o çizilen çerçeve değilmiş. Mesele o çerçevenin içine hangi resmi koyduğunmuş. Sen hayatını anlamlı kılan ne varsa, kim varsa sakın bırakma. Sakın vazgeçme oğlum."