ÜÇ HARF, TEK KELİME

"Aşık olduğu kadının güzellik kattığı bu yerlerin bir parçasını da yanında götürmek arzusuyla, ellerini kaldırdı ve umutsuzca bir parça havayı avucunun içinde hapsetmeye çalıştı. Yaşların dolduğu gözlerinin önünden her şey çok hızlı geçip gidiyor; artık yaşamanın en güzel, en heyecan dolu döneminin sonsuza dek yitirdiğini hissediyordu."(Frances Scott Key Fitzgerald, 193) "Aşk" 3 harf, tek kelime ama bütün insanların hayatında büyük öneme sahip bir duygu. Herkes hayatında en az bir kez aşık olmuştur ya da olmak ister çünkü aşık olan insanlar yaşadıkları duygulardan , hislerden o kadar güzel bahsederler ki ister istemez anlatılan kişi de yaşamak ister. Ayrıca filmlerde, dizilerde ve kitaplarda aşklar o kadar güzel, o kadar mucizevi anlatılır ki insanın aşık olası gelir. Yanlış gösteriyorlar insanlara aşkı diyemem çünkü gerçekten hayatta güzel aşklar var zorluklarına rağmen ancak güzel aşklar olduğu gibi hüzünlü aşklar da var bu hayatta, sonu mutlu değil hüzünlü biten. de olduğu gibi. Güzel ve tutkulu bir aşk ama sonu hüzünlü. Açıkçası filmi birden fazla izledim çünkü beni çok etkiledi ve izlediğim her zaman aynı duyguları tekrar tekrar yaşadım. Filmi izlerken ne kadar duygulansam da üzülsem de film Great Gatsby' bittikten sona geriye tek bir duygu kalıyordu bende o da Daisy'e olan kızgınlığım. Hala dahi düşündüğümde "Nasıl yapabilir bunu?" diyorum kendi kendime. Onu öyle delicesine seven, yıllarca onu beklemiş ve her şeyi onun için yapmış Gatsby'i kendisi de severken, Gatsby onun kocası yüzünden hayata gözlerine yumunca nasıl kocasıyla birlikte hiçbir şey olmamış gibi kaçar gider. İşte bunu hiçbir şekilde mantığım almıyor. Bu tabii ki bir öykü, gerçek hayatla ilgili olan bir olay değil. Ancak senaryo o kadar güzel ki ve de filmde oyuncular o kadar gerçekçi ki bende bıraktığı etki de gerçek hayatta yaşanan bir olayın bırakabilceği gibi bir etki oldu ama zaten gerçek hayatta yaşansa da kimse Daisy gibi acımasız olamazdı bence. Ben ne kendim böyle tutkulu bir aşk yaşadım ne de kendi arkadaş çevremde gördüm. Bu durumun biraz da modernleşmiş dünyayla da alakası var bence çünkü modern çağın bizleri daha materyalist yaptığını düşünüyorum ve bu tarz güzel, romanlara konu olan aşklar genellikle geçmişte yaşanan aşklar oluyor maalesef. Maalesef diyorum çünkü ben de böyle bir aşk yaşamak isterdim ama sonu mutlu bitsin isterdim tabii ki. Zaten filmde Daisyle Gatsby'nin birbirlerine olan aşklarından daha çok Gatsby'nin Daisye'e olan tutkulu aşkından etkilendim, aslında Gatsby'nin aşkı biraz saplantı boyutunda diyebilirim. Yine de bu aşkı görüp de etkilenmeyecek biri yoktur ona da eminim açıkçası. İşte bu yüzden bu güzel aşka karşılık Daisy'nin onun ölümünde kaçması beni bu kadar sinirlendirdi. Her ne kadar bu tarz bir şey yaşamasam da kendimi Daisy yerine koyunca asla böyle bir şey yapmazdım diyebiliyorum çünkü bu acımasızlık, kalpsizlik. Bunları düşününce de çelişkiye düşüyorum açıkçası çünkü eğer bu aşksa Daisy'nin yaptığı aşık bir insanın yapmaması gereken bir davranış ama bize gösterilen, anlatılan aşklarda böyle acımasızlıklar yok. O zaman diyorum ki kendime Daisyle Gatsby'nin aşkı gerçek bir aşk değil, ortada sadece Gatsby'nin yaşadığı tek kişilik, platonik bir aşk var. İşte bu da daha üzücü bir durum ama neyse ki gerçek hayatta olan "gerçek" aşklarda böyle acımasızlıklar yok. Mesela annem ve babam birbirlerine aşık olup evlenmişler ve de evlenmek için ailelerinin karşı çıkmalarına göğüs gerip, zorlukları aşıp evlenmişler. Zorlukları görünce vazgeçmemişler, üstüne gitmişler evlenince bile zorluk yaşayacaklarını bildikleri halde. Şu an baktığımda onlara gerçek iki aşık görüyorum çünkü hep birlikte olmuşlar iyi günde de kötü günde de, hiçbir zaman birbirlerini bırakmamışlar. Onlara bakıp gerçek aşkı görmek de beni mutlu ediyor, çünkü her ne kadar eskiye oranla az olsa da hala bir yerlerde gerçek aşkı yaşayan insanların olduğunu biliyorum ve bu bana kendim için de umut veriyor.