Kalbimi parçalayan, adeta hayatı bir başkasının gözünden görmeme sebep olan umutsuz bir aşk hikayesi ve trajik bir kendini bulma öyküsü Danimarkalı Kız. Film, Lili Elbe'nin inanılmaz hayat hikayesini konu almış. 1900'lerin başında toplumun acımasız pençelerinden sıyrılıp aslında olduğu insana dönüşümü hem gülümseten hem iç burkan bir şekilde seyircinin önüne serilmiş. Lili Elbe'nin, tarihin ilk trans kadınının, hayat öyküsüne daha önce hiçbir şeye dökmediğim kadar gözyaşı döktüm. Filmin kendisinden çok hikaye beni etkiledi, çekimlerin inanılmaz derecede estetik ve oyunculuğun muhteşem olmasına rağmen benim kalbimi kazanan ekrandaki oyuncular değil bu hikayeyi gerçekten yaşayan Lili Elbe ve Gerda Wegner oldu. 20. yüzyılda insanlar acımasız, soğuk kalpli ve samimiyetsiz. Çoğu farklı olanı aşağılıyor, küçük görüyor ve yok etmeye çalışıyor halbuki bana kalırsa farklılıklar taçlandırılmalı, yüceltilmeli çünkü normal olandan çıkan ilginç işler yok denilecek kadar az. Günümüzden pek de farklı değil anlayacağınız. Farklılıklarını pek anlamasalar da yüceltenler, destekleyenler var Lili'nin çevresinde ve bu kişilerin hepsinin sanatla içli dışlı olması tesadüf değil bana sorarsanız. Sanatçı hiçbir zaman toplumun normlarına göre normal değildir, sanatçının bakış açısı ve düşünce yapısı çok farklıdır bu yüzden filmde Lili'nin onu kısmen de olsa kabul eden bir çevrede olmasını sanatla uğraşmalarıyla doğrudan ilişkilendiriyorum. Bu hayatların üstünden nerdeyse yüz yıl geçti fakat dünyada trans insanlara karşı tavrın nerdeyse hiç değişmemesi beni korkutmuyor değil. Bu filmin yakın tarihte yayınlanmasıyla insanların empati yeteneğinin biraz da olsa arttığına inanmak istiyorum. Filmin çekimlerine değinecek olursam, sahneler yumuşak, yavaş ve her anı duygu dolu. Sahnelerin pastel tonlarıyla süslenmesi, dekorların, kıyafetlerin hepsinin dönemin barok ve bohem tarzını yansıtması izlerken bana muazzam bir haz verdi. Lili davranışlarını efemineleştirirken ve kadın kıyafetlerinin içine girince yüzünde oluşan küçük tebessüm adeta bana sıcacık bir sarılma gibi geldi her seferinde. Kapalı kapılar ardında kendini bulup bunu dış dünyayla paylaşacak cesareti bulması gözlerimi doldurdu. Ama onun üzülmesini kaldıramadım, insanlar onu anlamayıp eski ismiyle hitap edince, onu bir erkek olarak görünce Lili'nin ne kadar kalbi kırıldıysa benim de bir o kadar içim acıdı. Trans bir bireyin nasıl yollardan geçtiğini ve neler hissettiğini kusursuzca portreleyen bir film bana sorarsanız, anlatmak istediğini çok net ve etkileyici bir şekilde aktarıyor seyirciye. İnsanlar olanlara seyirci kalmak yerine olayları adeta yaşıyor. Bunu ister senaryoya ister yönetmene ister oyunculuğa yorun uzun ve yorucu bir çalışmanın sonucu olarak insanların kalbine dokunan inanılmaz bir yapıt çıkmış ortaya. Umarım bu film beni etkilediği kadar başkalarını, özellikle trans bireylere "farklı" bakanları ve belirli bir düşüncesi olmayanları etkilemiştir. Umuyorum insanların biraz da olsa farkındalığını arttırmıştır ve trans bireylerin ne kadar saf bir kendilerini bulma isteğiyle yola çıktığını tersini düşünen insanlara kanıtlamıştır. Lili'ye çok bağlandım, kendini kabullendiği her an kendimi biraz daha sevdim, her gülümseyişinde biraz daha mutlu oldum. Abarttığımı düşünüyor olabilirsiniz, alt tarafı bir film diyebilirsiniz ama Danimarkalı Kız bundan çok daha fazlası. Danimarkalı Kız bir serüven, büyük bir mücadele ve toplumun kocaman, çok önemli bir parçası. Lili Elbe trans bireylerin ilham kaynağı, insanların kendileriyle barışık olma sebebi. Lili Elbe sıradan bir kadından çok uzak çünkü o hem sanat tarihinde hem de insanların kalbinde çok büyük bir yere sahip, o benim için sıra dışı ve mükemmel bir rol modeli.