Gazetecilik mi Şakşakçılık mı?

Gazeteci nedir? Kime denir? Gazeteci gündemdeki olayları topluma aktaran kişi midir sadece? Bana göre gazeteci kimilerinin gizli kalmasını istedikleri olayları dahi ne pahasına olursa olsun su yüzüne çıkartan kişidir. Örnek vermem gerekirse bana göre bir trafik kazasının haberini yapan biri gazeteci değildir. O kişi ancak bir görgü tanığı olabilir. Öte yandan, hükümetlerin saman altından su yürütüşlerini, işlerini ve belki de hürriyetlerini hatta ve hatta hayatlarını riske atarak kamuoyuna sunan kişiler ise gazeteci sıfatını sonuna kadar hakkeden insanlardır. Hep derler ya, "tarafsız gazetecilik" diye. Bana göre bu tamamen yanlış ve hatta yersiz bir ifadedir. Bir haber sunucusu veyahut bir gazeteci düşünün, bu insanlar robot değillerdir ki ancak ve ancak ellerine verilen metinleri kamera karşısında okuyan kişiler olsunlar. Eğer öyle olacak olsa işten atalım bütün haber sunucularını bütün gazetecileri, haber metinlerini de bir robotun hafızasına yükleyelim de tüm haberleri o okusun metalik ruhsuz sesi ile. Gazeteciler ve haber sunucuları olmasa belki de ülke ve dünya gündemindeki olaylardan ancak buzdağının görünen kısmı misali çok az bir parçasını biliyor olacaktık. Ha bir de şakşakçı sınıfına girenler vardır ki onlar az önce bahsettiğim haber sunan robotları aratacak cinstendir. Onlar da aynı robotlar gibi önlerine gelen metni okurlar ancak aka kara, karaya ak dese bazıları bunlar sorgusuz kabul eder. Neyse ki demokrasi içinde yüzen bir ülke olduğumuzdan bizim hiç öyle tutuklu gazetecidir, yandaş medyadır, susturulan haykırışlardır vesaire derdimiz yok. Zaten ülkemizin eleştirilecek yanı da yok çok şükür. Köprüyse köprü, bölünmüş ay pardon duble yolsa duble yol, havalimanı ise havalimanı, hastaneyse hastane... Her şeyimiz tam. Ha diyeceksiniz o köprüleri havalimanlarını biz mi yaptık elin Alman'ı, Japon'u yaptı. Biz bu ülküye hizmetkar olmaya geldik diye bir laf var şimdi laf ağızdan bir kere çıkar. Kendi vatandaşımıza amelelik mi yaptıracağız bir de? Şimdi yine aramızda hiçbir şeyden memnun olmayanlarınız çıkar benim vergimle yapılan köprüden geçerken, benim vergimle yapılan havalimanından yurtdışına çıkarken neden para ödüyorum diye sorarlar? Onu da şöyle açıklayayım. Şimdi biz bu köprüleri vesaire yaptırdık iyi kötü de bunların işletmesi devlete ait değil. Ha neden değil? Çünkü biz bu köprüler Yap-İşlet-Devret modeli ile yaptık. Nedir bu model? Şöyle kısaca açıklayayım. Devlet bir altyapı yatırımı yapacak diyelim ancak devletin kasasında yeterli para yok ama demokrasi de çareler tükenmez. Devletimiz hemen özel bir şirket ile anlaşıyor ve bu şirket gerekli finansal kaynağı devlete sağlıyor. Sonrasında devlet ile şirket belli bir süre için anlaşıyor ve bu süre içerisinde şirket bu altyapı yatırımının işletmesini üstleniyor. Süre sonunda da şirket bu altyapı yatırımını devlete geri satıyor. Teoride işlevsel bir yöntem gibi gözüküyor olsa da bu model gerekli hesaplamalar yapılmadan uygulanırsa devletin bütçesine büyük ölçüde zarar verir. Devlet de bu zararı vatandaşından aldığı vergiler ile karşılamaya çalışır. Bunun en yakın örneği geçtiğimiz yıl açılan Osmangazi Köprüsü'dür. Devlet, ilgili işletmeciye günde kırk bin araç geçeceğini taaddüt etmiş ancak köprüyü kullanan araç sayısı bunun çok çok altında kalmıştır. Bu demek oluyor ki köprüden geçseniz de geçmesiniz de devlet zararı karşılamak için gereken parayı sizin cebinizden hissettirmeden alacaktır. Daha fazla bu iç karartan konulardan bahsetmek yerine biraz da geleceği umutla bakmayı deneyelim. Kim bilir belki yarın, yarın olmadı bir hafta kadar sonra çok farklı bir Türkiye ile karşılaşabiliriz.