İnsan Beyninin Potansiyelleri

İngiliz yazar Aldous Huxley, Algı Kapıları isimli eserinde kaktüs ağacının köklerinden elde edilen Meskalin maddesini aldıktan sonra dış dünyaya karşı olan izlenimlerini okuyuculara aktarmayı amaçlamıştır. Aslında Aldous Huxley şimdilerde çok popüler olan üzerine bir çok film çekilen ve kitap yazılan "İnsan beyninin sınırları nedir?" sorusuna cevap aramıştır. Gerçekten de insan beyni sınırlarının üzerine çıkma potansiyeline sahipse meskalin veya başka bir madde kullanarak Aldous Huxley potansiyelini sürekli arttırmak neden istemez? İnsan beyni ve potansiyelleri yüzyıllardır bilim adamlarının da sanatçıların da odak noktası olmuş, işleyişi ve yapısı tüm insanları hayrete düşürmüştür. Algı Kapıları'nda anlatılan meskalin deneyiminde yazar kendi beyninin potansiyellerini görmeyi amaçlamış ve bu sayede kendi kişiliğine ve iç dünyasına dair çok önemli bulgular elde etmiştir. Aldous Huxley, normalde odaklandığı zaman, kişiler, olaylar gibi olgulara olan ilgisini kaybetmiş ve dünyaya tamamen farklı ve kendi betimlemesine göre doğru bir noktadan bakmaya başlamıştır. Peki elinde dünyayı Van Gogh gibi görme imkanı olan yazar onu sürekli neden kullanmamıştır? Bunun cevabı aslında insanın alışkanlıklarından vazgeçememesinden kaynaklanır. Aldous Huxley'in bir eşi, çok sevdiği dostları kısacası sosyal bir çevresi vardır. Ancak meskalin etkisinde algıladığı dünya onların çok uzağında kalır. Yazar dünyayı farklı algılamak uğruna Atalay-2 sevdiklerinden ve bu zamana kadar algıladığı dünyadan vazgeçememiştir. Örneğin sandalye meskalin kullanana kadar onun için oturulacak, rengi olan bir eşyadır ama meskalinin etkisi altında bambaşka bir cisme dönüşmüştür. Dünya bir sandalye için bile bu kadar değişmişken Aldous Huxley'in bu yeni dünyayı sevmesine rağmen sürekli ayak uydurması imkansızdır. Bunu göze alacak yazarın meskalin bağımlısı olması kaçınılmazdır. Bağımlılıklar aslında bir şeylerden vazgeçtiğimiz zaman gerçekleşir. Eğer bir insan sigara bağımlısıysa akciğerinden, nefesinden, sağlığından vazgeçmiştir; bir insan bilgisayar oyunu bağımlısıysa sosyal hayatından, gözlerinden vazgeçmiştir. Yazarın da bağımlı tanımlamasını girebilmesi için alıştığı dünyadan vazgeçmesi gerekir ki bu sigaranın vazgeçmeye dikte ettikleri kadar kolay değildir. Buna rağmen sonradan kullanılmaya başlandığında meskalin sayesinde algılanan dünyaya geçiş yapmak ne kadar zorsa, çocukluğundan itibaren meskalin kullanan bir insanın onun sayesinde algıladığı dünyadan normal dünyaya adapte olması o kadar kolaydır. Yazarın adapte olmaya çalıştığı dünya içinde sadece onu ve yalnızlığı barındıran bir dünyadır. Oysa tam tersi durumu düşündüğümüzde çocukluğundan beri bu maddeyi kullanmaya alışmış kişinin adapte olmaya çalıştığı dünya içinde bir sürü insanı barındıran sosyal bir çevredir. Bu sebeple aslında insanların iyi de olsa kötü de olsa şu an algıladığımız dünyada yaşaması, meskalin etkisinde algıladığı dünyada yaşamasından daha kolay ve daha kutsaldır. Meskalinin dünyası yalnızdır, içinde sadece algılayan kişiyi ve algılanacak objeleri barındırır. Bu nedenle sosyal bir varlık olan insanın doğasına aykırıdır. Aldous Huxley, işte bu gerçekliği görüp hoşuna giden bu dünyanın içinde bulunmak istememiş, meskalin bağımlısı olmamıştır. Sonuç olarak Aldous Huxley, kaktüsten elde edilen meskalin maddesi sayesinde Atalay-3 dünyayı farklı bir şekilde algılamış, Van Gogh 'un dünyasına adımını atmıştır. Yine de alışkanıklarından vazgeçmediği için bu maddenin ve o dünyanın bağımlısı olmaktan kaçınmıştır. Aslında dünyayı Van Gogh gibi görmek için meskalin maddesini kullanmka yetmez çünkü meskalin insanların algılamasını sağladığı dünyanın yanında bir çok sorunu da barındırır. Maalesef dünyayı Van Gogh gibi görebilmek için onun gibi doğmuş olmak gerekir.