ÜTOPYA

"Kuzey". Sözlük anlamı, "Sağını doğuya, solunu batıya veren kimsenin tam karşısına düşen yön, dört ana yönden biri, şimal, güney karşıtı." Bendeki anlamı ve bende çağrıştırdıkları biraz daha farklı. Öncelikle; serin, tertemiz bir esinti, doya doya içime çekebildiğim, insan ürünü kirliliklerden nasibini olabildiğince az almış, saf bir ferahlık. Sonra, koyu yeşilin her tonunu içinde barındıran, ardı ardına sıralanmış, biz küçük insanlara tepeden bakan heybetli dağlar. Adeta Thor'un çekiciyle ikiye ayrılmış kocaman dağların arasından zarif kıvrımlarla sızıp karanın içlerine doğru yol alan tertemiz okyanus suları. Kaynağını, en yüksek dağların zirvesinde yaz- kış ikamet eden kar ve buz birikintilerinden alan güçlü şelaleler. Doğanın; bütün heybetiyle, çeşitliliğiyle ve güzelliğiyle gözlerimizin önüne serildiği yer: kuzey. Ve kuzeyin baş tacı, yıldızı: Norveç. Uzun süredir en büyük isteklerimden biri İskandinavya'yı, özellikle Norveç'i görmek ve gezmekti. Coğrafyaya çok ilgi duyduğum için özellikle görmek istediğim beyaz gecelere, kuzey ışıklarına, dünyanın en uzun fiyortlarına ve daha nice doğal güzelliklere ev sahipliği yapan bu Kuzey Avrupa ülkesini gezmek, havasını solumak ve hatta gelecekte orada yaşama fırsatına sahip olmak istiyordum. Yaşama fırsatına henüz uzun bir süre var gibi görünüyor, fakat bu yaz gezme şansını elde ettim. Temmuz başıydı, havaalanındaki herkes yazlık kıyafetlerini sırtlanmış Bodrum'un, Antalya'nın sıcak plajlarına giderken, biz babamla onları sollayıp bavulumuzdaki montlarla Norveç'in soğuk fiyortlarına doğru yola çıktık. Uçağımız Oslo'ya Münih üzerinden gidiyordu. Münih- Oslo arasında uçağın camından dışarıyı seyretmek Ankara- Münih arasında olduğundan daha zevkliydi. Danimarka'dan itibaren coğrafi görünüm o kadar farklılaşıyordu ki, sanki başka bir gezegendeymişim hissi uyandırıyordu. Kuzeyin heybetli dağlarıyla ilk tanışmam onların bana tepeden bakması gerekirken ben onlara tepeden bakarken oldu, kuşkusuz bu ironik durum beni istemsizce gülümsetmiştir. Oslo'daki otelimize vardığımızda saat akşam on- on bir civarıydı. Normal şartlarda o saatlerde hava kararmış olacağından yapılacak tek şey yolculuğun yorgunluğunu güzel bir uykuyla üstünüzden atmaktır, fakat bir yaz ayında ellinci enlemin kuzeyindeyseniz durum daha farklı oluyor, güneş batmaya o kadar da hevesli değil. Hemen bavullarımızı odaya yerleştirdik, fotoğraf makinemizi ve haritamızı alıp dışarı çıktık. Otelin kapısından dışarı adım attığımda hep hayalini kurduğum o serin ve ferah havayı derin bir nefesle içime çektim, Ankara'da alışkın olduğum kirli havadan o kadar farklıydı ki. Henüz batmayan güneşin etkisiyle dışarıya açık gri bir alacakaranlık hakimdi. Otelimizin olduğu sokaktan deniz kenarındaki büyük meydana doğru yürüdük. Hala birçok insan dışarıdaydı, anlaşılan kuzey insanları kış aylarında pek göremedikleri güneşin yazın olabildiğince tadını çıkarmak istiyorlardı. Büyük meydana vardık, yüzümü batıya çevirdim ve daha önce bir benzerine daha rastlamadığım nefes kesici bir görüntüyle karşılaştım. Güneş, vinçlerin ve binaların arkasından sessizce batıyordu, ya da en azından batıyor olması lazımdı, çünkü o kadar yavaş batıyordu ki sanki havada asılı kalmıştı. Etrafına saçtığı pembeler, kızıllar, turuncular, morlar daha önce hiç görmediğim tonlardaydı. Gökyüzündeki renklerin yeryüzündeki soluk krem rengi binalarla yaptığı uyum, vinçlerin direklerine asılı solgun beyaz ışıklar, sol tarafımda varlığını hissettiğim denizin tuzlu kokusu, bir sanat eserinin içerisinde olduklarının farkında değilmişçesine kayıtsız yürüyen insanlar... Günbatımlarını izlemeyi ve fotoğraflamayı çok seven ben, bu atmosfer karşısında adeta büyülenmiştim. O an emin oldum ki hayatımda gördüğüm veya görebileceğim bütün günbatımları arasında en güzelleri hep kuzeyde olacak. Belki de hayatım boyunca görüp görebileceğim bütün güzel şeylerin en güzelleri hep kuzeyde olacaktır. Kuzey, benim için- kelimenin çeşitli anlamlarıyla- ait olduğum bir yer, kaderim, hayatımın geri kalanını özgürce ve isteklerim doğrultusunda yaşayabileceğim dünyadaki cennetim, ya da daha romantik bir yaklaşımla, ütopyamdır.