EN SAF DOSTLARIMIZ

Bildiğimiz üzere herkesin hayatında en çok değer verdiği ve vazgeçemediği şeyler vardır. Kimilerimize göre ailelerimiz kimilerimize göre arkadaşlarımız bu listelerin en başını çeker. Tabii bir de evcil hayvanlarımız var dediğinizi duyar gibiyim. Fakat bence asıl mesele şu ki onlar yani sahiplendiğimiz kedilerimiz, köpeklerimiz vb. evcil hayvanlarımız değiller, bir süre sonra ailemizin bir parçası oluveriyorlar. Aranızda böyle dostları olanların beni anlayacaklarına eminim. Ama bu duruma şaşırmamamız çok normal. O kadar duyarlı, dost canlısı ve içtenler ki bence her evde bir evcil hayvan olması gerekiyor diyebilirim. Yeri geliyor bizlere sırdaş, dert ortağı, en iyi dost olabiliyorlar ve çoğu zaman da en eğlenceli anlarımıza eşlik ediyorlar. Hayvanları ne kadar çok sevdiğimi bilen arkadaşlarımdan bir tanesi geçenlerde bana bir kitap önerdi, Marie Louise De La Ramee'in kaleme aldığı "Sevgili Köpeğim" adlı bir yapıt. E anlayacağınız üzere isminden dolayı romana hemen kanım kaynadı ve başladım okumaya. Kitap, hayvanlara olan sevgimi iyice arttırdı diyebilirim ve hemen bu konudaki görüşlerimi sizlerle paylaşmak istedim. Bir bakıma hayvanların aslında insanlar için ne kadar önemli olduğunun kanıtı diyebilirim bu kitap için. Her ne kadar benim köpeğim olmasa da bir kedim olduğu için bu konuda az çok size aktarabileceğim bilgilerim olduğuna inanıyorum. Öncelikle ailemizin birer bireyleri haline gelmiş olan bu minik dostlarımızın hayatlarımızda bizlere en çok destek olanlardan olduğunu düşünüyorum. Nasıl hissettiğimizi anlayabilen ve bunun sonucunda üzgün olduğumuzda yanımıza gelip bizi eğlendirebilmek için her türlü numarayı yapabiliyorlar. Örneğin kızgınsak ve sesimizin tonu biraz arttıysa gelip şaşkın şaşkın bakmaya başlıyorlar, e onların o halini gören bizler de kıyamayıp bir anda yumuşuyoruz ve bir de bakıyoruz ki keyfimiz yerine gelivermiş. Ailemizin bireyleri haline geliyor dememin bir diğer sebebi ise yaptığımız aktivitelerde bizlere eşlik ediyor olmaları. Açıkçası ben bu durumdan gayet memnunum, en azından onları yalnızlığımızı paylaştığımız en güzel şeyler olarak görüyorum. Yemek yerken, spor yaparken, uyurken her anımızda yanımızda olmaları yetmiyormuş gibi birde bize katılmak istiyorlar. Diğer konular için emin olamasam da yemek konusunda böyle olduğuna eminim! Aynı zamanda bazen de kurtarıcılarımız haline gelebiliyorlar. Dünya üzerinde birçok yerinde minik dostların kaç tane insanın hayatını kurtardığına örnek bir sürü haber var. Aslında bu kadar hisli, dost canlısı ve sevgi dolu olmalarından böyle bir sonucu hayal edebiliyor olmalıyız. Gerçekten üzerinde yaşamış olduğumuz bu dünyada çoğu insan onlardan korkuyor, onlara eziyet ediyor. Halbuki aslında onların bu dünya için ne kadar önemli olduğunu anlamalı ve anlatmalıyız. Bu kısımda farkındalık yaratma görevi bizlere düşüyor. Önceden de belirttiğim gibi ben onların sadece birer canlıdan ibaret olmadıklarını, bizler için yeri geldiğinde çoğu insandan daha önemli olduklarını ve bizlerin daima yanında olacakları kanısındayım. Uzun lafın kısası, bizlere bu kadar muhtaç olan bu güzel kalpli dostlarımızı kaybetmemeliyiz. Gerçekten bir evcil hayvan sahibi olduğunuzda ve alıştığınızda, kardeşlerinizden ve çocuklarınızdan bir farkı kalmaz hale geliyor. Aynı derecede kaybetmekten korkuyor, gözünüzde aynı değere sahip oluyorlar. E bu kadar masum ve güzel ruhlu canlıları ailemizden birisi gibi görmenin de doğal olduğunu onlardan birini sahiplendiğinizde anlayacaksınız. Hatta öyle ki tüm dünyanız haline bile gelebilirler. Onlar bu dünyaya gelmiş en güzel şeylerden biri bu yüzden de iyi ki varlar demeyi es geçmeyelim ve her gün bir kez daha kucaklamayı unutmayalım. Hepimiz evlerimize alamıyor olsak da dışardakilere de aynı şekilde yaklaşabiliriz ve korumaya çalışabiliriz. Ben onlarsız bir dünya hayal edemiyorum, onların dostluğu ve sevgisi bu dünyada ki en temiz duygulardan bir tanesi. Gelin bizde onları ihtiyaç duydukları sevgimizden mahrum bırakmayalım.