Zamanın Ötesine Geçmiş Aşklar- Aşıklar

Kafka ve Milena, aşklarını mektuplarda yaşamış ve kim bilir posta memurunun ayak sesleri hatırında olup yaklaştığı anda dizlerinin bağı çözülen aşıklardan kaçıncılarıdır. Bazılarına göre en kötüsü de tek taraflı okuyor ve var olan platonikliği açığa vuruyor olmamız. Ne var ki idealize etmeyi en sevdiğimiz soyut kavramlardan biri olan aşkı, büyük yazarın kafasının içinde olduğu gibi kağıtta görüyor olmamız, başka bir insanın hele ki uykusuz ve hastalıklı gecelerinin sebebi olan bir kadının parmak izleri, arzuları, istekleri ve düşünceleri değmeden yazıldığı kadar saf bir şekilde okuyabiliyor olmamız büyük şans bana göre. Birbirlerine yazmaya başladıktan bir süre sonra Kafka'nın numaralandırmayı akıl ettiği birbirini takip eden, önceleri gün aşırı yazılmış sonra günlük gazete düzenine yaklaşmış ve nihayetinde özleminin somut göstergesi olarak sabah akşam kaleme alınmış mektuplar; bir sonrakini okumamızı şiddetle tavsiye ederek bizi gelen mektubun içeriği hakkında tahminler yürütmeye ve daha olası olana hayal etmeye yönlendiriyorlar. Olup bitenden çok haberdar olmadığımız, aralarında geçenlerden ve yüz yüze görüştükleri sınırlı zamandan sadece damıtılmış şekilde bilgi sahibi olduğumuz ve çoğunlukla taşan duygu yoğunluğunu iç çekerek kabullendiğimiz mektuplar bunlar. Tarihin bazı sayfalarına göre Milena tarafından yakılması buyrulmuş, bazılarına göre de Milena'nın söz sahibi olmasına vakit bırakmadan Kafka'nın çoktan yok ettiği karşı tarafın mektupları, amacı bu olmasa dahi sonucunda bizi ideal Milena'yı 266 sayfa boyunca yaşatmaya ve Kafka'nınkilere cevap olarak kendi hayal gücümüzün ürünü olan mektuplar, pusulalar veya sadece birkaç kelimelik notlar yazmaya itiyor. Gözlerimiz sayfalarda dolaşırken kendimizden mutlaka bir parça bulduğumuz, tanıdık biriymiş hissine kapıldığımız ve yüklü olduğu anlamlar dolayısıyla kalbimize dokunan anlar oluyor. Kendimi Milena'ya amacı direkt olarak bu olmasa da benim ruhumdan da izler taşıyarak can bulmuş karakteri bozguna uğratmadığı, cevaplarını yayınlatmadığı için teşekkür ederken buldum diyebilirim. Bir okur olarak yapmaya en yatkın olduğum ve belki de en sevdiğim şeydir ki karakterlerin bana benzeyen yönlerine sıkıca tutunur geri kalan yönlerini içten içe manipule edip kitabın akışını kendim hazırlarım. Ve bu yüzden de olay örgüsünde beklemediğim bir şey gelişince ya da kitabın sonu okurlarının çoğunluğuna sürpriz yapmaya karar verince büyük tepkiler gösteririm. İnsanların kitap okumayla eş değer olan bu gizemi çözmelerinden dolayı önceliklerinin okumak ve üretmek olduğuna inanırım, salt bilgilenmek değil. Mektuplaşıyor olmanın Kafka'ya çekici gelen ve kendisine göre sakinleşmesini ve yatışmasını sağlayan yönlerinden biri belki de kendisini birkaç kez gördüğü kadına idealize ettiği sevgili rolünü yüklemiş olması. Sadece üç kere aynı havayı soludukları bir yerde bir araya gelmiş olmaları, olası görüşememe ihtimalinin yanında yazara gereken direnme gücünü, özlemini kontrol altında tutma isteğini vermiş gözüküyor. Milena'nın sitem ettiği ve Kafka'nın da iadede bulunduğu gibi, "Sen gelmezsin elbet, çünkü sen gelmeyi, sana gerektiği zamana bırakırsın." (s. 158). Sevgiliyi görmek istememizin biraz daha irdelendiğinde bencilliğe dayalı olduğunu kabul etmek durumunda kaldığımızın bir kanıtı oluyor Milena'nın sitem dolucümlesi. Sadece görmeyi dilemektense beraber geçirilen vakit sonucu memnuniyet dolu olup kendi benliğini yatıştırmak için yaptığımız şey. Yaşanılmış gerçeklik olmaya bir adım yakın olan münasebetleri belki de bir adım uzaklaşsalar bir rüyaya veya sokaklara ait oldukları çocukluk dönemlerine geri dönmeye de olabildiğince yatkın olmalı ki tutarlı bir şekilde sürdürdükleri ilişkileri, tutarlı kelimesini kullanmak için karar verdiğimiz süre boyunca devam etmiştir. Belki cesur bir yorum yaparak tutturdukları bu düzen, satırlara döktükleri konular ve yazıştıkları günler kadar her şeyiyle zamanın ötesine geçmiş, üstü örtülemeyecek bir aşk-aşık örneği yaratmıştır diyebilirim. Eylül ÖZYURT 21302519