Sıradan Bir Dans Filmi Değil!

Öncelikle arayı açtığım için özür dileyerek başlamak istiyorum, malum vizeler başladı. Hepinize merhabalar. Aklımda çok güzel bir öykü vardı aslında onu yazmak istemiştim ama arayı bu kadar soğutmuşken daha çarpıcı bir tür ile geri dönüş yapmaya karar verdim. Evet, doğru tahmin! Yine bir film, ama ne film! İzleyenler anlar halimi, bu seri gerçekten yüksek derecede bağımlılık yaratıyor. Step Up filmlerinden bahsediyorum. Özellikle dördüncüsü en sevdiğim filmler arasında, sanırım abartısız en az otuz kez izlemişimdir. Hala ilk defa seyrediyormuşum gibi aynı heyecan ve coşkuyla izleyebiliyorum. Kısa bir özetle filmin, daha doğrusu serinin bütün filmlerinin konusu ağırlıklı olarak dans ve aşk üzerine. Neden bayılarak izlediğim açıkça belli ediyor kendini galiba . Her filmde baş rol değişiyor, ama hepsinin ortak noktası ana karakter ve kendi dans grubunun olması. Bu filmdeki ana karakter Miami'nin banliyö bölgesinden boyu posu yerinde yakışıklı bir çocuk. Arkadaşlarıyla dans ederken -danstan kastım genel olarak hip hop- Maimi'nin sayılı zenginlerinden biri olan bir kızla tanışıyor. Kız da modern dansçı. Öykünün nasıl işlediğini az çok tahmin edersiniz, daha fazla anlatmayacağım. Meraklanın biraz . Filmde tabiki aşkın doğuşuna ve aralarındaki bağın giderek kuvvetlenmesine sıkça değiniliyor fakat izleyen bir yandan da dansa doyuyor. Filmin kendisi yanılmıyorsam doksan beş dakika ve abartısız her beş dakikada bir farklı bir dansla seyirci karşısına çıkıyorlar. Filmin en çok hoşuma giden yönlerinden biri de buydu zaten. Sürekli dans ediyorlar ama akla gelen her çeşit dansı ediyorlar. İzleyen herkes kendine göre bir şeyler bulabiliyor filmde. Ayrıca koreografı bulup ellerinden öperek teşekkür etmek istiyorum çünkü gerçekten çok başarılı figürler var. Hepsi birbirinden güzel. Dansçıların inanılmaz yetenekli oldukları zaten su götürmez bir gerçek. Bunun yanı sıra müzik seçimleri de çok başarılı. Serinin son filminin favorilerim arasında yer almasının nedenlerinden birisi de ilk üç filme nazaran daha çok emek harcanmış olması. İlk üç film sırasıyla Step Up 1, Step Up 2 ve Step Up 3 olarak geçiyor fakat size anlatmakta olduğumun adı Step Up: Revolution. Revolution, ingilizcede devrim demek ve adamlar gerçekten de devrim yapmışlar bu filmde. Gerek görsellik olsun gerek ses düzeni olsun insanı gerçekten etkiliyor. Öyle basit ve sıradan bir dans filmi değil anlayacağınız. İlk üç filme göre hem daha çok dans sahnesi var, hem daha çok çeşit dans var, hem de figürlerin üstüne Aydın 2 fazlasıyla düşünülmüş ki mükemmel bir çalışma ortaya çıkabilsin. Haklarını vermek lazım, en kalabalık dansta bile bir tane aykırı yok, sanki tek bir adamı dans ettirip bilgisayarla çoğaltmışlar. Ek olarak, dansların her birinin bir hikayesi var ve özellikle ana karakterin ön planda olduğu danslarda baş roldeki kız ile aralarındaki enerjinin mükemmel uyumu izleyiciye yansıyor. Kamera arkasına fazlasıyla övgü yağdırdığımı düşünerek beni filme neredeyse aşık eden olaylara geri dönmek istiyorum. En sevdiğim sahneye geldi sıra. Filmin ortalarında, dansçılar bir müzeye giriyorlar. Müzede bir sergi var ve mekan hayli kalabalık. Bir anda müzik giriyor ve herkes saklandığı yerden çıkıyor. Öyle güzel kamufle olmuşlar ki hareket edene kadar anlaşılmıyor orada oldukları. Kimi vücudunu boyayıp bir tablonun önünde duruyor, kimi bir heykel pozu veriyor. Birden dans etmeye başlıyorlar ve gerçekten büyülüyorlar izleyenleri. İzleyenlerden kastım hem sergideki konuklar hem de ben. Dans, müzenin bir salonundan başlıyor diğerlerine doğru ilerliyor. Konuklar öncesinde hareketlenmeden korkup sonrasında merak içinde dansçıların peşinden oda oda gezmeye başlıyorlar. Her odada farklı bir tür dans ediliyor ve dans edenler birbirinden farklı insanlar. Bu sahnenin en sevdiğim sahne olmasının nedenlerinden biri fikrin son derece yaratıcı olması. Alışılagelmiş bir dans filmi sahnesi değil çünkü. Bunun yanı sıra uygulaması da çok başarılı. Müzik geçişleri olsun, hareketlerin birbirinden bağımsız ve karmaşık olmasına rağmen oldukça uyumlu olması olsun izleyicinin ilgisini çekmeyi başarıyor ve herkesi ekrana kilitliyor. Diyeceğim odur ki, izlemeyen mutlaka izlesin, izleyen de hatırım varsa bir daha izlesin. Ben defalarca izledim, kesinlikle baymıyor .