Davanın Sonu

Bildiğimiz gibi Franz Kafka'nın Dava adlı eseri Joseph K'nın bir iftira sonrasında başından geçenleri anlatıyor. Kitabın genel olarak aşırı yoğun bir dille ve bol betimlemelerle yazılmasına karşın, Joseph K'nın sonu kitapta 2 satır ile ifade edilmiş. Kitabın son sayfasında Joseph'in iki adam tarafından kaçırılıp tenha bir yerde bıçaklandığı ve bazı şeylerin onun gözünden film şeridi gibi geçtiği yazıyor. Ancak biz Joseph'in ölüp ölmediğini net bir şekilde bilemiyoruz. Algılarımızın film şeridini ölüm ile bağdaştırmasından dolayı sadece onun öldüğünü varsayıyoruz. Peki ya Joseph ölmediyse? Ya hikaye aslında daha bitmediyse? Nihayetinde Joseph inatçı bir karakterdi. Bu iki soru aslında bizim bu kitabı farklı bir biçimde algılayabilmemiz için bize gereken anahtarlar. Peki Joseph ölmeseydi tüm bu sorunlar ile baş etmeye çalışacak mıydı , davasını devam ettirecek miydi?Ben ettireceğini düşünüyorum çünkü Joseph hiç bir zaman pes etmedi. Ne amcasının bulduğu avukatı dinledi ne kendinden önceki davaları örnek aldı. Joseph'i Joseph yapan değer onun diğer insanlardan farklı davranmaya cesareti olmasıydı. O pes etmeden yoluna devam etmeyi denedi ve her defasında hayattan bir tokat daha yedi. Her yediği tokattan öncede dersin de çalışmıştı oysa ki. Ya gerçekten anlamamıştı deneyerek bu işi çözemeyeceğini yada umudunu yitirmek istemiyordu. Birileri geldi ve Joseph'in umudunu kararttı. Peki sonra ne olacaktı? ''... Ama beylerden birinin eli K'nın gırtlağına sarılırken, öteki bıçağı sapladı ve iki kez çevirdi, K kaymakta olan gözleriyle yüzünün hemen yakınında beylerin yanak yanağa dayanmış olan izleyişlerini de gördü.''(s244, DAVA)Kanlar içinde yatıyordu, ışık giderek azalıyordu. Artık her yer karanlıktı, hiçbir şey hareket etmiyordu. Anlayamıyordu ne ölüydü, nede diri. Ta ki sırtı dönük o kişi ortaya çıkana kadar. Bir sandalyede buldu kendini Joseph hiç bir şey görünmüyordu sadece sarı bir ışığın altında ona sırtı dönük bir adam vardı. Anlam verememişti hiçbir şeye , niye oradaydı?O adam kimdi?Ne olacaktı?. Tüm bunlar olurken o ani bir şekilde sırtını dönerek baktı Joseph'e. Sordu ''sen kimsin?'' diye. Joseph adını söyledi. O tekrar sordu, Joseph tekrar adını söyledi ve o gülmeye başladı. Derinden aşağılayıcı bir şekilde gülüyordu, bu sırada Joseph sinirleniyordu. Ani bir çıkış yaparak bağıdı Joseph''Komik olan ne!'' diye. O gülmeyi bıraktı, ciddi bir şekilde Joseph'e baktı ve dedi ki ''Sen Joseph değilsin, sen sonuncuydun her şeye rağmen umudunu kaybetmeyen direnen son kişiydin''. Joseph anlam veremiyordu hala, ürkek bir şekilde sordu ona''Peki ya şimdi ne olacak'' diye. Dikkatlice baktı Joseph'e ''Artık özgürsün, eski hayatını yaşayabilir dilediğin şekilde sokaklara çıkabilirsin. Dava sona erdi.''dedi. Joseph anlam verememişti hiçbir şeye nasıl bitebilirdi bu şekilde ? Boşuna mıydı bunca çaba? Hayat bu kadar kontrolünün dışında mıydı bunca süre?. Mutlu olmuştu başta çünkü kurtulduğunu düşünmüştü bu lanet olası olaylardan. Monoton hayatını yaşamaya o kokuşmuş pansiyonda kalmaya o sıkıcı işini yapmaya başladı. İlk defa fark etmişti hayatının ne kadar sıkıcı olduğunu. Bunalıma girmişti hayatındaki her şey onu boğazından tutup boğmaya çalışıyordu adeta. Dayanamıyordu tüm bu olanlara bir anda elinde bir kalem ve bir bıçak çıktı odasından. Adliyeye gitmişti orada çocukların resim çizdiği kaynakları açtı ve boş bir sayfa bulup yırttı onu. Bir kaç cümle yazdıktan sonra ana kapıya çıktı ve bıçağa o sayfayı geçirdi önce. Ardından gökyüzüne baktı ve bir anda bıçağı yüreğine sapladı. İnsanlar cesedini bulduğunda gülümseme vardı yüzünde. Birisi kana bulanmış o sayfayı gördü ve üzerinde ''Umudum yoksa davamda yoktur davanın olmadığı yerde bana gerek yoktur.''yazıyordu.