SESLERİN RUHUMUZDAKİ YANKILARI

Çok ilginç değil mi? Duyduğumuz sesin ruh halimizi etkilemesi. Annenin sesindeki sıcaklık veya bir kaza öncesinde çıkan o acı fren sesi. Düşünüyorum da ilk hatırladığım ses anneme aitti. Bana her zamanki gibi beni ne kadar çok sevdiğini söylüyordu. "İlk göz ağrım" diyordu bana. "Canımın içi" diyordu. Tabii o zamanlar çocuk olduğum için annemin sözlerindeki mecazları anlayamıyordum; ama bir insanın annesini anlaması için çok da cümlelerin manasını anlamaya gerek yokmuş, sesindeki sıcaklık ona yetiyormuş zaten. Peki neden seste böyle bir etki var? O nefret ettiğimiz insanın isminin bile zikredilmesi neden bizi çileden çıkarmak için yetiyor? Tek cevabım: Bilmiyorum. Size hayatımda farklı duygulara yol açan birkaç sesten bahsetmek istiyorum. Günüm sıradan geçmişti, bir ilkokul öğrencisinin günü nasıl geçebilirdi ki sabah kalk, okula git, derslere gir, teneffüse çık, akşam eve gel, yemek ye işte böyle gene aynı geçmişti günüm. Ödevim vardı, ders çalışıyordum; fakat içimde farklı bir sıkıntı vardı işte bir şeyler duymam gerekiyormuş demek ki. Neyse, ders çalışma masama oturmuştum. Fen bilgisi çalışıyordum ve içeriden annemin ağlama sesleri gelmeye başlamıştı. Yanına gittim. Bana cevap veremiyordu. Sağolsunlar komşularımız hemen gelmişti. Annemin eşyalarını hazırlıyorlardı ve elif teyze (alt komşumuz) anneannemin beyin kanamasını geçirdiğini söylemişti demek annem bu yüzden elbiselerini topluyordu ve sonra hep beraber yola çıkmıştık, Malatya'ya gidiyorduk gece yolda giderken beynimde sürekli bu ses yankı buldu "Anneannen beyin kanaması geçirmiş durumu ağırmış." evet çok üzülmüştüm ;fakat beni en çok üzen şeyse annemin üzülmesi olmuştu. Annem uzun süre kendine gelememişti annemin sürekli içine içine ağlarken çıkarttığı seslerini duyuyordum geceleri. Ne zaman beyin kanaması geçiren bir insan duysam içim ürperiyor. Bu sefer kim peki annem mi, babam mı diye düşünmekten kendimi alamıyorum. Ve korktuğum şey başıma geldi. Olay gerçekleştiği zaman hazırlıktaydım sabah 4'te uyandım, annem arıyordu, şüphelenmiştim çünkü bu saatte insanlar normal bir şey için birbirini aramaz ve gene aynı şey oldu bu sefer beyin kanaması babaannemi yakalamıştı. Karaciğer nakli olduğu için sürekli aspirin kullanıyordu doktorlar bu yüzden demişlerdi ama işte gene o iğrendiğim cümleyi duymuştum "beyin kanaması". Pekala bu kadar kötü hatıra yeter biraz da ruhumda güzel yankılar bulan seslerden bahsedeyim. Babam birgün şehir dışına göreve gitmişti. O zamanlar özel harekatçı bir polis memuruydu babam. Babamın göreve gitmesi demek bizim için yüreğimiz ağzımızda geçecek günler demekti. Ama görev kutsaldır deyip gitmişti babam. Günler geçmek bilmiyordu en son iki hafta sonra akşam vakitlerinde babamla telefonda konuştuk işinin uzadığını daha durmaları gerektiğini söyledi. Sabah uyandığımdaysa içeriden annemin cıvıl cıvıl mutlu sesleri geliyordu sonrasında babamın sesi geldi o kadar mutlu olmuştum ki anlatamam. Herhalde o an dünyayı bana verseler değişmezdim. Çok ilginç değil mi iki hikayede sesle sonuçlanıyor ama bir ses insanı hayata küstürüyor diğeriyse dünyaları ona veriyor. Ses dediğimiz şey eninde sonunda havadaki moleküllerin titreşiminden oluşan bir şeydi ama ruhumuzda oluşturduğu etkiyse muazzamdı hani bir deney var ya japon bilim insanları suya şarkı dinletiyorlar. Sanatsal bir müzik dinlettikleri zaman suyun buz halinde çok güzel kristal şekilleri oluşuyor çirkin sözler söylendiğindeyse kristal yapısı bozulup çok garip şekiller ortaya çıkıyor. Sesle ilgili en farklı noktalardan biri de aynı sesin farklı insanlar üzerinde çok farklı etkiler oluşturması mesela bir fren sesi bir yarışçı için sevdiği işinin bir parçasıyken babasını gözünün önünde cereyan eden bir kazada kaybeden bir insan için mide bulantısı demektir. Ya da uçak sesi küçük bir çocuk için hayret edilesi bir şeyken Suriye'de ki veya Filistin'de ki bir çocuk için başlarına dolu gibi yağacak bomba yağmuru demektir.