Bozukluklarla Dolu Her Şey

"Biri beni onarsın ne olur; çırak ya da kalfa, usta lüks olur. Onarsınlar beni niçinse niçin... Kullanışlı değilsin diyorlar hiç kimse için. Rol yaparsam Musa diyorlar, yapmazsam Firavun diyorlar bana. Beni buradan alın..." (s. 24) Bozukluklarla dolu benim vücudum, onarılmayı bekleyen bir sürü uzvum var. Ne çırak ne kalfa ne de usta, hiçbiri benim dermanım olamadı. Israr ettim, üstüne gittim, denedim. Başarısız olmama rağmen defalarca denedim. Nedense hiçbirinde daha iyiye doğru gidemedim. Ne merhemler sürdüm, bana mısın demiyor, geçmiyor şu sancılı hayat. "Dünya benden büyüktü, aşktan küçük/Kendimi aşka hibe etmeye ant içtim/Neden taburcu olacakmışım senden sevgilim/Yeminler olsun iyileşmedim, iyileşmeyeceğim/Zenginim fakat yetim/Halkın uğramadığı halk kütüphaneleri gibiyim." (s. 35) Bu satırları okuduğum anda kafamda canlandı koskoca mazi. Bu satırlar beni yazmaya sevk etti bir dakika bile tereddüt etmeksizin. Geçmişim bir film şeridi gibi bir anda geçti gözümün önünden ve her anı yeniden bitiverdi aklımda. İşte şimdi yeniden görüyorum. İnsanlar var etrafımda, hayıflanmaktan başka bir şey yapmıyorlar. Ne zaman istemedikleri bir şey olsa, bu olay asla kendilerinden kaynaklı olmuyor. Hep başka bir şeyi suçlamaya eğilimliler. Ben kendimden başka hiçbir şeyi suçlamıyorum. Herkes kendi derdini dünyadaki en büyük dert sanırmış, elin yumruğunu yemeyen kendisininkini balyoz zannedermiş. Mış da mış, müş de müş. Herkes bir şeyler diyor kendisine göre. Kelin ilacı olsa kendi başına sürermiş. Her ne kadar tasvip etmesem de, bu kadar derdimin arasında biri bana gelip de şöyle yapsana dediği vakit sığındığım bir cümledir bu. Git kendi işinle ilgilen arkadaşım, çok biliyorsan önce bir kendini düzelt, sen de aynı dertten mustaripsin. İyi kalpli olmak kişinin kendi vicdanına, aklına, tecrübesine kalmış olan ve günümüzde çok nadir de olsa bazı insanlarda görülebilen bir vasıf. Kendisine saygı duyabilmek istiyorsa insan, bu vasıftan ödün vermemesi lazım aslında, ama bu kimin umurunda ki? Kalp kıranlar ve kalbi kırılanlarla dolu bir hayatın içinde, herkes kendi dünyasında sayılı günleri yaşıyor. Paramparça oldu vücudum, neden diye düşünmeye daha fırsatım olmadı. Belki ben de paramparça etmişimdir birilerini, bir nevi karmanın azizliğine şahit oluyorumdur. Anladım ki ben bozukluklarla dolu bir vücudum var, garantisi yok ki böyle şeylerin, düzeltemiyorum. Üstüne daha çok git dediler, gittim, fayda etmedi. Zamana bırak düzelir dediler, düzelmedi. Biri beni onarsın, çok ihtiyacım var. Daha çok arkadaş edin, kafan dağılsın dediler, edindim. Sonradan o arkadaşlar beni daha çok yaraladı. Keşke demekten haz almam ama bazen diyorum ki keşke çocuk olarak kalsaydım. O zamanlar ağlamak dışarıdan ayıp görünmüyordu. Şimdi ise herkes etrafındakilere mükemmel hayatlar yaşıyormuşçasına gösteriş yapıyor. Tek başına kaldıklarında akıttıkları gözyaşlarını saklıyorlar. Hayat bizi nereden nereye getirdi, dalıp gidiyorum bazen bunu düşünürken. Bir de şu var tabii; beni kim, nasıl ve nerede onaracak? Bozulmuş bir kalbim, bozulmuş bir beynim var. Herkes bozulmuştur belki de. Kimsenin kimseye faydası olmadığı bir dünyada yaşamıyor muyuz sonuçta? Bir de şu laf var, söylemeden geçemem. Terzi kendi söküğünü dikemez. Sonuna kadar katılıyorum, gerçekten de dikemez. Ben dertlerim son bulsun diye bir ümit psikoloğa gittim. Birkaç randevudan sonra öğrendim ki evlilik terapileri veren psikoloğum birkaç ay önce eşinden ayrılmış. Bak sen şu işe ne kadar da ironik değil mi? Bunu öğrendikten sonra terapilere olan bakış açım tamamen değişti. Zaten parçalanınca insan dört bir yanından hayatında birçok şey değişiyor ister istemez. Sevmeyi, sevebilmeyi hayatının merkezi haline getir dedi psikolog, ben ise sevmenin ne Mutlu Yiğitcan Köse 21703941 demek olduğunu çoktan unuttuğumu söyledim. Söylediği şey şu oldu, umarım seni ayakta tutan bir şeyler vardır. Ben de içimden dedim ki, bir kere daha eksildim, bir kere daha parçalandım. İşte tam da bu şekilde etkiledi beni bu kitap: biraz acı, biraz da buruk. Eninde sonunda her şey iyi mi olacak onu bilmiyorum ama bildiğim bir şey var ki, bozukluklarla dolu her şey, artık gerçekten biri beni onarsın...