AYŞE GÜL ÖNDER

Sıfır Noktası'nda oturmuş, derdine ağlayan kadın! Sözlerime başlamadan önce Hint kumaşı kadar zor bulunan o centilmen ve sadık erkekleri tenzih ederim, nesliniz tükenmesin... Henüz 21 yaşındayım ve insan ilişkilerim iyidir. Etrafımdaki insanlar benimle dertlerini paylaşmayı, bana sevinçlerini anlatmayı severler. Gelin görün ki sır tutmayı iyi bilen biri olmak kendiniz dışında herkese yarıyor. Ya kendiniz, size ne oluyor? Dünya'nın binbir yüzünü görebildiğiniz için şükretmeniz mi yoksa duyduklarınızın başınıza gelmemesi için dua etmeniz mi gerektiğini anlayamıyorsunuz. İşte böyle birine verilecek en kritik kitabı verdiler. Yine biri içini açmıştı bana ama bu defa herkesin bilmesini istemişti sırrını. Ben de yazmaya başladım... Erkeklerden nefret eden birçok kadın tanıyorum. Kırılmış, incinmiş, hor görülmüş ve kimi zaman da dayakla, kötekle yola getirilmeye çalışılmış(!), sonrasında kimliklerini kaybetmeye kadar gidecek bir acı serüvenine dahil olanlar. Nefret ettikleriyse kiminin kocasıyken kiminin sevgilisi, arkadaşı. Yani en yakınları. Nasıl olur da insan en yakınına bu kadar uzak olur? Sevgi bağlarının önemine bu derece önem verirken biz kadınlar, en yakınımıza karşı neden derinlerde bir yerlerde nefret duyalım? Onların derdini dinlediğinizde haksız olmadıklarını anlıyorsunuz. Kendi kocasından, gerek sadakatsizliğinden gerekse duygusal veya fiziksel şiddete maruz kaldığı için nefret eden birçok kadın var. Okuma-yazma bilmeyeninden tutun da en iyi okullardan doktor ünvanını alanlarına kadar gördüm, duydum. Farklı şekillerde gelişiyor olaylar ama hep aynı sona varıyor. Tükenmişlik... Neval El Seddavi de böyle bir kadını anlatıyor. Sıfır noktasındaki kadın: Firdevs! Aynı sonla biten bambaşka bir öykü. Tüm kadınların acılarından bir parça barındıran ama hepsinden başka bir öykünün kahramanı Mısırlı 'Fahişe' Firdevs. Kadının adının olmadığı bir coğrafyadan tüm gizli sırlara tanıklık eder gibi konuşuyordu. Hikayesini okuduktan sonra beni düşünmeye sevk etti. Kafam bulandı. Daha derin, daha derin düşünmeliydim.. Çevremde gördüğüm, duyduğum şeylere çok benzer birşeyler söylüyordu: Sadakatsiz eşlerden, kadını bir 'et parçası' olarak gören erkeklerden, ezilmişliklerden... "Başarılı bir fahişe, zavallı bir azizeden daha iyiydi. Bütün kadınlar, yalanların, dolanların kurbanıydı. Erkekler kadınları aldatır, aldandıkları için de onları cezalandırır; aşağılar, bu kadar düştükleri için cezalandırır; evlenmeye zorlar, sonra da ömür boyu hizmetçiliğe, küfürlere ya da dayağa mahkum ederlerdi." Kimimize bu cümleler yabancı gelebilir ama günümüz Türkiye'sinden bile doktorasını tamamlamış kadınlar var ki kocasından dayak yiyen ve küfürlere maruz kalan. Aile içi şiddetin gizli kapaklı yaşandığı; iş kadınları, akademisyen, doktorların işe giderken koca bir kutu fondöteni yüzüne boca etmek zorunda kaldığı günler hala yaşanıyor. "Başkaları üzerinde kurdukları iktidar onlara bir üstünlük duygusu verir. Yenilgiye uğradıklarını unutup zafer kazanmış sayarlar kendilerini. Önem verdikleri tek şey olan büyüklük görünümünü yaymaya çalışırken, içten içe ne kadar boş olduklarını gizler bu zafer." Firdevs amcası tarafından gördüğü ilk taciz sonucu sığınacak bir yer bulur. Bulduğu evdeki adam onu para karşılığı satmaya çalışır ve bir adam onu kurtarmak istediğini öyler Firdevs'e. Kabul etmez. Bilir ki onlar yüzünden düştüğü çukurdan onların yardımıyla çıkamayacaktır, çıkmayacaktır. Boşuna kimsenin gururunu okşamaya gerek yoktur... Evet! Mısır'a nazaran erkek egemenliğinin daha az olduğu, kadın erkek eşitliğinin sağlanması istenen ülkemizde dahil erkeğin kadına uyguladığı duygusal ve fiziksel şiddet söz konusu. Evli kadınlar fiziksel ve duygusal şiddete maruz kalırken, öğrenciler bile kampüste laf atan erkeklerin sözel şiddetine maruz kalabiliyor. Bunlar sadece küçük örnekler. Kocası tarafından öldürülenler, doğunun ücra köşelerinden şeyh amcasının tecavüzüne uğrayıp töre diye öldürülenler bile var... Anladım ki Firdevs, öyküsünü bizimle paylaşırken acıya tanıklık etmemizi istiyor çünkü acıyı bilmeden, farkına varmadan, iyileşmesine imkan verilemez. Cümlelerimi bitirirken Virginia Woolf'un biz kadınlara güzel öğüdüyle noktalamak isterim: "Para kazanın, kendinize ait bir oda ve boş zaman yaratın. Ve yazın, erkekler ne der diye düşünmeden yazın!..."