SAKLANAMAYACAK HAKİKATLER

Bir saniye durup şu dünyanın haline bakın. Neler düşündünüz veya ne kadar düşünebildiniz? Karışıklıklar, sorunlar, savaşlar ve daha nice sıkıntılı durumla mücadele etmek zorunda kalan milyonlarca hatta ve hatta milyarlarca insan var desek abartmış olmayız. Bilhassa, sefalet içinde olan birçok insan olduğu gerçeğini bilmek bizleri derinden üzmektedir. Medeniyetin en gelişmiş olduğu şehirlerde dahi yoksulluğun tahminlerin ötesinde arttığını söylemek zor olmasa gerek. Peki, bu insanlar ne yapar, ne yer, ne içer diye soran var mı? Tahmin edebileceğiniz üzere çok azdır. Çünkü parası olanların parasızlara inanılmaz bir üstünlük kurduğu, zorlu koşullara hapsolmuş bir dünyada yaşıyoruz. Nefes aldığımız müddetçe bu şartların varlığından kaçamayacağız. Sağa da gitsek sola da gitsek yoksulluğun esir aldığı toplumların hali tüm çıplaklığıyla karşımıza çıkacaktır. Bunun sebebi olarak birden fazla neden olsa da aklımıza öncelikle parasızlık gelecektir. Malumunuz üzere attığımız her adım başı para ihtiyacı doğmaktadır; fakat ne yazıktır ki çoğu insan bundan fazlasıyla mahrum vaziyettedir. Kendi ülkemizdeki örneklerden tutun gelişmiş, gelişmemiş tüm ülkelerde de aynı sorun vuku bulmuş durumdadır. Sefil halde olanlara yapılan yardımlar kısa vadede işe yarasa da bu insanlar kendi başının çaresine bakmak zorundadır. Kimine bakıyorsunuz yüksek fizik gücü gerektiren zorlu bir iş uğraşında, kimisine de bakıyorsunuz; Paris ve Londra'da Beş Parasız kitabında da geçtiği gibi, günün yirmi saati çalışarak hayatın güzel olanaklarından mahrum kalıyor. Sanılmasın ki Londra'da, Washington'da, Paris'te fakirlik yok. Buralarda da sefalet çeken binlerce kişi var; lakin bu tip kentlerin yoksul şehirlerden en büyük farkı iç karışıklıklar ve savaştan uzak olmalarıdır. Elimizi vicdanımıza koyup düşündüğümüzde, Orta Doğu ve Afrika ülkelerinde yaşayan sayısız masum insanın ne derece elim koşullar altında yaşamını devam ettirdiğini görmek hayatı sorgulamamıza yol açacaktır. Şimdi kalkıp onlar da bir şeyler için çalışıp çabalasaydı diyenler çıkabilir; ama sorun bakalım çalışacak imkan var mıydı diye. Neyleri var ki para kazanacak? Asırlardır toprakları birileri tarafından sömürülüyor ve yokluk içinde olan halk katiyen sesini çıkaramıyor; zira, naçizane görüşüm, çoğu yerde adını duyduğumuz şu meşhur dünya düzeni insanlığı esir almış durumda. Bu noktada da dikkatlerden kaçmaması gereken durum ise, önceden de vurguladığım üzere, dünyanın gelişmiş sayılan bölgelerinde dahi sefillikle hayatını devam ettirmeye çalışan kitlelerin olmasıdır. Etme bulma dünyası derler ya, sanırım bu sözün örneği bu olsa gerek; ancak, bizler konumu ne olursa olsun zorluk içinde olan her varlığa yardım etmeliyiz ki dünya bir nebze olsun gelişebilsin. Peki, sadece bizlerin yardımıyla fark yaratmak ne denli mümkün olabilir? Tam da burada devreye, hem yoksulluk içinde olup hem de çalışmak istemeyen insanlar giriyor. Savaşlarla boğuşan ülkelerin kıymetli insanlarını bundan hariç tutuyorum; fakat, ya geriye kalanlar ne yapmalı? En azından onların olanakları daha fazla olduğu için evlerine, sevdiklerine ekmek götürebilmek amacıyla bir mücadele verebilirler. Bunu hayata geçirebilmenin yolu ise yüreklerde çalışma, çabalama arzusunun var olabilmesidir. Belki de bu sayede sefalet gittikçe azalabilir ve insanlar huzura kavuşabilir. Evet, bu cümleleri yazmak bana, okumak ise size kolay gelebilir. Fakat, zorluğun kötülüğün had safhalara ulaştığı şu hayatta hangi iş basit ki? Bu yüzden isteyelim, çabalayalım ki ömrümüzün bahar dönemleri elimizden kayıp gitmesin. Hayatımız da işte bu sebeple mevsimler gibidir, çünkü öyle anlar gelir ki uçuşan sonbahar yapraklarına nazire yaparcasına, sefalet içinde kalınabilir ya da varlık içinde yokluk çekilebilir. Bunları ise kışın sert soğuğuna göğüs gerip bahara ulaşmakla aşmak, tüm samimiyetimle söylemeliyim ki işten bile değil. Sonunda yaza ulaştığımızda elde edilecek mutlu yaşam ise emin olun çekilenlere değecektir ve bu da bizi basiretli kılacaktır. İşte gizlenemeyecek onca üzücü gerçeğe rağmen perdeyi doğru şekilde açtığımızda karşımıza çıkacak güneşi asla unutmamak gerekir.