GİDENİN ARDINDA KALAN

İnsan ne zaman ileriye doğru bakmaya çalışsa bu her zaman o insanın geride kaldığının bir göstergesidir aslında. İleride olmayı isteme durumu geçmişinden kurtulacağına asla bir işaret değildir. Eğer sen arkada kalmışsan ve giden gitmişse hayatından o insan artık ileridedir, yetişemezsin. Bu ya bir tercihtir ya da bir terk ediştir. Engelleyemeyeceğimiz en kötü olaylardan birisi de birisinin gidişini izlemek. Tercih de olsa terk ediş de olsa ortak payda o insanın gitme durumudur. Biz sadece bu filmde seyirci kaldığımızı düşünürüz ama bu tamamen bir yanılgıdır. Sadece gidenin arkasından hüzünlü bir şekilde izlediğimizden ibarettir diye düşünürüz çoğu zaman ama yanlıştır bu. Biz filmi tamamen izleyip asıl olayın filmden sonra filmi en iç tarafımızda hissettiğimiz andayız işte... Film bitmiştir ve ne yapacağımızı şaşırmış bir haldeyizdir. Eve mi gidilecek acaba yoksa eve gidemeden bir köşede çaresizce oturup kalacak mıyız , bilinmez. Ne zordur tek başına karar vermek. Oysaki o insan gitmeseydi şu an belki de eve çoktan rahat bir şekilde 'birlikte' varılabilecekti. Giden insan da mutlaka hatıraları yanında götürür ama asıl geride kalan insan başlı başına bir geçmiştir. Ne kadar çok anı alıp götürse dahi kalan için her türlü zordur. Birlikte oturulan bir bankta konuşulan gerek yersiz cümleler gerekse susmayan kahkahalar hepsi bir bütün olarak sanki o banka işlenmiş de her oturduğunda o anı yaşıyormuşsun gibidir işte geride kalmak. Her yere dağılmıştır o insan ve sen her geçtiğinde sizin anılarınızın olduğu yerlerde başka insanların olmasına alışamazsın. Bu ağaca isminizi kazıyıp da sonradan başka insanların da o ağacı keşfedip isimlerini yazmaları gibi bir şeydir. Olay aslında sadece isim kazımak değildir. Olay o ağacı bulana kadar birlikte geçirdiğiniz güzel vaktin sadece imzasıdır. Bir daha gelindiğinde tekrar hatırlanması adına... O yüzden o yerin sadece size ait olduğunu zannedersin. İşte bu yüzden de diğerlerinin taklit olduğunu düşünürsün. Onların sizin kadar güzel anılara sahip olmadığını düşünüp bulunduğun yerlerde olmalarını istemezsin. Bu tam da kalan insanın düşünce tarzı olabilir çünkü kalan insan artık biraz da bencilleşmiş olur. Gidenin arkasından sarfedilen cümleler de başka bir dünyadır. İlk sayfalarca yazılmaya başlanan yazılar zamanla birkaç satırda sonra tek cümlede veya kelimede anlatılmaya başlanır. Tepki gösterirsin gitmesine ve Tunç İlkman'ın 'Bir Gün Beni Ağlayacaksın' kitabında da dediği gibi 'gidenler giderlerken içimden kopup giden o parçayı da taşıyorlar(35)' diye isyan edersin. İsyanın gidene olsa dahi nefretin gidene olamıyor bir süre. Kızamıyorsun , sevmekten vazgeçemiyorsun. Dahası huzursuzlanıyorsun ya başka birine bir şeyler hissetmeye başlarsam diye. O gitmesine rağmen sen hala o varmışcasına ona ihanet etmemek adına başka birine gönlünü çeviremiyorsun. '... Seni unutmaya hazır değilim. 'Geçecek' diyorlar. Biraz daha kal(95)' cümlesindeki çaresizliği en içten yaşıyorsun. Zamanla alışıyorsun ama o zaman hayatında çok yavaş işliyor. Uzun bir çıkmaza girerek alışıyorsun duruma. Bu durum da hala yazmaya devam ederek gerçekleşiyor. Ona ulaşıp ulaşamayacağını bilmeden yazmak tam da çıkmazda olduğunun bir belgesidir aslında. Hayatında bir netlik olmadığını fark ediyorsun ama bu gidenin arkasından yazmanı engellemiyor. Nedeni ise içimizde asla bitmek tükenmek bilmeyen koskocaman umuttan dolayı... Bazen bazı kitaplar içindeki o yıkılışa ve hüzne dokunur. Okudukça kaçamazsın içinde sakladıklarından. Günyüzüne çıktıkça sakladıkların daha da cümlelerin anlamlarını içinde hissedersin. Tunç İlkman'ın 'Bir Gün Beni Ağlacaksın' tam da içindeki her hüznün ve yıkılışın kitaba dönüşmüş halini temsil ediyor. Biraz senden gidenleri ve biraz da geride kalmışlığın nasıl bir boşluk olduğunu tekrardan anımsıyorsun. Gidene sayfalarca yazı yazmanın çaresizlik değil asıl gerçekten yazılması gerektiğinin farkına varıyorsun ve her şeye rağmen bir gün yazdıklarının onun eline ulaşabilmesi umuduna tutunuyorsun. Bir gün anlayacaksın ki umudun her an gerçekleşebilir. Tek kural ise alabildiğine sabretmektir.