HIDIRNEBİ'DE BİR GÜN

Bu yaz Doğu Karadeniz denince akla ilk gelen illerimizden biri olan Trabzon'un Akçabaat ilçesine bağlı Sertkaya köyünde bulunan Hıdırnebi Yaylası'nı gezme fırsatını buldum. Hıdırnebi Yaylası 1600 metre yükseklikte, turistik tesisleri olan, bulutların ve ağaçların iç içe olduğu bir yayladır. Her yıl temmuz ayında şenlikler düzenlenir ve yerel üreticiler ile birlikte çevre köylerde bulunan üreticiler, bu şenliklerde ürettikleri ürünleri satma fırsatını bulurlar. Bu şenlikler gerek Karadeniz halkı gerekse turistler tarafından yoğun ilgi görür. Ramazan bayramında bu yaylayı gezip görme fırsatı buldum ve gördüğüm doğal ortam insanı derinden etkiliyordu. Hıdırnebi Yaylası'na giderken izlediğimiz yol, Karadeniz'de bulunan çoğu yayla yolundan daha güzel bir yola sahip. Tabi ki belli kısımları çoğu aracın çıkması için zorlayıcı olacak kadar dik, çakıllı ve çukurluydu fakat doğayla iç içe olduğumuzu düşünürsek bu yollar insana doğanın resmen sizinle konuştuğunu göstermesinden dolayı bir sıkıntı yaratmıyordu. Hatta bazen doğa yola düşürdüğü sisle bize resmen merhaba diyordu. Bu sis bazen o kadar şiddetli oluyordu ki önünüzdeki arabayı görmek bile çok zor oluyordu. Ancak camı açıp nefes aldığınızda doğa size hoş geldin hediyesi olarak tertemiz havasını sunuyordu. Yaklaşık bir saatlik yolculuğun sonunda ulaştığımız Hıdırnebi Yaylası çok kalabalık olmasa da insan sayısı küçümsenmeyecek kadar fazlaydı. Bazı insanlar günübirlik gezmek için, bazı insanlar ise yayladaki tesislerde kalmak için buraya geliyorlar. Bu yayladaki tesislerde kalma şansımız olmadı fakat gördüğüm kadarıyla dört mevsim hizmet veren tesisler gayet iyi bir şekilde tasarlanmış ve bakımları düzgün olarak yapılmıştı. Doğal güzelliğinin yanı sıra bu kadar iyi tesislerin olması yaylanın dört mevsim turist çekmesini sağlamaktadır. Yaylanın biraz üstlerine doğru çıkma fırsatını bulduğumuzda uçsuz bucaksız bir orman ve ormanın içine adeta bir bulut gibi çökmüş sisle karşılaştık. Bu sis 20 metre ilerdeki bir insanı sadece siyahlık olarak görmenize neden oluyordu. Böyle bir görüntüyle karşılaşmak insanın içini ürpertmiyor değil ancak doğal güzellik sizi içine öyle bir çekiyor ki etrafı izlemek dışında hiçbir şey düşünemiyorsunuz. Bu doğal hayatta, ağaçlarda bulduğunuz çoğu meyveyi yemek, hiçbir meyveden almadığınız tadı almanızı sağlıyor. Sizi doğanın kalbinde olduğunuzu hissetmenizi sağlıyor. Sebzeler son derece organik ve hemen hemen her evin kendine ait bir sebze tarlası bulunmakta. Bu yaylada bulunan müstakil evler genel olarak yazın kullanılmakta fakat tarlaları olan evlerde sık sık ekme biçme işleri yapılmakta. Bu evler genellikle küçük ve şirin olmakla beraber doğayla uyum içinde yaşayan canlılar gibi duruyorlar. Yaylanın merkezine doğru dönerken karşılaştığımız bir çoban, keçilerini ve koyunlarını gezdirmekteydi ve bu çobanla kısa bir sohbet şansı buldum. Yaylanın kışın çektiği sıkıntıları, çoğunlukla ulaşımdan dolayı kaynaklanan; ilkbahar ve yaz aylarında yaptıkları hayvancılık işleri insanın ilgisini çekmekteydi. Yemek zamanı geldiğinde ise, bir aile dostumuzun evinin önünde, oradaki insanların çoğunun yaptığı gibi güzel bir mangal yakıp, yeşillik ve maviliğin sonsuz olduğu bir manzarada yemeğimizi yedik. Her şeyin doğal olmasından ve 1600 metredeki oksijenden dolayı bir lokma aldığımız an insanın iştahı git gide açılmaktaydı. Zaman geçtikçe gezimizin sonuna yaklaşıyorduk fakat insanın içinden gidesi hiç gelmiyordu. Doğa resmen insanı kendine bağlıyordu. Gitme zamanı geldiğinde ise yaylanın görmediğimiz yerlerini de araçlarla gezerek gezimizi noktaladık. Hıdırnebi Yaylası'nı diğer Karadeniz yaylalarından ayıran özelliklerin başında tesislerin güzelliği gelmektedir. Karadeniz'in Hıdırnebi gibi güzel bir sürü yaylası vardır fakat bu yaylalardaki tesislere verilen önem Hıdırnebi'deki kadar titiz olmadığından dolayı bu yaylanın turist çekme özelliği diğerlerine göre daha fazladır. Doğal güzelliği ise ne kadar betimlemeye çalışırsam çalışayım, bu güzelliği kendi gözünüzle görmeden söyleyeceğim tüm cümleler kifayetsiz kalır. 2