KARŞILIKSIZ GÜVENLE DOĞAN SEVGİ

Karşındaki insana güven duymak ve kendini ona adamak bir insanın alabileceği en zor kararlardan biri olmalı. Ancak güveninin karşılığını aldığında, karşındakininde sana güvendiğini anladığında, mutluluk paha biçilmezdir. Şüphesiz, güven denince insanın aklına gelen ilk şeylerden biri de sevgidir. Ancak bu sevgi illaki aşk olmak zorunda değil ya da karşı cinsiyetler arasında olmak zorunda da değil. Bu sevginin kaynağı ahbaplık veya kardeşlik olabilir. "The Intouchables" adlı Fransız yapımı filmde, hem yönetmenlerin o sevgiyi beyaz perdeye aktarma yöntemi hem de oyuncuların o duyguyu izleyiciye verme şekli, sevginin sadece aşktan ibaret olmadığını göstermiş. Üstelik filmin gerçek hayattan alındığını düşünüldüğünde, böyle bir sevginin gerçekten var olduğunu bilmek, insanda güven duygusunun artmasına ve sevmenin başka anlamlar kazanmasına yol açtığı kaçınılmaz bir gerçek. Filmde yamaç paraşütü yaparken kaza sonucu felç kalan, zengin bir adam olan Philippe ve iş olarak ona bakıcılık yapan fakir ve Afrika kökenli Driss'in dramatik hikayesi, komedi unsurlarıyla harmanlanıp izleyiciye aktarılmış. Başlarda sadece iş veren ve çalışan ilişkileri olsa da, Driss'in samimi ve içten tavırları, Philippe'in ona duyduğu güveni artırmıştır. Güvenmek, burada olayların domino taşı olarak adlandırılabilir. Çünkü duydukları karşılıklı güven, en sonunda onları karşılıksız sevgi ve dostluğa götürmüş. İnsana güvenmenin zor olduğu bu çağda, güvenebileceğin birini bulmak artık bir şans haline geldi. Bu yüzden, o kişiyi bulduğumuzda onu kaybetmemek için elimizden geleni yapmamız gerektiğine inanıyorum. Öyle ki, yazımın başında da belirttiğim üzere bu sevgi sadece aşk olmak zorunda değil. Kendimi baz alarak düşündüğümde, bugüne kadar güvendiğim insanların hep en yakın arkadaşlarım olduğu su götürmez bir gerçek. Ancak bugüne kadarki sevgililerim için aynı şeyi söylemek benim için biraz zor. Hepsiyle bir yere kadar güven ve sevgi ilişkisi başarılı bir şekilde yürüyor, ancak bir süre sonra sevgilinin karşısındakinden beklediği sorumlulukla, yakın arkadaşın beklediği sorumluluk birbirinden keskin hatlarla ayrılmaya başlıyor. Bu yüzden ilişkilerin sonu hep ayrılıkla sonuçlanırken, ahbaplık ebediyen sürdürülebilecek bir şey. Ancak duyulan karşılıklı güven ve sevgi, sizi dışarıdan izleyen kişiler için rahatsızlık verici olabiliyor. "The Intouchables" filminde de görülmesi mümükün olan bu durum herkes için geçerli denilebilir. Yeni arkadaş edinirken bir insan, onların üstüne ister istemez biraz daha fazla düşüyor ve onlarla daha fazla zaman geçiriyor. Çünkü onları tanıma gayreti ve yeni şeyler duyma isteği daha baskın geliyor. Bu durumda, gerçek arkadaşını bulma yolunda tanıştığın onlarca insan, artık onlarla eskisi kadar vakit geçirmediğin için sana tepkili olabiliyor. Bu onlar için anlaşılabilir bir durum değil fakat ahbaplığın, kardeşliğin tadına bakan biri için onlarla vakit öldürmek yerine, gerçek dostuyla vakit geçirmeyi tercih etmesi gayet normal bir durum. Bundan hareketle diyebilirim ki, benim için de gerçek bir arkadaşla vakit geçirmek, yüzüne gülen ve çıkar ilişkisi güden diğer insanlarla vakit öldürmekten daha olumlu bir davranış. Güven ve sevgi birbirine sıkı sıkı bağlı olan iki duygu. Birinin yansımasına bakılınca öteki görülüyor. Ancak bunu tatmanın, öğrenmenin en güzel yolu ise yaşanmışlıklardan geçiyor. "The Intouchables" filmi bu iki duygunun beraber nasıl yürüdüğünü izleyiciye çok iyi bir şekilde anlatmış. Yakın arkadaşlar, sevgililer, bir şekilde bağlantılı olunan diğer kişiler güvenin ve sevginin anlaşılmasına ön ayak oluyor. Bu noktada kime güveneceğimiz ve karşılığından kimden sevgi göreceğimiz yaptığımız seçimlere bağlı kalıyor.