ASLA ASLA DEME

İmkansızlık mı? Bana imkansızlıktan bahsetmeyin. Zira bu dünyaya geldiysek eğer, zihnimizde 'imkansızlık' kavramına yer vermemeliyiz; çünkü düşüncelerimiz oranında hayal kurarız, hayallerimizin oranında inanırız, inandıklarımız uğruna yaşarız ve yaşadıklarımız kadar varız. Bu doğrultuda çalışır, bu amaç uğruna çabalarız. Böylece düşüncelerimizi, ruhumuzu, hayallerimizi kısacası benliğimizi özgür bırakır ve kafesimizden çıkarız. Biz bu kafesten çıktıkça kendimizin farkına varmaya başlar, hayallerimiz doğrultusunda hayatımıza daha doğru bir şekilde yön verebiliriz. Fakat zihnimizdeki imkansızlık kavramıyla bu saydıklarımdan hiçbirini gerçekleştiremeyiz. Ve bu imkansızlık kavramının, düşüncelerimizi kemiren bir fare olduğunu düşünürsek, bu da zihnimize, düşüncelerimize, en büyük hayal ve amaçlarımıza konulan bir barikat gibidir, zihnimizde yeri olmaması gerektiğini görürüz. Ben, hayatın bize sunduğu rolleri incelemeden, araştırmadan, sorgulamadan kabul eden, o rolleri bir kukla gibi ruhsuz, karaktersiz ve renksiz oynayan, yanındaki insanlara rol arkadaşı muamelesi yapan insanları oldum olası sevmemişimdir. Zaten bu imkansız kelimesini de başımıza saran bu insanlar değil midir? Ben, benim. İçimdeki ruhla, hayallerimle, zevklerimle, geçmişim ve geleceğimle, amaçlarımla, bunları gerçekleştirmek uğruna yaptığım fedakarlığımla, aldığım risklerle, sevdiğim insanlarla, yaptığım seçimlerle, azmimle olduğum ve olmak istediğim kişiyim. Benim için hayat çok basit iki kelime üzerine kuruludur; azim ve inanç. Ben hayattaki rolümü bu iki kelimenin ışığı doğrultusunda şekillendiriyorum. Rolüme ruhumu, inançlarımı ve her koşulda benim yanımda olan insanları dahil ediyorum. Rolümü benim rolüm, canlandırdığım karakteri ben haline getiriyorum. Ve ne var biliyor musunuz? Size başta söylediğim o imkansız kelimesinin benim için güneşin altından erimeden kalmaya çalışan bir kardan adamdan farkı kalmıyor. Benliklerini ve hayallerini hiçe sayan, azmi ve kazanmayı kendilerine düşman edinmiş kendi hayatlarını özgürce yaşayamayan o insanların tek dostu imkansızlıkken; beni ben olduğum için seven dostlarım, arkadaşlarım, yakınlarım, bana en büyük desteği veren ailem, gerçekleştirmek uğruna risk aldığım hayallerim ve bu yoldaki en büyük yardımcım olan azmim, benim en büyük dostum ve yol arkadaşımdır. İmkansızlık, sınırlama, kabullenme gibi kavramlar ise henüz bana karşı zafer kazanamamış düşmanlarımdır. Bu düşmanlarım bir koşu bandının üstünde bana yetişmeye çalışıyorlar ama bilmiyorlar ki azim ve kararlılığım beni her seferinde bitiş noktasına getiriyor. Ben hedefe ulaştığımda ise onlar bıraktığım yerde bana ulaşabileceklerini zannederek sadece yerlerinde sayıyorlar. Bu gülünç durumu bir amacım uğruna savaştığım her zaman yaşıyorum ve bilin bakalım ne oluyor? Sonuç yine aynı... Bundan dört yıl kadar önce bu yazdıklarımı bana okutsalar, bunu benim yazdığıma inanmaz, güler geçerdim. Çünkü o yıllarda her girişimin başarısızlıkla sonuçlandığı, kendime inancımın olabildiğince az olduğu, amaçlarından vazgeçmiş, yanımda olan insanların desteğini pek de umursamayan, kendine inanmayan bir insandım. Ta ki liseye geçinceye kadar... Lisede kendimi daha iyi tanıma fırsatı buldum, neyi yapıp yapamayacağımı ya da istedikten sonra bana o zamanlar imkansız gelen şeyleri başarabileceğimi anladım. Kendime hayallerim doğrultusunda bir amaç belirledim. Bu amaç uğruna yaptığım fedakarlıklar, her şekilde yanımda olan insanların yardımları, azmim ve inancım beni bugün buraya getirdi tıpkı Apollo Creed gibi... Filmi izlerken o insanın gözlerindeki inanç ve azim bana beni hatırlattı. Ben de bir zamanlar istedim, hayal ettim, çalıştım ve başardım. Artık biliyorum ki benim tek rakibim, aynada gördüğüm o insan, benim. Bir şeye inandığınız ve gerçekten olmasını istediğiniz zaman asla geri adım atmayın, size verilen senaryoyu, dayatılan hayatı, sorgulamadan, düşünmeden yaşamayın. En başta kendinize, her koşulda yanınızda olan sevdiklerinize sonra değerlerinize, istek ve hayallerinize inanın, inanın ki önünüzdeki tüm engeller azminiz karşısında eğilsin, ufalsın ve toz olup yok olsunlar.