Aşkın Gücü

Gece olduğunda şehirlere uzaktan bakmak iyidir bazen. Kalabalıkta kaybettiğin benliğine geri dönüş, rahatlamadır benim için şehrin ışıkları. Her bir ışık düşüncelerini aydınlığa çıkarmak için var sanki. Aynı yıldızların altında, aynı gökyüzüne bakan o kadar çok yalnız insan var ki birbirinden habersiz. Birbirlerinin yanından geçen ama birbirlerini fark etmeyen insanlarla dolu sokaklar. Kalabalık ortamlarda, yoğun iş temposunda, şehrin gürültüsünde unutulmaya yüz tutmuş bir duygu var içimizde, dışarı çıkmayı bekleyen. Kalbimizin bir köşesine gizlenen ama bir o kadar da kendini göstermek isteyen bir duygu bu. Hayata pembe gözlüklerimizi takarak bakmamızı sağlayan, yüzümüze anlamsız bir sırıtma yerleştiren, hatta midemizin içine kelebekler doluşturan bu güzel duygunun adı aşk. Küçükler tarafından abartılan, büyükler tarafından küçümsenen bir duygu olduğundan gerçek aşkı tadabilenlerin bir ya da iki elin parmaklarını geçmeyeceği bir dünyada yaşıyoruz maalesef. Somurtkan yüzlerin dünyasında kaybolmuş küçücük bir sevgi kırıntısı bulabilen şükrediyor haline. Aşk fazlasıyla yer etmiştir dilimizde. Farkında olmadan aşk kelimesini fazlasıyla kullanırız, ne söylediğimize önem vermeden. Halbuki çok derin anlamları taşır aşk kelimesi sözcüklerde. 'Aşkın yaşı olmaz'' sözünü söyleriz mesela. Olmuyor gerçekten, aşk yaşa bakmıyor. Arada yetmiş yaş fark olsa ne yazar? Aşka olan inançların azaldığı bir dönemde aradaki yetmiş yaşın bir önemi kalmıyor. Ruhi Mücerret'e bu yüzden büyük bir saygı besliyorum çünkü önemli olan aşkı gerçekten yaşayabilmek, onu en derinde; kalbinde hissedebilmektir. Aşk öyle bir duygu ki sıkıntıları göz ardı etmemize yardımcı oluyor. Gözümüzde büyüttüğümüz işler, gereksiz ve çabucak girdiğimiz depresyonlar bir bulut misali kayboluyor küçük ama etkili bir duygunun arkasında. Gerçek aşkın bir lütuf olduğu şu dönemlerde, kalbimizde gizlenen bu duyguya sıkı sıkı sarılmalı ve asla bırakmamalıyız. Hiçbir duygu kırıntısına hayatında yer vermeyenlerin çoğunluğu oluşturduğu bir dünyada aşkı yaşamak mutluluğun da kapısını açıyor ama ne yazık ki kimse aşkın bu gücünü göremiyor. Her gün yeni bebekler dünyaya geliyor ve her gün birileri vefat ediyor. Kaçı aşkı, mutluluğu hissederek gözlerini yumuyor dünyaya? Dünya hayatını boşa geçirenlerle dolu. ''100 sene nasıl mı geçti? Size şu kadarını söyleyeyim, 1 saniye ile 1 asır arasındaki fark abartılıyor. Ve... mazide kalan her şey kısa sürmüş demektir.'' Diyor Murat Menteş'in kitap kahramanı olan Ruhi Mücerret. Kısacık ömrümüzde neyin kavgasını yapıyoruz da herkes birbirine somurtuyor? Bir saniye ile bir asır arasındaki fark yaşanmışlıklardır bence. Mutlu anıları yad etmek yerine, hüzünlü anılarımızda boğuluyoruz. Yaşamak bir haksa eğer aşık olmak da bir hak olmalı çünkü aşkın düştüğü yerde mutluluk, barış ve neşe de yeşerir. Herkes aşık olabilseydi bu dünyada kötülük kalmazdı çünkü aşık bir insan sevdiğini kötülüğün olduğu bir dünyada yaşamaması için bütün kötülüklerle savaşırdı. Aşk, şimdi gerçek anlamından saptırılıyor tabii. ''Aşk, kimin kollarında öleceğine karar vermektir.'' Ruhi Mücerret'in de dediği gibi ölümlü dünyada, karanlığa gömülen hayatları aydınlatmak için var aşk. O yüzden hangi yaşta olursa olsun aşık olmak ya da daha doğrusu aşık olabilmek değeri sayılamayacak bir hediyedir insana. Velhasıl kelam, gece olduğunda ve yalnız hissettiğinizde şehrin ışıklarını izlemenizi öneririm, düşüncelerle boğuştuğunuz ama sonunda rahatlığa kavuştuğunuz bir kapı açıyorlar. Hala aşkı tatmak için geç olmadığını ve hayata neşe katmak için bir yerlerden başlamak gerektiğini hatırlatacak hatta yol gösterecektir size şehir ışıkları. Belki de bir kitabın gerçek kahramanıyken aslında kitabın figüranı olduğunuzu anlayacaksınız ve yeni bir kitabın sayfasını açacaksınız. Yeni bir şeylere başlamaktan korkar, geç kaldığımı sanırdım ancak 100 yaşındaki Ruhi Mücerret bile aşık olabiliyorsa, hiçbir şey için geç değildir.