Ben birine hiç mektup yazmadım...

Ben hiç birine mektup yazmadım. Kalemimi kelimelerimin hakimiyetinden çıkarıp duygularımı kağıdıma aktarmadım, aktaramadım. Hele ki birine, ona karşı hissetlerimi içimde barındırdıklarımı hiç mi hiç mektup yazarak söylemedim, söyleyemedim. Çünkü hep korktum. Evet doğru duydunuz korktum. Ben duygularımdan onların gücünden korktum. Hangi insan tereddütsüzce yazabilir ki duygularını? Yada hangi insan sansür koymadan yaşar kendi benliğinde.. ve o benliği başkasına açar. Sanırırım bu nedendir ki Franz Kafka'ya karşı hayranlık duymaya başladım. Bir erkeğin gerçi cinsiyet fark etmeyen duygular ortaya girince- hiçbir kısıtlayıcı unsur olmadan kendini ifade etmesi ve bunu sevdiği kadına aktarması belki de cesaretin aşk tarafından kırıldığının en güzel kanıtlarından biridir. Sonu ne olacak nasıl olacak kavuşabilecek miyiz demeden nasıl yaşınılıyorsa o an, olduğu gibi öylece ifade etmek belki de bu hayattaki en güzel ve özel yeteneklerden biridir. Aşkın iki kişi arasındaki bağdan ötürü ortaya çıktığı söylense de insan aslında kendi bencilliğini ve en önemlisi yalnızlığı bırakamayan bırakmaya korkan br varlıktır. Birazcık insanların içine girdiğinizde onları keşfetmeye başladığınızda bunu çok kolayca farkına varabilirsiniz. İşte ben de o insanlardan biriyim. Hayatımda ne olursa olsun kendimi düşüncelerimi sansürsüzce başkasına açmakta o kadar çok zorlanıyorum ki bu yüzden hayatta bencil yanımı ve yalnızlığı seçen benliğimi yaşıyorum. Ama bir kez de olsun mektup yazmayı deneyeceğim ve bu mektubum kısa ve öz olacak. Tahmin edebiliyorum kime olduğunu merak ediyorsunuz haklısınız da merak etmekte ama bu birine değil bir hisse bir duyguya ben Franz kafka ile Milena'nın sahip olduğu adını imkansız koyduğum aşka mektup yazacağım. .... Nasıl başlayacağım nereden başlayacağım bilemiyorum. Aklımda o kadar düşünce o kadar his o kadar cevaplarını arayan sorular var ki hepsini harmanlayıp sunmak şimdi çok zor geliyor bana. Ne de olsa ilk defa mektup yazıyorum. Hele ki şimdi karşımda imkansız olunca daha da birbirine karışıyor kelimelerim. Merak ediyorum ve soruyorum sana. Sen imkansız, imkansızlığı barındıran aşk! nasıl bu kadar kuvvetli bir güce sahipsin? Nasıl oluyor da sonu belli olmayan bir yolda insanları bir araya getiriyorsun? Hani insanoğlu kendine armağan edilen beş duyusunu kullanarak bişiler elde etmek , onları yaşamak ister ya sen nasıl oluyorda onlara gereksinim duymadan ruhları bir araya getirebiliyorsun? Şimdi karşındayım küçük bir çocuk gibi. Adeta o küçük çocuğun babasından beklediği cevaplara açlığı gibi açım simdi senin cevaplarına. Kendi benliğimde yalnızlığımda kaybolurken nasıl oluyor da birini hayatımın ayrılmaz parçası yapabiliyorsun. Ey aşk sana soruyorum sen nasıl kavuşmanın imkansız olduğunu bile bile insanları kendi kölen haline getirebiliyorsun? .. Denedim ama yine olmadı. Ne olmadı diye soracaksınız biliyorum. Görmediniz mi hala? sorular soruyorum hala kendimi ifade edemiyorum. Belki gerçek hayatta bunu birine karşı yapmak zor gelecek bana ben Franz Kafka'nın kendine ait güvenine, sevgisine sahip olamayacak kadar güvensiz hissediyorum ama deneyeceğim ne olursa olsun bir kez daha.. .... Ey aşk! Ey imkansızı her zaman kendine idol olarak benimseyen aşk işte karşındayım. Ben sana senin sahip olduğun güce körü körüne tutkuyla bağlıyım. Ey aşk önünde diz çökmeye hazırım. Beni de imkansızlığın içine alsan da içtenlikle yaşamaya hazırım. Çünkü anladım ki bu aşk iki kişiden çok iki ruhun arasında .. ve anladım ki senin gücün insanlaeın ruhlarından aldığın özütlerde saklı. İşte karşındayım bir Franz Kafka veya Milena değilim ama en az onlar kadar sana saygım, büyülü gücüne tutkum var. Ve eminim ki günün birinde seninle hesaplaşacağız ve bu sefer sen imkansız olmayacaksın. ... Her ne kadar tam aktaramasam da bir şeyler söyleyebilmek de güzel. Franz Kafka ve Milena aşkkı gözlerin görmediği kalplerin ise göz görevi gördüğü ruhlarının evlerini oluşturduğu kalemlerinden dökülen kelimelerin ise bu eve giden yolların taşlarını meydana getirdiği dillere destan bir aşktır. O kadardır ki onlar aşkın ismini imkansız değil, imkansızın ismini aşk koymuşlardır,.