DURMUS 1

Ersagun Durmuş 21101330 Türkçe 102-3 Ali Turan Görgü 21. 7. 2015 Yeterince Hızlı Mıyız? Yazarların hep ilk cümlelerinin ve hatta ilk paraflarının; okuyucuya kalemlerini tanıma, hikayelerinin ya da fikirlerinin hangi tonda devam edeceğini gösterme gibi olanaklar sağladığını düşünmüşümdür. Milan Kundera, Yavaşlık adlı denemesinde ilk cümlelerine yaşadığı toplumun güzel bir çevreyi, yeşilliği yok edişinden bahsederek başlamıştır. Bir hikayenin yaşandığı yeri tanıtmak için kullanılan cümleleri, yazarın gerçek hayatı ile ilişkilendirilmemelidir diye düşünülebilir. Ancak yazarın değişimini deneyimlediği bir ülkeyi öykünün geçtiği yer olarak seçmesi; deneyimlerinin az çok betimlemeleri üzerinde de etki bırakacağını gösterdiğine inanıyorum. Kundera'nın sığınağı diyebileceğimiz Fransa'yı ve toplumunu, çevreye zarar vermesi noktasında eleştirmesi; bana hikayenin kalanında da samimi bir tonda devam edeceğini ve kendi düşüncelerini kelimelerin ardına saklamak yerine açık bir şekilde okuyucusu ile paylaşacağını hissettirmiştir. Kundera'nın devam ettirdiği samimi ve açık anlatım tarzı kitabın bazı yerlerinde yüzümü kızartmayı başarmıştı. Bir filmi izlerken bazı sahnelerinde yanaklarının al al olması çoğu insan için doğal bir şey ise benim gibi ilk defa böyle açık bir anlatım tarzı ile karşılaşan biri için de bu sefer kitapta geçen aynı sahnelerde yüzünün kızarması doğal sayılabilir. Yüz kızarması, genellikle belli DURMUS 2 kişi ve grupları işaret eden, düşmanlık besleyen, doğruyu saptıran veya satırlarda kalsa dahi yüzümüzü kızartan bu konularda derine girmekten çekinen ancak üstün körü değinmek için de can atan kitapları okuyan bir kitlenin parçası olmanın getirisiydi. Kundera, denemesinde insanların hayatı ve hatta cinselliği fazla hızlı yaşamaya çalıştıklarından bahsetmektedir. Kundera'nın deyişi ile çiftleşme hızlıca üstesinden gelinmesi gereken bir engele indirgenmiştir. Yüzü kızaran kitlenin okuduğu yazarlar da bu hızlı yaşamın birer parçası olmuş olabilirler. Karşıt düşüncenin yanlışlarını ya da kendi yaklaşımını göstermek yerine doğrudan işaret edip yok etmeye çalışmak veya bir engel yaratıp, ondan üstün körü bahsedip dudaklarda hafif bir tat bırakmak daha kolay bir yol olarak gözükebilir. Çünkü gelecekte karşılaşılabilecek eleştiriler ya da zaaflarına yönelik sorular onların korkularının kaynaklarıdır ve hızın bu soruların önüne geçebileceğine inanmaktadırlar. Kundera, zaman olgusundan hızlıca bahsedip geçmek yerine biraz daha üstünde durmuş ve şimdiki insanların hayatlarını hızlı yaşamak istemelerine rağmen neden geçmişte böyle bir acelenin olmadığını sorgulamıştır. Buna insanların artık geçmişe göre çok fazla olanağa sahip olduklarını ve bu olanaklardan mahrum kalmanın hayatlarında bir eksiklik olacağını düşünmelerinden kaynaklandığı fikrini söyleyebilirim. Ayrıca Kundera'nın değindiği gibi insanların belli bir hızdan kopamadıkları; çünkü hızın onlara geçmiş ve gelecekten kopup zaman olgusunu kırma ve korkularından uzaklaşma konusunda yardım ettiği düşüncesi elimizin altında olması gereken bir diğer düşünce de olabilir. Fakat bu hız tutkusuna inanç penceresinden de bakabiliriz. Geçmişteki ve şimdiki toplumun bariz farklarından biri; inançlarına nasıl baktıkları veya ne kadar bağlı olduklarıdır. Bu noktada; kimi bu farklılığa bir kopma, kötüye yönelim kimi ise bir gelişim, modernleşme olarak bakabilir. Ancak burada değinilmek istenen değişimin iyi ya DURMUS 3 da kötü olması değildir; insanların hayatlarını etkiledi ise nasıl etkilediğidir. İnsanların, ölümden sonra da bir hayattan bahseden inançlarından kopmaya başladığı gözlemleniyor ise; bu yüzden hayattan bir an önce her şeyi alabilme gayeleri güttükleri düşünülebilir çünkü ilk başta değindiğim gibi çok fazla olanakları vardır ve bunları kaçırdıkları zaman tekrar yapabilecekleri bir hayatları olmayacaktır. Yavaşlık adlı eserde geçen Çek sözünün aksine bir yerden etrafı izlemek artık insanlara Tanrının pencerelerinden dünyayı izlemek gibi gelmek yerine boşuna harcayıp kaybettikleri zamanları olarak gelmekte olabilir. DURMUS 4