ANILARIMIZ BİZİ BİZ YAPAR

Kusursuz bir hayat var mıdır? Yoktur elbette. İnsanlar hayatlarının çok güzel, mükemmel olmasını isterler fakat bu imkansızdır. Parası olan mutlu değildir, sağlığı olanın başka şeyleri eksiktir, aşık olanın bambaşka sorunları vardır. Her şeye aynı anda sahip olunamadığı için her günümüzde, her anımızda kusursuz bir hayat yaşamamız mümkün değildir. İnsanlar hatalar yaparlar, üzülürler, kahrolurlar fakat sonrasında bir ders çıkarıp aynı hatayı tekrarlamazlar. Bu hata sevdiğin birini üzmek olabilir, bütün paranı kumarda kaybetmek olabilir veya birine aşık olmak olabilir. İnsanlar aşık olarak yaptıkları hataları, yani o insanla olan anılarını unutmak isterler. İnsan yaptığı her hatayı unutmak isterse ve unutursa, yaşamanın tadına nasıl varır? Bence hayat hatalarla güzeldir. Ben bu zamana kadar yaptığım hataların hepsinden tek tek ders çıkardım ve hiçbir hatamdan pişmanlık duymadım. Unutmak istemedim mi? Evet, bazen istedim. Ama bunun için çok da bir çaba harcamadım. Çünkü, zaman her şeyin ilacıdır. Zamanla her şey geride kalır. Unutulur mu tamamen? Hayır, ama en azından akla gelmez bir süre sonra. Nermin Yıldırım'ın Unutma Dersleri adlı kitabını okuduktan sonra anıların ne kadar değerli olduğunu bir kez daha anladım. Kitabın ana karakteri yaşadığı bazı şeyleri unutmak istiyor ve hafızasını sildirmek için bir kuruma gidip, unutma derslerine girmeye başlıyor. Kitabı okurken dedim ki "Hiç bana göre bir olay değil bu.". Anıları unutmak istemenin çok yanlış bir şey olduğunu düşünüyorum. Hatalarımız, yanlışlarımız ders almak için var. Onları hatırladığımız sürece yaşamımızı biraz daha üst seviyeye taşıyabiliriz, daha da güzelleştirebiliriz. Anılarımız bizi biz yapar. Bir zamanlar yaptığımız seçimleri bize hatırlatır. Konu aşk ve sevgi olduğunda, insanlar sevgililerinden ayrıldıktan sonra anılarını silmek, onları yok etmek isterler. Anlayamadığım şey, bir zamanlar gerçekten mutlu oldukları anıları varken neden silmek istedikleri. Unutmak için mi sever insanlar? Tamam anlıyorum kötü ayrılınca hatırlamak istememek normaldir, fakat o zaman da yapılan hatadan ders alınmaz ki. Unutmamak lazım bazı şeyleri, yoksa aynı şeyleri tekrarlayıp, aynı hataları yapıp durur insan. Hele ki aşk konusunda, bence hatırlamak çok önemli yapılan hataları tekrarlamamak için. Nermin Yıldırım'ın Unutma Dersleri kitabında dediği gibi "İnsan kalbini kaptırsa bile, hiç değilse aklını korumalı." (Yıldırım, 111). Sevince insan tüm mantığını kaybetmeye çok meğillidir. Aklını korumak da yaşanılanlardan ders çıkararak sağlanılabilir. Anıları silmek, insanı kısa bir süre mutlu etmekten başka hiçbir işe yaramaz çünkü bir gün mutlaka aynı şeyler yaşanılacak. Mutsuz olunacaksa yine olunacak. Demek istediğim yaşanılanları unutmak uzun süreli bir mutluluğa eriştirmez insanı. Konu mutsuz biten bir ilişki olunca insanlar ne yapacaklarını şaşırır, çaresizce unutmayı beklerler. Elimizde gerçekten bir fırsat olsaydı, istemediğimiz tüm kötü anılarımızı unutabilseydik, çoğu insan bunu ilişkilerini ve bir zamanlar sevdikleri insanı unutmak için kullanırdı bence. Fakat, "Aşk, kazanmayı planladığınız değil, kaybetmeyi göze aldığınız şeylerin toplamıdır." (Yıldırım, 14). Bir şeyi göze alarak yapıyorsak, bir ilişkiye bir gün bitebileceğini göze alarak başlıyorsak, sonrasında mızmızlanmanın, hatırlamak istememenin bir anlamı yok bana göre. Peki sen nasıl kullanırdın bu hafıza silme olayını derseniz, cevabım "Kullanmazdım." olurdu büyük ihtimalle. Yaşadığım her şeyi hatırlamalıyım ki her duruma hazır olmalı ve hatalarımı tekrarlamamalıyım. Hiçbir sorun unutunca geçmiyor, o yüzden unutamıyorum diye kendimizi hırpalamamalıyız. Aksine hatırlamalı, dersler çıkarmalı ve çıkardığımız derslere göre yaşamalıyız. Böylece uzun süreli mutluluğu yakalayabiliriz. Küçük mutluluklar peşinde koşarak geçmez hayat. Bütün kötü anıları unutarak da geçmez. Yaşamasını biliyorsan, hatırlamasını da bileceksin. İnsanın hayatını güzelleştirmesinin en iyi yolu budur bence. Pişman olmadan ama ders çıkararak yaşanmalı her şey.