Dilara Halavurt – 21602151

Durup, İnce Şeyleri Anlamaya Vakti Olmayan İnsanlar Bayan denilmesinden hoşlanmayan kadınlardanım. Kadın-kız ayrımının da toplumun bilinçaltındaki cinsellik merakından kaynaklandığını düşünürüm. Kadın kelimesi, erkek kelimesinin zıttıdır ve erkek denildiği yerde karşı cinse bayan denmez, abla denmez, kız denmez veya bacı denmez, kadın denir. Düğünlerde çalan tek tip şarkılar beni ayrıca sinir eder. Rock seviyor olabilirsiniz ama düğününüzde Candan Erçetin çalmadan gerçekten evlenmiş kabul edilmezsiniz. Akrabanızın düğününe ceket veya kravatsız katılırsanız ayıplarlar. Bu ne angarya yahu? Facebook'tan tanıştığınız kadın eşiniz çıkarsa veya mekanik bir kalabalığın yarattığı trafikte sıkışıp kalırsanız ne olur peki? Yukarıda saydığım günlük hayattan, ilgi çekici ve bir o kadar da şaşırtıcı olaylar Hakan Bıçakçı'nın Hikayede Büyük Boşluklar Var adlı hikaye kitabında yer verdiği olaylardan sadece birkaçı. Toplum eleştirisi yapan, distopyalar kuran ve kahkahalarla bu distopyaları yıkan bir yazar olarak aklımda kalacak Hakan Bıçakçı. Toplumun normları hepimizin sınırlarını zorlamıştır zaman zaman. Akrabaların tutuculuğundan, toplumun eleştirel bakışlarına, ailelerin mükemmeliyetçiliğine... Hepimiz hayatımızın bir evresinde "Toplum ne der?" diye düşünmüş, kimi zaman adımlarımızı buna göre atmış, kimi zaman bu soruyu görmezden gelmişizdir. Hakan Bıçakçı görmezden gelinemeyen normların yarattığı distopyayı, belki biraz mübalağa ile sunarken biz farkında olmaksızın bizi çepeçevre saran normları görmeye başlayacaksınız. Bıçakçı'nın toplumsal baskıdan sonra katlanamayacağı bir başka şey varsa o da çağdaş yaşam standartları olabilir. Metropoller, yüksek katlı beton yığınları, kalabalıklar, trafik ve modern hayatın bize kattığı daha nice eziyet Hakan Bıçakçı'nın hikayelerinde yer verdiği unsurlardan. İşe gitmek için harcağınız iki saat sizin için sıradanlaşmışsa ve bu zamanı gözünüzde büyütmüyorsanız bir daha düşünün. Mekanik insanlar, onların yarattığı mekanik trafik ve monotonluk her tarafınızda. Etrafta naturel tek bir renk tonu kalmamış. İnsanların gülümsemeye vakti yok. Bir metro istasyona yaklaşıyor, kapılar açılıyor. İnsan seli. Hepsi birbirine benzeyen, hepsi ifadesiz onlarca insan boşalıyor metrodan. Bir o kadarı da biniyor. Bu döngü 6-7 dakikada bir, günde on iki saat haftada yedi gün devam ediyor. Bu karamsar tonda, histerik gülüşlerle süslenmiş sayısız hikayeden oluşan bu eser sizi kaygı içinde bırakmayacak yalnız. Eserde karşılaşabileceğiniz bazı hikayeler de size toplumun aksak ama komik yönlerini gösterecek ve hatırladıkça yüzünüzde gülümsemeye sebep olacak. Bilirsiniz, toplumumuz kadın deme özürlüdür. Örnek verelim, x-ray cihazından geçeceksiniz; kadınları ve erkekleri farklı güvenlik görevlileri arayacak. bu senaryoda duymanız en olası cümle: "Erkekleri sağ taraftan alalım, bayan arkadaşlar bu taraftan ilerlesin" olabilir. Tabii bayan yerine bacı, teyze kızı, ablacığım gibi samimiyete dayalı sözcükler de kullanılmış olabilir. Ama asla kadın denmez çünkü kadın cinselliği çağrıştırır. Erkek cinselliği çağrıştırmazken, kadın nasıl çağrıştırır derseniz verecek cevabım yok. Hakan Bıçakçı'nın da yok. Bakın, Bıçakçı'yla ortak düşündüğümüz bir alan daha. Toplum yaşantınızda neden rahatsız olduğunuzu çözemediğiniz ama bir şekilde rahatsız olduğunuz bir şey olursa bu kitabı okuyun. Yazar sizin için nedenlerini detaylarıyla ortaya dökecek, sizi bile ikna edecektir. Monotonluk, sıradanlık zor geldiğinde, gözünüz bir parça yeşil aradığında, gülen insanlar görmek istediğinizde de okuyabilirsiniz. Başka bir şehirde, belki deniz kıyısında belki yemyeşil bir çimenlikte bu kitabı okuyup, sizin gibi düşünen insanların var olduğuna inanın. Güzel insanların, Gülten Akın'ın dediği gibi, durup ince şeyleri anlamaya vakti olan insanların var olduğuna inanın. Eğer inanırsanız dünya daha güzel gözükecek size ve bu dünyanın güzel olmayan hallerini güzelleştirme arzunuz filizlenmiş olacak.