HER ZAMAN BĠR SEÇENEĞĠNĠZ VARDIR

Her hikayenin, filmin, çizgi romanın bir iyi bir de kötü kahramanı vardır temelde. Özellikle çizgi filmlerde ya da çocuk filmlerinde karşımıza çıkan bir olgudur bu. Kötüyle iyi çatışır, savaşır mücadele eder ve şüphesiz iyi bir yolunu bulup alt eder kötü kahramanı. Gzlediğimiz her filmin, okuduğumuz her hikayenin sonu bellidir aslında. Gyiler her zaman kazanır. Kötüler ya da kötü damgası yemiş karakterler ise kaybetmeye mahkumdur. Tom hiçbir zaman Jerry'i yakalayamaz, onu yemek istediği için kötü kabul edilir. Ama o yalnızca bir kedidir okur. Silvester ne yaparsa yapsın Tweety'den sevimli olup büyükanneden övgü duyamaz. Silvester yaramaz olduğu için kötüdür çünkü. Joker ne kadar zekice yaparsa yapsın planlarını Batman tarafından yenilmeye mahkumdur. Powerpuff Girls her bölümün sonunda kazanır ve herkesçe takdir edilir çünkü onlar içinde iyilik olan bir hamurdan meydana gelmiştir, onların tarifinde iyi olmak vardır, hiç kötü olamayacakları düşünülür. Peki, kötü hep kötü mü kalır okur? Kötü kahramanlar her zaman kendi iradeleriyle mi kötü olmayı seçerler? Onları kötü olmaya iten şeyler yok mudur? Belki onların da elinde değildir Megamind gibi kötü olmak. Gnsanlar değişmez derler ya hep, ya da çok zor değiştiğini iddia ederler fakat ben buna inanmıyorum çünkü hayat her zaman bir tercih sunar insanın karşısına. Ama er ama geç... Megamind, filminin belki de en iyi karakteri... Oysa kötü damgasını daha doğduğu anda yedi. Yıllarca iyi olmaya çalıştı, arkadaşlarına yardım etti. Fakat her filmin olduğu gibi bu filmin iyi karakteri Megamind'dan daha iyiydi. Hem de her şeyde... Megamind ne yaptıysa olmadı ve bu onu kötü olmaya itti. Denedi iyi olmayı fakat hikayenin iyi kahramanı buna izin vermedi. Bu durumda iyi kahramana gerçekten nasıl iyi diyebiliriz ki okur? Ya da iyi olmayı denemiş bir kahramana nasıl kesin bir şekilde kötü diyebiliriz? Fakat bizim sözde kötü karakter Megamind yılmadı. Onu yenmeye ant içti ve başardı da. Gyi karakterin olmadığı filmde kötü karakter ne iş yapabilir ki? Kiminle mücadele edebilir? Demek oluyor ki kötünün olmadığı yerde iyi de yoktur. Yani kötü karakterler aslında bir ihtiyaçtan doğuyor belki de. Her filmin olduğu gibi her toplumun da kahramanları vardır. Buna ihtiyaç duyar insanlar. Yol gösterecek, örnek alınacak birine ihtiyaç duyarlar. Belki de bunun içindir her çocuk filminin bir iyi bir de kötü karakterinin olması. Çocuklara iyi ve kötü kavramını erken yaşta öğretmektir amaçlanan. Burada kocaman bir yanılgı vardır oysaki. Çizgi romanların, çizgi filmlerin aksine hayatta her zaman iyi kötüyü yenmez, yenemez. Çünkü bu çizgi romanların ve hikayelerin aksine belli değildir sonu karşılaşılan olayların. Her tercih bir başka tercihi doğurur ve hiçbir zaman iyi kahramanlar kadar şanslı olmazsınız hayatta. Hiçbir zaman onların sahip olduğu kadar desteği bulamazsınız arkanızda. Peki, durum böyleyken, yani iyilerin her zaman kazandığı olgusu bir ütopyayken neden izin veririz çocuklarımızın kendilerini kandırmasına bu şekilde? Ya da neden gençler çizgi romanlarını okuyup kendilerini bile isteye kandırırlar? Çünkü mutlu sonlar ihtiyaçtır aslında okur. Hayatta karşılaştığımız, emek verdiğimiz çoğu zaman da karşılığını alamadığımız durumlardan sıyrılıp küçük de olsa mutlu olmak isteriz, görmek isteriz iyinin kötüyü yendiğini ve iyi kötüyü yener bu çizgi romanlarda ya da okuduğumuz hikayelerde. Yenecektir biliriz bunu fakat her nasılsa sonunu bile bile izleriz ya da okuruz. Oysaki her hikayenin bir kahramanı olmak zorunda değildir. Ya da kahraman kabul edilen o iyi karakter her zaman iyi kalacak diye de bir kural yoktur. Megamind sevdiği kız uğruna iyi olarak kalıplaşmış bu iki olguyu yıkmıştır mesela. Yani bu film iyinin daima iyi kötünün daima kötü kalacağını, iyilerin her zaman kazanacağı olgusuyla insana sahte bir mutluluk ermektense herkesin, kötü kahramanın bile bir seçeneği olduğunu gösteriyor izleyicilerine.