Aynı Manzara, Ayrı Hayaller

Çıkın sokağa, karşınıza gelen herkesi durdurun bir-iki dakikalığına ve sorun; "En büyük hayaliniz nedir?" diye. Yaşı kırk elli arası, emekliliğinden gün alan büyüklerimize sorun mesela; "sabah sekiz akşam beş" ilkesiyle hayatını sürdüren gri şehrin gri memurlarına sorun mesela; dışarıdan bakıldığında çok fiyakalı gözüken kendi işinin sahibi olan takım elbise mağdurlarına sorun ya da; bence siz gidin hayat bilgisi dersinin fizik kimya biyoloji diye ayrılmasıyla hayatları sarsılan kardeşlerime sorun en iyisi. Ben size küçük bir sır vereyim; kime sorarsanız sorun cümleler, anlatım, öykü ne kadar değişirse değişsin herkesin hayalinde yer alan başrol oyuncusu asla değişmez, denizdir o. Yaşlar, hayatlar, karakterler ne kadar farklı olursa olsun hayallerimizde ortak olan yegane şeydir, deniz. Deniz hep aynı denizdir ama çevresine koyduklarımız bambaşkadır. Klişe olarak bakılır artık hayalini anlatanlara. "Bırakacağım buraları, emekliliğim gelsin yerleşeceğim bir sahil kasabasına, alacağım denize karşı bir ev, çıkacağım balığıma toplayacağım mezgitimi barbunumu yakacağım her akşam mangalımı" ne zaman böyle bir hikaye duyarsanız hemen arkasından dinleyen kişinin iki dudağı arasında çıkacak cümle hiç şaşmaz. Yüzünü buruşturur tatmin olmamıştır çünkü hafiften kaşlarını çatar ve der ki "Sen de mi?" Bir başka senaryomuz olsun mesela... "Tatilde ne yapacaksın? " sorusuna "Denizden hiç çıkmayacağım" cevabını veren bir çocuğun suratına bakılır ve alaycı bir gülümseme ile hayali klişe bulunur. Ne yazık ki ben bunu anlamakta güçlük çekiyorum efendim, söyleyin bana... Bir hayal nasıl klişe olabilir ki? Deniz aynı olsa bile denizin hissettirdikleri de aynı olabilir mi? Olamaz. Eğer yedi milyar farklı insan varsa yeryüzünde, yedi milyar farklı hayat vardır, yedi milyar farklı düşünce ve yedi milyar farklı hayal... Deniz tutkudur kimisi için, deniz huzurdur, deniz mutluluktur, deniz aşktır, deniz sevgilidir deniz milyonlarca farklı sıfattır. Deniz aynı gözükse bile bambaşkadır, farklıdır; balık farklıdır; kayık farklıdır; kum farklıdır. Bu yüzdendir denizin büyüklüğü; içine milyarlarca hayali aldığından gelir derinliği. Bu dünyanın en büyük gücü dörtte üçünün sahibi denizler bile kabul ediyorsa herkesin hayalini, kusura bakmayın kimse o hayali klişe bulamaz, kimse o hayali küçümseyemez. Ne kadar kendimize itiraf edemesek bile, ne kadar içimizde öyle olanlara gülenler olsa bile, ister negatif olun ister pozitif olun ister gerçekçi olun hepimiz birer hayalperestiz. Her birimiz hayallerimiz için yaşıyoruz, katlanıyoruz dertlerimize, sıkıntılarımıza, sorunlarımıza. Eğer birileri emekliliği için gün sayıyorsa bilin hayalleri içindir, eğer biri her gün sabah sekizden akşam beşe kadar çalışıyorsa gri bulutların altında bilin hayalleri içindir eğer biri takıyorsa kravatını her gün dinliyorsa birileri fiziği kimyayı biyolojiyi sekiz saat bilin hayalleri için. Nasıl deniz olmadan dünya olmazsa hayalsiz insanlar da aynı derece olmaz. Bizi biz yapan şeylerdir kurduğumuz, uğruna yaşadığımız hayaller. Güzel demiş William James; " Eğer birinin ruhunu görmek istiyorsan, ona hayallerini sor" Sözün özü siz siz olun hayal kurmaktan asla vazgeçmeyin. Hayalleriniz için yaşayın, onların gerçekleşmesini görmek için katlanın tüm sıkıntılarınıza, dertlerinize, sorunlarınıza. Gerçekleşmiyor mu, asla pes etmeyin; üzülmeyin. Bazı hayaller vardır hayalken bile güzel olan. Kırarlar diye hayal kurmaktan vazgeçilmezmiş. Valla ben söylemedim, İlhan Berk söylemiş. Madem bu kadar okudunuz dinlemeniz temennisiyle size son bir tavsiye vereyim. Hayallerinizden denizi, kayığı, kumu asla ama asla eksik etmeyin, çünkü deniz ki en çok yakışandır hayale, denizdir hayallerde daha güzel çıkan fotoğraflarda çıktığından...