HAYAL FABRİKASININ TATLI ÇALIŞANI BAYAN MİNG

"Aradığınız kişiye şu anda ulaşılamamaktadır. Lütfen daha sonra tekrar deneyiniz...". Bu cümleyi hepimiz hayatımızda bir kez de olsa duymuşuzdur. Aradığımız kişilere ulaşamamızın nedenine gelirsek tabii ki o kişinin meşgul olmasıdır. Sadece o kişi değil, bazen biz de ulaşılamayan kişi oluyoruz ve gene nedeni meşguliyetimizin olmasıdır. Peki, neden herkes bu kadar meşgul? Günümüzün hastalığı meşguliyet. Hepimiz bir koşuşturma içerisindeyiz. Bu koşuşturma sonunda kimimiz "destek" almak zorunda kalıyor, kimimiz ise o safhaya gelmeden kaçış yolu arıyor ve genelde kendini hayal dünyasında buluyor. Hayal dünyası bizi o sonsuzluğunun ve özgürlüğünün oluşturduğu ihtişamıyla içine çeker her zaman. O yüzden her gün hayal dünyasında buluruz kendimizi. Bu bazen hayatın sıkıcılığından, bazense yoruculuğundan kaçmak için bulduğumuz bir yoldur. "Bayan Ming'in Hiç Olmayan On Çocuğu" adlı kitabımızda da Bayan Ming kendisince bir nedenden ötürü aynı şeyi yapmış. Kendine bir kaçış planı çizmiş ve hayal dünyasının tatlı sularına kendini bırakmış. Bayan Ming Çin'de bir otelin tuvaletinden sorumlu biri ve belki de bu yüzden bu sıkıcı hayatına renk katmak için kendine bir yaşam hikayesi kurmuş. Hikayesinde 10 çocuğu olan biri ve bilindiği gibi Çin'de tek çocuk sınırlaması var. Yani kahramanımız bu hayatta yapamadığını hayal dünyasına yerleştirmiş. Hepimiz öyle yapmaz mıyız zaten? Bu dünyada kavuşamadığımız mutluluğa orada kavuşmaya çalışırız. O dünyayla avuturuz kendimizi. Hayal dünyası bunun için vardır diye düşünmüşümdür hep. Ulaşılamayana ulaşmak için... Ben mesela her bunaldığımda kaçarım hayal dünyama ve ne zaman hayal kuracak olsam önce bir düşünürüm "Bu sefer nasıl aykırı, imkansız bir şey kursam?" diye. Hayal kurmak için ilk önce düşünmek gerekiyor tabii. En imkansız şeyi düşünüp seçer, sonra da hayalimi kurmaya başlarım. Nasılsa hayal parayla değil, hiçbir şartı da yok. Her şey senin elinde. Sensin hükümdarı. Öyle olunca da bir süre sonra sınırları zorlamak istiyor insan. Tıpkı Bayan Ming gibi... Bayan Ming de Çin şartlarında seçilebilecek en imkansız temayı seçmiş. On çocuklu bir anne olmayı... Bu on çocuklu annemiz kendine on çocuk yaratmakla kalmamış, bu on çocuk hakkında farklı farklı hikayeler üretmiş. Hikayelerini ise her zaman kullandığı Konfüçyus ve Mao'nun öğütlerinden esinlenerek kurmuş tabii. Her bir çocuğumuz bir hayat dersini temsil ediyor yani. Hayal kurmak için ne de güzel bir yol. İnsan her bir hikayeyi dinlerken kendine bir pay çıkarıyor doğrusu. Konfüçyus'un öğütlerini her zaman etkileyici ve mantıklı bulmuşumdur. "Ne bilge adammış." dedirtmiştir hep bana. Böyle bilge bir adamın öğütleriyle de hayal kurmak açıkçası hayal kurmayı bir üst seviyeye çıkarıyor. Kitabı okuyunca "Hayal kurmak için ne güzel bir sebep ve onu anlatmak için ne güzel bir yol." dedim kendi kendime. Kurduğu hayali insan en fazla bu kadar güzelleştirebilirdi. Kitapta ana karakterimiz ilk başta deli hatta şizofreni gibi gösterilse de sonradan anlıyorsunuz gerçeği. Bu on çocuğuyla bize hayat dersleri veren Bayan Ming aynı bizler gibi bir hayalperest sadece... Ne deli ne de şizofren... Sadece monoton dünyasını renklendirmeye çalışan bir insan. Hepimiz bir parça Bayan Ming'i taşıyoruz belki de içimizde. Onun kadar hayallerimizi güzelleştiremesek de kendi içimizde en güzel hayalleri kuruyoruz biz de. Eğer bu hayalleri kuramasaydık ne olurdu? İşte o zaman gerçekten deli olurduk bence. Bazıları bizi deli veya şizofreni diye tanımlayabilir ama biz sadece hayalperestiz. Sıkıcı hayatından sıyrılıp minik renkli dünyalar kuran...