KISA BİR SERGÜZEŞT

Farklı ülkeler görmek, değişik mekanlar keşfetmek, alışılagelmişin dışında olan yiyecekler tatmak... Bunları deneyimlemeyi kim istemez ki? Etrafımdaki insanların çoğu bu tür şeyleri bir kez de olsa yaptığından olsa gerek, uzun zamandır yurt dışına çıkmak istiyordum. Birdenbire karşıma çıkan bir fırsat sonucunda, birkaç arkadaşımla birlikte Amsterdam'a gitmeye karar verdim. Aslında gideceğim ilk ülke olarak Hollanda'yı hiç düşünmemiştim. Bu yüzden, benim için bir ilk olmasına rağmen oraya varıncaya kadar heyecanlanmadım bile. Bu gezinin bana iyi geleceğini düşünerek mutlu oluyordum sadece. Havada üç saat kadar süzüldükten sonra Amsterdam'a indiğimizde maalesef bizi keskin bir soğuk karşıladı. Ülke hakkında araştırma yaptığımdan havanın soğuk olacağını biliyordum ancak bu kadar etkili olacağını hiç düşünmemiştim. Ocak ayında yaşadığım bu ilk deneyimim, her şeyden çok, hissettiğim soğukla hafızama kazındı. Ancak, hava durumuna rağmen Amsterdam, kremalı keklere benzeyen evleriyle beni çok sevecen karşıladı. Orada dikkatimi çeken ilk şey tabii ki de Amsterdam'ın ünlü kanallarıydı. Denizden çıkarılan, insan yapımı olan bu topraklarda su ile savaşılmadan, denge ve barış içinde yaşamın sürdürülebilmesi bana çok ilginç geldi. Kendi elleriyle inşa ettikleri bu şehri nasıl böyle bir turist merkezine dönüştürebildiklerini merak ettim. Amsterdam'ın yalnızca kanalları değil, daha birçok özelliği var beni kedine hayran bırakan. Örneğin; büyük küçük demeden herkes ama herkes bisiklet kullanıyor bu şehirde. Bisikletler için özel yol ve trafik lambaları bile var! Ülkemizde olmayan bu ayrıntı şehri keşfetmeye çıktığımızda ezilme tehlikesiyle karşı karşıya bıraktı. Alışık olmadığımızdan dolayı biraz afallasak da ilk günün sonunda biz de alışmıştık bisikletli insanlara. En sevdiğim ressam olan Van Gogh'un dünyaya gözlerini açtığı yer olan Hollanda, kültürel yönden de beni fazlasıyla doyurdu. Van Gogh'un eskizleri, çizimleri ve kardeşi Theo'ya olan mektupları bana Van Gogh'a daha yakından bakmamı sağladı. Evinin gizli bölmesinde iki sene boyunca Nazilerden saklanan Anne Frank'in yaşadıklarını yakından görmek, duymak, 14 yaşında bir kızın hapis hayatı yaşadığını öğrenmek beni derinden etkiledi. Camları açıp, güneşin pırıltısını hissedememek, rahatça ortalıkta dolaşamamak kim bilir ne kadar zor olmuştur Anne Frank ve ailesi için. Anne Frank o günlüğü yazmasaydı şu anda yalnızca seneler önce ölen bir kız çocuğu olacaktı. Neredeyse tüm dünyanın onu tanıdığını bilse ne hissederdi acaba? Kendimi düşünüyorum, acaba ben ne yapardım onun yerinde olsaydım? Müzeleriyle hayatıma farklı bir bakış açısı kazandıran Amsterdam, sokakları, bisikletleri, kanalları ve en önemlisi binaların şirinliği ile benim kalbimi çalmayı başardı. Kendi dünyam dışında bir yer ile ilk defa tanıştığımdan olsa gerek, Amsterdam sokaklarında gözlerim Türkiye ile benzerlikler aradı. Gittiğim her yerde olan Türkler dışında birçok ortak yönü olduğunu fark ettim ve ister istemez Eskişehir'e benzetmeden de edemedim bu güzel şehri. Şehrin ortasından geçen Porsuk çayı, köprüler, bisikletliler, bot turları ve tramvaylar gibi birçok benzer yönü var Amsterdam ve Eskişehir'in. Ancak tabii ki sadece biçim olarak benziyorlar birbirlerine. Baktıkça mutluluk veren binalar, o mimari bizde de olsa demeden geçemiyor insan Amsterdam'ı görünce. Gitmeden önce yaşamadığım heyecanı şehri keşfederken yaşadım. Kültürel anlamda beni başka bir seviyeye taşıyacak, kendimi daha iyi hissetmemi sağlayacak bir gezi bekliyordum ve neyse ki beklediğim gibi de oldu. Hollanda beni güzel anılar ile uğurladı evime. Amsterdam her açıdan çok farklı bir tecrübe oldu benim için, umarım bu güzel şehir gelecekte beni yine ağırlar.