AVRUPA'NIN İNCİSİ ROMA'DA 48 SAAT

Nasıl anlatsam, nereden başlasam.. Yıllardır hayalini kurduğum İtalya gezisini gerçekleştirdiğime hala inanamıyorum. Rüya gibi geçen klasik İtalya turumuzda, ruhuma ve duygularıma en çok dokunan şehir Roma'ydı hiç kuşkusuz. Her ne kadar Roma hakkında yazılan, çizilen ve anlatılan hikayelerden dolayı beklentiler çok yüksek olsa da, bu gizemli ve tarihi şehir insanların beklentilerini fazlasıyla karşılamıştır diye düşünüyorum.. İtalya'nın başkenti ve aynı zamanda da en kalabalık şehri olma özelliğini taşıyan Roma'ya varır varmaz panoramik şehir turumuz başladı. Şehir merkezine doğru giderken, tarihi kalıntıların ve yapıtların fazlalığından hangi yöne bakacağımızı, nereyi inceleyeceğimizi şaşırdık. Biz dar sokaklardan şehir merkezine doğru ilerlerken artık güneş batmaya başlamıştı. Ağustos ayında Roma yerlileri resmi çalışma izinlerinden dolayı şehri terk edip, güney sahillere giderlermiş. İtalyanlardan fazla Uzakdoğulu ve özellikle Türk turistler hakimdi şehre anlayacağınız. Biz de rehberimizin önerisi ışığında, Roma'nın şehir yaşamını yakından görmek ve yaşamak için ara sokaklara saptık ve çok şirin bir pizzacı bulduk. Siz hiç somon balıklı pizza tattınız mı? İşte ben o minik ve şirin pizzacıda balıklı pizza yeme şansını elde ettim ve bayıldım. Neden bu yaşıma dek bu lezzetten mahrum yaşamışım diye düşünmekten kendimi alamadım. Gelecekte buraya sırf pizza yemek için gelme fikrini yapılacaklar listeme kaydettim. Yavaş yavaş buluşma yerimize doğru ilerlerken, şehirdeki bu boşluk ve ilgisizlik dikkatimi çekmeye başladı. Her yer ne kadar sakin ve sessizdi öyle, İstanbul gibi metropolitan bir şehirle karşılaştırınca tabii. Bu sakinlik üzücüydü bir parça, o terk edilmişlik, yalnızlık hissi.. Anlatılmaz yaşanır belki de, neyse. Ayrıntılı ve bir o kadar da macera dolu olacak ikinci günümüz için heyecan şimdiden sarmıştı bizi. Pırıl pırıl bir sabaha günaydın.. Şehir haritamızı kapıp direk metro istasyonunu aramaya koyulduk. O metro istasyonunun ihtişamı, duvarlarındaki işlemeler ve tarihi dokusu karşısında ağzım açık kaldı doğrusu. Üstüne bir de insanların hoşgörülü ve güler yüzlü halleri yok mu, insan kendini evinde gibi hissediyor adeta. İlk durağımız Roma'nın simgesi haline gelmiş olan Collesium. Burada gladyatörlerle askerlerin savaştırıldığını öğrenme fırsatı yakaladım ve adeta tüm oturma düzeni ve dövüşler gözümde canlandı. Şimdi bu satırları yazarken bile o günkü heyecan ve merak dolu dakikaları tekrar yaşıyorum.. 2 Bu tarihi şehrin meydanlarında, Arnavut kaldırımlı caddelerinde ve yemyeşil parklarında dolanırken aslında bu şehre ne kadar yabancı olduğumu fark ediyorum. Evet, yeni bir yerde bulunmanın, orayı tanımanın verdiği haz göz ardı edilemez; fakat burada her şey biraz uzak sanki bana. Değişik yemekler, farklı kokular, dakikası dakikasını tutmayan hava sıcaklığı.. Yeni bir şehre alışmanın ne kadar zor bir durum olduğunu düşündürüyor bana bu şehir. Son durak; İspanyol Merdivenleri. Çoğunlukla gençlerin takıldığı bir yer olmasından mıdır bilinmez, çok benimsemişim ben bu uçsuz bucaksız merdivenleri. Her bir basamağında oturup dondurma yemek ya da selfie çekinmek farklı tatlar verecekmiş gibi hissettim usul usul adımlarken basamakları. Elimizde oraların meşhur 'gelato'suyla birlikte oturduk köşe başına ve seyre daldık. Önümden bisikletli gençler, yürüyüşe çıkmış yaşlılar ve bir dolu turist geçti. Fakat köşedeki çocuk seyyar satıcı dikkatimi çekti, acaba onun hayali neydi, onun da hayali bizimki kadar uçsuz bucaksız mıydı? Düşündüm, yahu ne çok çeşit insan var bu dünyada, kim bilir ne hayatlar yaşanıyor sessiz sedasız. Saatlerce bıkmadan usanmadan izledim, belki de ortam çok güzeldi bilemiyorum. Ayrılamadık bir türlü. Neyse, her güzel şeyin bir sonu vardır derler ya. Bu etkileyici rüyadan otelimize varıp da eşyalarımızı toplamaya başladığımızda uyandık. Aslında şehirleri birbirinden farklı kılan orada ne gördüğün değil, ne görmek, ne hissetmek istediğindir. Örneğin sen turistik amaçlı çıktığın bir gezide daha çok katedralleri, sarayları incelersin, fakat oradaki yaşam tarzlarını, insanların davranışlarını, verdikleri tepkileri, kısacası küçük ama bir o kadar da önemli ayrıntıları kaçırırsın istemeden. Şehir dediğin seni kısa zamanda da olsa ne kadar içine çekebildiğidir belki de. Son olarak, Roma gerçekten anlatmakla bitmeyecek kadar dolu dolu, harika eserlerle süslü, kısacası hayal gücünüzün sınırlarını zorlayan bir kent. Eğer ki bir gün buraya gelme şansını yakalarsanız, başınızı kaldırın ve bu şehri hissetmeye başlayın!