FARKLI BİR YUVA ARAYIŞI, İNSANLIĞIN KURTARILIŞI

Koca evrende yaşayabildiğin tek gezegen artık bildiğin eski gezegen değil. O kadar hor kullandın, o kadar hırpaladın ki artık seni korumayı bıraktı. Seni koca evrende, üstelik yaşam için uygun olduğu bilinen başka gezegen yokken açıkta bıraktı. Bunun için sakın suçlama bu siyah örtü üzerindeki mavi bilyeyi, çünkü bunu sen yaptın. Evet, neden şaşırıyorsun neden sağa sola bakıyorsun. Bunların hepsini sen yaptın. Peki, sen yapmamış olabilirsin ama yapanlara ses çıkarmadın, sustun. Susmanın kabullenmek olduğunu unuttun. Böyle olmak, böyle bitmek zorunda değildi. En başından Dünya'nın bize değil, bizim Dünya'ya muhtaç olduğumuzu anlayabilmiş olsaydık tabii. Dünya biz yokken bile milyonlarca hatta milyarlarca yıl boyunca var oluşunu sürdürmüştü. Doğa her zaman bir yolunu buldu, yine bulur. Peki, biz bulabilir miyiz? Daha fazla Dünya'da kalmak intiharla eşdeğer gibi gözüküyor. Toz fırtınaları, kıtlık, iklim değişikleri seni -senden önemlisi bütün insanoğlunu- tehdit ediyor. Tek kurtuluş yolu buradan çekip gitmek. Hiçbir yere gitmeyip batırdığın, batırdığınız dünyayı iyileştirme evresini çoktan geçtik çünkü. Zaten eminimki Dünya bizsiz daha çabuk iyileşir. Bu yüzden daha fazla eski haline döndürmeye çalışmak, vakit kaybı. Vakit... Vakit çok önemli hatta vakit her şey. Bu aralar bizimle hiç uğraşmadığı kadar çok uğraşıyor ama onu yenmeliyiz, yeneceğiz. Buradan gideceksin ama nereye ve nasıl? Sorma kendine neden ben diye, seni seçtiler, belki de sen kendini seçtin. Peki neden? İnsanlığı kurtarmak mı? Saçmalama sana ne insanlıktan. Sen kızını, biricik kızını kurtarmak için çıkıyorsun bu yıldızlar arası yolculuğa. Evet, ya ne zannettin? Mars'a gidip koloni kuracağımızı mı? Artık bize buralarda ekmek yok. Çok daha uzağa gitmek icap ediyor. Sen kızını kurtaracaksın. Sadece babası olduğun için değil. Onu kurtaracaksın çünkü o daha çok küçük, daha hiçbir şey bilmiyor. Ne olursa olsun oyaşamalı, onun gibi masum küçükler yaşamalı. Onları sen yaşatacaksın unutma, bu inancından ayrılma. Ne gibi zorluklarla karşılaşacaksın acaba? İnan bunu kimse bilmiyor. Aslında senden önce gidenler oldu, onlar biliyor olabilir. Gidenlerden birkaçı mesaj gönderiyor. Güvenilebilir mi sence? Evet katılıyorum, çok riskli. Hiçbir veri alışverişi veya kanıt yok. Sadece "Burası çok güzel" diyen radyo dalgaları... Başka bir gezegende tek başına geçirilen onca yıldan sonra kim olsa kafayı yer, suçlamamak veya kınamamak lazım. Çünkü kimse daha önce böyle bir şekilde sınanmadı. Kendinden başka bir insanı görmek veya bulundukları cehennemden kurtulmak için bütün insanoğlunu bile riske atabilirler. Peki yalan söylemiyorlarsa, söyledikleri gibi 'yeni bir ev' bulmuşlarsa. Çok seçenek yok, üstelik yeterli zaman da. Bir an önce karar vermek lazım ya riske atacaksın ve belli bir şansları olacak ya da durdukları yerde yani Dünya'da ölecekler. Senden son bir istediğim daha olacak. Bunu kendim için değil, insan ırkı için istiyorum. Eğer geri dönecek kadar yakıtın kalırsa ve hala uygun yer bulamamış olursan koloni kurup insanoğlunu kurtarmayı seç, kızını görmeyi değil. Ağlama, ağlama sakın. Tut gözyaşlarını içinde ve pes etme, umutsuzluğa düşme. Hele hele umutsuz bir şekilde sakın ölme. Dylan Thomas'ın dediği gibi, Gitme o güzel geceye kibarlıkla İhtiyarlık yanmalı ve söylenmeli gün kapandığında; Öfkelen, öfkelen ışığın ölümünün karşısında. Güneşi uçarken yakalamış olan vahşi insanlar, Ve öğrenen, çok geç, yas tuttuklarını onun yolunda, Gitmezler o güzel geceye kibarlıkla. Ve sen, benim babam, hüzünlü tepede, orada Yalvarırım, lanetle ve kutsa beni şimdi acımasız gözyaşlarınla. Ama gitme o güzel geceye kibarlıkla. Öfkelen, öfkelen ışığın ölümünün karşısında. Öfkelen sende bu sona ama devam et, kızını onurlandırmak için devam et aramaya ve insanlığı kurtarmaya. Altuğ KAYA