YAĞMURLU GÜNLER

Sonbaharın fiili olarak gelip çattığı şu günlerde gökyüzünü kaplamaya başladı gri bulutlar. Rüzgar esiyor, kızıl-turuncu yaprakları savuruyor dört bir yana. Hava bir açıyor, bir kapatıyor ama ekseriyetle gökyüzü haki. Bu yağmurlu ve kapalı havaların bendeki bazı dokunuşlarından bahsetmek istiyorum biraz. Bu tür havalar hep kasvet verir bana. İçime hep bir hüzün salar. Geçmişte beni üzen, kötü hatıralarım aklıma gelir. Sonra ruhsal çelişkiler, yaptığım hatalar vesaire vesaire... Derken modum iyice düşer, psikolojik olarak bir bunalma hali gelir. Cidden depresyon hallerinin yağmurlu havalarda daha çok su yüzüne çıktığını düşünüyorum. Tanıdığım depresyonda olan, ruhunda derin yaralar olan insanlar hep yağmurlu günleri severler. Belki de hava onların halet-i ruhiyyelerini anlattığı için seviyorlar bu tür günleri. Yağmurlu günlerde melankolik hissetmemin sebeplerinden biri zorlandığım, beni etkileyen, önemli sınavlarımın hep yağmurlu günlere gelmesi galiba. Üniversiteye girişteki Yükseköğretime Geçiş Sınavı(YGS), liseye girerken 8. Sınıftaki Seviye Belirleme Sınavı(SBS), mayıs ayındaki COPE sınavı vb... Bundandır ki bir sınava gireceğim zaman eğer o gün yağmurlu ise hep modum düşer. Acaba sınavım kötü mü geçecek diye düşünmeye başlarım. Zorlanacak mıyım diye aklım benimle oyun oynamaya başlar. Ayrıca yağmurlu havalar bir takım çağrışımlar yapar zihnimde. Bunlardan biri nedense cenaze veya ölüm... Şu zamana kadar tanıklık ettiğim cenazeler genelde yağmurlu günlerde oldu, gerçi bu Allah'ın rahmetine de yorulabilir tabii ki. Ek olarak dikkat ettiğim üzere izlediğim dizi veya filmlerde cenaze günleri çoğunlukla yağmurlu günler. Bundandır ki kapalı havalarda bir ölüm kasveti çöküveriyor üzerime. Kaybettiğim yakınlarım, sevdiklerim aklıma geliyor. Bir diğeri ise şarkılar. Yağmurlu-kapalı havalarda hep zihnimin arka planında melankolik şarkılar çalar. İçimden yükselen o şarkının melodisi ruh halimi destekler adeta. Şarkıların klipleri de etkiler beni. Örneğin; İndila adlı şarkıcının Derniere Danse adlı şarkısı hep yağmurlu havalarda çalar içimde. Hem melankolik havası, hem de klibi bu çağrışımda etkili oluyor sanırım. Çünkü klipte Paris'i kaotik bir şekilde karıştıran, her şeyi birbirine katan bir fırtına ve yağmur konu ediliyor. Diğer bir yandan bu havalar bende kızıl ve turuncu rengi bir nevi sonbaharı çağrıştırır. Etrafı kasıp kavururcasına esen rüzgar ve ardından gelen yağmur bir sopa misali kurumuş ve solmuş yaprakları yere indirir. Bunların turuncudan kızıla dönen renkleri kaplar toprağın üzerini. Bu turuncu ve kızıl örtü artık kışın yaklaştığını, havaların soğuyup, içimizi ısıtan güneşin gri perdeler arkasına gizleneceğini, o cıvıl cıvıl renkli doğa yaşamının, hayvanların hareketlendirdiği orman koşuşturmacasının adeta son bulacağının habercisi gibidir. Toparlayacak olursak, gökyüzüne haki rengin hakim olduğu, kızıl ve turuncu renkli yaprakların her yeri kapladığı, etrafın buram buram toprak koktuğu, bazılarına rahmet ve bereket dolu gelen yağmurlu günler, bende tarifsiz kasvet ve melankoli kokan hissiyatlar uyandırır. Haki renk yukarıdan, kızıl ve turuncu renk aşağıdan üzerime üzerime gelir adeta. Hatırlamak istemediğim, düşünmekten itina ile kaçındığım, kötü anılarım, kaybettiklerim gözümün önünden film şeridi gibi geçer adeta. Hüzün ve pişmanlık duygusu ruhumu kemirmeye başlar. Neden böyle çağrışımlarda bulunduğuna halen anlam verememekle birlikte yağmurlu-kapalı günlere uyanmayı hiç mi hiç istemem. Kar olsun, dondursun; çok sıcak olsun, yaksın, bunaltsın ama yağmurlu, fırtınalı, kapalı bir gün olmasın; o kara bulutlar üzerime adeta saldırırcasına gelmesin. O rüzgar uçurmasın içimdeki tüm güzel anıları; o gözyaşını andıran yağmur yıkayıp arındırmasın ruhumu mutluluktan, neşeli halimden.