KENDİNE GİDEN YOLU KEŞFET

Doğduğumuz ilk günden beri hayatımız bir şeylere bağımlı halde geçer. Bu bağımlılıklar bir noktaya kadar birey için zorunluluktur. Dünyaya gözlerini yeni açmış bir bebeğin annesine bağımlı olması gibi. Bunun temel sebebi tek başına karar verebilecek bilinçte olmamasıdır bebeğin. Anne ona doğruyu yanlışı gösterir, bir nevi hayatına rehberlik eder. Peki, bu birey kendi bilincini edindiğinde ve hayatta tek başına ayakta durması gerektiğinde durum nasıl olmalıdır ? Hayatımızla ilgili kararları verirken bağımlı olduğumuz şeyler bizi ne kadar etkilemelidir ? Jorge Bucay'ın kitabında ele alınan ana konu bu bağımlılıklardır. Kitabın isminden de anlaşılacağı üzere yazarın asıl amacı okuyucunun " Kendine Giden Yol"[1] u bulmasına yardımcı olmaktır. Kitabı okuduğum zaman bağımlı olduğum şeyleri ve beni nasıl etkilediklerini düşündüm. Hayatıma neye göre yön verdiğimi sorguladım. Aileme ya da bulunduğum çevreye karşı olan sorumluluklarımın bir şekilde de olsa kararlarımı etkilediğini fark ettim. Bunlardan bazıları hayatın bize zorunlu kıldığı şeyler bir kısmı da vicdani ögelerdi. Ailemi mutlu etmek benim için şu dünyadaki birkaç önemli şeyden biridir. Peki ben bu uğurda nelerden vazgeçiyorum? Beni ben yapan unsurlardan ödün veriyor muyum ? Kitapta karşıma en çok çıkan kavram kendine bağımlı olmaktı. Kendi kararlarını vermek yani kendi hayatının kontrolünü kendi elinde bulundurmak. Buradan yola çıktığımızda, ailemizin memnuniyeti mutlaka hayatımızın bir parçası olmalı ama neyi yapacağımıza kendimiz karar vermeliyiz. İlk bakacağımız şey kendi memnuniyetimiz olmalıdır ve kendi çizdiğimiz bu yol bizi özgür kılan yoldur. (Resim 1) Nedir bu kendine bağımlı olmak ? İnsan varoluşu gereği ihtiyaçlarını belli bir noktaya kadar yalnız başına giderebilir. Bence kendine bağımlı olmanın en önemli özelliği şudur : birilerine bağımlı olduğumuzu ve farklı durumlarda başkalarının yardımına ihtiyaç duyabileceğimizi kabul etmek ve daha da önemlisi ihtiyaç duyduğumuz bu kişiyi kendimiz seçebilmek. Eğer sağlıklı bir geri dönüt alamazsak bu kişiyi değiştirme özgürlüğüne sahip olmaktır. Kendi hayatlarımıza bakarsak aslında birçok konuda kendine bağımlılıktan ne kadar uzak olduğumuz görürüz. Ailemi, arkadaşlarımı, sevdiğim insanı çoğu zaman kendi hedeflerimin üstüne koyarım. Onlar için kendimle çelişen şeyler yapmaya başladığımı fark ettim. Bu şekilde kendi yolumu şekillendirmeme imkan olmadığını anladım. Kendine bağımlı olmak kendine giden yolu bulmaktan geçer. İnsanın kendi hedeflerini belirlemesi, hislerini tanıması gerekir. Böylece kendine bağımlı olmanın verdiği özgürlüğü hissedebilir. Önceliklerini bu hedeflerine göre belirlediğin zaman belki kısa vadede insanları kırabilirsin ama göreceksin ki hislerini dinlemenin verdiği mutluluk paha biçilmez bir huzur verecektir ve kırdığın insanlar seni bu şekilde tanıyacak, bu şekilde saygı gösterecektir. Kendi içimize giden yolu bulmak kolay olmayacaktır. Bunun sebebi insanın hiçbir zaman neyi istediğini tam olarak bilmemesi ve önceliklerini belirleyememesidir. "Acaba yapacağım bu iş beni pişman edecek mi ?" , "Gerçekten bunun bu şekilde olması mı benim için en iyi tercih" sorularıyla hareket ettiğim zaman beni mutlu edecek sonuçlara ulaştığımı düşünüyorum. Bu sorular aslında neyi istediğimi anlamamı kolaylaştırıyor ve beni hedeflerime yönlendiriyor. Kitabı okuduğum sırada TRT'de yıllar boyu programları yayınlanan "Bob Ross" aklıma geldi. Hani şu kıvırcık saçlı, içimizi ısıtan ressam amcamız. Kendimi onun yerine koydum ve fırçamı elime aldığımı düşündüm. Tuval ise benim hayatımdı. İstediğim şekilde şekillendirebilirdim onu. İstediğim göl kıyısındaki evi çizebilirdim ama elimde hangi renklerin olduğunu unutmamalıydım çünkü evimi boyarken sadece onları kullanabilirdim. Tıpkı hayatta kendi yolumu çizdiğim zaman bile her istediğimi elde edemediğim gibi. Hedeflerimizi bu mantıkla belirlediğimiz sürece hayatın bize sunduğu imkanları en güzel şekilde değerlendirebiliriz. Boş bir tuvali bir şahesere dönüştürebiliriz. ( Resim 2) Sonuç olarak şunu unutmamamız gerekir. İnsanoğlunun şu dünyada geçireceği kısıtlı süreç içerisinde kendisine yapabileceği en güzel iyilik kendisi olmasıdır. Ailemiz, çevremiz mutlaka hayatımızı etkileyecek faktörlerdir, bunlardan bağımsız yaşamak imkansızdır ancak kendi yolumuzu çizdiğimiz zaman zaten herkesin arkamızda olduğunu görürüz. Yapmamız gereken şey fırçamızı tuvale düşünerek sürmek ve bize ait o göl evini hislerimizi dinleyerek boyamak olmalıdır. ARDA SÜMER 21502551