AŞK VE DOSTLUĞUN YOLU

2010 yılında David Nicholls'un yayımlamış olduğu One Day adlı roman, okuyucularını kendine hayran bırakan türdedir. Çok beğenildiği için beyaz perdeye de aktarılmıştır. Konusunu bir aşk hikayesinden alan, karşı tarafı duygulandıran bir eserdir. Günlerden 15 Temmuz'dur ve Dexter ile Emma yeni tanışmıştır ama birlikte geçirdikleri tek bir gün, sürekli birbirlerini düşünmelerine yetmiştir. Kitaptaki önemli detay yazarın her yıl 15 Temmuz'daki olayları anlatmasıdır. Her yıl aynı günde geçen hikayeler ile derlenmiş olan kitap duygusal bir anlatım sunuyor. Dostluktan aşka giden aşk hikayelerini sürekli okuruz fakat aşktan dostluğa giden ve aşık olarak dost kalan bir çiftin hikayesini David Nicholls'un One Day romanında görüyoruz. KESKİN 2 Aradan yıllar geçmesine rağmen eskimeyen ve hala ilk günkü gibi dostluklarını devam ettirebilen insanlara rastlamak zordur. Çevremizde de böyle insanlara rastlamak nadirdir ve ne zaman böyle insanlara denk gelsek onlara imreniriz. Güzel olan hislere ya da duygulara sahip olmak herkesin gerçek olmasını umduğu hayallerdir. Eserde Emma ve Dexter'ın ne kadar şanslı olduğunu düşünüp, sanki o olayları yaşıyor gibi hissediyoruz. Gerçek bir aşkı ya da dostluğu arayarak bulamıyor insan. Planlanarak bulunmaz, tesadüftür ya da şans. Kimi insan gerçek dostunu, gerçek aşkını bulacak kadar şanslı kimi de bir ömür arasa da bulamaz. Sahildeki kumların içinde bir pirinç tanesi aramaya benzer(Ayhan Can). Çok sık rastlanılan ve kolay kolay elde edilmeyen değerler olduğu için çoğu insan da bu hislere arzu duyar. Okuğumuz çoğu romanda, filmde ya da bir şiirde de bu eksik yanımızı doldurabilen hislerle karşılaşınca mutlu oluruz ve gerçek olmasa bile ifade edilen şeyi kendimiz yaşıyor gibi hissederiz. Her ne kadar okuduğumuz bir kurgu da olsa da yazarın okuyucuya bunu bu kadar etkileyici bir şekilde geçirebilmesidir esas olan. Karşılıklı ilişkilerde eğer sevgi ve dostluk güçlüyse aradan yıllar da geçse, araya başka insanlar da girse kişi içinde bir yerlerde onu taşımaya devam eder. Aradan uzun yıllar geçse de eskimeyen ilişkiler ve bunun getirdiği dostluklar yaşanan tüm olumsuzluklara rağmen devam edebiliyorsa gerçek bir sevgi vardır ortada. Anıları ve birlikte eskitilmiş zamanları unutmamak daha fazla değer katar kişilerin hayatlarına. Bir de eğer insanların kaderinde birlikte olmaları gerekiyosa bir şekilde bu gerçekleşir bundan kaçınılsa bile. Emma ile Dexter'ın yıllarca birbirlerinden uzak durmalarına rağmen her zaman birbirlerine olan hislerinin değişmemesi ve yıllar sonra birlikte olmaları bunun en açık örneğidir. Bu belki bir tercih belki de kader ama önemli olan aradaki güçlü bağın insanları bu duruma sürükleyebilmesi. Vazgeçmek de mümkün ama biliçaltından olsa gerek ki bu durumu imkansız kılıyor. Dostluk ve aşk her ne kadar iki farklı kavram olsa da ikisi de aynı yerden doğar aslında, özü aynıdır ve aynı yerden beslenir. Aralarındaki fark hangisinin daha uzun yaşayabildiği ve ömrünün ne kadar olduğudur. Eğer insanın içindeki bu öz biterse ne dostluk kalır ne de aşk. İkisinin de kaynağı sevmek, sevebilmek, birlikte paylaşabilmek ve anlaşabilmek. Bu yüzden bu ikili birbirlerine çok da zıt kavramlar olamaz. Bu ikili birbirini takip edebilir, birinin varlığında öteki de onunla birlikte ortaya çıkabilir. Bu yüzden eserde de okuyucuyu etkileyen nokta karakterlerin aşık ve dost olarak kalmayı başarabilen bir çift olmasıdır. Romanda verilen mesaj aslında aşkın ve dostluğun kolay elde edilmediği ve elde edildiğinde de sahip çıkılması gerektiğidir. Çünkü bazen herşey için geç kalınmış olabiliyor. Güçlü bir bağ varsa eğer kişilerin arasında o zaman birbirlerine geç kalmadan zamanında yaşamalılar bu duyguları.