NE MAHKEMESİ?

Gündemi nereden takip ediyorsunuz? Haber siteleri arasında güvendiğiniz biri var mı? Her okuduğunuza aynen, sorgulamadan inanıyor musunuz? Ben uzun zamandır hiçbir haber sitesine girmiyorum. Abartılmış manşetler görmekten, taraflı habercilikten bıktım. Ne yazık ki ülkemizde habercilik hakkıyla yapılmamakta, yapılmasına izin verilmemekte. Hükümet elini televizyon kanallarına, gazetelere, haber sitelerine atmış durumda. Yazılan, çizilen, söylenen her şeye onlar karar vermekte. Böyle bir ortamdan tarafsız haber almak, doğruları öğrenmek asla mümkün olmuyor. En fazla gazeteci hapseden ülke maalesef biziz. Düşünce özgürlüğü bir hak olmaktan çıkıp bir yasağa dönüşmüş bulunmakta. Tom McCarthy'nin yönettiği Spotlight adlı filmi izledikten sonra bu gerçek canımı daha çok acıtmaya başladı. Film otuz yıldır süregelen, Boston'da kiliselerde yaşanan bir pedofil skandalını anlatıyor. Bu skandalın ancak otuz yıl sonra su yüzüne çıkmasının nedeni Kilise'nin hükümet aracılığıyla medya organlarına yaptığı baskı ve kanıtları gizlemesi olarak veriliyor. Filmin en başında çok içimi sızlatan iki polis memuru arasında geçen bir diyalog var: "'Medyayı mahkemeden uzak tutmak zor olacak.' 'Ne mahkemesi?'" Bu diyaloğun içimi sızlatmasındaki neden polislerin dahi adaletten umudu kesmiş olması ve bu durumu bu kadar çabuk kabullenmeleri. Filmde bahsi geçen mahkeme yapılmadığı gibi hiçbir medya organı harekete geçip durumu araştırmıyor. Ne acı şey! Bu durumu ülkemle bağdaştırabiliyorum. Twitter gibi sosyal medya hesaplarında okuduğumuz videolu, resimli kanıtları olan çoğu olayı maalesef haber sitelerinde veya televizyonlarda göremiyoruz. Artık görmeyi de beklemiyoruz zaten... Filmde Spotlight ekibinin de başına geldiği gibi, gerçeğin peşine düşen gazeteciler devletteki güç sahibi insanlar tarafından tehdit ediliyor, dışlanmaları sağlanıyor. Duyarlılığı fazla olan, dürüstlüğü ilke edinmiş birkaç gazeteci dışında kimse işini tam anlamıyla yapmıyor. Ensar vakfı olayını hatırlar mısınız? Karaman'da bir imam hatibin mezunlar derneğine ait evlerde kalan çocuklar cinsel istismar ve tecavüze maruz kalmıştı. Bana göre bu olayın sonuca ulaşma süreci McCarthy'nin filmindeki duruma çok benziyor: Olayları kamuoyu defalarca gerçekleri yazdığı için ceza almış bir haber sitesinden duymuştu, hükümet yanlısı hiçbir haber kanalında bu olaya dair bir yazı yoktu. Daha sonra ortaya çıkan delillerle suçlu öğretmen mesleğinden ihraç edilmişti. Hükümet neredeydi? Niye delillerin ortaya çıkmasına yardım eden medya kuruluşlarının sırtını pohpohlamıyordu. Ülkemiz gerçekten de bir komedi şovu. Bir gün bir medya kuruluşunu yücelten, ödül yağdıran hükümetimiz ertesi gün gerçekleri ortaya çıkartan, bu ahlaksızlığa bir son veren bir diğer medya kuruluşunu görmezden geliyor. E ne de olsa bu tür tecavüzleri durdurmak için, yapanları en ağır cezaya çarptırmak için sunulan öneriyi reddettiklerinde bunun haberini yapmayacak, kamuoyuna üç maymun taklidi yaptıracak olanlar ödül yağdırılanlar olacak. Gerçekten bu konuda çok doluyum. Bir yanda demokratik bir ülke oluşturmak için karşıt görüşlü gazeteler çıkartan Mustafa Kemal Atatürk'e bir yanda ise yaptırılan sarayın kaçak NAZLI DAMLA DEMİR-21601992 olmasını sansürletip, lehine haberler çıkartılmasını sağlayan bu devlete bakıyorum. Her ne kadar istemesem de geleceğe korkuyla bakıyorum. Atatürk'ün her şeyi göze alarak kurduğu bu ülke, her bir karış toprağını nice zorluklarla kazanmış bu ülke maalesef ego tatminlerine kurban oluyor. Hapse atılan her bir gazeteci gelişme, ilerleme olanağımızı azaltıyor. Burada bize düşen görev, aynı Spotlight ekibinin yaptığı gibi, Atatürk ilke ve inkılapları çerçevesinde demokratik bireyler olarak düşünce özgürlüğümüzü kullanarak kamuoyunun gözünü açmak, gerçekleri göstermek. Atatürk'ün bir sözüyle yazımı noktalıyorum: "Cumhuriyet devrinin kendi anlayış ve ahlakını taşıyan basınını yine ancak Cumhuriyetin kendisi yetiştirir. Bir taraftan geçmiş devir gazetelerinin ve adamlarının düzeltilmesi mümkün olmayanları ulusun gözünde belirlenirken, öte taraftan Cumhuriyet basınının temiz ve feyizli sahası genişleyip yükselmektedir. Büyük ve soylu ulusumuzun yeni çalışma ve uygarlık yaşamını kolaylaştırıp özendirecek işte ancak bu anlayıştaki basın olacaktır." (1 Kasım 1925, TBMM) Nazlı Damla DEMİR 21601992