Oyun / İrem YILMAZ

Şu adam bir susmadı gitti. Adı Einstein mıdır nedir? O bilim adamı değil miydi? Bu durmadan şarkı söylüyor. "Tenörist" miydi neydi? Başka bir şeydi sanki adı. Aman adı bana lazım değil ki! Ha bilim adamı ha tenör sonuçta akıllıları içeri tıkıyorlar, sonra da başına da benim gibi sarhoşları dikiyorlar. Ben içkimi yudumlamaya devam edeyim. Nasıl olsa yılbaşı bugün, gelen giden olmaz. Aaa, merhabalar! Geldiğinizi duymamışım şu "Tenörist"in sesi yüzünden. Lütfen buyurun oturun. Size bugünün hikayesini anlatacağım. Akıllı geçinenlerin kendilerini ne hale getirdiklerinden bahsedeceğim. Bugün hapishane müdürü pek bir aceleyle geldi. Birini tutuklaması gerekiyormuş, tutuklayacağı kişinin öneminden mi ne bizzat kendisi tutuklayacakmış. Nerede gördünüz tutuklamaların hapishane müdürü tarafından yapıldığını? Neyse bizim müdür şu içerdekini tutuklayacaktı. Adı da Eins.. Yok, o değildi. Hatırladım! Eisenstein işte adı! Sonra da bir baloya davet edilmiş ona gidecekti ama bilmediği bir şey vardı müdürün. İçerideki Eisenstein gerçek Eisenstein değil, bizim "Tenörist". Asıl Eisenstein ile hapishane müdürü baloda tanışacaklardı. Üzüldüm bizim müdüre aslında. Eisenstein'ın arkadaşının oyununa gelmişti. Eisenstein balodan sonra teslim olmaya geldi, müdürle birbirlerine baktılar ve şarkı söylemeye başladılar. Önce anlamadım ne olduğunu. Meğer bunlar baloda başka kişiler olarak birbirlerine tanıtılmışlar. Bir de tiyatro oyuncusu vardı, yok yok tiyatro oyuncusu değildi hizmetçiydi sanki. Oyun karman çorman olunca benim gibi sarhoşun oyunu hatırlaması da zor oluyor. Bu hizmetçi de bizim müdüre vuruldu. Gerçi müdürün kendisine mi vurgun yoksa rütbesine mi vurgun bilmiyorum. Ona da siz karar verin. Hizmetçi çok da önemli değil aslında. Güzel kadındı aklıma geldi. Benim gibi sarhoşa bütün kadınlar güzel o da başka mesele. Olan biteni bir tiyatro oyunu izlermiş gibi izliyordum. Tam sonra ne olacak derken asıl hanımefendi geldi. Eisenstein'ın eşi tabi ki de asıl hanımefendi ve içerideki tenörün de eski sevgilisi. Avukatıyla görüşmek istedi. Avukat önce geldi ufak biriydi, sonra bir baktım adam irileşmişti. Nasıl olduğunu ben de anlamadım. İçkinin etkisiyle biri iki olarak görmek yerine ufak insanları iri olarak görmeye başlamıştım belki de. İçerdeki mahkumun hanımefendinin eski sevgilisi olduğunu duyunca avukat küplere bindi birden. Anlamsız geldi bana açıkçası. Seni ne ilgilendiriyor efendi dedim içimden. Ben bunu içimden söylerken avukat birden Eisenstein oldu. Meğer kıyafetlerini değiştirmiş. Gerçi eşine kızamadı. Kadın bir saat çıkardı, Eisenstein'ın nutku tutuldu. O saati Eisenstein yeni tanıştığı kadınları tavlamada kullanıyormuş meğer. "Tenörist" de gerçekten tenör çıktı, meğer Devlet Opera ve Balesi'nde çalışıyormuş. Nasıl üzüldüm o öyle deyince. Parası yoktur, açtır diye birkaç lira koydum cebine ve gönderdim onu. Gerçekler açığa çıkınca bizim Yarasa yanımıza geldi. Yarasa kim mi? Daha önce Eisenstein'ın arkadaşından bahsetmiştim. İşte ta kendisi. Eisenstein tarafından oyuna getirilmiş başka bir yılbaşı partisinde. Kostümü yarasaymış, adı da buradan geliyor zaten. Eisenstein sarhoş olan arkadaşını yarasa kostümüyle Yarasa'nın çalıştığı hastanenin bahçesinde bırakmış. O günden beri hastanedeki herkes onu Yarasa olarak biliyor. Yarasa da intikamını almak için hali hazırda bekliyormuş zaten. Bu yılbaşını ve Eisenstein'ın tutuklanmasını Eisenstein'a oyun oynamak için fırsat olarak görmüş. Yarasa gelince çevirdiği oyununu anlattı, bizim hapishane müdürünün kont değil gerçekten müdür olduğu söyledi, Eisenstein'in de tutuklanması gereken kişi olduğu o zaman ortaya çıktı. Eisenstein önceden Yarasa'ya yaptıklarından utandı açıkçası. Sonra yılbaşı olduğu için herkes gülmeye başladı ve şarkılar söylenmeye başlandı. Her şey bir yana bu olaylar başlamadan yeni yıla girdik. Ben öyle sandım en azından. "3, 2, 1 ve yeni yıl!" dedim. İçkimden bir yudum aldım ve takvime gidip sayfayı yırttım. Karşıma "32 Aralık" çıktı. Çok bozuldum açıkçası. Yeni yıl geldi, ikramiye alacağız derken karşıma gelen şeye bak. Devlet para vermemek için yeni yılı bile getirmiyor. Hadi bana para vermiyorsunuz, onu anladım. Yaptığım iş ülkenin düşünenlerinin başında durmak. Onların da bana ihtiyacı yok gerçi, akıllı uslu adamlar hepsi. Hapishanenin adını mı değiştirsek? Hapishanelikten çıktı artık, içeride aydın kesim bekler durur. Böyle hareketli bir yılbaşı geçirdim işte. Gerçekten yaşıyor muydum yoksa bir sahnede tiyatro oyunu mu izliyordum belli değildi. Belki de her ikisi birdendi. Arada bizim hapishaneye, pardon sahneye uğramayı unutmayın. Hikayemi en son söylediğimiz şarkı ile bitirmek istiyorum: "Yaşa yaşa yaşa opera yaşa/ Yaşa yaşa yaşa tiyatro yaşa/ Yaşa yaşa yaşa bale yaşa..."