Korkmak Yeterli Mi?

Anneme ne zaman dışarı çıkmak istiyorum desem bana "Tamam, balkona çıkarsın" diyor... Evet, bu aralar da dışarı çıkmak istiyorum ama yurt dışına. Öyle on günlüğüne falan da değil, belki on yıllığına belki bir ömürlüğüne. Hukuk okumayı seçerken bir arkadaşım demişti ki "Ben bu ülkede kalmak istemiyorum ve hukuk beni bu ülkeye bağlar". Şimdiyse seçtiği bölümden çok mutsuz ve "bu ülkede" kalmak pahasına da olsa keşke hukuk seçseymişim diyor. Gürse Birsel de "İnsanlar Neden korkuyor..." adlı köşe yazısında insanların yurt dışına çıkma isteklerinin artmasına değinerek bizim düşüncelerimizi yazıya dökmüş aslında. Geleceğimizi yurt dışında mı görüyoruz gerçekten? Bundan yıllar önce ben anaokulundayken teyzem hep bana "Berkoşum sen yurt dışına git boş ver bu ülkeyi" diyordu. Üniversite seçimimle beraber ben de ona daha çok hak vermeye başladım çünkü ülkemin gidişatı beni çok korkutuyor. Bir haftadır gündemde tecavüzcüsüyle onun kurbanının evlendirilmesi olayı var. Hangi vicdan bunu onaylayabilir aklım almıyor. Aynı şey kendi kız çocuklarının başına gelse acaba düğünde bir de göbek atarlar mı? Gürse Birsel'in başlık olarak kullandığı "İnsanlar Neden Korkuyor..." sorusunun cevabı bence insanlar haklarının korunamamasından korkuyor, bir şekilde istemedikleri hukuki muamele ile karşı karşıya kalmayacaklarından emin olamadıkları için korkuyor. Evet, ben de korkuyorum hem de bir hukuk öğrencisi olarak tecavüze uğramış olan müvekkilimi bu yasalar yüzünden koruyamamaktan korkuyorum. Kendim için de korkuyorum ama ben on sekiz yaşımı geçtiğim için nasılsa benim "rızam" (!) vardır, kesinlikle suç kendimde ararım böyle bir durumda... Akşamları en çok sevdiğim şeylerden birisi de Fatih Portakal'ın sunduğu haberleri izlemek çünkü saygı kuralları içerisinde günlük olaylara eleştirisini yapıyor ve insanların düşünmesini sağlıyor bence. Onun hep söylediği "Aklınızla dalga geçirtmeyin" sözü kulağıma küpe oldu ve eminim birçok insanı da düşünmeye sevk etti. Gürse Birsel'in "İnsanlar Neden Korkuyor..." sorusunun başka bir cevabına gelince, insanlar düşüncelerini söylerse iki gün sonra yok yere gözaltına alınmaktan korkuyor. Yurt dışında adamlar kendi başkanıyla dalga geçiyor ve başkan, onları içeri atmak yerine şakanın devamını getiriyor böylece insanlar düşünce özgürlüklerini kaybetmemiş oluyor, eleştiri hakları yine onlara kalıyor. Peki, bizim ülkemizde kaç kişi iktidara dair eleştirilerini rahatça dile getirebiliyor? Kaç aile her gün çocuğuna paylaştığı şeylere dikkat etmesini tembihliyor? Kaç öğretmen sınıfında siyasete girer belki diye çoğu soruyu kestirip atıyor? Ve en önemlisi bunları yapanların sayısı gün geçtikçe "bu ülkede" azalıyor mu? İnsanlar haklarının kısıtlanmasından korktuğu için daha özgür ülkelere kaçmaya çalışıyor aslında... Beyin göçlerini hep okumuş ve duymuşumdur fakat giden bu insanların çok zeki olduğunu düşünüyordum. Oysa büyüdükçe fark ettim ki ortalama olanlar da sırf bu ülkeden kurtulmak için farklı ülkelere göç etmeyi tercih ediyor. Biraz başarı ve bolca maddi imkanla bu çok kolay olabiliyormuş, hukuk okumak için yurt dışına giden bazı arkadaşlarımdan gördüğü kadarıyla... İnsanlar işsizlikten korkuyor, boşu boşuna dört yıl boyunca bir okulda başarı sağlamak için çabalayıp sonra bir hiç olmaktan korkuyor. Tabii demiyorum ki yurt dışında işleri hazır fakat buradaki işe alımların adaletli olduğuna bile inanmıyorlar. Bir bakanın vasıfsız çocuğunun onların önüne geçmesinden korkuyorlar. Sanırım ülkemizin en önemli sorunlarından ikisi adalet ve adaletle gelen özgürlük. Gürse Birsel'in de "İnsanlar Neden Korkuyor..." yazısında dediği gibi "Sevgili siyaset üstatları! Adaletin iyi işlediğine bizi inandırın". Bunu yapmadıkları sürece bu ülke nice hukuk öğrenci adaylarını kaybedecek, nice aydın potansiyelini yurt dışına kaçırmış olacak ve "Atatürk"ün Ülkesi"nden "Adaletsizliğin Ülkesi"ne dönecek. Belki 15 Temmuz olayları olmasaydı başta bahsettiğim arkadaşım da hukuk seçecekti ve bugün endüstri mühendisliğinde mutsuz ve başarısız bir şekilde okumaktansa geleceğin parlak avukatlarından birisi olacaktı. Arkadaşımın dediği "bu ülkede" yani "bizim" ülkemizde takım elbise giydi diye iyi hal indirimi verenler olmasa, tecavüz edilenlerin rızası olduğu öne sürülmese ve gerek çocuk gerekse kadın hakları daha iyi korunsa belki insanlar daha iyiye gidebileceğimize inanıp ülkede kalabilir. İnsanların nelerden korktuğu az çok belli ve çözüm aslında ülkeden kaçmak yerine kalıp daha iyi bir ülke haline getirebilmek için savaşmak yoksa bu ülkeyi istemediğimiz kafa yapılarının eline bırakmış sayılmıyor muyuz? Atatürk'ün de dediği gibi bu ülkeyi yükseltecek olan biz gençleriz ve onun ümidi de yine biziz. Berkem GÖĞÜSGER