ZAMAN MAKİNASI

Ne güzeldir değil mi çocukluk? Evet, her yaşın bir güzelliği var ama yine de en iyisi çocukluk dönemidir bence. Bu dünyadan olamayacak kadar iyi, saf ve masumduk her birimiz. Ne güzeldi masallarla uyumak, şimdi yalanlarla yaşıyoruz. Çok matah bir şeymiş gibi hemen büyümek istedik. Zaman geçti, düşe düşe büyüdük, dizlerimize kaç tane yara bandı yapıştırdığımızı hatırlayamayız bile. Tek sorunumuzun babamızın istediğimiz oyuncağı almamasıyken binbir türlü sorunla baş başayız şimdi. Anne babamız her şeyimizken, her istediğimizde yanımızdalarken, büyüyüp onlardan ayrı yaşamaya başlayınca işler değişiyor. Sebepsiz ağlama lüksümüz yok mesela, içimizi dökemiyoruz her istediğimizde. Büyüdük ya artık, ağlayınca koşup sarılamıyorlar, aramızda kilometreler var. Buna da "kendi ayaklarının üstünde durabilmek" diyorlar bir de. Ne yapalım, çabalıyoruz ama insan özlemiyor değil o günleri, fotoğraflar da olmasa çekilecek dert değil. Emrah Serbes de o günlerini özlüyor olacak ki "Erken Kaybedenler" adı altında birbirinden güzel sekiz öyküyü toplamış. Hepsi birbirinden içten ve samimi. İnsan okurken tebessüm ediyor, kendi çocukluk günlerini anımsıyor. Serbes, erkek çocuklarına yoğunlaşmış ama sorun değil, herkes kendi çocukluğundan bir şeyler bulabilir kitapta. Erkek çocuklarının küçük yaşlarda dünyayı nasıl gördüğünü, söylenenleri nasıl yorumladıklarını ve erkek olduklarını fark etmeye başladıkları dönemi anlatmış okuyucuya. Tabii aşklarını da es geçmemiş. Buraya kadar her şey normal olsa da karakterler pek öyle değil. Hepsi de "büyümüş de küçülmüş" diye tabir edilen çocuklar. En azından benim tanıdığım küçük çocukların hiç biri ne bira içiyor ne de bara gidiyor. Garip olan yalnızca bunlar değil, çocukların söyledikleri de şaşırtıyor insanı. Yani, okurken çocuk kahramanlar olduklarını unutmak gayet normal. Emrah Serbes karakter özelliklerini böyle seçerek bir metafor oluşturmaya çalışmış da olabilir, tartışmaya açık kapı bırakıyor. İşte bu detay kitabı ilginç kılıyor. Okuduklarınız bir yandan saçma gelirken bir yandan da acaba diğer öyküde nasıl bir karakter var diye merak uyandırıyor. Ve şunu söylemeliyim ki bu kitap trajikomik. Kahramanların çoğu küçük omuzlarına sığmayacak kadar büyük dertler taşıyor ama aynı zamanda o kadar komikler ki! Ya da saflar, ama okuyucuyu gülümsettikleri kesin. Çocukken yapılan şeyler ne kadar utanç verici hatta rezil olsa da "çocuk" olduğu için torpilli, gülünüp geçiliyor, asla aşağılanmıyor yaptıkları. Ne büyük lüks! Hem istediğini yap hem de kimse yadırgamasın. Hadi içimizden geldiği gibi davranmamayı kabullendik diyelim. Daha acısı var: hayal kuramamak. Serbes, bir acımıza daha tuz basıyor. Hani küçükken uyuma saati gelirdi, annemiz zorla yatağa götürürdü ama uyuyamazdık ya, işte o zaman en güzel zamandı hayal kurmak için. Ama ne hayaller! Alışverişe gidince "tek bir tane oyuncak alma" kuralını ihlal edebilecek, dilediğimiz kadar oyuncağımız olacaktı, aşık olduğumuz çocuk başka birini değil bizi sevecekti sonsuza dek, belki bizim de ileride geçen gün gittiğimiz düğündeki ablanın gelinliği kadar güzel bir gelinliğimiz bile olurdu kim bilir! Ama olmadı, o çocuk gidip sarışın bir kıza aşık oldu. Tabii o zaman bilmiyoruz her şeyin bu kadar zor hatta imkansız olduğunu. Olsun, her gece bambaşka hayaller peşinde koşup durmaya devam ettik, daha çocuktuk nihayetinde. Hepsi gerçekleşecekmiş gibi geliyordu. Her sene doğum günü pastamıza bir mum daha eklendikçe hayal kurmamamız gerektiğini öğrendik. Çünkü, hepsi birer birer "Denizin Çağrısı" öyküsündeki kumdan kale gibi yıkılıverdi. Büyüdükçe hayat acı yüzünü iyice gösteriyor. İnsan sorgulamıyor bile artık "neden" ya da "nasıl" diye. Çocuk olsak ısrarla sorgulardık. Ama artık geçti bizden, hayatın sillesini çoktan yedik. İşte bu karamsar dönemlerimizde "Erken Kaybedenler" rahat bir nefes aldırıyor insana. Şimdiki hayatımızdan bizi alıp en masum olduğumuz, hayatın çok daha kolay olduğu zamanlara götürüyor. Öykülerin her biri, birer zaman makinası adeta. Hayat katlanılmaz hale geldiğinde sırtınızı rahat bir koltuğa yaslayıp çıkın bu güzel yolculuğa, pişman olmayacaksınız. Buket Nur Ekim