Eksik Kalan Yarımlar

Hayat yarım kalmışlıklardan oluşur. Sürekli bir şeylere başlamak için heveslenip yarım bıraktığımız işlerle doludur. Hepimizin mutlaka her şeyi denemek için heves ettiğimiz zamanları olmuştur. Belki yeni bir hobiye, belki yeni bir dostluğa belki bu sefer daha iyi çalışacağım diyerek başladığın döneme belki de zayıflayacağım diyerek yeni bir pazartesi diyetine heves etmişizdir. Mesela, çevrenize bir bakın ve sorun onlara "Aranızda çocukken gitar kursuna gitmeyen var mı?" diye. Belki bir veya iki kişi haricinde herkes bir kere eline almıştır o gitarı. Devam edip ben bu konuda iyiyim diyen kişi sayısı kaçtır peki? Yine bir veya ikidir. Bu sadece gitar için geçerli değil elbette. Bir üniversiteye git ve bölümdeki öğrencilere sor. Kim bilir kaç kişi vardır bir bölüme büyük heveslerle başlayıp başka bölümlere geçen. Aslında bunun sebebi tatminsizlik. Bir işe başladığında o işte başarılı olmak istersin. Kim istemez ki? İstediğimiz olmayınca başlar sızlanmalar. O iş uğruna yaptığın küçük bir şey bile gözüne batmaya başlar ve o işi yarıda bırakman kaçınılmaz hale gelir. Gerçek şu ki, çoğunda sorun kendimiziz. Aslında babamın bir sözü vardır abime ve bana "sabırsız danalar". Doğru, çoğumuz sabırsız danayız. Her şeyin kendiliğinden hemen mükemmel olmasını bekleyen sabırsız danalar. İstediğimiz gibi olmayınca hemen neden olmuyor diye depresyon havalarına girip hevesle başladığımız işi bırakıveriyoruz. İşte, bir yarım kalmışlık daha bırakıyoruz arkamızda. Geçenlerde Tuna Kiremitçi'nin Kendi Seven Ağlamaz isimli bir kitabı geçiverdi elime. Çocuk yıldız Sitare'nin şöhret basamaklarından düşüşüyle yaşadıkları, psikolojisi ve yeniden doğuşunu anlatıyordu. Her konuda başarısızlıklarla karşılaşıp hayata küsüşü... Yaptığı işlerin daha iyisini yapmaya çalışarak yükselmesi gerekirken yaptığı işlerden şikayet ederek daha kötülerini yapmaya mecbur kaldı. Hayatı yarım kaldı. Çocuk yaşta yıldız olmasından dolayı çocukluğu yarım kaldı. Annelikten çok menajerlik yapan annesinden dolayı anne sevgisi yarım kaldı. Küçük yaşta babasının ölmesiyle baba sevgisi yarım kaldı. O bunları tamamlamak için aşkı aradı, aşkları kalp kırıklarıyla yarım kaldı. Başarısızlıklarımız belki Sitare kadar ağır olmasa da arkamızda hepimizin bir yarım kalmışlığı var. Çabuk pes etmişiz. Şimdi canlanma vakti. Yarımlarımızı tamamlama. Hepsini olmasa da en azından keşkelerimizi tamamlayalım yarımlarımız birikmeden. Önce sevgimizi tamamlayalım. Yarım kalan sevgilerimizi. Belki bir İlkokul arkadaşı olabilir. Taşınıp bir daha hiç görüşmediğiniz arkadaşınız. Mesaj atmaktan çekinmeyin. Tekrar iletişime geçin. Eskisi gibi olamasanız da içinizde kalmasın. Ya içinizdeki yarımı tamamlayın ya da yok edin. Eski bir aşk da olabilir o kalbinizin bir köşesinde kalan. Belki de anne ve baba sevgisi... Dileyince yaşayın, sevdiğinizi söyleyin, sevginizi gösterin onlara. Bir gün annen ve baban seninle olamayacak çünkü. Geriye dönüp pişman olamamak için yarım bırakma o sevgiyi. Onlarla tamamla ve dolu dolu geçir. Çünkü içinizde tamamladığınız insanlar sizi bırakmayacak insanlar. Hatta diğer yarımlarınızı da tamamlayabilecek olan insanlar. Yarım bırakmayın. Bir işe başlayıp sabredin ve sonunu getirin. Emin olun biraz zaman alsa da sizi tatmin edecektir. Bırakılmış diyetleriniz varsa sonuna kadar gidin. Hayalleriniz varsa küçük bir sorun yüzünden vazgeçmeyin. Küçük bir peçete koleksiyonunuz yarım kalmıştır belki küçüklüğünüzden. Boş verin, yaşınızı dinlemeyin toplayın bütün peçeteleri gittiğiniz misafirliklerden. Yapmadığın şeyler kalmasın içinde. Tabii, bunlar küçük şeyler ama bir ucundan tutmak lazım tamamlamak için. Yarınlarımız bunun için var. Yaşlandığımızda tamamlayamayacağımız şeylere keşke dememek için var. İçimizdeki sabırsız danayı kendine getirme vakti. En çok da sevgiyle tamamlayın Sitare'nin sonradan bulsa da yarımlarını tamamladığı o sevgiyle.