YALNIZ SENİ ARIYORUM

Şu an kendinizi nasıl hissediyorsunuz? Yorgun hissediyor olabilirsiniz mesela, ya da sinirli hissediyor olabilirsiniz. Bunlar gibi pek çok ihtimal sıralayabilirim nasıl hissedebiliceğinize dair. Mamafih o an hissettiğiniz şeyin bir ya da birden çok nedeni var elbette. Yorgunsunuzdur çünkü tüm gün koşturmuşsunuzdur, sinirlisinizdir çünkü biri canınızı sıkmıştır. Sonuç olarak bir şey olup bitiyor ve sonucunda sizleri bir ruh haline sokuyor. Tabii benim az önce bahsettiklerim, geçici şeylerdi. Uyuyup dinlenirseniz, yorgunluğunuz geçer örneğin. Peki ama, bu kadar geçici olmayan, daha uzun süreli hislerimiz yok mu bizim? Günlerce, aylarca, yıllarca geçmeyebilen, bizim için fazlaca önemli olan şeyler... Elbette var. Örneğin annenizden aylarca uzak yaşadığınızda özleminiz geçiyor mu ona kavuşmadıkça? Anne özlemi çok ayrı bir şey tabii ama, ben şimdi ona değil de başka bir şeye değinmek istiyorum. Uzunca etki bırakan duygularından, aşkı konuşmak istiyorum. Aşkı tadan kişilerin hayatında çok büyük ve bambaşka bir yer kaplayan bir duygu bu. Kaplamasına büyükçe bir yer kaplıyor ama, herkes için aynı şeyleri mi ifade ediyor aşk? Bence etmiyor. Kimisi aşk dendiğinde lanetler okuyor, ağlamaktan kendini alamıyor, kimisiyse aşkla ilgili bir şey duyunca gözlerinin içi gülerek bakmaya başlıyor. İnsanın yaşadığı tecrübelere göre şekilleniyor tabii ki aşka tepkileri. O lanetler okuyan kişiler, sevdiklerine kavuşamamış olabilirler, veya kavuşmuş ancak acı çekmiş olabilirler. Pek çok şey olabilir. Gözlerinin içi gülenlerse, aşklarını karşılıklı ve mutlu bir şekilde yaşayan, birbirine destek olmuş, birlikte gülüp birlikte ağlamış kişilerdir bana göre. Yani aşk, bir insanın hayatını vezir de eder, rezil de. Sizin hayatınızda aşkın yeri nerede, sizi vezir mi etti rezil mi yoksa hiçbir şey yapmadı mı bilemem ama, bir kişinin hayatında ne derece önemi olduğunu biliyorum, o kişi de Orhan Veli Kanık. Siz mutlaka Orhan Veli'nin ismini duymuşsunuzdur bir şair olarak ama, herkes onun şiirlerini okumamış olabilir. Eğer okuduysanız, sanıyorum ki onun aşk şiirleri ilginizi çekti ve merak ettiniz, kim için yazılıyor bunca övgüler, kime tutkuyla böyle sevgi duyuluyor diye. İşte o aşık olunan kişi, Nahit Hanım. Peki ben nereden mi biliyorum bunları? 1940'lı yıllardaki mektuplaşmalarından yıllar sonra, Orhan Veli Kanık'ın bazı mektupları ve Nahit Hanım'ın bir mektubu derlenip bir kitap haline getirilmiş, o kitabı okudum oradan biliyorum. Kitabın adı "Yalnız Seni Arıyorum", bu ad Orhan Veli'nin mektuplarında geçen bir sözden alınmış. O mektuplar bu sözden başka neler mi içeriyor dersiniz, neleri içermiyor ki. Orhan Veli'nin azalmak bilmeyen aşkını, aşkı karşısındaki kırılganlığını, Nahit Hanım'ın mektuplarındaki üslubuna göre şekillenen ruh halini... Yani çok sevmiş Orhan Veli. Sevdiği Ankara'da, kendisi İstanbul'da olduğu için sevdiğine sürekli mektuplar yollamış, bir mektubuna cevap alamasa bile başka mektuplar yollamaya devam etmiş. Fakat bazen parasızlıktan mektuplarını gönderemediği olmuş, haliyle mektup yollamaya bile kimi zaman parası yetmeyen Orhan Veli, sevdiğini görebilmek için Ankara'ya çok az gidebilmiş. O zaman Nahit Hanım hiç İstanbul'a gitmemiş mi diye soruyor olabilirsiniz. Nahit Hanım'ı sürekli çağırmış İstanbul'a Orhan Veli ama, çoğunlukla cevap bile alamamış İstanbul'a gelip gelmeyeceğiyle ilgili. Cevap aldığında da Nahit Hanım'ın geçiştirmeleriyle ve geçerli sayılamayacak bahaneleriyle karşılaşmış. Yine de her mektubunu yazılabilecek en kibar üslupla yazmaya, aşkını dile getirmeye devam etmiş. Vapura bindiğinde, gece yatağına yattığında, pek çok zamanda hep Nahit Hanım'ı hayal etmiş, gecelerce rüyalarında görmüş; hiç vazgeçmeden sevmeye devam edip, sadece arada sırada onu görebilmek umuduyla mutlu olmaya çalışmış aralarındaki mesafeye rağmen. Ama sanıyorum ki, bu duygu yoğunluğunun karşılığını birebir karşı taraftan görememiş. Zaten mektupların tümünü okuduğunuzda anlıyorsunuz, Orhan Veli'nin hep alttan alan ancak Nahit Hanımınsa çoğunlukla sitem eden taraf olduğunu. Yıllarca süren aşkın mektuplarını okurken, son mektupların 1950 yılında yazıldığını ve son mektubun Nahit Hanım'ın 12 Ocak 1950 tarihli cevap alınmamış mektubu olduğunu görüyorsunuz. Mektuba cevap gelmemiş, çünkü Orhan Veli 14 Ocak 1950'de hayata gözlerini yummuş. Orhan Veli'nin vefatıyla mektuplaşmalar bitmiş, bir aşk son bulmuş. Bu aşkın içinde Orhan Veli vazir mi olmuş rezil mi derseniz, işte onu bilmiyorum. Çünkü Orhan Veli bazen, eğer Nahit Hanım onun hayatında olmasaydı daha az bedbaht olacağını, bazense Nahit Hanımın iyi ki hayatında olduğunu söylüyor. Bu aşkın Orhan Veli'ye üzüntüden çok mutluluk vermiş olmasını umuyor ve kendisini saygıyla anıyorum.