ŞEHRİN FISILTISI

Şehirler içinde yaşattığı binlerce, on binlerce hatta milyonlarca çocuğa ne fısıldar, hangi masalını anlatır? Kuşkusuz farklı şeyler söyler. Orada sessiz sedasız duranlara farklı, olduğu yerde kıpırdayıp duranlara farklı, yeri çok rahat olsa da yerinde duramayıp onu terk etmek isteyenlere farklı... Çocuklar dikkat kesilirse şehrin masallarını dinleyebilir. Peki ya büyümüş çocuklar, yani yetişkin dediklerimiz? Yetişkinlerin bir kısmı şehirlerin eşsiz hikayesini anlayabilir. Yaşanmışlıkları, savaşları, acıları veya destansı aşkları hissedebilir. Peki ya herkes duyabilir mi şehri? Elbette şehrin fısıltılarını duymayanlar vardır ki bunlar çoğunluktadır. Venedik dili çözülüp konuşmaya başlar ama dinlemeye tahammülü olmayan insanoğlu görev sorumluluğuyla yaptığı gezisini bir an önce bitirip otelinde dinlenmek ister, oraya gezmek için değil de uyumak için gelmiş gibi. Oysa ne kadar kırılgandır Venedik tıpkı nefesiyle üfleyip can verdiği o muhteşem cam eşyalar gibi. İlgisizliğe tahammül edemez, fark edilmek ister. Şehrin üzerinde pek çok dikkatsiz göz dolaşır ama herkes bir sebepten sever Venedik'i. Kimi sokaklarının arasından akan denizi için, kimi aryalar yükselen evleri için... Ben açığa çıkarmak için doğru zamanı beklediğine inandığım sırlarından dolayı severim. Gözlerinden dökülen yaşlar dudaklarındaki mührü kırıverir ve konuşmaya başlar Venedik. Bazen yepyeni bir arya dolaşır dilinde bazen kıvrak notalar besteler kendi başına. Gözyaşlarına boğulmuş kentin yüreğinden çıkagelen İtalyanca şarkılar esir alıverir insanı ve bu esaret öylesine güzeldir ki bir gün yetmez, aylarca hatta yıllarca teslim olmak arzusu belirir. Bu sebeptendir ki, neredeyse ona esir olan her turist bu arzusunu dindirmek için Büyük Kanal turu yapmayı seçer. Büyük Kanal turu, o nadir rastlanan gezilerdendir: süresi Kof 2 kısıtlı olmasına rağmen, şehrin esareti altına girebilirsiniz ve belki de şehir bütün sırlarını size fısıldar. İşte o zaman, turun etkisi belirir; Venedik'in güzelliğine aşık oluverirsiniz. Aşık olduğunuz şehir hikayesini anlatmayı bitirdiğinde (ki bu her ne kadar imkansıza eşdeğer olsa da) başınızı kaldırıp evlere göz atmak gelir içinizden. Bunun sonunda, dikkatinizi şüphesiz ki Büyük Kanal boyunca bulunan evlerin tek ortak noktası çekecektir; yorgun ve yaşlı duvarlar. Duvarların yaşlı yüzleri hikayeler anlatacak birilerini arar durur ama boşuna... Misafir ya da yerli, pek çok insan fark etmez onları. Sonrasında gözleriniz suların ortasında bulunan yıpranmış ama soylu güzelliğini inadına yitirmemiş evlere ilişir. Bu evler, şehri gezerken görmekten çok, yalnızca bakmaya alışmış turistlerin ilgisini çekmeyen ve onlar tarafından eski püskü veya sıradan olarak tanımlanabilir. Pek çok kişi görmeyi reddetse de aslında onlar şehre kendi ruhunu vererek katkı sağlayan gizli kahramanlardır. İster pırıl pırıl yaz güneşinin altında ister dondurucu ayazların şehri esir aldığı kış aylarında, Venedik bana hep hüzünlü gelir. Sanki uğruna verilen savaşlardan yorgun, ziyaretine gelenlerden bıkkın, gövdesine çarpan dalgalardan şikayetçi... Şehrin büyüsü bu melankolinin ardına gizlenir zaten. Ziyaretçileriyle hüznünü paylaşmak ister ama aynı zamanda utangaçtır. Kalabalık turist gruplarıyla konuşamaz. Bu yüzden sokakları iki kişiden fazlasına geçit vermez, daracıktır. Yürümek bu şehre yakışmaz zaten çünkü ulaşım için irili ufaklı tekneler kullanılır. Belki de Venedikliler için günün her saatinde denizi koklamak, ona dokunmak ve onunla konuşmak vazgeçilemez bir gereksinimdir. Venedikliler denizin insanlarıdır. Onlar için hayat sudadır ve nefes almamızı sağlayan element havada değil suda bulunur. Onlar aşık oldukları yerdedirler; şehrin fısıltılarını duymuş, onu anlamış ve aşklarını kabul etmişlerdir. Denizle uğraşan pek çok insanın aksine kaba ya da hırçın değil; kırılgan, nazik ve naiftirler çünkü gerçek aşkları Venedik hep yanlarındadır. Kof 3 Daracık sokaklardan karnaval alanı gibi meydanlara çıkıldıkça, Venedik ziyaretçilerine hoş sürprizler hazırlar. Pazarda satılan dilimli meyveleri yerken, mutluluğun tanımını yeniden yaparsınız istemsizce. Onu terk ederken, Venedik suyun içinde karaya oturmuş gibi ağırlaşır. Veda yaklaştıkça sanki şimdiki zamanın boynu bükülüp öksüz kalır. Sadece zaman değil; kimsesiz kalan benlik de yolunu kaybeder aşık olduğu şehirden uzaklaştıkça ama her veda yepyeni kavuşmalara gebedir.