Benimseyiş

Hayatın, başkaları tarafından benimsenen sınırlar içinde yaşanılandan daha farklı olarak kendi düşüncelerimizle şekillenen bir yol olmasının taraftarıyım. Aslında, yaşadığımız toplumun sınırları içinde, toplum tarafından benimsenen düşünceler doğrultusunda yaşamaya yönlendiriliyoruz. Bana göre bu yönlendirmeler insanların duygu ve düşüncelerini hiçe sayarak yapılan dayatmalar olarak ele alınabilir. Her insanın ait olduğu toplumda hem katıldığı ve hem de uygun bulmadığı düşünceler vardır. Hiçbirimize doğduğu toplumu tercih etme hakkı verilmediği için insanlar büyüyüp gelişen düşünce yapısına göre kendi kararlarını verebilecek duruma geldiğinde, toplum kuralları tarafından baskı altına alınmamalıdır. Toplum, içinde çok çeşitli düşünce yapılarına ev sahipliği yapmaktadır. Genel anlamda benimsenen toplumsal kararlar ve bu bağlamda oluşan yapının da toplumdaki her bireye uyum sağlamasını beklemek neredeyse imkansızdır. Albert Camus tarafından yazılan "Yabancı" adlı romanı okurken de bende merak uyandıran konu bu oldu; insanlar içinde bulundukları toplumsal düzeni benimsemek zorunda mıdır? Duygulardan, özellikle aidiyet hissinden, uzakta bir yaşam algısını benimseyen "Yabancı"nın odak figürü Meursault, toplumun beklentilerini karşılamadığı için topluma yabancılaşmıştır. Eğer toplumsal kurallar bireyler tarafından benimsenmezse, bireyler bulundukları ortama nasıl ait hissedebilir? Yaşadığımız hayat, kalemin bizim elimizde olduğu boş bir kitap gibi görülebilir aslında. Kitaptaki sayfalar bizden bir parçayı; anılar, acılar, yanlışlar ve kararlar gibi bizi biz yapan değerleri barındırır. O sayfalar bizlerin hisleriyle anlam kazanarak kişisel düşünce yapımızın ortaya konmasını sağlar. Kişisel dediysem, gerçekten bizlerin özel bir parçası olarak o sayfalar yaşananlarla ve duyguyla doldurulmalıdır. Bir düşünün, en basitinden öğlen yediğiniz yemekten yaptığınız spora; arkadaşınızla paylaştığınız önemli bir gelişmeden ödevinizde seçtiğiniz konuya kadar her şey sizden bir parça barındırıyor. Bunlar, yaşamın günlük koşuşturması içindeki küçük şeylerin bile sizin karakterinizi oluşturduğunu göstermektedir. Olay, sadece basit şeylere karar verebilme cesaretini edinmekte değil; senin, kendi kitabında izleyeceğin olay örgüsünün iplerinin elinde olmasıyla alakalıdır. Dış etkenler tarafından şekillenen kararlarla yaşanan hayat, doldurulan kitap, artık kendimizin değil başkalarının eseridir. Bu düşünce farklı bir bakış açısından ele alındığında ise bir bütünün parçası olmak, insanın doğuştan gelen ihtiyaçlarından birisidir. Bulunduğu yere ait hissetmek, misafirmiş gibi değil de ev sahibi olarak bir yeri benimsemek, insanların hem güvende hissetmesini hem de aidiyet duygusunun güçlenmesini sağlamaktadır. Bu şartlar altında da toplum, her bireyin ister istemez bağlı olduğu büyük bir yuva olarak ele alınabilir. Ve her toplu alanda karşılaşıldığı gibi farklı düşünce yapılarının olduğu toplum çatısının altında da herkesin birbiriyle iyi anlaşması pek mümkün değildir. Toplumsal kuralların ortaya çıkışı da aslında bu gerçeğe bağlı olarak şekillenmektedir. Sevgi olmasa bile saygı çerçevesinde güvenli bir şekilde yaşayabilmek adına toplumdaki bireyler bu düşünce yapısına uyum sağlamalıdır. Toplumda beklentileri karşılamadığın, herkesten farklı bir düşünce yapısına sahip olduğun sürece toplumdaki birlik ve beraberlik duygusundan uzakta kalırsın ve bu durum bireyi yabancılaşmaya iter. Her ne kadar yalnızlık bazı insanlara huzur ve sakinlik getirse de uzun süre tek başına kalındığında, herkes iyi anlaşabildiği birisinin yanında olmasını ister, bu durum ise yabancılaşmanın insanın Selin Saraçoğlu - 21703298 doğasına ters düştüğünün göstergesidir. İnsan sosyal bir varlıktır ve toplum içinde yaşamak da ihtiyaçlarından sadece birisi olarak düşünülebilir. Bu bağlamda incelendiğinde bireylerin toplum içinde yaşama ihtiyacını karşılamak uğruna kendi benliklerinden vazgeçmeleri kabul edilebilir bir durum değildir. Her şeyde olduğu gibi bu konuda da bazı sınırlar vardır. İnsanlar ne yalnız kalmayıp aidiyet duygusunu hissetmek uğruna toplum yapısındaki kemikleşmiş bazı düşüncelere boyun eğmeli ne de toplumdan tamamen bağımsız bir şekilde kendine ve etrafa yabancılaşarak içine kapanmalıdır.