BÜYÜMEYE CESARETİN VAR MI?

Büyümek, bir çocuk için muhteşem, bir yetişkin için eski heyecanını kaybetmiş bir kelimedir ya da ona yüklenmiş anlamları diyelim. Bunu nasıl mı anlarız? Örneğin, küçük bir kızın annesinin topuklu ayakkabılarıyla dans edişini ya da bir oğlan çocuğunun araba kullanan babasına hayranlıkla dolu bakışını hayal edin. Onlarda gördüğümüz şey başka hiçbir yerde bu kadar açık göremeyeceğimiz umut duygusudur. Büyüdüklerinde hayatlarının daha heyecanlı ve güzelliklerle dolu olacağına dair sınırsız umutları. Peki büyümek kelimesi bir yetişkin için ne anlam ifade ediyor? Hayatın toz pembe kısmının yitip gitmesi ve geriye zorluklarla boğuşarak geçirilecek yılları anımsatıyor. Belki de haklılar. Büyüdükçe yaşadığımız olayların zorluk dereceleri artıyor ve çoğuyla tek başımıza mücadele etmek zorunda kalıyoruz. Yaptığın yanlışların doğuracağı sonuçlar da sen büyüdükçe büyüyor doğal olarak. Colm T ib n'in romanı Brooklyn, tam olarak bir büyüme hikayesi. Üstelik kahramanımız, büyümenin zorlu yollarından geçerken aynı zamanda ülkesinden ayrılmış ve yeni bir dünyaya adım atmış olmanın getirdiği yeni duygularla da tanışıyor. Büyümek, hiçbirimiz için kolay olmamıştır. Kim olduğumuzu, bize verilmiş olan hayatla ne yapacağımızı sürekli sorguladığımız bir dönemdir. Kimi zaman kendimizi bir yetişkin olarak hissederiz ve sorumluluklar alırız. Eğer bunları başarırsak ne güzel ama eğer başarısız olursak çocukluğumuzun kolay ve masum dünyasına geri dönmek isteriz. Aslında başarısızlık, yeni şeyler denediğimizin ve cesaretimiz olduğunun göstergesidir fakat aynı zamanda insanın kendine olan güvenini de sarsan bir durumdur. Çocukken yaşadığımız başarısızlıklar canımızı yakmaz, büyürken yavaş yavaş farkına varmaya başlarız onların ve sanırım bu yüzden de canımız daha çok yanar. Çocukluğa dönme isteği de burada başlar, tabii ki bu artık mümkün değildir ve bu durumda biz yetişkinlik ve çocukluk arasında kalırız. İşte o aralık insanın ayağa kalkıp, yola devam etmesi gereken yerdir. Etrafımızdaki çoğu kişi çocukluğun ne kadar güzel bir dönem olduğunu söylesede, gelecekte de bizi bekleyen pek çok değerli an vardır. Örneğin eğer büyümeseydik, asla ilk iş günündeki heyecanı, çocuğun olduğunda hissetiğin mutluluğu ya da yaşlandığında geriye dönüp bakmanın gururunu yaşayamayacaktık. Etrafımdaki yetişkin insanlara baktığımda sanırım çoğu bu anları yaşamış olmanın değerini anlamıyor ya da onları gündelik sorunlarının içinde kaybetmişler. Oysa büyümek, tıpkı bu kitapta anlatıldığı gibi, kendine bir gelecek yarattığın dönemdir. Hayatına hangi insanları dahil edeceğine sen karar verirsin ve hayatının akışına göre kimi yanında kalır kimi kısa bir süreliğine oradadır. Hangi işi yapıp, hangi şehirde yaşayacağını seçersin ve bu karar hayatının neredeyse tümünü etkiler. Kısaca ailenden bağımsız, kendi kararlarınla oluşturduğun yeni bir çevren olur. Büyümeyi zor yapan da budur. Kimi zaman büyük fedakarlıklar yaparsın, örneğin, aileni ve arkadaşlarını geride bırakıp sırf üniversite okumak için yeni bir şehire alışmaya çalışırsın. Bunu yapmamak, ailenin yanında kalmak, kolay olan seçenektir fakat çevreme ve arkadaşlarıma baktığımda zor olan yolu seçen bir çok kişi var. Neden kolayı seçmiyorlar derseniz çünkü daha önce de söylediğim gibi çocukluk ve yetişkinlik arasındaki belirsiz dönemden çıkıp geleceklerine yön vermek için. Büyümekten bahsetmişken, ben de henüz kendimi o yolda ilerleyen birisi olarak görüyorum. Çocukluğuna özlem duyan herkes gibi ben de zaman zaman geriye bakıyorum fakat yaptığımız fedakarlıklara, yaşadığımız zorluklara rağmen büyümek güzel. Çünkü güzel anılara yenilerini eklemenin tek yolu bu. EZGİ BİLİK