4 GÜÇLÜ KADIN

Yaklaşık 2 sene önce bir kitap okumuştum. O kitabı okuyana kadar "kadın dayanışması" ifadesinin benim için çok derin bir anlamı yoktu ama okuduktan sonra anladım ki bir erkeğin gücüne ve desteğine gerek kalmadan da kadınlar çok şeyin üstesinden gelebilir. Pamuk İpliğinden Hayaller, benim hayatımda bir dönüm noktası olmayabilir ama bir kitap olarak üzerine düşen görevi yeterince yerine getirdiğini söyleyebilirim. Bu kitabın asıl görevi; yolumu kaybettiğimde, dertlerimi fazla büyüttüğümde veya sadece üzgün hissettiğimde kullanabileceğim minik yol haritaları vermesiydi. Bana yıllar geçse de unutmayacağım hatıralara tanık olmamı sağladı bu kitap. Pamuk İpliğinden Hayaller 3 kadının ve 1 genç kızın başından geçen üzücü olayları ve bu olaylar karşısında birbirlerine ne kadar destek olduklarını anlatan bir kitap. Aslında ilk başlarda ana karakter Evelyn'in aşırı duygusal hayatı beni biraz sıktı. Hatta kitabı sırf sıkıcı başlangıcından dolayı bir süreliğine bırakmıştım. Sonra kapağındaki kırkyamalı rengarenk yastıklar bana ilerde kitabın hareketleneceği hissini verdi ve tekrar başladım fakat yine de istediğim hazzı alamadım. 4 karakterin birbirinden farklı ve olaylı hayatlarına direkt giriş yapmaktansa, karakterler tarafsız bir şekilde tanıtılabilirdi bence. Örneğin, ben Evelyn'in aldatılmış bir kadın olduğunu ve boşandığını bilmeden önce eşi ve oğluyla birlikte oluşturduğu mutlu aile tablosunu görmek isterdim. Çünkü kitap konu olarak duygusal birçok şey barındıran bir kitap. En azından ilk başlarda biraz gülmek ve eğlenmek isterdim. Kitapta 4 karakterin farklı hayatlarını, alışkanlıklarını, hayallerini ve pişmanlıklarını farklı açılardan görmek gayet mümkün. Birisi çok zengin, diğerinin kalbi kırılmış, bir diğeri kariyer hayali için diğer her şeyden vazgeçmiş ve sonuncusu annesini kaybetmiş ve bu kayıptan dolayı teyzesini suçlayan asi bir genç kız. Kitap da en az karakterlerin hayatı kadar parçalara ayrılmış. Her karakter için kendi isimlerini taşıyan ayrı bölümler var. Bu bölümler benim kafamı çok karıştırdı çünkü sistemli bir şekilde oluşturulmamış. İlk başlarda Evelyn'i detaylıca anlatıp birden Abigail'e geçmesi, Abigail'in yaşadıklarını tam anlayamamışken Liza'yı anlatmaya başlaması benim hızımı kesti. Yazar, bölümleri ayırmaktansa, Evelyn'in başından geçenlere ağırlık verip diğerlerini ayrıntıya girmeden yazsaydı daha keyifle okurdum bu kitabı. Bu kitabı aslında güzelken sıkıcı hale getiren şey, olayların fazlalığının ve karışıklığının, verilebilecek güzel mesajların önüne geçmesidir. Kitap ağırlıklı olarak kadın dayanışması üzerine ama araya aile olmak, aşk gibi genel konular girince ve bu konuların üzerinde en az kadın dayanışması kadar durulunca, insan ister istemez kendine "Ee, şimdi ben hangisine odaklanacağım?" sorusunu soruyor. Bütün bu sıkıcılığına rağmen, kitap vermek istediği asıl mesajı başarılı bir şekilde veriyor bence. Benim bu kitaptan öğrendiğim şey: "Kendine güvenmek ve bir şeyi istediğinden emin olmak, istediğiniz tüm kapıları imkansız olsa bile bir yolunu bulup size açar." Daha önce minik yol haritalarından bahsetmiştim. İlki istemekle alakalı çünkü bu kitapta imkanlarının kısıtlı olmasına rağmen bir "kırkyama dükkanı" açmak isteyen Evelyn'in isteği ve azmi sonucunda isteğine kavuştuğunu görüyorum. Diğeri ise, arkadaşlıkla alakalı. Ne kadar zorluk yaşarsak yaşayalım, ister Evelyn gibi aldatılmış, ister Abigail gibi ilgisiz ve sevgisiz kalmış, ister Liza gibi annesinden mahrum kalmış, Margot gibi hayallerine bir türlü ulaşamamış olalım, yanımızda bize her zaman destek olacak iyilik meleklerimiz varsa, bu süreçler bizim için daha dayanılabilir süreçler olur. Bu kitabı okuyacaksanız, biraz sıkılacağınızı ama sonunda güzel anılar kazanacağınızı bilmelisiniz.