KEŞFETMENİN GİZLİ TADI

Gezmek ve yeni yerler keşfetmek... Hiç kimsenin hayır diyemeyeceği bir tekliftir her zaman. Çünkü bazen şehir hayatının yoğunluğu ve ruhsal yorgunluklar kaçıp gitme isteği uyandırır içimizde. Gittiğimiz yerlerde sorunlar bizimle gelse de, geçici olarak unutturur bize bazen. Birkaç günlük de olsa sorumluluklardan uzaklaşmak manevi bir ilaçtır çünkü. Nedim Gürsel'in Bana İtalya'yı Anlat kitabını okuduktan sonra gezmenin önemi ve insana verdiği huzuru bir kez daha düşündüm. Yeni bir yer keşfetmenin, sokaklarında kaybolmanın ve onun kültürüyle günlerimi geçirmenin özlemini hissettim. Sonrasında okuduğum sayfalar beni 'Gezmeye ne kadar vakit ayırıyorsun' sorusunun cevabını bulmaya yönlendirdi. Yeni kültürleri öğrenmek , yeni insanları tanımak için sadece gezmek mi gereklidir , yoksa okumak ve araştırmakta bu soruya cevap bulabilir mi? Aslında düşündüğümüzde bu sorunun cevabı olmayan sorulardan olduğunu fark ederiz. Kimisi okuyarak, fotoğrafları aklına kazıyarak ve araştırarak bir kültürü öğrenmenin daha kalıcı olacağına inanır, kimisi de merak ettiği yerleri görerek öğrenmenin en keskin method olduğunu düşünür. Ne şekilde kabul edilirse edilsin, yeni yerleri ufkuna katmanın insan ruhu için çok değerli olduğunu düşünürüm her zaman. Çünkü kitaplardan öğrenilen şehirler ve yeni kültürler tane tane, sindirilerek geçer ruhumuzun süzgecinden. Gezerek keşfedilen güzellikler ise dağınık ama mutluluk vericidir. Yani her iki seçenekte kalbimize ve ruhumuza iyi gelir. Bir şehri yerinde keşfetmenin verdiği tat, herkesin yaratamayacağı imkanlar dahilinde olabilir bazen. Yoksa kim istemez ki aniden bir bilet alıp , hayal ettiği ülkede güzel bir haftasonu geçirip geri dönmeyi? Ya da kim hayır der ki; en sevdiği yemeği ait olduğu şehirde yemeyi? Hepimizin sahip olduğu olanaklar birbirinden farklıdır. Bu nedenle hayal ettiğimiz yaşamlar ve gerçekte sahip olduklarımız arasında uçurumlar olabilir. Fakat vazgeçip kabullenerek, ruhumuzu beslemekten vazgeçmek aslında en büyük kötülük olur kendimize yaptığımız. Bu nedenle vazgeçmemek , keşfetmenin en önemli koşuludur. Belki de gitmek istediğimiz şehre ulaşmak için gösterdiğimiz çaba ve sabır, onu daha değerli kılacaktır. İmkansızlıkların yarattığı ve kavuşmaların yaşattığı o büyülü tat aslında en önemli duygudur . Yine de ayıracak vaktimiz ya da paramız yoksa bile bu zihinsel dinlenmelerimizi kendimize vakit ayırmak adına yapmalıyız. Her şeyin internetten erişiminin kolay olduğu günümüzde bunu yapmak çok zor olmamalı. Başkalarının hayatlarını, magazinsel olayları ya da rutin sosyal medya kontrollerini yapmak yerine, hiç bilmediğimiz yerleri keşfetmek, araştırmak, gözlerimizi terbiye ederek zihnimize enerji vermesini sağlamak , yapmamız gereken en masum harekettir aslında. Bunun bize katacağı bilgi ve değerleri düşününce , kendimize gerçekten vakit ayırmanın değerini kavramış olacağız. Sırt çantamızı takıp bir yere gitmeyişimizi bahane ederek, zihnimizi geliştirmeye kapatmak kendimize yapacağımız en büyük kötülük olacaktır. Nefes aldığımız her an, yeni keşifler yapmak için bize sunulan fırsattır çünkü. Ve bu fırsatı değerlendirmek ya da elimizden kaçırmak bizim seçimlerimize bağlıdır. Aslında gezmek, keşfetmek, yeni yerler ve kültürler öğrenmek bazıları için lüks gibi görünse de, gezmeye ayıracakları parayı temel ihtiyaçlara ayırdıklarını söyleseler de, aslında ruhu doyurmak adına yapılması gereken en önemli olgudur. Çünkü maddi değil, ruhsal doyumlar insanı insan yapar ve yaşamı değerli kılar. Alınan yeni bir cep telefonunun modeli eskiyebilir, arabaların bir üst versiyonu çıkabilir ama sokaklarında kaybolunan bir şehrin ya da ilk defa tadılan bir yemeğin tadı asla unutulmaz... Aziz Barış Ateş