Hayvanlardan Tanrılara

Dünyanın ve insanların bugün geldiği hale bakınca ister istemez yukarıda tüm bunları gören ilahi bir güç olup olmadığını sorguluyor düşünen biri. Sorgulamayan insan düşünmüyordur. Nasıl bu hale geldiğimiz bir yana, beni şaşırtan şey bu halin nasıl bir türlü düzelmediği. Nasıl böyle kör olduk biz insanlar? Nasıl oldu da dua etmek tek çözüm oldu? Küçükken uyumadan önce mutlaka dua ederdim. Duadan ziyade aslında emirler yağdırırdım tanrıya. "Bana yavru bir köpek ver. Hırsızlar evimize girmesin. Ertesi gün uyandığımda Ataberk bana aşık olmuş olsun." derdim. Derdim ki "Savaşlar dursun". Ve belki de en önemlilerinden biri de buydu. Her gece bunu isterdim ve savaşlar hiç durmazdı. Ataberk bana aşık da olmazdı ama bu ayrı konu. O zamanlar evimize hırsız girmemesinin sadece bir tesadüf olduğunun farkına varmıştım. Tıpkı büyük patlama gibi ya da insanların diğerleri gibi basit hayvanlarken dünyayı ele geçirmiş ve üstünlüğünü ilan etmiş mahluklar haline gelmesi gibi. Biz kötü kalpli ve kibirli hayvanlarız. Biz belki de bu evrendeki en acımasız varlıklarız. Ama bu bilincin bir kötülüğü mü yoksa bu sonuşlar için suçlayabileceğimiz bir ilah var mı yukarıda? Kontrol edebilen ve etmemeyi seçen, her şeyi düzeltebileceğine dair insanların büyük bir inanç duyduğu ama kılını bile kıpırdatmayan devasa bir güç... Ben bir gücün, tanrının ya da Allah'ın, artık siz ona ne derseniz, varlığına inanmayı bıraktım. Bir tanrı olmaması için en geçerli sebep dünyadaki pisliğin, sefaletin, kötülüğün, eşitsizliğin ve savaşların hiç bitmemesidir bana kalsa. Çinlilerin köpek yeme festivalidir. Suriye'de ölen çocuklardır. Kalbi kırık tüm kadınlardır. Evlenemeyen eşcinsel çiftlerdir. Din uğruna savaşlarda ölen tüm askerlerdir. Bilime inanmayan insanlardır. Tüm bunlar insanların suçu. Ne suçlayabileceğimiz ne de sığınabileceğimiz bir ilah yok aslında. Tüm bunlar insanları bir arada tutmak, iyi davranışlara yönlendirmek için uydurulmuş zırvalardı. Ancak insanlar kendi uydurdukları bir şeye bile uyum sağlamayı beceremediler. Biri Müslümanmış, diğeri Hristiyanmış birbirileni dışladılar. Sonra birleşmeye gelince ancak ateistleri taşlama konusunda bir araya gelebildiler. Bütün bunların bir uydurma olması çok üzücü, evet. Tıpkı Bruce Almighty filmindeki gibi tüm dualara cevap veren, insan halinden anlayan bir tanrı olmalıydı. Fakat o film sonrasında ne olduğunu hepimiz biliyoruz elbet, dünya birbirine karıştı. Böyle olmasının en basit sebebi de bana göre, kusursuz bir tanrının olmamasıdır. Etik olarak, dünya mükemmel bir yer değildir. İnsanların hayatları da mükemmel değildir. Ya da birilerinin ölmesi gerekir. Böyle konularda insanlar bir şeyler yapamazlar. İnsanların ellerinde olan şeyler dünyaya hükmetmektir. Onlar toprak için kavga ederler. Yakıp yıkarlar. Sanki çok önemli bir şeymiş gibi. Kurdukları teknolojik sistemlerle onlar kadar kötü düşünemeyenleri ağlarına düşürürler. Gün boyu günah dedikleri tüm korkunç şeyleri yapar ve gece yatağa girdiklerinde vicdan azabıyla tanrıya yalvarırlar. Başlarına kötü bir şey geldiği zaman da tanrıyı suçlarlar ya da ondan yardım dilenirler. Tüm bunların hiçbir gereği yok aslında. Cehennem dediğimiz ceza sistemi olmadan da iyi kalpli olabilirdi insanlar. Fakat dinlerinde bile hatalar varken nasıl iyi olabilir ki insan? Neden tanrıya kurban vermek zorundayız ki? İnsanlar neden zevk için veya varlığından emin olmadıkları bir şey için öldürürler? Tüm bunlar çok derin konular ama çok yanlış şeyler. İnsanlar iyi olmak için bir sebep ararken tanrıyı ya da cenneti değil, onurlu biri olarak ölmeyi seçmeli. O size asla cevap vermeyecek. Hiçbir şeyi düzeltmeyecek. Ve bunun için ancak kendimizi suçlayabiliriz. İnsanların tükürdüklerini, hatta kustuklarını yalama vakti çoktan geldi de geçiyor ama bu konuda kimse bir şey yapmıyor. Meyra Yürükoğlu