Zincirleri Kırmak

Roman yazarlığına başlamadan önceoyun yazarlığı, yönetmenlik ve şarkı sözü yazarlığı yapan Paulo Coelho, kendisini milyonlarca insana tanıtmayı günümüzde elli üç dile çevrilmiş ve milyonlarca insana ilham kaynağı olmaya muvaffak olmuş ebedi bir eser olan Simyacıile başarmıştır. Üstün bir anlatım dirayetine sahip olan Coelho, bu eserinde insanların kendilerini kendi koydukları sınırlar ile deyim yerinde ise kendilerini nasıl hapsettiklerini ve bu sorunu nasıl düzeltip, özgürlüklerine kavuşacaklarını bizlere aktarmaktadır. Vermek istediği mesajları satır aralarına saklama dirayetini ustaca kullanan Coelho, eserin ana karakteri olan ve başka dünyaları gezmek isteyen Santiago'nunçoban olma hikayesi çatısı altında hayatınbizlere sunduğu kısıtlamalarıve bu zincirleri kırmayı denemenin bir önemi olmadığını karakterin babasının ağzından bizlereşöyleaktarmaktadır: "Dünyanın bütün insanları şimdiye kadar bu köyden gelip geçtiler, oğlum. Burada yeni şeyler aramaya geldiler, ama hiç değişmediler. Şatoyu gezmek için tepeye çıkarlar ve geçmişin günümüzden daha iyi olduğuna karar verirler. Saçlarının rengi ister açık, ister koyu olsun, hepsi de köyümüzün insanlarına benzerler."(21) Fakat bu zincirler onları kıramayanlar için vardır ve bunudabizlere satır aralarında anlatan Coelho, gezmek ve başka dünyalar görmek istediği için bu zincirleri kırmayı başaran Santiago'nun iki kez görmüş olduğu bir rüyanın peşinden gidiş hikayesinibizlere Sütlüoğlu 2 zincirlerimizi nasıl kıracağımızı göstermek için anlatmaktadır. Bu rüyasında bir hazine görmüş olan ana karakterin ve Salem Kralı arasındaki konuşması sırasında kralın kitaplar hakkındaki düşüncesini "İnsanların kendi yazgılarını seçmek şansından yoksun bulunduklarından söz ediyor. Ve sonunda da, dünyanın en büyük yalanına inandığını söylüyor."(31)şeklinde bize aktaran usta yazar Coelho, bu zincirlerin yalandan ibaret olduğunada vurgu yapmaktadır. Ancak, usta yazar bizlere zincirlerimizi kırmayı anlatmaya başladığında bir sorun ile karşılaşmaktayız: Hayaller için, zincirleri kırmak için her şeyden vazgeçmek. Bu sorunun çözümünü ise kralın anlattığı bir hikayede bizlere sunan Coelho, amacı Mutluluğun Gizi'ni bulmak ve kaşıktaki yağı dökmeden evi gezmeye çalışan yani "kaşığa bakıp evi inceleyememek" veya "evi incelemekama yağı dökerek" seçenekleri arasında kalmış birisi aktarıyor bizlere ve bu görevi ona bir bilge vermektedir. Bu görevi "yağı dökmeden evi incelemek"şeklinde gerçekleştiremeyen adama "Sana vereceğim tek bir öğüt var: Mutluluğun Gizi dünyanın bütün harikalarını görmektir, ama kaşıktaki iki damla yağı unutmadan."(44) şeklinde bir öğütte bulunan bilgenin sözleri ile her şeyden vazgeçmeyip sadece bu ince dengeyi tutturmakgerektiğinibelirtmektedir usta yazar Coelho. Eserin devam eden sayfalarında biraz daha doğaüstü olaylar işleyen Coelho, zincirleri kırıp yeni dünyaların getireceklerinden korkanlara ise: "İster hayatımız, ister ekin tarlalarımız olsun, sahip olduğumuz şeyleri yitirmekten korkarız. Ama hayat hikayemiz ile dünyanın aynı El tarafından yazılmış olduğunu anladığımız zaman, bunu anlar anlamaz, bu korku uçup gider."(86) Sözleri ile bunun mantıksız olduğunu, yaşananlarkader isebu zincirleri kırınca yaşayacaklarının da kader olacağını anlatmaktadır. Sütlüoğlu 3 Bütün bunlardan sonra, muhtemelen birçok insanın hayallerinin peşinden gitmemesinin sebebi olan aşkı (kimse aşık olduğu kişiden uzak kalmak istemez) Santiago'nun Fatima ile arasında olan aşk üzerinden inceleyen Coelho, bu soruna "Aşkın bir erkeğin kendi Kişisel Menkıbe'sinin peşinden gitmesine engel olmadığını anlaman gerekiyor. Böyle bir şey söz konusu olduğu zaman bil ki Evrenin Dili'ni konuşan Aşk değildir bu, yani gerçek Aşk değildir."(126) şeklinde deyim yerinde ise günümüz aşklarına ters düşecek bir açıklık getirmektedir. Zincirlerimizi kırarak hayallerimizin peşinden gidebilmek için bütün çözümleri ve önemli noktaları bize açıklamış olan Coelho, eserin sonlarına doğru, artık yapabileceği bir şey kalmadığını bundan sonra bu sürecin bizim elimizde olduğunu ve bunun inanarak başarabileceğimizi aksi takdirde kendimizi hapsettiğimiz hapishanelerden kaçamayacağımızı, hazinenin bulunduğu piramitlere yaklaşılınca, Simyacı'nın ağzından: "Bundan sonra sen tek başına gideceksin"(154) sözleri ile açıklamaktadır. Sütlüoğlu 4