NEYİN SAVAŞI ?

Nasıl oldu da bu hale geldik biz. Nasıl oldu da insanlar birbirine düşman oldu. 6, 5 Milyon yıldır Dünyada yaşam belirtileri gösteren insanlık[2], ben kendimi bildiğimden beri düşman birbirine. İnsanlar hiçbir zaman kardeş gibi yaşamadılar, hep bir düşmanlık, kızgınlık ve belki de hırs vardı aralarında. Tahmin edebiliyorum, bu kadar kısa süredir hayatta olup böyle büyük bir tümevarım yapmak çok da sağlıklı değil belki ama görünen köy kılavuz istemez. Benden önceki dönemlerde de öyleydi insanlık, biliyorum. Hep birbirleri ile bir savaş, yarış içindeydiler. Diane Arbus'un 1962 yılında çektiği ve her şeyi istemenin acı tablosunu bize tüm çıplaklığı ile sergileyen bu fotoğraf sizce de çok acı değil mi? Nasıl oldu da büyüklerimiz(!) çocukları da bu oyuna getirdi. Nasıl oldu da yarattıkları bu savaşa çocukları da dahil ettiler. Çocuğun gözlerindeki korkuyu, yüzündeki çaresizliği siz de görebiliyorsunuz sanırım. Hiçbir suçu olmayan, hırstan ve öfkeden tamamen uzak fakat sömürülmeye de bir o kadar açık bu küçük çocuğu kendi emelleri uğruna kullananlar, geçmişte yapılan hatalardan hiç ders almadıklarını gösteriyorlar. Anlamsız şeyler uğruna savaşan insanlar sadece insanlığın geleceğini oluşturan çocuklara zararlar vermediler. İnsanların gelip geçici hevesleri, istekleri yüzünden soyu tükenen canlılar saymakla bitmez. Buna örnek olarak Neandertalleri verebiliriz aslında. Pek bilinmez ama 30 bin yıl önceye kadar iki farklı insan ırkı vardı[3]. Bunlardan biri Homo Neanderthalensis (Neandertal) diğeri ise Homo Sapiens'ti, bir diğer değişle atalarımız. Bizden daha zeki olduğu varsayılan, hatta beyinlerinin bizden 1 daha büyük olduğu kanıtlanan ırkın sonunu atalarımız getirdi. Genlerimizde var sanırım, peşinden koştuğumuz emeller için başkalarına, yeri geldiğinde başta ırklara, türlere zarar vermek Neyin savaşını verdiklerine anlam veremiyorum bazen. Uğruna savaştıkları, kavga ettikleri şeyler o kadar değersiz, o kadar anlamsız geliyor ki bana. Peşinden koştukları, elde etmek için ellerinden geleni artlarına koymadıkları şeylere baktıkça daha da sinir oluyorum insanlığa, biraz daha tiksiniyorum türümden. Her şeye sahip olmalarına rağmen daha fazlasını istemeleri, hatta ona sahip olmak için diğer insanlara yaptıkları zoruma gidiyor. Kazanmak için zarar veriyorlar. "Ya bunları yapanlar insan değil, ya da ben." diyorum bazen kendi kendime. Aynı ırka sahip olmaktan utanıyorum artık. Daha fazla hırs, savaş, kavga görmek istemiyorum etrafımda. Evet, biliyorum herkes böyle değil, içlerinde eminim ki benim gibi bu hırsın, kavganın; yanlış, anlamsız ve saçma olduğunu düşünenler de vardır. Ama insanlığın geneli böyleyken bizim ne kadar sesimiz çıkabilir ki? Ne kadar etkimiz olur bu iğrenç savaşların bitmesine. İkinci Dünya Savaşında çekilen bu fotoğraf tam olarak da demek istediğimi anlatıyor. Fotoğraftaki genç asker de benim gibi isyan ediyor bu anlamsız savaşa. Miğferine "War is Hell" yani "Savaş Cehennemdir" yazmış. Komutanları, ne kadar savaşmak istiyorsa bu genç askerde bir o kadar dost kalmak istiyor. Sadece miğferinden değil gözlerinden de belli barış istediği. Ama duyuramıyor sesini. Üstündeki insanların hırsı gözlerini karartmış adeta. Her zaman daha fazlasına sahip olma arzusu genç askerin çığlıklarını duymalarını engel oluyor. Susmalı mıyız peki? Bence hayır. Bu savaşları yaratan insanlara inat, onlar bizi duyana kadar bağırmalıyız! Kendi neslimizi kurtaramasak bile, sonraki nesiller adına yapmalıyız bunu. Açgözlü insanlara inat... 2