Topraktaki Kadınlar

'Kadınlar çiçektir' deriz biz insanlar. Çiçekler kırılgan, narin. Benim annem onları hep odanın en güzel köşesine koyar. Güneş alan, ferah herkesin onları görebileceği yerlere. Kadınların tersine, çiçekler hep başroldedir güzel anlarda, mutluluklarda, başarılarda. Kadınlar da güzel anlarda, başarılarda başrolde olsa keşke. Çoğu kadın kendi penceresinden çıkmaya, dışarı bakmaya korkuyor. Küçük bir örnek vereyim: İki gün önce üniversitemde kadın zirvesi etkinliğine gittiğimde birbirinden başarılı dört kadın yan yana oturuyordu. Hayal edin; çok çalıştınız, gerçekten geceniz gündüzünüze karıştı bazen. 'Bitmiyor' dediniz ama yılmadınız hiçbir zaman. Göz kapaklarınız kapanmak istedi fakat karşı koyup 'hayır' dediniz 'yapacağım', bölümünüzde ve iş hayatınızda rakibiniz olan binlerce erkeğe karşı. İnsanların kafasındaki klişeleri kırıp onların arasından iş için seçilen siz oldunuz. İşinizde yükselip konferans salonunun koltuğuna heyecandan kalp atışlarınızı tüm vücudunuzda hissederek oturdunuz. Nasıl, güzel değil mi? Bir kadın olarak adeta hayran oldum onlara. Bu toplumda bence buraya gelmek çok zor bir olay çünkü. Gerçek bir çiçek olmak zor. Bence kendimizi kadınlar olarak biraz hafife alıyoruz. İş hayatında veya yaşamın herhangi bir alanında neden erkek egemenliği altında ezilerek yaşıyoruz? Dışarıda bu konuda sayıca oldukça fazla seminerler veriliyor ve hepsine katılmaya çalışıyorum. Bir gün, konferansta konuşmacı kadınlardan biri erkek egemenliğini kabul edişini kelimeleriyle resmen gözlerimin önüne serdi. Patronlarının veya üst düzey yöneticilerinin bir tanesinin bile kadın olmamasına pek rahatsız olmuşa benzemiyordu. Hatta bunu fark etmediğini, onun için bunun doğal bir seçilim olduğunu anladım. Size de öyle olmuyor mu bazen? Mesela bir şirkettin en üst düzey yöneticisinin kadın olduğunu duyduğunuzda bir şaşırma? Kendinize bir sorun, neden şaşırıyorum? Çünkü daha önce pek böyle bir şey duymadık. Cevap bu kadar basit. Peki senin neden böyle büyük hayallerin yok? Hadi diyelim ki bu senin için çok büyük bir hedef, o zaman küçültelim. Neden hayal kurmuyorsun? Kadınların yaşamını şekillendiren bu durum, biraz da bizim yetiştirilme tarzımızdan kaynaklanıyor açıkçası. Ben bir çiçek gibi büyütüldüm, köyde topraktaki çiçekleri büyüterek. Bahçeye her baktığımda bütün toprağın çiçeklerle kaplı olduğunu fark ettim önce, onlara basmadan yürümeye dikkat ederek. Sonra da herkesin onları narin, kırılgan varlıklar olduğunu bilmesine rağmen, onları korumaya çalışmadıklarını fark ettim. Tıpkı onlara yaptıkları gibi kimse de beni korumak için bir evin içerisine kapatmadı, istediğim gibi dolaştım, oyunlar oynadım. Böylelikle bende bir futbol sevgisi oluşmaya başladı. Topla iki yana koşarken, insanlar konuşmaya başladı. Kızlar top mu oynar! Lise dönemimde şanslıydım ki orada bir kız futbol takımı vardı fakat gereksizce erkek futboluyla veya futbolcularla karşılaştırılıyorduk. Erkek ve kadın karşılaştırılması, yeniden. Kim sürekli başkalarıyla kıyaslanmak ister ki? Kadınların sürekli karşılaştıkları şeylerden biridir bu. Bu yüzden de arka planda kalırlar kanımca. Toplumun yerleşik algılarına göre yetiştiyse bir kadın, kendi çizgileri dışına çıkması çok zor. Ondan daha iyileriyle karşılaştığı anda pes etmesi çok doğal. Biz de aynen bunu yapıyoruz. Erkek mi, benden daha iyi. Cinsiyet ayrımını yapan , bir cinsiyeti diğer cinsiyetten daha değerli bulan insanlarla çok karşılaştım, karşılaştık. Daha sonraki zamanlarda da karşılaşacağız. Bence kadının kendini geri plana atması toplumun değerlerinin, anlayışının bize aynadaki geri yansıması. Şimdi kendinize bir söz verin, siz istediğiniz her şeyi başarabilirsiniz. Gerçek bir çiçek olmak için sadece güzel olmak yetmez, başrolde olmak gerek. İlke Sarı