HAYALLER İÇİNDE HAYATLAR

Her gece hepimiz bir sürü rüya görürüz. Bazılarını hatırlarız, bazılarını hatırlamayız. Hatırladıklarımızı da genelde o gün içinde unutmuş oluruz. Bunlar bizim için hep gündelik ve sıradandır. "Acaba ben bu rüyayı neden gördüm?" , "Bu rüyayı kafamda nasıl canlandırdım?" diye hiç sorgulamayız. Sorgulasak bile ne kadar derine inebiliriz ki? Sonuçta kendiliğinden gerçekleşen bir olay. Bizim müdahale etmemiz olanaksız. Nasıl gerçekleştiğini bile bilmiyoruz. Peki bu kadar küçük ve sıradan gibi gözüken rüya görme işlemi ya aslında ardında çok fazla gizem barındırıyorsa? Öncelikle biraz rüya kavramından bahsetmek istiyorum. Bilimsel çalışmalara göre rüyalar, görsel ve işitsel algı ve duygulardan ibarettir. Rüyalarla ilgili çalışmalar yapan bilim dalına "oneiroloji" denir. Bir sürü bilimsel çalışma yapılmasına rağmen hala rüyalar hakkında fazla bir şey bilinmemektedir. Bu konunun çözülebilmesi için daha da zamana ihtiyacımız varmış gibi gözüküyor. Ben rüya kavramını böyle standart bir işleme indirgemektense ondan daha derin anlamlar çıkarmak istiyorum. Mesela konuya şöyle girebilirim: Rüyalarımızda gördüğümüz bütün insanların yüzlerini daha önce gerçek yaşantımızda bir zaman bir yerde gördüğümüz, bilinçaltımıza kaydettiğimiz ve onları rüyalarımızda tekrar su üstüne çıkardığımız söylenir. Fakat bu yüzleri gerçek yaşantımızda kafamızda canlandırmaya çalışsak daha ne canlandırmamız gerektiğini kavrayamayız bile. Bundan farklı olarak rüyalarımızda kurguladığımız olaylar örnek verilebilir. Rüyalarımızda kurguladığımız olayları uyanıkken asla bu kadar detaylı kurgulayamayız. Bu biz uyurken beynimizi uyanıkken kullandığımızdan daha çok kullanıyoruz anlamına mı geliyor? Hani olur ya; bir kelime dilimizin ucundadır ama bir türlü ağzımızdan çıkartamayız, anlamını biliriz ama kelimeyi söyleyemeyiz ama sonra kelimeyi bir yerde gördüğümüzde veya birinden duyduğumuzda hatırlayıveririz. Bunu bahsettiğim yüz olayına benzetmeye çalışalım. İkisini aynı durumlar olarak değerlendirebilir miyiz? Pek sanmıyorum çünkü uykudayken bilincimiz kapalı oluyor. Bilincimizin kapalı olması demek yatağımızda yatan kişinin aslında biz olmaması, vücut fonksiyonlarımızın işlevsel olmayıp sadece beynimizin kendi başına faaliyet göstermesi demek. Yani unuttuğumuz bir şeyi görerek hatırlamakla alakasız bir şekilde istemsizce kafanda canlandırmak aynı görülemez. Çok ilgimi çeken başka bir nokta ise rüyamızda öldüğümüz an uyanmamız. Öldükten sonra ne olacağını bilmediğimiz için uyanmamız bana biraz eksik geliyor. Madem bütün bir rüyayı o kadar kurgulayabiliyoruz, öldükten sonra neler olabileceğini neden kurgulayamayalım? Hayal gücümüzün sınırı gerçekten orada çekmesi biraz şaşırtıcı. Demek istediğimi biraz daha açmak gerekirse rüyamızda öldüğümüzde ya aslında gerçekten ölümü yaşamış oluyorsak? Böyle deyince biraz uçukmuş gibi duyuluyor. Fakat aslında akla mantıklı gelen tarafları var. Mesela uyandığımızda o gece gördüğümüz rüyaların çok az bir kısmını parça parça hatırlayabiliyoruz. Hatta birkaç saat sonrasında onlar bile beynimizden silinip gidiyor. Peki ya biz sadece rüyalarımızı sadece uyandığımızda hatırladığımız kadar yaşamıyorsak? Aslında uykumuzda gerçek bir hayat yaşıyorsak? Rüyamızda zamanın daha hızlı gittiğini zaten hissedebiliyoruz ama ne kadar hızlı gittiğini asla bilemeyiz. Aynı zamanda hiçbir rüyamızın nasıl başladığını da asla hatırlayamayız. Yani gördüğümüz rüyanın önceleri de var ve biz bunu uyandığımızda hatırlamıyoruz demek yanlış olmaz. Şimdi bu konuyu başka bir noktaya taşımak istiyorum. Eğer rüyalarımızda aslında kurguladığımız başka hayatlar yaşıyorsak şu an içinde bulunduğumuz, benim bu yazıyı yazdığım hayat da bir rüyadan ibaret olabilir mi? Yani ben şu an başka bir benin rüyasında bu hayatı yaşıyor olabilir miyim? Bu durumda ben öldüğüm zaman aslında başka bir evrendeki ben uyanmış olacak. O da uyandığında olaylar aynı şekilde gerçekleşecek. Belki de rüya içinde rüya gördüğümüzde bu olaylar zinciri yaşanıyordur. Başka bir ilginç nokta ise rüyalarımızda gördüğümüz olaylar bize göre kurgulanıyorsa o zaman bu evrendeki her insan, her varlık benim hayal ürünüm, yani maddi olarak var değil demek oluyor. Bu da tek gerçekliğin ben olduğunu gösteriyor. Bunun yanında bu düşüncemi çürütecek durumlar da yok değil. Örneğin, bazen rüyalarımızda rüyada olduğumuzu fark ederiz ve rüyamızı kontrol edebiliriz. İçinde bulunduğumuz hayatta bunun olduğunu hayal edebiliyor musunuz? Açıkçası ben başka bir boyuttan benin uykusunda şu an bu yazıyı yazan beni kontrol edebilmesini imkansız olarak görüyorum. Ya da biri bizi aniden uyandırdığında rüyamızın bir anda kesilmesi... Belki bize kesiliyormuş gibi geliyordur ama aslında rüya biz uyanmadan tamamlanıyordur. Bunları da doğal olarak asla bilemeyiz. Zaten savunduğum düşüncemin genel anlamıyla gerçekliğini bilemeyiz. Fakat gerçekten ilgi çekici ve düşündürücü bir konu olduğu tartışılmaz.