ÇİZGİLERİN İÇİNDE

Pijama... Bu sözcüğün insanda çağrıştırdıkları genel olarak yumuşak bir yatak, sıcacık bir oda, huzurlu bir uyku olarak düşünülebilir. Özellikle bir çocuksanız pijama ve uyku hayatınızın en önemli parçalarıdır. Sıcacık, çizgili pijamalarını giyer, oyuncak ayısını yanına alır ve annesinin o yumuşacık sesiyle okuduğu masallar eşliğinde uykuya dalar bir çocuk. Sabah kalktığında hiçbir endişesi yoktur onun; ne bir parça ekmek için yapması gereken iş, ne de birisinin ona veya ailesine şiddet uygulamaması için uyması gereken kurallar. Ne yazık ki, tarih boyunca her çizgili pijama giyen çocuk bu kadar mutlu değildi. 2. Dünya Savaşı sırasında var olan toplama kamplarından, oradaki çocuklardan bahsediyorum. Hayatları çizgilerin içinde geçen çocuklardan... Parmaklıklar ve toplama kamplarına katılan herkese verilen çizgili pijamaları olur bütün dünyaları. Ne bir arkadaş, ne sıcak bir aş... Küçük, kuru bir parça ekmek için sabahtan akşama kadar çalışırlar. Tek şansları(!) aynı cinsiyetten herhangi bir aile üyesine sahip olabilmek, dış dünyaya aynı çizgilerin arkasından bakabilmektir. Çizgili Pijamalı Çocuk filminde Shmuel'in yaşadığı olayların bir benzeri aslında günümüzde de biz fark etmesek bile yaşanıyor. Ölüme terk edilen çocuklar, o zamanın toplama kamplarına çok benzemese de küçücük karton şehirlere yerleştirilen mülteciler, açlıktan ölen insanlar, savaş sesleri yüzünden uyuyamayan bebekler... Hepsinin bende uyandırdığı duygular benzer maalesef. Korku, acımasızlık, bencillik... Dünyada çok hızlı gelişen ve büyüyen şeyler olmasına rağmen, bazı insanların bakış açısı ve düşünceleri genişleyemiyor, asırlar geçse bile kendi çıkarlarından vazgeçemiyorlar ve sonuç hep aynı oluyor. Bütün bu kötü olaylara rağmen umudunu hiç kaybetmeyen insanların olması tek teselli belki de. Onlara yardımcı olan ve umutlarının daha da yeşermesini sağlayanlar sayesinde dünya yüzüne bakılır bir hale geliyor. İşte Bruno'nun Shmuel ile olan dostluğu buna bir örnek. Bruno, Shmuel ile öylesine bir arkadaşlık paylaşıyor ki, Shmuel o umutsuzluk çukurundan çıkamasa bile, Bruno arkadaşı için o çukura atlayabilecek kadar fedakar. İçimizi ısıtan ve yüzümüze bir tebessüm düşüren türden bir fedakarlık bu. Sonu ne olursa olsun bilmeden arkadaşı için yapabileceği belki de son şey, son fedakarlık. Bunların yanında, bu filmde de ele alınan ayrımcılık ve ırkçılık hiçbir zaman gündemden düşmeyen konulardan. Gücünü bırakmak istemeyen insanların başvurduğu bu tip fikirler çağlar boyunca dünyayı uçurumun eşiğine sürüklemiş. Tarihte de görebileceğimiz, bazı insanların hırsları yüzünden gerçekleşen dünya savaşları, soykırımlar, suikastlar dünyada geniş yankı bulmuş ve bizi genellikle geriye götürmüştür. Kötülerin genellikle kaybettiği savaşta suçsuz insanların zarar görmesi, bu oyunların çirkinlik boyutunu en iyi şekilde yansıtan tablodur bana göre. Bruno'nun ölümü ile bu olguya atıfta bulunulduğunu düşünüyorum. Kim bilir zavallı Bruno, arkadaşı için o çizgilerin ardına geçerken ne kadar da mutluydu aslında. O mutluluğun üstünün kötü insanlar tarafından toprakla örtülmesi, acımasız dünyanın zalimliğini tüm çıplaklığıyla gözler önüne seriyor. Eserin yalnızca bir sanat eseri olduğunu değil, aynı zamanda dersler çıkarılabilecek bir canlandırma olduğunu düşünüyorum. Film her sahnesinde farklı duyguları işlemiş. İnsanları ayırmanın, bir yere hapsetmenin, onlara zarar vermenin bir gün aslında bunları yapanlara geri döneceğinin ispatı niteliğinde, aynı zamandaysa mutluluğun kapılarının açılmasının aslında hiç de zor olmadığını gösteren bir yapıt. Zaman zaman her şeye rağmen gülümsetmeyi başaran, bazense hıçkırıklara boğabilen bir eser. O zaman şartlarında ve böylesine iki farklı durumda olan çocukların hazin sonu... Duygulanmak isteyenlere önerebileceğim ve sıkılmadan merakla izleyebilecekleri bir dram filmi Çizgili Pijamalı Çocuk. Eğer siz de bu iki çocuğun sarsıcı hikayesini merak ediyorsanız veya tarihi olayları ilgi çekici buluyorsanız, kesinlikle kaçırılmaması gereken türden bir eser.