SADELEŞMEK

Minimalizm ne yazık ki hala günümüz dünyasında yeterince bilinmiyor ve anlaşılmıyor. Sokaktan geçen insanlara minimalizmi tanımla denilse birçoğu büyük ihtimalle özünden çok daha uzak şeylerden bahsedecektir çünkü tüketim toplumlarında bu tarz sadeleşme akımları insanlara çekici gelmez. Lakin minimalizm doğru anlaşıldığında ve doğru dozda uygulandığında insanlar için mutluluğa giden yolda kilit taşlardan biri olabilir. İhtiyacımız olmayan eşyaların yükünden kurtulmak ve bilinç düzeyine ulaşarak tüketmek bizi daha huzurlu daha rahatlamış ve daha mutlu bir insan yapabilir. Minimalizmi yaşam stili olarak benimsemek dünyaya da daha bilinçli ve farkında bakmamızı sağlayabilir. 1 Toplumun büyük bir bölümü gibi ben de sürekli olarak alışveriş yapar, indirimleri takip eder, ihtiyacım var mı diye düşünmeden alışveriş yapardım. Üzerime yıkılan dolaba bir yenisini daha eklemek için koşa koşa mağazalara gider , koleksiyonuma sürekli yeni parçalar eklerdim. Benim için çok sıradan başlayan bir günde hayatımı ciddi anlamda değiştirecek bu akımla tanışmam Rachel Aust sayesinde oldu. Tesadüfen karşıma çıkan videosuyla minimalizm ilgimi çekmeye başladı ve daha sonra kitaplar okuyarak insanların nasıl sadeleştiğini ve nasıl minimalizi bir hayat biçimi haline getirmeye başladığını araştırmaya başladım. Marie Kondo'nun Hayatı Sadeleştirmek İçin Derle, Topla ve Rahatla kitabıyla beraberde sadeleşmeyi hayatıma dahil etmeye karar verdim. Benim için sadeleşmeye başlamak gerçekten zordu çünkü nereden başlayacağımı bilmiyordum. Eşyalarıma değer veriyor ve onlara gerçekten ihtiyacım olduğunu düşünüyordum. Tıpkı Şeytan Marka giyer filmindeki Andrea gibi. Fakat insanların tavsiyeleriyle çok küçük adımlarla başladım. Öncelikle kendi odama girip masamın üzerinde duran asla kullanılmayan ve varlığıyla beni mutlu da etmeyen bibloları elimden çıkardım. Zaman geçtikçe kendime yeni hedefler koydum ve odamda hiç dokunmadığım eşyaları başkalarına hediye ettim ya da çöpe attım. Odamın şimdiki hali beni gerçekten mutlu ediyor ve şunu da rahatlıkla söyleyebilirim ki çok daha huzurluyum. Üzerimde eşyaların yükünden kurtumanın hafifliği var . Diğer bir taraftan sadeleşmek beni bilinçli bir şekilde alışveriş yapmaya alıştırdı. Artık alışveriş yaparken kendime buna gerçekten ihtiyacım var mı diye soruyorum ve ihtiyacım yoksa almıyorum. Çünkü biliyorum ki insanın aynı anda beş tane allığı, rimeli ya da kazağı olması onu daha mutlu bir insan haline getirmiyor. Tüketim toplumu olmamız ve üretmekten ziyade tüketmeye meylimiz bize tüketimin mutluluk getireceği gibi yanılgılara sürüklüyor fakat size sadece bir soru sormak istiyorum. Çok isteyerek aldığınız ve sizi hala mutlu eden bir eşya var mı? Cevabınız büyük ihtimalle hayır olacaktır çünkü eşyalar bize reklamlarda gösterildiği gibi sürekli bir mutluluk sağlamaz. Geçici kısa süren bir mutluluğun ardından üzerinizde yük olarak kalır. Ayrıca şundan da emin olabilirsiniz ki gereksiz eşyalara ayıracağınız parayla sizi çok daha mutlu edecek aktiviteler yapabilisiniz. Gezmeyi çok istediğiniz bir şehre gitmek için para biriktirebilir ya da sevdiğiniz sanatçıların konserlerine gidebilirsiniz. Tüketim çılgınlığından biraz olsun sadeleşme sayesinde sıyrılarak kendinizi daha kültürlü, bilinçli ve mutlu bir insana dönüştürebilirsiniz. Tüketimin insanlar tarafından yüceltildiği, övüldüğü modern dünyada sadeleşmenin anlaşılması ve uygulanması gereken bir akım olduğunu düşünüyorum. Kendi deneyimlerimden yola çıkarak tüketim çılgınlığınında ancak minimalizm sayesinde aşılabilineceğine inanıyorum. Adımımı attığımda üzerime gelmeyen eşyalar, daha faydalı yerlere harcadığım para bana tüketmekten çok daha fazlasını verdi. En önemlisi beni daha mutlu ve huzurlu bir insan haline getirdi. Beni eşyalar mutlu etmemiş ve bunca yıl bunu fark edememişim. Çünkü bana eşyaların, alışverişin dost olduğu öğretilmiş. Şimdi dönüp baktığımda iyi ki sadeleşmeye merak salıp biraz da olsa onu hayatıma dahil etmişim diyorum. İyi ki sadeleşmeye başlamışım.