GÖZÜ DÖNMÜŞ İNSANLAR

Üzerinde yaşadığımız dünya hiç şüphesiz ki her türden insanı barındırıyor. İyimser, mutlu, sevecen olanından tutun kin ve nefret ile yanıp tutuşana her türlü kişi ile yüz yüze geliyoruz gündelik hayatta. Karakterleri, davranışları, yüzleri, giyim tarzları... Bu "cisimler" ilk bakışta birbirinden çok farklı gözüküyor olabilirler lakin hepsinin ortak bir noktası var. Bu ortak nokta öylesine dehşet verici bir şey ki ne onun farkına varmak kolay ne de ondan kurtulması. Üstüne üstlük zamanı gelince bizi insanlıktan bile çıkarabiliyor. Dönüp arkamıza baktığımızda "Bu gerçekten ben miyim?" diyebiliyoruz. İnsanoğlunun bu ortak noktası: Büyük hayallerinin olması ve onlara ulaşabilmek için türlü delilikleri yapabilecek kadar gözlerinin dönebilmesi. Bana sorulsa gözü en kara insanların, büyük bir acı yaşadıktan sonra intikam almaya ant içmiş olanlar olduğunu söylerdim. Ellerinden geleni ardına koymazlar, ülküleri uğruna her şeyi riske alırlar. İntikam almak istedikleri kişinin acınası halini sadece bir anlığına görmek için bile ellerinde ne varsa hepsini feda edebilirler. The Revenant filminde DiCaprio'nun canlandırdığı Glass karakteri de tam olarak bu tür korkulacak insanlardan. Filmde ana karakter olan Glass'ın oğlu, kendisinin bir arkadaşı tarafından gaddarca katlediliyor ve ölen oğlunun intikamını almaya yemin ediyor. Gözü öylesine dönmüş ki sözde arkadaşını bulmak için kilometrelerce yol kat etmeyi göze alıyor. Yeri geliyor soğuk günlerde bir şey yemeden ayakta kalıyor, yeri geliyor Kızılderililerden kurtulmak için uçurumdan atlıyor. Sizce bu tür davranışların hafife alınacak bir tarafı var mı? Bunların hiçbiri, ruh hali normal olan bir kişinin gündelik hayatta yapabileceği şeylerden değil. Üstelik bunlar sadece bildiğimiz örnekler, peki ya gözümüzün görmediği olaylar? Allah bilir, her gün kaç kişi bir gaye uğruna akılların ermeyeceği delice davranışlarda bulunuyorlar. Nasıl oldu da bizler, insanlığımızdan bu kadar kolay çıkar olduk? Yaratılıştan beri insanlar büyük hayallerinin peşinden koşuyorlar. Hayatında belirli bir amacı olmayan, boş boş dolaşan insan da düşünülemez zaten. Kiminin hedefi dünyayı yerinden oynatacak bir buluş yapmak iken başkasınınki zengin olmak. Görülen o ki bireylerin hayattan beklentileri çok farklı lakin herkesin tek bir ortak noktası var: Tek bir amaç uğruna elimizdeki önemli şeylerden vazgeçebilmek. Zengin insanlara özenip onlar gibi kaliteli bir yaşam sürmek için kumar oynayıp her şeyinden olan adamdan tutun üniversiteden dereceyle mezun olmak için sosyal hayatından vazgeçip odasına kapanıp kafasını kitaplara gömen öğrenciye kadar. Bizler bir şeyi istedik mi onu öylesine arzuluyoruz, öylesine acınası hallere düşüyoruz ki insanız demeye bin şahit ister. Bizi biz yapan değerlerimizi, düşüncelerimizi elimizden bırakıyoruz. En kötüsü de bunun farkına varmıyoruz. Aslında bu konuda genelleme yapmamak lazım çünkü ne kadar değiştiğini, istediği şeyi elde edince fark edenler var lakin yolun sonunda ancak anladıysan ne önemi var ki. Farz ediyorum ki yolun sonuna geldim ve uzun zamandır arzuladığım, uğruna vakit öldürdüğüm, alın teri döktüğüm şeyi nihayet elde ettim. Başardığım için mutlu olduktan sonra derin bir nefes alıp rahatlar mıyım yoksa eskiden neyse o olmaya devam mı ederim? Kesinlikle önceden ne isem o olmaya devam ederim çünkü ben de herkes gibi insanım. Her yeri engellerle dolu, zorlu ve uzun bir yol gerektiren; altın tepside sunulmayan yeni hedefler arar gözlerim. Geçmişime baktığımda bunu çok kolaylıkla görüyorum. Ortalama üstü sayılabilecek maddi halimle yetinmeyip yeni burslar kovalamam, gayet iyi bir ortalamaya sahip olmama rağmen daha fazlası için sosyal hayattan çoğu zaman ödün vermem ve niceleri... Kendimi bu noktada insanoğluna benzetiyorum. Fark ediyorum ki insanoğlu nasıl sevecen çadırlarla yetinmeyip gökdelenleri andıran büyük apartmanlar yaptıysa ben de onlar gibi kendimle yetinmemiş, daha fazlası için uğraşmışım. Üstelik bunu kendimi kısıtlamama, sınırlarımı zorlama adı altında yapmışım. Görülen o ki kendimi kaybetmişim. Yapmam gereken şey aslında çok basit. Titreyip kendime, özüme dönmek... Özüme döneyim ki ben, ben olayım; özüme döneyim ki ben, insan olayım.