GÖRMEKLE BAKMAK ARASINDAKİ İNCE ÇİZGİ

Bir kitabı nasıl okursunuz? Demek istediğim kitabı okurken ne düşünürsünüz? Hiç analiz yapar mısınız? Yoksa sadece o kitabı okumayı sevdiğiniz için mi okursunuz? Sizin nasıl kitap okuduğunuzu bilmiyorum ama anladığım kadarıyla kitaplar sadece eğlenmek için yoktur kitap okurken bizim kitabın analizini yapmamız gerekir. Eğer kişisel bir gelişim sağlamak istiyorsak kitap okurken kitabın ana düşüncesini anlamanın yanı sıra kitaptan, edebi olarak da kendimizi geliştirmeye çalışmalıyız. Kitabımızın yazarı bu kitabı ülkemizdeki çeşitli sanat sorunlarına yönelik yazıyor bende fark ettiğim sanat sorunlarından birini ele aldım ve fark ettim ki biz buna benzer hataları hayatımızda birçok defa farklı farklı alanlarda yapıyoruz pekala sadede gelelim yola çıktığım konu ise gazete okur gibi kitap okumamız. Kitapları okurken fark ediyorum ki kitabın birçoğunu okumuşum ama ben de bıraktığı iz ise yalnızca anlatılanlar hakkındaki yüzeysel bilgiden ibaret. Ama sonra düşündüm ki kitabı böyle okurken kaçırdığım o kadar şey var ki. Örnek olarak yazarın duyguları şimdi diyeceksiniz ki " Ama bazı yazılar vardır ki yazar duygularını karıştırmadan yazar." siz öyle sanmaya devam edin. Sonuçta bu kitapları yazan insandır unutmayın bilimsel bir makalenin bile yazılma sebebi yazarının veya araştırmacısının o alana olan sevgisinden, ilgisinden ileri gelir çünkü bir insanın bir alanda bilimsel makale yazabilmek için o alanda ihtisas yapmış olması gerekir buradan anlıyoruz ki kişi bu alana eğilimlidir. Örnek olarak Philip Zimbardo'nun Stanford hapishanesi deneyini herkes bilir. Peki bu deneyi Zimbardo niye yapmıştır biliyor musunuz? İşte bunu çıkaracağımız yegane şey Zimbardo'nun araştırma yazılarının ortak mantığıdır. Neyse demek istediğim o ki hızlı hızlı okuduğumuz kitaplarda o kadar çok şey kaçırıyoruz ki adeta kitabı okumuş olmak için okuyoruz. Pekala yaptığımız bu hatayı hayatta nerelerde yapıyoruz merak ediyorum çünkü yaptığımız bu hata aynı şeklide hayatın farklı alanlarında da karşımıza çıkıyor. O halde elimizde ki bu gerçeği daha geniş bir hipotez haline getirelim. Evet söylemek istediğim şey kitabımızın ismi gibi "bakmakla görmek arasında ki fark". Demek istiyorum ki hızlı bir şekilde kitap okurken kaçırdığımız onlarca şey olduğu gibi hayatta da kaçırdığımız onlarca şey oluyor mesela en son gökyüzüne ne zaman baktınız. Düşünüyorumda benim için en azından bir sene olmuş. Halbuki o güzelliğine şiirler yazılan gökyüzü her zaman görüşümün yarısını oluşturuyor. Ama bense onlara senede bir bakıyorum. Demek ki bakmakla görmek aynı şey değilmiş. Anladınız mı ne demek istediğimi? Bunun gibi hayatımızda bir sürü şey oluyor ama biz monoton döngümüzden dolayı bir türlü fark edemiyoruz. Fark ettiniz mi bilmiyorum ama bu sene havalar ne kadar erken ısındı bu garip bir şey değil mi sizce de şubatın ortalarında -yani kış vakti- hava sıcaklıklarının hafta boyu 15 dereceyi takip etmesi... Küresel ısınma potansiyel değil var olan tehlikeymiş zaten. Ve bunun gibi hayatımıza etki eden onlarca şey oluyor. Yukarıda verdiğim örnekler birbiriyle çok bir bağı yok gibi duruyor ama bence bunun ortak sebebi artan iş sayısıyla zamanı yönetemez hale gelip hayatta önemli şeyleri gözden kaçırmamız. Bu noktada vardığımız sonuç ise deli gibi akan zamanın farkına varmamak. Geleceğimizi temin etmek adına elimizde olan anın öylesine canına okuyoruz ki bir daha elimize geçmeyecek şeyin farkına varamıyoruz.. Hani insanlar eskiden birbirine köle oluyordu ya işte aynen öyle bizde bugün zamana köle olmuşuz haberimiz yok. Hiçbir şekilde sözünden çıkamıyoruz. Pekala ne yapmak lazım o zaman? Elbette anın kıymetini bilmeli yeri gelince biraz daha yavaştan yaşamalı hayatı. Anı yaşayıp, o ana odaklanıp, anın tadını çıkarmalı ister "carpe diem" deyin isterse başka bir şey deyin ama şunu bilin ki yapmakta olduğunuz şey her ne ise ondan zevk alarak yapın çünkü anınız geri dönmemek üzere gidiyor.