Av Mevsimi

Yönetmenliğini Yavuz Turgul'un yaptığı harika bir filmdir Av Mevsimi. Bir bataklıkta bulunan, genç bir kıza ait olduğu belirlenen parçalanmış bir el ile başlar hikaye. Cinayet masasının üç polisi olan Ferman, İdris ve Hasan'ın bu cinayeti çözmeye çalışırken karşılaştıkları zorluklar bir yandan özel hayatlarında yaşadıkları problemler, sokaktaki uyuşturucu satıcısından, Türkiye'nin sayılı iş adamlarının birine kadar uzanan bir araştırma döngüsü anlatılıyor. Av Mevsimi kesinlikle Türk sinemasında örnek alınması gereken yapıtlardan birisidir. Sinemada Amerikan etkisinden dolayı gerçeği sadece bazı yönleriyle yansıtan filmlerin aksine Av Mevsimi abartısız sade ve en önemlisi doğrudan Türkiye'yi yansıtan bir filmdir. Konuşmalar, mekanlar, aile yaşantıları bunlar gibi toplumun parçalarını yansıtan detaylar insanın aklının Türkiye dışına çıkmasına sebep olmuyor. Yani bu filmin verdiği his özentilik değil, özgünlük. Durum böyle olunca filmi izlerken olay ile bütünleşmeniz ve takip etmeniz kolaylaşıyor. Temelde filmin konusu esrarengiz bir cinayetin çözülmesi olmasına rağmen izlerken çok farklı ve karmaşık duygulara maruz kalabiliyorsunuz. Bir sahnede hayatını birbirine adamış iki insanı izlerken ardından parçalanmakta olan bir ilişkiyi görüyorsunuz ya da yeni kurulmaya çalışan bir yuvanın aşamalarına şahit oluyorsunuz, biraz varlık içinde yaşasalar da çaresizliğe gömülenleri. Hayat karmaşasının içinde bir anda her şeye rağmen birkaç dakikalığına da olsa gülebilen insanlar görüyorsunuz. Farklı gayeleri olsa da sevdikleri ve kendileri için hayatın devam edebilmesini sağlamak amacıyla cinayet büroda türlü türlü tehlikeleri göze alıp işlenen cinayetlerin peşindeki polislere saygı duyuyorsunuz. Günümüzün dizi veya filmleri için hayatta bazı şeylerin çok kolay gösterilmesinden rahatsızlık duyduğumu söylerdim ancak Av Mevsimi bu düşüncenin tam aksi yapıda bir film. İnsanların filmlere özenip orada gördüklerini gerçek hayata taşımaya çalışmalarındansa, filmde bile olsa hayatın gerçeklerini görüp zorluklarını özümsemelerini tercih ederim. İçerikteki bu çeşitlilik, filmin türü olarak sunulan dram ve gerilim özellikleri birçok farklı olayda ve değişik açılardan istenilen duyguların verilmesini kolaylaştırıyor. Bu şekilde izlerken yaşanılanları detaylı bir şekilde görerek sıkılmadan daima filme odaklanma şansı bulabiliyorsunuz. Filme kalite kazandıran başka bir konu ise oyuncu kadrosu. Şener Şen, Çetin Tekindor, Cem Yılmaz'ın başı çektiği kadro kendini ispatlamış yetenekli oyunculardan oluşmaktadır. Çetin Tekindor her zaman olduğu gibi ciddi bir karakteri canlandırmakta fakat komedi ile özdeşleşen Şener Şen ve Cem Yılmaz tamamen izleyicinin onları görmeye alıştığı karakterlerin dışında rollere sahipler. Şener Şen'i Yeşilçam döneminden beri komedi filmlerinde izlememizden, Cem Yılmaz'ın ise komedyen olarak parlamasından dolayı ilk bakışta filmden daha farklı beklentiler içinde olabiliyorsunuz, komik bir şeyler görmeyi hayal ediyorsunuz ancak gerek filmin gidişatı gerekse bu iki yetenekli oyuncunun rolleriyle uyumu kısa sürede hiç beklemediğiniz tarzda bir şeyler görmeye hazır olmanızı sağlıyor. Oyuncu kalitesi bu kadar yüksekken anlatılmak istenilen duygular ya da işlenen konular pek havada kalmıyor. Her şey yerli yerinde, işleyiş güzel bir izleyici başka nasıl memnun edilebilir ki. Oyuncular, senaryo, işlenen duygular derken film kulağa mükemmel gelebilir ancak tek bir kusuru var. Buna kusur demek ne kadar doğru bilinmez fakat filmde işlenen dram çok fazla gelebiliyor insana, çünkü başlangıçtan itibaren şahit olduğunuz hayatlar, takip ettirilen olayların hiç birinde mutluluk yok. Olayların birisi hariç hepsinde kötü ihtimaller gerçekleşiyor. Tek olumlu gelişme ise cinayet davasının çözülüyor olması. Özellikle sinemada izledikten sonra film insanın üzerinde bir mutsuzluk hissi bırakabiliyor. Buna rağmen bu değerli yapıtın harika bir film olduğunu belirterek kesinlikle izlenmesini tavsiye ediyorum.