İYİ Kİ...

Hayatın anlamını hiç sorguladınız mı? Neden yaşıyoruz? Kim için yaşıyoruz? Ben bazen sorguluyorum ama istediğim veya hayal ettiğim şeylerin çok azını yapabiliyorum nedense bilmiyorum, belki de sorun bendedir. Hayatta ne istediysek onu genelde kaçırıyoruz. Yapmadığımız veya yapamadığımız birçok şey gözümüze güzel görünüyor değil mi? İşte yaşanmamışlıklarımızın da keşkelerimize dönüşmesinin de başlangıç noktası da budur bence. Adam Philips'in de Kaçırdıklarımız: Yaşanmış Hayata Övgü isimli eserinde de belirttiği gibi, hep bazı şeyleri kaçırıyoruz hayatta. Yaşamadığım veya yaşayamadığım şeylerden bahsediyorum ama belki de ben yaşamaktan kaçmışımdır çünkü bazı gerçeklerin sonunda görmek istemeyeceğim kötü sahneler veya sonlar olabilir. Kim göz göre göre acı gerçeklerle yüzleşmeyi isterki. Bazen bir şeyi anlamamanın veya kavramamanın da bizim için faydalı olabileceğinin farkında olmalıyız. Bence insanlar arasında ki en büyük farklılıklardan birisi de; kavrama kabiliyetinin iyi olmasıdır çünkü birçok insan hayatı boyunca kendi aldığı kararlardan veya yaşanmamışlıklarından şikayet eder ve bu böylede devam edecektir. Çünkü bizi biz yapan temel bazı değerler başka kişiler tarafından veya o günün bazı şartlarına da bağlıdır ve o anlarda ne vaziyet içinde olduğunu iyi kavrayabilen insanlar geleceğe yönelik daha mantıklı ve doğru kararlar verebilirler. Bu tarz insanlara hayatlarında daha az pişmanlık duyabilirler de diyebiliriz. Ama benim fikrime göre, kasti olarak yapmadığımız şeylerden pişman olmak çok anlamsız. Böyle bir şey yaşarsam eğer kendimi teselli etmek daha kolayıma gelir. Kendi kendime "hayırlısı böyleymiş demekki." diyebiliyorum çoğu zaman çünkü üzülmektense teselli olmak daha mantıklı. Sizde böyle yapabilirsiniz isterseniz. Ama bazı insanlar vardır, yaşayamadıkları şeyler için hüzünlerini çok derin bir şekilde yaşarlar, daha doğrusu öyle yaşamayı tercih ederler. Hatta bazen onların bu davranışları gündelik yaşamlarını bile olumsuz etkileyebilir. Hayatta yaşamadığım şeylerden kolayca bahsedebilirim çünkü onu yaşamamışım, onu hissetmemişim. Eğer yaşasaydım belki hayatımda ki bazı şeyleride değiştirebilirdim ama unutulmamalıdır ki; gerçeklerdir bizleri mutlu eden, gerçeklerdir bizim hayatımızın akışını sağlayan, gerçeklerdir bizi biz yapan. Gerçekler bizi hayattan zevk almamızı sağlar bizi tatmin eder. Hatta bazen sevdiğimiz bir kişinin bile yaşadığı bazı şeyler bizi mutlu ettirebilir çünkü yaşanmıştır ve bu sayede hayatımız bir harita gibi görürsek, kendi yolumuzuda kendimiz çizmişizdir. Ama ne olursa olsun başkalarının gerçeklerini ve yaşanmışlıklarını unutmamalı ve gözardı etmemeliyiz. Kim bilir, belki de yaşadığımız bu hayat başka insanların hayalidir? Yaşanmışlık ve yaşanmamışlıklarla dolu bir hayat süreceğim illa ki ama bence önemli olan şeylerden birisi de ne olursa olsun hayatımın kontrolünün benim elimde olması. Dizginleri elimde sıkıca tuttuğum zaman hayatımı nereye istersem oraya götürebilirim. Unutmamalıyız ki, araba sürüyorsanız gaz pedalı ve direksiyon sizin kontrolünüzde ve hızınızı ve yönünüzü sadece siz belirleyebilirsiniz ama başka birsinin sürdüğü bir arabada sadece nereye gittiğinizi bilirsiniz o kadar. Gerisine karışamazsınız. Ama bu söyledikleriminde anlamsız kalabileceği bazı durumlarla karşı karşıya kalabiliyoruz maalesef. Yaşadığınız yerdeki, şehirdeki veya ülkedeki bazı sorunlar veya koşullar sizi istemediğiniz bir hayata da sürükleyebilir ve bu bizim yaşanmamışlıklarımızın artmasına da bir sebep olarak görülebilir. Söylemek istediğim şu ki; şartlar elimizde değilse pişmanlığımız içimizi kemirecek kadar artmaz. Bence sonuç olarak, şapkamı önüme koyup düşündüğümde, yaptıklarımdan pişman olmayı yapmadıklarımdan olmaya tercih ederim. Çünkü yaptığım bir şeyden pişman olursam "Hata yapmıştım." diyip geçebilirim. Fakat yapmadığım bir şeyden pişman olursam, geri dönüp değiştirme şansım olmaz ve içimde büyük bir ukte kalır. Bu düşüncemin hep arkasındayım, yirmi iki yaşındayım ve çok şükür ki kendi kararlarım yüzünden yaşadığım bir pişmanlığım yok. Benim asıl korkum, kendi pisliğim yerine başkasının pisliğinde boğulmamdır.