1984'Ü

George Orwell'ın 1984 kitabında bizlere tanımladığı korkunç distopik yaşamı günümüzde Türkiye'deki kadınların yaşıyor olması beni çok rahatsız ediyor. Halihazırda ülkenin gündeminde olan ve vicdan sahibi her insanı ürperten, Özgecan Aslan cinayeti Türkiye'deki kadınların yaşadığı 1984'ün en uygun örneği olsa gerek. Baskılanmış bir toplum anlatılır 1984'de ve bu toplumda düşünmek bile suç sayılmıştır. "Savaş barıştır, özgürlük köleliktir, cahillik güçtür." ilkelerine dayalı bir yapı gözler önüne serilir. Her şey Büyük Birader tarafından kontrol edilir ve Merkezin her söylediği doğru kabul edilir. İnsanlar kalıpların ve normların dışına çıkamazlar. Bu korkutucu tablo aslında bizler için çok da yabancı bir tablo değil. Her gün sokakta yürürken yanımızdan geçenlerin yaşadığı, evimize gidince beraber vakit geçirdiğimiz annelerimizin kız kardeşlerimizin yaşadığı, yalnız kalınca korkudan ne yapacağını bilemeyenlerin yaşadığı yani Türkiye'deki kadınların yaşadığı bir tablo bu. En baştan bir kadının hayatını ele alalım ve buradan daha detaya gidelim ve bu durumu inceleyelim. Öncelikle bir kadın eğer evli ise Büyük Biraderinin yani eşinin sözünden çıkamaz ülkemizde. Her zaman Büyük Biradere sevgi gösterisinde bulunması gerekir ama karşı taraftan Büyük Birader için bu zorunluluk yoktur çünkü o merkezi temsil eder Türk kültürüne göre. Eğer kadın Büyük Biraderin hoşuna gitmeyen şeyler yaparsa şiddet ile cezalandırılır. Türkiye'de kadına şiddet olaylarının bu kadar çok yaşanması bu duruma uygun örneklerdir. Buna ek olarak kadından gerekliliklerini yerine getirmesi , ailesine NARI 02 bakması , yemek yapması istenir fakat asla düşünmesi istenmez çünkü düşünce suçu diye bir şey vardır Büyük Biraderin gözünde . Kadına düşüncesi sorulmaz çünkü Büyük Birader kadının yerine de düşünüyordur zaten . Kadının düşünmek zorunda kaldığı durumlarda yetersiz kalması Büyük Birader tarafından azar olarak karşısına çıkar . "Cahillik Güçtür" mantığıyla hareket edilmesi istenir kadının ve "sana ne" ler favori sözcükleridir Büyük Biraderin . Bir manada Büyük Biraderin kölesi olarak özgürleşeceğine inanılır kadının. Çünkü "Özgürlük Köleliktir" ilkesi de temel kaynaklarındandır 1984'ün . Şimdi Türkiye'de bir kadının evli olmadığını yani belirli bir Büyük Biraderinin olmadığını varsayalım. Büyük Biraderden kurtulmuş olma durumu her ne kadar avantaj gibi gözükse de ülkemizde her iki durumda aynı derecede vahimdir. Toplumsal normlara göre bir kadının tek başına sokakta yürümesi bile doğru gözle bakılmaz . Giydiği kıyafete karışılır, sesli gülmesine karışılır , hareketlerine karışılır hatta ve hatta düşüncelerine dahi karışılır ve aşağılanır. Özgecan Aslan olayına baktığımızda evli bir canavarın yani evinde bir Büyük Biraderin bu insanlık dışı eylemin sahibi olduğunu görürüz. Bu vahşet sahibi eli kanlı Büyük Biraderin ifadesine baktığımızda kendisinin kadını bir nesne gibi gördüğünü anlayabiliyoruz . İşte Türkiye'deki kadınların 1984 cehennemini yaşamasının en büyük sebebi kendilerinin birer nesne olarak görülmesidir. Kimi zaman cinsel bir nesne olarak görülürler, tecavüz olaylarında bu cinsel nesne kısmına daha çok şahit oluyoruz, kimi zamanda evdeki işleri görmek için var olan bir nesne gibi bakılırlar. Nesneleştirilmiş hayatları olan kadınlar ise bu 1984 ortamında çaresiz ve çözümsüz bir şekilde hayatta kalma mücadelesi verirler. Herkes için eşit bir yaşam hayal değildir. Birazcık empati ve birazcık saygı ile her şeyin çözülebileceği düşüncesindeyim. Eğer bizler insanlığımızdan şimdi ki gibi uzak durmaya devam edersek korkarım ki bir gün bu tarz vahim olaylara Türk toplumu alışacak ve tepkisiz kalacaklar. En büyük umudum kadınlara gerekli değerin verilmesi ve onların aslında baş tacı edilmesi gerektiğini Türk toplumunun anlamasıdır. Özgecan Aslan kalbimizde kanayan bir yara olarak kalacaktır ve Türk toplumunun bir ayıbı olarak tarihe geçecektir. Celal Yasin Narı