DUVARLAR İKİ TARAFLIDIR

Duvarlar, birçok şaire, yazara, şarkıcıya veya filozofa ilham ve konu kaynağı olmuş, insan hayatının ciddi bir kısmını oluşturan unsurlardır. Genellikle bir yeri muhafaza etmek veya sınır belirterek geçişi önlemek gibi işlevleri vardır duvarların. İlham kaynağı olduğu noktalar ise tam da bu özellikleridir. Her insan elbet hayatta bir noktaya gelmek, bir şeylere ulaşmak ya da bir şeyleri korumak ister ve bu istekler genelde soyut olduğu zaman, mesela mutluluğa veya sakinliğe erişm kullanılan nesne deduvarların soyut halleridir. Kimi duvarı ek gibi, varması gereken noktaya giderken önüne çıkan bir engel olarak görür, kimi hayatında muhafaza etmek istediği şeyleri koruduğu araç. Ben ise duvarlara öbür yüzlerinden, belki de yerden bakıyorum. bittikleri Öncelikle benim farkına vardığım şey; insanlar duvarları çoğu zaman kendilerinden ayrı bir mecaz, dış dünyanın beraberinde getirdiği bir engel veya yardımcı kabul ediyorlar. Hayat inşaatlarında odaları ayırması gereken duvar belki de tam girişe örülüyor. Halbuki birçok durum ve olayda ihtiyacımız olan veya aşmamız gereken duvar aslında bizler, kendimiz oluyoruz. Belki insanlara kendilerine bakmamak ve problemi dışarıda aramak daha kolay geliyor ama gerçekte meselenin kaynağı kendimiziz. Bunu fark edince insan şimdiye kadar kullanılmış olan duvar mecazının kendisi olduğunu fark edebiliyor. Artık tüm o serzenişler, sitemler veya şükranlar insanın tarih boyunca farkında olmadan kendine söylediği ifadeler ı daha iyidir çünkü baştan beri bilinseydi eğer bu duvarların haline geliyor. Belki böyle olmas büyük kısmının bizler olduğu, belki bu kadar iyi öz eleştiri yapamazdı insanoğlu. Karşıdakinin sen olduğunu bilmeden eleştirmek daha gerçekçi, övmek daha mütevazı olacaktır herhalde. ın biz olduğunu fark ettikten sonra işin zor kısmı baş gösteriyor, kendinle savaş. Bu Duvarlar savaşın diğer savaşlardan en büyük farkı iki taraf değil, tek taraf olması. Adeta intiharın eşiğindeki bir insanın hayat ve ölüm arasında git gel yaşarken aynı anda kendini hem ölüme hem de yaşamaya çalışması gibi kendisiyle savaşan insan düşmanını tanıyor ama ikna etmeye düşmanı da onu çok iyi tanımaktadır. Dolayısıyla her türlü çaba ve hile karşı taraftan bir şekilde mukabele görmektedir. Tarihte bu savaşın destansı müca delesini verenleri çok duymuşuzdur çünkü onlar genelde bu savaştan muzaffer ayrılan nadir insanlardan olmuşlardır. Benim bu konuda kendisini çok beğendiğim insanlardan daha doğrusu kendisiyle savaşanları şu şekilde filozoflardan birisi Friedrich Nietzsche, dile getiriyor "Kendine karşı cebir kullanmayana iyi denilir. " Ama nefsini yenen kahramana da iyi denilir. Böylece kendisiyle savaşta galip gelebilenlerin kahraman olduklarını görürüz. Duvarlar onlar için aşmak istediklerinde çabalarken başkalarına veya dış şartlara suç atmadan aşmayı bildikleri içlerindeki düşmanlardır. Tam tersi, iyi bir durumda da vazifesini yerine getiren duvar yine insanın ta kendisidir. Bu farkındalıkta olmak ve bununla yaşamak eminim insana verecektir. Tanıdık bir düşman, tanımadık bir hem daha fazla güç hem de daha fazla umut dosttan yeğdir çünkü. Şuan birçok insan, duvarı bir mecaz olarak kullansa da kullanmasa da, hatta bu mecazdan haberi bile olmasa da temel olarak kendi hayatını istediği gibi idame ettirmek isteyecek ve önüne çıkan engellerin büyük bir kısmını, aslında kendisini, dış etken gibi görecek belki de ona teslim olacaktır ki bu durumda aslında kendine teslim olmuş olur. Hayatta en kötü iki şey varsa biri kendini kandırmak diğeri ise kendine mağlup olmaktır. Bu sebeple bahsettiğim farkındalığın hayati öneme sahip olduğunu ve insanların okuyarak, yaşayarak veya dinleyerek bu farkındalığa bir an önce ulaşmaları gerektiğini düşünüyorum. Muhammed İkbal Turan