DÜŞÜNCELER VE BEDELLERİ

"Düşünce özgürlüğü" dendiğinde akla ilk ne gelir? İstediğimiz her düşünceyi, istediğimiz herhangi bir zamanda, istediğimiz şekilde dile getirmek mi? Kolay bir tanımlama gibi görünse de, konu uygulamaya gelindiğinde o kadar kolay olmadığı aşikar. Onlar sadece gözleri önünde olup bitenleri, diğer insanlardan farklı olarak söyleyebilme cesaretine sahip olup, inandıkları şeyler için ne gerekirse yapanlardı. Yapılması gereken şey ölmek olsa da... Deniz Gezmiş'in yaşamı ve yaptıkları şu ana kadar pek çok kitaba konu oldu. Sadece kitaplara konu olmakla kalmadı pek çok kişiye örnek oldu ve olmaya devam etmekte. Fakat bu kitabı bana göre diğer kitaplardan farklı kılan Deniz Gezmiş'in yaşamak zorunda kaldığı güçlükleri birinci ağızdan yani abisinden öğrenebilmekti. Kitap içerisinde benim üzerimde en çok etki bırakan unsur ise; Can Dündar'ın büyük emek sarf ederek araştırıp bulduklarıydı: Yaşananların ne kadar ciddi ve üzüntü veren şeyler olduğunu daha iyi bir şekilde gün yüzüne çıkaran , o dönemin sıkıntı çeken gençleriyle empati kurabilmeme katkı sağlayan eski siyah beyaz fotoğraflar ve hapishane zamanlarında karşılıklı gerçekleşen mektuplaşmalar. Bu fotoğraf ve mektuplar; Deniz Gezmiş ve arkadaşlarının daha çok genç iken neler yaşadıklarını , gerçekleştirmek istedikleri hedeflerini , onları her daim sevip destekleyen aileleri ve dostlarını benim daha iyi anlamama yardımcı oldu. Peki neydi onları bizim için unutulmaz kılıp haklarında bu kadar çok kitap yazılmasını sağlayan sebepler? Belki genç yaşlarına rağmen çok fazla şey yaşamış olmalarıydı. Belki onları kendimizle çok bağdaştırmıştık. Belki insanlarda nadir bulunan özelliklere sahip olmaları ve farklı olduklarını düşünceleri ve yaptıklarıyla bulundukları her ortamda ortaya koymalarıydı. Belki de düşüncelerini bu kadar korkusuzca, ve cesurca savunmalarıydı. Ya da günümüzde hala bir sorun olmaya devam eden kendi ülkelerinin bağımsızlığının tehlikede olduğunu ve bu sorunun kendi dönemlerinden başlayarak gelecekte de devam edeceğini öngörü yetenekleriyle fark etmiş olmalarıydı. Bu kitapta beni bir hayli duygulandıran ve kitabı daha da çok sevmemi sağlayan bir başka nokta ise Deniz Gezmiş'in ailesi ile olan ilişkisinin, ailenin bir parçası olan kardeşi Hamdi Gezmiş tarafından aktarılması ve bunların Can Dündar'ın usta kalemiyle yazıya dökülmüş olmasıydı. Çünkü bu aktarımlar ailesinin de en az Deniz Gezmiş kadar acı çekmiş olduğunu gösteriyordu. Bir annenin haksız sebeplerle hapse düşmüş oğlunu uzun bir süre boyunca maddi yetersizliklerden dolayı ziyaret edememesi, abisiyle yeteri kadar vakit geçirememiş küçük kardeş pek çok şey ifade etti benim için. Bir ailenin her zaman bir eksiklik hissetmesinden, devletin okuyan, düşünen ve sorgulayabilen herkesi bir tehdit unsuru ve ortadan kaldırılması gereken bir sorun olarak görmesine kadar... Bu kitabı neden okudum sorusuna gelirsek cevap kendini bir düşünceye adayıp bunun uğrunda her şeyi yapmaya hazır olan insanların bana ilham kaynağı olması, ve onların yaşadıkları zorlukları ve bu zorlukları sadece kendilerinden sonrakilerin rahat bir yaşam sürebilmelerini sağlamak gayesiyle yaptıklarını düşünmek bana her daim sahip olmak istediğim şeyler için çok çalışmam gerektiğini hatırlatması olarak verilebilir. Ve ayrıca kitaptan elde edilecek bütün gelirlerin Deniz Gezmiş Vakfına öğrencilere burs vermek amacıyla bağışlanacak olması beni bu kitabı satın almaya iten bir başka sebep oldu. Ve bu kitap bana aynı zamanda düşünce özgürlüğünün büyük önemini ve hayatımızın her alanında ne düşünüyor isek sahip çıkmamız gereken bir ayrıcalık olduğunu daha iyi anlamamı sağladı.