Sahte Sonsuzlar

İnsanlar kaybetmekten ölesiye korktuğu, korkularıyla yüzleşemedikleri için grilerde gezmeye o kadar hazırlardı ki... Siyah ve beyaz hiç kimseye gerçek bir mutluluk veremiyordu. Herkes, grinin sigara dumanı mayhoşluğunda sarhoş olmaya adeta can atıyordu. Zehirli bir tılsım olan gri insanların yok olmaya çoktan hazır duygularını acımasızca sömürüyordu, daha acımasız olanı ise bu büyüde kaybolan insanlar ruhlarının yok olduğunu fark bile etmiyorlardı. Kötülüğün ve yalanın hakimiyeti eline aldığı dünya ise gri ile kurduğu bu sahte dostluktan oldukça tatminkardı. Sahte hevesler uğruna hayatlar bir bir yok olurken, kötülüğe daha büyük kötülükle cevap vermenin doğru yol olduğu sanılıyordu. İnsanlar, ruhlarını parayla satın almak isteyenleri onların gerçek sevenleri, doğru yolda olmalarını öğütleyenleri ise can düşmanları ilan etmişti. İki yüzlülük, sahnede rolünü hiç olmadığı kadar iyi oynuyordu. Bahisler bir kere açılmıştı ve kötülüğün kaybetmeye hiç niyeti yoktu. Çetin bir savaş, durdurulması imkansız bir fırtına gibi üzerimize doğru geliyordu. Aldatmak, çalmak, hem fiziksel hem de ruhsal olarak zarar vermek, nehirler kadar derin ve karanlık sırları ortaya dökmek, kullanılmaktan çekinilmeyen hatta insanlığa haz veren kozlardan sadece birkaçıydı. İnsan hayatının kumar parası gibi harcanması fikrinin akla mantığa gelir bir tarafı yokken, şeytanın pazarında çok satanlar listesindeydi insan hayatı. Kan kırmızı akan damarlarla hayatını sürdüren insanoğlunun kalbi kömür karasından beter kararmıştı. Gözümüzü ne zaman bu kadar nefret bürüdü? Biz neyi yanlış yaptık, neden kaybettik? Hayatlarımız hala neden avuçlarımızın arasından kaymaya devam ediyor? İnsanoğlu neden daha güzel bir hayatın hayalini bile kurmaya bile korkar oldu? Sadece yaşadığımız dünya bizim ki o da ödünç. Zamanın geri akmasının mümkün olmadığını unuturken, bu dünyanın bize ödünç verildiğini bile bile neden bu riyakarlık? Dövme gibi önce akla sonra vücudun her santimine kazınması gereken gerçekler vardır; bir kere yaşam hakkımız olduğu, onun hakkını vermemiz gerektiği en önemlisidir ve bu gerçek her an hatırlanmalıdır insanın aklı ve kalbi tarafından. Siyah güllerin dikenleri ile mücadele edemeyenler, taze çiçek kokulu bahar günlerinin tadını çıkaramazlar. 'Seni seviyorum' diyen taraf olmaktan korkmamalıdır insanoğlu. Bir saniye öncesinin tekrarının, bir saniye sonrasının ise garantisinin olmadığı bu hayat sevinçle karşılanmalıdır. Hala nefes alıyorsak eğer, kendimizi çıkışı olmayan mezarlara koyup, üzerimize toprak atmanın anlamı nedir ki? Başka bir yerde olmaya değişmeyeceğimiz yerler, bizi pek kıymetli ama sahte şeylere değişmeyen dostlar, günün sonunda başımızı yastığa koyduğumuzda içimizde, kalbimizin en derininde hissettiğimiz sıcaklık duygusu olmalı hayatımızda... Yaşanmaya, anlatmaya ve paylaşmaya değer kılınmalı hayat. Günler ayları ve aylar da yılları kovaladığında, eğer yeteri kadar şanslıysak uzun bir hayatımız olduğunda; geri dönüp bakınca, 'iyi ki yaşamışım' demeliyiz ve asla 'keşke' ele geçirmiş olmamalı hayatımızı, çünkü her keşke bir tecrübeyi beraberinde getirir hayatımıza, dersler çıkarmayı unutmamalıyız. Eğer olurda hayatımız içinde çok yıllar barındıracak kadar uzun olmazsa 'dolu dolu yaşamışım, iyi ki her saniyemi deli dolu geçirmişim' demeliyiz. 'İyi ki kararımı değiştirmişim de iyi ki o çılgınlığı yaşamışım' demeli ve yapılacaklar listesine bir çentik daha atarak devam etmeliyiz. Siyah ya da beyaz olmaktan korkmamalıyız çünkü hayatı siyah ve beyaz yaşamış olanlar, hayatın hakkını vermiş olanlardır. Kalplerine saplanan her keskin bıçağı çıkarmış, hayatlarına sıkılan her kurşundan zarar görmüş fakat ayakta kalabilmiş kişilerdir. Grinin zehirli dünyası karşısında dimdik durmuş, asla kendilerinden ödün vermemiş, iç hesaplaşmalarını yaşarlarken oldukları gibi kalabilmiş, başkasının hayatı uğruna kendi hayatlarını değiştirmemiş insanlardır. En dibi görmüş insanlardır, hayatlarındaki en büyük kötülüğü en yakınlarından görmüş ama gerçeklerle en acı şekilde yüzleşebilmiş olanlardır. Kör bir intikam hevesi ve bencilce hırsları gözlerini kör etmemiş, tam tersi gözlerini daha da açarak büyük resmi, hayatın kendisini görmüş olanlardır. Bir şeylerin yeterince büyük, mükemmel ya da yeterli olmasıyla ilgilenmeyin, onları istediğiniz formlara siz sokun, hayatını şekillendirmekten ve hayatınızın iplerini elinizi almaktan çekinmeyin. Hayatların en güzelini kendiniz için siz yaratın. Bunu bugün hemen şimdi kendiniz için yapın. Hayatınızda bir kez olsun, 'bunu sadece ve sadece kendim için yaptım ve mutluyum' demenin zevkini yaşayın. Çünkü ne o anı ne de hayatınızı yaşama fırsatınızı bir daha bulamayacaksınız. Mutsuzluğu asla hoşgörü ile karşılamayın ve hayatınızı ele geçirmesine izin vermeyin. Tatlı bir meltem gelip sizi hayattan aldığında, köklerinizi toprağa sıkıca sarmış bir çınar ağacı gibi görkemli ve asla solmayacak bir hayat yaşamış olmanın dayanılmaz mutluluğunu yaşayın.