Sıradanlık Döngüleri

Herkesin hayatında bir düzeni vardır. Her gün evine, yurduna belirli vakitlerde gider, okulda her hafta aynı dersleri görür, ya da mesleğinde hep aynı işlerle meşgul olur. öyle ki artık hayatımız belirli olaylar çerçevesinde ilerlemeye devam eder. Hepimiz alışmışızdır bu şekilde yaşamaya. Hadi bir kafamızı kaldırıp bakalım dünyada neler oluyor. Sokak arkalarında işlenen cinayetler, ülke başkanlarının politikayı ya da ekonomiyi sarsacak sözleri, yakında evlenecek çiftlerin mutluluğu, aşkı için yıllarca beklemiş sevdalıların buluşma anları ve benzeri birçok 'önemli' olaylar görürüz hep. Bazıları için önemlidir bu olaylar ama çoğumuz için değil. Biz bu olaylara da alışmışızdır artık. Her gün haberlerde görebileceğimiz sıradan olaylardır onlar bizim için. Artık sıradanlaşma döngülerinin içine girmişizdir. Her gün aynı işi yap, aynı yollardan eve git, hayatının monotonlaştığını fark et, kafanı kaldırıp birilerinin kendilerine göre önemli anlarını gör, monoton hayatına geri dön, aynı şeyler yıllarca tekrarla, bunlar da senin için sıradanlaşınca hayatına renk katmak için iş değiştirip veya farklı etkinlikler yapıp yeniden sıradanlaşacak olan hayatına dön... Her ne kadar kurtulmaya çalışsak da bu sıradanlaşma döngülerinden kurtulamıyoruz. Bu fizik kurallarıyla sınırlandırılmış dünyada hayatımız renklendirecek olan molalarımız bile bir süre sonra sıradanlaşmış oluyor. Kısacası sıradanlığa boğuluyoruz bu dünyada. Kimimiz farkında olmadan boğulup derinlere giderken, kimimiz çırpınırken yüzmeyi öğrenir, üstüne çıkar bu sıradanlık denizinin. Denizin tamamını görürüz o zaman. Görürüz boğulanları. Bazen elinden tutup yüzeye çeker bazen sessizce izleriz gidişatlarını. Yüzeyde kaldıkça, yukarıdan bakmaya alışırız sıradanlık döngülerinin denizine. Artık her şeyini bildiğimizi sanırız. Basit gelir bize hayat. Olaylar serisinde bir sonraki olayı merak ettiğimizde, o kısma yüzer bakarız onun sıradanlık döngüsüne. Suyun altı bulanıktır tabii. Keskin göz gerekir olayların döngüsünü görmek için. Suyun altına dalarız daha iyi görebilmek için. Ne de olsa yüzme biliyoruz, yüzeye çıkmak kolay. Bunu hep yaparız biz 'denizin yüzeyinde olanlar'. Oraya git, derinlere dal, yüzeye çık, aynı şeyleri tekrarla... İşte her sıradanlığa bakan, gören ve inceleyen bizler, öyle bir zaman gelir de anlarız ki uçsuz bucaksız sıradanlık döngüleri denizinin üstünde kocaman bir gökyüzü var. O gökyüzüne yakından baktığımızda görürüz ki o gökyüzü de aslında kocaman bir döngü. İşte o zaman anladım. Her ne kadar sıradanlaşma döngülerinden kurtulamayacağımı bilsem de yüzmeyi bilen biri olarak diğerlerinden farklı olduğumu zanneden ben, bu dünyaya dışarısından bakanlar için sıradanlık atmosferinde uçmayı bilemeyenlerdendim. Aynı benim yüzemeyenleri ayırt etmediğim gibi onların da uçmayı bilemeyenleri ayırt etmeyeceğini düşündüm. Artık yüzmemin bir anlamı kalmamıştı. Uçmam gerekiyordu. Uçmanın sırrıysa uçabilenlerin olduğunu fark etmekti. Uçabildiğimi de anlamış oldum. Bir nevi, bu dünyayı deniziyle, atmosferiyle, tümüyle sıradanlığını fark eden ben; farklı dünyaları görebilmek arzusuyla uçabilme hakkı kazanmıştım. Uçabilenlerin dünyasıysa bambaşka bir yerdi. Kocaman evreni gördüm sıradanlık atmosferinden çıkınca. Uçabilen bir çok insan vardı. Bazıları koca koca dünyalar oluşturuyor, bazılarıysa o dünyalara giriyor, dolaşıyor ve çıkıyordu. Yüzüp dalıp çıkmaya benzemiyordu bu. Her dünyanın atmosferi, denizi bambaşkaydı. Bazı devasa dünyalar vardı dikkatimi çeken. Üzerinde J. R. R. Tolkein yazıyordu. Oluşturan adamın ismiydi heralde. Girdim, denizinde yüzdüm, atmosferini soludum. Ordan çıktım ve başka bir dünya gördüm. Onun üzerindeyse J. K. Rowling yazıyordu. Ona da girdim, çıktım. Sürekli farklı dünyalara giriyor ve çıkıyordum. Yine fark ettim. Her ne kadar farklı dünyalara girsem de yaptığım şey aynıydı: Oraya git, gir çık, tekrar git... minyonlarca kişinin yaptığı gibi... Artık bu olayda normal bir şeydi. Sıradanlaşmıştı. Bu da bir sıradanlık döngüsüydü. Bu döngüyse benim dünyamdaydı. Tolkein'inki gibi devasa değil, küçük bir atmosferi olan; yaşadığımız dünyadaki gibi uçsuz bucaksız denize değil, küçük bir su birikintisine sahip size sunduğum küçük bir dünyaydı. Osman Orhan Uysal 21602784