Kazananlar Kulübü

İnsan, her zaman mücadele içerisindedir hayatta. Sürekli daha güçlü olabilmek, daha çok kazanmak ister. Para kazanmak isteyebilir, arkadaşlarıyla gittiği bir bilardo maçını kazanmak isteyebilir, bir paintball mücadelesini kazanmak isteyebilir, şirketini daha ileri taşımak isteyebilir. İstemek ve başarmak için önce inanmak gerekir. Kazanacak olan insanı veya insanları gözlerindeki inançtan anlamak mümkündür. Hırsları, çalışkanlıkları adeta biz burdayız diye bağırır gözlerinin içinde. Çok çalışır bir şeyler isteyen insanlar. Pazar günü öğlen çekilen bir yemek ziyafeti sonrası uykudan daha değerli, daha tatmin edicidir onlar için çalışmak. Ben de gözlerinde zafer ışığı olan, kazanmak üzerine kurulmuş bir takımın fotoğrafını gördüm. Bir Galatasaray taraftarıyım ve her maçını mutlaka izlerim futbol takımının. Kendi sahasındaki bir maçından sonra sosyal medyada bir fotoğrafa rastladım ve hemen telefonumun kilitli ekranına duvar kağıdı olarak ayarladım. Tutkulu, çalışkan, hırslı ve mücadeleci futbolcuların gol sevinci vardı bu fotoğrafta. Bakışları adeta rakip takımlara korku salar nitelikteki başarıya aç, tabiri caizse askerden yeni gelmiş futbolcular... sanki daha önce hiç zafer kazanmamış gibi profesyonel ve hırslılardı. Her kesime ilham verebilecek ve her kesimi motive edebilecek bir fotoğraftı. Bu takımı izlerken neredeyse herkesin içinden maça çıkıp deliler gibi koşup mücadele etmek geliyordur. Etrafımda böyle insanlar daha fazla olmalı diye düşündüm o an çünkü azim, çalışkanlık, mücadele bulaşıcı olabiliyor. Bu fotoğrafın benim üzerimdeki belki de en büyük etkisidir şu anki gibi harika bir arkadaş grubuna sahip olmam. Fotoğraftaki insanlar gibi başarıya aç, fazlasını isteyen, çalışkan insanlarla ilişkilerimi yoğun tutuyorum. Muhteşem kelimesinin yetersiz kaldığı bir takım ruhu var fotoğrafta. Birbirlerini başarı için, güç için ileriye iten bir oyuncu grubu var. Çalışma ortamlarında, okullarda, şirketlerde belki de en çok ihtiyaç duyulan özelliktir bu: Grubunu ileriye taşımak. O azmi, isteği etrafına yansıtmak ve etrafındaki insanlardan da bu elektriği alabilmek hem hedefleri büyütür hem de hedeflere ulaşma arzusunu arttırır. Kim istemez ki tarih dersi için böyle bir grupla proje ödevi yapmak ya da fizik laboratuvarındaki deneylere böyle bir grupla katılmak? Bu itici güç elimizden gelenin fazlası için teşvik eder bizi. Çıtayı daha yükseklere koyup ona göre çalışmamızı sağlar. Büyük bir güven duygusuyla hareket ederiz etrafımızdakilerle. Güven duygusuna sahip ortamlarda çalışma verimi daha yüksektir. Güven de saygıyı beraberinde getirir ki bu da son derece sağlıklı bir çalışma ortamı anlamına geliyor. Ülkemiz futbolunda son günlerde tartışılan bir konuyu örneklemek istiyorum. Yabancı futbolcu sayısı sınırlanmak isteniyor, Türk futbolcular daha çok olmalı deniyor. Son derece yanlış bir algı bu çünkü eğer böyle kaliteli bir oyuncu grubuyla çalışırsanız maçlara çıkmasanız bile kendinizi geliştirirsiniz. Haketmeden forma giymektense bu harika oyuncu grubuyla çalışmalar yapıp, onları örnek almak çok daha büyük katkılar sağlar Türk futboluna. Futbolcularımız daha iyi oyuncularla sağlıklı bir ortamda rekabet etmek zorunda kalır ve kendilerini geliştirirler daha çok süre almak için. Birbirlerini başarıya iterler böylece. Başarmak, başarmak için onca sıkıntıya katlandıktan sonra başarmış olmak tarifsiz bir haz verir insana fakat bir de mecburiyet getirir. Başarıları unutup yeni hedeflere odaklanmak gerekir. Aksi halde çabuk düşülebilir başarı merdivenlerinden. Bu hatırlatmadan sonra fotoğraftaki oyuncuların böyle olmadığını belirtmem gerekiyor. Nerden biliyorum derseniz "Gözler kalbin aynasıdır." demiş büyük besteci Selami Şahin. Şimdiden Galatasaray'ın şampiyonluğu hayırlı olsun.