AKIL TUTULMASI

Bizi biz yapan kararlarımızdır. Peki ya artık kararları biz vermiyorsak? Düşüncelerimiz, konuşmalarımız ve hatta hafızamız başkalarının ellerinde tuttuğu iplere bağlıysa bununla birlikte biz de günbegün kuklalara dönüşüyorsak o zaman hala benliğimiz bize mi aittir, yoksa kuklacının benliğine mi dönüşmüştür? Dünyaya baktığımızda bahsettiğim kuklalar kadar kuklacıların da olduğunu görüyoruz. Kuklacıların hedefinde belli başlı gruplar var tabii ki. Dünyada kuklacılar tarafından kontrol edilmesi en kolay olarak görülen grupla ilgili herkesin bir tahmini vardır. Zihninizde ışıklar saçan tabelalar gibi parıldayan cevapları görmek çok da zor değil. Elbette hepinizin zihinlerinizdeki labirentlerde çıkışa ilk ulaşanlar kadınlar ve çocuklar. Keşke gerçek hayatta da labirentten kurtulanlar ilk onlar olsalar. Maalesef hayat, onlar için toz pembe değil ve her geçen gün kan kırmızıya dönüşüyor. Geçtiğimiz günlerde ülkenin çoğunluğunu ayağa kaldıran bir olay, bu iki kümenin birleşimini hedef alıyor. Mecliste "Cinsel İstismar Düzenlemesi" adı altında sunulan, geçtiğimiz hafta şiddetli tepkiler sonucu geri çekilen önerge, tecavüzcü ile mağdurun evlenmesi durumunda suçlunun salıverilmesini içeriyordu. Tecavüz gibi ağır bir yükün altında ezilmesi yeterli görülmeyen kadınlar ve çocukların sırtlarına bir de bu yükün sorumlularının oturtulması teklif ediliyor. Durumun vahameti bunlarla da kalmayıp bu olaylarla eş zamanlı olarak televizyonda konuşma yapan yazar Vahdettin İnce, 13 yaşında bir kızın evlenebileceğini iddia ediyordu. Küçücük çocukları, onların masum hayallerine gölge düşürmekten utanmayan insanlarla evlendirmeyi teklif etmek; herhalde o çocuklar için uzun bir mahkeme sürecinin sonunda kalem kırmakla eşdeğer. Bu olayın kadınlara ve çocuklara verilmeyen -verilen diyemiyorum ne yazık ki- değeri gösteren örneklerden sadece bir tanesi olması ise daha dehşet verici. Diğer örnekler toplumda kadını sindirmeyi, kadına şiddet uygulamayı hatta ve hatta kadın cinayetlerini içeriyor. Bunların suçlusunun kimler olduğu tartışmaya açık bir konu olsa da dünyanın genelinde durumun bu şekilde olması bizi bir daha düşünmeye itiyor. Kadınların karşısına her geçen gün farklı engeller koyulsa da dünyayı değiştirmeye kararlı, güçlü kadınlar için bunlar; hedeflerine ulaştıkları zaman daha fazla haz almalarını sağlayacak şeyler. 19 Kasım 2016 tarihinde gerçekleşen YGA Zirvesi'ne katılma şansı yakaladığımda bu güçlü kadınlardan bir kısmının yaptıkları konferanslara katıldım. Dünyayı değiştirmeye kendilerini ve algılarını değiştirmekten başlayan bu kadınlar, bana umut verdiler. Bu dünyada amaçlarımız uğruna savaş verirken çevresel baskılara aldırmadan cesaret ve azimle kadınlığımıza rağmen -dünya düzeni kadınların zıddına işlediğinden- her şeyin başarılabileceğinin somut örnekleriydiler çünkü. Zirvenin sahibi YGA da onların bu tecrübelerini geleceğin liderlerine aktarmaları için iyi bir aracıydı. YGA'nın yönetim kurulu başkanlığının bir kadın tarafından yapılması ve projelerde kadın erkek ayrımı yapılmadan çalışılması, bu liderlik organizasyonun işe doğru bir temelle başladığını gösteriyor. Dünyadaki tüm kötülüklere rağmen bilinçli insanlar, dünyadaki dengelerin değişmesi için ellerinden geleni yapıyor. Bazı kadınlar ise dünyanın karanlığında kaybolmamak için kibrit olarak kendilerini yakıyorlar. Onları tutuşturan şeyler ise genelde çektikleri acılar, yaptıkları fedakarlıklar oluyor. Ayşe Kulin'in Tutsak Güneş adlı kitabı da bu kadınlardan biri hakkında. Serbestçe düşünmenin ve yönetimin aksine konuşmanın yasak olduğu distopik bir dünyada geçen olayların baş kahramanı olan Yuna, sisteme başkaldırıyor. Tutkularının peşinden giden Yuna geçmişindeki hatırlayamadığı noktaların yöneticilerin politikasının sonucu olduğunu öğreniyor. Hafızalarını kontrol etmekle kalmayan yöneticiler, halkı her yerde izliyor. Özellikle kadınlar üzerinde baskı oluşturan rejim, kadınların kıyafetinden tutun yapması gereken çocuk sayısına kadar her konuda kendini söz sahibi görüyor. Hayat kaynağı olan Güneş'in önüne gök cisminin yerleştirilmesinde bile yöneticilerin parmağının olduğunu öğrenen halk -özellikle kadınlar- , baskılara daha fazla dayanamayarak isyan çıkartıp haklarını geri kazanıyorlar. Ayşe Kulin'in distopik dünyasındaki Yuna'ya karşılık gelen günümüz dünyasının güçlü kadınları, kadın hakları için çalışıyorlar. Bir gün kadınların emekleri ve erkeklerin de farkındalığı ile dünyanın terazisi kadın ve erkek arasındaki eşitliğin göstergesi olacak. İşte o gün insanlar, artık baskı ve şiddet ile ilgili konulara yoğunlaşmak yerine refah içinde yaşayarak teknolojiye ve gelişmeye yoğunlaşacak. Daha fazla kadın kül olmadan o güzel günlere ulaşmak dileğiyle... Beyza KALKANLI