ÇirkinÖrdekYavrusu

Doğduğumuz çağın, toplumun, ailenin, kuralların ve adetlerin bir ürünü müyüz sadece? Farklı zaman ve mekanda doğmuş olsak, şuanki benliğimiz yerine bambaşka bir kimliğe sahip olacağımızı tahmin etmek zor değil aslında. Bu yüzden, sorunun cevabı da evet bir bakıma. İçinde bulunduğumuz çağdan ve toplumdan besleniyoruz, aile ile birlikte büyüyoruz ve tüm bu dış etkenlere göre kişiliğimizi şekillendiriyoruz. Şekillenen bu kişiliğin yanında aslında hayallerimiz, hayal kırıklıklarımız, yeteneklerimiz ve korkularımız da içinde bulunduğumuz toplumun ve ailenin bir ürünü olmuş oluyor. Bu yönden bakınca da, önceden şekillendirilmiş bir kalıbın içine doğuyoruz çünkü insanlar doğuyor, yaşıyor ve ölüyor ancak kalıcı olan, toplum oluyor. Böylece ölmüş olanların ve yaşayanların beraber şekillendirdiği, zamana karşı direnen tek yapı toplum olmuş oluyor. Toplumun değişmez kuralları var. İnsanların, üzerinde bir değişiklik yapmadan, sırf o toplumda doğduğu için kabul ettiği kurallar ve hayat tarzları var. Bizden önce doğup yaşamış ve ölmüş olanların oluşturduğu bu koca yapı, karakterimiz üzerinde yadsınamayacak bir etkiye sahip oluyor ve böylece "toplumun bireyleri" olarak tanımlanan bizleroluşuyoruz. Şekillenen ve biçim kazanan kişiliğimizin içinden tüm dış etkenleri kaldırırsak kaçı sahiden bizim eserimiz sayılabilir ki? Başka bir ülkede, başka bir toplum yapısı içinde doğmuş olan ben, şuanki benden bambaşka biri olacaktı. Bunu düşünmek, karakter oluşumunda dış etkenlere ne kadar bağlı olduğumu ya da olduğumuzu gösteriyor bir bakıma. Üstelik karakter oluşumunun şekillenmesi sadece toplum yapısıyla alakalı olan bir şey de değil çünkü aile yapısına da oldukça bağlı olan bir şey. Demek istediğim, sahip olduğumuzu iddia ettiğimiz tüm özelliklerimiz, bize sorulmadan verilmiş ve farkında olmadan sahip olduğumuz şeylere, aileye ve topluma, bağlı aslında. Öte yandan, tüm bunları olduğu gibi kabul etmek, yaşadığımız çağın ve toplumun kabul ettiği değerlerin üzerinevedışınaçıkmadan yaşamayıkabul etmektirbana göre. Peki, aile ve toplumun kişinin üzerinde yadsınamayacak kadar etkisi olduğunu söyledikten ve kabul ettikten sonra, bunların dışına çıkabilmenin ve kişinin kendisini tüm bu etkenlerden sıyırarak sadece kendisine ait olan bir yolda yürümeyi seçmesinin mümkün olabileceğini iddia etmek ne derece doğru olabilir ki? Aslında bu, bazı insanların yapabildiği bir şey. Bana göre bu insanlar, çağın ve toplumun dışında doğuyorlar. İçinde doğdukları hiçbir değeri sahiplenmiyorlar ve bu yüzden de ister istemez toplum tarafından dışlanan bir kesimi oluşturuyorlar. En başta bahsettiğim gibi, insanlargelip geçici olsada, bıraktıklarışey, toplum, kalıcı oluyor. Bu nedenle, gelip geçici olmayı kabul etmemiş ve farklı bir şeyleryapmak için çabalayan insanların, önceden oluşturulmuş bir "kalıba" uyum sağlamalarını beklemek de oldukça saçma bir beklenti olabilir. Böyle insanların toplum tarafından "ister istemez" dışlandığını söyledim çünkü toplum, kendisinden olmayanı kendisine benzetmeye çalışır. Bu yönden bakacak olursak da toplumu, düzene karşı olmayı esas alan doğanın bir kanunu olan entropi yasasına ters bir şey olduğunu bile söyleyebiliriz. Dolayısıyla toplumdan soyutlanmış böyle insanların tüm bu nedenler yüzünden "normal olmayan" damgasını yediğini söyleyebilirim. Ama yine de önemli olan asıl şeyin ne olduğunu sorguluyorum. Ayak uydurup, bir şeyler yapmaya çalışmak mı yoksa kendi yolunu çizip, farklıolmayı gözealarak mutluolmaya çabalamakmı? Yaşanan yere ve zamana ayak uydurabilmek, sadece insanlar için geçerli olan bir şey değil. En basitinden, hayvanlar arasındaki hiyerarşide de bunu görüyoruz. Adapte olamayanın elenmesi kuralına dayalı bir doğa var. Ama bu kuralın, modernleşen ve karmaşıklaşan insan hayatına uydurmaya çalışmak ne derece doğru olabilir ki? Farklı olanın ya da uyum sağlamayı beceremeyen, kısacası çağın dışında doğmuş insanların da var olduğunu biliyorum ve bu insanlar bana bazen farklı olabilmek için cesaret veriyor açıkçası. Beyazların içindeki tek siyah ördek olmanın kötü bir şey olmadığını küçükken okuduğumuz hikayeden de öğrendik. Bu yüzden, farklı olmaktan, kabul görmemekten, kısacası "çirkin ördek yavrusu"olmaktan korkmamamızgerektiğinidüşünüyorum.