Kaygılı Hayatımız

Günümüzde hayatımız o kadar yoğunlaştı ki, her anımız bir şeyle dolu, özellikle üniversitedeyseniz durmadan yapılması gereken bir şeyler var. Bir yandan okul, bir yandan aileniz, bir yandan yaşadığımız şehirler bizlere hep görevler ya da sorumluluklar yüklüyorlar. Okulda ödevler, sınavlar, yazılacak yazılar; evde alınacak ekmekler arabayla getirilip götürülecek insanlar var. Yaşadığımız şehirde otobüsü kaçırmamak için ayarlanan zamanlar, kaybolmamak için bakılan telefonlar... Bunların hepsi bir araya geldiğinde her şeyimizi kısacık bir süreye sığdırmamız gerekiyor. Peki sonra ne mi oluyor? Her şey için endişelenmeye başlıyoruz, kendimizi yiyip bitiriyoruz. Kendimize ayırmamız gereken boş zamanlarımız bile endişelenerek geçmeye başlıyor. Kendimize ayırdığımız en önemli zaman olan uyku bile bu sorumluluklar yüzünden aksamaya, kısalmaya başlıyor çünkü uyumamız gereken yerde biz düşünüyoruz ve bu düşünme seansları bizi kaygıya sürüklüyor. Düşünmek kavramına gelirsek... Herkes saniyeler içerisinde aklından birçok düşünce geçiriyor, zaten düşünmesek insan olabilir miydik? Sadece bir hayvan gibi doğuştan gelen reflekslerimize güvenip yaşayıp giderdik ama biz insanız düşünerek var oluruz ve düşündükçe farklı alemlere gideriz. Bazen huzur dolu bir aleme bazense endişelerle dolu bir aleme... Eğer siz mutlu olduğunuz bir anı düşünüyorsanız, huzur dolarsınız. Peki ya işlerinizi sorumluluklarınızı düşünmeye başlarsanız ne olur? Tabii ki yapacağımız şeylerden, bunların yapılması gereken zamanlardan dolayı endişeli bir aleme dalarız. İşte tam bu zamanda kaygı başlar. Kaygının birçok çeşidi, nedeni var. Profesyonel oyuncular, müzisyenler, bilim insanları hatta siyasetçilerin bile topluluk önünde zaman zaman heyecanlandıklarını görebiliyoruz. Bir öğrencinin ise dersleri konusunda kaygılanması oldukça bilinen ve alışkın olduğumuz bir durum. Kaygının birçok nedeni olduğu gibi, bu durum, kafamızda sayısız kurguya da sebep olabilir. Kaygılandıkça kafamızda farklı senaryolar kurarız. Maymun Aklı kitabında bu senaryolardan bir tanesini görebiliriz mesela. "Benim anksiyete sorunum var. Anksiyetem, konsantre olmamı imkansızlaştırıyor. Konsantre olmak imkansız olduğu için işimde affedilemez bir hata yapacağım. İşimde affedilmez bir hata yapacağım için işten çıkarılacağım. İşten çıkarıldığım için kiramı ödeyemeyeceğim. Kiramı ödeyemediğim için Fenway Park'ın arkasındaki kuytu bir yolda para karşılığında seks yapmak zorunda kalacağım. Para karşılığında seks yapmak zorunda olduğum için HIV kapacağım. HIV kapacağım için AIDS olacağım. AIDS olduğum için yalnız ve rezil olmuş bir şekilde öleceğim." Bu senaryolar birbirini takip eder ve takip ettikçe bu kaygılarımız yerini tam bir korkuya bırakır. İşte bu korku hayatımızı mahveder. Bizim bu korkuların ve kaygıların hepsinden ya da en azından büyük çoğunluğundan arınmamız gerekir. Peki bunu nasıl mı yapacağız? Bunun için hayatımızın kısa dönemleri için planlar yapabiliriz ve hayatımızı düzene sokarız. Eğer bu planlara uyarsak sıkıntılarımız azalır. Bunu uygulayan biri olarak bu planlamaları yapmadığım zamanlarda benim de sıkça kaygı problemi yaşadığımı söyleyebilirim. Tam da bu yazıyı yazdığım hafta olduğu gibi. Bu hafta o kadar fazla iş birikti ki, bunların üstüne bir de sınav stresi gelince, önceden yaptığım planlamaları yapmadığım için hafta sonum berbat bir endişe içinde geçti. Kendime ve çevreme bakacak olursam, kaygı duymanın insanlara son derece zarar verdiğini söyleyebilirim. Yapacak onca iş varken, gidilecek onca yer, çalışacak onca ders dururken kaygı duyup hiçbir şey yapmamak psikolojimizin yanında akademik başarımızı ve sosyal çevremizi de olumsuz yönde etkileyen bir faktör. Sonsuz kurgularla, bizi strese sokan düşüncelerle boğuşmak bir birey için son derece sıkıntılı bir süreç. Bazıları bu durumu bir uzmana danışarak, bazıları ise kendileri atlatmaya çalışıyor. Çoğumuzun hayatında, hiç olmazsa bir kere, yaşadığı kaygı rahatsızlığı insanlık var olduğu sürece varlığını koruyacak gibi görünüyor. Ne kadar kaçmaya, kurtulmaya çalışsak da bir şekilde karışımıza çıkmaya, bizi olumsuz yönde etkilemeye devam edecek. Bundan tamamen kurtulabilir miyiz bilmem ama kafamızda kurduğumuz sonsuz sayıdaki kötü senaryolardan ve korkularımızdan sıyrılabildiğimiz kadar sıyrılmak ve kendimizi olabildiğince olumlu düşünmeye vermek, bu konuda, kendimiz için yapabileceğimiz iyiliklerden bir tanesi. Mustafa BAY 21501875