MÜZİĞİ YAŞAMAK

duyguların uyanmasına sebep oldu. Öyle kıpır kıpır, güzel bir melodiydi ki bu, sormadan edemedim. Vivaldi'nin çok ünlü bir eseri: İlkbahar. Nasıl hatırlayamadım ben de şaşırdım aslında, daha önceden duymuş olmalıydım. Demek ki o an bende yarattığı bu coşku dolu hislere fazla kapılıp gitmişim. Müziğin her zaman insanların modunu değiştirebileceğine inanmışımdır zaten. Dört mevsim için de ayrı ayrı bestelenmiş olan bu güzel parçalar her mevsimin ruh halini çok iyi yansıtmayı başarmış. Benim en çok hoşuma giden ilkbahar oldu, baharın tüm enerjisini içinizde hissedebiliyorsunuz. Dinlerken kuş cıvıltıları, çiçeklerin kokusu size eşlik ediyor. Her bahar yeniden doğuşu simgeler. Bütün o yaprakları çürümüş, dalları kurumuş ağaçlar yeşillenir, rengarenk çiçekler her yeri kaplar. O bütün kış ölü gözüken doğa, tekrar hayata döner. O havanın taptaze kokusu, sizi de bir anda canlandırıverir. O sıcacık havada esen hafif bir rüzgarla uyanırız. Bütün kış üstümüzdeki miskinlik, karamsarlık birden esen rüzgarla uçup gider. Yepyeni biri olursunuz, her şeye en baştan başlar gibi... İlkbaharı bütün kötü günlerin sonu, iyi vakitlerin başlangıcı olarak görüyorum ben. Yenilenme vakti. Karanlıktan bir çıkış. Sonra düşünüyorum "Bir hava değişikliği insanın ruh halini bu kadar etkiler mi?" diye. Sonra aklıma Vivaldi geliyor, bu kadar önemli bir sanatçı sırf ilkbahar için bir beste yapmışsa ve bu eser dünyanın en güzel klasik müzikleri arasına girmişse, etkiler demek ki. O kapkaranlık kış günlerinden güneşli bahara adım atmak insanların içindeki umutların da tazelenmesine sebep olur. Zaten öyle değil midir? Her zaman bir umut ışığı ararız. Bahar da bunun bahanesi biraz. İnsanlarhep bir umudu olsun ister, en olmayacak şey için bile. En ufak bir değişimi hemen üstlerine alınır, umuda kapılırlar. O ölü dallar bile bir güneş ışığıyla tomurcuklanabiliyor, bizler de haklı olarak bunu örnek alıyoruz. Hiçbir şey bitmemiş, küçük bir etkiyle her şey eskisi gibi olabilir ya da nasıl olmasını istiyorsak öyle işte. Zaten küçük bir kıvılcımdır koca yangınların kaynağı. Umut hiçbir zaman bitmemeli bence, karamsarlığa kapılmadan önce aklımıza bahar gelmeli. Her şey taptaze ve yeni... Biz de yenileniriz haliyle. Bütün olanları arkamızda bırakır, yepyeni, temiz bir sayfa açarız kendimize. Bu yazıyı da tam da baharın ilk günlerinde yazmam tüm bu duyguları hazır dolu dolu hissederken en doğal haliyle dile getirmemi sağladı. Bütün yaşadığım stresli, üzücü günleri geride bırakıyorum. Kötü anılar da çöpe... Çünkü artık canlanma vakti. Bahar yorgunluğu da neymiş, bütün enerjimizle yeni insanlarla tanışmak, güzel anılar toplamak lazım bu havalarda. Toprağın uyandığı gibi bizim de uyanma zamanımızın geldiğine işaret ediyor bahar. Birçok esere konu olmuştur bahar; resimlerden müziklere, tiyatrolara hep bu mevsimin güzellikleri sanata yansıtılmaya çalışılmıştır. Vivaldi bunu en başarılı şekilde yapan sanatçı olmayı başarmış bence. Baharın bütün enerjisini, sizde yarattığı duyguları dinleyebilmek gerçekten keyif verici. Bu coşkulu ve tempolu konçertoyu dinlerken içinde olduğunuz mevsim ister yaz ister kış olsun, birden ilkbahara dönüp o heyecan ve neşeyi hissetmeye başlıyorsunuz. Gözlerinizi kapatın ve coşkuyla akan dereleri, cıvıldayan kuşları, canlanan ağaçları, açan çiçekleri hissedin. Zaten bir müzik bir insanı alıp başka yerlere götürebiliyorsa ve bu kadar duygularını etkileyebiliyorsa o eser gerçekten başarılı olmuş demektir. Vivaldi, Antonio. 1725.