Eğer Yaşarsam

Her genç kızın imrendiği bir aşk hikayesi Mia ile Adam'ın ilişkisi. Farklı zevklerine rağmen birbirlerinden başkasını görmeyip birbirlerine körü körüne aşık oldular. Son zamanlardaki filmlerin çoğunda olduğu gibi bu film de bir kitaptan uyarlanmıştır. Aslında önce kitabını okumak istemiştim. Genellikle önce kitap sonra film şeklinde bir prensibim var. Fakat önce filmi duyduğum için filmle başlamış oldum. Filmi ilk sinemada izledim. Yetmedi. En az iki ya da üç kez daha evde bilgisayarda izledim. Film beni öylesine kendine çekiyor ki sonunu biliyor olmam hiçbir şeyi etkilemiyor. Peki bu filmde beni bu kadar etkileyen ne? Adam ile Mia'nın yaşadıkları, ilişkileri, fikirleri, görüşleri bana klasik aşk filmlerindekinden çok daha orjinal geldi. Çok klasikleşmiş aşklardan değildi. Film anılar ile şimdiki zaman arasında gidip geliyor. Adam ile ilişkileri bittikten sonra Mia'nın evde ailesiyle kahvaltı yapması ile başlıyor film. Mia'nın annesi gazetede Adam'la ilgili bir haberi gösterir Mia'ya ve sahne değişir. Mia Adam ile ilk tanışmasından bahsetmeye başlar. Mia'nın anlattığına göre Adam zaten okulda tanınan bir insan. Bir punk rock grubunun baş gitaristi ve solisti olan yakışıklı bir çocuk neden tanınmasın ki zaten. Mia müzik odasında kendini kaptırmış bir şekilde çellosunu çalarken Adam bu müziğin sesini duyup müziğe doğru ilerler ve kapının camından Mia'yı izlemeye başlar, ta ki Mia'nın arkadaşı Kim gelene kadar. Mia'yı en sevdiği işi yaparken öylesine bir hayranlıkla izliyor ki Adam, sen de heyecanla tanışmalarını bekliyorsun. Sonra tanışıyorlar ve sahne yeniden ailesiyle olan kahvaltıya dönüyor. Mia'nın Julliard'a başvurduğundan bahsediliyor. Ailecek kar tatilini avantaja çevirme isteğiyle yola çıkıyorlar. Birkaç güzel ve sevimli sahne daha derken, trafik kazası geçiriyorlar. Rutin bir yaşantımız varken bir anda bitebiliyor her şey. Örneğin mutlu bir hayatınız vardır. Mükemmel bir eşiniz ve sevimli çocuklarınız vardır. Mesleğinizden memnunsunuzdur. Para sıkıntısı çekmiyorsunuzdur. Ailenizle geziyor, eğleniyorsunuzdur. Sonra pat diye birden her şey yok olur. Ya kaza geçirirsiniz, ya ailenizden birisi hastalanır ya da belki de iflas edersiniz, parasız kalırsınız. İyi günde birlikte olabildiğiniz bu aileyle kötü günde sabredebilecek misiniz? Ya da direk onlarsız bu hayata sabrededebilcek misiniz? Aslında her şey bundan ibaret. Sabretmek... Başka bir örnek daha verecek olursam sefalet içinde yaşıyor olabilirsiniz. Bir aileniz, işiniz, hatta kalabileceğiniz bir yeriniz bile olmayabilir. Sonra yine bir anda her şey değişebilir. Tabi ki bu kadar büyük değişiklikler olmasına gerek yok. En basitinden 2 ay önce Bilkent'e gelmeye dair aklımda hiçbir şey yokken şimdi Bilkent'te okuyor olmam yeterince güzel bir örnek bence. Neyse konuya geri dönecek olursam, kazayı duyan Adam dehşete düşmüş bir şekilde geliyor hastaneye. Öyle üzülüyorsunuz ki çocuğun durumuna. 2 aydır görmediği ve hala sevdiği eski sevgilisi kaza geçirmiş ve hayati tehlikesi var. Düşündükçe üzülüyorum. Daha da üzücü olan şey, Mia hem annesini, hem babasını, hem de kardeşi Teddy'yi kaybediyor bu kazada. Ve olanların da farkında. Herkes sizin uyanmanızı beklerken siz böyle bir dünyaya uyanmak ister miydiniz? Çevrenizdekiler ne kadar iyi olursa olsun, ailenizin olmadığı bir dünyaya uyanmak... Mia'nın hayata tutunabilmesi için ayrı ayrı herkesin gelip Mia'yla konuşmaları çok mutlu ediyor beni. Her konuşma da ayrı bir duygulanıyorum. Dedesiyle olan kısmından en yakın arkadışına ve en son Adam'a kadar... Hayatın ne zaman, ne şekilde ne getireceğini asla bilemeyiz. En mutlu anlarımızda bize tokat gibi gelebilecek olaylara karşı hazırlıklı olmalı, aynı şekilde en kötü anlarımızda küçük bir olayla bir anda her şeyin daha iyi olabileceğini de bilmeliyiz. Kısacası anı yaşamalıyız. Ekstra bir öneri, Adam gibi bir insan bulmalı ve onu elimizden kaçırmamalıyız.