BİZİ BİZ YAPAN HAYALLERİMİZ

Uzun zamandır ilk defa bir müzikal filmi izlemek için sinemaya gittim. Normalde müzikal tarzı pek bana göre değildir, en olmadık yerlerde karakterlerin durup şarkı söyleyip dans etmeye başlaması saçma gelir. Bundandır ki Aşıklar Şehri filminin müzikal olduğunu duyunca uzun bir süre gitmemekte ısrar ettim. En sonunda merakıma ve filme dair yapılan bunca güzel yoruma yenik düştüm. Aldım biletimi, oturdum koltuğuma ve adeta iki buçuk saatliğine farklı bir gezegene yolculuk yaptım. Müziklerin güzelliği, karakterlerin uyumu sayesinde gözlerimi dahi kırpmadan izledim beyaz perdede olup bitenleri. Farklı hikayeleri, farklı hayalleri ve farklı hayatları olan insanların yollarının kesişmesi hep garip gelmiştir bana. Başlangıç noktaları ve bitiş noktaları farklı olan iki ömrün bir süreliğine de olsa birleşmesi, hiç ayrılmayacakmışçasına aynı yoldan yürüyen iki insan hayalleri için farklı yollarda yürümeye başlarlar. Ki öyle de olmalı bence, bir insan hayali uğruna her şeyini feda edebilmeli. Kendi yolunu çizebilmeli insan, yoluna ters düşen herkesle de yolunu ayırabilmeli gerektiği zaman. Çünkü bizi biz yapan hayallerimizdir. Zehra Nur Çetinel 21502970 Kendimi bildim bileli hayal kuruyorum ben, hayallerim olmadan yaşayamam. Ne zaman mutsuz olsam, mutlu gelecek günlerimin hayalini kurarım. Ne zaman dara düşsem, zengin olmanın hayalini kurarım. Ne zaman en dibe batsam, en tepede olmanın hayalini kurarım. Hayaller birer umut kapısı benim için. Onlar olmadan yaşayamam, eminim benim gibi bir sürü insan da yaşayamaz hayalleri olmadan. Mülteci çocuklar mesela, o küçücük gövdeleriyle bunca sıkıntıya göğüs geremezdi hayalleri olmasa. Hayallerimin yolundan ayrılırsam eğer, biliyorum ki bir şeyler ters gitmeye başlar ve ben yolumu kaybederim. Tıpkı Sebastian ve Mia'nın hayallerini ikinci plana attıktan sonra yollarını kaybetmeleri gibi. Bir insanın isteyince yapamayacağı şey yok. Hayalini kurmak ve istemek eylemleri tam anlamıyla gerçekleşince insan da hayallerini yaşarken buluveriyor kendini. Kendimden biliyorum. İki yıl önce Bilkent'e gelmek sadece uğruna uğraştığım bir hayaldi benim için. Şimdi ise buradayım, hayallerimin merkezinde gerçekleştirilmeyi bekleyen yeni hayallerimi bekliyorum. O kadar çok örneği var ki imkansız gibi görünse de gerçekleşen hayallerin. Mesela benim halam tahsilini tamamlayamamış zamanında, en büyük hayallerinden biri üniversite mezunu olmak olmasına rağmen. Maddi sebeplerden dolayı liseyi yarım bırakmak zorunda kalmış. Hayalinden vazgeçmemiş, yıllar sonra ilerleyen yaşına ve insanların tepkilerine rağmen liseyi açıktan okumuş. Üniversite sınavına girip, istediği bölümü kazandı halam. Şimdi son sınıfta. Hayalleri uğruna tanıdığı, sevdiği pek çok insana ters düşmesi gerekmesine rağmen vazgeçmedi. Şu an hayallerini geç de olsa yaşıyor. Aşıklar Şehri bana hayallerin önemini bir kez daha gösterdi. Kendimi Mia ile özdeşleştirdim, onun yaşadıkları şeyleri kendim yaşıyormuş gibi içine girdim karakterin. Hayallerimden vazgeçersem neler olacağını gördüm, hayallerime sıkı sıkı sarılmam gerektiğini öğrendim. Pes etmemeyi öğrendim çünkü insanın emeği hiçbir zaman karşılıksız kalmıyor. Mutlaka mükafatlandırılıyoruz bir şekilde. Uğraşan her insan er ya da geç kavuşuyor düşlediklerine. Yeter ki sabretmeyi ve pes etmeden devam etmeyi bilelim. Hepimizin elinde bir tane boş kağıt var ve elimizde bir kalem. Hayallerimizle kağıdımıza kendi yollarımızı çiziyoruz. Kendi isteklerimiz, kendi planlarımız, kendi düşlerimiz. Kağıdımızı başkalarının Zehra Nur Çetinel 21502970 hayalleriyle doldurmasına izin vermeyelim. Gerekirse Mia'nın yaptığı gibi, hayallerimiz uğruna en sevdiğim diyebileceğimiz insanlardan bile vazgeçebilelim. Unutmayın, bu dünyaya bir daha gelmeyeceğiz. Yaşayacağımız tek ömrü de başkalarının yollarında harcamayalım. Hayatımızın sonunda içten bir şekilde "YAŞADIM" diyebilelim.