OZ

Hangimiz istemedik ki bir anda müthiş bir macera ortasında uyanmayı?Monotonlukla ve klişelerle dolu bir hayatın bir anda tepetaklak olup, hiç beklenmeyen bir biçimde sizi sürüklemeye başlaması... Adam Fawer'ın bu kitabı, bize bildiğimiz Oz hikayesinin daha modern bir versiyonunu sunuyor. Bu tarz yolculuklarla ilgili hikayeleri ve ayrıca yazarın kitaplarını sevdiğim için, kendimi bu rüzgarın ellerine bıraktım. Kitabın yavaş yavaş kendi fikirlerimle bağ kurduğunu görmeye başladıkça da bunu deneyimlemek istedim. Çünkü her zaman yazmak istediklerinizi önceden düşünmüyorsunuz. Sadece başlıyorsunuz ve yeni fikirler tam şu anda doğuyor. Zaman birçok sevdiğinizi eritmiş ve sizi belki de yanlış ellerin himayesi altına teslim etmiş. Her yaptığınız küçücük bir hata karşılığında sonu gelmez kırbaç darbelerine maruz kalıyorsunuz ve tek dayanağınız en yakın arkadaşınız olan köpeğiniz ile hiç konuşmayan ama aslında dahi olduğunu bildiğiniz arkadaşınız. Daha sonra bir gün biriyle tanışıyorsunuz ve onun yüzünden baltayla yaralanıyorsunuz. Gözlerinizi açtığınızdaysa size doğru gelen müthiş bir hortum olduğunu görüyor ve kulübeye sığınıyorsunuz. Daha sonra kulübeyle birlikte uçuyor ve hiç bilmediğiniz mistik bir yere düşüyorsunuz. Hayatınız bir anda değişiyor. Artık eskisi gibi olmayı aklınızdan geçirseniz dahi, bunun aslında imkansız olduğunu biliyorsunuz. Aslında hepimizin hayatında buna benzer küçük sonsuzluklar olmuştur. Bu küçük anlar sonsuzluktur. Çünkü öyle bir olayın ortasına atılmışsınızdır ki, gökyüzüne bakıp sadece iç çekmenizle kalırsınız ve o an gerçek anlamda bitmez. İyi ya da kötü, sırtınızda derin ve uzun bir yara oluşur. Ruhunuza kazınır sanki bu küçük anlar ve bir salisede bunca şey yaşayabildiğinize inanamazsınız. Belki de bu anlar ruhumuza kazınmıyordur ama onu inşa ediyordur. Çünkü biriktiklerinde kendinizi izleyebilir olursunuz ayna karşısında. Yürüyen bir filme dönüştüğünüzü görürsünüz ve bu sizi gerçekten tatmin edebilir. Bence hepimiz bu yaratımda farklı olasılıkları test etmek için gönderildik. En küçük, minicik seçiminiz bile sizi bambaşka yerlere götürebiliyor çünkü. Ve de hikayelerimiz oluşuyor. Sonsuz farklı ve birbirinden güzel hikayeler. Olasılıkları test etmek demişken, bu kavramı biraz daha açıklamak istiyorum. Dünyadaki her insanı düşünelim. Hepimizin yüzü, mimikleri, renklere karşı olan bakışımız vb. neredeyse her şeyimiz farklı. Yaptığımız seçimler bazen ne kadar klişe gözükse de, farklılıklar karşısında bu klişeliğin pek bir önemi kalmıyor. Şimdi büyük bir varlık düşünelim. Bu varlığın amacı, gerçeği bulmak olsun. Aslı bulmak. Ve bu varlık şöyle bir yol izlemiş. Yedi milyar ve her salise artan, her biri birbirinden farklı ve olmaması da zaten imkansız olan bizleri, kocaman ve çıkışı biz ilerledikçe oluşan labirente atmış. Biz de birbirimizden farklılığımızla, hikayelerimizle bu deneye destek veren küçücük toz taneleriyiz."O"na ulaşabilme potansiyeli olan denekleriz. Bu küçük düşünceyi verme sebebim, sadece gerçek dünya ile kalmamasıydı. Bizim yaşadığımız hikayeler üstünde bir de soyut ve bizim ekstradan yarattığımız hikayeler var. Aynı Oz gibi. Belki de bunun gibi hikayeler,"o"na ulaşmayı hızlandırıyordur. Dorothy'nin geri döndüğünde:"Ben Oz'daki Dorothy'yim." Demesi bana çok enteresan geldi. Düşünsenize başta kendi gözünde hiçbir şey olan biri, yaşadıklarından sonra tamamen kozasından ayrılmış gibi hissediyor. Aslında hepimizin içinde bir "o" saklı ama bunu sürekli ve istikrarlı bir biçimde itmeye devam ediyoruz. Kabullenemiyoruz belki de bu kadar kolay olmasını. İlla bir zorluk arıyoruz, bir acı arıyoruz ona ulaşmada. Halbuki "o" size bir nefes, bir kalp ritmi kadar uzakta. Sadece bunu kabul etmiyorsunuz. Aynı Divan edebiyatındaki gibi aslında. Sevgiliye kavuşmanın amaçlanmaması ama sürekli acı çekmek... Belki de sonuç değil de cidden süreç odaklı yaşıyoruzdur. Bu hem iyi hem de kötü bir şey. Aynı arafta gibi. Tamamen bizlere kalmış. Eğer değişik bir hikaye istiyorsanız, kendinizi ondan alıkoyun. Sürekli engeller koyun önünüze. Fakat tamamen farklı bir boyut arıyorum diyorsanız da, yatağınıza uzanıp gözlerinizi kapayın ve sadece ben "o" yum deyin. . Fawer, Adam.(2016). Oz. İstanbul. Aprıl yayıncılık. Yiğitcan SAĞIR