YILDIZLARARASI SANAT

Uzay kavramını anlamak ve kapsadıklarını bilmek imkansızdır neredeyse. Uzay demek bilinmezlik demektir benim için, asla sonu gelmeyecek bir maceradır. Bu serüven insanoğlunun da yüzyıllardır uğraş alanlarından biri olmuştur. Teleskoplarla ve basit gözlemlerle başlayan arayışlar günümüzde gerek uzaya araç yollamak gerek teknolojinin de ilerlemesiyle ortaya çıkmış ileri gözlem araçlarıyla da devam etmektedir. Fakat bu bilinmezlik ne kadar aydınlatılırsa aydınlatılsın her zaman bilinenin arkasında karanlık ve aydınlatılmayı bekleyen kısımlar olmaya devam edecektir. Özellikle de uzaylılar gerçekten var mı ve uzayın derinliklerinde daha neler bizim onları keşfetmemiz için bekliyor gibi sorular günümüzün cevap bekleyen en popüler sorularıdır. İnsanoğlunun içinde bulunduğu cevap arayışı ise bilimsel araştırmalar üzerindeki etkisinin yanı sıra sinema ve diğer sanat türleri üzerinde de derin bir ize sahiptir. Özellikle bilim kurgu türünün ortaya çıkmasında da önemli bir paya sahiptir uzay kavramı. Küçüklük yıllarımdan beri gizemli, anlaşılması güç ve bilinmezliklerle dolu konuların üstüne gitmeyi çok sevmişimdir. Ortalama her yedi yaş altı çocuğa büyüyünce ne olmak istiyorsun sorusu sorulduğunda "Anne ben astronot olmak istiyorum." cevabıyla karşılaşma olasılığı yüksektir. Ben de aynı soru bana sorulduğunda bu cevabı veren bir çocuk olmuşumdur her zaman. İçimdeki bitmek bilmeyen uzay sevgisi ise bilim kurgu türüne olan sevgimi kat kat arttırmış ve ne zaman uzayla ilgili bir film(ne kadar kötü olursa olsun) görürsem ekrana kitlenmeme sebep olmuştur. Halen de içimdeki bu sevgi yerini muhafaza etmektedir lakin uzaylıların gelip dünyayı ele geçirdiği filmleri hesaba katmazsam. Son yıllarda genel bilim kurgu anlayışı uzaylıların dünyayı istilası üzerine kurulu bir hal almış gibi gözüküyor. Bu kısır döngü yüzünden bilim kurgu filmlerinden ümidimi kesmek üzereydim. Ta ki Christopher Nolan'ın yönetmenlik koltuğunda oturduğu ve Matthew McConaughey'in başrolünü oynadığı bir filmin gösterime gireceğini öğrenene dek. Christopher Nolan Batman serisi filmleri ile gönlümde taht kurmuş bir yönetmendir. Matthew McConaughey ise her dönem oyunculuğunu daha da ileri taşıyan ve insanı kendisine hayran bırakan tavırları ile son dönemlerin en çok beğenimi kazanmış film yıldızıdır. Nolan'ın bu seferki filminin adı ise Interstellar (Yıldızlararası) idi. Film de başlıca olarak insanoğlunun gelecekte bütün kaynaklarını tükettiği ve Dünya'nın insanların yaşaması için elverişsiz hale gelmektedir. Dönemin bilim adamları ise dünyanın alternatifi olabilecek yeni bir gezegen arayışına girerler. İçinde eski bir NASA astronotu olan Cooper'ıda (Matthew McConaughey) bulunduran on iki kişilik bir ekip olası yaşamı destekleyebilecek gezegenleri incelemek amacıyla uzaya gönderilmiştir. Bu yolculuklar kara delik, solucan deliği, görelilik ve daha birçok bilimsel kavramlarla renkli bir hale getirilmiş. İzleyicileri düşünmeye zorlayan bu kavramlar bilimle ilgili olan olmayan kişilere bile keyifli anlar yaşatabilecek içeriğe ve anlatıma sahipti. Özelliklede olaylar arası bağlantıların ustalıkla kurulduğunu ve deyim yerindeyse seyirciyi hayretler içinde bıraktığını söylemeliyim. Filmi duygusal yönlerden de çok başarılı buldum. Bir kızla babasının ilişkisi, her zaman umudun var olduğu ve dövüş sahneleri ile insanın en büyük düşmanının yine insanın kendisi olduğunu etkili bir şekilde hissettiriyor film. Oyunculuk kalitesi bakımından da kişilerin ne kadar isabetli seçildiği hemen göze çarpıyor. Oyuncular karakterleriyle adeta bütünleşmiş ve izleyicilere duyguları güçlü bir şekilde aktarıyorlar. Müzik seçimlerinin ise sahnelerle mükemmel bir ahenk içerisinde olduğunu söylemek isterim. Filmin genelinde olayları hızı arttıkça müziğinde hızı ile gerilimi aynı oranda artıyor ve sahne ile müzik bir bütün şeklinde ilerliyordu. Görsel efektlerse filmi mükemmel yapan bir diğer unsurlardan bir tanesiydi. Gerçek ile sanal ayrımı yapmak neredeyse imkansız idi benim için. Her güzel şeyin bir sonu var derler. Evet, bu filmin de bir sonu ama uzayın ve getirdiği soruların sonu hiçbir zaman olmayacaktır. Bilimkurgu çatısı altında son yıllarda görülen uzaylı istilası modasını takip eden filmlerden sonra Interstellar, gerçekliğe(bilimselliğe) daha yakın olan taraflarıyla, oyuncu kalitesi, müzikler ve görsel efektleriyle takdire şayan bir eser diyebilirim. Eğer filmi izlemediyseniz hemen kendinize bir arkadaş bulun ve kendinizi bilinmezliğin içinde üç saatlik bir yolculuğa bırakın.