KELİMELERE SIĞMAZ AŞK

Birbirlerini seven, birbirlerine aşık iki insanın, Abidin Dino ve Güzin Dino arasında geçen mektuplarından oluşan Sensiz Her Şey Renksiz adlı eser, isminin dikkatimi çekmesi nedeniyle merak edip okuduğum ve beni çok etkileyen bir kitap. Bir mektupta Abidin Dino'nun Güzin Dino'ya '' Can, sensiz her şey renksiz.''(12) diyerek yaptığı aşk seslenişi kitaba adını vermiş. Her satırı aşkla yazılmış bu mektuplar adeta beni alıp başka diyarlara götürdü. Öyle duygusal bir anıma denk geldi ki kitabı okurken daha da çok etkilendim ve aşk denen duygunun gücünü bir kez daha anladım. Kitabı okumayı bitirdikten sonra ise derin düşüncelere daldım ve aklıma Sait Faik' in o ünlü sözü geldi: '' Bir insanı sevmekle başlar her şey.'' Eski zamanlarda mektuplaşma vardı. Bir mektup atılırdı ve sonra cevabının gelmesi günlerce beklenirdi. Seven insanlar beklerdi, sabrederdi, heyecanını hiç yitirmeden merak ederdi. Cevap gelince ise o mektubu ellerine bir alışları vardı ki, gerçekten anlatılmaz yaşanır dediklerindendi. O duyguyu onları izlerken bile anlayabilirdik. Onlar heyecanları gözlerinden okunan, sevgileri satırlara sığmayan çiftlerdi. Ne güzeldi aşkları, birbirlerine bakışları, yüzlerindeki samimiyetleri... Onlar utangaçtı, gözlerini kaçırırlardı, yanakları kızarırdı, adeta dilleri tutulurdu da konuşamazlardı. Bu halleri sevimliydi, ilişkileri sıcacıktı. Peki, şimdiki ilişkiler de böyle mi? Bu kadar samimiler mi? Sevgileri kelimelere sığmasa da en güzel betimlemeleri sevdikleri için seçip mektupların içerisine serpiştiren sevenler gitti de o sevdalar bir mesaj ve telefonun tuş takımıyla basitleşmedi mi sizce de? Önceden, mektubun gelme süresi sabırları ölçerdi ama onu beklemek bile çok güzeldi, heyecan vericiydi. Şimdi öyle değil ki. Artık bir mesaj birkaç dakika bile gecikse sinirlenen, sabredemeyen nesil var. Sevginin anlamı ve gerçekliği ise tartışılır bir kavram oldu. Bu kitaptaki mektuplarda o kadar derin duygularla karşılaştım ki bazı şeyleri sorgulamadan edemedim. Bu sorulardan en önemlisi ise elbette şuydu; sevgi nedir? Sevgi emektir, sesini duyunca bile kalp atışlarına hakim olamamaktır, yazdıklarını tekrar tekrar okumak ve her defasında aynı ölçüde mutlu olmaktır. Her gece uyumadan en son düşündüğün ve her sabah uyandığında ilk aklına gelendir. O mutlu olsun diye fedakarlıklar yapmak, bazı şeylere göz yumabilmek, moralimiz bozukken bile bazen sadece o üzülmesin diye gülümsemektir. Sevince onun gülümsemesi enerji kaynağın, onun varlığı ise hayatına renk katmana sebep oluverir. Bir çocuğun elindeki oyuncak gibidir sevdiğin, elinden alınınca üzülürsün, boşlukta hissedersin, KÖSE 2 ağlarsın. Tek farkı ise çocuğun eline yeni bir oyuncak verince durum düzelir ancak sen kimseyi sevdiğinin yerine koyamazsın. Sevgini verdiğin değer ölçer. Adını duyunca bile heyecanlanırsın, sana göre her yüzde onun siması vardır. O uyurken, yemek yerken, gülerken onu izlemek sana keyif verir. O denli keyif alırsın ki bu işten, o film izler bir köşede, sen ise onu izlersin diğer köşede. Öyle boş boş değil, gözlerinin içine, en derinlere dalacaksın. Hem de öyle bir kaybolacaksın ki gözlerinde o konuşurken, onun ağzından çıkanları kaçıracaksın bir an. Ne kadar süredir yanında olduğun değil, ne kadar süredir onu görmediğin belirler özlemini. Çok sürmez, hemen özlersin. Doyamaz ki insan sevdiğine. Kokusunu içine çeke çeke öpersin, gönlünü ayrı tenini ayrı bir seversin. Eğer bunlar olmuyorsa mı? O halde sevgiden, aşktan bahsedemezsin. Sevgiliye yar da denir, yar ise uçurum demektir. Hem seni en çok heyecanlandırabilen hem de en çok üzebilecek olandır. Ne zaman ne olacağı belli olmayan bu hayatta, kaybetmeden sevdiğinin değerini bilmek gerekir. Aşk, herkesin tatması gereken bir duygudur ve bu barındırdığı gücünü hep koruyacaktır.