(YE)MEDYA

Hepimiz çekiyoruz. Kimimiz çile çekerken, kimimiz naz çekiyor. Kimimiz ızdırap çekerken, kimimizin canı çekiyor. Sürekli bir şeyleri çekip çekiştiriyoruz. Ha bu arada fotoğraf da çekiyoruz. Sahi fotoğraf neden 'çekilir' ki? Yani, niye bir anı bir makineyle ölümsüzleştirirken 'çekmek' fiilini kullanırız. O anı tüm zamanların içinden çekip bir makinenin o soğuk odalarına hapsettiğimizden dolayı mı? Kim bilir, belki ondandır. Fotoğraf çekmek demişken, niye çekiyoruz ki? O anı doyasıya yaşamak varken, ya da o anın biricikliğinin tadını çıkarmak varken niye sürekli güzel anılarımızı bir belleğe kaydetme ihtiyacı duyarız? Kendi belleğimize güvenmediğimiz için mi? İleride böyle bir anı tekrar yaşamamaktan koktuğumuzdan ötürü mü? Ya da bu alışkanlığımız da sosyal medyanın günlük hayatımıza olan diğer katkılarından(!) biri midir? "Sosyal medya demişken ne ara bu kadar içli dışlı olduk biz bu teknolojiyle yahu? Nerede o eski kahve sohbetleri, ev misafirlikleri?" diyip bir klişeyi tekrarlamak istemiyorum ama sahiden ne oldu bize? Verdiler elimize birer akıllı telefon hayattan 'soğuttular' hepimizi. Hatta bir şekilde ondan ayrı kaldığımızda elinden oyuncağı alınmış çocuk gibi mırıldanmaya başlıyoruz kendi kendimize. Peki neler yapıyoruz telefonumuzla? Sosyalleşiyoruz tabiki de. Yemeklerimiz sosyal medyadaki fotoğraf portfolyomuzun büyük bir kısmını oluştururken o yemekten arta kalan büyük bir kısım ise maalesef çöplüklerin kayda değer bir kısmını oluşturuyor. Uğruna ne emekler harcanmış kitaplar kahve fotoğraflarımızın vazgeçilmez bir parçası oluveriyor aniden. Tabi o kitapların keşke kahvemizle beraber içebilseydik. Gerçi o kahve de o kadar çok oluyor ki bardağını bütün gün yanımızda taşıyoruz da yine de bitiremiyoruz. E soğuyor tabi haliyle. Fark ettiniz mi? Sosyal medyada sosyalleşebilmek için bir aracı ya da malzemeyi amacının dışında her türlü gerekçeyle kullanıyoruz. Bir insan sadece orada çekilmiş bir fotoğrafının olması için niye spor salonuna kaydolur? Sanki orada o fotoğrafı çekmesek diğer insanlar bizim spor yaptığımızı anlamayacak. Tabi yapmıyorsak anlayamazlar değil mi? O zaman şöyle bir durum da olabilir mi acaba: yapmadığımız şeyleri yapıyormuş gibi göstermek için sosyal medya mecrası inanılmaz bir velinimet gibi bir ortam. Peki bütün bunlar sizce doğru mu? Yani sosyal açıdan incelendiğinde bu durum etik mi? Sonuçta, bu yaptığımız doğrudan olmasa da dolaylı yoldan yalan söylemek anlamına gelmez mi? Yani yemediğmiz halde o fotoğrafın altına yazığımız 'akşam yemeğim' notu bir nevi yalan olmaz mı aslında? Halbuki gün içinde bunu yapmak bize doğru gelmese de maalesef sosyal medyada bunu yapmaktan hiç çekinmiyoruz. Belki farkında bile değiliz bu durumun ama ne yazık ki gün geçtikçe bu 'beyaz yalancılık' mevzusu insanlar arasında yaygınlaşıyor. Her ne kadar yalanın beyazı siyahı olmasa da. Peki sorunun en başına dönersek: niye bu fotoğraflarımızı sosyal medyaya koyma ihtiyacı duyuyoruz? Bence bu durumun temel sebebi gösteriş yapmak. Diğer insanların bizi kıskanması gururumuzu okşadığından ötürü olsa gerek en özelimiz olsa dahi sosyal medyada herhangi bir fotoğrafı paylaşmak bizi bu günlerde pek rahatsız etmiyor. Her ne kadar atalarımız 'yediğin içtiğin senin olsun, bize gördüklerini anlat' dese de biz bu özelliğimizden vazgeçemiyoruz. Ne yediysek ya da yiyemediysek bile onu paylaşmaktan bir an bile tereddüt duymuyoruz. Neyse, sanırım bu konu hakkında yapılabilecekler biraz sınırlı ve bizim yetki alanımızın dışında fakat naçizane birkaç yorum yapmak gerekirse, bence sosyal medya ile gerçek hayat bugüne kadar maalesef birebir kaynaştıramadık. Yani, günlük hayatta yaşadıklarımızla sosyal medyada gördüğümüz hayatlar birbirinden epey bir farklı. Bence, eğer biz bu durumu aşıp günlük hayatımızı doğru bir şekilde sosyal medya ile birleştirebilirsek, hem kendimizi kandırmaz; hem de , diğer insanlar da bizimle aynı hayatı yaşadıklarını gördükleri için, çevremizdeki insanlarla iletişimimizi güçlendiririz. Gerçi, bazıları bu konuda herhangi bir şey yapılmaması gerektiğini de savunabilir. Onlar da kendilerime göre haklı olabilir. Siz bari bu yazımı beğeninde gururum okşansın biraz.