SORUNLARLA MUTLU BİR YAŞAM SÜRMENİN YOLU

Yazımı okumadan önce siz okurlardan yapmanızı rica ettiğim bir şey var; hayatınız hakkında birazcık düşünmeniz ve 10 üzerinden puanlandırmanız... Hayatımdaki inişli çıkışlı dönemleri, mutlu olduğum ya da acı çektiğim zamanlara hızlıca bir göz attığımda benim kendi hayatıma verdiğim not; 7. Sizlerin kaç puan verdiğini tahmin edemesem de en azından kaç puan vermediğinizi tahmin edebilirim sanırım. Kimsenin hayatına 10 üzerinden 10 vereceğini düşünmüyorum, en azından pek çoğumuz vermeyiz. Tıpkı gündüz ve gecenin birbirini kovalayıp durması gibi hayatta iyi ve kötü şeyler sürekli gelir başımıza. Yaşamın gündüz ve gece döngüsünden farkı ise hangisinin ne zaman biteceğini, bir diğerinin ne zaman geleceğini önceden kestiremiyor oluşumuzdur. Hayatımızdaki güneşli günler bazen o kadar uzun sürer ki gecenin varlığını unutturur bize, gece olduğunda ise ışığa son derece alışan gözlerimiz bir anda kör oluverir sanki. Hiçbir şey göremez olur, dünyaların başımıza yıkıldığını sanırız. Halbuki sakin kalıp biraz beklesek gözlerimiz karanlığa da alışır. Alışıp alışmamak değil gerçi yazımızdaki mesele; mesele karanlık da olsa aydınlık da olsa kendimizi ne kadar mutlu hissettiğimiz bence. Her ne kadar kötü şeyler olmasın diye önlem alsak da aldığımız önlemler bunu engellemez; sadece en aza indirebilir. Bu da mutlu bir yaşam sürebilmek için karşılaştığımız olumsuzluklarla da yaşayabilmeyi öğrenebilmekten geçer. Olumsuzluklarla yaşamaktan kastım onları öylece kabullenip hayatımızı istemediğimiz bir yöne çekmelerine müsaade etmek değil tabii ki de. Planlarımız yolunda gitmediğinde, mızmızlanıp şikayet etmek yerine, işleri nasıl yoluna koyabiliriz diye yeni planlar yapmak ve uygulamaktan söz ediyorum. Bir sorunla karşılaştığında bunu çözümsüz bir sorunmuşçasına büyütmek hayatımızı zorlaştırmaktan başka bir işe yaramaz genelde. Büyüklü küçüklü sorunlarımızın olması normaldir, hiç sıkıntısı olmayan bir insan gördünüz mü daha önce? Sıkıntısını yansıtmayan insanlar vardır ama gerçekten hiçbir sıkıntısı olmayan birisinin olduğunu hiç zannetmiyorum. Öncesinde de dediğimiz gibi sorunlarımızın mutluluğumuzu ne kadar etkilediği sorunlardan daha önemli bence. Yolunda gitmeyen şeyler varken nasıl mutlu olabiliriz ki diye düşünüyor olabilirsiniz. Cemal Süreya'nın dediği gibi "Hayat kısa kuşlar uçuyor." Maalesef hayat sorunların çözülüp mutlu olmamızı bekleyecek kadar uzun değil, bir gün ölüp gittiğimizde sürmüş olduğumuz bu kısacık hayatta mutlu olmuş olmayı dileyeceğiz. Bunun yoluysa sıkıntıda da olsak, bulunduğumuz duruma şükretmekten geçiyor. Daha kötü bir durumda olmadığımız ve de elimizdekilere sahip olduğumuz için şükretmek... Bunu 40 aldığımız bir sınav için üzülürken sınıf ortalamasının 30 olduğunu öğrendiğimizdeki mutluluk olarak düşünebiliriz. Sınavdan düşük almış olabiliriz ama aldığımız not en azından dersi geçmemize yetecek kadar yüksek. Ya da aynı sınavdan 20 alan birisini düşünecek olursak, ortalamanın altında kalmak üzücü bir durum olsa da finale girmeye hala hakkı olduğuna göre dersi geçmesi için de hala bir umut var demektir. Daha kötüsünün de olabileceğini ama olmadığını düşünüp şükretmekle başkalarına karşı haince duygular beslemeyi de birbirine karıştırmamak lazım tabii. Başkasının kötülüğünü istemek değil bahsettiğimiz. Hayatta yüzleşmemizin kaçınılmaz olduğu şeylerdendir olumsuzluklar. Madem sorunlardan kaçınamıyoruz, biz de onların bizleri mutsuz etmelerine izin vermemeliyiz. Karşılaştığımız sorunların dünyamızı başımıza yıkmasına müsaade etmeden, sakin kalmaya çalışarak, en uygun çözüme doğru yol almaya başlamalı ve bu süreçte sıkıntılarımızın bizi sıkmasını engellemek için halimize şükretmeliyiz. Şükretmek, mutlu olmakla doğru orantılıdır. Problemi çözerken moralimizi yüksek tutmamızı sağlar ve çözüm yolunda caymamızı ya da hataya düşmemizi engeller. "Şükretmek" yaşamakta olduğumuz kısacık hayatlara verdiğimiz notu belki bir iki puan artırmamıza yardımcı olur. Sizlere şükrettiğiniz pek çok şeyin olduğu, mutlu bir yaşam diliyorum!..