GOLİYON Kİ RAASLEELA RAM-LEELA

Sanjay Leela Bhansali'nin Romeo&Juliet'in yeniden yapımı olan bu film, son 10 yılın en iyi Bollywood filmi olmaya aday. Bu filmde İngiliz kültürünün bir eseri olan Romeo&Juliet'in mükemmel bir şekilde Hint kültürüne uyarlandığına tanık oluyorsunuz. Gerek tanışmalarıyla gerek ilişkinin devam etme şekliyle filmde gözünüze batan hiçbir unsur yok. Filmi izlemeye en sevdiğim oyunculardan biri olan Deepika Padokune'un başrolü oynadığını öğrenince karar verdim. İyi ki de vermişim bu kararı. Deepika, filmde Hintli Juliet olan Leela'yı canlandırıyor. Hintli Romeo, Ram'ı ise Ranveer Singh canlandırıyor. Gerçekten harika bir oyuncu seçimi yapılmış, filmi izleyince bunu çok iyi anlıyorsunuz. Filmdeki en başarılı sahnelerden biri tanışma anı. Yönetmen, asıl hikayedeki partiyi kendi kültürlerindeki Holi kutlamasıyla değiştirerek hikayeye farklı bir boyut ve renk kazandırmış. Ve sahne sadece ikisinin tanışması üstüne kurulu değil aynı zamanda bizim de Leela'yı ilk kez gördüğümüz yer. Leela karakteri onu ilk kez bu sahnede gördüğümüz için çok şanslı. Arkasında uçuşan tozlar, küçük örgüsü ve sevimli elbisesiyle ekrana girdiği an herkesin kalbini çalıyor. Sahnede Ram ve Leela'nın ilk görüşte birbirlerine gerçekten aşık olduğunu hissediyorsunuz ki bunda oyuncular arasındaki kimyanın payı çok büyük. Birbirlerine attıkları bakışları görünce hafif hafif kıskançlıktan çatlamaya başlıyorsunuz. Tanışmaları ilişkilerinin kısa, mutlu bir özeti gibi olmuş aslında; birbirlerine silah doğrultmaları, aşık olmaları ve sonunda ayrılmaları. Tabi, bu hikayede de aralarındaki aşk yasak, aşıklarımızın aileleri kavgalı. Ram, filmin yarısı boyunca kavgalı olmalarını hiç ciddiye almazken geri kalan yarısında bu kavganın dibine batarak tüm ilişkiyi mahvediyor. Film zaten iki yarıdan oluşuyor. İlk yarıda Ram daha bir çocuk sadece eğlenmek, hoş vakit geçirmek istiyor; ikinci yarıda ise Ram'ın büyüdüğünü, hayatı daha ciddiye aldığını görüyorsunuz. Leela'nın ise karakteri çok fazla değişmese de ikinci yarıda akıl sağlığını yavaş yavaş yitirdiğini görüyorsunuz. Yani anladığınız üzere ilk yarıda her şey hoş, ilişkileri mutlu adeta bulutların üstündeymişsiniz gibi hissederek izliyorsunuz ikinci yarıya gelince ise hüngür hüngür ağlamaya başlıyorsunuz. Hatta yönetmen keskin zekasını kullanarak ilk yarıda sanki birden ona kadar saymış sonra da ondan geriye doğru sayarak filmi bitirmiş. Oyuncular da bu keskin zekaya eklenince başka hiçbir filmde yakalanmayacak sahneler çekilmiş. İnanın ya da inanmayın ilk balkon sahnesi ve son balkon sahnesinde aynı replikler kullanılmış değişen tek şey oyuncuların o cümleleri söyleme şekilleri. Sanki izlememizi zorlaştırmak için yapılmış gibi aslında filmin sonunda filmin başını, ne kadar mutlu olduklarını hatırlayınca daha da çok ağlıyorsunuz. Filmi izleyince düşünüyorsunuz acaba bunu yaşayan, aileleri kavgalı diye acı çeken insanlar var mı diye. Sonra fark ediyorsunuz ki bir sürü var. Bu film nasıl İngiliz Romeo&juliet'inin Hint hali olabiliyorsa aynı hikayenin 21. Yüzyıl, 30. Yüzyıl ya da Rus, Türk, Kore versiyonları da olabilir. Çünkü Ram ve Leela'nın birbirine kavuşamamasının tek sebebi tanıdıklarının farklı olana verdikleri tepkiydi. Eğer tek bir arkadaşları tek bir aile üyeleri başkahramanlarımız gibi daha açık fikirli olsaydı Ram ve Leela'mız şu an mutlu mesut yaşıyor olacaktı. Ama nerede? Ram ve Leela, kavganın içine batmamak için ne kadar direndiyse o kadar içine battı. Birbirlerine ne kadar aynıymış gibi bakmaya çalışsalar da birbirlerine o kadar farklıymış gibi baktılar. Tek başlarına nasıl karşı koyabilirlerdi ki bu önyargıya? Biz bile her zaman yapmıyor muyuz aynısını? Belki bazı kavramları yadırgamamayı öğrenebiliyoruz ama asla bizden farklı olanı kabullenebilmeyi öğrenemiyoruz. Yeni bir olguyu hayatımıza sokarken bile eskisini ötekileştiriyoruz. Buna karşı koymaya çalışsak da kendimizi daha beter bir durumda buluyoruz. Belki bu insanlık doğası gereğidir. Belki Ram ve Leela'nın ya da Romeo ve Juliet'in kavuşabileceği bir dünyada o ikisi dışında başka hiçbir insana yer yoktur. Çünkü hiç kimse o ikisi gibi dünyaya sevgi ve aşkla bakamaz. Fatma ÇÖZELİ 21401696 29