Mutluluğun Anahtarı

Mutluluk nedir diye sorulsa hiç kimse aynı cevabı vermez. Dünya üzerindeki her bir kimse için bu tanım farklıdır. Yani mutluluğun tanımı göreceli bir kavramdır. Kimisi için mutluluk küçük bir köyde sevdiklerimizle yaşamak iken, kimisi için de her gün farklı lüks lokantalarda yemeğini yiyip farklı lezzetlerin tadına bakmaktır. Kimilerini küçük şeylerle bile mutlu edebilirken, kimilerine dünyaları versen mutlu edemezsin. Çünkü herkesin kendine ait bir mutluluk tanımı vardır ve o tanımı o kişiye sunmadan asla mutlu edemezsin. Sürekli mutluluktan, mutlu olmaktan, mutlu yaşamaktan bahsederiz. Peki gerçekten sürekli mutlu bir şekilde mi yaşarız? Tabi ki hayır. Elbette hiç kimse hayatı boyunca "mutlu bir şekilde yaşadım" diye iddia edemez. Herkesin hayatında inişli çıkışlı diye tabir edilen bir dönem vardır mutlaka. Bu iniş çıkışlar sayesinde hayatımızı düzene koyarız biraz da. Her inişte bir çıkış yolu ararız ve o çıkışı bulduğumuzda ister istemez mutluluğu tadarız. Her seferinde bu engebeli yolda, mutluluğun tanımı bizim için değişir ve farklı anlamlar, değişik boyutlar kazanır. İnsanoğlu doyumsuz olduğu için kimi zaman bu mutluluğun bile kıymetini bilmez ama bu iniş çıkışlar sayesinde biraz olsun farkındalığı artar ve bilinçlenir. Her inişin bir çıkışı olduğu gibi her çıkışın da bir inişi olduğunu aklımızda tutmalıyız. Yani söz konusu mutluluk bile olsa her zaman daha fazlasını istemek yerine elimizdekiyle de yetinmesini bilmeliyiz. Mutluluğu yaşadığını hissetsen bile asıl önemli olan şey o mutluluğu daimi kılmaktır. İnsan doğası gereği dinamik bir canlıdır. Bir kişiye sürekli aynı şeyleri hissettirerek her seferinde aynı şekilde mutlu olmasını beklemeyemezsiniz. İnsan beyni ve dolayısıyla düşüncesi yaşadığı her olaydan etkilenir ve hayata dönük algısı sürekli değişir. Eğer belli bir süre boyunca mutlu olduğunu hissettiğin bir eylemi yapmaya devam edersen, bir bakmışsın o şey rutine bağlamıştır ve sen artık mutlu değilsindir, mutlu olduğunu zannediyosundur. Patinaj yaptığın duygusu çöreklenir içine ve bir anda kendi hayatını değersiz ve ucuz görmeye başlarsın. Rutine bağlayan eylemlerin artık eskisi gibi mutluluk vermez, tam tersine iç burukluğu verir ve en sonunda bir kısıtlanmışlık hissi kaplar içini. Peki bu kısıtlanmışlık hissinden nasıl kurtulabilirsin? Hemen bir kaçış ararsın, yeni heyecanlara atmak istersin kendini, yeniliklere açarsın kendini bir anda. Kendini yeniliklere açarak, hayattan farklı şeyler bekleyerek kendini kurtarırsın. Hayatın, senin karşına ne çıkaracağını bilmeden yaşamaktan zevk alarak sürdürmelisin yaşamını. Böylece karşına çıkan her yeni şey hayatına ayrı bir renk katar, yeniden mutlu olmanın tadına varırsın ve belki de mutluluğun tanımı senin için değişiverir bir anda. Mutluluk kavramının bir yaşı yoktur. İnsan ister yedisinde olsun ister yetmişinde, hiçbir şekilde o yaşadığı mutluluk hissini kelimelere dökemez. Zaten mutluluğu anlatmak için sözcüklere de ihtiyaç duymazsın aslında, gözlerinden bile okunur kimi zaman o yaşadığın duygu. Öyle bir duygudur öyle bir kavramdır ki mutluluk, bir anda hayatına yeniden sahip olduğunu, zihnindeki eksik parçaların tamamlandığını hissedersin. Rüzgarı arkana alıp da hayatına devam ettiğini hissedersin. İşte gerçekten mutlu olduğunu hissettiğin o anda, zamanın durmasını ya da o anın hiç bitmemesini istersin. Yarını bilmeden, düşünmeden yaşamak istersin. Yalnızca o anın, o mutluluğun tadını çıkarmak istersin. Her şeyin bir sonu olduğunu o an kafandan çıkarırsın ve çıkarmalısın da. Çünkü bir "son" düşüncesiyle o anın, mutluluğun tadını çıkaramazsın. Hayatta da ister mutlu olalım ister olmayalım her zaman anın tadını çıkarmaya çalışmalıyız. Eğer anın tadını çıkarmaya çalışırsak mutluluk zaten bizi takip edecektir.