Haklı Kaygılar

Yarıyıl tatili ile bize yüklenen sorumluluklara ara verip kendimize yüklediğimiz sorumluluklara devam ettiğimiz bir aylık nispeten dinlenme ve yenilenme süresi diyebileceğimiz dönemden yeni çıktık. Her dönemin başlangıcında olduğu gibi geleceğim ile kaygılanmanın doruk noktasını yaşıyorum. Bu benim kendi kendime yarattığım bir duygu ama tabii ki yapmak zorunda olduğum için bundan kaçmıyorum. Üniversite dönemimizdeki en önemli kavram ve hedef "değişim". Benim bu üniversiteyi, bu mesleği seçtiğim zamanki ülke veya dünya düzeni ile şu an ya da ben mezun olduğum zamanki düzen birbirinden çok farklı olacak ya da en önemlisi ben çok farklı olacağım. Değişime, gelişmeye ve farklılıklara açık olup bunu bilincinde planlamalarımızı belki her dönem belki de her ay yenilemeliyiz. Ben de her okul dönemi başlangıcında; geçmişte yaptığım şeyleri değerlendirip daha fazla ne yapabilirim, neleri düzeltebilirim ya da gelecek planıma ülkemde veya dünyadaki değişimler sonucu uyum sağlamamda faydası olabilecek ne gibi şeyler ekleyebilirim veya değiştirmem gerekiyor şeklinde sorular soruyorum. Bu sorduğum sorular hem bireysel kararlarıma hem de benim kontrol edemeyeceğim beşeri düzene bağlı olduğu için kaygımın seviyesi de bu denli büyük oluyor. Sadece bireysel kontrol edebileceğim bir düzen içinde yaşıyor olsaydım yapmam gereken tek şey hedef koyup kendimi bu hedefe göre planlamak olurdu ve bu denli kaygıya sebep olmazdı. Çevremde bazı kişiler dış dünyayı yok sayıp yapması gerekeni yapıp devamını kadere ya da şansa bırakarak, bana göre, biraz kolaya kaçıyorlar. Gerçekçi bakacak olursak şu an genciz, önümüzde muhtemelen şimdiye kadar yaşadığımızın iki katı kadar daha zaman var ve gerçekten bu boş geçirebileceğimiz kadar kısa bir süre de değil. Bu yüzden bu planlama süreci büyük bir kaygı yaratsa dahi bundan korkmamam gerektiğinin bilincindeyim. Ben de bu yüzden geçmişte yaptıklarımı bu denli sorguluyorum ve bu sürekli değişim içerisindeki en makul seçeneği bulmaya çalışıyorum. Hayatta seçimler yapmama sebep olan hedef, dünya vatandaşı olmak. Bunun sebebi ülkemi sevmemek veya bir kaçış kesinlikle değil. Bu bakış açımı; bütün dünya kardeşçe yaşasın, sınırlar ve savaşlar olmasın, daha özgür olabilelim gibi isteklerin daha bireyselleştirilmiş ve şu anki düzende daha uygulanabilir bir çözümü olarak değerlendirebiliriz. Dünya vatandaşı olmak istememdeki en büyük sebep ise bir ülkeye bağlı kalmak istemiyorum. Yaşam şartlarını beğendiğim, insanın değerli sayıldığı, kanunlarla net bir şekilde düzenlenmiş bir topluma sahip bir ülkede yaşamak istiyorum. Bu isteğimi uzunca açıklamadığımda genellikle ülkemizi beğenmiyorsun, yurtdışına gidince ne olacak, yalnız kalacaksın gibi tepkiler alıyorum, fakat benim derdimin ülkem ile alakası yok. Benim bu isteklerimi Türkiye'nin karşılayacak düzeye ulaşması en büyük dileğim. Eğer ki ülkem bu seviyede olsa ben daha da mutlu olurum en azından ülke arayışım, yeni dil öğrenme gereksinimlerim ortadan kalkar. Diğer bir ifade ile yakındığım kaygılarım azalır. Ama henüz ülkem isteklerimi karşılayamadığı için ben de bu hedefime ulaşmak için kendime en uygun mesleği seçmeye çalıştım. Meslek seçtiğimiz zamanlarda en büyük sorunu çözdüğümü düşünüyordum, fakat anladım ki en kolay kısım o imiş. Şimdi ise okulda aldığım her dersten sonra tekrar düşünüp kendime en uygun seçeneği belirlemeye çalışıyorum. Aynı zamanda şu an istemediğim, fakat gelecekte isteyebileceğim seçeneklerin önünü kapatmamak için de planlamalar yapmam gerekiyor. Örneğin şu an akademisyen olmayı düşünmüyorum, fakat eğer 'Ben şu an akademisyenlik düşünmüyorum.' diyerek not ortalamamı önemsemezsem belki de okul hayatımın ilerleyen dönemlerinde karşıma öyle bir alan çıkacak ki ben onu başkalarına anlatma isteği duyacak kadar çok seveceğim ve eğer o zamana geldiğimde geçmişte verdiğim yanlış kararlardan dolayı bu isteğimi gerçekleştiremezsem çok pişman olurum. Bu tarz bir durum, telafisi olacak bir durum da değil. Bu yüzden birbiriyle bağlantılı bu kadar çok ihtimale bağlı olarak planlar yapmak zorundayım. Demem o ki herkes kaygılardan kaçmak yerine kendini tanıyıp isteklerini belirlemeli. Bunları yaptıktan sonra, içinde bulunduğu düzeni ve insanın düşünsel dünyasını ne kadar çeşitlendirebileceği özgüvenine ulaşacaktır ve hedefine ulaşacaktır.