Canlı İnsan Mezarlığı

Hiç kendinizi boşluğa düşmüş bir halde ve hiçbir yere ait olmadığınızı düşündüğünüz oldu mu? Belki de soruyu tam tersi olarak sormalıyım. Şu an olduğunuz yerden ve bulunduğunuz konumdan memnun musunuz? Bence kabul etsek de etmesek de insanların psikolojik durumları açısından en büyük problemi aidiyet hissiyle ilgili. Bir ayrılık, başa gelen feci bir trajedi veya insanın yaptığı bazı hatalar bu duruma sürükleyebiliyor. Bazı insanlarda bu durum gerçekten çok kötü bir şekilde yaşanabiliyor. İnsanlar bir yere bağlanmaya veya bir yoldaş bulmaya çalışıyorlar. Bazen o yoldaş uyuşturucu veya alkol olabiliyor. Yapılan bu hata başka hatalara da sebep oluyor. Hayat daha çekilmez oluyor. Yakın zamanda okuduğum Paula Hawkins'in Trendeki Kız romanındaki Rachel karakterinin içinde bulunduğu kendini bir yere ait hissedememe ruh hali, insanların ve özellikle benim içinde bulunduğum bu durumu daha iyi anlamamı sağladı. Bence bu soruna bizim şu an yaşandığımız dünyanın düzeni neden oluyor. Din, kültür, aile, eğitim sistemi ve toplumun dayattığı kalıplar hepsi birer baskı bizler üzerinde. İnsanları bir düzen içerisinde yaşamaya zorluyoruz. Bu dayatma bir şekilde ve bir süre sonra insanlarda bu soruna yol açıyor. Aslında ergenlik zamanında her genç, bir şekilde kendi yolunu bulmaya çalışıyor ve etrafındaki bu düzeni sorguluyor ama bizim eğitim sistemimizde veya ailelerimizde bu sorgulama bir sorun olarak gösteriliyor. Biz yine bir düzene sokuluyoruz. Bize gösterilen kısıtlı yolda, gelecek 40 yılda yapacağımız işi hakkında hiçbir bilgimiz olmadan seçiyoruz. Bir şekilde üniversiteye giriyoruz. Bana göre bu durum, zaten insanların içinde bir boşluk yaratıyor. Bunun sonucunda kötü kararlar almaya başlıyorlar. Bu boşluğu doldurmak için yanlış ilişkiler içine giriyorlar. Sadece popüler olduğu için ve belki de kendilerine hiçbir yararı olmayacak kulüplere ya da topluluklara katılıp zamanlarını boşa harcıyorlar. Mezun olduklarında mutlu olmadıkları işlerde çalışıyorlar. Bütün bu yanlışlar bir şekilde patlıyor. İnsanlar bir anda mutsuz ve aidiyet hissinden yoksun bir duruma düşmüş oluyorlar. Bazı istisnalar da var tabii. Bir gün bütün varlığını, işini ve hayatını geride bırakıp dünya turuna çıkan, binlerce insanın hayalindeki işini bırakıp Ege'deki bir köye yerleşen, ailesinin ve toplumun baskısını önemsemeyip cinsiyetini değiştiren insanlar da var bu dünyada bu özgürlüğü tadabilen. Bence bu biraz da iradeyle alakalı. Ne yazık ki her insan onlar gibi iradeli olacak kadar şanslı değil. Belli bir yaştan sonra aslında insanlar sadece nefes alıyorlar kendi hayallerinden ve düşüncelerinden vazgeçmiş şekilde. Ben de aslında bu durumdan muzdaribim. Belki acı çekmiyorum veya hayatımı yıkıcı bir şekilde derinden etkilemiyor bu durum ama hala ne istediğimi veya nereye ait olduğumu bulmuş değilim. Bu durum birçok seçimimi de etkiliyor aslında. Şu an işletme okuyorsam ne iş yapacağımdan emin olmadığım için okuyorum. O yüzden mühendislik, tıp veya hukuk seçmedim. Kendimi belli bir alanda kısıtlamamaya çalıştım. Bu yüzden hala internette ilgimi çekeceğini veya ileride işime yarayacağını düşündüğüm içerikleri yer imlerime ekliyorum bir daha o linke tıklamayacağımı bilsem bile. Kodlama öğrenmeye çalışıyorum, belki bir uygulama yapar ondan para kazanır kendi ilgilerim doğrultusunda oluşturacağım bir işe o parayı yatırırım diye. Gerçekten bulunmak istediğim yer burası mı diye arkadaşlıklarımı sorguluyorum veya insanları gözlemliyorum. Şu sıralar mutlu olduğum tek şey spor yapmak. Kulaklığımı takıp kendimce başka insanların müdahalesi olmadan sporumu yapıyorum; kendimi oraya ait hissediyorum. Tabii ki bu sadece kısa bir dönem, ileride hem hayatımı geçindirebileceğim hem de kendimi ait hissettiğim bir iş ve yer bulmam gerekecek. İnsanların çoğu gerçekten kendi istedikleri gibi yaşamıyorlar Hep başka insanların istekleri ve beklentileri doğrultusunda belli kalıplar içinde kısıtlanarak bu dünyada ömürlerini geçirip duruyorlar. Bu durum aidiyetten yoksun, psikolojik sıkıntıları olan ve bu problemi maddiyatla çözmeye çalışıp aslında daha kötü bir çukura giren insanların oluşmasına sebep oluyor. Ben öyle olmamaya çalışıyorum Kendimce bir yol çizmeyi deniyorum. Ne zamana kadar dayanırım bilmiyorum ama başka insanların düşüncelerine göre yaşamaya başladığımda kendime ihanet edeceğimi biliyorum.