Her Şeye Rağmen

Hayat hepimizi zorluyor. Hepimiz, yaşamımızın bir döneminde bir zorlukla karşılaşıyoruz. İster ailemizden, ister arkadaşlarımızdan, ister işimizden, ister okulumuzdan olsun, hayat bir yerden vuruyor hepimizi. Peki bu hatalardan ders çıkarıyor muyuz? Yumruk yiyip, geri yumruk atabiliyor muyuz? Yere düşüp kalkabiliyor muyuz? Ya da bu motivasyonu kendimizde bulabiliyor muyuz? Her şeye rağmen diye cümleye başlayabiliyor muyuz? Bunlar hayatta ilerlemek için kendimize sormamız gereken sorular. Hayatınızın en kötü anını düşünün. Şimdi bir de o durumla nasıl başa çıktığınızı düşünün. Son kez de bu durumla başa çıkmasaydınız ne olacağını düşünün. Pes etmeyi düşünün. Biraz aptalca, değil mi? Hayatı bırakmak, onun iyileşmesine izin vermemek. Bunları söylerken biraz acımasız yaklaştığımı biliyorum fakat gerçekçi bir taraftan bakacak olursak, doğru olan da bu. Hayatınızın en kötü anını düşünmenizi bu yüzden istedim. Ondan kötüsü olmadığı için. O durumdan sadece daha iyiye gidebileceğiniz için. Daha kötüsünü yaşamadığınız için. Yani işlerin düzeleceğini bile bile niye hayata sırtını dönüyor insan? Bu motivasyonu kendinde niye bulamıyor? Bu soruların cevaplarını inanın ben de bilmiyorum. Fakat neyin yapılması gerektiğini biliyorum. Asla pes etmeyeceksin. Ne olursa olsun. Her şeye rağmen, her şey iyi olacak diyip önüne bakacaksın. Hayatımızın ne durumda olduğu önemli değil. Ne durumda olursak olalım, bilmemiz gerek ki daha kötü durumda olan sayısız insan var. Bunu aklımıza kazımamız gerek. Motivasyonumuzu böyle sağlamalıyız. Daha kötüsünün olabileceğine ve her şeyin düzeleceğine inanarak kendimize motive etmeliyiz ve tekrardan düştüğümüz yerden düştüğümüz hızla kalkmalıyız. Zorluklar hayatın bir parçası, istesek de istemesek de zorluklarla karşılaşacağız hayatımız sona erene kadar. Bunun için de yapabileceğimiz iki şey var: ya pes etmek, ya da tam gaz devam etmek. İkinci daha cazip geliyorsa konuşmaya devam edelim. Hayatımızın her tarafından darbe alabileceğimiz bir yaşam yaşıyoruz. Aile, okul, iş bunlardan sadece bazıları. Şimdi örneğin iş konusunda başarılı olan insanlara bakalım. Sizce pes etselerdi, şu an oldukları yere gelebilirler miydi? Peki, siz zannediyor musunuz bu insanlar başarısız olmadan, yere düşmeden ilerlediler hayatları boyunca. Elbette hayır. Hatta çoğumuzun yaşadığından daha zor bir hayat yaşadılar bu kadar başarıdan önce. Anlatmaya çalıştığım şey de bu. Herkese kendi hayatı zor geliyor. Bunda da sonuna kadar haklıyız. Diğer insanların hayatıyla kendimizinkini zorluk açısından karşılaştırmak saçma. Fakat bu insanlar daha zorunu başarıyorsa ben de başarabilirim dediğiniz andan itibaren başarılı insan mentalitesini kendinize kazandırıyorsunuz. Bu da size öyle bir motivasyon katıyor ki pes etmeyi anında unutuyorsunuz ve yolunuza devam ediyorsunuz. Bu süreç hepimizin geçirdiği bir süreç ve maalesef işin kolayına kaçıyoruz çoğu kez. Çünkü pes etmek devam etmekten her zaman daha kolay ve daha çekicidir. Büyük bir çoğunluk zafere giden yolu yarıda bırakmayı kendine çok büyük bir rahatlama olarak görüyor. Bu da insanların başarıyı kovalamamasına yol açıyor. Yani pes etmelerine. Sonuca gelirsek, yapmamız gereken şey basit. Pes etmemek, yere düşünce geri kalkmak, motivasyonu elden bırakmamak. Elbette bunları yapmak söylemekten daha zor ama hiç olmazsa önünüzdeki yol daha az bulanık artık. Unutulmamalıdır ki ne olursa olsun, başımıza ne gelirse gelsin. Her şeye rağmen diye yeni bir cümleye başlamak ve olumlu bir tavırla sorunları ele almak sorunu çözmek kadar önemlidir. Bunların hepsini uygulamak zor bir şeydir fakat bize sunulan hayatın da pek kolay olduğu söylenemez. TUNA ERSOY