TOZ

Milyonlarca yıldır evrenin en önemli sorusuna cevap arıyoruz ancak daha sorunun ne olduğunu bile bilmiyoruz. Otostopçunun Galaksi Rehberi bu soruyu bulmak için yola çıkarak harika bir maceraya götürdü beni. Tüm evrende en saçma yaratıklarla çok komik anlar yaşadıysak da özellikle Zaphood Beeblebrox karakteri yüzünden oldukça depresif anlar yaşadım. Aslında düşündüğüm çoğu şeyi yazıya dökülmüş halde görünce ister istemez mutlu olduysam da düşüncelerimin içeriği yüzünden oldukça düşünceli bir hal aldım. Üzerinde yaşadığımız dünyada olma sebebimiz hakkında hiçbir fikrimiz yok. Dünyanın, gezegenlerin, hatta evrenin nasıl oluştuğuna dair kendi teorilerimizi üretmişsek de gerçeğin ne olduğunu asla bilemeyeceğiz. Sadece bizimle paylaşılan bilgileri biliyoruz. Kendi yaptığımız araştırmalar da ne kadar doğru olabilir bilme imkanımız yok aslında. Her gerçek sadece bizim kendi beynimiz için gerçek. Ne kadar mantıklı geliyor kulağa bilmiyorum ancak kısaca anlatamaya çalıştığım şey herkesin dünyayı çok farklı şekillerde algılayarak tecrübe ettiği. Bizim için dünyanın sonu olabilecek bir şey, tüm evren ele alındığında, aslında bizim bir toz parçasını gördüğümüz kadar önemsiz. Yazıya dökmek bile zor aslında. Şu an kahraman olarak gördüğümüz insanlar aslında hiç kimse değil. Sadece bizim onlara koyduğumuz anlam ile bir kahraman oluyorlar ve biz her şey gibi bir gün dünyadan göçtüğümüzde izimiz bile kalmayacak. Koca evrende attığımız bir adım hiçbir şey ifade etmiyor. Binlerce yıl sonra belki insanlık bile kalmayacak. Ben biraz karamsar ve kötümser yaklaşıyorum bu duruma evet. Ancak yaptığımız hiçbir şey bir anlam ifade etmiyorsa yaşam sizce de çok anlamsız değil mi? Kendimizce bir anlam yüklemeye çalışsak da asla neyin kesin doğru veya kesin yanlış olduğunu bilemeyeceğiz. Kitapta Dünya, aslında en önemli soruyu bulacak olan bir bilgisayar düzeneği olarak yapılmış bir sistem. İçindeki insanlar olarak biz, her zaman kafamızda soru işaretleriyle yaşıyoruz ki ana soruya bir şekilde ulaşalım. Ancak birkaç sebepten dolayı Dünya, kitapta olduğu gibi gerçek hayatta da, bence, cevaba ulaşmaya kısa bir süre kala patlayıverecek. İnsanlar, beyinlerinin ancak %10'unu kullanıyor diyorlar ve bunu geliştirmek için hiçbir şey yapılmıyor. En azından bildiğimiz kadarıyla. Kısacası, insan beyni, yine söylemem gerekiyor, bence, bu kadar önemli sırları saklayabilmek için fazla zayıf. Serinin ikinci kitabında, Dünya'nın sonunu bir tiyatroymuş gibi gösteren bir restoranda yemek yiyorlar. Herkes büyülenmiş bir şekilde bakıyor... ve hemen ardından yemek yemeye devam ediyor. Bu kadar bile önemli değiliz anlayacağınız koskoca evren için. Sevgilisinden ayrıldığı için ağlayan arkadaşlarıma bunu söyleyemem tabi. Yok efendim "Her şeyin bir sebebi var" mış. Ne peki bu sebep? Ben bunu merak ediyorum. Öteki hayat inancım olsa çok daha sakin ve mutlu bir hayat yaşayabilirdim galiba. Ancak öteki hayat var mı onu sorgulamayı seçtim ben. Çok zekiymiş gibi geçinen grubun içine girdim. Hiçbir farkımız da yok aslında inananlar ve inanmayanlar olarak. Hepimiz bir anlam arıyoruz ve kendimizce bir şeylere anlam yüklüyoruz. Sadece bu anlamları Yasemin Payaslıoğlu 21400206 yüklediğimiz şeyler farklı birbirinden. Birisi Tanrı, Allah gibi şeylere inanırken bir kısım bilimi tanrılaştırıyor. En sevdiğim sözlerden biridir, "Bilim işe yarayan sihirdir." Benim sorguladığımsa, bilimin bile gerçek olduğundan kesin olarak nasıl emin olduğumuz. Yıllar önce yapılan araştırmaların yanlış olduğu ortaya yeni yeni çıkıyorken neye inanacağıma şaşırmış şekilde geziniyorum. Ne yapacağımı da bilemiyorum doğrusu. En rahatı akışına bırakıp her şeye gülümseyerek gezinmek herhalde.