Doğru Rölativ Bir Kavramdır

Stars Wars yani Türkçe adıyla Yıldız Savaşları genelde popüler kültür ve fanastik edebiyat ile bağdaştırılsa da bana göre son derece duygusal ve dramatik bir seri. Özellikle ilk üçlemede (Prequel Triology) bilim kurgu ve aksiyondan daha çok dram ve kendi yolunu bulmaya çalışan ve yanlış yola sapmaya meyilli bir genci ele alması filmi daha depresif bir atmoster katıyor. Film ilk üçleme olmasına ramen Orijinal Üçleme'den sonra izlediğim için ve sonunu bildiğim için filmdeki karakterlerin hiçbirinin iyi bir sonu olmayışını bilerek izlemek beni daha da üzüyor ama bir film serisinin beni bu derece üzmesi ve ağlatacak seviyeye getirmesi bana göre filmin başarısını gösterir. Star Wars genel olarak bana bir aile trajedisini anlatan Türk dizilerini anımsatıyor. Esas oğlanın çocukken gördüğü kıza aşık olması ve büyüdükçe aralarındaki aşkın imkansızlığını yaşın da getirdiği olgunlukla kavraması ama bunun onu aşkından vazgeçirmesi için, kendisi ne kadar kendini kızın peşini bırakmak ve unutmak için zorlasa da, yeterli gelmemesi. En sonunda her Türk dizisinde olduğu gibi o kadar zorluğun üstesinden gelmek için bir süre mutlu olsalar da hüzünlü eski Türk filmlerini aratmayan bir sonla adeta aşkları birbirlerinin ve ilişkilerinin sonunu getiriyor. Bu son aslında sadece onların son değil bence tüm galaksinin sonunun bir metaforu, Padme'nin ölmesiyle Anakin de kendi 'Anakin' kişiliğini öldürüyor ve bundan sonraki hüzünlü hayatına Darth Vader olarak devam ediyor. İki aşığın böyle bir şekilde ölmesi Romeo ve Juliette'i hatırlatıyor bana ama onların ölümü Capulet ve Montague ailelerini barışa götürürken bu çiftin ölümü tüm galaksiyi adeta bir kıyamete sürüklüyor. Aşkını kaybeden ve bu nedenle de kendini karanlığa boyun eğmekten başka bir yol bulamayan Anakin yeni adıyla Darth Vader'ın doğuşuyla da yeni bir dönem açılmış oluyor. Star Wars'u bana sevdiren bu hüzünlü trajik aşk hikayesinin yanında da bu hikayenin sadece imkansız aşk üzerine kurulmamış olması. Arkadaşlığın da büyük bir İnci Ezgi Ültanır önemi var. Anakin'in en yakın arkadaşı, akıl hocası ve abisi gibi gördüğü partneri Obi wan'ın bu olaylar olurken Anakin'in yanında olamaması onun psikolojik çöküşünü hızlanırıyor. Anakin'in düşüşü bana ardaşlarımızdan aldığımız duygusal desteğin önemini hatırlatıyor. Arkadaşlığın önemi de bence bu filmlerde karakterler üzerinden verilmek istenen bir mesaj. Obi Wan gibi iyi arkadaşlar sizi kötülükten koruyup, zor zamanlarınızda yardım ederken, Palpatine gibi 'dostlar' size arkadaşça görünürler ama niyetleri farklıdır, sadece sizden ve olanaklarınızdan faydalanıp sizin zor durumda olmanızdan zevk alırlar. Arkadaşları doğru seçmek, gerçek dünyada veya kurgu dünyasında, çok önemli; çünkü sizi zafere doğru giden yolda arkadaşlık de edebilirler sizi kötü yola çekerken arkanızdan da itebilirler. Bir karakterin iç dünyasında yaşadığı güvensizlikleri avantaja çevirmeye çalışan kötü bir arkadaş örneği bence en güzel bu şekilde anlatılabilirdi. Bizimle aynı dünyada hatta aynı evrende bile yaşamasalar bile kendimizden bir parça bulabileceğimiz o kadar ayrıntı var ki , filmi izlerken bir süre sonra kendimi o olayların içinde buluyorum kendimi. İzlediğim karakter sanki sadece film karakteri değil de tanıdığım, daha önce konuştuğum çevremden kişilermiş gibi geliyor. Karakterlerin yaptığı yanlış şeylere sanki kendim, karakterleri tanıyormuş gibi üzülüyorum, keşke bu sefer yapmasan diyorum ama yine de ben o durumda olsam ne yapardım bu sorunun cevabına dürüstçe bir cevap veremiyorum. İnsan bazen o kadar zor durumlarda gerçekten zor seçimler yapmak zorunda kalıyor ki bende cevap verirken kendi etik değerlerimi sorgulamak zorunda kalıyorum. Ekranın başından 'Keşke öyle yapmasaydın.' demek kolay ama orda ki sen olsan acaba sen de o kadar etik bir kararı aileni, doğmamış çocuklarının hayatını ikinci plana atıp tanımadığın insanlar uğuruna rölativ bir kavram olan doğru tercihi yapar mıydın? Önce bunu dürüstçe sormak lazım.