İNSANLAR TANRIYA KARŞI

Modern bilimin en çok ilgilendiği ve akıl almaz projelerinden biri olan klonlama ve mükemmel bir soy yaratmak, akıllara şu soruyu getiriyor. Bir gün tanrının yerine geçebilecek miyiz? Hakkında sayısız tartışmalar ve araştırmalar yapılan bu konu kimilerine göre etik, kimilerine göre değil. Ancak asıl gözden kaçan şey neden tanrının yerine geçelim? Zaten mükemmel bir ahenkle yaratılmış evrende daha fazla mükemmelliğe gerek var mı? "Tanrının işini düşünün, onun eğri yaptığını kim düzeltebilir? Tabiat anaya müdahale etmeyeceğimizle kalmayacağımız gibi sanırım tabiat ana bunu yapmamızı istiyor." İşte "Gattaca" filmi de bu konuyu ele alıp hatta bir adım daha ileri taşıyıp bizim yarattığımız mükemmellik ile tanrının yarattığını "kusurlu" insanları karşılaştırıyor ve kimin kazanacağını sorguluyor. Bir de şöyle düşünelim neden bilinmezliğin çekiciliğinden vazgeçip korkutucu gerçekleri öğrenmek isteyelim. Açıkçası ben de dahil hiç kimse kendisinin ve özellikle çocuğunun şaşırtıcı büyüyüşünü ve ileride nasıl bir insan olup, nasıl bir hayat süreceğini ve en kötüsü de nasıl öleceğini öğrenmek istemez. Ancak "Gattaca" bize aynı ailenin normal yollarla doğmuş ve hayatının nasıl geçeceğini bildikleri bir çocukla, genetik mühendisleri tarafından "ısmarlama mükemmel bir şekilde yaratılmış bir çocuğun" hayatını karşılaştırıp gösteriyor. Başrol karakterimiz Vincent doğal yollarla hayata gözlerini açmış ve kısa bir ömür süreceği hesaplanan biri. "Mükemmel" kardeşinin hep gölgesinde kalıp kendini ezik hisseden biri olarak karşımızda. Vincent, küçük yaşlardan beri uzaya karşı inanılmaz bir ilgiye sahip ancak onun bu ilgisinin sebebi uzayın inanılmaz çekiminden çok, kendini bu dünyaya ait hissedememe duygusu. Canına tak eden Vincent en sonunda ailesinden kaçarak, önüne ne iş gelirse yaparak hayatta kalmaya çalışıyor. Ancak bir gün eline mükemmel bir fırsat geçiyor ve o hep çalışmak istediği "Gattaca" adlı uzay firmasına girmek için bir fırsat yakalıyor. Ne yazık ki, şirkete girebilmek için "mükemmel" bir insan olması gerekiyor. Bunu da kendi kimliğinden ve yaşantısından vazgeçip, "mükemmel" bir şekilde doğmuş ancak bir kazada bacaklarını kaybeden Jerome Morrow ile bir ortaklık yapıp kimliklerini ve hayatlarını değiş tokuş yaparak gerçekleştiriyor. Bu değiş tokuş o kadar da kolay olmuyor. Jerome ile Vincent akıllara zarar bir ortaklık ile Vincent'ı Jerome karakterine dönüştürüyorlar. Peki, gerçekten hiç olmadığın biri gibi davranmak ve yaşamak kolay mı? İnsan kendi özelliklerini gizleyerek başkasından "ödünç aldığı" bir hayatı kendi hayatıymış gibi yaşayabilir mi? Büyük hayalleri olan ancak "küçük" bir insan bunun için elinden geldiğince çabalar. Çünkü bu onun tek şansıdır. Başarılı olursa zaten bir problem yok, başarısız olsa bile hiç denemeyip kaybetmekten oldukça daha iyi bir seçenek bu. Bu seçenek sadece başarıya aç ve kazanmaya inan insanlar için inanılmaz derece de bir fırsat ve ters tepilmeyecek bir ödüldür. Enfes işlenişi ve konusu gereği 1997 yapımı bir filimden beklenmeyecek derece kalite bir yapımı ve görüntüleri derin izler bırakıyor "Gattaca" filmi. Ancak akıllardan çıkmayacak tarafı ise mesaj dolu senaryosu. Bu filimden çıkardığım en büyük mesaj, tanrı da yaratsa biz de yaratsak, hayatımız ve kaderimiz bizim ellerimizde. Biz nasıl istersek öyle yaşar ve öyle oluruz. Kim ne derse desin hedeflerimizden şaşmamalıyız. "Mükemmel" bir insan olsak da, tanrının "kusurlu" bir insanı olsak da elimizden gelen her şeyi yapmalıyız. "Şunu unutma, herhangi biri kadar iyi ama çoğundan daha iyiydim" Özgür Can Erdoğan