Azim, Umut ve Özgürlük

"Sorunların çözülebiliyorsa, neden endişe ediyorsun? Sorunların çözülemiyorsa da endişe etmek sana hiçbir yarar sağlamayacak." -Çin Atasözü Dönemin en yoğun zamanlarından biri olan bu günlerde herkes bir şeylerden şikayet ediyor. Sınavlar, sunumlar, Türkçe ödevleri derken herkes kendini acındıracak sebepler buluyor. Ya ben? Benim hayatımda öyle karamsarlığa yer yok. Bunun iki sebebi var: Birincisi "ne kadar kötü durumda olursan ol, unutma ki senden daha kötü durumda olan bir sürü kişi var" sözünü hayat felsefesi olarak belirlemem. İkincisi ise Esaretin Bedeli filmini izleyip filmin mesajından etkilenmiş olmam. Hayat felsefemin bir örneğini Esaretin Bedeli'nde görebiliyoruz. Bizim şikayet ettiğimiz şeyler Andy Dufresne'in sorunlarının yanında çok küçük ve anlamsız kalıyor. Başarılı ve zengin bir bankacı olan Andy önce eşini bir cinayette kaybediyor, daha sonra cinayeti işleyenin kendisi olduğu iddiasıyla haksız yere hapishanede bir ömür boyu sefalet içerisinde yaşamaya mahkum ediliyor. Bu durumda çoğu kişi pes eder, kaderini kabullenip diğer mahkumlar gibi umudunu kaybeder ve yaşamdan soğurdu. Ancak Andy ve onun Shawshank Hapishanesi'nde edindiği en iyi dostu olan Red öyle değil. Gardiyanların zulmüne de, yalnızlığa da, diğer mahkumların kendilerine çektirdikleri eziyetlere aldırmıyorlar. Her şeye rağmen pozitif yaklaşım sergilemek konusundaki ısrarcılığı sonunda sadece kendisinin değil, Shawshank Hapishanesi'nin bütün mahkumlarının hayatını çekilebilir bir hale getiriyor. Burak Sezer Coşkun 21501379 Andy ve Red'in tavırlarından ve zorluklara yaklaşımından hepimizin öğrenebileceği birkaç şey var. Bunların başında özgürlük tutkusu geliyor. Andy ve Red ne yaptılarsa özgürlük sevdası için yaptılar. Shawshank Hapishanesinin tutsaklığından kurtulmak için, hapishaneyi özgürlerin dünyasına benzetebilmek için. Esaretin Bedeli'nden öğrenilecek ikinci şey ise azmin gücüdür. Andy'nin 10 yıl boyunca her gün hapishaneye bir kütüphane kurmak için dilekçe yazması ve 19 yıl boyunca her gece küçük bir kazmayla tünel kazması ısrarcılığın nasıl mucizelere yol açabildiğini gösteriyor. Son olarak umudun gerçekten ne olduğunu görüyoruz. İnsanı azmetmeye iten şeyin umut olduğunu, ve en kötü durumlarda bile asla yok olmadığını... Red'in dediği gibi: "Umut etmek güzel bir şeydir, belki de en güzel şeydir ve güzel şeyler asla ölmez". Üniversite sınavına hazırlanırken keşfetmiştim bu filmi. Aşırı hırslı birçok insan gibi ben de bu dönemde şiddet ve hatta intihara yönelik eğilimler göstermeye başlamıştım. Yılların stresini içimde biriktirip ruhsal sağlığımı kaybetmenin eşiğine geldiğim bir zamandı. Andy'nin hapishanede mahkum olduğu gibi ben de saçma bir eğitim sistemi ve toplumsal baskıların içinde bir esirdim, daha doğrusu kendimi esir ediyordum. O günlerden birinde Esaretin Bedeli'ni izledim. Uzun süredir yapmadığım bir şey yaptım ve Red'in söylediği "Korku bizi tutsak eder ancak umut bizi özgürleştirir" sözünü düşündüm. Anladım ki beni esaretimden kurtaracak olan şey zaman, umut ve kaynağı bu umut olan çabam olacaktı. Bu fikri benimsedikten sonra şiddet eğilimlerim ve intihara eğilimli düşüncelerim azaldı ve sonunda yok oldu. Günümüzde ise etrafımdakiler bana hep çok pozitif biri olduğumu söylerler. Bunu neredeyse tamamen Esaretin Bedeli sayesinde geleceğe dair oluşan umuduma borçluyum. "Bu film benim hayatımı değiştirdi" sözünün çok klişe ve abartılı olduğuna inansam da, Esaretin Bedeli bir istisnadır bence ve hayatımı gerçekten olumlu yönde değiştirdiğini söyleyebilirim. Andy ve Red'in çok daha fazla kişiye örnek olması gerektiğini düşünüyorum. Bu muhteşem ikiliyi herkes örnek alsaydı, hayatın önümüze attığı güçlükleri kabul ederek bütün iradesiyle yüzleşecek çok daha fazla insan olurdu. Sınavlara, ödevlere karşı çaresiz hissetmezdik. Karamsarlık diye bir şey olmazdı. Andy'nin tabiriyle "Daha az kişi ölmekle meşgul olurken daha fazla kişi yaşamakla meşgul olurdu."