Bazen En Kötüsüdür Değer Vermek

Dünyaya gelmeden önce hiçbirimize ailemizi seçme gibi bir şans verilmiyor. Sevsek de sevmesek de onlar bizim ailemiz oluyorlar. Fakat, özellikle de yıllar geçip biz büyüdükçe, seçim yapmamız gereken durumlar da artmaya başlıyor. Küçük bir çocuk olarak önceleri yemek yiyip yememek arasında seçim yapıyoruz, ardından biraz daha büyüyünce saat kaçta uyuyabileceğimiz gibi veya ne zaman banyo yapacağımız gibi basit durumları seçiyoruz. Bu sırada arkadaşlar edinip dış dünyadan da insanlar tanımaya başlıyoruz, kimini seviyoruz, kiminden hiç haz etmiyoruz. Ardından bir gün geliyor ve biz aşık oluyoruz, yüreğimiz adeta delicesine çarpıyor, bundan başka bir şey düşünemeyecek hale geldiğimiz günler dahi oluyor... Peki ya bir gün yaptığımız bütün seçimlerin yanlış olduğunu fark edersek ve bu seçimlerin bedelini çok ağır bir biçimde ödememiz gerekirse? Ezel dizisinde olan da tam olarak bu, hayatının en mutlu günlerini yaşayan, arkadaşlarını ve aşık olduğu kadını canından çok seven Ömer ve aslında Ömer'in düşündüğü gibi insanlar olmayan bu insanlar. Ömer bir otomobil tamircisi olan ustası Ali'nin yanında çalışıyordur. Çocukluk arkadaşı Cengiz'le hala aralarından su sızmazken, gönlünü kaptırdığı Eyşan'ı da hepsinden ayrı bir kefeye koyar, onu bambaşka sever. Aslında çok muhteşem bir hayat geçirmiyordur Ömer fakat onun için muhteşem bir hayat villalara veya yatlara sahip olmak değil, sadece mutlu ve sevdikleriyle beraber olmak anlamına gelmektedir. Fakat ne yazık ki arkadaşları için aynı durum geçerli değildir. Arkadaşları, onlara hiçbir şeyi değişmeyecek kadar değer veren Ömer'e komplo düzenleyip banka soymuşlar ve suçu Ömer'e atmışlardır. Üstelik Eyşan'ı da bu işe karıştırmak istemişlerdir ve kardeşinin hastalığı için paraya ihtiyacı olan Eyşan onlara katılmak zorunda kalmıştır. Soygunun sonunda Ömer uzun süreli bir hapis cezası yerken diğerleri hayatına güllük gülistanlık devam etmişlerdir. Aklında intikam vardır fakat bunun hiçbir yolu yoktur ama bir gün Ömer'e bir kapı açılır. Bambaşka bir sima ve sesle hapishaneden çıkabilecektir ve çıkar da... İsmini de değiştirir ve "öncesi, geçmişi belli olmayan" anlamına gelen Ezel ismini seçer. Fakat Ezel için geçmişindeki bu karakterlerle yüzleşmek kolay olacak mıdır? Benim için hayatta başıma gelebilecek en kötü şeylerden birisinin kesinlikle güvendiğim ve değer verdiğim kişiler tarafından sırtımdan vurulmak olduğunu düşünüyorum. Bunun sebebi geçmişe dair pişmanlıklar ve üzüntüler olarak da yorumlanabilir elbette ama en az bunlar kadar önemli bir sebep daha var. Unutamamak... Ömer'in yaşadıklarının çok benzerini yaşadığınızı düşünün. İlla ki bu olayın sonunun hapis veya ona benzer bir durumla bitmesine gerek yok, aldatılma gibi bir durum da olabilir. Bence şu soru bile yeterince tüyler ürpertici böyle bir durumda, "sen olsaydın ne yapardın?" Açıkçası bu öyle cevaplaması kolay bir soru değil çünkü böyle bir durum karşısında insanın kendisinin ne yapacağını kestirmesi de hiç kolay değil. Ben olsam her an intikam hırsıyla yanıp tutuşabilirdim ki bu çok doğaldır. Fakat bundan daha önemli olan ve cevaplanması gereken bir soru olurdu sanırım aklımda, "neden?" Bu soruyu sorardım çünkü mantıklı bir cevap vermelerini beklerdim. Mantıklı bir cevap verebilsinler ki ben onları affedebileyim... Dizide aynı cevabı Ömer de bekliyor ama Ömer onlara inanmaktan da korkuyor. Bunu ona yapabilecek insanlara tekrar güvenmekten inanılmaz derecede ürküyor ve bu yüzden Eyşan hapishanede ziyaretine geldiğinde ona tek bir kelime etmemesini, çünkü ederse ona inanacağını söylüyor. Ömer bunu biliyor, çünkü hala ona deliler gibi aşık... Çünkü Eyşan ona mantıklı herhangi bir sebep sunsa Ömer hiç durmayacak ve anında inanacak buna. Çareyi de onu hiç dinlememekte görüyor. Peki intikam gerçekten böyle bir durum karşısında insanın o çekip alınmış duygularını yerine getirmeye yeter mi? Böyle bir olayın ardından her şeyini kaybetmiş bir insan intikam duygusuyla beslenirken sonunda, intikam almasının ardından mutlu olabilir mi? Ömer, Ezel olarak aralarına geri döndüğünde intikam planları için yıllarını vermiştir. Yıllarca bambaşka bir insan olmaya çalışıp hazırlık yapmıştır. En sonundaysa Ezel aralarına tekrar katıldığında her şey anlamsızdır. Bütün o intikam hırsı, bütün o hazırlıklar sanki boşu boşunaymış gibi. Çünkü sanki hala Cengiz arkadaşı, Ali ustası, Eyşan da her şeyden çok sevdiği aşkıydı. İşte bu yüzden çok zor insanları hala severken onlara karşı bir kin beslemek. Çünkü iki ayrı duygu kendi içinde bile inanılmaz bir kargaşa beslerken, bir araya geldiklerinde bunlara yaşayan insan için çok daha zor bir durum teşkil ediyor. Kötü bir alışkanlık gibi, asla bırakamıyorsunuz fakat kesinlikle bırakmanız lazım. Böyle bir hikayenin içinde olmak fikri bile beni yeterince ürkütürken ben "sen ne yapardın" sorusuna cevap vermek istemiyorum. Çünkü ne yaparsam yapayım, her hareketin hem olumlu hem olumsuz yansımaları olacak benliğimde. Böyle bir durumda affetmek de çok zor intikam almak da, bırakıp düşünmemeye çalışmak da zor hayata devam etmek de. Çünkü Ezel ne yaparsa yapsın onları çok seviyor fakat bu kadar çok sevdiği bu insanlardan bu kazığı yemekse her şeyi alt üst ediyor. Ömer Faruk Babademez