Değişim

Her insanın yaşamında öyle bir an gelir ki hayatta yaptığımız her aktivite bir önceki aktivitenin tekrarı gibi hissedilir. Hayatı yaşamak gitgide zorlaşır. Pek çok insanın hayal ettiği bir yaşamınız bile olsa tekrar hissi yani hayatın monotonlaşması size hayatı zor kılar. İşte Aldatmak kitabının başkarakteri Linda da hayatının monotonlaştığını fark ediyor. Linda Cenevre'de yaşayan iki çocuk annesi gazeteci bir kadındır. Eşi İsviçre'nin en zengin insanlarından biridir. İnsanların hayalini süsleyen bir yaşamı olduğunu düşünürken bir yazar ile yaptığı söyleşi hayatını sorgulamasını sebep olur ve hayatında bir monotonluk olduğunu fark eder. Linda kitap boyunca bu farkındalık sonrası pek çok şey yaşadı. Beni etkileyen kısımlar hayatı yaşarken denk geldiğimiz belki de şimdiye kadar yaşadıklarımızla kıyaslandığında ufacık bir anın kalacak bir olayın hayatımızı tam anlamı ile değiştirebilecek güce sahip olması ve o olaydan sonra geçirdiğimiz aşamalar oldu. Linda da kitap boyunca biraz sonra bahsedeceğim olayları yaşıyor. O hayatının monotonluğunu kırmak için kocasını aldatıyor. İlk başlarda başarılı oluyor. Daha sonraları bunun tam bir çözüm olmadığını fark ediyor. Bunlar olurken yaptığı her röportaj ona farklı bir düşünce katıyor. En sonunda kocası onu aldattığını öğreniyor. Ama birbirlerine olan sevgileri ağır basıyor ve monotonluğu sevgi tarafından kırılmış bir şekilde hayatlarına devam ediyorlar. İnsanlar genellikle hayatlarını sorgulatacak bir olay olana kadar nasıl yaşadıklarını fark etmezler. Her gün işe veya okula giderler gittikleri yerlerde aynı işleri yaparlar. İnsanlar kendilerini sarsan bir olay olana kadar genellikle nasıl yaşadıklarını sorgulamazlar. Bu olay bazen bir yakının vefatı olabilirken bazense gazetede okuduğu bir haber olabiliyor. O olay sanki suya atılan taşın ilk başta bir nokta oluşturup sonradan ise büyük çemberler oluşturması gibi insanı giderek artan bir şekilde etkiliyor. İlk başlarda yaşadığımız hayatı sorgulamaya başlıyoruz. Hayatta amacımım ne genellikle ilk gelen soru oluyor. Bu soruyu cevapladıktan sonra bu amacı gerçekleştirmek için yapılan işlere bakıyoruz. Mesela amacımız başarılı olmak ise her gün okula gidiyoruz, ders çalışıyoruz. Her gün bir önceki gün yaptığımız aktiviteleri tekrarlıyoruz. Bu noktada dalganın büyüyüp bize yaptığı etkileri fark ediyoruz. Hayatımızın tamamı tekrarlardan oluşuyor. Hayattan sıkılmaya başlıyoruz. Yaptığımız her işi sanki bize zorla yaptırtıyorlarmış gibi yapıyoruz. Artık yaptığımız her işi sorguluyoruz. O an yaşarken belki de fark etmediğimiz olay bizim hayatımızı değiştiriyor. Şimdiye kadar yaptığı işleri sadece yapmak için yapan bizler artık hayatı yaptığımız işleri sorguluyoruz. Monotonluktan kurtulmak istiyoruz. Bunun için farklı yollar deniyoruz. İlk başlarda yaptığımız işleri değiştiriyoruz. Hayattan bir nevi kaçıyoruz. Eğer işi olan bir yetişkin isek tatile çıkıyoruz, bir öğrenci isek çalışmayı kesmeye çalışıyoruz. Kısa dönemli yaşadığımız monotonluğa çözüm buluyoruz ama hayatın gerçeklerinden kaçamayız. Yaptığımız işlere mecburen dönmek zorundayız. Burada başka çözümler arıyoruz. Monotonluk üzerine düşünüyoruz. Etrafımıza baktığımızda her gün aynı işleri yapmasına rağmen hayatından çok mutlu insanlar görüyoruz. Aramızdaki farklılıklara bakıyoruz ve inceliyoruz. Aramızdaki en önemli fark, onlar işlerini ne amaçla yaptıklarının farkındalar ve yaptıkları işleri seviyorlar. Sevginin bu monotonluğu kıran faktör olduğunu düşünüyoruz. Yaptığımız işleri biz de sevgi ile yapma kararı alıyoruz. O monotonluğun yavaş yavaş gittiğini fark ediyoruz. Geçmişe baktığımızda yaşadığımız bir olay bizi bir yola soktu. Bu yolda yaşadığımız hayat, yaptığımız işler, amacımız üzerine düşündük. Ardından hayatımızı değiştirecek kararlar aldık. Artık hayatımız belki yaptığımız şeyler değişmese bile yaşarken hissettiğimiz duygular sayesinde monotonluğu kırılmış oldu.