PLASTİK DEMEK PET DEMEK

İnsanların yaşamlarını sürdürebilmeleri için şüphesiz ki bazı maddelere ihtiyaçları vardır. Yaşamın devam etmesi için neye ihtiyacımız var diye insanlara sorulsa yüzde doksanı oksijen veya su derler. Su doktorların önerilerine göre her insanın günde en az 2 litre içmesi gerektiği bir maddedir. Su şişesi denilince insanlara pek bir şey ifade etmese bile insan hayatı için o kadar önemli bir rol oynamaktadır ki, dudağınız uçuklar... Artık her sokak başında geri dönüşüm amaçlı farklı kutular görüyoruz. Kimisinin üstünde kağıt, kimisinin üstünde metal, kimisinde ise plastik yazar. Ancak olay göründüğü kadar basit değildir. Her plastik "PET", her "PET" plastik değildir. Bizler her gün içtiğimiz o suları plastik şişelerde değil, pet şişelerde içiyoruz. Geri dönüşüm amaçlı birçok çalışma var ama ben bu çalışmaların hiçbir faydası olmadığını gözlerimle görüyorum. Devletin ve hükümetin biz millete gösterdiği ve açıkladığı verilerin yanlış ve asılsız olduğunu biliyorum. Peki geri dönüşüme dünya çapında bu kadar büyük önem verilirken, milli kültürümüz ve yüce dinimiz insanı ve canlıları sevmeyi, korumayı ve çevreyi güzelleştirmeyi ibadet BARSHAN2 saymışken ülkemiz geri dönüşüm için ne yapmaktadır? Atıklarımızın yüzde kaçını geri kazanıyoruz ve insanımız bu konuda ne kadar bilinçli? Bir ülkenin gelişmişlik seviyesini o ülkenin geri dönüşüme verdiği önemden rahatlıkla anlayabiliriz. İnsanlara sorduğumuzda en önemli geri dönüşüm maddesini kağıt olarak düşünürler. Sebebi ise çok fazla ağaç kesilmesi ancak çok iyi bilinmelidir ki bire bir geri dönüştürülebilen tek madde PET'dir. PET diğer plastiklerden daha önemli olmasının sebebi budur. Avrupa Birliği' ne üye olan ve gelişmiş ülkelerde tekrar kullanım, geri dönüşüm ve geri kazanım vatandaşlar tarafından alışkanlık haline gelmiştir, devlet politikalarıyla zorunlu hale getirilmiştir. Ben geri dönüşümün devlet politikalarıyla zorunlu hale getirilmesini de doğru bulmuyorum. İnsanlara bu bilinç zorunluluk politikasıyla değil ancak gönüllülük politikasıyla uygulandırılırsa uzun vadede iyi sonuçlar vereceğine inanıyorum. Bu demek değildir ki Avrupa bu işi çok yanlış yapıyor. Bizim ülkemizdeki gibi ne zorunluluk ne gönüllülük adı altında yapılmamasından elbette ki çok daha iyidir. Bilinçli insanlar olarak içtiğimiz suların kabı olan PET ürünlerini plastik kutularına atıyoruz çünkü bizlere böyle öğretildi. Devletin zaafı burada ortaya çıkıyor. Tek yüzde yüz geri dönüşüm sağlanabilen bu madde diğer plastiklerle temas içine girince özelliğini kaybediyor ve geri dönüştürülemiyor. Büyük atık madde alanlarında bunların ayrılması da ayrı bir insan gücü istiyor. Ben Çevre Bakanı olsam ilk yapacağım iş insanları küçük yaşta eğitip onları bilinçlendirmek adına büyük bir ekip kurardım. Bu çok iyi bilinen bir gerçek ki şu anda 55 yaşında emekli bir adama çevre ve geri dönüşümün hayatımızda büyük bir yer kapladığını ve evinde PET ürünlerini farklı bir kutuda toplamasını gerektiğini anlatsam bana güler. Tam aksine bir ana okulda Cuma akşamları çevre ve geri dönüşüm hakkında yalnızca 1 saat seminer versem, genç arkadaşlarımız bilinçli bireylere dönüşür ve bunu alışkanlık haline BARSHAN3 getirir. Kaynağında toplama ve sağlıklı geri dönüşüm için yapılması gereken en önemli şey bizden sonraki nesilleri bu konu hakkında bilinçlendirmek. Atalarımızın gittikleri her yeri "cennet bahçesine benzetmek için çalışmışlar, anayurtlarından doğal afetler yüzünden meydana gelen kuraklık ve çevre felaketleri nedeniyle göç etmişlerdir". Geri dönüşümünün ciddi bir sorun olarak benimsenmesi için insanımızın bilinçlendirilmesi ve eğitilmesi, her karışı altın değerinde olan bu topraklarımızın daha verimli kullanabilmemiz için şarttır.