HAYAT KISA

Bir kitapsever olarak kitap evlerinde vakit geçirmeyi çok severim. Yine bir gün kitap evindeki raflara göz gezdirirken Stefan Zweig'in Bir Kadının Yaşamından 24 Saat adlı kitabı dikkatimi çekti. Buna rağmen ben raftaki diğer kitaplara yöneldim. Onları inceledim, arka kapaklarına ve içlerindeki birkaç sayfaya göz gezdirdim ve bazılarını da satın almaya karar verdim. Tam kasaya doğru giderken içimdeki ses bana az önce dikkatimi çeken Zweig'in kitabını hatırlattı ve ben kendimi o kitabın yanında buldum. Biraz inceledikten sonra içimdeki sesi dinleyip bu kitabı da satın almam gerektiğine karar verdim. Neden mi? Onca kitabın arasında, sadece o kitaba bilinçsizce gözüm takılmıştı ve açıkçası yazarın adını önceden duymuş olmama rağmen kitabın adı yazara olan merakımı gölgede bırakmıştı. İçimden şu sözleri tekrarladım "Bu kitap tamamen bir tesadüf sonucu ilgimi çektiyse bir sebebi vardır." Küçük çaplı da olsa duygularımın peşinden gittim ve o kitabı da satın aldım. Açıkçası kitabı okuduktan sonra hayatımızda bizi yönlendirebilen duyguların varlığını daha da benimsemiş oldum ve aklımdan bazı sorular geçmeye başladı. "Önemli olan bizi yönlendirebilen duyguların varlığı mı, yoksa o duyguların bizi nasıl yönlendirebildiği mi?" İşte tam da bu tarz sorular aklımdan geçerken, kitaptaki ana karakter sayesinde tutkunun yaşamımızı yönlendirebilecek bir güce sahip olduğunu fark ettim. Hiç şüphesiz ki insanoğlu tutku olmadan hayatta tam olarak var olamaz. Çünkü hayatımıza tutkuyu dahil etmezsek, yaptıklarımızı sadece zaman geçirmek için yapmış oluruz. Oysa bir işi tutkuyla yaptığımızda öyle mi? Kendimizi daha mutlu, huzurlu, daha dolu dolu hissederiz. İşte Zweig bu yapıtında ruhumuzun en karmaşık duygularından biri olan tutkuyu gerçekçi bir canlılıkla dile getirebilmeyi başarıyor. O yüzden bu eseri keyifle okurken bir yandan da sorgulama ve düşünme fırsatını buldum. Bizleri yönlendirebilen en büyük duygularımızdan biri içimizde barındırdığımız tutkudur. Bu yüzden bizler bazı durumlarda karar verirken hiç düşünmeden ve tamamen farkında olmaksızın kendimizi o tutkuya teslim ediyoruz. Elbette çoğumuz bu teslimiyetin bizim hayatımızda olumlu ya da olumsuz sonuçları olacağının farkındayız. Ama en güzeli de bu değil mi zaten? Kısa bir süreliğine de olsa sonuçlarını düşünmeksizin içinden geldiği gibi davranmak. Satırlar arasında kaybolurken bu durumu Zweig'in psikolojiye duyduğu ilginin getirdikleriyle oluşturduğu akıcı üslubu sayesinde olayları adeta kendimiz yaşamışçasına benimseyebiliyoruz. Bu durum da bizlere hayatımızın tamamen yön değiştirebilme olasılığına rağmen duygularımızın peşinden düşünmeksizin gidebilme cesaretini veriyor. Zaman zaman bu durumu düşünüp dursam da bu kitap sayesinde bazı düşüncelerimi netleştirebilme fırsatını buldum. Neredeyse herkesin bildiği bir söz vardır ya hani "İnsan inandığı şeyler uğruna muhteşem hatalar yapabilir." Yapabilir mi cidden? Evet, bence yapabilir. O yüzden şarkıların pek çoğu hatalarımız, uğruna vazgeçtiklerimiz ya da cesaret edemediklerimiz üzerine yazılmış değil midir? Bu yüzden neredeyse her konuda deneyimin öneminden bahsedilir ve çoğumuzun hayatında yapmak isteyip ama cesaret edemediğimiz, içimizde ukde kalmış bir şey mutlaka vardır. 1 FATMA GİZEM AKÇAY 21301017 Bu yüzden yazımı bu şekilde bitirmek istiyorum. Yeri geldiğinde korkmadan tamamen içimizden geldiği gibi davranmalıyız. "Başkaları ne düşünür ya da bunun sonuçları ne olur? " diye bir an bile olsa düşünmeden bunu başarabilmeliyiz. Bunu başarabildiğimiz o kısacık zaman dilimi belki de hayatımızdaki mükemmel olayların başlangıcı olabilir. Ya da her şeyin bambaşka bir yöne gitmesine sebep olabilir. Bana göre asıl soru şu "Bu riski almaya değer mi?". Tüm içtenliğimle cevap veriyorum, bu durum karşımıza nasıl çıkmış olursa olsun "Evet. Bu riski almaya değer." Bu fikrimi çok eskiden duyduğum bir sözle desteklemek istiyorum. "Çünkü hayat aklı başında yaşamak için çok kısa." 2