MESLEKLERİN GÖRÜNMEYEN YÜZLERİ

Herkesin hayatını sürdürebilmesi için bir işe ihtiyacı vardır şüphesiz. Herkes yaptığı işle dünyada bir şeyler değiştirmelidir. En azından diğer insanları bir şekilde etkilemelidir. Peki, insanlar mesleklerini neye göre seçer? Doğal olarak yeteneklerine ve ilgi alanlarına göre. Her insanın yetenekleri veya ilgi alanları farklıdır. Bu yüzden her insanın hobi olarak veya hayatını geçindirebilmek için yaptıkları uğraşlar da farklıdır. Eğer birisi el işlerine ve dikiş yapmaya ilgi duyuyorsa terzi olur ya da eğer riskler almaya, şirket yönetmeye ve lükse ilgi duyuyorsa yönetici olur. Aslında bu durum bu kadar basittir. Ama bazen bu durum hakkında başka yorumlar da yapılır. Mesela meslek dalları toplumda bazen sınıflara ayrılır. Genellikle bu sınıflandırma mesleğin ortalama kazandırdığı paraya göre yapılır. Veya mesleğin kişinin yüzünü insanlara ne kadar gösterdiğine, diğer bir deyişle kazandırdığı şan, şöhret ve popülaritesine göre. Çoğu kişi der ki: "Bir meslek ne kadar şöhret ve para kazandırıyorsa o kadar değerlidir." O zaman neden herkes daha çok para kazanacakları işler yapmıyor? Buna da şu cevap gelebilir: "Çünkü çok para kazanmak için çok çalışmak gerekiyor." O zaman bilim adamlarına ne demeli? Bu dünyada büyük bir ihtimalle bilim adamlarından daha çok çalışan yoktur. Hayatlarını sadece bilime adamış insanlar en nihayetinde. Bir bilim adamının zengin olabilme ihtimali yaklaşık binde bir falandır. O zaman açıkça ortadır ki bu kadar çalışmayı zengin olmak için yapmıyorlar. Bu meslekle uğraşmaktan zevk aldıkları için yapıyorlar. Ve bilim adamları sayısız örnek içinden sadece bir tanesi. Her meslek dalının kendine göre bir zorluğu vardır. Elbette mutluluğu parada gören insan küçük yaştan itibaren para kazandıran bir mesleğe yönelebilir ama en değerli meslek çok para kazandırandır diye genellemek kesinlikle yanlış. Bence en değerli meslek herkes için farklıdır ve insanın yapmaktan en çok zevk alacağı meslektir. Ben şahsen çok paranın beni mutlu edeceğine inanırım ama gidip de asgari ücretle çalışan birini az para kazanıyor diye aşağılamam. Eğer yaptığı işten zevk almıyorsa üzülürüm sadece. Her mesleğin önemli olduğunu unutmamak gerekir. İnsanların ilgi alanlarının farklı olması sayesinde oluşan bütün meslekler toplumu ve ekonomiyi ayakta tutan çok değerli faktörlerdir. Futbol bile ne kadar gereksiz bir meslek olarak görülse de boş zamanlarımızı değerlendiren ve insanları kaynaştıran toplumsal bir değerdir aslında. Peki, bir meslekle uğraşan her insanın toplumdaki yeri aynı mıdır? Hiçbir sınıflandırma yapamaz mıyız? Benim yapacağım tek sınıflandırma insanın işini ne kadar iyi yaptığı ve mesleğine ne kadar önem verdiğidir. Kimse unutmamalıdır ki insan dünyaya en çok mesleği yoluyla bazı şeyler kazandırır. Bu nedenle kişinin mesleğine verdiği önem bir anlamda o kişinin dünyaya karşı bakış açısı hakkında da bilgi verir. Bu durum biraz da insanın yaptığı işi sevmesiyle de bağlantılı. O yüzden söylüyorum insan önce yaptığı işi sevmeli diye. Herkesin hayatında en önem verdiği iki şey ailesi ve mesleğidir. Her nasıl ailesiyle ilgilenmeyen, ailesinin yanında olmayan bir birey toplumda saygın karşılanmıyorsa aynı şekilde mesleği için de benzer özeni göstermeyen bir kişinin toplumda yeri farklı olmamalı diye düşünüyorum. Bunu da geçtim, biraz da empati kurmak lazım. Bir markete veya lokantaya gittiğimizde bizle ilgilenen kişinin bize karşı hep güler yüzlü ve kibar olmasını isteriz. Sipariş verirken kimsenin bize asık suratla bakmasını istemeyiz. Bu onlar için işini iyi yapmak oluyor mesela. Aynı şekilde biz de işimizi doğru yapmalıyız. Bunun için illa insanlarla doğrudan bağlantılı bir işimiz olmasına gerek yok. Yaptığımız mesleğin eninde sonunda bir yerinden insanlara dokunduğunu bilmeliyiz ve ona göre davranmalıyız. Elbette bundan bahsederken Prestij filmindeki adam gibi sadece mesleğimiz için farklı bir insanın kılığına girip hayatımız boyunca sürekli farklı bir insanmış gibi yaşayalım demiyorum ama gerçekten mesleğimize gösterdiğimiz özen bizim toplumdaki aynamız sayılabilir.