YAŞADIKLARIMIZ YAŞAYAMADIKLARIMIZIN EN İYİSİDİR

"Bir kelebeğin kanat çırpması, dünyanın yarısını dolaşabilecek bir kasırganın oluşmasına neden olabilir."(kaos teorisi) cümlesiyle başlayan bir film "Kelebek Etkisi". Filmdeki Evan Trebon karakteri çocukluğunda korkunç şeylerle mücadele etmiş bir genç adam. Karanlık geçmişinden gelen hatıralar onu sürekli strese sokar ve baygınlıklar geçirmesine sebep olur. Bu şekilde yaşamaya devam ederken bir gün tesadüf eseri zamanda yolculuk yapabildiğini ve bazı şeyleri değiştirebildiğini fark eder. Bu noktada durup olaya sizin de dahil olmanızı istiyorum. Eğer size geçmişe dönüp hatıralarınızdan birini değiştirebileceğinizi söyleseler evet demek için kaç gün düşünürsünüz? Ya da kaç saat diyerek mi sormalıyım? Ama belki de düşünme sürecini hiç geçirmeden kuşkusuz evet derdiniz. Hepimizin muhakkak geçmişte bir yerlerde yaşadığı unutulmaya veya değiştirilmeye değer kötü anıları vardır. Bunları değiştirmek içinse evet demeden önce çok beklemezdik herhalde. Ama yapacağımız değişikliklerin sonucunu düşünmemiz de gerekir mi sizce? Geri dönüp düzeltmek istediğiniz anılarınızla oynarken yeni aldığınız kararların şimdiki geleceğinizi daha kötü etkilemeyeceğinden emin olabilir misiniz? Belki de her defasında eğer öyle değil de şöyle yapsaydım şimdi böyle bir sonuçla karşılaşırdım diyerek binlerce kez tekrar tekrar başa dönüp yeniden kurguladığımız o mükemmel senaryoları daha kötüsü ne olabilir ki anlayışı içinde hiç düşünmeden kötü anılarımızla değiştirirdik. Çünkü daha iyi bir hayat arzusu herkesin içinde gizliden gizliye sahip olduğu bir duygudur. Evan geçmişe gidip değiştirmek istediği kötü anılarını kendine göre daha iyi olduğunu düşündüğü bir senaryoyla bozarken gelecekte nelere sebep olacağına pek önem vermemişti. 5-10 dakikalık bir süre içinde yaptıkları, gelecekte onu hep en ağır sonuçlarla karşıladı hiç ummadığı şekilde. Küçükken arkadaşlarıyla posta kutusunun içine koydukları küçük bir dinamit yüzünden bir bebekle annesinin ölümüne neden olduğu zamana gidip onları kurtarmak isterken bozduğu olaylar zinciriyle gelecek zaman onu, kendisini sakat ve kolsuz bir şekilde yaşamına devam ettiği bir hayatla karşıladı. Tekrar geçmişe dönüp bu olayla yeniden eski haliyle baş etmeye karar verdi fakat bu sefer kız arkadaşının cehenneme dönen hayatını değiştirmeyi amaçladı. Belki de daha önce defalarca tekrar kurduğu anı geriye dönüp düzeltti. Bu seferse geleceğe döndüğü ve her şeyin olabildiğince iyi olduğunu zannettiği yarım saatlik bir zaman dilimden sonra kız arkadaşının abisini öldürerek katil olması, hayatı onun için daha yaşanmaz hale getirdi. Üstelik yaptığı bu değişiklikler sadece kendi hayatına değil başkalarınınkine de mal oldu. Değiştirdiği hiçbir anısı onu gelecekte beklediği şekilde karşılamadı hiçbir zaman. Kahramanın sürekli geçmişe geri dönüp bir şeyleri değiştirdiğinde her şeyin olabildiğince daha çok sarpa sarması, aslında bize yaşadıklarımızın belirli olaylar dahilinde birbirine bağlı olduğunu gösterir. Yapacağımız en ufak bir değişiklik gelecek için tsunami etkisi yaratabilir. Ve bu olaylar zincirini bozduğumuzda yaptıklarımız bizim hiç istemediğimiz sonuçlarla yüzleşmemize neden olabilir. Bu yüzden iyi kötü bütün anılarımızın hayatımızın bir parçası olduğunu kabul etmek mantıklı bir yaklaşım olabilir. Çünkü belki de yaşadıklarımız hak ettiklerimizin en iyisidir. Belki de başımıza gelenler aslında bizi en kötüsünden kurtarmış ve bize şu anki hayatı, yaşayabiliyor olma şansını sunmuştur. Her seferinde yaptığımız hatalarla geriye dönüp keşke öyle değil de böyle yapsaydım demek, bize hiçbir şey katmayacağı gibi keşkelerle imkansızı istemekle de kendimizi yıpratmış olmaktan başka bir şey elde etmiş olmayız. O zaman yaşadığımız anı sonrasında en az pişmanlık yaşayacak şekilde geçirmeli, seçimlerimiz ve kararlarımız geri dönüp baktığımızda değiştirmek isteyeceğimiz anılara dönüşmesin diye yaşadığımız an içinde en iyisi için çabalamalıyız. GÜNİHAL KORUK