Her Şeyden Önce

Tüm zamanların en önemli problemi ve en yetkili anahtarı öncelik belirleme süreçleri olmuştur. Geçmişten günümüze tanınan insanların başarı öykülerine ve başarısız insanların hayal kırıklıklarına baktığımız zaman açık bir şekilde görebiliriz ki öncelik kavramı hayatımızdaki dönüm noktalarında karşımıza çıkan altın bir şans aynı zamanda zehirli bir talihsizlik olmuştur. Yan etkilerini ilk andan itibaren belli eden sıradan talihsizliklerin aksine hayatımızın sonuna kadar meçhul zamanlarda nükseden zehirli talihsizliğin kaynağı önceliklerimizi belirleyememek yahut yanlış belirlemektir. Mario Puzo'nun yazdığı "Godfather" romanı 1972 senesinde uyarlayan ve beyaz perdeyle buluşturan yönetmen Francis Ford Coppola , önceliklerini belirlemekte son derece başarılı ve hiçbir zaman bu önceliklerin yerini karıştırmayan, İtalyan asıllı, New York'ta yaşayan bir mafya babasının hayatını en ince ayrıntılarıyla seyirciye sunuyor. Eserde, ünlü oyuncu Marlon Brando'nun canlandırdığı Don Vito Carleone karakteri her ne kadar mafya babası olarak lanse edilse de aslında ailesinin refahı için üstüne düşen vazifeleri eksiksiz yerine getiren ve bu vazifelerin sonucunda yakasına yapışan sorumlulukları son derece soğukkanlı bir şekilde üstlenen ideal bir aile babasıdır. Hepimizin geleceğe dair büyük hayalleri ve bu hayalleri gerçekleştirmek için güzel planları vardır. Fakat bu planları elerken elimizde tehlikelerden arınmış, korkularımıza yenik düşme ihtimalimizin en az olduğu planlarımızın kalmasını hedefleriz. Don Vito Carleone bu düşüncenin aksine ailesine son derece kaliteli ve refah seviyesi yüksek bir gelecek inşa edebilmek uğruna kendi refahından, korkularından vazgeçmiş ve tehlikeli bir yola baş koymuş bir aile babasıdır. Gerçekçi olacak olursak soygun, rüşvet ve hatta katliam hiçbirimizin hoş karşılamayacağı başarıya ulaşma yöntemleridir. Peki ya bu ayıplanan icraatlar öncelik listemizin başında gelen ailemiz için gerçekleştirilecekse? Hali hazırda yaşadığımız mülteci sorununa da bakacak olursak, mülteci olmak Türkiye gibi merhametli ve misafirperver vatandaşlarıyla ün salmış bir ülkede bile düşmanımızın dahi başına gelmesini arzulamayacağımız bir vaziyettir. Acaba asıl suç kanunların belirlediği ilkelerin dışına çıkmak mıdır bu durumda yoksa kanunların görmediği biri olarak yüksek kaliteli bir yaşamı, uğradığımız haksızlık kadar hak talep ederek elde etmeye çalışmak mıdır? Ben de önceliklerimiz doğrultusunda başarıya giden her yolun mubah olduğunu düşünen o bencil insan kitlesinin bir üyesiyim aslında. Çok güzel bir aileniz ve birbirinden neşeli çocuklarınız olduğunu fakat o çocuklarınızın gülüşünüzü gece de görmenize olanak tanımayan, elektrik dağıtımından faydalanamayacağınız bir eviniz olduğunun düşünün. Hayatınızdaki en önemli önceliğinizin aileniz olması ihtimalini varsayarak konuşacak olursak, hayattaki en önemli önceliği sabah erken uyanıp ilkbaharda açan çiçeklere şarkılar söylemek olan bir insanın başka insanların kararları yüzünden gözlerini kaybetmesiyle aynı hayal kırıklığı diyebiliriz sanırım. Veya o çiçeklerin bir daha hiç açmayacak olması da denebilir bu duruma. Kabullenmek yerine çocuklarınızın neşeli suratlarını gece de görmek isterdiniz bittabi. Tam da bu noktada öncelikler işin içine giriyor. Yüzünüzde oluşan, kabullenişiniz ve mevcut olana şükredişinizin oluşturduğu tebessüm gece yerini şeytani bir hüzne bırakıyor. Hüzün ve öfke birleştikleri zaman ateş ve barutun dahi kaçacak delik arayacağı felaketler doğurabiliyor. Yer altı dünyasında erkeklik gururu ve onuruyla tanınan Don Vito Carleone herkesi bir kez daha ters köşeye yatırarak "ailesiyle vakit geçirmeyen bir erkek, asla gerçek bir erkek sayılmaz."(Godfather, 1972) repliğiyle asıl önceliğinin erkeklikten ziyade ailesi olduğunu ve üstüne üstlük erkekliğinin temelinin ailesiyle vakit geçirmesi olduğunu izleyicilere söylüyor. Önceliklerimizi doğru belirlersek hangi hayali hangi yöntemle elde edeceksek edelim saf mutluluğa ulaşmamız kesinleşmiş oluyor. Kimin ne düşüneceğinden ziyade önceliğimizde olan kişilerin önceliğimizde olan mutlulukları yaşaması bizim yegane mutluluk kaynağımız olduğundan ötürü yazımın başında da belirttiğim gibi önceliklerimizi gerçekleştirmek uğruna başarıya giden her Halil Kerem AYDIN yol içinde yer aldığımız toplumun, geçmişten günümüze süre gelen etik unsurları ve kişisel vicdani duygularımız göz önünde bulundurularak seçildiği sürece mubahtır.