YALNIZLIK ve BAŞARI

Yalnızlık, başarı getirir mi? Başarılı insanlar yalnız olmak zorunda mıdır? Bu sorulara cevap vermek göründüğü kadar kolay değildir. Her şeyden önce yalnızlığın herkesçe kabul edilen kesin bir tanımı yoktur. Kişiden kişiye göre değişir yalnızlığın manası. Nitekim yazar bu kitapta, kendi algıladığı biçimde yalnızlığın tanımını yapıyor. Dolayısıyla bu sorulara herkes birbirinden farklı cevap verecektir. Bazıları yalnızlıkla başarının ne alakası var canım diyebilirken, bazıları yalnızlık başarıyı getirir diyebilir. Ben ise biraz kendi özgeçmişimden bazı sahneler sunup kendi tanımlarıma açıklık getireceğim. 8 yaşındayken, arkadaşlarımla dışarıda çok seyrek olarak oynardım ve evden fazla dışarı çıkmazdım. Doğrusu hiç istemiyordum dışarı çıkmak. Ortada bir tercih, bir irade var yani. Ortada 2 seçenek var ve ben dışarı çıkıp oynamamayı seçiyordum. Öte yandan bir şeylerle de uğraşmam gerek. Babamın dediğine göre kitaplıktan en ilginç bulduğum kitapları alıp saatlerce okuyormuşum ve akşamları hararetli tartışma programları izlemeyi seviyormuşum. Doğal olarak o yaştaki bir çocuğun ağır kitaplar okuması ve okuduğunu anlaması beklenemez. Anlamak önemli değil zaten, önemli olan anlamaya çalışmak. Bu bir olgunluk göstergesidir. Sanırım lisede edebiyat öğretmenim bana sen çok olgun Serkan demesinin altında çocukken edindiğim bu alışkanlıklar yatar. Lisedeyken karşıma çıkan Matematik Dünyası adlı dergiyi bir anlık gaflete düşüp aldığımda hayatımın 180 derece değişeceğini tahmin edemezdim. Bu dergi bana modern matematiğin yanında tek başına kalmayı sorgulamayı, düşünmeyi ve olaylar ve düşünceler karşısında nasıl bir tavır takınmam gerektiğini öğretti. Tek başıma kalıp yazıları okurdum. Ben de bana öğretilmeye çalışılan her bilgiyi temeline kadar sorguladım, özellikle deney ve gözlem içeren dersleri. Doğal olarak bu tavrı takınarak diğer arkadaşlarımdan daha iyi anlıyordum. Daha açık konuşmak gerekirse okuldakiler anlamanın gerçek manası nedir bilmiyorlardı. Bense anlayıp anlamadığımı kolayca anlayabiliyordum. Bundan dolayı karşıma bir problem çıktığında, bu problemin nedenleri nedir? Sonuçları nedir? Bu problemi nasıl çözmek gerekir? Bu sorular arasındaki bağlantıları görebiliyorum. Dolayısıyla problemi çözmeye diğerlerine göre daha yakınım. Bu problem her ne ile alakalı olursa olsun. 21. yüzyılda bilgiye ulaşım çok kolay olduğundan, bir şeyler bilmek sizi daha ileri taşımaz. Öne çıkabilmek için daha farklı becerilere sahip olmalısınız. Herkes bilgiye sahiptir, ama çok azı bilgiye yorumlama yeteneğine sahiptir. Dolayısıyla iş hayatında ve akademik hayatta fark yaratmak istiyorsanız bilgiyi yorumlamayı, problem çözmeyi, iki bilgi arasında ilişki kurmak gibi meziyetleriniz olmalı. Kısacası analitik düşünmeyi öğrenmelisiniz. Düşünmek, yalnız kalmak demektir. Saatlerce masa başında oturup bir olay, bir problem, bir fikir üzerine düşünmek belki gereksiz gelebilir size, ama beyninizi düşünmeye itmenin en etkili yollarından biridir. Siz ve zihniniz dışında kimse yok. İlk başta bunu başarmanız çok zor ama eğer bir kere yalnız kalıp aklınızla konuşmaktan zevk aldınız mı bir daha bırakamazsınız tecrübeyle sabit. Elinizi kaldırın dersem elinizi kaldırırsınız. Başınızı çevirin dersem başınızı çevirirsiniz, ama düşünün dediğim zaman ne yapacaksınız? Nasıl düşünür ki insan? İnanın bu sorunun cevabını ben de bilmiyorum. Zaten cevabını bilsem bu konu hakkında bir kitap yazardım herkes öğrenirdi. Düşünmek iradeden bağımsız bir şeydir. Büyük filozofların ve bilim adamlarının hayatlarına baktığımızda zamanlarının çoğunu yalnız geçirdiklerini görürüz. Hiç şüphe yok ki başarılarının ve ünlerinin sebebi düşünmek için yalnız kalmalarında. Yazımı George Bernard Shaw 'a ait bir sözle bitiriyorum :"Yılda üç veya dört kereden fazla düşünen çok az kişi vardır. Size bunu söyleyen ben bile ünümü haftada iki veya üç kez düşünmekle yapmışımdır."