Aal izz well J

Geçtiğimiz hafta stresli, yoğun tempolu derslerime ara verip film izlemek için bilgisayarımın başına oturdum. Beni rahatlattığı için film izlemeyi çok seviyorum. Çoğu zaman film izleyeceğim derim ama ne izleyeceğimi bilemem. Çeşitli internet sitelerine girip film araştırması yapıp ondan sonra karar veririm. Özellikle Cuma akşamları okuldan döndüğümde, Cumartesi günü ders olmadığı için mutlaka bir tane film izlerim. 3 Aptal' da sürekli karşıma çıkıyordu. Üstelik en beğenilen filmler arasındaydı. Ama ben izlemek istemiyordum. Bana saçma esprilerin, dansların ve şarkıların olduğu bir Hint filmi gibi geliyordu. Aslında Hint filmi değil Türk yapımı bir film olduğunu zannediyordum. Ablamın arkadaşı Senem ablamın evine ziyarete gitmiştik. Filmi ilk orada gördüm. Ne zamandır bize izletmek için uğraşıyordu ama ablamla ben oralı olmuyorduk. Aradan aylar geçti. Tek başımda odamda sıkılmış bir şekilde otururken filmi izlemeye karar verdim. Bir de baktım ki film tam tamına 2 saat 40 dakika. Sonra biraz vazgeçer gibi oldum çünkü süresi çok uzun geldi. Başka yapacak bir şeyimde olmadığı için izleyeyim bari dedim. Şimdi iyi ki izlemişim diyorum. Ne kadar ön yargılı olduğumun farkına vardım. Filme hayran kaldım. İki gün üst üste izledim. Uzun bir film olmasına rağmen hiç sıkılmadım. İzlemeye başlayınca öyle bir sarıyor ki o 2 saat 40 dakika nasıl geçti anlamıyorsunuz bile çünkü filmin sonuna kadar hep sır kalan bir şeyler var. Ne olacak acaba derken bir de bakmışsınız ki film bitmiş. Aslında Hindistan'ın eğitim sistemine eleştiri olarak yapılmış bu filmde, eğlence kısmını es geçerler diye düşünmüştüm ki filmin dram komedi iç içe geçmiş yapısıyla baş başa kaldım. Verdiği mesajlar inanılmaz, müzikler çok keyifli ve Hint filmlerindeki komik, abartılı dans sahneleri de çok güzeldi. Tolluoğlu 2 Ana karakter olan Ranço'yu söylemeden geçemem. Zaten film tamamen onun üzerine kurulu. Filmde de zekiliğiyle, eğitim sistemine olan tavrıyla diğer arkadaşları tarafından çok seviliyor. Ne yalan söyleyeyim o üç arkadaşın dostluklarını kıskandım. Birbirleri için yapmadıkları şey yok. Şimdilerde öylesine saf, temiz bir dostluk kurmak zor. Genelleme yapmak istemem ama günümüzde çoğu kişi kendi çıkarları için arkadaşlık kuruyor. Birinin herhangi bir problemi diğerini ilgilendirmiyor. İşte filmde hayran kaldığım Ranço'nun arkadaşları için elinden gelenin en iyisini yapmasıydı, her zaman onların arkasındaydı, en büyük destekçisiydi. Bir zorlukla karşılaştığında filmin ana felsefesinde yer alan "Aal iz well" kelimelerini söylüyordu. "Aal iz well" her şey yolunda demekti. Ne yaşarsak yaşayalım bir gün her şey çok güzel olacaktı. Ranço, bize hayallerimizin peşinden gitmemiz gerektiğini öğretiyordu. Sanki filmde tek oyuncu varmış gibi tamamen Ranço'ya odaklandım. Adeta filmi onun için izledim. Filmin senaristleri de böyle olmasını istemiş gibiydiler. Aamir Khan gerçekten harika bir oyunculuk sergilemiş. Bu filmi izleyene kadar böyle bir oyuncunun olduğunu bile bilmiyordum. Meğer Bollywood (Hint) sinemasının en iyi aktörlerindenmiş. Filmin öğreticilik yanı çok fazlaydı. Bir çok film izleriz, o filmlerden ders çıkarmayabiliriz ama bu film insanın içine öyle bir işliyor ki tekrar tekrar izlemek istiyorsunuz. Hindistan'ın eğitim sisteminin çok katı olduğunu biliyordum fakat öğrencileri intihara sürükleyecek kadar değil. Bir intihar sahnesi oluyor çok üzülüyorsunuz, gözleriniz doluyor sonra çok komik bir olay oluyor gülmeye başlıyorsunuz. Filmde olan olaylar anlatmakla bitmez. Nereden başlayacağımı ne yazacağımı bilemiyorum. Son zamanlarda bu kadar akıcı, sarsıcı, sıcak ve beni kendine bütünüyle bağlayan bir yapıt izlememiştim. Mükemmel ötesi bir film olmuş. Bu filmden sonra insanın hayata bakış açısı değişiyor. Belki öğrenci olduğum için çok Tolluoğlu 3 etkilenmişimdir ama Senem ablam da her akşam evinde deli gibi filmi tekrar tekrar izliyorsa var bunda bir şey JÖlmeden önce mutlaka izlenmesi gereken bir film ve son olarak, Ranço'nun da dediği gibi; hayata her zaman "aal izz well" penceresinden bakmak lazım. J