Dönüm Noktası

Hayatınızın Sehirini değiştiren dönüm noktasını ne olduğunu düşündünüz mü hiç? Bu dünya üzerinde yaşamış ve yaşayacak her insanını hayatlarının gidişatını değiştirecek bir nokta vardır. Öyle bir nokta ki sizi iyiye de götürebilir kötüye de. Öyle bir an ki geriye kalan hayatınız boyunca hiçbir zaman farkına varamayabileceğiniz. Şahsen ben kendi hayatımın gidiş hattını değiştiren noktayı hiç düşünmedim. Nedenini soracak olursanız size verebilecek hiçbir cevabım yok; belki şu ana kadarki hayatımda bir dönüm noktası olmadığını düşünmemeden dolayı belki de yeterince bilgi birikimimin olmamasından dolayı siz seçin. Ancak bildiğim bir şey var ki Fatih BALKIŞın baht dönüşü adlı kitabını okuduktan sonra olaylara ve insanlara bakış açım tamamı ile değişti. Kitabın başlarında bana sıradan bir öykü kitabı gibi gelse de her okuduğum sayfanın ardından bu yapıtın insanlar üzerindeki etkisinin ne olduğunu daha iyi anlamaya başladım ve öyle bir an geldi ki kitabı elimden düşüremez oldum. Peki neden her insanın hayatının belli bir anında her şey olduğundan farklı gitmeye başlıyor? Bence bu duruma sebep gösterebileceğimiz milyonlarca hatta milyarlarca sebep var belki içinde yaşadığımız toplum yüzünden belki de kendimizi bir şeyleri başarmaya adamamızdan... işte baht dönüşünde de tam olarak bu konu işleniyor. Eserde kahramanımız İstanbul'da gerçekleşecek bir müzik festivaline giden yolda hayatı ve kendi hakkında düşünceleri ile boğuşuyor . Hayatının başarısı olarak saydığı operasını yazmaya adanmış bir adam. Öyle bir adanmışlık ki kedini diğer insanlardan soyutlamış, zamanını sadece hayatındaki olayları ve müziğini düşünerek geçiren bir insan kahramanımız. Başlarda bu insanın aslında ruhsal olarak sıkıntıları olduğunu düşünmüştüm ama her sayfayı çevirişimde kahramanımızın geçmişinden gelen bir takım problemlerden dolayı kendini hayattan soyutlamış olduğunu anladım. İçinde bulunduğumuz toplum da bir hayli etkili kahramanımızın bu durumunda kitap'da da dendiği gibi ''Biz gerçeği haykırabildiğimiz için çevremizdeki insanlar kulaklarını tıkamak zorunda kalıyorlar ''. Yazar kahramanımız üzerinden şu anki toplum yapımızdaki sorunları eleştiriyor ki bence güzel bir yaklaşım . Kitabın büyük çoğunluğunda kahramanımızın kendisini birçok farklı yönden eleştirirken buluyoruz. Yazarın yazış tarzını biraz ilginç ve anlaşılması zor buldum . Ancak yinede kötü bir kitap diyemem okuması ve okuduklarının altından yeni anlamlar bulmaya çalışması benim için çok eğlenceli bir süreç oldu ki kitabı elinize aldığınız andan itibaren bırakamamanızın yegane sebebi de bence bu . Eseri ilk kez elime aldığım his ile okumayı bitirdiğimdeki hislerimi paylaşmak isterim; Fatih BALKIŞ'ın bü güzel eserini ilk kez elime aldığım zaman ilk yaptığım şey sayfa numarasına bakmak oldu. Bu da kendimce bir alışkanlığım ve sayfa numarasına baktığım zaman ilk düşündüğüm şey ''100 sayfa mı bayağı kısaymış'' oldu. Ancak kitabı bitirdiğim zaman sayfa numarasını ya da bir kitabın kalınlığının içerdiklerinin miktarı ile yakından uzaktan hiçbir bağlantısı olmadığını anladım. Kitap bir nevi sihirli bir kutu hacminin ne kadar olduğu tam olarak bilinmeyeceğin yine de uzaktan bakıldığında sıradan bir kutu gibi görünen. Böyle düşünmemin sebebi, kitabın herhangi bir sayfasına sıralanmış kelimelerin aslında gözüktüğünden daha çok anlamı olması. Aslına bakarsanız kitabı çekici kılan özelliklerden biri de bu bence. Kitabı bitirdiğim zaman ilk düşündüğüm ise benim dönüm noktamın ne olduğu idi çünkü ancak bu sayede hayatımda yanlış yaptığım davranışlarımı layıkıyla tarafsız bir şekilde eleştirebilecektim. Bana göre bu dünyadaki yapılabilecek en zor şey. Evet dünya üzerinde zor olan daha birçok şey var mesela başarılı bir insan olabilmek ki bu tamamen başarıyı nasıl tanımladığınıza bağlı bazı insanlar başarıyı hayatında karar verdiği işleri dünyaya getirebilmek olarak görebilir ya da bazıları için sadece mutlu olmak olarak. Ancak bana göre dünya üzerinde yapılması en zor olan şey kendiniz objektif bir şekilde yargılayabilmektir. Neden mi?İnsanoğlu kendini yargılamakta kendi kusurlarını görmekte her zaman zorlanır , belki atalarımızdan gelen bir özellik belki de sadece toplum bizi bu duruma getirdi kim bilir demen o ki kendiniz hakkındaki gerçekleri tüm çıplaklığı ile yüz üstüne çıkarabilmenin tek yolu nerede yanlış yaptığınız bulmaktır ki bu yanlışı sadece hayatlarımızdaki dönüm noktaları ile bulabiliriz.''iyi diyelim ki hayatımızdaki dönüm noktalarını bulduk ve neler olduğunu tamamen farkındayız ama nasıl bu noktalardan ders çıkarabiliriz ?'' diye sorabilirsiniz. Yapmanız gereken tek ve belki de en önemli şey bu noktalardaki hatalarınızı ortaya çıkarmak. Eğer hayatınızda bir bu tarz bir dönüm noktası var ise bilin ki yanlış yaptığınız bir şey vardır . Kitapta kahramanımızın yaptığı gibi yapmanız gereken kendinizi eleştirmek. Çünkü ancak hatalarınızın farkında iseniz bu hatalardan kaçınabilirsiniz. Peki sizin hayatınızdaki dönüm noktası neydi?