PAYLAŞTIKÇA ÇOĞALAN HİS: MUTLULUK

Bir şeyler hissetmek aslında başkalarının neler hissettiğini anlamaktan geçer. Gerçekten mutlu olmanın yolu başka insanların mutluluğunu anlamak, başka insanları mutlu etmektir. Bu bize gerçek mutluluğu verecektir. "Olağanüstü Bir Gece" adlı kitapta ana kahramanımız başlarda sıradan bir hayat yaşıyor. Burjuva sınıfından olan bu insan, sınıfının gerekliliklerini yerine getirecek şeyler yapıp hayatına monoton bir şekilde devam ediyor. Ancak daha sonra hayatında hiçbir heyecan, mutluluk, hüzün gibi bir duygu hissetmediğini fark ediyor. Yaşadığı bazı olaydan sonra da gerçekten hissetmenin başka insanların da neler hissettiğini anlamaktan geçtiğini anlıyor. Kahramanın bu tutumu beni bu kitabı okurken en çok etkileyen şey oldu. Yaşadığım olumlu ama küçük, benim için çok önemli olmayan bir olay bana olumlu bir duygu, bir mutluluk yaşatmayabilir çünkü hayattan daha büyük beklentilerim olduğunu düşünürüm ve bu olayı pek dikkate almam. Ancak böyle bir olay sürekli olumsuz olaylar yaşayan birinin başına geldiğinde benim düşündüğüm gibi düşünmeyip bu olayın sonunda mutlu olacaktır. Çünkü bunun gibi küçük mutluluklara alışık değildir ve onun için bu olay çok önemli olabilir. Bu şekilde düşünerek en küçük şeylerden bile mutlu olabileceğimi anladım. Örneğin kitaptaki gibi burjuva sınıfından bir insan olduğumu varsaydım. Elime bir miktar para geçtiğinde buna aslında ihtiyacım olmadığı için çok umursamam, herhangi bir mutluluk hissetmem. Ancak bu para alt kesimden bir insanın eline geçtiği zaman o çok mutlu ve minnettar hissedecektir çünkü o, kendisinin ve ailesinin hayatını devam ettirebilmek için sürekli çalışmak zorunda. Benim pek de umursamadığım bu olay başkasının başına geldiğinde belki de gerçekten onlara çok büyük yararı olabilir. Bu şekilde düşünerek başka insanlara yardım etmem gerektiğini anladım. Böylece onları mutlu ettiğim için aynı zamanda kendim de mutlu olabilirim. Bunun, insanlığın doğasında olduğunu düşünüyorum. Başka insanlara yardım eden insan onları mutlu ettiği için kendisi de bundan olumlu etkilenip mutlu olur. Aynı şekilde başıma ufak bir kötü olay geldikten sonra çok hüzünlenirim. Kendimi kötü hisseder, bu olay benim başıma geldiği için sızlanırım. Halbuki başıma gelen olay çok küçük bir şeydir ve belki de başka insanlar her gün buna benzer onlarca olay yaşamakta olabilir. Az önce de bahsettiğim gibi fark ettim ki böyle bir olay karşısında hemen üzülmemeli, bunun gibi olayları çok sık yaşamadığım için minnettar olmalıyım. Başkalarının yaşadıklarını anlamam gerektiğini ve benim yaşadığım bu duygunun onlarınki karşısında ne kadar küçük ve anlamsız olduğunu anlayarak neşemi bozmamam gerektiğini anladım. Ben bir insana yardım ettiğimde ve bunun sonucunda onun mutlu olduğunu gördüğümde kendim de gerçekten mutlu oluyorum. Bu kitabı okuduktan sonra da bunu hayatımda daha fazla uygulamaya karar verdiğimi söyleyebilirim çünkü mutluluğun paylaştıkça çoğaldığına inanıyorum. Bunu hayatımda bir amaç haline getirmek istiyorum. İnsanlara yardım etmek, onların mutluluklarını paylaşmayı hayatımda bir öncelik haline getirmek gerektiğini anladım. Bu sıradan hayatımda bu şekilde başkalarına yardım edip onların mutluluğunu paylaşmanın beni gerçek mutluluğa ulaştıracağına inanmaya başladım. Aynı şekilde, benim mutluluğum da başka insanları mutlu edeceği için bu mutluluk dalgalar halinde yayılacaktır ve insanlığı gerçekten pozitif bir biçimde etkileyecektir. Sonuç olarak "Olağanüstü Bir Gece" adlı bu kitabı okuduktan sonra başkalarının hissettiklerini anlayarak yaşamaya çalışırsam hayatımda en ufak şeylerden bile zevk almayı başarabileceğimi, hayatın önüme çıkardığı engellere takılmadan, neşemi bozmadan gerçek mutluluğa ulaşabileceğimi anladım. Ahmet Canberk Baykal