FARKLI BEDENLERDE BİR KALPLER

Hayvanlara olan ilgim ve sevecenliğim her zaman çevremdekiler tarafından da fark edilmiştir ve kendimde secdiğim bir özelliğimdir . Yüzlerine baktığımda içimde uyanan duyguları kelimelerle nasıl tarif edeceğimi bilemesem de, yazacaklarımla sizlerde de aynı hisleri uyandırmaya çalışacağım. Söz konusu hayvan sevgisiyken bahsetmeden geçemeyeceğim bir kitap var: Sevgili Köpeğim / Marie Louise De La Ramee. Kitabı bana, hayvanlara olan düşkünlüğümün kaynağı olan yengem hediye etmişti ve kitabı okuduğumda bir kez daha hayvanları neden sevdiğimi anlamış oldum. Öncelikle hayvanlar, insanların bazı özelliklerinden yoksun olsalar da, kalplerinin bu eksikliği fazlasıyla kapattığını düşünüyorum. Onların da aslında duyguları olduğunu, canları olduğunu, konuşamamaları sebebiyle maalesef göz ardı ediyoruz. Pet shoplar yüzünden onları istemedikleri yolculuklara ve bazen de işkencelere maruz bırakıyor, bakımını üstlenemeyecek yaştaki çocuklarımızın eline oyuncak niyetine hediye ettikten sonra da sokaklarda ölüme terk ediyoruz. Oysa onların tek istediği, ufacık bedenlerinde taşıdıkları kalplerini sevgiyle doldurmak emin olun. Bu yüzdendir ki bu kitabı herkesin eline vermek isteyişim. Görün, daha bir insandan karşılık görmek bu kadar zorken, ticarete alet ettiğiniz o kalplerden karşılık görmenin ne denli kolay olduğunu! Ben hayvanları "kısa ömürlü, koca yürekliler" diye tanımlarım kendimce. Çünkü onların insanlar gibi hırsları, güç ve para sahibi olma istekleri yoktur. Aksini söyleyebilecek olan var mı? Bırakın ego sahibi olmayı, tam tersine insanların egolarının maruz kalırlar üstüne. Kitapta en çok sevdiğim ve özellikle çocuklara aslında onlar farkında olmadan anlatılan şey ise bu noktada devreye giriyor. Nello ile Patras'ın arasındaki ilişkinin hayvan-sahip ilişkisi olmasından çok sevgiye dayalı özel bir ilişki olması. Patras bir köpekten çok Nello'nun yoldaşı ve Nello da bir sahipten çok Patras'ın arkadaşı olarak gösteriliyor. Bu da bence çocuklara ve hatta artık günümüzün duyarlı (!) insanlarına anlatılması gereken önemli bir durum. Sevgili Köpeğim'de ana karakter Nello, henüz çok küçükken annesi ve babasını kaybettikten sonra dedesiyle yaşamaya başlamıştır ve ona bu yaşamında daha sonra ölüm döşeğinden kurtardığı köpeği Patraş eşlik eder. İlk andan beri yazarın Nello'yu ailesini kaybetmiş biri olarak tanımlamasını kayda değer bir bilgi olarak görüyorum. Çünkü bu, Nello'nun kalbinde ilgiye ve sevgiye aç bir alan oluşturmakta ve bu boşluğu bir köpeğin tamamlayabilmesi oldukça gerçekçi ve etkileyici bir durum bence. Ayrıca Nello ile kendimde benzer gördüğüm bir detay bu. Hayvanları bu kadar sevmeme rağmen bana hiçbir evcil hayvan alınmıyordu. Annemlere yaptığım baskılar da işe yaramıyordu. Kiminize garip gelecek belki de ama 9. sınıftaydım ve aşık olmuştum. Hayır, aşık olduğumu zannetmedim gerçekten ilk kez böyle hissediyordum. Zaten bu durum 10. sınıfa kadar devam etti fakat artık vazgeçmem gerektiğini biliyordum. Fakat ona karşılık beklemeksizin sevgimi vermeye o kadar alışmıştım ki, yokluğunda bu sevgimi kime ve nereye aktarmam gerektiği konusunda tereddüt yaşıyordum. Başka bir deyişle boşluktaydım. Bu durumum sene ortasında bir kediyle karşılaşmamla son buldu. İsteyip istemedikleri önemli değildi, o benimle birlikte yaşayacaktı. Kediyi aldığım gibi eve götürdüm. İkna etmem haftalar alsa da onu eve soktum ve artık karşılık beklemeden ilgimi tamamen ona yönlendirecektim. Böyle de oldu. Kitapta da Nello'nun aile şefkati eksikliğini, Patras dolduruyor ve bunun çok önemli olduğunu düşünüyorum. Sevgili Köpeğim, kedimle aramdaki bağın gücünü bana tekrar hatırlattı. Nello ve Patraş gibi biz de hep birbirimizin yanındayız. Öteki yandan bu kitabın bir çocuk kitabı olduğunu öğrendiğimde çok sevindim. Çünkü hayvan sevgisi gibi önemi bizim toplumumuzda göz ardı edilen bu duygular, küçük yaşta çocuğa kazandırılması gereken şeylerdir aslında. Kitabı okuduğunuzda bu kadarı da gerçek olamaz dediğiniz ne varsa aslında günlük yaşamda bunlar karşımıza çıkıyor. Bilgilerin, görüntülerin ve dünyanın size en uzak noktasının bile ekranlara saniyeler içinde geldiğini biliyoruz. Arama motoruna bir bakmanızı isterim, hayvanlar tarafından kurtarılmış ne kadar çok sahip var veya insanlarla hayvanların arasındaki sevgi dolu anları ne kadar çok gösteren görüntü var. O kadar çok ki. Aslında gerek bu kitap, gerek çevremden edindiğim izlenimler sayesinde anladım ki hayvanlar gerçekten de insanlardan daha sadık birer arkadaşlar. O kadar ilginç bir deneyim ki hayvan sahibi olmak, gerçekten bakabilecek olan herkesin bu duyguyu tatmasını çok isterim. Bütün gün evde yolunuzu gözleyen bir arkadaş düşünün. Kokunuzu alır almaz kapıya koşan, sizi gördüğünde kendini kelimelerle ifade edemese bile gözlerinin içi parlayan bir arkadaş... Bir çıkar gözetmeksizin yanınızda olan, size sadık olan kaç kişi var etrafınızda? Parmaklarınızla saydığınızı görür gibiyim. Sevgili Köpeğim sadece çocukların değil, okuyabilen herkesin eline alması gereken bir kitap. Okurken sizlerin Nello ve Patraş'ın bağına kapılmanız dileğimle...