SAF SEVGİ

Aslında Güzel ve çirkin denilince ilk önce çocuklugumu hatırladım. Beni çocuklugumdaki güzel anılarıma götüren bir filmdi bu. Hepimiz bu filmi çok iyi biliriz aslnda. Çocukken belkide bizim için sadece olayların etkisinde kalıp beynimize yerleşmiş bir filmdi. Ozamanlar bunun sırrıda olayların olağanüstülüğüydü belkide. Büyüdükçe bizi etkileyen şeyler nasıl değişiyomuş bu filmde onu anladm. Film aynı ama etkisi farklı... Olgunlaşmak bir insanın bakış açışını nasıl da değiştiriyomuş. Belkide ilk başta aklımda kalan tek şey Güzel'in güzelliği Çirkin'in ise ürkütücü olmasıdır. Çünkü ozamanlar birtek dış güzelliklerden etkilenen çocuklardık. Ama şimdi izlediğimde bende bıraktığı izlenimler okadar farklıki... İç güzelliğin önemi ne kadar güzel anlatılmış oysaki. Sevginin bir insandaki etkisi nekadar da önemliymiş meğer... Bana göre bu filmde değinilen en güzel konu insanları dış görünüşlerine göre yargılamamamız gerektiği ve sevginin önemidir. Başlangıçta sadece bir masaldı... Birzamanlar varlıklı bir tüccar , işiyle alakalı yaşadığı kötü olaylardan dolayı bütün varlığını kaybetmiştir. Tüccarın üç kızı vardır. Kızlarından ikisi çok bencilken diğeri çok güzel bir kalbe sahiptir. Tüccar birgün işiyle alakalı bir seyahate çıkıcaktır ve kızlarına bu seyahatten ne istediklerini sorar. Bencil kızları babasını hiç düşünmeden mücevher ve elbiseler isterken temiz bir kalbe sahip olan ismide kendi gibi olan Güzel babasından sadece tek bir gül istemiştir. Tüccar seyahatini bitirip evine dönmek için yola koyulmuştur. Fakat tüccar evine eli boş gittiği için mutsuzdur. Bianda karşısına bir şato çıkar ve şato da birçok yemek ve mücevheratlar vardır. Tüccar hepsini alır atına yükler ve çıkarken ordaki gül bahçesini farkeder. Güzel kızı içinde tek bir gül koparmaya gider ve o tek gül adamın bütün hayatını değiştirir. Tüccarın o gülü koparmasının karşılığı çok ağırdır. Tek bir gül karşılığında şatonun sahibi Çirkin, tüccardan canını ister. Tüccar yaşadığı olay karşısında napacağına bilememiştir ve Çirkin'den ailesiyle vedalaşmak için tek bir gün ister. Tüccar ailesine bu olayı anlatır ve onlarla son gecesini beraber geçirmek ister. Güzel babasına çok düşkün bir genç kızdır ve istediği gül yüzünden babasının başına bu olayın geldiğini düşünür. Kendisini bu olaydan sorumlu tutan Güzel atına biner ve Çirkin'in şatosuna gider. Çirkin karşısında Güzel'i görünce çok şaşırmıştır. Güzel Çirkin'e babasının canı yerine kendi canını almasını istediğini söyler. Çirkin ise Güzel için bir oda ve kıyafetler hazırlamıştır. Güzel'e hazırlanıp akşam yemeğine inmesini söyler. Güzel Çirkin'in söylediği bütün sözlere uyar ve canının alınmasını beklemektedir. Çirkin'e ait bu gizemli şatoda yaşamaya başlayan Güzel, zaman geçtikçe bu şatonun aslında göründüğü gibi ürkütücü bir yer olmadığını farkeder. İlk başlarda Çirkin Güzel için sadece ürkütücü bir yaratıktır fakat Güzel Çirkin'in geçmişi hakkında bazı sırlar öğrenmiştir. Çirkin aslında bir zamanlar krallığa sahip yakışıklı bir prensdir. Çok güzel bir eşe ve aileye sahiptir. Fakat yaşadığı bir olay yüzünden prense büyü yapılmıştır. Bu büyü prensi çirkin bir canavara dönüştürmüştür. Güzel de Çirkin'in yaşadığı esrarengiz olaylardan dolayı Çirkin'e ilgi duymaya başlar ve onu tanımaya çalışır. Tanıdıkça Çirkin'in kalbinin güzelliğini farkeder ve ona aşık olur. Çirkin ise Güzel'in sevgisi ile tekrar yakışıklı bir prense dönüşür. Bizleri etkileme konusunda masallar herzaman olağanüstü bir etkiye sahiptir. Başlangıçta sadece bir masal diye bakarız aslında ama daha küçüklükten bizi etkileyemeyi başarmışlardır. Benim için bu masal daki en güzel izlenimse "iç güzellik" ve "sevginin önemi" oldu. Filme dönüştürülmüş bu masal sayesinde farkettimki bizler insanları dış görünüşleriyle yargılamayı çok seviyoruz. Peki neden? Neden bizim için ilk önce dış güzellik önemlidir? Belkide insanları tanımadan yargılamayı daha kolay bir hale getirmişizdir. Günümüz dünyasına bakıyorumda insanların en baskın özelliği haline gelen bir durum bu. Kısacası önyargı... biz insanları yargılamayı çok seviyoruz. Sadece onları dış görünüşlerine göre yargılamakla kalmıyoruz aynı zamanda sahip oldukları şeylere bakarak, o insanlar hakkında konuşma hakkına sahip hissediyoruz kendimizi. Aslında bu önyargımızın bizlerden neler alıp götürdüğünü farkedemiyoruz. Belkide etrafımızda çok iyi insanlar vardır fakat biz önyargılarımız yüzünden bu insanları sadece dış görünüşleriyle yargılıyoruz manevi güzelliğin ne demek olduğunu hala öğrenemedik. En özel, hiç yaşlanmayacak güzellik manevi güzellik değil midir? Dış görünüş olarak değil belki ama ve onları tanımak için bir çaba sarfetmiyoruz. Sonunda da bizim bu önyargılarımız yüzünden sevgisizlik ortaya çıkıyor. Sevgi insanların hayatında korunması gereken en değerli duygudur. Sevgiden uzak yaşayan insanların mutlu olması, yollarının aydınlanması düşünülemez bile... Bizi kötü duygularımızdan arındıran iyiliğe, hoşgörüye sevk eden bu duygudan mahrum kalmak bizi sadece taşlaştırır."Güzel ve Çirkin" de bahsedildiği üzere sevgisizlik, yalnızlık bizi sadece hoşgörüsüz, mutsuz insanlar yapar fakat önyargılarımızı yıkıp karşımızdakini sadece seversek, huzur ve mutluluk tohumları ekilir. Bu filmin en öğretici yanıda bu işte. Güzel öyle bir kalpe sahipki karşısındaki canavardan bile korkmadan onu tanımaya çalıştı ve tanıdıkça farkettiki aslında Çirkin görünüşünün altında çok temiz ve yufka bir yüreğe sahipdi. Çirkin belkide sevgisizlik ve yalnızlık yüzünden bu kadar sert bir insan haline gelmişti. Güzel sayesinde Çirkin'de unuttuğu sevgiyi hissetti ve hissettiği o sevgi Çirkin'i tekrar bir prense dönüştürdü. Kısacası sevgisizlik bir insanın bütün duygularını köreltebilir. Bir insan bu yüzden duygusuzlaşır ve etrafına kötülük saçabilir çünkü o yalnız ve sevgisiz bir insandır. Onu bu hale getiren ise önyargılarımızdır.