ADALETSİZ DÜNYA

İnsanlar, maalesef, günümüzde eşit şartlarda doğmuyorlar. Kiminin annesi babası çok zengin, kimininki çok fakir, kimininkinin ise anne babası yok. Eşit koşullarda ve şanslarda doğmadıkları gibi büyüdükçe de bu koşulları eşitlemeleri ve aynı yaşam standartlarına erişmeleri zor oluyor. Peki, bu bebeklerin arasındaki fark ne? Daha iki yaşına gelmeden açlıktan ya da hastalıktan ölen Afrikalı bir çocuğun onunla yaşıt Amerika'nın zengin bir semtinde yaşayan çocuğun farkı nedir ve bu açık adaletsizlik neden kaynaklanmaktadır? Dünya'nın belki de beş bin kilometre farkıyla doğmaktır suçları ama bebekler günahsız, suçsuz doğmaz mı? Eğer bu iki bebek arasında böylesine kalın bir çizgi varsa sorunu belki de suçu dünya düzeninde aramak gerekmektedir. Kitabın ilk öyküsü, Şişhane'de bir kazaya sebep olan Kalender adlı bir atın gözünden olay mahalinde bulunan ve kazaya karışan insanlar ve bu insanların hayatları anlatılır. Ayrıca aynı yapıtta ABLAM, ATATÜRK GALATASARAY'DA, FRAULEİN HAUBOLD'UN KEDİSİ, ECZANENİN AKŞAM MÜŞTERİLERİ, FASARYALAR, MEMELİ HAYVANLAR ve KONÇİNALAR adlı öykülerde bulunmaktadır. Üzerine odaklanmak istediğim eziklik, yetersizlik konusu Şişhaneye yağmur yağıyordu, Fasaryalar ve Konçinalarda bulunmaktadır Haldun Taner'in kitabındaki "Konçinalar". Konçinaların suçu nedir ki? Aslar, papazlar eğlenirken niye onlar ezilmektedir? Konçinalar ezilen, sömürülen ve açlık sınırında yaşamak zorunda kalanlardır belki de. Onları bu hale düzen getirmiştir; para babaları, krallar, soylular ve ya asiller yani onların üstünde yer alan herkes. Konçina olup ezilmek belki de onların kaderinde vardır ve aslında hak etmektedirler bu ezikliği. Kralların, asillerin ve soyluların onlardan avantajlı olduğu bir gerçektir, doğuştan daha güçlülerdir ancak her yerde olduğu gibi burada da azınlıktırlar. Çoğunluk yani halk bilinçlendiğinde ve birleştiklerinde azınlığı rahatça yenme ve düzeni bozma kapasitesine sahiptirler. Ancak bu kapasiteyi çoğunlukla kullanmayıp yakarmayı kendilerine uygun görmüşlerdir. Ancak bilmelidirler ki bu yakarışlar daha da baskıcı ve ezici bir düzene sürüklemekten başka bir işe yaramayacaktır. Değişim susarak değil harekete geçerek olmalıdır çünkü gerçek güç kralların sahip olduğu para değil de halkın birleşmesinin gücüdür. Bir de bireysel dezavantajlılar vardır. Tıpkı "Fasarya"daki gibi. Onlar her söylenene boyun eğen, hiç sorun çıkarmayan ve iyi aile çocuklarıdır. Onların genlerinde karakter olarak baskınlık yoktur. Fasarya da böyledir. Futbol takımında haftır en çok işi yapan en çok çalışan ama övgüyü başkası alan. Fasarya işçileri temsil etmektedir. Örneğin birçok icat tek bir kişi tarafından yapılmamıştır. Bu icatın arkasında belki de yüzlerce işçi vardır. Ama övgüyü tek bir kişi almaktadır. Onlar en güzel işi yapmaktadır aynı santrafor gibi. Santraforların çalıştıkları doğrudur ama gol atarlarsa kral onlardır bütün övgüyü onlar alırlar. Eğer ki başarısız olurlarsa her zaman ellerinin altında suçlu bulacak birisi vardır. Emekçiler de ellerinden gelenin en iyisini yapmaya çalışıp belki de sahip Gülüm, 2 oldukları tek işten de kovulmamak için varını yoğunu ortaya koymak zorundadırlar. Bu düzen daha kötüye gitmektedir çünkü kötü niyetli işverenler veya patronlar bundan yaralanıp onları kötü koşullarda minimum ücretle çalıştırmaktadırlar. İşçiler de bu durumu her ne kadar hayatları söz konusu olsa bile sessizce kabul etmek zorunda kalmaktadırlar. İşçinin fabrikada kolu koparsa hayatı mahvolur bir daha fabrikada çalışamaz ancak işveren tarafında tek yapması gereken yeni ucuza birisini bulmaktır ve bulmakta da hiç zorlanmazlar. Fasarya'nın da kolu kopmuştur ama onun dışında kimse bu durumla çok da ilgilenmemiştir. Dünyadaki bu düzen oldukça adaletsizdir. İnsanlar genellikle verdiklerinin tam karşılığını sırf bazı bireylerin hırsları yüzünden alamamaktadırlar. Dünyadaki düzen değişmedikçe insanların durumu da iyileşmeyecektir. Düzen bazılarına göre tıkır tıkır işlemektedir bu yüzden bir sorunları yoktur. Halkın vardır ancak onlarda gerekli tepkileri gösterememektedirler. Gösterseler dünya çok farklı bir çizgiye, fakirle zenginin arasıdaki farkın ince bir çizgiye dönüştüğü zamana gelecektir. Halk zenginler gibi açgözlü, daha fazla para derdinde değillerdir onların tek istedikleri daha adil bir hayat ve yaptıklarının karşılığını almaktır.