METİN OL

İnsanların yaşadığı sosyal kümelenme ve yapılarda hep birileri biraz daha yukarıda, biraz daha aşağıda, en altta veya en tepede olmuştur. Kimsenin bunu engellemeye çalıştığını veya buna karşı çıkmaya kalkıştığını hiç düşünmedim. Birkaç yürek yemiş canlı buna isyan etmiş olabilir tarihte ama elde var sıfır sonuçta. İnsanlar farklı olmaya programlıdır. Eğer birbirlerinin aynısı olurlarlarsa, mutlaka kendini gösterecek olan farklılık kişiler arasındaki seviyede kendini gösterir. Seviye nedir, ne olabilir diye düşünürsek pratikte sonuç olmuş birkaç bilgi var. Parasal ve maddi konular her zaman bir seviye farkına sebep olur. Ama parası olan her zaman en üsttedir diye bir şey yok tabi ki. Çünkü asıl ölçüt o parayla nasıl giyindiğiniz, nerede yemek yediğinizdir. Gece kaç tane hasılat yaptığınız veya insanları etrafınıza toplayıp toplayamadığınızdır. Yoksa ilim ve bilim açısından bakılınca ne kıymetiniz var ki. İşe yaramayan birkaç yük ve bunları neden öğrendin ne gerek vardı diye sorarlar haklı olarak. Ama yine de bu sizin toplum içindeki yerinizi belli bir yerde tutabilir. Peki diğer etkenler nelerdir? Yapılan meslek, hobileriniz, boyunuz vs. kısaca insanların saçma bakış açısından sızan ne varsa. Bu algılanışınız yumuşak bir kalbiniz yoksa size pek dokunmayabilir ama asıl ters köşeye yatırma bir üst tabakaya kalbinizi kaptırdığınız zaman yakalanırsınız. İnsanın kalbini dört yandan levyeyle çıkarırcasına bir vahamettir. Çünkü seviye farkından ortaya çıkan aşağılayıcı tanımların dışında basitçe "imkansız"dır sizin şu anki şartlarınızda. Bunu açıklamaya kalksanız yoldan geçip sürüklenen bir yapraktan farkınız olmadığı kendinizce ve üst seviyece aşikardır. Bunu çözemediğiinz zaman veya işleri çıkmaza sürüklerseniz sonunuz pek hayırlı bitemeyebilir. Umutsuzluk ruhunuzun kaldırabileceği dozun üstündedir ve umut en ağır ve imkansız vakalarda bile vücudu ayakta tutan tek şeydir. Buna farklı çözümler bulunduğu oluyor. Hayatını insanların bakmadığı bir anda özellikle kalbini çürüten kişinin bilmediği bir şekilde trenin önüne demir kütlesinin hızına kendini bırakırcasına, kayan bir yıldız gibi harcayanlar oluyor. Ama sakin kalmak ve fikirlerinizin bu durumu kurtarmasını beklemek sizi kurtarabilir. Uzmanca bir durum kontrolü kaçınılmaz. Kendimce de tavsiye edilen ve yıllar sonra tekrar iki yabancı gibi konuşma senaryosu çok can alıcıdır ve çok işe yarar. İnsanın içinde kalmış ve söylenmemiş ne varsa ortaya çıkarır. Kırk yıllık profesyonel alkol kullanıcılarından daha iyi konuşmanızı itinayla sağlar. Çünkü durumunuzu kurtarmışsınızdır, ne arada bir bağ kalmamıştır ne de bir bağlayıcılık. Belki birkaç aşırı soyut hatıra ancak kalabilmiştir bu tekrar yüzleşmeye. Bahsettiğim şeyler de geçmişte kalan bu şeylerin sebebi seviye farkı olması. Tıpkı kan uyuşmazlığı olması gibi. Zamanında yüzüne bakamadığınız veya her şeyiniz olan birisi birkaç on yıl sonra hafızanızın boşverdiği köşelerden birinde silinmeye yüz tutmuş oluyor. Artık zamanında olsa yoğunca hissedilecek bir duygu artık sönmüş ve samimileşmiş oluyor. Neden mi, çünkü onu diri tutacak hiç bir şey yoktur artık. Zamanında olsa söveceğiniz her şey için ya umursamıyor ya da şükrediyorsunuz. Bu işin bir de mutlu sonlu kısmı var. Evet, diyelim istedikleriniz oldu. Yine geçen ardı sıra on yıllar boyunca bundan fevkalade memnun kaldınız ve her gün buna şükrettiniz. Ama geçen yıllar samimiyet ve sadakati aldı götürdü diyelim. Buna üzüleceğiniz kadar neye üzülebilirsiniz başka? Gerçi her iki durumda da ya önce acı sonra mutluluk veya önce mutluluk sonra acı çekiyorsunuz. Tabii herkes için aynı olamaz ama neden veya sonuçtan biri acı olunca bunu göz ardı edip pozitif konuşmak zor geliyor. Yıllar sonra ihanet veya sadakatin yitip gitmesi insanı yıkabiliyor. En iyisi hep akıllı davranmak. Tabi ki bunlar kimseye bir öğüt değil sadece ufak bir hatırlatma. Çünkü hayatın zaman çizgisi boyunca insanı daha çok yıkacak bir şey bulmak gerçekten çok zor. Hüseyin YILDIZ