SinemaDans

Sinema ve dans... Bu iki kelimeyi duyunca o kadar heyecanlanıyorum ki, şu an elim ayağıma dolaşmış vaziyette nerden anlatmaya başlasam diye çırpınıyorum. Önce bu iki disiplinle, daha doğrusu bu iki disiplinin birleşimiyle nasıl tanıştığımı anlatayım. 5 sene çeşitli televizyon kanallarının canlı yayınlarında, belgesellerde, organizasyon rejilerinde çalıştıktan sonra yolum yönetmen Şafak Türkel'le kesişti. Kendisi, Avrupa'da yaygın olan fakat Türkiye'de hiç bilinmeyen "dans filmi" olgusunu ülkemiz gençlerine aşılayabilmek için son üç senedir var gücüyle çalışan bir usta. Bu çabanın en önemli ayağı olan "SinemaDans Ankara Festivali" sayesinde, başta Ankaralı genç sinemacılar olmak üzere, yavaş yavaş ayak seslerimizi duyurmaya başladık. Son cümlemde "biz" vurgusunu yaptım çünkü iki senedir bu festivalin çalışan kadrosunda yer almaktayım ve bu festival benim için "sabah işe git-akşam dön" gibi bir şey değil, ben dans filmine ve onun yer aldığı her platforma tutkuyla bağlanmış bir hale geldim diyebilirim. "Bu hafta SinemaDans Ankara Festivali var, gelmek ister misin?" diye sorduğum herkes, bana tek bir soru yöneltiyor; "Dans filmi nedir?". Hollanda'dan Almanya'ya, İtalya'dan Danimarka'ya dans filmleri üreten, geniş platformlara sahip, bu alanda artık ustalaşmış insanlar bile hala bu soruya cevap arıyor aslında. Hiçbir fikri olmayan siz okurlar için işin felsefesini bir süre kenara bırakıp elimden geldiğince açıklamaya çalışacağım. Başta şunu belirteyim; dans filmi ne değildir... Çoğunluğun ilk aklına gelen, "Step Up" benzeri dansçıların hayatını anlatan veya "Mamma Mia" gibi müzikal tarzı olan bir tür değil. Fakat aynı zamanda o değil bu değil diye kesin çizgiler çizebileceğiniz, kurallar koyabileceğiniz bir alan da değil. Sinemanın teknik ve görsel anlatım gücüyle, bedenin hareketleri ve ritim sayesinde oluşan ifade gücünü birleştirerek ortaya bir hikaye çıkartma diyebiliriz. Bu sene, Kasım ayında üçüncüsünü düzenlediğimiz festivale gelecek olursak; katılım oranının, özellikle Türk filmlerinin katılım ve kalite oranının geçen seneye göre artması beni hem hayrete düşürdü hem de bu işin bir parçası olarak çok gururlandırdı. Festival, 7-10 Kasım arasında yaptığımız atölyeler ile başladı. 11-14 Kasım arasında ise dünyanın en büyük dans filmi platformlarından olan Hollanda, İtalya ve Almanya'da düzenlenen festivallerden dans filmi seçkileri izlendi. 2015 yılında dans filmiyle tanıştıktan sonra, hemen ardından Nisan ayında Hollanda Cinedans festivaline gidip göstereceğimiz seçkiyi hazırlamak ise benim için sözlerle ifade edilemeyecek bir gurur ve mutluluk oluşturdu. "Peki, seni bu kadar heyecanlandıran nedir?" diye sorarsanız bence sizin de "anlamadığınız" üzere dans filmi gizemli, büyülü ve daha keşfedilmemiş bir dünya. Bugünlerde pek rastlamadığımız, tamamen özgür olma fikri de beni kendine çekmiş olabilir. İster toplumsal bir konu anlat, ister bireysel, istersen kameran dans etsin, istersen dansçın ya da hiçbiri... Sadece parmakların dans ettiği bir film görmüşlüğüm bile var. Artık aklıma ne zaman bir senaryo gelse ve konu ne olursa olsun sadece dans ile düşünebiliyorum. Öte yandan, sohbet ettiğim insanlar, festivalde çalıştığım için ne kadar para aldığım ve benzeri gibi sorular sorduğunda cevabım şu oluyor, "Festival bitiminde Şafak hoca rejiye bakıp, sahne arkasındaki kahramanımız Mina'ya emeklerinden dolayı teşekkür ederiz, diyor ya işte o zaman benim gözümde tüm paralar değerini kaybediyor." Çünkü asıl isteğim, benim gibi genç sinemacıların kendilerine yeni alanlar bulması ve görsel anlatımın gücünü hem dünyada hem kendi içlerinde hiç durmadan geliştirmesi. Açık konuşmak gerekirse bir "Cinedans" değiliz ama dans filmleri için Türkiye'de de artık bir platform var. Bu sene kaçırdınız ama internetten daha detaylı bir araştırma yapıp siz de bu dünyanın içine bir adım atabilirsiniz, sonra eminim ki seneye sizinle festivalin kapısında karşılaşırız. Hatta belki elinizde kendinize ait bir dans filmiyle gelirsiniz.