Umudunu Kaybetme

Hayatta sahip olduğun tüm mal varlığını kaybettiğinde ne yapardın? Pes etmeyip, sorunlarla mücadele mi ederdin? Yoksa hayatın içinde kaybolup, kendine acımayı mı seçerdin? Cevap vermesi çok zor bir soru bana göre çünkü her iki durumda da sıkıntı çekileceği çok net bir şekilde görülüyor. Peki, bu kaybettiğin paralarla birlikte mutluluğunu da kaybetme olasılığın var mıydı? Bu senin için olası bir durumsa eğer, hayattaki mutluluk kaynağının sadece maddiyat olduğu açıkça anlaşılıyor. Hayatı boyunca çocuğu ve eşinin mutluluğu için çalışmış bir baba hayal edelim... Hiçbir zorluğa boyun eğmeyen, her sorunun üstesinden gelmeye çalışan bir baba... İş hayatında yaşadığı başarısızlıklar sebebiyle eşi tarafından terk edilmiş olması ve maddi sıkıntılar yaşaması, onun çocuğuyla birlikteyken mutlu olmasına hiçbir zaman engel değildi. Çünkü hayatta daha önemli şeyler vardı mutlu olmak için... İşte filmin konusu tam olarak da burada başlıyor. Will Smith'in başrolünde olduğu The Pursuit Of Happiness filmi, hayata olan bakış açımı ve mutluluğun tanımını bende tamamı ile değiştirdi. Hayata nasıl pozitif yönünden bakılması gerektiğini, hayatta en önemli olan şeyin para olmadığını çok güzel bir şekilde işlemişti. Filmin gerçek hayattan alınmış olması bendeki bu büyük etkinin sebebi sanırım. Gelelim mutluluk konusuna... Mutluluk nedir? Daha doğrusu size göre ne demektir? Mutluluk dediğimiz sadece sekiz harften oluşan ancak hayatımızın asıl amacını oluşturan şey değil midir sizce? Kişiden kişiye göre değişebilen ama aslında aynı temele dayanan bir duygudur bana göre. Günümüzde, insanlar bu duyguyu biraz farklı yorumluyor sanırım. Mutluluğun sadece parayla gelebileceğini düşünüyorlar ve hayatlarının merkezine parayı koyuyorlar. Ne kadar çok para kazanırlarsa, o kadar çok mutlu olacaklarına inanıyorlar ve bir süre doyumsuz oluyorlar. Sahip olduklarının hep daha fazlasını istemekten, sahip olduklarından zevk alamaz hale geliyorlar. Kendilerini mutlu olduklarına inandırıp, sahte mutluluklar yaşamaya başlıyorlar ve bu mutlulukları sahip oldukları paraya göre ölçüyorlar. Zaman geçtikçe, manevi değerler önemini kaybediyor. Örneğin, arkadaşlarınla buluşacağın zaman oturduğun mekanın önemi artıyor ve lüks olmayan bir yere gittiğinde mutsuz oluyorsun, yanında en sevdiğin insanların olmasına rağmen... Oturulan mekanın, yenilen yemeğin hiçbir önemi yoktur aslında çünkü sen arkadaşlarınla birlikte yine aynı şeylere gülecek, aynı şeylere ağlayacaksın. Oturduğun lüks restoran, bu gerçeği asla değiştiremez. Arkadaşlarınla, ailenle birlikte oturduğun çok da pahalı olmayan bir yerde, gülüp eğlenmenin verdiği mutluluk paha biçilemez çünkü o gerçek mutluluktur ve sahip olduğun paranın çokluğuyla hiçbir ilgisi yoktur. Neden insanlar her şeyin iyi taraflarını görmezden gelip sadece kötü taraflarına odaklanırlar? Mutlu olmak varken neden mutsuz olmak için sebep ararlar? Karamsarlıktan kurtulup, hayata pozitif yönünden bakmak bu kadar zor mu? İşler sarpa sardığında bile güzel günlerin geleceğine inanmak düşünüldüğü kadar zor değil aslında. İnsanın hayattan kopmaması için iyi bir nedeni varsa eğer ona tutunup her şeyin üstesinden kolaylıkla gelebilir bana göre. Bunu The Pursuit Of Happiness filminde de çok açık bir şekilde görebiliyoruz. Chris'in hayatta sahip olduğu her şeyi kaybetmesine rağmen oğlu için hayata dört elle sarılışını ve umudunu asla kaybetmeyişi iyi bir örnek olarak verilebilir bu konu hakkında. Umut bizi hayata bağlayan en önemli şeydir. Biraz klişe olacak ama nefes almamız durduğunda değil, umudumuzu kaybettiğimizde ölürüz aslında... Çünkü bizi hayatta tutan, sorunlarla mücadele etmemizi sağlayan sahip olduğumuz umudumuzdur. Hayatta her ne yaşanırsa yaşansın, sonuçları kötü olsa bile umutsuzluğa kapılmamalıyız. İyi taraflarını görmeye çalışıp, daha güzel günlerin geleceğine inanmalıyız. Çünkü hayat sandığımızdan çok daha kısa...