Kırmızı ve Beyaz

1920'li yıllarda Chicago'da kalıcı bir şöhret, kalıcı ilişkiler kurmak mümkün değildi. Duvardaki taze kanla yarışılamazdı. Gündemdeki kişiler, kızgın bir tavaya damlayan su damlası kadar hızlı ortadan kayboluyordu. Olaylar halkın eğlence kaynağı olmuştu. Caz, kabareler, içki insanların vazgeçilmeziydi. Roxie Hart, o dönemde şöhret olmak isteyen ve bu yüzden birini öldürüp hapse giren bir hayalperesttir. Sıkıcı kocasından kurtulup ünlü olmak ister fakat 1920' lerde şöhret olmak sandığından da zordur. Özellikle şöhret parlak bir güç biçimi olarak hapishanede bile parlamaya devam ederken. Amerika'nın hızlı alışveriş kültüründe ilişkiler de alışveriş üzerine kurulmuştu. Eğer insanlar için bir şeyler yaparsan, insanlar da senin için bir şeyler yapar. Mama'nın da şarkısında söylediği gibi "Et sosumdan istiyorsan, sebzeli yahnime biber kat. Mama'nın yemeğinin tuzu biberi ol.". Mama mahkumlardan aldığı parayla mahkumların isteklerini yerine getiriyordu. Para ve şöhret her şeyin önüne geçmişti. İnsanlar birbirine yağcılık yaparak bir şeyler kapmaya çalışıyordu. Velma Kelly'de şöhret ve paranın peşinde olan bir karakterdir, ama onun Roxie'de farkı hapise girmeden önce de ünlü olmasıdır. İki kişiyi öldürerek ününe ün katmıştır, çünkü 1920'lerde cinayet halkın eğlence kaynağıdır. Önce cinayeti işleyen kişi gaztelere baş manşet oluyor, sonra duruşması dikkatli bir şekilde dinleniyor ve alınan karar ne olursa olsun hep beraber seviniliyor. Mesela macar kadın, suçsuz olmasına rağmen idam ediliyor ve halk da bunu sanki sirk gösterisi izler gibi izliyor. Bu sahne benim çok hoşuma gitti. Macar kadının beyaz ışıkla aydınlatılması, seyircilerin kırmızı ışıkla aydınlatılması dönemi çok güzel özetliyor. Beyaz saflık, masumiyeti sembolize eder. Macar kadın kendini ifade edemediği için masum olduğu halde veya belkide sadece masumiyetten doğan o kırılgalık yüzünden idam ediliyor. Kırmızıysa hiddeti, içimizde bulundurduğumuz zaman zaman kabaran zarar verici eylemlerimizin bir izdüşümü misali suçluluğu sembolize ediyor. Velma, diğer mahkumlar ve izleyiciler kırmızı. Buna rağmen Velma Kelly idamdan kurtuluyor. İnsanların ne dediğini anlamadan, kafamızda gerçeğin göreceli çizgisini cahil ve acımasızca çekmeden önce yanılma payını düşünmeliyiz. O dönemde yargılamak çok kolaydı. Avukat bir sihir numarasıyla bütün halkın, yargıçın, jurinin gözünü boyuyor ve bu sayede Roxie aklanıyor. Sahte bir günlükle, rüşvetle ve daha birçok şeyle bu olayı kapatıyorlar. Ardından yeni cinayetler, yeni olaylar ve Roxie'nin hayali gerçekleşemeden bitiyor. Sahnesinin ışığı yavaş yavaş sönüyor ve yerini başka katillere bırakıyor. Üstüne üstlük beş bin dolarını da avukat Billy'e kaptırıyor. Billy Flynn paranın peşinden ayrılmayan bir karakterdir. Hangi müvekkili daha ünlü daha zenginse onun peşinden giden bir avukattır, ama Roxy'nin hayalindeki avukat böyle biri değildir. Şarkısında "Önemsediğim tek şey aşk, buraya bunu için geldim. Paran sende kalsın, bana yeter o." . Peki gerçek hayatta avukatlar nasıl olmalıdır? Parası olmayan insanlar suçlu, beş bin doları olan insanlar masum mudur? Filmden de anlaşldığı gibi 1920'lerde hukuk böyle işliyormuş. Kuralları parası olanlar koyuyormuş. Sadece para da değil, şöhret de gerekli. Velma Kelly, ilk başlarda Roxie Hart'ı bir hiç olarak görüyordu, ama Roxie ünlü olunca onu bir rakip olarak göremeye başladı ve sonuç olarak Roxie ile birlikte çalışmayı teklif etti. Fakat ün Roxie'yi değiştirmişti. Eskiden olsa atlardı, çünkü hayali buydu, ama gelen şöhretle birlikte hayalleri de değişti ve Velma'nın bu teklifini reddetti. Her şey Mama'nın saçını kahverenginden sarıya boyaması kadar hızlı ve kolay. Modası geçince tekrar eski haline getirmek de. Kabarede şarkıcı olma hayaliyle başladı Roxie Hart ve yine orda bitirdi. Sonuç olarak para ve şöhret insanları ve onların hayallerini değiştirir, ama bu 1920'li yılların Chicago'sunda ne kadar mümkün onu bilemeyiz. Gündem bu kadar hızlı değişirken, şöhret bu kadar çabuk kaybolurken, insanın yeni hayatına tutunması da ne kadar sürer bilemeyiz. En sonunda eski hayallerine geri dönerler. Şöhret de, insanlar da kalıcı değildir.