Müziğin Hayatımdaki Paha Biçilemez Değeri

Yeryüzünde bütün insanlar için ortak kavramlardan ve zevklerden belki de en yaygını müziktir. Her ne kadar şarkılar ve ezgiler insandan insana farklılık gösterse de, herbirimiz için sabit bir yeri vardır o mükemmel tınıların. Benim için ise müzik, genel bir zevk olmaktan çok daha ileri bir konumda. Yaşadığım bütün güzel olaylarda müzik vardı yanımda. Ayrıca, bir sıkıntım olduğunda ya da ömrümün en karanlık zamanlarında da her daim müziğe sığındım. Yakın zamanda Bilkent Senfoni Orkestrası'nın konserine gittiğimde ise bu durumu çok daha bariz bir şekilde fark ettim. O akşam orkestrayı dinlerken, on dokuz yıllık hayatımda bütün anılarım adeta bir film şeridi gibi gözümün önünden akıp geçti. İşte ilerleyen satırlarda da bu anıları ve bana kattıklarını, her ne kadar kelimeler yetersiz kalsa da sizlerle paylaşmaya çalışacağım. İlkokul yıllarındaydım müzik ile bilinçli olarak tanıştığımda. Arkadaşlarımla, okulumuzda açılan klasik gitar kursuna kaydolmuştuk sırf biraz daha birlikte zaman geçirebilmek amacıyla. Zaten, o yaşlarda herhangi bir etkinliğe veya kursa katılırken bütün gayemiz bu olmamış mıdır? Fakat, kurs başladıktan kısa bir süre sonra farkettim ki artık o sınıfta arkadaşlarımı görmek için değil; tam aksine elimdeki gitarı biraz daha öğrenebilmek ve tellere her vurduğumda aldığım tarif edilemez zevki daha da yaşamak için bulunuyordum. Müziğin önümdeki yıllarda ne kadar önemli olacağı o zamandan belli olmuştu diyebilirim. Lise yıllarına geldiğimde ise müzik, zevk aldığım bir hobi olmasının yanında benim için bir iletişim aracı haline gelmişti. Tanıştığım insanlarla sevdiğimiz gruplar ve şarkılar hakkında konuşmak, kimileri ile de birlikte şarkılar çalmak adeta bir köprü edasıyla beni arkadaşlarıma daha da bağlıyordu. Ayrıca, sınav zamanlarımda ve yalnız kaldığım her an bana bizzat arkadaşlık ediyordu notalar ve ezgiler. Şimdiye kadar bahsettiğim yıllar içerisinde veya daha sonrasında, hepimizin hayatını değiştiren dönüm noktaları olmuştur. Benim için de bu dönüm noktası, şimdiye kadar okuduklarınızdan da tahmin edebileceğiniz üzere, müziktir. Müziğin hayatımda bir dönüm noktası olmasını sağlayan durum ise hiç kuşkusuzdur ki bana kazandırdığı ve öncesinde hayalini dahi kuramadığım başarılardır. Çocukken kendimi üzerinde hayal ettiğim büyük sahnelere müzik sayesinde çıkma ve idol olarak gördüğüm pek çok insana sesimi duyurma şansı yakaladım müzik sayesinde. Hayatımda bir dönüm noktası olduğunu söyledim çünkü o günlerden sonra gerekli çalışma ve azim ile hayallerimin, hayal olarak kalmayıp gerçekleşebileceğini öğrendim. Öğrendiğim andan itibaren nelerin değiştiğini ise tam olarak tanımlayabilecek güçte bir cümle veya kavram bulmam imkansız. Müzik ile olan geçmişimden biraz bahsettikten sonra orkestrayı dinlediğim o anlardaki hislerime ve duygularıma dönmek istiyorum. O akşam, konser salonuna girer girmez sanat dolu ambiyansı hissetmem ile birlikte gecenin sonunda etkileneceğime dair hiçbir şüphe kalmadı içimde. Üstüne üstlük, beklediğimin çok ötesinde bir klasik müzik şöleni ile karşılaşacağımın ve şu an yazdığım metni yazacak kadar derin düşüncelere sürükleneceğimin farkında bile değildim. Gösterinin başlaması ile birlikte de her geçen dakika ve çalınan nota beni daha da derinlere sürükledi. Her bir ölçü beni, hiç bitmesini istemediğim bir film gibi sahneden sahneye, anıdan anıya götürüyordu. Gecenin sonunda düşündüğüm tek şey ise bir süredir ara verdiğim müziğe ve enstrümanıma hemen geri dönmem gerektiğiydi. Sonuç olarak şunu söylemek isterim ki, hayatımda müzik olmasaydı neler yaşardım ya da şu an nasıl biri olurdum bilmiyorum. Zaten yaşamımdan çıkartıldığında elimde hiçbir şey bırakmayıp her anımı yanında götürecek bir şeyin yokluğunu düşünmek de istemem. İyi ki hayatımda her daim müzik oldu ve iyi ki o akşam Bilkent Senfoni Orkestrası'nı izlemeye gittim. Sayesinde asla unutamayacağım bir şekilde bu tutkumu ve benim için önemini bir kez daha hatırladım.