İYİLİK

İyiliğin şartı olmaz... Ne kadar da doğru bir söz olduğunu internette gördüğüm bu fotoğrafla kanıtlamış oldum. Masumiyetini bakışlarındaki sıcaklıkla gösteren, kötülükten arınmış küçücük çocuğun kolları arasındaki siyah kediye yedirdiği kendi maması. Kelimelerin anlatmaya yetersiz kaldığı iyiliği ne kadar da güzel anlatmış. İçten gelen en saf duygularla, bir çıkar gözetmeden, kötü düşüncelerin hepsinden arınarak, din, dil ırk ayrımı yapmadan sevgiyle gösterdiğimiz eylemin ta kendisidir iyilik. Belki de hayatımızın masal kahramanıdır. İyilik içimizdeki inançla bir bütün YAYCILI2 olarak kendisini gösterir. Rol aldığımız hayat filminde inanç ve içimizden gelen iyi duygularla başrolü oynamalıyız... Zamana karşı meydan okuduğumuz hayat. Gözlerimizi açtığımız anda başlar zaman saatinin kumları birer birer yok olmaya. Bütün kötülüklerden uzak, en saf, mis kokulu halde gelmedik mi dünyaya ? Bir bebeğin gülümsemesi değil midir ailesini mutlu eden en önemli olay? Peki ya ağlamak? Ne kadar da kötü bir eylem olduğunu hissettir. Fakat gülümsemek dediğin zaman içinde fırtınalar kopsa bile vermiş olduğu ayrı bir mutluluk vardır. Yaşarız duygularımızı en derin hislerle. Kimisi bunu etrafına yansıtırken kimisi kendi duygu halkası içinde yaşar gider... Hayat bu iyiliğin ve kötülüğün bir arada olduğu yer. İyi kelime tanımından öteye gidemeyen ufukta görünen devasa güzellikteki bir gökkuşağı tuvali yalnızca. Huzur değil midir hepimizin dileğinin temelinde yatan? Hayattan beklentilerimiz vardır ve bu beklentilerin sonunda sıcak bir tebessümdür görmek istediğimiz. Hep iyilik beklemedik mi arkadaşımızdan, aşkımızdan, dostumuzdan ya da aile bireylerimizden? Peki, ya biz yeterince iyi olabiliyor muyuz da karşı taraftan hep iyi bir eylem bekliyoruz? İyilik karşılıksız olmalıdır ki hayal kırıklıklarını önleyebilsin. İçten saf duygularla bir çıkar beklentisi içinde olmadan davrandığın zaman zaten kendi iç huzurun seni mutlu etmeye yeterli olacaktır. Denize atılan iyiliklerin boğuldu mu sandın? Aksine denizin eşsiz güzelliklerinde yol alıp huzur balığını yakaladı. Seversin bazen öyle içten ve samimi. Karşıdakinin de seni öylesine senin onu sevdiğin gibi sevdiğini düşünürsün ve gün gelir kalbindeki kötü duygularını yansıtıverir. İçinde kopan fırtınaları anlatmaya yeterli olmaz kelimeler. Gözünden akan yaştır karşılıksız sevgini gösteren... Ama olan bu kötü duygulara rağmen ayrı bir huzur vardır içinde. Vicdandan başka bir şey değildir bu huzur. Bir beklenti olmadan sevmen, çıkar gözetmeden yaptığın iyilikler, gözlerinin içine bakarken hissettiğin gerçek duygulardır seni kötülüklere karşı koruyan zırh. Vicdanlı olup iyilikle yaklaşmadır bizi diğer insanlardan ayıracak olan tek gerçek. İyilik ve vicdan insana sonradan eklenmez. İnsanın yapısında ya vardır ya da yok ama bunun için mücadele etmek de kendi elindedir. YAYCILI3 Etrafımızdaki insanlar özellikle bu yapıların gelişmesinde ya da körelmesinde çok büyük etkendir. Ne yazık ki günümüzdeki insanlar kötülükle mutlu olmayı hayatlarının felsefesi haline getirmiş. Nasıl kötü bir eylemdir kötü olmak. Neden iyiliğin vermiş olduğu huzurdan faydalanmak varken kötü olmayı tercih ediyor insanlar? Böylesine kısa olan hayat nehrinde huzurla yol almak olmalıdır hedefimiz. Hiç tanımadığımız, bize hiç faydası dokunmamış ve dokunmayacak olana takındığımız tavırdır iyilik. Yaptığımız iyilikler beklemediğimiz bir anda beklemediğimiz bir yerde karşımıza çıkar. Budur işte iyiliğin hayatımızda olan sürpriz etkisi. Doğumdan ölüme yaşadığımız bu acımasız kısa hayatta pusulamızı iyiliğe yöneltmeli ve vicdanımızla yol almalıyız. Bir kere geliyoruz bu güzelliklerin olduğu dünyaya. Kötü düşünceler ve tavırlar gözümüze siyah bir perde indirir ve o güzellikleri göremeyiz. Sadece bize iyi olana sergilenen bir tutum olmamalıdır iyilik. Her şeye rağmen gülmeli içimizdeki iyi cevherini açığa çıkarmalıyız...