KENDİ ZAMANINIZI ÇALMAYIN

"Siz zamanı değil, zaman sizi harcar"(Friedrich Nietzsche). İnsanlığın büyük yanılgılarından birisi zamanlarının boşa geçtiğini düşünmeleridir. Boş zaman veya boşa geçen zaman yoktur, bu iki kavram hayatta sadece tek amacı olan insanların oluşturduğu yanlış kavramlardır bence. Bu tek amaç sizi asla sandığınız kadar mutlu edemeyebilir. Mesela işinizde ne kadar başarılı olursanız olun, kendinizi işinize ne kadar adarsanız adayın kazandığınız paranın ve sahip olduğunuz imkanların asıl amacının sizi mutlu etmek için bekleyen sözde boş işleri yapıp niteliklerinizi geliştirirken yaşamınızı güzelleştirmek olduğunu unutmamak gerek. Michael Ende, Momo adlı romanı kaleme alarak ileri görüşlülüğünü bana kanıtlamış oldu. Kitabı yazdığı dönemden başlayıp şimdiki zamana uzanan zaman yönetimini ve kayıp zaman korkusunu eserinde çok etkileyici bir biçimde işlemiş, sürrealist bir bakış açısıyla beni çok derinden etkilemeyi başarmıştır Micheal Ende. İnsanların boş zaman dediği nedir ki? Gitar çalmak, çocuklarınızla veya ebeveynlerinizle vakit geçirmek, futbol maçı izlemek boş zaman aktiviteleri olarak gözükebilir belki ama gerçek gözüktüğü gibi değildir bazen. Boş zaman kavramı görecelidir de aynı zamanda, misal ben boş zamanın var olmadığını düşünenlerdenim ama işe gidip gelmek dışında yapılan her şeyin boş zaman aktivitesi olduğunu düşünebilirler, boş zaman kavramı insanlar arasında bu iki uç nokta arasında değişiklik gösterebilir. Bireylerin kişiliğinin temelleri bu sözde boş zamanlar sırasında atılır, her ne kadar tavsiye etmesem de saatlerce televizyon başında göbeğimiz kaşıyarak geçirdiğimiz kalitesiz zaman bile kişisel gelişimimizde hatırı sayılır derecede önem taşır, ama sizin saatlerinizi geçirişiniz bu şekilde ise de acilen alışkanlıklarınızı değiştirmenizi öneririm. Hayatlarının tek amacı para kazanmak, çok ünlü olmak olan insanların bazı insani değerlerden zamanla uzaklaştığını görürüz. Arkadaşlarıyla toplanıp birkaç el iskambil zevkine varmadıktan, oturup belgesel izlemedikten sonra hayattan zevk almak mümkün değildir kanımca. Daha fazla para için bu aktivitelerden feragat etmek bizi insandan çok demir bir robota dönüştürür; hissiz, soğuk, sert ve yapay, zamanla da maalesef paslanırız ve geri dönüşü olmayan bir yola gireriz. Etrafınıza dönüp bakarsanız paslanmış insanları görürsünüz etrafınızda, işyerinde zorla birbirinin suratına gülümseyip yanından geçince tekrar somurtmaya başlayan insanları görürsünüz, gerçekten öğrenmeyi sevdiği için değil de notlarını garantiye almak istediği için öğretmenlerinin yüzüne gülüp arkalarından kötü konuşan öğrencileri görürsünüz. Bunları aşabilmek ve samimi bir dünyada yaşayabilmek için hayattan zevk almayı öğrenmek gerekir, hayattan zevk almayı öğrenmek de zaman harcayarak gerçekleşir. O ailemizden, arkadaşlarımızdan, hayatımızdan daha önemli işlere harcadığımız zamanı daha tasarruflu değil, daha yararlı kullanmamız gerekir. Benim gözüm bu konuda geçen sene açıldı, 12. sınıfta ve sınavlarım varken. Çoğu arkadaşım ve öğretmenlerim açısından bu zamanlama çok yanlıştı çünkü uyumadığım saatlerin tamamında bize dayatılan dersleri çalışmam gerekiyordu onlara göre. Ben ise hayatımda ilk defa sahneye çıktım, şarkı söyledim ve gitar çaldım, başarabilmek için çok zaman harcadım. Lisanslı bilardo sporcusu oldum, haftada iki kez antrenmana gittim. Arkadaşlarımla yeni lezzetler denemek için farklı lokantaları gezdim. Üniversiteye geçen çoğu yeni öğrenci geçirdikleri sözde boş zamanlardan pişmanlık duyarlar, ben ise yaptığım bu aktiviteler sayesinde kendimi buldum. Diş hekimliği okumak isterken keskin bir dönüşle Uluslararası İlişkiler yazdım, bana bu tercihimden dolayı da kızdılar, ve hiç de pişman değilim. Eğer bu aktiviteler olmasaydı belki de sosyal zekamı fark edemeyebilirdim, ömrüm boyunca mutsuz bir biçimde insanların dişleriyle uğraşabilirdim. Uyumadan ders çalışmak yerine, hayatın tadını aldığım bir sınav senesi geçirdim. Kanımca doğru zaman kullanımı da kendini eğiterek ve tanıyarak olmalıdır. UTKU ESER