ENGELSİZ AŞK

Evinizde odanızdan çıktınız salona doğru gidiyorsunuz. Bakıyorsunuz ki salonun kapısı kapalı. Siz de hemen kafanızı camdan karşıya geçirip, elinizi ardından da vücudunuzu içeri alıyorsunuz, zahmetsiz ve uğraş gerektirmeden önünüzdeki engeli aşmış oluyorsunuz. Olabilir mi böyle bir şey sizce? Oturduğunuz yerde 'Tabii ki hayır! ' diye düşünüyorsunuz biliyorum. Her şeyin bir üslubu belirli bir kuralı var diyorsunuz çünkü siz böyle öğrendiniz okulda. Mesela kapı kafa atılarak değil üzerinde bulunan kulp indirilerek açılır, bunu hepiniz çok iyi biliyorsunuz. Fakat hayatta, karşısında bir engel olduğunda cam kapıdan kulp kullanmadan geçer gibi engelden atlayabilecek, üslup kural tanımayan ve okullarda anlatılmayan bir gerçeklik var adı da "aşk". Küçükken anneniz size hep ' Oğlum, kızım büyüklere ses yükseltilmez bu bir kuraldır. Oğlum, kızım evin içindeki halıya dışarıda giydiğiniz ayakkabı ile basılmaz, bu bir kuraldır.' tarzından milyonlarca cümle kurmuş ve bir sürü kez sizi de bana da olduğu gibi azarlamıştır, adım kadar hatta daha çok eminim. Sadece bununla kalsa yine iyi. 'Oh annemin dırdırını duymayacağım sonunda okula gidip arkadaşlarımla vakit geçirebileceğim.' dersiniz bu sefer de öğretmeniniz sizi rahat bırakmaz başlar her sabah ' Söz almak için parmak kaldırılır. İzin almadan sınıftan dışarı çıkılamaz.' diye kuralları sıralamaya. Fakat büyüdükçe hayatınıza bu tür kuralları olmayan daha doğrusu olamayan bir kavram giriyor, aşk. Aşk tam olarak ne demek gibi bir soruyu cevaplayabilmek isterdim ama çok öznel bir duygu. Kimi aşkı karşılıklı sonsuz sevgi ve musmutlu bir beraberlik olarak kısa ve aşkın hak etmeyeceği bir basitlikte anlatır. Fakat bir de benim çok yakın bir arkadaşımın çok sevdiğim bir sözü var 'Aşk, birine seni mahvetme yetkisini vermek ve onu kullanmayacağına güvenmektir.' Bence bu cümle bu güçlü duyguyu en güzel özetleyen cümle çünkü bu yol herkesin sandığı kadar engelsiz, sadece mutluluktan ibaret bir yol değildir. Aşk, gücü ile , tutkusu ile yolda karşısına çıkan engelleri atlayabildiği için 'aşk' tır, çünkü o engel tanımaz. Çoğumuzun ortak hayali (yaklaşık olarak) üniversite yıllarımızda beyaz atlı prensimizi ya da uyuyan güzelimizi bulmaktır. Diyelim ki şanslı çıktık ve bulduk o özel insanı. Evlendik, çocuklarımız oldu. Her şey çok güzel gidiyor, her şey rayında tıkır tıkır sorunsuz ilerliyor. Fakat bu tekdüzelik zamanla canımızı sıkmaya başlıyor. Zaman geçiyor, geçiyor ve biz artık tutkumuzu kaybetmiş, eşimize olan bağlılığımızı yitirmiş oluyoruz. 'Kesinlikle böyle olacak.' diye bir şart yok ama aşk bu her şey olabilir, kural yok. Siz tam da bu sıralarda bir gün arkadaşlarınızla dışarı çıkıyorsunuz ve karşı masada oturan sizden yaşça daha küçük bir bey/bayan ile göz göze geliyorsunuz. Eşinizi yıllar önce ilk gördüğünüzde hissettiğiniz duygunun üzerindeki tozlar bir anda tatlı bir esinti ile uçup gidiyor. Zaman ilerledikçe sizin için yeni 'o' kişi ile görüşmeye başlıyorsunuz. Yaptığınızın toplumun gözünde yanlış olduğu apaçık ortada. Görüştüğünüz kişi sizden küçük, evlisiniz, evde her okuldan döndüğünde sizi görmek için can atan çocuklarınız var ve siz bu nedenle vazgeçiyorsunuz aşkınızdan ve hayatınıza bıraktığınız yerden devam ediyorsunuz. Fakat çoğunuz genelde hep şu ince noktayı kaçırıyorsunuz ki aşk en zor durumda bile engel tanımaz, tanıyamaz. Hakim olamaz kendisine, eğer tanıyabiliyorsa, çizgiyi aşamıyorsa hissettiğiniz duyguya 'aşk' demeyin, bu güçlü kelimeyi böylesine bir cesaretsizliğin altında ezip geçmeyin. Özdemir Asaf' ın da dediği gibi '' Bir anda her şeyden vazgeçip gitmek kolaydır nasılsa; ama marifet değil. Aşk gitmekten vazgeçip sevmektir aslında.'' EKİN KORKMAZ 21601858