Çağımızın Zincirleri

Yeni okuduğum ve beni etkisinde bırakan daha doğrusu, bana her gün hepimizin gözlerinin önünde serili olan gerçekleri, hepimizin fark ettiğimizde ''Ya gerçekten de öyle oluyor.'' diyeceğimiz şeyleri daha iyi kavramam konusunda ciddi yardımlarda bulundu. Kitap sayesinde geçmişte insanlar nasıl açlıkla bastırıldıysa şimdi de aynı şekilde bu yöntemin para ve borçlarla sürdürüldüğünü anlıyorum. Şimdi ben de kitaptan edindiğim bazı izlenimler ve kendi görüşlerimi harmanlayarak günümüz durumunu aktarmaya çalışacağım. Belirli bir grup insan tarihin insanlığın her döneminde büyük kitleleri kontrol altında tutmak, kendi kurallarını uygulatmaya çalışmıştır. Geçtiğimiz son yüzyıllarda bu yöntem açlık ve hastalıklarla sağlanırken günümüzde tamamen borçlar ve para üzerinden yürütülüyor. Günümüzde bırakın insanları kendi borçları olmayan bir ülke bile yok. Bütün bu durumun anahtar sözcüğü ise ekonomi. Her an hayatımızın içinde gerçekleştirdiğimiz, gerçekleştireceğimiz her türlü faaliyetten etkileniyor ve aynı şekilde bizi etkiliyor. Sadece ne alacağımızı değil, aldığımız bütün kararları etkiliyor. Hangi mesleğe yöneleceğimiz, bu mesleği edinmek için hangi okula gidip nasıl bir eğitim almamız gerektiği üstüne ne yiyeceğimiz, ne içeceğimiz ve daha niceleri... Sadece bunlarla kalmayıp insanların kişiliğine ve etik değerlerine de saldırıyor ekonomi, harcadığımız kadar varız dünyada ve yine harcadığımız kadar saygı görüyoruz. İş dünyası ise artık başlı başına bir dünya haline gelmiş durumda sektörlerdeki rekabet olağanüstü seviyelere ulaşmış durumda. Normal yaşantısında gayet neşeli, çevresiyle iletişimi iyi ve sakin bir insan iş dünyasında tanınamaz hale gelebiliyor. Bunun sebebi ise iş dünyasındaki rekabet sonucu insanların artık birbirini birer birey olarak değil daha da yükseğe çıkmak için kullanılacak basamaklar olarak görmesi, kendisine daha çok değer katmak ve elde ettiği kazancı katlamak uğruna herkes insanların gözünde harcanabilir hale geliyor. Çünkü ekonominin acımasız ve sürekli değişen dünyasına adapte olmak yani uyum sağlamak zorundalar. Çünkü ekonomi en ufak bir başkaldırıya bile müsamaha göstermiyor, ekonomi en dik başlı, en inatçı, en güçlü olana bile sisteme karşı gelmemeyi, itaat etmeyi ve sisteme karşı çıkmayı değil de nasıl siteme dahil olunacağını öğretiyor. Ekonomi o kadar caydırıcı bir güç ki değişen fiyatlar ve piyasa bazı insanları alışkanlıklarından bile vazgeçmesine sebep olabiliyor. Örnek vermek gerekirse sıradan bir vatandaş ele alalım, bu vatandaş sabahları işe veya okuluna gitmeden önce kahvaltı edecek fırsat bulamıyor, bu yüzden bindiği dolmuştan büfenin önünde inip 1 simit ve 1 çay alıyor ve bunları yolun geri kalan kısmında tüketiyor. Şimdi yine varsayalım ki dolmuş fiyatlarında 50 kuruşluk bir artış baş gösteriyor gidiş ve dönüş dahil olmak üzere aylık 30 liralık bir ek masraf ortaya çıkıyor, bu kendisine mantıksız geldiğinden bundan sonra fiyatı sabit kalmış ve daha ucuz olan metroyu tercih etmeye başlıyor, buna bağlı olarak artık büfede inmeyip kahvaltı etmeden çalışmaya başlıyor. Gördüğünüz üzere ekonomide ki en ufak bir değişim bile insanların düzenini rahatça bozabiliyor, az önce verdiğim örnekte ki vatandaş benim bir öğrenci için aylık 30 liranın değeri yüksek olduğu için artık kahvaltımdan vazgeçip metroyla okuluma gitmeye başladım. Ekonomi hayatımızda her şeye karar verirken biz nasıl olur da özgür olduğumuzdan ve seçimlerimizi kendimiz yaptığımızdan bahsedebiliriz ki? Para güç, statü ve mutluluk olarak görülebilir günümüz dünyasında ancak bize düşen kendimizden olabildiğince az taviz vermemizdir. Son olarak bu yazıyı okuyan herkese hatırlatmak istediğim nokta hiçbir insanın birbirinden bir üstünlüğü olmadığı ve ortak değerlerimizi daha ön plana çıkartıp onlarla yaşarsak dünyayı herkes için daha az stresli ve yaşanabilir kılabileceğimiz gerçeğini her zaman aklımızın bir köşesinde tutmamız gerektiğidir.