-Ankaralıyım, doğma büyüme buralıyım.

- Olur mu öyle şey, baban nereliyse sen de oralısındır. - (Gülüyor.) Babam da Ankaralı... - Allah Allah o zaman sen gerçekten de Ankaralısın. - ... Hayatım boyunca bu diyalogla karşı karşıya kaldım. Ankaralıyım işte ne var bunda bu kadar inanamayacak, bir türlü anlam verememişimdir. Ayrıca başkalarının aksine doğduğum, büyüdüğüm yer olduğundan mıdır bilmem ama gerçekten de bu şehri seviyorum. Ankara bir başkadır sanılanın aksine. Türkiye'nin başkentidir, ikinci en kalabalık şehridir, nüfusu beş milyondan fazladır ama bunlar Ankara'da yaşamadan ya da orada bulunmadan da edinebileceğiniz bilgilerdir. Gelin size Ankara'yı kendi gözümden anlatayım. Ankara deniz olmadan da yaşayabilenlerin şehridir. İzmirliler'in ya da İstanbullular'ın karşınıza geçip de denizsiz memlekette nasıl yaşadığınızı sorduğu bir şehirdir Ankara. Elbette gönül isterdi ki bunaldığımız zaman şöyle bir deniz kenarına gidip soluklanmayı ya da manzaraya karşı çayımızı yudumlayabilmeyi ama ne yazık ki Ankaram bozkırın ortasında yer edinmiştir kendine, olsun biz denizsiz de sevdik onu. Olumlu tarafından bakarsak bizim de nem sorunumuz yok. Hazır laf havadan açılmışken kışı sert geçer Ankara'nın hiç affetmez. İnsanın yüzünü kesercesine soğuktur, kat kat giyinseniz de nafile o ayaza maruz kalacaksınız bir kere. Yazı da sıcaktır, bunaltıcıdır. O ağacın gölgesinden diğer bir tanesine koşar adım gidersiniz bir parça olsun soluklanmak için. Yine de iklimi de güzeldir Ankaram'ın hele sonbahar geldiğinde seyreyleyin renk cümbüşünü. Yeşilden sarıya, sarıdan turuncuya dönen rengarenk yapraklar süsler her metrekareyi. En sevdiğim de o kurumaya başlayan yaprakların üstüne basıp çıtırdayan seslerini dinlemektir. Neyi meşhurdur diye düşünürken tahmin edin ne geldi aklıma? Hayır kedisi ya da keçisi değil, bilemediniz. Memuru geldi aklıma. Ankara'nın memuru meşhurdur, elbette başkaları bilmez bunu kendi aramızda kabullendiğimiz bir gerçektir bu durum. Onları her yerde görebilirsiniz; öğle vakti evden getirdiği yemeğini yerken ya da getirmediyse simit ayran almaya çalışırken görebilirsiniz. Öğlen göremediniz mi hiç endişelenmeyin akşam iş çıkışında bir kilometre öteden tanırsınız onları; yıllardır giyilen bir takım elbise, bir evrak çantası ve suratlarında yorgun bir ifadeyle yanınızdan geçip giderken. Diğer bir özelliği de her kesimden her tarzdan insanın bir araya geldiği bir kültür mozaiğidir Ankara. Biriyle buluşacaksanız eğer buluşma noktanız kesinlikle Kızılay olur. İstanbul için Taksim neyse bizim için de Kızılay odur. Şehir merkezidir, herkes için ulaşımı rahattır, alışveriş merkezleri de vardır küçük dükkanlar da, hatta zabıtadan kaçmak için gece çalışan seyyar satıcılar da vardır. Kısacası her kesimden insan için uygundur Kızılay, orta noktadır. Eğer daha durgun ve daha kaliteli bir yer arıyorsanız onun adresi de Tunalı'dır. Zaten Kızılay'dan Tunalı'ya doğru yürürseniz bahsetmeye çalıştığım farklılığa tanık olabilirsiniz. Orada hayat daha durgundur, nasıl anlatsam daha elittir insanlar. Tunalı da İstanbul'daki Bebek ya da Caddebostan gibidir. Gösterişlidir ama samimi değildir. Şimdi fark ettim de Ankara'yı anlatırken bile kendimi İstanbul'dan örnek verirken buldum çünkü İstabul hep bir Amerikan rüyası gibi anlatıldı ve gösterildi bizlere. Bu yüzden de biz Ankaralılar her zaman kıskanmışızdır İstanbul'u. Haberlerde hep ondan bahsedilir, ünlüler orada yaşar, konserler orada verilir. Oysa kalabalıktır İstanbul, hep bir koşuşturmaca vardır. Eğlenilecek şehirdir, Ankara gibi evlenilecek değil. Güzel Ankarama dönersek, ben bu şehri de burada yaşamayı da seviyorum. Ankara'da çocuk olmak güzeldi. Oyun parklarına gitmek, her zaman olmasa da babamı Ulus'daki Lunapark'a gidebilmeye ikna etmek. Babaannemin yaşlı kartıyla saat dörde kadar EGO'larda sürünerek de olsa akrabaları ziyaret etmek. Ankara'da öğrenci olmak da güzeldi. İlkokulda beslenmemi çıkartıp yerken sıra arkadaşımla yemeğimi paylaşmayı öğrenmek, beden derslerinde matematik işleyen hocama kızmak ve her 10 Kasım'da bütün sınıf arkadaşlarımla birlikte Anıtkabir'i ziyaret etmek de güzeldi. Lisede ders çıkışlarında dershaneye gitmek için arkadaşlarla yapılan otobüs, metro yolculukarı ve zaman zaman dersleri ekip Kızılay'a gitmek de güzeldi. Şimdi de güzel, ileride düğünümde Ankara havasıyla oynadığımda da güzel olacak, çocuğumu Kuğulu Park'a ya da Atakule'ye götürdüğümde de. Aslında güzel olan hep sendin Ankaram.