Çocuk Gözünden Dünya

Ne kadar çocuksun? Ya da çocukluğunu ne kadar özlüyorsun? Peki, içinden çocuksu bir şeyler yapmak geldiğinde çekinmeden yapabiliyor musun? Bu kitap bence çocukluğunu özleyenlerin, çocukluğundan bir şeyleri tekrar yaşamak isteyenlerin ya da hiç büyümeyip içinde hep o küçük çocuğu saklayanların kitabı. İçindeki çocuğu korumak çok önemlidir aslında çünkü hayattan zevk alabilmek, çok küçük şeylerden bile mutlu olmak ve zevk almak içindeki çocuğu ne kadar koruduğunla alakalıdır. Çünkü çocuk demek mutluluk demektir. Peki, aslında çocuk olmak ne demektir? Çocuk olmak; gece yarım saat geç yattığında kendini mutlu hissetmektir, bayramda sokakta gördüğün macuncudan ya da pamuk şekerciden aldığın şekeri yerken duyduğun neşedir, diğer insanlara saf ve karşılıksız duygularla yaklaşmaktır. Bir insanı ırkına, cinsiyetine, yaşına ve etniğine göre değil de iyi ya da kötü olmasına göre değerlendirmektir bence çocuk olmak. İçindeki yaşam enerjisinin zirvede olmasıdır ve belki de en büyük derdinin dışarıda hangi oyunu oynayacağını düşünmek olmasıdır. Aslında bu yüzden özler çoğu insan çocukluğunu çünkü çocukluğunda her şey daha güzel olmasa bile küçük şeylerden zevk almayı bilir insan. Çocukluğundaki neşeyi, dertsizliği ve belki de rahatlığı özler insan yoksa neden herhangi bir insan hayatının parasının olmadığı ve hiçbir şekilde özgür olamadığı dönemine dönmek ister hatta ve hatta onu özler ki? 'Keşke çocukluğuma geri dönebilsem.' lafını büyük ihtimalle yukarıda saydığım sebeplerden dolayı gerek orta yaşlı insanlardan gerek de yaşlı insanlardan bu kadar çok duyarız. Bence yaş olarak çocukluğa dönemesek bile çocuksu ruhumuza her yaşımızda dönebiliriz elli yaşında hatta doksan yaşında bile. Bazılarınız 'Çocukluktan sonraki yaşadığımız acılardan, dertlerden, sorunlardan ve uğraşlardan sonra çocukluğa dönmek imkansızdır.' diye düşünebilir aslında zaten biz bu sorunlarla karşılaştığımızda çocukluğumuzdan çıkarak büyüme yolunda bir adım atmış oluruz. Yani aslında bizim büyümemize neden olan asıl şey bu sorunlarla karşılaşmamızdır ya da bir bakıma gerçek hayatın zor şartlarıyla tanışma olarak da yorumlanabilir. Sizce içindeki çocuğu koruyabilenlerin sırrı ne olabilir peki? Çok basit aslında: Mutlu olmayı becerebilmek daha doğrusu becerebilmekten çok mutlu olmayı istemek, arzulamak ve çocukluğumuzda olduğu gibi küçük şeylerden mutlu olabilmek. Aslında ' Ben 5 Kere İyilik Yaptım Çocuklardan Büyüklere Ders Kitabı ' kitabında da görebileceğimiz gibi Türkiye'nin farklı yerlerinde yaşayan çocukların aynı yaşta olmalarına rağmen bir kavram üzerinde düşündükleri ya da akıllarına gelen çağrışımlar çok farklı bu yüzden her şeyden önce insanın mutluluğu kendine uyarlaması yani kendi hayatına uygun bir hale getirmesi lazım. Çünkü çoğu kavram çocuklarda da olduğu gibi yetişkinlerde de farklılık gösterecektir ne de olsa insanların hayattan beklentileri ve arzuları aynı değildir. Bu yüzden insanın hayattan ne istediğini belirleyip hedeflerine göre hayatını şekillendirmesi çok önemlidir. Bir insanın mutlu olması bu şekillendirme ile doğru orantılıdır. ' Bir çocuktan bir şey öğrenilmez. ' derler aslında o kadar güzel öğrenilir ki. Çünkü bir çocuk bir yetişkine göre olayları farklı açıdan görür ruhsal olarak farklı görmeyi zaten kesinlikle onaylarız ama ondan öte fiziksel olarak bile farklı görürler çünkü yetişkinler üstün bir konumdan bakarken genellikle bir çocuk bu kocaman dünyada kendini bir bakıma küçülterek her şeyi biraz abartılı bir şekilde görür. Bu yüzden çocukluğundaki bazı güzel anıları tekrar yaşamak isteyenler, içindeki çocuğu tekrardan biraz hareketlendirmek isteyenler ya da Türkiye'nin bambaşka illerindeki çocuklarda kendinden bir şey bulmayı isteyenler için çok güzel bir kitap. İçimizdeki çocukların asla uyumaması dileklerimle...