REKABETÇİ İNSANLIK

Prestij 2006 yılında filmi ve kitabı birlikte seyircinin ve izleyicinin karşısına çıkan rekabet iç güdüsünü sonuna kadar yaşayan iki sihirbazın hayatını konu edinmektedir . Temel olarak filmde iki eski iş ortağının bir birinden ayrılıp adeta birer düşman havasında rekabetini ve bu rekabet sırasında yapılan fedakarlıkları izleyicilerle aktarmaktadır . Ben ise bu yazımda rekabet duygusunun insanı hangi boyutlara taşıyabileceği konusunda fikirlerimi sizler ile paylaşacağım. Prestij filminde işlenildiği gibi rekabet her insanın sahip olduğu ve başkalarına karşı özellikle yakından tanıdığı kişiler arasından sivrilip ortaya çıkma dürtüsüdür. Rekabetin temelinde yatan düşünce ise aslında insanın bunca zamandır evrilip tabi bu evrilme biyolojik açıdan ziyade insanların toplumdaki diğer üyelere karşı üstünlük kurmak için yeni ve farklı yollar bulup kendilerini geliştirip evirmesidir . Buna bir örnek vericek olursak insanların yerleşik hayattan önceki dönemlerde ki en büyük rekabet bir başka değişle yarış konuları avcılık üzerineydi ve toplumun avlanan her bir bireyi daha çok hayvan avlamak için çalışıyorlardı . Ancak çok fazla hayvan avlayamayanlar ise bu rekabetin dışında kalmamak için beyninlerini biraz daha zorlayarak yeni avlanma teknikleri geliştirmeye başladılar ve tahmin edildiği gibi daha önceden onlardan daha fazla avlananların iki üç katı hayvan avlamaya başladılar ve bu seferde bu kısır döngü tekrar diğerlerine göre az avlanalarda gerçekleşmeye başladı ve her yapılan şeyin üstüne daha iyisini yapmaya çalışan birisi çıktı ve o günlerden şimdiki modern dünyamızın oluşmasına katkı sağladı . Benim diyeceğim odur ki rekabet denilen şey uğrunda bazen çok fazla fedakarlık yapılması gerekse bile insanlığın ve modernliğin gelişmesini sağlayan mienk taşlarının başında gelmektedir . Bununla birlikte rekabetin her ne kadar insanlık tarihi için çok önemli olduğunu düşünsem de herşeyin bir sınırı olduğunu düşünürüm aslında bu sınır daha çok rekabeti farklı bir boyuta taşıyıp başkalarına karşı düşmanlık beslenmesinden kaynaklanmaktadır . Çünkü bu tür durumlar insanların daha üretken olmalarını engelleyip onların hali hazırda bulunan rekabet duygularını başkalarına zarar vermeye yönlendirir ve gelişmelerin olamsı gerekirken gerilemeler olmaya başlar . Bu gerilemelere verilebilecek en güzel örnek ise hepimizin yakından tanıdığı ampulün mucidi olarakta bilinen Thomas Edison ve Tesla arasında olmuştur ve Edison 'nun rekabet duygusunu yanlış yönlendirmesi sonucunda Tesla'nın bulduğu veya bulmaya çalıştığı bir çok proje yarım kalmış ve insanlık tarihine , her ne kadar bir çoğumuz Edison'u sadece ampulün mucidi olan iyi biri olarak tanıyor olsada , kara bir leke olarak geçmiştir ve onlarca yıllık gerilemeye veya yerinde saymaya neden olmuştur. Son olarak rekabet dediğimiz şey iki kardeş arasında olan tatlı ve yapıcı bir düşünce olabilirken , iki düşman arasında ki yapıcılıktan çok yıkıcılığı temel alan bir olguda olabilir . Tabi bunların hemen hemen hepsi iyi ve kötü tarafları olmak üzere iki farklı kefeye ayrılır ve tartılırsa iyi taraflarının daha ağır basacağından emin gibiyim ; bu düşüncemin en önemli nedeni ise insanlığın bazen gerçekten telafisi mümkün olmayan hatalar yapmış olmasına karşın aslında bu hataların büyük bir çoğunluğu bireysel sorunlar yüzünden kaynaklandığını düşünmemdir . Bir başka değişle insanların rekabetçi tarafları bazı bireylerde orantısız ve gereksiz tepkilere neden oluyor olabilir ancak bu demek değildir ki rekabet insanlığa zarar verir . Son olarak toparlamak gerekirse rekabet insanların ve toplumun gelişmesi için olmazsa olmazların başında gelmektedir ve rekabetin olmadığı bir dünya düşünülemez . Ahmet Batıkan ÜNAL