Sulh Nedir? Nasıl Bulunur?

İnsanlığın doğuşundan süregelen savaş kavramı sanki üstümüze yapışan bir etiket gibi tüm Dünya'ya yaydığımız bir gerçek. Biyolojik olarak sahip olduğumuz içgüdülerin etkisiyle hayatta kalmamızı sağlayan savaş kavramı artık çığırından çıkarak tüm insanlığı avucunun içine aldı. Habil'in kardeşi Kabil'i öldürmesi ile başladığına inandığımız savaş veya çatışma bundan 100 yıl önce başlayan Dünya savaşlarıyla yayıldı ve tüm Dünyayı kasıp kavurdu. Kendi uyduruğumuz barış ile buna karşı çıkmaya çalıştık. Yürüyüşler düzenlendi, kimsenin umurunda olmayan antlaşmalar, genelgeler imzalandı. Hatta büyük bir ahmaklık göstergesi olarak savaşlar ile barış getirilmeye çalışıldı. Hepsi boşunaydı. Klasik yalanlardan olan ''insandan başka hiçbir canlı kendi türünü öldürmez'' fikri yüzümüze vurulup barış bir şekilde bize dayatılmaya çalışıldı. Bence boşuna uğraşıldı. İnsanlık var oldukça savaş kaçınılmaz olacak. Özgür Mumcu'da bu fikrime sahip olmalı ki bir ''barış makinesi'' fikri üzerinden gerçekliği değiştirecek bir roman yazmış. ''Savaş ki, devletleri kılar imparatorluk, adem evladını da canavar. Canavar ki sadece cenk etmekten anlar.'' Biraz şiirsel söylemle değinmek istediğim noktaya başlamak istedim. Barış veya savaş ile ilgili benim uyduruğum söze benzer yüzlerce özlü söz bulabilirsiniz. Hepsinin, tarihe iz bırakmış insanlar tarafından söylendiğini göreceksiniz. Bu kişiler hayatlarının büyük kısmını barış, kardeşlik gibi kavramlara adayan benim gözümde büyük bir saygınlığa sahip bireylerdir. Ancak bu kişilerin çoğunlukla başaramadığını görmek, hayatlarını asla gerçekleşmeyecek bir şeye yani barışa adamalarını görmek, okumak beni geleceğe daha karamsar ve umursamaz bakmama neden oldu. İnsanlığın doğasına aykırı olarak onları barışa zorlamak kanımca imkansız. Tarihe bakarsanız bunu siz de göreceksiniz. Barışı sağlamak için bir birinden farklı yöntemlerin denendiğini göreceksiniz. Pasif direnişiyle ünlü Gandi, Martin Luther King ve daha nice lider amaçlarına geçici olarak ulaştılar. Barışı dayatma ve zorlamayla getirmeye çalışanlar ise adlarını tarihe bile geçiremediler ancak bu kişilerin eylemlerini çok iyi bir şekilde biliyoruz. ''Tüm savaşları bitirecek bir savaş'' olarak bilinen 1. Dünya Savaşının milyonların ölümü ile sonuçlanıp 21 yıl sonra daha da büyük bir savaşa neden olması bence tüm savaşların nasıl başarılı bir şekilde bitirildiğini göstermekte(!). Madem savaş insanlığın doğasında var, ne pasif direnişle ne de zorla barış getirilemiyorsa barış nasıl getirilebilir? Özgür Mumcu'nun cevabı barış makinesi olmuş. ''Barış makinesi evvela sinirlere, ruhlara zihinlere tesir edecek, böylece harp makinelerine el sürmek kimsenin aklından dahi geçmeyecek. Krallar, sultanlar, kraliçeler, tiranlar defedildikten sonra, bütün devletlerde ahali söz sahibi olacak. İşte o gün bir makine dünyaya barış getirecek.''(Mumcu, 76) Burada söz edilen makine benim fikrime göre bir deus ex machina, yani bir varlığın olay örgüsünde ki sorunları çözmesi. Gerçekten böyle bir makine olsaydı tüm sorunlar kökünden çözülecekti. Ne pasif direniş ne de zorla bir barış yaratılmayacaktı. İnsanın doğası, aklı ve özü değiştirilerek savaş fikri silinecekti. Bu düşünce ne kadar hoş görünse de gerçeğe dönüp böyle bir makinenin olmadığını hatırlatmak isterim. Yani bizi süresiz barışa götürecek bir deus ex machina yok, asla da olmayacak. Başta söz ettiğim ''insandan başka hiçbir canlı kendi türünü öldürmez'' yalanı çoğunlukla ''duyar kasmak'' için sosyal medyaya yazılan bir söz. Tüm canlılar bir birini öldürür. Çatışma biyolojik yaşamın ana yapı taşlarından birisidir. En basit bakteriden, insana kadar canlılar besin, barınak, çiftleşme ve üstünlük için savaşır. Hayatta kalıp kendi neslini devam ettirmek evrimin çarkını döndüren yegane şeydir. Mücadele olmadan yaşam olamaz. İnsanlar da bu mücadeleyi para, güç, şan uğruna yapar. Kimisi bunları bencilce, insanın kibrinin bir nedeni olan istekler ve amaçlar olarak görür. Ancak benim görüşüme göre tüm bu hırslar insanın hayvanlar gibi hayatta kalıp kendi mirası devam ettirme ve üstünlüğünü gösterme çabalarıdır. İstediğimiz kadar bu tutumu ayıplayabiliriz ama ben doğal olarak ruhumuza ve bedenimize işlenen bu gerçeği yargılamanın kimsenin haddine olmadığını düşünüyorum. Biliyorum ki birçok kişi bu düşüncemden dolayı bana bir sitem gösterme ihtiyacı duyacak. Ancak şunu unutmamalılar ki bu düşünce benle zıt fikirde olan kişilerin şimdiye kadar barışı insanlığa getiremediği gerçeği değiştirmiyor. Benim ya da onların ne düşündüğü önemli değil. Mazlum her yerde ölüyor, evler aileler yıkılıyor, savaş din, ırk, yaş, cinsiyet tanımadan dişlerinin insanlığa geçiriyor.