Hüzünden Önce Son Çıkış

İyi bir lise, iyi bir üniversite, iyi bir iş, güzel bir aile, güzel bir ömür ve hatta güzel bir ölüm... Hepimizin hayatı bu döngünün peşinde bir koşuşturmaca ile gelip geçiyor.''Modern hayat'' bu duruma bizi zorla itiyor ve adeta fanusun içindeki bir balık gibi yapay dünyamızda dolanırken buluyoruz kendimizi. Bu fanusun içinde dolanıp duran insanoğlu , bu sarmalı en iyi şekilde tamamlayıp sınırlı kaynaklardan pay kapmak için karşısındakileri kendine bir rakip olarak görüyor ve sükuneti acziyet olarak kabul edip hayatını sakin olma yetisinden tamamen uzak bir biçimde şekillendiriyor. Bu durum da Wilhelm Schmid'in Sakin olmak Yaşlanırken Kazandıklarımız adlı kitabında belirttiği gibi sükunetin modern dünyanın kuralları altında ezilen günlük yaşamımızın kurbanı olmasına yol açıyor (s. 12). En son ne zaman kendinizle başbaşa kaldınız?Tamamen dış dünyadan kendinizi soyutlayıp bu koşuşturmadan bir an için uzaklaşma şansına hiç sahip oldunuz mu?Varlığınızın sebebini, neler yapmak istediğinizi, fındık kabuğunu doldurmayacak sebeplerden dolayı kırdığınız kalpleri, şuan sahip olduğunuz fakat kaybedebileceğiniz nesneleri hiç düşündünüz mü?Şuan yaşadığım kampüs hayatının bana en büyük faydası da benim bu şansı tatmama imkan sağlamasıdır. Gün içerisinde karşılaştığım yüzlerce farklı insana ve tamamen farklı düşünce yapılarına şahit olduktan sonra bazı akşamlar kendi başıma kalmaya ve bu koşuşturmacanın içinden bir an olsun sıyrılıp kendimi ve hayatımı sorgulamayı denerim. Aslında ne kadar küçük sebeplere aşırı tepki verdiğimi , son günümü ve hatta son saatimi düşünürüm. Bu durum da zamanımızın kısıtlı olduğu gerçeğini bir kez daha şiddetle yüzüme çarpar fakat hayatımı şekillendirmemde en büyük yardımcım olur. Bu kısıtlı süre içerisinde biriktirdiğimiz güzel anları yoğunlaştırmanın yolu da modern hayat koşuşturmasında unuttuğumuz sükunetten geçiyor. Sükunetin kolay kazanılan bir imtiyaz olduğunu tabii ki iddia etmiyorum fakat hayatımızın merkezine yerleştirdiğimiz bu rekabet kavramının hiçbir zaman sona ermeyecek olduğunun farkında olmamız gerektiğini düşünüyorum. Yazarın da belirttiği gibi tüm gücümü yaşlanmaya karşı mücadele etmek yerine, kırışıklıklarıma gömülü hayatımı daha fazla kendimin bilincinde olarak taşıyayım isterim ben(s. 56). Buradan her şeyi olduğu gibi kabul etmemiz gerektiği anlamı çıkarılmamalı. Yalnızca daha az fakat öz muhabbetlerin, samimiyetlerin ve bu dinginliğin verdiği huzur ile dolu bir hayattan bahsediyorum. Her ne kadar yazar kitapta sükunetin yalnızca yaşlılık ile edinilebilecek bir ayrıcalık olduğunu iddia etse de bu duruma kesinlikle katılmıyorum. Her ne kadar yaşlıların hayatımızda sakinlikleri ve bilgelikleri ile ön planda oldukları gerçeğini göz ardı etmesem de gençlerin de yaşlıların ve kendilerinin tecrübelerinden yararlanarak , kendi hayatlarını şöyle bir sorguladıklarında bu ayrıcalığa erişebileceklerine inanıyorum. Yaşadığımız toplumda bu durumun çok fazla tezahür etmemesinin sebebi de gençlerin yaşlıların seslerine kulak vermemesidir. Schmid'in de ifade ettiği gibi yaşlılığın en büyük sorunu da yaşlıların ruhlarına yük olan, bastırılmış hisleri dökmek istemeleri fakat kimse dinlemek istemezse sohbetlerinin akamete uğramasıdır : Anlatmak istenilen çok şey vardır fakat kulak vermeye hazır olan çok az...(s. 46)Onlarla konuşmaya çalıştığınızda gözlerinde oluşan ışıldamanın sebebi de tam olarak bu. Hayatlarındaki rutin düzenin, tercih edilmemiş dinginliğin dışına çıkabilmiş olmanın verdiği mutluluk... Stres, hırs, rekabet ve daha yüzlerce farklı problemler yaşadığımız şu hayatta neden sükuneti kapı dışarı ettiğimizi sorgulamamız gerekiyor. Neden kendimize zaman ayırıp hayatımızı gözden geçirmiyoruz?Neden yalnızca dışarıya farklı biri, daha güçlü biri gibi görünme çabasıyla sükunetimizden ödün veriyoruz?Neden biraz da olsa sükuneti hayatımıza yerleştirdiğimizde kimsenin zarar görmeyeceğini kabul etmemekte diretiyoruz?Bu kitabı okuduktan sonra sınırlı olan hayatımı tüm olumlu ve olumsuz yanlarına rağmen bir kez daha derinlemesine gözden geçirme kararı aldım. Sizin de bu kararı verip bir an önce sükuneti hayatınıza yerleştirmeniz ve gerçek huzuru deneyimleyebilmeniz dileğiyle, Gökhan AYDIN