Hayat Damarlarımızdan Biri

Yalnız kaldığımızda, öfkelendiğimizde veya belki de mutluyken kendimizi ona veririz. Her şey üst üste geliyormuş gibi hissettiğimizde ona sığınırız. Sanki hiçbir şey düzelmeyecekmiş gibi geldiğinde bir parça mutluluğu onda buluruz. Her halimize dermandır bizim için. En zor zamanlarımızda yanımızdadır bir dostumuz gibi. Belki bazılarınız anlamıştır neyden bahsettiğimi ama anlamayanlar için söyleyeyim, bizi yalnız bırakmayan müziğimizden bahsediyorum. Fark edemiyoruz aslında müziğin hayatımızda ne kadar büyük bir yer edindiğini veya belki de fark ediyor bazılarımız. Fark ettiklerinde ise üstümüzde bıraktığı etkisi karşısında hayrete düşüyorlar. Nasıl notalardan oluşan bu melodiler hislerimizi bu kadar çabuk değiştirebilir ki? Bize nerede olduğumuzu, ne yaşadığımızı birden nasıl unutturabiliyor? Otobüste şarkıya daldığımızda ineceğimiz yeri nasıl kaçırtıyor bize? Bunların nasıl olduğunu hiçbirimiz bilmiyoruz galiba ama kesin olarak bildiğimiz müziğin bizi etkilediği. Sabah kalktığımızda aşırı yorgun hissederken radyoyu açtığımızda en sevdiğimiz şarkılardan birinin çıkmasıyla birden enerjimizin yerine gelmesi gibi. Moralimiz bozukken bir şarkıyla mutluluğumuzun yerine gelmesi veya belki de hiçbir sorun yokken hüzünlü bir şarkı dinlediğimizde aklımıza bizi üzen birinin veya olayın gelmesiyle birden durgunlaşmamız gibi. Uyuyamadığımız ve kafamızdaki bütün o düşünceler bizi rahat bırakmadığında sakinleştirip uyutması gibi. Bunlara benzer daha sayabileceğimiz o kadar çok örnek var ki... Demiştim ya bazılarımız fark ediyor bazılarımız ise fark etmiyor bunları. Benim fark etmem fazlasıyla geç oldu. Bu konuda aydınlandığım yer ise arkadaşlarımla beraber gittiğim konserler oldu. Bir sürü farklı insanın olduğu, her türden yiyeceklerin satıldığı ve etrafımızın müzik sarılı olduğu bu yerin enerjisi inanılmazdı. Kalplerimiz müziğin ritmiyle atıyordu adeta. Burada farklı tür müziklerin insanlara neler hissettirdiğini yüzlerinden okuyabiliyordum. Bir şarkı, solumdaki insanın içini huzurla doldururken sağımdaki insanı hüzünlendirebiliyordu. Bazılarını ise gençliğine döndürüyordu. Bunlara şahit olduğumda müziğin aslında bizim için ne kadar önemli olduğunu, müzikle ne kadar iç içe yaşadığımızı ve her yerde karşımıza çıktığını fark ettim. Küçüklüğümüzden bu yana hep bizimle beraber oldu. Çocukken en sevdiğimiz çizgi filmlerin şarkıları olsun, annemizin bulaşık yıkarken mırıldandığı türküler, şarkılar olsun veya süpermarketten alışveriş yaparken hep arka planda çalan o müzikler olsun. Bizi hiç yalnız bırakmadı. Motivasyonumuz olmadığında ilham kaynağımız oldu. Önceden dikkatimi çekmeyen bütün bunlara, işte bu büyülü yerde farkına vardım. Günümüzde bazı insanlar müziğin değerini anlamıyor ve bunun nedeni belki de müziksiz bir dünyada yaşamamış olmalarıdır. Düşünsenize, ne kadar sessiz bir dünyada yaşıyor olurduk. Piyanolar sadece süslü birer masaya dönüşürdü. Konserler çok garip bir yer haline gelirdi. İnsanlar gidip yerlerini alıp sahneye çıkan bir grubun sis ve ışıklar içinde ayakta durmalarını ve su içmelerini izlerdi. Dansçılar bir ritim olmadan, sessizlik içinde odada öylece dönüp dururlardı. Otobüs yolculukları geçmek bilmezdi. Hayatımız eksik olurdu. Sürekli hayatımızda yerini dolduramadığımız bir boşluk varmış gibi. Belki müzikle hiç tanışmasaydık sorunsuz bir şekilde hayatımıza devam ederdik, gayet normal gelirdi. Ama müziğin bize yaşattığı zevki tattıktan sonra bizden koparılıp alınması bizim için işkenceden farksız olurdu. Müzik temel ihtiyaçlarımız kadar önemli benim için ve eminim ki sizin için de öyledir. Hayatımızı daha yaşanabilir kılıp ona anlam veriyor. Bütün yaşadıklarımız karşısında delirmeyip sapasağlam ayakta durmamıza yardımcı oluyor. Bize yaşama isteği veriyor. Bu yüzden müziksiz bir hayat düşünemiyorum. Bir gün tek başıma kaldığımda biliyorum ki müzik benim için orada olacak, bana yön verecek ve sığınabileceğim bir yer olacak. O yüzden gidebildiğiniz kadar konsere gidin, dinleyebildiğiniz kadar müzik dinleyin ve söyleyebildiğiniz kadar şarkı söyleyin. Sanatsız kalan bir milletin hayat damarlarından bir kopmuş demektir. Mustafa Kemal Atatürk