İnsansız Bir Dünya?

Küçücük bir kitabın içinde bu kadar dikkat çekici bir konunun ele alınabilmesi! Hayatımızı yönlendiren en önemli şey yemek değil, su değil, hava! Bir çok insana göre önemsiz, hatta konuşmaya, belki de kitap yazmaya değmeyecek bu konu, bir meteorolog olan Bünyamin Sürmeli'nin Mavi Misket'i ile "Türkiye'nin en havalı kitabı " 1 olarak hayat bulmuş. Bazen kara bulutlarla kaplı bir gökyüzü, yaşadığımız o günün "iç karartıcı" olmasına neden olabiliyor. Sadece hava durumunun bir insanın gününü nasıl etkilediğini düşünürsek, doğal felaketlerin etkisinin ne kadar büyük olacağını tahmin etmek o kadar da zor olmasa gerek. Teknolojinin gelişmesiyle, insanların reklamlar sayesinde daha fazla eşya alıp, tüketimi arttırmasıyla oluşan felaketlerin arasında belki bizim için ve aynı zamanda gelecek nesiller için en önemli olanı doğal felaketlerdir. Kuraklık, sel. Peki ya insanın yarattığı en büyük felaket? Sorunun cevabını bilmek çok da zor değil. Bir vatandaş olarak az da olsa duyarlıysanız, cevabın küresel ısınma olduğuna şaşıracağınızı düşünmüyorum. Derslerde, günlük hayatta veya haber kanallarında sürekli anlatılmaması küresel ısınmanın tehdit oluşturmadığı anlamına gelmez. Benim gibi endişeli olan ama hiçbir şey yapamayan insanlar da olabilir. Bunun çözümünün büyük bir kısmı eğitimcilere ve sisteme kalmakta. Öğretilmesi veya öğrenmek istenmesi çok zor şeyler olabilir ama bilinçli olmayı öğretmek, öğrenmek çok da zor olmasa gerek. Herkesin duyarlı olduğu bir dünya beklemiyorum tabii. Bu ütopya dünyasında yaşamak olur ama duyarlılık kazandırmak en azından bir şeyler yapmaya çalışmak bile büyük fark yaratabilir. İnsanlar çok çabuk pes ediyor artık. Sorunları hep başkalarına bırakıyoruz sonuçları düşünmeden hareket ediyoruz. Sırf iki binli yılllarda nefes alabildiğimiz bir havanın olması veya topraktan verim alınması üç bin yılında da olacağı anlamına gelmez. Küresel ısınma sorununun farkında olmak için sadece bilimle ilgilenmek veya anlamak gerekmez. Bu kitabın okunmasıyla bile bir çok yeni bilgi elde edilebilir. Doğa-iklim-çevre- tarih-teknoloji ve aralarındaki geçişlerin anlatıldığı kitapta; var olan sorunlarımızı göz ardı ederek yaşadığımız bu hayatın gelecek nesillerin hayatının olmamasıyla dahi sonuçlanabileceğini gösteriyor bize. İçilen sigaralar, fabrika dumanları, arabadan çıkan egzoz gazları. Bunların hepsi küresel ısınmanın daha çok artmasını ve doğal dengenin tamamen bozulmasını giderek hızlandırıyor. Verilen eğitimlerin insanları bilinçlendirmede yetersiz olmasından da kaynaklanan bu sorun, bence gün geçtikçe daha çözümsüz bir hal alıyor. Ekolojik farkındalığın artması için çok açık ki, yapılması gereken sayısız çalışma var. Bugün bir şişe deodorantı havaya sıkmayarak veya sigarayı havaya üflemekten vazgeçerek bile bir şeyler yapabiliriz. Çözüm belki de çok kolaydır, hayatımızda yapacağımız birkaç değişiklik sorunun yarısından fazlasını çözmeye yarayabilir. Yılların birikimi sonucunda oluşan bu sorun yakın zamanda sadece havanın ısınması ve soğumasıyla ilgili olmayacak, yaşam kalitemizi de büyük ölçüde etkileyecek. İnsan olmak, başkalarının sağlığını, geleceğini düşünmek bu kadar da zor olmamalı. Yemek yemeden veya su içmeden durulan saatlerle havasız durulabilecek saatler karşılaştırılabilir mi? Filmlerde bile görüyoruz ki, susuzluğa veya açlığa çözüm bulmalarına rağmen, havasızlık hala çözümsüz. "Aç durabileceğiniz süre: 48 saat ve üzeri; susuz kalma: 48 saat ve üzeri; havasız kalma: 2 dakika!"2. Tabii ki şu an bulunamaması 1 Kitabın tanıtım bülteninden 2 Kitabın tanıtım bülteninden gelecekte bulunamayacağı anlamına gelmez ama keşke bu çözümlere hiç ihtiyacımız olmasa. Yaşayabildiğimiz, bildiğimiz, evimiz olan bu yeryüzü yuvamız olmaya devam etse. İnsan artık çok vurdumduymaz. Dünya kaynakları bu denli bencilce tüketilmeye devam ederse kendi soyumuzdan hiç kimse yaşayamayacak. Tabii ki sadece kendimizin değil hayvanların, bitkilerin de hayatlarına son veriyoruz. Katil olmak sadece insan öldürmekle olmuyor belli ki. Ya dünyanın katili insanlarsa?