FEDAKARLIK

Sabahattin Ali'nin 1935 yılında kaleme aldığı Değirmen adlı yapıtta yazar gençlik yıllarında yazdığı birçok öyküye yer vermiştir. Eserdeki öykülerde aşk, fedakarlık, yalnızlık, yoksulluk ve özlem gibi temalar ele alınmış, pek çok toplumsal mesaj verilmiştir. Bu yapıtta beni en çok etkileyen öykü ''Kazlar''dır (Değirmen: 86). Bu hikayeyi beğenmemin nedeni ise günümüzde fedakarlığın ne kadar sekteye uğrayan bir kavram olduğunu görmemi sağlamasıdır. ''Kazlar'' adlı öykünün ana kahramanı Dudu Hanım'dır. Dudu Hanım'ın eşi Seyit Bey verem hastasıdır ve on seneyi aşkın bir süredir hapiste yatmaktadır. Seyit Bey yattığı koğuştan şikayetçidir. Dudu Hanım eşinin koğuşunu değiştirebilmek amacıyla gardiyana vermek üzere komşusundan iki kaz çalar. Elinde kazlar ve sırtına bağladığı dört yaşındaki oğlu Hüsnü ile bir an önce hapishaneye ulaşmak için yollara düşer ve dokuz saatlik yorucu bir yürüyüş sonrası şehre ulaşır. Kazları teslim eden ve eşinin koğuşunun değişeceği sözünü alan Dudu Hanım köyüne geri döner. Fedakarlık, maalesef günümüzde unutulmaya yüz tutan bir kavram haline gelmiştir. Bencillik, aşırı hırs, yükselme arzusu ve asosyal yaşam fedakarlık kavramını yok etmektedir. Gelişen teknoloji ile birlikte ekonomik, sosyal, kültürel, ticari, sportif ve politik anlamda birçok faaliyetler belirlenmekte ve çeşitli iş alanları ortaya çıkmaktadır. İş alanlarındaki bu geniş yelpazeye rağmen hızla artan nüfus nedeniyle insanlar arasında müthiş bir yarış başlamaktadır. Öne geçme duygusu, kıskançlık hissi ne yazık ki bencillik duygusunu ön plana çıkarmakta, yardımseverlik ve fedakarlığı yok etmektedir. Bireysel başarı isteği aşırı hırsı da beraberinde getirmekte, fedakarlık duygusunu erozyona uğratmaktadır. Ben merkezli düşünce, kısa sürede hızla yükselme arzusu Korkmaz, 2 fedakarlık duygusunu geri plana itmekte hatta tümüyle sekteye uğratmaktadır. İş ve çalışma dünyasının acımasız koşulları, insanları fedakarlık duygusunu terk etmeye zorlamakta, kişisel çıkarlarını ön planda tutmaya itmektedir. Devlet politikalarının düzenlenmesi, ekonominin gelişmesi, aile planlamasının etkili uygulanması ve bireylerin bilinçlendirilmesi ile geniş istihdam alanları yaratılacak, insanlar arasında yarış azalacak, bencillikler ortadan kalkacak ve toplum huzur bulacaktır. Sadece işini ve geleceğini düşünen insanlar değil, paylaşmasını bilen, çevresindeki insanları da düşünen, fedakarlığı ve yardımseverliği özümsemiş kişiler ortaya çıkacaktır. Öte yandan bilgisayar teknolojisindeki sınırsız gelişim insanları daha çok masa başında bir yaşama yöneltmekte, asosyal bir hayata davetiye çıkarmaktadır. İnsanlar arasındaki iletişim azalmakta, herkesin kendi ihtiyacını makinelerle karşıladığı robotsal bir yaşam ortaya çıkmaktadır. Bu durum, çevresindeki insanlardan ve onların ihtiyaçlarından bihaber, farkındalık hissinden uzak, fedakarlık duygusu tümüyle törpülenmiş bir toplumun ortaya çıkmasına neden olmaktadır. Tüm bunların önüne geçmek için insanlar mümkün olduğunca sosyal yaşamın içine çekilmelidir. Hafta sonlarında, tatillerde, bayramlarda ve özel günlerde türlü etkinlikler düzenleyerek birlikte yaşamayı, paylaşmayı, yardımlaşmayı ve fedakarlığı bir yaşam biçimi haline sokmalıyız. Fedakarlık kişileri vicdanen rahatlatır, manevi bir huzur sağlar. Bireyin yaşama sevincini artırır, aile bağlarını güçlendirir ve toplumsal bütünlük sağlar. Milli duygular alevlenir, demokrasi de güçlenir. Bu gibi önemli kazançlardan dolayı çocuklara önce aileleri, sonrasında öğretmenleri tarafından fedakarlık duygusu aşılanmalıdır. Çocuklar bu yüce duygunun bilincinde yetişmeli ve ileriki hayatlarında bu duygu paralelinde davranışlar sergilemelidir. Bencillikten ve aşırı hırstan uzak, yardımsever, sosyal ve en önemlisi de fedakar nesilleri aramızda görmek dileğiyle... Korkmaz, 3