DÖRT DUVAR ARASINDA

The Shawshank Redemption özgürlüğün insan hayatındaki yerini ve özgürlük için neler yapabileceğini anlatan en mükemmel filmlerden. İnsanın ne kadar masum olursa olsun özgürlüğünü geri kazanmak için ne tür şeyleri göze alabileceğini bize fark ettiriyor. Filmde ana karakterin karanlıktan aydınlığa çıkışına ortak oluyoruz ve ortak hisleri paylaşıyoruz. Dünyada var olan her canlının doğduğu andan ölümüne kadar elindeki en büyük hak kişinin özgürlüğüdür. İnsan bunu kaybedene kadar ya da bu duygunun geçeceğini anladığı ana kadar belki de ne kadar önemli olduğunun farkına varmaz. Tam o anda, özgürlüğünüzü kaybettiğiniz an , kime dönüştüğünüzü de anlayamadığınız andır. İşte o andan sonra bazılarının gözünün önüne sadece ışığa erişmek gelir ve o ışığa erişmek için her şeyi yaparlar. Sevdiği insanlara karşı yanlış hatalar yapabilir , hiçbir zaman yapmayacağı şeyleri, hayatta asla dediği şeyleri o umut ışığına erişmek için yapabilir. Bazıları da sadece sabırla bekler, olayları inceler ve elinden alınan özgürlüğünü geri kazanmak için kendi içinde mantıklı yollar üretmeye başlar. Ürettiği bu yolda kimseye zarar vermesi, kimseyi arkasından bıçaklaması gerekmez. Bunlar insanın geriye dönüp baktığında hiçbir zaman pişman olmayacağı yollardan oluşur. Bir insanın özgürlüğü elinden alınınca insan yavaşça çıkış yolu arar içinde bulunduğu durumdan. Var olan özgürlüğümüz elimizden alındığında düşünmeye başlarız. Aslında hayatın ne kadar adaletsiz olduğunu, kimseye adil ve eşit davranmadığını fark etmeye başlarız. Hiç hak etmeyenler evlerinde rahat otururken, anlık bir duygunun kurbanı sonucu dört duvar arasında tıkılanlar vardır hayatta. Birisinin karşısında deniz manzarası, diğerinin ise soğuk betonarme duvarlar. İşte tam o anda içinizde asla sahip olmadığını düşündüğünüz kötülük düşüncesi filizlenir. Hayır, bu düşünce size birini öldürmenizi ya da her hangi pişman olacağınız bir şey yapmanızı sağlamaz. Sadece içinde bulunduğunuz sistemden bir tutam izinsiz adalet almanız için size cesaret verir. İşte sistem bu denli ufak adaleti almaya karar verdiğiniz de aslında çoktan özgürsünüzdür. Sadece uygun zamanı beklersiniz ve sonra yapmanız gereken son hamleyi yaparsınız hayatınızdan ne kadar zaman geçerse geçsin. Tıpkı filmdeki karakterin umutlu bir şekilde 20 yılını hiçe sayması gibi. Tıpkı sistemin bir parçası ama aynı zamanda içten içe ona zarar veren bir virüs gibi. Aslında herkes kendi içinde biraz sabırlı biraz sabırsız , biraz iyi biraz kötüdür kendi özgürlüğü konusunda. İşte bu aslında iyi insanların da içinde ufakta olsa bir kötülük hissi olduğunu bize anlatır ve bu masum insanlar kendi özgürlükleri için ne kadar içten ve derin hislerle özgürlüklerine ulaşmak istediklerini gösterir. Bu insanlar hayatlarına kötü bir birey olarak devam etmezler çünkü onlar daha önce bu sistemin içinde bulunan insanlardır. Biz zamanlar değersiz ama iyi ama zamanla hapsedilmeye değen kötüler. Bazen bu insanların olduğu yerde gerçekten adaleti aramaktansa ona erişmeyi daha uygun buluyor insan. Adaletin olmadığını anlıyor belki de. Kendini koca dünyada ufacık görüyor. Kendini tanıyamaz hale geliyor. Önce şaşkınlık sonra alışma duygusu alıyor yeni kişiliğine adapte olurken. İşte bu sebepten özgürlüğü için mücadele eden masum insanları anlamaya çalışmalıyız. Bütün masumluklarının ardında ufak da olsa kötülük yok mudur zaten? İnsan hem meleği hem de şeytanı içinde barındıran bir canlı değil midir? Sonuç olarak insan kendini sorgulamaya başlıyor aslında. Ne kadar özgürüz veya kısıtlandığını düşündüğümüz özgürlüğümüz kimler tarafından kısıtlanıyor. Bu soruları sormaya başladığımızda biz, içinde bir tutam kötülük barındıran masum insanlardan oluyoruz. Öyle olmayı istesek de istemesek de.