Hayat Dürbününden Kırk Yıl

Kırk beş yaşından sonra kitap yazmak, hem de yazmak konusunda bir sürü kişiye bir hayli umut veren kadın yazar . Çağdaş Türk Edebiyatının en sevilen kalemlerinden Ayşe Kulin, ilklerin yazarı olmayı sürdürmekte. Daha önce yüz binlerce satılan Veda ve Umut adlı kitaplarının devamı niteliğinde yayınladığı Hüzün ve Hayat adı iki kitabıyla da tekrar gönülleri fethetmeyi başarmışHüzün adlı eser hakkında duygu ve düşüncelerimi belirtmeye başlamadan önce şunu mutlaka vurgulamalıyım ki Veda ve Umut'u severek okuyanlar için Hayat ve Hüzün günleri de yakındır. Hayat ve Hüzün Ayşe Kulin'in kaleminden kendi hayatına doğru acı tatlı birer yolculuk. Kaleminde biyografik eserlere yer veren Kulin, anlattığı hayatlar ile okuyucularının hayatlarında da büyük bir yere sahipken, belki yaralara tuz basmaya belki de yaralara merhem olmaya uğraş veren büyük bir üstat. Birçok biyografik eserle başarılara imzalar atan Kulin, dürbünümden kırk yıl diyerek bu sefer de kendi hayatını en içten duygularını, yaşadıklarını okuyucularına aktarıyor. Ailesi son Osmanlılardan olan bu yüzden konaklara, paşalara kitaplarında yer veren Kulin, son dönemlerde Osmanlının son zamanlarından başlayarak ailesi ve dolayısıyla hayat hikayesini bizlerle paylaşıyor. Belki bir romanıyla belki her romanıyla kalplerine dokunduğu okuyucular için Hüzün çok büyük hayat dersleri içermekte. Böylesi de olmaz dedirten ailevi olaylar, kadınsal duygular, erkekler... Hayat devam ediyor diye telkin edilen bir kadının hayata devam çabası derken bambaşka bir yol. Kitapta bir yerde Kulin'e bir aile dostundan gelen telkin daha doğrusu güç takviyesi bana pek de ONARAN 2 gerçekçi gelmemişti, fakat sonralarında Kulin'in de söz ettiği gibi hayat döngüsünü değiştirmesine yardımcı olan etkenlerden en önemlilerinden biriymiş meğer. Sonradan fark ettim kitapta arada bir yerde geçen bir cümle, bir söz aklımda büyük bir yer edinmiş inansam da inanmasam da, ardından bir yerde tekrar geçtiğinde burada da böyle denmişti de ben inanmamıştım diye iç geçirdiğimde fark ettim. Her hayat hikayesinde de olduğu gibi bu kadın da hem ağlamış, hem gülmüş. Ama bir yanı daha var ki Kulin yalnızca bir kadın değil aynı zamanda bir evlat ve bir anne. Sorumluluklarının altında hayatını devam ettirmekten çok dengede tutmaya çalışan Kulin'i görmekteyiz kitabın başında. Kocasıyla yollarını ayırmış, çocuklarıyla aynı yolda yürümeye çalışan bir anne. Anne ve babasına her evlat gibi sığınmayı tercih eden fakat onlar üzülmesin diye de derdi, kederi içinde yaşamaya çalışan değerli bir evlat. Sonralarda hayatı farklı bir boyutta gelişiyor tahmin edebileceğiniz üzere. Neler biriktirmiş dedirttiriyor doğrusu, kendini iyi bir evlat olarak görmeyi bırakmış bezgin bir anneden hayat devam ediyor telkinleriyle yola devam etmeye çalışan yalnız bir kadına... O kadından da bambaşka bir Kulin'e kadar her şeyi tüm içtenlikle görebileceğiniz bir roman. Anıları dile getirerek bir roman yazmanın yazılabilecek en zor türlerden biri olduğuna inanmaktayım. Kendi kendine objektif olmak zor iken, onları okuyucunun takdirine sunmak çok daha zor olsa gerek. Dolayısıyla Kulin'in başarısının sırlarından birini keşfettiğime inanıyorum. Genellikle biyografik eserler yazmakta olan Kulin son dört kitabında kendine ve ailesine yer veriyor, bu da benim için Kulin'in başarısının bir sırrının da onun içtenliği olduğuna inanmamı sağlıyor. Kulin gözümde iyi bir evlat, iyi bir anne. Belki hataları var ama yargılanmaktan korkmadan kitabında dile getirmiş. Kendimle bağdaştıramasam da yaşım gereğince kendimden parçalar ONARAN 3 bulmadım da diyemem. Kulin'in yazdığı dönem ile ortak bir yaş aralığım olmasa dahi kendimden bir parça bulabilmiş olmam tamamen onun başarısının bir göstergesi olsa gerek.