Edward Scissorhands Beni Nasıl Şekillendirdi?

Bazı filmler vardır ki, izleyicisini alır ve dünyasına çeker; bazı filmler vardır ki, izleyicisini dünyasına çekmekle kalmaz, sunduğu fikirlerle izleyiciyi bir demircinin örste demiri dövmesi gibi şekillendirir. Düşündürür: "Neden?", "Nasıl?", "Vay be!" dedirtir. Edward Scissorhands hikayesi ve ağır sembolizmi ile üzerimde bu etkiyi başarıyla yakalamış bir filmdir. Peki, bu film bunu nasıl gerçekleştirdi ve beni ne biçimde şekillendirdi? Film, karlı bir akşam küçük bir kızın büyükannesine dışarıda neden kar yağdığını ve karın nereden geldiğini sormasıyla başlar. Büyükannesi cevap verir: "O dağın tepesindeki malikanede eskiden bir mucit yaşardı. Bu mucit bir adam inşa etti. Bizim gibi beyni, kalbi ve diğer organları olan bir adam. Ancak, adamı tamamlayamadan öldü. Adamın tek eksiği elleriydi: El yerine makasları vardı. Mucit öldükten sonra malikanede yapayalnız yaşadı. "Peki, ismi var mıydı?" diye sorar kız. "Tabii ki vardı. Onun ismi Edward'dı." Büyükannenin cevabının kar veya karın yağmasıyla uzaktan yakından bir ilişkisinin olmaması dikkatinizi çekti mi? Kar yağışından bahsederken bulutlardan, soğuktan veya kıştan bahsetmek daha mantıklı olmaz mı? Bu filmin büyüsü kar ile bu yapay adam arasındaki ilişkiyi kavradıkça ortaya çıkıyor. Ellerinin yerine koskoca makasları olan bir adam gayet alışılmışın dışında biridir, ancak Edward'ı diğerlerinden ayıran daha bir sürü etken vardır. Filmde "normal" insanların yaşadığı kasabayı dikkatli incelediğimde ilginç detaylar dikkatimi çekti: evler gök mavisi, açık pembe, civciv sarısı gibi açık renklerle boyalı ve her şey abartılı bir biçimde renklidir; kasabadaki bütün evler, arabalar, tabelalar, yollar hatta çalıların kesimi bile aynıdır. Filmdeki kasabada orijinallik hissi bariz bir şekilde eksiktir: Hey şey aynıdır! Edward ise kasabanın aksine simsiyahtır, Gotik bir tarzı yansıtmaktadır. Edward kasabaya geldiğinde farklı olan tek varlık olarak göze çarpar. Kasaba sakinlerinden Peg Edward'ı "kasabalılaştırmak" için yüzündeki yaraları kozmetik ürünlerle örtmeye çalışır. İlk başta amacı güzel gözükse de yaptığı Edward'ı olduğu kişi gibi kabul etmek değil, kendince "eksiklerini" gidermeye çalışmaktır. Aşırı dindar bir komşusu Edward'a sürekli düşmanca davranır, çünkü onun gözünde Edward din dışı ve şeytanımsıdır. Bir diğer ilginç olan şey ise Edward'ın kasabada kabul görmesi çalı ve saç kesiminde yeteneğini göstermesinden sonra olur. Kasabanın Edward'da sadece bir hizmetçi potansiyeli gördüğünü o zaman anlarız. Film boyunca Edward'a kasaba halkı bir sürü yanlış yapar ancak sadece Edward'ın hataları üzerine yoğunlaşılır: Suçlu hep Edward'dır. "Bizden biri olmayı öğrenmen lazım" derler ona sürekli: Edward'ı kasaba kültürüne ekleme değil, onu sindirme çabası vardır. Kasaba bakış açısına göre onlar Edward'a iyi kötü istedikleri gibi davranabilirler ve Edward uyum sağlamak zorundadır, sorun çıkarsa bu Edward'ın uyum sağlayamamasından kaynaklanmaktadır. Resim: Malikane ve kasaba arasındaki renk ve tarz farkları dikkatinizi çekti mi? Edward "farklı" biridir. "Ben daha tamamlanmadım" diyerek mucidinin ölerek kendisini yalnız bırakmasına dikkat çeker Edward. Aslında düşünecek olursak hepimizde böyle hisler vardır: Hepimiz büyürüz, kendimizi geliştiririz ve özgün birine dönüşmek vasıtasıyla "tamamlanmak" isteriz. Kasaba halkının dedikoduları, hileyle yönlendirmeleri, nefreti, korkusu ve çıkarı Edward'ın tamamlanma şansını elinden almıştır ve ortaya sadece trajedi çıkmıştır. Edward bu olaylar zinciri sonucunda malikanesine döner ve sevdiği kız Kim'e kasabayken yaptığı gibi Buzdan heykeller şekillendirir. Böylelikle küçük kız sorusunun cevabını almış olur: Kasabada kar yağmaktadır çünkü Edward buzdan heykel keserek kasabaya kar yağdırmaktadır. Kar bu filmin ruhunu ve derinliğini anlatan bir semboldür: kar saftır, bembeyaz, tertemizdir; bütün kar taneleri özeldir, farklıdır. O yağan kar bize Edward'ın bir yaratık olarak değil de bir kar tanesi olarak görülmesi gerektiğini sembolize eder. Bu film bana Kim'in yaptığı gibi karın içinde huzurla dans edip hep beraber birbirimizin tamamlayıcı yanı olduğumuzu anladığımız bir geleceğin umudunu aşıladı.