HER ŞEY ZITTI İLE ANLAMLI

Bir dakika için hiçbir şey düşünmeyip sadece etrafı izleyin.. Gördükleriniz, o sessiz ve kusursuz düzen karşısında hayrete düşeceksiniz, eminim. Doğada her şey akıl almaz bir denge üzerine kuruludur. Veya insan vücudunu düşünelim. Bir sakatlanma olayında, vücudun sakatlanan bölümünün şiştiğini farkederiz. Bunun olmasının sebebi, vücudun orayı iyileştirmek istemesi ve aslında ilk müdahaleyi yapma çabasıdır. Hepimiz biliriz ki bu sistemi dışarıdan kontrol edebilecek bir bilgisayar veya herhangi bir alet yok. Peki bu denge nereden sağlanıyor? Bu sorunun çok basit bir cevabı var aslında. Denge, bir aradalıkla, birlikte bulunanların iş birliği ile oluşur. Aslında başka ve daha somut bir ifadeyle ile denge, karşıt güçlerin eşit büyüklükte olmasıdır. Ve bu tanım, bize çoğu şeyden ders almayı öğretmeye yetiyor diye düşünüyorum. Çünkü bu terim bize her şeyin, zıttını var ettiğini ve ancak bu zıt kutupların bir araya gelmesi ile dengenin kurulabileceğini veya bu şekilde dengenin bozulmayacağını anlatıyor. Bir örnek verecek olursam; iyiyi, kötü olmasaydı anlayamazdık veya tam tersi olarak kötüyü, iyiyi bildiğimiz için algılayabiliyoruz. Başka bir örnek olarak verebilirim ki; kısayı, uzun olduğu için biliyoruz veya siyahı, beyaz olduğu için. Güneş 24 saat içinde doğuyor ve batıyor. Asıl anlatmak istediğime gelecek olursam, önceki satırlarda belirttiğim denge kavramını ve verdiğim örnekleri hayatımızın her anına yansıtabiliriz diye düşünüyorum. Demek istediğim; hayatta her zaman iyiler ve kötülerin karşımıza çıkacağını biliyoruz. Ne hep iyi ne de hep kötü oluyor hayat, çoğumuz bunun bilincindeyiz. Çünkü söylediğim gibi iyiyi, kötü olmasa bilemezdik yani her şey zıttı ile varlığını sürdürüyor. Fakat, bu bilinci hayatımıza geçiremiyoruz diye düşünüyorum. Gözlemlediğimde, karşılaşılan zorluklarda bir an düşünmeden vazgeçen insanlar veya tam tersi olarak öne çıkan güzel sonuçlarla beraber kendini geliştirmekten vazgeçip, olayın coşkusuna esir olan insanlar görüyorum. Çok genel konuştum ama belki ben de Nüvide Gültunca Tulgar'ın 'Kendi Kutup Yıldızını Bul' adlı kitabını okumadan önce bu örneklerini verdiğim insanlar gibiydim. Fakat yazımın başından beri bahsettiğim ne varsa bu kitaptan öğrendiklerim sayesinde yazabildiğimi açıkça söyleyebilirim. Okumuş olduğum kitap, bana iyi ve kötüyü nasıl dengeleyebileceğimi öğretti. Ben artık karşılaştığım her güzel olayın, kötü yanını da kucaklıyorum veya oluşan her engeli iyi süprizler bekleyerek aşıyorum. Çünkü her iyiyinin arkasında bir kötü, her kötünün ise arkasında bir iyi olduğunun farkına vardım Nüvide Gültunca Tulgar'ın 'Kendi Kutup Yıldızını Bul' adlı kitabını okuduktan sonra. Kısacası, ne iyiye seviniyorum ne de kötüye üzülüyorum. Böylelikle yaşamımda duygusal anlamda da akademik anlamda da inişler ve çıkışları önleyebiliyorum, başka bir deyişle hayatımdaki dengeyi kurabiliyorum. "Var olana sevinenlerden, yok olana üzülenlerden olmayın." derler ya.. 'Kendi Kutup Yıldızını Bul' kitabı da var olana da yok olana da şükretmeyi öğreten, bir solukta okuduğum bir kitap benim için. Bu kitabın insana yarınını dost bildirecek cinsten ve hayattan, gerçek kahramanların öyküleriyle yazılmış, hayat sevincini arttırabilen bir eser olduğunu belirtmek istiyorum. Kitabı okuduktan sonra ilk satırlarımda da bahsettiğim gibi farkındalığımın arttığını açıkça söyleyebilirim. Belki bana kazandırdığı en büyük avantaj bu oldu. Sabırsızlıklardan, acabalardan vazgeçip; gözlemlemeyi, beklemeyi öğrendim bu muhteşem kitap ile birlikte. Kitabın her sayfasını ayrı bir ilgiyle çevirirken, yaşama, insanlara, insanların hareketlerine olan bakış açım da arttı ve kazandığım bu geniş bakış açılarıyla, karşıma çıkan her duyguya karşı aynı tepkiyi verebilmeyi, yani hayatımı bir denge ile şekillendirmeyi öğrendim. Çünkü artık biliyorum ki; iyi ve kötünün yüzü aynı ve sadece her şey insanın yoluna ne zaman çıktığına bağlı.