FARKLI BİR BAKIŞ

Burak Alaydın 21603427 Kitaplarda, filmlerde, masallarda iyi ve kötünün çatışmasına sıkça rastlarız. İyilerin her şartta iyilik düşünmesi, kötülerin sürekli kendi çıkarlarını düşünüp, başkalarına zarar vermesi bu çatışmanın olmazsa olmazlarındandır. Kazanan tarafsa, eğer yazar bir istisna istemiyorsa, çoktan bellidir. Bu keskin ayrım ve net zafer, iyinin ve kötünün savaşına hangi taraftan yaklaşacağımızı da belirler. Tarihin kazananlar tarafından yazılması ve gerçeğin öyle kabul edilmesi gibi. Fakat, fantastik bir oyun serisinden çevrilme Warcraft'ın hikayesi pek de öyle değil. Klasik yaklaşımın dışına çıkan hikaye özellikle oyunlarıyla beni kendine bağlamayı başardı. Film de bu hikayenin en önemli noktalarından birinde başlıyor. Çok zengin bir senaryoya sahip olması zaten beni büyük beklentiye sokmuştu. Hayali bir dünyada fantastik bir hikaye düşünüyorsak, elfler ve orklar bizi çoktan orada bekliyor demektir. Belki de bu kelimeleri okurken siyah ya da yeşil, çirkin bir ork, sarışın, tüysüz bir elfi hayal ettiniz bile. Biraz detaya inip karakteristik özelliklerine bakacak olursak orka aptal, savaşmaktan başka bir şey bilmeyen bir köle; elfe zeki ve asil, yüce bir varlık yakıştırmasını yapabiliriz. Bu kalıplar, düşündüğümüz hikaye için gayet doğal. Bir süre benim için de öyleydi. Bir yerden sonra bu hikayelerin tek taraflı olup, keskin çizgilerle ayrılması beni rahatsız etmeye başladı. Neden daha gerçekçi fantastik hikayeler olmasın? İçinde tabii ki yine elfler, orklar ve daha nice değişik yaratıklar olsun, fakat anlatım tarzının değişmesi çok daha önemli. Warcraft'ta geçen hikayelerle tanıştığımda tam da aradığımı bulduğumu düşündüm. Hikaye, kendisinden önceki fantastik hikayelere benzer bir biçimde, orkların ve insanların savaşını içeriyordu. Güzel kısmı ise, hikayenin en can alıcı noktalarının orkların başından geçmesi ve onların gözünden anlatılması. İnsan ırkının zayıf olduğu ve başka bir tür tarafından hezimete uğradığını düşünün. Dünya dışı varlıkları konu alan filmlerde bile pek görülmeyen bir durum. Bunu yapmak gerçekten çok zor çünkü yaşadığımız dünyayla hiçbir bağlantısı yok. Bulunduğumuz dünyanın en güçlü yaratıklarıyız ve ona hükmediyoruz. Peki Warcraft filminde ne oluyor? Kendilerine yaşayacak yeni bir dünya arayan orklar başka bir büyücü orkun peşine takılıyor. İnsanlara göre çok daha güçlüler ve düşünme yetileri, diğer fantastik hikayelerdeki türdaşlarına kıyasla, gayet gelişmiş. Tahmin edebileceğiniz gibi bu özelliklerle insanları ilk karşılaşmalarında yasa boğuyorlar. Olaylar o noktaya gelene kadar anlatılanlar da dikkate değer. Göçün verdiği sıkıntılar, aralarındaki anlaşmazlıklar ve en sonunda bir diktatör tarafından bilinmeyene sürüklenişleri... Buradaki asıl nokta, bunları kötü oldukları için değil biraz yanlış birine inanma biraz da çıkar düşüncesiyle yapmaları. Farklı bir şekilde onların düşüncelerini de görebilmek gerçekten hoşuma gidiyor. Temel sebep basmakalıplardan sıkılmış olmam olabilir. Bu konuda ben de tam emin değilim. Garip bir şekilde, insandan daha güçlü bir ırkı (kas gücü ve irade bakımından) ve onların yaşadıkları sorunları görmek bana zevk veriyor. Ayrıca, bu konuda yalnız değilim. En başta dediğim gibi film bir oyun serisinden çevirme ve sevenleri bir hayli fazla, hatta orkların tarafını tutanlar da. Basmakalıpların dışına çıkmasından bir yana, durumun niye böyle olduğunu, en azından kendi açımdan, başka bir örnekle açıklayabilirim. Makus talihi altında ezilmiş orkların bir şeyler yapabildiğini görmek onlara karşı sempati oluşturuyor. Hayatım boyunca zorluğa, sıkıntıya düşmüşe karşı sempati duydum. Tuttuğum takıma kadar etkiledi bu beni. Ana amacı zevk vermek olan bir hikayede bile bu huyumdan vazgeçmedim. Bu durum kendimi daha farklı ve mücadeleci hissetmemi sağladı. Hem hep kazanan tarafı desteklemek, sizce de kolaya kaçmak değil mi? Ayrıca, orkların gelişimini ve yeni bir dünyaya uyum sağlamalarını izlemek heyecan vericiydi. Onların kademe aldıklarını görmek beni hep sevindirdi. Film olağanın dışına çıkmasıyla, yaşananları "diğeri"nin gözünden göstermesiyle gayet ilginç. Ayrıca, çok daha gerçekçi. Çünkü köle olduğu ve düşünemediği için savaşmaya zorlanan, saf kötü yaratıklar değil, kendi çıkarlarının peşinde koşan akıllı varlıklar görmek dünyada yaşananlara daha yakın. Açıkçası, beni tatmin eden bir hikaye. Hikayeye aşina olmayanlar için aynı durum söz konusu olamayabilir maalesef. Biraz detay bilmek gerektiriyor. Garip bir şekilde, benim gibi çok fazla detay bilen için de sıkıntı içeren yerler vardı. Yönetmenin bazı yerlerde bilgi vermemesi ve bilmeyen için "niye?" sorusuna cevap vermemesi beni rahatsız etti. Yine de senaryonun farklılığı filmi benim için tatmin edici kıldı.