Zihin Köşkü

Hepimiz kendi hayal dünyalarımızın, düşüncelerimizin efendileriyiz. Belki de bu yüzden gerçeklerden kaçıp hayal kurmak, söylemediğimiz binlerce şeyi düşünmek bize bu kadar cazip geliyor. Başka kimsenin karışmadığı, kendimizle baş başa kalabileceğimiz bir zihinsel köşk. Bu köşkün içinde sayısız odalar, salonlar... Hepsi birer hayali, birer düşünceyi temsil ediyor. Bazı odaları daha keşfetme şansımız olmamış. Bazılarını ise kilitlemişiz bir daha girmemek üzere. Sonsuzluğa uzanan bir koridorda odadan odaya geziyoruz. Gezmeye uğraşıyoruz. Yaşamımızdaki yoğun tempo nedeniyle bu zihinsel köşkü gezmeye yeterince vakit ayırmak zor oluyor. Bu nedenle odaları daha çabuk gezmeye çalışıyoruz. Bazen detayları atlıyoruz. Kim bilir ne harika düşünceler yaratma yeteneğine sahibiz de bunun farkına varamıyoruz. Bugün en yenilikçi, en güzel fikirler zihin köşkünü gezmeye yeterli zamanı ayıran insanlardan çıkıyor. Yaşamımızı değiştiren, kolaylaştıran, insanlığı ilerleten öncüler bu insanlar işte. Dönüp kendime, tanıdıklarıma baktığımdaysa içim acıyor. Günlük yaşamın hızına öyle kaptırmışız ki kendimizi; bırakın yeni düşünceler üretip hayaller kurmayı, mevcut olanın üzerinde düşünmeye bile zaman ayırmıyoruz. Dikkat ederseniz "ayırmıyoruz" dedim, "ayıramıyoruz" değil. Zaman ayırmayı istemiyoruz da ondan. Bize zor gelen belki de bilinenin dışına çıkma, farklı olma korkusu; biraz da aklımızla yapabileceklerimizin iyi ya da kötü sınırsız oluşundan korkmamız. Yaratıcılık iyi hoş da, ya biri bunu kötüye kullanırsa? Sonuçta insan tarih boyunca aklını sadece iyi şeyler yapmak için kullanmadı; biz de bugün herkesin dost olup birbirini sevdiği bir dünyada yaşamıyoruz. Bazı insanlar zihin köşklerini hapishane yapıyorlar; kötü düşünceler, kötü hayaller kurmaktan alıkoyamıyorlar kendilerini. Biraz da bu yüzden; yaratıcılıklarını ve hayal güçlerini kötüye kullanan insanlara karşı koyabilmek için zaman ayırmalıyız düşünmeye ve hayal kurmaya. Böylece dünyayı kötülüklerden arındırma yolunda bir adım daha atabiliriz. Ancak burada her şeyin masallardaki gibi sorunsuz olduğu bir dünyadan bahsetmiyorum tabii ki. Mutlaka önümüze engeller çıkacak, ama bunların etrafından dolaşmak yerine bu engelleri ortadan kaldırmak için zihin köşkümüzü ziyaret edip biriktirmiş olduğumuz deneyimden de faydalanarak yeni odaları keşfetmeye çalışmalıyız. Bu odalarda şüphesiz bize yardımcı olacak sayısız keşifler yapabiliriz. Bize nasıl yardımı dokunacak peki bu keşiflerin? Yeni düşüncelerle, yeni yöntemlerle hem bize hem de başkalarına faydalı olacak şeyler yapacağız. Örneğin bir ürün: yıllardır yapması çok üzün süren bir işi kısa sürede yapmamızı sağlayacak, ya da insanların hayatını kolaylaştırmasa bile onları günlük stresten uzaklaştırıp eğlendirecek bir ürün. Düşüncelerini yeni silahlar ya da benzeri zararlı ürünler tasarlamak için kullananlara karşılık biz de faydalı ürünler ortaya çıkarabiliriz. Günümüzde, evimizde ya da dışarıda herhangi bir yerde gördüğümüz birçok ürün, zihin köşklerini sıkılmadan dolaşıp yeni fikirler üreten insanların sayesinde ortaya çıkmıştır. Bu nedenle keşifleri değerlendirmek de bir o kadar önemli, çünkü hiç kimsenin gezdiği köşk bir başkasınınkiyle aynı değil, herkes farklı düşüncelere ve duygulara sahip. Milyonlarca insanın hepsi birbirinden farklı, hepsi farklı düşüncelere, hayallere kaptırıyor kendini. Bizi biz yapan şeylerden biri de bu. Çünkü tamamen özgür olduğumuz tek an köşkün odalarını gezdiğimiz an. Hiç kimse bir başkasının hayal dünyasına ve düşüncelerine karışamıyor. Dünyanın her köşesindeki insanlar istediklerini düşünmekte, istedikleri hayalleri kurmakta serbestler. Bir de gerçeğe dönüştürebilsek aklımızdakileri. Bazıları var ki hayallerini gerçeğe çevirmek için engel tanımıyorlar. Onlar için hayal kurmak ve düşünmek günlük rutinlerinin bir parçası. Bazen kendime bakıp acaba onlar gibi olmak için ne yapmak gerektiğini düşünüyorum. Düşündükçe de aklımda bir cevap beliriyor. Ne yapmak gerektiğini değil de, ne yapmamak gerektiğini görüyorum: Olanla yetiniyorum. Olanla yetiniyoruz. Birçok insan gibi önümüze sunulan neyse olduğu gibi kabul ediyor, sorgulamıyor, düşlemiyoruz. Kapattığımız odaları hiç görmemiş gibi unutuyoruz, bazı odaların kapısından içeri kafamızı bile uzatmıyoruz. Tabii ki bu hiç düşünmediğimiz ya da hayal kurmadığımız anlamına gelmiyor. Sadece yeteri kadar yapmıyoruz bunları. Eminim ki zihin köşkümüzü gezmeye daha fazla zaman ayırdığımızda daha mutlu olacak, köşkte eskisinden çok daha fazla odayı keşfetme olanağını bulacak, hayal gücümüzü tüm potansiyeliyle kullanmış olacağız. Hem de hayallerimizi ve düşüncelerimizi gerçekleştirmek için çok daha güçlü bulacağız kendimizi. Böylece başkalarına bakıp niye onlar gibi yaratıcı olamadığımızı düşündüğümüz günler geride kalacak, başkaları bizi örnek almaya başlayacaktır.