HAYATIN KENDİ ŞİİRİ

Cahit Sıtkı Tarancı'nın Otuz Beş Yaş kitabını okuduğumda, şiir dünyası yeni bir okuyucu kazandı diye düşünmüştüm, yanılmamışım. Şimdi başka şairlere de açtım kapılarımı. Buyursunlar, hoş gelmişler... İlk misafirim de Cemal Süreya oldu, elinde hediye olarak da Sevda Sözleri'ni getirmiş bana. Çok teşekkürler, beni ziyadesiyle memnun ettiniz... Yıllarca hatırımdan çıkmayacak bu kitabı zihnimin hangi köşesinde saklayabilirim acaba? En iyi şekilde korunup saklanmalı böyle bir hediye. Bilemiyorum... İnsan hiç ağırladığı misafirinin kim olduğunu bilmez mi? Ne ayıp... Misafirime daha fazla mahçup olmadan öğrenmeliydim hemen. Laf aramızda kendisinin hayatı çalkantılarla geçmiş. Annesini erken yitirdiğinden olacak, her kadında anne sevgisi ve şefkatini aramış. Duygularını ve hayatını o kadar yoğun yaşamış ki, hayatına dört evlilik sığdırmış ve yaklaşık kırk farklı evde oturmuş. Önceleri Süreyya olan soyadını bir iddia sonucu Süreya olarak değiştirecek kadar da duygusal ve çocuk ruhlu biri çıktı bakın misafirim. Bana tüm şiirlerini içeren bu kitabını getirmesi de büyük nezaket. Mumcular 2 Kitapta o kadar etkileyici ve güzel şiirler vardı ki, tatlarına doyamadım. Şiirlerini her okuduğumda damağımda farklı tatlar bıraktılar diyebilirim. Onun kadınlara olan sevgisi, hava gibi, su gibi vazgeçilmez türden. O aşka aşık bir şair. Şiirlerinde, örneğin "Nehirler Boyunca Kadınlar Gördüm" şiirinde öyle betimlemeler var ki, bir tablo misali şiir resme dönüşüyor. (Süreya 12) Sanki elini uzatsan dokunacaksın onlara, o kadar canlı... Şairden aldığım bu güzel hediye okudukça çeşitlenen, çeşitlendikçe güzelleşen bir hal aldı giderek. Değişik duygular yaşattı bana. Üzdü çoğunlukla, utandırdı yer yer, bazense eğlendim onun muzipliği karşısında. "Beni Öp, Sonra Doğur Beni" şiirinde çok duygulandım mesela, anne özlemini dinledim onun ağzından. (Süreya 27) Sonra alıp bambaşka diyarlara götürdü elimden tutup. Mardin'e gittik birlikte, ardından da Kars'a... Soluklanıp kahvaltı bile ettik hatta, gerçekten de kahvaltının mutlulukla bir ilgisi olmalı. Bir sigara yakıp eski sevgililerini anlattı arada, sevişmelerini... Sevişmek demişken aklıma geldi. Şair şiirlerinde sevişmeyi fazlasıyla ele almış. Çıplak olmak, onun için sorun olmamış. Bu onun sevgiye olan aşırı ihtiyacından kaynaklanıyor olabilir. Küçükken pek sevgi görememiş anladığım kadarıyla. Ölüme karşı ağaca sarılıyor. O denli yalnız, sevilmeye muhtaç. Şairin kız kardeşinin saçından kuyuya sarkıtılması ile ilgili yazdığı şiir de gerçekmiş mesela. Acımasız üvey annesi şaire ve kardeşlerine çok eziyet etmiş. İnsan inanamıyor, nasıl oluyor da bir insan bu denli acımasız olabiliyor. Annesiz kalmış, öksüz çocuklara bu şekilde davranan, ancak canavar ruhlu bir yaratık olabilir. İnsan olamaz... Bir eseri okuyup anlayabilmek için, onu yazan kişiyi de tanıyıp anlamak lazım. Yoksa verilmek istenen duygu tamamıyla alınamaz. Şairin hayatını okurken kötü üvey anne detayına rastlamasaydım eğer söz konusu şiir beni o kadar fazla etkilemeyecekti belki de. Annesini erken kaybettiğini bilmesem, şiirlerdeki sevgiye olan açlığı daha az hissedebilirdim ya da. Ben şairi ağırladığım için çok memnun oldum. Onun şiirlerini severek, zevkle okudum. Umarım şair bir gün gelip sizin de kapınızı çalar. Kabul edin onu kalbinizin odalarına, izin verin dolaşsın içeride. Açın okuyun size verdiği hediyeleri, koyun baş ucunuza Mumcular 3 gitsin. Zaten başka bir yere de yakışmaz o hediyeler. Onun yeri orası. Yazının başında bilemiyorum demiştim ya ben de buldum galiba cevabı. Kapanışı da bu hediyeye yakışır bir şekilde yapayım iyisi. Annenizle, babanızla ve tüm sevdiklerinizle başka kimseye muhtaç kalmadan huzurla yaşayabileceğiniz bir hayat dileğiyle...