Kuvayi Milliye Destanı Üzerine

Nazım Hikmet'in Kuvayi Milliye Destanı'nı okuduğumda kendimi, insanların onuru ve namusu için savaştıklarında yaşadığı korkuyu ve cesareti düşünürken buldum. Dehşetin ve zaferin yaşattığı karmaşık duyguların yarattığı bu güçlü etki destanın odak noktasının tek bir kahraman olması yerine yerine birçok sıradan kahramanın hikayeleri ile var olmasının mı bir sonucuydu? Elbette bunun bir etkisi olmalıydı ve bunun yanında yerel ögelerin sıkı bir kurgu içinde ulusal bir mücadeleyi anlatan bir yapıtta kullanılması benim adıma Kurtuluş Savaşı'nın manasını daha iyi ortaya koyabildi. Toplumun farklı kesimlerinin, farklı hayat tarzlarının, farklı coğrafyalarının insanları değerleri uğruna savaşırken hissettiklerinin bölüm bölüm yansıtılması bana göre yakın tarihimizdeki bu önemli olguya bakmamız gereken bir pencere ortaya koyuyor. Nazım Hikmet'in bu eseri ile ilk kez karşılaştığımda özellikle destan kelimesi dikkatimi çekti. Özellikle İslamiyet öncesi Türk destanlarından bildiklerim (Alp Er Tunga, Ergenekon vb.) ben de genellikle bir kahramanın ya da daha genel haliyle bir mitin gerçek dışılığının epik bir anlatısını çağrıştırır. Ne var ki Nazım Hikmet bir kahramanı değil en gerçekçi halleriyle ele aldığı sıradan insanların mücadelesini ortaya koymayı tercih etmiş. Özellikle bu durum tarih sayfalarında savaşlar ve antlaşmalar üzerinden anlatılan bağımsızlık mücadelesindeki cesareti benim de hissetmemi sağlıyor. Zannediyorum Nazım'ın sosyalist bilinci bir kahramanlık hikayesi ortaya çıkarmanın ötesinde küçük kahramanların ortak bilincini ortaya koymayı tercih etmiş. Esasında bu durum daha gerçekçi bir şekilde anlatılan Kurtuluş Savaşı zaferimizin bende uyandırdığı coşkuyu da şehitlerimize duyduğum saygıyı da daha güçlü kıldı. İlteriş Deniz Kağan CİVELEK Türkçe 101 - 12 21400497 Destanda "Antep köylüklerinde ırgat" olan Karayılan'ın cesareti, "Adapazarlı Kambur Kerim"in kahramanlığı yerel ögeler olarak karşıma çıktığında savaşta yan yana çarpışan birbirinden çok farklı kesimlerden cepheye gelmiş insanlar üzerine düşündüm. Cumhuriyet ile daha da belirginleşen ulus kavramının dayandığı değerlerin ne kadar sağlam olduğunu fark ettim. İnsanlar birbirleriyle olan ilişkilerini ve yaşam tarzlarını oturttuğu ortak değerlerin varlığı bu değerler uğruna ölüme gidilebilecek bir cesareti doğurduğu sonucuna vardım. Bu bilinç akışı Nazım Hikmet'in neden bu karakterlerini seçtiğini anlamaya başladım. Aynı şekilde okuma sırasında duygularımın doruk noktasına ulaştığı kısım olan Mustafa Kemal'in anlatıldığı bölüme kadar gelişen eser, destanın bende uyandırdığı duygu ve düşünceler ile paralellik gösterdiğini fark ettim. Farklı insanların ortak bir değer uğruna savaşarak ulus karakteri göstermesi ve eserde küçük kahramanların hikayesinden sonra Mustafa Kemal'in Büyük Taarruz emrini verme kısmının gelmesi benim gözüme çarpan bu paralelliğin ilk sebebi. Kuvayi Milliye Destanı'nı birçok kere kitaptan okumuş, bir kere sahnelenişini izlemiş biri olarak tarihimizin aydınlık sayfası olan Kurtuluş Savaşı'nın yüzbinlerce kahramanından birkaçının gözünden duyguların verilmesini Nazım Hikmet'i Nazım Hikmet yapan bir unsur olarak değerlendirebilirim. Kelime seçimlerinin oldukça yerinde olması destanın bir okur olarak bende uyandırdığı coşkuyu, acıyı ve cesareti biraz daha anlamlı kıldı. Ulusal değerlerin anlatıldığı eserde yerel ögelerin ve folklorik karakterlerin bu denli yoğun olması ulus bilincinin tarihsel süreci hakkında düşünmeme de yardımcı oldu. Bana göre Kurtuluş Savaşı'nın duygusal atmosferinin en güzel yansıtıldığı eserlerden olan "Kuvayi Milliye Destanı" tarihsel gerçekleri de göz ardı etmediğinden apaçık bir gerçekliği ortaya koymayı başarıyor. Kısaca Nazım Hikmet'in seçtiği karakterler onun kelime süzgecinden geçtiğinde ortaya bir milletin tarihindeki en önemli olaylardan birinin coşkulu bir yansıması ortaya İlteriş Deniz Kağan CİVELEK Türkçe 101 - 12 21400497 çıkıyor ve ben Kurtuluş Savaşı'nın bir sayfa üzerinde oluşturulabilecek en güzel görüntüsü ile karşılaşıyorum.