Haydi Savaşalım

İnsanlar daha belki üç beş kişilik topluluklardan oluştuğundan beri, Habil ve Kabil hikayesine göre düşünürsek daha ilk insanın çocuklarından beri savaşıyorlar. Savaşmak için sebep bazen kendini korumak bazen daha rahat bir yaşam sürmek amacıyla karşıdakinin imkanlarını ele geçirmek ya da ideolojisini her tarafa yaymak, herkese dayatmak oluyor. İnsan, durumu ne kadar iyi de olsa daha iyiye ulaşmak için ya da kötü bir haldeyse zaten kendini kötü durumdan kurtarmak için çabalar. Maalesef insan bu çabayı kendini geliştirmekten çok kolayına geldiğinden, diğerlerinin imkanlarını çalmak ya da yok etmek için kullanır ve savaşlar doğar. Aslında savaşmak için sebepler yazmakla bitmez. Genelleme yapmak da çok doğru gözükmüyor fakat birçok örneği olunca yapmadan da olmuyor. Savaş sebeplerini anlamak için toplumun rastgele iki bireyi arasında geçen kavgayı ya da tartışmayı gözlemlesek sanki insan savaşmak için evrimleşmiş ya da yaratılmış. Çünkü birinin istediğini diğeri istemiyor ve bu tarz küçük veya büyük o kadar çok anlaşmazlık var ki savaşın olmadığı, barış dolu bir dünya düşünemiyorum. Herkes iyi niyetli olsa bile bir anlaşmazlık ve sonucunda kavga çıkıyor. İnternette paylaşılan ve herkesin gülüp kiminin dalga geçtiği, belki aptalca bulduğu Nihat Hatipoğlu'na televizyon programında sorulan bir soru var: " Sevdiğime kavuşmak için dua ediyorum, o da kendi sevdiğine kavuşmak için dua ediyor, kimin duası kabul olur?". Hadi bakalım, çık çıkabilirsen işin içinden. Bu soru örneği bile beni kavgasız bir dünyanın olmayacağını düşünmeye itiyor. Filmde kıyamet vakti gelmiş. Ölen ölene, geriye kalmışlar üç beş arkadaş. Son bir şans verilmiş belki akıllanırlar, iyi biri olurlar diye. Yine de bir sürü anlaşmazlık, kavga yaşanıyor, bencilce davranışlar görülüyor. Aralarından biri iyilik yapıp cennete kabul edildiğinde bile iki dakika daha iyi olamıyor ve yamyamlara yemek oluyor. Kavgasız, gürültüsüz, savaşsız olmuyor yani. İnsanlar çoğaldıkça ve toplumları oluşturdukça millet ruhu ortaya çıkıyor. Bana göre toplumun kendini korumak amaçlı bu millet ruhunu kullanması iyi olsa da millet ruhunun hiç olmaması daha az savaşa sebep olur. Çünkü millet çok sayıda insanı temsil ediyor ve iki insan arasındaki tartışma milletler arası boyuta yani birçok insanın ölümüne sebep oluyor. Birbirimizi aynı milletten olduğumuz için değil de insan olduğumuz için sevsek, tıpkı hala aralarında tartışmalar olsa bile düşman karşısında tüm milletin bütünleşip beraber savaşması, çalışması gibi. İnsanların bir düşmana karşı milletçe birleşmesi mantığından dolayı bilim-kurgu filmlerinde gördüğümüz gibi eğer uzaylı saldırısı riski ya da tüm insanlığı tehdit eden daha büyük bir tehlike olursa insanlar bir bütün olarak savunmaya, yardımlaşmaya başlıyorlar. Watchmen filminde Amerika'nın ve Rusya'nın başkentlerine atılan nükleer bombalar sayesinde dünya yeni bir dünya savaşının eşiğinden dönüp bombaları atan yeni tehlikeye karşı birleşme kararı almışlardır. Naruto isimli seride de Akatsuki adlı bir grup dünyadaki savaşları bitirmek amaçlı en büyük gücü elde ederek insanları bu güçle tehdit etmeye çalışıyor. Savaşları bitirmek için önerilen teori bile sürekli savaş halinde olmak çünkü başta da dediğim gibi insan sanki savaşmak için doğmuş. Film de dahil olmak üzere savaş ve tartışma sebepleri için bir sürü örnek görüyoruz. Benim düşünceme göre savaşlar asla bitmeyecek. Tabi böyle bir sonuca varmanın da faydası yok. Belki boş yere umutlanmayız. Hepimiz yine