BOYHOOD VE ÖTESİ

Altı ayrı dalda Oscar adaylığı kazanarak kendini sinemaseverlere bir kez daha kanıtlayan Boyhood; özgün senaryosu, başarılı çekim teknikleri, göz dolduran oyunculukları ve her bir sahnede seyirciyi tam da kalbinden vurmayı başaran müzikleriyle on iki yıllık büyük bir emeği ve hayatı, sofistike dramlar ya da şaşaalı aksiyonlar olmadan sıcacık, samimi ve naif bir atmosferle harmanlamayı başaran unutulmayacak bir yapım. Boyhood izlenmeye başlandığı ilk dakikalardan itibaren bambaşka bir yapım olduğunu hissettiriyor. Yönetmen ve senarist Richard Linklater, yediden yetmişe pek çok sinemaseverin yıllar boyunca alışageldiği Hollywood klişelerinden, mübalağa dolu aksiyonlardan ve paslanmış dramlardan kaçınacağını seyirciye adeta fısıldıyor. Film, günümüz sinemasında kendine sağlam bir yer etmiş bütün bu ögelerden bağımsız bir çizgide ilerliyor. Biz sinemaseverler, bunların yerine hayatın tam da kendisini izliyoruz sanki. Günlük rutinlerimizi, sonu gelmek bilmeyen planlarımızı bir kenara koyuyor ve bir yolculuğa çıkıyoruz. Saatler boyunca hayatı olduğu gibi, en samimi ve en saf haliyle izliyoruz. Basmakalıp aksiyonlar ya da yapay trajediler olmadan ana karakter Mason sayesinde kendi hayatlarımızı sorguluyoruz. Onun kıyafetlerini giyiyor, onun gözünden tanıyoruz her bir rengi. Siyahın ve beyazın içinde kaybettiğimiz yaşamlarımız, kendine yeni bir değer biçiyor sanki. Yeşillerle, mavilerle renklenen, sıcacık bir dünya yaratıyoruz kendimize. Hayatın bu katıksız haliyle çok daha güzel olduğunu fark ediyoruz elbette. Biz dünyalarımızı renklendirirken saniyeler, dakikalar adeta akıp gidiyor. Saatlerimize, yanımızda oturan arkadaşlarımıza ya da telefonlarımıza bakma ihtiyacı bile duymuyoruz. Kendimizi bir resim sergisinde gibi hissedebiliyoruz; zira her bir sahne kendine has bir ressamın elinden çıkmış gibi. Titizlikle kullanılan kamera açıları bazen pespembe bir gün doğumundan, bazen kapkaranlık bir geceden sahneler sunuyor bizlere. Karakterler nereye giderse biz de oraya gidiyor; onlarla ağlıyor, gülüyor ve en önemlisi onlarla yaşlanıyoruz. Yönetmen Linklater'ın filmi on iki yıl içinde çekmesi, hayatın nasıl da çabucak akıp gittiğini hatırlatıyor bizlere. Geride bıraktığımız ya da her daim kendimizle birlikte taşıdığımız her şeyi gerek gülerek, gerek gözyaşlarımıza hakim olamayarak bir kere daha hatırlıyor ve bu nostaljik atmosferde hayatımızın gözlerimizin önünden bir film şeridi gibi geçmesine izin veriyoruz. Filmin en çarpıcı karakterlerinden birini canlandıran Patricia Arquette, oyunculuğa bambaşka bir anlam katıyor. Titizlikle kullandığı mimikleri ve yönlendirdiği tonlamaları biz seyircilere sadece bir sinema salonunda olduğumuzu unutturuyor. Canlandırdığı karakterin katıksız hüznü ise hepimizin kalbinde derin bir iz bırakmaya yetiyor ve belki de kadın olmanın aslında ne demek olduğunu bir kez daha düşünüyoruz. Toplumun kadınları adeta kırmızı bir dairenin içine alıp günden güne daha da çok kısıtlayarak nasıl hapsettiğini kafamızda canlandırıyoruz. Biz kadınların kendi kararlarımızı vermemizi, hür irademizi kullanmamızı engelleyen birtakım kurallar topluluğunun bizleri nasıl da bir girdap gibi içine çektiğini anlıyoruz bir kez daha. Belki de bu dünyanın en büyük emekçileri, en özverili insanları olarak nasıl da hor görülebiliyor, nasıl da ezilebiliyoruz bazen. İş yerinde hak ettiği mevkiye bir türlü ulaşamayan bir çalışan, altı çocuğu her türlü fedakarlıkta bulunarak büyütmüş bir anne ya da neden ağabeyi bazı günler eve hiç uğramazken kendisinin akşam yemeğinde daima masada olması gerektiğini anlamaya çalışan küçücük bir çocuk gibiyiz hepimiz. Yılmaz2 Boyhood, çocukları için pek çok şeye göğüs germek zorunda kalan bir anne sayesinde dünyaya bugün sahip olduğu değeri veren kadınları bir kez daha gözler önüne seriyor. Belki yeniden üzülüyor, kalbimizden bir parçanın adeta kopup gittiğini hissediyoruz ama dünya üzerindeki her bir kadınla gurur duyuyor, kendi değerlerimizin farkına varmayı başarabildiğimiz; içimizden geldiği gibi, korkular ya da sınırlar olmadan hissedebildiğimiz için şükrediyoruz. Cansu YILMAZ