ÖZGÜRLÜK MESELESİ

Özgürlük... Yaşamlarımızın en kilit noktası olan bu kavramın kıymetinin ne kadar farkındayız? Özgür bireyler olarak doğup büyüdüğümüz için ne kadar şanslı olduğumuzu biliyor muyuz mesela? Ben söyleyeyim. Hayır... Özgür olmamanın nasıl bir his olduğunu, insan hayatında ne kadar önemli bir yerde durduğunu bilmiyoruz, ta ki elimizden alınana kadar. İşte acımasız gerçeklerle bu noktada karşılaşıyor insan, tıpkı Solomon Northup'un karşılaştığı gibi. Bazen güncel hayatımda da internette, gazetelerde veya dergilerde gerçek olamayacağını düşündüğüm öyle hikayelerle karşılaşıyorum ki kendi hayatımın sahibi olduğum için minnet duyuyorum. Ne kadar trajikomik aslında... Hayatlarımızın sahibi biz olmayacağız da kim olacak ki zaten diyoruz fakat bize çok da uzak olmayan geçmişin sayfalarında yazılı bunlar. Irkçılığın sert rüzgarının etkisi altında, insanların derilerinin renginden dolayı yapılan köle-sahip ayrımından bahsediyorum. Yani Amerika'nın en karanlık zamanlarından... Şimdilerde hepimizin hayranlıkla baktığı dünyanın liderlerinden biri olan Amerika... Yaşanan her şey unutuldu gibi geliyor insana. Masumların çığlıkları, yakarışları, acı çekmeleri, vicdansız muamelelere boyun eğmeleri unutuldu bugünlerde. Ancak biraz dikkatli bakıldığında işin aslının öyle olmadığı pekala farkediliyor. Hala içten içe birbirlerini kabullenememiş insanlar görüyorsunuz toplum içinde. Anlıyorsunuz ki, üstüne kat kat sıva da çekilmiş olsa çatlaklar var bu duvarda. Bu çatlaklardan sızan yağmur damlaları ise birikiyor duvarın dibindeki büyük çukurlarda. Beyazların aşağılayan davranışlarına karşılık küçük isyanlar çıkarılıyor ara sıra siyahiler tarafından. Henüz biriken o yağmur damlaları sel olup duvarı tuzla buz edecek seviyede değil belki ama eğer Amerika ve hatta dünyanın geri kalanı da önlemler almazsa geçmişteki sıkıntılar bir bir yüzeye çıkacak, duvar paramparça olacak diye bir korku kaplıyor içimi. Amerika'da böylesine büyük bir kaosun yaşanması düşmanlarını sevindirecek elbette ki ama kısa süreliğine... Bu kriz büyüyüp insanların içlerinde kilit vurdukları acıları ortaya çıkana kadar, dünyanın tamamı bu felaketin içine çekilene kadar... Sanıyoruz ki günümüzde pek çok sıkıntı ile karşı karşıyayız ama aslında buzdağının görünmeyen kısımları da var işte. Kendi fanuslarımız içinde yaşayıp giderken öteki insanların yaşadıkları acıları görmüyoruz. Daha doğrusu görmek istemediğimiz şeyler, hayatın gerçekleri, dışarıda başkaları tarafından yaşanırken bizler fanuslarımızdan dışarı çıkmamak için elimizden geleni yapıyor, kendimizi sağlama alıyoruz. Kendimizi, sevdiklerimizi korumaya çalışmamız elbette çok doğal ancak insanların çektikleri acılara sadece seyirci kalmak... Hiç iyi değil, hiç doğal da değil. Çünkü insanoğlu birlik oldukça bu dünyada kendine yer edinebilir. Dünyanın yazılmamış yasalarından biridir bu. Geçmişe dönüp baktığımızda da birliğin bozulduğu her örnek felakete yol açmış, milyonlarca hatta milyarlarca ölüme yol açmıştır. Ana sebep ise hep aynıdır: Özgürlük. Biri diğerinin özgür olma hakkına saygı duymadığı an savaşlar, isyanlar boy gösterir. Özgürlüğün önündeki engel ise sadece ırkçılık değildir. Siyah-beyazın yanı sıra zenginlik-fakirlik, kadınlık-erkeklik ve daha çokça şey bağımsız olma hakkının önüne duvar örmeye çalışmış, zaman zaman başarılı da olmuştur tarihte. Şöyle bir düşünüyorum da... Bence asıl acınası olanlar bu zulmü çektirenler... Bazen böylesi insanlık dışı bir şey gerçek değildir gibi geliyor bütün kanıtları önümüzde olmasına rağmen. Sonra üzüntü kaplıyor içimi. Masum insanların çığlıkları geliyor iki yüz yıl öncesinden kulağıma... Şükretme safhasına geliyorum böylelikle. Bu çağda doğduğum ve özgürlüğü tadabildiğim için...