İLK AŞK

Aşk, vurulmaktır bir nesneye, büyülenmektir yeni doğan bebeğin annesini görmesi gibi. Bir meyve; iki bedenin bir olmasıyla hayat bulan. Başka düşünür, başka görür, başka hisseder insan aşık olunca. Hayata yeni bir bakış belki mutluluk belki hüzün. Çünkü tek taraflıdır bazen karşılık bulamaz, karşılıklıdır bazen de şen eder iki hayatı ama ne olursa olsun bağlanmaktır aşk ona. İlkler vardır bir de hayatta; unutamayacağımız, vazgeçemeyeceğimiz, iyi ya da kötü bize gerçekleri gösteren. Peki ya ilk ve aşk? Bu vazgeçilemeyecek birliktelik... Bir nesneden öte, karşılık bulma arzusuyla delicesine sevdiğimiz, kendimizi kaybettiğimiz, o muhteşem insana duyduğumuz aşk. İlk aşklar unutulmazdır çünkü ilktir o ve büyüleyicidir. Büyüsünden kurtulamazsınız çünkü hiç tatmadığınız yeni bir duyguyu yaşarsınız. Sahiplenirsiniz O'nu, O'na adarsınız hayatınızı ve işte hikaye burada başlar. Siz delice severken ya O sevmezse sizi? Büyüleyici olan aşkınız değil de O'ysa? Size paha biçilemez bir elmas kadar değerli, güneş kadar parlak gelirken başkasına da gelmeyeceğini nereden bilebilirsiniz? Sizin hayatınıza ışık tutan o güneşin başka hayatlara göz kırpmadığını... Her elmasın bir değeri, her güneşin bir ayı vardır elbet. Aşk dediğiniz, hayretle baktığınız, yerlere göklere sığdıramadığınız, gerçek olduğuna inanmadığınız, efsanelere konu olan o aşk da başka birine öyle bakıyordur işte. Zevktir aşk, kaşa, göze, gül yüze, içe bakar ve yıpratır karşılıksız aşk. Zevklerin değiştiği, aşkların karşılık bulamadığı yerde yıpranır insan. Hele ki işin içinde bir aşk üçgeni, dörtgeni, çokgeni varsa imkansızın karşılığı olur aşk. Tutulmuş başka kalpler ve şıpsevdi bir kız... Yüzüne aldanıp yüreğini göremeyen ve sevdiğine acı çektiren bir kız, umutlanıp hayata küsen aşklar ve sevgiyi hiç bulamamış gerçek aşkın saklı olduğu bir kalp. Turgenyev'in İlk Aşk adlı eserinde de karşımıza çıkan aşk üçgeni bize aslında aşkların ne kadar zor olduğunu gösteriyor. Her şeyden habersiz aşık bir delikanlının, ışık saçan bir güzele vurulup karşısına çıkan olumsuzluklara rağmen delice seven saf bir aşığın öyküsü. Hep mutsuz mu biter hikayeler, hiç mi karşılık bulamaz aşklar? Hayır. En güzel hikayeler aşkla yazılmıştır. Birbirini ölümüne seven iki yürek... Huysuzlukları, olumsuzlukları, kavgaları aşkın büyüsüyle tersine çeviren hayatı bir bedende iki yaşayan, vazgeçemeyen aşıkların mutlu sonsuzu... Güzel başlasa da çok sevse de biter aşklar derler ama gerçek aşk bitmez hiçbir zaman çünkü biten, aşk olmamıştır zaten. Kendinden öte, O'nu düşünürsün, O üzülmesin, O'na bir şey olmasın olan bana olsun dersin; hani candan ötesi de varmış derler ya bunu anlatır işte o söz ama ötesi yoktur çünkü can o olur. İncitmemek için vazgeçersin aşktan derler ve ben hep sorarım aşıksan yarasına merhem mi olursun yoksa O'nu çaresiz bırakıp gider misin? Vazgeçmek için değil onunla ölmek için sevmektir aşk. Ben de aşkı yeni buldum. İlk aşkım... Hayatımın merkezinde yanan bir ateş ve bana güç veren, adını duyduğumda kalbimi her seferinde yeniden fetheden, gözlerine bakmaya doyamadığım, mutlu sonsuzumu yazmak istediğim aşk. Hayat bize ne kadar toz pembe görünse de yaşımız ne kadar küçük olsa da ne zaman sonumuz gelir bilemeyiz ve ben sonum ne zaman gelirse gelsin o zamana kadar aşkımdan vazgeçmem. Aşka ne kadar bağlı kalırsak aşkımız da o kadar sonsuz olur. Hikayeler kendi yazılmaz, bir yazara ihtiyacı vardır ve ben kendi hikayemin yazarı olarak mutlu sonumu aşkımı ölümsüzleştirerek bitirmek istiyorum. Gerçek aşklar hiç bitmesin. İlk ve son olsun. Sonsuzlukta bekleyen son...