Fedakar Hayatlar

Günümüzde olan olayların çoğu bizlere uzak. Özellikle de büyük şehirlerin herhangi birinde yaşayanlar için doğuda olan olayları idrak edebilmek gerçekten çok zor ve insanları bu konularda bilinçlendirmek, özellikle de popüler kültürün bu kadar etkili olduğu zamanlarda, çok önemli bence. Bu yüzden tüketici toplumda büyük yere sahip sinema sektörüyle yapmanın çok mantıklı olduğunu söyleyebilirim. Dağ 2 de her alışveriş merkezinin sinemalarında yerini almış ve izleyiciye sunulmuştur. Böylece insanların biraz olsun bazı konularda bilinçlendiğini düşünüyorum. Sonuçta bizim toplumumuz şehit haberlerine tepki göstermek yerine iktidara kafa tutmaya ve gereksiz eylemler yapmaya daha meyilli. Orada olan olaylara kimse sesini çıkarmazken, herkes şehit sayılarından habersizken, Dağ 2'nin insanları bilinçlendirebileceğine inanıyorum. Film, Türkiye'den teröristlerin kaçırdığı bir gazetecinin bordo bereliler tarafından kurtarılmasını anlatıyor ve oldukça gerçekçi sahneleri barındırıyor. Gerçekçi sahneleri de güzel efektlerle süslemekten geri kalmamış yapımcıları. Bu yüzden herkese tavsiye edeceğim bir filmdir. Filmin konusundan ziyade yaşattıklarından bahsetmek daha doğru olacaktır. Özellikle bordo bereli eğitimleri beni çok etkiledi. Sonuçta sıcak evinde oturmak, ailenle ve sevdiklerinle bir hayat yaşamak varken, askerlerin bizler için yaptıkları inanılmaz büyük fedakarlıklardır. Geçtikleri zorlu eğitimin yaşattığı acıları ve zorlukları, büyük ihtimalle hayatımız boyunca yaşamayacağız. Onlar vatanları için, bizler için kendi hayatlarını feda eden insanlardır ve bu ülkenin gündeminde askerlerin ve sivillerin hayatından daha önemli bir şey olduğunu düşünmüyorum. Her geçen gün terörle mücadelede verdiğimiz şehit sayısı bu kadar artarken Gezi Parkı eylemine katılan insanları tekrar sokaklarda görememek gerçekten çok acı bir durum. Bir askerin hayatını düşünelim mesela. Askeriye koğuşunda kalır ve sevdiklerini çok nadir görebilir. Özgürce onlarla vakit geçiremez ve tekrar ne zaman onları göreceğini veya konuşacağını asla bilemez. Oysa bizim için sevdiklerimizle konuşmak sadece bir telefon uzağımızdadır. Elbette onlardan uzak kalmadan değerlerini anlamayız ve artık aileler bile, aynı evde yaşamalarına rağmen birbirlerini çok az görür, çok az konuşur. Bir asker için bu söylediklerim bence çok önemli olmalı çünkü ölümle burun buruna gelmeden hayatın değerinin anlaşılamayacağına inanıyorum. Her an bir görev olabilir askerler için veya kışlalarına dönerken beklenmedik bir saldırıya uğrayabilirler. Bu yüzdendir ki yaşadıkları her saniye onlar için çok önemlidir. Bir saniyede tüm hayatları sona erebilir ve haberlerde kısa bir konuşmanın ardından isimleri bir daha hiç anılmaz. Çünkü halkımız magazin haberlerini, vergi rekortmenlerini ve özellikle yabancı ünlüleri daha çok önemser. Yine de herkes kendi cebine bakar hale gelmişken vatan için kendi canını feda edebilen insanların olması çok büyük bir olaydır. Herkes normal karşılar askerleri. Derler ki, nasıl olsa askerdi, hayatını kaybetmesi çok muhtemel ve normal. İşte o her şeye tepkisini koyan insanlar artan şehit sayısına ufak da olsa bir tepki göstermekten acizdir. Çünkü popüler kültür onların tüm tepkilerini magazin olaylarına, insanların ayrılıp barışmalarına yöneltmiştir. Tartışma programlarındaki insanlar yukarıda bahsettiğim konulara değinmeye çalışırlar ancak herhangi bir bilinçlenme yine de gerçekleşmez. Türkiye'nin sorunları her geçen yıl artmaktadır ve insanların farkındalığı her olayla birlikte azalmaktadır. Özellikle birkaç ay önce darbe atlatmış olan bir ülkeye göre çok rahat ve bilinçsiziz. İnsanımız her zaman en iyi telefona sahip olmak ister ve bunun için bütün parasını göz çıkarabilir. İktidara muhalefet olmak birçok insan tarafından görev edinilmiştir. Ünlülerin hayatlarını takip etmek bizler için bir rutindir. Samimiyetsiz ilişkiler çıkar ilişkileriyle bütünleşmiştir. Her şeyin sanallaşması insanları mutlu etmektedir. Ama Türk insanının bu tarz işlerle bu kadar uğraşacak ve zaman harcayacak bir lüksü yoktur. Yukarıda bahsettiğim askerler şu andan yüz yıl öncesinde bizlerin akrabalarıydı. Dedelerimiz, anneannelerimiz ve onların kardeşleri bu ülkeyi inanılmaz büyük zorluklarla kurtarabildi. Günümüzde ise farkında olmadan kaybediyoruz. Batı kültürü Türk kültürünü gün geçtikçe yok ediyor. En büyük korkum, şehit olan askerlerin hayatlarını kaybetmesinin ileride Türkiye'nin başına gelecekleri önlemeye yeterli olamama ihtimalidir. Ülkede ekonomik bir kriz mevcut. Doğuda siviller için hayatın durduğunu söylemek yanlış olmaz. Kendi ülkelerinde özgürce sokağa çıkamayan insanları anlamak bizler tarafından yapılabilecek bir empati değildir. Üstünüzden uçakların geçmesini, yanınıza bombaların düşmesini, arka sokaklarda silahların patlamasını ve insanların çığlıklarının kulak zarınızı delmesini anlamanız için her birini yaşamanız gerekir. Tıpkı bu yazı gibi, herkes yukarıda bahsettiğim bu hassas konuda atıp tutabilir. Olaylara yorum yapabilirsiniz. Bazı insanlar soğuk kanlılıkla veya daha doğrusu farkında olmadan tepki verir. Bazıları ise büyük bir hüzünle yaklaşır böyle konulara. Ama Türkiye olarak bir bütün olamazsak ve tepkimizi gösteremezsek, Türkiye on yıllardır olduğu gibi kötüye gitmeye devam edecektir ve bu gidişatı engelleyebilecek tek unsur bizleriz. Eğer böyle devam ederse kısa bir süre içinde Suriye'den farklı olacağımıza inanmıyorum. Bu yüzden Dağ 2 ile ilgili böyle bir yazı yazma ihtiyacı hissettim. Çünkü film insanları bilinçlendirmede çok etkili ve yaşanan olaylarla ilgili biraz olsun empati yapmaya yardımcı oluyor. Ayrıca vatan sevgisinin de çok iyi işlenmesi beni çok etkiledi. Filmin çekimleri sırasında, filmde oynayan ve gerçekte de asker olan bir askerimiz de çekimlerden sonra şehit düşüyor. Film bu açıdan da çok güncel ve etkili. Vakti olan herkese önerdiğim bir filmdir. Hem gündemle alakalı hem de bir film olarak düşündüğümüzde çok başarılı.