KENDİNE ZAMAN AYIR

Birçok insan bırakın kısa bir süre yalnız kalmayı, o kelimeyi duymaya bile tahammül edemez. Ben de birçoğu gibi, sevdiğim insanlarla vakit geçirmeyi yalnızlığa tercih ederim. Derdim olduğunda anlatacağım, kararsız kaldığım anlarda fikirlerimi danışacağım veya mutlu anlarımı paylaşabileceğim bir kulak, bir omuz ararım. Eğer yalnızlıktan bahsettiğimiz yanımda sevdiklerim olmadan tek başıma süreceğim bir hayat ise tabii ki bu kelime beni de ürkütürdü, fakat yalnızlığa bir de farklı bir açıdan bakalım, tercih edilmiş bir yalnızlığa... Kendimize ara sıra vakit ayırabildiğimiz, iç sesimizi dinleyebildiğimiz eşi benzeri olmayan bir fırsattır bu bizim için. Kendimizi keşfedebilmemiz ve geliştirebilmemiz için onunla barışık olmamız gerekir. Kendimizi daha iyi tanıdığımızda karakterimizin daha da çok farkında olabilir ve onun gücünü doğruya kullanıp hayatımıza uyarlayabiliriz. Yalnızlığın insana katabileceği şeylerden birisi de ona, sevdiği insanı bulmasında yardımcı olmasıdır. İnsanın nasıl bir kişiyi sevdiğini, o kişide ne gibi özellikler, kriterler aradığını öğrenmesi için önce kendisinin nasıl bir insan olduğunu bilmesi gerekir. Nelerden hoşlandığını, boş vakitlerinde neler yapmaktan zevk aldığını, nasıl bir geleceği amaçladığını veya ileride kuracağı düzenin hayalinde nasıl canlandığını anlaması, öğrenmesi gerekir. Kendini tanımayan, neyi sevdiğini bilmeyen bir insan ne aradığı veya aradığı şeyi nerede araması gerektiğini nereden bilebilir? İlişkilerinde başarıyı yakalayabilmiş bir kişi bana göre yalnız kalmayı kötü bir şey olarak görmemiş, aksine ondan fayda sağlamayı öğrenmiş, kendini tanımaya çokça zaman ayırmış, gerçekten kendisini iyi bilen kişidir. Yani kısacası başkalarını tanımamız önce kendimizi tanımaktan geçer ve yalnızlığımız seveceğimiz insanı daha kolay bulabilmemizde bize yardım eder. Bahsetmek istediğim bir diğer konu ise yalnızlığın kariyerimize nasıl bir etkisinin olabileceği. Sevgide de olduğu gibi insanın kendi gücünü bilmesi, yapabileceklerinin sınırlarının farkında olması gerekir. Bir öğrenci ileride yapacağı mesleği tercih etmeden önce, kendi niteliklerinin neler olduğunu ve hangi alanlara ilgisinin olduğunu bilmesi gerekir. Bunu bir başkası ona söyleyemez, ancak kendi iç sesinin yardımıyla gönlünün hangi meslekten yana olduğunu anlayabilir. Hani gece uykuya dalmadan önce kendi kendimize bir gün değerlendirmesi yaptığımız veya hayal kurduğumuz o zamanlar vardır ya, işte onlar bence çok değerlidirler çünkü o an insan neyi doğru neyi yanlış yaptığını veya neler yapmak istediğini ya da istemediğini düşünür ve bu düşünceleri bilinçaltında bir sonuca bağlar. Bir öğrenci için sınav günü öncesi uyumadan hemen önce okunan yazılar, son öğrenilen bilgiler akılda daha iyi kalır, çünkü o bilgiler beynimizin odağı haline gelmiş ve beynimiz onlar üzerinde yoğunlaşmış; telefon gibi diğer etkenlerle dikkat dağıtılmamış mesela. Bahsetmeye çalıştığım da aslında böyle bir şey. Yalnız kalmak bazen öyle bir histir ki, telefonunu, arkadaşlarını, aileni bir süreliğine bir kenara bırakır ve kendi hayatını düşünürsün. Nasıl yaşadığını, neleri istediğin gibi yaptığını ya da hayat gayene bir adım daha yaklaşıyor musun yoksa ondan uzaklaşıyor musun onu düşünürsün. Her zaman başkalarından bir şeyler bekleyerek, umarak yaşayamayacağımız için kısa süreli de olsa o yalnızlığa öyle ya da böyle bir şekilde muhtacız. Yanımızdakiler bizim kötü halimizin farkında olamayıp bizi uyaramayabilirler, ama ben yatağa uzandığımda bir şeyleri yanlış yaptığımı ya da doğru yolda olmadığımı düşünüyorsam kendimi uyarabilir ve kendi doğrularımla başkasından bir şey ummadan daha mutlu yaşayabilirim. Umma ki küsmeyesin... Çoğu insan gibi yalnızlığa korkarak bakmıyorum, onu benim bir parçam olarak görüp onunla nasıl daha yakın olabilirim diye bakıyorum. Herkes gittiğinde, artık fikir danışacak birileri kalmadığında kendi iç sesime danışma cesaretini gösterip dönüp dolaşıp kendi yalnızlığımla baş başa kalmanın keyfini çıkarıyorum ve en sonunda, düşüncelerimle yalnız kaldığım zamanlardan çok daha güçlü, kendine güvenen bir ben çıkarıp hayatı sevdiğim şeyleri yaparak yaşıyorum.