HEPİMİZ GİBİ TABİAT ANA DA SEVGİYE MUHTAÇ

Kime sorarsanız sorun ister on beş yaşında bir delikanlıya ister doksanına merdiven dayamış bir ihtiyara sorun size yıldız sisteminde dünyamız gibi canlı yaşamına uygun bir başka gezegen yok diye cevap verecektir. Bugünün bilimsel verileri de bunu söylüyor. Yani ikinci bir dünyamız yok. Ancak gelin görün ki, bu gerçeğin gün gibi aşikar olmasına rağmen insanlar dünyanın bu kötü gidişatı için kılını dahi kıpırdatmıyor. Dikkatli bakarsanız toplumda aydınından cahiline herkes muhabbet sırasında konu çevreyi korumaya gelince mangalda kül bırakmazken, pratikte birşeyler yapalım deseniz kimse oralı bile olmaz. Hadi diyelim insanlar böyle, peki ya dünyanın koruyucu meleği uluslararası kuruluşlar ve devletler? Tabiat ananın başına gelen tüm musibetlerin sorumlusu da onlar değil mi zaten? Akşam okuldan yorgun argın dönüp, yemeğimi bitirip, akşam haberlerini seyretmek için televizyonun karşısına kuruluyorum. Mutlaka her akşam haberinde ülkemizde veya diğer ülkelerde hasıl olan insan kaynaklı çevresel problemlere tanıklık ediyorum. Efendim nedir bunlar? Doğal felaketler, mevcut su kaynaklarının azalması, ozon tabakasının incelmesi ve adını sayamayacağım pek çok sıkıntı. Dün sabah okula giderken bir reklam panosunda radikal çevreci örgütlerden birinin astığı afişe gözüm takıldı. Afişte şöyle yazıyordu; ''doğa bizi cezalandırıyor''. Ne bekliyordun yani kardeşim öpüp başına mı koysaydı? diye bağırmak geldi içimden. Doğa elbette ki bizleri korumaz. Doğa onu koruyanı korur. Ona sevgi vereni korur ama sevgi karşılıklıdır. Eğer biz insanoğlu olarak zamanında doğaya sevgimizden bir parça vermiş olsaydık bugün ben o afişi orada görmeyecektim. Aslında ben küresel ısınmanın temel sebebinin insan ruhunun açlığı olduğunun kanaatindeyim. ABD gibi kapitalist gelişimini tamalamış ülkelerin çoğu sanayi gelişimini fosil yakıtları tüketerek tamamladılar, ardından perişan durumdaki atmosferi kurtarıyor görüntüsü vermek için için pratikte uygulanmayan yasalar çıkarttılar. Bugün ozon tabakasının incelmesinden dolayı yeryüzündeki kar örtüsü ve buzlanma yüzde on civarında azaldı. Bu yüzden bazen nerden aklına geldi buharlı makinayı icat etmek James Watt diye kızmıyor değilim ona. Medyayı takip eden herkes hemfikir; Birleşmiş Milletler bir yandan küresel ısnmaya karşı alınacak önlemler ile ilgili toplantılar yapıyor bir yandan da büyük devletlerin nükleer üretmesine ve okyanuslarda petrol rafinerileri kurmalarına bilinçli bir şekilde göz yumuyor. Dünyanın çivisi hakikaten çıkmış; bir kaç yıl önce sosyal payşalaşım sitelerinde ''üşüyen kutup ayısı'' başlığı altında bir haber sıklıkla paylaşılıyordu. Bu haberi ilk gördüğümde bunun boş kalan medyanın manşetleri doldurmak için yarattığı asparagas bir haberdir diye düşünmüştüm fakat çok geçmeden Chicago'daki bir hayvanat bahçesinde sert hava koşullarında üşüyen kutup ayısının kapalı bir odaya konulduğunu öğrendim ve bir yaşıma daha girdim. Peki ya ülkemizde kanunlara uymayan fabrikalara ne demeli? Yasada fabrika bacalarına filtre takılması zorunluyken bunlar para harcamamak için bacalara filtre taktırmıyor. Bir de son zamanlarda fırsattan istifade yeni sözde çevreci otel işletmeleri türedi. Örneğin bir otele gittiğiniz zaman lambaların üzerinde ''dünyamız için düşük enerjili ampul kullanıyoruz'' diye yazar. Bu iyi niyeti suistimal etmek değildir de nedir? Ama biz Anadolu çocuğuyuz biz bunu yemeyiz; kar etmek için düşük voltlu ampuller kullanıyorlar bu da göz sağlığımıza zarar veriyor. Kürkleri için öldürülen fokları, dişleri için vurulan filleri, kabukları için öldürülen deniz kaplumbağaları zaten ayyuka çıkmış gerçekler bunlardan bahsetmeyeceğim bile ama iğneyi kendimize çuvaldızı başkalarına batıralım; her gün dünya üzerinde üçbine yakın çocuk kirli suların yarattığı hastalıklardan dolayı ölüyor. Biz ise lavabolarımıza döktüğümüz atık yağla doğadaki bir milyon litre temiz suyu kirletiyoruz, arabalarımızı kova ve fırça yerine hortumla yıkıyoruz, mutfakta veya banyoda bir işle uğraşırken muslukları açık bırakıyoruz. En kötüsüde bizim açgözlülüğümüz. Mesela alışveriş yaparken herşeyi fazlasıyla alıyoruz. Oysaki her ürünün yapımında litrelerce su kullanılıyor ancak bu ayrıntıya kimse dikkat etmiyor. Her şeye rağmen hala bir umut kırıntısı var. Son birkaç yıldır gelişmiş ülkelerde yaşayan dünya halkları bilinçlenmeye başladı. Mesela Greenpeace adlı çevre örgütünün milyonlarca üyesi var ve eylemleri de oldukça kitlesel. Geçen yıl lambaları yak söndür eylemine dünya çapında on milyona yakın insan katıldı. Metallica gibi ünlü müzik grupları doğa için konserler veriyor. Hollywood sinemasında zombi, vampir ve robot filmlerinden çok küresel ısınma konulu filmler yer bulmaya başladı. Paul Crutzen gibi nobel ödülü almış bilim insanları dünyayı küresel ısınma belasından kurtarmak için projeler geliştiriyor. En önemlisi de şu; hiçbir şey için geç değil.