Hayaller Zinciri

Günlük hayatın gerektirdiği koşuşturmaca ve stresin arasında süzülüp giderken, her zaman yaptığım gibi bu karakalem tablosunun aralarına biraz da olsa renk katacak uğraşlar arıyorum kendime. Küçük değişiklikler, ufkumu açacak, her gün o bitmek bilmeyen koşuşturmanın içinde yıkılmadan ayakta durmamı sağlayacak uğraşlar, hayaller arıyorum. Fakat bu hayalleri paylaşmak istediğimde ise tek başıma kalıyorum. Hayal kurmuyor çünkü insanlar. Korkuyorlar, kayal kurmaktan korkuyorlar. Şimdiki hayatlarını içeren tablonun çerçevesini söküp atmaktan delicesine korkuyorlar. Ama görmüyorlar ki o çerçevenin aslında o tablonun güzelliğini gölgelediğini. Yeni bir çerçeveye almamak için sürekli bahane üretiyorlar. Param yok, gücüm yok, zamanım yok diyorlar. Fakat bu doğru değil. Bu bahanelerin arkasında tek bir eksiklik yatıyor. Yeni bir çerçeve takacak CESARETLERİ yok bu insanların. Ve bazı nadir insanlar vardır, kalabalığın ilerlediği yolun tersine doğru yürüyenler. O tabloya uyacak en güzel çerçeveyi bulmak için her şeyi yapabilecek olanlar, cesur olanlar. Onlar da o kalabalığın içindedir, her zaman da olacaklar fakat önemli olan kalabalığın içinde herkesten farklı olmalarıdır. Doğru olan da budur zaten, dünya üzerindeki her bir bireyin birbirinden farklı, özgün yaratılmış olmalarının en büyük amacı kalabalığın içinde kaybolmamalarıdır. Tek başıma yürüdüğüm hayallerimin yollarında nadiren başka yol arkadaşları ediniyorum. İkimizin de elinde bir tablo, ona en uygun çerçeveyi ararken karşılaşıyoruz Nasuh Mahruki ile. Tablolarımızı incelerken şaşkınlıktan dilim tutuluyor. Dünya üzerinde birbirini bir kere bile görmemiş, konuşmamış iki insan nasıl olur da bu kadar benzer tablolara sahip olabilir? Farklı malzemeler, farklı renkler kullanılmış olmasına rağmen ortaya çıkan eser, hayallerimiz birbirine öyle benziyor ki. Benim tablomun boyası ise henüz kurumamış, darbelere karşı dayanıksız duruyorken, Mahruki'nin tablosu çoktan tamamlanmış, cilalanmış, çerçeveletilmek için hazır bekliyordu. Nasuh Mahruki'nin Yedi Zirveler'e tırmanış hikayesini okumaya başladığımda işte bu duyguları hissettim. Hikayesine bir de öyle güzel bir başlık koymuş ki sadece başlığını okuduğumda bile içim ısınıyordu: "Bir Hayalin Peşinde". Ben henüz hayata gözlerimi açmamışken, o, bu hayalini gerçekleştirmişti. Ama kim bilebilirdi ki benim de hayatımın ilerleyen dönemlerinde günlük yaşantıma sıkıca sarılabilmem için gereken hayalin ta kendisinin henüz ben dünyada varolmamışken tanımadığım yabancı birisinin de hayali olduğunu. Kitap boyunca sadece başına gelenleri değil, içinde yaşadığı kavram çatışmasını, dünyanın en uzun yedi dağını tırmanırken dağ yaşantısının kişiliği üzerindeki etkilerini açıkça dile getiriyordu. O da koşuşturmacanın arasından akıp giderken tutunacak bir dal, günlük hayatın gereksinimlerini gerçekleştirirken ona güç verecek hayaller arayanlardan. Hikayesi boyunca yaşadığı tutku, kararlılık ve inancı ise bana güç veren özellikleri oldu. Sadece dağa tırmanış hikayesini anlatmıyor, öyle olsaydı basit olurdu bu hikaye, herkesin elde edebileceği bir hayal olurdu onunki. O, dağa tırmanmaktan çok daha fazlasını aktarıyor kitabında. Şehirde ve doğada sahip olduğu iki farklı "Nasuh Mahruki"'nin nasıl olup da tek bir bedenin içinde, bir düzen oluşturmuş olduğunu anlatıyor. Bu iki Nasuh her ne kadar kavga etseler de her seferinde ortak bir noktada uzlaşıp, bütünleşme mücadelesini de anlatıyor. En sonunda, hayalinin peşinde zirveye her ulaştığında ise geriye dönüp kendine, hayatına bakıp, aslında okyanusun dibindeki bir kum tanesi kadar küçük olduğunu fakat o kum tanesinin dağların yerini oynatabilecek kadar değerli olduğunu görüyor. Hayaller, günümüzü geçirirken ihtiyacımız olan enerjiyi verir demiştim. Hayalin peşinden koşarak sonunda onu gerçekleştirmek ise en büyük güç kaynağı haline gelir. Fakat bu güç kaynağının devam edebilmesi için sürekli bir hammadde akışı içerisinde olması gerekiyor. Sadece bir hayalin peşinde koşmak ise o hayal gerçekleştiğinde boşluğa düşülmesine yol açar, yani hammadde biter; güç kaynağı söner. İşte bu sebeple hayatınızın her bir parçasında sizinle beraber olacak hayallere sahip olun. Peşinden koşup koşmamak ise sizin cesaretinize kalmış. Ama unutmayın ki şu anda elinizde taşıdığınız tablonuz, çerçevesi değiltirilmediği sürece güzelliğini gözler önüne seremeyecek. Bengisu Çağıltay