ÖLÜM KANDIRILAMAZ

Gerilim filmlerinden fazla hoşlanmamama rağmen The Final Destination( Son Durak ) filmini bir solukta izlemekle kalmadım, hızımı alamayıp serinin ikinci ve üçüncü filmini de bitirdim aynı gün içinde. Gerçekten bağımlılık yapıyor. Üstelik filmin başından sonunun ne olduğunu kestirebilmeniz bile filmin verdiği heyecanın dozunu azaltamıyor. Film, ana karakterin, dehşet verici bir uçak kazasının hayalini görmesiyle başlıyor. Uçaktan hiç kimse sağ olarak kurtulamıyor. Bu gördüğü hayal ana karakterimizi o kadar etkiliyor ki, herkese uçağın düşeceğini söylüyor, onları uyarıyor ve uçakta gerginlik yarattığından, birkaç arkadaşı ve öğretmeniyle birlikte uçaktan atılıyorlar, uçak havalandıktan bir kaç dakika sonra patlıyor ve uçağın içindeki yolcuların hiçbiri kurtulamıyor, sonuç olarak ana karakterimizin gördüğü hayal gerçek oluyor, ama bazı istisnalar var, o esnada ana karakterimiz, onun arkadaşları ve öğretmeninin de uçakta olması gerekiyordu, yani ana karakterimiz birkaç dakika sonra gerçekleşecek faciayı o an için durdurmayı başarıp, arkadaşlarını ve öğretmenini kurtarabiliyor, fakat yalnızca bir an için. İşte filmin işlediği ana fikir de tam olarak bu. Film , gelecekte olacak olaylardan haberdar olsak bile buna belli bir yere kadar müdahale edebileceğimiz mesajını veriyor. Kısacası çok ilginç bir kader anlayışıyla yazılmış, orijinal bir konu. Senaristlerin de bu kadar marjinal bir konusu olan ve gişe rekorları kıran bu filmi devam ettirmek istemesi çok doğal, serinin bütün filmlerinin konusu ve işlenişi ortak olduğundan, diğer filmlerindeki en cezbedici özellik filmlerin görselliği diyebiliriz; özellikle gerilimin doruğa çıktığı, kan dondurucu ölüm sahneleri. Başta bahsettiğim gibi filmin ortalarından itibaren ne olacağını az çok tahmin edebiliyorsunuz. Filmin başında kazadan kurtulan karakterlerin hepsinin bir şekilde öleceğini tahmin edebiliyorsunuz belki, ama bu bile sizin filmin o anına kadar olan heyecanınızın dozunu azaltamıyor. Yani sonuç olarak en ufak bir sıkıntı duymadan, yüreği ağzına gelmiş şekilde izlemeye devam ediyorsunuz. Tabi kan görünce fenalaşan izleyicilere çok tavsiye edilesi bir film değil. Zira, film oldukça kanlı sahneler içeriyor. Bir anda kafasının yarısı kopan adam, kafası asansöre sıkışıp, can çekişerek ölen kadın, gözüne yangın merdiveninin direği giren genç adam, gibi örnekler verirsem kafanızda ölüm sahnelerinin yaratıcılığını ve acımasızlığını canlandırabilirim herhalde... Filmle ilgili olarak değinmek istediğim bir diğer nokta, oyunculuklar. Canlandırılan karakterlerin çoğunlukla ergenlik çağında, boş konuşan, saçma sapan bir espri anlayışına sahip olan insanlar olduğunu gözlemlediğim için onlara herhangi bir sempati duymadım, filmdeki karakterler beni bu kadar rahatsız etmeyi başarabildiğine göre buradan oyunculukların son derecede başarılı olduğu sonucuna ulaşabiliriz. Zaten ölüm sahnelerinin genel olarak bu kadar başarılı bulunmasında en büyük etkenlerden biri oyuncuların inandırıcılıkları. Filmdeki karakterlerin boşboğazlıklarından bahsettim az önce, bu yüzden bazı sahnelerdeki diyaloglarda gülebiliyorsunuz bile. Yani film çok hafif de olsa bazı komedi unsurları içeriyor. Film serisiyle ilgili olarak söylemek istediğim bir diğer özellik kazalarda ölen veya ölecek olan karakterlerin birbirleriyle bağlantıları olması. Örneğin filmin birinci serisinden sağ kurtulan karakterin ikinci serideki karakterlere yardım etmeye çalışırken hayatını kaybetmesi, ya da ölüm sırası gelen kadına çarpıp onu öldüren trenin içindeki yolculardan birinin ölümden kaçmaya çalışan bir başka karakter olması filmdeki ilginç tesadüfler. Senaristlerin özellikle bu tesadüfleri ekleyerek izleyicileri biraz daha hayrete düşürmeye çalıştıkları çok açık bir biçimde gözlemlenebiliyor. Açıkçası bu film benim "kader" kavramı üzerinde biraz daha detaylı düşünmemi sağladı. Hiçbirimiz gelecekte ne gibi olaylarla karşılaşacağımızı kesin olarak bilemeyiz. Bu yüzden belki de şu anda yaptığımız davranışların geleceğimizi nasıl etkilediği hep bir gizem olacaktır. Ama bazen bir davranışımızın istemediğimiz şekilde sonuçlandığını gördüğümüzde pişmanlık duyup farklı bir şekilde davranmış olmayı dileyebiliriz. Bunu yalnızca yaptığımız hataların sonucu olarak görebiliriz. Yani günlük yaşamımızda kaderimize bilerek müdahale etme gibi bir şansımız yok, olsa bile biz bunları farkında olmadan yapabiliriz, Son Durak filmindeki gibi olayları önceden görüp ona göre davranma şansımız ne yazık ki yok...