Hiç Bitmeyen Güzellik

Bir arkadaşıma kahve ısmarlamak istiyorum. Neden mi? Sadece içimden geldi. Onu sevdiğim için onun mutlu olmasını ve iyi bir yaşantısının olmasını istiyorum. Şu anda yapabileceğim en büyük iyilik, ona kahve ısmarlamak. Eğer yanımda arkadaşım değil de bir kedi yavrusu olsaydı ona bir kase süt içirmek isteyecektim. Çünkü ona karşı içimde merhamet duygusu ağır basıyor. Sokakta bir dilenci ile karşılaşsaydım empati yapıp yemeğe veya yatacak yere ihtiyacı olduğunu düşünerek maddi yardımda bulunacaktım. Çeşitli durumlarda çeşitli duygularla hareket ettiğim yukarıdaki üç farklı olayın aslında ortak bir yönü var: Hepsinde beni tetikleyen bir duygunun sonucunda iyilik yapıyorum. Hepimizin içinde, etrafımızda olup bitenlere karşı hissettiğimiz çeşitli duygular vardır. Bu duygulara bağlı olarak reaksiyonda bulunuruz. Eğer içimizdeki duygular olumlu ise ve bize güzel şeyler çağrıştırıyorsa bu olaya ya da nesneye - ruhumuzda meydana getirdiği güzelliklerin bir karşılığı olarak güzel bir tepki veririz ki buna iyilik denir. İyilik, hissettiğimiz güzelliklerin devam etmesi için yaptığımız bir fiildir aslında. Güzel duygularımızın devamını ve başkalarına aktarılmasını sağlar iyilikte bulunmak. Domino taşları nasıl ki birbiri ardına devrilir, her biri bir sonrakinin devrilmesine sebep olur ve öncekinden aldığı güçle yeni bir hamle yapıp öndeki taşa aynı gücü aktarır; iyilik de yapıldıkça yeni iyiliklere sebep olur. Sahibine, yapacağı bir sonraki hamle için güç verir. Bunu yaparken de muazzam bir haz duyar iyilik sahibi, yaptığının bir ödülü olarak. Belki devrilen domino taşları enerjilerini koruyamaz ama iyilik, semtine uğradığı kişilerde her zaman derin duygular bırakır. Etkisi hemen geçip gitmez. İyilik gören insanlar, hayvanlar hatta bitkiler bile onun kıymetini bilir; sanki bir borcu varmış gibi iyiliğin karşılığını ödemeye, yeni iyiliklere kapı açmaya çalışır. Bir fidanı sulasanız; büyümeye, serpilmeye başlar. Sizin verdiğiniz su gıdasına karşı o da sizin ruhunuzu besler; gözlerinizin önünde dans edercesine boy atar, çiçek açar. Rengarenk bir cümbüş sunar size. Sabırla sulamaya devam ederseniz meyve verecek olgunluğa erer. Artık sadece size değil, etrafındaki herkese iyilikte bulunur. Gölgesinden, meyvesinden, dallarından faydalanır etrafındaki tüm canlılar. Artık sizin bir mücessem bir iyiliğiniz olmuştur o ağaç, yaptığınız basit bir eyleme karşılık. Sanki karlı bir tepeden yuvarlanmaya başlayan küçük bir kartopu gibi başlar; geçtiği her yerde iz bıraka bıraka, geçtiği her yerden güç ala ala öyle bir hale gelir ki siz bile şaşırır kalırsınız onun bu kadar çabuk yayılabilmesine. Sonucunu görmek ise size ayrı bir zevk verir, hem iyilik yaptığınıza sevinirsiniz hem de karşılığını daha güzel şekilde aldığınıza. Bir döngü gibidir bu düzen; iyiliğin ödülü kendisidir. İyilik, kendini doğurur. Keşke bir demet iyilik sunsak birbirimize, hayvanlara, doğaya hatta mümkünse cansız varlıklara bile... Her fırsatta yapsak bunu; iyiliğin boyutuna bakmadan, en ufağını bile küçümsemeden... Bir mum ışığı olarak görsek her bir iyiliği; ama kendisini tüketmeden etrafını ışıklandırabilen ve ateşinin sıcaklığı yakmayan, insanın içini ısıtan mumların saçtığı hüzmeler misali, içinde hiçbir olumsuzluk barındırmayan sihirli mum ışıkları gibi... Dört bir yanı aydınlatsak bu sihirli mumlarımızla... Işıklar birleşse, büyüse, güneşe kafa tutsa... Güneş saygısından eğilse iyiliklerimizin önünde; vicdanımızın güneşi olsa, ruhumuzu aydınlatsa iyilikler... Bize Ağaç Diken Adamlar lazım, karşılığında meyve bile beklemeden ömrünün sonuna kadar ağaç dikecek. Tek derdi iyiliği yaymak olan insanlar lazım, düzeltmek için dünyanın bozulan dengesini. Bu iyilik kahramanları ortaya çıktığı zaman dünya, her zamankinden daha çok yaşanılacak bir yer halini alacak. Birbirimizle barışık yaşamanın ve kötülükten uzak kalmanın, sürekli mücadele edip üste çıkmaya çalışmaktan daha kolay olduğunu fark edeceğiz. Yaşama amacımız sadece iyilik yapmak olacak. Umarım bunun anlaşılması fazla uzun sürmez, aksi takdirde çocuklarımıza yaşanılacak bir dünya bile bırakamayabiliriz. İyilik yapmanın ahmaklık olarak görüldüğü bir dünyayı da zaten gelecek nesillere kabul ettiremeyiz. Şükrü Furkan Şaylı