Nedir Gerçek Mutluluk ?

Ben insanın hayatında birinci önceliğinin mutluluk olması gerektiğine inanırım. Burda kastettiğim bencillik seviyesinde bir mutluluk değil tabii ki. Bu yüzden bir insanın hayatındaki diğer bütün detaylar - para, başarı vb. - mutluluğa araç olduğu oranda değerlidir bence. Yaptığım gözlemler, edindiğim tecrübeler ise bana mutluluğun çağımızda biraz daha geri planda kaldığını, araçların amaç olmaya başladığını gösterdi. Günümüzde maddiyat, başarı hiç olmadığı kadar ön planda. İnsanlar, ben de dahil, hayatının büyük bir kısmında mutlu olmak için değil para ve başarı elde etmek için çalışıyor. Bunlar mutluluğu getirmediği için de hayal kırıklığı yaşamamak için mutluluk kavramının içini boşaltıyoruz; zengin olmayı, başarılı olmayı mutlu olmak olarak tanımlıyoruz. Ben mutluluğu Deanne Dengel'ın resmindeki gibi tarif ediyorum. Öyle kaygısız, basit, doğal... Doğduğum andan itibaren maddiyat, başarı, iyi bir hayat yaşayabilmek için para kazanmak -tabii ki bunların hiçbir önemi yok demiyorum- herkese olduğu gibi bana da çevrem tarafından en önemli şeyler olarak aktarıldı. Bu aktarma hem aktif hem de pasif yollarla gerçekleşiyor. Okulda, evde büyüklerimizden bu öğütleri duyuyor, çevremizde de bu özelliklere sahip insanların saygın olduğunu görüyoruz. Yaşım ilerledikçe bu "gri" şeylerin tek başına hiçbir şey ifade etmediğini fark ettim. Mutluluk gibi soyut bir kavramı böyle somut şeylerden ummak başından hata zaten. Bunun her ne kadar farkında farkında olsam da arzuladığım hayatı yaşamak için harekete geçmem öyle kolay değil çünkü başarılı olma zorunluluğu öyle bir işlenmiş ki içime onun eksikliğinden korkuyorum, kalkıp gidemiyorum İzmir'e... Nihayetinde birçoğumuz belki o çok gerekli sanılan başarıya ve paraya ulaşıyoruz ama yüzümüzde şu resimdeki insanlarınki gibi saf, berrak gülüşler olmuyor sık sık. Bugün bir genç önce liseye, sonra üniverseteye girmek için senelerini feda ediyor, birçok şeyden fedakarlık yaparak bu sınavlara hazırlanıyor, amaç ise sürekli bitmek tükenmek bilmeyen o "geleceğe yapılan yatırım". Sonu gelmiyor bu yatırımın bir türlü. Dünü bugünümüze, bugünümüzü yarınımıza yatırım yaparak, kendimizi kandırıp durarak, harcıyoruz ömrümüzü. O sırada ıskalanan o kadar çok şey var ki mutluluğun asıl kaynağı, kendisi olan, bana kalırsa hayattaki en güzel tecrübeler. Bunlardan taviz verseydim şimdi kahrolurdum. Lisede okuldan sonra arkadaşlarla çıkıp çay, batak yaptığım çarşıyı, gitiğim sayısız halısahayı, gecenin bir vakti çıplak ayaklarımızı denize sarkıtarak oturduğumuz iskeleyi, deplasman tribinünde coşkuyla izlenen bir maçı, o amatör ruhu, bunların en ufak parçasını bugüne kadar elde ettiğim hiçbir başarıya değişmem; bu çok sıradan, basit olaylar o çok önemli ve olmazsa olmazmış gibi gösterilen başarıdan, paradan çok daha fazla mutlu ediyor beni, kendimize biraz fazla yük yükleyerek haksızlık etmiyor muyuz? Yığınlar dolusu paramız olsa ne çıkar ki ? Dostların bol olduğu bir sahil kasabasına yerleşip sabah kendi bahçenizde elinizle yetiştirdiğiniz ürünlerle kahvaltı yapıp, arada balığa çıkıp, akşamları da tavla atmak muhabbetinden en keyif aldığınız insanlarla... Mutluluk işte budur, yığın dolusu para veya başarılı olmanız gerekmez böyle yaşamak için. Deanne Dengel'in bu resmi bu yüzden çok hoşuma gitti, "Home Sweet Home" adlı bu tablosunda o da mutluluğun maddiyatla bir alakası olmadığını göstermiş, Evin damı su akıtıyor, bunu bir şemsiye kullanarak çözmüşler, bir tavuk içeride geziniyor, ayağı kırılmış bir masa altına kitap konularak kullanılır hale getirilmiş, belli ki bu insanlar günümüzde dev bir kitlenin hedeflediği o geniş maddi imkanlara sahip değil ama bu insanlar mutlu, bunu yüzlerinden okuyabiliyoruz, çünkü sevdikleri insanlarla iç içeler. Asıl olay da bu zaten. Yegane kriterimiz hayatımız hakkında, sevdiğimiz insanlarla, ailemizle, kardeşim dediğimiz arkadaşlarımızla bir arada olmak olmalı. Onlar yanımızda yoksa ne anlamı kalır başarının, paranın pulun. İşte bunu iyice anlayıp "gri" nin peşinde koşarken hipnoz olmuşçasına, "yeşil" i ıskalamamak gerek, yoksa çok ah vah ederiz sonra ama zaman geri gelmiyor değil mi ?