Kinyas ve Kayra Üzerine

Modern Türk Edebiyatının önemli yazarlarından bir isim ve bu isim kitaplarındaki derin kurgularıyla okurunu içine çekecek kadar güçlü bir kalem; Hakan Günday. Yazar 2000 yılında ilk romanını, Kinyas ve Kayra'yı yazmış. Buna rağmen Günday "İlk kitaptır, hataları çoktur, daha çok yol alması gerekir" tarzındaki düşük beklentileri tamamen haksız çıkartıyor. Günday derin bir birikimin üzerinden geçmiş ve günlük hayatımızdaki paradoksları, sorunları zengin bir anlatım dili ve tasvirleriyle biz okuyucularına sunmuş. Kitabı elime ilk aldığımda beni iki insan başına benzeyen ve bu dilleri zehirli birer yılanı anımsatan bir kapak karşılıyor. Bu noktada aslında kitap hakkında az da olsa düşüncelere sahip oluyoruz. Kitap okurken bazı bölümleri tekrar okumak isteyeceğimiz kadar derin anlamlara sahip, her bölümü her sayfayı sindirerek okumakta fayda var. Tüm bunları ise Günday'ın o etkileyici ve zengin anlatımına borçluyuz. Hepimizin gençlik yıllarında ki ben şuan o yaşlardayım- içimizden geçen ama bir türlü dillendiremediğimiz, dillendirsek bile gerçeğe dönüştüremediğimiz bir hayalden bahsediyor kitap; her şeyi bir kenara bırakıp gitmek. Kinyas ve Kayra 30'lu yaşlarına merdiven dayamış iki çocukluk arkadaşı ve bu iki arkadaş yaşama dair tüm inançlarını kaybedip, yaşadıkları düzeni yok etme çabasına giriyorlar. Karakterlerimiz akıllarına esen her şeyi yapan, duygularını kaybeden, her ne kadar aralarında anlaşmazlıklar ve zıtlıklar çıksa da birbirlerini tamamlayan iki karakter. Kinyas ve Kayra kaybettikleri inançlarından dolayı kin ve nefretle doluyor ruhları. Bu ruh hali ise onları pis ve kötü işlere bulaşmalarına sebep oluyor. Uyuşturucu, kumar, cinayet... Bir gün ansızın her şeyi bir kenara bırakıp, ailelerini, ilişkilerini, okullarını düşünmeksizin gidiyorlar. Birçok ülkeyi gezen, hatta bir süre oralarda yaşayan ikilinin hikayesinin ortak kısmı Afrika'da geçiyor. Günday gerçekten de yaratmış olduğu mükemmel felsefe ile okuyan herkesi derinden düşünmeye, hatta bir süre sizi farklı bir yaşam şeklini düşünmeye sürüklüyor. Kitabı okurken aslında birçok suçun nasıl olduğunu, nasıl bir hisle işlendiğini merak ederken buluyorsunuz kendinizi ve işte tüm bunlar belki de içimizde olan suça ve suç işlemeye yakın olan yanımızın olduğunu yüzümüze bir tokat gibi çarpıyor. Kitabı okurken acaba Kinyas'a mı yoksa Kayra'ya mı daha yakın bir kişiyim diye düşünmekten alamıyorusunuz kendinizi. Onlar gibi siz de hayatınızı, çevrenizdekileri, dünyayı ve bu düzeni sorgulamaya başlıyorsunuz. "Düşüncelerimizi anlatabilmek için yeterince kelimenin bulunmaması' gibi fazla gerçekçi gözlemleriyle boğazınızın düğüm düğüm kalmasına sebep olan, tüm ruh hastalıklarını içinde barındıran bir kitap. Romanımız o kadar çok düşündürüyor ki düşünmekten beynimizdeki hücrelerin varlığını hissetmeye hatta ölüm çığlıklarını duymaya başlarsınız. Okuyan birçok kişide aynı etkiyi bırakan romanımız, bazı okuyucuları tarafından "Kara kitap" ve "Derin bir kuyu" olarak tanımlanıyor. Tüm bunların yanında kitap hakkında açılmış dava bile olduğunu öğrendim, sebebi ise beni pek şaşırtmadı; kitabın intihara sürüklemesi. Bana göre ise intihara sürükleyen değil ama düşünmeye zorlayan bir kitap Kinyas ve Kayra. Kendine has anlatımı, felsefesi, isyanı, küstah tespitleri, yüreğe oturan acı lafları bize 500 sayfanın üzerinde eşlik ediyor. Kitabı bitirdikten sonra ise kendimize şu soruyu sorarken buluyoruz; Hakan Günday nasıl bir feleğin çemberinden geçmiş de yazmış acaba bu kitabı? Ve bir bomba haber daha! Yazarın bu kitabı 24 yaşında yazdığını öğreniyorum ve kendisine olan hayranlığım bir kat daha artıyor. Günday, insanın her şeyi kendi isteğiyle yıkıp oluşturabileceğini, yolları ve yol ayrımlarını çok güzel çizmiş. Kaybolmuş iki karakterin konuşmalarıyla sorgulanması gereken gerçekleri ve evreni sermiş okuyucularının önüne. Kinyas ve Kayra okumaya ve hatta bazı cümleleri sesli olarak tekrar etmeye değecek bir kitap. Bitirdikten sonra yazarın diğer kitaplarını da okumak isteyeceğinize ve hatta "keşke daha önce okusaydım ve Hakan Günday ismini tanımış olsaydım" diyeceğinize eminim.