Seçimlerin Resmi

Her insan bir tohum olarak başlar hayata. Tohumlar rüzgarda saçılır ve annelerin önüne düşer. Tohum mu annenin önüne düşmeyi seçmiştir, yoksa tohumu seçen annenin kendisi midir? Belki nerede, nasıl bir hayatımız olacağını bilerek; belki de tamamen ihtimallerin tutuşturduğu zarlarla doğarız. Sesler doğmadan önce kendilerini tanıtmaya başlamışlardır bile. Artık sesin akrabaları renkler de gözlerimize şov yapmaya başlar ve ilgimizi çekmek için dans ederler. Kokular sevgimizi kazanmak için yarışırlar ve biz acımasızca onların birbirini köreltmesini zevkle izleriz. Tatlar kimi zaman utangaç kimi zaman da gözü pekçe karakterlerini bize gösterir ve biz merak ettiğimiz her şeye dokunmaya başlarız. Acelesizce büyümeye başlarız artık. Duyularımızdan sıkılınca duygularımızı keşfederiz. Öyle ki duygular bir renk paleti olsaydı hayatın en canlı renkleri emekliliğe ayrılmak zorunda kalırdı. Yavaş yavaş lizlenirken hangi çevrede olduğumuz ve bu çevreyi nasıl keşfettiğimiz, karakterimizi oluşturur. Karakterden sonra sıra ona gelir. Bir gün evde oynarken arkadaşlarınız sizi dışarıya çağırır. Ne var ki aynı anda televizyonda en sevdiğiniz çizgi lm başlayacaktır. İşte o an gelmiştir. Basitçe, hayatınıza yön vermeye başladığınız an. Seçimler basit başlar. Bu iğrenç yemeği yemeyeceğim, o berbat içeceğe dilime bile dokundurmayacağım... Büyüdükçe daha çok karar vermeye başlarız. Belki bencil zevklerimiz doğrultusunda ya da basit gözüktüğü gibi bir o kadar da karmaşık duygularımızla. Hayatımızda bu seçimlerle düz bir çizgide ilerler. Ama evren daima düzensizliğin taraftarıdır ve bizim bu yürüdüğümüz dümdüz yolu kıskanır. Seçimlerin oluşturduğu olasılıklar birleşir ve daha önce karşılaşmadığımız bir durum olur. Anne ve babanız ayrılsa kiminle kalmayı seçerdiniz? Yürüdüğümüz düz çizgi bir anda keskin bir çatala bükülür. Hangi yolu seçeceğiz? Seçimler bize vaatlerini sunar. Zaman haince boğazımıza sarılır. Boğulmamak için bir karar veririz ve bütün hayatımız bu karar üzerine şekillenir. Kelebek etkisi. Kimi seçimler diğerlerinden daha ağırdır ve yollarda daha çok kırılmalar yapar. Hayatımız bu seçimlerle yaşayabileceğimiz onlarca hayata dönüşür. Daha da ironik olansa, bazen seçimlerin ağırlığı üzerine bile düşünmeyiz. Bir geminin nereye gittiğine bakmadan güvertesine atlamak gibidir bu. Gemi kalkar ve biz geminin burnunda bilinmeyenin izlerini ararız. Canımız sıkıldığında arka taraftaki koltuklarda oturabilir ve geçmişin nasıl karanlılara gömüldüğünü yavaşça izleyebiliriz. Bazen de bir seçim hakkında öyle çok düşünürüz ki seçim yapmak olanaksızlaşır ve gelecek sabırla kararımızı bekler. Bu gibi bir durumda alacağımız kararın hayatımıza etkisi psikolojimizin durgun sularını kabartan bir damla olabileceği gibi kalbimize huzur getirecek bir ilaç da olabilir. Belki daha da mevcut durumu karmaşıklaştıran, gemimiz karadan uzaklaşırken gözümüze takılan başka gemilerdir. Bazıları çok az hızlansak onların güvertelerine atlayabileceğimiz mesafelerdedir. Kimi de çoktan arkalarında martılardan gözyaşlarıyla ufukta kaybolmuştur. Bizi düşündüren ve daha da kritik bir duruma sevk edense, acaba o ufukta kaybolan gemide olsaydım neler olabilirdi? Yaşadığım bu hayat için nelerden vaz geçtim? O gemiye hala atlama şansım varken, atlamalı mıydım? Mutlu muyum, pişman mı? Mr. Nobody adlı beyefendi de, bize yaptığımız seçimlerin hayatımızı nasıl etkilediğini, seçimlerin oluşturduğu farklı farklı hayatları, kendisi yaşayarak bize deneyimlerini anlatıyor. Anlatmakla kalmayıp bize seçimlerin sanatkarlığını gösteriyor. O sanatkarlar hepimiz öldüğünde bize özel bir sanat eseri bırakır. O sanat eseri, bir kelebek, yaptığımız seçim ve seçebileceğimiz farklı farklı yollardan oluşan kanatlarıyla, parlak ve narin, mezarımızı süsler. Balıkesir'de doğdum. Küçük çekirdek bir ailede büyüdüm. Güzel bir lisede okudum. İstanbul'un vapurlarında kitaplar okudum ve penceresinden uzaklaşan, karanlık siluetlere bakarak ağladım. Sevdim, nefret ettim. Üniversite seçimlerinde hiç düşünmeyeceğim olasılıklar gerçekleşti ve tüm seçimlerin ihtimali beni güzel insanlarla bir araya getirdi. Bir kızdan hoşlandım ve yine seçimlerin olasılıkları, duygularıma zincir vurdu. Belki Mr. Nobody gibi yaşayabileceğim tüm hayatları göremiyorum. Fakat karanlık sularda yüzen geçmişime bir ışık saçıp yaptığım seçimlere baktığımda kendime soruyorum: ''pişman mıyım?'' Yüzümde küçük bir gülümseme. Mutluyum.