Bir Zamanlar Nerede

Bugüne ait insanları imrenen gözlerle izlediğimi fark ettim yakın bir zaman önce. Bulundukları yere, bulunduklara zamana ait insanları... Bu şekilde söylediğimde klişe bir romantizme kapılıp gittiğimi düşünebilir ve söylediklerime küçümser bir gözle bakabilirsiniz pek tabii. Ama belki siz de ruhunuzun derinliklerine inip varlığınıza kulak verirseniz, onunla baş başa kalabilirseniz; bambaşka bir zamanda, bambaşka bir yerde bulabilirsiniz kendinizi. Geleceğin bilinmeyen derinliklerinde bir hayalde veya hiç unutamadığınız, kopamadığınız bir hatırada... Sevebilmenin ait olma hissiyle ilintili olduğunu düşünürüm hep. Birini ya da bir şeyi sevebilmek için önce onu sahiplenmek, sonra da ona ruhunun bir parçasını teslim etmek gerekiyor bence. Belki de bu yüzden başka bir zamana ya da başka bir mekana ait hissetmekten kastım, bir yeri veya zamanın bir parçasını bütün varlığımızla sevmekten ibarettir. İşte ben de tam da bu sebeple, bu durumun herkes için geçerli olduğunu iddia ediyorum. İçinde bulundukları zamana ait, yaşadıkları çevreye sevgiyle bağlı insanlar da bu iddiamı bir yerde destekliyorlar. Ama benim asıl değinmek istediklerim, bu kadar şanslı olmayan insanlar. Geçmiş bir zamanın, küçük bir anında kalmış; şimdiye kadarki en mutlu, en özel anlarını o zamanda yaşamış; bu sebeplerle de gözünü ne zaman kapatsa o ana dönen insanlar... Ya da kendisini sık sık gelecekte bir gün dilediği hayatı elde etmeyi başarmış ve ait olduğu zamana kavuşmuş şekilde düşleyen insanlar... Ben bu kategorilerden hangisine girebileceğimden emin değilim, ama hiç değilse emin olduğum bir şey var. Nereye ait olduğumu biliyorum. Nerede kaldığımı, nerede olmak istediğimi biliyorum. Zamanın birinde beni derinden etkileyen ve görünmez bir kuvvetle kendisine bağlayan şey o zamanın verdiği bir mutluluk değildi, o etki tamamıyla bulunduğum yerle ilgiliydi. Kendisini şehriyle özdeşleştirmeyi başarmış, ait olduğu yeri bulmuş ve hayatını oraya adayarak sürdürmüş şanslı bir yazarın, benim açımdan da oldukça etkileyici olan bir eseriyle tanışma şansı yakaladım geçtiğimiz günlerde. Beni bu kadar çok etkileyen eserin, Ackroyd'ın Bir Zamanlar Londra'da'sı olduğunu söylememle birlikte sanıyorum ki bahsettiğim o ait olduğumu hissettiğim yerin neresi olduğunu anlayacaksınız. Londra... Uğruna sayısız eser verilmiş; filmlere, dizilere konu edilmiş; birçok açıdan dünyanın gözbebeklerinden biri olan Londra... Tüm bunların ötesinde yaşama fırsatı bulduğum kısa dönemde beni ışıltısıyla büyülemiş ve kendisiyle ortak bir ahenk yakalamamı sağlamış güzel Londra... Ackroyd'ın eserinin beni kendisine mıknatıs gibi çekmesinin asıl sebebi, şehrin ismini bir yerde görmenin bile bende parıltılı bir etki bırakıyor oluşu sanıyorum. Nitekim kitabın ilk sayfasından son sayfasına kadar Londra'nın esintileriyle huzur doldum ve doğrusu karakterlere ve asıl kurguya pek de önem vermeden yaptım bunu. Bana aitlik hissimi hatırlatan, bu hissiyatın sevgiyle arasında bir bağ olduğuna inanmamı sağlayan ve bana tüm bu cümleleri kurduran bu kitaptır. Bugüne ait olacak kadar şanslı değildim belki de, bulunduğum yerle de aramda güçlü bir bağ hissedemiyorum ne yazık ki. Ama biliyorum ki özlemimi dizginleyen; içimi mutlulukla dolduran; beni o güzel şehre, o güzel zamana götüren birçok eser olacak daha. Yine biliyorum ki gözlerini kapattıklarında hep aynı yere giden insanlar yeterince ister ve çabalarsa kendilerini o yerde bulurlar bir gün. Gelecekte bir günü bekleyenlerin yanında geçmişte yaşayanlar için de geçerli bu söylediklerim, tarih eğer tekerrürden ibaretse neden düşlenen zaman yeniden yaratılamasın? Her insanın hakkı olan güzel bir yaşamın tamamen bu hisle, bu tatminlikle alakalı olduğunu düşündüğüm için dilerim ki bir gün herkes ait olduğu yere ve zamana kavuşur.