GÖKYÜZÜNDEKİ ESMER LEKELER

Sait Faik'in hikayelerini ortaokul ve lise yıllarındaki okul kitaplarımızdan hatırlıyorum. Hafızamda yer edinebilmeyi başarabilmiş demek ki yazar. Kolay anlaşılır dili, açık ve sade anlatımıyla bir çırpıda bitiverdi Son Kuşlar. Keşke bitmeseydi diye geçirdim içimden son sayfada. Okur gibi değil de, dinler gibi oldum doğrusu. Sanki ben çocuktum, o da bana hikayeler anlatan bir büyüğüm. Gözlerimi kapadım, huzur buldum ve hayaller kurdum. Onunla beraber balıkçıları izledim, balıkçıların çekişmelerine şahit oldum. Onunla haksızlıkları gizlemedim, onunla ayıpladım haksızlık yapanları. Kır kahvesinde onunla bir çay içtim ve onunla üzüldüm yitirilen doğal güzelliklere. Hayatını okudum sonra yazarın. Maalesef genç sayılabilecek bir yaşta (47 yaşında) ölmesi edebiyatımız için büyük ve acı bir kayıp. Bundan önceki ödevimde de Cahit Sıtkı Mumcular 2 Tarancı genç öldü demiştim. Şimdi de Sait Faik Abasıyanık için aynı şeyi düşünüyorum. Alkol yüzünden karaciğer hastalığına yakalanmış ve genç yaşta ölmüş. Sanatçılar duyarlı kişilerdir. Çevrelerinde olup biten değiştiremedikleri olaylar karşısında alkol gibi, sigara gibi kötü alışkanlıklar edinebiliyorlar. İnsanlardan daha çok kuşlarla, balıklarla kısaca tabiatla dost olabiliyorlar. Fakat onların genç yaşta ölmeleri eserleri ile ölümsüz olmalarının önüne geçmemiş, geçememiş. Eskiler, iyiler çok yaşamaz derlerdi. Ne kadar haklılarmış... Burgaz Ada'da yaşayan ve hikayelerinde özellikle oradan, etrafındaki kişilerden ve olan bitenlerden bahseden yazar tabiat sevgisi ile öne çıkmış. Adayı ve balıkları, insan emeğini ve duyarlılığı anlatan bir kitap Son Kuşlar. Özellikle kitaba adını veren "Son Kuşlar" hikayesindeki benzetmelerine, betimlemelerine hayran oldum. (Abasıyanık, 5) O kadar detaylı ve güzel anlatmış ki yazın o veda günlerini onun gözünden gördüm ve yaşadım sanki. Son iki senedir artık kuşların gelmemesine onunla aynı derecede üzüldüm. Yakalanan kuşlar için benim de içim cız etti. O ökselere Konstantin Efendi ve onun gibi düşünüp davrananları bağlamak geldi içimden. Sonbaharın güzelliğini gölgeleyen güz mevsimi canavarları onlar! Bir de Mühendis Ahmet Bey var kitapta. O da yol kenarlarındaki çimenleri söktürüyor kendi bahçesi için. Ne bencillik... Sanki babasının malı, gidip parasıyla alsa ya... Bunları gören ve gördükçe üzülen yazar o duyguyla kaleme almış "Son Kuşlar" hikayesini. (5) Onun üzüntüsü gelecek için, çocuklar için, onların da gelecekte o güzellikleri yaşayabilmeleri için... Büyüklerimiz hep söylenirdi: "Biz birçok şeyi gördük, yaşadık. Dünya değişiyor, kirleniyor. Çocuklarımız da görebilecekler mi bizim görebildiklerimizi acaba?" diye. Galiba göremeyeceğiz. Birçok canlının nesli tükeniyor zamanla. Hor kullandığımız dünya, bize sunduklarını geri alarak terbiye ediyor insanoğlunu. Yediklerimizin bile eski tadı yok. Yiyeceği, suyu, havası, toprağı kirlenmiş bir dünya miras kalıyor gelecek nesillere. Sonuçları da vahim olacak. Gelecekte savaşlar su için olacak belki de. Yazık, çok yazık... Mumcular 3 Kitapta beni en çok etkileyen hikayelerden biri de "Gün Ola Harman Ola" oldu. (18) Bu hikayesinde Mercan Usta'yı anlatmış yazar. İnsan sarrafı ve işinin ehli oluşuna hayran olmuş. O kadar güzel betimlemiş ki tanımak istedim Mercan Usta'yı. Onun gibi aslen nereden olursak olalım, sonuçta Türkiyeli olabilelim felsefesini benimsemekten gurur duydum. Bir diğer hikayesindeki kahramanı Barba Antimos gibi dokunduğum her şeyi güzelleştirmek istedim. Yılmak bilmeyen çalışma azmi karşısında büyülendim. Artık çalışamayacak kadar yaşlı olmasına üzüldüm. İnsan ömrünün kısalığına lanet ettim. Anlaşılan kitaptan bu kadar etkilenme konusunda yalnız değilim. MFÖ grubu bir şarkı yazmış "Sivriada Geceleri" adlı hikaye üzerine. (42) Şarkıda çalışmadığı zamanlarda hikayeleriyle insanları eğlendiren, çalıştığında ise yorgunluktan bunu yapamayan eski günlerdeki bir hikayeciden bahsedilmiş. Öyle birini düşünün ki ölen bir martının ardından mersiyeler düzsün. Gerçekten de ilham verici değil mi? Varsın millet kaçık desin... Kitap özellikle de tatilde okunacak bir eser. Hamakta sallanıp arada limonata içerek hoşça vakit geçireyim diyenlere güzel bir yürek esintisi. Kim bilir belki arada gökyüzüne bakar kuşlar geçiyor mu diye kontrol ederiz ya da doğal güzellikleri bozmak isteyenleri biz de kendi çapımızda uyarırız. Bozulmamış bir tabiatla iç içe olabileceğimiz güzel yarınlara ulaşmak dileğiyle...