Tarihle Kaynaşmış İstanbul Polisiyesi

Türk edebiyatının önemli isimlerinden biri olan Ahmet Ümit 2013 yılında yazdığı romanı İstanbul Hatırası ile okuyucularına Baş komiser Nevzat hikayeleri anlatmaya devam ediyor. Kitabı elime ilk aldığımda sepya bir Kız Kulesi fotoğrafı hemen dikkatimi çekmeyi başarıyor, bunun yanında kapakta iki adet sikke ise merak uyandırıyor. İşte bu fotoğrafları bir arada sunan kapak, kapağa bakarak kitap seçenler için bir adım öne çıkıyor ve müstakbel okuyucularını adeta cezbediyor. Benim de Ahmet Ümit ile tanışmam, onun derin kurgularının içinde kaybolmam böyle başladı. Sürükleyici anlatımı, zengin tasvirleri ile okuyucusunu sıkmayan, aksine elinizden düşürmeden, merakla takip edeceğiniz bir roman İstanbul Hatırası. Polisiye romanlar ülkemizde pek yazılan türlerden olmasa da, Ahmet Ümit bu alanda başarıyla ilerlemeye devam ediyor. Üstelik romanlarında sadece polisiye veya dedektiflik hikayeleri anlatmakla yetinmiyor, bunların yanında sahip olduğu zengin mimari ve tarih bilgisiyle romana ayrı bir değer katıyor. Ben kitaba başlamadan önce konusundan veya içeriğinden haberdar değildim ancak Ahmet Ümit okuyucuları, yazarın yazdıklarından genel olarak haberdar, yani Baş komiser Nevzat hikayelerine aşinalar. İstanbul Hatırası, başlangıçta da bahsettiğim üzere polisiye bir roman. Ancak sadece polisiye bir roman demek yanlış olur düşüncesindeyim, çünkü yazar bir dedektiflik macerasının yanında okuyucularını tarihi bir yolculuğa çıkarıyor. Bununla da kalmıyor, açığa vurulamamış bir aşkı gözler önüne seriyor ve son olarak, bize o güzel şehir, İstanbul'u anlatıyor Ahmet Ümit. Yazar tüm bunları bir araya getirerek oluşturduğu bu sentezle beni şaşırtmayı başardı, çünkü olaylar, bilgiler ve hikayeler birbiriyle bağlantılı şekilde ilerliyor. Bir katilin peşinden giderken bir anda İstanbul'un ilk adını, ilk liderini, ilk parasını öğrenebiliyoruz ve bu okuyuculara hiç garip gelmiyor. Aksine merakla sayfaları çeviriyorum, katilin veya katillerin kim olduğunu öğrenmek için aklımdan bin bir düşünce geçiyor. Sarayburnu'nda sabaha karşı bir ceset bulunur. Mevtanın avucunun içinde bir sikke vardır ve öylece bir heykelin yanına bırakılmıştır. Bu sahne son derece gizemli gelmişti bana, tabii olaylar genişlemeye başladıkça başlangıçtaki o gizemli sahnenin bir başlangıç olduğunu, cinayetlerin son derece profesyonel ekiplerce işlendiğini düşündüm. Cinayetler artmasıyla birlikte yeni mekanlar ve yeni tarihi bilgiler ekleniyor dağarcığıma. Yedi tarihi yapı, yedi sikke ve yedi cinayet... Öldürülen insanların ortak noktası olarak düşünülen şey ise; yeni inşaatlar yapıp tarihi ve tarihi yapıları katleden kişilerle bir bağlantılarının olması veya bizzat onlar olması. Tabii ki cinayetler arttıkça yetkililerin ve basının ilgisi de artıyor. Hal böyle olunca da, olaylar daha sıkı kontrol ediliyor. Baş komiser Nevzat, ve yardımcıları Zeynep ve Ali ise bu araştırmaların başındaki ekip. Mesleğin gerekliliklerinden asla taviz vermeyen bu ekip, üzerlerindeki baskılara rağmen bıkmadan, buldukları ilk şüpheliye suçu yıkıp kurtulmayı düşünmeden azimle çalışıyorlar. Kendi içinde tatlı bir mizah ve ciddiyeti olan bu ekip, kitabın yoğun temposunun arasında nefes almamı sağladı. Nevzat'ın çocukluk arkadaşları ve ikinci baharı olarak gördüğü Evgenia ise Nevzat'ın bize aslında nasıl bir insan olduğunu, o heybetli cüssesinin altında nasıl duygusal bir adam olduğunu bize gösteriyor. Ancak böyle bir adam tüm bu cinayetlerin sebeplerinin o çocukluk arkadaşlarının olduğunu öğrenirse ne yapar dersiniz? İşte tam da aklımda katiller belli olmaya başlamışken, Ahmet Ümit beni ters köşeye atmayı ve şaşırtmayı başardı. Tahmin edileceği üzere İstanbul Hatırası uzun bir kitap ve ben bu nedenle okumanın zor olacağını düşünmüştüm ama romana başladıktan sonra yanıldığımı fark ettim. Yazar, her ne kadar karmaşık gibi görülse de, aslında akıcı olan kurgusuyla ve yalın diliyle kitabı daha okunabilir kılmış. Bu nedenle herkesin rahatlıkla okuyabileceği bir kitap. Eğer siz de Baş komiser Nevzat hikayeleriyle veya Ahmet Ümit kitaplarıyla henüz tanışmamışsanız, İstanbul Hatırası iyi bir başlangıç olacaktır.