Zamansız Boyut

Bu hafta 'Doctor Strange' isimli bir film izledim. Süper kahraman filmlerini andıran bu eseri şöyle özetlenebilir, ana karakterimiz olan Doktor Strange geçirdiği kaza sonrası iyileşmek için Nepal'deki keşişlere başvurur ve süper güçler elde eder, ardından tüm süper kahraman filmlerinde olduğu gibi dünyayı kurtarır. Bahsettiğim süper güçler ile zamanla oynanabilir ve boyutlar arası geçitler açılabilir. İçinde boyut kuramı bahsedilen her film gibi burada da sonsuz paralel evrenlerden bahsediliyor ancak diğer filmlerden farklı olarak anlatılan bu boyutlardan birinde zaman kavramı yok. Bunu ilk duyduğumda pek üstünde düşünmemiştim, nasıl olsa bilim kurgu isterlerse 5000. boyuta kapı bile açabilirler demiştim kendi kendime fakat biraz üstünde durduktan sonra zamansız bir boyut çok ilginç gelmeye başladı. Einstein'ın İzafiyet teorisine göre zaman uzayda olmayan dördüncü boyut. Yani fiziksel olarak temsil edilemiyor. Zamanı çizemeyiz çünkü göremiyoruz ancak fiziksel olarak zamanı gösterecek bir teknoloji keşfetsek bile beyinlerimiz onu kavrayamazdı. Zaman hangi renk? Boyu, eni, yüksekliği ne kadar? Nasıl kokar, tadı nasıldır? Bu saydığım niceliklere üçüncü boyuta ait olan varlıkların tamamı sahip. Onu görmesekte hissediyoruz, duymasakta yanımızdan geçip gittiğini anlıyoruz. Bizler için zaman her daim aşağı akan, ters yöne akması mümkün olmayan bir dere gibidir. İnsanların kontrol edemediği tek şey işte bu zaman deresi. Peki bu dere hiç var olmasaydı ne olurdu? Zamanın olmadığı bir yer hayal etmeye çalışın. Maalesef ki bunu beynimizin hayal etmesinin imkanı yok. Zaman bizim bir parçamız. Vücudumuzdaki 100 trilyon hücrenin tamamı zamanın varlığına göre programlanmış. Zamanın olmadığı, ya da ilerlemediği bir yerde insanların ve dünyadaki diğer canlıların, yaşaması, 'Yaşam' olması mümkün değil. Yaşam, zaman deresine girdiğimiz anda başlar ve çıktığımız anda biter bizler için. Zaman bize müptelası olduğumuz bu yaşamı ve aynı anda en çok korktuğumuz şey olan ölümü verir. O bizim varlığımıza anlam katar. İşte bu yüzden zamansız bir boyut düşünemeyiz. Konusu ölümsüzlük olan birçok kitap, film ve şarkı var. Bunların ortak ana fikri, genelde, ölümsüzlüğün iyi bir arzu olmadığı. Ölümsüz olmak demek aynı sırada 4. boyuttan yani zamandan bağımsız olmak demektir. Ölümsüzlük elde edildiği anda zaman ortadan kaybolur ve 'dereden' çıkarsınız ancak bu sadece sizi etkiler. Zamanın kontrolünden kurtulmak bir süreliğine kulağa hoş gelebilir fakat etrafınızdakiler için zaman hala devam ediyor olacak. Aileniz, sevdikleriniz veya seveceklerinizin tamamı gözünüzün önünde can verecekler. Yüzyıllar, binyıllar yaşayacaksınız belki ama zamanın olmadığı boyutunuzda ne geçmiş ne de gelecek var. Sadece anlar. Birbirinden bağımsız anlar. İşte tam burada hayat anlamını kaybeder ve uğruna yaşanacak bir şey kalmaz. İnsanlar hatıraları ve oluşturacakları hatıralar için yaşar. Bunları bir insanın elinden aldığınızda, onun hayatını sonlandırmış olursunuz. Boyutlar hakkında internette biraz araştırma yaptım. Bazı astrofizikçiler paralel evrenler ve dördün üzerinde boyutların varlığı ile ilgili birçok çalışma yapmış. Biraz okunduğunda insan kendi kendine aslında olabilir böyle şeyler neden olmasın diyor. Şahsen ben, farklı evrenlerin olduğuna, 5. 6. 7. boyutların olduğuna inanmıyorum. Aldığım eğitim doğrultusunda bilimsel olarak kanıtlanmayan, göremediğim, koklayamadığım, hissedemediğim şeye inanmam, ancak zaman farklı. Herhangi niceliğe sahip değil ve buna rağmen zamanın varlığını biliyorum. Bu açıdan zamanı ilahi inançlara benzetebiliriz. Varlığını kanıtlayamasalarda orada bir yerde bir üst aklın yani Tanrının olduğuna adları kadar eminler. Son olarak Benjamin Franklin'in zaman hakkında çok sade fakat düşündürücü bir sözünü paylaşmak istiyorum "Zaman varsa akıl yoktur, akıl varsa zaman yoktur".