BEYAZ-‐GRİ-‐SİYAH

Yaşayan herkesin tıpa tıp aynı olduğu bir dünya hayal edebiliyor musunuz? Örneğin bir sabah okula bir gidiyorsunuz, adeta her tarafa ayna yapıştırılmış gibi herkes ama herkes sizinle baştan aşağı aynı. Aynı yüz şekli, aynı mimikler, aynı yürüyüş yani aynı siz. Çok tuhaf olmakla beraber çok da ürkütücü olmaz mıydı? Hayat; farklılıklarla, zıtlıklarla güzel. Kimse tamamen aynı olamayacağı gibi hiç kimsenin hayatı da aynı güzellikte ya da aynı sıkıntıda geçemez. Hiçbir olay, hiçbir kimse ne tam beyaz olabilir ne de tam siyah, gridir dünya. Tatlısıyla, acısıyla; neşesiyle, üzüntüsüyle. Çoğumuz hayatlarımıza çeşitli hayaller ve çeşitli amaçlarla başlarız. Bebekliğimizde daha doğrusu kendimizin farkında olmadığımız küçük yaşlarımızda bu hayalleri bizim için ailelerimiz kurar. Bizi en iyi kreşlerde, en iyi anaokullarında büyütmeyi hayal ederler. İlerleyen zamanlarda bu hayaller okuyacağımız okullara ve üniversitelere doğru yönelir. O zamana kadar sorumluluğumuz bizim dışımızda birine ait olduğu için hayatın toz pembe bir renkten ibaret olduğuna inanırız, bırakın griyi daha siyahla beyazı bile ayırt edebilecek durumda olamayız. Ancak zaman ilerleyip de cam fanuslarımızdan teker teker çıkmaya başlayınca her şeyin o kadar da tatlı, o kadar da toz pembe olmadığını anlarız ve işte o zaman yavaş yavaş renklerle tanışmaya başlarız. Hayallerimizi kurarken ve hayat amaçlarımızı belirlerken araya tatlı sürprizler girebilir. Mesela sevdiğiniz adam size evlenme teklifi eder ve bir anda hiç olmadığınız kadar mutlu bir insan olursunuz. Ya da sevdiğiniz kız bir gün ders çıkışında size karşı olan duygularını itiraf eder ve dünyanız bembeyaz bir yer oluverir ansızın. Bunlar hayatınızı griden beyaza çekebilecek olaylar, günlük yaşamınıza renk katarak hayatınızı olumlu bir yönde şekillendirebilirler... Bir de yaşantınızı siyaha götürebilecek olaylar var. Tabii ki çoğumuz - hatta hepimiz diyebiliriz- hayatımızda siyahlıkların olmasını istemeyiz. Bembeyaz yaşayalım, her şey güllük gülistanlık gitsin diye çaba sarf eder, dilekler dileriz fakat hayat bu, kötü şeyler de gelebilir insanın başına. Hiç birimizin yaşamak istemediği o kötü olaylar da bizi biz yapar ve hayatımızı en az toz pembe tatlılıktaki durumlar kadar şekillendirir. Başımıza kötü bir olay geldiğinde yapılması gereken şey hemen üzülüp hayata karşı tavır mı almaktır? Hayır, tabii ki çözüm bu değil. Evet hepimizin başına bir sürü hiç beklenmedik olay gelip hayatımızı darmadağın edebilir. Fakat kaçmak bir çözüm değildir. Size kendi anılarımdan birinden bahsetmek istiyorum, siyah olanlardan. Dört sene önce bir pazartesi gecesi okuldan eve gelmiştim. Düzen her zaman olduğu gibi; yemek saati 20. 00, ardından ödev zamanı ve sonrasında da saat 23. 00' a doğru uyku vakti. Fakat o gece evde ters giden bir şeyler vardı. Kardeşim ve ben yatmaya hazırlanırken annem gözyaşları ile kendisini salona kapattı. Ben ısrarla olan biteni öğrenmek istesem de babam annemin yanına gitmeme izin vermedi ve ben o merakla uyudum o gece. Ertesi sabah kalktığımda teyzemin beyin kanaması geçirdiğini ve hayati tehlikeyi atlatamadığını öğrendim. O an gri hayatımızın içine kocaman bir siyah nokta konuldu, büyük ve derin bir yara. Teyzem aylar sonra iyileşti fakat yeni doğmuş bir bebek gibi yürümeyi hatta konuşmayı unutmuştu. Fakat pes etmedi, etmedik. Sadece o değil hepimiz düşmüştük yere ama o siyah noktanın büyümesine izin vermeyip düştüğümüz gibi yeniden kalktık onunla beraber ve şimdi teyzem tekrar eskisi gibi. Sonuç olarak sevgili okuyucum, hayatta her zaman beyaz dünyanızı kirletecek olaylar olacaktır çünkü adı üzerinde hayat bu. Düştüğünüzde kalkamayacak gibi hissedebilirsiniz fakat ''Her yağmur ardında gökkuşağını getirir." diye bir söz vardır beni çok etkileyen ve kalpten inandığım. Andrew Miller da adlı yapıtında bana bu konuyla ilgili çok güzel bir mesaj verdi: Bir gün sizi üzecek bir olay olursa üzülün, üzülmemeye çalışmayın ya da olaydan kaçıp kendinizden, hayatınızdan saklanmayın çünkü önemli olan tekrar ayağa kalkabilmektir. Her düştüğünüzde, yeniden, hiç bıkmadan doğrulabilmektir Oksijen hayat. Sizi siz yapan yalnızca pembeler ve beyazlar değil siyahlardan kendini arındırmayı başarmış grilerdir aynı zamanda.