Geleceğe Bakış

Bu küçük oda ciddi bir şekilde canımı sıkmaya başladı yaklaşık kırk dakikadır bu odadayım. Beni iki bin beş yüz yılına göndermeye çalışıyorlar. Umarım iki bin beş yüz yılında dünyamız hala vardır. Çünkü eğer yoksa uzay boşluğuna beni göndermiş olacaklar ve uzayın o derin soğuk karanlığında ne olduğunu anlayamadan öleceğim. Odanın içinde benim dışımda hiçbir şey yok hatta giysim bile yok. Bunun sebebi geleceğe ne kadar az şey gönderirlerse gönderme işlemi de o kadar başarılı olacak. Odanın dışında beni göndermeye çalışan profesörler sakin olmam için her şeyin yolunda olduğunu söylüyorlar ama nasıl sakin olabilirim ki her gün geleceğe gitmiyorum. Profesör David bir dakika sonra beni göndereceklerini söyledi. Kalbimim sesini kulaklarımda duyar gibiyim. Soğukkanlı bir asker olmama rağmen heyecanımı zor kontrol ediyorum. Profesör son on saniyemin kaldığını söylüyor. Heyecanlı ve korku dolu gözlerle odanın dışında duran nişanlım Natalie'nin gözleri içine bakıyorum. Umarım görevimi başarıyla yerine getirmiş bir şekilde ve tek parça halinde geri dönebilirim. İşte o an geldi! Odanın içi birden yoğun mavi enerji dalgalarıyla dolmaya başladı. Bunu tüm hücrelerimde hissedebiliyorum, sanki parçalanıyor gibiyim. Mavi dalgalar birden yok olmaya başladı, ama ben yine aynı yerdeydim. Deney başarısız olmuştu. Odanın dışında hiç kimse yoktu. Herkesin nereye gittiğini anlayamıyorum. Acil durum kolunu çekip dışarı çıktım. Koridorlarda da hiç kimse yoktu. Asansörler yer altından çıkıp üniversitenin içine çıktım. Beş metre yanımda Londra Merkez Kuluçka ve Şartlandırma Merkezi'ne gidecekleri için çok heyecanlı olduğunu söyleyen bir grup tıp öğrencisi var ve Ford'un iki bin beş yüz yılının en büyük icadı olduğunu söylüyorlar. Hayır, deney başarısız olmamıştı beni sadece aynı yere göndermişlerdi. Üniversitenin soyunma odasına girip kendime giyecek bir şeyler buldum ve bir tıp öğrencisi önlüğü giyip aralarına karıştım. Üniversitenin önüne tıp öğrencilerini alacak olan araç geldi. Acaba bu yer neresi, isminden bir şeyler çıkarmaya çalışıyorum ama anlam veremiyorum. Kapının önünde bizi KŞM müdürü karşıladı ve bize içeriyi gezdireceğini söyledi. Burası bir tür fabrika gibi. Burada ne ürettiklerine bir türlü anlam veremiyorum. Küçük şişelerin içinde canlı bir varlık var gibi. KŞM müdürü birden konuşmaya başladı ve şişelerde gördüğümüzün embriyolar olduğunu söyledi. Bu embriyoları çeşitli işlemlerden geçirip kendi istekleri ve topluma uygun bir şekilde insan ürettiklerini söyledi. Gezi boyunca insanları nasıl kodladıklarını anlattı. Buna daha fazla dayanamayacağım. Çıkışa doğru koşmaya başladım bir yandan da gözümün önüne şişeler içindeki embriyolar geliyor. Kendimi tutamıyorum istifra edeceğim sanırım. Evet, bu beni bir an olsun rahatlattı. Bu nasıl olabilir, nasıl insanları şişeler içinde tıpkı bir mal gibi üretebilirler. Benim geldiğim zamanda insanlar kendi kaderlerini kendileri belirler ve bir aileye sahip olarak doğarlar. Zengin ya da fakir hiç fark etmez herkes bir aileye sahip olurdu. Ama burada insanlar şişelerin içinde dünyaya geliyorlar. Bu tam anlamıyla insanlık dışı bir şey. İnsanlık nasıl bu noktaya geldi gerçekten anlayamıyorum. Geldiğim zamana geri dönüp burada olan bitenleri ve gelecekte bizi neler beklediğini Profesör David'e anlatmalıyım. İnsanlık bu noktaya gelmeden önce bir şeyler yapılmalı. Binanın otoparkına doğru yürüyorum. Umarım orada kullanabileceğim ve beni üniversiteye götürebilecek bir araç vardır. Şanslıyım ki üzerinde anahtarları olan bir araç buldum ve sağ salim bir şekilde üniversiteye vardım. Geldiğim yoldan geri gidip o küçük odanın içine girdim. Şimdi geldiğim zamanın tarihini bilgisayara yazmam ve sonra da kolu çevirmem gerekiyor. Oda tekrar mavi enerji dalgalarıyla dolmaya başladı. İşte Profesör ve nişanlım oradaydı. Odanın içine David geldi ve bana ne gördüğümü sordu. Titrek bir sesle ona neler gördüğümü ve bunu engellememiz gerektiğini anlattım. Bana verdiği tek tepki gülümseme oldu. Sanki ilerde olmasını istediği şey buydu. Huxley Aldous, Cesur Yeni Dünya. İstanbul: İthaki Yayınları, 2000 Emir Altınöz