Hayatımın Aynası

Türkçe Rap..! Evet adamım belki de hayatımın en büyük tutkusuydu. Yine sıcak bir yaz gecesi kendimi underground rap konserinde ritmin havasına kaptırmış bir şekilde buldum. İnsanların ritimle birlikte hareket edişi sözlerin kulaklarda yankılanışı atmosferi bir üst düzeye taşımış herkes müzik eşliğinde sarhoş olmaya bir adım daha yaklaşmıştı. Müzikle tanışmam ve hayatımım bu ritme adamam aslında çok erken yaşlarda gerçekleşmişti. Klasik müzikten rock müziğine kadar çok çeşitli bir yelpazenin her bir parçasını dinlemeye başlamıştım. Zamanla şu soruyu kendime sormadan edemiyordum, insanlar neden müzik dinler? Neden müziği bir ihtiyaç olarak görürler? Evet, insanlar kendi hayatlarının yansımalarını müziğin melodisinde hissettikleri anda müziğin büyüsüne kapılırlar ve ardından kendilerini ifade edebilecekleri melodileri arayarak doyumsuz bir açlığın peşine düşerler. Peki, neden rap müziği seçtim neden diğer türler bana çok sıradan gelmişti? Çünkü müzik yaşamı anlatmalıydı, içinde bulunduğum durumu en saf haliyle süzgecinden geçirip tarafsız bir merceğin altında didik didik ettikten sonra bana en gizli saklı yönlerini göstermeliydi. Hayatlarımızın karmaşasının ve anılarımızın birkaç kelimeyle anlatılması hislerimizin es geçilmesi gibi geliyordu. Bu sebeple rap kültürüne giderek yaklaşmaya başladım ve hayatımın büyük bir kısmını bu müziğin geliştirilip doğru bir şekilde anlatılarak insanlardaki dogmaların yıkılmasına harcadım. Müzik bir heves ve bir nefesten daha fazlasıydı, müzik tutkuların bir potada eritilip kültürleri yansıttığı bir aynanın kırık sesiydi. Cesaretlerine şapka çıkaramayıp korkularına yenik düşen insanlar ise kendi yaşamlarını anlatmak yerine toplumun sıradan ortak yaşamlarını ele aldılar ve maalesef kaybettiler. Çünkü müzik denilen olgu ne kadar notalarla insanların ortak dili özelliğini almışsa da hissettirdikleri kişiye özel olmaya devam etmektedir. İşte rapi rap yapan özelliği de budur. Toplumun çoğunluğuna değil çekirdek bir kitleye hitap etmesi ve tüm derdini bu kitleyle paylaşması, aynı zamanda diğer müzik türlerinden farklı olarak da ekonomik getirilerinden arınmış olmasıdır. Yani rap Özen, 2 müziği, para kazanıp karnını doyurmak için değil söz yazıp duyguları beslemek için ortaya çıkmıştır. Bu yoldan sapan birçok rapçi kitlesini kaybetmiş ve piyasadan hızlı bir şekilde silinmiştir. Çünkü rap müziğinde kelimelerin sıralanışı, kullanılan ritimler ve kişilerin kendine has tarzları kitleyi belirleyen temel unsurdur. Rap müzik benim sadece duygularıma değil aynı zamanda beynime de hitap etmektedir. Kalbim ve beynim arasında kurduğum bu bağ yaşadıklarımı film şeridi haline getirmek yerine bir anı defterine dönüştürür. Yaşananlar an be an gözümün önünde kaymaktansa önüme serilmiş fotoğraflar gibi içinden aranıp bulunmayı bekliyor. Sadece gerçekleştiği an değil öncesi ve sonrası arasındaki bağ canlanıyor kafamın içerisinde. Ve anlıyorum... Evet, hayat sadece bir şeyleri yaşamak değil aynı zamanda onları bir arada hissedebilmek. Çünkü her anı bir diğerini tetikliyor aslında bir diğeri olmadan anlamsızlaşan birçok durum var hayatımızda örneğin doğum günlerimiz. Her doğum gününün benim için anlamı farklı ve bu anlamı farklılaştıran bir önceki doğum günlerimiz. Eğer hepsi aynı olsaydı ve herkes benimle aynı şeyleri hissetseydi doğum günleri neden kutlanırdı ki? Müzikte aynı doğum günleri gibi, eğer herkes dinlediğinde benimle aynı şeyi hissedecekse ve ya yaşamıma dair bir parçasını cömertçe bana sunup şekillendirmemi istemeyecekse ne anlamı var. Anlarımızı ve anılarımızı önemli kılan şey bunların başkahramanının biz olmasıdır. Eğer ben dinlediğim müziğin odağında değilsem başkasının hayatını başkasının dilinden dinliyorsam ne anlamı var...