YAKINDAKİ UZAK

Gustavo Taretto'nun yazıp yönettiği 2011 yapımı bir Arjantin filmi olan Medianeras (Yan Duvarlar) genel hatlarıyla bir aşk filmi olarak nitelendirilebilir. Fakat konusu ve işlenişiyle alışılagelmiş aşk filmlerinden çok daha özgün bir yapıt kesinlikle. En basitinden bu filmde birbirine aşık, birbirini deliler gibi seven ve kavuşamayan iki insan yerine birbirini bulamayan, birbiriyle bir türlü tanışamayan iki karakter ve onların hikayesi işleniyor. Ayrıca filmde modern zaman ilişkilerin çarpıklığından da sıklıkla bahsediliyor. Film Arjantin'in başkenti Buenos Aires'te geçiyor ve tıpkı İstanbul gibi, Ankara gibi beton şehir olma yolunda ilerleyen Buenos Aires'teki binalarla insanların ilişkisinden bahsederek başlıyor ve insan eli değen her şey gibi binaların da bizi birbirimizden ayırdığını ve uzaklaştırdığını iddia ediyor. Ki haksız sayılmaz. Günümüz insanları arasındaki ilişkiler belki de tarihin en zayıf, en manasız ve hissiz ilişkileri. Bu durum üzerinde de kesinlikle mimarı yapıların bir etkisi var. Çünkü artık insanlar geçmişe oranla daha çok katlı binalarda çevresiyle çok daha az iletişim kurarak yaşıyor ve elli daireli bir apartmanda yaklaşık iki yüz kişiyle aynı binayı paylaşmasına rağmen kendini yalnız hissedebiliyor. Taretto direkt olarak böyle bir şeyden bahsetmese de bu filmin kötü karakterleri, sevilmeyen insanları Buenos Aires mimarları ve şehir planlamacıları. Filmde sıklıkla sanal şeylerin hiçbir şekilde gerçeğin yerini tutamayacağı mesajı veriliyor tıpkı Martin'in dediği gibi "Sanal buluşmalar McDonalds menüleri gibi. Fotoğrafta daha büyük ve daha lezzetli görünüyorlar. Her ne zaman biriyle buluşsam Big Mac'te yaşadığım aldatmacanın aynısını yaşıyorum". Her tarafımızda telefonlar, bilgisayarlar, kablolar var insanlar daha kolay birbirleriyle iletişim kurabilsin diye fakat internet bizi dünyaya yaklaştırırken hayattan uzaklaştırıyor, kilometrelerce uzanan kablolar ise bizi birleştirmekten çok bizi ayırıyor. Artık insanlar ekran başından kolay kolay ayrılmıyor ve çok katlı, modern ama soğuk ve ruhsuz binalarında hayatlarını tüketiyor. Ana karakterlerimiz Martin ve Mariana, iki "şehirli" insan. Grafik tasarım işiyle uğraşan Martin, yalnızlığı tam manasıyla yaşayan ve arayış içinde olan bir karakter. Martin'in son zamanlardaki en büyük başarıları bilgisayar oyunlarında Federer'i defalarca mağlup etmek ve çalıştırdığı takımla dört yıl üst üste lig şampiyonluğu kazanmaktan ibaret. Mariana ise dört yıllık sevgilisinden yeni ayrılmış, uzunca bir zamandır "Kimi aradığımı biliyorken onu bulamıyorsam, kimi aradığımı bilmeden onu nasıl bulacağım?" sorusuna cevap arayan ve en az Martin kadar mutsuz, yıllardır hiçbir eser ortaya koyamamış bir mimar. İki karakterimiz film boyunca defalarca karşılaşıyor fakat filmin son sahnesindeki karşılaşma hariç hepsinde bu karşılaşmalar bilinçsiz olarak gelişiyor. Belki de bu şekilde izleyicinin zaman zaman düşük tempoda geçen filmden tamamen kopmamasının önüne geçmeye çalışmış Taretto. Çünkü filmi izlerken ister istemez Martin ve Mariana'nın karşılaşması için bir beklenti oluşuyor ve "Artık bu sahnede bari kavuşsunlar." sesleri yükselmeye başlıyor içinizden. Martin ve Mariana gibi iki kronik mutsuzun son sahnede mutluluğa kavuşması ve "gerçek aşk"ı bulmaları başarılı bir mutlu sondu. Filmde baştan sona anlatılan hikayenin ardından böyle bir sonun gelmesi bazı şeyler için ne kadar çabalasak da ulaşamazken bazen her şeyin denk gelip birden oluverdiği gerçeğini ispatlayan türden. Belki de bu filmin anlatmak istediği bir diğer şey de bu. Olaylar, yaşanılanlar her ne kadar olumsuz olsa da her zaman için bir umut vardır, tıpkı beton yığınları arasından yeşeren otlar gibi. Kim bilir bazı otlar defalarca kez beton yığınlarını yarıp temiz hava ve güneşe ulaşmayı deneyip başaramazken, bazısı ise ilk denemesinde dış dünyaya kavuşuyordur. Kısacası, Gustavo Taretto'nun Medianeras (Yan Duvarlar) filmini gerek anlattığı hikaye, gerek de anlatış biçimiyle çok beğendim. Film görsel olarak da çok başarılıydı. Metropol insanlarının ilişkilerinin anlatıldığı bu filmi izleyip kendi hayatlarımızdan bir şeyler bulmak mümkün olduğu için de herkese şiddetle tavsiye ederim.