BİR SEZEN AKSU ŞARKISI

"Kolay olmayacak, elbet üzüleceğiz. Mutlaka bir iz bırakacak." Yıllar önce Sezen Aksu "Kolay Olmayacak" gibi bir şarkı ile hayata genel bir bakış getirmiş aslında. Hepimiz değişik ortamlarda büyüdük ama çoğumuzun doğduğundan beri öğrendiği en temel şeylerden biri kolay iş olmadığı. İş derken sadece kariyer olarak değil de hayatın her alanını kaplayan bir terimden bahsediyorum. Mesela daha 5 yaşındayken hepimiz annelerimizden herhangi bir oyuncağı istemişizdir. Bunda bile bir zorluk koymuştu benim ebeveynlerim önüme. "Para biriktir, kendin al. Senin için daha kıymetli olacak. " demişlerdi. Gerçekten de öyle oldu. O oyuncağı aldım kendi paramla ama kutusunu bir kere bile açmadım. Şu an o oyuncak dolabımın üstünde, hala kutusu ile duruyor. Birinci sınıfa geldiğimde okuma yazma bilmediğim ve sınıfta da anaokulundan öğrenip gelen çocuklar olduğu için daha fazla çaba göstermem gerekti. Sınıf öğretmenimize göre onlar nadir zeki insanlardı çünkü. Ben de zeki olmak istemiştim. Sonra anladım ki önceden okuma bilmek zekayla alakalı değildi ama o dönem için çok hırs yapıp kısa sürede okumaya geçmiştim. İlk bisikletim alındığında dört tekerlekli olmak için biraz büyüktü. Babam gidip yine de yan küçük tekerleri taktırmıştı ama bisikletin yapısında olmadığı için sürekli kırılıyordu. Dört tekerlekli bisikleti en fazla bir hafta kullanabildim sonra baktım olmayacak böyle, kendiliğimden, düşe kalka iki tekerleğe geçtim. Zordu, canımı acıtmıştı çok defa ama iki tekerlek sürebiliyordum artık, okuma-yazma biliyordum, bir bebeğim vardı hem de gelinlikli. Kısa hayatımın geri kalan evrelerinde de hiçbir şey kolay olmadı. Bazen sonucu güzel oldu, kolay olmaması umurumda bile olmadı; bazense sonuç o kadar değişmedi ya da beni üzdü ki acaba hiç başlamamak en iyisi miydi diye düşündüm. Varsın değişmesin sonucu hiç denememektense deneyerek üzülmek her zaman daha iyidir dedim. Eminim ki hepimizin hayatında böyle anlar var hatta benimkini devede kulak bırakacak anılarınız vardır hepinizin. Şimdi bu anılara bir göz atmanızı istiyorum. Hayatınızın en değerli anım dediğiniz zamanları bu anıların eşiğinde duruyor değil mi? Rahat rahat yatarak geçirdiğiniz bir yazı hanginiz hatırlıyorsunuz? Ama eminim hepiniz sınav senelerinizi, bu üniversiteye gelmek için nelerden vazgeçtiğinizi hatırlıyorsunuzdur. O zaman belki zordu ama şu an buradasınız bunla ilgili sevdiğim bir söz var : "Her şey üstüne gelip seni dayanamayacağın noktaya getirdiğinde sakın vazgeçme! Çünkü orası, gidişatın değişeceği yerdir." Bazen her şey çok üstümüze gelir, bir köşeye sıkıştırır bizi ama geçer bir şekilde, her zaman olduğu gibi, sınav senesinde olduğu gibi. Hiçbir şey sonsuza kadar sürmez. İyi ya da kötü sonlanır, bir iz mutlaka bırakır. Ne kadar zorlanırsak sonuç o kadar güzelleşir çoğu zaman. O an için olumsuz görünen herhangi bir olay ilerde daha büyük yararlara sebebiyet verir bazen de. Vermek istediğim mesaj aslında ne kadar zorlanırsak zorlanalım bilelim ki sonucu güzel olacak. Zorlandığımız yerde vazgeçmek yerine biraz daha yükü üzerimize almayı başarabilelim ki sonuç ortaya çıktığında yarım bırakılan bir şeye üzülmek yerine tam ve yeterince emek verilmiş şeye sevinebilelim. Böyle sözleri söylememin sebebi hepsini kendimin uygulaması değil ya da aşırı iyimser bir insan olmam da değil. Belki bunun adı Pollyannacılık gibi de gelebilir size ama amacım yapamasam da bu düşünceleri kendime de kabul ettirmek ki üzerime gelen her durumda takılıp düşmemek. Küçük bir fikir beyanıydı. Her şeyin kötüye gittiği bu günlerde umarım size de bir katkısı olur. Hayatınızda minicik de olsa bir değişim sağlar.