"Öz"e Yolculuk

Günün ağarmasına daha birkaç dakika varken bir sandalye çekip balkona oturuyorum. Ufukta ne kimsecikler var, ne de bir yaşam belirtisi; insanoğlu hala rüyalar aleminde. Yaz sabahı bir kalp atışında duyularımı ve zihnimi esir alıyor: Sabah meltemi, serin ve ferah bir çarşaf gibi üzerimden sürükleniyor. Ta uzaklardan, şehrin göbeğinden yükselip gelen kalın ve derin bir uğultu var, zihnimi mahmurlaştıran. Gökyüzü ve bulutlar, menekşenin en güzel renklerini üzerlerine almış, yıldızlı geceyi yavaşça yutan. Bu atmosferin etkisiyle, çok geçmeden bilincim sarhoş oluyor; zeminin kaybolmasıyla aşağılara kayıyor. Profesörün uzaktan gelen belirsiz sesiyle beraber kulaklıklarımı çıkarıyorum... yine sınıftayım. Müzik, benim için "öz"e doğru yapılan bir yolculuk, benimkine ya da evreninkine. Çünkü müziğin, insanın var olan duygu ve düşüncelerini keşfetmesini sağlayan veya yenilerini yeşerten bir doğası var. Cold'un "Existence1, 2" adlı parçasını ilk dinlediğimde de karşıma içe dönük bir yolculuk çıkmıştı. Bu blog yazımda o yolculuğu keşfetmek ve iki adım olarak yazıya dökmek istedim. İlk adımda, müzik parçası, beni, fiziksel olarak içinde bulunduğumdan farklı, kendine has duygular taşıyan bir atmosferin içine çekiyordu. Buranın ayrı bir yalnızlığı ve sakinliği vardı, müziğin notalarının sadeliğinden ve yavaş ritminden yansıyan. Sesi son derece berrak ve ince gelen piyano notaları, ortamın havasına sabah rüzgarı gibi ferahlık katıyordu. Öte yandan, arka plandaki kalın ve boğuk diğer notalar, sabahın uğultusu gibi zihnimi bulandırıyor, sisleştiriyordu. Son dokunuş, notaların bireysel renklerinden ve onların birbirleriyle olan uyumundan geliyordu; bunlar da bana menekşe gökyüzünden aldığım estetik zevki veriyorlardı. Tüm bu ögeleri bir araya getiren bu yeni atmosfer; bir yaz seherinden hemen öncesinde evimin balkonundan yaşadığım evren gibiydi. İkinci adımda, müziğin beni sürüklemiş olduğu yeni atmosferin ve duyguların, düşünce çizgimde yaratmış olduğu etki vardı. Hayatımda, ne yazık ki zihnime hakim olan, arka planda rahatsız edici ve sürekli bir vızıltı vardır: geleceğe yönelik paranoyalarım, geçmişe yönelik duygusal yaralar, şimdiki zamanda zihnimi kurcalayan anlamsız şeyler... Kısacası o, insanın şimdiki ana bağlanmasını engelleyen, düşünce işgali yapan şeyler. Lakin; tıpkı o yaz seheri öncesi olduğu gibi, bu müzik parçasını dinlerken de o vızıltı susmuştu. İşte o an, hayatımda cidden değer verdiğim şeyler üzerine düşünmek için bir fırsat kapısı açıldı. Şarkının isminden dolayı (Varoluş), o fırsat kapısı açıldığında aklıma gelen şey, beni "var" ya da "canlı" hissettiren şeylerin ne olduğuydu. Parçanın kendisi cevaba yaklaşmamda oldukça yardım etti. Parça; yavaş, sade ve minör notalarıyla "hüzünlü" bir tona sahipti. Yankı efektleri ve arka plandaki uğultuyla beraber geniş bir boşlukta "kaybolmuşluk" hissi uyandırıyordu. Lakin bu parça içimde, "mutlu" ve "tamamlanmış" tona sahip müziklerden daha fazla haz uyandırıyordu. Buradan yola çıkarak, her ne kadar cevabı tam olarak yakaladığımı düşünmesem de, cevabın büyük bir kısmının "eksiklik hissetmek" olduğu 1 Cold. "Existence". Soundcloud, <soundcloud. com/coldhp/existential-crisis>. 2 Müzik parçasının isminin Türkçe karşılığı; "Varoluş". sonucuna vardım. Beni harekete geçiren, zihinsel veya fiziksel olarak, ilk şey eksikliklerimdi ve onlar olmadan uzayda sabit bir taş parçası kadar hareketsiz, hissiz, düşüncesiz olurdum. Özetle, Cold'un "Existence" adlı parçası beni ayrı bir atmosferin içine sürüklemiş ve bu yeni ortamda kendime dair bir şeyleri keşfetmemi sağlamıştı. Bu yeni atmosfer; yaz sabahlarında seher öncesi balkonuma oturduğumda duyumsadığım dünyaydı; yalnız, ferah, mahmur, sakin ve estetik açıdan güzel. Tüm bu ögeler, hayatımın önemsiz ve dikkat dağıtıcı etkenlerini bir kenara bırakabilmemi sağlamış, hayatımda asıl önem verdiğim şeylere odaklanmam için bir fırsat yaratmıştı. Şarkının isminden ilham alarak hayatımda beni "var" hissettiren ögeleri arayışa çıktım ve bir tanesini gerçekten bulduğumu düşünüyorum; eksiklik. Genel olarak parça, kendi içime yaptığım aydınlatıcı ve nefis bir yolculuktu.