Kendimizi Bulmak, Duygular ve Düşünceler

Olağanüstü Bir Gece Stefan Zweig tarafından yazılmış, bir burjuvanın tek gecede düşüncelerinin ve hayatının değişmesinden, yeniden kendisini bulmasından bahseden kısa, ince bir kitap ama buna rağmen çok şey var içinde ve gece, ana karakterimiz için oldukça uzun. Tek bir geceden bahsediyor kitap. Ana karakteri hayatını değiştiren tek bir gece. Ana karakterimiz bir asker, ailesi ölünce eline yüklü bir miktarda para geçen, dertsiz tasasız bir insan. Kendisi, o geceki anılarından bahsediyor bu kitapta. Bir gün kız arkadaşı terk eder onu ve hiçbir şey hissetmez, sadece bu konu hakkında değil, genel olarak herhangi bir şey hissetmez. Hissizleşmiştir, hiçbir şey ilgisini çekmez. İsteksiz ve duygusuzdur. Dünyaya duyarsızlaşmıtır. Biraz da varoluşsal bir kriz içindedir karakterimiz. Bir gün hırsızlık yapar, bir adamın yere düşen at yarışı kuponunu alır ve şansına bu kupon tutar, ama kazandığı paradan memun değildir çünkü ihtiyacı yoktur. Bu durum, onun yeniden hissetmesini sağlar, suçluluk hisseder, hak yemiştir. Bu suçluluktan kurtulmak için de elindeki parayı gerçekten ihtiyacı olanlara dağıtır ve bir yolculuğa çıkar. Arka sokaklara gider ve tanımadığı farklı bir hayat bulur. Pezevenkler, hayat kadınları, evsizler... Sohbet etmeye başlar bu insanlar ile ve hayata daha farklı bakmaya başlar. Her şey değişmiştir artık onun için. Başka insanları mutlu edince kendisi de mutlu olmaya başlar. Belki de mutluluk, başkalarını mutlu etmekten geçiyordur. Başka insanların güldüğü görmek, mutlu olduklarını hissetmek diğer insanları da mutlu yapar. İnsanlar farklı şeyler hissetmek için farklı arayışlara girerler, hayatlarının monotonluğundan sıkılırlar. Farklı şeyler denerler, heyecan katmak isterler. Denedikleri şeylerin bazıları iyi şeyler, bazıları kötüdür. Bazen yaşamanın anlamsız olduğunu, hiçbir şeyin onlar için bir anlam ifade etmediğini söylerler, hissizleşir ve duyarsızlaşırlar. Kendilerinden, nasıl insanlar olduklarından ve dünyadan habersizlerdir. Yapacak, uğraşacak doğru şeyi bulamamışlardır. Hepimiz böyle bir durumda bulunmuşurdur, kısa süreli ya da uzun süreli. Hiçbir şey yapmak istemediğimiz zamanlar olmuştur, yataktan çıkmak bile istememişizdir. Benim de hiçbir şey istemediğim zamanlar fazlasıyla var ve bu kesinlikle ne kadar motive olduğumuzla alakalı. Özellikle şimdilerde her yaptğımız işten bir çıkarımız olsun istiyoruz. Bence bu ne kadar motive olduğumuzla alakalı. Bir şeyi gerçekten çok istiyorsak elde etmek için çok çalışırız, her şeyi yaparız. Belki de karakterimizin yeterince motivasonu yoktu, sonuçta her şeye sahipti. Kız arkadaşını kaybetmiş olsa bile güzel bir evi, saygınlığı ve parası vardı. Askerlik mesleğinden bile parası olduğu için vazgeçmişti. Sonra sokakta zor durumda insanları görünce, farklı yaşantılar ile karşılaşınca içinde farklı duygular uyanmıştır belki de. Çünkü onda olmayan, bilmediği ve görmediği bir yaşantı. Bize farklı gelen şeylere tepki gösteririz, anlamaya çalışırız. Kitap, "Bir kez kendini bulmuş olan kişini bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar." cümlesi ile sona eriyor. Varoluşsal arayışta olmak korkutucu bir şey. Asla bir hiçlikte olmak istemezdim. Ne kadar sorgularsan sorgula, asla kesin bir sonuca varılamıyor. Belki de bu yüzden yitirecek şeyleri vardır, eğer ölürlerse ya da bir şey başlarına gelirlerse asla sorularına cevap bulamayacaklar. Ne kendilerini ne de başka insanları anlayamayacaklar. Bir başka olabilecek şey ise ana karakterimiz gibi, her şeyi boşverip yaşamaya devam etmek, hiçbir şey hissetmeden, sorgulamadan bir şey yapmadan. Ceren AK