DEVRİMİN ÖYKÜSÜ

Bir film üzerinden devrim kavramını tam anlamıyla idrak etmek yeterli değil belki ama memnun olunmayan düzene karşı gösterilen haklı başkaldırıyı filmde hissetmek, devrim olgusunu biraz olsun anlamamıza yardımcı oluyor. Açlık Oyunları ismiyle ülkemizde vizyona giren kitaptan uyarlama film serisi, yukarıda bahsettiğim devrim algısını çokça hissettiriyor. Esasında üç kitap olan Açlık Oyunları'nın dört film halinde seyirci karşısına çıkması planlanmış fakat şu ana kadar üç film çıkmıştır ve ben bu filmlerden bahsetmek istiyorum. Genel hatları ile serinin kıyamet sonrasında kurulmuş bir merkez ve on iki mıntıkadan oluşan bir düzenden bahsettiğini söyleyebiliriz. Halk, gelişmiş ve refah içinde yaşayan merkez tarafından (filmde merkez, capitol olarak adlandırılıyor) yönetiliyor ve her yıl 'Açlık Oyunları' adında on iki mıntıkanın her birinden seçilen bir kız ve erkeğin tek kişi kalana kadar savaştığı, birbirlerini öldürdüğü bir televizyon programı düzenleniyor. Serinin ilk filminin son sahnesinde, Katniss Everdeen adındaki başkarakter, düzeni bozacak ve merkezdekiler için tehdit oluşturacak bir harekette bulunuyor ve asıl olaylar zinciri başlıyor. İlk filmi izlerken film izlemenin verdiği eğlencenin yanı sıra toplumsal olarak verilmek istenen birçok mesaj olduğunu fark ettim. İnsanlar, onlara ne düşündürülmesi isteniyorsa onu düşünüyor ve yapmaları gereken şey söylendiğinde ikiletmeden yapıyorlar. Her yerde onları gözetleyen insanlar ve kameralar var. Tıpkı günümüzdeki gibi teknoloji, yararlı olmanın yanı sıra, insanları kontrol etmek için bir araç olarak kullanılıyor. Merkez tarafından hoş görülmeyen bir şey olursa herkes tarafından görülebilecek ekranlar sayesinde istedikleri zaman gereken mesajı vermekten çekinmeyen yöneticileri görebiliyoruz. Ata 2 Kendilerini yöneten insanlara karşı eleştiri yapmaktan korkuyorlar. Düzen tarafından bir korku toplumu oluşturulduğunu görüyoruz. Filme uyarlanan kitabı okumadım fakat filmden gördüğüm kadarıyla aslında günümüzde bile sistemin aslında bizden sorgulamadan baş eğerek yapmamızı istediği birçok şeyin olduğunu fark ettim. Biz henüz bir devrim yapamadık, serinin ilk filmindeki insanlar gibiyiz ama umarım serinin diğer filmlerindekiler gibi olaylar ile karşı karşıya gelmeyiz. Filmde gösterilen mevcut düzen aslında şimdinin kapitalist düzenine tekabül ediyor. Bir büyüğümden duyduğum kadarıyla bu düzenin içinde parası olmayandan vergi olarak kanını emerler, tıpkı merkezin on iki mıntıkaya yaptığı gibi. Hem fiziksel hem de psikolojik olarak sonuna kadar sömürülen insanların ortaya çıkardıkları ürünleri, açgözlü doymak bilmez merkezin, nankörlüğünde ötesine geçerek hunharca tüketmekten hiç de hoşnutsuzluk duymadığını görebiliyoruz. Otoritesini ve sahip oldukları sınırsız parayı kaybetmekten korkan merkezin, her yıl düzenlenen bu 'Açlık Oyunları'nı, haraç olarak aldıkları gençleri ölümüne savaştırmalarını, mıntıkalara gücünü göstermek için düzenlediğini anlayabiliyoruz. Bunu birde dev ekranlardan halka izletmeleri, yine merkezin otoritesini kaybetmek istemediğine yorabiliriz. Açlık Oyunları'ndan her sene bir galip çıkıyor fakat başrol oyuncumuz Katniss Everdeen, diğer galiplerin aksine kendi mıntıkasından olan ve geçmişte ona yardım etmiş olan Peeta Mellark'ı öldürüp yoluna devam edemiyor. O seneki oyunun iki galibi çıkıyor ve bu mıntıkalarda bir umut uyandırıyor, aynı zamanda da merkez tarafından hoş görülmüyor çünkü Katniss farklı bir bakış açısıyla yaşadığını, diğer insanlar gibi boyun eğip düzene göre hareket etmediğini böylelikle vurgulamış oluyor. Serinin ikinci filminde merkezin, Katniss'e ve mıntıkalarda merkezin otoritesine karşı uyandırdığı umuda yönelik önlemler aldığını görüyoruz. O güne kadar olan galipleri tekrar bir oyuna sokmak bu önlemden bir tanesi. Ama Katniss çoktan o ateşi başlatmıştı ve tekrarlanan galipler oyunu, otoriteyi yıkmak isteyen Ata 3 insanlarca yapılmak istenen devrimin bir başlangıcıydı. İkinci filmde insanların kendi güçlerinin farkındalığına erdiklerini, adaletin var olduğunu hatırladıklarını ve bu adaleti sağlamak için içlerinde bir umut ışığı belirdiğini görüyoruz. Üçüncü filmde ise devrimin sürecini izliyoruz ekran karşısında. Hayatta hiçbir şeyin kolay olmadığı gibi devrim yapmak da kolay değil. Hele ki ellerinde para ve askeri gücü bulunduran ama yanlış yapan insanlara karşı onların istemediği bir hareket yapmak hiç kolay değil. Ama önemli olan evlerimizde oturup bir şeylere razı olmak değil, Katniss gibi içimizdeki özgür olma ruhunu hiçbir zaman öldürmemektir. Özgürlüğümüzün kısıtlandığı noktada, merkeze başımız eğik hizmet etmekten öteye geçemeyeceğimizi bu filmde bir kez daha anlamış oldum.