AŞKIN YOLU BİRDİR

Karnımda uçuşan bu kelebekler, kalbimin hızlı atması, avuç içlerimin terlemesi bir ölüm şekli olabilir mi? Ya da bir mahkumiyet; kalbime, gözlerime vurulmuş prangalar... Ateşin tüm bedenime yayılması, nefes alışverişimin sıklaşması... Rahatsızlandım mı acaba? Hayır, hastalık değil bu; aşk. Gelişinden belli bir sürü soru işareti ardında. Noktası konulacak cevaplar bulamıyorum kapımı çalan bu sorulara. Çok yeni olan bu hissi daha tanımadan buyur ediyorum yanıma. İlk aşk. İlk deneme. İlk savruluş. Kalbim biraz hasarlı, yenik ama aşkın en güzel yanı da ne kadar kırılırsan kırıl pes etmemeyi öğretiyor insana. İçinden beni gör, sen de sev diye haykırıyorsun başka sevdiği varken bile. Hiç tanımadığın bir insandan ölmesini dileyecek kadar çok nefret ediyorsun sadece sevdiğinin sevdiği diye. Belki de aşk kendine acırken başkalarına acımamaktır. Hapsettiğimiz sadist duyguların su yüzüne çıkmak için beklediği fırsattır. Aşk sadece acı değildir. Bazen sebepsiz bir gülüşte saklanır ya da masum bir çocuğun oyuncağını paylaşmasındaki sebepte. Aşk kelimesi ilkokulda öğrenilmesi en basit olan kelimelerdendir ama anlamını tüm hayatın boyunca sorguladığın... Kolay gelirdi anlamlandırması, okuması o üç harfi... Ancak büyüdüğümüzde anlarız o tek hecenin içi dolu sonsuz bir kitap olduğunu. Öyle ki tarihin en büyük hastalığı der bazıları, bazısı da çağımızın en güzel duygusu. Enleri yaşatır bize aşk dediğimiz şey en dipten en zirveye. Kimi eski aşkları sever, şarap misali, yıllandıkça değerlenen. Onlar unutamayanlar, unutmak istemeyenler... O yüzden bazı çocuklar isimlerini kalan aşk kırıntılarından alırlar. Aşkın hoyrat bir yüzü de umut ederken kapılarını sert bir şekilde çarpışıdır. Kapı deliği aşkları buna en güzel örnektir. Saatlerce beklersin o zilin çalmasını ama nihayetinde duyduğun tek şey uzaklaşan ayak sesleridir. Türlü türlü bahaneler ararsın asansörde karşılaşmak için ama karşılaşma ihtimalinde bile koşar adımlarla uzaklaşırsın. Belli ederim, sesim titrer diye. Reddedilmemek için saklarsın aşkını kapalı kapılar ardında. Bir gün açılır o kapı ya da hep kapalı kalır aşkın da kalbinde mahkum. Bazen de dilinin düğümlendiği, mantığının kalbinle çeliştiği o anda gizlidir aşk. İmkansızlıklar imkanlı olur aniden. Aşık olduğunda her şeyi yaparım sanırsın, her şeye gücün yeter. Ayrılık imkansız gözükse bile imkanlı olabilir işte. Radyoda çalan o acıklı şarkıya eşlik ederken kendini camdan dışarı bakar ve ağlar vaziyette bulabilirsin çünkü çalan her şarkıda aşkına ait bir anı, acı vardır. Aklından geçenler seni o anda korkutmaz. Şimdi bir duvara çarpsam ve bu acı bir son bulsa dersin. Bunu düşünmek sana nahoş bir mutluluk verir. Aşk işte böyle bir kasırgaya da benzetilebilir yıkıp, yakıp, dağıtan. Yine de kimsenin vazgeçemediği, herkesin teslim olduğu... Cemal Süreya'nın da dediği gibi "Annesinden dayak yediği halde, yine 'Anne' diye ağIayan bir çocuktur aşk..." Bu yüzden en tehlikeli silahtır. Ne zaman vurulacağınız, ne kadar darbe alacağınız hiçbir zaman belli olmaz. Sadece bir hedefsinizdir ve yakalanmayı umuyorsunuzdur. Dünyanın merkezinde sadece aşıklar vardır ve bu dünya da onların hatırına her gün döner. Yaşadıkları hayat gerçektir. Her güne uyanmak için sebepleri, aynada güzel görünmek için verdikleri o uğraş, ruhlarının narinleşmesi hepsi aşkın gücüdür. Yolu hiç aşkla kesişmemiş insanlar boşa bir ömür geçirmişlerdir. Dünyadaki en büyük nimetten mahrum kalarak. Kulağınıza biri eğilip sıcaklığını hissettirerek seni sevdiğini söylemiyorsa hayattın çok da bir anlamı yok demektir.