Hayatta Mükemmeliyet Ve Onu Aramak

Mükemmeliyet... Şu bazılarına vasat, bazılarına ise güzel olan ama her şekilde acımasız kabul edilen dünyada; insanların çoğunun bilerek veya bilmeden aradığı o olgu... Çok sayıda insan, ona sahip olduğunun farkında bile olmaz. Bu olgu o kadar gariptir ve insanlığa o kadar uzak bir olgudur ki, insanlar onu, bırakın hayatlarının bir özelliği olmasını fark etmeyi, kavramakta bile güçlük çekerler. Peki, tam olarak nedir mükemmeliyet? İşte bu soru bile cevaplaması zor olan bir sorudur. Herhalde TDK'nin mükemmeliyet hakkında yaptığı genel tanımdan yola çıkacak olursanız bile (Kusursuzluk, eksiksizlik vesaire) bu kavramın son derece öznel olduğu sonucuna kolaylıkla ulaşabileceğinizi göreceksiniz. Her insanın kusur saydığı faktörler farklıdır sonuçta. Bu öznellik yüzünden, bu kelimenin hayattaki karşılığını genelleyen bir tanım yapacak olmaktan ne kadar kaçınmak istersem isteyeyim, bir konunun en azından kabataslak bir tanımını vermeden o konu hakkında konuşmak, takdir edersiniz ki, mümkün değil. Bu yüzden ben, böyle bir tanımı yapmayı ne yazık ki gerekli görüyorum. Tabii ki, bir işi, o işi yapmak istiyorsam, tam olarak yapmam gerektiğini düşünen ben, kabataslak değil, etraflıca bir tanım yapacağım. Yaşamdaki mükemmeliyet, histen ibarettir. Daha açık olmak gerekirse yaşam bağlamındaki mükemmeliyet, "mükemmel" hissetmektir. "Ama bayım," dediğinizi duyar gibiyim " 'mükemmel' hissetmek de ne demek?". Hemen açıklayayım. Hani depresif insanlar hiçbir neden yokken mutsuz hissederler ya, işte onun tam zıddıdır "mükemmel" hissetmek. Yolda öylesine yürürken, kafanın içi bomboşken içinden sırıtmak gelmesinden bahsediyorum. Böyle bir his, neredeyse tamamen gelişigüzel bir biçimde gelip insanı sarıverir, yanınızda bir süre kalır (veya kalmaz) ve aynı gelişigüzellik ile çekip gidebilir. E, doğal olarak, bu tip bir hissin gelip geçiciliğinden ve tesadüfiliğinden kaynaklanan bir durum, bir insanın hayatın her anında mükemmeliyete sahip olmamasıdır. Şimdi de mükemmeliyet bu kadar anlık, geçici ve rastgele ise hayatın kendisini nasıl mükemmelleştirebileceğimiz sorusu akıllarınıza gelebilir. Başka bir deyişle, kendinize şunu sorabilirsiniz: Hayatın her anında mükemmeliyet nasıl elde edilir? Bu sorunun kesin bir cevabını iki nedenden dolayı vermeyeceğim. Bu nedenlerden ilki, bir cevap verecek olsam bile konunun öznelliğinden dolayı vereceğim cevabın okuruma, yani size, uygun olabilmesinin olasılığının çok düşük olması (Belki işleriniz yolunda gidiyordur, belki de hayatınızı mükemmelleştiren kedi gibi bir varlığa sahipsinizdir, bunu bilemem. Zaten soru, kimlerin mükemmel bir hayata sahip olduğu değil, mükemmel bir hayatın nasıl elde edildiği.). Diğer neden şu: Açık sözlü olmak gerekirse, bu sorunun cevabını bilmiyorum. Bir cevap da aramıyorum zaten. Kafanızdan çıkan o konuşma baloncuğunun içindeki soru işaretini ve ona eşlik eden ünlem işaretini görür gibiyim ("?!"). Lütfen başınızı bu yazıdan kaldırmadan önce, bir düşünün: Neden bilelim, neden bir cevap arayalım ki? Mükemmeliyetin demin yaptığım tanımı hakkında küçük bir beyin fırtınası yapalım sizinle. Mükemmeliyeti aramak, şüphesizdir ki, neredeyse imkansızdır ve tam anlamıyla imkansız olmasa bile, muazzam bir çaba gerektirir ve böyle bir çabayı harcamaya mutlaka türlü türlü sıkıntılar ve üzüntüler eşlik eder. Bu durum da bırakın "mükemmel" hissetmeye, mutlu olmaya bile bir engel teşkil eder. E, beriki tanımdan yola çıkacak olursak, "mükemmel" hissetmiyorsak zaten mükemmeliyet hayatımızda değil demektir. Başka bir deyişle, hayatta mükemmeliyeti aramak, onun tanımına aykırıdır ve bu yüzden kaçınılması gereken ve mantık dışı bir eylemdir. Mükemmeliyeti aramanın mantığa aykırı oluşuna rağmen birçok insanın onu aradığı gerçeği göz ardı edilemez. Halbuki mükemmeliyeti aramanın çeşitli riskleri de vardır. Bu riskleri anlayabilmek için gelin, sizinle birlikte "Interesni Kazki" ressam ikilisinin AEC'inin (Aleksei Bordusov) "Fighting for the Perfection" (Türkçeye çevirisi: Mükemmeliyet için Mücadele) isimli yukarıda yer verdiğim resmine bir göz atalım. Bu resimde, ortadaki küçük, siyah figür tarafından temsil edilen mükemmeliyeti arama gafletine düşenlerin başlarına gelebilecekleri görebilirsiniz. Bu gafletin en uç noktasında, mükemmeliyetin peşinde koşan insanlar, bu eylemden doğan düş kırıklığından dolayı, tabiri caizse, canavarlaşma ve çıkarlarının çatıştığı diğer insanlarla kavga etme eğilimi göstereceklerdir. Dahası, bu eylemin yarattığı çeşitli sıkıntılardan dolayı oluşacak duygusal bir bataklığa saplanıp kalabilirler. Böyle bir durum, sayın okurlar, takdir edersiniz ki sizi "mükemmel" hissetmekten uzaklaştıracak bir faktördür. Daha da beteri, depresyon denebilecek bu duygusal bataklıktan çıkmak için psikolojik bir yardım almanız gerekebilir ve bu, her ne kadar kendi hatanızdan dolayı açılmış o bataklıktan sizi kurtarabilse de, muazzam bir para ve zaman kaybıdır. Kısacası, mükemmeliyete özellikle ulaşmaya çalışmanın yararından çok zararı vardır. Sözün özü, şu garip dünyada var olan hislerden biri olan mükemmeliyet, bir var bir yok. Bu, bir şikayet nedeni değildir. Sabrederseniz o, gelip sizi bulacaktır. Gittiğinde de şikayet etmeyin, peşinden kovalamayın. Varlığınız yalnızca bir dal onun için, atlayacak size, sonra bir başkasına konacak, sonra belki geri gelecek size. Her an yanınızda olmasını asla beklemeyin. Bu iş böyle, rastgele. Bu yüzden, aman hayatta mükemmeliyeti özellikle aramayın, onun peşinden koşmayın, kendinizi ziyan etmenin lüzumu yok. Haksız mıyım?