Oakland Athletics Beyzbol Şirketi

Stan Chervin'in kitabından uyarlanan ve Bennett Miller tarafından yönetilen orijinal ismi Moneyball(Para Topu) olan filmde ana karakterimiz Billy Beane (Brad Pitt) MLB(Amerikan Beyzbol Ligi) takımlarından düşük bütçeli ve küçük olan bir takım olan Oakland Athletics'in genel menajerlik görevini yürütmektedir. Takım içinde görevi transferler yapmak ve takım sahibi, antrenör ve oyuncular arasındaki iletişimi sağlamaktır. Bir anlamda takım onun için bir şirkettir ve Billy bu şirketin CEO'su konumundadır. Takımın potansiyeline göre iyi geçen bir sezon sonrası altyapıdan yetişen takımın en iyi üç oyuncusu olan Jason Giambi, Johnny Damon ve Jason Isringhausen'e gösterdikleri iyi performans sonucunda büyük takımlar tarafından kanca atılmıştır. Ana karakterimiz Billy Beane bu üçlünün yokluğunu nasıl dolduracağını kara kara düşünmektedir. Billy bu sırada Yale Üniversitesi'nde Ekonomi bölümünden mezun olan bir Peter Brand adında bir genç ile tanışır. Peter'in beyzbol oyununa bakış açısı ve istatistik konusunda bilgisi onu çok etkiler ve kendisine yardımcı olarak alır. Yeni sezonda yalnızca sabermetrik adı verilen istatistik bilimini kıstas alarak iyi ve aynı zamanda bütçelerine uygun takımı seçenekler arasından Çelebi, 2 optimize ederek yeniden kurmaya karar verir. Filmde verilmek istenen mesaj oluşturulan çatışmalar üzerinden verilmek istenmiş. Filmin üzerine kurulmuş olduğu çatışmalardan ilki; istatistikler bir takımın ya da bir oyuncunun gösterdiği performansı ya da oyuncunun gerçekte takıma neler katacağının göstergesi olabilir mi? Yoksa beyzbol istatistiklerin ötesinde daha başka duyguların ve maneviyatın işin içine girdiği bir oyun mu? Aslında filmdeki bu çatışma bir anlamda anonim ve popüler bir ifade olup istatistik biliminin önemini ortaya koyan "Herkes yalan söyler fakat rakamlar yalan söylemez" ile Manchester United eski menajeri Alex Ferguson'un "İstatistikler mini eteğe çok benzer; çok şey gösterir, ama asıl görünmesi gerekeni göstermez." sözü arasındaki çatışma ile bire bir uyuşmaktadır. Filmde Billy ve Peter'in yaptığı transfer havuzundaki oyuncuların tamamının istatistiklerini oyuncuların fiyatları ile birleştirerek bir nevi fiyat-kalite oranı çıkarmak ve bu rakamlara göre takımı yeniden kurmaktır. Peter'e göre "İstatistikler oyuncular hakkındaki ön yargıları sıfıra indirir." (Miller, 2011), yani oyuncunun görünüşü, yaşı, özel hayatı daha doğrusu saha dışında oluşturduğu algı istatistik bilimi kullanılarak yok edilebilir. Bu sayede saha dışı sebeplerden dolayı hak ettiklerinden daha az değer biçilen oyuncuları bulunup bir çatı altında toplanabilir. Çünkü istatistikler yalnızca saha içi ile ilgilenir. Örneğin topu atış tarzı çok komik göründüğü için kimsenin tercih etmediği Chad Bradford Billy'nin ilk tercihi olmuştu. Billy ve Peter'e göre istatistikler oyuncunun neler yapacağının teminatıdır. Fakat sezon başlangıcında buzdağının görünmeyen kısmı yani planların ters tepmesi ile yüzleşmek zorunda kalmak kaçınılmaz bir hal almaktadır. Çünkü beyzbol bir takım oyunudur ve bireysel istatistiklerden önemlisi takım bütünlüğünü sağlamaktır. Takım kimyası diye tabir edilen oyuncuların birbirleri içinde uyumu takımın başarısını belirleyen en önemli unsurdur. Bu yüzden Ferguson'un da belirttiği üzere rakamlar hiçbir zaman gerçeğin ta kendisini gösteremez. Eğer kazananın hiçbir zaman kesin olmadığı bir oyunda duygular ve maneviyat ikinci plana atılıp tamamen somut olgular ve Çelebi, 3 istatistiklerden yola çıkılacak olursa takım kimyası diye bir kavram asla gelişemez. Çünkü spor bir takım işidir ve önemli olan bu takımın bir sistemin parçaları gibi hep birlikte işlemesidir. Oyuncuların bireysel istatistikleri hiçbir zaman bir takımın kaderini çizemez, aksine bu rakamlar çoğu durumda yanıltıcı olabilir. Bu yüzden takım bütünlüğü ve takım içindeki manevi atmosfer genellikle istatistiklerden daha çok veriyi ifade eder. Filmin üzerinde durduğu bir diğer çatışma unsuru ise filmin adında anlaşılacağı üzere (Paratopu) beyzbol özelinde sporun bir eğlence olmaktan çıkıp bir endüstri haline gelmesi. Billy Beane'nin de filmde sürekli yakındığı üzere Oakland Athletics gibi küçük bütçeli takımların New York Yankees ya da Boston Red Sox gibi dev bütçeli takımlarla yarışması imkansız bir durum gibi gözüküyor. Billy bu yüzden kendi takımının yirmi maçlık galibiyet serisinden bile tatmin olmuyor, çünkü onun amacı oyunun yapısını ve gidişatını kökünden değiştirmek. Bunun ise yalnızca şampiyon olarak mümkün olabileceğine inanıyor. Fakat her ortamda olduğu gibi büyük balıklar eninde sonunda küçük balıkları yiyerek bu oyunun aslında sonucunda her zaman güçlülerin kazandığı bir oyun olduğunu hatırlatıyor. Kapitalizm etkisini spor sektöründe de gösteriyor ve dev kulüpler her anlamda büyümeye devam ettikçe küçük bütçeli kulüpler daha da fakirleşiyor. Çünkü çoğu ligde bulunan sistemin getirisi olarak yayın hakları ve diğer ödemeler havuzundan en büyük pay bütçesi en büyük takımları veriliyor. Böyle bir ortamda küçük kulüplerin canavar gibi her bulduğunu önüne katan büyük kulüplerle eşit şartlarda mücadele etmesi ne kadar mümkün olabilir ki? "Bu oyun adil bir oyun değil." (Miller, 2011) iddiasında bulunan ve sporu endüstriyelleşmekle suçlayan Billy Beane, filmde bu iddiaları ile çelişen bir konumda sunulmuş. Çünkü Billy takımın menajeri yani şirketin CEO'su durumunda. Kendi işini tamamen duygusallıktan arındırmış; hatta Billy filmin başında oyuncularla çok fazla içli dışlı olmamasının sebebini onların şirketin bir çalışanı olması ve bir gün onları işten kovması gerekebileceği durumuna bağlıyor. Fakat benim görüşüme göre başarı için birinci şart Çelebi, 4 samimiyet ve takım içi bütünlüktür. Bu bakımdan şirket düzeninde ve resmi ilişkilerle işleyen bir kulübün de başarılı olması pek olası değildir. Çünkü takım olmak duygusal bir bağ gerektirir ve takım içinde bu bağı kurma sorumluğunu üstlenme görevi ilk olarak takımın genel menajerine düşer.