Üşüyorum, Lütfen Sarın Beni! "Biraz fazla yürümüşüm... Ziraat Enstitüleri tarafına gitmiştim... Keçiören yokuşunun alt başına kadar gelmişim... Hızlı mı yürüdüm nedir... Sıcak bastı... Önümü açtım... Hava da rüzgarlıydı... Biraz kar da sepeliyordu... Herhalde üşüdüm..." (Ali 35) --Kürk Mantolu Madonna, Sabahattin Ali Sararan yapraklar arasında, hafif Eylül esintileri ve yağmurlarıyla karşılıyorum sonbaharı... Sabahları iliklerime kadar beni donduran, beni sıcak yatağıma çivileyen yeni gün, öğlen bütün sevgisini gösteriyor ve beni sıcaklığıyla boğuyor. Benim için hiç memnun olmayan ve dolayısıyla aynı memnuniyeti bekleyemeyeceğim bir kadın gibidir sonbahar. Hissettiklerim böyle olunca bu dünya üzerindeki herhangi bir insanın mevsimlerin kendileri üzerinde bir etkisi olmadığını belirtip ispat edebileceklerine inanmıyorum. İnsanlarla mevsimler birbirlerine kırık bir kemiğin kaynadığı gibi kaynamışlardır, ikisi de birbirlerine kendilerinden bir şey katarken, birleştikleri noktada kırılgan bir bütünü oluştururlar. Dediklerime inanmayacağınızı bildiğim için size Kürk Mantolu Madonna'dan bahsetmek istiyorum. Sabahattin Ali bize dünyanın her yerinde aşkın kutsallığını ve aşkın, aşık insanın çehresine olumlu ve olumsuz etkilerini bu romanda anlatır. Bazı okurlarımın şu an bana, "İyi de mevsimlerle aşkın ne alakası var?" dediğini duyar gibiyim, o yüzden sizden tek ricam var: Kürk Mantolu Madonna'yı okumaya başlamalısınız. ERDEMOĞLU 2 Açmamış tomurcuklar gibiyiz aslında. Günlük yaşantımızdaki güzellikleri göremeyecek kadar içine kapanmış, açılmak istemeyecek kadar korkak ve narin. Küçük bir esintide yıkılacağımızı düşündüğümüz için belki kendi kabuğumuzdan çıkamıyoruz. Durum böyle olunca hayata uzanan her uzvumuz uyuşmuş ve çevresindekileri hissedemez oluyor. Anlatıcı, Raif'in anı defterini okumadan önce Raif Efendi'yi hayatından memnun olmayan, ailesi tarafından önemsenmeyen, pasif, geçmişine takılmış ama çevresindeki insanları detaylıca değerlendiren biri olarak gözlemledim. Ama insanlar bu kadarla sınırlı değiller. Bizler dıştan basit ama içten karışık bir ruha sahip insanlarız ve ne yazık ki birbirimize kendimizi açacak kadar cesur değiliz. Soğuktan yapraklarımızın yanacağına inandığımızdan, birbirimizi anlamamayı, duygularımızdan kaçmayı ve bir ömür böyle yaşamayı tercih ediyoruz. İşte bu yüzden Sabahattin Ali'yi okurken en büyük keyfi yarattığı başkarakterin bilinç akışını, gördüklerini, duyduklarını ve hissettiklerini kendimde deneyimlerken alırım. Ankara'nın kışı serttir, insanı fiziken yıpratır. Raif Efendi hakkında izlenimlerimi Raif'in epilogdaki sözüyle beraber düşündüğümde yaşadığı birtakım olayların onu psikolojik olarak yorduğunu anlıyorum. Raif bu yorgunluğu aynı zamanda kendine fiziksel zarar verme haline getiriyor ve bana göre bu durum onun kışa zorluk, hüzün ve keder anlamlarını yüklemesine yol açıyor. Duygusal, kadınsı kişiliği ve ketum yapısıyla kırılgan bir bütün olan Raif, sanki soğuğa çıkıp verem olmayı kendi istemiş gibi... Sanki ruhundan yaşama sıcaklığı seneler önce çekilmiş... Raif ve Maria'nın aşkına gelecek olursam, Raif'in notlarında Maria'yla birlikte iken mevsimlerin olumsuz bir çağrışım yaptığını pek görmedim. Maria'nın yağmurlu bir günde Nebatat bahçesindeki sözleri bana hem Raif hem de Maria için sonbahar yağmurlarının, tıpkı Raif'in hissettiği gibi, yalnızlığı hissettirdiğini çağrıştırıyor. ERDEMOĞLU 3 Biliyor musunuz, Berlin'de senenin ancak yüz gününde hava açık ve güneşli, senenin iki yüz altmış beş gününde kapalıdır. . . . Canlı bir mevcudu kendisine uygun olan iklimden ayırarak, birkaç meraklının keyfi için bu berbat şartlara tabi etmek bir nevi bir işkence değil midir? . . . Biz de bunlar gibi yerimizden sökülüp dağıtılmış değil miyiz? (Ali 91, 92) Ama işin güzel tarafı, yalnızlığı temsil eden bu imge, kişilik açısından tamamen zıt olan bu iki insanın birbirlerini anlamalarını ve arkadaşlık kurmalarını sağlayan en önemli ortak noktalarını oluşturuyor. Yağmurun altında, iki ayrı ülkeden, iki ayrı kültürden birbirinden apayrı hayatlara sahip bu iki insan, yalnızlıklarını bir kenara koyup aşkın nasıl engelleri aştığını kanıtlayabiliyorlar. Benim önceden havayı kestiremediğim için hiç hoşlanamadığım, ama yine de bana hem yazın hem de kışın tadını aynı anda çıkarttığı için sevdiğim sonbahar Raif için Maria'yla ona bütün zıtlıklarına rağmen ortak yönler kattığı, beraber geçirdikleri zamanı o havada paylaştıkları için çok daha değerli olabiliyor. Eminim ki siz de mevsimlere kendi anlamlarınızı katıyorsunuzdur. Raif'in, Maria'nın veremden öleceğini duyduğunda yaşama isteğinin içinden çekilmesi gibi sizin için de kışın olumlu veya olumsuz bir anlamı vardır. Eminim her zaman yere yeni düşmüş yağmurun kokusunu içinize çektiğinizde Maria gibi hayattaki varlığınızı en azından bir kere sorgulamışsınızdır. Raif'in Maria'ya duyduğu aşkı takdir ediyorum. Onun için son bir defa ölmeden önce son yürüyüşe çıkışını gözümün önüne getirmek istiyorum, Raif'in ağzından, usta yazar Sabahattin Ali'nin uygun gördüğü gibi... Kışı ve acıyı Raif'le beraber hissetmek istiyorum. ERDEMOĞLU 4 On sene geçti... On sene geçti, ölüm seninle beni ayırdığından, ruhum kalbimin derinliklerine kadar çekilip ellerim ve ayaklarım soğuk kaldığından... O gündendir yürüyorum, üstüme çöken tipiye rağmen yürüyorum, buz tutmuş yollara rağmen yürüyorum; önümü göremiyorum, Sana erişemiyorum, terliyorum... Ferahlamak için göğsümü açıyorum, daha da çok yanıyorum. Kış her yerde, kış dokunduğu her yeri soğuk bıçağıyla kesiyor. Gitgide içime çekiliyorum... Sanırım Raif'le duygudaşlık kurmaya çalışırken üşümeye başladım; ya Raif'i gerçekten hissedebilmeye başladığımdan ya da gün battıkça havanın soğumaya başlamasından... Üşüyorum, lütfen sarın beni! Ben yazımı burada noktalayıp ısınmak için kahve almaya giderken sizin bir daha düşünmenizi istiyorum. Yaşadığımız mevsim size ne hisler uyandırıyor? ERDEMOĞLU 5