Anılardan Silinmeyen İlk Aşk

Herkesin unutamadığı bir kişi vardır illa ki şu hayatta. İyi ya da kötü anılarımıza kazınmıştır o kişi. Ne kadar çok kurtulmak istesek de bir türlü yakamızı bırakmaz o anılar ne yazık ki. Aslında yazıma böyle başlamamın sebeplerinden biri de o insanlar içinde benim de unutamadığım birisinin olması. Çok klişe gibi gelecek fakat insan ilk sevgilisini unutamaz derler ya gerçekten de çok doğru. İlk sevgiliden kastetmek istediğim ise gerçek manada aşık olunan ilk sevgili. Sanırım bizim için en üst nokta oluyor ilk sevgili ve ondan sonra gelenler onun kadar etki bırakmıyor yüreğimizde. İnsanoğlu yaşantısı boyunca yaşadığı ilkleri hiçbir zaman unutamıyor. İlk öğretmeni, ilk bisikleti, ilk arabası, ilk maaşı ve belki de en önemlilerinden biri ilk sevgilisi insanlar için önemli bir yer tutuyor. Her çocuk gibi ben de bir bisikletim olsun istemiştim zamanında. Babamla bisikletçiye gidip, beğendiğim bir bisikleti almıştık içlerinden. Bunca yıl geçmesine rağmen bana alınan o ilk bisikletin yerini hiçbir zaman tutamadı ardından gelen bisikletler. Benim için değeri çok farklıydı. Üzerine titrerdim ilk bisikletimin. Çizilmesin, eskimesin diye çok uğraşırdım. Ondan sonra alınan hiçbir bisiklete o şekilde yaklaşmadım. Sıradan bir bisikletti benim için. İlk sevgili de böyle işte. İnsan farklı duygularla yaklaşıyor aşık olduğu ilk kişiye. Ne kadar zaman geçse de üstünden kim diyebilir ki unuttum ben onu diye? En azından düşünürken bile bir gülümseme isteği geliyor insana. Çünkü saf duygularla seviyor insan. Hiçbir art niyet olmadan ve hiçbir kötülüğü düşünmeden yaşıyor duygusunu. Bisiklet örneğindeki gibi titriyor sevdiğinin üzerine. Bilinçaltına öyle bir yerleşmiş ki insanın ilk aşkını unutamayacağı. Yıllar geçse de hafızalardan silinmiyor ilk aşka dair anılar. Sanki daha bir değerli geliyor bize yaşanılanlar. En azından ben böyle düşünüyorum ve hissediyorum. Aşık olduğum ilk kişiyi düşündüğümde bana mutlu zamanlarımı hatırlatıyor. İlk kez onunla sinemaya gidişimi, el ele tutuşmamızı ve daha birçok anımızı üstünden ne kadar çok zaman geçmiş olsa dahi hatırlarım. Sadece bir anı tabii ki fakat nedendir bilmiyorum daha bir farklı geliyor o zamanlar. Daha bir güzelmiş gibi. Ondan sonra başkalarıyla yaşadığım aynı olaylar, sevdiğim ilk kişiyle olanki kadar güzelmiş gibi gelmiyor. Furuğ Ferruhzad diyor ki: Sen nesin Bir andan başka? Benim gözlerimi Bilgi vahasına açan Bir an... Bırak unutayım. İlk sevgili de bir anıdan başka bir şey değil aslında. Hayatımızın bir bölümünde yer tutmuş ve bizi bir türlü bırakmayan bir an. İyisiyle ve kötüsüyle hafızalarımıza kazınan ve orada kalmaya devam eden bir yük bizim için. Ağır bir yük değil fakat yine de bir yük sonuçta. Her şeye rağmen hatırlanınca bile mutluluk veren bir his ilk sevgiliyi hatırlamak. İnsanın karnında kelebek uçarcasına his bırakan ve kalp atışlarını hızlandıran belki de ilk kişi olduğu için bu kadar yer tutuyor hayatımızda. Unutması kolay değil tabii ki fakat unutmak istiyor muyuz ilk sevgiliyi? İnsan aşkı ilk defa tatmasını sağlayan kişiyi unutmak istemez bence. Yaşanılan en güzel duygulardan biri çünkü aşk. Belki ileride başka bir kişiyi daha çok sevebilir insan. Hatta onunla evlenmiş bile olabilir ama ilk aşkı her zaman kalbinde önemli bir yer tutacaktır. İlklerin izi kolay kolay geçmez çünkü.