AŞK KELEBEKLERİ

Şimdi sen kalkıp gidiyorsun. Git. Gözlerinde durur mu onlar da gidiyorlar. Gitsinler. Oysa ben senin gözlerinsiz edemem bilirsin. İnsan doğar, büyür, sever ve ölür. Hepsi doğaldır bu süreçlerin, fakat üçü doğadan ve çevreden dolayıdır, biri ise insanın derinliklerinden kopup gün yüzüne çıkar ve diğer süreçlerin tamamını onlardan habersizce etkiler. İşte o sevmektir, aşktır. Aşk ki tek hecedir ve göründüğünden daha karmaşıktır ve bilinmezdir. "Aşk nedir?" diye sorsam çoğu insana yanıtlayamazlar belki de "Aşk işte!" yanıtını verirler, sanki tanımlamak istemiyorlarmış gibi. Çünkü bilirler aşkın tarifsiz, özel ve sanki bu hayata anlam veren ağacın meyvesi konumunda olduğunu. Yani her insan aşk için doğuyor, büyüyor ve ölüyor. Ama bu demek değil ki meyvesiz ağaç olmaz, aşksız insan da doğar ama amacı diğer aşkları, sevdaları görüp ağlamak, hayıflanmak ve kızmaktır hayata. İşte böyle insanlar aşkı bilmezler, gözlerinde yatan o uysal aşk kelebeğine izin vermezler çıkıp dolaşması için diğer aşk diyarlarında. Aşk da neymiş, herkesin mahremi var derler. Ama yanılırlar; aşk, bütünüyle soyutlamaktır hayattan kendini, ne duygu kalır o anda ne dışsal algı. Eğer aşıksan bırakırsın oltalarını gelecek balığı düşünmeden, pervasızca aşk denizine, bırakırsın aşk kelebeğini sonsuzluğa. İşte aşk tek hecelik, sınırı olmayan, düşündürmeyen ve varlığı bile tam olarak anlaşılamayan kelime. Sevda ki acı çektirir, üzer, boğar seni kendi denizinde, ama hala tutunmaya çalışırsın ona çünkü düşünmezsin acınası bu gerçek hayatın hiçbir gerçekliğini. Aşk zulmeder sevene, çünkü doğa baskılar onu, istemez insanları çekip götürmesini kendi zalim gerçekliğinden aşk dolu gerçek rüya diyarlarına. Aşk da gösterir insana asıl gerçeği, asıl yaşanılası meyvenin o olduğunu eğer insanın içindeki aşk kozası boş değilse ve zorluyorsa insan bir pupa gibi o kozayı. Aşk kozası öyle bir şeydir ki Halil TOPÖZLÜ-21301841-Türkçe 6. Yazı belki çok incedir ama asla yırtılmaz içerden devasa bir zorlama olmayınca, yani izin vermez gerçek aşk hayatına geçişe kolaylıkla. Zorlar ki kelebek olunca aslında asırlarla bile ölçülemeyen bir uzunlukta olan zamanı bir gün sanmasın. Aşkın büyüsünden çıkmasın diye o sonsuzlukta. Açsın kanatlarını ve hissetsin sadece aşkın rüzgarını kanatlarının altında. İşte bir aşk kelebeğinin geçmişini ve geleceğini oluşturan aşk kozasının yeri de insanın gözleridir. İnsan aşkı hissederse kozanın tohumu kendiliğinde konuverir gözlerin derinliklerine. İnsan sevdiğine her baktığında olgunlaşır pupa ve en sonunda hissederse diğer pupanın varlığını, deler kozasını aşkın sonsuzluğu için. Kanat çırpar diğer pupa çıkana kadar, sevdiğinin gözleri etrafında. Bekler amansızca, aşk kelebeğini ve sabırsızlanır onunla kanat çırpmak için sonsuzluğa. Diğer kelebek de yırttığı an kozasını başlar sonsuza kadar sürecek aşk şarkısı. Sevenlerin gözlerindeki dalgalanmalardır bu aşk şarkısını notaları. Bazen ağlatır sevdiğini bir su dalgasıyla, bazen güldürür onu en ufak bir fısıltıyla. Gözler birbirine baktıkça ve kelebekler kanat çırptıkça devam eder aşk şarkısı. Ama öyle bir an gelir ki ayrılır gözler birbirinden ve kelebekler çekilir kozasına, beklerler ölüm için, yılları sayarlar tekrar buluşmak için. İşte gözlerimizdeki kelebeklerdir aşkın habercisi, taşıyıcısı ve sonsuza dek sürdürücüsü. Ne zaman onlar kanatlansa ve hissetse diğer kelebeklerin rüzgarlarını ve kanat çırpışlarını işte o zaman aşka uçuşun başladığı andır. Aşk öyle bir şey ki tek hece ama sevdalıların gözlerindeki kelebekler onun için kanat çırpıyor, güzelliğini sergiliyor ve haykırıyorlar aşk şarkılarını diğer kelebeklere. Aşk kelebeklerinden her ayrı düşüşlerinde, hissettirirler insanlara ağırlıklarını ve hatırlatırlar sevgiliyi her an onlara. İşte böylece en çok gözler hisseder aşkı ve ayrılıkları aşk kelebekleri sayesinde.