YENİ BİR FİLM YENİ BİR BEN

Her gün üzerimize yüklenen yeni sorumlukların bilinciyle yeni hedeflere ve olaylara yöneliyoruz. Bunu yaparken vaktimizi kimi zaman eğitim hayatının bize dayattığı ödevlere, projelere kimi zamansa kendi amaçlarımız uğruna yapmamız gereken şeylere harcıyoruz. Kendi amaçlarımız uğruna yapmamız gerekenlere gelirsek; bunu bizi biz yapan olgulara sahip çıkmak, kendi benliğimizi sağlıkla yaşatmak için verilen bir emek olarak görüyorum. Çoğu insanın, küçüklüğünden bugüne sımsıkı tutunduğu tutkuları, er ya da geç; bir gün olacağına inandığı hedefleri vardır. Kendimi bildim bileli bir tek tutkum ve gerçekleşmesini umduğum iki hedefim olmuştur. Hedeflerimi saf dışı bırakıp tutkuma gelecek olursak "sinema" benim hayat damarlarımdan biri, adeta nefesim gibidir. Beş yaşında ailem tarafından fark edilen bu durum, şu an hala benimle. Bıkmadan, usanmadan, hayatın bana dayattığı yoğun tempoya aldırış etmeden adeta bir sevgili gibi zaman ayırdığım, özen gösterdiğim tek konudur. Vizyona giren her film benim için yeni bir evlat, aşk gibidir. İyi veya kötü olmasına aldırmadan kendime iki perdelik serüvenler yaşatırım. Yine vizyona yeni bir filmin girdiği bir günde, okul çıkışı kendimi okulumun yakınında yer alan sinema salonunun gişesinde buldum. Daha o gün vizyona giren filmin son seansıyla İkimizin Yerine adlı film için kapanışı yapmaya gittim ve patlamış mısırımla salondaki yerimi aldım. Bir alışkanlık olarak filmlerin fragmanlarını izlemekten kaçınırım. Türüne ve oyuncularına bakarak girdiğim bu filmde beni türlü karakter bürünmelerinin beklediğini umarak heyecanlıydım. Filmin perdeye yansımasıyla bürüneceğim karakterimi çoktan bulmuştum. Bu filmde Çiçek adlı karakteri ben oynayacaktım. Sahnelerin akmasıyla birlikte on sekiz yaşımdaki halimi anımsadım. Çiçek'ten daha cesur ancak daha az özgüvene sahiptim. Bir an 1 Merve Erdoğan uzaklara dalıp gidince yirmi iki yaşında olmak bana fazlasıyla büyümüş hissettirdi. On sekizinci yaşımı anımsarken belki de yirmi beşime geldiğimde şu anki halimi anımsayıp iç çekeceğimi düşünerek hüzünlendim. Senarist belli ki bugün beni zaman hakkında epey bir yoracaktı. Kendi kendimi sorgulamaya başladığım an düşündüğüm tek şey, akıp giden zamanın hayatta her şeyden daha kıymetli bir mücevher olduğuydu. Pişmanlıklarımız, keşkelerimiz bunların hepsi; kaybettiğimiz zamana ait değerlerini yitirmiş kelimelerdi. Hayat, insanları öyle bir evreye getirdi ki bencillik saflığı elimizden alan acımasız bir katil oluverdi. Sanki geçmişi geri getirebilecekmişiz gibi kırdığımız ve hayatın akışına bıraktığımız kalpler, yitirdiğimiz saf duygular ve en önemlisi erteleyip durduğumuz kendi benliğimiz. Bir gün gelecek ve her şey için çok geç olacak diye üzülüyordum ki bir anda sert ve acılı bir yakarış beni kendime getirdi. Tam filmden uzaklaşmış kendi iç dünyamda bir münazaraya şahit oluyordum ki tam zamanında tekrar odaklanmam gerektiğini belirten o yakarış geldi. Çiçek, isyanın göbek taşına yatmış; eteğinde ne varsa döküyordu. Ayrılığa, terk edilişe karşı çıkıyor, kabullenmek istemiyordu. Neyse ki fazla uzun sürmedi. Erken davranan eski sevgilisi beni bir de ayrılık konusunda yitip gideceğim sorgulamadan çekip aldı. Ayrılık, yediden yetmişe her insanda bir parça dahi olsa burukluk bırakan panzehiri olmayan bir virüstü. Kalbinize gömüp üzerine kat ve kat perdeler çekmek dışında bir şey yapamıyordunuz. Asla unutulamıyordu ve en ufak bir şeyle yeşerip sizi altüst edecek gücü bulabiliyordu. Filmler, insana iyi gelirken bazen karakterler gibi rollere bürünüp sizi kandırabiliyor. Çıkardığı zaman yolculuklarında sizi sorgulamalara itip, ittiği çukurlardan bir çırpıda çıkarıveriyor. İstisnasız bir şekilde İkimizin Yerine adlı film de bana aynı oyunu oynadı. Büründüğü rol beni zaman hakkında düşünmeye iterken ayrılık konusunda ipten alan bir hamle yaptı ve 2 Merve Erdoğan sorgulamamdan beni kurtardı. Ben filmleri insanlardan daha çok severim. Size herkesten daha cesur ve yürekli davranırlar. Sorgulatırlar, ağlatırlar, düşündürürler ve ekranda "Son" yazısını gördüğünüzde ufak bir terapinin ardından silkelenip kendinize gelmiş hissedersiniz. Umarım siz de her yeni senaryoda yeni bir siz bulursunuz. 3