ÇOKTAN SEÇMELİ

"Her yol doğru yoldur. Her şey başka bir şey olabilirdi. Ve yine de aynı ölçüde anlamlı olurdu."1 Hayatta verdiğimiz her kararın, yaptığımız her seçimin aslında yaşantımıza yeni bir boyut kattığını, yaşantımızı farklı bir yöne sürüklediğinin farkında mısınız? Verdiğimiz her karar aslında yeni yaşantımızın şeklini belirlerken olası başka bir yaşantıya veda anlamına geliyor. Yani aslında her şey mümkün, henüz bir karar vermemişsek! Bir karar verdiğimizde kaderimize yön vermiş oluyoruz aslında. Bir trene binmek ya da binmemek, aşık olmak ya da olmamak, o gün evden çıkmak ya da çıkmamak, aklımızdan geçirdiğimiz bir düşünceyi yüksek sesle ifade etmek ya da etmemek, Ankara'da veya İstanbul'da yaşamak, hukuk ya da mimarlık okumak... Bu seçeneklerden biri üzerinde karar kılmadan önce hayatımız sonsuz farklı kombinasyonla yaşanabilecek bir muamma iken; tercih yaparak, karar vererek sonsuz farklı kombinasyon içinden kendi hayatımızı seçiyoruz ve geride bıraktığımız olasılıkların ne olduğunu asla bilmeden yaşıyoruz. Hayatın yoğun temposu içerisinde kararların bazılarının bu kadar önemli olduğunun farkına varmıyoruz bile. Zor sahip çıktığımız aklımızı kaçırmak için, bir dakikalığına bu tempodan kafamızı kaldırıp verdiğimiz kararların neleri değiştirebileceğinin farkına varmaktan daha iyi bir yol düşünülemez herhalde! İşte Jaco Van Dormael'in yönettiği "Bay Hiçkimse" adlı filmin bende yarattığı etki tam da böyle oldu: farkındalık ve beraberinde gelen delilik hissi! Sadece kendi kararlarımız olsa yine iyi. Çevremizdeki herkes gün içinde en az bizim kadar fazla sayıda karar veriyor. Bir noktada onların kararlarının ve dolayısıyla hayatlarının bizimki ile kesişmemesi imkansız. Bir tür kelebek etkisinden söz ediyorum. Bu doğrultuda, sonsuz farklı olasılığın içinde bir sonsuzluk daha beliriyor. İşler iyice kafa karıştırıcı bir hal aldı. Kendi hayatımdan bir örnekle açıklayım. 18 yaşındayım ve üniversitedeki birinci yılım. Bu demek oluyor ki daha geçen sene üniversite sınavında girdim. Sınav esnasında kimi zaman A ile B arasında kaldım. İkisinden birini seçtim. Yaptığım seçimlere göre Türkiye'nin her yerinden yaşıtlarım arasında sıralandım ve sıralamam doğrultusunda bir tercih yapmam beklendi benden. Okunabilecek onlarca alan içinden hukuk bana yakın geldi ve bir hukukçu olmayı seçtim. İkinci olarak Koç ve Bilkent Üniversiteleri arasından Bilkent Üniversitesi'ni tercih ettim. Şimdi ise hayatından oldukça memnun bir üniversite öğrencisiyim. Öte yandan eğer başka bir mesleği tercih edip Koç Üniversitesi'ne gitseydim eğer, ne olacaktı? Başka bir meslek, başka bir şehir, bambaşka insanlar, arkadaşlar, hocalar... Evet, hayatımın bu bir senelik kesitinde, bunlar gibi çok önemli kararlar verdiğim kadar, bir sözü söylemek ya da söylememek kadar küçük milyonlarca tercihte de bulundum. Verdiğim her karar ile her saniye hayatımda yeni bir yol açıldı ve milyonlarca kararın sonucu olarak şu an yatağımda oturmuş bu yazıyı yazıyorum. Bu kararları verdikten sonra arkamda neler bıraktığıma dair en ufak bir fikrim yok. Nelere "Hayır." dedim? Hangi fırsatları kaçırdım? Hangi konularda verilebilecek en doğru kararı verdim, bilmiyorum. Eğer İstanbul'da yaşasaydım daha mutlu olur muydum, bilmiyorum. Asla bilemeyeceğim. İşin aslı bu sorulara vereceğim olası cevapları bilmek de istemiyorum. 1 Mr Nobody, Yön. Jaco Van Dormael, Pan-Eureepenne, 2009, DVD Naz Özarı 21602860 Bu konu üstünde epey kafa yormuş biri olarak şunu gördüm: Sonsuz olasılık içinde bir tercih yaptıktan sonra arkaya bakmamak en doğru şey olur. Yaptığımız seçimler sonucu sahip olduklarımızdansa nelere sahip olabilecekken olmadığımıza odaklanmak bize mutsuzluktan başka bir şey getirmez çünkü. Bir karar verip bir tercih yaptıktan sonra o kararı değiştirmek her konu için mümkün olmayacağından çaresizlik içinde debelenmekten, mutsuzluğa saplanmaktan başka bir sonuç doğurmaz bu eylem. Hayatımızda kararlar alırken bizden daha büyük bir güç her an bizi izlemekte ve bizim için en iyisini planlamakta zaten. Biz insanlara ise aklımızın ve duygularımızın önderliğinde kendimizce doğru tercihler yaparken bu düşünceye güvenmekten başka bir şey düşmüyor.