Gerçekten Mutlu Muyuz?

Doğduğumuzdan beri hep mutlu olmak için çalışıp didiniyoruz. Anne karnından çıkarken bile mutlu olmak gayesiyle bu dünyaya geldik. Aslında anne karnından çıkarken ilk olarak mutsuzluk ile tanıştık. Doktor popomuza ufak bir tokat attı ve ağlamaya başladık. Ardından annelerimiz bizi kucağına aldı ve sımsıcak kolları arasına alarak o karşı konulmaz sevgilerini bize verdi. İşte o zaman da mutluluk ile tanıştık. Peki, mutluluk ne idi? Hiç düşündük mü? Kimileri anı yaşamak olduğunu söyledi. Kimileri ise güzel olaylar zincirinin bizi mutlu ettiğini söyledi. Kimi için reçel kavanozunun içine düştüğü an olabilir, kimi için de kavanozun kapağını açtığı an... Kim bilir belki de karınca için kavanozun yere düşüp, kırıldığı andır. Ben ise bu durumu daha çok bir seviye gibi düşünüyorum. Daha doğrusu insanın ruhani durumunu eksi yüzden artı yüze kadar değerlendiriyorum. İşte mutluluk da bizim kendimizi iyi hissettiğimiz pozitif bölge oluyor. Ancak bildiğim bir şey var ki hiçbir zaman artı yüze ulaşamayacağım. Kendime uzun bir süredir belli aralıklarla "Mutlu musun?" diye soruyorum. Cevap aslında apaçık ortada. Değilim. Peki ya neden değilim? Bana öyle geliyor ki istemediğim bir hayatı yaşadığım için mutsuzum. Doğrusunu söylemek gerekirse ben bile bu soruya cevap ararken oldukça zorlanıyorum. Diyelim ki hayatımda şöyle bir geriye baktım ve ne gördüm? Bol miktarda yanlış karar ve pişmanlık. Yanlış kararlar beni her ne kadar mutsuz etse de bazı mutlu anlarımın da o yanlış kararların sonradan doğru karar olduğunu öğrenerek mutlu oldum. Sonuçta en kötü karar kararsızlıktan iyidir. Ancak pişmanlıklar için aynılarını söyleyemeyeceğim. Ne zaman gece yatağa girsem pişmanlıklar bulutu kafamı kaplıyor, uykularımı kaçırıyor ve beni gece boyunca mutsuz ederek ertesi güne beni kötü hazırlıyor. Sonuçta kendime hep " Ya o okula gitmeseydim?", " Ya onunla hiç tanışmasaydım?" gibi sorular sorarken buluyorum kendimi. Sanırım bir süre daha sormaya devam edeceğim. Pişmanlıkların yanı sıra hayallerimin gerçekleşemeyeceği ihtimali de beni üzüyor. İleride istediğim işte çalışıp çalışamayacağım, ilerideki sevgilimin veya eşimin nasıl olacağı, maddi durumum, toplumdaki statüm, fiziksel görünüşüm ve daha sayamayacağım binlerce soru beni her gün yalnızlığa, sıkışmışlığa ve çaresizliğe sürüklüyor. Beni en çok endişelendiren ise mutsuzluktan kurtulamama korkusu. Ya istediğim şeylere sahip olsam bile yine de mutsuz olursam? Bana yine mutsuz olacakmışım gibi geliyor. Çünkü insanoğlu hiçbir zaman azla yetinmedi, hep daha fazlasını istedi. Daha fazlasını elde edebilmek ve belki bu sayede mutlu olabilmek için hayatını mutsuz olmak pahasına yaşadı. Sonuçta eline geçen her zamanki gibi mutsuzluk oldu. Peki, bu durumu aşmamız için ne yapmamız gerekiyor? Kendimizi antidepresanlara mı boğalım, yoksa durumumuzun aslında ne kadar da basit olduğunu düşünüp zoraki bir şekilde mi mutlu olalım? Ne zaman insanlara mutsuzluğumdan bahsetsem bana hep sahip olduğum imkanlardan ve sahip olduğum arkadaşlarımdan bahsediyorlar. Anlayacağınız, ağız tadıyla bile mutsuz olamıyorum. Belki haklılar ama bu yine de benim mutlu olmam gerektiği anlamına gelmiyor ve bu konuda yalnız olmadığımı da biliyorum. Belki de bu kadar çok insanın böyle düşünmesi beni mutlu ediyor. Asla bilemeyeceğim. Tıpkı kitaptaki Gerhard gibi. Belki de bu yüzden kitabı okuduğumda kendimi Gerhard ile ilişkilendirdim. Çünkü Gerhard da sahip olduklarına rağmen hep bir şeylerin eksikliğini hissediyordu. Belki aşk, belki zaman, belki de sıcak bir yuva... Sonuç olarak, mutsuzluk kronik bir hastalık ve tek tedavisi de mutlu olmak. Ancak bu panzehri nasıl elde edebilirim? Daha da kötüsü bu panzehri elde edersem mutsuzluğum ileriki zamanlarda tıpkı bir virüs gibi bağışıklık kazanır mı? Gerçekten zor ve pek de düşünmek istemediğim sorular. Sonuçta kendimi içinden çıkılmaz bir döngüye sokmak istemiyorum ama mutlu olmak istiyorum. Basit bir şekilde mutlu... Tıpkı sokakta gördüğümüz sıradan insanlar gibi. Kime diyorum ki bunları. Onlar da bizler gibi. Sözü Geçen Çalışmalar GENAZİNO, Wilhelm. Mutsuzluk Zamanlarında Mutluluk. Ayrıntı Yayıncılık, 2014.