İÇİMİZDEKİ SEVGİ

İnsanı insan yapan sahip olduğu duygulardır. Çünkü duygularımız hayatımıza yön verir. Peki insanı en güçlü kılan ve onun hayata hep pozitif bakmasını sağlayan duygu nedir? Cevabı çok basit "mutluluk". Mutlu olmak isteriz fakat bazıları bunu gerçekten başarır bazıları ise mutlu olmadığı halde kendilerini mutlu sanırlar ve hayatın akışına bırakır kendilerini çünkü bunu asla kabullenemezler ve kendilerini dışarıya mutlu yansıtmak isterler. Zamanla hayatlarının monoton olduğunu, iyi bir iş ve aileye sahip olmanın kendilerine yetmediğini fark ederler böylece hayatı sorgulamaya, yeni şeyler aramaya başlarlar. En sonunda bu kısır bir döngü haline gelir ve kendilerini büyük bir çıkmazın tam ortasında bulurlar tıpkı "Aldatmak" adlı romandaki Linda karakteri gibi. Yazar , Paulo Coelho, mutsuz bir kadının ruhunu farklı betimlemelerle okuyucuya taşımış ve kitabı okurken o ruhu hissetmemizi sağlamış. Kitap beni bu yönüyle oldukça etkiledi ve kendi geçmişimde yaşadığım bazı anıların yeniden canlanmasını sağladı... Ben de asıl mutluluğu ve yaşamayı sevmeyi yeni yeni anlamış biri olarak kitabın sayfalarında sürüklenirken kendimi Linda ile özdeşleştirdim. Bu romanı keşfettiğim zamanlar ben de aynı dönemlerden geçmekteydim. Güzel bir aileye, başarılı bir öğrencilik hayatına ve yıllardır benim yanımda olan, gözlerinde beni gerçekten sevdiğini görebildiğim bir yol arkadaşına sahiptim. Mutsuz olmam için hiçbir sebep yok gibiydi fakat zamanla hissizleştiğimi fark ettim. Yeni heyecanlar ve adrenalin özlemi yaşamaya başladım. Bunu çevremdekilere nasıl açıklayacağımı bilemiyordum çünkü hissettiklerimi onlara geçiremeyeceğimi düşündüm ve verecekleri tepkilerden çekindim. Her şeyi kendi içimde yaşamaya devam ederken, karşıma hislerimi tekrar ortaya çıkartabilen birisi çıktı. Onunla yakınlaşmamın kız arkadaşıma karşı bir ihanet olduğunun farkındaydım fakat buna rağmen bu durumun önüne geçemiyordum. Ondan uzak durmayı denedim. Onunlayken yaşadığım hisleri kız arkadaşımda bulmaya hatta biraz da onu değiştirmeye çalıştım ama yasak olanın peşinden gitmek bana yaşadığımı hatırlatıyordu. Bir gün yine bu yaşadığım durumların yol açtığı sıkıntılardan dolayı biraz kendimi dinlemek, biraz da düşünmek için yürüyüşe çıktım ve kafamdaki sorulara bir cevap bulma arayışına girdim. Aslında bunların hepsi benim kendime söylediğim bir yalanlardan ibaretti. O gün evden çıkmamın gerçek sebebi ona duyduğum özlemi gidermek istememdi. Kendimi bir anda onun kapısında buldum fakat içeriye bir türlü giremedim çünkü vicdan azabım daha ağır basıyordu. Bana bu denli değer veren bir insanı böylesine aldatmak bana uygun bir hareket değildi. Sevgilimin mutluluğu benim için her şeyden daha önemliydi hatta kendi hayatımdan bile. Kafamda yankılanan bu düşüncelerle oradan hemen uzaklaştım ve eve doğru yürümeye başladım. Yolda yeni açılmış olan bir kitap dükkanı gördüm ve kitaplara olan ilgimden dolayı içeri girdim. Raflara bakınırken karşıma bu roman çıktı ve kitabın kapak yazısı oldukça ilgimi çektiği için satın aldım, sonrasında eve gidip o gece bitirdim. Bir kitabın beni bu kadar derinden etkileyebileceğini ve hayatımı doğru bir yola sokacağını nereden bilebilirdim ki? Kitabın son sayfasını çevirdiğim anda duygularını bütünüyle anlamış ve kendini bulmuş bir insana dönüştüm. Hissizleşmemiz ve hayata karşı bir umudumuzun olmaması bazen bizi farklı bir kişiye dönüştürebilir ve sonucunda en yakınımızdakileri üzebilecek bazı tavırlar sergileyebiliriz lakin önemli olan girdiğimiz bu yanlış yoldan bir an önce dönüp mutluluğu tekrardan sevdiklerimizde bulmaya çalışmaktır. Bunu da ancak kendi içimizdeki sevgiyi ortaya çıkararak başarabiliriz. Okuduğum bu roman benim bunları anlamama ve yeni şeyler aramaktan çok kendi özüme dönmemi sağladı. Eğer bir gün benim düştüğüm duruma düşüp, hayatı sorgulamaya başlarsanız sadece sevin çünkü kitapta da geçtiği gibi " yaşamak sevmektir.".