Sanal Dünya Gerçekleri

O renkli ekranımızın, biz harflere bastıkça takırdayan klavyemizin arkasına saklanıp istediğimizi yapmak, söylemek ne kadar kolay geliyor değil mi? Bizim yaptıklarımız başkalarını nasıl etkileyeceğini hiç düşünmeden istediğimizi yapıyoruz. Oluşacak sonuçlardan biz sorumlu değilmişiz gibi söylüyoruz istediklerimizi, belki de birilerinin en büyük belası oluyoruz farkında olmadan. Böyle bir şeyin biz farkında olmadan olması mümkün mü? Yani gerçekten internet aleminde yazdığımız bütün o sözlerin sonuçlarının olmayacağını düşünüyor muyuz? Ben düşünmüyorum. Herhangi bir insanın içindeki kötülüğü başkasının minik heveslerini kırarak söndürmesinin o insanı hiç etkilemeyeceğini düşünemiyorum. Belki de ben fazla saf davranıyorumdur bu konuda. Belki de insanlar gerçekten her istediklerini söyleyip oluşan sonuçlarda hiç payları olmadığına inanıyorlardır. Cyberbully filmi de bu konu üzerinde yoğunlaşıyordu. Gerçekten yaptıklarımızı umursamadan yaşamımıza devam ederken sonuçların yüzümüze çarpmasının nasıl hissettireceğini gösteriyordu film. Genç bir kızın yaptığının sonuçlarını tahmin edemeden internette insanları küçük görmesi ve bir başkasının kızın bilgisayarını ele geçirerek aynı zorbalığı ona yapmasını anlatıyordu. İşin etik kısmı tabii ki tartışılabilir, yaptığının kötü olduğunu görsün diye aynısını kıza yapmak diğer kişiyi haklı çıkarır mı ki, ama o kadar derine inmeden daha yüzeysel düşüneceğim ben filmi. Dediğim gibi internette istediğimizi söyleme hakkına sahipmiş gibi davranıyoruz, özellikle de kimliğimizi gizleyebiliyorsak. Sanırım filmde de üstünde en çok durulan konulardan biriydi bu, ne kız diğerlerini aşağılarken ne de kıza saldıran kişi konuşurken kimliklerine dair bir iz bırakıyorlardı. Hatta kızın en çok korktuğu şeylerden biri kimliğinin açıklanması oluyordu. Bence bu kimliğinin açıklanması korkusu bizler için de geçerli bir durum. Bütün herkes değil belki ama çoğumuz internette bir yazı yazarken kimsenin bizi tanımayacağı bilgisine güvenerek yazıyoruz. Birilerinin bizi tanıma ihtimali olmasın diye ya farklı isimler kullanıyor ya da tamamen isimsiz bir hesap kullanmayı seçiyoruz. Birisi o isimsiz, gizli hesabın bizim hesabımız olduğunu öğrenince de hayatımız sona ermiş gibi tepkiler veriyoruz. Sanki o internette yazan kişiyle biz farklı kişilermişiz gibi. Peki, eğer öyleysek neden farklı biri gibi davranma ihtiyacı hissediyoruz, neden internetteki bizle gerçek hayattaki biz birbirinden saklanma ihtiyacı duyuyor; hiç var olmayan birinin dediklerimiz sonuçlarını üstlenmesi daha kolay olduğu için mi?. Bence o yüzden, sonuçta kendimizi farklı tanıtmamızın nedeni interneti kapattığımız anda hiçbir şey olmamış gibi yaşamaya devam edebilmek değil mi? Bu işin yorum yapan tarafı olduğu kadar bir de bu sözlere maruz kalan tarafı var tabii. İnternet kişilikleriyle kendi kişilikleri arasında bir fark olmayıp, kendileri oldukları için suçlanan taraf. Bunların bir kısmı üzerlerine gelen sözlere kulak asmadan yapmak istediklerini yapmaya devam edebiliyor, peki ya diğer kısım? İnternette azıcık aratınca bu kısmın hayatlarını anlattıkları videolardan intihar notlarına kadar bir sürü şey bulabiliyoruz. Filmde de baştaki kızın zorbalık yaptığı kişi işte bu sözlere dayanamayan taraftaydı. Sözler arttıkça okul değiştiriyor, hiçbir şey yokmuş gibi kendi işine devam ediyor, o zorbaları görmezden gelmeyi deniyordu. Sonunda bu sözlere dayanamayıp intihar etmişti. Başroldeki kız ise bu olayları öğrendikten sonra bile olayların kendisiyle hiçbir alakası olmadığını, mağdur olanın kendisi olduğunu iddia ediyordu. Yanlış anlaşılma olmasın, ne tek bir kişinin bu sonuçtan sorumlu olduğunu ne de dediğimiz her şeyin sonuçlarının bu kadar büyük olacağını söylüyorum, yine de söylediklerimizin olası sonuçlardaki payı göz ardı edilmemeli. Sanırım başından beri söylemeye çalıştığım şey de bu; kendi suçumuzu kabullenemiyoruz, özellikle de yaptıklarımız bilgisayar ekranında kilitli kalmış ifadeler gibi gelince olayın diğer tarafındaki kişiyi anlayamıyoruz, bize küçük yorumlarmış gibi gelen şeyler başkalarının hayatına mal olabiliyor. Teknolojiyi düzgün kullanmayı beceremiyoruz; sanki hiçbir önemi yokmuş gibi farklı kişiliklere bürünüyor, nefretimizi internetteki insanlara kusuyoruz. Bütün bunların en sonundaysa hiçbir şeyi umursamadan yazdıklarımızı bir tık arkada bırakarak gerçek dünyadaki halimize dönüyoruz, sanki yazdıklarımızın bir sunucu olmayacakmış gibi.