Başka Şehir İki Hayat

Kızlar soruyor adlı blog sitelesinde dolaşırken üniversite hayatına yeni başlayan insanların sıkça sordukları sorulara rastladım. Aralarında benimde kafamı oldukça kurcalayan bir soru vardı. Okumak için başka bir şehre gidersem eve mi çıkmalıydım yoksa yurtta mı kalmalıydım? Başka bir şehire gitmeyi istiyordum, ancak kalacak yer konusu benim için büyük bir problemdi. İki durumda bana cazip görünmesine karşın annem ikisine de oldukça karşıydı. Yurtta kalmak istememin en büyük nedeni arkadaşlardı. Doya doya, istediğim saate kadar arkadaşlarımla olabilecek ve oda arkadaşım başta olmak üzere yurt hayatım boyunca birçok kişiyle tanışabilecektim. Yeni insanlar tanımayı, onlarla arkadaşlık kurup zaman geçirmeyi çok sevmeme rağmen çekingen bir insan olmam nedeniyle hep insanlarla tanışmak konusunda sıkıntı yaşadım. Üniversite hayatıma başlarken de bu konuda ciddi kaygılarım vardı. O nedenle yurtta kalmanın benim için çok güzel bir fırsat olcağını düşünüyordum. Ayrıca, alışık olamadığım bir yaşam olduğu için kulağa çok heyecan verici geliyordu. Okulun içinde olacağı için ulaşım da kolay olacaktı. Yurtta kalan birkaç arkadaşımla konuştuktan sonra gerçeğin, hayal ettiğim kadar güzel ve eğlenceli olmadığının farkına vardım. Oda arkadaşı kafa dengi çıkmayan birçok kişi bu durumdan çok muzdaripti. Konuştuğum bir arkadaşım oda arkadaşının dağınıklığından şikayet ederken, bir diğeri çok ses yapmasından yakınıyordu. Tabiki herkes aynı durumu yaşamıyor ve çok iyi anlaştıkları insanlar da buluyorlardı ama ya bir yıl boyunca hiç hoşlanmadığım biriyle aynı odada kalmak zorunda olsaydım, nasıl olurdu? Hayal bile edemiyorum. Odaya gitmemek için bölümde uyumayı bile düşünebilirdim. Oda arkadaşımın alışaknlıkları da önemliydi. Mesela sigara içmeyen biri olarak, sigara içen biriyle aynı odada yaşamak biraz zor olabilirdi. Odada sigara içtiği anda odanın halini hayal bile etmek istemiyorum. Koku bütün kıyafetlerime sineceği için, durum korkunç bir hal alabilir ve bu bir kavgaya bile sebep olabilirdi. Sigara konusunu bir şekilde hallettik diyelim. Dışarıda içip gelmeye başladı ve odada sigara kullamamaya özen gösterdi. Peki ya çok dağınık bir insan olduğu için her yerden onun eşyaları çıksa nasıl olurdu? Küçücük bir alanda her yere yayılmış eşyalarını toplamak eminim beni hiç mutlu etmezdi. Her insanın özel bir alana ihtiyacı vardır, ancak bu oda arkadaşıyla kaldığım sürece hiçbir zaman sahip olamayacağım bir şey olacaktı. Oda arkadaşımın kafa dengi bir insan olduğunu ve bu problemlerin hiçbirini yaşamadığımı düşünelim. Onun dışında da yurt yaşamını bir kez daha düşünmeme neden olan sorunlar vardı. Ortak tuvaletler beni en çok düşündüren faktörlerden biri oldu. Ortak bir tuvalet kullanmak okulda ya da bir alışveriş merkezinde tuvalete gitmekten farksız olurdu. Tuvalet bir insanın özel bir alana sahip olması gereken bir yerdi ve bu özel alan yurttaki tuvaltlerde sağlanamazdı. Ayrıca hijyen konusunda da büyük sorunlar olabilirdi. Bildiğiniz gibi tuvaletten bulaşabilen birçok hastalık var. Sırf bu nedenle günlerce tuvalete gitmemezlik yapabilirdim. Bir diğeri yemekler... Her yurtta ortak mutfak tarzı bir şey olduğunu öğrendim, ancak tembel bir insan olduğumu düşünürsek ve derslerimin yoğun olacağını; o yoğunlukta yemek yapmak için uğraşacağımı hiç sanmıyorum. Bu durumda geriye iki seçenek kalıyor. Birincisi okulun yemekhanesi, ikincisi ise fast food siparişi vermek. Yemekhane değil ama fast food oldukça pahalıya patlayabilirdi. Ayrıca her hafta, haftanın üç dört günü fast food yemek, kilo açısından da kötü sonuçlara Ceren Alganatay yol açabilirdi. Çamaşır yıkama konusu bir diğer zorluk olurdu, ancak bunlar bir şekilde halledilebilirdi. Ceren Alganatay Halledilemeyecek en önemli sorun ise aile özlemi... Yıllarca aynı evde yaşadığım ve her akşam görmeye alıştığım ebeveynlerimi çok uzun bir süre boyunca göremeyecektim. Dersler yoğun olduğundan belki haftalarca evime gidemeyecek ve onlara karşı bir özlem duyacaktım. Bütün sorunların bir şekil çözümü olabilirdi ama çözümü olmayan tek sorun buydu. Yurdun zorluklarını gördükten sonra acaba eve çıkmak daha mı zekice olur diye düşünmekten kendimi alamadım. Oda arkadaşı problemim olmazdı, çünkü ev arkadaşımı kendim seçerdim. Yeni insanlarla tanışmak için çok sansım olmazdı ama evde arkadaşlarımla çok güzel zaman geçirebilirdim ve odam, yani kendime ait özel bir alanım olurdu. Dağınıklık ve sigara problem olmazdı, çünkü onun odası dağınık olurdu ve o beni ilgilendirmezdi. Sigara konusu da, balkon sayesinde çözülebilirdi ya da sigarasını kendi odasında içerdi ve sorun çözülürdü. Yurtta olan diğer bir çok zorluk halledilebilirdi. Örneğin evde tuvaleti sadece iki yada üç kişi kullanacağından temizlik sorun olmadı. Bulaşık, yemek ve çamaşır işleri ortaklaşa halledilebilirdi. Ancak aile konusuna yine bir çözüm bulmak çok mümkün olmazdı. Farklı şehirde okumak, bu konuya alışmayı gerektiriyordu. Malesef eve çıkmanın da yurtta yaşamaya göre dezavantajları vardı. Ev ne kadar kampüse yakın olsa da, ulaşım için daha çok uğraşmak, belki de bir araba edinmek gerekecekti. Evin bir çok gideri olacaktı; örneğin mutfak giderleri, su, elektrik, internet faturası... Bunları ödemek gerekecek ve belki bu giderler yurttaki masraflardan çok daha fazlasına mal olacaktı. Evin de yurdun da avantaj ve dezavantajlarını düşündüğüm zaman hangisinin daha iyi olduğuna karar vermekte oldukça zorlandım. Kabul etmeliyim ki ikisi de gözümü korkuttu. İkisinin de iyi ve kötü yönleri vardı fakat başka bir şehirde yaşayacak olsam arkadaşlarımla eve çıkmayı tercih ederdim. Bu kararı vermemde tabiki rahatıma düşkün olmamın büyük ölçüde etkisi var. Evin yurda oranla daha az problemi var ve bunlar bir şekilde halledilebilecek problemler.