Altın Kural: Yalnızlık

Yalnızlık, isim kökü yalından gelir. Kısaca süssüz, sade ve özüm der. Zihnimizde canlandırdığı negatif etkisinin aksine kökü gibi yumuşak ve sakinleştirici bir yanı vardır. Tabii bunların hepsi benim kafamda oluşturduklarım. Aslına bakarsanız yalnızlık hep ayıplanmış ve hakir görülmüş bir olgudur. Sanki bir zayıflık bir eksiklik gibi lanse edilir. Peki, kim böyle resmetmiştir bizlere? Sosyal medya tabii ki de. Diziler, magazin ve evlilik programları, pop şarkılarımız (içi vıcık vıcık aşk dolu ne yazık ki), Instagram, Twitter, vs. Adeta size hala sevgiliniz yok mu yoksa yalnız mısınız? Sakın yalnız olmayın! Gidin birini bulun der gibi. Bulaşıcı bir hastalık gibi günden güne güçleniyor ve hasta olan kimse çözümü aramak için uğraşmıyor. Halbuki çözüm belli yalnızlık. Oh be ne güzel bir şey diyeceksiniz çözümü bulunca çünkü tecrübeyle sabit emin olun çok daha mutlu ve huzurlu oluyorsunuz. Herkes çift olacak diye bir kanun ya da kural yok. Siz farklı olun. Tek olun, güçlü olun. Neden böyle diyorum biliyor musunuz? Çünkü daha kendimizi tanımadan başka birini tanımaya çalışıyoruz hatta hayatımızın merkezine koyuyoruz. Sonra bir ay geçiyor belki de bir yıl bakıyoruz ki meğerse hiç tanımamışız karşımızda ki kişiyi. Bir başka örnek ise sevgili sandığınız kişinin sürekli size kısıtlamalar getirmesi. Bazısı hoşlanır bu durumdan.( nedenini hiçbir zaman anlamamışımdır)Sürekli size bunu yapma şunu yap bunu giyme şunu giy der durur. Sizde, sen benim hayatıma karışamazsın! Demeniz gerekirken, tamam aşkım nasıl istersen deyip kenara çekilirsiniz.( sözüm meclisten dışarı)Cem Şancı ne güzel de söylemiş Yalnızlık Doktorası kitabında" Çünkü modern dünyada aşk artık prangamız, sevgilimiz ise gardiyanımızdır." Sen çok yaşa emi Cem Şancı. Resmen kendi hapishanemizi yaratıyoruz. İnsanlar bizi yargılar diye. Güzelim yalnızlıktan vazgeçiyoruz. Değer mi Allah aşkına? Hep aşktan bahsettik. Şimdi de biraz kariyer üzerine odaklanalım. Yalnızlık kariyer için de olmazsa olmaz. Eğer iyi bir iş ve saygınlık istiyorsan. Çok sıkı çalışmalısın. Özellikle de üniversite. Kendimden örnek vermem gerekirse, okul notlarımın yüksek olmasını istiyorum çünkü iyi ve rahat bir hayat için. Bu yüzden her boş zamanımda Cafe Break'te arkadaşlarımla oturup sohbet edip, gülüp eğlenmek yerine gidip çöl sıcağına sahip( mevsimlerden kış bile olsa) kütüphanede ders çalışıyorum. Yani kısacası anlatmaya çalıştığım yalnızları oynuyorum. Ancak bir noktaya açıklık getirmem gerekirse. Yalnız olmayı ben seçiyorum. Geleceğim için, mutlu olabilmem için çünkü istesem her zaman sosyalleşebilirim. Hatta etrafım bomboş olsun yine gidip sosyalleşmenin yollunu bulurum ama her zaman yalnız kalamam. Kısaca Halit Ziya'nın dediği gibi "Yalnızlık bir mahrumiyet değil, lükstür." Evet, bence de bir lüks. Hele ki günümüzde adeta para ile eş değere sahipken. Şöyle düşünün ne zaman tek başınıza çimlere uzanıp gökyüzünü izlediniz. Belki aramızda birçok kişi ben her gün yapıyorum diyebilir ama kendim için söylemem gerekirse bir elin parmaklarını geçmiyor. Diğer bir taraftan her şeyin aşırısı gibi yalnızlığın da fazlası bozuyor bünyeyi ne yazık ki. Doktorların tavsiyesi gibi çok sık kullanmamakla birlikte arada bir tercih etmekte fayda var. Doğamız gereği midir bilinmez ama fazla uzun süre yalnız kalamıyoruz. İlla ki yanımıza bir eş, dost, hısım, akraba arıyoruz. Hadi onları da bulamadık diyelim başlıyoruz bir yerlere bir şeyler çizmeye ya da yazmaya çünkü duygularımızı ve düşüncelerimizi bir yerlere aktarmak, paylaşmak istiyoruz. Belki de kötü geçen bir günün sonunda bozulan moralimizi düzeltir umuduyla biriyle oturup konuşuyoruz ya da daha etkili bir çözüm olan annemize gidip sarılmamız yetiyor. Kısaca konuyu özetlemek gerekirse yalnızlığı Antep fıstıklı sütlü çikolataya benzetelim. Eğer çok yersek kilo alırız ki bu bizim için hiç iyi olmaz ama ayda bir kere tüketsek bizden iyisi yok. Çağrı Yasmin ÇABUK