DOĞUŞTAN GELEN CEVHER

Doğan her bebek hayat macerasına atıldığı ilk günden beri gelişir ve neticesinde büyüyerek bir birey haline gelir. Bu gelişim süreci kendi benlik hamuruna kattıkları ve bu hamurun yeniden şekillendirilmesi ile oluşur. Yani bireyin kendi hamuruna kattıkları ve katmak istedikleri tamamen kendi elindedir. Ancak elinde olmayan bir şey var ki o da doğuştan gelen birtakım özellikler. İşte bu noktada insan hamuruna ne katarsa katsın doğuştan gelen özellikleri elde edemiyor. İnsandan insana farklılık gösteren doğuştan gelen bu özellikleri ne ölçüde kullandığımız da tamamen bizim elimizde. Her özellik toplumun gelişimine katkı sağlasa da liderlik denen bir özellik var ki bu özellik medeniyetimizin gelişmesinde büyük rol oynuyor. Geçenlerde izlediğim Steve Jobs'un hayatını anlatan film sayesinde doğuştan bir lider olmanın ne demek olduğunu öğrendim. Lider olmak en başta azim gerektiren bir işti. Doğru bildiğin yoldan sapmadan arkandan kitleleri sürükleyebilecek niteliğe sahip olmak demekti. Çünkü diğer insanlar senin kararlılığına ve yolunun doğruluğuna güvenerek izini takip edeceklerdi. İşte Steve Jobs tam olarak bunu yaptı. O kendi bildiği doğruların dışına hiç çıkmadı. Azimli bir şekilde kendi bildiği doğrunun peşinden gitmeye devam etti ve sonunda hayal ettiği başarıya ulaştı. Bunu yaparken azim ve kararlılığı ile diğer insanların güvenini de kazanmayı bildi. Lider olmanın bir diğer şartı ise ileriyi görebilmektir. İleriyi gören insan bugünü şekillendirerek toplumu geleceğe taşır. Bunu yaparken faydanlandığı yegane şeylerden biri toplumun ihtiyaçlarıdır. Çünkü insan bir şeye ihtiyaç duyduğu zaman bu ihtiyacını gidermek için elinden geleni yapacaktır. Steve Jobs toplumun ihtiyacı olan ürünleri yenilikçi bir şekilde üreterek, toplumun ihtiyacını karşılamakla kalmayıp teknolojiyi her yaşa hitap edebilecek şekilde basitleştirmiştir. İşte bu noktada gerçek bir lider toplumun her kesimine hitap edebilmelidir. Mükemmeliyetçilik de bana kalırsa bir liderin sahip olması gereken özelliklerin başında gelir. Mükemmeliyetçilik aslında bir hastalık gibidir. İnsanın yakasını bırakmaz, bireyi sürekli mükemmeli bulma arayışına iter. Mükemmeli elde etmek de bu durumda imkansızdır. Çünkü mükemmeli bulma arayışı bir lider için toplumun ihtayaçlarının analizi sonucu devam eden bir süreçtir. Liderin gecesi gündüzü bu arayışla geçse de mükemmeli bulma arzusu bu arayışın devamlılığını sağlayan bir etmendir. İşte Steve Jobs'da tam olarak bunu yaptı. Mükemmel bilgisayarı inşa etmek uğruna gecesini gündüzüne kattı. Pek çok insan için hali hazırda mükemmel bir bilgisayar inşa etse de ona göre yaptıklarının hep bir parça eksiği vardı. İşte bu eksiği tamamlama isteği onu dünyamızı değiştiren devrim niteliğindeki teknolojileri yaratmaya itti. Filmden edindiğim bütün bilgilerden sonra kendimi sorgularken buldum. Acaba içimde liderlik tohumları var mıydı? Doğuştan bir lider miydim? Bunu anlamak her ne kadar zor olsa da bir gerçek var ki o da bir Steve Jobs'ın daha bu dünyaya kolay kolay gelmeyeceği. Bu kadar ileri görüşlü bir insanın yenilikçi ve yaratıcı fikirleri ile ürettikleri insan hayatını ne derece kolaylaştırdığı ortada. Fakat Steve Jobs'ın da her insan gibi kimi zaman kibirine yenik düştüğü görülüyor. Karşılaştığı bütün zorluklara rağmen elde ettiği başarılar beraberinde kibiri de getiriyor. Hatta bu kibir onun öz kızını reddetmesine bile yol açabiliyor. Yani aslında doğuştan gelen bu özellik doğru yönetilmez ise beraberinde istenmeyen olaylara da sebebiyet verebiliyor. Ancak yine de Steve Jobs gençlere örnek olmaya devam ediyor. Kim bilir, belki yeni bir Steve Jobs aramızdadır.