Yok Daha Neler!

"Yok daha neler" insanların belki de şu sıralar en çok kullandığı, gerçekleşmesi çok zor olan olaylar için söylenen söz öbeği. Kimi insanlar sınavdan beklemediği bir notu aldığında söyler bu sözü, kimileri de çevresindeki insanların aldığı kararları duyunca. Bu bazen birinin meslek seçimi bazen bir evlilik kararı bazen de bir üniversite tercihi olabilir. Tabii tüm bu örnekler normal koşullarda yaşayan insanlar için geçerlidir. Yani gelişmiş ülkelerde yaşayan insanlar. Ancak gelişmiş ülkelerde yaşayan insanların yok daha nelerleri bu şekilde olabilir. Bir de madalyonun öteki yüzü var: Gelişmemiş veyahut gelişmekte olan ülkelerde yaşayan insanların durumu. Haftasonu okuduğum Çin artık vatandaşlarını puanlandırıp ona göre hizmet verecek haberinden sonra oturup bir hayli düşündüm bu konuyu ve yine ağzımdan o sözcükler çıktı, yok daha neler . Daha sonra ise bu söz öbeğini en son ne zaman yakın çevrem için kullandığımı gözümün önüne getirdim. Aklıma sadece bir örnek geldi. Uzun yıllardır yaşadığı şehri bırakıp, tayinini isteyen Hüseyin Amca. Halbuki hayatımı ve direkt olarak beni etkileyen o kadar olay çok vardı ki şaşırdığım. Hiçbiri bizim inisiyatifimizde gerçekleşmiyordu ve biz sadece bakıyorduk. Ortada büyük bir adaletsizlik olduğu kesindi. Keza Çin deki vatandaşlar için de öyle. Bir sabah kalktığınızda ülkeniz sizi puanlandırmaya başlıyor üstelik bu puanlara göre size hizmet sunuyor! Yok daha neler dediğinizi duyar gibiyim. Maalesef öyle yok daha neler. Tüm bunları sessizce izledikten sonra diğer ülkelerde yaşayan insanları içten içe kıskandım. Toplumsal olaylarla yükselen adrenalin seviyesindense, yaptığım macera sporları sayesinde yükselen adrenalin seviyesini yeğlerdim veya hiçbir ilgim yokken şaşıracağım bir olaydansa kendi yaptığım bir tercihin sonucuna şaşırmak isterdim. Bahsettiğim gelişmiş ülkelerde yaşayan kişilerin bu hakları vardı. Bunu düşünürken aklıma çok ilginç bir ayrıntı geldi. Hiç yabancı bir ülkeden gelen birinin mimiklerini veya jestlerini incelediniz mi? Ne kadar da doğal ve vurgulu olduğunu fark etmeniz çok vaktinizi almayacaktır. Şaşırdıklarında veyahut mutlu olduklarında o ifadeyi yüzlerinde dolu dolu görebilirsiniz. Bunun sebebinin yaşadıkları şartlara bağlı olduğunu düşünüyorum. Çünkü kendilerine ait sevinçleri ve yok daha nelerleri var. Tabiri caizse ilk elden ulaşıyorlar şaşkınlığa ve sevince. Bir de bizler varız tabii. Şaşırdığında ne yapacağını bilemeyenler veya sevindiğine şaşıranlar... Bunun sebebinin ne olduğu çok açıktı. Bir taraf layıkıyla yaşamanın yollarını düşünürken diğer taraf hayat standartlarını nasıl yükselteceğini planlıyordu. Bir taraf puanlandırılırken diğer taraf puanlandırıyordu. Evet bu satırları insanlar okurken bile etkisinde olacağımız ve bizim elimizde olmadan gelişen olaylar olacak. Sonra yine aynı kelimeleri söyleyeceğiz yok daha neler . Bir haber okuduktan sonra bu düşüncelere kapılacağım hiç aklıma gelmemişti. Zira oldukça etkilenmiştim. Bir yandan da çaresizlik duygusunun bedenimi kemirmeye başladığını hissediyordum. Tüm bu yaşananları sadece kaderin bir oyunu diyip rafa kaldıramazdım. Biraz daha fazla düşündüm üzerinde. Belki de tüm bu tablo diğer insanlara, sorgulamalarının bir armağanıydı. Kaderimiz demekse bizlerin koskoca bir yalanı. Gorki nin de dediği gibi; bazen yalan, insanın özünü gerçeklerden daha çok açığa vurur. Bizim özümüzdeki tembelliklerin ve sorgulama yetisinin yoksunluğu bu günleri yaşatıyordu bize. Her yok daha neler dedikten sonra birazcık düşünmediğimiz için bir sonraki şaşkınlığı bekliyorduk daha diğerinin etkisinden çıkmadan. Acaba ve neden kelimelerini kullanmamanın ceremesini çekiyorduk belli ki. Kafamdaki bu soruları dile getirdiğim yazıyı bir temenniyle tamamlamak istiyorum. Umarım tüm bu yaşanılanları geride bıraktığımız ve diğer ülkelerdeki insanlar gibi şaşırabileceğimiz günler gelir. Ve bir daha sebebi olmadığımız olaylar için 'yok daha neler' demeyiz. Muhammed Aykan Koçak