Bizim Farkındalığımız: Hayallerimiz

Hayallerimiz olmasaydı, bize başka keyif veren ne olabilirdi ki bu hayatta? Her gece, başımızı yastığa koyduğumuzda düşüncelerimizi ne süsleyebilirdi kurduğumuz hayallerimizden başka? Ya da yeni güne başlamak için sebebimiz ne olabilirdi düşlerini kurduğumuz hedeflerimizden başka? Bana sorarsanız hayatı tatlandıran en güzel şeydir bir hedef uğruna yol almak. Bu yolda karşımıza çıkan fırsatları değerlendirmeyi bilmek ve merdivenin son basamağına ulaşmak için ilk basamaklardan geçmeyi kabul etmek gerekiyor her şeyden önce. Sonrası zaten su gibi akıp geçiyor hayatımızda. Hadi biraz konuyu derinleştirelim ve hayatın bize sunduğu fırsatların bize ne gibi artıları ve eksileri olabilir onu inceleyelim. Hayatın bize bir garezi yok önce bunu kabul edelim. Her daim bize yeni bir yol açma uğruna karşımıza fırsatlar sunuyor. Bizim yapmamız gereken ise o fırsatları görüp, değerlendirmek. Ama aslında bu kadar basit görünen bu yol her zaman düzlüklerden oluşmuyor ne yazık ki. Karşımıza fırsatlar sunan hayat, gideceğimiz bu yolda bize bazı dönemeçler de ekliyor. Bu duruma geçtiğimiz hafta sonu, arkadaşımla izlediğim Devil Wears Prada filmindeki başrolün hayatını örnek vermek istiyorum. Film New York'ta yaşayan ve henüz gazetecilikten yeni mezun olan genç başrolümüz Andrea'nın başarılı bir yazar olmak uğruna hiç hayallerinde olmayan bir işe girmesiyle başlıyor. Aslında başarılı bir yazar olmak isteyen Andrea, yoluna tesadüfen gördüğü ilan vesilesi ile bir dergide stajyer olarak çalışmakla başlıyor. Bu yolda onun virajı, yani sınavı ise çalışma ortamı ve patronu oluyor ki Andrea gitgide kişiliğinden ödün vermeye başladığının farkına varıyor. Kendinden ne denli feragat ettiğini anlaması onun için bir bitiş noktası yaratıyor bir bakıma. Ve yazar olma hayalinden vazgeçmeden sadece ona giden yolunu değiştiriyor Andrea. Peki ya hiç farkında olmasaydı? Kendinden ödün vermeye devam edip bambaşka bir kişiliğe dönüşseydi? Acaba o büründüğü karakter de aynı hayali isteyecek miydi ileride? Ama gelgelelim bu kadar zorluğun bize olan artısı da farkındalığımız ve ondan çıkardığımız derslerle kişiliğimizi geliştirmemiz oluyor. Mesela çok yakın bir örnek olarak kendi hayatımdan bahsedeyim size. Bilkent Üniversitesi'nde iç mimarlık okuyabilmek uğruna üniversite sınavlarına 2. yıl tekrar hazırlandım. Çünkü bu okulda okuyabilmemin tek şartı burs kazanmamdı. Ve 1 sene sonra hayaline giden yolda birinci basamağı atlamıştı Büşra. Peki ya sonra okulun İngilizce hazırlık programında 3 yıl okumasına ne dersiniz? Benim için gerçekten zorlu bir yolculuk olmuştu çünkü hazırlık atlama sınavından 3 kez ardı ardına kalmam psikolojik açıdan beni bir hayli yıpratırken bir yandan da en ufak bir zorlukta darmadağın olan, insanların aksi sözlerini, davranışlarını kendini yıpratırcasına dert edinen beni bambaşka bir bakış açısına sürüklemişti. Çünkü 3. hazırlık yılımda hayat, yoluma terapistim Tuba ablayı çıkarmıştı. Yani bu durumu şöyle özetlemek gerekirse, hayatın bana sunduğu fırsat üniversite sınavlarına bir kez daha hazırlanabiliyor olmam, virajım hazırlık sınavında kalmam ve beni bu virajdan sağ salim çıkaran da Tuba ablam olmuştu. Bana ilk sorduğu soru "Diyelim ki sınavı geçemedin, hayatında ne değişir?" oldu. O soruyu kendime hiç sormadığımı fark etmiştim. Ve inanın aylar sonunda bu soruya verdiğim cevap Tuba abla ile çalışmalarımızın ardından tamamen değişti. Bu hayattaki Büşra Koç önceliklerim içerisinde ilk sıraya kendimi koymayı öğretti. Ve ardından Ve hayalimin ikinci basamağını da, tüm zorluklarına rağmen, o sınavı vererek atlamış oldum. Ne ilginç ki o zamanlarda şikayet ettiğim birçok duruma şimdilerde iyi ki yaşamışım gözüyle bakıyorum. Bu hayatta yaşadığımız ve karşılaştığımız hiçbir şeyin tesadüf olmadığına inanıyorum ben. Hepsinin bir sebebi var. Ve asıl önemlisi de bunları yaşarken ya da yaşadıktan sonra bize olan artılarının ve eksilerinin farkına varabiliyor olabilmek. Hayallerimize giden yol tek bir çıkmazdan geçmiyor. Bir ağacı tersten düşünelim. Burada hayalimiz ağacın kökü, hayallere giden yollarımız da ağacın dalları olsun. Biliyoruz ki birbirinden bağımsız birçok dal tek bir kökte birleşiyor. Ve ağacın kökü ne kadar sağlamsa o dallar da o kadar uzun süre ayakta kalıyor. Sen sen ol hayaline sıkı sıkı sarıl, bil ki her ne dalda olursan ol birleşeceğin nokta hep aynı kalacak.