YAŞAMI HİSSETMEK

Her zaman gerçekten kim olduğumu tanıdığıma inanırdım. Her zaman kim olduğumu bildiğimi, kim olduğum konusunda asla kendime yalan söylemeyeceğimi iddia ederdim. Asla diğerleri gibi olmayacağıma, asla yalan bir hayat yaşamayacağıma söz verdim kendime hep. Ama ne kadar gerçek bir hayat yaşıyorum ki? Ne kadar hissedebiliyorum, ne kadar yaşıyorum? Neden yaşıyor olduğumuz tabi ki çok büyük bir merak konusu. Her gün yaptığımız işleri yapmak için mi yaşıyoruz, 6 yaşında okula başlayıp 22-24 yaşına kadar farklı okullara gittikten sonra mezun olup, sonrasında bir iş sahibi olup, evlenip aile kurmak için mi yaşıyoruz? Gerçekten hayatın en büyük anlamı olan mutluluğu elde etmek için yapmamız gerekenler bunlar mı? Olağanüstü Bir Gece tam olarak Stefan Zweig'ın bu sorulara verdiği bir cevap niteliği taşımakta. Hayattaki en büyük hedeflerden biri daha güzel, daha rahat bir hayat yaşamaktır. Kimse yaşadığı hayatı beğenmez; hep daha iyisini, hep daha kusursuzunu ister. Hep kazanmak ister. Kaybetmek için kumar oynayan birisini gördünüz mü hiç? Yaptığımız her hareket kazanmak içindir, daha fazlasını kazanmak için. Elimizdeki imkanlar yeterli iken neden daha fazlasını isteriz ki? Bana kalırsa bu hırsın tek sebebi insan olmamız, insanın doğası budur. İnsan bir topluma doğar, doğduğunda ağlar, çünkü doğduğu toplum dünyanın neresinde olursa olsun insanların yargılarından oluşan duvarlar ile kaplıdır. İnsanın en bilinçli olduğu an doğduğu andır, bu yüzden ağlar doğduğunda insan. Yeni doğan bir insan her şeyden daha saftır, hiçbir yargı ile kirlenmemiştir ama kirlenecektir büyüdüğünde. Kirlenmemiştir, çünkü onun için sınırlar yoktur. Kimse ona nasıl giyinmesi gerektiğini, nasıl davranması gerektiğini, güzel olması gerektiğini, başarılı olması gerektiğini söylemez, söylese bile umurunda değildir. Sadece temel ihtiyaçları vardır. Tek ihtiyacı olan altının temizlenmesi ve karnının doyurulmasıdır. Başka her şeye kapalıdır yeni doğan insanın kulakları, gözleri. Sonra büyür insan, diğer insanların, toplumun beklentileri vardır ondan. Okulda başarılı olması beklenir, herkes tarafından sevilmesi beklenir. İyi bir iş sahibi olması beklenir. Bunlar için çabalar insan, beklentileri karşılayabilmek için çabalar. Beklentiler uğruna yaşadıkça, başkalarını memnun etmek gayesi ile nefes aldıkça da mutlu olamaz. Çünkü başkalarının onun için belirlediği bir hayatı yaşıyordur. Başka bir şeyi değil. Aynı Baron Friedrich'in yaşadığı hayat gibidir insanın yaşadığı hayat, kendisinden beklenenleri karşılamak uğruna, yaşadığını hissetmeden yaşamaktır. Gerçekten yaşamak için tek yapmamız gereken biraz sınırların dışına çıkmaktır belki de. Tek yapmamız gereken, kahramanımızın da yaptığı gibi, biraz 'yanlış' şeyler yapmaktır. Tek yapmamız gereken kendimizi bulmaktır, "Bir kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık. Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar." Hayatı anlamak için, yaşamın amacını anlamak için tek yapmamız gereken kendimizi bulmaktır. Sırf toplumun bizi eleştirmesinden korktuğumuz için yapamadığımız şeyleri yapmalıyız belki de bu bizi dibe çeken zincirlerimizden kurtulmak için. Bizi biz yapan şeyleri yapmalıyız; sesimiz toplumun güzellik kavramına uymadığı için şarkı söylemekten korkmamalıyız, el yazımız toplumun güzel olarak gördüğü yazı tipleri kadar güzel olmadığı için yazmaktan vazgeçmemeliyiz, hayatımız toplumun uygun gördüğü hayatlar gibi olmadığı için mutlu olmaktan vazgeçmemeliyiz, düşüncelerimiz toplum tarafından doğru bulunmadığı için düşünmekten vazgeçmemeliyiz. Olağanüstü Bir Gece bir insanın hayatını değiştirmek için, bir insanın bazı şeylerin farkına varması, kendini bulması için yirmi dört saatten kısa bir sürenin yeterli olacağını gösteren bir eser. Ne kadar küçük olsa da bazı şeyler öyle bir anda aklımıza düşer ki, öyle bir farkındalık yaratır ki yaşadığımızı hissederiz. Farkına varırız bazı şeyleri neden yaptığımızın. Bilinçli bir varlıktır ya insan, bu bilinci kazanmak bizim elimizde. Hayatımızda küçük 'yanlışlar' yaparak yaşadığımızın farkına varmak, yaşamı hissetmek, ona dokunmak, onu dolu dolu yaşamak bizim elimizde.