Yirmi Dört Saatlik Hayat

Stefan Zweig' in, diğer kitaplarında olduğu gibi, psikolojik incelemeleri ağır basan kitabı, Bir Kadının Yaşamından Yirmi Dört Saat, bir kadının yaşamını tamamen değiştiren, unutamadığı yirmi dört saatte neler yaşadığını anlatıyor. Olay, Fransa Riviera kıyısında küçük bir pansiyonda evli ve iki çocuk annesi bir kadının, yalnızca birkaç saattir tanıdığı bir adamla, tutkuları uğruna bütün sorumluluklarını, eşini, çocuklarını terk etmesi ile başlıyor. Pansiyonda kalan diğer misafirler kendi sıradan hayatlarının ortasında yaşadıkları bu büyük şok ile toplumun ahlak değerleri çerçevesinde kadını eleştirirken, yalnızca bir kişi, kendisi aynı zamanda kitabın devamında da olayları bize aktaracak olan anlatıcı, tutkularının peşinden giden bir kadını yargılamanın yanlış olduğunu savunur. Yine bu pansiyonda kalan altmış yedi yaşındaki Mrs. C, yıllar önce kendisinin de benzerini yaşadığı ve büyük pişmanlık duyduğu, kimseye anlatamadığı yirmi dört saatlik hikayesini, pansiyonda kadını yargılamayan tek kişiye, bu adama anlatmaya karar verir. Kadın, çok sevdiği kocasını kaybettikten sonra ağır bir bunalıma girer ve kendini ülke ülke gezmeye verir. Monte Carlo' da bir kumarhanede ellerine bakarak büyülendiği ve saatlerce izlediği adamda, kendisinin içinde ölmüş olan duyguları bulur. Bu duyguları başkasının ellerinde, yüzünde, mimiklerinde bulması, kendisine itiraf edemese de içindeki arzuyu uyandırır ve kadın, yaşadıkları bir günün ardından bu adama aşık olur. Bu bir gün, sonrasında bütün ömrü boyunca kimseye anlatamayacağı bir pişmanlık olacaktır. Hayattan hiçbir beklentisi kalmayan bir kadının, sonrasında kendisine büyük hayal kırıklığı yaşatacak bir adamı hayata döndürme amacı, bana hepimizin bir amaç uğruna yaşadığını hatırlattı. Bazıları için bu amaç dünyayı gezmek olabilir, bazıları için daha iyi bir yaşam, bazıları için de belki bir aşk. Elbette bizi hayata bağlayan tek bir amaç olmayabilir, birden çok amacımız da olabilir. Bizi bu amaçları gerçekleştirmeye iten tutku, bazen tıpkı Mrs. C' nin yaşadığı gibi olumsuz sonuçlar getirebilecek kararlar aldıran bir saplantıya dönüşebilir. Tutku, bazen hayal kırıklığını da beraberinde getirir. Buna rağmen kitabı okurken, tutkusunun peşinden giden bu kadında kendinizden bir şeyler bulup yaptığı seçimde ona hak veriyorsunuz. Yazar, yoğun anlatımıyla sizi tamamen kitabın içine alıyor ve kendinizi kadının yerine koymadan edemiyorsunuz. Yaptığı psikolojik incelemelerde, kendinizden ve hayattan birçok örnek bulabiliyorsunuz. Bunların yanı sıra, toplumun ahlak değerlerine karşı eleştirel tavrı tüm kitap boyunca hissedebiliyorsunuz. "... ben şahsen bir kadının özgürce ve tutkuyla içgüdülerinin peşine takılmasını, genellikle alışılageldiği üzere, kocasının kollarında onu kapalı gözlerle aldatmasından daha dürüst bulurum." cümlesiyle yazar, iki yüzlü ahlak anlayışına karşı çıkar. Kitabın sonlarına gelirken hem sonunu merak edip hem de bitmesini istemediğim bir kitap oldu. Koskoca bir yaşamda, hiç unutulmayan bir yirmi dört saati okumak, kitabın sonunda kendi hayatımızı sorgulatıyor. İyisiyle kötüsüyle, her gün aldığımız kararların sonuçlarını yaşıyoruz. Çoğumuz hayatımızda radikal değişiklikler yaratmayacak seçimler yaparak yaşadığımız konforu ve hissettiğimiz güveni korumaya çalışıyoruz. Sıradan yaşamımızda, hayatımızı tamamen farklı bir yöne sürükleyecek kararları alacak cesareti gösterememek belki de çok normal. Acaba istediğimiz böyle mantığımızın dışında, sadece tutkularımızın peşinden giderek, hiç unutulmayacak yirmi dört saat yaşamak mı yoksa sıradan gündelik hayatımızın verdiği güven mi? Elbette buna cevap vermek çok zor, aldığınız kararın sonuçlarının bizde pişmanlık yaratmayacağını bilsek belki de tutkularımızın peşinden gitmek daha kolay olurdu.