Mutluluğun Tanımı

Çoğumuz hayatımızın her anında mutlu olmayı isteriz. Kimimiz bunu başarmaya yaklaşmış kimimiz henüz yaklaşamamıştır bile. Hayatımızın her anında mutlu olmak pek mümkün görünmese de bunun için gereken her şeyi yapmak ve bunun peşinden koşturmak insanı mutluluğa bir adım daha yaklaştıracağına inanıyorum. Fakat hayatımda karşılaştığım bazı insanlarda şunu fark ettim ki nasıl mutlu oldukları onlar için önemsizdir. Onlar için asıl önemli olan sadece mutlu olmaktır. Bu kişilere mutlu olmak için istemediğin bir şeyi de yapar mısın diye sorduğumda yaparım cevabını almam benim mutluluğa olan bakış açımı tamamen değiştirdi. Anladım ki bu insanlar mutlu olmayı değil sadece mutlu oldukları anda hissettikleri şeyleri tekrar hissetmeyi istiyorlar ve akıllara şu soru geliyor: Gerçek anlamda mutlu olmayı mı istiyoruz yoksa mutluluk anındaki hissetiklerimizi mi özlüyoruz? Mutlu olmak için hepimizin sebepleri vardır. Bazılarımız için istediğini elde etmek bir mutluluk sebebidir bazılarımız için ise birisini veya bir şeyi sevmek mutluluk sebebidir. Halbuki bu verdiğim iki örnekte mutluluğun tanımı farklıdır. Birisini sevmek bir insan için Montesqeieu'nun "Mutluluk varacağınız bir istasyon değil, bir yolculuk şeklidir." sözünden de anladığımız üzere bir yaşam biçimiyken, hayatın anlamıyken bir şeyi elde etmek için uğraşan biri için ise o şey mutlu olmak için sadece bir sebeptir ve bunun gibi birçok şeyi de elde etmek ister; onun için o özel bir şey değildir. Sadece bir şeyi elde ettikten sonraki yaşadığı haz, zevk; hırsını ve isteklerini tatmin etme duygusu onu mutlu etmekte. Nereden bilebiliriz ki belki de biz bu duyguları yaşamaya mutluluk demişizdir. Belki de mutluluk güzel duyguların, bizi rahatlatan duyguların tümüdür. Kim bilebilir belki de mutluluk sadece bir düşünce tarzıdır; bir duygu değildir. Hangimiz bir ataşla mutlu olur? Muhtemelen çoğumuz "Ataşla mutlu mu olunur sen de saçmaladın" diyeceklerdir. Geçen bir video ile karşılaşmıştım. Minik bir bebeğe ataşı hediye kutusuna koyup hediye olarak vermişlerdi. O yüzündeki ifadeden ne kadar heyecanlı olduğu anlaşılıyordu. Hediye kutusunu açtığında içinde sadece bir tane ataş vardı. Fakat o tatlı bebek o kadar sevinmişti ki heyecanı gözlerinden anlaşılıyordu. Annesi ona ataşla ne yapıcaksın diye sorduğunda onunla oynayacağım diye cevaplamıştı. Şimdi soruyorum hangimiz böyle düşünerek mutlu olabilir? O bebeğin o ataşla oynama düşücesi onu heyecanlandırmıştı. Evet doğru, o bebeğin beklentileriyle bizim beklentilerimiz mutlaka aynı değildir. Hepimizin bir hayat standardı vardır ve bu standartların altında kaldığımızda tatmin olamayız. Fakat bu hayat standartlarını belirleyen de bizim düşünce yapımız değil midir? Bir ataşla hiçbir şey yapılmaz diye değil de neler yapılabilir diye düşündüğümüzde sizce de bardağın dolu tarafına bakmış olmaz mıyız? Sanırım mutlu olmanın ilk adımı düşünce tarzımızı değiştirmektir. Yukarıda okuduğunuz gibi mutluluğun tanımını bulmak pek de kolay bir şey değildir. Her insanın standartları, beklentileri ve hayata bakış açısı farklı olduğundan mutluluk anlayışları da farklıdır. Sadece bununla kalmayıp mutluluğun karmaşık bir yapısının olmasının diğer bir sebebi de her seviyesinde insan ruhunun farklı noktalarına hitap etmesidir. Bazı insanlar idealisttir, hedefleri vardır ve bu hedeflerinin peşinden koşmak onları mutlu eder; bazı insanlar ise hedeflerine takılıp kalmazlar, anı yaşamayı severler böylece hedeflerin peşinden koşmak onların canını sıkarken o an yapmak istediklerini yapmak onları mutlu eder. Fakat hepsi tek bir noktaya çıkıyor. İstekleri ve arzuları karşılamaya. Bu karşılamayı herkes farklı yorumlayabilir, tamamen kişisel bakış açısıdır. Bu güzel duyguların başlangıç noktası ise ruhun eksiklerini gidermek, isteklerini yerine getirmektir. Benim için mutluluğun tanımı budur.