BİZDEN BEKLENENLER

Doğduğumuz andan itibaren bizden birçok şeyi başarmamız bekleniyor. Önce yürümeyi öğrenmekle başladık sonra okumayı öğrendik ardından iyi bir lise, iyi bir üniversite, iyi bir iş, iyi bir evlilik derken belki de hayatımızın çoğunu tükettik. Peki bunları niçin yaptık? Kendimiz için mi? Gerçekten iyi bir okula gidip, iyi bir eş bulup, çocuk sahibi olmak istiyor mu her insan? Yoksa bunları sadece bir gelenek haline geldiği için mi yapıyoruz? Acaba bunlar toplumun bizden istedikleri mi yoksa kendi tercihlerimiz mi? Bu soruların çoğunun cevabı toplumun baskısı olmalı. Belki de farklı hayalleri olan insanlar bu baskı yüzünden hayallerini unutuyorlar ve toplum ne yapmalarını söylerse onu yapıyorlar. Küçüklüğümüzden beri hep en iyisi olmak için yetiştirildik. Okulumuzda, sınıfımızda arkadaş grubumuzda, akrabalar arasında hep en iyisi biz olmalıyız. Tüm aileler olmasa da en azıdan büyük bir çoğunluğu bu düşüncede. Hem akademik açıdan hem de sosyal açıdan yetenekli olmalıyız. Bunların hepsini aynı zamanda yapmalıyız. Küçük yaşlardan itibaren bir çocuğun omuzlarına bu kadar çok yük yüklemek doğru bir hareket mi? Küçüklükten beri çocukların gittiği piyano, keman, yüzme, basketbol, futbol, bale kursları onları meşgul tutarak bir yetenek kazanmalarını sağlamak için varlar. En azından anne babalar çocuklarına ve kendilerine böyle diyorlar. Bu kurslar elbette ki yararlı ve gerekli fakat doğru sıklıkta yapıldığında. Çocuğu okuldan çıktıktan sonra hemen bir kursa yetiştirip ardından bir başka kursa götürmek onun için ne yararlı ne de eğlenceli. Çocukların aileleriyle ve arkadaşlarıyla geçirebilecekleri zamana ihtiyaçları var. Arkadaşlarıyla birlikte oynayarak sosyalleşme imkanı bulan çocuklar için gelecekte bu aldıkları kurslardan daha çok işlerine yarayacak olan şey sosyal becerileri. Gelecek hayatlarında bir ortama adım attıklarında dikkatleri çeken ilk şey sosyal becerileri olacak, gittikleri kurslar değil. Artık çocukluk çağını geçtiğimizde yetişkin olarak sayıldığımız döneme adım attığımızda hayat çoğu kişi için iş ve aileden oluşuyor. İyi maaşlı bir işte yüksek bir konumda çalışmak çoğu kişinin hayali haline geliyor. Kimse küçükken hayalini kurduğu mesleği yapmıyor hatta hatırlamıyor bile. Hangi meslek iyi bir maaş verirse ve çalışma koşulları daha iyiyse o işte devam etmek istiyorlar. O işi sevip sevmediklerinin önemi kalmıyor artık. Yetişkinlerin hayatında bulunan bir diğer önemli unsur ise aile. Yukarıda da belirttiğim gibi iyi bir eş ve iyi bir aile önde gelen hede erinden biri. Belki de ailelerinden öyle gördüklerinden veya toplumda gördüklerinden dolayı onlar da bir aile istiyorlar. Fakat en önemli nokta herkesin aynı şeyi istemesi. Ebeveynelerimizin hem kendileri için istediği hem de bizim için istedikleri şeyler aynı. Bu bir tesadüf olabilir mi? Yoksa toplumun bizi bunlara yönlendirdiğinin bir göstergesi mi bu durum? Her insanın toplumdan etkilenmesi normaldir hatta zorunlu bir durumdur. Fakat bunun hayatımızı etkileyecek noktaya gelmesi tehlikeli bir durumdur. Hayatımızda neyin önemli olduğuna belli bir yaştan sonra kendimiz karar verebilmeliyiz. Toplumun bir parçası olduğumuz için tabii ki ondan etkileneceğiz fakat önemli olan kendi kirlerimizin özünü koruyarak bize yararlı olacak şekilde toplumdan yararlanmak. Hayatımız boyunca bizden başarılı olmamız beklendi. Çevremizde bulunan çoğu insanın beklentisi bu yönde. Bu yüzden bizi çeşitli etkinliklere yönelterek başarılı bir insan olma hede ne biraz daha yaklaşmamızı sağlamaya çalışıyorlar. Çoğu aile bunu abartsa da kararında yapıldığında gelecek için çok yararlı olacağına inanıyorum.