KELEBEK AVCISI

Mutluluğun ne olduğunu, hem birey olarak hem de toplum olarak nasıl mutlu olabileceğimizi sorguladığım bir dönemdeyken beni içinde bulunduğum çıkmazdan çekip çıkaran müthiş bir kitap okudum. Kitabın adı, Büyücü Nabokov ve Mutluluk. İran asıllı Amerikalı yazar Lila Azam Zanganeh, hayranı olduğu ve ''Mutluluğun Şairi'' olarak nitelendirdiği yazar Nabokov ve onu mutlu eden şeyler hakkında yazmış bu kitapta ve bahsettiğim bu kitap, daha önce okuduğum hiçbir kitabın yapısına benzemeyen bir yapıda, hiçbir kurguyla kıyaslanamayacak kadar başarılı bir kurguda kaleme alınmış. Okuyup da sevmeyecek birini düşünemiyorum. Kitabı övmeyi bitiremeyeceğimi anlayarak lafı kısa tutuyorum ve bugün sizinle konuşmak istediğim konuya geçiyorum: Mutluluk. Kimileri için sıradan herhangi bir şeyken kimileri için pek çok zaman ulaşılamaz gibi görünüyor bu duygu. İnsanların içinde bulundukları şartlar değiştiriyor bu durumu. İstediği şeyleri uzun bir süre elde edememiş insanlar olmayan o şeye gereksiz ve aslında zararlı bir şekilde saplanıyor ve bu, onları umutsuzluğa sürüklüyor. Büyük çerçeveye baktığınızda toplumun yaşam kalitesini çok büyük oranda olumsuz yönde etkiliyor. Mutsuz toplum sürekli daha mutsuz insanlara yol açıyor ve bu döngü böylece devam ediyor her gün. Yani demek istiyorum ki yaşadığımız toplumun mutsuz oluşunun temel nedeni esasında bireyler ve bireylerin yaşadığı negatif durumlar. Peki ne yapmalı, nasıl değiştirmeli bu evrensel düzeni? Siz de takdir edersiniz ki daha kaliteli mutlu, huzurlu- bir yaşamın parçası olmak için kendi mutsuzluğumuzun sebebini düşünmeli, nasıl düzelteceğimize karar vermeliyiz ki bu ''düzen'' değişsin. Örneğin az önce bahsettiğim o güzel kitabın ilham kaynağı olan Nabakov kendini mutlu eden şeyleri belirlemek konusunda gerçekten çok başarılı olmuş. Hayatı boyunca çok büyük bir tutkuyla edebiyatla ve kelebek toplayıcılığıyla ilgilenmiş ve bu, onun çevresine yaydığı enerjisini etkilemiş, çünkü yaparken çok keyif aldığı şeyleri yapmayı seçmiş, bir nevi çevresine mutluluk dağıtmış diyebilirim. Yazar Zanganeh de tam olarak bu yüzden onu kendine en büyük rol model olarak seçtiğinden bahsediyor hem kitabında hem de özel hayatında verdiği röportajlarında. Nabakov'un kelebekleriyle ilgilenirken ne kadar mutlu olduğunu hayal edebiliyor musunuz? Öyle bir mutluluk ki ona fazla gelmiş ve çevresindekilere yayılmış. Sevdiği şeyleri yapan birinin çevresindeki insanları yakın çevresinde olmayan ama onun hayat tarzından haberi olanları bile- ne kadar önemli bir boyutta etkilediği sizce de şaşırtıcı değil mi? Zanganeh kitabında bu konuyla ilgili çok güzel bir söze yer vermiş, şöyle demiş: ''Mutluluğu Nabakov'dan öğrendim.'' Son kez altını çizerek bir şeyi belirtmek istiyorum, Nabakov'un insanlara yaydığı bu denli güzel enerjinin tek sebebi kendisini sıkmayan üzmeyen, aksine ona huzur veren şeyleri yapıyor olması. Edebiyata olan tutkusunu yazıya aktararak yaşamayı seçmiş ve insanların istemsizce tebessüm ederek okuduğu şaheserler yazmış. Kelebekleri sevmiş ve onlarla yakından ilgilenmiş. Yaptığı yegane şey bu ve bunlarla mutluluğu bulmuş. Gelip geçici olanı değil de ebedi mutluluğu bulmak için tıpkı yukarıda bahsettiğim ''Kelebek Avcısı'' gibi sakin, çoğa tamah etmeyen, elindeki şartları en iyi biçimde değerlendirmeye çalışan insanlar olmalıyız her birimiz. Böyle insanlar olmalıyız ki toplumdaki mutsuzluğu mutlulukla değiştirebilelim ve bunun sonucunda da kendi bireysel huzurumuz artsın. Bu yolla bugün üzerinde yaşadığımız dünyadaki toplum-birey arasındaki olumsuz etkileşimi ve iletişimi tersine çevirelim ve her geçen gün daha huzurlu, daha anlayışlı ve daha yaşanabilir bir dünyaya uyanalım. Belki de şu an yakınınızdan çok güzel bir kelebek geçiyordur ve sizin onu görmek için sadece camdan dışarı bakmanız gerek...