GÖZÜNÜN ÖNÜNDEKİNİ

... Eminim hepimiz zaman zaman düşünüyoruzdur İşin nda; biz fark etmeden, dur durak bilmeden ve gücün arası affetmeden akan zamana karşı yarışırken aslında gerçekten mutlu muyuz? Neler kazanıyoruz, neler z? kaybediyoruz? Niçin devam ediyoruz, niçin duramıyoru Hayatınızı mükemmel olarak, sıradan olarak ya da vasat olarak değerlendiriyor olabilirsiniz. Azla mutlu olduğunuza kendinizi inandırmış ya da hiçbir şeyden tatmin olmayıp hayattan bunalmış olabilirsiniz. Peki inançlarınızı ya da nefsinizi bir kenara bırakıp, içinize dönüp; gerçek arzularınızı, açlıklarınızı ve nefsinizin gölgesini açığa çıkardınız mı hiç? Linda çıkarmıştı. Mükemmel bir hayatı, onu çok seven, varlıklı bir kocası olmasına rağmen bir yazarla yaptığı bir röportaj, Linda'nın kendini inandırdığı her eyin bir si ş mülasyon olduğu gerçeğini bir anda Linda'nın yüzüne çarpmıştı. Aslında yaptığı her şeyin; bütün gününün, bütün yaşantısının belirli bir rutinden daha ileri gitmediğini ve hayatını anlamsız yaşadığını fark etmişti. Heyecan istiyordu, t utku istiyordu... Bu açlığı uğruna kendine yenilip Jacob'la kocasını aldatarak yeni ve daha ti. Ama en dolu bir hayata yelken açtığını zannetmiş sonunda eksikliğini çektiği şeyin düşündüğü şey olmadığını, ce nda, vabın aslında gözünün önünde; kocasında, çocukları doğanın güzelliğinde ve hayatın her yerinde bulunabileceğini fark etti ve mutluluğun ne demek olduğunu anladı. İç huzur, eksik olduğunu düşünüp mutsuzluğumuzu havale ettiğimiz, ulaşınca benliğimizin tamamlanacağını de ya da ar da düşündüğümüz hayallerimiz zularımız değildi; iç huzur sevmekten geliyordu... ERHAN 2 Rutin bir hayatı olan bir kadın için heyecan, kilolu biri için ka kilo vermek, çalış n bir üniversite öğrencisi için istediği siyonuma okula girmek, benim içinse kendi "en iyi" ver ulaşmak... Herkesin kendini tamamlayacağını düşündüğü arzu ve istekleri vardır. Ancak, hiçbirimiz gerçeği göremeyiz. Koyduğumuz hedefler ve kurduğumuz hayaller, eğer bizim için iç huzurumuzu bulmak adına konulmuş amaçlarsa, o zaman aslında hepimiz öz huzuru bulmayı içi eyler boş ş e havale ediyoruz demektir. İstediğimiz arabayı en sonunda satın alabiliriz, istediğimiz firmada işe girebiliriz, hayal ettiğimiz bir yarışmayı kazanabiliriz... Ama başarılan her hedef, ulaşılan her hayal bir sonraki için kapı aralar ve bizi sonsuz bir döngüye sürükler. Asla kendimize ulaşamayız, hatta devamlı meşgul olur ve kendimize ulaşmaktan uzaklaşırız. Şimdi düşünüyorum da, ben de kendimi bildim bileli hep çok yüksek hedefler koymuşum. Ulaşabildiklerim beni daha da güçlendirmiş, ulaşamadıklarım da beni derinden etkilemiş. Artık farkına varıyorum ki, kendime verdiğim değeri ve mutluluğumu hep yıkabildiğim sınırlar kadar görmüşüm, ama o sınırlar hiçbir zaman tükenmemiş; yıkamadıklarım da kalbimin derinliklerinde bir eksiklik hissi olarak kalmış. Bu durumun bana zarar verdiğini görmüşüm ama daha iyiye ulaşmaya çabalamanın bana zarar vermesinin kendi güçsüzlüğümden kaynaklı olduğunu düşünmüşüm. Meğer bura daki sorun daha iyiye ulaşma arzusundan kaynaklanmıyormuş; daha iyiye ulaşma arzusunu iç huzurun anahtarı olarak görmekten kaynaklanıyormuş ve imdiki zamanda bu durum insanın ş değil gelecekte ERHAN 3 yaşamasına neden oluyormuş... Paulo Coelho'nun Aldatmak romanı bana mutluluğun geleceğe havale Romanda da edilenlerde değil de şimdide olduğunu öğretti. i gibi; söz edildiğ gerçek mutluluk, gerçek huzur sevgiden gelir. Annem izin bize bakışı, bir doğa manzarasının büyüleyiciliği, sevgilimizin dokunuşları, arkadaşlarımızla geçirdiğimiz mutlu anlar; yani sevdiğimiz ya da sevildiğimiz , bunlar her an... Gerçek mutluluk aslında bunlardır hayatımızı anlamlı kılar ve benliğimiz bu anlarda saklıdır. Bu anların kıymetini bilmeli ve esas mutluluğu bu anlarda, ey gelir sevdiklerimizin yanında aramalıyız, çünkü her ş geçer, ancak elimizden tutanlar hep onlardır...