DÜŞÜNCE KONTROLÜNDEN KONTROLSÜZ GÜCE

Ütopya kitapları hep ilgimi çekmiştir. Gerçekle hayal arasında sıkışmış düşüncelerin yansıması adeta. Muz Beyazı Selim Bektaş'ın ilk kitabı. Kitabı okudukça; insanın kıymetinin olmadığı, ölüsünün değerli olduğu, gücü elinde tutanların yasaklarının rüyalara bile uzandığı bir yaşamın içine giriyorsunuz. Herkesin ve her şeyin kontrol edildiği bir dünya. Böyle bir dünyada kim yaşamak ister ki? Kişileri ve düşüncelerini kontrol etmenin bir çok yöntemi var. Düşünceyi kontrol etme yöntemlerinden birisinin de rüyaların olduğu yadsınamaz bir gerçektir. Rüyaların bile kontrol altına alındığı bir dünya bizlere ütopik gelse de insan, içindeki sınır tanımaz yönetme arzusunu doyurmak için çalışacaktır. İnsandaki hükmetme ve insanları kontrol etme düşüncesi eski çağlardan beri değişmeyen bir gerçektir. İnsanların yaşamlarını kanunlarla sınırlayabilirsiniz ancak ondaki özgürlük düşüncesini yok edemezsiniz. İnsan özgür bir birey olarak yaratılmıştır. Ve hayatını öyle devam ettirmek isteyecektir. Ancak gücü elinde tutanlar özgür insanların davranışlarından rahatsızlık duyarlar. Onları bir şekilde kontrol altına almak isterler. İnsanlar kontrol altında olduğu müddetçe gücü elinde tutanlar istediklerini yapabileceklerdir. Hayatı insanların arzularına göre değil, kendi istek ve arzularına göre tanzim ederler. Onlara göre insanların hayatı kendilerinin var olmasıyla doğru orantılıdır. Onlar varsa insanlarda vardır. Bu düşünceleri George Orwell 1984 adlı eserinde çok çarpıcı bir şekilde anlatmıştır. Gücü elinde tutanlar, insanları düşünmekten yoksun bırakmak için çeşitli yöntemler geliştirmişlerdir. En basit yöntemi ise insanların arzularına göre gereksiz ancak hoşlarına gidecek işlerle meşgul etme ve düşünme yetisini ellerinden almaktır. Bunun dışında hipnozla insanları kontrol etme, bilinçaltına müdahale, çeşitli ilaçlar veya gazlar vb. gücü elinde bulunduranlar tarafından kullanılan yöntemlerden sayılabilir. Ancak bu yöntemlerin en güçlüsü, gücü elinde bulunduranların insanlara aşıladıkları "güven duygusu" ile güçlerini devam ettirebilmeleridir. Öylesine bir propaganda vardır ki insanlar çokça tekrarlanan enformasyona kayıtsız şartsız inanırlar. Bazen aşırı sevgi bazen de korku düşünce yetisini köreltir. Ve sonuçta bireyler gönül rızası ile düşüncelerini gücü elinde bulunduranlara teslim ederler. Hali hazırda filmlerde gördüğümüz düşünceyi kontrol etme, kim bilir belki de yakın gelecekte gerçek olabilir. Sadece düşünceye değil beyne etki ederek insanları yönlendirme hedeflenmektedir. İstihbarat örgütlerinin zihin kontrolü için yaptıkları çalışmaların gelecekte kişileri kontrol etmenin radyo dalgalarıyla uydudan kontrol edilebileceğini göstermektedir. Bu ise insanlığın geleceğe endişe ile bakmasına sebep olmaktadır. İnsanları kontrol etme düşüncesi, "kontrolsüz bir güç" doğurmaktadır. Kontrol edilemeyen yönetme duygusu dünyayı yaşanılamaz bir hale getirecektir. Hiç kimse düşüncelerinin kontrol altına alındığı bir dünyayı arzu etmez. Yaratıcı bile düşüncelerin kişi tarafından fiiliyata geçirilmeden sorumlu tutulamayacağını bildirir. Ancak kendini tanrı yerine koyanlar düşünceye bile ket vururlar. Güç zehirlenmesi yaşayanlar bırakınız düşünceyi, rüyaları bile kontrol altına almak isterler. Kişinin özel hayatının kalmadığı bir yaşamın varlığı ütopyalarda bile olsa insanı ürkütüyor. Soğuk bir korku havası oluşturuyor. İnsanları endişeye sevk ediyor. İnsanın arzuları sınırsız. Yönetenler bu sınırsız arzulardan mülhem, gücü ve kontrolü elde tutmak isterler. Kontrol demokrasinin işleyen kuralları ile olabileceği gibi, anti demokratik yöntemlerle de olabilir. Önemli olan yönetenlerin değil yönetilenlerin bu duruma gösterecekleri tepkidir. Yönetenlerin oluşturdukları aşırı "güven duygusu" aldatmacasından kendilerini koruyabildikleri noktada özgür kalacaklardır. Düşüncelerinin ve rüyalarının dokunulmazlığını muhafaza edebildikleri ölçüde geleceğe daha ümitle bakabilecek ve gelecek nesillere en güzel kazanımı ulaştırmış olacaklardır.