KÖMÜR KARASI

Soğuk, karlı ve sisli bir Ankara sabahında yürürken sol tarafımda beliren bir heykel olduğunu fark ettim yaklaşık 2 ay önce. Daha dikkatli baktıktan sonra anladım, tuttuğu kazma ve başındaki şapka ile bir madenciyi temsil ettiğini. İşte o an aklımda sırayla belirdi düşünceler. Sırf kendilerine, eşlerine ve çocuklarına daha sağlıklı bir hayat sunabilmek daha doğrusu yaşayabilmek için yerin yüzlerce metre altında yaz, kış, kar, yağmur, soğuk, sıcak demeden var güçleriyle ve bitmek tükenmek bilmeyen bir enerji ile çalışan bu emektar adamlar geldi aklıma. 1991 yılında Metin Yurdanur tarafından Zonguldak'ta çalışan madenciler için yapılan, sonrasında ise Soma'daki facia sonrası Çankaya Belediyesi tarafından yenilenen Madenci Heykeli, önünden geçen herkesin ilgisini çekmeyi kolaylıkla başarıyor. İster yerli, ister yabancı olsun kimsenin bu heykele baktıktan sonra yorum yapmamasının mümkünatı yok. Hepimizin bildiği gibi bu kapitalist dünya düzeninin bizi yapmaya zorladığı şey ve bu rejime ayak uydurabilmenin tek yolu para kazanmak. İlk başta bakıldığında yapılması gayet kolay olarak gözüken bu iş, gerçekte göründüğü kadar çabuk ve kolay olamıyor ne yazık ki. Bizi bu zorunluluğa iten bu rejimin diğer bir eksisi ise nasıl para kazanacağımız ile ilgilenmemesidir. İster kumar, ister şans, isterse alın teri olsun ama sonuç olarak akşam eve döndüğümüzde cebimizdeki cüzdanımızın para ile dolu olması gerekiyor ne yazık ki. Sayıları saymakla bitmeyecek diğer meslek grupları gibi 2 madencilik de akşam eve mutlu dönmemiz için yapabileceğimiz bir meslek. Ama bu meslek diğer sıradan meslek gruplarına göre bazı farklılıklar barındırmakta. Gerek can güvenliği gerekse verilen maaş bakımından bu emektar işçiler bence emeklerinin karşılığını alamıyor maalesef. Kendi hayatlarını tehlikeye atan bu adamların, tek yaptığı işin birkaç belgeye imza atmak olduğu bir iş adamından yüzlerce kat daha düşük maaş aldıklarını düşününce hayatı sorgulamadan edemiyor insan. Tabii ki burada iş adamlarına karşı herhangi bir fobim olmadığını da belirtmek isterim ama bir karşılaştırma yapınca gerçekten madencilerin hakkının asgari ücret olmaması gerektiğini düşünüyorum. Bu emektarlara ek olarak bu işin tahsilini almış üniversite mezunu Maden Mühendisleri hakkında konuşmak bile istemiyorum. Belki de sırf madenlere tutkusu olduğu için bu mesleği yapmayı seçen eğitimli insanlar dumandan boğularak ölmeyi hak etmiyor. Sabah akşam durmadan çalışan bu insanları ayakta tutan tek şey ise kafalarına taktıkları kaskın ışığının aydınlattığı karanlığın ötesinde beliren sevdiklerine iyi bir gelecek sunma isteği. Fakat bu insanlar ne kadar çok isteyerek ve bilinçli olarak çalışsa da, talihsiz bir şekilde hayatlarını kaybetmekten kaçamıyorlar. Gerek hükümetin gerekse işletmecilerin bilinçsiz ve ilgisiz davranışlarından dolayı bu zavallı insanlar haber kanallarının son dakika haberlerine ve gazetelerin ilk sayfalarına konu olmalarını hak edecek hiçbir şey yapmıyorlar aslında. Gerekli önlemleri almak ve çalışanlara bilinçli bir şekilde yaşanabilecek bu problemlerin ardından neler yapmaları gerektiğini öğretmek sanırım çok zor geliyor bu ilgili kişilere. Ayaklarındaki yırtık ve eskimiş ayakkabılarıyla ve incecik giysileriyle bütün olumsuzluklar ile savaşan bu insanların göz göre göre ölüme bu kadar yaklaşmasına neden olan bu kişiler hakkında hiçbir şey yapılmaması insanı çileden çıkartıyor. Kısacası tek yaptıkları, bıkıp usanmadan işine gitmek olan bu insanlara zarar vererek sadece onların hayatını mahvetmiş olmak değil, aynı zamanda bu insanların eşlerinin, çocuklarının ve ailelerinin de dünyalarını karartmış olmak. Akşam babasının öpücüğü ile uyuyan çocukların, sabah yanına baktığında kocasını gören eşlerin ve kendisinden çok sevdikleri için yaşayan madencilerin tek suçu, bu kapitalist dünya düzenine ayak uydurmaya çalışan masum, zararsız insanlar olması sanırım. Zihnimizde bu düşüncelerin oluşmasını ve unutulmamasını sağlayan başta Metin Yurdanur ve sonrasında Çankaya Belediyesi'ne şükranlarımı sunuyorum. Keşke oradaki heykelin dili olsa da anlatsa madencilerin neler hissettiğini, nelerin değişmesi gerektiğini.