HEYKELİN MEKTUBU

Merhaba, Ben Altın Portakal' da verilen ödül heykeliyim. Biliyorum ki hepiniz bana hayranlıkla bakıyorsunuz. Şu an için bile, yazdıklarımı okurken "Ne kadar da mükemmelsin." dediğinizi duyar gibiyim. Zaten bir kadının asli özelliği değil midir mükemmellik? Özellikle de siz erkeklerin beğenisine sunulduğumuzda elbette, mükemmel olduğumuzun onayını almalıyız sizden. Aksi halde ne manası kalır şu dünyada olmamızın? Bu sebeplerden ötürü, bugün size altın heykele dönüşen benim -kadının- hikayesini anlatmak için yazıyorum mektubumu. Bütün hikaye, anne karnında 16 milyon sperm içinde kadın olan benim galip gelmemle başladı. Harika bir iş başardığımı düşünüyor ve dünyaya gözlerimi açacağım günü iple çekiyordum. Ancak heyecanlı ve gururlu bekleyişim, biricik anne ve babamın hayal kırıklığıyla iç içe geçmiş "Erkek değil mi?" sorusu sebebiyle bölündü. Zaman geçti; doğdum. Ve gençliğim, beni korumak için türetilmiş yüzlerce tabu eşliğinde kapı eşiğine dayandı. Dönemin tüm kızlarına göre şanslıydım çünkü nedendir bilinmez ailem hep en iyi okullarda eğitim görmemi istemiş ve beni bu konuda sonuna kadar desteklemişlerdi. Okulda, yasaklar ve yapılması gerekenler olarak iki farklı listemiz vardı: -Yaratıcı olma! -Es adayını veya eşini daima mutlu et! -Kocanın seni sevdiği kadarsın unutma! Ancak bunlar ne yazılıydı ne de sözel olarak ifade edilirdi. İkisini de kapsül olarak yemeklerden önce içerdik. İsyankar öğrenciler ise sabah kahvaltılarında da içmek zorundaydı. Böylelikle erkeklerin alanına elimizin hamuruyla karışmamız önleniyordu. Lakin bir sonbahar akşamında dinlediğim şarkının "Discover your reality and belive your power " sözlerinden aldığım güçle bize verilen kapsülleri içmeyi reddettim. Elbette, bilgi yuvamızın biricik gardiyanlarını atlatmak kolay olmadı. İçtiğim her kapsülü, kontrol tamamlandıktan sonra istifra ediyordum. İlaçların zamanla, etkisinin iyice hafiflemesiyle bize verilenlerin dışında okumaya, araştırmaya başladım. Nasıl iyi bir eş olunur? temalı derslerimin çoğuna gitmiyor onun yerine gizlice temin ettiğim kitapları okuyordum. Bunun yanı sıra okulda sanat tarihi üzerine kurmuş olduğum dernekle meşgul oluyordum. Çünkü inanıyordum ki yıllarca kapsüllerin etkisinde kalan benliğim, özüne ancak sanatla dönebilirdi. Başta pek talep olmamasına rağmen benimle birlikte 5 kız olduk sürekli okuyan, tartışan ve inatla "Ev kadınlığı bizim kaderimiz olamaz!" diyen. Sonuç tahmin edersiniz ki mezuniyetimizin tehlikeye girmesi oldu. Üstelik bu da yetmezmiş gibi asilik ve ahlaka aykırı davranışlarla suçlanarak durumumuz ailelerimize bildirildi. Babam ve annem hayatlarına dahil olduğum ilk andaki hayal kırıklıklarını adeta tekrar yaşadı. Önce buruk bir tehdit geldi: "Bir hanımefendi gibi yaşamayacaksan kapımız sana kapalı." Ardından okuldaki durumumun saklanmış olduğu üst sınıf eş adaylarıyla tanıştırılmaya başlandım. Her taraftan kıstırılmıştım. Ben güçlü bir kadın olmaya çalıştıkça, çevrem beni dönemin çıtkırıldım hanımefendisi olmaya zorluyor; nefesimi kesiyordu. Ancak pes etmedim. Sanat tarihi kulübünden iki arkadaşımla birlikte, bildiğimiz hayatı ve ailemizi geride bırakarak dünyayı dolaşmaya başladık. Her gittiğimiz yerde küçük bir umut ışığı aradık. Ne yazık ki kendi ülkemizde var olan manzaranın aynısıydı farklı diyarlardaki de. Yasak kapsülleri tüm dünyaya "Big Father" tarafından "Best woman ever" sloganıyla dağıtılmıştı. İşimiz çok zordu. Her şeye rağmen aradan beş yıl geçti ve sayımızı sekize çıkarmayı başardık. Artık hız kesmeden tüm dünyayı geziyorduk. Ancak Türkiye' ye geldiğimizde olanlar oldu ve ruhumu avladılar. Dünyanın her yerinde olduğu gibi burada da kadına bakış açısı acılı bir besteydi. Haliyle bizi sevmediler ve gitmemiz için ellerinden geleni yaptılar. Baskılara daha fazla dayanamayıp giden arkadaşlarımın aksine burada kalarak sonumu hazırladım. Güneşin çekilip yerini karanlığa bıraktığı vakitlerde uykuya dalmıştım ki gözlerimi sarsıntıyla yoğun bir sarılığa açtım. Koca bir altın kazanından yavaş yavaş çıkartılıyordum. Olanları idrak ettiğimde ruhum çoktan çalınmış ve güzeller güzeli bir Altın Portakal heykeline dönüştürülmüştüm. Artık, herkes için mükemmeldim işte! Ruhunu teslim ederek heykele dönüşen kadınlara.. Rojen Nasır