KÜRK MANTOLU AŞKLAR

Ku rk Mantolu Madonna'yı okuyan insanların çoğu ister Maria Puder'in yerinde olmak. Ben de istemiştim. Belki de ona olan hayranlığımdan, onun gibi olmak istememden; ilk okuduğumda da, tekrar tekrar her okuyuşumda da Maria Puder'i kendime benzettim. Çok benzer yanlarımız vardı. İki özgu r ruhlu kişilik, toplumun seksistliğine karşı duran iki feminist insan, aşka inanmayan iki insan... Kendimi de Maria Puder'i de ancak böyle tanımlayabilirdim. Maria Puder'e olan hayranlığım Sabahattin Ali'nin kızı Filiz Ali, ''Ku rk Mantolu Madonna''nın gerçek bir kişi olduğunu, o kitapta hepimizi büyüleyen kadının sahiden var olduğunu söylediğinde artmıştı. Tu rk edebiyatının yapı taşı olan eserlerden birinin yazılmasını sağlayan bir kadındı Maria Puder. Peki neydi Maria Puder'i benden farklı kılan şey? Neydi onu bir kitaba konu yapan? Neydi onu tarihin en güzel aşk romanlarından birine konu eden? Bir süre tüm bu sorularımın cevabının bir Raif'imin olmaması olduğunu du şu nmu ştu m. Raif kadar saf, karşılıksız sevecek biri... Her okuyuşumda farklı açılardan baktım her şeye. Daha rasyonel, daha gerçekçi bir cevap aradım sorularıma. Bir Raif'im olmadığı için asla bir kitaba konu olamayacak olma fikri çok acınası gelmişti çu nku bana. Sorularımın cevabı bu olmamalıydı. Bir kadının bir kitaba konu olması için yapması gereken tek şey oturup birinin ona aşık olmasını beklemek olmamalıydı. Son okuyuşumda farklı bir soru takıldı aklıma. Gerçekten aşık olmak bu denli zor ve çok nadir bulunan bir şey iken bir insanın sadece bir tabloda gördu ğu birine aşık olması muhtemel miydi? Bir insan karşılıksız sevebilir miydi sahiden? Bir insan kendisini sevmeyen biri için Raif'in yaptığı şeyleri yapar mıydı? Tu m bu sorulara cevabım net ve kocaman bir hayır oldu. Aşkın sadece edebiyatı gu zelleştirmek için uydurulmuş bir şey olduğunu du şu nu yordum. Aşksız bir edebiyat mu mku n olamazdı çünku . Tarihin en güzel romanları, şiirleri şu tek heceli, üç harfli kelime üzerine kuruluydu. Neticede edebiyat aşktan, aşk da edebiyattan besleniyordu. Peki ya aşkın edebiyat haricinde var olmadığına inanmam, hiçbir zaman bir kitaba konu olamayacağım anlamına mı geliyordu? Kafka'nın Milena'sı, Werther'in Lotte'si, Florentino'nun Fermina'sı, Raif'in Maria'sı olamayacak mıydım hiç? Belki de olamayacaktım. Ama bu, hiçbir kitaba konu olamayacağım anlamına gelmemeliydi. Kendi kitabımın konusuydum zaten ben. Ne bir Kafka'ya ne bir Werther'e ne bir Florentino'ya ne de bir Raif'e sahip olmama gerek vardı. Kendi romanımın başkarakteri, kendi şiirimin konusu, kendi oyunumun başrolu ydu m. Peki aşka sahiden inananlar ne yapacaktı? Raif gibi bir tabloya aşık olabilecekler miydi mesela? Aşık oldukları tablodaki insanla yakınlaşabilecek kadar şanslı olabilecekler miydi? Karşılıksız sevebilecekler miydi? Kendilerini sevmeyen insanlar için tu rlu fedakarlıklar yapabilecekler miydi? Gerçek hayatta da aşk, edebiyattaki aşk kadar tatlı bir şey miydi? Var mıydı gerçek hayatta da Raif'ler? Peki ya başka Maria Puder'ler? Ne gerekiyordu Maria Puder olmak için? Ne gerekiyordu uğruna kitap yazılacak biri olmak için? Maria Puder'de var olan ne etkilemiş olabilirdi bu kadar Sabahattin Ali'yi? Kafka'yı kendisine delicesine aşık eden Milena'da ne vardı biz sıradan, uğruna aşk romanları yazılmayacak insanlarda olmayan? Peki ya Lotte'de? Goethe gerçekten Lotte'den mi ilham almıştı ''Genç Werther'in Acıları''nı yazarken? Ya Fermina Daza? İnatçılığı mı etkilemişti Florentino'yu? İşte bu soruların kesin bir cevabını asla bulamayacağız. Elimizden gelen tek şey fikir yürütmek. Bu sorulara cevabımız ne olursa olsun, uğrumuza kitap yazılsa da yazılmasa da, her zaman kendi kitabımızın başkarakteri olarak kalacağız. Eda Su Akkum