CANIMI AL, VATANIMA DOKUNMA!

Benim için bayrak ve vatan kavramlarının yeri her zaman tarif edilemeyecek kadar önemli olmuştur. Bu kavramların işlendiği serinin ilk filmini izledikten sonra ikincisini merakla beklediğim "Dağ" filmini vizyona girdiği gün izleme fırsatı buldum. Bir yandan beni olay örgüsü ile heyecanlandıran ve coşturan, bir yandan da verdiği mesajla benden birkaç gözyaşımı çalan bu film, beslediğim vatan ve bayrak sevgisinin ne denli büyük ve sınırsız olduğunu bana bir kez daha hatırlattı. Film, konusunun güncel olması ve şu günlerde yaşadığımız belki de en büyük sorunlarımızdan biri olan terörü ve ülkelerini savunmak adına canlarını feda etmekten çekinmeyen askerlerimizin verdiği ölüm kalım mücadelesini gözler önüne sermesinden dolayı beni çok etkiledi. Vatan için, millet için, bayrak için canlarını dahi ortaya koyan bu yiğit askerlerimiz, yaşanan kanlı mücadelenin ve verilen kayıpların ne derece önemli olduğunu bir kez daha düşünmemi sağladı. Belki de beni bu kadar derinden sarsmasının ve duygulandırmasının en büyük sebebi küçükken benim de asker olmayı, her şeyin önüne koyduğum ülkemin bütünlüğü için elimden geleni yapmayı istememdir. Fakat hissettiğim milli duygulardan öte kaybedilen canları, hayatları düşünmeden sorgulamadan duramıyorum. Bugün acaba kaç kişi sahip olduğu hayatı, işini, rahatını, kariyerini bırakıp da vatanı için düşmana karşı silah tutmayı insan öldürmeyi göze alıp gider? Dahası kaç insan kaybedilen canlar için sözde bir üzüntüden daha fazlasını gösteriyor. Toplum olarak, bireysel kayıplarımız dışında herhangi bir şeyi önemsemeyecek kadar ne zaman bencilleştik merak ediyorum. Askerlerimizin, geniş ve rahat bir yatak yerine uzun ve yorucu gece nöbetini; lezzetli ve çeşitli yemekler yerine bir dilim ekmek ve hoşafı; bol odalı ve ısıtma ÇAĞATAY MEMİŞ sistemli evler yerine 8 kişilik ve 1 sobalı koğuşları vatanları uğruna tercih ediyor oluşlarını ne zaman düşünsem buna sebep olan koşulları değiştirmek için elimden bir şeyler gelmesini umuyorum. Öyle ki biraz diyorum biraz daha sadece kendi ülkem adına değil, dünyanın her yerinde savaşın özgürlük için yapılan bir mücadeleden çok insanlık tarihinde acı veren bir iz olduğunun farkına varabilsek. Dünyanın neresine gidersek gidelim savaş, savaşan herkesin kaybettiği bir eylemdir. Ben inanıyorum ki savaşların kazananları yoktur. Yalnızca kaybeden bir insanlık, geriye kalan gözü yaşlı aileler ve dünyada görülebilecek milyonlarca güzel şey varken gördüğü son şey bir patlamanın dumanı olan insanlar vardır. Her ne kadar vatanımı uğruna ölecek kadar sevsem de savaşın getirdiği acıları yaşamanın her şeyden önce yanlış hissettirmesi her zaman daha ağır basıyor. Filmin bende yarattığı başka bir izlenim ise her ne kadar farklı siyasi görüşe, dine, dile, şiveye sahip olsak da; hepimiz aynı topraklar üstünde yaşayan bireyleriz. Bazılarımız zaman zaman yanılgıya düşüp de ayrımcılık yapma yolunu seçse de günümüzde dünyanın her yerinde terör eylemleri sürerken sahip olduğumuz şeylere daha sıkı sarılmayı öğrenmeliyiz. Unutmamalıyız ki bu zamana kadar bu vatan için hayatını veren her askerin dileği daha iyi bir dünya olmuştur. Eli kanlı terör örgütlerinin faaliyetlerinin hat safhaya ulaştığı şu günlerde böyle bir filmi izlemek ve hakkında bir yazı yazmak yaşadığım olayların ve bu olayların doğabileceği sonuçların ne denli önemli olduğunu anlamamı sağladı. Vatanıma ve bayrağıma duyduğum sevgiyi ve saygıyı hatırlatmakla kalmayıp bizim rahatımız ve güvenliğimiz için gecesini gündüzüne katıp sahip olduğu canını bile feda etmeye hazır olan asker abilerimizin yaşadığı bu zorlu hayatı gözler önüne seren bu filmin etkisini uzun bir süre daha yaşayacağımdan eminim.