KİMİN SEÇİMLERİ

Seçimler hayatımızın vazgeçilmez bir parçası. Sürekli olarak önemli veya önemsiz, bir şeyler seçiyoruz. Kahvaltıda ne yiyeceğimiz, o gün işe veya okula gidip gitmeyeceğimiz gibi. Ama bazı seçimler var ki hayatımızı direkt olarak şekillendirir. Örneğin meslek seçimi. Geçen gün odamda oturup ödevlerimin arasında boğulmamaya çalışırken aklıma birkaç soru geldi; "Yaptığım üniversite ve bölüm tercihinden ne kadar memnunum?", "Tercihlerimi yaparken ne kadar bilinçliydim?". Siz de böyle sorular sormuyor musunuz kendinize arada bir? İnsanın seçimlerini tamamen kendisi yapması gerçekten çok önemli, bizi birbirimizden ayıran şey seçimlerimizden başka bir şey değildir. İnsanın monotonlaşmasını engelleyen, insanı farklı kılan şeydir, kararlarımız ve seçimlerimiz. Ama insanın seçimlerini bağımsız bir şekilde yapması önemli olduğu kadar da zor; çünkü çevremizde çok fazla etken var, aile, arkadaşlar, öğretmenler, patronlar gibi. Bu seçimlerimizin belki de en önemlisi meslek seçimi, ancak ona bile karışan bir sürü insan var. Kendimden bir örnek vermem gerekirse, tercih dönemi yaklaşırken büyükbabam sürekli benim tıp yazmamı istediğini söylüyordu. Teyzem, amcam kuzenlerim hepsi hemfikirdi büyükbabamla. Ancak ben annem, babam ve ablamın sayesinde istediğim bölümü yazabildim, bana her zaman "Seçimini kendin yapacaksın, biz sana her zaman destek olup yanındayız." diyorlar, bu sayede de istediğim bölümü yazabildim. Ülkemizde mesleklerin insanların gözünde giderek değersizleştirilmesi meslek seçmenin zor oluşunun sebepleri arasında. Kendimden başka bir örnekle açıklayayım, çocukluğumdan beri makinelerle aram iyi. Kurcalamayı, bozmayı ve sonra tekrar tamir etmeyi hep sevmişimdir. Lisede matematik ve fizik en iyi olduğum ve en çok sevdiğim derslerdi, makine mühendisi olmak istiyordum. Fakat konu üniversite ve bölüm seçimine gelince kendimden o kadar emin bir şekilde makine mühendisliği yazamadım tercih formuna çünkü özellikle ülkemizde mühendisler saygın insanlar olarak düşünülmüyorlar ve çoğunun maaşı çok az. Ailemin desteği sayesinde cesaretimi toplayıp yazdım ama benim tercih listemde bile en saygın ve en çok getiri sağlayan iki meslek vardı, dişhekimliği ve tıp. 3 Idiots filminde bir diyalogda da "Michael Jackson'ın babası onu boksör olmaya, Muhammed Ali'ninki de şarkıcı olmaya zorlasaydı ne olurdu? Felaket olurdu." diyorlardı. Ne kadar doğru, değil mi? Fakat zaten şu anda nice Michael Jackson'lar boksör olmaya, Muhammed Ali'ler de şarkıcı olmaya zorlanıyor aileleri tarafından. Bahane olarak da "Senin daha saygın bir meslek sahibi olmanı, daha yüksek gelirin olsun istiyoruz." Diyorlar. Yaptıkları tek şey çocuklarını, çocuklarının istemediği bir yola sürüklemek. Sizce de felaket olmamış mı? Seçimlerimizi kimin yaptığı konusuna daha farklı bir açıdan bakacak olursak, başkalarının bizim adımıza karar vermesinin her zaman zorla ya da dışardan gelen baskılarla olmadığını görebiliriz. Çoğu insan kendi seçimlerinden sorumlu olmaktansa başka birinin dediğini yapmaktan hoşlanır. Muhtemelen bilinç düzeyinde herkes bu gerçekliği inkar eder, ama aslında insan doğasına hiç de aykırı değil bu durum. Seçimlerimizi bizim yerimize bir başkası yaptığı zaman, herhangi bir şey ters gittiğinde sorumluluk bizde değil secimi yapan kişide oluyor. Böyle olunca geriye donuk düşünüp seçimlerimizi irdelememize gerek kalmıyor. Yani seçimlerimizi farkında olmadan da olsa başkalarına yaptırarak isin kolayına kaçıyoruz bazen. Ne olursa olsun kişinin tüm seçimleri gibi meslek seçimi de kendi kararı olmalıdır. Olmadığı zaman hayattan zevk alamaz kişi. Çünkü başlangıçta sabredebilir ancak mutlaka sabrı tükenecek ve "Ben ne yapıyorum burada?", "Ne işim var benim burada?" gibi sorular aklına gelmeye başlar. İşte o zaman tehlike başlar çünkü 3 Idiots filminde de geçtiği gibi her doksan dakikada bir intihara kalkışılıyor ve bunun temel sebebi yaşanılan hayatı sevmemek. Bunun çözümü çok basit aslında, 3 Idiots filminde de söyledikleri gibi "Tutkulu olduğun şeyi meslek edin, o zaman işini severek yaparsın.".