Kendi Sonunu Hazırlamak

İnsanoğlu her geçen gün daha çok gelişmeye ve ilerlemeye başladı. Her gün yeni bir icadın, yeni bir gelişmenin haberini duyuyoruz. Bundan on sene öncesine kıyasla hayatlarımız bugün çok farklı. Bu kısa ömrümüzde biz bile her şeyin ne kadar çok değiştiğini gözlemleme şansına sahip olduk. İnsanların ellerindeki telefonlar sadece arama işlevini yerine getiren bir cihazdan; hesap makinesi, kamera, ses kayıt cihazı ve hatta müzik çaları bile içinde bulunduran bir cihaza dönüştü. Bundan on sene önce belki sadece hayalinin kurulduğu uzay yolculuklarını yapmak için bile artık çok az bir zamanımız kaldı. Artık insanoğlu kendi elleriyle kendisine benzeyen ve zekaya sahip robotlar bile yapmaya başladı. Hal böyleyken, yarın nelerin gerçekleşebileceğini kestirmek çok da kolay olmuyor. Son zamanlarda izlediğim bir dizi beni bu konuda biraz da olsa düşünmeye itti: Batı Dünyası. Gelecek bir zamanda insanların teknolojiyi iyice ilerlettiğinden ve tıpkı bizim gibi insanlara benzeyen robotlar yaptıklarından bahsediliyordu bu dizide. Ben insanların teknolojiyi daha ne kadar geliştirebileceklerini düşündükçe hep kendi sonumuzu hazırladığımızı düşünürüm. Yapay zekalar, akıllı robotlar... Bunların hepsinin bir gün insanlığın başına bela olacağını ve sonumuzun geleceğini hayal ederim. Ne de olsa bir insanın zekası kısıtlıdır; yapacakları ve yapabilecekleri de onunla orantılı olarak kısıtlıdır. Bir robotun veya yapay zekanınsa kısıtlayacak hiçbir şeyi olmayacak, ne de olsa onun yorulacak bir beyni veya biyolojik bir bedeni yok. Ama yine de gelecekle ilgili bir tahminde bulunmak bu kadar kolay değil. Etrafındaki her şeyi yakıp yıkmış, birçok hayvan türünün soyunun tükenmesine neden olmuş bir ırk, kendi ellerinden çıkan bir makinenin kendi sonunu hazırlamasına izin vermemek için elinden geleni ardına koymayacaktır. Başımıza neler geleceğini ise yaşadıkça göreceğiz. Etrafındaki doğayı kendi istekleri doğrultusunda şekilden şekle sokan insanoğlu yapacağı robotları ve yapay zekaları da kendi istekleri doğrultusunda kullanmanın bir yolunu bulmaya çalışacaktır diye düşünüyorum. Onları iş gücü olarak kullanacaktır belki, kendi yapmak istemedikleri işleri yaptırmak için kullanacakları mükemmel köleler icat etmiş olacaklar bu yolla. Belki de onların duyguları olmayacağı, acı hissetmeyecekleri için bir insana kızdıklarında stres atma yolu olarak onları kullanacaklardır. Onlara kızıp bağıracak, hatta belki canları isterse hayatlarına son vereceklerdir. Ne de olsa onları koruyan bir yasa yok. Bir insanın hayatı için bile ayağa kalkmayan halkların bir robotun artık dünyada olmamasına laf edeceklerini hiç zannetmiyorum. Benim korktuğum şeyse bunun tam tersinin olması. Hiçbir kısıtlaması, duygusu olmayan; bunun yanında sonsuz bir süper zekaya sahip robotlar insanlar onlara zarar vermeye kalkışmadan insanlığı ortadan kaldırabilecek güçte olacaklar. İnsanların kendi haklarında kötü emelleri olduğunu anladıkları anda onları durdurmak için çok geç olabilir ve dünyadaki insanların her birini öldürebilirler. Öldürmeseler bile onları kendi köleleri olarak kullanabilir, bu dünyayı insanlara dar edebilirler. Bu durumda insanlık tabiri caizse kendi kazdığı kuyuya kendisi düşmüş olacaktır. Teknolojik gelişmeler her ne kadar hayatımızı kolaylaştırsa da bunun bir sonu olabilir. Hal böyleyken ben bilim adamlarının her ihtimali değerlendirip yapacakları gelişmeleri onlara göre yapması gerektiğini düşünüyorum. Kendimize yeni birer köle yaratmaya çalışırken, türümüzün dünya üzerindeki varlığını tehlikeye sokmak ne kadar akıllıca bir davranış olur bilmiyorum. Umarım bir gün insanoğlu kendi yaptığı şeylerin sonucu olarak böyle bir sonla karşılaşmaz. O zaman yaptıkları her şey boşa gidecektir ve Dimyat'a pirince giderken evdeki bulgurdan olacaklardır.