Bir Uzaylının Gözünden Dünya

"Tıpkı çocukların dünyaya geldiği gibi o da dünyaya çıplak gelmişti. Tıpkı çocuklar gibi o da sorular soruyordu." Ancak o aslında dünyaya gelmiş ve insanların kötülüğünden nasibini almış bir uzaylıydı. Ve insanlarsa ona sarhoş anlamına gelen Peekay demeyi tercih etmişlerdi. Tüm hikaye onun uzay gemisinin kontrol cihazını çaldırmasıyla başlıyor ve Hintli gazeteci olan Jaggu adlı kıza kadar ulaşıyor. Pk filmini kaç defa izledim hatırlamıyorum ama her izlediğimde bazı şeyleri tekrar sorgulamaya başlıyorum. Neden her din bizden farklı şeyler yapmamızı istiyor? Hangi dine ait olacağımızı nasıl karar veriyoruz? Yarattığımız ve yaşadığımız dünyanın gerçekleri ne kadar doğru? Üzerine düşünecek çok şey var ve hepsini bu filmde bulabilirsiniz. Film eğlenceli hikayesinin ardında çok derin felsefi soruları da barındırıyor aslında. Hikaye Peekay'in kumandayı bulabilmek için kime sorduysa herkesin ona bunu ancak tanrının bilebileceğini söylemesi üzerine başlıyor. Ve o da çözümü tanrıda aramaya başlıyor. İşler burada ilginç bir hal alıyor ve düşünmeye başlamanız gerekiyor. Kendinizi Peekay yerine koyun ve o karmaşanın ortasında hangi tanrıya inanmanız gerektiğini bilemediğinizi hayal edin. Siz de kararsız ve afallamış bir şekilde kalırdınız değil mi. "Her tanrının kendi kuralları vardı. Her tanrı kendi topluluğunu oluşturmuştu. İnsanlar buna din diyordu. Her dinin farklı bir yöneticisi vardı." Zaten filmde de üzerinde durulduğu gibi dinler insanlar tarafından uydurulmuş ve bizi kullandıkları bir araç sadece. Din adamları ise bize "yanlış numaraları" veren sahtekarlardan ibaret. Fakat bunu fark edip de reddedecek cesaret ve saflığa sahipti Peekay. Ona o kadar hak veriyorum ki. Neden küçücük bir gezegende, küçücük bir şehirde yaşayan insancıklar koca evreni yaratan tanrı adına konuşma hakkı olsun? Kendimizi çok önemli zannediyoruz ama ünlü bilim insanı Carl Sagan'ın "Evrendeki yıldızların toplam sayısı yeryüzündeki tüm kumsallardaki kum tanelerinden daha çoktur." sözünden de anlaşılacağı üzere aslında koskoca evrene kıyasla çok da bir anlam ifade etmiyoruz. Bir diğer taraftan bakıldığında da bahsetmiş olduğum bazı sahtekarlar bunu insanları sömürme ve kendi ihtiyaçları için kullanıyor. Hangi tanrı kendisi için bağış yapılmasını istesin ki? Sonuçta insanları o yaratmamış mıydı? Bunu bile bile yapmaya devam etmemizin sebebi ise korku. İçimizdeki korkuyu kullananlar karlı çıkıyor. Maalesef ülkemizde de bazıları dini kullanarak insanları birbirine düşman ediyor ve ayrıştırıyor. Halbuki insan olmanın nasıl giyindiğimizle, nasıl konuştuğumuzla veya neye inandığımızla hiçbir ilgisi yok. Peekay de buna bir türlü anlam verememiş ve çözümü bebeklerde hangi dine ait olduklarına iliştin izler aramakta bulmuştu. Tabii ki de öyle bir iz yoktu. Çünkü hiçbir bebek dünyaya geldiğinde bunlardan haberdar bile değildir. Tek yapacakları sorular sorarak etraflarını keşfetmektir. Büyüdüğümüzde ise işler çirkinleşmeye ve kötüleşmeye başlıyor. Kişisel menfaatleri için masum insanların umutlarıyla oynanıyor. Daha çok para ve itibar için koca bir ulusu parmağında oynatacak ya da kölesi yapacak insanlar oluverdik. Bana soracak olursanız kimin neye inandığındansa nasıl davrandığı ve ne yaptığı benim için esas insanlık ölçütüdür. Sonradan ortaya attığımız nerden geldiğini bile bilmediğimiz toplum ve ahlak kurallarındansa gerçek sevgi, dürüstlük ve iyiliğin hüküm sürdüğü bir dünya olmalı. Öbür taraftan bakınca bu fazla iyimser ve saf bir yaklaşım. İnsanlar ne zaman geçmişteki hatalarından ders aldı, yalan söylemeyi bıraktı, bencillik ve açgözlülük yapmadı? Bizi biz yapan ve hayvanlardan ayıran yönümüz düşünmemizden çok kötü oluşumuz. Ancak bir uzaylı olmamız mı gerekiyor buna son verebilmek için? Hayır, bence sadece Peekay kadar cesur olup bazı şeyleri sorgulamaya başlamalı ve bunlara "Dur!" demeliyiz. Zelal İrem Aldağ 21600984 Sagan, Carl. Cosmos. Studio City, CA: Cosmos Studios, 2000. Hirani , Rajkumar. Peekay. 2014.