ŞEYTANIN BİLE AKLINA GELMEZDİ

İnsanlık nereye gidiyor sorusunun cevabını bulamıyoruz. İnsanlar olarak biz bir şekilde bu gezegende var olduk ve uzun bir süredir bu güzel gezegende sanki tek başımızaymışız gibi yaşıyoruz. Bu gezegeni paylaştığımız diğer yaşam formlarını umursamaz olduk. Bencilce "her şey sadece kendi çıkarlarımız için" düşüncesi ile çıktığımız bu yolda daha ne kadar bencil ve umursamaz olabiliriz diye düşünmemiz gerekirken bir noktadan sonra artık "her şey sadece kendi çıkarım için" düşüncesine kapıldık ve yalnızca diğer yaşam formları için değil insan olarak bir birimize bile bir tehdit haline geldik. Kitapta, şeytan dünyaya gelir, milyoner bir insanı öldürür, ardından onun kılığına bürünür ve insanların arasına karışır. Ancak bir süre sonra kitabın, bence, vermek istediği mesaj olan "insanlar şeytandan beter olmuş" ortaya çıkar. Şöyle dönüp kendimize bir baktığımız zaman aslında bunun ne denli doğru olduğunu anlamamız gerekir. Gerekir dedim çünkü gerçekten bunu anladığımızı düşünmüyorum. Ulaşabildiğimiz en uzak tarih bilgilerinde bile insanların yaşantılarının arasındaki tek farkın sosyal hayat standartları olduğunu görebiliriz. İlk medeniyetler kurulduğu zaman insanların istediği tek şey daha fazla toprak oldu. Bu amaç uğrunda sayısız savaşlar verildi ve sayısız insan katledildi. Çağlar boyu süren bu düzenden sonra, gelişen hayat standartları ile birtakım değişiklikler geldi ancak yaptığımız bu barbarlığa bir son vermektense tüm bu olanlar sadece görünürde değişiklikler yapılarak süslendi ve gizlendi. Belki artık eskisi gibi her gün savaş ile geçmiyor, belki de sadece bizim için geçmiyor gibi ancak, o savaşı hala bir yerde birileri devam ettiriyor. Kendi bencil çıkarları uğrunda nice hayatlar mahvoluyor. Durumun sadece bu yüzü de yok maalesef. Kendi kendimizi kemirdiğimiz yetmiyormuş gibi yaşadığımız dünyayı etkiliyor olmamız da cabası. Her konuda olduğu gibi yine insanlık tarihinin başından beri bulduğumuz, sahip olduğumuz her şeyi sonrasında ne olacağını düşünmeden kendi çıkarlarımız doğrultusunda kullandık. Bu, o çağlarda yaşayan insanlar için pek, belki de hiç sorun teşkil etmiyordu ancak şimdi ceremesini biz çekiyoruz. Her gün edindiğimiz yeni bilgiler ile ırkımızı bu gezegende en üst noktaya taşırken arka planda olanları pek çoğumuz umursamadı. Tabii ki bunu yapmanın bir getirisi vardı ama etkilenen sadece biz değil başkaları da oldu. Doğayı katlettik, ekosistemi çökertecek duruma geldik. En basitinden bu sorunların başında gelen küresel ısınmaya sebep olduk ve ne yazık ki henüz bu felaket için aldığımız ya da almaya çalıştığımız önlemler yeterli değil ve durum gittikçe daha vahim bir hal alıyor. Bunu belki kasıtlı olarak yapmadık, yada öyle düşünüyoruz, fakat ya kasıtlı olarak yaptıklarımız? Kendimize yaptıklarımız? Savaşlar bir yana savaşma fırsatı olmayanlar da oldu. En basitinden, geçenlerde Nazi kampları ile ilgili bir belgesel izledim. Herkesin kaldırabileceği şeyler içermiyordu ancak gördüğüm şeyler gerçekten görülmeye değerdi, çünkü insanların bilmesi lazım, fark etmesi lazım. "İnsan insana bunu yapar mı?" sorusunu kendimize sorup dehşete düşmeliyiz. Nazi gibi örnekleri günümüzde hala görebiliriz. Ortadoğu'da bitmek bilmeyen savaşlar en uygun örnek olur. Kim bilir görmediğimiz başka ne yüzü var? Öyle bir duruma geldik ki ve bunun öyle farkındayız ki, bu durum için bir de deyim oluşturmuşuz "Şeytanın bile aklına gelmezdi". Eğer olurda şeytan bir gün gerçekten Dünya'ya gelirse, durumu gördükten sonra korkup geldiği yere geri dönmesi çok olası bir durum. Belki de tanrı bizi cezalandırsın diye bizi şeytana değil, şeytanı cezalandıralım diye onu bize yollar.