The Adjustment Bureau

İnsan hayatı bir hikayedir ve bütün hikayeler gibi önceden planlanmış ve sonucu kesinleştirilmiştir. Bu hikayeyi kontrol eden bir yazar vardır ve bu yazarın kaleminden ne çıkarsa başkahraman aynısını yapar. Peki bir hikayede kahraman, yazara başkaldırıp hikayedeki görevini değiştirebilir mi başka bir ifadeyle insan kendi hikayesinin yazarı olabilir mi? İnsanın hikayesi aslında bir kaderdir. Kader insanın hayatında yapacaklarını önceden belirleyen bir yazgıdır. Bu yazgı gelecekte kim olacağımızı neler yapacağımızı ve kimleri etkileyeceğimizi çok önceden belirler. Fakat insan, seçimlerinin bir başkası tarafından yapılması fikrini kabul edemez ve bu yüzden kadere karşı çıkar. Aslında bu davranış insan için gayet doğaldır çünkü insan tercihlerinin sonucu ne olursa olsun kendi seçimlerini kendisi yapmak ister. Örneğin bir restoranda çok sevdiğimiz ya da hiç sevmediğimiz birinin bizim ne yiyeceğimize karar vermesi pek kabullenilecek bir durum değildir. Bu noktada kişinin aslında hikayeyi yazanı sevmesi önemli değildir, önemli olan insanın kendi iradesini kullanamamasıdır. Yazarın sevilmesi veya sevilmemesi hikayenin değişeceği anlamına gelmez. Bu durumda beklentiler devreye girer yani sevdiğimiz ya da hiç sevmediğimiz kişi bizim sevdiğimiz yemeği söylerse, o zaman insan için değişen bir şey olmaz ancak gelen sipariş beklentileri karşılamaz ise işte o zaman neden sorusu sorulmaya başlanır çünkü insan sadece problemlerle karşılaştığında soru sorar. Gerçek hayat, restoranda yemek sipariş etmekten daha karmaşık olsa da prensipte olay tamamen beklentilerin karşılanmasından ibarettir. Beklentilerin karşılanması insan için iyi durum olarak kabul edilir. Aslında iyilik herkes için özneldir ancak iyilik kavramı beklentileri karşılamak olduğundan nesnel olarak kabul edilebilir. Örneğin, maaşların artması birçok çalışan için iyi bir durumdur. Ancak maaşlarının artması sonucu çalışanların hiçbiri kaderi bu artışla bağdaştırmaz çünkü insanın doğasına göre insan bir şey kazanıyorsa kendisi kazanmıştır ve kendisi başarmıştır yani kaderinde kazanmak olduğu için değil. Fakat hiç suçu yokken veya hiç suçu olmadığını düşünürken bir insanın kazaya karışması, insanı kader kavramını düşünmeye sevk eder. Kader kavramı bizim için iyi veya kötü , siyah veya beyaz gibi kesin hatları olan bir kavram değildir. Kader sadece etkiler ve tepkilerdir. Bundan dolayı insan, bu etkiyi ve tepkiyi kendisi yarattığını düşünerek kendinde kadere hükmetme yetkisi görebilir ya da en azından kendi kaderini değiştirmeye çalışabilir. Ancak insanın kendi kaderini değiştirmesi söz konusu değildir çünkü kaderi değiştirmek uğruna insan ne yaparsa yapsın kendi kaderinin esiri olur. Bu esaret iyi ya da kötü olarak algılanmamalıdır. Bu esaret aslında bir tiyatro oyunudur ve her oyun gibi senaryosu önceden hazırlanmıştır. Yazar senaryoyu hazırlar ve oyuncular yani insanlar rollerini oynar. Günlük hayatımız da aynı bir tiyatro oyunu gibidir, oynamamız gereken roller gerçek hayattaki sorumluluklardır. Görevlerimiz, sorumluluklarımız üzüntülerimiz veya sevinçlerimiz perdeler halinde sergilenen rollerden ibarettir ve bu roller yazar tarafından önceden belirlenmiştir. İnsanın bu rolü değiştirememesi normaldir ancak bu rolü oynaması farklıdır başka bir ifadeyle yolu bilmekle o yolda ilerlemek farklı şeylerdir. Hepimiz bir tiyatro oyununun kahramanıyız ve rolünü üstlendiğimiz bu oyunda üstümüze hangi görev düşerse düşsün onu kendimize göre en iyi şekilde başarmaya çalışırız. Yazarın bize verdiği görevler bizi diğer görevlerin merkezi haline getirebilir yani diğer insanlarla kaderlerimiz kesişebilir. Bu kesişim her ne kadar planlı olsa da bize göre tesadüflerden ibarettir ve bu tesadüfler hayatımızın kontrolünün bize ait olduğunun göstergesidir. Kader herkes için oyun hazırlar ve bizim yapmamız gereken ise rollerimizi tahmin etmek yerine oynamaktır.