Şişhane' de Sıradan Bir Gün

Haldun Taner' in yazdığı Şişhane' ye Yağmur Yağıyordu adlı öykü, Kalender adlı bir atın kişnemesi sonucu gelişen olaylar ve etkilenen insanları anlatıyor (Taner, 19). Bir atın kişneme nedeninin tüm detaylarını, olasılıklarını ve sonuçlarını etkileyici bir şekilde anlatılarak başlanan öykü, atın kişnemesinden sonra gelişen olaylarla devam eder. Hayatımızda yaşayabileceğimiz en küçük olayların bile nelere sebep olabileceğini tekrar düşündüren bu öykü, 5 farklı karakterin hikayesini bir araya getirir. Yaşlı bir at olan Kalender, sokakta bir aynada kendi yansımasını görür. Bu, yazarın da ustaca yorumladığı ve belli olmayan sebeplerden dolayı atın kişnemesine, atın vagonunun bir vitrini kırmasına ve atın bir tramvayın önüne çıkmasına neden olur. Bu tramvayın ani durması arkasından gelen ve acele etme sebebini bildiğimiz Margusyan'ın kaza yapmasına, önemli ticari haberi yerine ulaştıramamasına ve satıcıların elinde mal kalmasına yol açar. Bir zincir misali birbirini takip eden olaylar Brezilya'daki satıcıların Almanya'da fakir bir hayat süren Morgenrot'a beklediği krediyi verebilmesine ve ailenin geçim kaynağını sonunda bulmasıyla sona erer. Bu esnada kaza mahallinde uzun süredir birbirini görmeyen iki eski aşık, birbirlerine tekrar kavuşurlar. Bir atın aynada aksini görmesi bile bu kadar olaya sebep oluyorsa, hayatta küçük gördüğümüz, önemsemediğimiz değişikliklerin ve olayların bizi ne kadar etkileyebileceğini unutmamalıyız. En küçük kötülüklerden uzak durup, en küçük iyilikleri yapmaktan çekinmemeliyiz. Yolda yürürken kaldırımın üstünde bir taş gördüğümüzü varsayalım. Bu taş, ağır ve ayağımızın çarpması halinde düşmemize yol açacak büyüklükte. Umursamaz ve bencil düşünürsek, belki de önemsemediğimizden veya dikkatli düşünmediğimizden, büyük taşın Babacan, 2 üstünden atlayarak geçebiliriz. Bize bir zararı dokunmadığı için taşı oradan kaldırmak aklımıza bile gelmez. Fakat bizden sonra bu yoldan geçecek insanlardan birinin, dikkatsizliğinden ötürü kendini yaralama ihtimali her zaman vardır. Bütün gün o yoldan geçen onca insanın bir inceliği düşünmemesinden dolayı, o taş birini yaralayabilir. İşte bu yüzden, o taşı yoldan alıp kenara koymamız gerektiği gibi, hayatta da ince ve küçük iyilikleri yapmaktan çekinmemeliyiz. Öyküden çıkarabileceğimiz bir başka sonuç ise, yüzeysel olarak kötü gibi görünen olaylara üzülmememiz, bu olayın sonucunda güzel şeylerin de olabileceğini düşünmemiz gerektiğidir. Halk içinde "Her işte bir hayır vardır." olarak bildiğimiz düşünce, kötü olaylarda bile şükredip, mutlu olmamız gerektiğinden bahseder. Öyküde geçen olaya baktığımızda bir avizecinin vitrini kırılmış, bir adamın arabası zarar görmüş, onlarca tramvay yolda kalmış ve birçok olası can ve mal kaybı kıl payı atlatılmıştır. Buna rağmen bu kaza, birbirini seven ama sevdiğini söyleyememiş bir çiftin yıllar sonra birbirini görmesine ve Almanya'da yardım bekleyen fakir bir ailenin sonunda istediğine ulaşmasına ve muhtemelen perişanlık ve fakirlikten kurtulmalarına yol açmıştır. Ne kadar öykünün içindeki bir küçük hikaye olsa da, buluşan çift Serap ve Süheyl'in azcık bilgi sahibi olduğumuz hikayesi de, bize bir şeyler anlatır. Süheyl ile Serap birbirini sevse de, Süheyl' in idealistliğinden ötürü büyüyen inatçılığı ve çevresindekileri umursamazlığı onun Serap ile arasının açılmasına sebep olduğunu görürüz. Çevremiz bizi ne kadar etkilese de, etrafımızdaki insanların değerini bilmeli, onları kaybetmemek için elimizden geleni yapmalıyız. Özellikle atın kişnemesinin ve öykünün sonunda kişnememesinin nedeni ile ilgili uzun ve ayrıntılı bölümlerini beğendiğim, kısa olsa da çok şey anlatan öykü Şişhane'ye Yağmur Babacan, 3 Yağıyordu; yaşamımızdaki küçük değişikliklerin, iyiliklerin ve kötülüklerin ne kadar etkili ve önemli olduğunu bana gösterdi.