ANKARA'DA TİYATRONUN ANLAMI

Büyük binalar, beton yollar, uzun koridorun sessizliğinde yankılanan topuk sesleri... Bürokrasi kokan gri şehir Ankara. Ne insanın canı sıkıldığında bir nefes alabileceği deniz kıyısı ne de martılarla simidini paylaşabileceği vapurları var... Sadece "tiyatro" su var; şehrin monotonluğundan kaçabilecek küçük bir hayat ışığı olan. Ankara' da tiyatro seyretmek oyunu izlemekten ibaret değildir, günler öncesinden başlayan ve günler sürecek bir etkinin bütünüdür. Tiyatro için bilet almak aynı zamanda karanlık ve derin bir mağaranın ucundaki aydınlığa çıkmanın da biletidir. Beklersiniz ki satış saati başlasın, aynı anda yüzlerce insanla yarışırsınız en iyi koltukları kapmak için, en iyisi olmalıdır Ankaralı için ki kendini benliğinden koparıp yerleştirebilsin sahnedeki dünyaya. Sonra insanın aklına şu soru gelir: Kiminle? Ankara'da tiyatroya yalnız gitmezsiniz, sevdiklerinizi götürürsünüz çünkü burada tiyatro iki saatten ibaret değildir. Bazen bir arkadaşınızla gider, Kızılay'dan Tunalı' ya kadar yürürsünüz. Bazen sevgilinizle gider saatlerce sokaklarda dolaşırsınız, kapının önünde sahnenin açılmasını beklerken çay içerek ısınırsınız. Akün' e gidecekseniz Kuğulu' da oturup sohbet etmeden gitmezsiniz, Şinasi'ye gidecekseniz yanındaki tatlıcıda muhallebi tadarsınız, eğer Büyük Tiyatro' ya gitmişseniz içerinin eski ve tarih kokan mimarisini seyre dalarsınız, Küçük Tiyatro' daysanız önündeki havuzun karşısına oturmadan içeri girmezsiniz. En çok da öğrenciler gider tiyatroya bu şehirde. Ben bunu üniversitelerin çokluğuna, biletlerin ucuzluğuna veya daha çok vakte sahip olmaya bağlamıyorum. Kimi ruhunu edebi sözlerle beslemeye gider, öteki sanatı sanatçıyı takdir etmeye, kimi kitaplardan okuduğu metinlerin vücut bulmuş halini görmeye kimiyse içindekileri dökmeye gider. Ankara'da tiyatroya gitmenin can damarı oyunun kendisidir yine de. Sadece bir oyun değildir, her zaman bir mesajı, bir anlamı, bir başkaldırısı vardır. Salt komedi yoktur o eski salonlarda, insanı derinden etkileyen sahneler vardır. Her gün yanından geçip gittiğin kimsesiz çocukları fark edersin birdenbire, sabahları işe yetişmek için koşturan insanları görürsün sahnede. Salondan çıkıp evine giderken yanına gelip bir şeyler satmaya çalışan küçük çocuk görmezden gelemeyeceğin bir birey olur, ertesi sabah gördüğün koşuşturmacadaki bir kadın sadece bir robot mu yoksa içindeki derin anlam koşarken yerlere mi dökülüyor diye sorgularsın. Bazense izlediğin her bir karakterde kendini görürsün, hepsi senin bir yönünü alıp kendinde devleştirmiştir sanki. Ben de mi bu kadar bencilim? Ben de mi bu şekilde insanları umursamıyorum ? Neden ben de o kadın gibi duygularımı saklıyorum? Bu adam da bana benziyor... Bir bakmışsın gece yatağında bunları düşünüyorsun. Ankara' nın tiyatroları öyle etkiler ki insanı, bazen geleceğe yönelik en önemli kararlar bu oyunların etkisiyle verilir. İnsanlara faydalı olmak istersin birdenbire, gerçekten istediğin şeyin ne olduğunu sorarsın kendine. Sadece bir eğlence değildir aynı zamanda bir hayat kılavuzudur. Ben de tiyatroyu Ankara'da yaşamak için yapılabilecek şeyleri denerken keşfettim. Daha sonra benim için bir etkinlik olmaktan öteye gitti, bir yaşam tarzı oldu artık. Kimi zaman arkadaşlarımla eğlenmek için gittim, kimi zaman tek başıma kafamı dinlemek için gittim. Hepsinde de bir şeyler öğrendim. Birinde ileride yapacağım mesleğe karar verdim, birinde "seni seviyorum" demenin bekletilmeyecek bir şey olduğunu öğrendim, bir diğerindeyse hayat benim için güllük gülistanken insanların nasıl acılarla boğuştuğunu anladım. Hepsi de birer birer tohumlar ekti içime yeşermeye başlayan. Ankara' da hayat zordur, kasvetlidir, sürekli bir koşuşturmaca hakimdir. Bir an yalnız kalındığındaysa büyük bir boşluk hissedilir. İşte bu boşluğu taşarcasına dolduran şey tiyatrodur. Gerçek Ankaralılar kendi benliklerini tiyatroyla doldururlar, her bir oyun bu şehrin köklerinden yetişmiş usta sanatçılar tarafından izleyiciye sunulur, onlar da tiyatronun etkilerini derinden yaşayan insanlardandır. Ankara'da tiyatro önemlidir ama yapacak başka bir şey olmadığından değil, yapılacak en güzel şey olduğundan.