THEMIS'İN BOZUK TERAZİSİ

"Adaletsizliği, adaletle yıkmak gerekir." Mahatma Gandhi Biz küçükken mahallenin bakkalının şimdiki gibi dijital baskülleri değil de küçük bir terazisi olurdu. Bir tarafına tartılacakları yerleştirirken diğer tarafına da küçük demir yükler konulurdu. Hep ilgimi çekerdi onları görmek, ilk defa elime aldığımda şaşırmıştım ne kadar ağır olduklarını hissederken. O keseler yükleri yerleştirince yavaş yavaş eşitlenmeye başlardı. Başında beklerdin aynı hizaya gelmesini görmek için. Yetmeyince yukarıda kalan tarafına biraz daha eklerdin, sonra yine beklerdin yan yana gelsinler diye. Hep görebildiğimiz kadarınca eşit sandık o kefeleri ancak iyice bir düşününce, o yükler ne kadar doğruyu gösterebilir, gramı gramına ne kadar emin olunabilir ? Bakkal terazisine benzer bir teraziyi her yargı binasının girişinde de görebilirsiniz: Adalet Terazisi, bir diğer adıyla "Themis Heykeli". Heykelin içerisinde gözleri bağlı zarif bir bayan bir eliyle kılıcı tutmuş, diğer eliyle havaya kaldırılmış teraziyi; eşitliği, adaleti temsil etmek için. Peki adalet de böyle bakkallardaki bir kilo elma gibi tartılabilir mi ? Senin adaletin benimkinden daha ağır çıkabilir mi ? Kiminki daha ağır olur bilinmez ama aynı olmayacakları baştan bellidir. Her insan birbirinden farklı bir yapıya bürünmüş, farklı düşüncelerin esiri olmuş. Mantığıyla hareket etmeyi objektif saysa bile insan, mantığının da içindeki hislerinden beslendiği gerçeğini gözden kaçırmış, belki de kaçırmak istemiş. Bu yüzden de birinin ak dediğine öbürü kara "Themis'in Adaleti, Amerika'nın İsyanı," 28 Kasım 2014 tarihinde erişildi. demiş. www. gezite. org Hukuk, bir kimya değil bir fizik değil; insan elinden çıkmış, fikirleriyle şekillenmiş bir dal. İnsanlar yargıyı oluştururken de ne kadar objektif olmaya çalışsalar da kendi fikirlerini de istemeden yansıtmışlar hep. Doğruya ulaşma çabasının sonucunda ortaya çıkmış hukuk aslında. Ancak belirlenen kurallar kendi başına yeterli olmamış bir de onları uygularken hakkaniyetini de kullanacak hakimler eklenmiş. Bu sefer de herkes kendini nasıl savunacağını bilememiş, eşit savunma hakkı vermek için avukatlar çıkmış. Yüzyıllar süren çabalarla herkesi hukukun önünde eşit yapmaya çalışmışlar ama görünen o ki bazıları daha da eşit çıkmış. Kimi zaman terazinin bir tarafına görünmez bir el bastırmış. Kimi zamansa yeşil kağıt tomarlarının ağırlığıyla hafif taraf daha ağır hale getirilmiş. Güçlü olanın gücü bazı zamanlarda terazinin direncini fersah fersah geçmiş ve onu kendi tarafına yamultmayı becermiş. Yargı kendi kendisini kalibre edemediği için hep bir taraflardan yanlış tartmak zorunda kalmış. Çokça hatası, eksiği bulunmasına rağmen hukuk insanlığın var olduğu süre boyunca onun yanında bulunmuş. Ne kadar yanlışlarından şikayet edilse de hukukun varlığı olmadan da medeni bir dünyanın hayali dahi edilememiş. İnsanlığın elinden çok nadir de olsa güzel bir şey çıkmış ama ne yazık ki bunu kendi tarafına kullanmaktan da geri duramamış. Tabii yiğidi öldürsek de hakkını yememek lazım, bu durumda insanın böyle bir şeyi oluşturma çabası bile takdir edilmeli. Daha yüce amaçlar uğruna kısıtlanmayı kabullenmek kolay değildir hiçbir zaman kimse için. Her şeye rağmen elimizdeki en iyi şans bu, bir ayağı sakat topal ilerleyen bir adalet. Bir şeyi yoktan var etmektense hastayı iyileştirmek daha kolaydır tabiiki. İnsanın elinde hayat bulan hukuk, yine onun ellerinde ilacını bulacaktır. Ancak buradaki asıl soru şu: İnsan, hukukun terazisini tamir edecek mi, yoksa açgözlülüğüne yenilip bozuk kalmasına müsaade mi edecek ? "Adaleti Sizden Öğrenecek Değiliz," 25 Temmuz 2012 tarihinde erişildi. www. kadınhareketi. com