Çay Bahçesinden Ailenin Dönüşü

Yekta Kopan'ın kaleme aldığı Aile Çay Bahçesi Müzeyyen isimli bir kızın kardeşinin doğumuyla birlikte ailesinin başına gelen talihsizliklerden ve Müzeyyen'in bu koşullar altında geçen hayatından bahsetmektedir. Yekta Kopan'ın bu eseri kısa gibi görünse de özlü ve etkileyici bir anlatıma sahip. Eserin benim üzerimdeki en önemli etkisi aile üzerinde duruyor olmasıydı. Aile hemen hemen her insanın sahip olduğu, ancak her zaman sahip olduğu halde kıymetini bilmediği sonsuz bir hazinedir. Eseri okuduğunuzda annenizin, babanızın, varsa kardeşlerinizin ve aile olarak bir arada oluşunuzun ne kadar değerli olduğunu anlıyorsunuz. Peki ailemiz bizim için tam olarak ne ifade eder? Bu dünyaya gözümüzü ilk kez açtığımız andan itibaren yanımızda olan bizimle ağlayan, gülen, paylaşan bu insanlarla geçen hayatımızda ailenin değerinin pek farkına vardığımızı düşünmüyorum. Bunun en büyük sebebi belki de bu paylaşımlara sahip olup hiç yokluğunu yaşamayışımız olmasıdır. Ailesinden birini kaybedenlerin ne kadar büyük bir acı ve keder içinde olduğunu görmüşüzdür. Her ne kadar bizim başımıza gelmeden anlamamız pek mümkün olmasa da hayatımızı en fazla paylaştığımız insanların bizim için ne ifade ettiğini düşünmeliyiz. İnsan olarak en büyük ihtiyacımız aslında sevgi ve paylaşmadır. Her zaman her şeyimizi paylaşabileceğimiz, her şeyimizle sevip güvenebileceğimizde sadece ailemizdir. Günümüzde aile ilişkilerinde var olan paylaşımların git gide geri plana atılmakta ne yazık ki. Değişen dünyamızda insanlar kazanma, bir numara olma, sürekli olarak daha iyi olanaklar elde etme hırsıyla sahip olduklarının farkında olmadan sürekli daha fazlası peşinde koşuyor. Ailecek bir araya gelip güzel vakit geçiren aileler gitgide azalıyor. Bunun yerini partiler veya gece kulüplerinde birbirine yabancı olan insanlar alıyor. Hırsla gece gündüz daha fazla kazanmak için çalıştıkları işlerinden kalan boş vakitlerini de gelişen teknolojinin nimetleri olan televizyon, bilgisayar ve telefonla geçiriyorlar. Bu değişimler sırasında insanlar fark etmeden kendi ruh sağlıklarını da yavaş yavaş yitiriyorlar. Git gide daha az paylaşıyor daha az seviyor, daha çok yalnızlaşıyoruz. Eskiden ruhsal sıkıntısı olan kimseyi görmemiş, psikolog nedir bilmeyen insanlarımız bugün psikolojik yardım almadan yapamaz hale geldiler. Çoğumuz duymuşuzdur dizilerde veya filmlerde psikoloğa gidilince ilk iş kişinin çocukluğuna inilir. Düşünecek olursak gerçektende çocukluğumuz, ailemizle olan ilişkilerimizle birlikte kişiliğimizin temel unsurlarıdır, kökleridir. Aile ile olan paylaşımların yavaşça bozulması insanlarımızın da köklerini kaybetmesine sebep oluyor. Kökü olmayan her şey boşlukta kaldığı gibi insanlarda amaçsız, yönsüz olarak hayatlarını devam ettirmesi toplumsal yaşamı olumsuz etkilemektedir. Kökü, bağı, anıları, amaçları bulunmadığı takdirde insanın hayatın güzelliklerini görmesi çok zor olacaktır. Halbuki insanın sadece maddi yönlerini kuvvetlendirmesi onu tatmin etmeye yetmez. Manevi yönlerinin de kuvvetlenmesi gereğinden sevgi, saygı, paylaşım, anlaşılma vb. duyguları da yaşaması kişiye büyük haz verecek hislerdir. Bu hislerin temeli de aileden kaynaklanmaktadır. İnsanın manevi yönlerini geliştirdiği yeşerttiği yer ailedir. Bundan dolayıdır ki ailede olan bu duyguların insanda yeşermesi ile dünyanın muhteşem olacağı şüphesizdir. Bir insanın sizi gerçekten karşılıksız olarak sevmesi için ödenebilecek bir tutar var mıdır? Kısacası gerek kendi gerek toplumumuzun ruhsal sorunlarını çözmek için öncelikle ailelerimizden başlamalıyız. İnsanın gerçekte neye ihtiyacı olduğunu ve bunu nasıl karşılayabileceğini kavramalıyız. İnsanlar ailelerinden başlayarak birbirlerini gerçekten anladıkları, yeterince vakit ayırdıkları, paylaştıkları ve aile olarak sağlıklı bir bütün oluşturdukları zaman huzurlu ve mutlu olacaktır.