Silahlar, Savaşlar ve Masum İnsanlar

Gölgelerin yönettiği aydınlık bir dünyada bizim rolümüz nedir ki? Son yazımı Mızraklar, Mızraklar, Tüfekler, Tüfekler gibi ağır bir kitap hakkında yazarak bitirmek isteyip istemediğimi sorguluyorum bu konu hakkında yazarken. Bu tür konular yazamamdaki asıl sebep sanırım zekamın daha çok mantıksal açıdan çalışmasından dolayı olabilir. Hayatım boyunca hiçbir zaman kendimi asıl özne olarak görmedim. Her zaman etrafımda ve dünyada dönen düşünceler benim için daha önemli ve ilgi çekici olmuşlardır. Duygularımı hiçbir zaman önemsemedim, ne kadar da çok istesem de önemsemeyi beceremedim. Sanırım bu beni bir tür canavar yapıyor ama bunu kim sorgulayabilir ki? Bundan dolayı birçok kişinin yaptığı gibi aşk, mutluluk veya acı çekmek gibi duygusal konular hakkında yazamadım. Yazılarımda en azından standartlaştırılmış düşünce sisteminin biraz dışına çıkıp yeni dünya düzeninde öldürülmüş toplumsal düşünce modelinde yazmak istedim. Her şey ve herkes artık sadece kendimiz hakkında düşünmemiz gerektiğini veya önceden hazırlanmış düşünce modellerinin dışına çıkmamak şartıyla bu toplumsal tabulara bağlı kalıp sanki herkesten farklı düşünceye sahip olmuş hissene kapılıp bu tabulara inanmak gerektiğini gösteriyor yaşadığımız bu dönem. Mızraklar, Mızraklar, Tüfekler, Tüfekler kitabını seçmemin nedeni yaşadığımız dünyayı aslında öğrenmememiz gereken bilgiler hakkında ipuçları verdiği için tercih ettim. Yazdığım konular çoğunlukla dünya ve etrafımda gelişen olaylar ile ilgiliydi. Aldığımız bu dersin ölçülerinden birinin de kendi anılarımızın buraya aktarılması olduğunu biliyorum ama bence benim düşüncelerim yirmi sene içinde yaşadığım anılardan çok daha fazla değerli olduğuna inanıyorum. Tabii ki bu öznel görüşüm ama ben dünyayı daha büyük bir pencereden izlemeyi daha çok seviyorum. Evet, bu yazım ne yazık ki kendi anılarımı çok fazla kullanabileceğim bir yazı olamayacak ne yazık ki. Biraz da kitaptan bahsetmek gerekirse kitap Ispanyol iç savaşında silah sanayisinin oynadığı rol ve oynadıkları pis oyunları biz okurlara gösteriyor. Kitap ne yazık ki tamamlanmış bir eser değildir. Jose Saramago kitabını yazarken ne yazık ki vefat ediyor. Onun için eseri sadece yarım bir şekilde okuyabiliyoruz. Silah sanayisi en ilginç sanayi tiplerinden biridir benim için. Ölüm satan bir sanayi ve kazancını insanların başına gelen kaostan sağlayan bir sektörden ne beklenebilir ki başka? Savaşlar, silahlar ve masum insanlar bu başlığı seçmemin asıl sebebi bu üç kavramın arasındaki bağlantıyı gösterebilmek için. Biz büyük bir ihtimal masum insanlar kategorisine giriyoruz. Savaşın modasını kaybetmesine rağmen dünyanın nasıl işlediği hakkında bilgi sahibi olabilmek için önemli bir faktör olduğuna inanıyorum. Savaşlara halk karar verir ve fabrika sahipleri halk için silah üretir. Ne kadar inanmak istesem de bu masum düşünceye dünya tarihi beni her seferinde yanıltmıştır. Halk kendine verilen bilgi kadar bilir ve daha fazlasını öğrenmek isteyen insanları da yanıltır. Ben de bana verilen bilgi kadar biliyordum ta ki dünyayı gezmeye başlamadan önce. Diğer ülkelere gidip insanlarıyla konuştuğumuzda aynı konu hakkında sahip olduğumuz bakış açılarının ne kadar farklı olduğunu gördüm. Bizim iyi ve şahane olarak tapındığımız konular onlar için mide bulandırıcı ve şeytani olabiliyor. En basitinden örnek göstermek gerekirse bize Osmanlı tarihi şahane ve şanlı olarak anlatılır ve dünya savaşında ne kadar başarılı olduğumuzu vurgular. Ama gerçekten öyle miydi? Çoğu insan Türkiye'nin neresi hatta ne olduğunu bile bilemiyor bu çok önemsediğimiz Avrupa ülkelerinde. Sanki onlar bizi Afrika'nın kıyılarında egzotik bir ülke olarak görüyorlar. Savaşların asıl sebebinin bu cahillik olduğunu görebiliyorum. Farklı diller bizi diğer propagandalardan uzak tutup bize verilen bilgiler doğrultusunda düşünüyoruz. Bu da sebepsiz öfkelere ve icabında savaşlara yol açıyor. Peki neden bu propaganda yayınlayan insanlar savaş istiyor. Ülkelerindeki insanların daha rahat bir hayat sürebilmeleri için mi? Savaşın kazananın da kaybedenin de kaybettiği ve zarar gördüğü bir olay olarak görmek çok yanlış değil bence. Ülkeler vatandaşlarının daha rahat hayat sürmeleri için savaş açıyorsa neden vatandaşlarını ölüme yolluyor? Neden fabrikalar halkın ihtiyacı olan temel hammaddeleri üretmek yerine sonu olmayan ölüm makineleri üretiyor halk fakirlikten ve açlıktan sürünürken? Belli ki bazı insanlar bundan kar ediyor. Belki devletlere kredi veren bankalardır belki de devletin nüfus sayısını kontrol altında tutmak için bir politikadır veya kaostan yararlanıp güç kazanmak isteyen bir grup insandır bunu bilmez ne yazık ki bu işin içinde olmadan öğrenebileceğimiz bir doğru değildir. "Dünya kurulalı beri silahlar vardı ve bu yüzden daha fazla insan ölüyor değildi, sadece ölmesi gerekenler oluyordu, asla daha fazlası değil." Ne yazık ki görünen dünya ile aslında olayların oluş tarzı hayallerimiz bile ötesinde olmasıyla birlikte çok farklı. Tabi ki yazımı destekleyebileceğim kitaplar ve kaynaklar yoktur. Çünkü dediğim gibi bu bilgileri bilmememize gerek yok ve bilmememiz bizim için daha iyidir. Belki de benim de bu konular hakkında düşünmemen gerekiyor ve kendimi bize dayatılan bilgileri en iyi şekilde kafama kazımaya bakmalıyım. Belki bunu yaparsam derslerimde fazladan birkaç puan fazla alabilirim. Sonuç olarak benim için bir tercih söz konusu. Ya gölgelerden uzak durup aydınlık sahte dünyada bir rüyada gibi yaşayacağım ya da gölgeleri benimseyip onları kabul edeceğim. Kimse için kolay bir tercih olmadığına eminim ama en azından gölgeleri görüp böyle bir seçim hakkına sahip olduğum için mutluyum. Her yazımı bitirdiğim gibi keşke daha güzel bir dünyada yasaydık ama bunun doğru olmadığını aklı ve gözü açık herkes anlayabilir sanırım. En azından bu dünyayı daha güzel bir yapmam gerektiğine inanıyorum. Ama asıl soru kimin için daha güzel bir dünya olduğu. Benim güzelim başkası için kötü olabilir. Onun için en iyisi bir köşeye çekilip kendimle ömrümü geçirmem daha doğru olur. Olur mu acaba?