Hayat: Değişen Dekorlar ve Aynı Kalan Senaryo

Koskoca dünyada ufacık detaylarız hepimiz. Dünyada milyarlarca ev var ve onca evin içinde kim bilir ne hikayeler var. Ne acılar ne sevinçler... Hepsini bilmek ve onlara ortak olmak tabii ki de mümkün değil. Gidip her kapıyı tek tek çalarak dolaşamayacağımdan, başka hayatlara dair olan merakımı filmlerle ve kitaplarla gideriyorum ben de. Çoğunlukla onları yaratanların hayal gücü ile harmanlanmış olsalar da aslında bizim hayatımızın gerçeklerine çok parlak bir ışık tutuyorlar. O kadar parlak ki kendimi bu ışığa kaptırmaktan başka bir yol bulamıyorum. İçine girdikten sonra görüyorum ki hayatın getirdikleriyle üzülen ve olgunlaşan ya da sevinip unutulmayacak mutluluklar yaşayan bir tek ben değilim. Hiçbir duygu yalnız yaşanmıyor bu dünyada... 1 Hayat bir sahne olsaydı keşke ve ben bu sahneyi değerlendiren jüri ile kafa kafaya verip hayatı nasıl yaşadığımı inceleyebilseydim. Neleri incelerdim mesela? Karda nasıl kayıp düştüğünü ya da kardeşini ilk kez kucağına aldığı an da ki yüz ifadesini... En azından ben kendimi dışarıdan izlemek isterdim. Kendime dair izlemek istediğim şeylerden biri de mutlu olduğum anlar. Bir kova mısırı önüme alarak koltuğa kurulup oturup izlemek isterdim bazı anlarımı... İşte bu sebepten dolayı, kimi zaman aklıma bir kez daha yaşamak istediğim anları filme çekme fikri geliyor. Bu şekilde filme çekersem, ne kadar zaman geçerse geçsin o mutlu anlarımdaki hiçbir detayı unutmam ve ilk günkü gibi hatırlarım diye düşünüyorum. Kendime dair birçok benzerlik bulduğum bundan dolayı da izlerken beni epey şaşırtan bir film Like Crazy. Bu film ile tanışmadan evvel de erkek arkadaşımla olan ilişkim biteli çok olmamıştı ve haliyle kalbim kırıktı. İlişkimizin bitiş sebebi ise ikimizin de başka ülkelerde yaşıyor olmasıydı. İstediğimiz sıklıkta birbirimizi görememekten yıpranmıştık. Durum tam da böyleyken karşıma çıkan film ile şaşkınlığa uğradım. Like Crazy. Yaşadığım şeyleri anlattığım biri gidip senaristle konuşmuştu sanki. İşte bu sebepten dolayı soluksuz izlediğimi söyleyebilirim filmi. Filmi izlerken yeri geldi yaşadığım hüzünlerin tekrarını görüp ağladım. Bazen de güzel anıları hatırlayıp gülümsedim. Sırf karakterlerin aralarında geçen diyalogların kendi cümlelerime benzeyişinden ötürü bile tekrar tekrar izleyebileceğim bir film ile tanışmış oldum. Kendimden bu kadar fazla şey bulduğum için de bir başkasına önerebileceğim, beni derinden etkileyen kitaplar listesine ekledim, Like Crazy'i. Birçok kişinin tercih etmeyeceği bir durum uzak mesafe ilişkisi... Hele o iki mesafe arasındaki saat farkı birbirinden fazlayken... Fakat kimsenin de bilinçli olarak karşısındaki kişiye bir şeyler hissettiğini düşünmüyorum. Yani en azından, bir insanı gözümüzde daha değerli yapan şey aramıza giren kilometreler olmasa gerek. İşte bu yüzden kaçınılmaz bir durum haline dönüşüyor kimi zaman mesafeler arasında hissedilenler. Birbirine uzak kalanların yaşadığı ilişkinin, bir ilişkiden çok bir savaş olduğunu gösteriyor izleyenlere, Like Crazy. 2 Bin bir türlü hali var bu dünyanın, evet. Fakat bana kalırsa sahne ve senaryo çoğunlukla aynı, değişen sadece dekor. Kim bilir kaç yüz tane insan benim ve sizlere bahsetmiş olduğum filmdeki gibi bir ilişki yaşamıştır. Bu filmden sonra da anladım ki yaşanılan hayatlar aşağı yukarı birbiri ile aynı. Kalpleri kıran ve ısıtan sebepler... Hayatlarımızı gözleri yaşları ile dolduran anlar... Bu yüzden filmi izledikten sonra başka hayatlara duyduğum merak ve ilgi de azaldı. Yüzümü sadece kendi hayatıma çevirmem gerektiğini anladım. Son olarak iki şey söyleyeceğim, duygular iyi ve ya kötü olsun paylaştıkça azalır ya da çoğalır... Klişe olacak belki bu şekilde söylemem ama böyle... Benim bu hayattan öğrendiğim bir şey var, o da insanın etrafında ne kadar insan olursa olsun içinde duygularıyla baş başa kaldığında ne hissettiğidir gerçekte karakterini şekillendiren. Bu yüzden bir film ya da bir kitap hiç fark etmez eğer tıkanıyorsa duygularımız içimizde bir yerlerde onların yardımıyla çıkarıp atalım içimizden... İkinci olarak da, eğer gerçekten bir şeye sahip çıkacak gücü görüyorsak içimizde bir yola başlayalım... Öteki türlü yarım kalmışlıklar birleşip bir bütün etmeyecektir hayatımızda.