İSTEKLERİN İSTİLASI

Şimdi gözlerinizi kapatın ve hayatınız boyunca sahip olmak istediğiniz şeyleri düşünün. Çocukluğunuzdan başlayabilirsiniz mesela. Mahalledeki çocuklardan görüp çok istediğiniz, gece uykularınıza giren o çok vitesli bisiklet. Ya da ortaokulda oynamanın hayalini kurduğunuz oyunlara layık süper bir bilgisayar. Düşünsenize, zamanında bunlara sahip olsanız ne kadar da mutlu olurdunuz değil mi? Hadi biraz daha ilerilere gidelim. Üniversite hayatınızda gördüğünüz süper model arabalar mesela. Yanınızdan geçtiğinde iç geçirdiklerinizden. Bunun gibi birçok hayalimizi sıralamaya devam edebiliriz ve emin olun ki ölene kadar da ardı arkası kesilmeyecektir. Hepsine öylece sahip olma düşüncesi ne kadar da hoş geliyor insana değil mi? Hayali bile hakikaten çok güzel. Ancak kendisi gerçekte nasıldır acaba? Küçükken, ben de böyle hayallerle dolu hayatımda yaşarken, haberlerde veya gazetelerde zengin insanların intihar haberlerini görünce çok şaşırırdım. İstedikleri her şeye sahip olabilirken neden bu duruma düştüklerine akıl sır erdiremezdim. Ancak yaşım ilerledikçe bazı şeylerin farkına varmaya başladım. Önemli olan sadece istediklerimize sahip olmak mı? Bizi mutlu eden gerçekten bu mu? Yoksa hayallerimize giden yolda sarf ettiğimiz emeğin karşılığı mı bizi tatmin eden? Duruma bu açıdan baktığım zaman her şeyin hayallerimdeki kadar tozpembe olmadığını anladım. Aslında her şeyin değerini ve önemini biz belirliyoruz. Hedeflediğimiz ya da sahip olmak istediğimiz şeye ulaştığımızda uğrunda yitirdiklerimiz kadar mutlu oluyor ve kıymetini biliyoruz. Mesela bir araba aldığınızı düşünün. Ancak bunu ilk seferinde babanızın aldığını, ikinci seferde ise nice yollardan geçip kazandığınız ilk maaşınızla aldığınızı hayal edin. Aradaki farkı hissedebiliyor musunuz? Kendi emeğinizle aldığınız arabaya bindiğiniz zaman çok daha fazla keyif alacağınızı garanti ederim. Çünkü o araba için çok emek vermişsinizdir. Öylece sizin olmamıştır. Size bir şeylerin karşılığını aldığınızı hissettirir ve mutlu eder. Ancak diğer durumda hissettikleriniz daha zayıf ve kısa süreli olacaktır. Bunun gibi kolaylıklar sürekli tekerrür ettiği vakit, istediklerinize ulaşmak zamanla sizin için pek de bir şey ifade etmemeye başlar. Hiçbir şey sizi çok mutlu etmez ve hayattan giderek daha da az lezzet almaya başlarsınız. Bana göre, Olağanüstü Bir Gece isimli kitap, daha geniş bir kapsamda, bu durum için çok güzel bir örnek teşkil ediyor. Kitaptaki başkahramanın yaşadığı buhranlar, bize bu gibi her istediğine kolaylıkla ulaşan insanların hiç de AHMET ABDULLAH AVCI göründükleri kadar mutlu olmadıklarını net bir biçimde gösteriyor. Çünkü hiç biri hayattan zannedildiği kadar zevk alamıyorlar. Belki bizim hayallerimizi yaşıyorlar ancak durumun aslı çok farklı bence. İstedikleri her şeyin anında gerçekleşmesi, sınırsız lüks içinde yaşamanın onları memnun etmediğini düşünüyorum bir yerden sonra. Hayat renksizleşmeye başlıyor ve bir raddeden sonra anlamını yitiriyor. Ve ne yazık ki sonu hepimizin malumu, gazetelerin üçüncü sayfası. Bu durumun en büyük suçlusunun ise, insanın tabiatından kaynaklanan doyumsuzluğu olduğu kanaatindeyim. Sahip oldukça daha fazlasını istiyor insan bence. Tam en çok istediğine kavuştuğunu sanırken, bir kurt daha düşüyor insanın içine. Hele bir de kolay gerçekleşiyorsa dilekleri, durum iyice çığırından çıkıyor. Daha sonraları ise bu istekler bir girdaba dönüşüyor ve insanı da içine çekmeye başlıyor. Ancak bana göre, ne zaman ki insan istediklerini kendine bir hedef gibi gösterir ve onlar için çabalar, işte o vakit kendine ve isteklerine karşı galip gelir. Hayatın ve sahip olduklarının daha çok farkına varır. Onlarla mutlu olmayı öğrenir. Şu bir gerçek ki, ister çabalayarak ya da sadece hayal kurarak olsun, hepimiz hayatta isteklerimiz ve hedeflerimiz uğruna yaşıyoruz. Bizi motive eden ve hayata bağlayan arzularımız olmasa nasıl yaşayabilirdik ki? Ancak insan, sadece isteklerine ulaşmanın gerçek mutluluk olduğu yanılgısına düşmemeli. Şunu bilmeli ki, asıl lezzet emeğinin karşılığını almakta. Yoksa ne önemi var ki elimizdekileri çoğaltmanın, içimizdeki canavarı besleyip büyütmekten başka.