İKİ YÜZLÜ BİR AŞK FİLMİ

Popüler kültür etkisiyle abartıldığını düşündüğüm için uzun bir süre Titanic'i izlemekten kaçındım. Sosyal medyada da filmin repliklerine yeterince aşina olmuştum zaten. En sonunda popüler kültürün baskısına karşı koyamayıp, kendimi filmi izlerken buldum. Dürüst olmak gerekirse filmin genel yapısında ''mahşer günü'' teması görmek beni biraz üzdü. Beklediğim şey tam olarak epik bir aşk filmiydi. Evet, bir aşk filmiydi hem de epikti ama beklentilerimi karşılamaya yeterli değildi. Dikkatimi Rose ve Jcak'in aşkından daha çok çeken kısmı geminin batışını göstermek üzerine çekilmiş sahnelerdi. Filmin vizyona girdiği yıllar, 1999'lar, gösterime giren filmlerde görsel efektlerin abartılı biçimde yer aldığı dönemlerdi ve Titanic de bu akımdan nasibini almış gibi görünüyor. Geminin battığı o sahneler, bir noktadan sonra beni filmden uzaklaştırdı. Abartı, beni gerçeklerden o kadar uzaklaştırdı ki; tüm dikkatimi filmin ana fikrinden çok kurgunun önüne geçen görsel tekniklere vermek zorunda kaldım. Bu film ve içeriği üzerine konuşulması gerektiğine inandığım iki ana nokta var. İlk olarak anlattığı dönemde betimlenen burjuvazinin özellikleri dikkatimi çekti. Belirli sahneler vardı ki 'Paran yoksa tabii ki yaşamayı hak etmiyorsun.' düşüncesi uyandırdı zihnimde. Bunlardan birini örnek olması için paylaşmak isterim. Jack, ana karakterdeki yakışıklı oyuncumuz, aslında tamamen şans eseri bilet kazanmış üçüncü sınıf kamaralarda yolculuk yapan bir evsiz. Rose, ana karakterimiz olan güzel kız, ise zengin nişanlısıyla en lüks odada kalma hakkına sahip bir yolcu. Rose yaşadığı hayattan tatmin olamadığı için ve bu yaşadıklarını artık onu mutlu etmediği için intihar etmeye karar veriyor. Ancak bu olaylardan önceki bir vakitte güvertede Jack ile karşılaşıyorlar. Tabii ki birbirlerinden etkileniyorlar. Ana konuya devam edecek olursak; bu intihar teşebbüsü sırasında Jack olayı görüp müdahale ediyor, tıpkı bir beyefendinin yapması gerektiği gibi. Bu durum ikisini birbirine bir anda bağlıyor. Asıl olay buradan sonra başlıyor. Bu kurtarmadan sonra Jack, Rose'un nişanlısı tarafından akşam yemeğine davet ediliyor. Birinci sınıf yemek odasının kapısından dahi giremeyen üçüncü sınıf yolcu Jack'e bu hakkı bir ödül olarak veriyorlar. İşte burjuvazinin eleştirisi başlıyor. Sadece maddi statüsü birinci sınıf yolculara göre daha alçakta olduğu için yemek salonuna dahi alınmıyor. Bu sınıf ayrımı kesinlikle dikkatimi çeken nokta oldu. Ama Jack şanslıydı, çünkü Rose için cebindeki paranın miktarı önemli değildi. Yine de izleyici olarak bu dayatılan 'sınıf syrımı' fikri beni çok rahatsız etti. Değinmek istediğim diğer bir nokta ise filmin çekilme amacı olan aşk teması. Bir bayanın sadece hatırasında yaşayan, kısa süreli ama duygu yüklü bir aşk hikayesi... Belki de filmin aşk odaklı kısımlarından en etkilendiğim bölüm, Rose'un yaşadıklarını tüm samimiyetiyle anlattığı sahnelerdi. ''Bir kadının yüreği, sırlarla dolu bir okyanustur.'' dedi Rose. O, kalbinde Jack'in hatırasını sakladı ama hepimizin de böyle sırları vardır bence. Zaten bir sırrın, sır olarak kalması için kendimizden başkasının bilmemesi gerekir. Yani iki kişi sır tutabilir sadece, onlardan biri ölüyse. Olay şu ki, Jack ve Rose arasındaki aşk hızlı alevlendi, çabuk sönmek zorunda kaldı. Bunun sebebi farklı dünyaların insanı olmaları değildi elbette. Batan gemi tüm canları aldığı gibi aşıkları da beraberinde dibe çekmeye çalıştı. Yine de yüreğin birinde hala sapasağlam kaldı bazı aşklar. Çiftimizi takdir ettiğim nokta aralarındaki maddi durumu asla dert etmemeleri oldu. Onun dışında da filmin beni etkileyen bir başka özelliği daha olmadı. Filmin geneli sanırım kalbime dokunamadı. Güzel bir izlenim bırakacağını ümit etmeden izlemiş olsam da, bunun aksinin çıkmasını bekledim. Deneyimlerimde birçok kez bu ön yargım yüzünden yanılmıştım çünkü. Yine de oyunculuklar izlenmeye değerdi. Emeği geçen herkese teşekkürler.