Aydın olmak; 21. Yüzyıl dünyasında yaşayan insanlar olarak sınır tanımayan bir insan hakları kabulu, dil, din, ırk ayırımı yapmaksızın, toplum ve hukuk kurallarına uyarak bir arada sevgi ve saygı esasına dayanarak yaşamayı gerektirir. Müslüman topluluğun dünyanın hiçbir yerinde aşağılanarak, Hristiyan geçmişi yaşayan topluluklardan ayrıştırılması kabul edilemez bir durumdur. Var olan haklar ve hukuk kuralları çerçevesinde etik değildir, kanuni değildir. Şu anda Avrupa'da yaşayan genç Müslüman nüfusu göçmen değildir. Onlar o topraklarda doğmuş, büyümüş, bir kısmı ülke vatandaşlığı olan veya yaşama müsadesi olan aynı temel hak ve özgürlüklere sahip bir kitledir. Dilin insanların iletişim şeklinin özünü oluşturduğunu göz önüne alırsak, Avrupa'da yaşayan Müslüman toplum, ülkelerin dilini kendi ana dili gibi konuşmaktadır. Bu nedenle iletişim problemi bulunmamaktadır. Bugün yaşanan durum ırkçılıktan ziyade din alanında bir ayrıştırma durumudur. İslamofobi, suçlu kişilerin toplumları zedelediğini belirterek, İslamiyeti kamuoyu önüne bu korkuyla ön plana çıkarmak istemektedir. Müslümanların Avrupa'daki topraklarda sayıca az olmalarına rağmen, yaşadıkları ülkelerdeki, nüfuslarının artış hızıyla ve yaşama şekillerine sahip çıkışlarıyla, toplumsal çoğunluklar son zamanlarda nedeni anlaşılmaz korku yaşıyor olabilirler. Çoğunluk iken azınlık olma korkusu aslında bu durum. Süre gelen sorunları toplum yöneticileri vasfında çözme, toplumları ayrıştırmama, birleştirme, haklara saygı duyma yerine, bazı siyasi yönetimlerin rüzgarı ters yöne çevirerek konuyu daha sığlaştırma gayreti İslamofobi'yi geliştiriyor. Çok kültürlülüğün önü kapanırsa bu karamsarlığı, içine kapanmayı getirir. Bir arada yaşayan insanlar birlikte hayatı paylaşmalıdır. Bu paylaşım durumu yasalarla desteklenmelidir. Ayrıştırılmış bir toplulukta en korkulan ve hiç bir taraf tarafından istenmeyen yaşam şekli şiddettir. Şiddet ve barbarlık kabul edilemez olgulardır. İslam'ı terörle ve korkuyla anmak kabul edilemez bir anlayış şeklidir. Tarihten ders almak ve neden sonuç ilişkilerini incelemek siyasetçilerin ve toplum yöneticilerinin görevi olmalıdır. Geçmiş yıllarda yaşanan ayrıştırma, sürgün ve hakların eşitsizlik ilkesine dayandırılması olayları sosyologlar tarafından da irdelendiğinde toplumda yarattığı tahribatları, nesillerde yaşanan yıkıntıları gözler önüne serecektir. Avrupa kendi bünyesinde yaşayan Müslüman ve yabancı toplumları içine entegre ederek yaşamayı sürdürdüğünde, farklı dine ve tabiyete mensup kişilerin, kamusal alanlardaki ve kendi dünyalarındaki yaşam şekillerine saygı duyduklarında, aynı saygıyı kendi içinde yaşayan farklı dine mensup toplumlar tarafından da görecektir. Tüm bunların yanında, toplumların bir arada barış ve huzur içinde yaşaması ve her bireyin hukukun koyduğu kurallara harfiyen uyması tartışılamaz bir kuraldır. Yaşanan terörist saldırıları kesinlikle tüm Müslüman toplumlar kınamaktadır. Eğitimleri yetersiz ve banliyölerde en kötü toplumsal şartlarda yetişen, suça meyilli, arayış içindeki suçlu insanları genelleyerek, kimse tarafından onaylanamaz ve hoş görülemez davranışların, tüm Müslüman ve yabancı toplumlara mal edilmesi düşüncesi veya iması kabul edilemez bir olgudur. Avrupa'da yaşayan Müslüman ve yabancı toplulukların Hıristiyan geçmişi paylaşmaması aynı dünyayı, aynı yaşamı paylaşamayacağı anlamına gelmemektedir. Bu bilinç, çeşitli eğitim ve etkileşim yöntemleriyle topluma aktarılmalı ve eşitlik tüm alanlarda özellikle yaşamda, eğitimde, sağlıkta, istihdamda yaşayan her bireye sunulmalıdır. Moriskoların yaşadığı acı, doğup büyüdüğü toplumlardan haksız göçe zorlanmaları ve kalanların yaşadıkları toplumsal baskı ve içe kapanmaları tarihte her zaman bir derstir, baskının ve zulmün getirdiği acımasızlığın geçmişte bir yaşanmışlığıdır. Günümüz dünyasının en büyük derdi terördür. Terörü haklı çıkaracak hiç bir politik söylem yoktur ve asla olmayacaktır. Huzur ve kişilerin can güveliği, ülkesel güvenlik en önemli kavramdır. Müslüman toplumlar huzur ve barış içinde bir arada yaşama saygısını her toplumda göstermiş ve aynı saygıyı hak etmiştir. Dışlamak ve görmezden gelmek başlı başına bir sorundur. Avrupa demokrasileri her şart ve koşulda aynı anlayış ve sahiplenmeyi, hoşgörüyü tüm toplum için göstermelidir. Ayrımcılığın yol açabileceği ve geçmişte yol açtığı sorunlar masaya yatırılmalı, uzmanlar tarafından bunun önüne geçecek her türlü duygu ve düşünce hukuk kuralları çerçevesinde toplumlara iletilmelidir.