KEŞKESİZ BİR HAYAT MÜMKÜN MÜ?

Birçok seçenek içinden yaptığımız bir seçimle, kaderimizi kendimiz yazıp hayatımızı istediğimiz şekilde yaşayabilmek mümkün mü? Verdiğimiz her kararın, yaptığımız her seçimin kendi yaşamımızla birlikte çevremizdeki, ya da dünyadaki tüm insanların hayatlarını da etkilediğini, bu etkileşim sonucunda, diğer insanların yapacakları seçimlerle oluşacak milyarlarca olasılıktan en az birinin, dönüp dolaşıp tekrar bizi etkileyebileceği hiç aklımıza geliyor mu? Yapacağımız seçimlerin, alacağımız kararların sonucunda yaşayacağımız alternatif hayatlarımızı görebilsek, mutlu mu olurduk yoksa bir kaos mu yaşardık? Bana tüm bu soruları düşündüren, arkadaşlarımın tavsiyesiyle izlediğim, yönetmen Jaco Van Dormael' in 2009 yapımı, Mr. Nobody isimli, bilim kurgu türündeki lmi... 2092 yılında, Dünya'da kalmış son ölümlü insan olan 117 yaşındaki Nemo' nun; düşündürüp sorgulatan hikayesi... Nemo, küçük bir çocukken, ayrılan anne ve babasından birini seçmek zorunda kalıyor ve yapacağı seçimler sonucunda, -özel bir yeteneğinden dolayı- yaşayabileceği tüm hayatları önceden görebiliyor... Hepimiz, bazen, seçimlerimizde kararsız kalır, yaptığımız bir seçimin ardından, acaba öbür seçeneği mi seçseydik diye düşünüp dururuz. Hayat böyle bir şeydir maalesef. Hiçbir zaman hangi seçenek bizim için daha iyidir bilemeyiz. Elbette ki siyah beyaz ayrımı gibi bazı kararlar vardır ki aklımızla mantığımızla karar verir, beden sağlığımıza, ruh sağlımıza zarar vereceğini, bilincimiz sayesinde anladığımız seçimleri yapmayız. Merdiven varken, üç metrelik duvarın üstünden atlamamak gibi... Ama bazen öyle seçimler vardır ki, sonuçta bizi nelerin beklediğini bilemeyiz. Her ne kadar aklımızla, mantığımızla karar versek de istediğimiz sonuca ulaşamayabiliriz. Her yönden kendimize uygun bulduğumuz biriyle yapacağımız evlilik, buna Ahmet Batur Tülek bir örnek olabilir. Çünkü seçtiğimiz kişiyle birçok yönden anlaşabilsek bile, zaman içinde, yaşayacağımız olaylara vereceğimiz tepkiler farklı olabilir; anlaşamayacağımız, bizi mutsuz edecek faktörler ortaya çıkabilir. Bu durum seçtiğimiz meslek, yaptığımız iş gibi hayatımızın her alanında geçerlidir. Acaba, on, yirmi yıl sonra hayatımızda neler olacağını görebilseydik ne yapardık... Kendi hayatımızı bir lm izler gibi izlesek, nerede, ne zaman, neler olacağını bilsek ne hissederdik... Bana göre; bir lmi ikinci kez izlerken sıkıldığımız gibi sıkılır, yaşamımızın bir anlamı kalmazdı. Bir gün sonrayı, hatta bir saat, bir an, sonrayı bilemediğimiz için, hepimizin yaşamı heyecanlı bir lm gibi, zaman kavramının içinde akıp gidiyor. Her gün aynı şeylerle uğraşıyoruz, değişik bir şey yok diye düşünsek bile, yaptığımız her şey bir gün öncekinden mutlaka farklı oluyor. Her gün yaşadığımız olaylara, ya da yaptığımız aynı davranışlara bile farklı tepkiler veriyor, farklı tepkiler alıyoruz. Bir gün sinirli oluyoruz, bir gün, sakin, neşeli... Bu haldeyken de yaptığımız seçimler yönümüzü belirliyor... Örneğin, neşeli hissettiğimiz bir günümüzde tra kteyken, yanlış sollama yapan birine tepki vermiyor, gülüp geçiyoruz veya arkadaşlarımızla, şakalaşıp, espriler yapıyor, pek de konuşmadığımız insanlarla konuşup hal hatır soruyoruz. Bunun etkisiyle o insanlarda da olumlu bir etki oluşuyor, neşemiz bulaşıyor, onlar da başkalarıyla güzel iletişimlerde bulunabiliyorlar. Ama sinirli bir ruh halindeyken, yanlış sollama yapan birine bağırıp, çağırıyoruz, ağzımızdan istenmeyen sözcükler dökülebiliyor... Sonuçta kavgalar çıkabiliyor, karakolluk bile olabiliyoruz. Annemiz, babamız üzülüyor, tansiyonları yükseliyor, belki de onlar da hastaneye düşüyorlar, biz karakola düştüğümüzde... Veya biz, o yolda kavga edip yolu kapatınca, iş görüşmesine giden birisi, geç kalıp işi alamıyor, keşke bu yoldan gitmeseydim diye saçını başını yoluyor... Evde, umutla, eşinin iş bulacağını bekleyen diğer eşin de umutları suya düşüyor, hayal kırıklığı içinde, ev kirasını nasıl ödeyeceklerini düşünürken, başına ağrılar saplanıyor. Biz anne/babamızı hastanede ziyaret etmek için, -annem/ babam benim yüzümden hastanede- diye düşünüp dalgın dalgın Ahmet Batur Tülek yürürken; başı ağrıyan eşini hastaneye yetiştirmeye çalışan, o, iş bulamamasına sebep oluğumuz kişi, hastane kapısında bize çarpıyor ve bacağımız kırılıyor... Benzer örnekleri çoğaltmak mümkün. Bütün bunları düşününce, keşke dilimi tutup o kavgayı başlatmasaydım diyebiliyoruz. Ya da arabayı sollayan kişi, keşke, sollama yapmasaydım diyebiliyor. Hepimiz insanız ve Nemo gibi bir yeteneğimiz yok. Hayattaki hiçbir seçimimizin sonuçlarından emin olamayız. Yaşamın doğası gereği, hayatı yaşarken; keşke onu seçmeseydim, keşke bunu yapmasaydım, keşke oraya gitmeseydim, keşke öyle söylemeseydim vb. gibi, keşke dediğimiz şeyler ne yazık ki oluyor ve bundan sonra da olacaktır. Fakat yaptığımız seçimlerin, aldığımız kararların, bir kelebek etkisi yaratıp tüm insanları etkileyebileceğini unutmadan, bundan sonraki yapacağımız seçimlerde, mümkün olduğunca, öfkemize kapılmadan, mantıklı kararlar verip olumlu sonuçlar almaya; keşke sözcüğünün daha az, iyi ki sözcüğünün daha çok olduğu seçimler yapmaya çalışmalıyız...