Herkes Yemek Yapabilir

İnsanlar Edison'a, her seferinde çuvalladığı halde nasıl hala devam edebildiğini sorduklarında Thomas onlara; her seferinde bir lambanın nasıl icat edilemeyeceğini bulduğunu söylemeyip bıraksaydı lamba ne zaman icat edilirdi? Ya da Bill Gates tüm reddedimelere karşı pes etseydi? Peki siz başkalarının sözlerinden dolayı vaz geçtiniz mi? İnsanların baskılarına dayanamayıp sizi koyduğu kalıpların içinde yaşamaya çalıştınız mı? Hemen hemen herkes etrafında yaşayanların fikirlerinden etkilenir. Bu fikirler insanın yaşamına katkıda bulunabilir ya da insanı tam anlamıyla hiç istemediği alanlara da yönlendirebilir. Çevredeki insanlar ön yargılarıyla bazı şeylere engel olduğu gibi kişinin kendisi de bir çok başarıya engel olabilir. İçinde yaşadığımız toplumu hiçbir zaman hiçe sayıp hayatımıza devam edemeyiz. Hayatımız toplumla şekillenir hatta güzelleşir. Değişik fikirlere sahip insanlarla tanıdıkça zenginleşir düşüncelerimiz. Ama ne yazık ki düşüncelerimiz zenginleşse dahi bazı basma kalıplar altında yaşamaya ya da bizim için önceden belirlenmiş hayatları yaşamaya zorlanabiliriz. Her zaman çevremizdeki bazı insanlar istediğimiz şeyin mümkün olmadığını, yapamayacağımızı söylerler. Onlar kendi açılarından bizlerin boşa ümitlenip zaman kaybetmemizi istemedikleri düşünürler. Dışarıdan sahip olduğumuz kapasiteyi ölçüp neleri yapabileceğimizi önceden kararlaştırıp bizleri önceden hazırladıkları kalıplara sokup yaşamamız için uğraşırlar. Oysa ki her çocuk içindekileri sahip olduğu özellikleri rahatça ifade edemez. Bazı şeyleri büyüdükçe kavrarlar ve yeteneklerini o zaman keşfederler. Ama onlar için hazırlanmış olan kalıplarda yaşamak istemedikleri fark ettiklerinde başkalarının ön yargılarıyla karşılaşırlar. "Herkes yemek yapabilir." sözünü üstüne alan Ramy gibi bizlerin de aslında istediğimiz şeyleri yapabilceğimizi bilip üstümüze alınmamız lazım. Bazı kalıpların dışına çıkıp sevdiğimiz işte en iyisi olmak, kalıplarda kalıp normal bir insan olmaktan çok daha iyidir. Çevremizdekiler bizleri sadece dışarıdan gördükleri halleriyle bizleri çok iyi tanır neleri yapıp yapamayacağımızı söylerler. Başarıya sevdiğimiz işi yaptımızda zorluklara sevgimizle katlandığımızda ulaşabiliriz ancak. İstediklerimizden, yeteneklerimizden emin olduğumuzda başka insanların oluşturduğu kalıplardan çıkıp kendi yolumuzu aramalıyız. Ararken de karşımıza çıkan zorluklarla pes etmemeliyiz. Başkalarının ön yargılarını yıkıp yoluna devam etmek, insanın kendi ön yargılarını yıkmaktan daha kolaydır. Eğer insan bazı konularda kendine sınırlar koyduysa onun içinden çıkıp aramak çok daha zordur. Başarıyı ulaşmak için önce onu aramamız gerekir. Ufak zorluklar, büyük engeller, yapamayacağımızı tekrarlayan çevresel faktörlere karşı dimdik durup kararlı olmamız gerekir ki bu da ancak sevgi ile olur. Mesela Ramy yemek yapmayı çok seviyordu ama ona hep karşı çıkan bir toplulukta yaşıyordu. O topluluğu aşmak için çok uğraştı ama yemek yapmaya olan sevgisi, tutkusu ona yol gösterdi kalıplarından kurtuldu. Ama asıl mesele karşısına çıkan zorluklarda kendisini aşabilmekti. İnsan doğası gereği çevresinden etkilenmeye ve zorluklara boyun eğmeye meğillidir. Bazen bizi düşünen ailemiz bize engel oluştursa da onların iyiliğimiz için istediklerini biliriz. Asıl sorun bizi sevmeyen insanların oluşturdukları engelleri aşmak. Çünkü onlar pes etmemizi cidden o işi sevdiğimiz, gelecekte bu konuda usta olabilme kapasitemizi gördükleri için engellemeye çalışırlar. Bir işin uzmanı ancak o işten anlar ve bazen daha başarıya ulaşılmamış olmasından kaynaklanan azmimizi kıskanır. Yeni fikirlere aç olmamız onlar için kendi yerlerine geçebilecek insanlar gibi düşünülür. O yüzden onların içimizde oluşturduğu engelleri aşmak daha zordur. İşin ehlinin yapamazsın demesiyle içimizde oluşan hayal kırıklığıyla, başka birinin oluşturduğu aynı değildir. O kırıklığa karşı koyup yine de ben bunu istiyorum diye kendi aşarsa insan o zaman işte başarıya ulaşır. Alanında başarılı insanların hepsi cidden o işi istedikleri için ordadır. Karşılarına çıkan engelleri, yüzlerce kez reddedilmeyi o işe olan kendi tutkularıyla aştıkları için parmakla gösterilir oldular. Hayatta hep engeller olur ve şu ana kadar hiç kimse rahat yaşamamıştır. Emek vermeden, başkalarının ön yargısını yıkmadan, kendimizde oluşturduklarımızı yıkmadan yol almamız mümkün değilidir. Sevilen işi yapmak için önce içinde büyüdüğümüz çevreyi, sonra da dışarıdaki etmenleri aşmak gerekir ki başarılı ve mutlu insanlar olalım.