İÇİMİZDEKİ KARANLIK

Bizi kötü hale getiren şey güç mü acaba? Gücün bizde oluşturduğu o şehvet duygusunun bize ele geçirmesiyle mi kötü olarak tanımlandırabileceğimiz insan oluyoruz? Yoksa bir tanrı kompleksine girip kendimizi herkesten üstün görerek ve hoşumuza gitmeye şeyleri yok etmeye çalışarak mı? Bunu belki her insan için gözlemlemek zor ama belli zaman dilimlerindeki önemli insanlara bakacak olursak bunun cevabını bulabiliriz sanırım. Adolf Hitler'i örnek alalım mesela. 2. Dünya Savaşında Almanya'nın önde gelen partisinin liderine. Hepimizin kinle andığı bu adam baştan güce gelmeseydi Yahudi soykırımını gerçekleştirebilir miydi? Hitler'in güçlü olmadan önce de ırkçı biri olduğu büyük ihtimalle inkar edilemez ama ırkçı olmakla katil olmak arasında çok büyük farklar var. Onu bu katil sınırına geçirtebilen faktörün de güç olduğunu söylemek zor olmak bence. Sonuç olarak dünya ırkçı insanlarla dolu ama bu ırkçı insanların her biri bir katil olsaydı sanırım dünya nüfüsumuz çok daha az olurdu. Öbür ki yandan her söylediğinin doğru olduğuna inandırılan bir insanın bir noktadan sonra sevmediği şeylerin olmaması gerektiğine inanması çok uzak bir ihtimal değil. Daha da tehlikeli olan şey ise hoşuna gitmeyen insanları öldürme gücüne sahip olması ki bu durum için bunlar Yahudiler oluyor. Death Note animasyonunun bence yapmaya çalıştığı şey böyle bir kötülüğün her insanın içinde olabileceğini göstermesi, en parlak gözüken insanlarin içinde bile. Bu hikayenin karakteri bir başkan, lider veya bir şirketin patronu bile değil sadece çok zeki ve önünde parlak bir gelecek gözüken bir lise öğrencisi. Tabi ki böyle bir insanın gerçek dünyada bu yaşta yüksek bir pozisyona gelmesi imkansız olduğundan yazar hikayeye gerçek dışı elementler katmak zorunda kalıyor. Bunların en önemlisi ise ironik olarak fazlasıyla sıradan gözüken bir defter fakat bu defter ismi içine yazılan birini öldürme gücüne sahip. Bu gücü eline alan ana karakter Light Yagami dünyada zararlı ve hatta gereksiz insanları öldürmeye başlıyor, önce suçluları daha sonra ona karşı çıkan herkesi. Bu bozulma o kadar çabuk meydana geliyor ki ben izlerken aynı kişiye baktığımdan emin olamamıştım. Burada bence Light içinde pasif bir karanlık bulunan ama normal şartlar altında bunu açığa çıkartmayacak olan biri, tıpkı Hitler gibi. Tabi ki Light'ın amacının daha soylu olduğunu söyleyebiliriz ama ikisinin de hareketleri su götürmeyecek kadar benzer. İkisinin de düşüş noktası gücü ellerine almaları oluyor ve bununla birlikte gerçekleşen tanrı kompleksi ikisini de delirtiyor. Animasyon burada bu Light ile Hitler arasındaki paralleleri çok açık bir biçimde çiziyor. Bu sırada alttan verdiği mesajı atlamak daha kolay olabiliyor. "Bu neden siz olamayasınız?" Bu karanlık mesaj bu animasyonun konusunu ilk bakışta gördüğümüzden daha derin yapıyor. Kötülük belki de bizim kendimize çok uzak gördüğümüz bir şey çünkü bu kötülüğü açığa çıkartacak olan güce sahip olmamız çok zor peki bu güce sahip olabileceğimiz bilseydik gerçekten ne kadar rahatlıkla "Ben hayatta kötü olamam." diyebilirdik? Belki bunu söylerken bile farkında olmadan riyakar bir biçimde bizden daha alt sosyal tabakalardaki insanları küçümsüyoruz ve yardıma ihtiyaç duyanlara yardım eli uzatmıyoruz. Uzatanlar yok demiyorum tabi ki fakat hiç kimse hayatını sadece iyilik yaparak geçirmiyor. Geçirmememiz de normal aslında çünkü en sonunda hepimiz kendimizi düşünüyoruz. Yani aslında hepimizin içinde potansiyel olarak bir canavar var ama bu canavarı ortaya çıkartacak güç yok. Bu güce sahip olduğumuzda da bir canavardan farkımız kalmıyor.