ÖĞRENMEYE EN ÇOK İHYİYACI OLAN ÖĞRENCİLER

Onlar hayatımızın neşe kaynağı, bize yeniden sevmeyi ve masumluğu hatırlatan miniklerimiz, geleceğimiz... Elbette çocuklardan bahsediyorum, en değerlilerimiz çocuklardan. Fakat biz sık sık onların önemini, değerini ve onların da birer birey olduklarını unutuyoruz ve bize bir şekilde hatırlatılmasına ihtiyaç duyuyoruz. Bilemiyorum neden, artık insanlar çocuklara sanki kendileri daha önce hiç çocuk olmamış gibi davranıyorlar; öyle anlayışsız, öyle acımasız... Hayatımız boyunca sürekli bir şeyler öğreniyoruz ve muhtemelen bu öğrenmenin en yoğun olduğu dönem, çocukluk dönemi. Aslına bakarsanız, bence çocuklar en önemli öğrenciler, bizlerse en önemli öğretmenleriz, desek yanlış olmaz. Her ne kadar biz farkında olmasak da, çocuklar bizim her davranışımızdan, söylediğimiz her sözden etkileniyor ve bunları öğreniyorlar. Etrafımızdaki çocuklar varsa bu durumu gözlemlemişizdir mutlaka. Nasıl küçücük bir kız çocuğu annesinde gördüğü gibi yemek yapmaya çalışıp, onu taklit ediyorsa; küçücük bir oğlan çocuğu da babasında gördüğü gibi tıraş olmaya çalışır, onu taklit eder. Psikolojik araştırmalar da gösteriyor ki, günlük hayatta yaptığımız çalışmaların çoğu öğrenilmiş davranışlar. Bu sebeple çocukların etrafındayken onlara örnek olmamız gerektiğini kendimize hatırlatmalı ve iyi davranışlar sergilemeliyiz. Özellikle çocukların en etkili öğretmenleri, anne ve babaları bu konuya çok dikkat etmeli ve her yaptıklarının çocukları üzerinde büyük etkileri olacağını unutmamalılar. Orijinal adı Insensibles olan izlediğim film, doğuştan fiziksel acı hissetmeyen çocuklara odaklanıyor. Gerçek bir hikayeden uyarlama olan filmde bu çocuklara yapılan zulümleri ve bu çocukların örnek alacak birilerine ne kadar ihtiyaçları olduğunu görmek mümkün. 1960 yılı civarlarında geçen filmde fiziksel acıyı hissetmedikleri için acının ne olduğunu anlayamayan çocukların tehlike olarak görülmesi ve bir akıl hastanesine kapatılıp üzerlerinde insanlık dışı deneylerin yapılmasıyla çocukların nasıl değiştiklerini görüyoruz. Bir doktor fiziksel acıyı bilmeyen bu çocukların kendilerine ve başkalarına zarar vermesini önlemek için onlara rehabilitasyonla yardım etmek, acıyı hissetmeseler bile anlamalarını sağlamaya çalışmak ve empati kurmayı öğretmek için uğraşsa da, bütün bu uğraşları kötü niyetli insanlar tarafından boşa çıkarılır. Empati, acıma ve merhamet duygularından mahrum büyüyen bu çocuklar büyüdüklerinde acımasız ve tehlikeli bireylere dönüşürler ve bu özellikleri kötü niyetli insanlar tarafından başka insanlara işkence etmek için kullanılır. Öyle ki, bir zaman sonra bu çocuklardan biri olan Berkano herkes tarafından bilinen ve etrafına korku saçan acımasız bir işkence uzmanı olur. Bu filmin senaryosu gerçek hayattan uyarlama olduğu için, bu olayın ciddiyetini daha rahat anlayabiliriz. Acıyı hissetmeyen bu çocuklar büyürken yanlarında bilinçli anne babaları veya onlara yardım etmeye gönüllü olan bu doktor olsaydı eğer, her şey yine aynı olur muydu? Eğer onların bu özel durumundan faydalanmak isteyen acımasız insanlar yerine onlara örnek olacak, yardım edecek iyi niyetli insanlar olsaydı, bu çocuklar büyüdüklerinde daha farklı insanlar olabilirler miydi acaba? Şimdiye kadar yazdıklarımdan her şeyin daha farklı olabileceğini düşündüğümü anlamışsınızdır. Bu çocuklar, gerçek hayatta karşılaştığımız birçok çocuk gibi yalnızca şanssızlar. Çünkü hayatlarında onlara yol gösterecek, kendi kendine öğrenemeyecekleri şeyleri sabırla ve iyi niyetle onlara öğretecek birileri olsa, belki de çok iyi ve anlayışlı bireyler olup, ileride de böyle çocuklar yetiştireceklerdi. İşte bu sebeple, çocukları, çocuklarımızı ve onlara nasıl davrandığımızı önemsemeliyiz. Onların büyüdüklerinde nasıl birisi olacağına, iyi ya da kötü, duyarlı ya da duyarsız, merhametli ya da merhametsiz olacağına biz karar veriyoruz. Biz onların yanında nasıl davranırsak, onlara neleri öğretirsek, onlar da bunu kabul eder ve bunlara uygun olarak davranırlar. Çocuklar bizim her şeyimiz, geleceğimiz ve masumiyet garantimiz. Kendimize onların önemini arada hatırlatalım çünkü onlar unutulmaması gereken değerlilerimiz.