Khan'ın Hikayesi

Sadece bir varlık olabilmemiz mümkün mü? Din, dil, ırk, renk ya da cinsiyete göre sınıflara ayrılamadan; hasta, zeka seviyesi yetersiz ya da dul diye etiketlerin olmadığı bir dünya mümkün mü? Sadece insan olabileceğimiz... Eskiden mümkün değilmiş. Aslında bu sistemi kuran ve bu şekilde devam etmesini de sağlayan da yine bizler değil miyiz? Adem ile Havva yasak elmayı yediler ve tarihin başlangıcındaki ilk adımı attılar. Savaşlar, yıkımlar, ölen insanlar, terör birer kılığa büründü ve aramızda gezer oldu. Ama aynı zamanda aşk, sevgi, özlem, şefkat ve inanç hiçbir zaman kaybolmadı. İnsanların bakış açısına göre kendilerini gösterdi bu bedenler. Ben bunların hepsine bir filmde rastladım: My name is Khan. Şimdi bir insan yaratacığım gördüklerimden ve hissetiklerimden yola çıkarak: Cinsiyet: Erkek Din: Müslüman Sağlık durumu: Asperger Sendromu( ömür boyu sürecek olan diğer insanlarla aranıza bir duvar ören sizi ve zekanızı sınırlayan bir etiket.) Aslında kocaman içi sevgi dolu atan ve hiç vazgeçmeyen umut saçan bir kalp. Karakterimizi anlattığımıza göre hikayesini anlatmaya başlayabilirim. Khan'ın hikayesi diğer herkesinkinden farklıydı aslında. Onda olan ama bizde olmayan bir şey vardı onda. Hikaye Khan'ın Amerika'ya kardeşinin yanına gelmesiyle başladı. insanların hayatlarında ki klasik yaşam döngüsünü yaşıyordu o da; sabah kalkıyor işe gidiyor eve geliyor yemek yiyor ve yatıyordu. Ama onun baktığı yerden hayatta her şey farklıydı; renkler, sesler farklı her yer çok gürültülü; sarının onu rahatsız etmesine rağmen her yer sarıydı otobüsler, taksiler, reklam panoları her yer ve hatta aşık olduğu kadının kıyafetleri bile. İMDAT! diye kafasından yükselen sesleri duyar gibiyim. Bir rock konseri bana ne kadar gürültülü geliyorsa New York ta ona öyle geliyordu hissediyordum bunu. Derken ani bir sessizlik oldu kalbine bir ağırlık çöktü, hissettiği şeyler, gördüğü renkler farlıydı artık ve bu his "aşk"tı. Ama o çok yabancıydı. O kadını her gördüğünde kafasında vücudunda olanlara çok yabancıydı ama alıştı ve karşılığını aldı. Hindu olan dini ondan farklı olan o kadınla evlendi. Çünkü Khan'a göre o tarz ayrımlar yoktu o da insandı sonuçta. Bunda yanlış olan ne vardı ki? Kendimi o kadının, Mandira'nın yerine koyuyorum bir çocuğum olmasına, kırık bir kalbim olmasına rağmen böyle bir adamla evlenir miydim? Cevabım hayır fakat onla evlenmekten onu sevmekten utanmak yerine bu cevabımdan dolayı utanmalıyım. Benim hayır cevabımın aksine Mandira'nın vermiş olduğu evet, başından sonuna onun her hareketini gözümü bile kırpmadan izlememi sağladı çünkü mutlulardı. Fakat eylül saldırıları sonucu Amerika'da tek yıkılan kuleler olmadı insanların Müslümanlara bakış açısı ve Khan, Mandira ve biricik oğullarının hayatları da yıkılmıştı. Dinlerini özgürce yaşayamaz başları kapalı gezemez olmuşlardı. Hatta soyadı yüzünden Mandira ve Khan'ın daha küçücük olan çocukları dövülerek öldürülmüştü. Bu olay Mandira'nın da kalbinde bir şeyleri öldürmüştü. Sevgisini kaybetmese de inancını yitirmişti. Ama onun bu kaybı Khan'nın yola çıkış ışığı oldu ve yol boyunca onu aydınlattı. Amerika Birleşik Devleti başkanına: "Sayın Başkan, benim adım Khan ve ben bir terörist değilim." diyecekti herkesin önünde, karısının dileği buydu. Belki bu sadece bir sitemdi ama Khan bunu anlayamadı. Hastalığını, dinini ve kocaman kalbini de alarak yola çıktı. Bir hareket başlattı aslında; insanlar düşünmeyi bıraktılar sadece hissetmeye başladılar ve onu izlediler. Mandira'nın onun hayatını aydınlattığı gibi o da başkalarının hayatını aydınlattı ışığı getirdi, onların sular altında kalmış yıkılmış evlerine, boş midelerine. Başkanla görüşemiyordu ama dünyadaki diğer birçok insanla çoktan görüşmüştü bile onların farkındalığı olmuştu. Khan'ın giderek yükselen sesini başkanda duydu ve onunla görüşmek istedi. Kalabalıktı her yerde insanlar vardı Khan ve Mandila ordaydılar başkana bakıyorlardı ve sahneye onun yanına çıktılar. Khan, rengi, dili, dini, cinsiyeti yüzünden ölen herkes adına kürsüdeydi ve "Sayın Başkan, benim adım Khan ve ben bir terörist değilim." dedi.