Hapsolma Olduğun Yere Değişiklik her anlamda iyidir. Mekan, zaman ya da arkadaşlar... Değiştirmek lazım çoğu şeyi. Farklılık iyidir. Her şeyin de bir son kullanma tarihi olduğuna göre değiştirmek kaçınılmaz bir gerçek haline geliyor çoğu zaman. Hem düşünsenize, aynı şeyi yıllar boyu her gün kullandığınızı ya da gördüğünüzü... İnsan sıkılır yahu. En azından ben aynı şeyi defalarca görmekten sıkılırım kardeşim. Ona bağlı hissetmek istemem. Sonra ayrılması çok zor oluyor, bilirsiniz. Mesela insanlara alışınca onlara bağlanıyoruz, ama ayrılık herkesin kapısını bir gün çalıyor. Dolayısıyla ne insanlara ne de başka şeylere bağlanmamak gerek. Üzülürsün dost, hem de çok üzülürsün... Demedi deme... Mesela mekanlar, çok insanı üzmüştür şimdiye kadar. Çünkü çok değişken şeyler. Anlamları zamana, kişiye veya olaylara göre o kadar değişebilir ki ... Salaş bir köfteci Michelin yıldızlı bir restorandan daha çok anı barındırabilir mesela. Bu yüzden mekanlar çok tehlikelidir bence. Düşünsenize, o köfteci batsa ve dükkanını kapatsa onla birlikte bütün yaşanmışlıklarınızın da kaybolması olasılığı var... Belki de o dükkan kapandığı için üzülecek iki kişiden biri siz olacaksınız. Bir de Michelin yıldızlı restorandın kapandığını düşünün, herhalde birkaç gün manşetlerden düşmez. Yine 1 de Michelin yıldızlı restoran sizin umurunuzda olmaz. Anılar sonuçta. O mekanı önemli kılan, ona bağlanmanıza sebep olan şeydir anılar. Unutmayın! Bağlanırsanız bir daha ayrılmanız çok zor olabilir... Bir yere bağlı kalmamak için seyahat edilebilir. Yaptığım kısa ya da uzun seyahatlerim sonucunda bunu anladım. Size tavsiyem hayatınızın büyük bir kısmını aynı mekanda geçirmemek olacaktır. Sadece tek başınıza da dolaşmayın. Sevdiklerinizle, eşinizle, dostunuzla da dolaşın, yeni yerler keşfedin. Küçüklüğüme dair en büyük üzüntüm bir yerleri gezip keşfetmemiş olmamdı. Keşke daha fazla gezseydim diyorum hep içimden. Neyse ki büyüyünce imkanlar el verdikçe yurt dışına gidip gezdim. Yurt dışına gidişimin en önemli yanı çok başka yeni şeyler keşfetmem oldu. Biraz geç olmuş olsa da iyi ki gitmişim diyorum. Yine de seyahat etmek için uzun mesafeler kat etmek ya da yurtdışına çıkmak zorunda değilsiniz. Yakın çevrenizde de bir yerlere gidebilirsiniz rahatlıkla. Küçük yerler bile çok büyük yenilikler barındırıyor olabilir sizin için. İkidir bahsediyorum, bari kitaptan bir alıntıyla bütün olayı özetleyeyim: "Bütün bir yaşam boyu ayaklarını aynı yere basmak tehlikeli bir yanlış anlamaya yol açabilir; sanki orası bizimmiş, dünyada her şey gibi ödünç olarak verilmiş değil de bize aitmiş sanırız."1 Baksanıza ne güzel diyor yazar. Paragraflar yazsam da şöyle bir şey çıkaramam ortaya. Az önce denedim bunu ama neyse... Evet, başlayalım bakalım. Sahiplenmeye çok yatkınız kardeşim. "Bu mekanın sahibi benim," demek o kadar istiyoruz ki... Oranın sahibi olarak kendimi gördüğümüzde seviniriz, mutlu oluruz. Peki ya o kadar sahiplenmeden sonra ayrılık vakti gelince ne olur? Üzülmez miyiz? Bir anda silinip gitmez mi bütün anılarımız, yaşanmışlıklarımız? Çocukluğunuzun geçtiği evin önünden geçerken içiniz bir değişik olmaz mı? Oranın havasını soluyana kadar geçen sürede bir film şeridi haline gelmez mi sanıyorsunuz anılarınız? Hüzünlenmez misiniz?.. Bir yeriniz kalmış demek ki orada. Aslında bir parçanız hala daha orada yaşıyor. Belki de orayla birlikte yok olacağı zamanı bekliyordur o da... 1 Tabucchi, Antonio. Yolculuklar ve Öteki Yolculuklar. Can Yayınları, 2016. 2 Değişiklik iyidir. Bir yere çok bağlanmamak gerek. Kendini o yerin sahibi olarak görmek çok üzüntüler çektirebilir insana sonradan. Bundan dolayı farklılık taraftarıyım ben. Değiştirin her şeyi, farklılaşsın her şey. Bir şeye çok bağlanıp onlarca anınız olacağına hiç anınız olmasın daha iyi. Farklılıklar arasında kaybolun, en azından daha a üzülürsünüz... Yani size tavsiyem hep aynı yerde sıkışıp kalmayın, orayı sahiplenirsiniz ve bu sizi uzun vadede çok mutsuz eder. Onun yerine yeni yerler keşfedin ve her gün yeniden tanıyın kendinizi!