Büyümek Telaşı

Hangimiz mutluyuz büyüdüğümüze? Ya da hangimiz yolun başında asıl hayal ettiğimiz yerde bulduk kendimizi? Hangimiz yolda kayıplar vermedik ki? Hangimiz kolay büyüdük de çekmedik bu büyüme sancısını? Başımıza gelen en zor şeydi belki de büyümeye çalışmak. Zaman acımasızdı, beklemezdi. Kaçırdığımız çok şey oldu bu yüzden. Hayatın yükümlülükleri de bastırınca diğer yandan, biz zamanın değerini anlayana kadar yıllar geçti, geçen yıllar da boşa geçti maalesef. Zamanı boşa geçirmediğini iddia eden olabilir mi ki zaten? Hepimiz konu zaman olduğunda bir şekilde zararda değil miydik? Isabel Huggan'ın Büyümenin Sancısı adlı öykü kitabı ismini okuduğum andan itibaren beni bu düşüncelere sürüklemişti. Hatırlayabildiğim en küçük halimle hayal ettim kendimi. Her şeyden habersiz, hayatı boyunca yapmak istediği tek şey ata binmek olan bir kız geldi gözümün önüne. Daha sonra okula gitmeye başladı, ailesi de bununla birlikte dersleri iyi olmazsa biniciliğe devam edemeyeceğini söyleyerek tehdit etmeye başladı kendisini. Anımsıyorum da, evdeki kavgalar, gürültüler hep bu konu hakkında olmaya başlamıştı o dönem. "Hobilerini yapmaya devam etmek istiyorsan derslerine çalışmak zorundasın Eylül." "Gelecekteki hayatını şu anki çalışmaların belirliyor Eylül." "İyi bir hayatının olmasını istiyorsan çalışmak zorundasın Eylül.". Adımı duymaktan bile bunaldığımı hatırlıyorum. Hatta bana kim olduğumu ve sorumluluklarımı hatırlatmak için söyledikleri her cümlenin sonuna Eylül'ü sıkıştırdıkları için adımı değiştirmeyi bile düşünmüştüm. Sanki adımı değiştirmeyi başarabilirsem sonu Eylül ile biten bütün o daraltıcı cümlelerden de kurtulacaktım. Fakat öyle olmadı. Daraltıcı cümleler yaşımla doğru orantılı olarak çoğaldı, her yeni yaşımda yapmak zorunda olduğum şeyler arttı ve zaman geçtikçe ben de kendimi o zorunluluklara teslim ettim. Üniversiteye hazırlanabilmek için hobilerimi bıraktım, çünkü kendimi aileme karşı sorumlu hissetmeye başlamıştım. Verdikleri onca zaman, para ve emek... Üstelik yaptıkları fedakarlıkları bana her yaptığım yanlışta hatırlatıyorlardı. Ödemem gereken bir borcum varmış gibi hissediyordum. Çevrenin de etkisiyle yavaş yavaş önceliklerim değişti benim de. Fakat şimdi geriye dönüp baktığımda ailemin olmamı istediği gibi biri olmuş olsam da, geldiğim hal beni pek de tatmin etmiyor hala. Çocukluğumun saflığını özlüyorum. Gelecek kurguları ve bu uğurda yapılan fedakarlıklar olmadan, bir şeyi sadece beni mutlu ettiği için yaptığım zamanları özlüyorum. Büyümenin sancıları sadece bunlarla da bitmiyor üstelik. Çünkü büyümek demek yeni duygularla tanışmak demek. Kalp kırıklıklarıyla, güveninin boşa çıkmasıyla, sırtındaki bıçaklarla tanışmak demek büyümek. İnsanlara bağlanmak demek ama bazen yanlış insanlara da bağlanmak demek. Büyümek demek yapılacak yeni hatalar silsilesi demek. Hatalarının bedelini kendi başına çekmeyi öğrenmek, suçlayacak bir başkasının olmaması demek. Bütün zıtlıkları ve karmaşıklığıyla üstüme gelirken yeni yaşlarım, itiraf etmek gerekirse ben onların altında ezildiğimi hissediyordum. Üstelik büyüdükçe bir yere ait olma ihtiyacım da artmaya başlamıştı. Kendimi ailemden bağımsız bir şekilde tanımlamaya çalışırken, bağlanacak başka yerlerin arayışı içindeydim. Daha tam olarak neyi sevdiğimi, neyi sevmediğimi, kısacası kim olduğumu bile bilmezken, bir yandan tüm bunların cevabını arayıp Eylül Koşok 21601676 bir yandan da kendime yakın bulduğum ilk dala tutunmaya çalışıyordum. Tutunduğum dalların çoğu da elimde kaldı üstelik. Fakat büyüdükçe tutunduğum dallar kırıldığında şaşırmamayı öğrendim. Bir yandan kendimi tanıyıp bir yandan da becerebildiğim kadarıyla kendimi ifade etmeye çalışırken, çoğu zaman yanlış anlaşıldım. O yanlış anlaşılmalar ve ithamlar arasından kafamı kaldırmaya çalışırken bazen yoruldum, bazen yıldım, bazen de daha da hırslandım. Geriye dönüp baktığımda anlıyorum ki büyümenin sancılarını iliklerime kadar hissettim ben ve biliyorum ki daha hala yolun başındayım. Girdiğim her yeni yaşımda daha da farklı bir yönüyle karşıma çıkacak bu büyümek sancısı. Sancı azalmayacak, ama ben giderek alışmayı öğreneceğim.