Cennet Vatan

Ahmet Ümit çocukluğumdan beri çok sevdiğim hatta benim edebiyatla tanışmamı sağlayan yazarlardan birisidir. Kendisiyle tanışabilmiş olma ayrıcalığına sahip olduğum için de ayrı bir mutluluk hissetmiştim. Yazarın kalemini ne kadar çok seviyorsam yazarın kendisini de bir o kadar seviyorum. Güler yüzlü, sevecen ve sempatik bir havası olan Ahmet Ümit ayrıca araştıran, okuyan ve oldukça bilgili bir yazar. Bunların yanında kendisini polisiye romanlarıyla tanımama rağmen Elveda Güzel Vatanım romanı, polisiye havası barındırsa da ağırlıklı olarak kurgusal ve tarihi bir özelliğe sahip. Bu nedenle bu romanı okumadan önce birtakım kuşkularım vardı ancak yine de Ahmet Ümit'e güvendim ve beni haklı çıkardı. Elveda Güzel Vatanım romanına bayıldığımı belirtmem gerekiyor. Bu roman, ana karakter Şehsuvar'ın yaşadığı macera ve anıları anlatırken, adeta beni alıp o döneme götürdü. Çok akıcı ve etkileyici olan bu roman, beni geçtiği dönem ve işlediği temalar bakımından da mutlu etti diyebilirim. 20. Yüzyılın başlarında geçen roman, Osmanlı Devleti içerisindeki demokratikleşme çabalarını Şehsuvar üzerinden anlatmış. Şehsuvar karakterinin hikayesi ise beni derinden etkiledi. Özellikle dönemin toplum yapısı nedeniyle sevdiği kadınla birlikte olamamasının çok üzücü bir olay olduğunu düşünüyorum. Herhalde benim başıma böyle bir olay gelse, içinde bulunduğum toplumu değiştirirdim. Ayrıca, Şehsuvar karakterinin de biraz saflığından dolayı olmakla birlikte aşkından vazgeçmesi de yaratılan karakterin yapısıyla oldukça uyumlu olmuş. Ancak bu durum tekrar beni çok üzdü. Bunun temel sebebi ise, Şehsuvar karakterinin görev duygusuyla hareket etmesi nedeniyle sevdiği kadınla görüşmekten vazgeçmesi oldu. Bu durumun hem karşı tarafa karşı yapılmış büyük bir ayıp olduğunu düşünüyorum, hem de Şehsuvar'ın kendisine yapmış olduğu bir ayıp olduğunu düşünüyorum. İnsan sevdiğinin peşinden gitmeyecekse veya sevdiğine kavuşmayacaksa sevmenin ne anlamı var. Bir büyüğümün de söylemiş olduğu, aşk, sevgiliye kavuşmak için verilen mücadeledir. Eğer ortada bir mücadele yoksa bana göre aşkta yoktur. Bu nedenle Şehsuvar karakterinin yaşadığı duyguların sahte olduğunu düşünüyorum. Eser içerisinde beni en çok etkileyen durumlardan biri de Mustafa Kemal Atatürk'ten bahsedilmesi oldu. 31 Mart Vakasını bastırmak adına İstanbul'a Hareket Ordusu'nun bir üyesi olarak gelen Atatürk'ün esere girişi oldukça muazzam bir şekilde tasarlanıp yazılmış. Küçüklüğümden beri yemek yerken bile Atatürk'ün adının geçmesi beni heyecanlandırır. Yine bu romanı okurken Mustafa Kemal Atatürk'ün adını görmek ve onu okuyabilmek harika bir duyguydu. Ayrıca eğitim sistemimiz içerisinde de Atatürk'ün hayatıyla ilgili neredeyse birçok bilginin var olması ve kendi araştırmalarım nedeniyle, adeta Atatürk'ü kendisinden iyi tanır hale geldim. Sanat eserleri içerisinde Atatürk'ü kurgusal bir biçimin içinde görmek beni çok mutlu ediyor bu nedenle. Çünkü iyi yazılmış edebi eserler, gerçek tadı veriyor ve adeta Atatürk hakkında farklı ve yeni bir bilgi öğrenmiş gibi oluyorum. Bu nedenle de oldukça mutlu oluyorum. Şehsuvar karakterinin ise romanın sonunda kendini öldürmesi beni derinden üzdü. Roman boyunca karakterle adeta bir bütün oldum. Bu nedenle karakterin ölümü beni çok üzdü. Özellikle intiharın sebepleri ise beni daha çok etkileyen bir durum oldu. Şehsuvar karakterinin kendi hayatını yaşayamaması ve hayatının büyük bir bölümünün vatanı için savaşarak geçmesi, karakter için üzülmeme sebep oldu. Sadece kendi hayatında sahip olmak isteyen Şehsuvar, bu gayesine ulaşamadı ve bu nedenle sahip olmadığı bir hayatı yaşamaktansa, yaşamamayı tercih etti. Bana kalırsa da bu tercihi mantıki açıdan doğru gibi görünse de, her insanın içinde ne olursa olsun yaşama sevgisi olduğunu düşünürüm. Bu nedenle intiharı hiçbir nedenle anlayamam. Şehsuvar'ı ise anlamak maalesef o kadar da güç değil...