Değişiyorum Öyleyse Varım

Bazen insanın hayatında çok önemli anlar olur, çok keskin virajları dönmesi gerekebilir. Atlattığı bu virajlardan sonra mutlaka insanın hayatında küçük veya büyük bir şeyler değişir ve bu değişim aslında insanın yaşamını yaşam yapan şeydir. Değişim... Başka bir deyişle dönüşüm. Ne demek dönüşüm? Nasıl dönüşebilir bir insan, nasıl değişebilir? Dönüşse bile özü değişebilir mi insanın? Değişim insanı yalnızlığa sürükler mi? En son yaşadığınız ve size 'İşte değiştim.' dedirten olayı hatırlıyor musunuz? Hayat dediğimiz şey olaylar silsilesi. Her gün yüzlerce, binlerce şey yaşıyoruz. Bazıları bizde bir yer edinirken bazılarını hiç yaşamamış sayabiliyoruz, kolayca görmezden gelebiliyoruz. İşte bu yer edinen olaylar bizi değişime sürüklüyor. Bazen bu değişim istemli bir şekilde başlar, bazen ise istemsiz. Ama ikisinin de tek ortak noktası olur; Hayatımızı belirgin bir şekilde etkiler, getirileri veya götürüleri olur. Dönüşüm bazen bir sabah uyandığında farklı bir hal almaktır. Gregor Samsa misali yani. Zaten insanın değişim yolculuğu, yaşananların biriktiği zamanın ertesi başlamaz mı? Bundan birkaç ay öncesine kadar değişim ile ilgili ciddi anlamda soru işaretlerim vardı kafamda ve bu konu üzerinde durmadan düşünüyordum, düşünmeden geçen anlarımı toplasam bir saat bile etmezdi günde. Kendimden memnun değildim, potansiyelimi kullanmadığımın farkındaydım ama kullanacak gücü kendimde hissetmiyordum. Sonradan anladım, meğer benim değişim hikayem o zaman başlamış. Sadece bir güç kaynağına ihtiyacım varmış. Bana değişimin kötü bir şey olmadığını, zamanı gelince zaten değişimin kaçınılmaz olduğunu anlatacak bir güç kaynağına. Yunan filozof Heraklitos'un da dediği gibi; "Değişmeyen tek şey değişimin kendisidir." Peki ya değişimin sonuçları kötü olursa? Ya, kendimi bile tanıyamayacak duruma gelirsem? En büyük korkularımdı işte bu kafamın içinde dönüp duran iki soru. Fakat üstünde yeteri kadar düşününce değişimin sana hep kötü sonuçlar getirmeyeceğini anladım. İnsan bir makine olsaydı değişim kötü olabilirdi onun için çünkü bozulmuş olurdu ama insan bir makine değil ve şekillenebilen bir varlık. Değişim de insanı şekillendiren en büyük etmenlerden bana göre. O yüzden iyi sonuçlar da getirebilir bize örneğin kendini bulmak gibi. Zaten insanın kendini bulabilmesi şekillenmesine yani değişmesine bağlı. Peki değişim insanı yalnızlığa sürükler mi? Aslında ilk başta değişimin insana uçsuz bucaksız bir yalnızlığa mal olması mantıksız görünmüyor fakat daha sonra biraz üstünde düşününce buzdağının görünmeyen kısmını görmeye başladım. Meğersem görünen kısmına tekrar tekrar bakarak hem zaman yitiriyor hem de asıl odaklanmam gereken yere odaklanamıyormuşum. İnsanın yalnızlığa sürüklenmesi için eskiden olduğu insanın dışına çıkması yani özünün değişmesi gerekiyor, olduğu insandan çok uzaklaşması gerekiyor. Oysaki değişim insanın özünü değiştiren bir şey değil. Sadece birkaç özelliğiniz, belki bazı konulara olan bakış açınız değişiyor. Siz hep sizsiniz. Zaten insanın bu hayattaki önceliği kendini değil mi? Öyleyse sonucu uçsuz bucaksız bir yalnızlık olacaksa bile insan kendini bulmalı. Bunun için geldik çünkü dünyaya. Kendimizi bulmaya, değişe değişe kendimize şekil vermeye geldik. Değişim dediğimiz şey hayatımızın bir parçası, bizimle birlikte evimizde, dünyamızda yaşayan bir kavram. Biz istesek de istemezsek de o hep bizimle. Yani, değişimden kaçmak ve ondan korkmak anlamsız ve boşuna. Benim size bu konudaki önerim kendinizi yaşamın akışına bırakmanız. Kendinizi yaşamın akışına bırakın ve değişimin sizi nasıl yakaladığını görün!