İmkansız'a Meydan Okuyanlar

Orijinal ismi "Avengers" yani intikamcılar olan bir seriyi, hangi yetenekli çevirmen "Yenilmezler" diye çevirmiş bilmiyorum ama bana kalırsa en güçlü kahramanlar bile yenilebilir. Hatta en çok da kahramanlar yenilir, ama her şeye rağmen ayağa kalkıp uğrunda savaştıkları şeyden vazgeçmezler. Bence, bir kahramanı kahraman yapan da budur. Bana kalırsa, Demir Adam, Kaptan Amerika, Hulk, Thor; hepsinin farklı süper güçleri olsa da ortak yanları insanları korumak değil, asla pes etmemek. Onları çok güçlü ya da aşırı zeki olmaları insanüstü yapmıyor, asla yılmamak insanüstü yapıyor. Mesela, Demir Adam'ın yarattığı çok zeki ve öğrenme yeteneği olan robot her şeyi bir felakete sürükledi. Muhtemelen Demir Adam onu kimsenin yenemeyeceği kadar mükemmel yapmış olduğunu biliyordu, ama buna rağmen ona meydan okumaktan vazgeçmedi. İmkansız'a meydan okudu. Ölüme ne kadar yaklaşsa da, ayaklarının üstünde durdu. Bence, herkesin ihtiyacı olan da bu. İmkansız diye bir şeyin varlığını kabul etmemek. Küçükken, imkansıza inanmadığımı söylerdim ve insanlar bana 'ne kadar harika bir düşünce, asla bu fikrinden vazgeçme!' derdi, ama böyle söyleseler bile benim dışımda nerdeyse kimse böyle düşünmüyordu, çünkü pes etmek çok daha kolaydı. Büyümemle birlikte imkansıza inancım arttı, dolayısıyla kendime olan güvenim azaldı. Eğer doğa üstü güçlerim olsaydı çok daha farklı olurdu çünkü, bir süper kahramana kimse söz geçiremez, onu süper yapan diğer insanların 'imkansız' dedikleri yeteneklerdir. En büyük korkularınızla karşılaştığınızda, onu yenebilecek gücünüz olmasıdır süper olmak. Hulk gibi kontrolden çıktığınızda bile içinizdeki yeşil devle savaşmak ve onu kontrolünüze alabilmektir süper olmak. İnsanlara ilham kaynağı olabilirsiniz; onlara büyüdüklerinde, küçükken imkansıza ne kadar karşı olduklarını hatırlatabilirsiniz. İşte bu yönüyle Yenilmezler takımı benim için güzel kurgulanmış bir filmdeki kahramanlardan ibaret değil, aslında gerçek hayatımda da birer kahramanlar. Elbetteki New York meydanında yürürken uzaylı istilası sırasında üstüme çöken bir binadan kimse beni kurtaramayacak gerçek dünyada. Ya da, kimse kelimenin gerçek anlamıyla beni tanımadan benim için hayatını tehlikeye atmayacak Kaptan Amerika gibi. Ama bana bina daha düşmeden önce kaçabileceğim konusunda umut verecek kahramanlar. Çünkü, bana imkansız diye bir Irmak Türköz şeyin olmadığını hatırlatacaklar, kendime güvenmemi sağlayacaklar aynı küçükken her şeyin bir şekilde mümkün olduğuna inandığım gibi. İşte bu yüzden var olmalarını diliyorum süper kahramanların. Sadece filmlerde değil, gerçek hayatta da. Demir Adam kadar zeki, Hulk kadar güçlü ya da Kaptan Amerika kadar onurlu olmaları gerekmez süper kahramanların. Bana kalırsa, çok nadir olsa da, kahramanlar sadece hikayelerde değil, bizim dünyamızda var olabilir. Pes etmeden yaşama tutunan insanlar aslında bizim dünyamızdaki kahramanlar; kolayca pes etmeden savaşan, dünyaya ve kendilerine inançlarını kaybetmeyen kişiler. Sadece imkansıza inanmamaları yeterli. Diğer insanların karamsarlığına göğüs gererek, önyargıları kırabilen kişiler kahramandır. Kimseyi bir doğal afetten ya da uzaylı saldırısından kurtarmalarına gerek yok. Herkese umut için ilham verebilecek kadar inançlı olmaları yeter. Mesela öfke kontrolü problemi olan bir insan Hulk karakterinden ilham alarak sinirlerini kontrol etmeyi öğrenebilir, ya da bir asker binlerce kişinin öldüğü bir savaştan sonra Kaptan Amerika'dan ilham alarak hayatını yeniden kurabilir. Bence her insanın biraz ilham ve umuda ihtiyacı var karamsarlığını atabilmesi için. Her dünyanın bir kahramana ihtiyacı var. Eğer uzaylı istilası gibi bir sorun yoksa, kimsenin süper güçlere ihtiyacı yok. Bir gün her insan kahraman olduğunda, işte o zaman düşmanlarımızı yenmiş olacağız.