SUÇ KİMİN, CEZA KİMİN?

Kore dizileri izleyen bir kişi olarak bir de Kore yapımı film izleyeyim dedim ve Don't Cry, Mommy adlı Kore filmini izledim. Dram içerikli bu filmi izlerken sessiz bir odada tek başıma olmamdan kaynaklanıyor olacak çok duygusal bir hava içerisindeydim. Gerçekleşebilecek belki de gerçekte olmuş olan- acı olayların filmde olması beni ağlatmaya yeter de artardı ama bir de konunun işleniş biçimi eklenince uzun süre filmin etkisinden çıkamadım. Filmde tecavüz suçunu işleyen liseli gençlerin yaşları dolayısıyla serbest bırakılmalarını, son günlerin tecavüz haberleri ve mahkemeden az ceza alan tecavüzcülerle ilgili haberler aklıma getirdi, ben de bu bloğumda bu konuyu dile getireyim dedim. Maalesef son zamanlarda çok fazla dile getirilmeye başlandı bu suç ama daha öncesinde de bundan daha az olduğunu düşünmüyorum. Belki de çaresiz hisseden kurbanların sessiz kalmasıydı duyulmamasının sebebi. Son günlerde cesaretini toplayıp olmuş olanı tamamen silmeyeceğini bilse de en azından bu suçu işleyenlerin kimler olduğunun tanınması ve cezalarını almaları için çaba gösteren kurbanlar artsa da pek bir sonuç aldıkları söylemem. Daha bu sabah haberlerde bir başka tecavüz vakasının varlığından bahsediliyordu. Maalesef bu haberlerden sonra mahkeme sonuçlarının açıklandığı zamanlar "iyi hal "den ceza indirimi alındığı da söyleniyor. Öyle ki çocuk kandırır derecede ceza verildiği bile oluyor. Buna nasıl sinirlenmez bir insan! Sadece bu da değil, böyle acı bir olayı yaşatana değil yaşayana suçlu muamelesi yapıyorlar. Açık giyinmenin tahrik ediciliğine katılsam da bu hasta ruhlu nefsani ve hayvani arzularını dizginlemeyen insanlar maalesef açık giyinmiş olup olmama ayrımı yapmıyor. Gerçekten hiçbir tahrik ediciliğin olmaması durumunda bile hiç tanımadığı bir erkek tarafından kurban olarak seçilmiş kadınlar da varken ve erkekle kadın arasında bariz bir güç dengesizliği varken nasıl kadın kendini koruyamamakla suçlanır aklım almıyor. Ayrıca korumak fiilinden bahsetmişken kız çocuğunu veya hanımını korumak da erkeğe düşmez mi? O halde koruyamadığı kızını namus temizlemek adı altında öldürmek niye? Bu arada dinimizin tecavüze maruz kalmış bir kadına yaklaşımı benim bildiğim kadarıyla sanki o olayı hiç yaşamamış gibi olmasıdır, yani kadın yine namusludur böyle bir durumda. Bu şekilde mağdur olana bedel ödetilen bu korkunç olayın insanı hak ve adaletin tam manasıyla yerini nasıl bulacağını düşünmeye itmesi çok doğal. Filmdeki mağdurun annesi de cezasız kalan suçlulardan kızının hakkını almayı onları öldürerek başarabileceğini düşünmüştü. Filmden sonra birkaç gün bunu düşündüm. Kızının intihar etmesine sebep olanların hiçbir şey yaşanmamış gibi serbest kalması bir anneyi nasıl çıldırtmaz? Peki, bu durumda annenin yaptığı doğru mu? Adaleti bu şekilde sağlayan mahkemenin kızının dolaylı katillerini öldüren anneye hapis cezası verecek olması, polisin anneye ateş açması, canının daha fazla yanamayacağını düşünen annenin durumu insanlığın ve adaletin varlığını bir kez daha sorgulamama sebep oldu. Bir kez daha diyorum çünkü insanlığı sorgulatan o kadar çok şey var ki... Bunlara bir örnek daha verecek olsam bu savaş suçları olurdu. Konumuza geri dönecek olursam ben annenin kızının intikamını almasının kızını geri getirmeyeceğini biliyorum ama yapmış olduğu şey potansiyel -hatta bunu fiiliyata da geçirmiş olan- suçluları bir başka kız yaralanmadan ortadan kaldırmış olmaktı. Bazen adalet için beklerken avcumuzu yalayabiliyoruz. Ama bazılarımız avcuna silah almayı da tercih edebiliyor. Öte yandan da adaletin bireyin kendisi tarafından sağlanması olayının toplumdaki düzeni bozacağını biliyorum. Bu bana şu anki yasaların, daha doğrusu insan eliyle yapılan yasaların hep bir yönüyle eksik kalmaya mahkum olduğunu düşündürüyor. Bir sonuç paragrafı yazabileceğimi sanmıyorum bu bloğumda. Tahmin edebileceğiniz gibi asla kapanmayacak, daha söylenmeyen çok şeyi olan bir konu bu.