İnsanın Yalın Hali

Özdemir Asaf süslü üslubuyla yalnızlığa can vermiştir. Kısa dizelerle ve kendine özgü söyleyişi ile yalnızlığı çok iyi tasvir etmiştir. Yalnızlık hiç bu kadar karmaşık olmamıştı kimse bilmezdi yalnızlığın bu kadar karmaşık olduğunu. Özdemir Asaf biz yalnızlığın bu kadar kolay bir şey olmadığını aktarmıştır. Yalnızlık dendiğinde akla ilk gelen şairlerimizden biridir Özdemir Asaf. Özdemir Asaf bu kitabıyla bütün yalnızlara, yalnızlığa mahkum edilenlere sesleniyor. Yalnızlık insanın en acı gerçeğidir. bu acı gerçeği kabullenmek herkes adına zordur 'kabullendim' diyenler de yalan söyler. Aslında en vahimi kabullenmek değildir alışmaktır. Aslında her yer çok kalabalıktır; kent meydanları, duraklar... Ama yalnızsındır bilirsin. Etrafında seni bekleyen senin için endişelenen birilerini olmadığını bilmek vahimdir. Yalnızlığı en iyi betimleyen şairlerden biridir Özdemir Asaf. Bu kitapta yalnız olmayan tek şey Özdemir Asaf'ın üslubudur. Aslında yalnızlığı saklıyor şair;yani "yalnızlık kolay bir duygu değildir ki ortada olsun" demektedir. Yalnızlık açık olsa yalnızlık olmazdı ki. Diğer kelimelerden soyutlanması da bu yüzdendir; kelimelerin yüz karasıdır yalnızlık! "Yalnızlık, yaşamda bir an, Hep yeniden başlayan.. Dışından anlaşılmaz. Ya da kocaman bir yalan, Kovdukça kovalayan.. Paylaşılmaz. Bir düşün'de beni sana ayıran Yalnızlık paylaşılmaz Paylaşılsa yalnızlık olmaz." Yalnızlık hastalık gibidir, yoktur baytarda çaresi. Bu illete yakalanan için hayat çile olmuştur. Yalın insan en tehlikeli insandır. Biz hepimiz birileri için yaşar ya da çabalarız. Yalın insan için dünya üzerindeki tek insan kendisidir Tanrıdan bile ümidini kesmiştir."Yalnızlık Allah'a mahsustur" ona bu söz kadar hiçbir şey anlamsız gelmemiştir; kendi yalnızlığı bile daha mantıklıdır. İntihardır yalın insana göre çaresi yalnızlığın; fakat bilir ki yine yalnız kalacaktır. Yalın insan sevgiye muhtaçtır aslında Özdemir Asaf bunu bilmektedir ve kitabına biraz da sevgi serpmiştir; aslında Özdemir Asaf da yalnızlıktan nefret etmektedir bu yüzden kitabında yalnızlığı yalnız bırakmak istememiştir. "Her seven Sevilenin boy aynasıdır. Sevmek Sevilenin o aynaya bakmasıdır." Birine bağlanmak kadar doğal bir duygu yoktur. Ancak bu bağlanmak bağımlılık olamamalıdır; çünkü insan kendini soyutlar. Dünyası sadece bağlandığı kişi olur. Tabi bu kimilerine göre doğal kimilerine göre hastalık. Kalbi bağlandığı kişiye aittir seven kişinin. O sıralar insanın bulunma halini yaşar insan. Fakat gün geçtikçe insanın yalın haline döner. Kendini toplumdan soyutlar; toplum da onu kendisinden soyutlar. O zaman insan sevmemeli midir? "Işıksız bir gölgedir yalnızlık Arar bütünlemeye bir başka yalnızlık; Yazık ki taa kendine dek İner dağından dağından, Bulamaz bir ses, gel deyen, çağıran... Gözlerine yönelmiş bir ışık. Gölgesinde kendisi, Gölgesinde ışıksızlık. Gölge vermeyen bir ışık Yalnızlığını süründürüken sonsuza dek, Arar kendini bütünlesin diye Bir gölge, sessiz, yumuşak, uyuyan. Arar tek başına, elleri yüzüne uzanık bir anlam, Kendisini gölgeleyecek." Yalnızlık insanın gölgesi gibidir ne kadar kaçsa da kurtulamaz. Gündüz yalın insan kendini yalnız hissetmez; fakat ne zaman karanlık çöker gerçek ortaya çıkar. Her ne kadar sokak lambasının altına gelse de yalnızdan kaçmak için yalnızlık ile her zaman karşı karşıyadır. Ne zaman lambasının altına gelse yalnızlığı her zaman karşısına dikilir kurtulamaz ondan . Yalnızlık başa beladır. Ona göre "Yalnızlık Allah'a mahsus değildir" yalnızlık ona mahsustur. "Derin bir uyku.. Düşümde Düşündüm ister-istemez. Aklıma takıldı Yalnızlığın adı. Tam o sırada Bir sinek Beni uyandırdı. Gerçek bir sinek. Yalnızlığın adı Düşümde kaldı" Ölümdür yalnızlığın gerçek adı. Yalın insan kurtuldum der tabi ona göre gerçi kim bilir artık onun yalnız olup olmadığını ki burada kim fark etmişti ki onun yalnız olduğunu. Belki de kurtulmuştur. Cenazesi kalabalıktır yalın insanın acaba bu kalabalık yaşarken bir gün bile yanında olmuşlar mıdır ki? En aldatıcı sorudur "nasıl bilirdiniz?". "İyi bilirdik" ise en büyük yalandır. İnsanlar cenazede farklı maskeler takınır. Yalın insan en şanslısıdır ki bu maskeleri görmemektedir. Yalnızlık bir hastalıktır ve çaresi baytarlarda değildir. Yalnızlığın tek çaresi insanın kendisidir. Kendisiyle çözmesi gerekir. "Yalnızlık paylaşılmaz, paylaşılsa yalnızlık olmaz."