BİR ARKADAŞIMIN GÖZÜNDEN: KANADA

Uzun süren bir ayrılıktan sonra, eski dostum nihayet Türkiye'ye geri döndü. Ortaokuldan bu yana en yakın arkadaşım olan kişinin bir anda gitmesi o kadar üzmüştü ki beni, belli bir süre büyük bir yalnızlık çekmiştim. Neredeyse her şeyi birlikte yaptığımız arkadaşım Kanada'ya gitmişti. Bir sürü yeni bilgi edindiği, yeni maceralara atıldığı, hayatının en zor ama belki de en eğlenceli zamanlarını geçirdiği ülkeden gelince anlatacak bir sürü hikayesi vardı elbette. O kadar uzun süre görüşmemişiz ki başlarda nereden başlayacağımızı bilemedik. En sonunda canım dostum konuya girdi ve yıllarca yaşadığı ülkeden, hayatından bahsetmeye başladı. Bahsederken de iyi yönlerinden bahsetmeye başladı. En başta Kanada'nın gelişmiş ulaşım ağından bahsetti. Ulaşım ağını anlattıktan sonra, yaşadığı şehrin gelişmişlik düzeyinden bahsetmeye başladı. Onu dinlerken de yavaştan kıskanmaya başladığımı hissettim. Güzel ve eğlenceli kısımlar bittikten sonra yaşadığı zorlukları anlatmaya başladı. 16 yaşından beri yurtdışında tek başına ve bilmediği bir ülkede yaşamanın karşısına çıkardığı zorlukları anlattı. Ben çok büyük ihtimalle, annemin ve babamın olmadığı bir ortamda yaşamanın altından kalkamazdım. Cesaret edemezdim bile denilebilir. Arkadaşımın almış olduğu bu karar gerçekten büyük cesaret gerektiren bir karardı. Arkadaşımın Kanada ile ilgili anlattıklarına göre yaptığım bazı çıkarımlardan bahsedeceğim biraz. İnsanlar her ne kadar birbiriyle , bizler yani Türk insanı gibi, samimi olmasa da insanlar arasında büyük bir saygı varmış. İşte tam da biz Türk insanının biraz eksik olduğu konu. Genelleme yapmak istemiyorum ancak bugünlerde insanların birbirlerine karşı saygısı kalmamış gibi gözüküyor. Bir diğer olumlu yanları ise kuralcı olmaları ve kuralları harfiyen uygulamaları. Bir örnekle anlatmam gerekirse, Ankara'da metroda yaşananları bütün Ankara halkı bilir. Metro yaklaşmaya başladığı andan itibaren insanların kapılara hücum etmesi ve giren çıkan insanların arasında kargaşa çıkması alışıldık tablolardan birisi. Halbuki kurallara uyulsa, içerden çıkanlara öncelik verilse böyle sorunların hiç yaşanmayacağına eminim. Herkesin bir yere yetişmesi lazım, herkesin acelesi var ancak birbirimize karşı saygılı olmalıyız. Ayrıca arkadaşımın anlattıklarına göre, Kanada halkı kendisine karışılmasını istemezmiş. Aynı şekilde başkalarına da karışmazlarmış. Bu, benim gözlemlediğim kadarıyla bizim ülkemizde pek öyle olmuyor. Tabii ki, herkesin böyle yaptığını söylemiyorum ancak belli ön yargılar var ülkemizde. Belli kalıplardışında olan herkese farklı gözle bakılıyor ki bu bence çok yanlış. Başkalarının davranışlarına, giyiniş tarzına, saç rengine, taktığı takılara karışmak kimsenin haddine değil. Toplum olarak gelişmek istiyorsak öncelikle, birbirimize duyduğumuz saygıyı arttırmalıyız sonra da bazı konular karşısındaki kalıplaşmış düşüncelerimizi yavaşça yıkmaya başlamalıyız. Kanada'yla ilgili dikkatimi çeken bir başka husus ise birçok farklı kültüre ev sahipliği yapması. Örneğin Çin, Hindistan, Avrupa, Latin, hatta Orta Doğu kültürlerinin bir arada çatışmadan, barış ve saygı içerisinde yaşadıklarını öğrendim ki bu beni gerçekten fazlasıyla etkiledi. Gerçekten şaşırtıcı değil mi? Bu kültürel barış ve kardeşlik içinde yaşamaları ülkelerini her zaman diğer ülkelerden birkaç adım önde tutmuştur ve Furkan'ın da söylediği aynen şuydu: "Eğer ben başka ülkeye gitmiş olsaydım, daha çok yabancılık ve zorluk çekerdim çünkü Kanada'da ülkenin 97%' si göçmen ve herkes kendi kültürünü, gelenek ve göreneklerini yaşayabilir." Hatta Çinli arkadaşının yediklerini anlatınca gerçekten bir garip hissettim. Sınıf arkadaşlarının ona karışmaması ve saygı duyması beni gerçekten düşündürdü. Ancak orada ortam böyle olduğu için kimse karışamamış. Farklı kültürlere saygı göstermek belki de bir toplumun gelişmesi için en önemli kriterlerden biri. Şimdi ülkemize bakıyorum da aynı ülkede yıllarca yaşıyoruz, gelenek göreneklerimiz hepsi aynı olmasa da birbirine çok benzer. Sonuçta aynı coğrafyanın insanlarıyız. Birimiz Latin, diğerimiz Hindistanlı değil. Bu aramızdaki görüş ayrılıkları, etnik kökenlere, inançlara karşı saygımızın neden olmadığını anlamak mümkün değil. Aynı zamanda binlerce yıla yakın bir süredir bu topraklarda hep birlikte yaşıyoruz. Furkan sayesinde Kanada ile ilgili birçok bilgi edinmiş oldum. Ancak; gidip görmeden de tam olarak bazı şeylerin farkına varamıyoruz tabii ki. Barış Kaan Balkan