Herkes Kendi İşine Baksa Olmaz mı?

Geçen gün televizyon kanallarını dolaşırken bir programa denk geldim. Aslında uzun zamandır devam eden bir ''reality show'' olan bu programı, ben daha önce izleme fırsatı bulamamıştım. Bir kadın üzerine polis kimliği takınıp, ülkenin tüm sorunlarını çözmeye çalışıyordu ve insanlar sanki bu işi yapacak başka yetkili yokmuş gibi akın akın bu programa başvuruyordu. İnanılır gibi değil... Bu vahim durumu biraz daha derinlemesine düşününce aslında Türkiye'de kimsenin kendi işiyle ilgilenmediğini fark ettim. Ne de çok seviyormuşuz başkalarının işine burnumuzu sokmayı, şaşırdım. Bir televizyon programından başlayan bu sorun ülkenin neredeyse her alanında görülüyor. Siyasilerden, sanatçılara, futbolculardan, yazarlara liste gittikçe uzuyor. İçler acısı bir hale gelen ülkemizde sanki herkes her şeyi çok iyi biliyor. Ben ne söylersem söyleyeyim bu tarz programların izlenme oranı ne yazık ki hep yükselecek. Sanırım toplum olarak her konu hakkında bir fikrimiz olsun istiyoruz ve bu sebepten bu tür programları bağımlılık seviyesinde takip ediyoruz. Oysa durum o kadar gülünç ki. Düşünüyorum mesela ben evden kaçıyorum ve ailem polise gitmek yerine önce televizyon kanallarına başvuruyor. Zorla evlendiriliyorum mesela, gidip avukatla görüşmek yerine kafama kese kağıdı geçirip canlı yayına çıkıyorum. Hak ve adalet aramak sanki bu mecralara kalmış gibi. Bir de insanlar bu programlara inanıp başvuruyorlar. Sadece hak için adalet için değil koca aramak için de bu alanı kullanıyorlar. Tüm iletişim kanallarımız tükenmiş, okulda, iş yerinde, mahallede hiç insan kalmamış gibi gidip ''taliplerimi bekliyorum'' diyerek, kendilerini pazarlıyorlar. Ne kadar yazık... Aklım da fikrim de almıyor bu durumu, kimse de çıkıp demiyor mu herkes kendi işine baksın diye. Bu kadar mı hapsolduk yüz iki ekran bir televizyona? Her şeyin bir yeri ve uslübu var, bir an önce bu hatalarımızı fark etmemiz gerekiyor. Aslında geldiğimiz nokta beni fazla da şaşırtmamalı. Sonuçta bu hataları bizi yönetenler bile yapıyorsa vatandaşların yapması kaçınılmaz. Kendi alanı, sınırı ya da yetkisi olmaksızın neredeyse tüm liderler ülkenin her bir sorununa maydanoz oluyor. Hani nerede yasama, yürütme ve yargının bağımsızlığı? Ben ne yazık ki böyle bir Türkiye göremiyorum. Biri çıkıyor mahkemelerin kararını tanımıyor, diğeri kendi kafasına göre atamalar yapıyor, sonra ortada ne güven kalıyor ne düzen. Nasıl olsa bir insanın ağzından çıkacak tek lafa bakıyor her şey diye düşünmeye başlıyoruz. Ne anladım ben böyle demokrasiden. Boşuna mı var bunca sorumlu, boşuna mı milyonlarca maaş alıyor onca yetkili? Gerçekten bu soruların cevabını merak ediyorum. Bir de erkeklerin kadınlara karışması var ki bana göre bu en sıkıntılı olanı. Ülkemizde kadın sorunlarını bile erkekler konuşuyor, tartışıyor. Türban konusundan, çocuk gelinlere, 4+4+4'ten, kürtaj hakkına kadar kadına dair ne varsa eril kişilerin eline mahkum olmuş durumda. Hani nerede ''benim bedenim benim kararım'' söylemleri? Kadını , kadından başkası anlayabilir mi? Hiç sanmıyorum. Nasıl ki benden, kalkıp ''pasolig''e karşı bir şey söylememi istemiyorlar, o zaman onlar da bana dair yorum yapamazlar. Bahsettiğim bu durum salt bir erkek düşmanlığı değil. Aksine herkes yetkin olduğu konuya yönelmeli, onun üzerinde ilerlemeli. Herkes haddini de yerini de bilmeli. Yoksa ne yazık ki bu tür sorunlar artarak devam edecek. Birileri çıkıp emri aldık cezalandırmak da hakkımız diyecek ve bu kaos daha uzun yıllar sürecek. Umarım bu kadar kötüye gitmez olaylar ve insanlar artık sınırlarını korurlar.