Fikirlere Kurşun İşlemez

İnsanının yaşamı boyunca sahip olduğu en önemli özelliktir düşünmek. Bir konu hakkında yorum yapmak, onu tartışmak ya da konuya dair fikir üretmek insanın sahip olduğu bu eşsiz özelliğin bir sonucudur. Elbette içinde bulunduğumuz çevre ya da yaşadığımız toplum insanın düşünsel gelişimini fazlasıyla etkiler. Bu sebepten Denizlerin Anadolu kültüründen etkilenmesi gayet normaldir. Her hareketleri, her konuşmaları sanki bu toprakların birer yansımasıdır. Yaşadıkları dönemin siyasi atmosferi de fikirlerinin olgunlaşmasında etkili olmuştur. Değişen ve gelişen düşünceleri bunun en somut örneğidir. Can Dündar hem bu değişimi hem de Deniz Gezmiş'in o sıcacık aile ilişkilerini ustalıklı bir dille aktarıyor Abim Deniz kitabında. Ve bizler bir kez daha utanç içinde okuyoruz bu satırları. Gençlerin en büyük suçunun düşünmek olduğunu yüzümüz kızararak bir kez daha hatırlıyoruz. Onlar ise ölen bedenlerine inat ölmeyen fikirleriyle hala aramızda dolaşıyorlar. Kitabı okurken bir soru geldi aklıma. Acaba hangi suçun cezasıdır idam? Gencecik kızlara tecavüz edenlere mi, yüzlerce masum insanı öldürenlere mi yoksa ülkesinin bağımsızlığı için mücadele edenlere mi verilmeli bu ceza? Her ne kadar sorunun cevabı oldukça basit gibi gözükse de bu ülke hep üçüncü şıkkı seçti. Aşık olmuştum o yüzden öldürdüm savunmasına iyi hal indirimi uygulayan adalet sistemimiz, gençliklerinin baharında emperyalizme karşı savaşan üç fidan için kılını bile kıpırdatmadı. Her gün yüzlercesine şahit olduğumuz bu örnekler ise Denizlerin ardından artarak devam etti. İnsanlar fikirleri yüzünden yargılandılar, hapse girdiler ya da katledildiler. Devletin gözünde azılı hırsızlardan, eli kanlı çetelerden hep daha tehlikeli görüldü siyasi suçlular. Çünkü onlar da farkındaydı bir hırsız çalmaktan ya da bir katil öldürmekten vazgeçebilir ancak bir devrimci düşünmekten ve fikir üretmekten asla vazgeçmezdi. Deniz Gezmiş'in hayatını konu kalan Abim Deniz kitabı bana James McTeigue'nin ölümsüz eseri V for Vendetta'yı anımsattı. Nasıl ki V, film boyunca İngiltere'nin diktatör rejimine karşı çıkıyorsa, Deniz Gezmiş de yaşadığı dönemde ülkenin ilerlemesine engel olanlara ve saltanat sevdalılarına karşı hep mücadele etti. Her ikisinin de bendeki yeri çok ayrı. Ancak Deniz, V'ye göre bir adım önde durmayı başarıyor. Çünkü V sadece bir çizgi roman kahramanıyken Deniz Gezmiş kanlı canlı bir şekilde bu topraklarda yaşadı. Gericiliğe, karanlığa, emperyalizme asla geçit vermedi. Ölümü göze alarak çıkmış olduğu bu yol milyonlarca gence örnek oldu. Ülkenin aydınlık yüzleri Deniz'in elinden devraldılar devrim bayrağını. Beden olarak Deniz Gezmiş artık yaşamıyor olsa da, idamından sonra binlerce insan onun fikirleriyle yeniden doğdu. Annesiyle, babasıyla ve kardeşleriyle sıcacık bir ortama sahip olan Deniz Gezmiş'in aile ilişkilerini ilk defa bu kitapta okuma fırsatı buldum. Okudukça daha da iyi anladım Deniz'in nasıl böyle büyük bir devrimci olduğunu. Her ne olursa olsun daima arkasında duran bir aileye sahipmiş Deniz Gezmiş. Günümüz toplumunda çocuğunun en ufak bir hatasında onu cezalandıran, hep karşı tarafı haklı gören onlarca aileye inat Gezmişler idam cezasına çarptırılmış olan oğullarından bir an olsun vazgeçmemişler. Her daim onun yanında yer almışlar. Annesinin Batılı duruşu ve babasının aydın kimliği ile Gezmişler, günümüzde aile kavramının içini boşaltanların aksine yaşadıkları dönemde modern bir aile tablosu çizmişler. Can Dündar bana kalırsa her açıdan oldukça başarılı bir iş çıkarmış. Son dönemlerde artan baskılara rağmen Abim Deniz kitabı bana umut olmayı başardı. Bir devrimcinin hayat hikayesinden fazlasını barındıran bu kitap okuyan her insana yol gösterecek cinsten. Verilen mücadelenin asla yarım kalmayacağı ve sonunda ölüm olsa bile fikirlerimizin asla ölmeyeceğini bir kez daha anladım. Çünkü bedenlerimiz toprak olabilir ancak fikirlere kurşun işlemez!