Frankfurt Ayakkabı Alemi

Ahmet Haşim'in Frankfurt Seyahatnamesi'ni bu yazıyı okuduğunuza göre birçoğunuz biliyorsunuzdur. Haşim hastalığı için tedavi olmaya Frankfurt'a gider ve yaşadığı, gördüğü şeyleri bu eserinde bizlere kendi bakış açısıyla sunar. Peki bugün o İstanbul sevdalısı Haşim yerine onun ayakkabılarını konuşalım ve olaya onun açısından bakalım istiyorum. (Bu arada bu fikir sosyoloji dersi hocamın bir sorusu üzerine geldi ve ben de geliştirmek istedim.) İlk olarak yapmanızı istediğim şey Haşim'i tamamen unutmanız ve olayın kahramanı onun ayakkabılarıymış gibi düşünmeye başlamanız. Eğer Haşim'in ayakkabıları bu olayları dile getirse neler söylerdi? Gelin hep birlikte ona bakalım. Odanın içinde hareketli dakikalar yaşanıyordu. Ayaklarını rahat ettirme ve koruma görevini üstlendiğim sahibim, elbiselerini katlıyor bir yandan da odanın içinde kravatlarını aranıyordu. Büyük gün gelmişti sonunda. Sahip Frankfurt yolcusuydu ve en sevdiği ayakkabısını yani beni yurt dışına götüreceği eşyalar arasında en göze çarpan yere, aynanın tam önüne koymuştu. Akşam trenle Frankfurt'a doğru yola çıkacaktık. Sahip böbreklerinden rahatsız olduğu için bana çok büyük görev düşüyordu, ayakları kesinlikle üşümemeliydi çünkü ağrılarını iki kat arttırıyor sahibe çok fazla acı veriyordu. Acı çektiği zamanlar parmaklarının kasılmasını, ayağının titremesini en iyi ben biliyordum ve gönlüm bu manzarayı görmeye kesinlikle razı olmuyordu. Sahip yolculuk öncesi beni de güzelce temizletti ve cilalattı. Tren garında ilerlerken ilk defa tren görmenin heyecanını yaşıyor ve sahibimin rahat bir şekilde ilerlemesine vesile olmaktan aşırı derecede memnuniyet duyuyordum. Tren gıcırtılar içinde hareket etmeye başladıktan sonra benim de içim bir hoş oldu. Üstünde durduğum zemin titriyor, sarsılıyordu. Bu trenlerde yere neden cam yapmazlar hiç anlamadım. Dışarıyı göremiyor karanlık ve titrek zeminde rahatsız bir yolculuk geçiriyordum. Uzun süren yolculuğun ardından trenden indiğimizde alışık olduğumdan çok daha farklı bir ortamla karşı karşıyaydım. İstanbul'un o karışık, gürültülü ve yoğun yaşamının yanında daha sakin, huzur verici bir hava vardı Frankfurt'ta. Sahip çok yorgun ve bitkin düştüğü için direk otele geçtik ve ilk gün çevreyi etraflıca inceleme fırsatı bulamadım. Frankfurt sokaklarını detaylı görme fırsatı bulduğumda sahip, şehri keşfetmeye çıkmıştı ve gördükleri karşısındaki şaşkınlık ve heyecan yüzünden okunuyordu. Tabiki benim için en çok merak konusu olan şey şehrin mimarisi ve doğal güzellikleri değil, daha çok ayakkabıların ne tarzda olduğu ve Frankfurt yollarıydı. İnsanlar çok şık giyiniyorlardı ve daha önce ömrümde görmediğim ayakkabı çeşitleri kullanıyorlardı. Her biri birbirinden parlak ayakkabılar, her gün sahipleri tarafından boyanıp cilalanıyor, etrafa ışıltılar saçıyordu. Kendimi onların arasında kötü, eskimiş hissettim ve onlarla iletişime geçmeye çekindim. Sahibim müzedeyken muhabbet ettiği üniformalı adamın parlak ayakkabıları bana karşı çok sıcak ve samimi davranarak nereden geldiğimi, neden burada olduğumu sordu ve ardından güzel bir sohbete başladık. Bu arada tüm ayakkabıların ortak lisan kullandığını söylemem gerekiyor sanırım. 1 yıl önce bir fabrikada dünyaya gözlerini açtığını söyleyen Alman ayakkabı dostum, şu ana kadar bilmediğim bir olaydan bahsediyor ve çok kısa sürede yüzlerce ayakkabının dünyaya geldiğinden bahsediyordu. Ayakkabı ustaları tarafından emek verilerek alın teriyle yapılan İstanbul ayakkabılarından haberi olmayan arkadaşıma bu süreci ve ne kadar özen verilerek yapıldığımızı anlattım. İşte şimdi o parlak, süslü ayakkabıların yanında kendimi daha özel hissediyordum. Ahmet Kemal KAVİLLİOĞLU Diğer merak ettiğim bir konu olan yollar ise İstanbul'daki engebeli, çakıllı yollardan çok daha güzel, geniş ve tehlikesizdi çünkü İstanbul yollarındaki çiviler ve demir parçaları birçok arkadaşımın değerini kaybetme sebebidir. Frankfurt'ta kaldığımız süre boyunca çok rahat ve güvenli yolculuklar yaptık. Bunun yanında, park alanlarının çok olması nedeniyle sahibim çimenler üzerinde her yürüdüğünde yüzüme çarpan çimenler içimi gıdıklıyordu. Ayrıca, Frankfurt'ta yeni alınan ayakkabıya sahibin arkadaşları hayırlı olsun diyerek basmıyorlardı ve yeni ayakkabılar bu sayede daha ilk günden birçok zulüme maruz kalmıyordu. Anlatmak istediklerimi toparlayacak olursak, Frankfurt seyahati benim ve sahibim için çok güzel bir tecrübeydi. Birçok yeni kişilerle tanıştık (ikimiz de) ve özellikle ben birçok arkadaş edindim. Alman ayakkabıları süs ve pırıltılarına rağmen çok sıcakkanlı ve misafirperverdiler ve beni en iyi şekilde ağırladılar. Sahibimin sağlık durumunun iyiye gitmesini herkesten çok ben istiyor fakat ara sıra kontrol amaçlı Frankfurt'a gitmesini de iple çekiyordum. Elimden geldiği kadar Frankfurt Ayakkabı Alemi hakkında bilgi vermeye çalıştım sizlere. Kendinize iyi bakın. Hoşça kalın ve bizlere özen göstermeyi unutmayın. by AKK