AÇLIK OYUNLARI

Açlık oyunları romanıyla ve popüler yazar Suzanne Collins ile ilk defa lisedeki edebiyat öğretmenim sayesinde tanıştım. Kitabı çıktıktan sonra hemen okuyamasam bile, hemen hemen her yerde kitabın hikayesini duymuştum ve gerçekten çok ilgimi çekmişti. Kitabın hikayesini okuduğumda ne kadar macera ve heyecan yüklü olabileceğini düşündüm ve önsözü de okuduğum zaman bu kitabı kesinlikle okumam gerektiğine karar kıldım. Romanı okumaya başladığımda ilk dikkatimi çeken şey yazarın nerdeyse her yerde birinci tekil şahsı kullanarak olayları anlatmasıydı. Açıkçası bu benim çok sevdiğim bir yazış türü değil çünkü eser bu şekilde, okunması biraz fazla basit ve her zamanki aradığımız edebi ruhtan uzak oluyor. Ayrıca kitabı okurken bu sebepten ötürü bazı olaylar arasında boşluk ve kafada çokça soru işaretleri kalıyor. Tabii ki bu olumsuzluklar kitabı sevmediğim, kitabın iyi yanlarının olmadığı anlamına gelmiyor. Kafadaki bu soru işaretlerinin iyi yanları da yok değil. Bence bu şekilde hikayede bir gizem oluşturulmaya çalışılmış ve bence başarılı da olunmuş. Okuyucu bu şekilde kitaptan kopmadan uzun süre kitaba bağlanabiliyor. Romana bu şekilde bir genel bakış attıktan sonra biraz da hikayeden bahsetmek istiyorum. Olaylar genel olarak Panem adı verilen, 12 mıntıkadan oluşan, acımasızlıklar ve ezikliklerin olduğu, bir ülkede geçiyor. Ülke "Capitol" adı verilen merkezdeki bir şehir tarafından yönetiliyor. Capitol'un o kadar vahşi ve katı kuralları var ki orada yaşayan halk ve mıntıkılardaki insanlar sürekli eziliyor. Hikaye genel hatlarıyla büyük bir ormanda, bu mıntıkalardaki insanlarla yapılan acımasız ve bir o kadar da vahşi bir yarışmadan ve olayın içindeki insanlardan oluşuyor. Bu tam bir ölüm kalım meselesi, mecazi olarak söylemiyorum gerçekten de öyle. Hayatta kalan yarışmacı kazanır ve sadece bir kişi bu yarışmayı kazanacak. Ayrıca bu yarışma her ülkede eş zamanlı olarak yayınlanıyor. Romanımızda ana karakterlerden bahsetmemiz gerekirse, benim gözüme ilk olarak Katniss , Peeta ve Rue çarpıyor. Olay büyük çoğunlukla Katniss Evardeen'in gözünden anlatılmış. Bence Katniss kitapta en iyi betimlenen karakter... Daha 30. Sayfaya varmadan kafamda çok güzel , merhametli ve bir o kadar da akıllı bir genç kız canlandı. Ayrıca ondaki yüksek mücadele ruhu da, onu, kitaptaki favori karakterim yaptı. Peeta'ya da tam tersi hiç mi hiç ısınamadım. Her ne kadar kitabın sonunda Peeta'nın da iyi yönlerini gösterseler de başlangıçtaki bencil tavırlar ve kıskançlık bende bir türlü değişmeyen bir ön yargı yarattı Peeta hakkında. Rue ise kitaptaki en acıdığım karakter ! Daha küçücük yaşıyla öylesine bir yarışmada iyi kalbiyle herkese örnek oluyor ama okuyucuyu-en azından beni- çokça hüzünlendiriyor. Kitapta böylesine zıt karakterlerinin olmasının altında yatan sebebin, okuyucuyu şaşırtmak olduğunu düşünüyorum. Mesela her şey çok güzel çok heyecanlı giderken bir anda çok fazla üzülebiliyorsunuz. Ama şunu siz de okuduğunuzda fark edeceksiniz ki, romanın çeyreğine gelmeden her şey kafanızda çok berrak bir şekilde oluşuyor ve ben bunu tamamen Suzanne Collins'in olayları betimleme yeteneği olarak görüyorum. Bana soracak olursanız, kesinlikle ama kesinlikle okumanız gereken bir yapıt. Böylesine özgün ve macera dolu bir kitapta emin olun çok farklı duyguları aynı anda yaşayacaksınız. Benim okumuş olduğum roman yaklaşık 400 sayfaydı ve bitirdiğimde keşke 100 sayfa daha olsaydı dedimEser hakkında bu kadar ipucu ve açıklamanın yeterli olacağını düşünüyorum ve sizi böylesine muhteşem bir eseri okumaya davet ediyorum.