YALNIZLIĞIN EN GÜZEL GÜLÜMSEMESİ

Erkeklerin birlikte olmak istediği, kadınlarınsa onun yerinde olmak istediği kadın ''Marilyn Monroe''. Ölümünden yıllar sonra bile adını bir kez olsun duymayan, resimlerini görmeyen yoktur. Ben onu ortaokul yıllarımda izlediğim bir dizide ''Gentlemen Prefer Blondes'' (1953, 20th Fox Century) filminden bazı sahneleri görerek tanıdım. Herkes gibi ben de ne kadar güzel ve alımlı olduğunu düşünmüştüm. Yıllar sonra başka bir fotoğrafına denk geldim. Bir kumsalda o hiç yüzünden düşürmediği gülümsemesiyle beraber üzerinde oldukça klasik beyaz bir mayoyla poz vermişti. Bu fotoğrafı gördüğümde resmen ağzım açık kalmıştı. Seks objesi Marilyn kısa boyluydu ve selülitli kalın bacaklara sahip bir kadındı! Günümüzün güzellik anlayışı 'Victoria's Secret' mankenleriyle karşılaştıracak olursak yanlarında bir hiç olarak kalıyordu ama buna rağmen hala tanınan bir kadındı. İşte bu olay benim dikkatimi çekti. Yani kimdi şimdi bu kadında böyle ünlü olabilmişti? (!) Videolarını izlemekle başladım. Röportajları, filmleri, günlük yaşam videoları... Önce çok normal geldi. Her gün magazin programlarında izlediğimiz ünlüler gibiydi. Bir anda okuduğum sayfada kenarda resmi çıkan günümüzün seks objesi Kim Kardashian'a denk geldim. Sonra iki resim arasındaki 7 farkı arıyormuşçasına yan yana duran resimlerine bakakaldım. Ve o anda bir şey dikkatimi çekti. Her resimde, her fotoğrafta, her yerde hem de her yerde Marilyn Monroe sürekli kocaman gülümsüyordu. Konuşmalarını kahkahalarla bitiriyordu. Akıl hastanesinden taburcu olurken bile kameralara mükemmel görünmeye çalışıyordu. Sonra bir anda aklıma 'En çok gülümseyen insanlar içlerinde en çok ağlayanlardır' paradoksu geldi. O anda belki şimşekler çakmadı ama benim kalbimden onun hayatına bir el uzandı. Hani yeni tanıştığınız biriyle aynı kişilerden hoşlanmadığınızı anladığınız anda birbirinize bakar ve o anda iyi arkadaş olabileceğinizi anlarsınız ya benim yaşadığım da o duyguydu. Benim gibi en kötü anlarında bile dışarıya belli etmiyor ve gülümsüyordu. Sonra hayatını okumaya karar verdim. O zamana kadar yaşlanmış olarak yatağında öldüğünü düşünmüştüm. Belki de kendimle özdeşleştirdiğim için öyle olmasını dilemiştim. 36 yaşında aşırı dozda barbürat kullanımından öldüğünü öğrendim. İşler benim için daha da dikkat çekici bir hal almaya başladı. Bulabildiğim her filmi izledim, her kitabı okudum. Marilyn Monroe hakkında 1000 üzerinde yazılmış kitap, film ve belgesel var. Benim içinse içlerinden en önemlisi 'Marilyn Monroe-Notlar, Şiirler, Kişisel Metinler ve Mektuplar' (Stanley Bunchtal, Bernard comment). Çünkü bu onun söyledikleri, onun hissettikleri. Bir insanı anlamak onun beynine girebilmek, onun gözünden dünyayı görebilmek için onun günlüğünden daha iyi ne olabilir ki? Bana göre Marilyn Monroe'yu gerçekten hayatı boyunca kimse tanımadı. Gerçek kişiliğini gösterdiğinde insanların onu sevmeyeceğinden korktu. Yalnızlığının, depresyonunun sebebi de buydu belki de. Bir de ölümünün bu kadar sessiz ve soru işaretleriyle dolu olmasının. Bütün dünya onun kıvrımlarını görmekle onunla ilgili görebilecekleri her şeyin bitmiş olduğunu düşündü, eşleri bile. Bazıları Marilyn'in ölümünün intihar bazıları ise suikast olduğunu savunur. Ben ise bu konuyu her okuduğumda başka bir tarafa kayanlardanım. Emin olduğum tek şey resimlerdeki, görüntülerdeki Marilyn'in gerçek hayattaki 'Norma Jean'le' gram alakalı olmadığı. Belki o kutudan çıkan notların hepsi kamuoyuyla paylaşılsaydı o zaman bilinebilirdi. O da bir soru işareti ya neden bu notlar kiralanmış bir bodrumdaydı? Bu sorular hiçbir zaman cevap bulamayacak. "Ben kimseyi kandırmadım. İnsanların kendilerini kandırmalarına izin verdim sadece. Kimse, gerçekte kim olduğumu, ne olduğumu öğrenmeye zahmet etmedi. Benim için bir karakter yarattılar. Onlara karşı çıkacak gücüm yoktu. Belli ki, olmadığım birini seviyorlardı." Marilyn Monroe Aslına bakarsanız, intihar eden Marilyn'se bile onu öldüren kendisi değildir. Onu öldüren; kendi popülaritesini arttırmak için onunla evlenen, onun özgüvenini yıkan, onu kendine mecbur eden ve bence de bir anlamda tetiği çeken 3. kocası Arthur Miller, onu hep değersiz gören ve hakettiğinden daha az maaş ödeyen, onu bir seks figürüne dönüştüren 20th Fox Century başkanı Darryl Zanuck ve son olarak da onu yetimhanelere mahkum eden ve babasının kimliğini hiçbir zaman açıklamayan annesidir. Ve bu hikayenin tek kahramanı da 2. kocası Joe Dimaggio'dur. Herkes Marilyn'i o beyaz elbisesinin içinde eteği havalanan resmiyle bilir. Belki o sahne Marilyn'in kariyeri boyunca onu hafızalara kazıyan tek sahnedir ama bana göre o sahne Marilyn'in ölümüne giden yola atılan ilk adımdır. O sahne Marilyn'in notlarında da belirttiği gibi Dimaggio'dan ayrılmasının başlangıcıdır. Belki de evlilikleri devam etseydi Marilyn bu kadar içinde kaybolmuş biri olmayacak ve kendini zedeleyen yanlış ilişkiler yaşamayacaktı ki bu teorimin doğruluğunun en büyük kanıtı Joe Dimaggio'nun 20 yıl boyunca her hafta Monroe'nun mezarına gönderdiği çiçeklerdir. ''Kariyer harika bir şey ama soğuk bir gecede ona sarılıp yatamazsınız.'' Marilyn Monroe