BAĞIMLILIĞIN 3 MEVSİMİ

Bağımlılık nedir? Hemen akıllara uyuşturucu, alkol ve sigara üçlüsü geliyor ister istemez. Bu maddelerin içeriklerine ve insanlarda yarattığı hislere bakarsak tabii ki etkilerini yadsıyamayız. Sigaradan artık nefret ettiği halde vücutlarındaki nikotin ihtiyacı yüzünden kurtulamayan, sürekli alkol tüketip kopamayan insanlar maalesef ki toplumumuzda var. Belki çevremizde bulunan, yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmeyen insanlar bile böyledir. Eğer öyle bir arkadaşınız varsa bilirsiniz ki bıraktırma çabalarınız büyük ihtimalle boşa gitmiştir. Kimi artık alışkanlık olduğunu öne sürer kimi de istese bırakabileceğini ama istemediğini iddia eder. İçten içe durumun bağımlılık olduğunu fark eder yine de arkadaşınızın kalbini kırmamak adına bunu gündeme getirmek istemezsiniz. Yine de kendimizi sırf alkol, sigara tüketmiyor diye 'bağımlı değil' kategorisine koymayalım. İstatistiklere bakarak birçoğumuzda internet bağımlılığı var desek çok da yanlış olmaz herhalde. Televizyon izleme, bilgisayar oyunu oynama ve internette saatler geçirme konularında ister istemez hepimiz birer bağımlıyız. Aslında bana göre internet bağımlılığı alkol, sigara vb. bağımlılıklardan çok daha tehlikeli çünkü bu bağımlılık sürecini fark etmek çok da kolay olmuyor bu internet kullanımı sürecinde. Her şey eğlenceli giderken, internette faydalı işler yaptığımızı düşünerek kendimizi kandırırken hiçbir şeyi fark etmiyoruz. Durumu fark ettiğimiz anda da elimizden kanıksamak dışında bir şey gelmiyor. Tabi iki paragraf boyunca bağımlılığı anlattıktan sonra Bir Rüya İçin Ağıt adıyla çevrilen Requiem For A Dream filmini de unutmamak lazım. Bağımlılık olayını beyaz perdeye bu kadar güzel aktaran başka bir film yoktur sanırım. Filmin en gergin anlarında giren ve seyirciyi de içine çeken müziklerin de o psikoloji işlenirken çok etkili olduğunu söyleyebiliriz. Filmdeki genç kesimin genel olarak uyuşturucu ile bağımlılık süreci anlatılsa da yaşlı büyük anne karakteri Sara Goldfarb'ın hem televizyona hem de zayıflama haplarına bağımlı hale gelmesi de sadece uyuşturucu ve sigaraya bağımlı olunmadığı mesajını vermiş izleyiciye. Filmde en çok dikkatimi çeken şeylerden biri de bağımlılık sürecinin başında her şey güzelken, etkisi hissedilmiyorken de diyebiliriz, yaz mevsiminde havanın açık olması, durumlar kötüleştikçe de kış mevsimine ve kötü havalara fark ettirmeden geçiş yapılması. Bu da seyirciye karamsarlık durumunu işlemek için kullanılmış ve fazlasıyla da başarılı olunmuştur. İlk başlarda yaz mevsiminde her şey güzelken çoğu insan o anki durumda olmak ister. Çünkü karakterler bu sayede iyi para kazanıyor, canları ne zaman sıkkın olsa hemen uyuşturucu kullanarak sakinleşiyor ve herhangi bir etkisini görmüyorlardı. Mevsim yavaş yavaş sonbahar olurken karakterlerimiz ve bizler, ya da en azından ben, etkileri az da olsa görüyor ama yine de "Daha bağımlı bile sayılmayız istesek hemen bırakırız." gibi tesellilerle kendimizi o bağımlı olmayacağımıza inandırıp hayatımıza devam ediyoruz. Filmin asıl vurucu kısmı olan kış geldiğinde de her şeyi fark edip pişman oluyor ve bırakmaya çalışıyoruz ama etkisine bir kere girmiş olduğumuz için bu kara delikten çıkamıyoruz. En sonunda sıradaki mevsimi beklerken buldum kendimi. Ama filmde o ilkbahar gelmedi hiçbir zaman. Bu adeta bir başyapıt değerindeki dram filmini izledikten sonra izleyen herkes gibi ben de bağımlılıklarım üzerine düşündüm uzunca. Çoğu insan gibi televizyon izleme veya bilgisayar oyunları oynama alışkanlığım olmasa da internet konusunda aynı şeyi söyleyemedim kendime. Saatlerce başından kalkmadığım ve hem boşa zaman geçirerek hem de sağlığıma zarar vererek yaşadığım günler var ne yazık ki. Dolaşmaktan zevk aldığım sitelerde takılarak veya film izleyerek onlarca zamanı boşa harcadığımı fark etmiyorum bile bazen. Bağımlı olduğunu fark etmiyor insanoğlu, iyisi mi siz hiç başlamayın. İlkbahar sizin için de hiç gelmeyebilir.