Boş İnsanın Bir Günü

Uyandım. Güneşin doğmadığı diyarların en batısında, zihnimde, uyandım. Bedenim hala yatıyor, karakterimle kirlettiğim çarşafta. Yalanlarımla uzattığım, kurnazlıklarım yüzünden yağlanmış saçlarım lekeler bırakıyor yastık kılıfına. Saat üç buçuk olmuş, her yer karanlık. Bu kez bedenen uyandım. Önce etrafıma sonra yere atılmış çöplere en son da boğazımdaki tadı bırakan sigara izmaritleriyle göz göze geldim. Sonra, oda arkadaşımın uyuyan silüetiyle karşılaştım odanın karşı tarafında. Bir koluyla gözlerini kapatmaya çalışmış uyuyorken. Hayatın kötülüklerini görmemek için blinçsizken bile çabalıyor, komik. Hızlıca telefonumu kontrol ettim. Birkaç cevapsız arama, kız arkadaşımdan mesajlar, okul ile ilgili toplu yazışmalar... Kayda değer bir şey bulamayıp sol gözümle gözlerimi ovuştururken diğer elimle kafamın arka tarafını kaşıdım. Acilen yiyecek bir şeyler sipariş etmeliyim aksi halde aç kalacağım, diye düşündüm. O kısmı da başardıktan sonra yavaşça kalktım yataktan. Sol elimle destek alırken yataktan terliklerimi aradım. Sol tekini bulunca günün ilk ışığı vurdu kulaklarıma. Günün ilk başarısı, hiç fena değil. Sağ eşini de bulduktan sonra bugünlük de başarı limitimi doldurduğumu farkettim. Bilgisayarın başına geçmem ile bir sigara yakmam arasında saniyeler vardı. Yavaş yavaş göz gezdirdiğim internet geçmişimden favori yabancı dizinin kaldığım bölümünü buldum. Kendi hayatımda yeni bir güne başlayalı henüz on dakika olmamıştı fakat ben çoktan başka hayatların lanse edildiği kurgularda kaybolmaya meyilliydim. Çünkü hayatım buydu ve ben bu şekilde mutluydum. Kendi hayatımı başka hayatlarda yaşarken. İlk bölümü bitirmeden siparişim geldi ve telefonum çaldı. Yurtta kaldığım için, kuryeler siparişleri getirince telefon ile aramak durumunda kalıyorlar, çünkü ortada çalabilecekleri bir kapı ya da zil yok. Yemeğin bir kısmını sakince tükettim. Hepsini bitiremiyorum bayağıdır zaten. Sanırım insanlar uyandıktan yarım saat sonra kokoreç yememeliler. Yemek yemekten de sıkıldıktan sonra görünmez ajandamda bilgisayar oyunları ile zaman geçirmek vardı. Genelde kendi hayatından memnun olmayan çocuklar lise çağındayken bu tarz oyunlara yönelirlermiş. Tek bir karakter üzerine, sanal bir dünyada, sıfırdan başlanılan sanal-gerçeklik oyunları bahsettiklerim. İşin en üzücü ama aynı zamanda da en komik tarafı; benim oynadığım oyunda, her oyuna başladığınızda karakteriniz değişebiliyor. Hani o kadar çabuk sıkılıyorum ki tek bir hayatı yaşamaktan, o kadar memnuniyetsiz bir insanım ki, tek bir hayat hiçbir platformda benim için yeterli olmuyor. Kız arkadaşım uyanana kadar oynamaya devam ediyorum. Normal insanların uyandığı sabah saatlerinde telefonuma bir mesaj geliyor kız arkadaşımdan. Günaydınlar diliyor, bugün nasıl olduğumu, mutlu olup olmadığımı, neler yaptığımı ve onu özleyip özlemediğimi soruyor. Kısa süren diyaloğumuzu buluşmak üzere plan yaparak tamamlıyoruz. Gitmek istemiyorum ama mecburum. Sevgi emek ise benim gösterdiğim en büyük emek bu. Her gün yaşıyormuşcasına davranmak ve bunu yaparken içten gözükmek. Çok başarılıyım bu konuda, gerçekten kayda değer bir başarı bu. Biraz tanısanız beni, sizler de anlarsınız. Öğlen oldu. Dokuz saatimi iki sayfaya sığdırdım. Derse gitmem gerekiyor yakın zamanda. Temiz olduğunu düşündüğüm kıyafetleri giyiyorum. Dün akşamdan boşaltmadığım çantamı açmadan omuzuma takıyorum ve okula doğru yola çıkıyorum. Birkaç bardak çay içiyorum kantinde, benimle arkadaş olduğunu sanan insanlarla birlikte. Kız arkadaşımı görüyorum arada, sarılıyoruz, zamanı yavaşlatıp bütün eksileri artıya tamamlıyoruz. Kısa bir süreliğine tabii ki. Sonra derslerime giriyorum. Akşam olmasına az bir vakit kalıyor, daha doğrusu benim için akşam olmasına. Gece yarısından üç saat sonra uyanan bir insanın, gece olmadan üç saat önce uyuması gerek çünkü. Genelde odama gidiyorum direkt. Günü son bir sigara eşliğinde izlediğim rastgele bir film ile sonlandırıyorum. Bugün de yaklaşık olarak otuz altı farklı hayat yaşadım ve en az haz aldığım yine sizlerle aynı dünyada barındığımdı. Ölümü beklerken ateşe verilmiş zaman ormanıydı. Yatıyorum artık, sizlere iyi geceler diliyorum.