Özgürlükler Şehri Amsterdam

Mutlu bir şekilde uyuyup, rüyaya daldığında hangi şehirde hayal edersiniz kendini? Ayrıntıları düşünür müsünüz benim gibi; nerede yaşayacağınızı, manzaranın nasıl olacağını, sabah kahveni hangi kafede, o günün sana neler katacağını... Benim cevabım evet. Hem de bir kere gittiğim halde etkisinden kurtulamadığım Amsterdam'da şekilleniyor benim hayallerimin detayları. Bu hayaller Amsterdam'da bir günümü içeriyor genelde. Biraz anlatmam gerekirse, sabah kalkıp iyi ki buradayım dedirten manzaraya karşı yapılan yogadan sonra sabah kahvesi için bisikletime atlayıp tabi ki böyle bir şehirde arabam yok- Dam meydanına iniyorum. Köşedeki minik ve huzurlu kafede kahvemin yanına kızarmış ekmek ve reçel eşlik ediyor. Zamanım varsa kanalların etrafında geziyorum ve geçmişte içinde kimlerin yaşadığı ve neler yaptığını düşünerek muazzam mimariyi izliyorum. İçlerinden bazılarının inşasının 17. yüzyıla dayanması merakımı artırıyor. Dönüş yolunda evin ihtiyaçlarını alırken Gouda'yı bir çeşit Hollanda peyniri- eklemeyi unutmuyorum. Marketten çıkarken beni gerçek hayata döndüren sabah alarmım çalıyor genelde. Gerçek izlenimlerime gelirsek, 5 yaşındayken gitmiştim Amsterdam'a. Hafızamdaki anıların eksik parçalarını tamamlamama fotoğraflar yardımcı oluyor. Yel değirmenin önünde fotoğraf çekindikten sonra peynir fabrikalarına ve satım yerlerine gitmiştik. Tekerlek kadar büyük sarının ve turuncunun tonlarını içeren yüzlerce çeşit peynir beni çok etkilemişti ve tatma imkanım olduğunda küçük yaşıma rağmen lezzet farkını anlamıştım. Hala yurt dışından biri geleceği zaman özel olarak o peynirlerden rica ederim. Yoğun aroma ve doğallığın birleştiği bir lezzet farklı açılardan bakmayı bilene Amsterdam'ı çağrıştırıyor. Meydanlarda ya da Coffeshop'lardaki yoğunluğun yanında, yeşilin hüküm sürdüğü doğa parklarında Resim 1 2003 Amsterdam'da ben sadece kendi iç sesinizi dinleyebilirsiniz. Feyza Nazlıcan Doğan Kanalda yapılan tekne turları gezinizi fotoğraf kareleriyle ölümsüzleştirmek için güzel bir fırsat. Biz de bu fırsatı kaçırmayıp kanalların etrafını turladıktan sonra oraya özgü tatlar eşliğinde Dam meydanını gezdik. Genel olarak patatesi çok seven Hollanda halkı onu birçok forma sokuyorlar: Kızartma, kroket, püre, sulu yemek... En yaygını ise patates kızartması, sokak satıcıları koni şeklinde kese kağıtlarına koyarak özel soslarla birlikte servis ediyorlar. Daha tadılacak nice tatlar olduğunu düşünerek ayrılıyoruz, nitekim kısa süreli gezilerde bir şehri tam olarak keşfetmek neredeyse imkansız oluyor. Tamamen yabancı bir kültür haliyle birbirinden farklı gelenekler, yemekler, adetler, yapılar, insanlar barındırıyor. Belirli bir mekandaki en küçük ayrıntıyı bile gözlemlemek, tanımak istediğimden, Amsterdam açısından bunun eksikliğini yaşadığımı hissediyorum ve bu bende tekrar gidip eksik olan her şeyi tamamlama arzusu doğuruyor. Yapılabilecek tüm etkinlikler, denenebilecek tüm tatlar ve alınabilecek en büyük haz. Net olarak hatırlamasam ve olayların idrakinde olmasam da Amsterdam beni çok etkilemişti. Bizim çektiğimiz fotoğraflarla yetinmeyip, İnternetten birçok kez araştırmasını yapmam, şimdiden bir yol haritası çizmem bu etkiyi biraz anlatır sanırım. Yaşım ilerledikçe önemini kavramaya başladığım özgürlük kavramının sembolü Amsterdam, gelecek planlarımın bir kısmını şekillendiriyor. Amsterdam'daki özgürlükten bahsetmek gerekirse buradaki özgürlüğün birçok ülkeden farklı olduğu aşikar. Hafif uyuşturucu kullanma serbestliği ve bu olanağı sağlayan meşhur ''Coffeeshops'' alışılmışın dışında bir düzen. Eşcinseller de buradaki özgürlükten geniş ölçüde yararlanan bir kitle, birçok ülkenin aksine toplumda kabul görüyorlar ve yargılanmıyorlar. Evlilik serbestliğiyle ilişkilerini devlet kurumunda da resmileştirebiliyorlar. Kısacası Amsterdam farklılıkları kabul edip, bu farklılıklara hoşgörülü bir biçimde yaklaşmayı destekliyor. Hepimizin yapması gerektiği gibi... Huzur bulmak hayal etmek benim için, gözlerimi kapatmak ve başka bir yerde hayal etmek kendimi... Öyle bir yer ki hem eğlenmek hem dinlenmek mümkün. Modern hayat yaşayıp, doğadan da kopmadığın, Feyza Nazlıcan Doğan özgürlüğü doruklarda yaşadığın bir yer. Yani Amsterdam gibi bir yer. Ben şimdi huzuru bulmaya gidiyor ve veda ediyorum size.