BİR "NOLAN" ŞAHESERİ DAHA

Duyurulduğu ilk andan itibaren insanlarda merak ve heyecan oluşturan, Christopher ve Jonathan Nolan kardeşlerin bu yıla damga vuran filmi Interstellar Türkçe ismiyle "Yıldızlararası" 2014'ün son çeyreğinde vizyona girdi. Filmin fragmanını ilk izlediğimde görsel efektlerin büyüleyiciliğine ve Christopher Nolan'ın yönetmen koltuğunda oluşuna bayıldım. O andan itibaren filmin çıkış tarihini iple çektim desem yalan olmaz. Filmde Matthew McConaughey, Anne Hathaway, Matt Damın ve Michael Caine gibi Oscar'lı oyuncuların bulunması, yapımın ne kadar iddialı bir film olduğunu özetlemeye yeter. Filmin oyuncu kadrosu ve teknik ekibin geçmişi filmle ilgili hiçbir bilgim olmasa bile izlettirecek türdendi. Bu sebeple benim gibi birçok kişi arkadaşlarıyla birlikte vizyona girdiği ilk günden salonları doldurmuştu. Buna rağmen filmin "IMDb" verilerine göre ilk haftada en çok izlenen film olamaması ve bir animasyon filmine geçilmesi ilginç bir detay olmuştu. Öncelikle söylemeliyim ki filmin islenişi çok başariliydi. Başlangıçtaki reklamlar bittiği andan itibaren beni içine çekti. Bu basarinin sebebini tek bir etkende toplamak güç lakin yönetmen koltuğunda Chistopher Nolan gibi bir deha oturunca aklışın büyük çoğunluğunu hak ettiğini söyleyebilirim. Önceki filmlerinde de olduğu gibi bizleri filmin başlangıcında içine çekip sonunda da tokat yemişçesine sersem etmeyi başardı. Bunu filmin iskeletini oluşturan bir yalanla sağlamış. Bu yalan ana karakterin filmin gidişatını önemli ölçüde etkileyen masumane sözüyle birleştiğinde, izleyicilerin duygularını karman çorman yaptığını söyleyebilirim. Biraz da filmin konusuna değinecek olursak, klasik bir kıyamet temalı bilim kurgu KESKİN 2 olan film karakterleri açısından da gayet sıradan. Karisini kaybetmiş bir baba, damadına yardımcı olmaya çalışan fedakar bir dede ve birbirine zıt iki kardeş. Buraya kadar her şey normal fakat işin içine Nolan kardeşler dahil olunca anormallik başlamış. Eski bir uzay mühendisi olan Cooper tesadüfi bir kazanın ardından pilotluk kariyerini sonlandırıp NASA ile bağlarını koparır. Bugünden sonra o zamanın şartlarının gerekliliklerini sonuna kadar yerine getirmeye çalışır. Çocuklarıyla ilgilenir, dünyanın yiyecek sorunundan dolayı çiftçilikle uğraşır ve yaptığı isi her zaman layıkıyla yapmak ister. Buna rağmen kalbinde her zaman tekrar uzaya çıkmak kalır çünkü ne zaman boş vakti olsa gök yüzüne dalarak tekrar orada olma hayalini kurar. Bu yüzden bilime tutkulu olan kızı Murph ile daha yakından ilgilense de ileride çiftçi olmak isteyen oğluna da işin inceliklerini göstermeyi ihmal etmez. Film ilerledikçe başlangıçta tesadüf olarak gerçekleşen, bize ne olduğunu ve daha sonra ne olabileceğini sorgulatan olaylarla bizi etkisi altına aldı. Ardından muhteşem bir finalle salondan ağzımız açık bir vaziyette çıkartmayı başarmıştı. Kitlik yaklaşırken devletin parasının yiyecek yerine o zamanın düşüncesiyle "20. yüzyıl saçmalıkları"na yatırıldığında insanların tepki göstereceğinden kaygılanan NASA saman altından su yürüterek insanlık tarihinin en önemli projesine imza atar. Gizlice inşa edilen devasa uzay gemisiyle bu kıyamete bir çözüm yolu bulma amacındadırlar. Uzaya bir ekip göndermek için hazırlanırken tesadüfi bir şekilde Cooper NASA'nın gizli üssünü bulur ve maceraya dahil olur. Hikaye asıl buradan sonra başlamaktadır. Cooper dünyadan ayrılmadan önce kızına geri döneceğine dair söz verir ve bu söz kızın ilerleyen yıllarda babasına tutunmasının en önemli sebebi olur çünkü babasının dönüp dönemeyeceği kesin değildir. Uzaya çıkıldıktan sonra görsel şölen baslar. Film için buradan sonra Einstein'ın ünlü İzafiyet Teorisi baş rol oynar. Çünkü gezegenlerde zamanın akışı değişmektedir. Bu durum hem fiziksel hem de psikolojik kırılmaların yaşanmasına yol açar. Buna ek olarak evrenin KESKİN 3 uçsuz bucaksız köseleri perdeye aktarılırken Kip Thorne adli ünlü astrofizikçiden yardim alınmıştır. Bu da bize Nolan'ın isini ne kadar ciddiye aldığını göstermektedir. Sahneler Thorne sayesinde uzay teorilere dayandırılarak neredeyse birebir yaratılmış, hayal gücünün sınırları zorlanmıştır. İzleyiciler bu harika görsellerin büyüsüne kapılmışken bir de buna kuantum fiziğiyle derin felsefi konular dahil olunca izleyicilerden tam not alması kaçınılmaz olmuş. Böylesine detaylı düşünülmüş bir filmi izlerken yanına Hans Zimmer'in sansasyonel müziği de eklenince, insanların hayran kalmaması olanaksızlaşmış. Bir sonraki Oscar'da ödülleri silip süpüreceğinden hiç şüphem yok çünkü bu zamana kadar izlediğim en iyi filmlerden biri. Bu yüzden film hangi övgüyü alsa sonuna kadar hak ettiğini söyleyebilirim.