Bilinçaltımızda Kadınlık

Kadın olduğumuz için görüşlerimizi susarak mı yaşamalıyız ve gömmeli miyiz kendimizi karanlığa, sırf kendini adam sananlar için? Gözyaşı mı dökmeliyiz elde edemediklerimiz için yoksa savaşmalı mı? Sanırım düşüncelerimizi yutsak ve sadece gülümsesek daha kolay olurdu. Fakat Türkiye'de kadın olmak bize verilmiş en büyük ceza, sesimizi çıkarmadan yaşamamızı bekleyenlerin ülkesi burası. Sesimizi çıkardığımız anda bizi hatalı diye damgalayanların ülkesi... Semrin Şahin'in ''Kadın olsaydınız, anlar mıydınız?'' isimli kitabı biraz da olsa ışık tutuyor günümüz Türkiye kadın şartlarına. Acılarımızı görüşlerimizi dile getiren yazar bu konuda usta bir tutam sergiliyor ve edebi bir dille bizi anlatmaya çaba harcıyor. Biraz düşünürsek eğer kadınların yaşadığı değer düşüşünü İslamiyet'in yayılmaya başladığı ana dayandığını görürüz. İslamiyet'ten önce kadın bir hükümdarımız olmuşken (Tomris Han), İslamiyet'ten sonra kadınların evden çıkması bile bir lüks haline gelmiş, Osmanlı harem kültürü ile kadınlık çarçur edilmiş, kadınlara obje gözü ile bakılmıştır. Kadınlar savaşta ganimet diye verilmiş, ailelerinden koparılmış ve cariye gibi köle gibi iğrenç sıfatlarla satılmıştır. Haremde oğlan doğurmadıkça değer görmeyen kadınların çoğu solup gitmiştir. İşin komik kısmı harem kültürünü bize aşılamaya çalışan televizyon dizileridir. Kadınları Hürrem yahut Kösem gibi olmaya özendirmek kesinlikle çok yanlış bir eylem olup bu insanları güçlü kadınlar diye empoze etmek katiyen doğru olamaz. Bu kadınlar güçlü olmak zorunda bırakılmış kadınlardır. Erkek egemenliğinde biraz ses sahibi olsunlar diye kendilerini güçlü olmak için zorlamışlardır. Buna rağmen asla yeteri kadar değer görmemiş ve defalarca gururları çiğnenmiştir. Bu Hürrem yahut Kösem için geçerli değildir bu durum tüm Osmanlı Valide Sultanları için gerçektir. Bana göre harem toplumumuzun kara lekesidir. Fakat günümüze dönersek ve kitabın ilk hikayesine bakarsak Soma'da eşini kaybetmiş bir kadının serzenişi buluruz. Avaz avaz bağırmak isteyip susturulmuş bir kadın. Eşini madende kaybetmiş bir kadın. Eşini ihmalkarlığın soğuk ellerine vermiş bir kadın. Oğlu annesine bakmak için madene girmek zorunda kalmış bir yetim. Okumak isteyen fakat yaşam şartları buna el vermemiş bir yetim. Korkan ve devletine güvenmeyen fakat sesini çıkaramayan bir anne. Bu tanımlar aslında ne kadar tanıdık. Ne kadar içimizde ve ne kadar bizden. Çünkü bizleriz, bunlar bizim acılarımız. Soma bizim başka kara lekemiz. Toplum baskısına boyun eğen kadınlar ve kadınlarımız. Şartlanmış hayatı yaşayan kadınlarımız. Babanın sözünden çıkma, evine erken dön aman bir bakan olur, evlen, çocuk yap, ev işinden anla, patron için çalış fakat asla patron olmayı düşünme, erkekten düşük ücret al ve şükret maaşın var, erkek egemenliğine sığın. Bunlar bize şartlanan şeylerin bazıları fakat mecbur değiliz. Bunları hiç birini yapmak zorunda değiliz. Bizde bireyiz ve erkeklerle eşit haklara sahibiz. İstediğimiz giyme özgürlüğüne, sokak ortasında kahkaha atmaya ve istediğimiz kişilerle gezme özgürlüğüne sahibiz. Bizi aşağılayan şeylere boyun eğmek zorunda değiliz. Gerici ve cinsiyetçi geleneklere uymak zorunda değiliz. Kadınlar mal değildir, erkekler kadına bir kırmızı kurdele bağlayıp başka bir erkeğe veriyorlar . Bu kesinlikle yanlış bir yaklaşımdır kimse kadını hediye gibi sunamaz yahut ''açılmamış'' olduğunu garanti edemez. Bayramları kadınlar kocasının elini öpmesi yanlıştır. Kocalarınız sizin denginizdir üstün değildir. Kız isteme töreninde kız ''Siz nasıl uygun görürseniz'' dememeli kendi görüşünü söylemelidir. Kadın olsalardı erkekler bizi çok iyi anlarlardı fakat değiller. Onlar eve güvenle döndü diye kızını sarılan bir annenin sarılma sebebini bilemeyecekler. Acısını içinde yaşayan şehit annelerini ve karılarını anlayamazlar. Doğuda söz hakkı olmayan kadınları anlamayaz ve en önemlisi asla dünyaya bir canlı getirip onun hakkında endişelenmeyi ve güvende kalmaları için ellerinden geleni yapan anneleri anlayamazlar. Ana yüreğini tatmayan canlı asla bir anneyi anlayamacağını gibi bir erkekte bizi anlayamaz . Empati kurabilirler fakat asla bizim yerimizde olmayacakları için hep bu empati eksiktir. Şimdi soruyorum size kadın olsaydınız, anlar mıydınız?