PERİ MASALI TADINDA BİR ŞEHİR: BARSELONA

Geçtiğimiz yıllarda pek çok ülke ve şehri gezme fırsatım oldu ve bu şehirlerin çoğunun hem mimarisinden, hem insanlarının samimiyetinden hem de kültürlerinden çok etkilendim. Fakat her ne kadar bu şehirlerden etkilenmiş olsam ve bir dahaki seyahatlerimde de uğramak istesem de bu şehirler her zaman bende 'Ben bu şehirde yaşarım.' fikri yerine 'Ben burada yaşayamam ben güzel ülkemi özlerim.' hissini vermiştir. Ta ki Türkiye gibi Akdeniz'e kıyısı olan ve tam anlamıyla güler yüzlü insanlar, misafirperverliği, havası ve hatta birçok yemeğiyle Türkiye'ye benzerlik gösteren İspanya'nın Barselona şehrini görene kadar. Barselona'ya daha üniversitede okurken gitmenin hayalini aslında çok uzun zamandır kuruyordum çünkü bence insanın belirli bir yaşa ulaşmadan önce görmesi gereken şehirler vardır ve Barselona benim listemin en başında geliyordu. Hayat sana bir fırsat sunduğunda onu değerlendirmek gerektiğine inanırım ve önüme Barselona'ya gitme fırsatı çıktığı zaman en yakın arkadaşımı da peşimde sürükleyerek hayallerimin şehrine gitmek için çoktan yola çıkmıştım. Daha gökyüzündeyken bile bu şehri neden çok sevdiğimi tekrar anlama şansı bulmuştum. Barselona düzenli şehir planlamasıyla bile mükemmel bir yerdi; hiçbir fazlalığa yer yoktu ve modern ile klasiğin bir arada bulunabildiği ve tekdüzelikten tamamen uzak olan bu şehrin büyüsüne kapılmamak da elde değildi. Şehir bizi attığımız her adımda büyülüyor ve sanki daha fazlasını keşfetmemiz için bize yol gösteriyordu. Gördüğüm yerler ve eserlerin hepsi birbirinden ihtişamlı ve özeldi herhangi bir sıralama yapmak diğer eserlere haksızlıkmış gibi olsa da beni en çok etkileyen kesinlikle La Sagrada Familia Bazilikasıydı. Dışardan kasvetli görüntüsüyle beni ürküten bu yapının içerisinde kendimi rengarenk çiçeklerle bezenmiş bir ormanda yürüyormuş gibi hissetmem aslında her şeyin dışarıdan gözüktüğü gibi olmadığını tekrardan bana hatırlatan bir ders gibiydi. Başımı ne yöne çevirirsem Antoni Gaudi'nin bir eserini görmek ya da o eserlerin içine girmek kendimi gerçekten de bir peri masalının içindeymişim gibi hissetmeme neden oldu. Güzelliği karşısında gözlerimin kamaştığı bu eserleri yakından görebilmiş olmak ise ne kadar şanslı bir insan olduğumun tekrar farkına vardım. Müzeler, birçok tarihi öneme sahip eserler ve harika yemeklerinin dışında Barselona tam bir futbol şehriydi. Her ne kadar futbola pek ilgi duymasam da bu güzel şehre gelip de dünyaca nam salmış stadyumlarını görmemek olmazdı. Her ne kadar stadyuma gitmeye karar verdiğimiz günde bardaktan boşalırcasına yağmur yağsa da bir an bile gitmekte tereddüt etmedik ve eski olmasına rağmen Türkiye'deki ve hatta dünyanın birçok bölgesindeki stadyumların bile yanına yaklaşamayacağı bir güzellikle karşı karşıya kaldık. Gerçekten futbol ile ilgisi olmayan bir insanı futbola ısındıracak kadar ihtişamlı bir yerdi. Kulübün kuruluşuna dair bilgiler ve ta o zamanlardan günümüze kadar uzanan yan yana dizilmiş sayısı belirsiz kupalar, eski futbolcuların eşyaları ve onların hikayeleri bizi içine çekmeyi başardı. Barselona'ya gidenlerin yolu bence muhakkak Kamp Nou'dan geçmeli ve gittikten sonra herkesin artık bir Barselona futbol takımının bir taraftarı olacağının garantisini verebilirim. Barselona tüm güzellikleri ile beni son derece etkileyen bir şehirdi. Galiba bu şehri sevmemin esas nedeni bana Bodrum'u hatırlatmasıydı ve hiç kendimizi yabancı bir ülkedeymiş gibi hissetmememizdi. İnsanları Bodrumlular kadar kibar ve yardım severdi, havası Bodrum gibi biraz durgun biraz yağmurluydu. Bir daha gitme şansım olsa hiç düşünmeden gideceğim bu şehir bana çok güzel bir hayat deneyimi sundu ve çok güzel anılara ve dostluklara neden oldu. Aynı zamanda doğrusunu söylemek gerekirse İspanya'daki maceralarımın daha devam edeceğini hissediyorum sanki bu İspanya'ya ilk ve son gidişim değildi.