ÇOCUK HIRSIZLARI TEMİZLENSİN

Doğar, ailesinin göz bebeğidir, yürümeye başlar, oynar, sevilir, ilk dişleri çıkar, sağlak mı solak mı olduğunu keşfeder, belki bisiklete biner, karnı ağrıyıncaya kadar şeker yer, ağaca çıkar , su savaşı yapar, eve gizlice hayvan sokmaya çalışır, saat dokuz olmasına rağmen uyumamak için direnir, binbir türlü anne azarına rağmen yılmadan tam gaz yaşar çocukluğunu . Çocuklar ne yapar diye sorulunca hepimizin aklına bunlar geliyor değil mi? Ama bence bu cevabın asıl sorusu : "Çocuklar ne yapmalı? " olmalı. Peki size 9 yaşındaki bir çocuğun, küçük, bir odada yıllarca dışarıdan gelen savaş sesleri içinde sadece anne ve ağabeyiyle korku içinde yaşadığını ve tüm bu zor zamanlarında babasını da kaybettiğini söylesem. Tüm bu yaşadığı zorlukların da aptal bir savaş yüzünden olduğunu dile getirsem içiniz acımaz mı? Bazılarının acımıyor işte. Savaşı çıkaran da savaşta yer alanda amacı veya nedeni her ne olursa olsun hırsızdır bana göre. Hem de en tehlikelisinden: çocuk hırsızıdır bunlar. Bence savaşta kazanan olmaz. Savaşa girmemesine rağmen her şeyeni yitiren, kaybeden tek varlık çocuklar olur. Bu düşüncemi Ivana Bodrozoc'in yazdığı "Hiçbir Yer Oteli" isimli kitapla daha da pekiştirmiş oldum. Tüm olayları küçük bir kızın gözünden gördükçe içim burkuldu. Sonra düşünmeye başladım eee savaş bitti sonra ne olucak diye. Çalınan çocukluk anılarını kim tattıracak bu savaş mağdurlarına? Bir daha kimsenin çocukluğu çalınmasın diye çocuk hırsızlarını yeryüzünden ebediyen silip süpürmenin tek çare olacağına karar verdim. Kitabın sayfalarını çevirdikçe kendimi 9 yaşindaki kızın yerine koydum. Yazarın etkileyici anlatımı sayesinde, bu kızı doğduğu zamana geri götürüp yeniden hayata çocuk gibi başlatmak istedim. Değer mi bu kadar acıya diye düşünüp durdum. Aklımı erdiremediğim hırsızlar neden savaşa bu kadar meraklı sorusunu tekrar tekrar sordum kendime. Açgözlülük, hırs, kıskançlık , kişisel çıkarlar ve yenme duygusu gibi çirkin duygular yüzünden istediği şeye önüne bakmadan ulaşmaya çalışıyor aslında bu bencil hırsızlar. Kitabın içine girdikçe umutsuzluğa kapılıyordum. Sonra bir şey fark ettim. Aslında kitaptaki kız fark ettirdi bana bu duyguyu. Umut... Tüm duyguların ve durumların eninde sonunda geçeceğini ancak durum kötü bile olsa tek bir duygunun: umudun sonsuza kadar kalacağnı gördüm. Çok güçlü olan bu duygunun durumu mutlaka bir şekilde iyileştirdiğini veya süreci hızlandırdığını fark ettim. Geçmişte yaşanan savaşlarda da umut değil miydi insanların en kötü durumlarda bile bir şekilde tutunmasını sağlayan? Küçükken dinlediğim Pandora'nın kutusu geldi aklıma sandığın içinde umut olduğunu iddia eden bir ses " lütfen beni çıkarın dışarıdaki kötülüklerle bir tek ben savaşabilirim" dememiş miydi? Belkide Pandora gibi insanların ortaya çıkardığı kötülükleri yine Pandora'nın yap İnsan olarak geleceğe umutla tığı gibi umudu bulunca ortaya çıkararak kurtulabiliriz tüm bakmayı ve bu süreçte çocuk hırsızlarının süpürülmesini bekleyene kadar ne yapılması bu savaş fikrinden diye düşündüm. gerektiğini düşündüm. Yazar sayesinde daha çok sinirlendim savaş düşüncesine ve ne kadar iğrenç bir eylem olduğuna. Tüm insanlara zarar verdiğine ama en çok çocuklara dokunduğuna. Farkındalıktır belkide tüm savaşların önüne engel koyarak onları engelleyecek olan. Dünyada, geçmişten bu güne yaşanan savaşlara bakıyorum da hiçbirinde bir azalma yok. Tam tersine ilerleme var. Etkileri aynı ama insanlar akıllanmadan, ders çıkarmadan devam ediyor hayalleri çalıp hayatları söndürmeye. Belki de ilerde biter demek ve buna tüm benliğimle inanmak istiyorum. Bitmese bile tüm kötü etkilerinin savaş fikrine olumlu bakanları ve katılanları etkilemesini ve hiçbir çocuğu ellememesin diliyorum içimden ama şu zamana kadar etrafta olup biten her kötü olayın uçun bir şekilde dokunmadı mi hepimize? Gayet de dokundu. Hem de hiç acımadan dokundu o zaman yine yolun başında ulaştığım sonuca varıyorum. Tüm ipi sallayan ve herkese dokunduran çocuk hırsızları temizlenmeli ve hepsine farkındalık iğnesi vurulmalı tüm ipleri bir kırbaç gibi yiyen insanlar tarafından.