KÜRTAJ YASAĞI

Kürtaj yasağı, birkaç gündür bir çoğumuzun işittiği kimilerimizin umursamadığı kimilerimizin ise tepki gösterdiği o kritik konu. Galiba ben de o tepki gösteren taraftayım. Üstelik bu sefer şaşkın bir tepkim vardı. Çünkü, çoğu zaman kadın olmanın Türkiye'de ya da daha geniş olarak Orta Doğu gibi gelişmekte ya da gelişmemiş toplumlarda zor olduğunu düşünürdüm. Polonya'nın yani bir Avrupa ülkesinin böyle bir haber ile gündeme gelmesine oldukça şaşırdım. Devletlerin, her konuda kendilerini yetkili olarak görmelerini bir kenara bırakırsak, kürtaj gibi oldukça öznel bir konunun bu denli rahat ve ortak karar verme mekanizmaları tarafından konuşulmasına tahammül edemiyorum. Daha önce aynı konunun Türkiye'de gündeme gelmesi de galiba tepkimin daha da güçlü olmasının sebeplerinden bir tanesi. 21. yüzyılda birçok anlamda üstün bir gelişme gösteren insanoğlu hala cinsiyet ayrımı yapabilecek bir düzen içerisinde yaşıyor maalesef. Kürtaj, kişinin kendisinin karar verebileceği oldukça bireysel bir eylemken, bugün neredeyse büyük bir çoğunluğu erkeklerden oluşan hükümetler nasıl olur da bu konu hakkında pervasızca karar verme yetkilerini kendilerinde bulabilirler. Anlaşılan o ki ilkel düşünce yapısından henüz Avrupada kurtulamamıŞ. Birçok konuda katı kriterlere sahip olan AB'nin ise böylesine bir konunun meclis gündeminde konuşulmasına dahi tepki göstermemesi de oldukça ironik bir durum. Aslında tüm bunların sebepleri oldukça açık;hala erkek hegomanyası tarafından yönetilen tüm ülkelerde ya da daha iyi bir ifade ile yalnızca ülkeler de değil erkek otoritesiyle yönetilen tüm kurumlarda kadın-erkek eşitliği ne yazık ki göstermelik bir ibare olmaktan öteye geçemiyor. Birçok kez dile getirilmiş olmasına rağmen, bu ve bunun gibi hayati derecede önem taşıyan olaylarda yalnızca soyut bir kavram olarak kalıyor. Kadınlar kendilerini birçok alanda ispatlamış olmalarına rağmen etki alanları ne yazık ki oldukça sınırlı. Kürtaj gibi bir konunun yalnızca bizi ilgilendirdiğini ve bizim üzerinde tasarruf yetkisine sahip olduğumuz bir konu olduğunu hala erkek otoritelerine kabul ettirememiş olmamız da aslında cinsiyet eşitliğinin geçerli olmadığının bir kanıtı. Demek ki erkekler hala kendilerini bizimle ilgili olan konularda yetkili olarak görüyorlar ya da demek ki bizi karar verebilecek kudrete sahip mekanizmalar olarak görmüyorlar. Her iki durum da oldukça can sıkıcı ve ciddi. Bu gibi durumlar karşısında hayıflanıp sessizce üzülmekten çok daha neler yapabiliriz ki bu düzeni değiştirebiliriz gibi düşüncelere boğuluyorum çoğu zaman. Çünkü, artık sessiz kalarak yeterince vakit kaybettiğimizi düşünüyorum. Nitekim, bu düşüncelere boğulan yalnızca ben de değilmişim. Polonya'daki o çok özel olan kadınlar da benim gibi düşünmekle kalmayıp bunu eyleme dökerek aslında çok büyük bir şeyi başardılar. Kendi bedenleri üzerinde onlara fikri sorulmadan yapılmış bu anlamsız karara birlik olup karşı çıkarak, varlıklarını göstererek meydan okudular. Bu ilk pasif bir direniş olarak başladıysa da kısa bir süre içerisinde birçok kadının katıldığı kocaman bir çembere dönüştü. Ve o güzel yürekli kadınlar seslerini tüm dünya basınına duyurmaya başardılar. Bu öyle de güzel oldu ki, belki de eşitsizliğe maruz kalan birçok kadın için de birer umut ışığı oldu. Dünyanın başka yerlerinde bir büyük grup kadının seslerini duyurarak ve teslim olmayarak kendi bedenleri üzerindeki sınırlamalara karşı olduklarını görmek eminim ki birçok kadının yaşamında büyük değişikliklere sebep olacaktır. Diliyorum ki, kendi bedeni ve ruhu üzerinde verilen kararlara kendi iradesiyle direnç gösteren bu kadınlar yalnızca Polonya ile sınırlı kalmaz.'Kürtaj yasağı' diye kolayca telaffuz edilen fakat birçok kadın için belki de yaşamlarının en zor dönemlerine mal olan bu karar dilerim ki erkek hegomanya otoriteleri için yeterince anlaşılır bir hal almıştır. Kadınların özgürlüğünü kısıtlamak isteyen tüm erkek otoriteleri için bu tepkinin olası bir tepki olması dileğimle.