BAZEN SIKICI, HER ZAMAN GERÇEK AŞK

Cümlelere "keşke" ile başlamak gibi can sıkıcı durumlar vardır ya hani, maalesef bazı cümle başlarına bu kelimeyi getirmeden başlayamadığınız kötü durumlar da vardır. Okumayı bitirdiğim anda Milena'ya Mektuplar da bende kocaman bir "keşke" halini aldı. Dedim ki keşke yalnızca Kafka'nın yazdığı mektuplar değil de, ona karşılık olarak Milena'nın yazdığı mektuplar da olsaydı. Çünkü gerçek hayatta da nasıl yüz yüze yapılan bir konuşmada karşı tarafı dinleyememek insanlar için çok büyük bir eksiklikse, böylesine büyük bir aşkta da karşı tarafın sessiz kalması o derece sıkıntılı bir durum. Hatta daha kötü bile diyebiliriz ya da en kötüsü... Kafka'nın aşkı gibi bu denli güçlü ve müthiş bir aşkla sevdiğimiz kişiden karşılık alamamak son derece olumsuz bir durum olsa gerek ki bu da bizi oldukça kötü etkiler hatta bunalıma bile sokabilir; kısacası ruhsuz bir insan haline gelebiliriz. Kafka'nın yaşadıkları da sanırım bunlardan ibaret. Milena'ya Mektuplar, ruhu fazla huzursuzlaşan hatta ruhsuzlaşan bir aşk adamının yaşamış olduğu ikilemleri, güvensizleşmeyi açığa çıkaran tarzdaki mektupların kitabı olmuş. Karşılıklı aşk yaşayan tarafların çözebileceği özel olayları barındıran bu kitap, edebi anlamda Franz Kafka'nın başka yapıtlarına göre biraz daha alt düzeyde kalmış bence. Kafka, gerçek hayatında atlatılması zor dönemlerden geçmiş bir insan olmasına rağmen, kendine kalmasını isteyebileceği bir olayı bizim büyüte büyüte izlememize müsade etmiş. Bu durum kimine göre ilgi çekici bir hal alabiliyorken kimine göre de sıkıcı olabilir. Bana biraz sıkıcı geldi ama bu sıkıcılık içerik anlamında değil. Bu kitapta sadece Kafka'nın kendisini ve yaşadığı aşkı tanıyorsunuz. Gerçi zaten tüm kitaplarda yazardan bir parça vardır ya da bütün kitaplar yazarın bir parçasıdır ama bu "aşk" dediğimiz mevzu bizim farklı bir kimliğimizi ortaya çıkarır. Kafka'nın Milena'ya Mektuplar kitabında da onun ortaya çıkan diğer kimliğini tanıyorsunuz. Bana sıkıcı gelen olay bu. Edebi anlamda sıkılmak istemezseniz bu kitabı okumadan önce Kafka'nın kendini anlatmadığı diğer kitaplarını okumanızı tavsiye ederim. Aslında Milena'ya Mektuplar bir aşk kitabından ziyade bir "Franz Kafka'yı ve onun aşkını tanıma" kitabıdır ve oldukça ayrı bir alanda yürümektedir. Bir de korku unsuru var tabii. Kitabı okuduktan sonra korkunun ne kadar kötü bir duygu olduğunu anladım. Huzursuz olma durumu da diyebiliriz buna ama kitabın yazarı Franz Kafka olduğu için her türlü duyguyu, düşünceyi hatta en derin aşkı bile bulabiliyorsunuz bu kitapta. Gerçek hayatta karşılaştığınız durumlara karşı nasıl hareket etmeniz gerektiğini bilmek için, okunması oldukça faydalı ve gerekli kitaplardan biridir Milena'ya Mektuplar. Okunması aynı zamanda ilginç de kitaplardan biridir çünkü yazarının, tüm kağıtların ve tüm yazıların ortadan kaldırılması gibi bir vasiyeti vardır. Böyle bir vasiyeti bulunan bir adamın, aşkına yazmış olduğu mektuplarını okuma duygusu; gerçekten ilginç... Bu eserin başka bir açıdan da farklılığı var. Milena'ya Mektuplar'ı okuduktan sonra başka hangi mektup kitabını okursanız okuyun, bu kitaptaki mektuplar aklınızda kalıyor. Yani bu mektuplardan dolayı insan diğer mektuplarda da Franz Kafka tarzı yazılar bekliyor. Başta da söylediğim gibi sadece tek taraflı bir aşkın anlatıldığı bu eser başlarda sizi sıkabilir hatta yazarın kendisini okumaktan tüm kitap boyunca bile sıkılabilirsiniz o yüzden benim tavsiyem Milena'ya Mektuplar'ı okumadan önce Kafka'nın daha farklı türdeki kitaplarına biraz göz atmanızdır. Birkaç farklı kitaptan sonra bu kitaba yönelmek eminim herkesi daha fazla tatmin edecektir.