İçimizdeki Keşif Duygusu

Bazı insanlar gezmeyi, yeni yerler görmeyi, yeni kültürleri ya da yeni insanları tanımayı çok severler. Onlar için gezmek ya da seyahat etmek önemlidir ve hayatlarında buna yer verirler. Boş vakitleri olduğunda, farklı bir şehire ya da ülkeye gitmek için bavullarını hazırlarlar. Aslında çoğu kez bavula bile ihtiyaçları yoktur, bir sırt çantası yeterlidir kalkıp gidebilmek için. Hatta bazıları bunun için plan bile yapmaz, sadece gitmek isterler ve bir otobüse atlayıp giderler. Bu insanların sayısı az çünkü genelde insanlar gezmeyi ve eğlenmeyi çok sevmelerine rağmen, hep bildikleri yere gitmeyi tercih eder. Akşam yemek yemek için yine hep gittikleri restorana giderler. Bir kahve içmek için bile hep aynı yer tercih edilir. Yazın tatile çıktıklarında ilk akıllarına gelen herhangi bir deniz kenarındaki tatil yerleridir. Belki bu bir alışkanlığa dönüştüğü için belki de gittikleri bu yerler onları hep mutlu edebildiği için devamlı gittikleri yerlere gitmeyi isterler. Ama benim bahsettiğim bu tarz insanlar değil, benim bahsettiğim insanlar daha azınlıkta. Onları farklı kılansa içlerindeki keşif duygusu. Aslında onlarda olup da diğer insanlarda olmayan özellik merak etme duygusu. Onlar merak ettikleri için devamlı gezmek, yeni yerler görmek daha doğrusu keşfetmek isterler. Keşif onlar için vazgeçilmez olmuştur. En küçük anlarını bile keşfetmekle doldurmuşlardır. Böyle insanlar için yeni bir yerden maksat illa uzaklara, şehir dışına hatta yurt dışına gitmek demek değildir. Kendi şehirlerinde, kendi semtlerinde, hatta kendi sokaklarında fark etmedikleri bir şeyin farkına varmak bile onlar için yeterli olabilir. Zaten böyle düşünen biri için gezebilmek para da demek değildir. Çünkü sadece bilinmeyen bir sokakta dolaşmak için çok da para gerekmez. Ben de böyle biriyim işte, daha doğrusu böyle olmaya çalışan biriyim. Bugüne kadar, babam arkadaşlarımla ya da tek başıma benim bir yere gitmeme izin verdiğinden beri böyle olmaya çalışıyorum. Diğer insanlar gibi devamlı aynı kafeye gitmek hiçbir zaman benim bir özelliğim olmadı. İlla yeni bir yer görmeyi istedim hep. Arkadaşlarla buluşacaksak eğer, her zaman "çıkıntılık" yapan bendim çünkü "kızlar ya, bu sefer buraya gitsek," deyip planlarını bozmada üstüme yoktur. Tabii ki bunun kötü sonuçları var, her zaman sözüm dinlenmiyor ama olsun. Maksat, yine de keşfetmek benim için. Bazen yeni bir sahil kenarına giderim, bazen yeni bir parka, bazen de dolaşırım öyle sokakları. Küçükken bile bisiklet sürerken hep aynı sokaklardan değil, "bu sefer, bu yokuştan ineyim," deyip farklı bir sokaktan geçmeye çalışırdım. Büyüdüm, arkadaşlarımla gezmeye başladım, hala öyleyim. Ankara'ya geldim, ailemden uzaklaştım ama yine aynıyım. Zaten Ankara başlı başına yeni bir yerdi benim için. İzmir'den buraya ilk geldiğim zaman , herhalde deniz özlemi sebebiyle, bütün gölleri keşfetmeye karar verdim. Eymir, Göksu, Mogan... Civarda gidilebilecek göller bitince de yeni semtlere attım kendimi. Hamamönü, Eryaman, Beypazarı... Kızılay' da bile farklı mekanlar bulmaya çalıştım. Her ne kadar Ankara için gezilecek çok yeri olmadığı düşünülse de, keşif duygusunu tatmin edebilmem için sadece sokakları gezmek bile yeterliydi. Zaten önemli olan merak duygusunu gidermek değil mi? İşte, gezmeyi seven, keşfetmeyi seven, merak eden ve bunu yapabilmek için kendini para gibi şartlara bağlamayan insanlar var. Ben de böyle biri olmaya çalışıyorum. İçimdeki yeni yerler görme isteğini gittiğim her yerde bir amaç olarak aklımda tutuyorum. En ufak bir boşluk bulabildiğim zaman hemen yeni yerlere atmak istiyorum kendimi. Elime çantamı alıp bol bol yürüyerek, fotoğraflar çekerek; gezmek, görmek ve tanımak istiyorum. Her ne kadar şimdi kendimi sokaklara atsam da bu merakımı yenmek için, belki bir gün farklı şehirlere hatta farklı ülkelere gitme fırsatım olur. Keşfedilmesi gereken yerler bitmez bence ama benim gibi içinde keşif duygusunu taşıyan herkesin hayalindeki yerlere gidebilmesi dileğiyle...