Usta Bir Kalemin Gözünden Toplum Gerçekliği

Birçok edebiyat ürünü gibi şiirler de insanların hayatından kesitler taşır içinde. Günlük hayatta karşılaştığımız olayları, duygularımızı, düşüncelerimizi ve hayallerimizi görürüz şiirlerde. Bazı dizelerde kendimizi buluruz. Bazılarında ise o kadar yakın hissederiz ki kendimizi dizelerle, o şiir bizim için unutulmaz olmak ile kalmayıp hayatımızı etkiler ve şekillendirir. Şiirin bu inanılmaz gücünü ben, Nazım Hikmet'in şiirlerini okurken yaşarım. Şair, birkaç dize yazar ama o satırlar çok daha fazla şey barındırır içinde. O birkaç kelime hakkında uzun uzun konuşulabilir ve sayfalarca hatta bir kitap kadar bile yazılabilir. Böyle durumlarda şiirin etkileyici gücü kadar şairin kaleminin gücü de etkilidir. Nazım Hikmet'in birçok şiirini büyük bir beğeni ile okurum, fakat "Davet" şiirindeki dizeler beni en çok etkileyen mısralar olmuştur hep. Şiirin son dörtlüğünde yazdığı "Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür/ Ve bir orman gibi kardeşçesine" sözleri benim için son derece anlamlı ve değerli olmuştur. Nazım Hikmet on iki kelime yazmıştır ama söylediği şey ne sayfalara sığar ne kitaplara. Çoğu insanın bir ütopya olarak gördüğü ideal toplumun sahip olması gereken temel unsurları dile getirmiş ve bana göre tanımını yapmıştır. Özellikle günümüzde, savaşların olduğu, güç ve iktidar kavgalarının yaşandığı, etnik köken, ırk, din, dil, renk vs. ayrımlarının yapıldığı ve insanların birbirlerine hoşgörü ve saygı gösteremeyip, içlerine nefret tohumlarının ekildiği bir dünyada bu dizeler çok daha çarpıcı ve etkileyici oluyor. Ülkemizde de en çok dem vurduğumuz konular, bireysel hak ve özgürlüklerin ihlali ve toplumdaki kutuplaşma iken her bir bireyin bir ağaç gibi tek ve hür ve de toplumun bir orman gibi kardeşçesine olmasına her şeyden çok ihtiyacımız var. Kinin, nefretin, biribirlerine tahammül edemeyen insanların olduğu bir toplumda bu sözler, hayranlık uyandırıcıdır ve Çallıoğlu, 2 çoğu insanın ortak hayalinin dillendirilmesidir. Bireylerin kendilerini özgür hissettikleri, kimseye bağlı kalmadan kendi hayat tarzlarına göre dilediğince yaşayabildiği bir toplumda en önemli temel taşlardan biri yerine oturmuş demektir. Bir o kadar da önemli olan diğer temel taş ise toplumun ister etnik köken, ister din/mezhep, ister cinsiyet, ister yaşam tarzı, ister siyasi düşünce farklılıkları olsun bunları gözetmeden hep birlikte kardeşçe yaşayabilmesidir. Bu iki temel koşul sağlandığı takdirde bana göre o toplumda huzur sağlanır ve o toplumun daha ileriye gitmesine karşı en büyük engel ortadan kalkmış olur. Ülkemizde en temel problemler haline gelmiş ve birçok kötü gelişmenin sebebini oluşturan bireysel hak ve özgürlüklerin ihlal edilmesi, yaşam tarzlarına karışılması ve toplumdaki büyük kutuplaşma ve onun sonucu ortaya çıkan kaos ortamı düşünüldüğünde Nazım Hikmet'in bu dizelerinin ne kadar değerli olduğunu, ne kadar çok şey ifade ettiğini ve bir toplum için ne kadar çarpıcı bir tespit olduğunu anlamak mümkün. İnsanların çoğunun bir ütopya olarak gördüğü, hep hayal ettikleri ve tarih büyunca bir arayışta oldukları ideal toplumun bir tanımıdır "Davet" şiirinin bu mısraları. Nazım Hikmet'in bu ideal toplum tespiti, benim son derece benimsediğim ve düşüncelerimin şekillenmesine katkı sağlamış bir ifadedir. Şair, bu dizelerle kalemini ustaca konuşturmuş, kelimelerin ötesine geçerek bu konudaki fikrini ortaya koymakla kalmayıp çoğu insanın ortak bir hayali olan durumu dile getirmiştir. Ayrıca, tıpkı diğer şiirlerinde olduğu gibi, bu sözlerin de günümüzde son derece geçerli ve birçok kişi tarafından büyük bir beğeni ile benimsenmiş olması şairi ölümsüz yapan nedenler arasındadır. Ölümünden onlarca yıl sonra bile dizelerinin şu anki toplum yapısı için bir yol gösterici olması ve herkesin ortaya bir fikir attığı ve hep bir arayışta olduğu bir konuda böylesine çarpıcı bir tespitte bulunması hem şairin kalem gücünü hem de bir edebi ürün olarak şiirin kendi gücünü kanıtlar niteliktedir. Bu dizeler, benim için de hayat boyu unutmayacağım ve hep düşünsel olarak besleneceğim sözler olarak yerini koruyacaktır.