BİR KONSER İNCELEMESİ-CEM ADRİAN

Aslında her şey 2015 yılının eylül ayında başladı. Lise sondan beri tanıdığım bir arkadaşım (şuan kendisi de Bilkent'te) sayesinde Cem Adrian'ın 10. yıl konserine gitme şansı elde ettim. Aslında bakarsınız Cem'i seven ve dinleyen bir insan değildim şu ana kadar, konsere gitme amacım da farklıydı. İşte ne olduysa her şey orada oldu ve o konser sayesinde Cem Adrian'ı dinlemeye ve şarkılarını sevmeye başladım. Kendisi Ankara'lı değil ama Ankara da yaşadığından dolayı (herhalde) çok fazla konser veriyor burada. Birkaç sene öncesine kadar IF Performance Hall de ay da bir konser verirdi, sonra ne olduysa Jolly Joker de konser vermeye başladı. Jolly Joker'i de mekan olarak sevmem pek, atmosferi hoşuma gitmiyor. Sanırım konser için gelen sanatçılarında bu duruma katkıları büyük. Eski zamanları güzeldi oysaki... Hep rock sanatçıları gelirdi, şimdi ise çoğunluğu pop sanatçıları oluşturuyor. Birkaç tanıdığımın ısrarı ile 14 Ekim 2016 tarihinde ki konsere gitmeye karar verdim. Gitmeyi zaten düşünüyordum ama dediğim gibi mekanı sevmediğim için kararsızdım. Konser sabahı birkaç küçük aksilik yaşamak durumunda kaldım ama o aksilikler konsere gitmeme engel olamadılar. Bu konser benim için farklı olacaktı çünkü daha önce Cem Adrian'ın rock konserine gitmemiştim. Nedendir bilinmez her konsere gidişim de mutlaka kulis heyecanı içerisinde olurum, çoğu sanatçının konserinde de kulise girip resim çektirmişliğim vardır. Bu konser için de ayarlamaları yapmak zor olmadı neyse ki. Konser saatinden 2 saat öncesinde, konsere gideceğim arkadaşım ile buluştuk. Birkaç işimiz vardı onları halledip sonrasında hemen mekana geçtik. Mekanın önündeki kuyruk bizi şaşırtmadı çünkü beklenilen bir durumdu. Bütün güvenlik kontrollerini geçip, mekana girdiğimizde tekrardan anladım ki orayı sevmiyordum. Resim ve video çekme alışkanlığım olduğundan en önden bir yer kaptım. Beklerken dakikalar geçmiyormuş gibi hissettim, çünkü yaklaşık olarak 1 saat bekledik sahneye çıkmasını. Sahneye ilk, beraber çaldığı piyanisti Sezgin Alkan çıktı. Sahne de devleşen, çalarken kendinden geçen insan. Ne kadar da çok severim kendisini. Aksöyek 2 Piyano'yu sevmeme neden olan tek insandır kendisi, başka piyanist tanımam kendisini dinledikten sonra. Ardından alkışlar eşliğinde Cem çıktı sahneye ve en sevdiğim şarkılarından biri olan Ben Seni Çok Sevdim'i söyledi. Ben sadece dinliyorum, o söyledikçe içimden eşlik ediyorum kendisine. Sahne de ki hal ve hareketlerini izliyorum ikisinin de. Cem Adrian'ın sahne kostümleri hep özel tasarımdır ve hep siyah giyer. Her zaman ki gibi siyahlar içindeydi. Konser boyunca bildiğim bütün şarkılarını yorumladı, birkaç bilmediğim türkü dışında. Konser iki kısımdan oluşuyor; ilk kısım şarkılarını rock olarak söylediği, ikinci kısım da ise şarkılarını sadece Sezgin Alkan eşliğinde söylediği ki ben bu kısmı daha çok sevdim. Konser de bir şeyi çok net fark ettim, oda Cem Adrian'ın zaten normal de uzun olan şarkılarını daha da uzatarak söylediği oldu. Bazıları seviyordur bu durumu muhtemelen ama arkadaşım ve ben biraz rahatsız olduk. Konseri yine her zaman ki ritüelleri ile bitirdiler. Cem sahneden indikten sonra Sezgin Alkan ve grubun diğer üyeleri sahne de kalarak doğaçlama bir gösteri yaptılar. Konserin en sevdiğim yanı da bu gösteri kısmıdır zaten, ne kadar yorgun olursam olayım o anı beklerim hep. Mekandan çıktıktan sonra Sezgin Alkan ile resim çektirme şerefini elde etmek benim için büyük bir sürpriz oldu. Şeref diyorum evet! Herkese nasip olmaz en değerli siyah ile resim çektirmek...