NEFES ALIP YAŞAYAMAMAK ÜZERİNE

Gri bir Ankara günüydü. Standart yani. Finallerim bitmiş, yaz okulu başlayana kadar tatilimi evden çıkmadan sürdürüyordum. Korkularımın yoğun olduğu bir dönemden geçiyordum. Geçmişimde kaldığım dersten, geleceğimde de tekrar kalma korkusu günlerimi kabusa çeviriyordu. Birkaç kez panik atak bile geçirmiştim bu yüzden. O gün henüz stres krizim tutmamıştı ancak üzerimde hafif bir panik hissi vardı. Kendimi rahatlatmak adına film izlemeye karar verdim. Uzun süredir karşıma çıkan ancak önyargımdan dolayı sıkıcı olarak düşündüğüm "Youth" ya da Türkçe karşılığıyla "Gençlik" filmini izlemeye karar verdim. Biraz çekingenim sanat filmlerine karşı çünkü izlediğim sanat filmleri üzerimde, kadrajdaki manzaranın orada dönen hikayeden daha önemli olduğu hissini bırakmıştır ve ben hikayeye de önem veririm film izlerken. Ancak filmi izlerken fark ettim ki, filmdeki asıl sürükleyici hikaye gibi manzaralarında kendine ait hikayeleri var. Bu etmenleri birbirine bağladığımda aslında film içerisinde geçmiş ve geleceğin çok hoş işlendiğini gördüm ve o an içinde olduğum durumla da bağdaştırarak kendimi adeta filmin içinde hissettim. Gerçekten yaşadığım anı ne kadar iyi değerlendirebiliyorum? "Carpe diem" felsefesini zamanında öğrenmiştim ve büyüklerim hep bana anımı değerlendirmem gerektiğini yıllar önceden beri söylemekteydi zaten. Yani aslında biliyordum anı değerlendirmenin önemli olduğunu ancak bir türlü bunun farkına varamıyordum. Çünkü kaygılarım vardı kendimden ve çevremden gelen beklentilere karşı. Geçmişimde olan başarısızlıklarım, geleceğime başarılı olmam için gaz veriyordu ama ben yine başarısız oluyordum. Sonra her şey sil baştan. Her seferinde geleceğime dair plan yapıyordum, çünkü bana planlı olursam disiplinli olacağım söyleniyordu ve bu şekilde başarıya ulaşabileceğim öğretiliyordu ama ben yine başaramıyordum planlarımı, disiplinim olsa bile. Çünkü yanlış yere odaklanıyordum. Hayatımın en değerli vaktini de çöpe atıyordum. Yapmam gerekense basitti aslında, anımı planlayacaktım ve yaşayacaktım. Peki nasıl yapacaktım anımı yaşamayı? Anı yaşamak Hollywood sinemasında her gün içki içerek parti yapmak temasıyla anlatılmıştır aslında ve bu tema benim gibi olan memur çocuklarına biraz uzaktadır. Belki de bu yüzdendir çekingenliğim. Belki de gelecekte bir baltaya sap olabilme kaygısıdır anı yaşamamda engel olan. Bunları bir yana koyarak düşünmeye başladım ve şunlara karar verdim; ilk olarak daha fazla insanla tanışacaktım çünkü her insanın kendine ait hikayesi vardır ve bu hikayeleri öğrenerek kendime şekil verebilirdim anımı en verimli şekilde yaşamak için. İkincisi daha fazla kitap okumalıydım, insanlarla konuşurken empati duygumu artırmak için, böylece insanları daha iyi tanıyabilirdim. İnsanları tanımak önemliydi çünkü yalnız kaldığım zamanlar olsa da zamanımın çoğunu insanlarla geçiriyordum yani "anlarımda" insanlar vardı. Üçüncü ve son olaraksa daha az kahve içmeye karar verdim, kafeinle yaşayanlardanım ancak fazla arkadaşlık ettiğim için çarpıntılar oluşuyordu kalbimde ve bu çarpıntılar beni korkularımla daha fazla yalnız bırakıyor ve bu yüzden anımı yaşayamıyordum. Bunlar filmi izlerken aklımdan geçenlerden sadece bir kısmıydı aslında. Her sahnesinde başka düşüncelere dalıyordum. Her karakterde kendimden bir parça buluyor ve her manzarada daha çok düşünüyordum hayat üzerine. Tesadüftür ki annem o sıralar "Beşinci Anlaşma" adlı kitabı okuyordu ve bana o kitapta anlatılanlardan birini yanıma gelip anlattı. Bana şunu dedi; "Bırakalım şimdi ölüm sonrasındaki cennet ve cehennemi, asıl cennet ve cehennem bu dünyada ve biz bu dünyaya cenneti yaşamaya geldik. Bunu ancak ve ancak anımızı değerlendirerek yapabiliriz. Geçmişteki hatalarımız ve gelecekte hedeflerimiz ve kaygılarımız bize cehennemi yaşatır. Önemli olan yaşadığımız yani nefes aldığımız zamandır.". Anınızı yaşayabilmeniz dileğiyle. Göksu Güleç Not: Tekrar aldığım dersten yine kaldım ve önümüzdeki dönem tekrar alacağım ancak bu sefer gece uykum kaçmıyor ve gerginlikten panik atak geçirmiyorum. Galiba anımı yaşamayı yavaş yavaş öğreniyorum.