KARARSIZLIKLARIN ORTASINDA

"Anneni mi daha çok seviyorsun babanı mı?", küçüklüğümden beri hep karşıma çıkan ve bir türlü karar veremediğim bu soruya cevap vermek için ne kadar çok düşündüm anlatamam. Hiçbir uğraşım sorumu cevaplamam için bana yol göstermedi. Tam tersine her çabam, içimde çözülmez bir düğüm halinde duran cevapsız soruma bir düğüm daha ekledi. Günlük hayatımda basit sorular karşısında sürekli kararsız kalırım. Yarın kırmızı kazağımı mı giysem mavi kazağımı mı, bugün matematik mi çalışsam fizik mi, sağ şeritten mi gitsem sol şeritten mi? Bu soruları cevaplamak için iki seçenek var ya hemen karar verip verdiğim kararlardan asla pişmanlık duymayacağım ya da kararsız kalmaya devam edeceğim. En kötü kararın bile kararsızlıktan daha üstün olduğunu düşünürsek hemen karar verip pişmanlık duymamak en iyisi. Ben de keşke "Anneni mi daha çok seviyorsun babanı mı?" sorusuna ilk maruz kaldığımda bir cevap verseydim. İçimdeki ikileme rağmen o an bir cevap verebilseydim, belki de hayatım boyunca bu konu üzerine düşünmek zorunda kalmazdım. Kararsız kalınan anlarla karşılaşmak kaçınılmaz. Önemli olan bir sonuca varmak için çözüm sürecine girebilmek. Bu anlarda elimizdeki konuların ya da kişilerin ayrı ayrı değerlendirmesini yaparak veya kendimize soruyu tersten sorarak çözüm bulabiliriz. Benim cevapsız sorum için çözüm süreci sorumu tersten düşündüğümde başladı. "Annem mi babam mı beni daha çok seviyor?" sorusu artık benim sorumun çözüm yolu. Babam ve annemin bana olan sevgileri sorumu cevaplamama yardım edecek. Babama "Beni ne kadar seviyorsun?" diye her soruşumda babam der ki: Kış ayazında karların arasından çıkıp gözüme gönlüme neşe katan kardelen kadar. Annem ise beni ilkbaharda dağların eteklerinde sapsarı başlarını gösteren çiğdem çiçekleri kadar sevdiğini söyler. Kardelen kış ayının incisiyse çiğdem de yaz ayının habercisidir. Ama kardelen narin bedeniyle kış soğuğuna görkemini yitirmeden direnirken çiğdem yazın sıcağına dayanamayıp solup gider. Kardelenin işlevi daha özel olduğundan babamın tanımı kendimi daha özel hissettirir her zaman. Babama bu soruyu her soruşumda gururlanarak beni kardelene benzetmesini dinlerim. Sorum tersten düşününce nasıl da bir cevap buldu hemen. Artık sorumun cevabı, babam. Babam... İlk aşkım, ilk kahramanım, ilk hayal kırıklığım, ilk korkum, ilk sırdaşım... Babalar önce kızlarının ilk aşkı olurlar. Küçükken benim de tek aşkım babamdı. "Evin annesi benim!" bağrışlarım hala kulaklarımda. Tabii ki evin babası aynı. Ben annemin yerinde olmak isterdim sadece. Çünkü ilk aşkımı annemle paylaşmak zor gelirdi hep. Annemle babamı her beraber gördüğümde hayal kırıklığını tadıp kabullenmeyi tekrardan öğrendim. Kahramanım, abimle kavga ettiğimde beni onun elinden kurtaran babamdı. Ağabeyime, benimle kavga ettiğinden dolayı kızdığındaysa korku gözyaşlarım oldu. Babam bir yandan heyecanlarım, güzel anılarım öteki yandan kötü anılarım, acılarım oluverdi zamanla. Onu sevdiğim kadar ondan korktum. Onu haklı bulduğum kadar ona kızdım. Onun iyi yanlarıyla karşılaşmak için tek yapmam gereken ise isteyerek ya da istemeyerek onun ince çizgilerine basmamak. Canan Tan'ın Pembe ve Yusuf adlı romanında Pembe'nin babasının ince çizgisi ise namus. Babasının tek isteği Pembe'yi kendi rızasıyla seçtiği biriyle evlendirip torun sahibi olmak. Peki ya Pembe evleneceği kişiyi kendi seçip bu kişiden nikahsız bir çocuk doğurmaya kalkışırsa? Pembe'nin babasının kırmızı çizgisi ihlal edilir. Pembe, babasının acımasız ve gaddar yüzüyle karşılaşıverir. Pembe'nin ölüm fermanını karnındaki çocuk yazmıştır çoktan. Pembe, abileriyle kavga ettiğinde onu kucağına alıp kaçıran babası, ilk kahramanı... Pembe'nin ölü bedenini kucaklayıp hastaneye taşıyan babası, ilk katili... Babaların ince çizgileri kızlarının da kaderini çizer. O çizginin gerisinde durmak en güzel ilkleri yaşatır kızlarına, çizgiyi ihlal etmek ise sonları. Bu romanı okuduktan sonra Pembe misali en kötü sonla babamdan ayrılmanın düşüncesi bile beni korkutmaya yetti. Bu nedenle hep o çizgilerin gerisinde durmaya özen gösterdim, durmaya da devam edeceğimi umut ediyorum.