YANLIŞ ANLAŞILAN DUYGU

Bu coğrafyada her kavram çocuklara dayatılarak öğretilir. Herkesin de bildiği gibi bizler kişiliğimizi çocukken oluşturur, hayatımız boyunca da bu kişiliğin üzerine yeni özellikler katarak devam ederiz yaşamaya. Ama söylediğim gibi bizim temelimizi annemizin, babamızın, öğretmenimizin ve yakın çevremizin dayatmaları oluşturur. Bu dayatmalar kültürden kültüre hatta aileden aileye değişir ancak maalesef benim yakın çevremdeki her ailede değişmeyen dayatmalar vardı. Bu dayatmaların kökenini, nedenini hiçbirimiz sorgulamadık ve acımasız bir şekilde benliğimize bu dayatmaları yükledik. Zaten 'dayatma' dediğim şeylerle 'sorgulamanın' aynı cümlede bulunması bile anlamsız değil mi? Benim hayatımdaki en büyük dayatma 'hırslı olma' dayatmasıydı. Benim ailemde, çevremde en korkulan kelime hep 'hırs' oldu. Hırs denilince; hep 'çok hırslı olma sakın' diye uyarıldım. Çocukken anlamını çok da bilmediğim bu kelimeden hep korktum. Annem 'Bugün okul nasıldı? Hangi arkadaşlarınla görüştün, konuştun?' dediği zaman kötülemek istediğim, aslında hiç sevmediğim arkadaşlarım hakkında hep' o kız/çocuk çok hırslı anne ya' diye cevap verdim ve hep de 'tamam annecim görüşme o zaman' yanıtını aldım. Hırslı demek, kötü çocuk demekti benim için çoğu zaman. Şimdi düşündüğümde hep çok başarılı ve hep daha fazla başarı isteyen bir çocuk oldum. Çünkü bizim okulumuzda da ailemizde de derslerinde başarılı bir çocuksan senden iyisi yoktu. Ve ben bu başarıyı hırsımla kazandığımı hep kendimden de çevremden de sakladım. Anneme benim başarılarımı sorduklarında, aslında hırslı bir çocuk olmadığımı çok zeki bir çocuk olduğumu söyledi. Ben de bunu kendime sürekli tekrarladım ve inandım. Bunları farkına varmamda ve hırs kelimesini bu yaşımda sorgulamamda okuduğum ' Benim Olağanüstü Akıllı Arkadaşım' kitabı çok etkili oldu. Bu kitapta kimsenin sevmediği, herkesin çok korktuğu karakter olan Lila'nın aslında sadece hırsları olan, başarılı olmayı seven, öğrenmekten bıkmayan ve öğrendikleri hiçbir zaman ona yetmeyen bir karakter olduğunu fark ettim. Aslında düşünüyorum da, benden başka kimse Lila'nın yaşamasına yardım eden hatta yaşamasını sağlayan hırsını fark etmemiştir. Çünkü kitapta bile Lila karakterinin hırsı, çocuğun kötü huylarının, yanlış davranışlarının içine hapsedilmiş, açık bir şekilde verilmemiş. Ben hırsın kötü davranışlara yol açabileceğinin elbette farkındayım. Ancak karşılaştığım her örnekte hırsa kötü bir anlam yüklenmesine çok karşıyım. Aslında, Lila'nın en yakın arkadaşı da Lila'nın bu hırsına hayran kalmamış mıydı? Lila için yaptığı fedakarlıkları aslında onun gibi olmak için yapmamış mıydı? Her canlının içinde yaşamasını sağlayan güdüler vardır. Ben bu güdülerin insanlarda duygular olduğunu düşünüyorum. Örneğin kime sorarsak soralım korku duygusunun yaşamımızı devam ettirmemizi sağlayan en önemli duygulardan olduğunu söyleyecektir. Çünkü tehlikelerin çoğundan korku duygumuz sayesinde kaçarız ve çoğu zaman da kurtuluruz. Ben yaşama içgüdülerimizden en önemlisinin hırs duygusu olduğunu düşünüyorum. Bu hayatta, özellikle bu ülkede hırsın yoksa ne iyi bir üniversiteden mezun olabilirsin, ne de yaşamını iyi bir şekilde devam ettirmeni sağlayacak parayı kazabilirsin. Tabi bu sizin yaşama sebeplerinize ya da yaşam tarzınıza uygun bir düşünce olmayabilir. Sizler sadece yemek yeme ve uyumak üzerine kurulmuş bir yaşam istiyorsanız, hırs sizin için çok da yaşamsal bir duygu olmayabilir. Bunları yazarken hırsın öldürücü, süründürücü taraflarını es geçtiğimi düşünmeyin. Fazla hırsın insan ilişkilerini gerçekten nasıl kötü etkilediğini de gördüm. Hatta insanı yalnızlaştıran, tamamen dibe çeken bir duygu olduğunu da. Benim anlatmak istediğim yerinde ve kararında olan hırs duygusu. Hani her şeyin yeri ve zamanı var derler ya, içinizdeki hırsı ortaya çıkarmanın da yeri ve zamanı var. Bu kitap; içinizdeki iyi hırsı hep canlı tutmak isterseniz ve bunları da aklınızda tutarak okursanız, kendinizi ve özellikle çocukluğunuzu çok iyi sorgulayabileceğiniz bir kitap.