AĞIT

Bir ağıt kaplamış çukurovanın üstünü. Çaresizlik, fukaralık... İnsanlar kadar umutlar da ezilmiş. Karın tokluğuna çalışmak, günü kurtarmak, gece ufak bir çadırda yorgun düşmek, en az beş çocuk yanına... Milyonlarca sivrisinek biri iniyor biri kalkıyor. Su sarı zehir, güneş sarı sıcak, kavruluyor ortalık, çeltik tarlalarının içinde analarının yanında bebeler ne çocuk yüzlü ne de yetişkin... Kızlar çocuk gelin olacak, oğlanlar kızlardan biraz fazla okutulacak belki ilkokul beş belki orta iki... Hiç çocukluklarını yaşayamış hep ezilmiş, koca elli, kırışık yüzlü ana babaların çocukları onlar. Burası Sarı ve Sıcak... Burası Anadolu, medeniyetlerin gözyaşları yıkamış toprağı, sevenler kavuşamamış destan olmuş. Ümitsiz, çaresiz fakat bir o kadar koca yürekli insanların... İnsanların toprakları... Burada çorak olan tek şey düzen. O kahrolası ağaların düzeni... ... Ağa, ağam... Tarlada ağalar, evde ağalar... Kadını ve emeğini sömür sömürebildiğin kadar. Sarı sıcak, Anadolunun güneşi kavuran acıtan her yaşamın bir dram olup gözyaşı olarak düştüğü topraklar. Anadolu bir ana kucağı, yüzyıllardır üzerinde kan dökülen, üzgün bir ana... Burası Yaşar Kemal'in memleketi. Onun bitmemiş son senfonisi Anadolu... ... 2 Ankara Konya Sokak'ta ucuz bir pansiyon, Lale Pansiyon'un 5 numaralı sakini, Sarı Sıcak'tan kaçmış hayalleri uğruna, Çukurova'nın sazlıklarından İç Anadolu'nun bozkırına, çakır dikenleri gibi yuvarlanarak gelmiş ta buralara... Adı Meryem, çakma sarışın bomba, o Çankırı Caddesi'nin uyduruk bir pavyonunda. Hayalleri kim bilir nerde. ... Ankara sıradan birgün... Özgecan'ın ölümünden sonra on yedi kadın canı daha gitmiş. Şiddet evde, sokakta, okulda... Kadına şiddet, taciz... Sömürmek, emeğini, bedenini... Türkiye için sıradan birgün... İşte bu acı ve şiddet içinde kıvranan memleketim, ezilen kadınlarımız, bitmiş geleceğimiz... ... Telefon çaldı birden, irkildim uyur uyanık kanepede kulağım radyoda, ajanstan ölüm haberi geçiyor Erol Büyükburç'un. Bir devir kapanıyor, bir kilometretaşı. Bugün de üzgün bir haber aldık... Sahi kim aramıştı. Yakın bir dostum aramış. En sevdiğim saatler... Ankara'da açık güneşli bir havada günbatımında dostlarla, bir iki tek atmak. Bugün bira içeceğiz ama. Her akşam üstü en sevdiğim o rota, önce Tunalı Hilmi'den Hacı Yolu'na ordan Binektaşı ve Balo Sokak oradan Bestekar... Kavaklıdere'nin ne güzel sokakları buralar, biraz da olsa mahalle havası var. Bestekar'dayım artık hafif sulu birası, kötü kokulu izbe bir girişin sonunda en üst kata tırmandın mı karşında Puhu Bar. Ön balkonunda yer bulursan eğer sekize kadar demlen yarı fiyata... Eve söz verdim, çok geç saatlere kalmayacağım diye, ama aklım Meryem'de. ... 3 Biliyorum biraz geç bir saatde eve geldim ama geçerli nedenlerim var. Yazmak zor iş, bir karakter yaratıp onu sokağa salmak daha zor bir iş. Meryem hakkında en son arkadaşlarla konuşurken o Konya Sokak'tan Çankırı Caddesi'ne doğru Ulus'un içinde karanlığa karıştı. Geçen bu zaman içerisinde Çukurova'nın sarı sıcağından Ankara'nın ayazında bir başına çaresiz bir pavyon karakteri olmasına gönlüm el vermedi. Ama Meryem çoktan kötü yola düşmüş, çaresiz kadınlarla dolu ülkemde... Kurgu bu işte. Beraber geçirdiğimiz, birkaç saat, onun için birkaç haftaydı belki de. Muhsin Bey'in1 sardunyları kurudu önce, Mehmet'in2 gece kondusu yıkılırken klarnet çalmaktan nefesi tükendi. Ülkemin insanları yarı aç yarı tok yataklarında hayallerine dalmaya çalıştı. Ama en zoru aç yatan sokak çocukları oldu. Çıplak ayaklı, sokak köpeklerinin peşinden koşan o çocuklar... ... Çankırı Sokak'ta titreyen neon ışıkları, pavyon hayatı... Meryem, annesinin çatlak ellerinden içtiği suyu hatırlıyor birden kendisine uzatılan viski kadehinde, masum bir kızdı şimdilerde pavyonda... O artık çakma sarışın bomba... O artık sarı sıcağın altında bekaretini bir ağaya bırakmış Meryem değil. O artık farkında, kadınına sahip çıkamamış bir düzen kaybetmiş namusunu aslında... Yazmak ne acı verici, ne sancılı bir süreçmiş be... Yazdığın şey tokat gibi vuruyor suratına gecenin bir köründe. Gece zifiri karanlık bir sokakta adımlarımdan çıkan sesin yankılanması kadar gürültülü kafamdan geçenler, o şimdi Ulus'ta kimbilir hangi pavyonda... Meryem sahi nerdesin şimdi... Biz mi kurtaracağız seni, yoksa sen mi bizi, bir muamma... 1 Muhsin Bey, 1987, Yavuz Turgul'un yazıp yönettiği film. Muhsin Bey karakterini Şener Şen canlandırmıştır. 2 Düttürü Dünya, 1988, Yönetmenliğini Zeki Ökten'in yönettiği film, Mehmet karakterini Kemal Sunal canlandırmıştır. 4