İMAJ MESELESİ

"Vaktiyle çölde kör bir adam yaşarmış. Küçük bir kulubecikte oturur, bahçesindeki hurmalarla beslenir..." (Pala, 2016) (Sf: 19) hikayenin başını hala dedemin sesinden duyar gibiyim. Evet. Büyükbabamı bana "Hadislerin Öteki Yüzü" (Pala, 2016) adlı hikayeyi bana anlattığını hatırlıyorum. Kardeşlerin, kuzenlerim, ve arkadaşlarım hep beraber dedemin etrafında bir daire şeklinde çöker, pür dikkat hayatı acısını ve tatlısını tecrübe etmiş, nefes almakta zorlanan, hayat maratonuyla yorulmuş o adamı dinlerdik. Babannemin bana Mevlana'nın yedi öğüdünü aktarışını da hatırlıyorum: " Ahmet! Cömertlik ve yardım etmede akarsu gibi ol." ve gece yatmadan önce beraber ezberlediğimiz dua ve sureleri de hatırlıyorum. Meğerse onlardan ne kadar çok şey öğrenmişim. Bunu dedelerimiz, atalarımız sürekli yapmışlar, bilgelik, ders ve feyz alma ve yolumuza ışık tutmak gayesi ile öyküler yazıp tecrübe ve fikirlerini başkalarına aktarmışlar. Bizler, Türk Milleti'nin irfanlı ve ilimli torunları hayvan masalları ve ahlak kitapları aracılığıyla bu ortak benliği, başımızdan geçen sahneleri ve insalığın zamanla kazandığı tecrübeleri nesiller boyu unutturmamaya çalıştık. Bizi doğru yolda ilerleten, irfan ve ilimde bizim yolumuzu aydınlatan ve şerden uzak tutan bu hikayeler oldu. Peki ya neler değişti? Kütürümüz ve tarihimiz bu kadar köklü ve kudretli iken neden bu modern zaman bu devamlılığı bozdu? Tarihimiz, kültürümüz ve edebiyatımız bilgisayar çağı ile beraber neden mührü henüz sökülmemiş bir hazine gibi kaldı? Cevabı çok basit aslında: Küreselleşmeyle küçülen dünya ve Lale devrinden bu yana süren batılılaşma hareketi. İskender Pala Mesela adlı kitabını okuyunca aklıma ilk olarak lisede okuduğum Cemil Meriç'in Bu Ülke adlı kitabı geldi. Eserde Lale Devri ile kapılarını batıya açan Devleti Aliye'nin, batı çerçevesinde birçok ıslahat yapıtığını ancak bunların çoğusunun başarısız olduğunu anlatmış ve yanlış batılılaşmanın eleştirisi yapılmıştı. Cemil Meriç'e göre Devleti Aliye bu kudretli imparatorluğun sonlarına doğru batıya birçok ""aydın"" göndermiş ve batının anlık üstünlüğünün sebebini bulmayı amaçlamıştı. O aydınlarsa ya kaçmış, ya da insanları Devleti Aliye'ye karşı kötü düşüncelere büründerecek şekilde yazılar çıkartmışlardır. Türk Aydını yangından kaçarmış gibi uzaklaşmıştır memleketten. Hayır kirlettiği bir odadan kaçar gibi kaçmışlardır. (Meriç, 1985) Yeniçerilerin kaldırılışıyla beraber sarayla etrafındaki bir grup benliğini kaybetmiş ve yabancılaşmış ""nitelikliler"" sınıfının önünde batılılaşma hususunda hiç bir engel kalmamıştı. Eskiden Mesela'daki hikayeleri büyüklerimiz aracılıyığla öğrenirken şimdi meteriyalist düşünceleri olan batılı "aydınların" kitaplarını okuyoruz. Babamın ve dedemin eski fotoğraflarına baktığımda dikkatimi çeken bir husus ise fotoğraflarda yıllar geçtikçe babam ve dedemin giydiği giysilerin değişmesiydi. Dedemin onsekiz yaşındaki fotoğrafında bir fesi, bir cep saati, şalvarı, kuşağı ve kuşağında bıçaklar vardı tıpkı Erzurum halk oyunundaki giysilerindeki gibi. Bir onyıl sonraki portrede ise fesin yerini fötr bir şapka, şalvar ve kuşağın yerini ise kumaş bir takım elbise ve papyon almştı tıpkı babamın küçüklük fotoğrafında olduğu gibi. Babamın gençlik fotoğraflarına bakarken ispanyol paça pantolonlar ve uzun saçlardan tutun şu yırtık kot pantolonlara, tişörtlere ve aynalı güneş gözlüklerine doğru bir geçiş vardı. Doğu kültüründen batı kültürüne doğru bir geçiş. Peki bunun sebei neydi? Ahmet Hamdi Kürkçüoğlu 21601623 İskender Pala Mesela İkinci Blog Yazısı Kendim genç bir birey olarak bunun sebebinin teknolojiyle beraber gitgide küçülen dünya ve iyice tembelleşen toplum yapısı. Biz gençler her konudan habersiz bütün günümüzü internette takılarak ve televizyon izleyerek harcıyoruz. Hiç bir konu hakkında yeterince bilinçlenmiyoruz. Batıdaki gelişmelere büyük tepkiler veriyor, onları el üstünde tutuyoruz. "Zaten onlar bütün bu istediklerimizi yapıyor." mantığına kapılıyor, kendimizi hor görüyoruz. Bu hususta benim gibilerin haricinde aydınlarımızın da suçu var. Aydınlarımız bizleri bu kültürel ve toplumsal kimlik sorunu karşısında yeterince teşvik etmiyor ve bilgilendirmiyorlar. Halbuki bizde bu gezegenin bir parçasıyız. Eskiden tek ve kendine has olan bir topluluk... Aynı irfan çerçevesinde birleşen, beraber gülüp ve beraber ağlayan bir mümin camiası... Medeniyeti biz Türklerden öğrenenler, nasıl bizi bu yarışta gelip geçerler? Neden bir şalvar yerine kot pantolon giyiyoruz? Bize onun ilkel olduğunu inandırdılar da ondan. Sokağa çıktığımda bir çok insanı "modern" giysiler içinde görüyorum. Böylesi doğru olduğu için mi? Elbette hayır! "Moda" mı ne diyorlar, bir takım kendini onun güzel olduğuna inandırmış taklitçi bir maymun topluluğu. Kimse bunun sadece bir "İmaj meselesi" olduğunun farkında değil. Halbuki bizim ve islamın gerekçesiyle vücudumuzun belirli kısımlarını kapatacak şekilde giyinmemiz gerekiyor. Kesinlikle modernleşmeye karşı olduğumdan değil veya şalvar giymenin bizim benliğimizle birlikte tutacağınıda söylemiyorum. Sadece bu kadar köklü bir kültürü ve kimliği kenara atmak zoruma gidiyor, yoksa şalvar giymek istediğimden değil. Başka bir yandanda bütün gençlerin ağzında "American Dream" (Amerikan Hayali) dedikleri şey var. Hayatımız temiz bir yerde evimiz, güzel bir eşimiz, bahçemizde köpeğimiz, güzel bir spor arabamız, ve bol maaşlı bir işimiz olunca Amerikan işi niye olsun. Derebeyliği yıkıp ve kilisenin saltanatı kaldırılmasıyla elde edilen zafer Avrupa'ya siz bunun farkında olmasanız da çok pahalıya patladı. Maneviyatın yok olduğu ve maddeciliğin saltanat koltuğuna oturduğu bu toplumda batılılarla beraber gerçeklerde imha edilir. Batı dünyası kiliseleri devirerek kendi tanrı inançlarına ve imanlarına çamur attılar. Bu onların en büyük eksiğidir. Bizim onları örnek almaya ihtiyacımız yok demiyorum. Teklonojilerine, bulunan yeni ilaçlara ihtiyacımız yok demiyorum. Bugüne dek alfabesini değiştirmeyen ve tokalaşmak yerine birbirine eğilen Japonlar bir dünya devi ise biz niye değişelim. Bizim ihtiyacımız olan şey özdeşleşmek. Aklı ve ilmi kendine lider yapan Atatürk'ün dediği gibi: "Türkiye bir maymun değildir. Hiçbir milleti taklit etmeyecektir. Türkiye ne Amerikanlaşacak, ne Batılılaşacaktır. O, sadece özleşecektir." En kötüsüde yıllarca bizden geride olan Avrupalıların bizleri, vahşi ilkeller olarak görmesi. Bizlerle dalga geçenlere benzemeye çalışıyoruz. İslam denince akıllara huzur dışında her şey geliyor. Türkiye yirmibirinci yüzyıla giremeyen ilkel bir arap ülkesi gibi düşünülüyor. Sanırım bütün bu yazdıklarımı Mesela'da ki Çare bölümü en iyi şekilde anlatıyor: "İki gönül eri hasbihal ediyorlardı. Söz müslümanların bugünkü haline geldi. Biri buyurdu ki: "Eskiden müslümanlar dıştan perişan ve ayrı görünselerde içten müttefik ve toplu idiler. Şimdi zahiren toplu, hakikatte ayrı ve paramparça durumdalar. Dünyada ve Türkiye'de de hep aynı... İslam diyince insanların aklına terör, şiddet kan, ve savaş geliyor artık" Çare? Çare bunu söyleyenleri utandıracak bir hayatı yaşamak" Ahmet Hamdi Kürkçüoğlu 21601623 İskender Pala Mesela İkinci Blog Yazısı