DENİZ AŞIKLARI

Deniz yok mudur, deniz? Engin, mavi uçsuz bucaksız deniz. Çok şeyler çağrıştırır, hem sevene hem sevmeyene. Hak vermek gerekir kendisinden hoşlanmayanlara. Soğuktur, ıssızdır, tehlikelidir. Hiç tekin bir yer değildir. Hele hele Hollywood filmlerinden sonra. Denizi seven çoktur ama. Sevenler hastasıdır onun, onsuz yapamazlar. "Ne vardır ulan bu denizde?" dersin dışarıdan. Ah bir sorsan onu sevenlere, neler söylerler kim bilir. Bir sor bin işit derler ya, o şekil yani. Bir kere denizi seven ondan uzak kalamaz, ayrılamaz. Orada bir anlaşalım. İstediği kadar kötü olsun deniz, istediği kadar kendinden uzaklaştırmaya çalışsın fırtınalarıyla, dalgalarıyla. Aşktır bu. Hiç seven aşkından ayrılabilir, onsuz yaşayabilir mi? İkincisi deniz insanı ya çok samimidir ya da kurnaz. Kurnaz olanları anlayamazsın tecrüben yoksa, suya götürür susuz getirirler adamı valla. Samimi olanı da çok bir babacandır, misafirperverdir. Evladından ayırmaz Tanrı misafirini. Gözü gibi bakar, yedirir içirir. Ha, bak kendimizi kaptırdık yazıyoruz, vallahi unutuyordum. Yaşça büyük olanları da ayaklı kütüphanedir. Çok okumuş, çok gezmiş olurlar. Ama sen sen ol, deniz adamına çok güvenme evlat. Balık avlamaktan olsa gerek, kafaları iyi çalışır, yararcı olurlar. Balık... Ne eğlencelidir bu derya kuzularını avlamak. Bilene tabii, yoksa balıkları doyurmaktan başka işe yaramaz. Avlamak için önce sabırlı olacaksın, acele etmeyeceksin. Sonra ses çıkarmayacaksın, sakin olacaksın. Korkar yoksa, yemi yemeye bile gelmez meret. En önemlisi oyunu kurallarına göre oynayacaksın, bileceksin hangi balık neyi yer, ne zaman su üstüne çıkar. Bunları yaparsan akşama eve ekmek götürürsün. Hakikaten belki bu yüzden kurnazdır bu deniz adamları. Ne de olsa işin sonunda eve ekmek götürmek var, ya da akşamları kafaları balıklarla beraber güzelce çekmek. Denizi bir de adada tadacaksın, kokusunu alıp hissedeceksin. Bir başkadır oralarda bu uçsuz bucaksız mavilik, bu sakinlik, bu huzur. Yatacaksın sahilinde, çekeceksin kokusunu içine, ta derinliklerine. Onunla bir olacaksın, hatta o olacaksın. Havalanacaksın, gezeceksin tüm adayı. Yetmeyecek açılacaksın, gideceksin başka diyarlara. İşte o zaman seveceksin onu. İnsana olan aşktan farklıdır denize olan bu aşk. İlki ulaştın mı biter. Kapanır aşk dolu defterler, yırtılır kokulu, renkli mektuplar. İkincisi yok mudur ikincisi, ulaştıkça daha çok istersin onunla olmaya, yetmez, ayrılamazsın. Bağımlısı olursun. Yakarsın bir cigara. Öyle hızlı hızlı içmek yok, racona ters bir kere. Yavaş yavaş içeceksin, dertli dertli. Düşüneceksin, düşüneceksin ona olan sevgini ve balıkları. Balıkları ya! Erken yatmak lazım yarına ağ atılacak. Balığa çıkılmayan günler gezersin bulunduğun adayı, kuşlar sarar dört bir yanını. Renk renk, boy boy, çeşit çeşit. Alıp sevesin gelir hepsi. Sevip koruyasın gelir canilerden. Bu caniler yok mudur? Bin tane kuştan 250 gram et çıkmaz ama avlarlar onları, düşünmeden, hissetmeden. Avlanmanın kuralını da unuturlar. Ya korunmak için ya karın doyurmak için avlanacaksın şu hayatta. Eşit şans vereceksin karşı tarafa. Yok öyle şaçmayla silah atmak. Ama bu terbiyesizler, ahlaksızlar tuzak kurarlar. İçine de bir yaralı kuş... Bilenler bilir çok vicdanlı hayvandır bu kuş. Yaralı arkadaşını duydu mu hemen gelir. Geldiğinde de tuzağa kapılır. O zaman göreceksin bu avlayanları. Koşarak gelirler tuzağın yanına. Dişlerler oracıkta hayvanı, canlı canlı boyunlarını koparırlar, tüylerini yolarlar. İşte o zaman dayanamam, kaparım hemen kağıdı kalemi. Ya ne zannettin? Bana yazı yazmak için çiçek, kuş hürriyeti değil, içimdeki aşkın, deliliğin, oturmaz düşüncenin hürriyeti lazım!* Son olarak yazarınız der ki, bu deniz aşkını ölmeye az kala bir de Bodrum'da tadacaksın. Sakın diyeyim daha genç yaşta gitmeyesiniz, yoksa deniz aşkı yetmezmiş gibi Bodrum aşkı da sarar seni. Sakın "Hadi canım!" demeyesin, Halikarnas Balıkçısı'nı dinleyesin: "Yokuşbaşı'na geldiğinde Bodrum'u göreceksin, Sanma ki sen geldiğin gibi gideceksin. Senden öncekiler de böyleydiler, Akıllarını hep Bodrum'da bırakıp gittiler..." Haydi rastgele! Altuğ KAYA *Abasıyanık, Sait Faik. Son Kuşlar. İstanbul: İş Bankası Kültür Yayınları, 2014. Sayfa 56. Basılı