ERKENDEN EMEKLİLİK

Hayatımızın her bir noktası farklı farklı anlarda geçer. Bu anları yakalayıp yorumlamak ise o anıları yaşayanlara kalmış. Bazıları anlardan kendisine koleksiyon yaparken, bazıları da o kadar üşengeçtir ki o anlarla etkileşimlere girmezler bile. Sonrasını düşünmezler bile üşengeçler. Zaten tekrar yakalayacaklarını düşünürler ama kim bilir o anın tekrardan geleceğini. Sonrasında da erkenden emekli olmuş, hayatında ne yapacağını bilmeyen birilerine dönüşürler. O zaman geldiğinde de anlarlar o kaçırdıkları anların ne kadar değerli olduklarını, kaçırmamaları gerektiğini. Başkaları üzerinden yaşamaya yönelirler. Kıskançlık duyguları artar ve gittikçe hayattan zevk almamaya başlarlar çünkü kıskanmaktan başka yapabilecekleri işleri kalmamıştır. Anları anılara çevirmek insanın geleceği açısından çok önemlidir. Bir anı gerekildiği anda yorumlanabilir ve hayata uygulanabilir hale gelebilir ama bir an için aynısını söylemek çok zor. Herhangi bir durumda insan ilk kendi bilgilerine dayanarak bir çözüm yolu arar. Eğer ki konu hakkında bir bilgisi yoksa başka kaynaklara yönelir. İşte bu bahsedilen bilgi anılardan oluşur. Bir anının yorumlanması insanlara bilgi sağlar ve bu bilgi ile rahatça çözüm yolları bulunabilir. Bu bilginin eksikliği durumda ise başka insanların bilgilerine kalır insan. Başkasının anılarından yola çıkar ve sonunun kesin olarak belli olmadığı bir çözüm üretir. Sonunun belli olmamasının nedeni ise kişi o anıyı yaşamadığı içindir çünkü o an yaşanıldığında, insanın kendisi yaşamış olur ve insan kendi düşünceleriyle harmanlanmış bir yorum oluşturabilir. Böylece kendisi saf bir bilgi kazanmış olur. İnsanın bilgi sahibi olması, kendi hayatına bir yol çizmesinde çok önemlidir. Edindiği tüm bilgiler insanın düşüncelerini değiştirebilecek kapasitede güce sahiptir. Bu değişimler ile insan kendine yeni arkadaşlar edinebilir ya da değer verdiği birisiyle beraber olabilir. Bilgi olmadan, sadece başkalarının sahip oldukları bilgilerle insan ne istediğine tam olarak karar veremez. Bu kararsızlık da insanı gözlem yoluna tutar. Gözlemlemenin tek sebebi insanın ne yapacağını bilmemesinden kaynaklanıyor. Bu yüzden insan, bilen insanları gözlemleyip kendisi de öyle davranmaya çalışır ama dünyadaki hiçbir insan bir değildir. Başkasının bilgileri kendince yorumlaması ile bizim yorumlamamız arasında çok büyük bir fark vardır. İnsani duyguların, etkilenen insanın ve onun çevresinde büyük bir önemi vardır. Bir insanın çok mutlu olması, çevresindekileri de mutlu ederken, aynı insanın bir an da değişmesi ve kötü birine dönüşmesi, onun çevresi tarafından dışlanılmasıyla sonuçlanır. İçine kapanık bir insan ile daha sosyal bir insan olduğunu farz edelim. Dışa dönük olan insan çevresini de mutlu ederken, içe kapanık olan insan belki arkadaş bile edinemeyecektir. Tabii ki de bu durum en temel duygularımızdan birini yani kıskançlık duygusunu harekete geçirir. Kıskanmak yerine göre kişiyi geliştirebilirken bazen de kişiyi sonu olmayan karanlık bir tünele sokabilir. İçe kapanık insanlar kıskançlığını eğer nerede hata yaptıklarını anlayacakları şekilde kullanırlarsa o dipsiz tünele girmekten kurtulabilirler. Her ne durumda olunursa olunsun o anları yakalamamız gerekir. İster yararlı olsun ister olmasın, edinilen her bir bilgi hiçbir zaman sorun çıkarmaz. Aksine yaşamadıklarımızı yaşadığımızda önümüze çıkabilir bu bilgiler. İşte o zaman hazırlıklı olmuş oluruz. O zaman anılarımızın gücünü kullanmış oluruz. Hayat çizgimize herhangi bir düzeltme yapmadan devam edebiliriz. Bu sayede hayatın üstümüze uygulamış olduğu tüm zorlukların altından kalkabiliriz. Önemli olan tek şey anları yakalayıp anıya çevirmektir. Böylece hayatı erkenden bitirmeyip daha iyi yaşayabiliriz.