KORKUNUN ESARETİ

Hayata gözlerimizi açtığımız ilk andan itibaren sıcacık bir yuvanın içinde bizi seven insanlarla birlikte olmanın huzuru dolar içimize. Geri kalan yaşantımızı hep o sıcak yuvanın içinde bizi seven insanlarla refah içinde geçireceğimizi düşleriz, ama ne yazık ki bir çok insanın hayatında bu sadece bir düş olarak kalır. Dünyaya fakirliğin, sevgisizliğin, açlığın veya hastalığın ortasına düşmeyerek gelen her canlının şanslı olarak sayıldığı bu düzende gün geçtikçe bu şanslı olarak da nitelendirdiğimiz bireylerin acımasız dünyanın kuralları ve düzeni içinde yitip gittiğini görürüz. Okuduğumda bir kitabın satırlarını okumaktan daha çok her kesimden insanın çığlıklarını, haykırışlarını ya da cansız varlıkların bile sitemlerini duyabildiğim Ferit Edgü'nün "Korkuyorum" adlı kısa kitabı bitirdikten günler sonra bile insanın aklından çıkmayan satırlarlarıyla mutlaka okunması gereken bir kitap niteliği taşıyor benim için. "Korkuyorum. Çok korkuyorum. Kendimden korkuyorum. Herkesten korkuyorum. Taştan topraktan korkuyorum." diye başlıyor Edgü kitabın ilk satırlarına, içinde tutamadığı haykırışı dile getiriyor adeta okuyucuya karşı, kendinden bile korkmasına neden olan düzene sitem ediyor sadece birkaç kelimeyle. Felaketler, katliamlar, insanların bitmek bilmeyen egoları ve bunların altında ezilen insanların can verişleri derken yüzyıllar boyunca milyarlarca insana yuva olmuş Dünyamız gittikçe yaşanamaz bir hal almaya başlıyor. Gördüğümüz her göz yaşı, her cansız beden, her bağıran annenin haykırışındaki çaresiz ses tonu güvensizlikle birlikte önünü alamadığımız bir korkuya itiyor bizi. Binlerce insanın ölümüne neden olan bombaların, yıllar boyunca insanların temel yaşam kaynağı olan hayatın, devamlılığın sembolü olan toprağın; altında yatan mayınların yüzlerce insanı öldürmesi insanlarda hiç bir şeye karşı güven bırakmamakla birlikte canlı, cansız her şeye karşı bir korku duygusu beslemeye neden oluyor. Gün geçtikçe ölümün toplumlarda sıradanlaşan bir kavram olması, istisnasız her gün gelen ölüm haberlerinin insanlar için alışılmış olması bireylerin ne kadar canileşebileceğinin habercisi olmakla birlikte ölüm kavramının bu kadar dile düşmesi de insan hayatının her an her saniye tehlikede olduğu hissini uyandırıyor insanda. Gün geçtikçe gücün, toplumda yer edinme ve kendini belli etme arzusunun insanları ele geçirmesi üzerine başta devlet büyükleri olmak üzere bir çok insan değer yargılarını hiçe sayıp insan canına kıyabiliyor. Köyler, kentler ve hatta metropoller bile gün geçtikçe insanlar için yaşanmaz hale geliyor, tehlike gün geçtikçe büyüyor. Hal böyle olunca dünyaya geldikleri standartlar ne kadar yüksek düzeylerde dahi olsa şanslı olarak nitelendirdiğimiz insanların bile can güvenlikleri bu kadar tehlikedeyken şansız olarak kendilerini nitelendiren sokaklarda yaşayan evsiz insanlar ya da ülkelerindeki yaşam korkusundan kaçmış mülteciler ne yapsın? Tehlikenin ne zaman karşımıza çıkacağı hiç bir zaman belli olmuyor, bazen sokakta yürürken, bazen huzurlu bir şekilde tatil yaparken ya da uyurken... Ne zaman gözlerimizi tamamen sonsuzluğa kapayacağımızı, ya da uyandığımızda gece uyumadan gördüğümüz insanların yanımızda sabah tekrardan olup olmayacağını bilmeden insanoğlu daha ne kadar yaşayabilecek? Edgü 'nün de kitapta değinmeye çalıştığı asıl konu tam olarak bu, her gün duyduğumuz ölüm, patlama, katliam ve terör gibi olaylardan sonra korkunun kendisinden korkmaya başladık artık, rahatça uyuyamaz, sokağa çıkamaz, özgürce hayatımızı yaşayamaz olduk. Çevremizdeki hiçbir şeye hatta kendimize bile olan güvenimiz kalmadan korku içerisinde yaşamaya çalışır olduk. İnsanları aynı düşünceler altında toplayan, toplumda birlik ve beraberliği sağlayan kutsal olduklarına inanılan dinler bile insanların art niyetleri altında ezilip kayboldu, insanların kendi dinlerine bile güveni kalmadı, dinlerinden korkar oldular. İnsanoğlunun milyarlarca yıldır süren değişiminin insani değerleri gün geçtikçe ilkelleşen duygulara bırakmasının toplumda yarattığı korku duygusu geride hiç bir değer yargısı bırakmayana kadar devam mi edecek ? En büyük merak konusu da bu.