AKIL VE BİTMEK BİLMEYEN DÜŞÜNCELER

İnsanoğlunun en büyük problemlerinden birisidir akla mukayyet olup sağlıklı kararlar verebilmek. Öyle bir zaman gelir ki düşünceler insanın altından kalkamayacağı büyük bir yük haline dönüşebilir. İnsanlar bundan kurtulmak için çok çaba sarf etmelerine rağmen düşünceler insanların peşini bir türlü bırakmaz, adeta sülük gibi yapışır. Sürekli derinlerden bir yerden gelen sesler yankılanır kafatasının içinde. Neredeyse insanların büyük bir kısmı aynı sorundan mustariptir. Akıl sağlıklarını korumanın tek yolunun bu düşüncelerden kurtulmak olduğunu düşünürler. Aklın fikirlerden arınmış ve özgür olmasını isterler. Haklı olabilirler de. Fakat aklın asıl amacı da bu değil midir? Olayları anlamlandırmak ve düşünmek. Çevredeki olan biteni kavramak. Bu yüzden aklın hakim olduğu bir bedende ister istemez düşünce demetlerinin de türemesi gayet olağandır. Yazarın "Aklını Koru Düşüncelerini Yönet" kitabında, psikoterapist olarak işe başladığı zamanlardaki bir müşterisiyle olan ilişkisi aslında bu noktayı aydınlatıcı somut bir örnek niteliğinde. Aklındaki bütün düşüncelerden arınmak isteyen bir hastanın kendi bilgilerini sorgulatacak kadar onu derinden etkilemesi belki de hayatının en önemli tecrübelerinden bir tanesiydi. Bu soruna karşı kendisine verdiği en etkili cevaplardan birisidir, kitapta bulunan şu cümle: ''Aklımız, gelen ve giden düşüncelerin evidir ve kapı her zaman açık olmalıdır." Peki, bu cümle bana neyi anlatmak istiyor? İnsan aklı gerçekten inanılmaz yeteneklere sahip, sınır tanımayan, insanoğlunu diğer canlılardan farklı kılan ve bu ırka verilmiş en büyük armağanlardan bir tanesidir. Elbette ki hayatımda karşılaşacağım, beni iyi yönde veya kötü yönde etkileyecek durumlar ortaya çıkacaktır. Bu olaylara karşı en iyi tutumu sergilemek ve geleceğimi yönlendirecek olan en iyi kararları verebilmek için bana verilmiş bu hediyeye başvurmak kuşkusuz doğal bir şeydir. Genelde benim zihnim, karamsar bir havanın hakim olmasına daha yatkındır. Bu yüzden düşüncelerimde genellikle pesimistlik hakimdir. İnsana da en çok acıyı veren de bu tarz düşüncelerin filizlenmesine müsait olan zihinlerdir. Bazen akıl, insana öyle senaryolar çizer ki olmamış bir olayı bile olmuş olarak kabul ettirebilir insana. Hayali olanı gerçek olarak göstermede üstüne yoktur. Aklın bu yola sürüklenip bu yönde ilerlemesi kolaydır. Çünkü bu yol daha cazip ve çekici gelir insana. Zor olan ise pozitif düşüncelerin zihne hakim kılınmasıdır. Bunu başarabilmek için gerçekten çaba sarf etmek gerekir. Kötü düşüncelerin etkisinin de küçümsenemeyeceğinden yanayım. Bırakalım istediği gibi fink atsınlar aklımızda. Belki de akıl sağlığını koruyabilmek için veya düşüncelerin bir yük olarak görülmesinden ziyade olgunlaşmaya yardımcı bir unsur olarak görülmesi için kilit rol üstlenenlerdir kötü düşünceler. Ayrıca oluşacak düşüncelerin oluşmasına izin vermek insan zihnini yatıştırır. Akılsız yaşayamayacağıma göre onu nasıl yatıştıracağımı ve koruyacağımı bilmek görevimdir. Düşünceleri de kontrol etmek buna giden ilk adımdır. Düşüncelerin ağırlığını hafifletmek başarılmayacak bir olay değildir. Hatta insanın öyle bir duruma geldiği anlar olur ki belli bir noktadan sonra bu konuyu düşünmemesi gerekir. Gerçekçi olmak gerekirse bu neredeyse imkansızdır. Lakin aklın kontrolü insana ait olduğu için aklını farklı düşüncelerle doldurabilir, farklı olaylara kafa yorabilir. Zihni başka bir işle meşgul etmek aslında düşünce denen elemanı kendi silahıyla vurmaya benzer. Krizi fırsata dönüştürmektir bu. Düşüncelerle yaşamayı öğrenmek bununla sağlanabilir. Aksi takdirde düşünceler akıl sağlığını bozacak konuma gelebilir. İnsanı paranoyaya sürükleyebilir ve basit bir olaya karşı bile mantıklı olanı yapmaya engel olabilir. Ne olursa olsun düşünceleri iyi yönetip onlarla bir türlü yaşamayı öğrenmek en iyi çözümdür. Aklın korunması için bu çok önemlidir.