Dinlemenin Kusursuzluğu Üzerine

Yalnızca duyuyor olmamız dinliyor olmamızla aynı şey midir? Duyuyoruz fakat kendimizi ne kadar vererek dinliyoruz gerçek anlamda? Dinlemek bu denli önem teşkil ederken günlük hayatta en son içinde bulunduğumuz hangi sohbeti can kulağıyla dinleyip, konuya dair sorular sorduk? Dinlediğim için en son ne zaman değerli hissettirdim acaba karşımda benimle fikirlerini paylaşan insanları diye düşündüğümde, kendim bile bu soruya kesin bir cevap veremiyorum. Çıkmaza giren sorunların çözülememesinin belki de tek sebebi sorunlarını olması gerektiği gibi dile getiren insanlara karşı duyarsız olmamızdır. Kusursuz dinleme olmadan mükemmel ilişkiler arayamayacağımızın yarattığı farkındalık da belki harekete şimdiden geçiriyordur bizleri. Bebeklerin bile kendilerini büyüklerine anlatmak için birçok farklı dil denemek durumunda kaldığı bu dünyada gerçekten dinlemek neden bu kadar zor bir hal aldı? En büyük çaresizliğimizdir bana sorarsanız yargısız infaz yapmak denilen şey. Sahi nedir yargısız infaz, nasıl yapılır? Herhangi bir konuda haklı ya da haksız olan taraflardan bahsedebileceğimiz zamanlarda haklı olanın kendini açıklamasına izin vermeden, daha fazla konuşmamız ya da durumu doğrudan sonuca ulaştırmamızdır yargısız infaz dediğimiz şey. Kırılan taraf olduğu kadar kıran taraf da olabiliriz bizler de bu durumda. Sonuca ulaştırdığımız durumlar bizi memnun ediyor olsa bile bir yerlerde bir memnuniyetsizlik barınacaktır elbette. Laflarını ağzına adeta tıktığımız ve kendini ifade etmesine dahi izin vermediğimiz o insanların memnuniyetsizliği işte tam bu sırada göstermesi beklenendir kendini... Dinlemenin zeka belirtisi olduğu söylenir geçmişten beri insanlar arasında. Bazen ziyaret etmiyor mu sizleri de sadece gözlerimizi açıp ağzımızı yummamızın gerekli olduğu zamanlar? Dışarıdan bakan ortada bir sıkıntının olduğunu anlar fakat anlayamayacağı bir şey varsa da o da kimin haklı, kimin haksız olduğudur. Tam olarak da bu sebepten haklı olan taraf ben olsam da susmayı tercih ederim. Susmayı tercih etmek bir nevi gözlere konuşma hakkı vermektir. İşte o dakikadan itibaren gözlerime bırakırım geri kalan tüm işi ve halledilmesi gereken meseleyi... Konuşmak, sonuca varamayacağını bildiğim bir konuyu çözmeye çalışmak ne kadar yarayacaktır işime? Tam olarak bu yüzden duyacağım şeylerin kendi yanlışlarım olmasındansa karşımdaki insanın yanlışı olmasını tercih ederim ve bazı durumlarda yalnızca dinlerim. Bakmak görmek midir? Baktığımızda görebiliyor muyuz kendimizi vermemiş bile olsak baktığımız şeye? Tıpkı bakmanın görebilmekle aynı olmaması gibi işitebiliyor olmak da duyduğumuzu göstermez. Tam anlamıyla duymak ya da tam anlamıyla karşımızdaki insanları anlıyor olabilmemiz için bizlere verilen beş duyu organımızdan birini her şeyiyle kullanmamız ve ondan faydalanmamız gerekir. Gerektiği kadar konuşmak çoğu zaman fazla konuşmaktan nasıl iyi olabiliyorsa, kendimizi dinleyeceğimiz sohbetlerin akışına bırakıp yalnızca sohbetin gidişatına bırakmamız da iyi olabilir. Hatta iyidir bile diyebiliriz, bilmeden yapmak zorunda kalacağımız yorumlara davetiye vermemiş oluruz böylelikle. Dışarıdan bakanların kafasını karıştırmamış oluruz mesela, baktıklarında kimin hatalı kimin hatasız olduğunu anlamakta zorluk çekebilecek olanlara özellikle. Yaşamımız boyunca yalnızca sesin akışına bırakmamız gerekir belki de kendimizi. Suyun sesi, kuşların cıvıltısı, hatta belki de bizlere azar çeken annemizin, anneannemizin sesi... Çok şey öğreneceğiz aslında düşündüğümüzde kendimizi yalnızca dinlemeye ve duyduğumuzu anlamaya bırakırsak. Birçok yeni ses, yeni anlamlar katacak belki de hayatlarımıza. Farklı tatları ya da farklı insanları çıkaracak karşımıza işittiğimiz her şey. Belki de alacaklar bizde olanları, eksik bırakacaklar bizleri. İşte bu sebepten ötürü bence ağızlarımızı yumalım, gözlerimizi açalım ve gereksiz konuşmamaya, etrafa belli belirsiz yorumlarımızı dağıtmamaya özen gösterelim. İnsanlar tarafından dinlenmek nasıl hoşumuza gidiyorsa o şekilde davranalım karşımızdakilere de ve dinlemekten asla bıkmayıp, dinlediğimiz her an işitmenin tadına varalım.