HER-ŞEY-AKIL-İÇİN!

Irmak Özdemir Doktor, bana yardım et. Bir şeyler iyi gitmiyor. Okay Uludok'un 40 Şizofrenden Bir Öyküsü'ndeki "Doktorların söylediği gibi şizofren Vahit bundan sonra kendi kendinin doktoru değil, kendi kendisinin hastası olacaktı." Şizofren Vahit'i "hasta" olarak tanımlamamızın nedeni nedir ki? İnsanların büyük çoğunluğundan farklı bir düşünme şekli olduğu için tabii ki. Vahit'in insanların çoğundan farklı bir düşünme tarzı olması onu hasta mı yapar, değişik düşünceleri olan bir çılgın mı yapar? Ya da başkalarından farklı bir düşünme tarzına sahip olmak, "hasta" olmak kötü müdür? Farklı düşünen herkese ilaç yazamayız bizim gibi olması için, üstelik ilaç kullanan herkesin de raporu yok maalesef, yaptıklarını bu şekilde "Onu da mazur görün bu seferlik" dermiş gibi tanımlayamayız. Vahit'i hasta kabul etmemizin nedeni, onun ne zaman nasıl düşündüğünü anlayamamamız. Bu yüzden "raporu" var Vahit'in. Sağı solu belli olmaz çünkü her an her şeyi yapabilir ve o an kafasından neler geçtiğini bilemeyiz biz. İnsanların hatrı sayılır büyüklükte çoğunluğunu kastediyorum tabii. Vahit'in kendi gibi "hasta" arkadaşları anlar mı acaba onun kafasında neler döndüğünü? Ben bunu hep merak ettim. Bir şizofren diğerinin o an ne düşündüğünü anlar mı ki diye, insanların diğer çoğunluğu gibi. Eğer anlıyorlarsa bu aslında bizi mi hasta yapar? Önsözde diyor ki Uludok, kırk şizofrenden bir öykü çıkması ile bir şizofrenden kırk hikaye çıkması aynıymış. Herhalde anlar kırk şizofren birbirinin halinden. Bu satırları yazdıkça soruların içinde eden binlerce sorudan sadece birkaçını bile olsa bilmek isterdim. Başkalarından farklı düşünmek bana göre kötü bir şey değil, eğer birilerimiz farklı düşünmeseydi ve biz de onları "deli" olarak adletmeseydik delilik olarak tanımlanan birçok sanat eseri, bunca deneme, kitap ortaya çıkmamış olacaktı. Biz de "normal" insanlar olarak onları okuyup "Allah Allah bu nerden aklına gelmiş, bu da böyle düşünülür mü canım!" diyemeyecektik. Belki de kendi farklı belleklerinde toplumun genelinin normal kabul ettiği bizleri hayretlere düşürecek bir sürü fikir daha vardır. Dışarı vurdukları ve vurmadıkları neler neler vardır kim bilir. Keşke birazını bile olsa bilebilseydik. Kitapta diyor ki yazar "her-şey-akıl-için!". Vatani görevini yapan biri gibi akla hizmet ediyor bu "hasta"lar. Akıl içinmiş bütün bu hal ve hareketler. Fazla düşünmeleri bu akla hizmet etmek için olabilir. Düşünmek bu akla hizmet etmenin bir parçası. Peki düşünmek mi onları "hasta" etti yoksa "hasta" oldukları için mi bu kadar düşünüyorlar? Yıllardır aklımı kurcalayan akıl hastanesinin merkezindeki Rodin'in ünlü "Düşünen Adam" heykeli de bu soruyu akıllara getirir. Yıllarca merak ettim bunu ben, onu oraya koyan dalga mı geçiyor yoksa o heykelin önünden geçen herkese inceden inceye tehdit içerikli bir mesaj mı veriyor diye. "Çok düşünmeyin bakayım, yoksa bir reçete de size yazar içeri tıkarız sizi!" diyerek azarlıyor mu onu oraya koyan acaba diye düşünürüm. Çok düşünmenin insanları farklılaştırabileceğini farkındayım, belki de onlar sadece çok ve değişik açılardan bakarak düşünen insanlar aslında. Durun bir dinleyin adamı belki de hasta değildir, sadece senin bakmadığın açıdan bakmıştır o! Toplum düzeni için sıkıntı mı yaratır bilemem, ama ben sırf çocuklar korkmasın diye "Uludokumacı" olan soyadından umacı sözcüğünü atan Okay Uludok'un varolmasında herhangi bir sorun görmüyorum. Yazdığı iki sayfa yazıyı rahatsız ve meraklı bir şekilde okudum, kafasındaki rahatsız bir kalabalığa dahil olmuş oldum sadece. Kim bilir neler neler düşünüyordur daha. Orijinal bir içerik olduğu kesin, biz "normal"lerin aklı ermez bu işlere. "Tabii hepsi Can'ın hasta kafasının içinde. Böyle bir şey yok. Sen de inandın. Şizofren misin?"