UNUTMAMIZ GEREKENLER

Beyin bugün gizemleri hala çözülemeyen, bilimin sadece belli kısımlarına ışık tutabildiği insan vücudunun mükemmel bir parçasıdır. Beyin insan bedeninin yaşamını sürdürebilmesi ve var olabilmesi için hayati öneme sahip olmakla birlikte insan ruhunu da yeri geldiğinde tedavi etmektedir. Hep zannedilir ki yalnızca kalbin insan ruhu üzerinde etkisi vardır ama gerçekte yanlış bir algıdır bu. Beynin de en az kalp kadar etkisi vardır insan ruhu üzerinde. Düşünsenize beyninizin yaşadığınız her şeyi en ince ayrıntısına kadar hatırladığını? Ne hale gelirdi acaba psikolojimiz? Zaman her şeyin ilacı olmaktan çıkar ve her an insana yaşadığı kötü anıları hatırlatır hale gelirdi. Yaşantıları boyunca insanlar unutmaları gereken birçok anlara, olaylara tanıklık ederler, fakat zaman geçtikçe zihinlerimiz bizlere kimsenin yapamayacağı bir iyilik yapıp, bu hatıralarımızı silerler hafızamızdan. Ve biz de yeni başlangıçlar yapabilmek için kendimizde güç kuvvet buluruz. Yeni başlangıç demişken bu konu üzerinde biraz konuşmak istiyorum. Hayatta bazı anlarımız olur, olaylar düzeltemeyeceğimiz kadar kötüye gider ve işte o anda yeni ve bembeyaz bir sayfa açmamız gerekir. Her şeyi silip yeniden doğmuşuz gibi hayata başlamamız gerekir. Eski hayatımızın üzerine yeni bir hayat inşa etmeye çalışırsak eğer, temeli çürük olan bir binanın ayakta duramayacağı gibi yeni kurduğumuz hayatımız da ayakta duramaz ve dağılır gider. Eski hayatlarımızın üzerine sağlam bir yaşam kurmak istiyorsak eğer unutmamız gerekenleri hafızamızdan silmemiz gerekir. Açıkçası bir önceki yaşantımıza kelimenin tam anlamıyla ihanet etmemiz gerekir. Ne varsa o döneme ait yok etmeliyiz ki ömrümüzün geri kalanını yaşayabilelim. Mehmet Eroğlu Adını Unutan Adam adlı kitabında bu durumu çok iyi anlatıyor. Politik bir eylemde bir arkadaşı vurulan diğer arkadaşı da kendini bilerek feda eden Adını Unutan Adam her şeyini unutmak zorunda kalmıştır çünkü artık onun için yeni bir yaşamın var olabilmesi demek bir öncekinin yok olması anlamına gelmektedir. Bu uğurda adını bile unutmak zorunda kalır hatta. Belki bizler günlük yaşantılarımızda Adını Unutan Adam kadar etkisi büyük olaylar yaşamıyoruz ama şüphesiz ki unutmamız gereken anlara, olaylara bir şekilde tanıklık ediyoruz. Kötü geçen bir sınav ya da bozulan bir dostluk da unutulmayı hak eden anlar arasındadır bence. Anımsamaya devam ettikçe moralimizi bozacak her türlü hatıra unutulmalıdır aslına bakılırsa. Bu kadar "unutmaktan" bahsetmişken "hatırlamaktan" da bahsetmek gerekir diye düşünüyorum. Hatırlamak bir başka mucizesidir insan beyninin. Kapattığımızda kendimizi dış dünyaya bir tek hatıralarımız kalır bize. Kaybettiklerimizin hatıraları... Kaybettiğimiz güzel insanlar vardır örneğin, hep yanımızda olmalarını istediklerimiz, fakat sonsuza kadar yanımızda kalmaları mümkün değildir çünkü ölümlüdürler en nihayetinde onlar da. Özlediğimizde onları, hatıralarımıza sarılırız. Onlarla geçirdiğimiz güzel zamanları anımsamaya çalışırız ancak ve ancak bu şekilde onlara olan özlemimizi bir nebze olsun dindiririz. Bu açıdan bakıldığında da hatırlamak o kadar da kötü değil aslında. Özetlemek gerekirse, ruhumuz yaşamını devam ettirirken yalnızca kalbimizden değil aynı zamanda beynimizden de yardım almaktadır. Nasıl sağlıklı bir bedene sahip olmak istiyorsak yediklerimize dikkat ediyor ve düzenli spor yapıyorsak; aynı şekilde sağlıklı bir ruha sahip olmak istiyorsak eğer, beynimizi kötü anılarımızla değil anımsadığımızda yüzümüzü gülümsetecek hatıralarla beslemeli, unutmamız gerekenleri zihnimizde biriktirmeden hemen hafızamızdan silmeliyiz. Umarım yaşantılarımızda unutacak çok şeyimiz olmaz, aksine hatırlamak için binlerce güzel hatıralarımız doldurur zihnimizi. Son olarak da temenni ediyorum ki hiç kimse yaşamına yeniden başlamak, adını unutmak zorunda kalmasın.