TUTUNABİLDİK Mİ?

Her insan belirli bir topluma mensup olsa da aynı toplumdaki üyelere kıyasla doğumdan ölüme kadar içinde bulundukları durumlar farklılık gösterir. Bu yüzdendir ki insanların başarılı olma kıstasları farklıdır. Toplumun bazı üyeleri mutluluğu hayattaki başarı olarak görürken bazı bireyler parayı ve lüksü hayattaki başarı olarak görürler. Başarının bir gaye olduğunu düşünmeyenler ise tutunamayanlardır. Onlar içinde bulundukları toplumdan dışlanmış olmanın verdiği hislerle yaşarlar. Bu hisler tutunamayan olmanın toplumca kötü karşılandığını ve kendilerinin kaybeden olduklarını insanlara düşündürebilir. Ama önemli olan bu kaybedenlerin hayata hangi çerçeveden baktığıdır. Belki de kazanan olmak kaybedenlere o kadar çekici gelmemiştir. Bu düşünce bize kaybetmenin veya kazanmanın bir seçenek olabileceğini gösterir. Toplumun size koymuş olduğu hedeflerin üstesinden gelirken bu kadar çabayı neden harcadığınızı bilmezsiniz. Sadece size yapılması gereken şeyleri yapmanız gerektiğini düşünürsünüz. Ama her şey son bulduğunda aklınızı kurcalayan bazı sorular olabilir. Şimdi ne olacak? Bu kadar çaba ne içindi? Bu noktada olmaktan memnun muyum? Bunun gibi sorular size kaybeden olduğunuzu anlatır. Belki de toplumun gözünde kazanmış veya hayata tutunmuş olabilirsiniz ama kafanızdaki düşünceler size kaybettiğinizi söyler. Ancak o zaman anlayabilirsiniz toplumun veya bireylerin size koyduğu hedeflerin aslında gereksiz birer meşgale olduğunu. Bu düşünceler aklınızda şekillendiğinde anlarsınız bir kaybeden olduğunuzu. Bazı insanlar bu durumda tutunamayan olduklarını kabul eder ve hayatlarına devam ederler. Ama bazı şeyler değişmiştir onlar için. Artık kazanmak için harcanan çaba ve vakit onlara komik gelmeye başlar. Toplumun gözündeki kazananlara üzülmeye başlarlar çünkü kimsenin kendini kanıtlamasına gerek yoktur. Para, mutluluk, refah kaybedenler için sadece anlamsız kelimelere dönüşmüştür. Ama ayrılık, mutsuzluk, hayat gibi kelimeler sözlükte anlatıldıklarından çok daha fazla anlamlı olur onlar için. Bir büyük tutunamayanın da yazdığı gibi "Kelimeler, albayım, bazı anlamlara gelmiyor."(Oğuz Atay 1973) Peki, tutunamamanın en büyük götürüsü nedir? Çevremizdeki her şeyi sorgulayıp aslında hiçbir şeyin düşündüğümüz gibi olmamasının verdiği acı mıdır? Yoksa bir kişiye, düşünceye, kitaba ve hatta bir soruya tutunamayacak olduğumuzu bilmemiz midir? Yoksa bu tür soruların aklımıza verdiği acılar mıdır? Aslında bir tutunamayan olunduğunun bilinmesidir en büyük götürü. İçinizdeki tutunma isteğinizi karşılayamadıkça büyüyen bir götürü. O zaman nedir bu düşüncelerden kurtulmanın yolu? Aklınızı yitirecek derecede sizi düşüncelere boğan bu çıkmazın çözümü var mıdır? Ne yazık ki ben de bulamıyorum bir çözüm. Bu yüzdendir ki çıkmaz diye tanımlıyorum bütün bu duyguları. Bakın bir kelime daha bazı anlamlara gelmiyor. Çıkmaz. Sözlüklerde yolun sonu anlamına gelse de insan bir çözüm bulabileceği umudundan vazgeçmiyor. Belki de insanın doğasında olan bir şeydir umut etmek. Şimdi hepimiz düşünelim asıl sorumuzu. Tutunabildik mi? Doğduğumuz zamandan beri bize sunulan fırsatları değerlendirdik. Şu okula gideceksin dendi biz de gittik. Şu kitapları okuyacaksın dendi ve okuduk. Bu yaşımıza kadar bir yerlere gelmek için çabaladık ve hala çabalıyoruz. Şimdi düşünme zamanı geldi. Bu insanların bize sunmuş olduğu fırsatları ne için değerlendirdik? Amacımız neydi? Yapmış olduğumuz eylemler gerçekten biz istediğimiz için mi yapıldı? Bundan yıllar sonra geleceğimiz nokta şu an istediğimiz nokta mı olacak? Eğer öyle olacaksa bile bu bize ne katacak? İstediğimiz şeylerin gerçekleşmesi bize ne katabilir ki? Mutluluk mu? Yoksa sadece kendimizi tatmin etmek için mi yaşıyoruz? Bu sorular sizi derin düşüncelere sürüklüyorsa asıl sorumuza cevabınız da belli oluyor. Tutunamayanlara hoş geldiniz. Kim bilir belki de tutunamamak size daha çekici gelecek ve siz de bu çıkmazda umut etmekten ve yolun sonundaki soğuk duvara çarpmaktan zevk alacaksınız.