Kalbimden Müziğe

Müzik küçüklüğümden beri hayalperest ruhumun en önemli besini olmuş ve birçok başarımın da temelini oluşturmuştur. Nice geceler müzik sayesinde ilham bularak, hem gücüme güç katmış hem de kendimi dinleyerek doğru yolu bulabilmişimdir. Şuan ki zorlayıcı hayatımda, her zaman dinlediğim bir yoldaş olmuştur benim için. Hatta müziği, sihirli bir enerji olarak görebiliriz. Birçok şarkı, benim içimde büyük izler bırakmıştır ve ben bestecinin veya icracının ruhuyla bütünleşerek yepyeni duygu sellerini kendi ruhuma akıtmışımdır. Bu yazımda ise, en sevdiğim sanatçılardan biri olan Azize Mustafa Zadeh'nin kendi ruhumda olan etkilerini anlatarak, konserinde bulunmanın büyük hazzını sizlerle paylaşacağım. Azize Mustafa Zadeh Azeri olan yetenekli bir besteci hem de piyanisttir. Küçük yaşta babasının da müzisyen olmasının etkisi ile müziğe başlamış ve kendini inanılmaz geliştirmiştir. Genel olarak, dünyada önemli izler bırakmış birçok sanatçının ailesinin müzisyen olduğunu görebiliriz, çünkü sanata küçük yaşta başlanılması inanılmaz hızlı bir ilerlemenin temelini yaratabiliyor. Azize'nin önemli özelliklerinden biri ise, aynı anda hem çalarken hem de pamuk gibi sesiyle dinleyicileri büyülemesidir. Şarkı söylerken, sadece bir notaya değişi sizi kendinizden geçirebilir ve kendi içinizde kaybolup gitmenize neden olabilir. Hatta bunu ruhunuzda oluşan küçük duygu patlamalarının oluşturduğu büyük bir haz olarak düşünebilirsiniz. Yıllardır kendisini hep elektronik ortamda dinlediğimden, konserine gittiğimde kendimi kaybettim diyebilirim size. Sanal ortam o kadar sahteki aslında. Gerçek duyguları yaratmanıza sadece çok küçük oranda olanak sağlayabiliyor ama bir konserde canlı olarak dinlediğinizde müziğin titreşimini bütün vücudunuzda hissediyorsunuz. Resmen içiniz titriyor. Konserinde en çok tanınmış eserlerini dinleme şansım oldu. En tanınmış eserlerinden bazıları "Dance of Fire" ve "Daha" diyebiliriz. "Dance of Fire" aslında çoğunlukla Azerilerin inanılmaz armoni yapılarının eşliğinde olan Azeri ezgilerinden oluşmaktadır ve kendi kültürümüze çok yakın diyebiliriz. Azize'nin genel olarak hep belirli bir ezgisi vardır ve bunu kadınsı bir yapısı olan hareketli ezgiler oluşturur. Besteci derin bir şekilde kendi iç dünyasını müziği ile kolaylıkla yansıtmıştır. Bir kadının asil duruşu, bazen sert tepkileri ama hassas iç dünyası olarak görebiliriz bu besteyi, hiç durmayan hareketli bir ezgi ama her ölçüsü bir dünya gibi rengarenk olanından. Sanatçımız konser esnasında o kadar bütünleşiyor ki, kendinizi ritme eşlik etmekten durduramıyorsunuz. "Daha" şarkısını binlerce kez dinledim diyebilirim size. İlk albümlerinden birinde bulunan bu şarkı, kendisinin gençlik zamanlarındandır ama gençliğine rağmen kusursuz bir performanstan yoksun kalmamıştır. Bu parçanın sakin başlangıcını, bir kadının içindeki üzüntüyü dışarı vurmadan kendi içine atması olarak görebilir ve yavaşça artan tansiyonu ise, kişinin içinde tutamadığı duyguların dışarı vurulması olarak düşünebiliriz. Bir süre Azize'nin ağlar gibi olan sesi, ölmekte olan bir çiçeğin son anda filizlenmesinin bir yansıması gibidir. En dibe vurduğunda, ruhunun o parçalandığı anda, o parçalardan tekrar doğmaya çalışarak hayata tutunmaya çalışan biri gibi. İnsan bir konserde bile, kendi içinden o kadar çok şey keşfediyor ki. Aslında içimde hep büyük bir sanatçı olma hayali olmuştur ama hem bedenim hem de hiç durmayan hareketli zihnim buna pek izin vermemiştir. Belki de bu başka bir hayat görevinin izi mi hiç bilmiyorum ama bunlara rağmen müziğimi annemin öğretisi olan kalbim ile yaptığımı biliyorum. O yüzden yavaş pasajlarda hep kendimden geçerek çalıyorum. Azize'nin gerçek bir sanatçı olmasının en temel nedeni, çalarken tamamen müzik ile birleşmesi diyebiliriz. Böyle sanatçıları dinlediğimde, fagotumu alıp saatlerce çalmak ve gücüm tükenene kadar ruhumu etrafa yaymak istiyorum. Bunu ruhunuzun patlamak üzere olması olarak düşünebilir, patladığında o büyük enerjinin kaynağı olabilirsiniz ve müziğin o anki titreşimi bunun en basit kanıtıdır. Kendinizi güçsüz hissettiğiniz günlerde veya hayatın yıpratıcı yaptırımları altında ezildiğinizi hissettiğinde, hiç düşünmeden bir konsere gidin ve gözlerinizi kapatarak ruhunuzu besleyin. Bırakın içinizden çıkıp etraftaki enerjiyle karışsın, bırakın yaşasın ruhunuz.