PAPAZ'IN BAĞI

Ankara'nın orta yerinde, yarım yüzyıllık çınarlarla, asma bahçelerle, bol yeşillikle göze ve ruha hitap eden, dere sesiyle kulağı okşayan bir yer olsa keşke değil mi? Varmış zaten. Ankara denince doğal ortamı bozkır ve kuru havadan öteye gidemeyen, beşeri tarafı gri binalardan geçilmeyen bir şehir görüntüsü geliyor insanın gözünün önüne. Hafta sonu keşfettiğim yer işte bunların tam zıttı olan, Ankara'dan çok sanki Marmara Bölgesi'ndeki bir şehirde yer alması gereken bir yer gibiydi. Papaz'ın Bağı'ndan bahsediyorum. Hafta sonu başkentte kültürel bir etkinlik dışında yapılacak pek de bir şey olmadığı için sızlanırken, annem imdadıma koştu ve "Papaz'ın Bağı'na gittin mi sen hiç?" dedi. Ben, o da neresi der gibilerden bir bakış atınca yerini tarif etti. Annemin Çankaya'da bir adres vermesine şaşırmıştım çünkü biz Ankaralılar bir parça yeşillik görebilmek ümidiyle kilometreler boyu süreriz arabamızı. Genelde bu uzun yolculukların en güzel karşılığı da ODTÜ'ye bağlı olan Eymir Gölü'dür. OR-AN'da TRT merkez stüdyolarının arkasında bulunan bu vaha da özellikle bisiklet meraklıları için iyi bir alternatiftir ama uzak sayılabilir. Gölbaşı'nda bulunan Mogan Parkı gibi yerler de estetik hiçbir unsur taşımayan ve aslında yeşillikten çok yine beton olan piknik alanlarından başka bir şey olmadığından tercih edilmez. Şimdi bunların aksine şehrin göbeğinde bir yere doğru yola çıkmış olmak beni epey şaşırtsa da, annemle aramızdaki kuşak farkından ötürü onun beğendiği bir yeri beğenmeme hakkımı da saklı tutuyordum. Ama daha oraya varır varmaz annemin nasıl da zarif bir zevki olduğunu anlayacaktım. 1963 yılında eskiden bir papaza ait olduğunu öğrendiğim bu yer, kelimenin tam anlamıyla çölün ortasında bir vaha. Biraz bakımsız olsa da çok sorun etmedim, hatta el değmemiş havasından ötürü hoşuma bile gitti diyebilirim. Yaş ortalaması bir hayli yüksek, dolayısıyla burada hayat daha ağır akıyor. Bu bakımdan, yoğun ve kalabalık geçen şehir hayatı içerisinde durup soluklanmak için çok iyi bir yer. Semaver kültürünün devam ettiği, süs havuzundaki kaz seslerinin tavladaki pul seslerine karıştığı bu yerde, ister yemek yiyin, ister nargile tüttürüp keyif yapın. Kat kat inilen ufak bir vadiye kurulmuş olan masa sandalyelerden hangisine oturursanız oturun, keyifli bir gün olacağını hemen anlıyorsunuz. Fakat bu keyif ne yazık ki sadece ortamın sağladığı keyif. İşin bir de "insan" kısmı var. Ne yazık ki "işletmecilik" denen olgudan burası da nasibini bir hayli almış ve sıradan bir kafe mantığıyla işletiliyor. Her katın başka bir kafeye ait olduğu bu yerde, kimisi menü getirmeyip kafasına göre fiyat biçerken, kimi siparişi eksik getiriyor, kimi temiz getirmiyor. Kısacası "senin gibi müşteri bizde çok, sen gidersen yenisi gelir" mantığı hakim ve müşteriye çok da saygısı olmayan kimselerce işletilmesi bir hayli üzücü. Eski Ankara'nın bir parçası olan Papaz'ın Bağı'nı, keşke eski Ankara görgüsü ve terbiyesinden nasibini almış kişiler işletse; böylece hem doğal hem de beşeri faktörlerin tamamen keyif verdiği gerçek anlamda bir cennete düşmüş olurduk. Yine de dört tarafı binalarla çevrili, hem sigaradan hem arabaların egzozundan duman altı olan sıradan bir kafeye gitmektense, burayı tercih ederim elbette. Yeri Gaziosmanpaşa'daki Kuleli Sokak'ta olan bu gizli bahçeye otobüsle de kendi aracınızla da gidebilirsiniz. Eski Ankaralıların keyfine ortak olmak için çok da beklemeye gerek yok, hazır havalar da ısınmışken Papaz'ın Bağı iyi bir tercih olacaktır.