EĞER AŞK VARSA

Her insanın hayattan farklı beklentileri vardır. Kimileri zengin olmayı, kimileri ünlü olmayı kimileri de işlerinde başarılı olmayı arzularlar. Fakat bazıları vardır ki onlar en çok aşık olmak isterler. Ben de onlardan birisiyim sanırım ve bunu daha önce bu kadar istediğimi fark edememiştim. Bu film bende derin düşünceler uyandırdı ve eğer aşk varsa her şeyin mümkün olabileceğini öğrenmemi sağladı. Aslında ne istediğimi fark ettim. Tıpkı Noah' ın Allie' ye aşık olduğu gibi birisine aşık olmak ve o kişiyi Noah'ın da söylediği gibi '' Sen bana sadece ne istediğini söyle ben senin için o olurum'' diyebilecek kadar çok sevmek istiyorum. Ne kadar umutsuz, ne kadar çaresiz olursam olayım sonunda mutlu olacağım umuduyla son nefesimi verdiğim ve ölümün bizi ayırdığı ana kadar sevmek istiyorum hayatımın aşkını, tıpkı Noah gibi. Aslında Noah'a baktığım zaman onda kendime ait bazı özellikler görüyorum. Eğer seversem sevdiğim insan için her şeyi yaparım bir an bile düşünmeden. Ama korkuyorum işte korkuyorum ben. Çünkü her şey öyle yürümüyor maalesef, hepimiz daha on sekiz, on dokuz yaşlarındayken tanışamıyoruz hayatımızın aşkıyla ya da bulamıyoruz kendimiz için doğru olan kişiyi. Pek çok zaman geçiyor ve insanlar girip çıkıyor hayatımıza ta ki biz hayatımızın aşkını bulana kadar. Bu süre zarfında oldukça üzülüyoruz, kırılıyoruz, hayal kırıklıkları yaşıyoruz ve hatta güvendiğimiz, sevdiğimiz insanlar tarafından aldatılıyoruz. Tamamıyla sahte ve yapay insanlarla tanışıyoruz ve aynı şekilde o kalpsiz, içlerinde en ufak bir sevgi kırıntısı bile kalmamış insanlar tarafından yıpratılıyoruz. Sonra toparlanıyoruz, üstesinden geliyoruz belki de ama insan bir kere severken kırıldı mı eski haline dönmesi zaman alıyor. Ne kadar çok istesem de aşık olmayı, bu korkumun üstesinden bir türlü gelemiyorum. Peki neden korkuyorum aslında hayatta en çok istediğim şeylerden birinin aşık olmak olmasından ve bunu göstermekten? Sebebi çok basit; Benim Noah' tan farkım belki de geçmişte yaşadığım yoğun kalp kırıklıkları ya da benim üzülmekten korkmam ve mutlak mutluluğa ve aşka olan inancımın önemli bir ölçüde azalmış olması. Oysa ki o her seferinde bana aksini ispat etmeye devam ediyor. Ne zaman umudumu kaybetsem Noah a bakıyorum ve hayatının aşkının peşinden bıkmadan ve yorulmadan koşan, mutluluğun ona gelmesi yerine onu kendisi bulan ve asla engel tanımayan bir adam görüyorum. Benim için o bir karakterden öte, tam anlamıyla örnek alınması gereken bir kişi. Çünkü hayat her zaman öyle tozpembe değil maalesef. Her zaman mutluluk verilmeyecek bize bazen de zor zamanlarımızda onun kıymetini anlayıp biz onun peşinden koşacağız, bu da bana Noah'ın öğrettiği bir başka konu. Fakirliği zenginliği, mutluluğu, mutsuzluğu, aşkı ve hayal kırıklığını ve daha pek fazlasını tecrübe etmiş birisi olan Noah'a bütün bunlara nasıl dayandığını sorma imkanım olsaydı onun karakterini tanıdığım kadarıyla bana vereceği cevap şöyle bir şey olurdu : ''Aşkım sayesinde başardım.'' Ondan aldığım ders de beni şu sonuca yönlendiriyor: Her ne kadar üzülsek de, yıpransak da bizi ayağa kaldıracak olan ve bizi tekrar mutlu edecek olan tek şey sevgidir. O yüzden ne kadar başarısız olursak olalım ne kadar tökezlersek tökezleyelim asla aşktan vazgeçmemeliyiz ve her zaman tekrar ve daha çok sevebilecek cesareti kendimizde bulmalıyız. Çünkü eğer aşk varsa her şey mümkündür. Alper Kerem Ersöz s