BİR HİÇ UĞRUNA FEDA EDİLEMEYECEK DÖNEM: YAŞLILIK

Yaşlılık dönemi insanın çöküş dönemi midir? Yoksa insan yaşlandıkça mı hayatın en zevkli yüzü kendini göstermeye başlar? Wilhelm Schmid, Sakin Olmak -Yaşlanırken Kazandıklarımız adlı eserinde sürekli olarak "yaşlılık dönemine alışmamız için yapmamız gerekenleri" vurguluyor. Peki yaşlılık dönemi, bu döneme alışmak için yerine getirmek zorunda olduğumuz birtakım sorumlulukları gerektirecek kadar zor ve acımasız bir dönem mi? Sizce de artık herhangi bir şey yapmak zorunda olmadığımız bir dönemin zamanı gelmedi mi? Bana soracak olursanız alışmak için fazlaca çaba harcamak zorunda olmadığımız, insan hayatının en zevkli dönemi olma potansiyeline sahip bir dönemin zamanı çoktan geldi. Onca yaşanmışlığımızın bize kazandırdığı ve başka hiçbir şekilde elde edemeyeceğimiz tecrübelerimizi, geçmişte kurduğumuz mükemmel arkadaşlıkları ve senelerce çalışmamızın karşılığı olan parayı hayatımızın başka hangi döneminde kullanabiliriz ki? Hiçbir döneminde! Peki yaşlılık döneminin hayatımızın en dolu dolu yaşayabileceğimiz dönemi olduğunun farkında mıyız? Bu sorunun cevabı ne yazık ki birçoğumuz için "hayır". Çevremdeki insanlar çocukluklarından başlayarak yetişkinlik dönemlerine kadar uzanan, yani yaşlılık dönemlerine kadar süregelen yoğun bir çalışma temposuna girdiklerini belirtiyorlar ve hayatlarının çalışmakla geçiyor oluşundan yakınıyorlar. İşte tam da bu noktada bu insanların farkında olmadığı ama gerçekten çok mühim olan bir nokta var; bu insanlar imkanların geçmiş dönemlere kıyasla çok daha fazla olduğu bir dönemin geliyor oluşundan habersizler. Varsayalım ki bu insanlar çocukluklarını gelecekte iyi bir mesleğe sahip olabilmek için çalışmakla geçirdiler, gelecekte uğruna bir daha asla geri gelmeyecek olan o çok kıymetli çocukluk dönemlerini verdikleri mesleğin sahibi oldular. Peki bu meslekten gelen birikimlerini yaşlılık dönemlerinden başka hayatlarının hangi döneminde kullanabilir ki bu insanlar? Yaşlılık dönemini bir hiç olarak gören kişileri üretim amacı herhangi bir fabrikada çalışmakta olan basit robotlara benzetirim: Bu robotlar üretildikten sonra belirli bir dönem çalışırlar ve zamanı gelince çöpe atılırlar. Yaşlılık dönemini bir hiç olarak gören, ölümünün artık gelip çatmasını bekleyen, bu dönemlerinde sadece boş boş oturarak o televizyon dizilerinde görmeye alışık olduğumuz ihtiyar rolüne bürünen bu insanların çalışmaktan başka hiçbir amaç için üretilmeyen basit bir robottan ne farkı olabilir ki? "Yaşam, kötü kahve içilmeyecek kadar kısadır." (Schmid 44). Gerçekten de hayat bu kadar kısayken insanların yaşlılık dönemlerine hiç düşünmeden kurşun sıkacak kadar cömert olmaları beni hayretler içerisinde bırakıyor. Tamam, insanlar bu dönemlerinde kendilerini çok zorlayacak ve netice itibariyle hastanelik bile edebilecek aktivitelerden uzak durabilir ancak bu uzak duruş hiçbir zaman evde boş boş oturmak ve hiçbir şey yapmamak seviyesine gelmemeli. İnsan isterse gençliğinde kazanmak pahasına harcadığı onca senenin karşılığı olan maddi ve manevi birikimiyle yaşlılık dönemini harika bir şekilde geçiremez mi? Bana kalırsa yaşlılık döneminde günlerini öylece boş boş geçiriyor olması o insanın artık bir şey yapmaya gücünün kalmayışı gibi çok basit bir bahanenin arkasına saklanmasıyla mümkün, tabii ortada çok ciddi bir sağlık sorunu yoksa. Ölüm gelip çatmadan gidebileceği onca şehir varken, belki de o zamana kadar hiçbir zaman denemeye fırsatının olmadığı birçok aktiviteyi deneyebilecekken, yemyeşil bir köyden ufak bir ev alıp tatlı ama yorucu bahçe işleriyle uğraşabilecekken; aynı zamanda ölüme artık hiç olmadığı kadar yakınken bir insan hangi sebeple bu kadar kıymetli ve o zamana kadar hiç bu kadar kısalmamış zamanını yaşlılık dönemine uyum sağlamak gibi bir hiç uğruna tüketmek ister ki? Eğer düşüncelerimi toplayacak olursam, benim fikirlerime göre bir insanın yaşlılık dönemine alışmak için uğraşmasının, bu dönemi yapacak birçok şeyin olduğu harika bir dönem olarak geçirmesinin ve hayatı boyunca tadına varamadığı zevkleri yaşamasının önünde ciddi sağlık sorunları dışında hiçbir engel yok. Yeter ki bu dönemi böyle yaşayabilmek için bize yaşam dolu bir enerji veren düşüncelere sahip olabilelim.