ACABA

Rus edebiyatında önemli bir yere sahip olan İzak Babel bir Yahudi köyünde dünyaya geldi. Yargılandığının ertesi günü Lubyanka cezaevinde öldürüldü. Kızıl Süvariler 34 kısa öyküden oluşur ve yazarın en önemli eseridir. Savaşta gazetecilik yaptığı yıllardaki gözlemlerini bu kitap altında toplayan Babel bu kitaba sonradan "Argomak" adlı bir hikaye daha ekledi. Kitapta her ne kadar savaş anlatılıyormuş gibi dursa da asıl üzerinde durulan konu Yahudilere olan düşmanlık ve savaşın altında yaşanan olaylardır. Yenilgi duygusunun disiplini nasıl bozduğu ve insanları vahşileştirdiği ön plana sunuluyor. Gözlemleri ve yaşanmışlıkları ışığında savaş sırasında yaşanan kahramanlıklar da kitapta yerini almaktadır ve yaşananlara rağmen belirli bir suçlama olmaksızın olayları hikayeleştirerek aktarmaktadır. Savaşan iki taraf da Yahudi olmamasına rağmen, savaşın gerçekleştiği topraklarda yaşayan Yahudi halkına uygulanan vahşet iç acıtıcı boyuttadır. Askerlerdeki Yahudi düşmanlığı, uygulanan şiddet, tecavüz ve cinayetlerle nefretin boyutunu belli etmektedir. Babel, Kazak ordusunun yaptıklarını anlatırken, empati kurarak onların gözünden de olaylara değinmektedir. Yazar Kızıl Süvariler adlı eserinde kendisini Kirill Vasievich Liutov adlı kahramanla bağdaştırıp, bütün olayları gözlemleyen yazar olarak Luitov`u hikayeye katmıştır. Kızıl Süvariler edebiyatçılar tarafından çok beğeniliyor fakat Kazak ordu komutanı Mareşal Semyon Budyonny Babel`i bilgi sızdırmaktan suçlu görüyor ve cezasını çekmesini, öldürülmesini emrediyor ancak Babel aldığı destek sayesinde bu olaydan sağ kurtulmayı başarıyor. Yahudilere, Rus devrimine ve Sovyet rejimine duyduğu saygı eserlerinde açık ve net görülüyor, başka bir eseri olan Odessa Öyküleri de bunun için önemli bir örnektir. Bu yüzdendir ki bazı mevkilerden tepkiler topluyor. Sovyet Yazarları Kongresi`nde edebi suskunluğuna girene kadar yazmaya devam ediyor. Bu süreçten sonra Hikmet`ten bildiğimiz adada kalmaya başlıyor ve burada tutuklanıyor. Tutuklanma sebepleri arasında hayatına giren bir kadının itirafları yer alıyor. Babel`in Alman casusu olduğunu öne süren bu itiraf, tutuklanmasına neden olan en büyük olay. Fakat 1954`de yani ölümünden 14 yıl sonra delillerin yeterli olmadığı söylenerek itibarı iade yapıldı. Bütün bu yaşananlar günümüzde de tanıklık ettiğimiz, gerçekleri anlatmak gibi masum ve önemli bir aksiyonun ne ile sonuçlandığını gözler önüne seriyor. Büyük balığın küçük balığı yediği dünyada, masumların da pek söz hakkı olduğunu söylemek pek doğru olmaz. Babel sadece görüşlerini gözlemleriyle birleştirerek insanlara aktarmıştı, birkaç defa susturulmaya çalışıldı fakat bir süre destekçileri sayesinde edebiyat hayatında devam edebildi. Elbette yaptığı işten gelir elde ediyordu fakat maddiyattan öte bir şeyleri açığa çıkarmak onun için daha önemliydi belki. Bulunduğu yerler, kişiler ve olaylar yüzünden hayatına son verildi belki. Yani büyük balık yine kazanmıştı. Bu olayların üzerinden bir koca asır geçti neredeyse. Peki değişen ne? Olayların üstünü örten, masumları ve belki de ülkelerinin kahramanı olabilecek insanları susturan sözde insanlar fazlasıyla mevcut değil mi? Kim bilir gözümüzü kırptığımız her saniye kaç insan zorla yalan söylemeye mecbur kalıyor ve ya bizim gerçek diye inandığımız senaryolar yazılıyor. Hayatta kalmak için yalan söylemek, sahteci olmak mı gerekiyor acaba diye düşünmüyor değil insan. Hayatları pahasına gerçekleri yazanlar doğru mu yaptı yoksa yanlış mı diye düşünmemize sebep olanlar, kim bilir kimlerin hayatlarına son vermekle meşguller. Yaşadığımız hayatı farklı mı yansıtıyoruz acaba bizleri de öldürmesinler diye? Ya da söylediğimiz her kelime hayata devam edebilmemiz için sansürlenerek mi çıkıyor ağzımızdan. Peki, doğruyu mu yapıyoruz acaba? Ama doğruları yapmak yasaktı! O zaman yanlış olanı yapıp gerçekleri söylemeliyiz hayatımız pahasına. Fakat o zaman da hayatımızı harcamış oluruz bir kelime uğruna. Yani, verilmesi gereken karar yanlış ve üstü örtülmüş yalanlarla dolu ucuz bir yaşam mı yoksa gerçeklerle, dürüstçe yaşanan onurlu bir ölüm mü? Bütün bu yazdıklarım gerçek mi yoksa zorla mı yazdırdılar bana? Hayatımızı ikileme sokanlara inat doğrudan vazgeçmeyelim. Hayat yanlışları yaşamak için fazla güzel, tabi doğruyu yaşayanlara...