KENDİMDE KAYBOLMAK

Ben kimim? Benim kim olduğumu ne belirler? Benim kim olduğumu belirleyen bu şeyler nereden gelir? Kim getirir? Ben de bu soruların içinde boğulur giderim. Bu soruların cevabını bulmanın yolları nelerdir ? Cevabını bulmak şart mıdır peki? Değil midir? Bak kayboldum yine benliğimin içinde... Hepimiz sorgulamaz mıyız bazen gerçekten kim olduğumuzu? Çoğumuz merak etmişizdir bunun cevabını. Kimliğimizin nereden geldiğini, nasıl oluştuğunu düşünmüşüzdür. Kimlik; Toplumsal bir varlık olarak insanın nasıl bir kimse olduğunu gösteren belirti, nitelik ve özelliklerin bütünüdür... güya. Ben sevmem böyle tanımlar yapmayı, ne demek istediğimi anlayasınız diye söylüyorum. Kim olduğumuz sözlükte yazıldığı gibi değildir aslında, kimliğimiz bir sürü etkenden etkilenerek oluşur. Bu etkenlerin en önemlisi de gelenekler ve ailedir. Kendinizi bir düşünün, şu hayatta kendinizle ilgili ne karar verirseniz verin, çoğunlukla bu etkenlerden etkilenmişsinizdir. Eğer etkilenmediğinizi düşünüyorsanız, siz de bu geleneklerin ve ailenizin sizi etkilemesine başkaldıran insanlar arasındasınızdır demektir. Ayşe Sarısayın da "Ansızın Günbatımı" adlı yapıtında odak figür üzerinden bu konuya değiniyor. Odak figür, toplumun bazı değerlerini aşmaya çalışarak kendi olma mücadelesi veriyor. Kendi olmaya çalışırken yaşadığı zorluklar anlatılıyor. Peki kendi olmaya çalışmak neden bu kadar önemli? Benliğimizi sorgularken bu soruların içinde kaybolmak böyledir işte. İnsan kendini o kadar kaptırır ki asıl benliğini bulmak için, sonunda kendi kişiliğinden bambaşka bir insan oluverir. Geleneklerden ve ailenin etkisinden etkilenmemeye çalışırken, tam tersine, başka bir insana dönüşür. Ben işte buna kendi içinde kaybolmak derim. Kendini farklı olmaya öyle bir kaptırmıştır ki -çünkü önemli olan budur, "farklı" olmak- kendi öz değerlerini, kişiliğini unutmaya başlar. Size eski bir arkadaşımdan bahsedeyim. Hayatı boyunca aile baskısıyla büyümüş bir insan kendisi. Kendi hiçbir kararı olmamış, hep ailesi nasıl uygun gördüyse o şekilde yaşamış, kendi kararları olmamış, her şeye ailesi karar vermiş. Bir nevi bir kafes içinde büyümüş yani. Tabii kendisi bu baskıya dayanamayıp üniversiteyi başka bir şehirde okumaya karar verdi. Kendi ayakları üstünde durmayı, kendi başının çaresine bakmayı istedi. Daha da önemlisi, aslında kim olduğunu bulmayı istedi. Şimdi görüyorum da, tamamen başka bir insan olmuş, hayata daha rahat yaklaşan, çoğu şeyi önemsemeyen, rahat davranan biri olmuş. Ya da dışarıdan öyle görünüyor sadece. Çünkü onu o kadar iyi tanıyorum ki, kişiliğinin daha doğrusu dışarıya göstermeye çalıştığı kişinin- o olmadığının farkındayım. Hala o eski, ailesiyle yaşarkenki özellikleri taşıyor içinde, hiçbir şeyi değiştirememiş ama öyleymiş gibi davranmaya devam ediyor. Adeta kendini kandırıyor. Kendi kimliğini bulma yolunda kendini o kadar kaybetmiş ki, olmak istediğinden bambaşka bir insan olmuş. Kendini bulmak kendini kaybetmek demek olmamalı hiçbir zaman. Bazılarımız da geleneklerle savaş vermeyi seçerler. Geleneklerle büyüyen bir insan, hele ki o geleneklerden nefret etmişse kendini bunun dışına atmak için her şeyi yapar. Geleneklere karşı gelirse onlardan farklı bir insan olacağını düşünür ki bunun ne kadar doğru olduğu da tartışılır. Demek istediğim şu ki, kişiliğimiz bazı etkenlerden etkilenerek şekillenir. Öyle ya da böyle, kişiliğimizde aile ve geleneklerin etkisi büyüktür ve bunlardan kurtulmak da çok zordur. Çünkü büyürken, ileride nasıl bir insan olacağımız da şekillenmeye başlar bu etkenlerle birlikte. Bu sebepten kim olduğumuzu araştırırken, bizi biz yapan şeylerden uzaklaşmaya çalışırsak kendi içimizde kayboluveririz. Bir bakıma içimizden büyük bir parçamızı çıkarmış oluruz çünkü. İçimizde kalan bu boşluğu da kimliğimiz olduğunu sandığımız şeylerle doldururuz. Bu durum bizi biz yapmaktan çok bizi kendimizden uzaklaştırır.