İNSAN DOĞASINDAKİ BİR KUSUR

İnsanların doyumsuz varlıklar olduğunu düşünüyorum. Sahip olduğu şeyler için minnettar olan ve daha fazlasını istemeyen biri ile daha önce hiç karşılaşmadım. Bu doyumsuzluk; konu aşk, sevgi, arkadaşlık olduğunda da etkisini göstermeye devam ediyor. İnsanlar hem paraya ve maddi şeylere, hem de sevgiye ve ilgiye açlar. Hem de bu bir türlü doyurulamayan bir açlık. Seçtiğim kitabı okurken sık sık az önce bahsettiğim doyumsuzluk ile ilgili örneklerle karşılaştım. Bunun yanında hayatlarımızın küçük tesadüflere göre şekillendiğini ve ne kadar kolay değiştiğini düşündüm. Kitabın ana karakteri ekonomik sıkıntılar yaşamaya başlamasaydı yeni bir iş arayışı içine girmeyecekti, tesadüf eseri girdiği iş yerine başka bir işe girseydi aşık olduğu kırmızı saçlı kadın ile tanışamayacaktı, kadının kocası bir iş nedeniyle evden ayrılmasaydı ana karakterimiz ile kadın birlikte olamayacaktı... Kendi hayatlarımızı düşündüğümüzde de bunlar gibi birçok örnek olduğunu görebiliriz. Örneğin ben üniversite sınavına hazırlandığım sene okulumdan evime giderken rastgele bir kitap mağazasına girip bir yazarın yeni bir eserini görmemiş olsaydım, sınavın edebiyat aşamasında karşıma çıkan ilgili soruyu yapamayacaktım, bu da daha az puan almama yok açacaktı ve belki şu hayatım bambaşka olacaktı. Bazen A yolundan gitmek yerine B yolundan gitmek bile hayatımızda büyük değişiklikler olmasına neden olabilir. Ve eminim hepimiz "acaba" ya da "keşke" gibi kelimeler kullanıp, A yolun değil de B yolunu seçsek ne olurdu diye düşünmüşüzdür. Belki de kaçırdığımız fırsatlar doyumsuz varlıklar olmamızın nedenlerinden biri. Aynı durum arkadaşlık ilişkileri ya da romantik ilişkiler için de geçerli. Günümüzde birçok ilişkinin ve evliliklerin ayrılıkla sonuçlanmasının sebebinin de bu olduğunu düşünüyorum. İnsanlar başta yaptıkları seçimden memnun olsalar bile zamanla kaçırdıkları fırsatları düşündükçe pişmanlık duyabiliyor. Daha iyisini yaşama şansı varken sahip oldukları ile yetinmeyi çoğu kişi beceremiyor. Bu yazım için ele aldığım kitapta da bu tür ikili ilişkilere dair örnekler var. Ek olarak kitabın bana genel olarak hatırlattığı doyumsuzluk özelliğini günlük hayata da uyarlayabiliriz. Aklıma ilk gelen örneklerden biri günümüzdeki telefon piyasası. Elimizde olan, sorunsuz şekilde kullandığımız telefonları sırf bir üst modeli piyasaya sürüldü diye istemiyoruz, yeni modeli alıyoruz. Hatta geçen senelerde bir arkadaşımdan duymuştum, sırf yeni model bir telefonu alabilmek için böbreğini satan bir adam varmış Afrika'da. İlişkiler konusuna tekrar değinecek olursak, durumun sadece geçmişteki fırsatları kaçırmaktan ibaret olmadığını görebiliriz. İkili ilişkilerde insanların birbirine gösterdiği ilgi karşı taraf için çoğunlukla yeterli olmuyor. Halk arasında "fazla yüz vermek" olarak adlandırılan durum gerçekleştiği zaman bazı 2 insanlar ilgiye, zamana, hediyeye vs. doyumsuz hale gelebiliyor. Bana kalırsa bu özellik hem insanın kendisi hem de çevresindekiler için olumsuz durumlara yol açabilir. Karşısındaki insandan hep daha fazlasını beklemek bir kenarda dursun, karşısındakini artık hiçbir şekilde yeterli görmeyip başka seçenek arayışlarına giren insanlar da var. Burada seçimlerin yapılmasında "güzellik" ya da "yakışıklılık" algısı büyük pay sahibi. Ek olarak daha önce hiç tatmadığımız duygusal tatminleri deneyimlemek gibi artıları da olabiliyor. Bu gibi artılar saymaya devam edebilirim ama bu durumu asıl bağlamak istediğim nokta şu ki insanlar daha iyisi, daha yenisi, daha heyecanlısı uğruna hayatlarında büyük pay sahibi olan insanlardan vazgeçebiliyor. Hayatımızı olumsuz yönde etkileyen pek çok şey var. Bir kitap okumak ya da bir film izlemek gibi basit şeyler bile bize üzerine düşünmeye açık uçsuz bucaksız konu çeşitliliği sağlıyor. Bu yazımda da en son okuduğum kitapta gözlemlediğim durumların birinden bahsettim. Umarım ki insanlar olarak elimizdeki şeylerin kıymetini bilmeyi öğreniriz.