Beyoğlu'nun Sokakları Sessiz

Ahmet Ümit'in yazdığı Beyoğlu Rapsodisi adlı roman, Beyoğlu'nda doğup büyümüş üç arkadaşın başına gelenler hakkında. Selim, Kenan ve Nihat; aynı liseden mezun olmuş, ama lise yıllarından beri hiç ayrılamamışlardır(Ümit, 1). Roman, Selim'in dilinden olduğu için en iyi tanıdığımız veya tanıdığımızı zannettiğimiz karakter Selim, mimarlık fakültesini bitirmesine rağmen babasının tekstil şirketinin başına geçmiş zengin bir insandır. Nihat, çocukluğundan beri diğer iki arkadaşına göre yokluk ve sefalette yaşasa da onların yardımlarıyla bir kitap dükkanı açmış, orayı işletmektedir. Selim ve Nihat'ın sakin kişiliklerine karşın Kenan, yaşının ilerlemesine rağmen genç ruhlu, gezip tozan ve çapkınlığıyla ün salmış biridir. Üç arkadaş, hayatlarına devam ederken, Kenan'ın ölümsüzlüğü bulma tutkusu, başlarına hiç beklemeyecekleri birtakım olayların gelmesine neden olur. Kenan ab-ı hayatı bulmaya çalışmıyordur tabi ki... Kendisi ölünce, inanların adını telaffuz edeceği bir eser bırakmaktır asıl hedefi. Din yönünde kendini fazla geliştirmemiş pek çok insanda olduğu gibi, kendisi öldükten sonra ne olacağı Kenan'ın aklından hiç çıkmaz. Bu tutku, Kenan'ı ve arkadaşlarını İstanbul sokaklarından Rusya'ya kadar yayılmış bir cinayeti çözmeye çalışmaya kadar götürür. Romanın en beğendiğim özelliklerinden biri, karakterlerin kişiliklerinin çok detaylı ve gerçekçi bir şekilde betimlenmesi oldu. Kenan, Selim ve Nihat'ın, üçünün de çok farklı kişilikleri olmasına karşın bitmeyen dostlukları da etkileyici. Romanın Selim'in dilinden yazılması, Kenan'ın ve Nihat'ın kişiliklerini anlamamızı engellememiş hatta romanın sonuna doğru Selim'i aslında tanıyamadığımızı fark ederiz. Romandaki bitmeyen dostluklar teması çok önemli. Her insanın özeneceği bir dostlukları var bu üç arkadaşın. Gerek başlarına gelen Babacan, 2 her zorlukta birbirlerine sırf maddi olarak değil manevi olarak da destek vererek, gerek yardıma ihtiyaç duyduklarında birbirlerinin yardımına koşarak dostluklarının gücünü göstermişlerdir. Roman boyunca birbirlerini kollayan bu üç kafadarın birinin diğerlerini öldürmesi, tabi ki beklenmedik bir olay oldu. Hikayenin Beyoğlu sokaklarında geçtiğinden, zaten İstanbul betimlemeleriyle ünlü olan Ahmet Ümit'in uzam betimlemesindeki ustalığını görüyoruz. Beyoğlu'nda doğup büyümüş üçlünün gezdiği tozduğu yerleri anlatmaları, İstanbul'un güzelliklerinin betimlenmesi insanda o şehre bir daha gitme isteği uyandırıyor. Ahmet Ümit, önceden de okuduğum Kavim ve İstanbul Hatırası kitaplarında da olduğu gibi, sokakta yürürlerken gördükleri insanlardan tutun, tanıştıkları/sorguladıkları şüphelilere kadar İstanbul'un farklı ve renkli insan kitlesini kitabına yansıtıyor. (Ümit, 1) Romanın başlarını okurken Ahmet Ümit' in okuduğum diğer kitaplarında olduğu gibi polisiye roman figürlerini bulamadığımı fark ettim. Polisiye romanla ün salmış yazarın, üç dostun hayatlarını anlatmasını ilginç buldum. Ama tabi ki yazar, uzun uzun çizdiği, betimlediği ve anlattığı arka planın ardından polisiye roman ögelerini de yerleştirmiş. Kitabın farklı roman tarzlarını bir arada bulundurması ve geçişler yapmasını güzel buldum. Romanın sonu beni en çok etkileyen kısım oldu. Nispeten uzun sayabileceğimiz bir romandaki karakterlerin peşinden koştuğu katilin yaşanan tüm olaylar ve ilişkiler sonunda Selim'in, romandaki ana figüranın ve birinci şahısın çıkması, bende diğer tüm okurlarda olduğunu tahmin ettiği gibi büyük şaşkınlığa yol açtı. Romanı baştan başlayıp bir de Selim katil olduğu gerçeğiyle okumak isterdim ama fırsat bulamadım henüz. Babacan, 3 Şu ana kadar okuduğum en etkileyici kitaplardan biri olan Beyoğlu Rapsodisi, özellikle polisiye sevenlerin kesinlikle okuması gereken bir kitap. Bu kitabı okuyalı uzun zaman olsa da, her satırını derinden hatırlıyorum.