BAŞARI NEDİR?

İlkokulda "hayat bilgisi" dersi alırdık ama şu an o derse dair hatırladığımız bir şey var mı? Hayat bilgisi dersine rağmen hayat okulunda ezberimiz neden karışıyor? Aslında hepimiz bunun cevabını biliyoruz, çünkü okullar bizi hayata değil sınavlara hazırlıyor! Buradan da şu soruya çıkıyorum: "başarı, nedir ve kim başarılıdır?" Neden isteyen herkes başarılı olamıyor? Peki sizce insanların yüzde kaçı başarılı, mutlu ve yaşadığı hayattan memnun? Başarısızlık geçici bir şey midir? İnsanları başarısızlık bölgesinde durduran ne? Sorulan bunca sorudan cevaplar yerine daha fazla sorulması gereken sorunun ortaya çıkması durumu daha ironikleştiriyor ve sonuç olarak bizi bir çıkmazın içine sürüklüyor. Esas mesele nasıl düşündüğümüzdür. Başarı düşünürü müyüz yoksa başarısızlık düşünürü mü? Hepimizin hayatında bir hedefi vardır. Hedefimize ulaşmak için bir kapıdan geçmemiz gerekir. Peki, o kapı kapalıysa ne olacak? Kapalı kapıyı kırk kere çalabileceklerden misiniz yoksa bir kere çalıp bırakanlardan mısınız? Mümin Sekman'a göre "Kapıyı yeterince çaldıysanız zaman silahını kulanın." (24). Ama en önemlisi, kapıyı çalıp içeri girdikten sonra kapısı çalınan kişiye dönüşmektir. "Başarı Bilgesi" adlı kitapta şu sözlerle anlatıyor: "Büyük İskender olamıyorsan, Konfüçyüs ol. Uzakları fetheden Kanuni olamıyorsan, topuğu üzerinde dönerek insanları kendine çeken Mevlana ol! "(25). Başkalarının kapılarını zorlamaktansa, öyle bir şeyde başarılı ol ki, herkes senin kapını çalsın. Peki, nasıl başarıya ulaşacağız? Kitabı okurken anladığım kadarıyla, başarıya ulaşmak için önce içimizdeki en iyiyi keşfetmeliyiz. Diğer insanlardan daha iyi yapabileceğimiz şeyi bulmayız. Neticede, her yıl yüzlerce öğrenci üniversitelerden mezun oluyor. O mezunların arasında kendimizi farklılaştırmalıyız. Farklılaştırırken, "nasıl insan ihtiyaçlarına en iyi şekilde çözüm buluruz" sorusunu cevaplamalıyız. Hayatta elde ettiğimiz başarı biyolojik ölümün ötesine geçebilmeli bazen başarıya kolay yoldan ulaşmaya çalışırız fakat hayat buna izin vermez. Bunun en basit sebebi, başarı çaba, azim ve zaman ister. Başarı denilen şey aslında ölüme karşı yapılmış bir buluştur. Eğer, ölüm diye bir şey olmasaydı, bugün yapmak zorunda olduğunuz şeyi yüz sene sonrasına ertelerdik. Ölüm, yalnız hayatımızın sonu demek değil işlerin, sınavların, ödevlerin "deadline"nıdır! Kitapta Harvard Üniversitesinin araştırmasından bahsediyor. "Bir Harvard araştırması, hayalini gerçekleştirmiş insanların ölümden daha az korktuğunu ortaya çıkarmış."(32). Bunun nedeni sanırım, hayat amacımızı gerçekleştirdikten sonra başarıya ulaşmanın vermiş olduğu huzurdur. Tecrübelerime göre, başarıya ulaşmak için önemli olan "gerçek" olmak. Peki gerçek olmak nedir? Maalesef, günümüzde birçok insan işin görüntü kısmındadır. Başarılı olmaya değil, başarılı görünmeye çalışıyorlar. Önemli olan, imaj yaratmak değil, gerçeklik yaratmaktır. Amacımıza ulaşmak için "gereği neyse yüzde 50 fazlasını yapın."(62). Ancak böyle amacımızdan daha büyük olup, biyolojik ölüme başarımız meydan okur. Peki, konu başarısızlığa gelince... Onun esiri mi olacağız yoksa ona karşı direnecek miyiz? Öğrenilmiş başarısızlık, kişinin herhangi bir olay karşısında sayısızca başarısızlığa uğramasıdır. Başarısız insanlar ise, elinden bir şey gelmeyeceğine inanarak ve o olayda bir daha asla başarıya ulaşmayacağını düşünerek pes edenlerdir. Öğrenilmiş başarısızlık aslında cesaretini kaybetmektir. Peki bu döngüyü kırmanın bir imkanı var mı? Kitaba göre, "her başarı bir etki noktasından" doğarmış. (94). Başarmak aslında etkilemektir. Başkalarının hayatlarına dokunup iz bırakabiliyorsak başarılıyızdır. Bıraktığımız iz, kalbe bazen de beyine işlenir. "Etki noktası üzerinden başka insanların hayatlara demir atarız.(94). Etki noktasını yaratırken, bir buz dağı oluşur ödül kısmı herkes içindir fakat ödüle giden yolda tek başına çabalarsın. Kitapta başarıyı balerine benzetmiştir. Aslında düşününce balerinler başarının çok güzel örnekleridir. Tek ayağının üzerinde dakikalarca asaletini ve zarafetini koruması başarı değildir de nedir?! Sonuç olarak, hayatımızda güçlü bir başarı düşünürü olmak yetmez, düzenli olarak çalışma ve azim gerekir. Karakterimize uygun bir başarı hikayesi seçmeliyiz. Başarılı olmak uğruna kalbimizi kapatmamalıyız. Yükselirken alttakilerle empatimizi kaybetmemeliyiz. Hepimizin bir hikayesi var ve o hikayedeki kahraman gibi yaşamalıyız. Başarısızlıklarımıza mahkum olacağımıza onlarla savaşmayı öğrenmeliyiz. Mutsuzluklarımızda geleceğimizi düşünmektense mutlu olduğumuz anları seçelim. Kapıları çalarken kendi kurallarımızı koymalı ve kuralları koyarken aklımızı kullanmalıyız. Başarısızlık bölgesinden çıkmayı öğrenmeliyiz. Başarı "bir meydan muharebesidir."(39) Unutma ki, yaşadığımız hayat en iyi hayat değil.