Rüyalardan Gerçeklere

''Rüya Dağıtan Çocuk'' isimli kitabı seçtim çünkü sadece aşk teması üzerine kurulmuş sıradan roman değil. Çok önemli sosyal mesajlar veren; cinsiyet kavramı, ırkçılık gibi konulara değinen bir kitap. Aynı zamanda azim ve başarı kavramları da yoğun bir biçimde işlenmiş. Bu yüzden, bu şaheser Dünya hayatının gerçeklerini bana hissettirdi ve toplumcak nasıl ayrışmış olduğumuzu bir kez daha bana hatırlattı. İlk olarak baş karakterimiz Christmas kıvrak zekalı, mütevazi, cesur, tatlı bir oğlan. Annesi fahişe olduğu için, yeterli maddi gelirleri olmadığı için çok da bu dünyadan zevk alabilen birisi değil. Yinede, kendi kurdugu o hayal dünyasında dayanmak için çabalayan cesur mu cesur bir karakter. Christmas'dan öğrendiğim başlıca iki gerçek var. İlki ve bizim de hayatımızın her anında görebileceğimiz bir gerçek. Bazıları açlık çekerken bazıları açlığın ne olduğunu bile bilmiyor. Bu gerçeği ölçeğini küçülterek aynı apartmanda yaşan altlı üstlü komşularda da görebiliriz, biraz daha büyültüp aynı ülkede yaşayan ama şehir farkllılıklarından ötürü eziyet çeken insanlarda da görebiliriz veya en büyük ölçekle bakarsak, bazı ülkelerin durumları gayet güzel iken, bazı devletler savaş ile, açlık ile mücadele vermelerini çok rahat bir şekilde görebiliriz. Malesef, insanlık tarihinin başlangıcından beri bu olay devam ediyor. Bir grup insan yönetiyor, bir grup insan itaat ve hizmet ediyor. ''İnsan insanın kurdudur'' sözü bu gerçeği destekler nitelikte. Devletlerin doğmasını da bu gerçeğe bağlayanlar var. Bir başka deyişle, insanlar tek başlarına kalırlarsa güçlü olanlar güçsüz olanları ezer ve kendi çıkarlarına göre onlara hükmederler. Güçsüz insanlar da toplanarak daha güçlü olmak istediler kendilerine eziyet edenlere karşı ve böylece ilk devletler oluşmuş oldu. Malesef devletler dışardaki zalimlere karşı az buçuk karşı koyabilselerde. Kendi içinde büyüyen zulumlere karşı kolsun bacaksız kalıp hiç bir şey yapamamışlardır. En demokratik diyeceğimiz yerlerde bile güçsüz olanın hakkının yendiği en aşikar gerçeklerdendir. Para kimde ise, güç kimde ise o hükmeder. Ve bu hükmedenlerin altında ezilecek güçsüzler her zaman vardır. İkinci gerçek ise hayatın bütün bu zalimliğine karşı insanların bunu değiştirecek gücü olmasıdır. Kitapta, acıdan sevgiye ve umuda giden yolun, herhangi bir sosyal statü farketmeksizin ulaşılabilirliği çok içten bir üslupla aktarılmış. Hayatın her anında eziyet çeken ve zulme uğrayan insanlar var. Geçmişte de böyleydi, şimdi de böyle ve gelecekte de böyle devam edecek. Bunun çözümü de devletlerin kuruluşu gibi, ezilenlerin bir araya gelip haklarını savunmasıdır. Nasıl ki ''Germinal'' romanında da anlatıldığı gibi, 1860 yıllarında Fransa da maden işçilerine de aynı zulumler uygulanıyordu. Çok ağır çalışma şartlarında hayatta kalmaya çalışan maden işçileri cüzzi bir miktar para ile geçinmeye çalışıyordu. Bunun yanında maden sahipleri ise açlığın, zorluğun, fakirliğin ne demek olduğundan bihaberdarlardı. Büyün bunlar sonucunda işçiler grev başlattı ve haklarını almak üğrunda bir çoğu öldü. O grevde bir çoğu öldü ama onların ölümü toprağa atılmış bir fidandı aynı zamanda. Onların başlattığı akım, gelecek nesillerin daha güzel bir dünyada yaşamasına vesile oldu. İşte aynı bu örnekteki gibi haksızlıüa uğrayan insanların tek kurtuluş yolları kendilerinden vazgeçip gelecek nesillere ışık olmaktır. ''Rüya Dağıtan Çocuk'' bana bu düşüneceleri fısıldadı. Ne kadar kör olduğumu tekrar hatırlattı. Sadece kendi küçücük hayatımla ilgilenen küçücük bir insan olduğum gerçeğini yüzüme vardı. Kendi rahatı için başkalarının hayatlarını mahveden insanlardan olmamam gerektiğinin altını bastıra bastıra çizdi. Ve kitabın son sayfasını kapatırken bir arkadaşa elveda diyor gibi hissettim, bütün gücüyle bana birşeyler anlatmak isteyen arkadaş.