FUTBOL VE UMUT

Futbol üzerine düşünürüm sık sık. Bu öyle bir etkili spor ki, birçok insanın moral durumunu belirliyor, onun için büyük miktarda paralar harcanıyor, siyasete etki ediyor, uğruna kavgalar çıkıyor, insanlar ölüyor. Futbolun neden bu kadar sevildiğini, etkili olduğunu anlamak zor. Bunun için kitaplar bile yazılmış. "Gölgede ve Güneşte Futbol" kitabını okudum ve futbol üzerine biraz daha düşündüm, bu yazıda bu düşüncelerimden bahsedeceğim. Muhtemelen futbolun oynanmaya başladığı yıllarda bu kadar büyük etkileri olmamıştır insanlar üzerinde. En başta, eğlenceli olmasıyla bağlamıştır insanları. Daha sonralarda ise yoksullar için bir umut olmuş olabilir. Yeterince eğitimi, imkanı olmayan insanlar, futbol sayesinde iyi yerlere gelebilir, ilgi toplayabilir. Bu yoksul insanların küçük hikayeleri bir araya gelip futbolu bir tutkuya dönüştürmüştür diye düşünüyorum. Bugün de Afrika'da, Güney Amerika'daki yoksul insanların futbola olan tutkusunun diğer insanlara göre daha büyük olduğunu görebiliriz. Futbol sayesinde güçsüzler, güçlülere "gol atabilir". Şundan bahsediyorum : İngiltere ile Arjantin savaşıyor. Sebebi ise Arjantin yakınlarındaki adaların İngiltere kontrolünde olması. Doğal olarak Arjantin o adaları istiyor, ancak alamıyor. Güçlü ülke İngiltere, binlerce kilometre uzağındaki adaları, dünyanın dört bir köşesindeki diğer sömürgeleri gibi, kontrol edebiliyor. Arjantin, savaşı kaybediyor ama İngilizlere karşı üstün olabilecekleri bir alan var. Futbol işte o. Dünya Kupası çeyrek finalinde İngiltere'yi yeniyorlar 2 golle. Hem de ne iki gol! Bence ikisinin de üzerine kitaplar yazılabilir. İlk golü eliyle atıyor Maradona. "Tanrı'nın eli" diyorlar bu gol için, yani adil olduğunu düşünüyorlar. Bence de öyle. Çünkü o gol, "Siz yıllarca savaşlarda bize elle gol attınız, bir kere de biz atalım" mesajını veriyor. İkinci golde ise Maradona, sahanın ortasında alıyor topu ve birçok İngiliz futbolcuyu geçerek golü atıyor. Yani adeta oyun oynuyor onlarla, onları darmadağın ediyor. Orada Arjantinli ilk kez İngiliz'i adeta eziyor. Eğer insanlar futbola bu kadar ilgi göstermeseydi, medya bu kadar yer vermeseydi, o golün çok da önemi olmazdı. Ancak o golü tüm dünya izliyor, o gol yıllarca hatırlanıyor. Herkes Arjantinlilerin İngilizler'i nasıl ezdiğini görüyor. Bu yüzden o goller bu kadar fazla anlam kazandı, muhtemelen tüm Arjantin o gün sevince boğuldu. Maalesef bu büyük tutku kötü sonuçlara da sebep olabiliyor. Bu yüzden bazı insanlar futbolun zararlı olduğunu düşünüyor. Birçok insan ölmüştür futbol yüzünden. Tutku, çok yoğun duygular kolayca nefrete, kızgınlığa dönüşebilir ve böyle kötü sonuçlar doğurabilir. Bence bu "futbol zararlıdır" anlamına gelmiyor. Verilen eğitimle insanların sokakta argo konuşmaları engellenmezse, stadyumda büyük bir duygu birikimiyle o insanların hep birlikte küfür etmesi aslında beklenebilecek bir şeydir. Sokakta insanlar kavga ediyorsa, stadyumda birbirini bıçaklamaları çok da sürpriz değil bence aynı şekilde. Futbolun güzellikleri kendisinden kaynaklanıyor ancak çirkin gözüken kısımları aslında sadece o toplumun özelliklerinin birer yansıması. Bazı insanlar ise "Futbol toplumların afyonudur" der. Bu yüzden futbolun zararlı olduğunu düşünür. Buna da katılmıyorum. Kısmen doğru olabilir, büyük bir tutku, insanın mantıklı düşünmesini engelleyebilir. Ancak, gerçekleri göstermesini ve harekete geçmesini de sağlayabilir. Yani bu da toplumun karakteriyle ilgili bir durum. Tamamen futbolun üzerine atılabilecek bir şey olduğunu düşünmüyorum bunun. Sonuç olarak, bence futbol çok güzel bir şey. Güçsüzün, güçlüyü yenebildiği bir alan. Güçsüzler için bir umut. Bazıları zararlı olduğunu düşünür ancak aslında zararları, toplumun gerçekleridir. Bu kadar etkili olmasının sebebi, insanların onu çok sevmesi. Bu kadar çok sevilmesinin sebepleri hakkında fikirlerimden bahsettim ancak emin değilim. Her neyse, futbol güzeldir.