KADERİMİZDE BU MU VARMIŞ YAHU?

Yıllar önce izleyip uzun süre etkisinde kaldığım Mr. Nobody adlı filmi geçenlerde tekrar izledim. İnsanın tüm hayatını sorgulatacak ölçüde içinden çıkılmayacak bir etki yaratıyor üstünüzde. Kafanız karışmış, sersemce dolaşıyorsunuz bir süre. Cevabını asla veremeyeceğiniz bir sürü soru çıkıyor ortaya. Mr. Nobody, kelebek etkisi, domino etkisi, karma felsefesi veya ilgisiz gibi görünen olayların ve tavırların asında birbiriyle oldukça ilintili olduğunu ve yaşadığımız gerçekliği düşündüğümüzden daha fazla etkileyebileceğini savunuyor. "Siz hiç aşkınızı, daha ucuz diye almayı tercih etmediğiniz bir kot markasının üretildiği fabrikanın kapatılması sonucu işini kaybeden bir işçinin evinde umutsuzca yumurta haşlarken oluşturduğu klimatik bir etkiyle iki ay sonrası sebep olduğu ani bir yağmurun bir damlasıyla elinizde tuttuğunuz ve sevgilinizin telefon numarasının yazılı olduğu kağıdı ıslatarak mürekkebini akıtması sonucu numarayı kaybettiğiniz ve onu arayıp bulamadığınız için yitirdiniz mi?" Bu önemli alıntıda da görüldüğü gibi zararsız ve küçük bir olay gibi gözüken veya aralarında bir bağlantı olmayan birbiriyle alakasız olaylar belki göründüklerinden daha fazla etkiliyordur hayatımızı. Ben aslında kadere çok inanıyorum ve filmin konusunun da bununla bağlantılı olduğunu düşünüyorum. Açıkçası kontrolün bizde değil, evrende olması daha mantıklı geliyor. Kader derken her şeyin belli, yazılmış olması algısından ziyade -alınyazısı gibi- daha çok önümüzde birden fazla seçenek olduğu ve bizim birtakım hareketlerimiz sonucunda bu seçeneklerden birini yaşıyor olmamız ve bu durumun getirdiği sonsuz alternatif hayatlarımızın olmuş oluyor olması daha çok kafama yatıyor. 'Eee, hani kader olgusuna ne oldu, sen bizim seçimlerimizle ve kontrolümüzde olduğunu söylüyorsun hayatın?' diye düşünmeyin, çünkü; benim bahsettiğim seçeneklerin illaki hayatımızın dönüm noktalarından olması gerekli değil. Bizim bazı seçimlerimiz ufacık şeyler gibi gözükse de etkileri çok büyük olabilir. Neden mi? İşte filmde örneğin, bir kelebeğin kanat çırpışının ilerde bir kasırgaya bile sebep olabileceğini söylüyorlar. Bunu biz engelleyebilir miyiz? Ya da engelledik diyelim, ileride bunun tekrarlanıp bir daha olmayacağını nerden bilebilir ve nasıl engelleyebiliriz? Kısacası; 'Olacağı varsa olur.' Klişe bir laf belki ama hakikaten doğru. Eğer bir olayı yaşamamız gerekiyorsa bir şekilde yaşıyoruz, ister beş yıl ister elli yıl içerisinde gerçekleşsin, illaki oluyor. "Her şey herhangi başka bir şey olabilirdi ve yine de büyük anlam taşırdı." Özetle, bazı olayların gelişme şeklini ve geleceğimizi kısmen kendimiz belirleyebilsek de bazen farkında olmadığımız ve olmasını hiçbir şekilde engelleyemediğimiz olaylar vardır. Son birkaç aydır farkettiğim bir şey var: bazı şeylerin olacağı varsa oluyor. Geçenlerde gördüğüm bir örnek olarak; iki arkadaşım birbirini çok ama çok sevmesine karşı sürekli kavga ediyor, tekrar barışıyorlardı. En sonunda her şeyi akışına bırakmaya karar verdiler. Bir hafta sonra ayrıldılar ve neyse olacağı varmış, kaderimizde bu varmış diyerek kendilerini teselli Arya Özcan ettiler. Gerçekten onları ayıran kader miydi, yoksa kendi seçimleri miydi acaba? Off, bu nasıl örnek! Kaderle bu basit konuyu nasıl bağdaştırabilirsin? Derseniz size minik kelebeğin yarattığı kasırga örneğini hatırlatayım o zaman. "Gün gelir her şey çekilmez görünür göze. Seçimler çoktan yapılmıştır. (...) Elimden hayatıma devam etmek geliyor sadece. Kendimi avucumun içi gibi tanıyorum. Her tepkimi önceden görebiliyorum. Hayatım hava yastıklarıyla emniyet kemerleri arasında sıkışmış kalmış. Bu noktaya ulaşmak için her şeyi yaptım, ulaştım da ama sıkıntıdan ölüyorum." Bu alıntı beni ve bulunduğum güncel durumu daha güzel özetleyemezdi sanırım. Şu an hayatımdaki amaçların hepsini gerçekleştirmiş bir vaziyette hayatımız geçişiniz izliyorum amaçsız bir halde. Belki bunun sebebi daha ileri geleceğe dair planlar yapmamış olmamdan kaynaklanıyordur. Belki ben de sanki hayatının akışını istediği gibi kontrol edebileceğini düşünenler kervanına katılıp kendimi kandırmalıyım. En azından sıkılmam. Değil mi?