BİNNAZ

Dünyanın genelinde, özellikle Türkiye'de bu kadar moral bozucu haberler gelirken, kötü olaylar yaşanırken , insanların yüzünde tebessüm bırakan , ölümüyle beni hüzne boğan sanatçı için yazıyorum bu yazıyı ; Ciguli için yazıyorum. Ailemdeki üyelerin anlattığına göre garip bir çocukluk dönemi yaşamışım , özellikle konuşma ve telaffuz anlamında sıkıntılar çekmişim. Ağzımdan anlaşılabilir biçime çıkan ilk kelimeler: Aygaz ve Ay Dede olmuş örneğin. Düzgün bir biçimde konuşmaya başlamam aşağı yukarı sekiz yılımı almış. On yaşındayken bile portakala , porgagal diyip dururmuşum . Ailemin şaşırdığı şey ise nadir olarak söylediğim kelimelerden birisinin Binnaz olmasıymış. evet , benim ilk ezberlediğim , belleğime kazıdığım şarkının adı Binnaz. Her aile buluşmasında , gizli saklı yerlerden çıkan eski video kasetiyle Binnaz şarkısıyla oynayan küçük çocuğu gösterilir, o çocuk benim. O anda hiçbir şeyi düşünmeden oynayıp kendini müziğin ritmine kaptırmış olan o küçük çocuğun belki de çocukluğunda en çok mutlu olduğu anılarıdır Binnaz eşliğinde yaptığı danslar. Ve hala Ciguli'nin deliler gibi söylediği Binnaz şarkısında oynayışlarımı hatırlamam, sanırım size bu anıların benim üzerimde bıraktığı etkilerin ne kadar yoğun olduğunu gösteriyor. Binnaz, benim için saflığı, bazen belki salaklığı, bazen de Ciguli'nin o deli tavırlarını ve pörtlek gözlerini ifade eder. Şu an bir bakıyorum da kelime dağarcığımdaki en masum kelime Binnaz olabilir. Düşünüyorum da daha saf bir kelime bulamıyorum belleğimde. Üstümde, birine karşı sorumluluğumu yerine getirmemişim gibi bir pişmanlık var . Bunun sebebi bugün Ciguli'nin ölüm haberini almam. Belki içinizden birisi çıkıp ; " Adam bir şekilde ölmüş, sen niye pişmanlık duyuyorsun? " diyecek. Pişmanlığımın, üzüntümün sebebi basit : Hayatımda sayısız mutsuz olduğum anlar oldu ancak bir kere kendi kendime Binnaz şarkısı açıp odamda deli gibi oynamadım , Ciguli'yi anmadım , belki bulunduğum şehirde bir köşede konser verdi , araştırmadım , aklıma bile gelmedi, gitmedim , kısaca Ciguli hayattayken kıymetini bilmedim. Şu an internetten açıp tüm şarkılarını dinlemek istesem dahi artık o eski videodaki gibi oynatamayacak beni, yüzümü güldüremeyecek, o yüzün bir daha gülmeyeceğini düşünerek şarkıyı her açtığımda kalbimin bir köşesi hüzünlenecek. O kadar gereksiz insan dünyanın havasını akciğerlerine çekip bomboş yaşarken "Neden Ciguli , neden herkesi güldürebilecek, bir tebessüm için kendini parçalayabilecek birisi , neden ?" diye soracağım kendi kendime . Elimden de başka bir şey gelmeyecek maalesef. Cidden şöyle dönüp baktığın zaman hangi sanatçı Ciguli kadar halktan oldu, hiçbir şekilde kötü örnek olmadı, kendi reklamını yapmayı düşünmeden politika ve magazine alet olmadan iyi işlere imza attı ve sadece insanları eğlendirdi? Ciguli'nin yanına yaklaşabilecek birkaç isim aklıma geliyor ama hiçbiri bu saydığım özelliklerin hepsini kendinde barındırmıyor. Bu gibi insanların keşke değerini onlar ölmeden önce bilsek. Şimdi konseri var deseler, nerede olduğu önemsiz, kesinlikle giderim ama artık böyle bir şansım yok. Maalesef çaresizim, çaresiziz. Bu dünyaya Ciguli gibi bir insan daha gelir mi bilmiyorum, gelirse eğer o eski videoda Binnaz şarkısıyla delice oynayan Tuğberk'in neşesinden ve çılgınlığından eser kalır mı pek zannetmiyorum. Şunu söylemek isterim ki: Bu gibi insanların kıymetini cidden öldükten sonra değil, onlar hayattayken, hala gülebiliyor, güldürebiliyorlarken, bizim mutluluğumuz için çalışırlarken anlamalı ve onları hak ettikleri biçimde anmalıyız. Bir fotoğrafına bakmak tebessüm etmeni sağlıyorken böyle güzel bir insanın mirasına sahip çıkmamak olmaz. Çoğu insan benim gibi o hayattayken ona sahip çıkmadı, bari öldükten sonra mirasına sahip çıkalım. Şimdi belki gözlerimden yaşlar dökülmesine sebep olacak aynı zamanda ağlarken güldürecek bir şarkı açıyorum, aramızdan biz fark etmeden göçüp giden Angel Jordanov Kapsov için, Ciguli için: Binnaz.