ŞEREFSİZLİĞİN GÜCÜ

Genellikle kaybedecek bir şeyi olmaz yüzsüzlerin. Kendi insanlığına ait son ve aslında en önemli kozlarından bir tanesini çoktan kaybetmiş olduğundan, bir şeyler kaybetmek, yüzsüzü rahatsız etmez bir hal alır. Kaybetmeye başladığı zaman, başlarda biraz üzüntü biraz burukluk sarar o insanı. Kaybetmenin sayısı ve kaybedilen şeylerin değeri arttığı sürece, üzüntü ve burukluk şiddetlenir, daha ileri seviyelerde ise yerini başkalarını çekememeye, yüzsüzlüğe ve şerefsizliğe bırakır. Her bir kaybetme seviyesi atlandığında, kaybedenin erişmesi gereken belli bir şerefsizlik ve çirkeflik seviyesi vardır. Aynı dövüş sanatlarında dövüşçünün kendisini geliştirdikçe daha üst seviyelere yükselmesine benzer. Öğrenmeye yeni başlamış beyaz kuşak bir karateci genellikle fazla bir şey bilmez. Dövüş esnasında kendi fiziksel gücünü, önceden sahip olabileceği atletikliği kullanmaktan başka bir şey gelmez elinden. Tekniği ve tecrübesi yoktur. Ne beklemesi gerektiğini önceden bilemez. Karşısına çıkan bir durumda ne yapması gerektiği ile ilgili bir fikri olmaz. Öte yandan siyah kuşak bir karate uzmanının bilgisi ve tekniği vardır. Zorluğu ve etkisi çok yüksek teknikleri bilir, anlar ve zorlamadan pratiğe dökebilir. Çoğu durum karşısında ne yapacağını önceden bilir. Düşünmeden, otomatik olarak harekete geçen refleksleri oluşmuştur. Repertuarı zengin ve cephanesi doludur. Fiziksel olarak kendinden üstün bir yeniyetmeyi, ustalığını kullanarak alt edebilir. Ancak bu seviyeye gelmek için de vaktinde çok dayak yemiştir. Kendisine atılan sopaların her birinden bir motivasyon sahibi olup feyz almış, onlardan ders çıkarmıştır. İşte kaybede kaybede şerefsiz olmak da buna benzer. Bu alanda ise motivasyon kaynağı kaybetmek, hak ettiğinden çok daha fazlasına sahip olmanın hayalini kurmak ve diğer enayiler emeklerinin karşılığını beklerken, o dahiyane köylü kurnazlığıyla yüksek düzey şerefsizlik sayesinde hayalini kurduğu şeyi elde etmektir. Ardından da buna pratik zeka demektir. Yeniyetme bir kaybeden genel olarak henüz savunmasız olur. Kaybetmeyi kabullenememiş, olanları ve olacakları önceden görememiş, kendisinin gerçek boyuyla yüzleşememiş bir şekilde yeni yediği dayağın yaralarını sarmaktan başka bir şey gelmez elinden. Henüz yalan söylemeyi, insanları tongaya düşürmeyi, dolap çevirmeyi bilemez. Repertuarı zayıftır ve cephanesi boştur. Bu alanın motivasyon kaynakları ise bu noktada o insanı geliştirmeye başlar. Orta düzey bir şerefsiz olma onuruna erişmiş birisinin artık kendi geliştirdiği özel teknikleri oluşmaya başlamıştır. Her kaybedilenin ardından sızlanıp söylenmek, sinir krizleri geçirmek, hayatta tek kaybedenin kendisi olduğuna ölümüne inanmak ve etrafındaki insanları buna ikna etmeye çalışmak, diğer insanlara rahatsızlık vermek amacıyla maksimum çaba sarfetmek ve hatta kendisinin kaybetmesinin suçlusu olarak başkalarını göstermek rutin halini alarak alışkanlık olur. Olabildiğince fazla miktarda manipülatif davranarak ve diğer insanları kullanarak hayatta kalmak artık ödün verilemez prensipler halini almıştır. Yapılan ikiyüzlülüklerden, etrafındaki insanların arkalarından çevrilen işlerden ve söylenilen yalanlardan kesinlikle utanılmaz. Bunlar gurur ve motivasyon kaynağıdır, akıl dolu oyunlarının ulaştığı seviyenin göstergesidir. Utanç ve yüz kızarması gibi durumlar bir şerefsiz için zayıflık belirtileridir ve yapılan eylemlerin arkasında duramamanın somut belgesidir. Utanmayı tamamen aklından silerek tam bir pişkin olmak üzere kişi kendini pişirir. Yüksek seviye bir şerefsiz olmak sadece en başarılı şekilde utanmayanların erişebileceği bir seviyedir. Bu seviye de artık kesinlikle her şey mübahtır. Çevredeki bütün insanlara kazık atılmıştır, herkes onun ne halt olduğunu ya bilir ya duyarak ya da ilk etkileşimde öğrenir. Artık asla kaybetmez çünkü kaybedecek herhangi bir şey kalmamıştır elinde. Daha ne kaybedeceksin? Hiçbir münakaşadan kaçmana gerek yoktur çünkü bir şey kaybetmene imkan yok. Ve gerçek bir şerefsiz işte gücünü burdan alır. Herhangi bir işte çalışmadığından dolayı yiyecek yemek Batuhan Seke almaya parası yokken 2000 dolara dövme yaptıran birisinin, sokaklarda koli kartonu üstünde uyurken dilendiği parayla kenevir alanın açlığa sövmesi ve bunun haksızlık olduğunu beyan etmesi bu yüzdendir. İşe alkollü giden, üstün manipülasyon teknikleriyle tatlı görünen barista kızın, işten kovulması bu yüzden haksızlıktır. Zahire ve Ayhan'ın basıldıktan sonra yorganı atarak mevzuyu hiç gizlemeyişi, üstüne yüzsüz bir şekilde kahkaha atması, Ayhan'ın Zahire'nin içinden çıkmaya tenezzül bile etmemesi bu yüzden güçlü katar. Şerefsizlik gücünü bu şekilde kazanır.