Alışveriş

Hayatımda etkili olan şarkılardan biridir "Bleeding Me". Eğer hangi açıdan etkili olduğunu sorarsanız bana, hayatın kendisi derim. Şarkı melodisiyle ve James Hetfield'ın sesiyle zaten oldukça etkileyiciyken bir de sözleriyle birleşince insanı derinden etkileyip, yaptıklarını ve yapacaklarını sorgulatıyor insana. Zaten isminden de belli, "Bleeding Me" (Beni kanatıyor). Şarkı aslında bir umut vererek başlıyor kalanına göre ters bir şekilde. İnsana yaptıklarını ve yapacaklarını hatırlatıyor. Aslında o kadar umut vermese, bir iyimserlik getirmese de yine de insan dinliyor kendini anlattığından. "I'm diggin' my way / I'm diggin' my way to something / I'm diggin' my way to somethin' better" (Yolumu kazıyorum / Bir şeyler için yolumu kazıyorum / Yolumu daha iyi şeyler için kazıyorum) sözleri bahsettiğim sözler. Sizce de öyle değil mi? Hayatımızı hep daha iyisini elde etmek, daha güzeline ulaşmak, daha rahat geçirmek için harcamıyor muyuz? Mesela ben daha iyi bir yere gelmek, daha yüksek bir sosyal statüye ulaşmak ve daha kaliteli bilgisayarlar üretmek için okuyorum Bilkent'te bilgisayar mühendisliği. Annem tüm gün okula gidip ders anlatıyor para kazanmak için, çoğu insan da öyle. Herkes uğraşıyor bir yerlere ulaşmak için hayatında. İşte şarkı asıl burada başlıyor, kazandığımızı korumaya çalıştığımız anda. İkinci bölümü geçiş dönemini anlatıyor hayatımızın aşamalarının. Kazandığımızı kaybetmemeye çalıştığımız anları. "I'm pushin' to stay / I'm pushin' to stay with something / I'm pushin' to stay with something better" (Kalmaya çalışıyorum / Bir şeylerle kalmaya çalışıyorum / Daha iyi şeylerle kalmaya çalışıyorum) diyerek devam ediyor şarkı kaldığı yerden. Çoğumuzun günlük hayatının özeti aslında budur, kazandığını kaybetmemeye çalışmak. İşte bu noktada sorgulamaya başlıyorum hayatı, bu noktadan sonra kaybetmeye başlamıyor muyuz diye. Vazgeçmiyor muyuz çoğu zaman çoğu şeyden sırf biraz kar etmek ya da karımızı kaybetmemek için? Bazı şeyler için geride bırakmıyor muyuz ailemizi, sevdiklerimizi hatta insanlığımızı arkada? Neden, ne için düşüyoruz bu duruma? Kazanmak ve kazancımızı korumak için bırakıyorsak bu değerlerimizi geçmişte ne kadar doğru bu kazanmak için kaybetme politikası. Şarkı devam ediyor her zamanki gibi. "This thorn in my side / This thorn in my side is from the tree / This thorn in my side is from the tree I've planted / It tears me and I bleed / And I bleed" (Bendeki bu diken / Bendeki bu diken bir ağaçtan / Bendeki bu diken diktiğim bir ağaçtan / Beni yaralıyor ve kanatıyor / Beni kanatıyor) sözleri işte özetimiz. İşte, yüzyıllardır süren insanlığın özeti bu mısralar. Herkes bir şeyler kazanmak için geride bırakıyor bazı şeyleri. Kimi zaman değerli, kimi zaman değersiz... Kimi zaman bir birey kimi zamansa en değerli olgulardan biri, gençlik... Kimi zaman sağlık, kimi zamansa hayat belki de... Yüz binlerce şehit, yüzlerce işçi, yüzlerce canlı bomba... Kimi için yanlış, kimi için doğru olsa bile işte bazı insanlar amaçları, aileleri uğruna hayatlarını umursamıyor, korkusuzca kendilerini öldürebiliyor ya da ölüme koşuyor mermilerden sıyrılıp karşılık vererek. Bütün bunlar bir alışveriş işte. Alınanın da verilenin de sadece alıcısı tarafından belirlendiği, satıcısının ise hayat olduğu bir alışveriş. Kimin karda olduğu, kimin zararda olduğu, ne için nelerin bırakıldığı, vazgeçildiği, hem kazananın hem kaybedenin yine en sonunda insan olduğu bir alışveriş. Şarkı devam ediyor aslında ama sizce de hayatı ve alışverişlerini tekrar gözden geçirme vakti gelmedi mi devam etmeden önce?