Komşu Komşunun Külüne Muhtaçtır

Hangi tür evde oturuyorsunuz? Bu soruya "apartman, blok, müstakil vb." cevaplar alacağız muhtemelen. Müstakil evler dışında nerede oturduğunuz pek de fark etmiyor aslında. Neden mi? Çünkü, hepsinin ortak bir noktası var. O da komşuluk. Müstakil evlerde oturanların genelde pek fazla komşusu olmaz, olursa da onlarla pek fazla görüşmezler. Benim gördüğüm böyledir fakat diğer evlere baktığımız zaman buralarda oturan kişilerin komşularının olduğunu ve bu insanların birbirinden bihaber olmadığını görüyoruz. Bu komşuluk var ya, süper bir durum. Çok faydasını gördüm. Şimdi neden komşu edinmeniz gerektiğini anlatayım. Öncelikle şunu diyeceğinizi duyar gibiyim: "Komşun oldu mu evde yüksek sesle müzik açamazsın, yüksek sesle film izleyemezsin ya da çocuk falan gürültü yapar ve komşu rahatsız olur diye tedirgin olursun". Bu, tenha bir yerde oturmak için güçlü bir gerekçe gibi gözükse de aslında değil. Başınız darda kaldığında, kötü günler geçirdiğinizde, aşure dağıtılırken ve benzeri durumlarda yanınızda kimler olacak? Sokaktaki kedi ve köpekler mi? Tabii ki komşularınız. Hatta benim gibi yeterince şanslıysanız komşularınız, yakın akrabalarınız bile olabilir. Teyzemler iki sene boyunca karşı komşumuzdu örneğin. Bir şeye ihtiyacımız olduğunda hep yardımcı oluyorduk karşılıklı. Mesela evlerimizin yedek anahtarları birbirimizde oluyordu. Okuldan geldiğimde ve anahtarlarımın yanımda olmadığını fark ettiğimde direkt olarak onlardan rica ediyordum anahtarları. Şimdi de şunu söylediğinizi duyar gibiyim: "O senin teyzen değil mi? Tabii ki yardımlaşacaksınız.". Tamam, ben şanslı olabilirim, fakat karşı komşunuz her zaman teyzeniz olmuyor, haliyle. Mesela bizim bir Tayfun Amca vardı eski evimizde. Şimdi o evden sonrakinden sonraki evde oturuyoruz, o derece zaman geçti aradan ama hala net bir şekilde hatırlıyorum ilkokul zamanlarımı. Yine okuldan geldiğim zamanla ilgili bir şey söyleyeyim. Yine aynı senaryo, yine anahtar unutma mevzusu. Tayfun Amcalar'da anahtarlarımız yoktu ama... Ama onlar bize kapılarını açıyordu. Onlara ilk gidişim halen aklımdadır. Tam üstümüzdeki komşumuzdu. Merdivenlerden çekine çekine çıkıyordum. Zaten çekingen biriydim bir de üstüne affedersiniz tuvaletim vardı. Hani eğer tuvalet açısından sıkışıksanız tam da evinizin giriş kapısına geldiğinizde o sıkışıklık iyice bir artar ya, işte o an eve giremediğinizi düşünün. Tamamen aynısı oldu. Ama sağ olsunlar beni hemen içeri aldılar. Öncelikle tuvalet ihtiyacımı giderdim. Sonra saate bir baktım ki annemlerin eve gelmesine daha bir saat varmış. İçimde bir yıkım daha... Sonra Arzu Teyze (kendisi Tayfun Amca'nın müstakbel eşi olur) bana henüz börek yaptığını ve istersem birkaç tane yiyebileceğimi söyledi. Bu sefer bir rahatlama anı... Oh, televizyonumu da açtı bana. Krallar gibi... Resmen kendi evimmiş gibi oldu her şey. Ben böyle kapıda kaldıkça hep yardımcı oldular sağ olsunlar. Bu kez de diyeceksiniz ki: "E çocukmuşsun tabii ki yardım ederler.". Emin olun şimdi kalsam kapıda beni yine alırlar içeri... Demem o ki, eğer yalnız başınıza oturursanız benim elde ettiğim bu imkanları kolay kolay elde edemeyebilirsiniz. Ha, eğer ki komşularınız varsa ve normal, sorun çıkarmayacak birilerine benziyorlarsa hiç beklemeyin ve tanışın onlarla derim. Kaybedeceğiniz bir şey olmaz, emin olun. Benim açımdan tek sıkıntısı şu oluyor: Bazı komşularımız köpekleriyle beraber geziyor ve etraftaki hayvan fobisi olan diğer komşuları tedirgin ediyorlar. Ben de bazen tedirgin olmuyor değilim. İki hafta önce bir pazartesi günüydü. Hafta sonu tatili sonrası zaten bir sendromdan geçiyor olup sabah sabah saat sekizde otobüs durağına yürürken karşıma iki tane sahipli köpek çıktı. Güya tasmaları vardı ama üzerime koştular neticede. Neyse ki sahipleri yetişti de çağırdılar köpeklerini. Keşke şu yanda gördüğünüz fotoğraftaki cinsten olsalar ama komşularımız daha korkunçlarını tercih ediyor maalesef. Uzun lafın kısası, komşularınızı birer gül gibi düşünün, hepsinin ufak dikenleri olabilir, sabredeceğiz artık o kadarına. Son kez onlarla tanışmadıysanız bir an evvel tanışın deyip çekiliyorum...