MEHMET EMİN ALTUN

Do Re Mi Hayat, biz nereden gelip hangi rüzgarla nereye gideceğimizi kestiremezken, elimizdeki yegane varlığı, onu, nasıl şekillendirmek istediğimizi hiç düşünmemişken, sonsuz bir ömüre sahipmişçesine yeni şeyler keşfetmemenin ve aynı kalmanın vehametini dahi kavrayamazken yaşıyor bizleri. Kendimize zaman ayıracak, belki tembelliğin tadını çıkarabileceğimiz az da olsa vakit bulduğumuzda, bizi suçlu ve geride kalmış hissettiren, küçüklükten beri özendirilmiş bol maaşlı meslekler, rahat yaşam tarzları, ve daha nice güzel şey için gerekli olduğu söylenen hırslı koşuşturmalar ve mücadelelerin tam ortasına hapsolmuş durumdayız. İşte La La Land de böyle bir atmosferde başlıyor. Her büyük koşuşturmacanın demirbaş elemanı trafik ve ondan bıkmış ancak müzikal bir dans eşliğinde bekleyen insanlar... Hepimizin alıştığı, soğuk havada dilenerek arabaların arasında dolaşan küçük çocuklar yerine rengarenk kıyafetleri ve dillerinde hoş bir melodiyle La La Land insanları düzenli ve etkileyici bir dans ile karşılıyor seyirciyi. MEHMET EMİN ALTUN Yoğun ve yavaş bir trafikte birbirine küfürler savurup daha da ileri gitmekten çekinmeyen, hayata tutunabilmek adına birbiriyle bitmez bir gerginlikle kavga etmeyi mübah sayan bizlerin şehirlerine inatla, tarihin ağırlığı ve ciddiyetinden uzak, melodisiyle farklı hissettiren bir ismi var bu insanların şehrinin: La La Land. La La Land kadar olmasa da her kentin ayrı bir melodisi olduğunu keşfediyer insan bu perspektifle yaşadıkça. Kalabalık caddelerde, kafelerde, eğlence mekanlarında ya da sokak müzisyenlerinin çaldığı her bir notada gizli olan bu melodi, kentte yaşayan insanlardan besleniyor aslında. İnsanların kendi melodilerini keşfettiği ve ona göre yaşadığı bir dünyada, farklı melodi ve notaların oluşturduğu, birbirinden bağımsız ve tamamen farklı, rengarenk hayatların arasında daha neşeli, daha huzurlu, daha üretken ve gelecekten daha emin olacaklarından, bitmek tükenmek bilmeyen bir istekle, hayatlarının değerini keşfedeceklerinden ve sonuna kadar yaşayacaklarından hiçbir kuşku duymuyorum. Bizi, bu acımasız ve acınası halden ya da özendirilmiş olduğu kadar da basit olan hayatlarımızdan bundan başka bir şey kurtaramaz. Güç gösterisi yaparak her bir köşeye diktiğimiz mimarlık harikası ulu gökdelenlerin gölgesinde(!) söyleyebilirim ki mühendislerden çok sanatçılara ihtiyacımız var. Eğer bir gün bir melodi sizi neşelendirip güldürebilirse sırf bu yüzden onun peşinden gidin. Sizi mutlaka iyi bir yere götürür. Bir müzik anlayışı olan insan, kendi melodisini bulmuş demektir. Melodisini bulmuş insan, morali bozulduğunda ya da beklenmedik olumsuz bir şeyle karşılaştığında kendi ritmini tekrar tutturarak kolaylıkla sıkıntılarından kurtulabilir. Ludwig van Beethoven'ın dediği gibi "Müziği kim anarsa, başka insanIarın uğradığı tüm çöküntüIerden kurtuIur". Sağır olmasına rağmen dünyaya unutulmayacak parçalar bırakmasının en önemli sebebi bu düşüncesine bağlı kalarak yaşaması ve üretmesidir belki de. MEHMET EMİN ALTUN Hayat, sağır bir insanın dünyanın en önemli müzik eserlerine imzasını atabileceği kadar basitken, bizler, kendimizi sınıflara kapatıp, hepimizin dahil olmak zorunda olduğunu düşündüğü ve hissettiği, malum koşuşturmacalarda kendimizi sonsuza dek kaybetmek pahasına, tedavisi mümkün olmayan içsel bir sağırlığa, dilsizliğe, körlüğe ve acımasızlığa yönlendiriyoruz. Neye yeteneğimiz olup olmadığının, neyden zevk alıp almadığımızın farkında olmadan, bizi anlatmasa dahi, diğer insanlarla birlikte aynı melodiye uymaya çalışıyoruz. Melodinin her şeyin başlangıcı olduğunu unutmamalıyız. İnsanların, çoğu zaman yaşadıkları yerlerden ilham almalarından ve kendi melodilerini de bu ilhamla keşfetmelerinden dolayı şehirlerimizin isimlerine yeni doğan bir bebekteki ölçüde dikkat ettiğimizde, içinde barındırdığı binbir türlü insana henüz keşfedemediğimiz ufuklar ve yaşamlar sunacağımız aşikardır. Hayatımızdaki melodiyi bir kere dikkate alırsanız gerisi gelir. Koyduğumuz isimler sadece başlangıcı olsun. Bırakalım gerisini her insan kendisi getirsin. Sağırlık, güzel müzik yapmamak için bir sebep değildir. Asıl sebep, kendi benliğimizin farkında olamamamızdır. Kendimizinkini bulana dek birbirinden bağımsız ve tamamen farklı, rengarenk melodilere kulak vermeyi sürdürmeli ve yeterince dinledikten sonra kendimize yakın hissettiğiniz notaları keşfederek o müziği yapmaya başlamalıyız. Eğer olur da çoğunluk aynı melodiye sahip olursa, çalan şarkının kime ait olduğu, nereden gelip hangi rüzgarla bizleri nereye götüreceği kimse tarafından bilinemeyecektir.