NEDEN BU IRKÇILIK?

Düşünün ki bir gün gözlerinizi açtığınızda artık son derece konforlu yatağınızda uyanmadığınızı veya kahvaltı için koşturan çocuklarınızın çevrenizde olmadığını, onun yerine 4-5 saatlik uykuyla tekrar ve tekrar işe köle olarak tarlalarda çalışacağınızı ve yanı başınızda yardıma gerçekten muhtaç diğer kölelerin olduğunu... Ne yapardınız? Eminim ki normal bir insan bu duruma çok fazla katlanamaz hem psikolojik olarak hem de fiziksel olarak. Ama yazar ve kitabın ana karakteri olan Solomon Northup köleliğe tam 12 yıl dayandığını ve sesini duyurmayı en sonunda başarabildiğini gördüm. Okuduğum 12 Yıllık Esaret kitabı bana yalnızca Solomon'un çektiklerini değil aynı zamanda insanların ırkçılıkla nasıl hayatlarını devam ettirdiğini gösterdi. Yıllardan beri süre gelen siyah beyaz sorununun çözülmesi çok yakın değil mi(!) İnsanların günümüzde bile siyahi insanlara korkarak yaklaşması, metroda yanlarına oturmaya çekinmesi ve hatta onları toplumda saygın bir yere koyamamasına anlam veremiyorum. Dünya'nın en büyük gücü olan Amerika başkanının siyahi olması zamanında siyahilerin toplumdaki sesini attırır gibi düşünülse de, haberlere ne zaman baksam silahsız, suçsuz siyahı insanların öldürülmesinin ve gün geçtikçe katlanarak artmasını çok adaletsiz ve anlamsız buluyorum. Daha geçen hafta suçu olmadığı ve silahsız olduğu halde Amerika'da öldürülen siyahi adamı seyretmedik mi? Irkçılığa maruz kalan insanların toplumdan nasıl acımasız bir şekilde dışlandığını insanların onlara köleden öte insan dışı bir varlık olarak davrandığını, onlarla aynı ortamda bulunmaması ve hatta aynı musluğu kullanmaktan dahi rahatsız olduğunu, sırf bu yüzden musluktan tutun okulların bile ayrılması insanların ne kadar acımasız ve ırkçı olduğunun bir kanıtı. Bir insanı birey olarak ele almak düşünce olarak ne kadar kolay gelirse gelsin, günümüzde siyahi insanların hayatta her zaman etnik kökenleri yüzünden 1-0 geriden başlaması gerekiyor gibi... Aslına bakarsak ayrımcılık veya ırkçılık sadece renk, dil veya dinle sınırlı kalmıyor. Bugün yolda yürürken insanların kıyafetinizden, bindiğiniz arabadan veya bakımınızdan sizi belli bir sınıfa koymasına da ayrımcılık diyebiliriz. Düşünün ki sokakta dilenen birisi parası yetse bile lüks bir restaurantta yemek yiyebilir mi? Cevap büyük olasılıkla hayır... Yani siyah-beyaz ayrımcılığı gözle görülse bile, yıllardan beri insanların çözmek için hevesli olduğu bir konu olsada, günlük hayatımızda yaşadığımız veya yaşattığımız ayrımcılıklarda bu konunun bir benzeri. 3 yıl önce yaptığım Paris seyahatinde sırf siyahi mahallesinde konaklıyoruz diye yani diğer bir deyişle güvensiz bölgede, başımıza bir iş gelmesin diye erken gittiğimizi hatırlıyorum. Hepimizin içinde yaratılan siyahiler tehlikeli, saldırgan veya potansiyel suçlu olarak gören kendimimiz aslında. Farzedin ki metrodasınız iki adet koltuk boş biri siyahi birinin yanı diğeri ise sizin gibi beyaz birisinin. Hangisinin yanına oturmayı tercih ederdiniz? Evet bencede aynı cevabı düşünüyoruz... Tabiki siyahi birinin yanına değil mi(!) Aynı ırkçılık sorunu yalnızca siyahiler için geçerli değil aslında... Çok uzağa gitmeden kendi okuluma bakıyorumda en fazla uluslararası öğrenciler Pakistanlı. İnsanların onlarla ne kadar çok iletişime geçmek istediğini veya en basitinden ödevlerde bile onlarla grup olmak için yanıp tutuştuklarını biliyor muydunuz(!) Siyahilere yapılan ırkçılığı yerden yere vururken ırkçılığın başka versiyonunu başkalarına yapmıyor muyuz? Son olarak yazımı sizden empati kurmanızı isteyerek bitirmek istiyorum, bir gün insanların sizin yanınıza oturmaktan çekindiği, kılık kıyafetinizden dolayı sizi yargıladığı, sizinle aynı sırayı paylaşmaktan bile rahatsızlık duyduğu biri olduğunuzu düşünün... Nasıl olurdu? Nasıl hissederdiniz? Lütfen düşünün, düşünelim... Ve artık ırkçılık yaptığımız kim varsa onlara daha farklı bir pencereden bakmaya çalışalım. Ne dersiniz?