ZAMANI GELDİĞİNDE

İnsan şiir kitabı okurken zamanın nasıl geçtiğini anlayamıyor, dizeleri arka arkaya okurken zamandan habersizce şiirin dünyasına dalıyor. Hele ki Cemal Süreya gibi usta bir şairin kitabını okurken o kitabı bırakmak hiç kolay olmuyor. Bu sefer elime Sevda Sözleri'ni almıştım. Bu kitabı adını sevdiğim için seçmiştim. Şairin sevdayı nasıl tanımladığını çok merak etmiştim. Kitabı elime alıp sevda sözlerine doğru yola çıktım. Cemal Süreya'nın her kitabı gibi bu kitap da beni çok etkilemişti. Üzerinde durmadığımız konuları tekrar düşünmeye itmişti. Özellikle "Cigarayı Attım Denize" adlı şiirindeki şu mısralar "Şimdi sen tam çağındasın yanına varılacak/Önünde durulacak tam elinden tutulacak"(Süreya, 15). Bu dizeleri okuduktan sonra aklımda sorunun cevabı başka bir soruydu sanki. Aklımda arka arkaya sorular sıralanıyordu. Aşkın yaşı var mıdır? İnsanlar çok gençken ya da yaşlıyken aşık olamazlar mı? Bu soruların cevabı aşkın tanımında gizli. Peki, ya aşkın tanıtımını kim, nasıl yapar? Aşkın tanımı herkes için aynı mıdır? Bu soruların cevabını net bir şekilde öğrenemesem de kendi kendime düşünerek kendi aşk tanımımı yaptım. Aşk yer, zaman, mantık tanımayan bir duygudur. Bir insan kırk yaşına kadar aşık olmadıysa hiç aşık olmadan ölecek anlamına gelmez. Belki de aşk onun kırk birinci yaş günü hediyesidir. Evet, aşk insanlığa verilmiş en güzel, saf hediyedir. Öyle bir duygudur ki kaç yaşında olursan olasın aşkı hissettiğinde içinde kelebekler uçuşur, yüzündeki gülümseme anlam bulur. Bu güzel duyguları belli bir yaş aralığına sıkıştırmak zalimliktir, insan ömür boyu hissedebilir insana yaşama sevinci veren bu duyguyu. Hatta en güzel aşklar ömür boyu kalpte taşınan aşklardır. Aynı zamanda aşk dış güçler tarafından kontrol altına alınamayacak kadar güçlü ve büyük bir duygudur. Ve insan kendi seçemez ki ne zaman, kime aşık ÖZDEMİR 2 olacağını, sadece zamanı geldiğinde olur. Ne olduğunu anlamaz başta, dünyaya tozpembe gözlüklerle bakmaya başlar. Sonrasında aşık olduğu kişiyi gördükçe kalp atışlarındaki hızlanmayı fark ettikçe ne oluyor bana diye kendini sorgulamaya başlar ve en sonunda cevabı bulur: Aşk. İşte şairde bu eşsiz duyguları yaşamış, yaşatmış Sevda Sözleri'nde. Süreya, "Önceleyin" adlı şiirinde ise sevdayı onu yalnızlıktan kurtaran şey olarak tanımlamış, sanki kendi aşk hikayesini anlatmış. Şair ne yaşadı bilemem ama bana sanki uzun süre sevdiğini bekledikten sonra aşkına kavuşmuş gibi geldi. Şairin mısralarına göre sevdiğiyle arasına engel olan korkuları, utançları aşıp sonunda beraber olabilmişlerdi. Beraber olmasına olabilmişlerdi fakat olmuş ve bitmiş gibiydi çünkü önceleri diye bahsetmiş. İlk başta böylesine zorlukları aşarak heyecanla ve aşkla birbirlerine koşmuşlar fakat onlar sadece geçmişteki güzel anılar olarak kalmış; birbirlerine kavuşunca ulaşamamanın verdiği büyü bozulmuşçasına. Üzülerek söylemeliyim ki bazen çok heyecanla başladığımız aşklar anlamsız bir şekilde, sadece bitmesi gerekiyormuş gibi, biter. Sanki aşkın güzelliğini, saflığını yaşamaya kıyamıyormuşçasına ayrılır birbirini seven iki insan. Her ne kadar bu seven iki yürek için üzücü olsa da bazen en iyisi budur; aşkın saflığını bozmadan yaşayabilmek. Belki de aşk adına yapılması gereken budur zaten, büyük erdem gösterip severek vazgeçmek. Böyle diyorum severek vazgeçmek gerekir diye fakat vazgeçmek çözüm mü diye sorarsanız; cevabım hayır çünkü iki kırık kalp bir mutluluk etmez. Aşkları ve değerleri uğruna severek ayrılan iki kalp için aşk kara bulut haline gelir adeta. Nereye giderlerse gitsinler, kiminle olurlarsa olsunlar hep onları takip eden, ikisinin ortak, ömürlerine kazınmış unutulmayacak anlarla dolu bir kara bulut... İnsanı bu kara bulut mu yoksa kara bulutu dolduracak anıların bile olmayışı mı daha çok üzer bilemiyorum. Bildiğim tek şey var aşkın peşinden koşmak sadece insanı yorar; gerçek aşk, zamanı geldiğinde seni bulur ve o seni bulduğunda yapacağın tek şey onun peşinden koşmaktır. ÖZDEMİR 3