Vitrinlerdeki Tanıtım

Şimdiki dünyamızda neredeyse en önemli şey haline geldi "vitrinde olmak". Tamamen tanıtım üzerine kurulmuş bir dünyada yaşamaya başladık. Bunun nedeni de teknoloji dünyasının hayatımızda ve kültürümüzde yaptığı etkiler ve değişiklikler. Halbuki önceleri herhangi bir şeyini övmek bile hoş görülmezdi. Şimdi ise yaptığı iş ne olursa olsun tanıtmaya değer mi diye düşünmeden her şeyi ön plana çıkarmaya çalışanlar da az değil. Teknoloji sayesinde insanların daha fazla gezmeye ve veya araştırmaya imkanı oluyor. Ben de sürekli ilginç yerleri araştırmaya çalışıyorum tatillerimde nereye gidebilirim, nerede daha keyifli vakit geçirebilirim diye. Hatta araştırmasam bile ister istemez gözüme takılan televizyondaki farklı yöreleri tanıtan programlar bana araştırmalarımdan daha fazla yeni bilgi sunuyor. Başlarda bu programlara iyi nazarla bakmıyordum ve "bunları yapanların hiç mi işi gücü yok daha yararlı bir şeylerle uğraşsalar" diye düşünüyordum. Fakat daha sonra sıkıntıdan oturup programın tamamını izlediğimde gerçekten öğretici ve merak uyandırıcı olduğunun farkına vardım. Bu programlar genelde canlı olduğu için bende bıraktıkları etkiler de fazla oluyor. İçimde buralara gitmek için uyanan istek her yeni tanıtılan yerde, tanıtıcının yürekten sunduğu ve oranın halkıyla içli dışlı olduğunu gördüğümde daha da artıyor. Hem bu vitrine çıkarılan saklı yerleri kendilerini popüler dünyadan muhafaza edebilmiş olmalarından dolayı hem de buraları bulup ortaya çıkaranları tebrik ediyorum. Bazen de farklı programlarda çok öncelerden kalma eski ögeleri bulup, kazıp tanıtıyorlar. Onlar da çok ilginç oluyor. Mesela eski zamandaki kaşık yapısıyla şimdiki farklı özelliklere sahip. Öncekilerin çukuru daha küçük, daha az yemek alabiliyorsun ve tahtadan yapılmış. Ayrıca insanlar bu kaşıkları yanında taşıyormuş. Bir yere davet edildiğinde ise kaşığın hazır, yanı başında! Aslında tanıtılan sadece maddi şeyler değil. Herkesin kültürü, inancı kendine göre en doğrusudur ve ona hak ettiğini düşündüğü değeri veriyor insanlar. Tanıtımcılar vitrine çıkarılan yerlerdeki yaşayışlara, aile ilişkilerine, toplumsal düzene de yer veriyorlar araştırdıkları ve tanıttıkları yerler hakkında. O zamana baktığında onlar en doğrusu öyle diye düşünmüş ve ona göre kurmuş ve yaşamış. Böyle bilgileri öğreten vitrincilere, tanıtımcılara artık teşekkür eder oldum. Her yeni gün ufkumu genişlettikleri ve başka dünyadan olanlara karşı önyargımı kırdıkları için... Her yapılanın ve yaşayışın bir sebebi olduğunu ve rastgele olmadığını öğrettikleri için... Belki de vitrine çıkarılması gereken en önemli şeyin fikirlerimiz olduğunu anladım tanıtımlar sayesinde. Her insanın ayrı bir dünya olduğunu ve kafalarda nice fikirler olduğunu gördüm tanıtım sayesinde. Aklımın ucundan bile geçmeyen konularda yenilikçi, üzerinde hariçten bir çizik bile olmayan pırlanta gibi fikirlerin vitrine konulmasıyla karşılaştım bazı zamanlarda... Aslında bu "vitrine çıkarma" işi toplumu maddi ve manevi etkiledi. Tanıtılan yerlerdeki insanların kendine olan güveni arttı ve değerli olduğunu hissetti. Yaşadığı mekanın, yetiştirdiklerinin ve kullandığı eşyaların asıl kıymetine anladı. Bu değerin bir parçası olduğunu bilip ona göre devam ettirdi yaşamını. Şimdiki toplumda köylüye karşı bakış yavaş yavaş değişmekte. Artık "nerede yaşıyorsun" sorusuna gururla "köyümde" cevabını veren insanlar görür olduk. İnsanlar artık teknoloji çılgınlığından bunalıp gerçekten oksijen almaya, köy kokusu solumaya ihtiyaç duyar oldu. Ben de öyleyim. Her yıl gittiğim ve genellikle bir hafta kaldığım köyüme gitmeyi iple çekiyorum. Çocukluk zamanlarımda öyle değildi ama... Çünkü orda televizyon, bilgisayar veya bisikletim yoktu. Lakin şimdi anladım neyin ne olduğunu, neye değer vermem gerektiğini ve telafisini yapmaya çalışıyorum gittiğim o haftanın her gününü dolu dolu yaşayarak... Gerekirse uykusuz kalıp fakat boş zaman geçirmeyerek... İnsanların genel olarak hoşlanmadığı birileri de vardır bu tanıtım işinde. Şüphesiz benim de hoşlanmadığım... Bunlar da şüphesiz ya kendi reklamını yapmaya çalışanlar veya faydalı bir iş yapmadığı halde bunu dünyanın en önemli işi gibi göstermeye çalışanlar. Çoğu kişinin yaptığı gibi ya bu kişileri geçiştiriyorum yahut ciddiye bile almıyorum. Lafları bir kulağımdan girip öbüründen çıkıyor. Çünkü vitrine çıkarma olayını yanlış anlamışlar ve bunun farkında bile değiller. Bana düşen ise her zamanki gibi her şeyin "iyisine" bakmak. Bu şekilde tanıtımın faydalı bir şey olduğu kanaatine varabilirim. İstesek de istemesek de bunlarla yaşar olduk. Umarım ileriki zamanlarda insanlar vitrinde olmanın kötü tarafını göstermezler... İsmail Nurullah Mutlu