EZBER BOZAN BİR VİRTÜÖZ

Size keman konseri denince aklınıza ilk gelen şeyi sormak istiyorum. Çoğu kişinin aklına yavaş veya orta hızda olan, genelde ruhu dinlendiren fakat bazı kişilere göre oldukça sıkıcı bir konser gelir. Peki, size bu önyargılı görüntüyü darmadağın eden bir sanatçı var deseydim ne düşünürdünüz? Lindsey Stirling, şu zamana kadar bilinen tüm keman konseri standartlarını paramparça edip alışılagelmemiş; özgür ve hareketli bir keman anlayışını ortaya çıkarmış bir sanatçı. Lindsey Stirling'in şarkıları kemanın dinlendirici notalarıyla değil tam tersine ruhu canlandıran, birşey yapma isteği doğuran ve hatta hayata pozitif bakmanızı sağlayan eserlerdir. Ben, bu eserlerin kendi hayatına bakış açısından doğduğunu tahmin ediyorum. Hayata her zaman pozitif bakan, kötü olaylar olsa bile onlara takılmak yerine geleceğe yüzünü çeviren bakış açısı sayesinde müziklerinde de olumlu bir hava sezinlenmekte. Kemana bu kadar farklı bir yorum katmış olmasına karşın Türkiye'de çok az kişi tarafından bilinen bir sanatçıdır. Lindsey Stirling'in şarkısını ilk duyduğumda asıl enstrümanın keman olduğu şarkılar hakkındaki önyargılarım tamamen yok oldu. Şarkısını dinlediğim anda bu özgün sanatçıya ve şarkısına hayran kaldım. Beraberinde aklımda birkaç soru oluştu. Bir sanatçının hayata nasıl bu kadar iyimser bir bakış açısıyla bakabildiğini merak etmeye başladım. Acaba geçmişinden dolayı mı yoksa herhangi başka bir neden mi var diye. Ancak araştırınca anladım ki özellikle mutlu olmasını gerektiren hiçbir durumu yokmuş. Fakir bir ailede büyümüş bu nedenle zamanında istediği keman dersini bile alamamış bir sanatçı. Oldukça kısıtlı imkanlarla bu noktaya gelebilmesi inanılmaz bir ilham kaynağı bizler için. Bu sanatçıdan daha iyi imkanlarım olmuş olmasına rağmen ondan farklı olarak bazen dünyaya olumsuz bakan kendimden utanıyorum. Ancak bu utanç beraberinde beni kendime de getiriyor. Eğer bu sanatçı olumlu bakıp bu gülümsemesini devam ettirebiliyorsa ben neden devam ettiremeyeyim diye düşünmeye başlıyorum. Kısaca bu harika sanatçı benim hem keman konserlerine olan önyargımı hem de hayata olan bakış açımı değiştirmeyi sadece müziğini ve insanın kalbine işleyen o gülüşünü kullanarak değiştirmeyi başardı. Hayranı olduğum bu sanatçının konserlerine kendi ülkemde de gitmek istiyordum fakat maalesef Türkiye'ye hiç turne düzenlemiyordu. Birgün arkadaşımdan gelen mesajla İstanbul'da konser yapacağını öğrendim. Hiç tereddüt etmeden konser ve uçak biletlerini aldık; konser günü geldi, İstanbul'a gittik ve izleyiciler arasındaki yerimizi aldık. Konser alanında oturup bekliyorduk konserin başlamasını. Ben dahil olmak üzere herkes kendi önyargılarını yıkıp keman konserlerine karşı olan bakış açılarını değiştiren sanatçının canlı performansını görmek için çok heyecanlıydık fakat kimse çok büyük bir sürpriz beklemiyordu çünkü tüm şarkılarını defalarca telefonlardan, bilgisayarlardan dinlemiştik. Ancak beklediğimiz gibi olmadı. Sahneye çıkıp performansını sergilemeye başladığı anda hepimizi bir titreme aldı. Yüzlerce kez dinlediğimiz şarkı sanki kulaklarımızda yepyeni bir şarkı gibiydi. Her notayı çalışında, her sahne hareketinde heyecanımız, sevincimiz dahada artıyordu. Canlı dinlemek tamamen başka bir deneyimdi. Sanatçının o şarkıya kattığı fakat dijital ortamda dinlerken fark edemediğimiz tüm duygular içimize akıyor gibiydi. Bununla birlikte kemana hükmetmenin ne kadar zor olduğunu canlı canlı gördük. Dans edip zor hareketler yaparken beraberinde keman çalıp notaları kaçırmadığını gördüğüm her an Lindsey Stirling'e olan hayranlığımı katbekat arttırıyordu. Konserin bitiş anı hayatımın en üzücü anlarından biriydi. Benim ve arkadaşlarımın o an için tek arzusu şuydu: "Keşke bir daha çalsa". Konser bitince, şahit olduğumuz muazzam performansa hayranlığımız ve bunun bitişine duyduğumuz hüzünle otelimize geri döndük.