AÇIK HAVADA NOTALARIN DANSI

Fazıl Say'ı ne kadar tanıyoruz? Medyadaki halka uzak, mesafeli kişiliği ve polemikleriyle... Dünya'da sayısız konser vermiş ve ülkemizin hiç gidilmeyen küçük beldelerine gidip, ülkemizin değerli ozanlarını piyanosuyla tanıtmaya çalışan bu kültürlü ve aynı zamanda çok yetenekli sanatçımız Fazıl Say'ı gündeme bu şekilde taşımak ne kadar doğru? Türk Halkı her ne kadar onun dünya çapındaki müzisyen kimliğine saygı duysa da; bazıları, onu ''entel ve muhalefet'' olarak tanımlamaktan ileri gitmiyor; fakat bu sene 6 Ağustos'ta her sene başarılı organizasyonlara imza atan Datça Amfi Tiyatro'da, yazılanlardan çok daha farklı bir kişiliğe sahip olan Fazıl Say'ı tanıma imkanı buldum. ''İlk Şarkılar'' adlı albümünün tanıtımı için konserler veren Fazıl Say bizim küçük tatil beldemiz olan Datça'ya da geldi. Babasının şair olduğunu kendisinden öğrendiğimiz başarılı müzisyen, saygıyla andığımız ünlü Türk şairleri arasında büyüme şansına sahip olmuş. Paylaştığı anılarla onu yakından tanırken, aynı zamanda kendisine imrendim. Kim Cemal Süreyya, Metin Altıok, Orhan Veli ve Nazım Hikmet'in arasında büyümek istemez ki? Fazıl Say ''İlk Şarkılar'' adlı konserinde, bu usta şairlerin, notalara döktüğü sözlerini muhteşem on eser olarak bizlere sundu. Ünlü müzisyen, teması olan eserler bestelemiş ve bu bestelerini aynı adlı albümde toplamıştı. Konserde sırasıyla ''Düşerim, Akılla Bir Konuşmam Oldu, Dört Mevsim, Bu Kekre Dünyada, Sardunya'ya Ağıt, Sordum Sarı Çiğdem'e, Efkarlanırım, İstanbul'u Dinliyorum, Memleketim, İnsan İnsan'' adlı herkese hitap eden, parçaları dinledik. Samimi ve sıcakkanlı tavırlarıyla, eserlerini icra etmeden önce, parçanın anlamına uygun, kimi zaman esprili, kimi zaman dramatik sunumlar yaptı ünlü piyanist. Bu açıklayıcı sunumlar şarkıları iliklerimize kadar hissetmemizi sağladı. Aynı zamanda Datça'nın güzel havası ve amfi tiyatronun gökyüzüyle bütünleşen atmosferinde, muhteşem manzaraya karşı, yıldızların altında bu güzel eserleri dinleyerek son derece keyifli saatler geçirdim. Bu keyfi almamda solist Serenad Bağcan'ın güzel sesi, güçlü yorumu ve sahnedeki asil ve zarif duruşunun da etkisi büyüktü tabii. Fazıl Say da, eserlerini seyirciyle buluşturmak için bunca yıl böyle güçlü bir ses ve iyi bir yorumcu beklediğini ifade etti biz seyircilere. Seyirci demişken, izleyenler arasında torunlarıyla gelmiş dedelerden, gençlere, teyzelere 7'den 70'e herkes ordaydı. Şarkıların hepsi ayrı ayrı güzeldi; fakat bir tanesi vardı ki sevinç, hüzün ve öfke gibi birçok duyguyu aynı anda barındırıyordu. Sanatçılar sahnede adeta devleşti. Muhyiddin Abdal'ın ''İnsan İnsan'' adlı şiiri; Fazıl Say'ın bestesi ve Serenad Bağcan'ın güçlü yorumuyla olağanüstü bir eser haline gelmişti. Beni derinden etkileyen bu parçanın sözlerini ve şairini araştırarak, Muhyiddin Abal'ı daha yakından tanırken, parçada bilmediğim sözcükleri öğrenerek, kelime dağarcığımı da genişletmiş oldum. Bu konserde sanatçının beni etkileyen davranışlarından biri de; Türkiye'deki çoğu sanatçının aksine sahneye tam zamanında çıkmasıydı! Fazıl Say dinleyenlerine duyduğu saygıyı ve büyüklüğünü bu şekilde ispatlamış oldu; fakat konserin süresini kısa buldum. Her ne kadar amaç albüm şarkılarını tanıtmak olsa da, konserde klasikleri de yorumlayışını dinlemek isterdim. 1 buçuk saat süren konser eminim benim gibi hiçbir dinleyene de yetmedi. Umarım Fazıl Say gibi batı müziğine yönelmiş, dünya çapında kendini kanıtlamış diğer sanatçılarımızı da, kültürümüzden izler taşıyan konserlerde dinleme şansını elde ederim. Türkiye'den böyle büyük bir sanatçı çıkması beni çok gururlandırdı. İyi ki varsın Fazıl Say!