Sıkıntı Yok

Serçe parmağını sehpanın köşesine vurmak, araba anahtarlarını kaybetmek, yemeği üzerine dökmek... Günlük yaşantımızda her gün karşılaştığımız ufak sorunlardan bazıları, ama bu sorunlar her ne kadar sinirimizi bozsa da çoğu insana göre sıkıcı bir günün tadı tuzu olabilir. Pınar Öğünç Hay Aksi kitabında bu tarz küçük aksiliklere değinmiş. Kitabı okurken kendimi sürekli istemsiz olarak kafa sallarken ve gülümserken buldum. Kitapta yaşanan onca tatlı soruna rağmen hala günün sonunda sıkıntı yok diyebilmek öne çıkartılmış. Gerçekten kendi yaşantımı düşündüğümde başımdan geçen o aksilikler olmasa hayatım ne kadar sıkıcı olurdu tahmin edemiyorum. İlk bindiğim attan düşmem, prizden elektrik çekmem, üzerime dolap devrilmesi belki kötü anılar ama ben her zaman bunları bile hayatıma renk katan olaylar ve anılar olarak gördüm ve bu yüzden kendimi hiç şanssız hissetmedim. Okudukça içinde kendimden bir şeyler bulduğum, beni sürekli başıma gelenler üzerine düşünmeye sevk eden bir kitap olduğunu rahatça söyleyebilirim. Yaşadığımız her bir küçük talihsizlik bizde bir anı bırakır ve anılar insanların vazgeçilmezidir. Attığımız her adım, yaşadığımız her şey biz farkına varmasak da anı olarak zihnimizin bir köşesinde depolanır. Hafıza ve muhteşem beynimiz sayesinde hayatımızın iyi veya kötü her halinin küçük hallerine de anı denir. Anılar insanın hayatındaki en büyük etkenlerden bir tanesi olarak kabul edilir. Anılar yeri geldiğinde bizi ayakta tutar, yeri geldiğinde bize hatalarımızı hatırlatıp doğru yola sokar. Sadece başımızdan geçen büyük olaylar değil aslında yaşadığımız en küçük olaylar bile anımsanmaya değerdir. Çocuğunuzun ilk kelimesi, köpeğinizi yavruyken ilk sevdiğiniz zamanlar, hep iyi yönde olmak da zorunda değil, anılar iyi veya kötü bir şekilde insanın yaşantısını etkiler, onu bugün olduğu insan haline getirir. Anılar olmadan şekillenemez bir insanın kişiliği. Belki de tanıştığınız o insan, bindiğiniz o uçak gitmeyi tercih etiğiniz o okul hayatınız için bir dönüm noktasıydı. Yaşadıkları, hatırladıkları her zaman kararlarını ve davranışlarını etkiler, yani doğrudan yaşantısını etkiler insanın. Anılar geçmişe yapılan bir yolculuktur, bu yolculuk insan için hem acı verici hem de mutluluk dolu bir şekilde olabilir. Anılar geçmişin geleceğe ışık tutması da olabilir aslında eski anılar, her zaman yeni umutlar olmalıdır. Anıların aydınlık olduğu kadar karanlık yüzleri de var ne yazık ki. Anılar bazen ışık değil karanlık getirebilir bize, o zaman tek çare vardır o da unutmak. Hafızamız bize ışık değil yük olmaya başladığında boşluğa düşer. İnsan yaptığı şeylerden aldığı tat küle dönüşür, işte o zaman devreye unutmak girer. Anıların baş düşmanıdır unutmak, ama o da söylendiği kadar kolay değildir. Yaşadıklarımızı hatırlamak için bir hafızamız varken unutmak için elimizden hiçbir şey gelmemesi hayatın bize sunduğu en büyük acımasızlıktır. Ama unutmayı başaramasa bile insan her anıda bir ışık bulmayı, kendine göre bir şeyler çıkarmayı bilmeli, belki hayat da her şey istediği doğrultuda gitmedi ama insan her zaman anılarıyla yaşantısına ve kendisine bir şeyler katabilmeli. Geçmişte yaşamak yerine geleceğini şekillendirmeye çalışmalı ve unutmamalı geçmiş geride bıraktığı bir patika gelecekse hala uzun bir yol. Charles Kettering'in de dediği gibi: "Benim bütün ilgim gelecektedir, çünkü hayatımın geri kalanını orada geçireceğim.". Evet geçmişi değiştirmek belki bizim elimizde değil ve geçmiş anılar bazen acı verebilir ama unutmamamız gereken geçmişte ne yaşanmış olursa olsun geleceğin hala bizim elimizde olduğu ve onu istediğimiz doğrultuda şekillendirebileceğimizdir.