SADECE 5 DAKİKA...

Tik, tak, tik, tak... Akıp geçiyor zaman. Yaşadığımız her dakika, geri dönüşü olmayan anlar olarak geri dönüş yapıyor. Belki de dünyanın dört bir yanındakilerle tek ortak yanımız bu: geri dönüşü olmayan her küçük an. Hepimiz bu koca dünyada aslında minik birer parçacığız; zamanın yönlendirdiği, her dakika kaderimizin değiştiği parçacıklar. Jean Chesneaux ise bize bu koca serüvenin içinde yerimizi anlatıyor. Bu konuyu ele alırken, bu akış hakkında farkındalığımızı sorgulatıyor. Her şeyin sonunda ise bu serüveni nasıl yönetmemiz gerektiği hakkında yönlendirici tavsiyeler veriyor. Sorunlar... Her gün binlerce kez yüzleştiğimiz ikilemler, yetişmeyen ödevler, çalışılamayan sınavlar, iyi geçmeyen toplantılar... Yaş farketmeksizin her gün sorunlarla karşılaşıyoruz. Hatta her gün, yepyenileri karşımıza çıkıveriyor. "Zaman her şeyin ilacıdır." diye bir söz var. Zaman aslında sadece o anlık sorunların çözümü bence. Her gün bir sorunun yerine birden fazla sorunumuz çıkıyor. Büyüdükçe, olgunlaştıkça yeni sorunlarla uğraşıyoruz. "Bu kadar sorun sadece bizde mi var?" sorusunu büyük ihtimalle herkes soruyor kendine. Hayır, tabii ki de. Zaten zamanın, bütün sorunların bizim etrafımızda olduğunu düşünmek bencilce bir düşünce olurdu. Zaman dediğime bakmayın. Zaman, sorunlar, düşünceler... Hepsi birbiriyle bütün kavramlar zaten. Birlikte evrimleşiyorlar, siliniyorlar, unutuluyorlar, bazen de unutulamıyorlar. Biz ise bu elimize geçen zamanlarda, o anki düşüncelerimize göre sorunlarımızı çözmeye çalışıyoruz. Fakat her sorun öyle istediğimiz gibi çözülemiyor. Bazen çaba, bazen fedakarlıklar gerektiriyor, bazen ise bunların hiçbiri yetmiyor. Zaman bu yüzden değerli ya(!) Yaşadıklarımız, bizi bu güne kadar getiren her kararımız bizi sorunları çözmeye itiyor. Üniversite sınavına çalışmak gibi biraz da... Kimse sınav sorularını bilmiyor fakat o soruları çözebilmek için gece gündüz soru çözüyoruz. Bizim de bugünlere kadar gelirken karşılaştığımız her bir sorun ve çözümü, karşılaşacağımız her yeni sorunda bir adım oluyor, öncülük ediyor. Sorunlarımızda bile değil, her türlü duyguyu yaşarken geçmişimizden ders almak, hata yapmadan hareket etmek asıl amacımız. Jean Chesneaux'un da anlatmaya çalıştığı üzere başaramıyoruz. Hep aynı hataları tekrarlıyoruz çünkü biz zamanı kullanmayı bilmiyoruz. Zaman bize hükmederken biz de sanki programlara katılan konuk oyuncu gibi izliyoruz. Günümüzde zamana hükmetmeyi; işlerini yönetebilmek, her yere yetişebilmek zannediyorlar. Üniversiteye kadar belki de her sene gördüğümüz "geçmiş zaman, şimdiki zaman, gelecek zaman" tanımlarının anlamını unutuyorlar. Bu üç zamanı da birbiriyle bağdaştırabilen; kısaca geçmişten ders alıp şimdiki zamanda o derslere göre ilerleyen, geleceğini de buna göre düzenleyen insanlar başarılı oluyor. Zamana hükmetmeyi başaran nadir kişilerden oluyorlar. Geçmiş, şimdi, gelecek... Zaman siz ne yapsanız da geçmeye devam ediyor. Siz isteseniz de, istemeseniz de bir yolunu buluyor. Zamanın size bağlı olmaması gerçeğini de yavaş yavaş anlıyoruz, kabulleniyoruz çünkü kabullenmek zorundayız. Belki de koca dünyada istesek de engelleyemeyeceğimiz nadir şeylerden biri. Zamanın içinde olan her şeyi yeterli çabayı gösterirsek engelleyebiliriz. Her şeyin de en başında dediğim gibi "her dakika kaderimizin değiştiği". Aslında çok basit olan 4 sözcük içerisinde belki de milyonlarca makale ile anlatamayacağımız hayat hikayeleri. Milyonlarca hayatlar... Sanırım zamanı kontrol edebilmek de böyle bir durum. Geçeceğini kabullenebilmek, fakat nasıl yönlendireceğini bilememek... Belki biliyorsunuz, belki de bildiğinizi zannediyorsunuz, belki de umurunuzda değil. Ne olursa olsun bir zamana bakış açınızı değerlendirmenin ucunda bir fayda olabilir, belki de harcayacağınız o küçük zaman, bu yazıda anlatmaya çalıştığım şeylerin öncüsü olabilir.