MALEFİZ

Çocukluğumuz bizi bu diyardan alıp, çok farklı hayal dünyalarına taşıyan, büyüklerimizden dinlediğimiz ve okuduğumuz masallarla geçmiştir çoğunlukla. Bu masallarda iyiler hep kötülere karşı savaşır ve istisnasız bu savaşın galibi olurlar. Bilinen klasik masallarda olaylar daima iyilerin etrafında döner. Dolayısıyla masallardaki kahramanlar hep iyilerdir. Kimse, masallardaki kötülerin geçmiş yaşamının nasıl olduğunu merak etmez ve yaptığı büyük zalimliklerin asıl nedenini sorgulamaz. Çünkü bilinçaltımız kötüleri her zaman, koşulsuzca kötü olarak algılar ve onları savunacak bir taraf bulmak için uğraşmaz. Sanki masallardaki kötü karakterler kötü olarak doğmuş ve o şekilde büyümüşlerdir ve tek amaçları dünyayı, kıskançlık, fesatlık ve bencillik gibi kötü duygular besleyerek, iyilerin başına yıkmaktır. Günümüzde, gerçek dünya ile masallar arasında hiçbir ilişki bulunmamaktadır. Aslında bizler bilinçaltımızda bunun ayrımına vardığımız için masallardaki karakterlerin yaptıklarını sorgulamıyoruz. Peki eğer bir senaryo yazarı bunu düşünür de, dünya klasiği olan bir masalı bir de masaldaki kötü karakterin açısından ele alıp incelerse ve bunu beyaz perdeye aktarırsa ortaya nasıl bir sonuç çıkar? İki gün önce seyrettiğim Maleficent (Malefiz) filmi klasik "Uyuyan Güzel" masalının günümüze daha çok yaklaştırılmış hali. Gerçek dünyayla, filmde anlatılan masal arasında bu kadar büyük benzerlik olmasının nedeni hayattaki renklerin sadece siyah ve beyazdan ibaret olmadığından kaynaklanıyor sanırım. Çünkü bu film bize iyilerin zaman içinde, yaşadığı olayların etkisiyle bir zalime dönüşebildiğini, bir zalimin aynı zamanda bir kahraman olabileceğini, aşkın bir erkek ve bir kadın arasında sınırlı tutulmasının zorunlu olmadığını gösteriyor. Yani tamamıyla insanların genel bakış açısını değiştirebilecek ögeler barındıran, çarpıcı bir yapım. Filmin adından da anlaşılacağı üzere," Malefiz " Uyuyan Güzel masalında, prensesi sonsuz uyku büyüsüyle lanetleyen kötü perinin adı. Film Malefiz ' in yaptığı bu acımasız büyünün nedenini, geçmişte prensesin babası tarafından kandırılıp, çok büyük bir kötülüğe maruz bırakılmasının ardından öfkesine yenik düşerek yaptığı sonucuna bağlıyor. Yani klasik Uyuyan Güzel masalından farklı olarak, bu büyüyü, sebepsiz yere yapmıyor. Filmin gerçek hayatla olan bağlantısı verdiği mesajlar yönüyle çok kuvvetli, fakat bu film, bir masaldan uyarlanması nedeniyle içinde sihir ve büyü gibi olağanüstü ögeler de barındırıyor aynı zamanda. Bu yüzden diyebiliriz ki, film, aynı zamanda görselliğiyle de son derece dikkat çekici bir yapım olma özelliğine sahip. Filmdeki oyunculuklar da filmin genel anlamda başarılı bulunmasında önemli bir paya sahip. Özellikle Angelina Jolie' nin filmdeki performansı muazzam. " Malefiz " tipini o kadar başarılı bir şekilde canlandırmıştır ki, film boyunca kendimi onun yerine koydum ve "Malefiz" tipinin yaşadığı heyecanları, mutlulukları, üzüntüleri ve kimi zaman da hayal kırıklıklarını adeta onunla birlikte yaşadım. Hatta rahatlıkla söyleyebilirim ki, Angelina Jolie, neredeyse filmi tek başına götürüyor. Filmde " Uyuyan Güzel " tipini canlandıran yeni nesil oyunculardan, Elle Fanning' in performansı Angelina Jolie' nin yanında yetersiz kalıyor ne yazık ki... Uyuyan güzelimiz Aurora' nın kral babasını canlandıran Sharlto Copley' in oyunculuğu da oldukça başarılı. Başta Malefiz' in biricik aşkı olan, daha sonra kral olabilmek için çocukluk aşkı Malefiz' i feda eden kral, bize iyi bir insanın hırslarına yenik düşerek zamanla ne kadar zalimleşebileceğini de gösteriyor aynı zamanda. Film hakkında son olarak söylemek istediğim, görselliğiyle ve verdiği mesajlarla birlikte son dönemlerde izlediğim en etkileyici filmlerden birisi olduğu ve yeni jenerasyona, hayatın renklerinin sadece siyah ve beyazdan ibaret olmadığı mesajını vermesi ve onlara daha gerçekçi bir bakış açısı kazandırması yönüyle kesinlikle izlenilmesi gereken bir yapım olduğu...