Kelvire

Okumayı öğrendiğimden beri kitap okumaktan korkan bir adam oldum. Nedenini anlayamamıştım. Geçen geceye kadar... Liseden arkadaşlarımla altı saate yakın düşünme etkinliğinde bulunduk. Siyasi ideolojilerle başlayan tartışma düşünmenin temellerine kadar indi. Bu etkinlikte benim savunduğum görüş ideolojisizlikti. Çünkü siyaset ve siyaset üzerine düşünmek bana o kadar anlamsız geliyordu ki... Bir arkadaşım beni cahil diye yaftalayarak bunun temel sebebinin bu konu üzerine okuma yapmamam olduğunu söyledi. Bu tartışmanın sonucunda bana Marksizm nedir? kitabını verdi. Okudum. İçinde Karl Marx'ın topluma ve tarihe bakış açısı anlatılıyordu. Bazı kısımları hoşuma gitti, bazıları gitmedi. Sonuçta bu konu üzerine daha önce düşünmüştüm. Fikirlerim vardı. Bu sebeple Marx'ın düşüncelerini yargılayabiliyordum. İşte o an kitap okumaktan neden korktuğumu anladım. Ya bu konuda hiçbir fikrim olmasaydı? İlk defa karşılaşmış olsaydım ve bana bu şekilde sunulsaydı? Bu konuyu sorgulama cesareti gösterebilir miydim? Mesela çok aşina olduğumuz bir konudan, müslümanlıktan, bahsetmek istiyorum. Toplumsal yapımızdan kaynaklı müslümanlıkla eğitiliyoruz ve bu eğitimi aldığımız ilk zamanlar din olgusuyla ilgili hiçbir düşünce yok aklımızda. Devamında bunun doğruluğunu sorgulamadan kabulleniyor ve bahsettiğim gibi sorgulama cesareti gösteremiyoruz. Bu durumu en net ablamda gözlemlemiştim. Birkaç adet cüretkar sorudan sonra aldığım cevap "Tövbe tövbe, çarpılacağız! " oldu. Onun için bu konu o kadar doğruydu ki artık tersinden bahsedilemezdi bile. Bu durumun benzer halini bilimde de görmek mümkün. Newton'u düşünelim. Yer çekimini keşfetti. Şu an bilim ışığında biliyoruz ki bizi gerçekten yere doğru çeken bir kuvvet var. Artık mutlak doğru bu. Peki o dönemde Newton, bizi yere doğru çeken bir kuvvet yerine atmosferden bizi yere doğru iten bir kuvvet olduğunu söyleseydi ne olurdu? Eminim ki binlerce yıl bu doğru kabul edilirdi tıpkı Dünya'nın düz olduğunun kabul edilmesi gibi. Yani burada Newton'un ağzından çıkacak tek bir kelime binlerce yıl milyonlarca insanın düşüncelerinde doğru kabul edilecekti. Bu açıdan Einstein'a saygım sonsuz. Binlerce yıl doğru kabul edilen klasik fiziğin aksini düşünebilmiş ve ardından ortaya rölativistik fizik adında bir kuram atmış. Hangimiz şu an doğru bildiğimiz bilimsel olgulara eleştirel bir bakış açısıyla yaklaşabiliyoruz ki? Demek istediğim; bazı düşünceleri doğuşumuzdan itibaren öyle benimsiyoruz ki bırakın sorgulamayı, sorgulanabileceği fikri dahi aklımıza gelmiyor. Şu an size "kelvire" kelimesini tanımlasam, anlamı da kara deliklerin içerisindeki bir gezegen olsa; çok absürt olurdu, değil mi? Biliyorsunuz ki kara deliklerin içinde hiçbir şey olmaz. Peki bu konuda hiçbir fikriniz olmasaydı? Absürt görmek gibi bir şansınız olmazdı. Kabul ederdiniz istemeden. İşte kitap okumaktan korkmamın nedeni bu. Bağımsız düşünebilme yeteneğimi kısıtlayabilirmiş gibi geliyor. Ya o kitapta bahsedilecek bir konuyu daha önce hiç düşünmediysem? Bu durumda istemeden başka birinin fikirleri üzerinden değerlendirme yapmış olurum. Sorgulama gereği dahi duymayabilirim. Evet, zaten düşünme altyapımı başka insanlardan, onların karışımı halinde edindim. Ama daha fazla etkilenmemeliyim. Belki düşünme altyapımda öyle bir kalıba girmişimdir ki değişmesi gereken bazı yanlışları sorgulama fikri bile aklıma gelmiyordur. Daha fazla bu tip sorgulanamayan yanlış kazanmak istemiyorum. Mutlak doğrudan bahsedeyim biraz. Ben doğruların ortak ve tek olduğunu düşünüyorum. Bu ortak doğrulara mutlak doğru diyorum. Bana göre insan ve düşünme yetisi o kadar muazzam ki tüm mutlak doğrulara sahip. Sadece ortaya çıkmayı bekliyorlar. Bunun için de bağımsız düşünme şart. İddia ediyorum ki hiçbir şey bilmiyor olsam ve bin sene ömrüm olsa insanların bin yıllık keşiflerini ben de yapabilirdim. Ne yazık ki o kadar vaktim yok ve daha ulaşılması gereken birçok mutlak doğru var. Bu nedenle mutlak doğruya en yakın gördüğüm bilimsel olguları kabul ediyorum vakit kaybını azaltmak için. Ama bu olgular dışında kalan fikirleri edinmek istemiyorum. Öyle fikirler ki; beni mutlak doğrudan uzaklaştıracak, bağımsız düşünmekten alıkoyacak, başkasının kalıplarıyla düşünmeme neden olacak fikirler. İşte bu noktada Marx'a kızıyorum. Kitaplar yazarak insanları bir düşünce kalıbına sokmuş. Siyasetçi olmasa da insanların bir kısmı onun düşünme yöntemiyle siyaseti değerlendirmiş. Okuyan insanların düşünme altyapısına girmiş. Belki de insanları mutlak doğrudan uzaklaştırmış. Newton'un yer çekimi kadar somut bir konu üzerine söyleyeceği yanlış bir kelimenin oluşturacağı sonuçlardan bahsetmiştim. Siyaset kadar soyut bir konu üzerine atılmış görüşlerin insanlar üzerindeki etkilerini siz düşünün. Ki ben "siyaset" düşüncesini topyekun yanlış buluyorum. Bana kalırsa siyasetle ilgili mutlak doğru yok zihnimizde. Bazı güçlü insanların menfaatleri için uydurulmuş, tıpkı "kelvire" gibi, bir konu üzerine bu kadar çok düşünülmesi anlamsız. İşte bu nedenle ideolojisizliği savunuyorum. O kadar çok düşünülüp bulunması gereken mutlak doğru var ki, altmış senelik kısa ömrümüzü buna harcamak boş. Tamamen halının altına itilmeli. Gelecek nesiller "siyaset" kelimesini dahi bilmemeli. Toparlamak gerekirse; bir konu üzerine duyduğumuz, okuduğumuz ilk şey istemsizce bizi o kalıba sokuyor. Sorgulama fikrinden ve doğal olarak mutlak doğrudan uzaklaştırıyor. Bu nedenle kitap okumaktan kaçınıyorum. Özellikle soyut kavramlar üzerine yazılmış kitaplardan... Çünkü bu kavramlarla ilgili bir altyapı kazanınca değiştirilmesi, sorgulanması imkansızlaşıyor. Altmış senelik ömürlerimiz var. Bizi insan yapan yegane gücümüzü, düşünmeyi, kullanmamız lazım. Tek isteğim siyaset gibi oluşumlar üzerine düşünüp vakit kaybetmek yerine mutlak doğruya ulaşabileceğim konuları düşünmek. Mesela bilime yönelmek... Kim bilir bu kadar çok siyaset bilimci yerine daha materyalist bilim insanları olsaydı ne mutlak doğrular keşfedilebilirdi. Asla unutulmaması gereken nokta ise söylediğimiz, yazdığımız her kelimenin başka insanların düşünme kabiliyetine bir zincir vurduğu. Kendimizce bulduğumuz sonucu vermekten çok insanları sorgulama yoluna itmek esas olmalı. Mesela bu düşüncelerimin de insanlar tarafından kabul edilmesini istemiyorum. Sadece sorgulamaya devam edilmeli. Belki bu yazdıklarım da baştan sona kadar yanlıştır, sorgulamaya ne dersiniz?