BAŞLANGIÇ MI SON MU?

Ömrümüz boyunca aşka inanmamızı sağlayacak çok şeyle karşılaşırız. Belki bir insan, bir kitap ya da bir film bizi aşka yaklaştırır. Aşkı çoğumuz, iki kişinin arasındaki yoğun duygu alışverişi olarak tanımlarız. Bana göre de en uygun tanım bu. Aşk deyince aklıma hep güzel şeyler gelir. Çağrıştırdığı şeyler hep güzeldir aşkın; pembe gibi, uçan balonlar gibi, havai fişekler gibi... Hep coşkuludur aşk hayallerimde. Aashiqui(Aşık) 2, aşka karşı düşüncelerimi değiştirmiş Hint yapımı bir filmdir. Hint yapımı filmleri her zaman sevmişimdir ve Bollywood filmlerinden vazgeçemememin birçok sebebi var fakat onlardan biri, filmin konusu ne olursa olsun şarkılarının çok duygulu ve akılda kalıcı olması. Evet, sadece filmin konusu değil, içerdiği müzikler de benim için çok önemli bir yere sahip. Filmde sesi çok güzel olup da birinin onu keşfetmesini bekleyen ve bu sırada küçük işletmelerde sesini duyurmaya çalışan masum güzel Aarohi'yi ve elinde gitarıyla milyonları peşinden sürükleyen ünlü rock yıldızı Rahul'u görüyoruz. Bu kadar başarılı ve kariyerinin zirvesine doğru hızlı adımlarla koşan Rahul'un alkol bağımlısı oluşu filmin acı sonuna zemin hazırlıyor. Bence Rahul'un bu kadar bağımlı olup, tedavi olmakla alakalı hiçbir çabasının olmaması bana gerçeküstü bir olay gibi geldi çünkü başarı yolunda hızla ilerleyen hiçbir şarkıcı, şöhretinin alkol bağımlılığı yüzünden bir anda yerle bir olmasına göz yummaz. Filmin ilk dakikalarında çalan müzikler sizi filme o kadar bağlıyor ki yarıda bırakma fikri aklınızın ucundan bile geçmiyor. Böylelikle olaylar gelişiyor ve filmimiz duygusal bir moda doğru geçiş yapıyor. Bu filmin en güzel yanı şüphesiz ki oyuncular. İşlerini o kadar güzel yapıyorlar ki, ilk zamanlarda Aarohi'nin Rahul'e karşı duyduğu güvensizliği de Rahul ile beraber çalışıp çalışamayacağı haberini beklerkenki heyecanını da Rahul'un Aarohi'yi ilk gördüğü andan beri ona ve sesine karşı hissettiği büyülü duyguları da sanki onların yanındaymış gibi siz de hissediyorsunuz. Bu film o kadar yoğun duygulara sahip ki, filmi izlediğim ilk gün, ağlayarak uyumuştum. Normalde çok duygusal bir insan olmasanız bile, bu filmi izlerken kendinizi o kadar kaptırıyorsunuz ki, -bunu oyuncular sağlıyor siz istemeseniz de- en ufak bir mimik bile sizin duygularınızı harekete geçirebiliyor. Aslında iki şarkıcının serüvenini anlatan bu film, zamanla iki aşığın acı dolu hikayesine dönüşüyor. Eğer Rahul tedavi olup şöhretini kaybetmeseydi, Aarohi'nin yükselişi onu rahatsız etmezdi ve ortada Rahul'un intihar etmesini gerektirecek bir sorun kalmazdı. Bu kısım, filmin bitiminde aklınızda kocaman bir soru işareti oluşturuyor. Birlikte bir düet yapıp birlikte yükselmektense, neden tek taraflı buruk bir yükseliş? Kendinizi filme kaptırmışken bu küçük ayrıntıyı fark ettiğiniz an anlarsınız ki, evet, bu yalnızca bir film. Evet, gerçek değil bir film ama yine de yalnızca film deyip geçmek de büyük haksızlık olur. Aşkın her zaman toz pembe olmadığını, gerçekten büyük acıların yaşandığı buruk aşkların da var olduğunu bu film sayesinde öğrendim. Bana göre filmin kötü sayılabilecek en küçük bir özelliği bile yok. Her saniyesi izlenmeye, her duygusu hissedilmeye değer. Hem film arşivinize muhteşem bir film eklemek hem de harika müzikler keşfetmek istiyorsanız bu filmi kesinlikle izlemelisiniz. Şarkılarıyla sizi mest edebilir ve sizi onlara bağımlı hale getirebilir bu film. Küçük bir uyarı: Eğer izlerseniz, sonrasında oyuncuların büyük bir hayranı olabilirsiniz... 