Deliliğin Gerçek Hali

Delilik, aklın normalde çalıştığından farklı çalışması olarak tanımlanmış bir hastalıktır. Bu tanımından deliliğin aklın mantıksal ilkelerden farklı hatta belli bir kalıba uymadan, anlayabildiğimiz kadarıyla, rastgele işlediğini çıkarabiliriz. Bunun sonucunda bu durumdaki insanlara deli tanımı yapılmış ve delilik tehlikeli kabul edilmiştir. Deliliğe karşı çıkmak, onu engelleyebilmek için de delileri tımarhane denilen bu hastalığa özel hastaneler yapılmıştır ve delilerin bakımı bu hastanelerde yapılmıştır. Deliliğin bir kalıbı olmadığı, delilik aklın rastgele çalışması olduğu için insanları korkutmuştur. İşte bu insanın temel davranışlarından birine örnektir. İnsanlar anlamadıkları şeylerden korkarlar. Böylece delilik insanların bir korkusuna dönüşmüştür. Deliliğin, diğer pek çok hastalığın da olduğu gibi, çeşitleri vardır. Bunlardan biri şizofrenidir. Şizofreni bir kimsenin olmayan sesler duymasına, olmayan şeyler görmesine neden olan bir hastalıktır ve genellikle insanların paranoyaklaşmasına neden olur. Çünkü, insanlar takip edildiklerini görebilirler veya sesler duyarlar ama bu seslerin nereden geldiğini göremezler. Ayrıca bu insanlar her şeye şüpheyle yaklaştıkları için kendilerini toplumdan soyutlarlar. Kendilerini soyutladıkça daha da paranoyaklaşırlar ve bu bir kısır döngüye dönüşür. Bu hastalıkla ilgili fikrim 40 Şizofrenden Bir Öykü adlı romanla gelişti. Bunun üzerine şizofreni hastalarına empati yapmaya çalıştım ve bu beni de korkuttu. Bu hayatta belki de en çok güvenebileceğiniz şey aklınızdır, bu hastalık aklınızı karıştırıyor ve düşüncelerinizi bulandırıyor. Kendi düşüncelerenize bile güvenemezken neye güvenebilirsiniz? Şizofreninin bu etkisi insanı mahvedebilir. İnsanın hayal ile gerçeği ayrıştıramamasına neden olur. Şizofreni ne kadar kötü bir hastalık olsa da bu onunla başa çıkılamayacağı anlamına gelmez. Ünlü matematikçi ve aynı zamanda modern ekonominin kurucusu John Nash de bir şizofreni hastasıydı. Hayatına baktığımız zaman yıllar içerisinde çok zorlandığını görürüz. Ayrıca yaşadığı zamanın şartları paranoyasını güçlendirmiştir. Kriptoloji matematik bazlı bir yöntem olduğu için Soğuk Savaş döneminde matematikçiler şifre kırıcı olarak kullanılmışlardır. John Nash de bu matematikçilerden biridir ve böyle stresli bir ortamda çalışmak hastalığını iyice kötüleştirmiştir. Tımarhanelerde uzun süre tedavi görmüştür ama karısının ve arkadaşlarının desteği onu topluma geri kazandırmıştır. Hastalığıyla mücadele etmiş ve kazanmıştır. John Nash şizofreniyle mücadelenin mümkün olduğunu göstermiştir. Delilikle baş edilebileceğini söyledik ama delilik karşı çıkmamız gereken bir şey mi? Ayrıca deliliğin aklın mantıksal ilkelerden farklı çalışması olduğunu da söyledim. Herkesin aklı farklı çalışır. Neden bazı insanların aklının nasıl çalıştığını anlamadığımız için onları ayıralım ki? Delilik ve aklı başında olmak diye bir ayrıma gerek var mı? Bunun direkt hastalık olarak adlandırılması yanlış olabilir. Eğer böyle bir ayrım yapmak doğruysa belki de hasta olan taraf biziz. Bu da bir bakış açısı. Azınlık olan taraf olmaları onların hasta olan taraf olmaları anlamına gelmez. Belki de hasta olan taraf bizizdir. Belki bizim o çok değer verdiğimiz mantık ilkeleri bizi engelliyordur. Belki de delilik diye tanımladığımız kavram aslında saf özgürlüktür. Mantık ilkeleri olmadan ne kadar özgür olabileceğinizi düşünün. Böyle bir davranışı yadırgayabilirsiniz. Mantık ilkeleri olmadan bizi sınırlayan bir şey olmaz. "Acaba bu böyle olur mu?" Böyle sorulara gerek kalmaz, sadece düşünürüz ve olur. Her şey olabilir çünkü aklımızın muhteşem bir potansiyeli var. Bu potensiyel hayal gücümüzdür. Hayal kurarken mantığımızı çok kullanmayız.. Hayal gücümüz ne isterse o olur. Bunu sadece hayallerimize değil hayatımıza da uygularsak özgür bir şekilde her şeyin üstesinden gelebiliriz. İnsanlar anlamadıkları şeylerden korkarlar. Delilerin aklının nasıl çalıştığını anlayamadıkları için delilikten korkmuşlardır. Bu korku deliliği hastalık olarak tanımlamalarına neden olmuştur. Ancak bu durumda bir çelişki vardır. Birbirilerinin akıllarının nasıl çalıştığını anlayan insanlar birbirilerini aklı başında olarak tanımlamış. Bu insanlar kendilerini baştan aklı başında tanımladıkları için bu konuda objektif olamazlar. O zaman böyle bir ayrım yapmak bize düşmez. Belki de doğru yol deliliktir. Ancak şimdiye kadar biz insanlar olarak, hep mantık ilkelerini kullanıp aklı başında olmayı denedik ve şuanda hala dünyada bir sürü dar görüşlü insan var. Çünkü o çok güvendikleri mantık ilkeleri onları sınırlıyor. Hayal güçlerini yeterince kullanamıyorlar. Hayal gücümüzü mutlak seviyede kullanabilmemiz için mantık ilkelerinden sıyrılmamız lazım. Bu sayede dünyayı daha iyi bir yer haline getirebiliriz. O zaman şimdi sıra delirmekte.