Oberon Flim, Tom Hanks, Kral İçin Hologram

Sabah kalktınız, duşunuzu aldınız ve akşamdan bavuldan çıkardığınız takım elbisenizi giydiniz. Kim için mi? Tabii ki de birisi için. Sizi otelinizden alması için beklediğiniz servis gelmedi. Başkasını buldunuz. Sizi oraya götürdü. Heyecanlısınız çünkü uzun bir aradan sonra tutunacağınız dalı buldunuz. Kim için mi? Yine başkası için. Yeni iş yerinize yaklaşık iki saat sonra vardınız. Hava sıcak ve bunaltıcı. Birlikte çalışıcağınız insanlarla tanıştınız. Kendinize yakın gelen kişiler olduğu için onları sevdiniz. Çalışma ortamı beklediğiniz gibi değil ama sorunları kafasına takmayan biri olarak bunu da görmezden geldiniz. Siz ve ekibiniz çok heyecanlısınız çünkü önemli birisi ile buluşmak için bekliyorsunuz. Ama o da ne? Etrafta kimse yok ve kendinizi bu ıssız topraklarda terk edilmiş hissediyorsunuz. Oysa ki, siz kendiniz için değil başkaları için bunca çabayı gösteriyordunuz. Günler geçiyor ses seda yok! Telaşlanıyorsunuz çünkü geride bıraktıklarınız size bu konuda güveniyor, sizden bir cevap bekliyor. Sonrasında, içine girdiğiniz bu yabancı dünyada kendiniz için değil $1sadece birileri için çabalamanın size ne kadar acı çektirdiğini anlamış oluyorsunuz. Evet, trajik bir hikaye değil mi? Yazar Dave Eggers'ın bize anlatmak istediği de bence bu olsa gerek. Hayatlarımızı kendi belirlediğimiz çizgiler haricinde, başkalarını mutlu etme amaçlı olarak yaşamak bizi kendimiz yapan değerlerden uzaklaştırmışa benziyor. Ya da aynı değerler başkaları için çabalamanın temelini oluşturuyordur. Kim bilir? Belkide tüm bunlar hayatı anlamamız için kafamızın içine işlenmiş birer duygudan ibarettir ama sizlere gönül rahatlığıyla söyleyebilirim ki; insan sevdiği kişileri mutlu ettiği sürece kendisi de mutlu olur. Evet, değerler bizi biz yapan ana unsurların başında geliyor. Özellikle sevdiklerimizin bize verdiği önem ve bizim onlara verdiğimiz önem; bence, bizim kendi değerimizi gözler önüne seriyor. Sevdiklerimiz için uğraşmak tabii ki de güzel bir şey ama sonuçta bu dünyada yalnızca kendi hayatlarımızın patronuyuz. Başka bir değişle, başkaları için ne kadar çabalasak da onları kendi fikir ve düşüncelerinden ayıramayız. Hayattaki amacınız sizin için çocuğunuzu veya herhangi birini mutlu etmek olabilir ama unutulmamalıdır ki, sizler bunu yaparken onlar başka bir hayalin peşinde koşuyor olabilir ya da en azından sizin gibi onun da hayatında mutlu etmesi gereken birileri olabilir. Bu dünyanın ne kadar acımasız olduğunu büyük ihtimalle sizlere söylememe gerek yok ama maalesef insan bu dünyada tek başına ayakta durmak zorunda. Hayatın zorluklarıyla tek başına mücadele etmek elbette kolay değil ama günün sonunda onlar da, siz de bu işten karlı çıkacaksınız. İnsanın kendi kendine yetebilmesi bence bu hayattan alınabilecek en güzel zevklerin başında geliyor. Başkasına muhtaç olmamak, başkasının hayatına karışmamak kadar önemli olmalı çünkü insanlar kendilerini ancak kendilerini dinledikleri kadar ileriye götürebilirler. Muhtemelen size bu söylediklerim karışık geliyor olabilir çünkü gerçekten de karışık bir durum. Fakat bu karışık insan psikolojisi etrafınızda gördüğünüz hemen hemen herşeyin çıkış noktası. İçinde yaşadığımız bu sosyal dünyada önümüze çıkan zorlukların üstesinden gelmek için yapmadığımız şey yok. Devlet kavramı bunlardan sadece biri. İnsan oğlu yine kendisinden kaynaklanan sorunlardan ötürü, daha güvenli ve daha yaşanabilir bir $2ortam yaratmak için devlet denen bu soyut anlayışı yaratmadımı? Evet. Peki bu düzen kim için yapıldı? Toplumun düzen anlayışından çıkar sağlamak isteyenler de olabilir, sadece daha gücenli bir toplum yaratmak isteyenlerde. Kısacası, kendimizin şekillendirdiği bu dünyada birbirimiz ile olan ilişkilerimiz hayat yaşantılarımızı etkileyen en önemli faktörlerin başında geliyor. Tüm bu bahsettiklerimin belkide sizin için bir anlam ifade etmiyor olabilir ama bundan sonra çevrenizdeki insanların yaşam tarzlarını ve size olan tutumlarını daha iyi gözlemleyeceğinizden hiç kuşkum yok. Kendimiz için bir dakika oturup düşünmek çok zor olmasa gerek. Çoğumuz için hayatta sevdiklerimize önem vermek güzel bir davranış ama size olan katkısı uzun vadede bir hiçten ibaret. Kendimizi tanımamız ve buna göre hayatımıza yön vermemiz bana en doğru davranış gibi geliyor. Başka bir değişle; siz ve onların arasına mesafe koymak hem bizim hemde onlar için biçilmiş kaftan. Birgün tüm bu söylediklerimi uygulayarak kendiniz için önemli bir adım atabilirsiniz ya da kendinizi Tom Hanks'in çölün ortasında çaresizce kaldığı gibi bulabilirsiniz. Karar tamamen size kalmış ya da en azından siz ve diğerlerine.