Video Oyunlarının Üretim Hikayesi

21. yüzyılın en yaygın eğlence sektörlerinden biri olan video oyunlarının geçmişi tahmin ettiğimizden çok daha eskilere dayanmaktadır. 1947 yılında ilk kez patent başvurusu yapılan bir makine, her ne kadar günümüz oyun konsollarına benzemese de bunların atası sayılabilecek bir eğlence cihazıydı. Sonrasında gelen 30 yıl boyunca daha çok üniversitelerde birer akademik çalışma veya kişisel hobi olarak gelişmesini sürdüren video oyunları, en büyük sıçramayı 70'lerin sonu ve 80'lerin başına doğru bu sektörün ticari anlamda büyük getirisi olabileceği fark edildikten sonra yaptı. Bügün ise video oyunları endüstrisinin dünya genelinde yıllık 93 milyar dolarlık bir pazar payı bulunmakta ve bu miktar gelecek senelerde daha da artması beklenmekte. Bizler genelde video oyunlarının tüketici tarafında bulunmaktayız. Dijital ürünler satan bir mağazadan oyunumuzu satın alıp oynamaya başlarız. Hatta artık oyun satın almak için evimizden çıkmamıza bile gerek yok. Bu satın alma sürecini internet üzerinden gerçekleştirip oyunu doğrudan cihazımıza indirdikten sonra anında oynamaya başlayabiliyoruz. Ancak bizim için bu kadar kolay olan süreç ne yazık ki işin mutfak tarafında böyle olmuyor. Her sektörde olan sıkıntılı üretim süreci video oyunlarının üretiminde de oyun geliştiricilerin karşısına çıkmakta. İşte benim bahsetmek istediğim de oyun geliştirme süreçlerine biraz detaylı bakabilmek ve bu zorluklardan bahsetmek. 80'lerin sonralarında ortaya çıkan kişisel bilgisayar akımı, teknolojinin gelişimi ve düşen maliyetler ile bilgisayarları sadece üniversitelerin veya büyük kurumların kullanabileceği cihazlar olmaktan çıkarıp normal bir bireyin satın alabileceği ve üst düzey bilgi birikimi gerektirmeden kullanabileceği birer cihaz haline getirdi. Fakat, sadece bilgisayarın olması pek bir anlam ifade etmediğinden dolayı ona asıl işlevsellik kazandıracak yazılıma ihtiyaç doğdu. İşte burada bilgisayarın eğlendirebilme özelliğini ortaya çıkaran yazılımlar video oyunları olmakta. Doğal olarak oyunları geliştirebilmek için de oyun geliştiricilere ihtiyaç duyulmakta. Yazılım geliştirme süreci hiç de kolay bir süreç değildir. Ancak söz konusu video oyunu geliştirmek olunca bu süreç daha da zorlaşır. Çünkü oyunlar birer programlanabilir yazılımlar olmasına rağmen, sadece yazılım geliştirme bilgisi ile üretilebilecek ürünler değillerdir. Video oyunları programlama bilgisi dışında gra kler, gra k animasyonları, sesler, senaryo, bulmacalar, bölüm tasarımları, zik ve matematik hesaplamaları gibi birçok farklı disiplinden konular içeren bir üründür. Bu durumda video oyunlarını üretmek hem maliyetli hem de zaman gerektiren bir süreç oluyor. Oyun geliştiriciler tüm bu üretim maliyetini karşılayabilmek için para kaynağı yaratmaları gerekmekte. Genelde yatırımcılara verilen hisseler ile bu problemi çözmeye çalışıyorlar. Video oyunu geliştirme süresince tüm problemleri çözüp ortaya bir oyun çıkarabilirlerse sıradaki adım oyunu yayınlamak. Fakat video oyununu yayınlamak son beş senedeki gelişmelerden önce gerçekten de zor bir işti. Çünkü dijital içerik satan internet mağazaları ortada yoklardı. Bir oyunu tüketiciye ulaştırmak için o oyunu disk veya kartuş içine kaydetmeniz gerekmekteydi. Eğer geliştiriciler market hede ni dünyanın her yeri olarak alıyorlarsa, bu dağıtım ve kayıt işini mecbur bu hizmeti sağlayan rmalara vermeleri gerekiyorlardı. Fakat bu rmalar bu problemin tek çözümü olduklarından dolayı kazançtan yüksek miktardaki payı alabiliyorlardı. Hatta çoğu dağıtımcı daha önce bahsettiğim oyun geliştirme süresince oluşan maliyeti karşılamak için yatırım da yapıyorlardı. Oyun geliştiricilerin kazançtan aldıkları pay kendileri geliştirdiği halde çok çok azdı. Peki son beş yılda ne oldu da oyun geliştiriciler gelir pastasından hak ettikleri miktarı alabiliyorlar? Sorunun cevabı internet hızlarının artması ve bu yayıncılar dışında Google, Apple gibi bilgisayar sektörünün devlerinin kendi dijital mağazalarını kurması ve rekabetin artması. Bugün dünyanın her yerinde birçok tam bağımsız oyun geliştiriciler bulunmakta. Bunlar bağımsızlar çünkü yaptıkları oyunları internet üzerinden bu dijital mağazalar aracılığı ile satabiliyorlar. Evet hala belli bir kar payı alıyor bu dijital mağazalar tıpkı daha önceki dönemde olan yayıncılar gibi. Fakat artık verdileri emeklerin karşılığını daha çok alıyorlar. Ayrıca çok gelişmiş video oyunları da yapmalarına gerek yok. Çok daha basit oyunlar yaparak, yatırımcı baskısı olmadan kendi hayal güçlerini daha iyi yansıtabiliyorlar. Bugünlerde, yıllardır büyük oyun geliştirme rmalarında çalışmış oyun geliştiriciler, bu özgür ortamı yaşamak ve kendi oyunlarını geliştirmek amacıyla işlerinden ayrılıp kendi bağımsız ekiplerini kurarak hayallerini gerçekleştirmeye çalışmakta. Indie Game: The Movie adlı belgesel tadındaki lm ise tüm bu yazının videoya çekilmiş hali. İzlemenizde fayda var. Ertan Ünver 21301620