BİTMEYEN 'KEŞKELER'İMİZ

''Keşkeler '' vardır mutlaka hepimizin hayatında... Keşke daha fazla çalışsaydım da daha iyi bir bölüme girmiş olsaydım... Keşke zamanında bir ev satın alıp yatırım yapsaydım da şimdi çok param olsaydı... Hiç düşündük mü o keşke dediğimiz olayları gerçekleştirseydik belki de şu an olduğumuzdan daha az mutlu bir hayat sürüyor olacaktık... Ben mesela, daha fazla çalışıp üniversite sınavında daha iyi bir puan alsaydım, endüstri mühendisliği yerine diş hekimliğini seçecektim. Üniversiteye başlamadan önce birçok kez 'keşke' dedim, burayı kazanmasaydım. Fakat üniversiteye başladıktan sonra endüstri mühendisliğinin belki de benim için en ideal meslek olduğunu düşünmeye başladım. Bu en basit olaydan bile bazı şeylerin olacağına varacağını ve belki de önceden istemeyerek baktığımız şeylerin sonradan bizi mutlu edebileceği sonucunu çıkardım. Hiçbir şey tesadüf değildir bence, olamaz. Yaşadıklarımızın mutlaka bir anlamı vardır. Eğer bir otobüsü beş dakikayla kaçırdıysanız üzülmemelisiniz çünkü otobüsün lastiği patlayabilir ve siz önemli bir toplantınıza beş dakikadan belki daha fazla geç kalabilirsiniz. Yaşadıklarımız, hem bizim yaptığımız seçimlere hem de diğer insanların seçimlerine bağlıdır bir diğer söyleyiş ile. Başkalarından bağımsız düşünemeyiz kendimizi, yaşıyorsak bile bir sebebi vardır bence bunun. Zaten hayatı hayat yapan seçimlerimizdir, doğru ya da yanlış olsa da. Kim ne derse desin aldırmayın. Sonuçta siz yaşayacaksınız kendi hayatınızı, değil mi? Keşke demeyi bırakmalıyız bir an önce çünkü klasik bir laf da olsa 'geçmiş, geçmiştir'. Elimizden hiçbir şey gelmez düzeltmek için o hatalarımızı ya da belki de pişmanlıklarımızı... Eğer bir filmde oynuyor olsaydık eminim yine geçmişteki istemediğimiz olayları telafi edemezdik, yerine daha düzgün bir şey koyamazdık, başa çıkamazdık geçmişle, aynı Kelebek Etkisi'nde olduğu gibi... Yaptığımız seçimler, aldığımız her karar mutlaka bir başka olayı etkiliyor. Filmdeki karakterin de yaşamış olduğu gibi, geçmiş değişince elbet gelecek de değişiyor. Ve bazen de bazı fedakarlıklar gerektiriyor olaylar, bir durumu düzeltmek uğruna verilen fedakarlıklar ya da çabalar diğer bir olayı mahvedebiliyor. Böylece keşkelerimizin aslında hiçbir anlamı kalmıyor. Çünkü maalesef gerçek hayatta 'ne şiş yansın ne kebap' sözü geçerli olmuyor. Yaşamı iyisiyle ve kötüsüyle bir düşünmeliyiz bence. Çünkü hayat inişli çıkışlıdır ve hem iyi hem de kötü olaylarla doludur. Bir olayı engellediniz. Hadi diyelim o olayı takip eden birkaç olayı da... Peki, daha sonra? Kabul etmeliyiz ki bazen olaylar istediğimiz yönde gelişmeyebiliyor. Haliyle işler istemediğimiz şekilde yönlenince kendimize bazen de çevremizdekilere kızabiliyoruz. Bunun sonunda oturup hayata küsmek de çok yanlış, gözümüzü hırs bürüyüp bir ''kontrol manyağı'' olmak da... Bence asıl önemli olan ve yapılması gereken, doğru seçimler yapmaya çalışıp gerisini kaderin eline ya da diğer bir deyişle hayatın akışına bırakmak. Çünkü hayat bir nehir gibi akıp gidiyor ve biz de onunla birlikte sürüklenen bir ağaç dalı gibiyiz. Tutunmak istiyoruz bir yerlere, bazen önümüze soluklanabileceğimiz yerler çıkıyor, tam da olmasını istediğimiz gibi. Maalesef bu durum çok uzun sürmüyor, yine zorla sürüklüyor nehir bizi istediği yere. Bize uygun bir kıyı, köşe bulduk en sonunda derken bakıyoruz ki aslında nehrin döküldüğü yere gelmişiz... Buradaki olay, olanları engellemek değil de daha çok anı ''yaşayabilmek'' olmalı. Bırakın akıntı sizi götürsün, çabalamayın demiyorum ama kendinizi paralamayın da bazı şeylerin istediğiniz şekilde olması için... Kapatın gözlerinizi bir an için hayatınızda her şeyin mükemmel gittiğini düşünün, dert edecek bir şeyiniz yok. Bu sefer de çok monoton olmaz mıydı hayat, uğruna savaşacak bir şeyiniz olmasa?