BİR AYRICALIKTIR YALNIZLIK

Medeniyet tarihine baktığımızda genel olarak yalnızlığın kötü bir durum olarak anlatıldığını görürüz ancak işin içine girdiğimizde ve çeşitli tecrübeler edindiğimizde hiç de öyle olmadığını fark etmemiz işten bile değil. Yalnızlık Doktorası adlı eserde bize anlatılmak istenen de bu aslında. Yalnızlık kötü bir durum değildir ancak böyle düşündükleri için belki de çoğunlukla yalnız kalmanın sağladığı nimetlerden faydalanamazlar. Benim de daha önceden hakkında bu kadar iyi düşünmediğim yalnızlık kavramının aslında bizim için ne kadar faydalı bir şey olduğunun anlaşılmasında büyük yer kaplayan bu güzel eser de kesinlikle okunmasını tavsiye edeceğim eserler arasında yerini almış durumda. Küçüklüğümden beri yalnızlık dendiğinde kafamda canlanan fotoğraf karesi karanlık bir odanın içerisinde, dışarıdaki puslu havanın içeri sızdığı ufak bir ahşap pencerenin önünde ahşap bir sandalyede oturan yalnız bir adamdır. Görüldüğü gibi kafamda çok da olumlu bir yer edinmeyen yalnızlık ifadesinin çoğu kişide de böyle yer edindiğini düşünmekle beraber insanların genellikle yalnızlıktan kaçınmakta olduğunun da farkındayım. Hatta yalnızlığın insan doğasına aykırı bir durum olduğuna dair atasözlerimiz bile bulunuyor. Bütün bunların yanında, özellikle de Yalnızlık Doktorası adlı etkileyici eserin fikirlerimde yaptığı son değişiklikler sayesinde kendisine aklımızda kötü bir yer edinen yalnızlık kavramının aslında o kadar kötü bir kavram olmadığının farkına vardım. İnsanların yaşadığı gerek günlük gerek daha büyük çoğu problemin aslında sağlıklı düşünememekten kaynaklandığını hiç birimiz reddedemeyiz. Sağlıklı ve sakince düşünebilmek için ise gereken birkaç şart vardır aslında ve bu şartlardan birisi de tahmin edebileceğimiz gibi yalnızlıktır. Kalabalık bir ortamda okuduğumuz bir kitaba bile daha önceden bir başkası tarafından düşünülmüş ve yazıya aktarılmış olmasına rağmen tam anlamıyla odaklanmakta zorluk yaşadığımız düşünülürse öyle bir ortamda sağlıklı ve sakin düşüncelere dalıp da sağlıklı kararlara varılma ihtimali biraz düşüktür. İşte tam olarak burada insanlık için aslında büyük bir avantaj olan yalnızlık devreye girer ve belki de geçmişten beri insanlık tarihini etkileyen kararların alınmasında bile yardımı dokunan bu muhteşem faktör bizim de sağlıklı düşünmemizi ve sakinleşmemizi sağlar. Bu açıdan bakıldığında yalnızlığın aslında kötü bir durum olmadığını reddedebilmek zor gibi görünüyor. Yalnızlığın başka avantajları da vardır. Yorucu bir günden sonra kalabalık, gürültülü, sıkışık bir ortamda rahatça dinlenebileceğini iddia edenler muhtemelen daha yalnızlığın tadına bakmamış olanlardır çünkü ben böyle bir durumda yalnızlığın tadına bakmış bir insan olarak ne kadar rahatlatıcı bir durum olduğunu reddedemem. Bu konuda yalnızlığı sadece kalabalık olmayan bir mekanda bulunmak olarak düşünmemeliyiz. Serviste eve doğru yolculuk yaparken kulaklıklarımızı takıp diğer insanlardan, diğer seslerden sıyrılmamız da aslında yalnız kalma isteğinin doğurduğu sonuçlardan biri olarak değerlendirilebilir ve çoğumuz da sık sık bu yönteme başvurup kısa süreli de olsa yalnızlığın keyfini çıkarırız. Çünkü buna kendi kendimize itiraf edemiyor olsak da ihtiyacımız vardır ve bünyemiz bizden bunu ister. Bizim ise bu isteği karşılamaktan başka kendimizi rahatlatma yolumuz yoktur. Bütün bunları değerlendirmeye aldığımızda aslında yalnızlığın düşündüğümüz kadar kötü bir şey olmadığını, hatta gerekli durumlarda bizim ve çevremiz için gayet iyi bir seçeneğe dönüşebileceğini görebiliyoruz. Eğer öyle olmasaydı kriz anlarında "beni rahat bırak" diye bir isyanımız da olmazdı. Bütün bunları aklımızda bulundurarak bize bu gerçeği görmemizde yardımcı olan Yalnızlık Doktorası eserinin başarılı yazarı Cem Şancı'ya da teşekkürlerimi sunarak yazımı burada sonlandırıyorum. Yalnızlığın korkulacak bir şey olmadığı gibi aksine gerektiğinde herkesin başvurması gereken bir yardımcı pozisyonunda olduğunu unutmamamız dileğiyle... Yusuf Berk Aksoy