Düşüncelerin Kayıp İncisi

Günlük yaşantınızda, dersleriniz devam ederken ya da işiniz tüm yoğunluğuyla sürerken, hiç o an ne yaptığınızı sorguladınız mı? Ben ne yapıyorum? Neredeyim? Neden bunu yapıyorum? Hayatınızı sürdürmek için mi? Yoksa toplumda kabul gören bir şey yaptığınız için mi? Yaptığınızın doğru olduğunu nereden biliyorsunuz? Üç yüz atmış beş günün, en az üç yüz gününde, günün üçte birini şu an bulunduğunuz yerde oturarak geçirmek ve sadece orada oturup bir şeyler ile uğraştığınız için para almak ya da ileride sizi diğer insanlardan ayıracak bilgiyi edinmek sizin seçiminiz mi? Bu süreci şu an milyonlarca insan yaşıyor. Geleceklerini planlayıp kendilerine bir yol çizmeye, kendilerini sağlama almaya çalışıyorlar. Bu günü yaşamadan geleceği planlamak, insanın kendini sindirmesinden ileri gidebilir mi? Önündekini bile göremeden, toplumun beklentilerini karşılamaya çalışmak, bunun üzerine gelecekle ile ilgili kaygıda bulunmak boş, tekdüze ve anlamsız bir hayat sunmaz mı? Herkesin belli arzuları, hayalleri vardır. Kimileri hayalleri peşinde koşarken kimileri kendi önüne engeller koyarak onlardan uzaklaşmaya çalışır. Ama hayallerden kaçmak kendi gölgeni görmezden gelmeye çalışmaktır. İnsanın kendi kendine etrafı sorgulayabildiği ilk andan itibaren hep bir mükemmeli arayış, ulaşılamayana ulaşmaya çalışmak vardır. Bu arayış ona hayatı boyunca eşlik eder. Nasıl gölgeler zaman geçtikçe insanın büyümesine bağlı olarak değişirse, hayaller de kişi ile beraber değişir. Bazen insanların arayışları hayatlarının şekillenmesinde liderlik ederken bazen de arayışlar kişinin başka bir amacı uğruna görmezden gelinir. Bu yüzden, şu anda kendinizi sorguladığınızda içinize sinen bir cevap alamazsınız. Amacınıza ulaşmış, hayallerinizi başarmış olsanız bile iradeniz size kendiliğinden başka kapıları aralayacak ve hatta size yol göstermeye devam edecektir. Çünkü bu olgular sizi siz yapan şeylerdir. Onlardan kaçmaya çalışmaktan ziyade görevlerini yapmaya izin vermelisiniz. Hayatta bir kez, sonuçlarını düşünmeden, anı yaşamalı ve o anın size hissettirdiklerini hafızanıza kazımalısınız. Yoksa kendinizi herkesin birbirinin kopyası olduğu bir distopyada, şu an dünyayı etkisi altına alan kapitalizmin etkisinde kendinize kızarken bulabilirsiniz. "Seçilmiş Kişi" deki toplum, insanların kişiliklerinin, karar verme olgularının ellerinden alındığı, ütopya yaratılmaya çalışılmış ama distopya olmaktan ileri gidememiş uzamların bir örneğiydi. İnsanın sorgulamaktan uzak olduğu, hisleri ve duygularının tekdüze haline getirildiği bir yerde mükemmelliğin aranması aslında ütopyadan ziyade mükemmellik kavramını sorgulamamıza neden oluyor. İnsan, doğru ve yanlışı ayırt edebilmeyi hayvanlara nazaran çok daha farklı bir biçimde gerçekleştiriyor. Gözlemleri, düşünceleri, olayın etkileri, sonuçları, kişiye ve diğerlerine kattığı ya da kaybettirdiği, birden fazla sorgulama eleğinden geçtikten sonra içgüdülerinin yönlendirdiği şekilde doğruyu seçiyor. Bu davranış biçimi bir insanı diğerinden keskin çizgilerle ayırmakla beraber onun nasıl bir kişiliğe sahip olduğunu belirtiyor. Peki, o zaman ütopya kavramı neden içinde toplum kelimesi geçecek şekilde tanımlanıyor? Bir düzen yaratmak, farklı renkleri bir çatı altında siyaha dönmeyecek şekilde sürdürebilmek, bütün duyguların en uçlarına kadar yaşanabildiği, yaratıcılığın ve düşünmenin desteklendiği bir uzam filozofların kafalarında yarattığı dünyanın belki de bir parçasıdır ama bu dünya er ya da geç bozulacaktır. Çünkü bir insanı sadece iyi olmaya yönlendirmek, kişinin doğasının kötü ve iyi yanlarının bir karışımı olduğunu görmezden gelmek kısa bir süre içinde ayaklanmalara, sürdürülen düzenin kendi idealindeki şeklinde düzenlenmesini istemesine neden olacaktır. Böyle bir durumda, insanlar kutuplaşacak, bütün renkler birbirinden ayrılmaya başlayacaktır. Beyaz , Siyah a dönerken yüzeyde görülen görüntünün derinliklerinde aslında öyle olmadığı anlaşılacaktır. İnsanoğlunu bir bütün yapan özellikler tam olarak bunlardır. Bunları kabul etmediğimiz sürece gelecek sıkıntıların yaşanmasını önleyemeyiz. İdeal toplum, sadece soyut bir kavramdır. Somut gerçeklerin soyut kavramlarla karşılaştırılması yerine oluşturulabilecek birleşimler düşünülmeli ve onlara göre karar verilmelidir.