PİŞMANLIK

Çocuklukta kurulan dostluklar, yaşanan aşklar, sahip olunan anılar ve daha niceleri yıllar geçse dahi hafızalardan silinmeyecek nitelikte hatıralardır. Çocuk olmanın, çocukken kurulan dostlukların ve o zamanlara ait olan anıların dili, dini, ırkı, cinsiyeti olmaz; bu yüzdendir ki çocukluk zamanları anıldığı zaman çoğu insan güzel bir hisse kapılır. Ancak tek bir olgu bu durumu tersine çevirir, o da anılarımızda bulunan o siyah nokta, o pişmanlık ve üzüntü... Uçurtma Avcısı, Kabil'de yaşayan iki çocuğun dostluklarını ve sonrasında gelişen olayları tüm gerçekliği ile konu alan ve belki de bazılarımızın aynı olay örgüsüne sahip olduğu muhteşem bir yapıt. Emir ve Hasan muhteşem dostluklarına rağmen bambaşka hayatlara sahip olan iki çocuk... Bir taraftan çok zengin, kültürlü ve eğitimli Emir, diğer yandan bu evin hizmetlisi olan babasıyla beraber yaşayan Hasan... Küçükken idrak edilemeyen bu farklar, büyüdüğümüzde büyük bir öneme sahip olur, tıpkı Emir ve Hasan'da olduğu gibi. Çocukluk zamanlarının o saflığını yavaş yavaş yitirdikleri dönemlerde başlarına gelen talihsiz bir olayla araları kopan bu iki çocuk, bizlere çok iyi bir örnek teşkil ediyor. Bu yapıt maalesef ki çocukluğun o saflığını yitirmelerine sebep olan bir ülke, Afganistan'da "çocukların çok" ama "çocukluğun yok" oluşunun en iyi örneği olmakla beraber, on iki yaşındaki çocuktan da alınacak pek çok dersin kaleme dökülmüş hali. Yaptığınız her hatada yine de "iyi bir insan" olabilmenin mümkün olduğunu sizlere hatırlatacak olan bu kitap aynı zamanda yaptığımız hataların beraberinde gelen pişmanlık duygusunun da asla peşimizi bırakmayacak oluşunu vurguluyor. Her zaman sorgulayıp, yine de cevabını bulamadığım bir soru vardı aklımda; neden çocuklukta işlenen günahlar veya yapılan hatalar kara bir leke gibi yüreğimize yapışıp kalıyor? Sonradan düşününce cevabın çok basit olduğunu fark ettim; kötülük, günah ve ihanet terimleri çocukluk zamanlarında bile yaşanıyorsa, bahsettiğimiz "saflık" temiz olma durumundan ziyade bilinçsizlik dönemi olarak nitelendirilmeli. Yaşadığımız ülke, sahip olduğumuz aile ve içinde yaşadığımız hayat koşulları tarafından etkilenen çocuklar, bu sorunun en güzel cevabı. Çocuk, karşısındakinin farklılıklarını idrak etmekten ziyade tüm herkesi kendi gibi görür çünkü çocuk olmak aslında budur. Ama çemberin dışına çıkıp baktığımız zaman ne yazık ki ne böyle bir çocuk var artık ne de böyle bir bakış açısı... Çocuklara dayatılmış olan birçok şey yüzünden kaybettiğimiz o çocuk saflığı, çocuklukta yapılan birçok hatanın ve sonrasında çekilen vicdan azabının sebebidir. Kötülüklerin asla olmayacağına inanmak kendini kandırmaktır sadece, ama konu çocukluğa gelince onların herhangi bir dayatma olmaksızın kendi saflıkları ile yaşamalarına izin vermek, onları kötülüğe sürükleyecek etkenlerden uzak durmaktan daha kolay bir olay. Kitapta anlatılan olaylar ışığında, ailenin çocuklar üzerindeki etkisi net bir şekilde anlatılmış. Aynı zamanda Afganistan'ın Rusya darbesiyle yoğunlaşan çaresizliğini ve sonucunda bir ülkenin ne hale geldiğini konu alan bu eser, bir ülkenin sahip olduğu tüm değerleri ve işgal sonrası yaşadığı değişimlerini gözler önüne seriyor. Çocukluğun doğasında bulunan saflık ile yapılmayacak şeylerin yine de yapıldığına şahit olduğumuzda, sorgulamamız gereken nokta çocuklar değil de onlara empoze edilen bazı değerlerdir. Yaşadığımız veya yaşattığımız kötülüklere dönüp baktığımız zaman, tamamen kendi irademizin dışında gelişen olaylar yüzünden belki de hala acı çekiyor veya pişmanlık duyuyoruz. Her şeye rağmen "iyi bir insan olmak için bir yol var" cümlesini bizlere hatırlatan bu kitap ile beraber çocukluğa dair her şeyi farklı açılardan ele alarak değerlendirme şansı yakalıyorsunuz.