CESARETİN BEDELİ

Andy Dufrense adlı genç, eğitimli ve son derece başarılı bir kariyere sahip bir bankacının aldatılma sonrası yaşadığı bir an ile başlayan bir film Esaretin Bedeli. Elinde silahla kötü giden evliliğinde de verdiği çöküşle beraber derin düşüncelerle arabasının içinde bekler Andy. Sonrasında olan olaylar da zaten filmi izleyen ya da izlemeyen herkes tarafından biliniyor aslında. Karısı sevgilisiyle evinde ölü bulunur ve baş şüpheli de Andy'dir. Suçsuzluğunu kanıtlayamadığı için Andy hapse düşer ve filmin hikayesi de o anda başlar. Filmi izlerken birçok konu üzerinde düşünüyor aslında insan ister istemez. Lakin benim aklımda kalan en önemli düşünce özgürlük isteği ve cesaretin insan hayatını nasıl değiştirebileceği oldu. İnsan yaratılışı gereği her zaman özgürlük peşinde koşan, gerektiğinde özgürlük için bedel ödeyen bir varlıktır. Fakat geçmişten günümüze gelen aile baskısı maalesef biz gençlerin önünde birer engel teşkil etmektedir. Hayallerle yaşayıp, hayallerle büyümesi gereken gençler maalesef aile baskısı sebebiyle bırakın hayallerle yaşamayı anı bile yaşamıyor. Özellikle benim gibi tutucu ve muhafazakar ailelerde yetişen gençlerin bu konudaki şanssızlığı oldukça fazladır. Arkadaşlarla vakit geçirmek, dilediğince gezip eğlenmek, istediği zaman istediği şeyleri yapmak... Bu ve bunun gibi daha birçok güzel aktiviteden mahrum yetişen gençlerin ailelerine karşı tutumu nasıl olabilir ki! Özgürlük kavramından uzak yetişen gençlerin birtakım sorunlar yaşamışını normal karşılamak yerine sorunun asıl sebebi olan ailelerin suçu yine gençlerde bulması da manidar. Aslında sorunun çözümü oldukça basit: özgür olması gereken gençlere hak ettiği özgürlüğü vermek. Esaretin Bedeli 'nin bende bıraktığı bir etki de cesaret ile insanın neler başarabildiğidir. Cesaret her zaman bize istediğimizi vermez ama öğrenmenin ve elde etmenin ne demek olduğunu her zaman en güzel şekilde öğretir. İnsan yapısı gereği korkaktır. Korkaklık da cesareti arka plana iter. Fakat fark yaratan insanlar her zaman cesaretini korkularının önüne geçirenlerdir. Hayatta başarılı ve mutlu olan insanlar geldikleri noktayı cesaretlerine borçludur aslında. Mustafa Kemal, Bill Gates, Stephen Hawking... Bu insanlar aslında cesaretin farklı alanlarda en büyük örneklerindendir ama Stephen Hawking hepimize örnek olması gereken cesaretin bence en güzel örneğidir. Engel aslında yaratılıştan gelen bir şey değil, engeli yaratanlar yine bizleriz. Bugün etrafımızda kolayca pes eden insanlarla her an karşılarız. Kimi ders konusunda, kimi sporda, kimi de aşk da... Önümüzde herhangi bir engel yokken çok kolay pes edebiliyoruz çoğu zaman. Ama şunu unutmamalıyız ki pes etmek kaybetmek demektir hayatta. Ben de çoğu zaman kolay pes eden bir insanımdır. Yıllardır süregelen hastalığımdan dolayı çokça pes ettim, hayallerimden vazgeçtim. Korkak olarak yaşadığım hayatımın büyük bölümünde. Ama cesaret ile kazanmanın ne demek olduğunu öğrenmek de zor olmadı. Ben cesaret ile kazanmayı aşkta öğrendim, Elif gibi severek öğrendim. Hayatımın aşkına sevgimi söyleme cesaretini bulduğum zaman gördüm ki insan cesareti ölçüsünde kazanıyor aslında. Ben aşkla öğrendim cesaretin ne demek olduğunu başka insanlar da farklı şekilde öğreniyor aslında cesaretle kazanmayı. Önemli olan aslında fırsat geldiğinde gerekli cesareti gösterip korkunun önüne geçebilmektir. Hayat, her anında bizlere fırsat sunup, önümüze kazanma şansı sunsa da elbet doğru zamanı yakalayabileceğimizi unutmamalıyız. Bir fırsatı kaçırdığımızda başka şansların önümüze geleceğini bilip umutsuzluktan ve korkudan alıkoymayı bilmeliyiz kendimizi. Şunu da asla unutmamak gerekir. İnsan hiçbir zaman kaybetmez; ya kazanır ya da öğrenir.