YALNIZLIĞIN GÖLGESİ

Türk edebiyatının tanınmış isimlerinden olan Oğuz Atay'ın hikayelerini topladığı "Korkuyu Beklerken" adlı eser sekiz öyküden oluşmuş olup, konusu bakımından genellikle kendini toplumdan soyutlayan, yalnızlaştıran ve içselleşen insanların problemlerini anlattığını rahatlıkla görebiliriz. Sık sık içine kapanık ve toplumdan kendini uzaklaştırmış, bunalımlı insanların yaşamlarından örneklerle karşılaşabiliyoruz öykülerinde. Çok açık ve anlaşılır bir dil kullanan Atay, anlatmak istediğini akıcı ve yalın bir anlatımla vermiş, bunun sonucunda okuyucuyu zorlamamış. Yaptığı betimlemeleriyle okuyucuyu rahatlıkla o döneme götürebiliyor ve o şartları hissettirebiliyor. Bu tekniği sayesinde, kitabı sıkıcı bir hal almaktan kurtarmış ve okuyucuyu yormadan kitaba heyecanla odaklanmasını sağlamış. Eseri konusu bakımından incelemek için iki öyküden yararlandım, bunlar eserin son öyküsü "Demiryolu Hikayecileri Bir Rüya" ve ikinci öyküsü olan "Unutulan". Demiryolu Hikayecileri Bir Rüya adlı öyküde ülkeden uzak bir kasabanın demiryolu istasyonunda hikayecilik yapan üç kişinin yüzleştiği zorlukları anlatıyor. Hikayede ana karakter olan genç kişinin diğer iki hikayeciyi kaybetmesinden sonra düştüğü umutsuzluğu, çaresizliği görebiliriz. Başlangıçta sattığı hikayeler ile bir nevi umut barındıran bu gencin yalnızlıkla imtihanından sonra nasıl umutsuzluğa düşüp pes ettiğini ve bu yüzden kendini yenileyemediğini çıkarabiliriz. Yalnızlığı ele aldığımızda, günümüzde bile bu sorun yüzünden akıl sağlığını yitirip, kendini toplumdan soyutlayan insanların olduğunu biliyoruz. Yalnızlık insanı her zaman umutsuzluğa ve çaresizliğe yönlendirir ve bundan dolayı insanın iyimser tarafının körelmesine her zaman kötü Yavuz2 düşüncelerle yaşamasına sebep olur. Sonuç olarak Atay bu öyküde, sürekli olarak yalnızlığın ve yetersiz şartların kombinesi olan bir hayata tutunmanın zorluklarını vurgulamış. İkinci yararlandığım öykü olan " Unutulan " ise bir kadının kitaplara göz gezdirme bahanesi ile evinin tavan arasına çıkmasıyla başlayan bir öyküdür. Tavan arasında bulmuş olduğu eski giysileri, anne ve babası ile ilgili geçmişe dair fotoğraflar onu zamanda yolculuğa çıkarmıştır. Babasının ve annesinin kendisini anlayamadığını ve onları unutmadığını vurgulamış bu kısımda. Onların resimlerini yan yana koymak istiyor bu onun geçmişe duyduğu özlemi de gösteriyor aslında. Resimlere bakmaya devam ederken eski kocasının resimlerini bulan kadının aklına kitap sandığı gelir ve kitap sandığına yaklaştığında eski kocasının orada sol elinin boşta, sağ elinin ise bir silah tuttuğunu görür ve onun kendisini öldürdüğünü düşünür fakat sonrasında olayları hatırlamaya başlar ve şiddetli bir kavga sonrasında kocasının tavan arasına çıktığını kendinin de evi terk ettiğini hatırlar. Böyle bir çerçevede gelişen bu olay aslında bana yoğun bir şekilde yaşayan insanların böylesine bir tempo içerisinde unuttuğu değerleri hatırlatmayı amaçladığını düşündürdü. Kadının eski kocasını tavan arasında unutması aslında bunun kanıtıdır. İnsanlar gündelik hayatta birçok duygu ve değeri unutuyor sırf tempolu bir hayat tarzı yüzünden. Fakat iş işten geçtiğinde ise geriye sadece anılar kalıyor. Oğuz Atay'ın yazmış olduğu " Korkuyu Beklerken " adlı eser, genel olarak yalnız, sorunlu, kendini toplumdan soyutlamış insanların hayatlarından örnekler ve problemler sunuyor. Bu insanların yaşamış olduğu umutsuzluk, çaresizlik ve yalnızlık kavramlarının öykülerde sık sık tema olarak yansıtıldığını görebiliriz. Kendi hayatımız ile ilişkilendirebileceğimiz öyküler olan bu eser, ders verici nitelikler de taşıyor. Gayet akıcı ve yalın bir dille yazılmış olup, Atay'ın güzel üslubu ile okuyucuyu etki altına almayı başarmış ve okuyucuyu düşündürmekten kaçınmamış. Yavuz3 Böylesine özen gösterilerek yazılmış bu eseri herkesin okumasını tavsiye ederim, eminim ki herkes hayatından bir parça bulacak ve esere daha çok odaklanabilecektir.