Hayatını Anlamlandırabilenler

''Hayatın anlamı, kendi hayatına bir anlam vermektir.'' (s. 7) diye başlıyor ''Bahar'' adlı kitabına yazar. Böylesine iç karartıcı ve talihsiz olaylar üzerine yazılmış bir roman olmasına rağmen bu söz çok hoşuma gitti kitabı açınca. Hemen kendi hayatımı ve son zamanlarda yaşadıklarımı düşünüp kitaba yakınlık hissettim aniden. Çünkü neredeyse her insan hayatını anlamlandırmaya çalışıyor yani onu güzelleştirmek, zenginleştirmek ve ruhunu doyurmak için çaba sarf ediyor. İşin güzel tarafı bunu başarabilen insanlar da var. Hatta bunu o kadar güzel yapıyorlar ki onları gördükçe insanın bir şeyler başarmak için emek sarf edesi geliyor. Mesela ben hayatımda birkaç kişiyi sadece akademik kariyerlerindeki başarıları için ya da kazandıkları paranın miktarı, prestijleri için değil, insanlarla ilişkileri, hayata bakış açıları ve mutlu olmayı alışkanlık haline getirebildikleri ve bu alışkanlığı çevrelerine yansıtabildikleri için örnek almaya başladım. Uzun süredir takındığım karamsar ve bunaltıcı, her konuda kendimi başarısız hissettiğim, herkesten, her şeyden ümidini kesmiş ve mutsuz ruh halimi bir kenara fırlattım. Belki de baharın gelmesi, keskin Ankara soğuğundan kurtulduğum içindir içimde çiçekler açtı tam anlamıyla. Ya da itiraf edeyim, hayatımı güzelleştiren ve hayatımı anlamlandırmama yardım eden biri girdi hayatıma. Uzun süredir beklediğim bir güzellikti bu. ''Sabreden Derviş'' muradına erdi sonunda. İnsanlar ne kadar beklemeyince olmaz, beklemediğin anlarda gerçekleşir güzel şeyler dese de insanın güzel şeyleri beklemediği bir an bile yok ne yazık ki. Dolayısıyla ben de çok bekledim o kişiyi. İnsanın doğasında var ümit etmek, beklemek, hayalini kurmak. Benim de tuttuğum dilekler kabul oldu galiba. İnsanın hem bu güzel duyguları anlatası geliyor insanlara bağıra bağıra, hem de büyüsü bozulacak diye susası geliyor. Ama bunlar insanın hayatına renk ve desen katan detaylar. Ancak her şeye rağmen gerçek şuymuş ki insan hayatını kendi başına anlamlandıramıyormuş. Tabii ki herkes kendi hayatını tek başına inşa edebilir, şekillendirebilir, tek başına bir şeyler başarabilir. Kimisi hiç yardım almadan yoktan var edip kendi işini kurar, yükselir, kimi hiç iyi okullara gitmeden en iyi üniversitede en iyi bölümü kazanır, mesleğini eline alıp para kazanır hayatını yaşar. Ama burada anlatmak istediğim nokta o hayatı bir başkasıyla doldurmak, renklendirmek. Çünkü insan hayatının bir bölümünde kimi zaman yalnız kalmak, kafasını dinlemek istese de yalnızlık insanların her zaman tercih edeceği bir seçenek değildir asla. Yani hiçbir insan sonsuza dek yalnız kalmak istemez. Hatta bunun bir seçenek olmasını bile istemez. Yanına, beynine, kalbine yakışanı bulduğunda anında satar alıştığı yalnızlığını mutluluğa, renge, desene. Benim de yaptığım tam olarak bu oldu. Yalnızlığımı hayatımı anlamlandırmama yardım edeceğini bildiğim biri için anında kovaladım. Umarım her insan hayatını anlamlandırmasına yardım edecek birini bulur en kısa sürede. Çünkü öyle birini bulmak yapılan her eylemin, alınan her kararın ve mutlu olduğun her anın altında o kişinin de imzasının olduğunu bilmek anlamına geliyor ve bu farkındalık insanın hayatına değer katıyor. İnsan kendini asla yalnız hissetmiyor ve işin ilginç yanı başına gelebilecek tüm olumsuzluklara göğüs germeye hazır duruma geliyor. Yani yaptığı yanlışları da kabullenmeye ve sonuçlarına katlanmaya razı oluyor. Bu şekilde büyüyor, olgunlaşıyoruz belki de. Ama yüzümüzün güldüğü, kalbimizin attığı kadar yaşıyoruz aslında. İnsan hayatına anlam katabilen birini aldığında gerçekten tam anlamıyla hayatının baharını yaşıyor, içinde çiçeklerin açmasına ve güneşin doğmasına tanıklık ediyor.