SEÇİMLERİMİZİN HAYATIMIZI ALT ÜST EDEBİLECEK GÜÇTE

Abbas Kirayüstemi'nin Rüzgar Bizi Sürükleyecek filmini henüz izlemiştim. Üzerine Noir Desir grubunun Le Vent Nous Portera -Rüzgar bizi taşıyacak- şarkısını da dinleyince, Richard Brautigan'ın çok önceden satın aldığım Yani Rüzgar Her Şeyi Alıp Götürmeyecek kitabını okumamak olmazdı. Kitap bittiğinde, bu kararımın hayatımdaki en yerinde kararlarından birisi olduğunu anladım. Brautigan, dünyanın en hassas yazarlarından birisi ve onunla birlikte, hassas, hüzünlü ve ağır tempolu bir hayata bırakıyorsunuz kendinizi. Aldığımız kararlar, yaptığımız seçimler, bir an için başka yerde değil de orada olduğumuz için başımıza gelen işler, hayatı tuhaf kılmaya yetiyor. Basit, küçük gibi gözüken bu şeyler sonucunda hayatımız bambaşka bir yola girebiliyor. Kurşun yerine hamburger satın alsaydı Brautigan, belki de asla intihar etmeyecekti. Üniversite tercih zamanını düşündüm. On on beş tane üniversite ve bölüm yazmıştım tercih formuna. Şu an Bilkent'te ya da Ankara'da olmayabilirdim ama buradayım. Görüldüğü üzere, birkaç tane soruyu doğru ya da yanlış işaretlemek bile etkiliyor insanın hayatını. Hemen her şeyin böylesine küçük detaylarla meydana geldiğini bilmek beni korkutuyor biraz. İnsan, şu an burada bu eylemi yapmasaydım, nerede ne yapıyor olurdum diye düşünüp durmaktan başka şeylere kafa yormaya fırsat bulamıyor. Burada daha da üzücü olan şey, bizler hayatımızın kontrolünü elimize aldığımızı zannediyoruz ama yanılıyoruz. Bir şeylere mecbur bırakılıyoruz, bir tercih yapmak zorunda kalıyoruz zamanı geldiğinde ve ondan sonra bambaşka yerlere sürükleniyoruz. Dolayısıyla her şeyi öz irademizle yaptığımızı, seçimlerimizi gönlümüzden geldiğince seçtiğimizi söyleyebilir miyiz? Bu konuyu biraz açarak, seçimlerin beni neden ürküttüğünü daha belirgin bir hale getirmek istiyorum. En baskın ihtiyacımız güvenlik hissine kavuşmak bilindiği üzere. Öncelikle güvenliğimizin sağlandığına ikna olmalıyız ki can derdine düşmeden bir şeyler yapabilelim. Bilinçsizce, içgüdüsel olarak önce kendimizi güvenli olduğunu düşündüğümüz bir hayata taşıyoruz. Bunu kendi kendimize yapabildiğimiz için de zannediyoruz ki her şey kontrolümüz altında. Sanki hayatımızla ilgili her şeyi bilinçli, oturup üzerine uzun uzun düşünerek yapıyoruz. Hayır, bu bir yanılsama, şartlar ya da seçimler sonucunda bir yola giriyoruz, o yolda esen rüzgar sürüklüyor bizi bir şeylere. Eğer Brautigan, kurşun yerine hamburger almayı tercih etseydi, muhitin en başarılı çocuğuyla kuş avlamaya gidemeyecekti. Böylelikle kuşa ateş etmek amacıyla tüfeğini ateşleyemeyecek ve yanlışlıkla arkadaşını vurmayacaktı. Ölümle sonlanan bu kaza sonrası ağır bir travma yaşamayacak ve belki de daha sağlıklı bir hayatı olacaktı. Yanlışlıkla öldürdüğü arkadaşının sessizliğine uzun uzun bakmayacaktı, kurşun yerine hamburger almayı tercih etseydi Brautigan. Bana ürkütücü gelen de bu. İnsana şöyle bir his veriyor bu düşünce, bazı günahlar, korkunç kazalar, her zaman bizim elimizde olan şeyler değil. Kendimizi apansızın bir suçun içerisinde bulabiliriz. Rüzgar bizi oraya sürüklemiştir ve olmak istemediğimiz o yerde bir suçun ortasında buluruz kendimizi. Bir paket sigara almak için dışarı çıkmışızdır oysa, sadece bir paket sigara ama sonunda yerde yatan bir yaya, hemen başında biz ve dörtlüleri yanıp sönen arabamızla kalakalırız öylece. Nereden başlamalı işe? Araba kullanmayı öğrendiğimiz güne lanet etmekten mi yoksa sigara bağımlılığımızdan mı? İlk sigarayı bize uzatan kişiden mi yoksa? İşte böyle düşünceler ürkütüyor beni. Bu nedenle de bir seçim asla sadece bir seçim değildir diye düşünüyorum. Bu korkuya saplanıp kalmadan ama seçimlerimizi yaparken de ince eleyip sık dokumayı ihmal etmeden yaşamalıyız hayatımızı. Her şey için çok geç olduğunda geriye dönüp bizi sürükleyen rüzgara kızmamız saçma çünkü. Rüzgar her şeyi alıp götürebilir ve oturup bir hayatı heba etmenin kederiyle baş başa kalabiliriz. Evet, rüzgar her şeyi alıp götürmeyecek.