Memleket Aşkı

Aşık olma duygusu her birimiz için farklılık gösteren bir soyutluk olarak tanımlanabilir. Her birimizin hayatta farklı amaçları, farklı hisleri vardır ve bu farklılıktır belki de insanların hayattan bu kadar keyif almasını sağlayan. Kimimiz sevdiği insana duyar aşkını, kimimiz ailesiyle birlikte olmasına, kimimiz işine aşıktır, kimimiz okuluna aşıktır. Bahsedilmesi gereken bir aşk daha vardır ki o da insanın şehrine, ait olduğu yere duyduğu aşktır. Günlük hayatımızda böyle insanlara birçok kez rastlamış olabilirsiniz. Vedat Türkali'nin eserini okurken de bende uyanan en önemli duygu memleketime duyduğum aşk oldu. Hayatımın her zamanında her insanın ait olduğu bir yer olduğunu düşünmüşümdür. Her ne kadar dünyanın her yerini çeşitli sebepler nedeniyle gezmek zorunda olan insanlar olsa da her birimizin sonunda dönüp dolaşıp geri geleceğimiz ait olduğumuz bir şehrimiz, bir evimiz vardır. Her ne kadar bazı insanlar yaşadıkları yerden hoşlanmadıklarını da belirtseler de çok eminim ki memleketinin, ait olduğun yerin önemi oradan uzaklaştığımız zaman aklımıza düşer. Yani demek istediğim şu ki dünyanın en sevgisiz, duygusuz insanının bile içinde memleket aşkı vardır. Belki bizim beslediğimiz kadar büyük bir aşk olmayabilir ama o insanların farkında olmadıkları memleket aşkından bir parça da olsa kalbinin derinliklerinde yatmaktadır. Bu noktada aklımıza takılan çok önemli bir soru olduğunu düşünüyorum ki o da bizi bu kadar kendine bağlayan şehrimizin ne gibi bir özelliği olduğuydu. Aşık olduğumuz insanı birini hayal edelim örneğin. Onda kendimize yakın hissettiğimiz pek çok özellik vardır. Ancak onunla olan birlikteliğimizde zaman faktörü devreye girdiğinde bu özellikler bir süre sonra sizin çok farklı hissetmenize neden olmaz yani rutine dönen her şey normaldir. Bu yüzden şehrimize olan aşkımızın farkında olmayız. Fakat oradan uzaklaştığımız zaman fark ederiz ki meğer ne kadar oraya aitmişiz. Tıpkı sevgilimizden ayrıldıktan sonra kıymetini anlamamız gibi. Şehrimizin bizi kendine aşık eden en önemli özelliklerden birisi de yaşanmışlıklarımızdır. Evimizin önünde çocukken oynadığımız oyunlar; ilk kez bacağımızın, kolumuzun kırıldığı park, bahçesinde top oynadığımız ilkokul bize yaşanmışlıklarımız hatırlatır. İyi veya kötü anılarımızı gözümüzde canlandırır. Bu yaşanmışlıklar ait olduğumuz mahalleye, sokağa, şehre olan bağlılığımızı sağlayan önemli özelliklerden sadece birisidir. Bizi kendine aşık eden memleketimizin bir diğer önemli özelliği de sevdiklerimizdir. Hedeflerimizin değişmesiyle hayatta hepimiz farklı alanlara, farklı yerlere dağılırız ve o ana kadar birlikte hayatı paylaştığımız sevdiklerimizin dönüp dolaşıp tekrar birlikte oldukları yer aşık olduğumuz şehrimizdir. Ait olduğum yerden farklı bir şehirde öğrenim gören biri olarak bunun öneminin farkındayım. Her daim lise yıllarımdaki arkadaşlarımla görüşür ve memleketimizde buluşmanın planlarını yaparız. Nihayetinde buluşma gerçekleşir ve biz yine memleketimizde, çocukluğumuzda gezip dolaştığımız mahallelerde, lokantalarda oluruz. Şimdi size sormak istiyorum, insana bu imkanları sağlayan, bunları yaşatan, onu sevdikleriyle buluşturan memleketine bir aşk duymamak mümkün olabilir mi? Bana hak verdiğinizi şimdiden duyar gibiyim. Çünkü bu hatıralarımızı, yaşanmışlıklarımızı unutmamızın, aklımızdan silmenin bir yolu yoktur. Bu güzel anılar biz kaç yaşına gelirsek, nerede olursak olalım bizimle beraber geliyor olacaktır ve biz ne zaman memleketimize gitsek önünden geçtiğimiz mahallemiz, evimiz, sokağımız bize yaşadıklarımı fısıldayacaktır. Hayatta pek çok aşk tanımlayabiliriz. Farkında olduğumuz veya olmadığımız bir aşktır memleketimize duyduğumuz aşk. Sizi bilemem ama benim hatıralarım, sevdiklerim, yaşanmışlıklarımın çoğu memleketimin sokaklarında, mahallelerinde geçti ve ne zaman olursa olsun oradan kopamayacağım ve ona olan aşkım da sonuna kadar sürmeye devam edecek.