Bacaklara İhtiyacınız Yok

Çocukluğumdan beri bilime ilgim oldu ve sonucunda şu anda bir bilim adamı olabilmek için üniversitede çabalamaktayım. Bilime olan bu merakım sebebiyle de yıllardır ünlü bilim adamlarının hayatlarını, çalışmalarını araştırırım ve okurum. Stephen Hawking ise Zamanın Kısa Tarihi ile beni kendine hayran bırakmış, dünyanın -belki de- en zeki bilim adamıdır. Ne var ki böyle muhteşem bir zekaya sahip bu adamın hayatı o kadar da muhteşem olmamış. Yakalandığı hastalık sonucu temel vücut kabiliyetlerinin çoğunu, hatta sesini bile kaybetmiş bir adama dönmüş; ancak bir insanın bilim yapabilmesi için tek ihtiyacı olanın beyni olduğunu da çok güzel gösterebilmiş. James Marsh'ın yönetmiş olduğu Her Şeyin Teorisi'nde onun o eşsiz zekasının ve zorluklarla dolu hayatının yanı sıra çok iyi oyunculuklara ve iyi bir yönetmenliğe de tanık olabiliyorsunuz. Hawking'in bir kitabı ile de aynı ismi taşıyan Her Şeyin Teorisi'nde ayağa kalkamadığı halde zamanın peşinde koşan bir adamın, ona her zaman destek olmuş bir kadının, aşkın ve umudun hikayesi anlatılıyor. Stephen Hawking'in hayatının aslında hem bir aşk hem de bir dram filmi tadında olduğunu izleyince anlıyorsunuz, hatta gösterilen her şeyin gerçekten yaşanmış olduğunu bilmek insanı çok şaşırtıyor. Jane Hawking, doktorların söylediğine göre en fazla iki yıl daha hayatta kalması mümkün olan Stephen'la üniversitede tanışıyor ve öleceğini bile bile onunla evlenip hayatı boyunca bu hastalıkla savaşmaya razı oluyor. Ne var ki, ne Jane hayatı boyunca Stephen'la kalabiliyor ne de Stephen doktorların söylediği gibi yalnızca iki yıl yaşıyor. Stephen'ın hayatını izlerken kendi hayatımdaki üzüntülerin ve zorlukların aslında hayatımda mutsuzluğa yol açacak kadar büyük şeyler olmadığını fark ettim. Çok daha kötü hayatları olan insanları düşünüp hayatımdan daha memnun bir hale geldim. Aynı zamanda, Stephen ve Jane'in verdiği onca mücadele "imkansız" kavramının anlam çemberini biraz daha daralttı benim için, imkansız olarak düşündüğüm birçok şeyin azimle ve istekle ulaşılabilir şeyler olabileceğini gördüm. Film çoğunlukla Stephen'ın gençlik zamanını anlatıyor ve geçmiş zamanı anlatıyor olduğunu da oldukça iyi bir gerçekçilikle aktarıyor. Gerek mekanlar gerek kostümler o kadar güzel seçilmiş ve ayarlanmış ki gerçeğinden bir farkı kalmamış. Oyuncuların yüzlerindeki ifade onların oyuncu olduğunu unutturacak cinsten. Filmde Hawking ailesinin fotoğraf çekildiği birçok sahne var ve eğer Stephen Hawking'in fotoğraflarına biraz olsun aşina iseniz, ki ben öyleyim, fotoğrafların canlandığını bile düşünebilirsiniz; yönetmen ve tüm çekim ekibi o derece iyi bir iş çıkarmış. Solda Stephen ve Jane Hawking düğünlerinde, sağda Her Şeyin Teorisi oyuncuları bu fotoğrafı tekrar canlandırmakta. Başrol oyuncusu Eddie Redmayne'in oyunculuğuna değinmemek olmaz, bu bugüne kadar gördüğüm en iyi performanslardan biriydi. "Zaten tekerlekli sandalyede oturan bir adamı canlandırmak ne kadar zor olabilir?" diye düşünebilirsiniz, fakat filmi izlerseniz elini, kolunu kıpırdatamayan ve hatta konuşamayan bir adamın sadece yüz ifadesiyle bile birçok şeyi anlatabildiğini göreceksiniz. Hastalığın her evresini adım adım canlandırmak, gittikçe daha kötü birhale gelen adamın yürüyüşünün, sesinin ve bakışlarının hastalık süresince nasıl değiştiğini bile film içerisinde seyirciye bu kadar gerçekçi gösterebilmek kolay olmasa gerek ve böyle zor bir oyunculuğu hakkını vererek sergiliyor Redmayne. Zaten Stephen Hawking de bu konuda bir sosyal paylaşım sitesi üzerinden: "Zaman zaman filmdeki benim sandım." demiş. Stephen Hawking'in bile bu şekilde yorumladığı bir oyunculuk kötü olabilir mi? Film daha yeni çıkmış olsa da şimdiden söyleyebilirim ki başrol oyuncusu Eddie Redmayne birçok ödüle aday olacaktır ve hatta bazılarını kazancaktır da. Başrol oyuncuları Eddie Redmayne ve Felicity Jones, Stephen Hawking'le beraber. Biyografiler sinemada diğer filmlere göre çok daha az ilgi görür genelde; çünkü heyecan, dram, aşk kurgu filmlerdeki kadar çok abartılmaz ve gerçek bir yaşam anlatılır. Eğer yaşamı anlatılan kişi sevdiği biri değilse gerçek bir yaşam izlemek de insanın dikkatini çok fazla çekmez. Tüm bunlara rağmen Her Şeyin Teorisi'nin birçok biyografiye göre daha fazla izleneceğini düşünüyorum. Bunun nedeni ise Stephen Hawking'in hayatının zaten abartılamayacak kadar dolu olması. Onun hayatında kurgularda izlediğimiz birçok şeyi zaten görüyoruz, ama aynı zamanda da gerçekten yaşayan bir adamın hayatını izliyoruz. İzlerken hayatta nelerin mümkün olup, nelerin mümkün olmadığını tekrar düşünüyoruz. "Umut sayesinde nelere ulaşabiliriz?" tekrar tekrardüşünüyoruz. Dram filmi sevenler, aşk filmi sevenler, bilimi sevenler, hatta bir hastalıkla mücadele edenler ve onların hayatlarına tanıklık edenler bile bu filmi izlemeli. Filmde aradıkları dramı, aşkı, iyileşme umudunu bulacaklar ve filmden sonra herkesin kafasında tek bir cümle olacak: "Yaşam oldukça umut da olacak.". Umudun peşinde koşmak için ihtiyacımız olan şey ne kelimeler, ne de bir çift bacak. Yiğit Berkay Gündoğmuş