Anadolu'nun Gölgesi

Aslına bakarsak kitap okuma alışkanlığım küçüklüğümden beri olmadı. Fakat bu kitabı okuduktan sonra sanıyorum ki hayatımda yeni bir alışkanlık daha edineceğim. Hani bazen derler ya "Bu kitap insanı kitap okumaya başlatır cinsten." Aynen de böyle bir kitaptı "Peri Gazozu". Ülkemizin sorunlarından, Anadolu insaninin naifliğinden, yıkılmaz tabularımızdan bir kesit. Türkiye'nin Batı kısmında doğup büyümüş biri olarak ülkemde bizim dışımızda nasıl hayatların var olduğunu gördüm, hissettim. Biraz da pişmanlık duydum okurken. Çünkü benim hayatımda yaşadığım acılar o insanlarınkinin yanına bile yaklaşamıyordu. Ne olursa olsun şükretmeli bazen insan dedim kendi kendime kitabi okurken. Anadolu insanının masumiyeti ve bazı insanların dünyada olan bitenden bihaber oluşu beni gerçekten çok etkiledi. Bilinen bir gerçek var ki ülkemizde törelere , dogmatik bilgilere ve yıkılmaz tabulara göre yaşayan binlerce insan var. Eserde de yazar bunu şaşkınlıkla dökmüş kelimelere. Bir doktor olması doğal olarak onun bin bir turlu insanla muhattap olmasına imkan sağlamış. Bu yaşanmışlıkları okumak da bir nebze okuyucuyu kendini yazarın yerine koyma fırsatı sağlıyor ve tam olarak olmasa da yazar gibi hissettiriyordu. Yazar bazı öykülerinde 82 darbesi döneminin Türkiyesi'ni ortaya koymuş. Çektiği acılar, kaybettiği dostları onu olgunlaştırmıştır ve daha da güçlendirmiştir diye düşünüyor insan. Dönem hakkında çok fazla bilgim olmaması da benim için bir fırsattı aslında. Çünkü kitap birebir yaşanmış hikayeleri sunuyor ve dönem hakkında analiz yapmayı kolaylaştırıyordu. Yazar kitap boyunca isyan ediyor birilerine ve bunların sorumlularına. Hak veriyorum ben de söylediklerine ve anlatmaya çalıştığı mesajlara. Çünkü insanın kendini ifade edemeden bir güç tarafından yargılanması ve bunun kaba kuvvetle halledilmeye çalışılması üzücü ve küçük düşürücü bir durum gibi geliyordu bana kitabı okurken. Yazar kelimelerinde isyanı dile getirdikçe içimden benim duygularım da kabarıyor ve ne kadar şanslı olduğumu bir kere daha hatırlayıp bulunduğum duruma şükrediyordum. Yazarın karakterlerle arasında geçen hikayelerde etkilemişti beni. Birçok karakter vardı eserde. Ama babasıyla arasında geçenlere daha fazla yer ayırmıştı. Yazar her zaman büyük hayranlıkla bakmıştı babasına. İlkokul mezunu olmasına rağmen araştırmayı, okumayı bırakmayan bir adamdı o. Bu bölümleri okurken kendi babam aklıma gelmişti. Benim babam da çok etkileyici bir kariyeri olmamasına rağmen her zaman kendini geliştirmeye çalışan bir kişi. Bu yönden kitap beni daha da içine çekmişti ve kendimi onun yerine koymam daha da kolay olmuştu. Aslında hayatı kazanmanın ve hayattan mutlu olmanın her zaman üniversite diplomasından veya etkileyici bir kariyerden geçmediğini fark etmiştim. Bahsetmem gereken ve beni etkileyen bir diğer konu da kitabın nostaljik bir tarzının olması. Eski dönem Türkiyesi'ndeki Anadolu insanının naifliğini ve bazı değerlerimizi kitapta bulmak çok hoşuma gitmişti. Günümüz dünyası ile karşılaştırdığımızda kitaptaki çevreyle aradaki farklar uçurum gibi görünmüştü bana. Eski zamanı deneyimliyor olmak da kitabın beni içine çektiği bir diğer unsurdu. Yazarın annesinin oğlunu iyileştirmek için uyguladığı 'koca karı' yöntemleri beni hem gülümsetmiş hem de kitaptaki sıcaklığın farkına varmama yardımcı olmuştu. Yazar doktor olması doğal olarak onun farklı insan tipleriyle tanışmasına ve onlarla diyalog kurmasına sebebiyet vermişti. Zamanın zor koşullarından ötürü ve doktora olan ihtiyacın fazla olması onu derin bir iş yükünün altına sokuyordu. Kimi zaman muayenede görev alıyor kimi zaman da otopsilerle ilgileniyordu. Beni etkileyen kısım da otopsi raporunu yazma kısımlarıydı. Başlarda biraz ürkmüştüm çünkü yazar bunu basit bir şey gibi tanımlıyor çok üzerinde durmuyordu. Bu durum doktorların psikolojisini anlamamda yardımcı olmuştu. Duygusallığı bir kenara bırakıp işine yoğunlaşma fikri hiç bana göre değildi çünkü. Verilmek istenen mesaj bu değildi belli ki ama her insan kitaplarda kendine göre bir şeyler çıkartır ya, benimki de o hesaptı sanırım. Peri Gazozu okuyucunun içinde kendine göre birçok şey bulabileceği bir eser. Bir nefeste sular seller gibi okunan ve sürükleyici yapıt. Ayrıca yazar vermek istediği mesajları gayet net bir şekilde aktarıyor okuyucuya. Diliyorum ki bu ve bunun gibi eserler yıllar boyunca birçok okur tarafından okunur ve biz de verilmek istenen mesajlara kayıtsız kalmayıp elimizi taşın altına sokabiliriz.. Ege Pürtük