HAKİKİ BENLİĞE UZANIŞ

"Tükenip gidiyor ömür dediğin" diye bir tabir vardır ya bizde, bilirsiniz bu meşhur sözü. Yukardaki yürek titreten cümleyi duyduktan sonra birden hayallere daldığınızı hisseder gibiyim. Sebep olarak ise herbirimizin ayrı ayrı dertleri var desek yanlış olmaz herhalde. Bazılarımız varlık içinde yokluk yaşarken, bazılarımız da bütünüyle yokluk içinde hayat mücadelesine devam ediyor. Peki, tüm bunlar yaşanırken sahip olduğu yaşamdan zevk alabilen kaç kişi vardır? Bir elin parmaklarını geçmez diye bir tabir kullansak belki abartı olabilir ama ne yazık ki çok az sayıda insan hayatından memnun. Yoksa sadece parası çok olanlar mı mutlu? Oysa zengininden fakirine neredeyse hepimizin sonsuz mutluluk hissine ulaşmak için çıkar yol bulma amacında olduğumuz apaçık bir hakikate dönüşmüş durumda. Onca paranız olduğunu düşünün. Bununla belli bir yere kadar mutlu mesut gitme şansınız olabilir çünkü öyle bir an gelir ve fark edersiniz ki elinizdekilerin sizi gerçekten mutlu edip etmediğini Baron gibi sorgulamaya başlarsınız ve normal olarak farklı arayışlara yönelirsiniz. Yahu doğru olan da esas özgürlüğe sıçrayış değil midir zaten! Elinde sermaye çok diye her soylu nasıl yaşıyorsa illa ben de öyle yaşayayım düşüncesi kişiyi karamsarlıktan başka hiçbir yere sürüklemez. Bu yüzden başta mutsuz zenginlerimiz olmak üzere hepimize düşen tatlı tadındaki sorumluluk; içimizdeki bizi gülümsemeler diyarına götürecek olan kapıyı ardına dek açabilmektir. İşte bunu doğru şekilde yaptığımız vakit seven ve sevilen biri olmamak için herhangi bir sebep kalmayacak. İnce ayrıntısına kadar örnek bulmaya çalışsak nicesini görebiliriz fakat burada açık tavsiyem dışardan emsal bulmak yerine bu kıymetli örneğin ta kendisi ben neden olmayayım diye okuyucularımızı düşünmeye sevk etmektir. Kravatsız bir takım elbise sizce ne kadar düzenli ve güzel durabilir? Kravat takılmayan takım elbisenin şah damarı kopmuş gibisinden bir önerme bunun için nokta atışı olabilir. İşte benim de bu vasıtayla ima etmek istediğim husus, güzellikleri keşfetmeksizin benliğimizi bulmanın hemen hemen imkansız olmasıdır. Gelin en ufak olaydan mutsuz olmayı bırakıp hep birlikte içimizdeki yaramaz ama güzellikler için çabalamak isteyen çocukları masumiyetin sembollerini- ortaya çıkaralım. Pozitif enerji yayan güzel niyet sayesinde, sıkışmış olduğumuz kalıplardan kurtulacağız ve çevremizdeki insanlara olmak istediğimiz kişilikle nice güzel iyilikler yapma şansını yakalayacağız. Fakat bunu yapmanın en önemli şartı olan kravatlarımızı sadece boynumuza bağlamakla kalmayıp, onları rengarenk halleriyle kalbimize doğru şekilde sabitlemeyi öğrenmek en kritik görevimiz olmalı. Sürekli ama sürekli aynı şeyler peşinde koşmak insanı monoton ve sıkıcı bir hayat stiline sürükleyebilir ve bu yüzden de bunalıma girmek bunun elim sonucu olabilir. Çözüm yok mu? Gayet tabii vardır lakin esas çözüm bireyin benliği içinde yatmaktadır. Farz-ı misal yukarda bahsettiğime benzer garip huylarımız var ve bir kurtuluş çabası içerisindeyiz. Yapmamız gereken ne biliyor musunuz? Sadece kendi mutluluğumuzu düşünmeyi bir kenara atıp gerek tanıdıklarımızı gerekse de yabancı insanları mutluluğa kavuşturmak. Kim bununla uğraşacak diyenler dahi çıkabilir ama sakın böyle bir durum sizi yanıltmasın çünkü hepimizin özünde olan vicdani duygular er ya da geç devreye girip iyiliği ortaya çıkarabilme kabiliyetine sahiptir. Öyle bir ülke düşünün ki adalet duygusuyla hareket edip birbirine koşullar ne olursa olsun her alanda yardım eden insanlardan oluşan. Kulağa ne hoş geliyor değil mi? İçinde bulunduğumuz dünya buna uygun olmayabilir fakat şartlar uygun olsa da bizler de el ele böyle bir çevre yaratabilsek ne de hoş olur demeden kendimi alamayacağım. Çoluk çocuk, yaşlı ya da genç ayrımı yapmaksızın hakikate yani olmamız gereken benlik için çırpınış hepimizin elinde durmaktadır. Eğer böyle tavsiyelerden bir nebze olsun fayda sağlayabilirsek, hayatımız içindeki büyük değişimleri görmemek içten bile değil. Bu sebeptendir ki; olmak istediğimiz güzel kişilik uzak diyarlara kaçmadan bize yakışacak olan, şahsiyetimizi yakalayıp onu hem kendimize hem de topluma armağan edebilelim.