YAŞANILASI BİR HAYAT İÇİN...

İnsanlar için yaşanmamış kararlar her zaman daha ilgi çekici olmuştur. Çünkü biz hiçbir zaman yaşadıklarımızla yetinmeyi öğrenemedik, her zaman gözümüz daha çok, daha güzel veya daha iyi imkanlarda oldu. Hepimizin sorunu olan bu doyumsuzluk hali ile ilgili en güzel kitaplardan birisi olan Adam PHILIPS'in "Kaçırdıklarımız:Yaşanmış Hayata Övgü" adlı kitabı adeta bir yol gösterici rolü üstleniyor. Eğer bu kitabı okuduysanız hepimizin gerçeği olan bu durumun günlük yaşantılarımızda ne kadar gözardı edildiğini göreceksiniz. Herkesin içinde yaşanmamış olanlara dair bir nebze olsun merak yok mudur? Seçtiğimiz bir karar sonrasında hiç acaba diğer kararın sonucu daha mı iyi olurdu diye düşünmedik mi? Hepimiz bu soruları hayatımızda en az bir kere kendi içimizde cevaplandırmışızdır. Bu sorular bana bir çocuğu anımsattı. Bir gün otururken gördüğüm ve beni iç hesaplaşmaya iten bir çocuğu... Bu çocuk, hayatının getirdiklerini elindeki darbukada hoş bir ezgiye dönüştürüp bu şekilde hayatını kazanmaya çalışıyordu. Gözlerine baktığınız zaman yaşayamadıklarını yaşayabilmek için ne kadar istekli olduğunu görebilmek hiç de zor değildi ancak yaşaması gereken hayata sahip olamayışının üstüne yüklediği o ağır yükü ve o yaşından büyük durma çabasını görmezden gelen o kadar fazla insan vardı ki bunu farketmek beni derinden etkilemişti. Peki, sizce bu küçücük çocuk bunları yaşamak zorundayken yaşayamadığı şeyleri düşünüp, o yaşayamadıkları hakkında hayaller kurmuyor mudur? Sanırım hepimiz bu sorunun aşikar cevabını biliyoruz ama maalesef birçoğumuz bunu görmek istemiyor. Bazı insanların kararlarının veya yaşadıklarının başka bir alternatifi yokken diğer insanların düzenli bir hayatın içerisinde neden, kendilerine zulmederek, yaşayamadıklarının hayaliyle yaşadıkları anların değerini göremediklerini anlamak gerçekten çok zor. İnsanoğlu her zaman mükemmeli bekler. İşte, tam da bu nedenle kararlarımızı her zaman sorgulamak doğamızda var. Ancak bu sorgulama sırasında birçoğumuz aslında yaşadıklarımızı kaçırıyoruz çünkü bu sorgulama evresinde zaman akmaya devam ediyor ve biz o zamanı yakalama telaşı içinde yaptıklarımızı veya yaşadıklarımızı göremeyecek kadar meşgul oluyoruz. Hepimizin yaşadığı veya yaşayacağı kaçınılmaz bir konudan örnek verelim. Mesela istediğimiz gibi bir iş bulabilme umuduyla birçok iş başvurusu yapıyoruz ve bizim de bu başvuruları yaptığımız yerlerden birçok beklentimiz var: daha fazla maaş, daha iyi ve huzurlu bir çalışma ortamı gibi... En nihayetinde bu işlerden birisine giriyoruz ve o yoğun çalışma hayatımız başlıyor. Buraya kadar bir sorun yok ancak eğer başka bi yer seçme imkanımız da varsa burada işler biraz karışıyor. Çünkü seçtiğiniz iş ile diğer imkanı isteyerek veya istemeyerek sürekli karşılaştırırken bulacaksınız kendinizi. Her yolunda gitmeyen bir durumla karşılaştığınızda "Acaba?" soruları aklınızda dönüp duracak. Diğer işi seçseydim ihtimalleri üzerine yoğun düşünceler arasında çalıştığınız işe de gerekli önemi veremeyeceksiniz ve orada yaşadığınız güzel şeyler bile gözünüze görünmeyecek. İster inanın ister inanmayın ama bu sadece hayatımızın ufacık bir kısmından basit bir örnek. Eğer dönüp geriye doğru bakacak vaktiniz olursa hayatınızda ne kadar fazla örnek bulacağınıza inanamayacaksınız, en azından ben kendi hayatımla ilgili gördüklerim karşısında hayretimi gizleyememiştim. Ben bu kitabı okuduğum zaman kendimi acımasız bir sorgu içerisinde buldum. Çünkü hayatım akıp giderken neler yaşadığımı kaçıracak kadar geçmişte kalmışım. Bu sorgunun sonundaysa hayatımla ilgili birçok karar aldım. Mesela, artık "Acaba?" çelişkisine düşmemek için elimden geldiği kadar çaba sarfediyorum. Bu kararı yaklaşık iki haftadır uyguluyorum ve gerçekten hayatım artık daha güzel ve daha yaşanılası bir hal aldı. Umarım, Adam PHILIPS'in "Kaçırdıklarımız:Yaşanmış Hayata Övgü" kitabını okuyan herkeste bu etkiyi yaratır. Yaşayamadıklarımızın arkasından düşünürken şuanki hayatımızı kaçırmayalım. Betül DURMUŞ