GİZEMLİ HAYATLAR

Hayatımıza çeşitli sanat eserleriyle ve farklı yönleriyle giren hem şiir hem öykü hem roman yazan geniş bir edebi kişiliğe sahip olan Sabahattin Ali, Kürk Mantolu Madonna romanıyla okurlarına muhteşem bir okuma şöleni yaşatmıştır. Lise yıllarında Servet-i Fünun dönemini işlerken gördüğüm bu romandan dilinin ağır olacağı düşüncesiyle çekinmiştim. Nihayet bu kitabı okumaya başladığımda romanın ilk sayfalarında bir başkasının benim hayatımı kaleme aldığı hissine kapıldım. Çünkü on iki yaşımda annemden gördüğüm baskı ve benim bu baskıya gösterdiğim duyarsızlık kitapta dillenmiş gibiydi. Raif Efendi( ana karakter) ile benzerliklerimiz bunlarla sınırlı kalmıyordu. Kitap okumak, utangaçlık, hayal aleminde yaşamak gibi ortak noktalarımız da vardı. O yaşlarda duygularımı, düşüncelerimi hiç kimseyle paylaşamıyordum. Gerçeklerin canımı acıtmasından korktuğumdan hayata 1-0 yenik başlıyordum, hatta aktif olarak hayatta rolümü alamamıştım. Hayatımdaki insanlarla arama sırlardan oluşan duvarlar örmüştüm. Aslında sadece benim değil hepimizin hayatında hiç kimseyle paylaşamadığımız, bizi biz yapan, olgunlaştıran sırlarımız vardır mutlaka. Özellikle ' en son babalar duyar' misali ailemize, çevremize hiç itiraf edemediğimiz, en yakınımıza dahi söyleyemediğimiz gizlerimiz yok mudur? Tek farkı kimimizinki bir defterle, kimimizinki aradan yıllar geçtikten sonra itiraflarla açığa çıkar. Kimimizinki de ruhumuzu teslim edip kara toprağa girince bizimle gömülmez mi? Bu sırlar bizi bazen hiç bir şekilde huzursuz etmezken bazen de kalbimize bir hançer gibi saplanabilir. Raif Efendi'yi ne sabunculuk ne Batı hayranlığı ne Almanya'daki yaşadıkları hakkında sakladıkları rahatsız etmemişti. O'nu tek rahatsız eden ilk görüşte aşık olduğu, ilk ve tek aşkı olan Maria Puder Selbstportrat'a kavuşamamasıydı. Raif Efendi Maria(Kürk Mantolu Madonna) 'ya kavuşsaydı içindeki hayalleriyle onu bu kadar büyütemez, sevemezdi. Nitekim her şeyin değeri ulaşıldığında azalıyor. İçinden hayalleri çıkartınca, gerçekler çırılçıplak bütün ayrıntılarıyla açığa çıkınca o kadar da göz alıcı bir ihtişama sahip olmuyor. Maria'ya ulaşamayan Raif Efendi daha sonraki hayatında bütün insanlardan kaçarak yaşadı çünkü onun da kendine ait, kimseyle paylaşamadığı sırları vardı. Bu herkesten gizlenmiş olan aşk Raif Efendi'nin kara kaplı defteriyle ortaya çıktı. Açığa çıkan bu defterle Raif Efendi'nin yaşadığı aşkın kalbine nasıl ağır geldiğini ve bu ağırlıkla aslında neden kendini dünyadan soyutlamış olduğunu anladım. Babasının bir telgrafı ile yarım kalan aşkına yeniden kavuşma umudu ile veda ederken bir daha onu göremeyeceğini aklının ucundan dahi geçirmemişti. Yazdığı mektuplara cevap alamayan Raif Efendi bu aşkın gölgesinde bir evliliğe imza atmıştı. Ama ne eşi ne çocukları ne de işi onu hayata bağlayamıyordu. Dış dünyayla hiçbir şekilde iletişim kurmayan, içine kapanık aynı zamanda yaşadığı hiçbir şeyden zevk almayan bir insan haline gelmişti. Hastalandığında hasta yatağından çıkmak istemeyen Raif Efendi'yi tek çözen Rasim Bey(iş arkadaşı) olmuştu. Ne acıdırki yaşadıklarından hiç kimseyi sorumlu tutmayan, tek sebepli olarak kendini gören Raif Efendi hem kendi hayatını hem de ailesinin hayatını bu uğurda heba etmişti. O etrafında yaşayan insanlara olan tavırlarını, hareketlerini, onlara çektirdiklerini hiçbir zaman yargılamadı. Hayatını sanki bir anlıkmışcasına yaşantısının bir evresine odaklayarak şimdiki zamanı ziyan etmişti. Oysaki herkesin içinde saklı bir yarası vardır. Mühim olan yaralarımızı kendimizin sarıp iyileştirmesi, kabuk bağlaması için çabalamamız, hayat acısıyla tatlısıyla güzel deyip ayakta dimdik durmamızdır. İçimizdeki acılar, mutlu anlar, dertler, sıkıntılar, gizemler bizim ise mücadelesini de biz yapmalıyız ve bizi ancak ve ancak biz çözebiliriz. Her insan kapalı bir kutu gibidir, içindekileri bilen puzzle'ı tek birleştirebilecek olan da insanın kendisidir.