Büyümeyen Tek Çocuk Hangisidir?

O, gizemli cinayetlerin ardındaki sır perdelerini aralayan kahraman bir dedektif. Zeki, esprili , kitap kurdu ve aynı zamanda romantik bir aşk adamı. Bir modern çağ filozofu. Adaletin yılmaz bekçisi. Onun en önemli özelliğini ise henüz söylemedim. Evet, kendisi sadece beş yaşında! Bayanlar ve baylar, karışınızda Alper Kamu, gösterişli bir yalan, insanlığın kara yazgısına vurulmuş lanetli bir mühür... Elbette biz onu Alper Kamu Cehennem Çiçeği'nin ana kahramanı olarak tanıyoruz. Alper Canıgüz okuyucuları Alper Kamu'yu zaten Oğullar ve Rencide Ruhlar isimli romandan hatırlayacaklardır. Alper Kamu bu kitapta yine bildiğiniz gibi; zeka , kurnazlık, yalancılık, hazırcevaplık ve kendini rezil etme konularında sınır tanımıyor. Ben ise Alper Kamu'yu kendime bir nevi idol olarak görüyorum. Evet, benden yaklaşık on beş yaş küçük bir roman kahramanını idol olarak görmem biraz saçma sanki. Her neyse, benim Alper Kamu'yu idol olarak görmemin sebeplerinden en önemlisi onun rezil olmaktan çekinmemesi, aklına her geleni korkmadan söylemesi , her düşündüğünü cesurca yapmasıydı. Elbette bunda çocuk olmasının etkisi olduğunu söyleyebilirsiniz, ben de size cevap olarak onun sıradan bir çocuk, hatta sıradan bir insan olmadığına değindiğimi hatırlatırım. Alper Kamu'nun her şeyi en ince ayrıntısına kadar düşünen bir çocuk olduğunu göz önünde bulundurursak onun olayların sonuçlarını analiz edebileceğini fark edebiliriz. Ama bunu yaparken başarısızlık riskini ve davranışlarının olumsuz sonuçlarını da göze alıyor. İşte benim hayatta sahip olamadığım ve olamayacağım özelliklerden birisi sanırım bu. Söyleyeceğim her sözün, yapacağım her davranışın sonuçlarını o kadar düşünüyor ve önemsiyorum ki, hayatta çoğu zaman sessiz ve pasif bir insan konumunda oluyorum. Bu durum beni bazı zamanlar oldukça üzüyor. Sanırım aynı ortamda bulunsak beş yaşındaki Alper Kamu'nun benden daha fazla ciddiye alınacağını bilmenin üzüntüsü bu. Zira, Alper Kamu etrafındaki insanlar tarafından son derece ciddiye alınıyor ve onun zekasının ve bilgi birikiminin farkında olan insanlar ona çocuk gibi davranmıyor. Ciddiye alınmak için gereken en önemli şeylerden biri insanın bilgisini yüksek bir sosyal beceri ile harmanlamaktır. Gerçi ne yazık ki, günümüzde sadece sosyal beceri ve öz güven ciddiye alınan bir insan olmaya yetiyor. Her neyse, demek istediğim şey aslında Alper Kamu'nun kıskandığım yönü onun zekası veya genel kültürü falan değil, bu özelliklerini öz güveni ve cesareti ile doğru bir şekilde kullanabilmesi, üstelik belki de en ihtiyacı olmadığı yaşlarda. Dediğim gibi, Alper Kamu'nun bu kadar sıra dışı biri karakter olmasının en önemli sebeplerinden biri henüz beş yaşında olması olsa da, o aslında bir yetişkine göre bile çok sıra dışı ve zeki. Günümüzde yetişkin gibi konuşan çocuklara alışığız. "Çocuk gibi olmayan çocuk" kavramı iyice popülerleşti. Ancak Alper Kamu onlardan birisi değil, yani o bildiğimiz "çocuk gibi olmayan çocuk"lardan değil. Bu yüzdendir ki, genellikle insanlar onun yaşından dolayı sıra dışı olduğuna değiniyorlar. Bana göre bu biraz algıda seçiciliğe giriyor. Alper Kamu bir çocuk değil de yetişkin olsaydı yine farklı bir insan olarak görülecekti. Alper Kamu işte biraz da bu yüzden kendisini insanlığın üzerindeki bir lanet olarak görüyor, çoğu zaman kendisiyle iç hesaplaşmalar yaşıyor. Çünkü farkındalık bir insanın, özellikle bir çocuğun başına gelebilecek en kötü şeylerden biri. Her şeyin farkında olmak, her şeyi bilmek kederden başka bir şey vermez insana. Çünkü Alper Kamu'nun, merak ettiği her detayı araştırıp sonunda kendisini üzecek ve yıkacak bir şey öğrenmesi demek, dünyanın yükünü sırtında taşıması ve hayattaki bütün yıkıntıların nöbetini tutması demektir. Bu yüzden biz onun bir çocuğun bedenine hapsolmuş bir yetişkin mi yoksa hiç büyümeyecek bir çocuk mu olduğuna karar veremeyiz. "Biri hariç, bütün çocuklar büyür"(Canıgüz, 2013, s. 221)