SİSTEMİN İÇİNDEN

Ben de dahil olmak üzere Türk eğitim sisteminden geçmiş her genç hayatının bir döneminde içinde bulunduğumuz "sistemi" sorgulamıştır. Hatta ben gerçekten bir sisteme sahip olup olmadığımızı dahi sorguladım. Eğitim hayatım ilerledikçe, özellikle de üniversite hazırlık sürecinde hem kendimi hem olduğumuz sınavları hem de eğitim sistemimizi ne yazık ki çok ama çok yetersiz buldum. Fark ettim ki ülkemizdeki eğitim sistemi ne benim neslimin ihtiyaçlarına cevap verebildi ne de gelecek nesillerin ihtiyaçlarına cevap verebilecek. Bu duruma neyin sebep olduğunu bana gösteren kitap Grigory Petrov'un Beyaz Zambaklar Ülkesinde adlı kitabı oldu. Umarım bu düşüncelerim eğitim sistemimizi değiştirme çabalarına karşı biri gibi göstermemiştir beni. Tam aksine ben eğitim sisteminin değişen ve gelişen bir şey olmasından yanayım. Çünkü zaman geçtikçe nesiller değişir, yeni kavramlar ve ihtiyaçlar ortaya çıkar. Yeni nesillere zaman aşımına uğramış yöntemler tabi ki uygulanmamalı. Sorun şu ki sistem dediğimiz kavram için belli bir süre geçmesi gerektiğini düşünüyorum. Yani bir sistemin oturması ve sonuçlarının gözlemlenebilmesi için sabır gereklidir. Yapılan her yeni uygulamayı eğitim sistemi başlığı altında haklı çıkarmanın kafa karışıklığından başka bir şeye yaramayacağı düşüncesindeyim. Bu duruma kendimden ve bu yıl yaşanan başka bir durumdan örnek verebilirim. Sıralama ve puan türü esasına dayalı bir eğitim sistemimiz var. Bu sisteme bir şekilde ayak uydurduğumuz sırada ve sınava çok az bir süre kala yapılan puan türü değişikliği (Hukuk fakültesi için gerekli olan tm-2 puan türünün tm-3'e geçirilmesi gibi)her öğrenci gibi bende de bir şaşkınlığa ve kaygıya neden oldu. Üstüne bir sene geçmedi ki yine aynı şey tekrarlandı ve bu kez de çoktan seçmeli sınav tarzına alışmış bir neslin sınavının yazılı tarzda yapılmasına karar verildi. Akıllarda "Bu uygulama ne kadar sürer ya da hep bu şekilde mi devam eder ?" sorusu oluştu. Eğitim sistemimizin nasıl bir yol izleyeceği bilinemez oldu. Bu uygulamalar öğrencileri nasıl etkileyecek o da bilinmiyor.. Eğitim sistemimiz ani değişikliklerle öğrencilerin hayatlarını etkilemek yerine daha derin konulara el atabilse keşke. Bu düşüncemin sebebi eğitim sistemimizin çeşitli ilgi alanları olan öğrencilerin ihtiyaçlarına cevap veremediğini düşünmemdir. Her ne kadar okul formalarımızla dışarıdan benzer ve tekdüze görüntüler çizsek de her öğrenci yetenekleriyle ve ilgi alanlarıyla farklı birer bireydir ve kimse hayatını bu ani ve belirsiz değişikliklere göre şekillendirmek zorunda değildir. Öğrencilere sadece "puan türü" olarak bakılmasını ve bu türlerde aldıkları puanlara göre sınıflandırılmalarını hiç doğru bulmuyorum. Bu noktada eğitim sistemimizin temel bazı öğretileri dışında öğrencilerin ruhuna da hitap edebilmesi gerektiğini düşünüyorum. Grigory Petrov bu konuda "Eğer gençliğin ruhunu tarım yapılmayan bir tarla gibi kendi haline bırakırsanız, orada ısırgan otları ve dikenler yetişir." (65) demiştir. Yani içinde bulunduğumuz eğitim sistemi ve eğitimciler de öğrencilerin bu farklılıklarını keşfetmeli hatta onlara yol göstermelidir. Maalesef ben bu durumun tam tersini lise ikinci sınıfta yaşadım ve dönüp baktığımda o senem benim için pişmanlıktan öteye gidemedi. İdarecilerimizin de baskısıyla bir yıl kendi istediğim alanda okuyamayıp fen ağırlıklı dersler gören bir sınıfta eğitim görmeye devam ettim. Çünkü eğitim sistemimizdeki yaygın düşünce öğrencilerin fen bilimleriyle ilgilenmesi gerektiği yönünde. Ne kadar da dar bir düşünce! Bu görüş bizim sistemimiz dışında hiçbir sistemde yer bulamaz, bulmamalı da. Bahsettiğim durumları bizzat yaşamış biri olarak görüyorum ki buna benzer durumlar hala yaşanmakta ve yaşanmaya da devam edecek gibi görünmekte. Bu konu kesinlikle göz ardı edilebilecek tarzda bir konu değil ve acilen üstünde çalışılması gereken bir konu. Sistemin içinden biri olarak ben bu konunun ülkemiz için bir sorun olmaması için sistemi kuranların ve sisteme uyanların eşit şekilde çabalaması gerektiğini düşünüyorum. Sabırla, öğrencilere hitap edecek şekilde uygulanacak yöntemler eminim biz öğrenciler tarafından gereken önemi görecektir. Öğrencileri belli kalıplara sokmayan, ani virajlardan kaçınan, sürekli bir eğitim sistemi biz öğrenciler için maksimum faydayı sağlayacaktır. Faydalı bir sistem içinde faydalı işlere imza atmak isteyen bir sürü öğrenci olacak ve eğitim sistemimiz asıl amacına işte o zaman ulaşacaktır. Buse Halıç