Bakış Açısı

Sokakta şimdi bir röportaj yapsak ve her yaştan her kesimin üzerine konuşabileceği , yoruma açık bir soru sorsak eminim ki yüzlerce farklı cevap alırız. Şu ana kadar hiç düşünmediğimiz bakış açıları hiç akıl edemediğimiz ayrıntıları görürüz çünkü herkes yaşlı ya da genç , kadın ya da erkek fark etmeden hayata farklı pencerelerden bakar ve kendilerine özgü düşünceleriyle yorumlar. Aslında bu gayet normal bir şey. Sonuçta herkesin yaşadıkları çevre, yetiştikleri toplum ve karşı karşıya kaldıkları seçimler birbirinden farklı. Ancak günümüz insanları ve özellikle Türkiye toplumu genel olarak farklı bakış açılarını kaldırabilecek düzeyde değil. Aynı düşüncede olmayan insanları, kendi deyimleriyle "düzeltme", onlara kendi bakış açıları içerisinde bir kılıf uydurma derdindeler. Sanki dünyadaki her insan bir renge baktığı zaman aynı hisleri, aynı duyguları ve aynı düşünceleri paylaşmak zorundaymış gibi düşünüp bu yolda çok doğru olduklarını düşünerek ilerliyorlar. Peki gerçekten de insanlar bir yemeğin tadına baktıklarında, her birinin damağında aynı tat kalır mı? Bu sorunun kendisi bile her insanın kafasında farklı bir cevap uyandırır. Sürekli olarak değişime, yeni fikirlere, yeni trendlere ve en önemlisi farklı düşünen insanlara açık olmalıyız. Konusu siyaset, din, aşk ne olursa olsun, konuya bakmadan yanlış olduğunu düşünsek bile sadece farklı bir düşünceye bir şans verip dinlemeliyiz. Dinlemeliyiz ki bizim düşüncelerimizin farklı ya da yeni olarak görüldüğü yerlerde de bizi dinlesinler. Her zaman empati kurmalı ve bizim fikirlerimizden farklı olanlara saygı göstermeliyiz ki hiçbir çatışma ya da yanlış anlaşılmalar hayatımıza giremesin. Ama maalesef ki bunu her zaman yapamıyoruz. Bence bu durumun nedeni, insanların sürekli olarak karşısındaki insanları ikna etme isteği. Bu duruma kendi hayatımdan da örnek verebilirim aslında. En basitinden okuldaki şu ana kadar aldığım hemen hemen tüm derslerimde yorum odaklı sınavlarla karşılaştım. Bu derslerden birinin hocası olduğunuzu düşünsenize. Bir sınav yapıyorsunuz ve karşınıza her soru için birbirinden farklı 20 tane fikir ve kendilerine özgü yorum geliyor. Bunları değerlendirmekte zor olmalı bir hoca için. Ya da en basitinden kim bilir aynı kitap hakkında kaç tane yazı yazılmıştır ancak hepsinin yorumu ve içinde barındırdıkları bambaşkadır. Aynı şekilde insanların iletişim kurma çeşitleri de farklılık gösterir. Herkes herhangi bir konuyu, kendine has bir yorumla anlatır ancak aslında anlattıklarımız sadece karşı tarafın bizi anladığı kadardır. İstersek tüm kelimelerimizi dikkatle, biri bin yararak seçelim yine de fayda etmez. Eğer bir insan karşısındaki yeni fikirlere, düşüncelere ve pencerelere açık değilse anladıklarıyla, anlatılanlar arasında dağlar olabilir. Karşımızdaki insan eğer daha konuşmanın en başından "dediğim dedik" bir insansa, dünyanın en açık kelimelerini kullansan da onun için fark etmez. Saatlerce, günlerce konuşsan da anlayacağı şey maalesef değişmez. Yazarımız da kitabında, dostluk ilişkilerindeki fikir ayrılıklarına parmak basmış ve değişime her daim açık olmamız gerektiği nasihatinde bulunmuş. Kitabı okurken, birçok noktada durup kendimi düşündüm, gerçekten dikkatle düşündüğümde günlük hayatımda birçok defa yanlış anlaşılmalarla ve yeri geldiğinde fikir değişikliklerine pek ayak uyduramadığımı fark ettim. Bunun sadece benim için değil tüm insanlar içinde böyle olduğunu düşünüyorum. Sonuçta hepimiz insanız eminim ki gerçekten dikkatle düşünsek hepimiz yanlışlarımızı ve yeni fikirlere karşı olan değişim göstermeyen tavırlarımızı fark edebiliriz. Uzun zamandır böyle düşündüren bir deneme eseri okumamıştım ancak yazarın böyle derin düşünceleri kitabına yazılarıyla gayet harika bir şekilde geçirmesi sanırım hiçbir okuyucunun gözünden kaçmamıştır.