İNSAN OLARAK İNSAN

Son zamanlarda fırsat buldukça daha önce duymadığım ve yabancı sinemalardan filmler izlemeye gayret ediyorum ve ''Life is Beautiful'' adlı filme bu arayışımla rastladım. Bu yaşıma kadar nasıl denk gelip de izleme fırsatı bulamadım diye kendime kızarken bir taraftan da ırkçılığın ne kadar zalim bir ideoloji olduğunu bir kez daha anladım. Çünkü bu anlayış masum insanların hayatlarını, canlarını ve geleceklerini hiçe sayarak zorunlu göçlere ve hatta etkisi çok geniş alanlara yayılan savaşlara neden olmaktadır. Peki ne için bu kadar yaygara, bırakın bir ırkı bir insanın hayatını yok etmeye değer mi? Kimin neye göre bir diğerinden üstünlüğü var, bunu belirleyen ölçüt nedir? Küçük kahramanımız Giosue Yahudilere yapılan hakaretlerden ve baskılardan habersiz günlerini geçirirken doğum gününde aniden her şey değişiyor, babası ile birlikte toplama kampına gitmek zorunda bırakılıyor. Bu durum içten içe Yahudilere karşı kin güdülen bir dönemde yaşayan onlar için daha da zor olacak günlerin başlancı oluyor. Savaş öncesi durumdan, dünyanın garip düzeninden ve tüm kötülüklerden bihaber olan kahramanımızı bekleyen toplama kampı dönemini düşündükçe içimde bir şeyler koptu, insanların hiç mi acımaları yokmuş masum çocuklara kıyacak kadar merhametleri körelmiş diye kara kara düşündüm. Tüm bu karmakarışık duygularımın arasına kahramanımızın annesi Yahudi olmamasına rağmen çok sevdiği eşinin ve çocuğunun peşinden gitmek istemesi beni bir nebze umutlandırdı. En azından annesi yakınlarında olacak ve görüşemeseler bile annesinin varlığından güç alacaktı. Bir anda şunlar kafamda belirdi: Gerçek sevgi ırkçılığı ve dünyadaki bütün kötü düşünceleri her defasında silip atacak, galip gelecek. Her ne kadar bu galibiyet ortaya çıkana kadar insanlar acı çekse de o güçlü duygunun içimizde filizlenmesi her şeyi geride bırakabilecek, geleceğe umutla bakmamızı sağlayabilecek. Bu inancımın güçlenmesini ise İkinci Dünya Savaşı bitip de esir kampına Amerikalı askerlerin gelerek küçük kahramanımızı annesi ile birlikte kurtarmaları sağlıyor açıkçası. Her ne kadar Giosue'nin babası bir Alman asker tarafından vurulup kalbimin derin bir hüzünle kaplanmasına neden olsa da bahsettiğim çekecekleri acı da buymuş diye yorumluyorum sanırım. Bir de şu açıdan bakacak olursak böylesi anlaşılmayan bir ideolojik harekete: İnsanlar doğarken eşit doğuyor ve kimse ırkının ne olacağını seçemiyor. Kendi istekleri dışında gerçekleşen bir olaydan neden sorumlu tutulmak durumunda bırakılıyorlar? Neden bir ırk öbüründen üstün ya da daha değersiz kabul ediliyor ve en önemlisi kendi ırkının ne olacağını seçemeyen insan nasıl bu tür bir düşünce ile başka bir insana eziyet etme hakkını kendinde görüyor? Bu sorularım böyle devam eder gider zira bu konuyu mantıklı bir çerçeveye oturtamıyorum kafamda. İlk başta kim böylesi acımasız bir düşünceyi ortaya atmış da diğerleri benimseyip gerçekte uygulamaya koymuş anlayamıyorum. Tek yapabileceğim şey ise insanlara daha tarafsız bakabilecek bir düzen hayali kurmak ve onun gerçekleşmesi için içimde umut beslemek sanırım. Tüm insanlar ırkının ne olduğu önemli olmaksızın hatta ırk kavramının olmadığı bir düzende birlik, barış ve mutluluk içinde yaşıyor olsa dünyanın daha güzel bir yer olacağına inancım sonsuz. Bir insanın değerinin taşıdığı kan ile değil de iyi ve kötü davranışlarının belirleyeceği güne kadar içimizdeki o umut kırıntılarının Yahudi olmamasına rağmen ailesinin peşinden giden sevgili Dora ve onun gibiler sayesinde var olacağına inanmak bana biraz daha mantıklı gelirken gönlümden geçen taşıdığımız kan yerine işlediğimiz suçtan dolayı yargılandığımız günleri görebilmektir. Küçük kahramanımızın babasının atını sırf Yahudi diye yeşile boyayıp ''Dikkat Yahudi atı!'' ve buna benzer utanç verici şeylerin yazılması ruhumda derin bir yara açmakla kalmayıp düşünce sistemimde büyük çaplı bir değişime sebep oldu. Hatta dahası ırkçılığa bakış açımı tamamen yeni bir sisteme oturtmayı başardı ve kesin olarak ona iyi gözle bakmayacağım konusunda aktif rol aldı.