SINIRLARINIZ HAYALLERİNİZDİR

"Eğer ağaca tırmanmak istiyorsanız, yıIdızIara uIaşmaya niyet edin ki başarasınız." -Confucius Dakikaların hatta saniyelerin geçmek bilmediği anlarım olur ama geriye dönüp baktığımda o zamanı "su gibi akıp gitti" diye nitelendiririm. Çünkü gerçekten geçip gitmiştir o zamanlar; hem çok mutlu olduğum, hiçbir zaman bitmesini istemediğim hem de bir an önce geçmesi için yalvardığım zamanlar da. Ancak geçen günlerde izlediğim film sayesinde zamanımı sadece "bitti, gitti" olarak düşünmek istemediğimi, hayallerimin ve hedeflerimin peşinden daha sağlam ve sert adımlarımla gitmem gerektiğini ve hayal kurmanın insanı hayata daha çok bağladığını en önemlisi de hayal kurmanın boş bir eylem olmadığını ve bu fiili illaki bir gün hayallerime ulaşmasını sağlayacak bir basamak olarak görmem gerektiğini hatırlattı. Filmimizin adı, sizin de son zamanlarda sıklıkla adını duyduğunuzdan emin olduğum, La La Land ve ilk başta hayalperest olarak adlandırdığım ana karakterlerimiz ise de Mia ile Sebastian. Ancak yanılmışım; çünkü film sizi içine çekip hapsediyor sonrasında ise Mia ve Sebastian ile beraber hayal kurmaya başlıyorsunuz yani asıl "hayalperest" siz oluyorsunuz. Film bittiğinde ise anlıyorsunuz hayal kurmanın bizi biz yaptığını. Peşinden koştuğum, olmasını çok istediğim şeyler hakkında hayal kurmak beni çoğu zaman korkutmuştur. Çünkü beni birkaç sefer incitmişliği vardır hayal kurmanın ve o zamanlar anlamıştım iki kelimenin bir insanın içini ne kadar çok yakabileceğini. Çok küçükken, dedemin kanser olduğunu öğrendiğim zaman hiçbir üzüntü duymamıştım çünkü tekrar eski sağlığına kavuşacağından hiçbir şüphem yoktu. Hatta o kadar emindim ki hayaller kurdum onla geçirebileceğim çok daha güzel günler için. Hayallerim kendimden büyük değildi aslında; sadece onunla beraber parka gidebilmeyi, annemin yememe izin vermediği şekerleri yiyebilmeyi hayal etmiştim. Ama hayatın gerçek yüzü işte, her şey beklediğimiz gibi gerçekleşemez tıpkı bazı hayallerimiz gibi. Ve o küçücük yaşımda "gerçek" hayatla tanışma şerefine nail oldum. O saatten sonra anladım; benim için hayal kurmak, hayal kırıklığına dönüşmüştü. Bazen sizin de ister istemez benim gibi düşündüğünüzü az çok tahmin edebiliyorum. Hayal kurarken aklınızdan geçen "Kesin bu da olmayacak." ya da "Boşuna hayal kuruyorum." seslerini duyar gibiyim. Dedemi kaybetmiş olduğum üzüntüden ötürü hayal kurmanın yerini hayal kırıklıklarına bırakmanın ne kadar da yanlış olduğunu kendime tek bir soruyu sorarak fark ettim: Bu sefer niye olmasın Elif? Hayal etmek; hayatımıza sıkı sıkıya bağlanmak, gücümüzü ve yanlışlarımızı fark edebilmemiz adına hatta hayallerimizi, hedeflerimizi gerçekleştirmek uğruna attığımız adımları daha istekli ve bir o kadar azimli bir şekilde atabilmemiz için seçebileceğimiz en kolay yol. Hayallerini herkese söylemekten kaçınırsın çünkü bilirsin ki insanların küçümseyici bakan gözleri senin üstündedir. Değişmeyen tek şey bu yolun her zaman dikenli bitkilerden ve eğimli yollardan geçtiğidir; bu yolları geçmek ilk başta çok zor görünse bile yolculuğa hangi hedef uğruna çıktığını hatırladığın an o yol, sana çok tatlı gelmeye başlar. Çünkü sonunun ne kadar güzel olduğunu, hayallerinden daha da süslü olduğunu bilirsin. Lise dönemimde etrafımdaki küçümseyen gözlerin sayısı bir hayli fazlaydı çünkü hedefim, lise dönemimin başından beri Bilkent Üniversitesi Hukuk Fakültesinde okumaktı. Ben aldırmadım o bakışlara; o insanların amacına ulaşmasına ve motivasyonumu kırmasına izin veremezdim, çünkü bu benim hayalimdi! Her gün hayalini kurdum ileride o kampüste ben de olacağım, arkadaşlarımla çimler de ben de yatıp muhabbet edeceğim diye. Hep fotoğraflarına baktım okulun ve her geçen gün hayalimin gerçekleşeceğine daha fazla inanarak koydum kafamı yastığa. Sınav senesi çok zor bir dönemdi, böyle olacağını tabii ki biliyordum ve gün sonunda yaşadığım o yorgunluk aslında bana huzur veriyordu. Nitekim o zorlu yolu geçtim ve işte şimdi burada, hayallerimin yerindeyim. Hayal etmek, hedeflerinin ya da hayallerinin gerçekleşmesi için yapılacak en önemli şey. Hayallerin büyüklüğüyle çekilen zorluk ve yorgunluk doğru orantılıdır. Ancak çekilen tüm çileler, hedefine ulaştıktan sonra yerini mutluluğa bırakır. Hayallerin gerçekleşmesi için iki koşul var: Zorlukların hepsine göğüs germek ve hayallerinin olacağına inanmak. Çabalamadan bir hayalin gerçekleşmesini beklemek doğru olmaz. Ancak şunu unutmamak gerekir ki zaferin tadına bakarken aklımızdan geçen o dikenli yolların aslında ne kadar tatlı ve pürüzsüz bir yol olduğunu anladığımız ve o yollar sayesinde bizi küçümseyen insanlardan aslında ne kadar da büyük ve güçlü olduğumuzu sergilediğimiz an en güçlü hissettiğimiz ve keyifli olduğumuz andır. Unutmayın ki ne kadar hayal ederseniz siz o kadar sizsiniz.