ZAMANI PARÇALAMAK

Resim çizmek, bir şeyler karalamak her zaman hoşuma gitmiştir. Birçoğu anlamsız olsa da yüzlerce belki de binlerce karalanmış kağıdım olmuştur. Elime kağıt kalem alınca bir şeyler karalama huyum parmak kaslarımın kalem tutma yetisini kazandığı güne kadar uzanıyor. Küçüklüğümden beri çizime olan ilgim diğer sanat dallarına göre daha fazla olmuştur. Şimdi bile fırsat buldukça devam ediyorum bir şeyler karalamaya. Resim çizmek yerine kağıt karalama demeyi seçiyorum çünkü çizdiklerimin resim sayılabilmesi için başta sanat değeri taşıması ve kayda değer bir anlam ifade etmesi gerekiyor. Benim çizdiklerimin çoğu anlamsız karalamalardan ibaret. Ortaokulda iken idealist ve azimli bir resim öğretmenimiz vardı. Elinden geldiğince bize yardımcı olmaya çalışıyor ve resim çizmek için doğuştan gelen bir yeteneğin şart olmadığından bahsediyordu. Öğretmenimiz sınıfı iki gruba ayırıp bir gruba var olan resimleri bakarak çizme, diğer gruba ise kendi hayal dünyasından resimler çizme görevi vermişti. Ben tabii ki ikinci gruba dahil olmak istedim çünkü hayal ettiğim şeyi birebir çizemeyeceğim için, çizeceğim şeyi hayal edebilecektim. Biraz kolaya kaçmak istiyordum aslında. Ama öğretmenimiz sınıfı ortadan ikiye ayırınca ben birinci grupta kaldım. Yani daha önce çizilmiş resimleri ve çekilmiş fotoğrafları kağıda dökecektim. Öğretmenimizin bu şekilde sınıfı ikiye ayırmasında bir amaç vardı ama tam olarak hatırlamıyorum. Öğretmenime itiraz ettim hayal ettiğim şeyleri çizmek istiyorum, bakarak bir şeyi çizmek zor bana geliyor diye ama kabul etmedi. Aynı şekilde hayal ettiğim şeyleri çizemiyorum bakarak çizmek daha kolay geliyor diyen arkadaşlarım da vardı. Değişiklik yapmamıza izin vermedi. Sanırım farklı bakış açıları kazanmamızı istiyor ve yapamayacağımızı düşündüğümüz alanlarda da kendimizi geliştirmemiz gerektiğini düşünüyordu. Bir dönem boyunca kendi seçeceğimiz ya da öğretmenimizin önereceği resim ve fotoğrafları birebir kağıda dökmek ile uğraşacaktık. İstemediğim bir görev olduğu için küçüklükten beri çok sevdiğim çizim eylemi, benim için bir eziyet haline dönüşecekti. Çok şükür ki düşündüğüm gibi olmadı. Daha ilk derste bu ön yargım kırıldı. Öğretmenimiz bir resmi ya da fotoğrafı birebir aynı olacak şekilde beyaz bir kağıda nasıl aktaracağımızı anlattı. Yöntem çok basitti. Böl, parçala, çiz. Resim çizerken en zor iş başlamaktır. Çünkü nereden başlayacağımızı bilemeyiz. Alt köşelerden, üst köşelerden, merkez objeden... Nereden başlarsak başlayalım diğer kısım orantısız olurdu. Ama öğretmenimizin gösterdiği teknik ile bu sorun ortadan kalkıyordu. Bakarak çizeceğimiz fotoğrafı eşit boyutlu karelere bölüyorduk. Aynı şekilde kağıdımızı da kurşun kalemlerle kare sayısı fotoğraftaki ile eşit olacak şekilde çiziyorduk. Büyük resmin karmaşıklığına takılmadan istediğimiz köşeden başlayıp her küçük kareyi birebir çizmeye başlıyorduk. Bu şekilde aldığımız büyük ödevi küçük parçalara ayırarak devam ettiriyorduk. Bir kareyi tamamlayıp diğerine geçmek ayrı bir motivasyon sağlıyordu. Bu şekilde bir dönem içinde Hacivat ve Karagöz, semazen, çizgi film karakteri Slyvester ve Tweety, bir inek ve bir horoz konuşmasını konu alan bir karikatürden oluşan dört resimlik bir çalışmam olmuştu. Bunların ikisi okullar arası resim sergisine girmeye hak kazandı. İkinci dönem o öğretmenimiz okuldan ayrıldı. Ama öğrettiklerini hala uygulamaya devam ediyorum. Sonuncusunu bu yaz çizdiğim yirmiye yakın resimden oluşan bir koleksiyonum var. İşin resim boyutu bir yana bu yöntem benim zorluklara karşı bakış açımı da değişirdi. Aslında zor görülen şeyleri parçalayarak çok daha kolay bir şekilde aşabileceğimi öğrendim. İlkokulu bitirip liseye geçince dersler ve ödevler daha da zorlaştı. Zorluklarla baş edebilmek için zamanı doğru ve yerinde kullanmak, belli şeyleri belli sıra ile yapmak gerekiyordu. Ödevlerin ve sınavların bastırdığı dönemlerde, zamanımı ve önceliğimi doğru bir şekilde ayarlayamazsam işler kötüye gidiyordu. Ben de aynen ilkokuldaki resim öğretmenimizin yaptığı gibi büyük resmi, yani zamanı doğru bir şekilde bölmeye başladım. Aylık, haftalık ve günlük hedefler listesi çıkarıyordum. Her zaman cebimde küçük bir kağıt ve o gün yapılacakların listesi... Şu güne kadar şunlar yapılacak tarzı. Tamamladığım her görev sonrası cebimdeki ufak kağıdı çıkarıp üstünü kırmızı pilot kalemle çizmek, küçük bir kareyi çizip diğer kareye geçerkenki hissettiğim motivasyonu veriyordu. Şu an üniversitedeyim ve yetiştirilmesi gereken online ödevler, yapılacak sunumlar, tamamlanması gereken projeler ve yaklaşan vizelerim var. Tüm bunları düşününce işin içinden çıkılması oldukça güç görülüyor. Zamanımı doğru bir şekilde ayarlayamazsam bunların birçoğunu yetiştiremeyeceğim. Yetiştirsem bile baştan savma yapılan ödevler ve sunumlar olacak. Vizelerden alacağım düşük notlar da ayrı bir probleme dönüşecek. Anlayacağınız yapılması gerekenlerin listesi bayağı uzadı. Çizilmesi gereken resim derinleşip, daha da karmaşık bir hal aldı diyebiliriz. Öğretmenimiz böyle durumlarda kare sayısını arttırır, resmi daha küçük parçalara bölerdi. Ben de aynı şekilde haftaları günlere, günleri de saatlere bölmeye başladım. Tabii bir de sıralama sıkıntısı başladı. Artık cebimde küçük bir kağıt ve yapılacakların "sıralı" listesi vardı. Sıralı olmasının ayrı bir önemi var. Şöyle düşünebiliriz elimizde bir kavanoz, üç tane büyük taş, çakıl taşları ve kum taneleri olsun. Eğer biz ilk olarak kumu kavanoza boşaltarak işe başlarsak büyük taşları kavanoza yerleştirmekte zorlanırız. Ama ilk önce büyük taşları sonra boş kalan kısımları çakıl taşları ile doldurursak en son boş kalan kısmı da kum ile doldurabiliriz. Yani kavanozumuz alabildiğince dolu olur ve bunu yaparken herhangi bir zorluk çekmeyiz. Büyük taşları sınavlarımıza, çakıl taşlarını projeler ve sunumlarımıza, kum tanelerini de ödevlerimiz olarak düşünebiliriz. Eğer biz önceliği ödevlerimize verirsek, sınavlarımız için yeterince vakit ayıramayız. Aynı büyük taş-kum örneğinde olduğu gibi. Zor bir şeyi parçalara ayırarak üstesinden gelmeyi bir öğrencinin gözünden anlatmaya çalıştım. Aynı şekilde siz de bu yöntemi kendi hayatınıza uyarlayabilirsiniz.