SONSUZ SEÇİMLER

Eğer gerçekten de paralel evrenler varsa ve bu birbirinden farklı dünyalar seçimlerimiz üzerine şekillenip farklı evrenleri doğuruyorsa kim bilir şu an kaç farklı yaşamımız vardır. Sadece tek bir günde bile bilinçli ya da bilinçsiz bir sürü karar verdiğimi düşündüğüm zaman sonsuz kelimesi bile olasılıkların yanında sıfır kadar değersiz kalıyor çünkü hayatımızdaki seçimler şuraya gitmeseydim ya da bunu demeseydim farklı olurdu demekten daha derine iniyor. Sadece saniyelerle tüm hayatımızın şekillendiğini düşündüğüm zaman ise seçim yapmak gözümde korkutucu bir hale bürünüyor çünkü gün içinde çoğu seçimimizi farkında olmadan yapıyoruz. Bu zamana kadar hayatımızdaki seçimler ve onlar üzerine oluşan paralel evrenler ile ilgili sayılamayacak kadar dizi ve film çekilmiştir, kitaplar kurgulanmıştır. Eminim ki benim gibi bir sürü insan Donnie Darko, Kelebek Etkisi ve Bay Hiçkimse gibi filmleri izledikten veya Olasılıksız gibi kitapları okuduktan sonra seçimlerini sorgulamaya başlayıp bunları düşünmüştür fakat bana göre, konunun en ince ayrıntılarına kadar inen ve en geniş açıdan bakan film kesinlikle Bay Hiçkimse'ydi. Bu film, ana karakter olan Nemo'nun daha küçük bir çocukken annesiyle mi yoksa babasıyla mı kalmalı sorusuyla başlayıp sonsuza kadar gidiyor. Filmde 117 yaşında olan Nemo'nun kendisi bile ne yaşadığını, ne seçimler yaptığını hatırlamıyor ki bir izleyici olarak ben, ana karakterin sayısız alternatif yaşamlarını anlatan bu filmi izlerken kendime çok kez neler oluyor sorusunu sordum. Birçok insanın hemfikir olduğu, hayat tesadüflerden ibarettir cümlesini düşündüğüm zaman ise aklıma bu tarz konuları işleyen filmler geliyor ve hayatımız tesadüfler değil de seçimler üzerine mi kurulu diye düşünmeden edemiyorum. Biz yaşadıklarımızın çoğunu şans veya tesadüf ile açıklarken aslında hepsinin kendi seçimlerimiz üzerine kurulu olması çok ilginç çünkü ben de çok kez tesadüfe bak diye yaşadığım olaylara, aniden karşılaştığım insanlara şaşırıyorum. Arkadaşlarıma ve aileme gün içinde herhangi bir yaşadığım olayı anlatırken tesadüfen karşılaştık, şansa bak, ayarlasak olmaz tarzı cümleler kurup hayret ediyorum. Aslında bu tarz olayları evden birkaç dakika geç çıkma ya da dolmuşu kaçırma gibi nedenlerle açıklamak, karşılaşmanın tesadüf olduğuna inanmak, evden geç çıkmasaydım karşılaşmayacaktım diye düşünmek o kadar saçma ki. Çünkü evden geç çıkmak ve dolmuşu kaçırmak da bir seçimdir çünkü bunların hepsi son anda makyajı beğenmeyip düzeltmek, aynaya tekrar bakmak veya kıyafet değiştirmeye karar vermek gibi seçimlerimizin basit birer sonucudur. Bu gibi seçimler yaparken düşünmeden yaptığımız için acaba bu yaptığımın sonucu karşısında hayatım ne kadar değişecek demeyiz fakat derin düşünüldüğünde çok şey değişecektir. Karşılaştığımız kişi için de bir sürü seçim olduğunu düşünürsek ve aynı Bay Hiçkimse filminde olduğu gibi bu olasılıkların hepsinin birer evren yarattığına inanırsak evden bir dakika erken ve geç çıkmanın sayısız dünya yarattığı fikri beynimi patlatacakmış gibi oluyor çünkü bu olasılıkların bir sınırı yok. Hayatımda en çok kurduğum cümlelerden biri olan o gün dershanede birkaç dakika daha oyalanmayıp hemen çıksaydım, onunla hiç karşılaşamayabilirdim cümlesini düşündüğüm zaman bilinçsizce ve aniden verdiğim kararların sonuçlarının ne kadar büyük olduğunu yıllar sonra fark edebiliyorum ve bu da beni en çok hayrete düşürenlerden biri. Seçimlerimizin ve doğurduğu sonuçların bir sonu olmadığı gibi Bay Hiçkimse filminin de bir sonu yok ve Nemo bir yana, izleyiciler bile annesini mi yoksa babasını mı seçti, hangi evren gerçek yaşanmışlıklardı bilemeden film bitiyor. Kim bilir belki paralel evrenlerin var olup olmadığı bir gün kesinleşir fakat o zaman bile, verdiğimiz kararların sonuçları bizim için kesin olamaz.