Dışlanan Hayaller

Türkiye'de doğan her bebeğin hayatı az çok belli. Doğduğu andan itibaren etrafında olanlar, ailesinin hayata bakışı, ekonomik durumu, yaşadığı şehir... Bu listeyi istediğim kadar uzatabilirim ama gerek yok. Siz, Türkiye'de doğan diğer bebekler, bu listede daha nelerin olduğunu çoktan anladınız zaten. İnsanlar, hayallerini çevrelerinde gördüklerine, o güne kadar yaşadıklarına bakarak şekillendirirler genelde. Babanız küçük bir şehirde kebap dükkanı sahibiyse hayal kurmaya başladığınız andan itibaren o kebap dükkanı sizin de hayallerinizi süsler. Çünkü gördüğünüz o. Çünkü hayatınızda ulaşabileceğinizi düşündüğünüz en üst düzey: Bir kebap ustası olmak. Benim de öyleydi. Daha ilkokuldayken ne olacaksın diye sorulduğunda "Ben babam olacağım." derdim. Kebapçılık en güzel meslekti bence. Bir kere babam kebapçıydı. Yeter de artar. Sonraları tabii ki hayallerim değişti: avukat olmak, doktor olmak, diş hekimi olmak. Neden avukat olmak çünkü yan komşumuzun oğlu bin bir güçlükle Ankara'ya hukuk okumaya gitti. Neden doktor çünkü o gün hastaneye gittik ve beyaz önlükler çok hoşuma gitti. Küçük ben küçük bir Türkiye özeti gibiydi: Hayalleri etrafından ibaret olan. Şimdi ben de komşumuzun oğlu gibi Ankara'dayım. Bir farkla, ben çevremde hiç görmediğim bir şey için geldim. Ben mühendis olmaya geldim. Gelişim hiç kolay olmadı ama burada olduğum her an iyi ki gelmişim diyebiliyorum. Bir söz vardır ya "Seni bir kez gülümseten hiçbir şey için pişman olma." diye. Ben her gün gülümsüyorum. Çok fazla ben dedikten sonra ana konumuza dönebilirim. Küçük bir şehirde doğduysanız hele de çok başarılı değilseniz bir mucize olmadığı sürece kendi ebeveynlerinizden farklı bir hayatınız olmasını beklemezsiniz. Benim mucizem şehrimize gelen Ayşe Kulin'in bir söyleşisine gitmemle başladı. Kardelenler projesiyle herkesin okumasını istiyordu. Tamam, ben okuyordum ama ne için, hangi başkalarının önüme almak zorundasın diye önüme koydukları için. O söyleşiden sonra ne olmak istediğimi, küçük çevremin dışında neler olduğunu öğrenmeye başladım. Farklı hayaller kurmaya başladım. 18 senemi geçirdiğim yer de dahil olmak üzere ülkemizin büyük bir kısmında farklı şeyler hep ötelenir, hep dışlanır. Okuduğum fen lisesinde istenilen kalıplar içinde başarılı olanlar tıp okur, diğerleri babalarının mesleğine devam ederdi. Ben de sınıfımda tıp okumak istemeyenler köşesini tek başıma gururla oluşturuyordum. Ben hiç tıp okumak istemedim ama kabul görmeyeceğim çok aşikar olan küçüklük hayalimi de yapmak istemiyordum. Geride bıraktığım arkadaşlarım istenilen başarıya (!) ulaşamadılar. Lakapları babalarının meslekleri oldu. Biri ıslak ağaç kokulu, içeri girdiğinizde talaş tozunun her yerinize girdiği marangoz dükkanında çalışmaya başladı; biri kuyruk yağının alttaki kömürlere damladığı etlerin cızır cızır sesler çıkardığı ocak başında usta oldu. Hedefleri ilkokuldaki hedeflerine geri döndü, döndürüldü. Hiçbiri ben doktorluk dışında bir meslek yapabilirim demedi. Ben ise tıp kazanacak kadar başarılı olamadım ama kendi istediğime ulaştım. Kulin'in söyleşisini ve benzerlerini telefonuma kaydedip babama izlettim her gün. Bıkmadan, her defasında söyleneceğini bilerek. Günler sonra gidebilirsin cevabını aldım. O gün 18 Temmuz 2017. 18 Temmuz'dan sonra yaşadığım her günde hayallerimi nasıl oluşturduğumu, başkalarını dinlemeden kendi doğrularım için yürüdüğümü, en sevdiklerime bile karşı çıkarak şu an olduğum yere geldiğimi düşünüyorum. Fedakarlıksa fedakarlık, gözyaşıysa gözyaşı ama sevinçse de en alasından. Küçük odamda kurduğum en büyük hayal Bilkent'e gelip mühendislik okumakken şimdi etrafıma baktığımda benden çok daha büyük hedefleri, hayalleri, gerçekleştirilmiş istekleri olan insanlar görüyorum. Benim de daha büyük hedeflerim var artık. Bu sefer bir mucizeye ihtiyacım olmadığını da biliyorum. Artık siz de kendi mucizenizi kendiniz yaratabileceğinizi biliyorsunuz. Nereden geldiğimiz, nasıl büyüdüğümüz çok şeyi belirliyor ama her şeyi değil. Kendinizi tanımak, istekleriniz doğrultusunda çalışmak sizin elinizde. Ben hayatımı değiştirdim. Siz de hayatınızı değiştirebilirsiniz yeter ki isteyin, yeter ki en ufak başarısızlığa boyun eğmeyin.