Hayatın Beklenmezlikleri

İnsanlar her zaman sahip olduklarının ötesinde hayaller kurarlar. Bazen bu hayaller onları mutluluk yoluna götürürken bazen de mutsuzluğa götürebilir. Her şeyin kendi elleri altında olduğunu farz ederler ve diğer insanları kendilerinden küçük görürler. Çünkü insanoğlunun hep en iyisi olmak gibi bir arzusu vardır. İnsanların belki de tek ortak yönü budur, belki de insanları birbirine bağlayan da budur. Bazen, bu arzular insanların yalnız kalmalarına da sebep olabilir. Esasen hayatın herkese beklemedik planları vardır, insanların da hayata karşı. Hayat bazen insanları istedikleri yere götürür ama bu sonuç onları mutsuz yapabilir. İnsanlar ardından " Keşke arzulamasaydım! " diye düşünürler. Hayatlarından keşkeler hiç eksik olmaz. Neden insanlar arzuladıkları şeyden mutlu olamazlar ve neden keşke derler hep? Çünkü ulaşabildikleri şeyler onları tatmin etmeye yetmez. Mesela bir müdür yardımcısı, müdür olmak ister. Müdür olduktan sonra da istekleri tabi ki bitmez, şimdi sıradaki hedefi genel müdür olmaktır çünkü terfi alınca, insanlar karşısında daha sevilen biri ve daha saygın biri olacağını düşünür ama bu süreçte bilmez ki dostlarını kaybetmiş, insanlara olan güvenini yitirmiş, ailesinden kopmuş ve en kötüsü de çocuklarının büyümesini görememiştir. Terfi aldığındaki mutluluğu bir anda yanında kimseyi göremeyince, hüzüne dönüşmüştür. Devrim E. Alkış, Kendi İşinin Patronu Olmak adlı öyküler kitabında da "Üzüntüyle sevinç birbirinin kardeşidir." der; 20 Bin Schilling2 başlıklı öyküsünde de buna örnek verir. Viyana'ya okumaya giden Mustafa karakterinin ufak bir restoranda harçlık biriktirmek için çalışmaya başlamasıyla başlayan serüveni, patronlarının onun terfi ettirmesiyle devam eder. Ardından Mustafa'ya olan güvenleri onu para çalmakla suçlamalarıyla sarsıntıya uğrar. Mustafa suçlu olmasa dahi, patronlarının tehditleri üzerine arkadaşlarından para bulmaya çalışmış ve bu yüzden arkadaşlıkları zedelenmiştir. Sonunda Mustafa aklanır. Ancak patronlarının ona özür olarak yüklü para vermiş olması, Mustafa'nın arkadaşlarını kaybetmiş olmasını değiştiremeyecektir. Fakat para sayesinde başka bir ülkede okuyan sevgilisini görme fırsatına kavuşmuştur. Dolayısıyla, tıpkı bu öyküde olduğu gibi, hayatta da hiçbir şey beklediğimiz gibi gitmeyebilir ve bununla birlikte beklemediğimiz fırsatlar da doğabilir. Aynı büyüklerimizin bize, her işte bir hayır vardır dedikleri gibidir tam da hayat. Biz tam umutsuzluğa kapılmışken, bize apayrı bir pencereden gülümser. Özetle, hayatın her zaman bize karşı farklı planları vardır. Hayatın insana olduğu gibi, insanın da hayata dair planları vardır. Çünkü insanoğlu kendi kafasında hangi yılın hangi zamanında, hatta belki de dakika dakika ne yapacağını belirlemek ister. Bazen ölümsüzcesine tüm hayatını planlar. Bu planların ne kadarının gerçek olacağı meçhuldur tabi ki. Kimi insan da vardır ki akışına bırakır ve hayatın onun üzerinde plan yapmasına izin verir. Yine aynı yazarın aynı kitabının "Falcı"1 başlıklı öyküsünde, ana karakter, şimdi ki işinde yükselemediği için, yeni bir iş bulma hayaliyle iki yıl sonra, İtalya'ya gitmek ister. Orada çalışıp bir aile kurma planları yapmışken, yıllar yılları kovaladıkça kendini aynı işte çalışıyorken bulur. Yani ne kadar plan yapılırsa yapılsın, hayatın insana karşı olan planları üstün gelir. Eğer bu mücadele tam tersi olmuş olsaydı, istisnasız herkes hedefine ulaşmış olurdu. Böyle bir dünyada kim yaşamak isterdi ki? Çünkü herkesin isteği olsaydı dünya çekilmez bir hale bürünürdü. İnsanlar hayatın zorluklarını yaşayamazlardı. Esasen zorluklardır insanı insan yapan. Çünkü zorluklar karşısında insanoğlu mutluluk dahil olmak üzere diğer duyguları da hisseder. Yani zorluk yaşamazsak hiç bir duygunun anlamını bilemeyiz, bu yüzden de insanın cansız bir varlıktan farkı kalmaz. Hayat her zaman üstündür diye kabullenmek doğru mudur diye soruşunuzu duyuyorum adeta. Aslında en doğrusu ne pes etmektir ne de insanın dediği herşeyin tutacağı görüşüne kapılmasıdır. Ancak yine de hayatın çoğu zaman sizden on adım ilerde olduğunu unutmayıp, Jean Paul Sartre'ın "Hayat üç bölümdür: Dünyayı değiştireceğini sandığın, değişmeyeceğini anladığın ve dünyanın seni değiştirdiğine emin olduğun" sözünün, biraz karamsar olsa da, kulağa küpe olması lazımdır. Arda Dipova