Bütün Seçenekleri Yaşayabilmek

Hayatı bir şeye benzetmemiz gerekirse en uygun örnek satranç olacaktır. Bir endi seçimlerimiz ile ilerleyen taşlar var iken öbür tarafta konumlarında söz tarafta k sahibi olmadığımız rakip taşlar oyunumuza etki edecektir... En ufak bir karar bütün olasılıkları değiştirebilir, şah mat olabilir ya da şah mat edebiliriz. Kendi hayatımı - - ik bir oyuna dökmem doğru değil, ama neredeyse her seçimimi satranç stratej oynuyormuşçasına yaparım. Mr. Nobody'i izlerken daha önce hiçbir filmi kendime bu kadar yakın hissetmediğimi fark ettim. Kendi hayatımın aksine, Nemo Hiçkimse'nin hayatı bütün seçenekleri ile gözler önündeydi. Olasılıkları gördükçe rahatladım, ama aynı zamanda bazı olasılıkların doğurduğu kötü sonuçlara tanık olmak beni fazlasıyla üzdü. (Resim 1) Ne için yaşıyorum ve nasıl yaşamalıyım? Hayatım madem bir satranç oyunu, ben bu oyunun neresindeyim? Kazanıyor muyum, yoksa kayıp mı ediyorum? Yaşamımın her noktasında sorgulayıcı bir yapım olduğu için bu soruları kendime sürekli sorar oldum. Kişiliğim bana hep az risk teşkil eden yaşamı seçtirdi ve beni tuttu. Tutkularımın peşinden kör bir şekilde gitmek nedir, hiç tehlikeden uzak bilemedim. Nemo'yu gerçekten kıskandığımı hissettim, çünkü içinde duyduğu aşk duygusunun peşinden düşünmeden gidebiliyor, sonunda ölüm olsa bile. Bu konuda e sonunda ölüm adı verilen sona varacağımızdı. içimi rahatlatan tek gerçek enind Gerçekleşmesine engel olamadığımız olaylar, hayatımızı etkileyip birden çoğu şeyi değiştirebiliyor. Gerçek hayatta kelebek etkisini görebiliyoruz. En ufak olaylar, devasa etkisi olan olayların tetikleyicisi olabiliyor. Mesela seviye belirleme sınavında yanlış yaptığım bir soru ile kendimi başka bir lisede buldum. İstemediğim bir liseye gidince istemediğim bir yaşamın içine girdim; mutsuzluğum arttı, arkadaş edinemez oldum ve neredeyse yalnız başıma üç sene geçirdim. Hepsi sadece küçük bir yanlış soru yüzündendi. Zamanla yalnız kalmaya alışır oldum, genel olarak içine kapanık olan kişiliğim de buradan geliyor. Eğer o soruyu doğru yapsaydım neler olacağını bilememek beni çıldırtıyor, içim içimi yiyor resmen. Bambaşka biri olabilme ihtimalim bir soru ile sona ermiş olabilir. Filmde bazı olasılıklar kötü de olsa görebilmek beni hem üzdü hem de rahatlattı. Peki ya verdiğimiz kararlar? Uzun bir yol olan hayatımızın küçük bir noktasında verilecek bir karar da bambaşka bir yerde olmamıza neden olabilir. Doğru mu yanlış mı, evet mi hayır mı, yapmalı mı yapmamalı mı? Sadece birini seçebilir ve yaşayabiliriz, geri dönüş imkanı yok. Seçtiğimiz kararın doğruluğuna nasıl güvenebilir ya da inanabiliriz? Bunları düşünmeden edemiyorum. Belki de bir kararımı değiştirebilsem şu an olduğumdan daha mutlu olabilecektim. Pamuk ipliğine bağlı hayatlar yaşıyoruz, en iyi seçeneklerin hangileri olduğunu bilmeden. Filmi izlerken seçtiğim yollardan, verdiğim kararlardan şüphe duydum. tımız hakkında kararlar verebiliriz ya da bizi etkileyen olaylar olabilir, ama Haya bazı anlar vardır, olayın içinden çıkamayacağımızı biliriz. Keşke bizden üstün bir güç gelip bizi kurtarsa diye düşünüp dururuz. Nemo'nun deyişiyle, "Satrançta yapılması gereken en mantıklı hareket, hareket etmemekse buna Zugzwang denir."[1] Benzerini kendim yaşadığım için bunu duyunca çok şaşırdım, çünkü gittiğim liseden üç senenin sonunda da olsa kaçmıştım. Bulunduğum lisenin beni şah mat edeceğini biliyordum - ve oradan ayrılmanın en iyi çözüm olduğuna kanaat getirdim. Bir noktadan sonra ne bulunduğum liseyi sevmeye çalıştım, ne de lisedekilerin üstüne gittim. Sonunda kaçmak, geri çekilmek de olsa elbet kararlarımızı verip yolumuzu çiziyoruz. Attığımız her adım, aldığımız her nefes bize bir kapıyı açıp, bir kapıyı kapatıyor. Kararlar yaşamın çoğu evresinde zor bir aşama olabiliyor. Mr. Nobody i izlerken kendime "Acaba gerçekten doğru yolları mı seçtim?" diye sordum. Daha iyi noktalara gelip gelemeyeceğim hakkında şüphelere düştüm. Açıkçası cevabı bilmiyorum, zaten zorlu bir karar aşamasındaysam verdiğim karar hiçbir zaman beni tatmin etmemiştir; ama şunu kesin olarak söyleyebilirim ki hayatımın geri dönüşü yok ve seçtiğim hamleyi oynamalıyım. Gözüm arkada kalsa da başımı dik tut up Nemo gibi kendime, "Verilen karar en doğru karardır."[1] diyebiliyorum.