Bağımlılık mı?

Bu yazımda sizlere bağımlılıktan söz etmek istiyorum. Daha doğrusu bağımlı bir arkadaşım hakkında konuşacağım. Bağımlılık neymiş bir bakayım dedi. Bağımlılık, bir nesneye, kişiye ya da bir varlığa duyulan önlenemez istektir yazıyor Vikipedide. Peki gerçekten önlenemez mi? Kime göre önlenemez? Bana göre bir kişi eğer bağımlıysa biraz da olsa farkındadır bu bağımlılığının. Ama bundan vazgeçmek istemez belki de. Belki de başkalarının onun bağımlısı olduğunu düşündüğü şey onu mutlu eden tek şeydir, kim bilir? Onun hayattaki bazı şeylerden kaçış şeklidir o bağımlılık olarak adlandırılan olay. Bu bağımlılıklar, alkol, sigara, kumar, oyun, yemek, seks, alışveriş ve benzeri olgular olabilir. Ama bazen bu bağımlılık daha fazlası olabilir ve can sıkabilir. Mesela oda arkadaşım Serkan'dan bahsedeyim. Serkan bir CTIS öğrencisi. Kendisi sabah on birde uyuyup akşam beşte kalkıp bir bağımlılığın artık yazılımla vücut bulmuş hali olan LOL oyununu saatlerce bıkmadan oynuyor ve hatta onunla ilgili videolar, yayınlar izliyor. Yemek ve uyku düzeni bozuk değil çünkü yok! Sabahlıyor, uyumuyor, yemek yemiyor azimle oynuyor. Ve bağımlı olmadığını iddia ediyor. Geçen günlerde bırakma kararı aldı ve sadece otuz saat dayanabildi. Görseniz otuz saat onun için aslında çok büyük bir başarı. Günde en az on iki saatini bu oyuna ayırıyor, hatta uyumadığı ve derste olmadığı her dakikayı desek daha doğru olur. Onu bir kota canavarı olarak adlandırabiliriz. Bir ülkenin internet verilerini tek başına değiştiren bir insan kendisi. Serkan'ı aslında Çin'e yollamak lazım. Mesela Çin'de gençlerin bilgisayar başında günde 3 saatten fazla zaman harcamamaları için düzenlemeler yapılıyor. Çünkü kabaca on milyon bağımlı genç olduğu söyleniyor. Nüfusu on milyon olmayan ülkeler var! Ama Serkan bir haftada Çin'de ortalama bir şehrin genç nüfusunun bilgisayar başındaki maksimum zaman geçirme hakkını tek başına kullanıyor! Aynı zamanda interneti sömürerek Bilkent'in muhteşem internetinden yüksek hızda faydalanmamızı da önlüyor. Artık hareketleri, konuşması ve hatta bakışları farklılaşmaya başladı. Ödev yapacağım dediğinde ilk başta hayrete düştük ama baktığımızda oyun oynarken arada bir de ödev kağıtlarına bakıyordu. Bu adamla nasıl koca bir yıl geçirilebilir ki? Diğer oda arkadaşımız Sümer bu sene ilk defa yurtta kalıyor. O da Serkan'la aynı bölümde ama o Serkan'dan farklı. Şu an Sümer, Serkan'a İngilizce dil bilgisi anlatmaya gitti ve Serkan oyun oynuyor. Durum içler acısı. Sadece üç hafta oldu ama tüm yurt Serkan'a acımaya başladık. Yanına muhabbet etmeye gidip insan olduğunu hatırlatmaya çalışıyoruz ama bizi tersleyip oyun oynadığını ve rahatsız etmemizi istemediğini söylüyor. Çaya çıkalım diyoruz izdivaç programında sınıyor kendini. Bağımlılığı insani bağlar kurmasını, onları geliştirmesini önlüyor. Hatta bu oyun yüzden sevgilisinden ayrılmış ve hiç pişman değil. Oyun aşkının bir eşten daha önce geldiğini savunuyor ve bu konuda oldukça ciddi. Psikolojik destek alması gerektiğini, hayatın bu kadar da bir metre karede geçmeyeceğini anlatmaya çalışıyoruz. Ama biz bunları anlatırken hala ekrana bakıyor ve söylediklerimize en ufak bir tepki bile vermiyor. Dışarı çıkmaya hatta tuvalete gitmeye eriniyor. Tuvalete adeta ışık hızında gidip geliyor. Onu bu oyuna bağlayan şey ne olabilir ki? Serkan sadece buz dağının görünen ufak bir parçası. Onun gibi ne kadar yardım eli bekleyen, kendini hayattan soyutlamış insan var acaba? İnsanın bazen hayattan kaçmak, insanlardan uzaklaşmak, farklı şeyler yapmak istemesi normaldir. Ama neden ruhunu bir alete satar? Neden körü körüne ona bağlanır. Tüm bunların cevabı Serkan'da olabilir ama bizimle konuşmadığı için bilmiyoruz...