HARİKALAR DİYARINA!

Bir insanın sahip olabileceği en güzel ve en özel yetenektir hayal etmek, hayal etmeye cesaret edebilmek. Gerçeklerden kaçan, hayatın yükünden saklanmak isteyen, sıradan yaşamına biraz renk katmak isteyen herkesin aradığını bulabileceği güvenilir bir limandır hayal dünyası. Kimilerinin hayalleri yakındır gerçeğe, belki de o dünyada kaybetmekten korkarlar kendilerini. Kimileri ise cesaretlidir; yepyeni bir dünya, yeni bir düzen hayal ederler. Çocukların yaptığı gibi; çocuklar korkusuzdur çünkü, korkmazlar onlardan. Katherine Paterson'un "Terabithia Köprüsü" adlı romanı da Jesse Aarons ve Leslie Burke adlı iki çocuğun hayal kurmakta ne kadar ileri gidebileceğini gösterir bize, düşsel bir dünyanın içinde hayallerinde kaybolup gerçek hayattan kaçışlarının öyküsüdür. Hayal kurmak yalnızca bir istek midir insan için, yoksa neredeyse içgüdüsel bir hareket, bir gereklilik midir? Jesse Aarons küçücük yüreği korku dolu, sürekli sinirli ve depresif bir çocuk; Leslie Burke ise zeki, yetenekli, hayalperest ve dışadönük bir kız. Öyle güçlü bir hayal gücü vardır ki Leslie'nin zaten yalnız olan Jesse kendisini bir anda Leslie'nin hayal dünyasında bulur, hatta neredeyse içgüdüsel bir şekilde çekildiğini hisseder o küçük dünyaya. Bu duruma benzer bir şekilde küçüklüğünde yalnız olan bir çocuğun kendisini hayali arkadaşlarının olduğu bir dünyada hayal etmesi istemesinden çok gereklidir onun için, gerçek hayatta yalnızdır çünkü. Ben de küçüklüğümde sürekli hayal kurardım. Öte yandan benim kendimden üç yaş küçük bir kız kardeşim yani bir oyun arkadaşım vardı, onunla birlikte kurardık hayallerimizi. Bu benim için bir istekti çünkü ben o hayaller olmadan da kendimi yalnız hissetmez ve hala kolay bir şekilde gerçek hayattan kaçabilirdim. Bu durum böyle olmasına rağmen benim de hayallere bunu bir gereklilik olarak yapanlar kadar ihtiyacım vardı. Benim hayal kurmak için arkadaşlara da ihtiyacım vardı, küçükken de böyleydi bu, hala da böyledir. Uyumak için yattığımda kurduğum hayal dünyaları, kafamda yaşadığım olaylar arasında hep arkadaşlarım da var, başka insanların yanında. Belki de kendi yarattığım bu hayal dünyasındaki "ben" i birazcık daha gerçek yapabilmek, kendimi hayal dünyamda biraz daha gerçek hissedebilmek için yapıyorumdur. Kulağa pek de mantıklı gelmiyor açıkçası, kendi hayatımdan kaçmak için yarattığım dünyaya yine kendi hayatımdan bir şeyler götürmek. Bunu bir savunma sistemi olarak yaptığımı düşünüyorum. Bazen kendimi kaybedip gerçekleşme olanağı olmayan hayaller kurduğumda kendimi biraz olsun kandırmak, biraz da olsa o hayalin gerçekleşme şansı olduğuna kendimi inandırmak için yapıyorum bunu. Neden gerçekleşmeyeceğini bildiğimiz hayaller kurarız peki? O evrende olmak istediğim her şeyim, sahip olmak istediğim her şeye sahibim, olmasını istediğim her şey teker teker gerçekleşiyor ama er ya da geç dönmek zorundayım kendi gerçekliğime. Bu dünyayı sadece kendi dünyama döndüğümde sıradan dünyamın aslında sandığımdan daha da fazla sıradan olduğunu anlamak için mi yaratıyorum? Hayal kurarken ne kadar mutluysam bitince de aynı derecede hüzünleniyorum. Neden sonunda üzüleceğimi bile bile böyle yapıyorum? Her gece yatmadan önce kurduğum hayalleri rüyamda görmeyi umarım. Bu bir derece hafifletir, diye düşünürüm hep. Rüyalarda her şey hayali olmak için fazla gerçek çünkü. İçten içe biliyorum ki eğer umduğum gerçekleşse ve ben hayalimi gördüğüm o rüyadan uyansam o zaman çok daha fazla üzülürüm. Ben zaten her şeyin etkisine çok çabuk giren bir insanım özellikle de rüyalarıma. Bu nedenle benim için bir hayalde ya da bir rüyada kaybolmak çok kolay. Belki de bu yüzden kuruyorum hiç gerçekleşmeyecek hayalleri, onlarda kaybolmak için. Alara MESCİ Tabii her hayalin bir sonu var; onda kaybolmaktan vazgeçtiğin, artık düşünmesinin hiçbir şekilde etki etmediği ya da başardığın. Başarmak da bitmesidir hayalin, gerçektir artık; elle tutulur, buz gibi bir gerçek. Belki gerçekleştiğinde hayalindeki gibi olmaz, gerçekleşirse hissedeceğini düşündüğün şeylerin uzaktan yakınından geçemez hissettiğin şeyler belki de, hatta bir süre sonra hayal kırıklığına bile uğrayabilirsin. Zaten bazı şeyler hayallerde güzeldir ya sadece!