Renksiz Tavus Kuşu

Derviş Zaim'in 1996 yılında seyirciyle buluşturduğu, başrollerini kusursuz oyunculuklarıyla Ahmet Uğurlu ve Tuncel Kurtiz'in paylaştığı Tabutta Rövaşata filmi gösterime sunulduğu zamanlarda hem Türkiye'ye hem de dünyaya Türk sinemasının kalitesini ispatlamıştı. Oldukça düşük bir bütçeyle çekilmesine rağmen, film gerek Derviş Zaim'in kaleme aldığı senaryosuyla ve yönetmenliğiyle, gerek dikkat çekici oyunculuklarıyla beyaz perdeye kaliteli bir yapım olarak yansıyor. Filmde Mahsun adlı bir evsizin sınırlı bir alandaki, sınırlı ama bir o kadar da absürt hikayesine tanık oluyoruz. Mahsun geceleri inşaatlarda veya boş teknelerde uyuyan, uyumadığı zamanlarda arabaları kaçırıp İstanbul'u turladıktan sonra aldığı yere kendinden kalan izleri silerek bırakan bir insandır. Mahsun'un tek çevresi arada birlikte tekneyle balığa çıktığı balıkçı arkadaşları ve teknenin sahibi Reis'tir. Reis öyle bir adamdır ki, Mahsun'a babadır, Mahsun'a yeri geldiğinde tokat da atar ama uyurken oğlunu seven baba gibi sahiplenir de onu, arkasını kollar, yola sokar. Mahsun'un kendisi gibi bir arkadaşı, Sarı, donarak ölür teknenin birinde uyurken. Mahsun da arkadaşları da gerçektir, rollere bürünmezler, şarapla uğurlarlar arkadaşlarını, arkadaşça ve içlerinden geldiği gibi. Mahsun'un hayatta tek derdi yaşamak olsa da her yaşayan gibi o da bir gün aşık olur, saçlarını tarar ona görünmeden önce, beğenilmek ister berduş da olsa, sevilmek ister. Eroinmandır sevdiği kız, "Pamuk bulunur mu?" diye sorar Mahsun'a, dertlidir ve derdini ancak böyle giderebilir belki de, Mahsun eczaneden üç kuruş parasıyla pamuk alır ve verir sevdiğine, sorgulamaz, sorgulamaya gerek duymaz, aşıktır çünkü. Öyle saf bir aşktır ki bu, bakmaktır sevişmenin karşılığı. Reis iş bulur Mahsun'a, hem yapacak bir şeyi olsun haytalık etmesin diye hem de yatacak bir yeri olsun Sarı gibi donmasın diye. Mahsun kahvenin tuvaletine bakar, temizler, işletir. Bir gün sevdiği kız gelir, konuşurlar, Mahsun işinden bahseder. "Yatacak yer verdilerse iyi." der kız, Mahsun kıza yatacak yeri olmadığında gelmesi için, ona kendi kaldığı yerde bir yatak verir, patronun haberi yoktur tabii. Kız bir gün para için biriyle beraber olur, paranın birazını da Mahsun'a verir, "para için yapmadım" der, saflığın gazabına uğramıştır. Sinirlenir, kıza da, kendine de, güvenilmez insanoğluna da sinirlenir, sözsüz küfürler eder olanlara. Mahsun bir gün Rumelihisarı'ndan bir tavus kuşu çalar, renksiz hayatını renklendirmek için midir bilinmez. Kucağında çaldığı tavus kuşuyla Rumelihisarı'ndan çalıştığı kahveye kadar gelir. Renkli arkadaşıyla otururken sevdiği kadın gelir birden, "Mahsun beni Taksime götür." Diye bağıra çağıra yalvarır, eroin krizindedir kadın, Mahsun başta reddeder, gitmesini söyler ama yufka yürekliliği tutar bir kez daha götürür kızı Taksim'e. Dönerler ve denize açılırlar Reis'in teknesiyle, belki ikisine de uymayan şehirden biraz olsun uzaklaşmak için. Sevdiği kız teknede uyurken Mahsun biraz yakınlaşmak ister, öpmek ister onu, öper de. Sonra sanki biri "size bu kadar yeter" demiş gibi tekne bir yere çarpar ve alabora olur. Sonra yine polis merkezindedir Mahsun, sorular sorulur, "Kız nasıl?" der, iyi olduğunu öğrenir. "İsmi ne kızın?" diye sorar polis memuru, Mahsun "Bilmiyorum" der. O kadar sevmiştir ki ismini sormayı bile akıl edememiştir belki de. Mahsun açlık çektiği bir gün tekrar Rumelihisarı'na gider, bu sefer tavus kuşlarının güzel renkli tüyleri için değil, eti için gider. Birkaç kovalamacada yakalar birini ve keser, yakalanır, yiyemez. Bize mesajı verir Mahsun, hayatta kalmak için sevdiğine de kıyar insan. Gece vakti dar bir sokakta görsek korkarız, paramızı kaybetsek ilk onu suçlarız hırsız diye ama Mahsun'un ne paramızda ne canımızda gözü var, onun amacı sadece yaşamak. Aslında Mahsun çoğumuzdan daha iyi bir insandır belki de, arabayla birine çarpınca kaçanlardan değil, arabayla köpeğe çarpınca gece gece veteriner arayıp bulan insanlardandır. Bir parça ekmeği arkadaşıyla paylaşan, iyiliği düşünmeden yapan bir adamdır. Mahsun tabutta olsa da yaşamayı deneyendir. Belki alanı dardır ve bu yüzden hareket edemez pek fazla ama tabutta da yaşanabileceğini gösterir bize. Filmin kapağında her şeyi özetleyecek şekilde şöyle yazar: "Mahsun, falakadan şişmiş ayaklarıyla yeraltından çıkıp yeryüzü dünyasına karışır her sabah. BMW'yi çalmamıştır, otomobil çalmaz Mahsun, sizin yaşamınızdan bir gecelik rahatlık çalar. Otomobilinizin rahat koltuğunu çalar, geceleri dolaştığınız şehrin aydınlığını çalar. Bir kadın sever Mahsun. Bir şilep geçer kadının gözlerinden, eroin dolaşır damarlarında, kadının saçları dolaşır Mahsun'un aklına. Bir tekne batar sevdiğinin yüzüne dokununca. Her gün bir düş batar Mahsun'un denizinde, her gün yeni bir düşe inanır Mahsun inatla, yaşama inandığı için."