Gerçek Mutluluk

Mutluluk nedir? Tanımlayabilir miyiz mutluluğu? Milyarlarca insanın mutluluğunu tanımlayacak ortak bir kelime bulabilir miyiz? "Mutluluk" kelimesi her insanda farklı çağrışımlar yapar. Bazıları için en sevdiği yemeği yemektir, bazıları içinse yeni bir yolculuğa çıkmak. Hiç beklemediğin bir anda sürpriz bir hediye almak olduğunu söyleyenler de olur, sabahları alarm kurmadan, istediğin saatte uyanmak da mutluluktur. Yaşadıklarımız ve hayata bakış açımız sebebiyle mutluluğun tanımı insandan insana farklılık gösterir. Bu yüzden sınırlayamayız, belli bir kaba sokamayız bu duyguyu fakat belki de mutluluğu mükemmele en yakın şekilde tanımlayabilecek, gördüğümüz anda içimizi ısıtacak, yüzümüzü gülümsetecek bir şeyler vardır. Tıpkı şu meşhur "Home Sweet Home" isimli tablo gibi... Her hatırladığımda içimin o ilk günkü gibi ısınmasını sağlayan bir anım var bu tabloyla. Bundan birkaç yıl önce bir gün internette "mutluluğun resmi"nin olduğuyla ilgili bir yazı görüp heyecanla sayfayı açmıştım. Karşıma çıkan resim ise zihnimde uyanandan oldukça farklıydı. Çift kişilik olduğunu tahmin ettiğim, küçük bir yatak üzerinde kalabalık bir aile vardı tabloda. Bir anne, baba ve altı çocuk. Karanlık, bomboş, perdesi bile olmayan bu evde küçücük bir yatağın üzerinde kocaman bir aile tablosuydu mutluluğun resmi. Camda iki küçük kuş, yatağın hemen yanında bir tavuk... Babanın elinde çatısı delik evden akan sulardan korunmak için bir şemsiye vardı. Bir de babasına sarılmış küçük bir çocuk... Resmi gördüğüm ilk andan beri dikkatimi çeken bambaşka bir şey vardı. Bütün bu yoksulluğun içinde yine de hepsinin yüzündeki o masum gülümseme! Aklımda bu içleri ısıtan aile tablosu varken, bilgisayar tam karşımda açık bekliyordu. Düşünüp duruyordum. Bu resim neden mutluluğun resmi olabilirdi? Bu resmi onlarca resimden farklı kılan neydi? Neden çiçeklerin, ağaçların olduğu bir resim değildi mutluluğun resmi? Neden ışıl ışıl, yüksek binaların olduğu bir şehir manzarası değildi bu duyguyu simgeleyen? Birkaç dakika öylece resme baktım ve düşündüm. Aslında çok da zor değildi cevap fakat tıpkı birçok insan gibi dünyaya at gözlükleriyle baktığım için doğru yanıtın farkına varmam biraz zaman almıştı. Hayat herkese farklı tercihler yaptırıyordu. Günümüzde Avrupa'nın en büyük derdi hangi son model telefonu alacağı iken, Afrika'da su ya da ekmek bulmaktı. Suriye'de ise yaşam ya da ölüm... Ancak insanoğlu daha da bilinçlenmesi gerekirken, hayatın koşuşturması içinde bütün bu önemli durumları göz ardı ediyor. Sabah kaçta kalkacağı, ne yiyeceği, ne giyeceği, nereye gideceği derken dünyada neler oluyor diye düşünmüyor. Kendi derdine düşüyor insan. Küçücük nedenlerle etrafındakileri kırıyor. Elindekinin kıymetini bilmeden yaşıyor insan, bu nedenle zaman zaman mutlu olamıyor. İşte bu yüzden mutluluğun resmi bu tabloydu! Bütün dertlere, yoksulluğa rağmen küçücük yatakta sevdiklerinle birlikte olmaktı mutluluk. En başta söz ettiğim gibi mutluluğu mükemmele en yakın şekilde anlatabilecek şey gördüğü anda içini ısıtmalıydı insanın. Tıpkı bu "Home Sweet Home" tablosu gibi... İnternette gördüğüm bu resimden sonra kendi hayatıma, aileme, çevremdekilere bakışım değişmişti. Bu içimi ısıtan, sıcak aile tablosundan sonra anladım ki mutluluk marka giymek, her istediğini alabilmek değildi. Maddi bir karşılığı yoktu mutluluğun. Peki ama mutluluk neydi? Sevmek, sevilmekti mutluluk. Akşamları yorgun, bitik bir halde eve gittiğinde küçük kardeşinin kapıyı açmasıydı mutluluk, hatta daha kapıda ayakkabını çıkartırken annenin sıcak yemeklerinin kokusunu duyabilmekti. Günün sonunda yaşadıklarını anlatacağın ailenle birlikte 2 evde olabileceğini bilmekti. Tam da Dianna Dengel'in resmettiği gibi karanlık, soğuk bir evde babana sarılarak uyumaktı mutluluk. Yaşadığın her şeye rağmen annenin elini omzunda hissedebilmek, babanın gece uyanıp üzerini örttüğünü bilmek... Kızgınlıkla kalplerini kırsan da yine seni bıraktığın yerde beklemeleri mutluluktu işte! Her baktığımda bir kez daha yüzümü gülümseten "Home Sweet Home"dan sonra fark ettim ki hayatın zorlu koşuşturması içerisinde gerçek mutluluğun ne olduğunu unutmuştum. Tesadüfen internette denk geldiğim bu tablo ise sanki dünyamı aydınlatmıştı. Artık insanlara, yaşadığım olaylara farklı gözle bakmaya başlamıştım. Pireyi deve yapmadan, olur olmaz şeyler için mutluluğumu bozmadan hayatıma devam etme kararı aldığımdan beri yaşadığım her olayda aklımda tek bir şey vardı: Bu hayatta mutluluktan daha kolay elde edilebilecek, daha önemli hiçbir şey yoktu. 3