Ailenin Baharı

Yaşadığım hayat mevsimlere çok benziyor. Çekirdek ailemle, akrabalarımla, arkadaşlarımla olan ilişkilerimde bazen kışın evden çıkmayı istemediğim gibi içime kapanıyor. Bazen baharın gelişinde olduğu gibi rahat davranıyorum. Bazen de yaz aylarının getirdiği uyuşukluk halinde olduğu gibi tembelleşip onların bir, iki dediğini kendimize çok görüyorum. Elbette çekirdek ailemin bu noktadaki yerini ayrı tutuyorum. Melisa Kesmez'in Bazen Bahar kitabında babası fabrikada çalışan kızın yılbaşı günü babasından beklediği hediyeyi alamaması sonucu hayal kırıklığına uğraması gibi ne kadar büyük ya da küçük olursak olalım ailemden hep bir beklenti içinde oluyorum. Sonuçta onlar beni büyütüyorlar, okula yolluyorlar, hemen her türlü isteğimi karşılıyorlar ve benden de bir şeyler bekliyorlar. Bu gerçekleşmediğinde onları hayal kırıklığına uğratırken eğer başarılı olursam da aynı şekilde koltuklarını kabartıyorum. En azından son zamanlara kadar böyleydi. Son yıllarda babamın Suudi Arabistan'da olması artık onu yılın sadece bir, iki haftası görebileceğim anlamına geliyor. Ben istiyorum tüm aile bir arada olalım ama yaşamın koşuşturması buna izin vermiyor bazen ve o geldiği zaman oluşan tartışmalar da problemlerle de onunla gitmiş yani bir yerde yarım kalmış oluyor. Kurban bayramı için burada olduğu zaman birkaç konu yüzünden tartıştık ve sonunda onun uçak biletinin olduğu gün geldi. Şu anda Suudi Arabistan'da ve içim biraz buruk. Ben onun Bazen Bahar'daki kızına yılbaşında cam ağacı almayı unutmuş baba gibi geri dönüp gönlümü almasını isterdim. (Kesmez, 2016) Bazen zamanı geri saramadığını fark ediyor insan. Benim şöyle bir zaman makinem olsa da geri dönüp şu eksik gedik kalmış yerleri bir tamamlayabilsem ne güzel olurdu. Tabi ki de o zaman bu olgunlukta bugünkü Mert olur muydum? İşte orası tamamıyla ayrı bir konu. Geçmişte ne kadar hata yapmış olursam oluyum bunu avantajına çevirebilen insanların hayatta çok başarılı olduğunu düşünüyorum. Bu durum aile, akraba ile olan ilişkilerimizde de işte patronla olan ilişkilerimizde de geçerli. Ailenin burada üzerinde bu kadar durmanın bir sebebi de bugün ailemizde büyümüş çocukların kendi ailelerini oluşturacağı. Dominoda ki ilk taşın sağlam olmasının son taşın (HaberSelf) konumunu etkilemesine benzetiyorum ben durumu. Ailenin her zaman biricik bir yuva şekilde kalması ise çok önemli bu anlamda. Bazen Bahar'ı okuyan diğer okuyucular fark ettiler mi bilmiyorum ancak benim en çok dikkatimi çeken şey birçok hikayedeki insanların neredeyse tamamının orta halli bir yaşam sürüyor olmasıydı. Ancak sahip olduğu iç zenginliklerinin Dünya'nın hiçbir yerinde herhangi bir şeyle takası olmayacağı kesin. Toplumunun en küçük birimi ailenin önemini bir kez daha görüyorum burada. Galiba yazımı bitirdikten sonra babamı arayıp halini hatrını soracağım. Artık daha iyi anlıyorum ki ne olursa olsun neler yaşanmış olursa olsun üzerinden zaman geçmiş bir şeyi ne silebilirim ne değiştirebilirim ancak kabul edebilirim. Çekirdek Mert SANER ailemi her şeyiyle kabul etmek de benim evlat olarak görevim değil de nedir? Bir kez geldiğimiz bu hayat oyununda ben meselenin hata yapmamak değil, hatalardan ders çıkarmak olduğunu düşünüyorum. Evet babamla bozuştuk, annemle sık sık kavga ettiğimiz oluyor. Ancak hepsinden sonra nasıl ilişkilerimi daha iyileştirebilirim diye düşünüyorum. Ailemle iyi ilişkiler kuramazsam biliyorum ki yabancılarla iyi ilişkiler kurabilmem hiç mümkün değil. Bu tüm aile bireyleri için de geçerli . Benim ailemde herkes üzerine düşeni yapmak için görev alır. Eğer elinden bir yardım gelirse hiç çekinmez. Hiç unutmam bir gün Babamla fena kavga etmiştik, annem araya girmişti, derken İstanbul'dan Ankara'ya birkaç günlüğüne gelmiş abim de olaya karışmıştı. Bu domino etkisiyle tüm aileyi karşıma almış gibi hissettiyordum. Kaldı ki gerçek de buydu. Benim üzüldüğüm nokta ise şu anda tam hatırlayamadığım ama incir çekirdeğini bile doldurmayacak bir sebepten bu hale gelmemizdi. O andan sonra artık hayatta hiçbir şeyin ailemle o seviyeye gelmeme sebep olacak kadar değerli olduğunu düşünmüyorum. Umarım bundan sonra da zorluklardan geçerek oluşturduğumuz "Aile Baharı" bir ömür boyu sürer.