MUTLULUĞA İLK ADIM

Her şeyin güzel olacağı temennileriyle geçiyor hayatımız. Kötüye giden onca şeyin yanında hep daha iyisini bulabileceğimize inanıyoruz ya da inandırılmaya çalışılıyoruz. Mutluluğun nerede olduğunu düşünmek yerine, kendimizi toplumun bizi hangi yolda daha çok takdir edeceğini düşünürken ve bunun için çaba harcarken buluyoruz. Küçücük bir güzellikten doğacak kocaman gülümsemelerden mahrum bırakıyoruz kendimizi. Belki de bu dünyayı daha yaşanabilir kılacak olan şey bizim tek bir tebessümümüzken bu rekabetçi hayat maratonunda bu minik detayları kaçırıyoruz. Bu detaylara minik demenin ne kadar doğru olduğunu bilemiyorum aslında. Hayatta bizi mutlu eden, bizi diğer insanlardan ayırabilen ne varsa değerli olmalıdır, eğer bir kalıba sokmamız gerekiyorsa bu minik değil kocaman olmalıdır. Şekil 1-Hthayat/Mutlu çocuk yetiştirmek için on ipucu Küçük bir çocuğun gözlerindeki o güzel ışıltıyla anlam bulur mutluluk. Kollarını kocaman açıp bütün dünyayı kucaklayabileceğine olan inancıyla tutunur umutlarına. En sevdiği çikolatayı yemek, kendinden çok büyük olan aşık olduğuna inandığı abi ya da ablasının ona attığı tek bir gülücük ya da akşam olduğunda ailesiyle birlikte doyasıya geçirdiği zaman onun mutluluğu için yeterlidir. Ona göre başına daha güzel ne gelebilir ki? Derken büyümeye başlar çocuk. Büyür ve hayatın aslında küçükken oynadığı oyunlardan ibaret olmadığına inanmaya başlar. Halbuki hayat herkesin karşısına kendi tecrübelerine ve hedeflerine göre oyunlar çıkarır. İnsan büyüdüğü için üzülmemelidir; çünkü asıl olay çocuk olmak değil, içindeki o çocuk ruhunu her zaman muhafaza edebilmektir. Karşına çıkan zorlukların aslında sana özel tasarlanmış oyunlar olduğunu anlamaya başladığın zaman mutlu olmaya hazırsın demektir, artık çocukluğun da seninle birlikte geleceğine taşınmıştır çünkü. Muhattap olacağın insanlar oynadığın oyuncak bebeklerin, yazacağın yazılar ise kurduğun evcilik oyunun bir parçası olduğunda hayatın aslında gözümüzde büyüttüğümüz kadar ciddi olmadan da başarıyla ve zevkle geçirilebileceğini anlarsın. Önyargılarımızı bir kenara bıraktığımızda mutluluğun ulaşılmaz olmadığına inancımız artmaya başlar. İnsanların kafamızda kurdukları başarı tabularını bir bir yıkabilmeye başladığımızda üstesinden gelemeyeceğimiz sorun, aşamayacağımız dağ kalmamıştır artık. Çünkü mutluluk sadece takdir edilmeyle, insanların bizi övmesiyle sahip olunabilecek bir şey değildir. Mutluluk, başını yastığa koyduğunda ve seni senden başka hiç kimse duyamıyorken 'İyi ki yapmışım.' diyebildiklerindir. Bir insana yaptığın küçük bir yardım ya da kabul etmek istemediğin bir teklifi reddedebilmek bile sana bu hazzı yaşatmak için yeterli olabilir. Bunlar gözümüze çok değersiz ya da basit olaylar gibi görünse de aslında birçoğumuzun yapmaya cesaret bulamadığı olaylardır. Herkesin her istediğini kabul eden insan mutsuzluğa mahkumdur çünkü kendi iradesiyle neler yapabileceğinin farkında olamıyordur. Bu insan bir kere 'hayır' diyebilmenin verdiği keyfi ve özgüveni tattığında o zamana kadar mutlu olmasının önündeki en büyük engeli de keşfetmiş olur. Hayatında kazanabileceği en büyük artıyı da kendisine eklemiştir artık. Sıradaki yapması gereken şey ise bunu diğer insanlara yaymaktır çünkü mutluluk bulaşıcıdır ki bir insana başkalarının mutluluğunda payı olmasından daha çok ne keyif verebilir ki? Diğer insanlara attığın her adımda özgüvenin biraz daha yerine gelir ve için hiç olmadığı kadar rahat olmaya başlar. Biliyorsundur ki sen elinden gelenin en fazlasını yapıyorsundur artık. Adım attığın insanların yüzünde gördüğün en ufak bir gülümsemede bile bir katkının olduğunu bilmek sana paha biçilemez bir mutluluk verir. Şekil 2-News/Harvard-A quest for happiness Uyandığımız her yeni günde kendimize mutlu olmak için sebepler yaratmalıyız. Hayatta her zaman moralimizin bozulacağı, modumuzun düşeceği olumsuzluklarla karşılaşabileceğimizi bilerek; bu olumsuzlukların hiçbirinin çözümsüz olmadığına, güneşin elbet birgün bizim için doğacağına inanarak ve umudumuzu asla ama asla kaybetmeyerek mutluluğa ulaşmamızın mümkün olduğunu hiçbir zaman aklımızdan çıkarmamalıyız.