ELİMİZDEKİ ŞANSLAR

Farklı kültürleri tanımanın en güzel yollarından biri o kültüre ait sıradan bir insanın yaşamına tanık olmaktır. Bu yüzden uzak ülkelerin sıradan hayatlarını anlatan filmler, kitaplar hep ilgimi çeker. Aslında "sıradan" demek ne kadar doğru bilemiyorum... Çünkü bazen bir ülkenin koşullarına göre sıradan kabul edilebilecek birinin öyküsü, bizim gibi buna uzaktan tanık olan birine çok sıra dışı gelebilir. Bazen de kendimizi bu kahramanının yerine koyduğumuzda belki de onunla aynı düşüneceğimizi, aynı hisleri paylaşacağımızı fark ederiz. Bayan Ming'in öyküsünde olduğu gibi. Bayan Ming, ailelere sadece tek çocuk sahibi olma hakkı tanıyan bir ülkede yaşayan ve o ülkeye yolu düşmüş bir yabancıya on çocuğunun hikayesini anlatan yaşlı bir kadın. Gerçekte var olmayan çocuklarını öylesine gerçekçi ve detaylı anlatıyor ki onu dinleyen yabancıyı bile şüpheye düşürebiliyor. Mecburiyetlerin onu sürüklediği hayal dünyasında, bir insan olarak hissettikleri ise hikayesini anlattığı yabancıyla aynı aslında. Ve bu hisler, seçim şansı olan yabancının yol göstericisi; Bayan Ming'in yarattığı dünya, yabancının kendi yaşamının aynası oluyor. Bir çırpıda bitiveren bu kitabı okurken ve tabi okuduktan sonra elindeki fırsatlara, kaçırdığı şanslara, elinden alınanlara, olamayacak şeylere dair hayal dünyasına, seçimlerine ve tüm bunların sonunda onu getirdiği yere şöyle bir yukardan bakıyor insan. İhtimalleri düşünüyor. "Olabilseydi eğer, nasıl olurdu?" sorusuna cevap arıyor artık geçen, belki de hiç seçme şansının olmadığı yol ayrımları için. Bu durumla hemen hemen hepimiz karşılaşmışızdır hayatlarımız boyunca. Aldığımız en ufak, önemsiz gözüken bir kararda bile minyonlarca ihtimal dönüp durmuştur aklımızda. Acaba nasıl yapsam, hangi seçenek beni daha mutlu eder diye defalarca düşünür dururuz bir kararı uygulamadan önce. Sonunda karar verip uyguladığımızda ise tekrar sorular kuşatır etrafımızı. Acaba diğer seçenek daha mı iyiydi diye. Bu döngü tüm hayatımız boyunca sürer gider. Bence asıl önemli olan aldığımız kararların arkasında durup, aldığımız kararlar doğrultusunda mutlu olmaya çalışmak. İnsan doğası gereği olarak tabi ki hatalarımız olacak bu durumda önemli olan şey ise hatalarımızdan ders çıkartmaktır. Kitaptaki yabancı adamın seçme şansı vardı başta aklından bile geçirmediği düşünceleri Bayan Ming ile karşılaştıktan sonra hayata geçirmeye karar verdi. Bayan Ming sayesinde belki de büyük bir hata yapmaktan son anda kurtuldu. Bizim için de hiçbir zaman geç sayılmaz. Her zaman hatalarımızdan ders çıkartıp bize doğru gelen yolu izleyebiliriz. Çoğu zaman seçme şansımız olsa da hayat her zaman istediğimiz şeyleri karşımıza çıkartmayabiliyor. Bazen öyle durumlarla karşı karşıya kalıyoruz ki hiçbir şekilde seçim yapma hakkımız olmuyor. Tıpkı Bayan Ming'de gördüğümüz gibi... Çin'in tek çocuk uygulaması yüzünden istediği kadar çocuğa sahip olamamış. Ama bu onun için bir engel olmaktan çıkmış bir süre sonra. Kızının arkadaşları sayesinde 10 çocuğa manevi olarak annelik yapmış. Belki hayal dünyasında yaşamasını doğru bulmayacaksınız ama bence mutlu olduktan sonra pek bir önemi kalmıyor hayal dünyasında yaşamanın. Elimizde olmayan şartlar yüzünden, bizim vermemiz gerek kararları bir başkasını vermesi yüzünden istediğimiz hayatı yaşayamıyorsak kendimizi mutlu hissettiğimiz şeyleri yaptığımız için bizi kimse suçlayamaz. Elimizdekilerle ne kadar mutlu olabilirsek kardır. Sonunda benim kendi payıma aldığım ise şu sanırım Bayan Ming'in öyküsünden: Şimdi sahip olduklarının farkına var ve bundan sonra hayatın sana sunacağı armağanlara daha sıkı sarıl. Elindekilerin kıymetini sana en iyi, onlara sahip olamayanlar anlatır. İREM İSKENDER