Newton'un Elması Yaktı Bir Yiğidi Daha

Elime bir kitap almayalı uzun zaman olmuştu. Zamanımın çoğunu internette yazılar okuyarak, dizi veya film izleyerek ya da "aslında hangi ünlü filozofsun, senin özel gücün ne?" gibi saçma testler yaparak geçiriyordum. Bu yaptığım testlere inanmadığımı tabii ki söylememe gerek yok. Aksini savunmam için aklımı yitirmiş olmalıyım. İnsanların bu tür testleri yapmalarının nedeni sadece kendini önemli hissetmek. Yoksa hiç kimse bunların gerçekliğine inanmıyor. Neyse bir gün yine bu testlerden birisiyle karşılaştım "Hangi klasik roman senin hayatını anlatıyor". Zaten üç beş soru var deyip teste başladım. Testin sonunda çıkan sonuç Kafka'dan Dönüşüm oldu. Ana sayfaya gelip Dönüşüm yazdım. Çıkan sitelere tek tek girip kitap hakkındaki bilgileri okumaya başladığımda şaşkınlığım artmıştı. Çünkü az kitap okuyan birisi olmamama rağmen bu kitabı hiç duymamış olmak beni utandırmıştı. Kendi kendime "Cahil Köpek" diye söylendim. Dayanamayıp kalktım bilgisayarın başından ve kütüphaneden Kafka'nın Dönüşüm kitabını almaya gittim. Testin etkisiyle birlikte ilk satırdan itibaren kendi hayatımı okuduğumu hayal ettim. Bu andan itibaren başkasının kitabı nasıl yorumladığı umurumda dahi değildi. Kitap benim hayatımdı ve yorum bana aitti. Kabaca baktığım zaman, sevmediği bir işte çalışıp başkalarının emirlerine uymak zorunda olan, hiçbir zaman takdir edilmeyen birisini, kendimle eşleştirmem pek de zor olmadı. Benim okul hayatımı gayet net açıklamıştı. Zavallının işte çalışmasının nedeni ailesinin borçlarını kapatmak, bu da benim okumamın nedeniyle benzerlik gösteriyor. Ailemden kalacak bir mirasım yok, eh pek de zengin olduğumuz söylenmez, bu yüzden ailem Bal 2 okumam için ellerinden geleni yapıyorlar. Buna beni zorlamakta dahil. Bana kalsa bir köyde yaşamayı tercih ederim. Tüm stresten, insanların o yapmacık hareketlerinden uzakta huzur içinde yaşamayı ama ailem hem benim tek varlıklarım hem de benim engellerimi oluşturuyor. yani hiçbirini kaybetmeyi göze alamam. Fakat kitap devam ettikçe benzerlikler azalmaya başladı ya da ben öyle düşündüm. Çünkü benim başıma böyle bir durum gelmesi karşısında, elime geçen bu fırsatı ben çok uzaklara gitmek için kullanırdım ama garibim yerinden kımıldayamadı. Tabii soğuk coğrafyada yaşıyorsa gitmek zor olur, yolda ölür kalırdı. Bu arada kitabın kahramanına zavallı demem bir böceğe dönüşmesinden değil, dönüşümden önceki hayatını yaşamamış olmasından dolayı. Yani tıpkı benim gibi kendisi için değil de başkaları için yaşadığından dolayı zavallı birisi. Kitabın en çok neresi güzel biliyor musunuz? Son kısmı; ama buraya gelmeden önce birkaç olay daha var. Dönüşümden hemen sonra zavallı Gregor Samsa yataktan kalkmakta dahi zorlanıyor. Geçirdiği dönüşümden çok, işe geç kalmaktan korkuyor ve nasıl bir bahane bulması gerektiğini düşünüyor. Ya bu gariban size ne etti? Adam böceğe dönüşmesinin şokunda dahi işini düşünüyor. Bitti mi tabii ki bitmedi. Bir gün rahat bırakın adamı da odasında tek başına bir düşünsün. Buna da izin vermediler, illaki zorladılar kapıyı açması için. Sonra ne oldu peki? babası tarafından atılan elmalardan kaçmak zorunda kaldı. Nasıl insafsız bir babaysa oğlunun sırtına sapladı bir tane elmayı. Antenlerini kıstırıp acıyla odasına döndü zavallı. O elma sırtında çürüdü ve bir Allah'ın kulu da gelip çıkartmadı elmayı. Kız kardeşi biraz iyi gibiydi o da gösterdi sonunda gerçek yüzünü. Adam yıllarca baktı size ama iki ay bakamadılar zavallıya. Her an ölse de kurtulsak durumundaydılar. Sonunda çürüyen elma öldürdü zavallıyı. Fakat o artık bir zavallı değil kahramandı. Çünkü özgürlüğünü kazanmıştı Bal 3 sonunda. Kısacası bu devirde babana bile güvenmeyeceksin. Gregor o kadar yıl ailesine baktı da ne oldu sanki. Aile her şeydir tamam ama her zaman kendin için başka yollar da düşün ve onları uygulamak için hiç bir zaman geç kalma. Unutma! Bu dünyada zavallılar her zaman kaybeder. O yüzden bir zavallı olmayı bırak ve kendi kaderini kendin çiz.