Uyuşma Üzerine

Fark edilmesi zordur aslında gün be gün, an be an insanlar uyuşturuluyor. Hem de gün içerisinde en çok yapmayı sevdiğimiz şeylerle, bize bir anlamda keyif veren şeylerin aslında bizi bir anlamda uyuşturduğunu fark etmemiz nasıl oldu da bu kadar zor bir hale geldi bilinmez. Biz insanlar o övündüğümüz kadar bilinç sahibi canlılar mıyız acaba? Yoksa sahip olduğumuz bilincin aşırılığından dolayı bize ters tepmesi midir bu? Çok övündüğümüz bilincimize sahip olmadığını söyleyerek aşağıladığımız hayvanlar bile, lütfen bile kelimesi burada olumsuz olarak algılanmasın, biz insanların yaptığı kötü ve zararlı şeyleri yapmıyor. Oysaki biz kendimizi öve öve bitiremiyoruz ve her durumda konuşma yetimizin olmasını varoluşsal gelişmiş bilinç düzeyine bağlıyoruz. Zira kendimizin aslında ne kadar işe yaramaz ve bir anlamda aşağılık birer canlılar olduğumuzu öğrenmemiz gerekiyor. Biz ne mükemmeliz, ne de kendimizi varsaydığımız kadar takdire şayan. Her gün izlediğimiz televizyon dizileri, bizleri günde neredeyse üç saat boyunca televizyona bağlıyor. Peki neden? Televizyonda bir dizide rol yapan oyuncular bu yaptıkları işlerinden para kazanıyorlar, peki bizim maddi olarak bir kazancımız var mı? Tabii ki yok ve üstüne üstlük harcadığımız her saniye sadece var olan zamanımızdan gitmiyor, özellikle hiçbir şekilde ödün vermememiz gereken bizlerin şahsi zaman ve özverisinden eksiliyor bu harcadığımız saniyeler. Dizi içerisinde sergilenen oyunculukların bizlerin hayatından daha önemli hale gelmesi, kendimize vakit ayırıp, kendimizi geliştirmekten ziyade tek sorun onların sergiledikleri oyun içerisinde yaratılmış olan yapay ve sırf bizlerin duygu ve düşüncelerini manipüle etme amacıyla yaratılmış tasarıları bir süzgeçten geçirmeye bile gereksinim duymadan bu kadar benimsemek niye? Dizi içerisinde parasal sıkıntı çeken bir insana üzülürken, kendinin aslında nasıl bir borç batağında olduğunu unutur insanlar. Asıl amaç da budur zaten, uyuşturmak. Zamanla, fark ettirmeden, sinsi sinsi işlerler içimize uyuşma fikrinin yaratacağı mutluluğu. Eskiden insanlar bir şeyler icat eder, belli başlı başarılara imza atarlardı, halbuki teknolojinin ve kümülatif bilgi birikiminin getirilerinden elde ettiğimiz bu kadar bilgiden günümüzde yararlanmaya çalışan insan sayısı toplam dünya nüfusuna kıyasla bir elin parmaklarını geçmeyecek düzeye geldi. Başka bir konu olarak, insanlar aslında alkol ve uyuşturucuya bağlı değiller, onlar sadece gerçeklikten kaçmaya yani uyuşmaya bağımlılardır. Uyuşan insanın düşünmeye gereksinimi kalmaz, düşünmeye gereksinimi kalmayan insan da kısa vadede kendini mutlu hisseder. Aslında dinler de genellikle bu konuda hemfikirdirler, bildiğin üzere dinler alkol ve uyuşturucuyu yasaklarlar. Bunun nedeni ise bilincin kaybolmaması gerektiğindendir, bilinç varlığı varlık yapan yegane sebeptir çünkü. Benim asıl anlamadığım noktaysa, ben, sen, biz niye bu derece bilincimizden vazgeçmeye meyilli hale geldik? Yani bilerek ve isteyerek kendimize eziyet etmek niye? Bunları bilen ve bunları kullanıp güç elde eden ve etmiş insanların etrafında dönmeye devam ediyor dünya, bizlerse eğer bu vaziyetten kendimizi bir şekilde çekip çıkaramadığımız takdirde sadece onların birer piyonu olmaya mahkum kalacağız. Biliyorum bu söylediklerim senin de duygularını biraz incitti ama lütfen bana darılma, biliyorsun dostun acı söylemesi gerekir ben de bu yüzden elimden gelebildiğince çarpıcı yazmaya gayret gösteriyorum çünkü üzülerek söylüyorum insanlar güzelce söylenen şeyleri çok umursamazlar ve harekete geçebilmeleri için onları sertçe eleştirme hatta gerekirse yerden yere vurmak gerekir. Şunları da diyebilirsin peki bu bize uyuşturma işlemini yapan insanlar da uyuşma hissiyatından haz almıyorlar mı, içten içe onlar da senin benim gibi insanlar ancak sadece kafalarını kullanıp uyuşmaktan ziyade bizleri uyuşturmaya yoğunlaşmış durumdalar yoksa onlar da bu işleyişin bir parçası olmak durumunda kalırlar. Umuyorum ki bu yazıyı baştan sona okudun ve önceden de zaten bunların bilincindeydin, öyleyse şu an yapman gereken bu tekerin çarkına bir çomak sokmak ve en azından başlangıçta kendini kurtarman. Arda Günel 21502578