UMUDUNU KAYBETME

Her insan gibi benim de umutsuzluk çukuruna düştüğüm zamanlar olmuştur. Elden hiçbir şeyin gelmediği, yolunu kaybeden göçmen kuşlar misali, biçare olduğumuz ağırdan işleyen, geçmek bilmeyen zamanlardır bunlar. Bu umutsuzluk çukurundan kurtulup kurtulmamak bazen elimizde olan bir şeydir aslında. Azim, disiplin, sağlam irade, elde etmek istediğimizi iyi bilip ,''Evet, ben bunu istiyorum.'' diyebilmek ve şansın da minik dokunuşlarıyla umut kapılarının aralanması, hatta sonuna kadar açılması imkansız değildir aslında. O kapı da tam açıldı mı gerisi çorap söküğü gibi gelir zaten. Elbette birçok ünlü iş adamının veya sanatçıların şu anki konumuna gelmeden önce yaşadığı zorluklar ve önüne çıkan aşılması güç engeller çoğu insana ilham ve umut kaynağı olmuştur. Bu yüzden bu örnekler kitaplaştırılmış, bazıları beyaz perdeye aktarılmış, film endüstrisinin vazgeçilmez kaynaklarından biri haline gelmiştir. Chris Gardner'ın hayat hikayesi de beni derinden etkilemiş, yaşadığım sıkıntılar karşısında güçlü olmamı ve kendimi motive etmemi sağlamıştır. Çünkü kötünün kötüsünün de olduğunu görmek ve her ne kadar zor olsa da ayakta kalmak, umudunu yitirmemek, insanoğlunun nelerin üstesinden gelebildiğini göstermiştir bana. Düşünsenize, maddi sıkıntılardan dolayı, size iyi günde kötü günde yanınızda olacağına dair söz vermiş kişi, sizi küçük oğlunuzla bırakıp terk ediyor. Bu da yetmiyor, kirayı karşılayamadığınız için evinizden olup, çocuğunuzla yeraltı treni istasyonlarında, tuvaletlerde yatmak zorunda kalıyorsunuz. Ayrıca iyi bir borsacı olabilmek için ücret almadan stajyer konumunda çalışıyorsunuz. Bütün bu çilelerin ardından milyoner olabilmek kimin aklına gelirdi ki? Chris Gardner'ın çevresindeki insanların da aklına gelmemiş ki, şu sözü oğluna söylemiş ben de sizinle paylaşayım : "Birinin sana bir şey yapamazsın demesine izin verme. Hatta benim bile. Bir hayalin varsa onu koruman gerek. İnsanlar bir şey yapamaz ve senin de yapamayacağını söylerler. Bir hayalin varsa onu zorla al." Aslında Chris Gardner'ın bu sözü her şeyi özetler niteliktedir. İnsanoğlu çevresindeki kişilerden, olan bitenlerden mutlaka ister istemez etkilenir. Maalesef ki, tecrübelerime dayanarak konuşuyorum, pozitiften çok negatife odaklandığımız gerçektir. Şu kesindir ki, etrafımızda bize her zaman destek veren insanların olacağı gibi hayallerimizi basit bulan, sürekli yapamazsın diyen ve hatta ideallerimizle alay eden kişiler de olacaktır. Kendimize olan inancımız ve bize inananlar, ideallerimize ulaşmamızdaki en büyük silahımızdır. Chris için de her zaman öyleydi. Oğlunun varlığı ve kendine olan inancı onun en büyük moral kaynağı idi. Hayallerimizi korumak ve onu zorla almak... Bence bunu yapmak en az hayalimize ulaşmak kadar zor bir iş. Çünkü herkesin bir hayali vardır elbet. Ancak çoğunun imkansız olduğunu bahane ederek bunlardan vazgeçeriz. Aslında fedakarlıktan ve katlanmaktan korktuğumuz için vazgeçeriz. Çünkü umutsuzluğa kapılmak ve vazgeçmek en kolay olanıdır. Acıdır ama gerçektir. Hayat hiçbir zaman, istisnaları es geçiyorum, elde etmek istediklerimizi önümüze altın tepsilerle sunmayacaktır. Hatta ve hatta belki bize fırsat bile vermeyecektir. Yeter ki fırsatları yaratacak güce sahip olduğumuzu da aklımızın bir köşesine not edelim. İnsanoğlu bu yüzden canlıların en üstünü ve en gizemlisidir. Sahip olduğumuz güç bünyemize gizlice işlenmiştir. Bunu açığa çıkaranlar, umudunu yitirmeden savaşanlar, tarihe isimlerini altın harflerle yazdırmışlardır. Bu insanlar birçok insanın yüreklerine dokunmayı başarmışlardır. Chris Gardner'ın hikayesi de yüzlerce örnekten sadece bir tanesi. Hala şansımız varken, hayallerimiz diriyken neden biz de onları gerçekleştiremeyelim? Neden bizim adımız da tarihe geçmesin? Her zaman umut vardır. Umudunuzu hiçbir zaman kaybetmeyin. Size olmaz diyenlere asla kulak asmayın. Hepimiz değerliyiz ve hayallerimizi gerçekleştirebilecek güce sahibiz. Kendimize olan inancı ve umudumuzu hiçbir zaman kaybetmememiz dileğimle...