SENSİZ HER ŞEY RENKSİZ

Satırlarda, dizelerde, melodilerde, resimlerde hep aşkın farklı hallerini gördük, dinledik bugüne kadar. Yazarlar, şairler, müzisyenler hemen hepsi aşka aşık. Ama Abidin Dino için aşk demek, Güzin Dino demek... Genelde şiirler, mektuplar, aşk romanları çok ilgimi çekmese de, kitapçıda gezerken raflarının birinde duran bir kitabın kapağı ilgimi çekti. Sensiz Her Şey Renksiz ... Kitabı elime alınca Abidin-Güzin Dino'nun birbirlerine yazdığı mektuplar olduğunu anladım. Kitabın arka kapağındaki Ferit Edgü'nün bir sözü yakaladı beni: "Günümüz gençlerinin bu küçük kitapçıkta bir araya gelen bu özel mektuplardan alacağı önemlice iki ders olduğuna inanıyorum. Birincisi doğru ve dürüst yaşamak. İkincisi de aşk dersi." Dedim ya şiirler, mektuplar, aşk romanları okumak bana göre değil. Ama merak ettim doğrusu karı kocanın birbirine yazdığı mektuplardan doğruluğu, dürüstlüğü ve aşkı nasıl öğreneceğiz? Bu merakla aldım kitabı, başladım okumaya. Güzin-Abidin Dino, 1943 yılında evlenmiş, 1952 yılına kadar siyasi çalkantılar ve baskılar içinde geçen bir sürgün hayatı yaşanmış. Aynı yıl Abidin Dino Paris'e yerleşmiş. 1954 yılında Güzin Dino'da eşinin ardından Paris'e giderek onunla sürgün hayatını paylaşmış. Kitapta yer alan mektupların bir kısmı Abidin Dino'nun gırtlak kanseri nedeniyle Moskova'da tedavi gördüğü dönemde yazılmış. Abidin Dino bir mektubunda "Ne iğne, ne de hap; ilaçların ilacı sensin. Sanırım en önemlisi, damla damla sevgili gözlerin. İyileşeceksem onlar iyileştirecek."(26) demiş Güzin Dino'ya. Böylesine ölümcül bir hastalıkla pençeleşirken bile hep önceliği Güzin Dino olmuş. Aşkını, özlemini ona duyduğu hasreti her an dile getirmiş mektuplarında. Adana'dan, Ankara'dan, İstanbul'dan, Cezayir'den yazılmış yüzlerce mektup. Güzin Dino için de Abidin Dino hep hayatın ilk sırasında yer almış. Hatta Abidin Dino'nun 1993 yılında ölümünün ardından Abidin Dino'ya aşk dolu mektuplar yazmaya devam etmiş. Güzin Dino, Abidin Dino'nun Türkiye'nin birçok ilinde sergi açma hayallerini de öldükten sonra gerçekleştirmiş. Birbirlerinden ayrıldıkları anda başlayan özlemi satırlarında ifade ettikleri, ayrıyken yaşadıkları her olayı her detayı tüm incelikleriyle anlatan birbirinden özel mektuplar. Mektupları okurken Abidin Dino'nun Moskova'da hastane günlerini anlattığı satırlarda Moskova'nın soğuğunu, Güzin Dino'nun Paris'te dostlarıyla yediği bir öğle yemeğinde masadaki tabak ve bardakların bile tüm detayını görüyorsunuz. Günümüz şartlarında iletişimin bu kadar etkin kullanılmasına rağmen ilişkilerin ve aşkların nasıl yüzeysel, ne kadar çabuk yıpranabildiğini görüyoruz. Bundan neredeyse altmış yıl öncesine ait mektupları okurken iki insanın birbirine olan tutkusu, özlemi ve aşkını, diğer taraftan çevrelerinde olan-bitene ve dostlarına karşı olan duyarlılıklarını hissediyorsunuz. İletişimin sıklıkla mektuplarla sağlandığı, telefon görüşmelerinin ekonomik kaygılar nedeniyle pek nadiren kullanıldığı bir dönemde iki insanın an be an birbirinden haberdar olma çabası, her gün bazen günde iki kez birbirlerine mektup yazmaları gerçekten aşklarının ve birbirlerine olan tutkularının en önemli göstergesi bence. Altmış yıl öncesini düşünüyorum da en büyük iletişim aracınız mektup, o da günler sonra elinize geçiyor. Bir de telefon var ama o dönemin teknolojik koşulları düşünüldüğünde insanların birbirleriyle iletişim kurması bugünün şartlarına göre gerçekten çok zor. Bütün bunlara rağmen insanlar sevdiği, değer verdiği insanlarla çok daha fazla iletişim içindeymiş. Herkes birbirinden haberdar olabiliyormuş o dönemde. Acıları, sevinçleri, hüzünleri ve mutlulukları gecikmeli de olsa birbirleriyle paylaşabiliyormuş. Bizim, yani günümüz gençliğinin durumuna bakacak olursak, bırakın her gün sayfalarca mektup yazmayı telefonla göndereceğimiz kısa mesaj bile bazen zor geliyor. Çoğu zaman bu mesajları da kısaltmalarla anlaşılmaz hale sokuyoruz. Abidin-Güzin Dino'nun birbirlerine duydukları aşkı, özlemi, dostlarıyla olan paylaşımlarını satırlarına taşımalarını gördükten sonra bizlerin bugün sevdiklerimizle kurduğumuz iletişimin ne kadar sıradan, baştan savma ve duygusuz olduğunu görebiliyoruz. Ferid Edgü, ne kadar doğru söylemiş. Biz gençlerin bu mektuplardan, Abidin-Güzin Dino'nun aşkından öğreneceğimiz ne çok şey var. Onur Ünaldı