Irkçılık ve Yalnızlık

Dünyada herkesin sırtını yaslayabileceği bir insanın olması gerektiğini düşünmüşümdür hep. Hayat her zaman istediğimiz gibi gitmeyebiliyor ve böyle zamanlarımızda güvenilir bir insana ihtiyaç duyuyoruz. İşsiz kalıyoruz mesela ekonomik durumumuz gitgide kötüye gidiyor ya da amansız bir hastalıkla cebelleşebiliyoruz. İşte böyle zamanlarımızda moralimizi yüksek tutmamızı ve hayata devam etmemizi sağlayacak bir dostun yanımızda olması bize iyi geliyor. Irkçılığın hakim olduğu bir dünyada ise bir dost bulmak her zaman için kolay olmuyor. Sahip oldukları ten renginden dolayı yaşadığı toplumdan dışlanan insanlar, ancak kendileriyle aynı ten rengine sahip olan insanlarla iletişime geçebiliyor. John Steinbeck'in Fareler ve İnsanlar adlı romanı Amerika'nın 1940'lı yıllarında geçiyor, o zamanlarda da ırkçılık Amerika'da oldukça yaygın . Crooks adındaki bir işçinin siyahi olmasından dolayı yaşadığı toplumdan dışlanmasına şahit oluyoruz. Crooks, Fareler ve İnsanlar adlı romandaki baş karakterlerden değil. Aslında iki arkadaşın yaşadıklarını konu alan eserde dostluk, yalnızlık, ekonomik sıkıntılar gibi temalar da işlenmiş ama ırkçılık sorununa da parmak basılmış. İki işçi olan George ve Lennie'nin çiftlik satın almak için hayallerinin peşlerinden giderken, Kaliforniya'nın Soledad adlı kasabasındaki bir çiftlikte seyis olarak çalışan Crooks ile yolları kesişiyor. George ve Lennie ile aynı yerde çalışan Crooks, diğer işçilerin birlikte kaldığı yatakhanede değil, başka bir odada kalıyor ve bunun nedeni ise sahip olduğu ten rengi. Bir sürü işçinin çalıştığı çiftlikte tek siyahi işçi olmasından dolayı Crooks tek başına küçük bir barakada yaşamak zorunda kalıyor. Boş kaldığı zamanlarda, sosyalleşeceği bir insan olmayan Crooks, kitap okuyarak kendine kalan zamanı değerlendiriyor. Sadece ustabaşı ve patronuyla iş gereği temasa geçiyor. "Ya zenci olduğun için seni yatakhaneye almasalardı, onlarla kağıt oynamana izin vermeselerdi. Hoşuna gider miydi? Ya burada oturup kitap okumaktan başka yapacak hiçbir şeyin olmasaydı. Hava kararana kadar at nalı oynayabilirsin tabii, ama hepsi o kadar. Sonra odana tıkıl, oku babam oku. Kitaplar neye yarar ki. İnsana bir insan gerek, bir can yoldaşı gerek ."(84) Yukarıdaki alıntıdan da anlaşıldığı gibi, Crooks yalnız olmaktan ruhsal dünyasında karamsarlık yaşamakta. Beyaz tenli bir işçiye söylediği satırlar onun bir işçiyle arasında geçen sayılı görüşmelerden biri. Herkesten ayrı küçücük bir barakada yaşamak yeteri kadar aşağılayıcı olmasına rağmen, sözlü eleştirilere de maruz kaldığını görüyoruz. "Zenci köpeğin birisin sen, haddini bil. İstesem seni bu ağaçta sallandırırım, neye uğradığını bile anlamazsın" (2002:92) Bu alıntıdan anlaşıldığı üzere, siyahi bir ırka sahip olmak toplumun sizi dışlaması, eleştiri bombardımanına tutması demek. Ten rengi herkes gibi beyaz olsaydı, belki de onunla uzlaşmaya çalışacaklardı ama sahip olduğu ten rengi, diğer insanlarla karşılıklı saygı çerçevesi içinde diyaloglar kurup, özgürce yaşamasına engel oluyor. Toplumda kabul görememek siyahi ırka sahip insanların yaşamış olduğu bir sorun ama insanların fiziksel görünüşlerini sorun olarak gören ve topluma da bu görüşü empoze eden insanlar olmasaydı milyonlarca insan acı çekmeyecekti. Kim bilir kaç siyahi toplumun fikirlerinden dolayı hayatının tadını çıkaramadan, dolu dolu yaşayamadan hayattan silinip gitti. Her ne kadar sonraki yıllarda siyahi insanlar hayatta söz hakkı alabilip, yaşamaya başlayabildiyse de geçmişte insanların sahip oldukları ırk yüzünden dışlanarak yaşadıkları travmalar küçümsenemeyecek kadar fazla. Bundan dolayı 1937 yılında yayınlanmış olan Fareler ve İnsanlar yayınlandığı döneme uygun, etkileyici eleştiriler içeren bir roman.