ÇOCUKLUK VE MASUMLUK

Beyin olanca gücüyle ilerlerken, cinsel sistemlerin korkunç etkinliği daha uykuda olduğu için çocukluk, hayatımız boyunca özlemle geri dönüp baktığımız masumiyet ve mutluluk dönemi, hayatın cennetidir, kayıp cennet. Arthur Schopenhauer Eğer bir dilek hakkım olsaydı, dileyeceğim şey çocukluk günlerime dönmek olurdu şüphesiz. Çocukluğumdan hatırladığım salondaki koltukta, battaniyeye sarılmış bir şekilde annem ve babamla birlikte o zamanlar bayıldığım yarım ekmek tavuk döner yiyip favori dizimiz En Son Babalar Duyar'ı izlediğimiz o görüntü aklımın bir köşesine kazınmış bir halde duruyor, unutamıyorum zaten unutmak da istemiyorum. Çocuk olmak çok güzeldi çünkü, çevreden bir beklenti yoktu, bu beklentinin yarattığı stres zaten hiç yoktu, tüm günlerim oyun oynayarak, sevilerek geçiyordu. Bunların yanında en çok özlediğim bir başka şey ise her çocuğun sahip olduğu masumluk olsa gerek. Çocukluk deyince aklıma ilk olarak masumiyet geliyor, birçok kişinin de benimle aynı görüşte olduğuna inanıyorum; çünkü sorulan sorulara aklına geleni herhangi bir filtrelemeye ihtiyaç duymadan cesurca söyleyen; entrikaları, kötülükleri, hayatın adaletsizliğini bilmeden her şeyi tozpembe sanan küçük insanlardır çocuklar. Onlara göre yemeklerini bitirmezlerse kalan yemekler arkalarından ağlar, aileleri onların yaptığı kötü şeyleri kuşlar yardımıyla öğrenir, dişleri çıktığında diş perileri yastıklarının altına para koyar onlar için. Petek Halman ve Anıl Helvacı tarafından yazılan Ben 5 Kere İyilik Yaptım!: Çocuklardan Büyüklere Ders Kitabı da masumiyet timsalleri işte bu çocukları, sorulan sorulara karşı verdikleri masumane cevaplarla anlatan başaralı bir kitap. Volkan Balcı Kitabın adından da anlaşılacağı gibi Ben 5 Kere İyilik Yaptım!: Çocuklardan Büyüklere Ders Kitabı, büyükler için eğitici bir kitap. "Barış nedir?", "Ayrılık nedir?", "Kötülük nedir?" gibi sorular sorulmuş çocuklara ve verilen cevaplar bir kitap olarak derlenmiş. Bu sorulara verdikleri cevapların her biri insanı ister istemez düşünmeye itiyor. Mesela, altı yaşındaki bir kız "Ayrılık nedir?" sorusuna şöyle cevap veriyor: "Çok uzakları aramak demektir." Açıkçası bana bu soru yöneltirse "Küsmelerinden veya bir zorunluluktan ötürü iki veya daha fazla kişinin artık bir arada olmama durumu," gibi sıkıcı bir cevap vermek gelir içimden. Üstelik benim tanımım iki insanın zıt düşmesi, birbirine kızması gibi olumsuz bir olasılığı da göz önünde bulunduruyor ayrılık sorulduğunda; minik kızın tanımı ise ayrı düşülmüş kişiye ulaşma isteği üzerine kurulu. Bu küçük örnek bile her ne kadar yaşım dolayısıyla tam bir büyük sayılmasam da- bir büyük ile çocuğun düşünüş sitemlerini ve farklarını açıklamak için yeterli. Kitabın eğitici yanı da bu farklardan çıkıyor zaten: Kitapta her sorulan soruya çocuklardan daha sıkıcı ve kalıp cevaplar veren ben, "Bir zamanlar ben de çocuktum ve bana da bu sorular sorulsa aynen böyle cevap verirdim, şimdi ne değişti?" diye düşünmeden edemedim. Ardından bu durumun çok trajik olduğunu anladım; çünkü iki farklı yaşta iki farklı cevap vermemizin nedeni masumiyetimi kaybetmemiz, içimizdeki iyiliğin ve hoş duyguların kaybolması sanırım. Bu durum trajik çünkü şimdi bu cevapları veren çocuklar da yıllar sonra masumluklarını kaybedip daha sert ve hayatın geçekleriyle dolu bizim şu an verdiğimiz gibi cevaplar vermeye başlayacaklar çok büyük ihtimalle. Velhasılıkelam, "Çocukken nasıl düşünüyorduk?", "Çocuk olmak nasıldı?" gibi sorulara cevap bulmak istiyorsanız Ben 5 Kere İyilik Yaptım!: Çocuklardan Büyüklere Ders Kitabı acilen okumanız gereken kitap. Hep derler ya içinizdeki çocuk ölmesin diye, onu sadece şen şakrak olmaya devam et emri gibi algılardım; ama şu an, içimizdeki çocuğun ölmemesi ile Volkan Balcı masumiyetinin de devamlılığının sağlayacağına inanıyorum; çünkü bence şen şakraklıktan çok masumiyet, çocukları daha iyi anlatıyor. İçinizdeki çocuğun ölmemesi dileğiyle!