Funda Çoban'ın "Sokak Siyaseti" isimli yapıtını okuduktan sonra, yakın bir zamana kadar fazlasıyla meraklı olduğum siyaset üzerine bir yazı yazmaya karar verdim. Ülkemizin içinde bulunduğu siyasi ve sosyal durum beni siyasetten olabildiğine uzaklaştırsa da özellikle Türkiye'de siyasetin nasıl olduğu ve nasıl olması gerektiği üzerine benim de bir kaç naçizane fikrim var. Lise son sınıfa kadar köklü bir siyasi partinin aktif gençlik kolları üyeliğini yaptım; toplantılara, kurultaylara, anma törenlerine, mitinglere katılmaya gayret ettim. Siyasi etkinliklerin nasıl düzenlendiğine, siyasetin nasıl yapıldığına yakından tanık oldum ve bu duruma kendimce eleştiriler getirip daha iyi nasıl yapılabileceği konusunda fikirler getirdim. Aynı zamanda gençliğinin hatırı sayılır zamanlarını(bayramlar, yaz tatillerinin bir kısmı, ara tatiller) memleketim Nevşehir'de geçirmiş biri olarak Anadolu insanının siyasete bakış açısını, ihtiyaçlarını, kriterlerini yakından görme fırsatı buldum ve bu tecrübelerimi kafamda harmanlayarak bazı analizler yaptım. Siyasetin kesinlikle sokakta yapılması ve geliştirilmesi gerektiğine inananlardanım. Bu fikrimi dedem, babam veya eniştem gibi aile büyükleriyle paylaştığımda karşı tezler genelde çok benzer oluyor. Ülkemizde 80'li yıllar öncesi yaşanan talihsiz olaylardan ötürü, sokak siyaseti kelimesi çoğu kişi tarafından hoş karşılanmıyor. Oysa ki; benim sokak siyaseti derken bahsetmek istediğim şey, sokaktaki, tarladaki, devlet dairesindeki vatandaşlarla sürekli temas halinde olmak, ihtiyaçlarını tespit edip çözüm arayışlarında bulunmak. Bu yazıda siyasi ideolojilerden ziyade siyasetin yükseltebileceği hayat standartları ve refah seviyesi üzerine konuşmak istiyorum çünkü benim siyaset inancımda fikri ideolojiler kadar vatandaş talepleri de önemlidir. Bu sebeple ülkemizde siyasetin bu temeller üzerine kurularak yapılmadığını düşündüğümü belirtmek isterim. Sokakta bir tura çıkıp nabız yokladığınızda, "O da anca konuşuyor canım icraat yok ki!", "O dediklerini hangi kaynakla yapacakmış?" sorularına oldukça fazla oranda rastlayabilirsiniz. Ne yazık ki ülkemizde siyasi ve ekonomik vaatler inandırıcı kaynaklar üzerine kurulmuyor. Vatandaşın ihtiyaçlarına yeteri kadar özen gösterilmiyor, ekonomik vizyonlar profesyonel şekilde açıklanılmıyor ve bu sebeplerle ya akıllarda kalıcı olamıyor, ya da ciddiye alınılmıyorlar. Bu sorunun aşımının ise az önce belirttiğim gibi insanlarla bire bir temastan geçtiğini düşünüyorum. Sokak çatışması sorununa gelince, son zamanlarda yaşadığı vahim olaylarla sarsılan ülkemizin içinde bulundurduğu tüm kesimlerin birbirine her zamankinden daha çok kenetlendiğini gözlemliyorum. Bu sebeple siyasetimizin çatışmalardan uzak duracak kadar olgunlaştığını, olgunlaşması gerektiğini düşünüyorum. Toplumumuzun geçmişte yaşadığı olaylardan ders çıkararak kardeşin kardeşi vurduğu, kendi ülkesinin geleceğini farklı şekillerle(kendilerince uygun şekillerle) tayin etmek isteyen insanların çatıştığı dönemlerin üzerine bir sünger çekilmesi ve diyalog yolunun rahatça açılması hepimizin leyine olacaktır. Ne yazık ki henüz hayalini kurduğum siyaset atmosferinin oldukça uzağındayız. Halk tarafından seçilip, halk tarafından meclise gönderilen insanlar, üstlendikleri yüce görevin sorumluluklarını layıkıyla yerine getirmeye başladıkları zaman hayalini kurduğum atmosfer, ülke siyasetini etkisi altına alabilir diye düşünüyorum. Bu noktada da işin içine genç nüfus giriyor. Geleceğin emanet edileceği gençler ülke gündemine ve siyasetine asla uzak kalmamalıdır. Öyle ki, bir yaşıtımla siyaset tartışmaya kalktığımda konuya olan ilgisizliği ve alakasızlığı oldukça net bir şekilde göze çarpmakta. Hele ki böyle bir ortamın bulunduğu bir ülkede gençleri siyasetten daha da soğutmak yerine onları meraklandıracak, ilgilerini çekecek aktiviteler organize edilmeli. Örneğin Türkiye genelinde genç insanların fikirlerini paylaşıp sunabilecekleri bir ortam hazırlayacak kapsamlı bir gençlik projesi başlatılabilir. Bahsettiğim durumu benzeri bir örnek "Çocuk Meclisi" adı altında yıllar önce denenmiş, kamuoyunda oldukça ilgiyle ve takdir ile karşılanmıştı. Bu tarz projeler gençleri ülke gündemine ısıtmanın yanı sıra, onlara büyük ölçüde özgüven aşılar, kendilerini ifade etme yeteneklerini geliştirir. Kısaca, Funda Çoban'a siyasetin kuruluşu ve sürekliliği konusunda katılsam da ideolojilerin değiştirilmesindense çağın gereklerine ve şartlarına göre geliştirilmesini daha mantıklı olacağını düşünüyorum. Bu sayede çok daha büyük bir toplumsal kitleye ulaşılabilir. Benim bu başarılı yapıta yapmak istediğim eklentiler bu kadar. Başta da belirttiğim gibi, siyasetle yaşıma göre uzun sayılabilecek bir süre yakından ilgilenen biri olarak(sonlara doğru ne yazık ki soğuyan biri olarak) yaptığım tespitleri sizlerle paylaşmak istedim. Aynı zamanda gelişme paragrafında belirtmesem de, koltuk sevdası ve makam hırsının da siyasi atmosfere fazlasıyla zarar verdiğini, demokrasi olgusuna da çok büyük darbeler indirdiğini düşündüğümü belirtmek istiyorum. Siyasi atmosferin düzeldiği ve benim gibi gençlerin tekrar büyük heveslerle siyaset tartıştığı günleri görmeyi hayal ediyorum. Bence; siyasetin yalnız meclis kürsüsünden değil, simit tezgahının önünden de yapıldığı günler tekrar umutlanmamızı sağlayacak günler olacaktır. Barış ve huzur dolu, kavgadan uzak siyasi tartışmaların ortasında bulunmak dileğiyle!