ÖYKÜLER VE MÜZİKLER

Fazıl Say biletleri gösterilerinden çok uzun zaman öncesinde tükenen ve izleyici kitlesini ülkenin en kültür sahibi insanlarının oluşturduğu, en değerli sanatçılarımızdan bir tanesidir. O kadar büyük bir yeteneğe sahiptir ki parmaklarını piyano tuşlarına değdirdiği andan itibaren etkilenmemek elde değildir. Bütün parçaların zevkle dinlediğim bir sanatçı olarak, Sait Faik'in hikayeleriyle, klasik müziğin çok başarılı bir şekilde bir araya getirildiği konseri izleme fırsatı elde ettim. Ve şu ana kadar en zevk aldığım ve son bulmasını istemediğim gösterilerden biri oldu. Bu etkinlik daha önce gittiğim klasik müzik konserlerinden çok daha farklıydı. Beni çok şaşırtan bir performans oldu. Çünkü klasik müzik ile hikayelerin harmanlanmasından bu kadar güzel bir sonuç çıkabileceğini asla tahmin edemezdim. Sait Faik'in "Stelyanos Hrisopulos Gemisi" hikayesini daha önce okumuş olmama rağmen bu kadar etkileyici gelmemişti bana. Performansı etkileyici hale getiren pek çok unsur vardı. İlk başta konserde en çok hoşuma giden şeylerden biri hikayenin baş karakteri olan Trifon'un hikayesinin Songül Öden, Demet Evgar ve Esra Bezen Bilgin gibi başarılı oyuncular tarafından sahnede anlatılmış olmasıydı. Uzun bir tiyatro geçmişine sahip olan bu oyuncular için hikayeyi anlatırken ayı zamanda onu canlandırmak hiç de zor olmadı. Ve bu canlandırmalar bende bir tiyatro oyunu izliyormuş izlenimi uyandırdı. Bir başka unsur ise Fazıl Say tarafından bu konser için bestelenen ve hikayelerle uyumlu olan Zeynep Halvaşi ile Serenad Bağcan tarafından söylenen mükemmel şarkılar oldu. Sesleri o kadar etkileyiciydi ki zaten büyük emek harcanarak bestelenmiş olan bu şarkılara bambaşka bir boyut kazandırdılar. Fazıl Say'ın birçok destekçisi vardı sahnede. Piyano kadar diğer enstrümanların da konsere olan payları azımsanamayacak kadar fazlaydı. Aynı zamanda bu konserde viyolonsel ve kemençe gibi birbirinden oldukça farklı olan iki enstrümanın düeti beni şaşırtan bir başka şey oldu. Birbirinden farklı şeylerin birbirleriyle uyum içerisinde olabileceğini bir kez daha anlamış oldum. Vurmalı çalgıların da konsere büyük bir katkısı vardı. Hala nasıl yaptıklarını anlamamış olsam da bu çalgıları deniz sesini elde etmek için kullandılar ve gerçekten de o anda kendimi deniz kenarındaymış gibi hissettim. Sait Faik'in yaşamının büyük bir kısmını geçirmek için seçimini neden Burgazada yönünde yaptığını da anladım. Çünkü bu dört tarafı denizlerle çevrili yerde, ilham alabileceği pek çok günlük olay yaşanıyordu ve bu günlük yaşamın içerisinden her bir parçayı alıp başarılı öyküler haline getirebilmişti. Bu yaşam parçaları denize tutkusu olan bir çocuğun gemi yapma merakından, ada sokaklarındaki vahşi kedilere ve adada mevsimlerin yaşanışına kadar çeşitliydi ve Sait Faik de gözlem yetenekleri sayesinde bu çeşitliliğin farkına vardı. Bu farkındalık bize, edebiyatımızın en iyi öykü örnekleri olarak geri döndü. İşte bu konseri benim için özel yapan şey de aslında tam olarak buydu. Sait Faik'in günlük hayatta özel bulduğu parçaları enstrümanlar, tiyatro ve şarkılar yardımıyla bir araya getirerek daha da özel olmalarını sağlamışlardı. Ve bunu yapabilecekleri en farklı yöntemle yapmışlardı. Farklılığın sonuçlarından korkmamışlardı. Günlük sıradan detayların bir araya getirilmesiyle değerli öykülerin ortaya çıkabilmesi gibi, birbirinden farklı şeylerin de uyum sağlayabileceğini net bir şekilde göstermişlerdi. Bu yazımı hikayede bulunan başkahraman Trifon tarafından söylenen ve bu durumu çok güzel örneklediğini düşündüğüm bir alıntı ile bitirmek isterim : "Bu seferki gemi öteki yaptıklarına benzemeyecekti. İçine insan almayacaktı belki ama güzel olacaktı."