BİR ÜSTAD'IN İÇ DÜNYASI

Blog yazıma yine bir büyük şair olan, kendisinden sonraki yazarlara, şairlere ilham veren daha çok 'Üstad' olarak bilinen Necip Fazıl Kısakürek ile başlayacağım.'Çile' adlı şiir kitabını ve kitabın adını da aldığı şiiri biraz da olsa anlatacağım. Öncelikli olarak Necip Fazıl Kısakürek'ten bahsetmek istiyorum. 1900'lerin başında doğup 1983'te ölmüştür. İlk eseri Örümcek Ağı'nı 21 yaşında çıkarmıştır ancak ikinci şiir kitabı 'Kaldırımlar' ile üne kavuşmuştur. İslamcı görüşlerine şiirlerinde çokça yer veren Necip Fazıl, Türk Edebiyatı'nda önemli bir yere sahiptir. Peki, bu yeri nasıl kazanmıştır?Onu birçok şairden farklı kılan neydi?Şimdi bu soruları cevaplamak için sabırsızlanıyorum. Akbulut, 2 Necip Fazıl Kısakürek sayısız eser ortaya koymuştur. Hepsi birbirinden değerlidir ancak bunlardan en önemlisi 'Çile'dir. Kitapta birbirinden farklı, etkileyici bir sürü şiir var ve bunlar genelde tasavvufi dilde yazılmış. Eseri okumadan önce hakkında biraz bilgiye sahiptim. Günümüzde de sokaktan geçen insanlara sorsak büyük çoğunluk onu bu eserle hatırlayacaklardır. Necip Fazıl herkesce tasavvufi, biraz daha dini konularda yazan biri olarak bilinir. Haksız değiller, çünkü NFK'nın hayatını 2 bölüme ayırırsak son bölümünde sadece tasavvufi düşünce üzerine yazmıştır. İşte tam bu noktada bizim ünlü 'Çile'miz ortaya çıkıyor. Kitapla aynı isimde olan bu şiirin özelliği NFK'nın belirgin bir şekilde tasavvufi düşünceye döndüğü ilk şiir olmasıdır. O yüzden bu şiir üzerinde yoğunlaşmak istiyorum. Şiirde yaşadığı o anları öyle bir dille anlatmış ki kendinizi sanki onun yanındaymış gibi hissediyorsunuz. Dizeleri okurken NFK'nın geçmişini rahatça çözebiliyorsunuz. Satırları okurken sanki onu yakından tanıyormuşum gibi bir duyguya kapıldım. Bitirdikten sonra hakkında yaptığım araştırmalar beni yanıltmadı. NFK'nın o 2 bölüm olan hayatının ilk bölümü bana daha çok 'berduş hayatı' yaşadığını anımsattı. Gecenin derinliklerinde, içkili bir şekilde şairin şiiri nasıl yazdığını o kadar net görüyorsunuz ki... Lirizm, tasavvuf ve en önemlisi NFK'nın iç dünyası şiirle bir bütün olmuş şekilde. Bir insanın değişimine şahit oluyorsunuz. Aslında hayatından mutlu olmadığı, her gün gününü gün etmenin onu tatmin etmediğini ve çokça 'çile' çektiğini anlıyorsunuz. Bunca bahsedip örnek vermeden olmaz. Çile'den NFK'nın çektiği acıyı ve iç dünyasındaki kargaşayı bütün çıplaklığıyla ortaya seren bir dörtlük: Ensemin örsünde bir demir balyoz/Kapandım yatağa son çare diye/Bir kanlı şafakta, bana çil horoz/Yepyeni bir dünya etti hediye. Bu noktada bu şiiri okuyup etkilenmeyen yoktur herhalde. Okuyucunun görevi sadece okumaktır. Ama siz Üstad'ın satırlarını okurken onun o acı çeken ruhuyla birleşiyorsunuz. İşte burada onun neden bu kadar başarıya ve etkiye sahip olduğunu anlıyorum. İçten bir dil ve yaşanmışlıklar eseri yalnız bir şiir olmaktan çıkartıyor ve bu şiiri bir düşünceye, bir amaca bürüyüp çıkıyor. Bu amaç doğrultusunda NFK o günden beri devamlı olarak tasavvufi yazmaya başlıyor. En önemli görevlerde yer alıyor ve kalemini bir kılıç edasıyla kullanıyor. Bu şekilde yazmasının herkesi çok etkileyeceğini düşünüyorum. Direk kalbe saplanan sözcükler bende epey bi etki bıraktı. Okuduktan sonra bir daha dönüp bu sefer daha bir şevkle okudum şiiri. Akbulut, 3 Eseri okurken içimde bir dinginlik hissettim. Satırları okudukça ruhum biraz daha rahatladı. Uzun zamandır ulaşamadığım iç dünyama bu başyapıt ile ulaştım. Dili birazcık ağır olsa da anlamlarını açıp sözlükten bakmaya değer. Bazı yerlerde insanın gözlerini doldurabilecek güçte anlamlar var. Eğer ki NFK okumak istiyorsanız 'Çile'yi kesinlikle öneririm. Ama okumadan önce geçmişini araştırın ve öğrenin. Çünkü geçmişini öğrenince biraz daha onun hakkında yorum yapabiliyorsunuz. Ben ön yargılı biri olduğum için NFK'yı hep bağnaz olarak görürdüm. Biraz hakkında sorup soruşturunca her şey daha net ortaya çıkıyor. En sonunda sakin bir kafada okumaya başlayın. Geri kalan her şey eserde ve içindeki o muhteşem kelimelerde saklı...