DİĞERLERİNDEN FARKLI

"Olanla yetinerek, aramadan, düşünülmeden yaşanılsın diye yaratılmış bir dünyada yalnızdı."1 Bu yalnız insan sadece Bay C mi? Hayır. İnsanlara çarpa çarpa yürüdüğümüz kalabalık sokaklarda onlardan daha çok var. Belki çoğu insan bu kadar yalnız olduğunun farkında bile değil, çünkü hayata alışmışlar, sahip oldukları şeylerle yetinmeyi ve hiçbir şeyi sorgulamamayı öğrenmişler ya da yalnız olmaktan sıkılıp onlar da diğer sıradan insanlara benzemeye çalışmışlar. Modern zamanlarda önümüze yaşayalım diye atılan hayat çok zor, insanlar ve insanların istekleri çok sıradan. Çoğu kişi hayatı sorgulayarak kendini yormak yerine onlara dayatılan kurallara göre yaşamayı öğrenmişler. İyi bir eş, iyi bir çocuk, büyük bir ev, pahalı bir araba... Daha fazlasında gözleri yok, çünkü onlar "eli paketlilerden" olmaktan rahatsız değiller. Geçtiğimiz son birkaç yılda insanlar hayatlarındaki anlamsızlığı ve içlerindeki boşluğu biraz olsun gördüler ki "Issız Adam", "Kaybedenler Kulübü", "Özgürlük Yolu" gibi filmler yapmaya başladılar. Ama tüm bu filmler insanları değiştirmek için yeterli değil. Bay C'nin sinema teorisinde de bahsettiği gibi eğer tüm insanlara aynı anda aynı filmi izletmek mümkün olsaydı belki insanların hayata bakış açısını değiştirebilirdik ama bunu başaramıyoruz, çünkü insanlar iki üç saat süren filmden çıktıktan sonra yine hayatın karmaşası içine karışıp izlediklerini unutuyorlar. Okuduğumuz kitaplarda, izlediğimiz filmlerde yalnızlığı her yerde görüyoruz. Anlamlı filmler izlediğimizde ya da hayatı sorgulayan kitaplar okuduğumuzda fark ettiğimiz yalnızlığımızı insanlara göstermek istiyoruz. İstiyoruz ki onlar da görsün içinde yaşadığımız sıradan hayatı ve yalnızlığımızı, ama çoğu kişi bunun farkına varamıyor ve olaylara hiçbir zaman bizim penceremizden bakamadıkları için bizim yalnızlığımızı anlamıyorlar. Mesela, Bay C Ayşe'ye Truman Capote'nin öyküsünü verdiğinde onun da öyküyle ilgili çok derin yorumlar yapmasını, onun gördüklerini görmesini, onun hissettiklerini hissetmesini istiyordu. Ama Ayşe'nin kısa ve umursamaz cevabının ardından konuyu değiştirmesi Bay C'yi yıkmıştı. Romanda Bay C'nin nasıl yıkıldığını gördüğümde kendi hissettiklerimle Bay C'nin hissettiklerinin aynı olduğunu gördüm. Eğer orada onun yerinde olsaydım ben de yıkılırdım, ben de Ayşe'den soğurdum. Bundan birkaç yıl önce bende büyük bir etki bırakan Sevgi Soysal'ın Tutkulu Perçem adlı kitabını okurken altını büyük bir heyecanla çizdiğim cümleleri anneme, babama, arkadaşlarıma gösterdiğimde hiç kimseden istediğim tepkileri alamadığımda ben de Bay C'nin hissetiği yalnızlığı hissettim. İnsanların her şeyi aceleyle zorunluluktan yapması, mesela bir kitabı hayata bakış açılarını değiştirsin ya Zülal ŞARLIOĞLU 21400156 da onlara yeni bir şeyler katsın diye değil de sadece zorunlu oldukları için hızlıca okuyup geçmeleri onları sıradan hayatlarına mahkum ediyor. Bay C, hayata ve ilişkilere bakış açısıyla zor ve karmaşık biri olsa da okurken ben de derin izler bırakan bir karakter. Her ne kadar benimsediği hedonist hayat tarzını tam olarak onaylamasam da onun yalnızlığında kendi yalnızlığımı görebiliyorum. Ama onda kendime en yakın bulduğum özelliği ise sıradan bir hayattan kaçması ve insanlara bağlanmak istememesi. Mesela, Bay C Ayşe'nin ona fazla bağlandığını ve hayatının monotonlaşttığını hissetmese aslında Ayşe'yi seviyordu. Bay C, gerçek sevgiyi bulamadığını düşündüğü için istediği hiçbir şeye sahip olamadığını zannetse de birçok şeye sahip. Arkadaşlar, aşk, para... Aslında aradıklarını bulduğu söylenebilir ama o her şeyin hayalindeki gibi olmasını istediği için yaşadığı hayat onu tatmin etmiyor. Bu yüzden de okuyucu Bay C'nin ne istediğini ve neden aylak olduğunu kolay kolay anlayamıyor ama ben Bay C'yi anlıyorum, çünkü ben de aynı şekilde çevremdeki insanları sevsem de tüm zamanımı onlarla harcayabilecek bir insan değilim. Gittiğim her yere onlarla beraber gitmek zorunda olmak, yaptığım her şeyi onlara haber verip kendim için bağımsız plan yapamamak bana göre değil. Bazı insanlar kendi özel alanının daraldığını ve hayatını başkalarının yönettiğini hissettiğinde buna uyum sağlayamazlar. Bu bir eksiklik değil, karakter meselesidir. Zaten roman boyunca Bay C diğer insanlardan farklı olduğu ve onlar gibi olmak istemediği için sık sık yalnız olduğunu belirtir. Aylak Adam'ı ilk okuyuşta tam olarak anlamasak da roman ilerledikçe onu daha yakından tanır ve hayata onun gibi bakmayı deneriz. Aylak Adam herkes üzerinde aynı etkiyi bırakabilen bir roman değildir. Onu tam olarak anlamak için yalnızlığın ne demek olduğunu bilmek ve yalnızlığı yaşamış olmak gerekir. Hayatındaki düzenden mutlu ve hayatı sorgulamayan çoğu kişi onu anlayamaz. O, diğerlerinden farklı ama aynı zamanda içimizdeki eksik parçamızı bulmamıza yardım eden bir karakterdir.