turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Modernleşme ve konut; Cumhuriyet'in sanayi yatırımları ile Kayseri'de mekansal ve toplumsal değişim

Cumhuriyet sonrası modernleşme deneyiminin, siyasal olarak yeni bir yapılanma niteliği taşımasının ötesinde, mekansal ve toplumsal kimliği etkileyen değişimler içerdiği söylenebilir. Yaşama alışkanlıklarının ve biçimin her alanında yenilenme içeren devrimler ile 'modern' kimliğin inşası hedeflenmiştir. Bu kapsamda, devletin değişim ve kalkınma hedeflerini bir araya getirerek kurduğu sanayi yerleşkeleri, Anadolu kentlerindeki mekansal ortamın ve toplumsal yapının yenilenmesine katkı sağlamıştır. Kayseri, devletin -bu amaçla- ilk sanayi yatırımlarını gerçekleştirdiği kenttir. Ülkenin ilk ağır sanayi yatırımı olarak kurulan Tayyare Fabrikası (1926), devlet merkezli yapılanmanın ilk örneği Sümerbank Bez Fabrikası (1935) ve Şeker Fabrikası (1955), yarattıkları iş olanakları ve barınmadan eğitime sundukları hizmetler ile kentleşme sürecini, konutun biçimi ile üretimini ve sosyal ortamı etkilemişlerdir. Özellikle lojmanları ve çevrelerinde çalışanlarınca kurulan kooperatifler ile devam eden konutlar, ortaya çıkardıkları biçimsel ve kurgusal farklılık ile kentin gelişimine ve kimliğin değişimine yön vermiştir. Modernlik olgusunun birey merkezli tartışmaları, içerdiği farklılık arayışı ve ortaya çıkardığı kriz hali ile devletin sanayi yatırımlarını kurarken ve işletirken ortaya koyduğu yöntem arasındaki çelişki, Türkiye Modernleşmesi'nin kendine has bir deneyim olarak kavranmasını gerektirmektedir. Bu bakışla çalışma, Türkiye'de Cumhuriyet'in ilanı sonrası modernleşme deneyimine bağlı olarak, Kayseri'de devlet tarafından kurulmuş bu üç işletme ve çevrelerinde gelişen konut yerleşimlerinin, kentteki modernleşme sürecine; mekansal ve toplumsal değişime etkilerini incelemeyi amaçlamıştır.
Mevcut yapılarda sürdürülebilirlik amaçlı iyileştirmelerin yapı sistemi açısından analizi

Mevcut yapıların sürdürülebilirlik amacıyla iyileştirilmesi, yapıların zaman içerisinde yitirdikleri performanslarının geri kazandırılması için, müdahalelerin sürdürülebilirlik kapsamında ele alınması girişimleridir. Mevcut yapılarda yapılan iyileştirmeler sonucunda, yapının gereksinimi olan kalite ve performansın devamlılığı sağlanırken, yapılara sürdürülebilirlik imkanı da kazandırılabilir. Bu doğrultuda, günümüzde çoğu mevcut yapıda, sürdürülebilir bir sağduyu ile çevresel, sosyal, ekonomik, teknolojik ve işlevsel olarak iyileştirmeler yapılmaktadır. İyileştirme yapılan mevcut yapılar incelendiğinde, müdahalelerin yapı alt sistemleri ve elemanlarına yönelik olduğu görülmektedir. Çalışmada, sürdürülebilirlik amaçlı iyileştirmelerin, yapıyı oluşturan yapı alt sistemleri ve elemanları ile ilişkisi irdelenmektedir. Konu, müdahalelerin yapı alt sistemi boyutunun yanı sıra, çevresel, sosyal ve ekonomik boyutlarının irdelenmesi bakımından, sürdürülebilirlik amaçları ile birlikte ele alınmaktadır.
Doğu Karadeniz yerel mimarisinin sürekliliği bağlamında Trabzon/of/Ballıca mimari özellikleri ve yeni bir konut önerisi

Bu çalışmada Doğu Karadeniz Bölgesi yerel mimari kültür birikimi genel hatlarıyla incelenmiş, bölgedeki güncel durum süreklilik kavramı bağlamında irdelenmiştir. Doğu Karadeniz kırsalında üretilen yeni konutla, yerel mimari kültürün sürekliliğinin nasıl sağlanabileceğine öneri getirilmiştir. Bu doğrultuda tez kavramsal ve kılgısal olarak iki aşamalı bir çalışma şeklinde kurgulanmıştır. Öncelikle yapılan literatür çalışmasıyla 'yerel mimari' ve 'süreklilik' kavramları araştırılmış, bu kavramların mimari alandaki yansımaları Doğu Karadeniz Bölgesi ve Ballıca Mahallesi özelinde örnekler üzerinden incelenmiştir. Doğu Karadeniz Bölgesi yerleşim özellikleri, plan tipolojileri, malzeme ve yapım teknikleri, mimariyi ortaya çıkaran sosyo-kültürel ve ekonomik yapı bağlamında irdelenmiştir. Güncel durumda yerel mimarideki süreklilik, örnek yapılar üzerinden tespit edilmeye çalışılmıştır. Genelden özele gidilerek Ballıca Mahallesi genel özellikleri tanıtıldıktan sonra yerel mimari kültür özellikleri; araziye yerleşim, plan ve cephe organizasyonu, malzeme ve yapım teknikleri başlıkları altında içine girilebilen on altı adet konutun ayrıntılı olarak incelenmesiyle elde edilmiştir. Konutlardan elde edilen veriler, çizim ve fotoğraflarla desteklenerek belgelenmiştir. Ballıca Mahallesi'nin süreklilik bağlamında güncel durumu örnek yapılarla belirlenmiştir. Oluşturulan kavramsal temelle tasarlanan ve inşa edilen 'Honderoğlu Mustafa Evi'nin plan özellikleri ve yapım süreci anlatılmıştır. Yapının süreklilik bağlamında biçimsel ve ilkesel olarak değerlendirilmesiyle tez tamamlanmıştır.
Bursa ve İznik'deki Erken Dönem Osmanlı yapılarında devşirme malzeme kullanımı

Tez çalışmasının 1. bölümü Giriş kısmından oluşmaktadır. Bu bölümde genel olarak tez çalışmasının seçiliş amacı, çalışma konuları ve çalışmada izlenen yöntem ve metodlar hakkında bilgi verilmiştir. Çalışmanın 2. bölümünde Anadolu'da Tarihsel Süreç İçinde Devşirme Malzeme Kullanımıyla ilgili genel bilgiler verilmiş; devşirme malzeme kullanımının nedenleri ve malzeme devşirme pratiğine ilişkin sorunlar ele alınmıştır. Tarihsel süreç, Bizans ve Osmanlı dönemi olarak 2'ye ayrılmıştır. Kaynaklar taranarak Bizans, Beylikler ve Osmanlı Dönemi'nde devşirme malzeme kullanımının nedenleri ve sonuçları araştırılmıştır. Çalışmanın 3. bölümünde araştırma alanı olarak seçilen Bursa ve İznik şehirlerinin Osmanlı öncesi ve Osmanlı dönemindeki konumları, tarihleri ve mimarileri araştırılmıştır. Çalışmanın 4. bölümünde, kaynaklardan ve yerinde yapılan incelemeler sonucunda, Bursa ve İznik'de devşirme malzeme kullanıldığı tespit edilen Erken Dönem Osmanlı yapılarının kataloğu oluşturulmuştur. Yapılar hakkında bilgiler toplanmış ve yapılarda devşirme olduğu tespit edilen parçalar fotoğraflanarak katalog düzeni içinde bilgileri aktarılmıştır. Çalışmanın sonuç bölümünde, devşirme olduğu tespit edilen parçalar bir değerlendirme tablosuyla ele alınmış ve böylece Bursa ve İznik'te belirlenmiş olan yapılarda istatistik olarak ne kadar devşirme malzeme kullanıldığı bilgisi çıkartılmıştır. Ayrıca tespit edilen bu devşirme malzemelerin bazılarını da biçim ve bezeme olarak benzer özellikler gösteren farklı yapılardaki mimari parçalar ile karşılaştırmaları yapılmıştır.
Investigation of the deterioration problems of excavated andesite monuments in archaeological sites for the purpose of conservation

İnsanoğlunun en eski faaliyetlerinin tanığı olan arkeolojik alanlar korunmalıdır. Arkeolojik alanlardaki taş anıtların bozulma süreçlerinin belirlenmesi, onların korunması için temel aşamalardan biridir. Bu çalışmada, Aigai ve Assos arkeolojik alanlarında kazı sonrası ortaya çıkarılan andezitlerin bozulma sorunları koruma amaçlı incelenmiştir. Bu amaçla, alan çalışmalarıyla andezitlerdeki bozulmaların dört yıllık süreçteki görsel analizi yapılmış ve andezitlerin iç kısımları ile dış yüzeylerinin temel fiziksel, petrografik, mikroyapısall özellikleri, mineralojik, elemental ve kimyasal kompozisyonları belirlenmiş ve karşılaştırılmıştır. Alanlardaki görsel analizler, andezitlerdeki kazı sonrası bozulmaların dört yıllık süreçte az olduğunu göstermektedir. Deneysel sonuçlar, silika ve ferromagnezyen mineraller ile kalsiyum-feldspatların toprak altında karbokdioksit ve suyun etkisiyle az oranda kimyasal bozulmaya uğramasıyla, sırasıyla kil mineralleri ve andezit yüzeylerinde kalsiyum karbonat ve hematit patinalarının oluştuğunu göstermektedir. Kil minerallerinin varlığı, fiziksel, kimyasal ve biyolojik bozulmayı desteklemektedir. Deneysel sonuçlar, açık hava koşullarındaki taş bozulmalarının ilerleyişini engellemek için önleyici koruma müdahaleleri alınarak kazıların devam edebileceğini göstermektedir. Önleyici koruma müdahaleleri olarak, bu çalışma, andezitlerin kazı sırasında kontrollü kurumaları sağlanmasını, taş yüzeylerindeki killerin temizlenmesini ancak kalsiyum karbonat tabakasının korunmasını ve biyolojik oluşumların engellenmesi için biyositlerin uygulanmasını önermektedir. Kazılardan sonra ise anıtlardan suyun uzak tutulması için drenaj gibi çevresel düzenlemeler sağlanmalıdır.
Restoration project of the Medrese in Düzce village, Seferihisar, İzmir

oz DÜZCE KÖYÜ MEDRESESİ RESTORASYON PROJESİ SEFERİHİSAR, İZMİR KUL, Fatma Nurşen Yüksek Lisans, Restorasyon Anabilim Dalı, Mimarlık Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Ayşıl YAVUZ Haziran 2003, 207 sayfa Bu tezin konusu izmir'in Seferihisar ilçesine bağlı Düzce köyündeki medresenin restorasyonudur. Köyde medrese ile aynı avlu içinde bir cami ve yaklaşık 200m güneydoğuda bir hamam ve kervansaray olduğu söylenen yapıya ait kalıntılar vardır. Tezin giriş bölümünde medrese kısaca tanıtılmakta, sahip olduğu değerler ortaya konmakta ve çalışmanın amacı belirtilmektedir. Daha sonraki bölümler sırasıyla çalışmanın yöntemi, binanın fiziksel analizi, tarihi araştırma/karşılaştırmalı çalışma ve bunların sonucunda medresenin değerlendirilmesi, elde edilen bilgiler ışığında yapının restitüsyon projesinin hazırlanması ve son olarak bir restorasyon önerisinin hazırlanmasıdır.
Diyarbakır Sülüklü Hanı'nın sağlıklaştırılıp değerlendirilmesi

Güneydoğu Anadolu'nun önemli bir kenti olan Diyarbakır tarihsel süreç içerisinde her yönüyle ön planda kalmayı başarmış ve bu özellikleri ile kentin genel yerleşim dokusundan tek yapı ölçeğine kadar yapısall strüktürünü de etkilemiştir. Ancak toplumun mimari alanda giderek artan değişim eğilimleri yapıların kullanımlarını sınırlayarak fiziki durumlarını olumsuz yönde etkilemiştir. Sülüklü Han da bunlardan biridir ve yıllar boyunca yıkıcı ve yıpratıcı etkilere açık kalmıştır. Amacı yapıyı sağlıklaştırmak ve günümüz koşullarına uygun şekilde işlev önermek olan bu çalışma üç aşamada hazırlanmıştır. Birinci aşamada kaynak incelemesi, ikinci aşamada rölöve çizimlerinin hazırlanması ve üçüncü aşamada toplanan bu bilgilerin değerlendirilmesi ile yapının korunmasına yönelik olarak restitüsyon ve restorasyon önerileri hazırlanmıştır.
Perge Ağalar Camisi'nin mimari koruma kapsamında incelenmesi

Bu tez çalışmasının temel konusu olan Ağalar Camisi, ülkemizin güneyindeki Antalya kentinin antik kentlerinden Perge ören yerinin sınırları içerisinde yer almaktadır. Yapı çeşitli literatür kaynaklarında Ağalar Camisi, Kültürel Varlıkları Koruma Envanterinde Ağalarönü Camisi olarak anılmaktadır. Bu çalışmada ise yapı, Ağalar Cami olarak betimlenmiştir. Ağalar Camisi Zafer Ertaş'a göre (1987) Tekeoğulları Beyliği döneminde yani M.1307- 1432 yılları arasında, Kültürel Varlıkları Koruma Envanterine göre M1811 yılında inşa edilmiştir. Arapzade Mehmet Ağa tarafından yaptırılmıştır. Ağalar Camisi tek kubbeli, kare planlı ve kagir bir yapıdır. Beden duvarları, kubbeye tromp sistemiyle iki kademede bağlanmaktadır. Caminin hem dış cepheleri hem iç mekanı bezemesiz ve sadedir. Beden duvarlarında Perge antik kentinden getirilen devşirme taş malzemeler kullanılmıştır. Caminin kuzeybatı yönünde avlu duvarına bitişik bir çeşmesi bulunmaktadır. Caminin kuzey, doğu ve batı yönündeki yakın çevresinde hazire bölümü bulunmaktadır. Kültürel Varlıkları Koruma Envanterine göre Ağalar Camisi 20.09. 2000 tarih ve 4753 sayılı kararla tescillenmiştir. Koruma derecesi birinci derece anıtsal olarak kabul edilmiştir. D2 Mimarlık şirketi tarafından hazırlanan koruma projeleri, Antalya Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu tarafından 20.03. 2013 tarih ve 1519 sayılı kararla onaylanmıştır. Onaylı projeler doğrultusundaki uygulamalar 23.12. 2014 tarihinde başlamış, 28.12. 2015 tarihinde tamamlanmıştır. Bu tez çalışmasının amacı Ağalar Camisi'nin çevresiyle birlikte belgelenmesi, tarihi ve arkeolojik arka planındaki çelişkilerin çözümlenmesi ve 2013- 2015 yılları arasında yapılan restorasyon proje ve uygulamalarının korumacı bir yaklaşımla incelenmesidir.
Manisa ili Kula ilçesindeki sakız tipi evler ve koruma sorunları üzerine bir araştırma

Kula; geleneksel Osmanlı kent dokusunu günümüze kadar koruyan küçük Anadolu kentlerinden birisidir. 1979 yılında tescillenen yerleşimde günümüzde 800'ün üzerinde tescilli yapı yer almaktadır. Kültürel mirasın devamlılığı için bu kent dokusunun sürekliliğinin sağlanması amaçlanmaktadır. Kula Volkanik Jeoparkı'nın Unesco Jeopark Ağı'na katılmasıyla birlikte bölgedeki geleneksel evlerin de restorasyon çalışmaları önem kazanmıştır. Bu çalışmada amaç, Sakız tipi evlerin genel mimari özellikleri incelenerek, koruma sorunlarının belirlenmesi ve koruma yaklaşımına yönelik öneriler geliştirilmesidir. Sakız tipi evlerin yaygın olarak görüldüğü Akgün ve Zaferiye Mahallelerinde çalışma yapılarak, Sakız tipi evler Türk evleri ile karşılaştırmalı olarak incelenmiş ve mimari özellikleri belirlenmiştir. Bunun neticesinde, korumanın olumlu ve olumsuz etkileri incelenmiştir. Tespit çalışmaları için, anket, veri toplama, mevcut durum tespiti, fotoğraflama gibi belgeleme yöntemlerine başvurulmuştur. Yapılan çalışmalarda Sakız tipi evlerin genellikle iç sofalı, birkaç basamakla ulaşılan ana giriş kapısının sofaya açıldığı, avlu kapısının ayrı olduğu, Türk evlerine göre simetrik cepheli olduğu, bazı evlerin dış görünüşlerinin korunduğu, iç mekanlarda değişiklikler yapıldığı; bazı evlerin terk edildiği, bazı evlerin ise kısmi olarak korunduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak geleneksel Kula evleri gibi Sakız tipi evlerin de korunmasına gereken önemin verilmediği görülmüştür. Koruma bilincinin yoksunluğu ve maddi imkansızlıklar nedeniyle bölgenin restorasyon çalışmalarının yetersiz olduğu belirlenmiştir.
Kent çeperlerindeki az katlı konut topluluklarının kullanıcı-mekan ilişkisi bağlamında değerlendirilmesi: İzmir örneği

20. yüzyılın sonlarında dünya genelinde yaşanan dönüşümler, konut üretim biçimlerinde de farklılıklar yaratmıştır. Özellikle 1960 sonrasında yaşanan ekonomik değişimlerde temellenen süreçler, konut alanlarının şekillenmesinde de temel belirleyici haline gelmiş; az katlı konut toplulukları ve kapalı konut siteleri de bu dönüşümlerin bir ürünü olarak ortaya çıkmışlardır. Temel nitelikleriyle öncekilerden farklı bir barınma pratiğine işaret eden bu oluşumlar, yeni bir konut sunum biçimi ve kentsel büyüme formu olarak öne çıkmaktadır. Küreselleşmenin etkileriyle dünyaya yayılan bu değişimler kapsamında, bu yeni konut alanlarının her ülkenin ve kentin kendi özgün bağlamı çerçevesinde şekillendiği görülmektedir. Türkiye'de de 1980 sonrasında, kent çeperlerinde, ortaya çıkan konut siteleri yeni bir yaşam tarzını, farklılık iddiasındaki bir mekansal örgütlenme ile tüketiciye sunmanın yeni bir yolu olarak keşfedilmişler; İstanbul ve Ankara'dan sonra başka büyük kentlerde olduğu gibi İzmir'de de giderek artmışlardır. Çalışmanın temel amacı, kent çeperindeki az katlı konut topluluklarının ortaya çıkış süreçlerini ve taşıdıkları problematikleri üst ölçekteki toplumsal gelişmeler paralelinde anlamaya çalıştıktan sonra, mimarlık eylem alanında bu konut toplulukları için bütüncül bir bakma biçimi geliştirmek ve bu çerçevede İzmir örneğini kullanıcı-mekan ilişkisi bağlamında derinlemesine irdelemektir. İzmir'deki az katlı konut toplulukları ve kapalı konut siteleri, ulusal ya da uluslararası ölçekteki benzerlerinden, kentin iç dinamikleri doğrultusunda temel farklılıklar içermektedir. Bu doğrultuda tez çalışması, konuya ilişkin geliştirmeye çalıştığı bütüncül bakma biçimiyle konunun her boyutuyla görülmesini sağlamış; İzmir kentindeki az katlı konut toplulukları ile ilgili yapılan envanter çalışmasının yanı sıra anket çalışmasından elde edilen bulgularla, İzmir'in dünya ve Türkiye içindeki farklılıklarını ortaya koymuştur.
The use of space for digital identity practices: Mavibahce Shopping Center, Izmir

Konum tabanlı medya kullanımının yaygınlaşması ve sosyal medya uygulamaları ile bütünleşmesi kişilere ve kurumlara kimlik pratiklerinde yeni yöntemler sağladı. Belli konumlarda yapılan yer paylaşımlarıyla, belli mekanlar önünde çekilmiş sabit ve hareketli imge yüklemeleriyle, mekansal özelliklerin teşhiri ve mekana konum tabanlı araçlarla mekansal anlamları çeşitlendiren iliştiri eklemeleriyle, mekan kişisel ve kurumsal kimlik inşasının gerçekleştiği bir sahneye dönüşmeye başladı. Bu bağlamda, bu tez mekanın Instagram üzerinden kişisel ve kurumsal kimlik inşası için kullanımını İzmir Mavibahçe Alışveriş Merkezi örneği ile incelemektedir. Çalışma, bu uygulamalarda kullanılan yöntemleri ve stratejileri analiz etmeyi amaçlar. Anketlere ve dijital medya incelemelerine dayanan analizler Mavibahçe'nin fiziksel ve dijital konumunun iki farklı kullanıcısını hedef alır; ziyaretçiler ve kurumun kendisi. Çalışma, ziyaretçilerin kişisel kimlik inşasında dijital habituslarının bir parçası olarak belli hayat tarzlarına olan yakınlıklarını göstermek için ağırlıklı olarak konum ve ilinti paylaşarak mekan kullanımına, ve kurumların kişileştirme ve mekanın hedef kitlenin ilgisini çekebilecek belli özelliklerini kullanarak kullanıcılarıyla direk iletişime geçme ve yakın ilişki kurma çabalarına odaklanır.
Osmanlı batılılaşma döneminde konut mimarisinde süsleme: Halep ve Gaziantep örnekleri

Tarih öncesi çağlardan itibaren günümüze kadar insanoğlunun yaşadığı mekanları biçimlendirirken severek uyguladığı süsleme, kimliğinin, kültürünün ve yaşam biçiminin önemli sembollerinden biri olmuştur. Yaşam mekanını oluşturan yüzeylerde kullanılan süsleme teknikleri mimarinin estetik unsurlarından birisi olarak dünyanın çeşitli bölgelerinde değişik dönemlere göre değişen farklı üslup ve teknik özellikler göstermektedir. Türk İslam sanatının gelişimine bağlı olarak Osmanlı sivil mimarisi içerisinde konutlarda kullanılan süsleme anlayışı 19. yüzyılda Batılılaşma etkisi ile değişim göstermiştir. Bu değişim, imparatorluk merkezi İstanbul'dan başlayarak farklı kentlere de yansımıştır. Bu tez kapsamında benzer özellikler taşıması nedeni ile ele alınan örnekler 19. yüzyıl batılılaşma etkilerinin görüldüğü Anadolu'da Gaziantep ve Ortadoğu'da Halep kentlerinde yer alan konut örnekleridir. Bu kentlerde sıklıkla taş bezeme, ahşap oyma motifleri ve duvar resimleri iç mekan tasarımının ana öğeleri olarak kullanılmışlardır. Bu tez kapsamında süslemenin konut mimarisindeki yeri ve önemi, Ortadoğu'daki süsleme geleneğinin Halep konutlarına etkisi ve Türk İslam süsleme sanatının Gaziantep konutlarına etkisi araştırılmıştır. Gaziantep'te konut süslemesi açısından öne çıkan örnekler Abdülkadir Kimya Evi ile Göğüş Evi'dir. Osmanlı İmparatorluğu'nun bir parçası olarak, yerel Halep mimarları ve zanaatkarları, tekniklerini ve kültürlerini mimari eserlerine aktarmışlardır. Özellikle 19. yüzyılda inşa edilen konutlarda Osmanlı Batılılaşma Dönemi etkisi ile çeşitli süsleme teknikleri kullanılmıştır. Bu konutlardan öne çıkanlar Gazali Evi ile Açıkbaş Evi'dir. 2012 yılından itibaren Suriye'nin mimari mirasının çoğu savaş nedeniyle yok edilmiştir. Halep'te, şehrin hem eski hem de modern bölgelerindeki kayıplar artmış ve birçok geleneksel konut hasar görmüştür. Gazali ve Açıkbaş Evi de büyük hasar almıştır. Bu nedenle Halep'te ele alınan konutlarda kullanılan süslemeler kaynaklardan aktarılmıştır. Gaziantep'te ele alınan konutlarda kullanılan süslemeler fotoğraflanarak belgelenmiştir. Osmanlı konut mimarisine ait özgün süsleme geleneğinin gelecek nesillere aktarılabilmesi amacı göz önünde bulundurulmuştur.
Balıkesir Havran'da bulunan geleneksel konutların yapım teknikleri ve taşıyıcı sistem açısından incelenmesi

Bu çalışmanın amacı Havran'da bulunan geleneksel konutların yapım sürecini anlamak ve özgün yapım tekniklerini araştırmaktır. Bu amaca bağlı olarak, Havran'ın tarihi ve bölgenin genel mimari özellikleri üzerine araştırma yapılmıştır. Havran bölgesindeki yerleşim biçimlerinin tarih içerisindeki gelişimi geçmişş çalışmalardan araştırılmıştır. Günümüze kadar gelmiş geleneksel yapılar yapım teknikleri ve taşıyıcı sistem açısından çizim ve fotograf ve görsel analizlerle desteklenerek ayrıntılı belgelenmiştir. Strüktürel ve mimari elemanların detayları çizilmiş, analiz edilmiş, benzerlikleri ve farklılıklarına göre sınıflandırılmıştır. Çalışma sonucunda elde edilen bilgiler ışığında, geleneksel Havran konutunun temelden çatıya kadar süren yapım aşaması oluşturulmuştur.
İlköğretim okullarında dersliklerin mekansal niteliklerinin fiziksel konfor koşulları bağlamında irdelenmesi

Bu çalışmada fiziksel çevre etmenlerinin ve kullanıcıların psikolojik özelliklerinin; aynı dersliği kullanan ve aynı sosyal gruptan gelen öğretmen ve öğrenciler üzerindeki etkileri ve bu etkilerin kullanıcıları ne yönde etkilediği araştırılmıştır. Birinci bölümde; Eğitim kavramı ve eğitimin amacı yer almaktadır. ikinci bölümde; çeşitli ülkelerde eğitim, özel eğitim, özel okul eğitimine yer verilmiştir. Üçüncü bölümde; Türkiye'de ve Avrupa'daki eğitim yapılarının tarihsel gelişimi ile Eğitim yapılan-Öğrenci ilişkisi üzerinde durulmuştur. Dördüncü bölümde; Eğitim yapılan dersliklerinde konfor koşullan yer almaktadır. Beşinci bölümde ise; özel - kamu okul derslerindeki kullanıcı memnuniyeti ölçülmüştür. Kullanıcılara sıfat çiftlerinden oluşan anketler uygulanmıştır. Öğretmen ve öğrencilerin cevapladığı anket formlan öğrenciler, öğretmenler ve öğrenci-öğretmen arasındaki yaş ve cinsiyet farkından kaynaklanan anlamsal farklılaşmalar özel-kamu okul dersliklerinde değerlendirilmiştir. Değerlendirme sonuçlan yüzde tablosu ve grafik olarak ifade edilmiştir. Kamu ve özel okul derslikleri arasında bulunan farklılıklardan dolayı kullanıcı memnuniyeti karşılaştınlamamış, her okul kullanıcı sonuçlan kendi içinde değerlendirilmiştir. Kamu-özel okul dersliği kullanıcı algılamalarında ve basan düzeylerinde yaş, cinsiyet, mekandaki konfor koşullan, ekonomik ve kültürel faktörlerin etkili olduğu görülmüştür.
Investigation of conservation problems of The Prophet Elias church in Izmir

İlyas Peygamber Kilisesi, İzmir'de bulunan Aya Vukla ve Doğanlar Kilisesi ile birlikte günümüze ulaşmış ve 19. yüzyılda inşa edilmiş, üç Rum Ortodoks Kilisesi'nden biridir. Bu çalışmanın amacı; yapının, mimari özelliklerini ve yapısall sorunlarını incelemek, korunması gerekli değerlerini belirlemek, koruma sorunlarını değerlendirmek ve yapının özgün nitelikleri ile korunmasına katkıda bulunmaktır. Bu amaç doğrultusunda, öncelikle yapının mevcut durumunu saptamak için geleneksel tekniklerin yanı sıra elektronik takeometre kullanımıyla mimari ölçümler yapılmış ve bilgisayar ortamında yapının iki boyutlu çizimleri hazırlanmıştır. Ayrıca yapılan gözlemlerle yapının mimari ve strüktürel özellikleri, yapısall sorunları ve geçirdiği değişimler saptanmıştır. Elde edilen bilgiler, ArcGIS programına aktarılarak sorgulanabilen, güncellenebilen ve farklı disiplinlerce tespit edilen bilgilerin eklenmesini sağlayan bir bilgi sistemi oluşturulmuştur. Karşılaştırmalı çalışma, tarihi araştırma ve restitüsyon çalışması ile yapının özgün nitelikleri ve korunması gerekli değerleri belirlenmiştir. Bu çalışmalar sonucu restorasyon projesi hazırlanmış ve yapı için yeni işlev çok amaçlı salon olarak önerilmiştir. Çalışma sonucunda; yapının, mimari özellikleri ile ilgili ayrıntılı bilgi elde edilmiş, araştırmalar ve değerlendirmeler sonucu koruma sorunları irdelenmiş ve bundan sonraki çalışmalar için öneriler sunulmuştur.
Voyvoda Caddesi'nin tarihsel gelişimi ve Hezaren Han

Galata bölgesi, İstanbul'un tarih boyu yoğun yerleşimlerinden biri olmuştur. Buranın bir liman kenti olması, hem ticaretin hem de konut işlevinin gerçekleştiği bir merkez olmasını da beraberinde getirmiştir. Voyvoda Caddesi ise bu bölgenin merkezi sayılabilecek bir yoldur. Özellikle XIX. yüzyılın ikinci yarısından itibaren cadde başkentin finans merkezi olmuştur. Bu 300 metrelik caddeOsmanlı modernleşmesinin de kilometre taşlarından biridir. Hezaren Han, Voyvoda Caddesi'nin ve Osmanlı ticaret hayatının nasıl değiştiğiningöstergelerinden biridir. Han, bürolara hizmet veren bir yapı olarak tasarlanmıştır. Gelişenimkanlar sayesinde inşaatı 5 ay gibi kısa bir sürede tamamlanan hanın mimarı AlexandreVallauri'dir.