turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Okul öncesi çocuk eğitim merkezlerinde iç ve dış mekan analizlerinin eğitim yaklaşımları çerçevesinde incelenmesi

Okul öncesi çocuk eğitimi, eğitim sürekliliğinin başlangıcında önemli bir aşama oluşturmaktadır. Geleneksel aile tipinden çekirdek aileye geçiş ve yükselen yaşam standartları nedeniyle kadının ekonomik hayatta yerini alması, çocukların eğitim ve bakımı için yardımcı kişilere, kurumlara gereksinim duyulmasına neden olmuş, giderek temel eğitimin önemli bir parçası haline gelmiştir. Erken yaşlarda oluşmaya başlayan kişilik yapısının ileriki yıllarda genellikle aynı yönde gelişmesi nedeniyle çocuğun topluma faydalı, üretken bir katılımcı olmasını sağlamak ve çocuğa sosyal bir birey niteliği kazandırmak okul öncesi eğitimin amacıdır. Okul öncesi eğitimin, amaçlarına ulaşması, yaygın, etkin ve oturmuş bir sistem olması; çocuğun gereksinimlerine, fizyolojik ve psikolojik özelliklerine uygun tasarlanmış bir eğitimyapısıyla mümkündür. Bu tez kapsamında çocukların gereksinimlerine karşılık verecek uygun çevre koşulları incelenmiş, eğitim sistemleri ve bu eğitim sistemlerinin mekan organizasyonları, çevre şartları araştırılmıştır. Ayrıca bu eğitim sistemleri çerçevesinde okul öncesi eğitim merkezi örnekleri verilerek mekan organizasyonlarıoluşturulmuş, incelemeler yapılmıştır. Okul öncesi çocuk eğitiminin tanımı, amaçları, önemi ve gerekliliğindenbahsedilmiş, okul öncesi eğitim kurumları olan kreş, çocuk yuvaları ve anaokulları incelenmiştir. Daha sonra okul öncesi çocuk eğitiminin tarihçesi araştırılmış, Türkiye'de ve dünyada gelişmesi ele alınmıştır. Okul öncesi eğitim yapılarından olan anaokullarının çevresel ve kentselilişkileri, fiziksel, işlevsel özellikleri, iç-dış mekan organizasyonuirdelenerek, anaokulunun en önemli mekanı olan öğrenme odalarının mekansal düzenlemesi ve diğer mekanlarla ilişkileri ele alınmıştır. Çocuğun gelişimine ait eğitim sistemleri ve bu eğitim sistemlerine ait uluslararası örnek taramaları yapılarak, karşılaştırmalar yapılmıştır. Sonuç olarak; araştırılan uluslararası örneklerle Ankara'daki örneklerkıyaslanarak; eğitim sistemlerinin anaokullarının mekansaldüzenlemedeki yansımaları eşleştirilmiş ve çocukların gereksinimlerine yönelik çevrenin oluşturulması için veriler elde edilmiştir.
Mekanda yön bulma davranışının Zorlu Center Alışveriş Merkezi üzerinden incelenmesi

İnsan hareket eden bir varlıktır ve gün içinde yaptığı farklı aktivitelerde bulunduğu konumu sıkça değiştirir. İster iç mekan ister dış mekan olsun bir yerden başka bir yere ulaşım günlük hayatın en önemli faaliyetidir. Bireyin zaman içindeki mekansal deneyimleri yer-yön bulmada etkilidir. Kişi fiziksel mekandan aldığı bilgiyi kendi altyapısı ile birleştirerek yönelme eylemini gerçekleştirir. Yön bulma duyusunun insanda doğuştan var olduğu düşünülse de; özellikle alışveriş merkezleri, hastane ve havaalanı gibi karmaşık yapılarda, iç mekanlar insanlara biçim ve algı bakımından farklı deneyimler sunar ve yön bulma daha zor hale gelir. Bu noktada mimari çözüm ve mimari çözüme destek olarak modern yönlendirme elemanları ile kullanıcılar için yön bulma daha kolay hale getirilebilir. Yapılan çalışmada; yön bulma davranışının iç mekanda deneyimlenmesini mekan kurgusu, mimari yönlendirme sistemleri ve mekanı deneyimleme sayısı bakımından ele almıştır. Çalışmada ilk olarak yön bulmanın ilgili kavramları olan algı, zihinsel harita, yön bulma ve oryantasyon kavramları açıklanmıştır. Sonraki başlıklarda bu kavramların insan, mekan, çevre, psikoloji ve hareketle olan ilişkilerine yer veren literatür çalışmalarına değinilmiştir. Çalışma alanı olarak Zorlu Center Alışveriş Merkezi belirlenmiştir. Uygulamalı alan çalışması ile deneklerin belirtilen alış-veriş merkezindeki yön bulma davranışları sorgulanmıştır. Zorlu Center Alışveriş Merkezini daha önce deneyimleyen ve deneyimlemeyen toplam 28 kişiye yapılan uygulamada, yaya hareketleri gözlemlenmiş ve benzer özellikler gösteren yaya davranışlarından yola çıkarak bir takım bulgulara ulaşılmıştır. Yapılan çalışmada bulgulardan hareketle varılan sonuçlarda; mekan kurgusu, iç mekandaki yönlendirme elemanlarının ve mekana aşina olma durumunun yön bulmadaki etkisi detaylı olarak açıklanmış ve bir sonraki çalışmalar için önerilere yer verilmiştir.
Kentsel mekanlarda kapalılık etkisinin sanal modeller aracılığıyla araştırılması

Mekan, algılanabilirliği ölçüsünde tanımlanan ve çevreleyen sınırlayıcı ögeler ile boşluktan ayrılan bir kavramdır. Duvar, döşeme ve tavan gibi mekanın fiziksel boyutunu belirleyen sınırlayıcı ögelerinin biçimlenişi ile mekanın niteliği ve görsel algısı değişmektedir. Kentsel mekanda da çevreleyen bina yüzeylerinin yükseklikleri ve birbirleriyle olan mesafeleri ile oluşan alanlar kentsel mekanın kullanıcılar üzerinde yarattığı görsel etkileri belirlemektedir. Bu çerçevede; çalışmanın ilk bölümünde; çalışmanın konusu, amacı, kapsamı ve yöntemi belirtildikten sonra mekan, kentsel mekan, avlu/meydan ve algı kavramları hakkında bilgiler verilmiştir. Ardından çalışmanın kurgusunun yapıldığı kapalılık etkisinin, mekansal boyut, ölçek ve oranlar ile değişimi detaylı olarak ele alınmıştır. Sonrasında ise çalışmanın yöntemini belirleyen sanal gerçeklik kavramından bahsedilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde çalışmanın yöntem ve hedeflerinden bahsedilerek, bilgisayar destekli oluşturulan üç boyutlu modellerin sanal gerçeklik ile ilişkisi kurgulanmıştır. Çalışmanın deneysel kurgusu literatürde Spreiregen'in (1965) kentsel avlu/meydanlarda kapanma oranları olarak belirttiği gösterim üzerinden oluşturularak, 4 farklı genişlik değişkenli kentsel avlu/meydan mekanının kapalılık etkileri incelenmiştir. Ardından anket tekniği ve kullanılan anlamsal sıfatlar hakkında bilgiler verilmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde yapılan anket sonuçları değerlendirilerek mekanların kapalılık eşikleri yeniden incelenmiş, literatürde verilen değerler ile kıyaslanmıştır. Ardından mekanların belirlenen sıfatlar ile anlamsal özellikler üzerinden değerlendirilmesi yapılmıştır. Çalışmanın son bölümünde ise mekanların kapalılık eşiklerinin anket katılımcılarının demografik özellikleri ile olan ilişkisi üzerinde durulmuştur. Kentsel mekanların çevreleyen ögelerin biçimlenişi ile değişen kapalılık etkisi, yapılan anket çalışması sonucuyla desteklenerek, belirlenen anlamsal sıfatlar ve mekanların kapalılık etkisi arasındaki ilişkiler değerlendirilmiştir.
İnşaat projelerinde kritik başarı faktörleri ve proje başarısının ölçülmesi

Bu çalısmada, proje basarısını objektif ve sübjektif açıdan degerlendiren, standart bir proje basarı ölçüm yönteminin Türkiye'de kullanılabilirligi test edilmistir. Bu dogrultuda, öncelikle literatürde yer alan kritik proje basarı faktörleri ve proje basarı ölçüm kriterleri tanımlanmıstır. Çalısmanın alan arastırması, Amerika'da gelistirilmis olan İnsaat Projesi Basarı Ölçüm Yöntemi kullanılarak gerçeklestirilmistir. Bu ölçüm yöntemi yardımı ile Türkiye'de yenitamamlanmıs üç önemli konut projesinin basarıları degerlendirilmistir. Konut projelerinin basarıları öncelikle birbirlerine göre karsılastırılmıstır. Daha sonra Amerika ve Türkiye'de uygulanmıs olan projelerin CPSS skorları kıyaslanmıstır. Böylece Türkiye'de standart bir basarı ölçüm yönteminin kullanılabilirligi irdelenmistir. CPSS gibi bir insaat projesi basarı ölçüm yönteminin, nerelerde kullanılabilecegitartısılmıstır.
Endüstri mirasının korunması ve bölgesel ölçekli kültür rotası; Bursa'daki ipek fabrikaları üzerinden ipek rotası önerisi

Bursa Kenti, 14. yüzyıl itibariyle ipek üretiminin tarımsal üretimden, ipek iplik ve ipekli dokumalara kadar her alanında üretiminde ve ticaretinde çok önemli bir rol oynamıştır. 20. yüzyılın ortalarına kadar önemini korumuş olmakla birlikte, zaman içinde değişen ihtiyaçlar ve gelişen teknoloji ile dünya ticaretindeki yeri değişkenlik göstermiştir. Bu değişimin beraberinde getirdiklerinden biri de, içinde artan hammadde ihtiyacıyla 19. yüzyılda Bursa'da ipek filatür fabrikaları inşa edilmiş olmasıdır. Bursa ipekçiliğinde endüstrileşmenin sonucu olarak 20. yüzyılın ortalarına kadar sayısı artan tesislerde 20. yüzyılın ortalarından sonra ipeğin daha ucuza ithal edilmesi sebebiyle üretim durmuştur. Söz konusu tesislerin pek azı günümüze ulaşabilmiştir. Günümüze ulaşan tesislerin bir kısmı farklı işlevlerle yeniden kullanılmaya başlanmıştır. Bir kısmı ise gün geçtikçe bakımsızlıktan kaybolmaya yüz tutmuştur. Tez kapsamında söz konusu ipek fabrikalarından günümüze ulaşabilmiş olanlar 2019 yılı verilerine göre incelenmiş olup; endüstri mirası kavramı ve endüstri mirasının yeniden işlevlendirilmesine ilişkin örnekler incelenerek, fabrikaların korunması için koruma ve yeniden işlevlendirilme önerileri getirilmiştir. Bu bağlamda Bursa'da ipekçilik ile ilgili endüstri mirasını ve ipekçilik ile ilgili diğer yapıları da barındıran bir Bursa İpek Rotası önerisi geliştirilmiştir. Bu rota önerisi ile söz konusu tesislerde/yapılarda kullanılmış olan makinaların ve üretim yöntemlerinin sergilenmesi, üretilecek olan ürünlerin sergilenmesi ve satılması ile söz konusu tesislerin/yapıların yeniden kentsel yaşama katılmaları ve ipek üretiminin kent belleğindeki yerinin yeniden canlanması hedeflenmiştir.
Research on the architectural use of photovoltaic components in Turkey from the viewpoint of building shape

YAPININ BİÇİMLENİŞİ AÇISINDAN FOTOVOLTAİK BİLEŞENLERİN MİMARİDE KULLANIMININ TÜRKİYE KOŞULLARINDA İRDELENMESİ OZ Bu çalışmanın amacı, yeni yapı bileşeni 'Fotovoltaik Bileşenleri', mimarideki uygun ve verimli kullanımlarını mimarlara tanıtmak ve enerji açığı olan ülkemizde, önemli miktarda enerjinin kullanıldığı binalardaki elektrik enerjisi ihtiyacının binanın kendisi tararından karşılanmasını sağlamak, bir başka deyişle bu binaları enerji açısından kendi kendine yetebilen strüktürlere dönüştürmektir. Bu güneş enerjisinden direkt olarak elektrik enerjisi üreten Fotovoltaik panellerin kullanımının tasarım aşamasından başlayarak mimariyle bütünleştirilmesi ile sağlanabilir. Bu amaçla bu çalışmada PV panellerin İzmir şartlarında gölgeleme elemanı olarak mimariye uyarlanması için bir yöntem önerisi getirilmiş, bu yöntem önerisinde detaylandırılmaları, gölgeleme analizi ve simülasyon programı PVSYST V3.3 kullanılarak yapılmıştır. 'Binalarla Bütünleştirilmiş Fotovoltaik Modüller'in Türkiye'de İzmir şartlan için gölgeleme elemanı olarak kullanımı için bir metod öneren çalışma, altı bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, problemin tanımı, çalışmanın konusu, amacı ve yöntemi açıklanmıştır. İkinci bölümde, fotovoltaik sistemler tanıtılarak PV bileşenlerin ve Binalarla Bütünleştirilmiş Fotovoltaik modüllerin kullanım alanları ve durumu ele alınmıştır. Üçüncü bölümde, fotovoltaik panellerin mimaride kullanım olanakları strüktürel açıdan irdelenmiştir. viDördüncü bölümde, fotovoltaik panelin gölgeleme elemanı olarak kullanıldığında, en fazla verime sahip olması için gerekli optimum panel eğim açısının ve optimum yönlenmenin belirlenmesi için önerilen yöntem anlatılmıştır. Beşinci bölümde, tezde önerilen ve dördüncü bölümde anlatılan yöntem, örnek bina olarak seçilen DEÜ Mimarlık Fakültesi binasında uygulanmıştır. Sonuç bölümü olan altıncı bölümde, PV panelleri tasarımlarında optimum verimi elde edebilmek için optimum yönlendirme ve eğim açılarıyla kullanmak isteyen mimara yardımcı olacak metodun sonuçlan tartışılmıştır.
Ulaşılabilirliğin akreditasyon sürecinde değerlendirilmesi ve taşınmaz kültür varlıkları

Bu çalışmada, taşınmaz kültür varlıklarının ulaşılabilirlikleri konusunda küresel, uluslararası ve ulusal çalışmalar ve halihazır durum araştırılarak, elde edilen veriler ışığında Türkiye'de taşınmaz kültür varlıklarının ulaşılabilirliklerine ilişkin mevcut sistemde herhangi bir düzenleme olmamasından dolayı gerek projelendirme, gerek ruhsatlandırma, gerek uygulama ve gerekse de kullanımda akreditasyon mevcut olmadığı ve konuya ilişkin bir yapılandırmaya ihtiyaç olduğu belirlenmiştir. Toplam beş bölümden oluşan tezin ikinci bölümünde gerek koruma ile taşınmaz kültür varlıkları ve gerekse de ulaşılabilirliğe dair terminoloji üzerinde çalışılmıştır. Üçüncü bölümde küresel ve uluslararası koruma ve ulaşılabilirlik uygulamaları irdelenerek mevcut idari ve fiziksel bakış açıları değerlendirilmiştir. Dördüncü bölümde, Türkiye'deki koruma ve ulaşılabilirlik mevzuat ve uygulamalarına dair kronolojik çalışma yapılarak güncel duruma dair aksaklık ve sorunlar ortaya konmuştur. Son bölümde ise sorunun çözümüne yönelik olarak Türkiye'deki ihtiyaca yanıt verecek, yerel mevzuat ve teşkilat düzenlemelerini içeren 'Koruma-Ulaşılabilirlik Akreditasyon Modeli' önerilmiştir. Bu bağlamda yapılan araştırmalar gerek basılı kaynaklardan literatür taraması şeklinde ve gerekse de küresel ve uluslararası organizasyon, kurum ve kuruluşların elektronik kaynaklarının taranması şeklinde gerçekleştirilmiştir. Sonuç olarak, geliştirilen bu model, taşınmaz kültür varlığı niteliğindeki kamu yapıları başta olmak üzere tüm yapılı çevrenin ulaşılabilirliğini akreditasyon açısından destekleyerek önemli ölçüde yol gösterici olacaktır.
Post-hümanistik söylem ve dekonstrüksif eleştirinin eleştirisi

Bu çalışma postmodern dönemlerin sosyal, siyasi ve sanatsal açılımlarını yaparak, dekonstrüktif eleştirinin araçlarının bu bağlam içinde irdelenmesini gerçekleştirmektedir. Amacı dekonstrüktif eleştirinin bir retorikten ibaret olduğunu ortaya koymak ve böylece yapısallcı eleştirinin mimarlık gibi sanatlarda vazgeçilmezliğini vurgulamaktır.
Yangından korunma ve binalarda yangın güvenlik önlemleri

Jüri: Yrd. Doç. Dr. E. Hamit OĞUZALP Yrd. Doç. Dr. Mustafa İNCESAKAL Yrd. Doç. Dr. Nazım KOÇU Yangın olayı, çevresel risk taşıyan, sadece çıktığı mahalde kalmayarak tüm binayı hatta eğer kontrol edilemezse gelişerek tüm bir bölgeyi etkileyebilecek bir felakettir. Çalışmamızın bütününde bu büyük felaketi en az zararla geçiştirebilmek için alınması gerekli tedbirler üzerinde durulmuştur. Yangın korunma ve binalarda yangın güvenliği sorununun sadece bir dizi yönetmelikle geçiştirilebilecek bir sorun değil, aksine mimari tasarım aşamasından başlayarak binanın ömrü boyunca devamlı kontrol altında tutularak araştırılması, öğrenilmesi ve uygulanması gereken bir zorunluluk olduğu konularına değinilerek, mimarın, bina sahiplerinin ve idarecilerin bu yöndeki görev ve sorumluluklarında yol gösterilmesine çalışılmıştır. Çalışmamızın Giriş; Bölümünde binalarda yangın güvenlik önlemleri konusunun niçin araştırma konusu olarak seçildiği anlatılmaya çalışılmıştır. İkinci Bölümde; Yangın olayının fiziksel analizi yapılmış, yanma ve yangın arasındaki fark anlatılmış ve yanma sırasında ortaya çıkan zehirli maddelerin insan sağlığını ne şekilde etkilediği açıklanarak yangının ne denli tehlikeli olabileceği anlatılmaya çalışılmıştır. Üçüncü Bölümde; İstanbul ve Konya Şehirlerinde çıkan yangınların istatistikleri incelenmiş, sonuçlan üzerinde durularak yangınların çıkış nedenleri, meydana getirdiği zararlar, yanan yapıların fonksiyonları araştırılarak güvenlik önlemlerinin hangi doğrultuda alınacağı konusunda yol gösterici olması amaçlanmıştır. Dördüncü Bölümde; Yangın güvenliğinde aktif, pasif önlemlerin tanımları, nasıl uygulanacağı anlatılarak bu önlemlerin yönetmeliklerde ne şekilde zorunlu hale getirildiği, şehircilik ve bina planlaması ölçeğinde uygulanması gereken aktif, pasif yangın güvenlik önlemleri planlaması, pasif yangın güvenlik önlemleri, uygulanış şekilleri, önemleri yönetmeliklerde belirtilen maddeler ile desteklenerek anlatılmaya çalışılmıştır. Aktif yangın güvenlik önlemleri, tanımlan, uygulanış şekilleri; yangın algılama, yangın ihbar, uyan sistemleri, yangın söndürme sistemleri konulan anlatılmaya çalışılmıştır. Pasif bir yangın güvenlik önlemi olabilecek ancak hem pasif hem de aktif güvenlik sistemlerini birlikte kullanarak yangından korunmayı zorunlu hale getirmeye çalışan sigortacılığın, yangın olayına bakışı açıklanmış ve binalara yapılacak yangın sigortasının faydaları da bu bölüm kapsamında anlatılmaya çalışılmıştır. Beşinci Bölümde; Uygulaması yapılmış çeşitli binalardan verilen örneklerle binalarda yangın güvenlik önlemleri konusunun ne şekilde uygulandığı, nasıl olması gerektiği eksikliklerin neler olduğu anlatılarak konuya açıklık getirilmeye çalışılmıştır. Altıncı Bölüm; Sonuç bölümü olup, konu ile ilgili çalışma boyunca karşılaşılan eksiklikler özetlenmiş ve bunlann nasıl giderileceği konusunda öneriler getirilmiştir.
Termal tesislerin ekolojik mimarlık tasarım ölçütlerine göre incelenmesi

Turizm sektörünün küresel ölçekte hızlı bir gelişme göstermesi turizm türlerini çeşitlendirme yönünde bazı çalışmalar ortaya çıkarmıştır. Turizm trendlerinde meydana gelen bu gelişme ve değişme yeni endişeleri gündeme getirmiş ve turizmin yarattığı fırsatlar kadar doğal çevreye verdiği zararlar da tartışılmaya başlanmıştır. Plansız, altyapısız, sadece ekonomik kaygıyla oluşturulan yapıların, bulunduğu çevreye kalıcı zararlar verdiği gerçeği tasarımcıları sürdürülebilir çözümler aramaya yönlendirmiştir. Dünya genelinde CO2 ve SEG salınımında turistik tesislerin payının %25 olduğu gerçeği, doğal güzelliklerin hemen yanı başında kurulan turizm işletmelerinin oluşturduğu görsel kirlilik ve doğal çevre üzerindeki tahrip edici etkisi, turizm tesislerinin tasarımı ve yapımı esnasında doğaya uyumlu yaklaşımlara önem verilmesi zorunluluğunu bir kez daha ortaya koymaktadır. Doğal, tarihsel ve kültürel çekicilikler bakımından hemen hemen tüm turizm faaliyetlerini bünyesinde barındıran ülkemizde son dönemlerde Sağlık Turizmi olarak da adlandırılan termal turizm önemli bir pazar payı oluşturmaya başlamıştır. Hızlı bir gelişim gösteren tesisleşme sürecinin çevresel etkilerinin az olması için tasarımcıların makro ve mikro ölçekli planlamalarında ekolojik mimari tasarım ölçütlerini dikkate almaları gerekmektedir. Ekolojik tasarımların oluşturulması termal turizmin daha sağlıklı gelişmesini ve çevrenin minimum zarar görmesini sağlayacaktır. Bu mimarlık teziyle çevresel etkileri az olan mevcut tesislerin ekolojik özellikleri ortaya konarak yeni yapılacak çağdaş tesislere yol gösterici bir kılavuz oluşturmak amaçlanmıştır. Bu amaçla henüz termal kaynakları tam olarak keşfedilmemiş, ekolojik özelliklerini koruyan Bingöl ve yakın çevresi, yaşamını hala sürdürülebilir biçimde devam ettirecek bir potansiyele sahip olduğu için tercih edilmiştir. Bu kapsamda yörede bulunan mevcut termal tesisler, belirlenmiş olan ekolojik mimari tasarım ölçütleri doğrultusunda incelenmiş, sorunlar ortaya konmuş ve çözüm önerileri geliştirilmiştir.
Konservatuvarlarda gürültü denetimi-kurgusal bir yapı kapsamında değerlendirmeler

İnsanların bireysel gelişimine ve toplumların uygarlaşmasına katkı sağlayan eğitim-öğretim faaliyetlerinin gerçekleştirilebilmesi için, akustik açıdan kaliteli ve konforlu eğitim ortamlarına ihtiyaç duyulmaktadır. Bu ihtiyaç doğrultusunda, eğitim yapılarının mimari planlama evresinde, gerek yapı dışı, gerekse yapı içinden kaynaklanan gürültülere karşı alınacak önlemlerin ortaya konması sonucunda akustik açıdan elverişli eğitim ortamlarına sahip olunabilir. Günümüzde artan eğitim olanakları ile birlikte üniversiteler bünyesinde açılan konservatuvar bölümlerinin sayısı artmaktadır. Kentlerde ulaşım kolaylığı sağlamak amacıyla, bu yapılar ana arterlere yakın konumlandırılmakta ve bu nedenle genellikle yüksek düzeyde trafik gürültüsüne maruz kalmaktadırlar. Ayrıca konservatuvarlarda gerçekleştirilen müzikal eğitim nedeniyle, yapı içinde yer alan hacimlerde yüksek düzeyde gürültü meydana gelmektedir. Dolayısıyla konservatuvarlarda gerçekleştirilen eğitim faaliyetini destekleyen akustik konfor ortamını oluşturmak için gürültü denetimi oldukça önem kazanmaktadır. Yapılarda gürültü denetimi yapılması için, yapı kabuğunun ve yatay-düşey iç bölme elemanlarının sağlaması gereken ses yalıtımı sınır değerleri ve bu sınır değerleri sağlayan uygun kesitler belirlenirken, yapı kabuğuna etki eden dış gürültünün özellikleri ve alıcı ile kaynak hacimlerin işlevleri de göz önünde bulundurmalıdır. Günümüzde yapılardan beklenen akustik performansın elde edilebilmesi için yapı kabuğu ve bölme elemanlarının kesit özellikleri belirlenirken sıklıkla bilgisayar modellemelerinden faydalanılmaktadır. Bu çalışma kapsamında, kurgusal bir konservatuvar yapısı ele alınarak, konservatuvarlarda gürültü denetimine yönelik alınması gereken önlemler ortaya konmuştur ve yapıdaki tüm ses geçiş yollarının değerlendirmeye alındığı, TS EN 12354 standardına uygun hesaplama yapan bir bilgisayar simülasyon programından faydalanılarak, yapı kabuğu ve bölme elemanlarının, hava ve katı doğuşlu gürültülere karşı, çeşitli standart ve yönetmelikler tarafından belirlenmiş ses yalıtım değerlerini sağlayan uygun kesit seçenekleri önerilmiştir.
Sürdürülebilir mimari ve sertifikalı yeşil binalar

Küreselleşen dünyamızda; gelişen teknolojilere bağlı olarak artan yaşam standartları küresel ısınma, iklimde değişiklik, su sorunu, kirlilik ve doğal kaynakların yok olmaya başlaması gibi sorunları da beraberinde getirmiştir. Kaybolan bu ekolojik dengenin yeniden sağlanması düşüncesi sürdürülebilirlik kavramını ortaya çıkarmış ve tüm dünyada sorunun çözümü için enerjinin etkin kullanımına önem verilmeye başlanmıştır. 1960 yıllarından başlayarak geliştirilen sürdürülebilirlik kavramı tüm birimlerde giderek önemli bir rol almış, mimarlık eğitimine olan yaklaşımlarda da etkili olmuştur. Bu doğrultuda günümüzde 'sürdürülebilir, ekolojik, yüksek performanslı, çevre dostu, akıllı, pasif, yeşil, karbon-sıfır bina' gibi nitelendirilen birçok uygulamaya rastlanmaktadır. Bu çalışmada sürdürülebilirlik ve yeşil bina kavramları ile günümüzdeki yetersiz kaynaklardan minimum yararlanıp; maksimum enerji, malzeme, su tasarrufu elde etme konuları üzerinde durulmuş, sürdürülebilirlik ve yeşil bina kavramları hakkında insanları bilinçlendirip, sürdürülebilirlik kavramının tasarımın önde gelen parametrelerinden olması amaçlanmıştır. Çalışma kapsamında; birinci bölümde sürdürülebilirlik kavramı ve enerji verimliliği üzerinde durulmuş, bu kavramların mimarlık alanına yansımaları ise ikinci bölümde irdelenmiştir. Yeşil bina uygulamalarının belirli bir çerçevede, somut ve objektif olarak kıyaslanması için geliştirilen Yeşil Bina Değerlendirme Sistemleri üçüncü bölümün konusu olmuştur. Dördüncü bölüm kapsamında Türkiye'de uygulanan yeşil bina örnekleri incelenmiştir.
Yassıtepe Höyüğü Erken Tunç Çağ yapısına yönelik arkeolojik restorasyon çalışmaları

Arkeolojik sit alanları; sahip oldukları, geçmişşten günümüze ulaşan belge değerindeki kalıntılarla yıkıcı ve yıpratıcı etkilerden kolaylıkla zarar görebilen kültür varlıklarıdır. Korunması zor bu kültür varlıklarına ait bilgilerin toplumla etkileşim kurarak aktarılması da aynı oranda zorluk taşımaktadır. 'Yassıtepe Höyüğü Erken Tunç Çağ Yapısına Yönelik Arkeolojik Restorasyon Çalışmaları' adlı çalışma kapsamında; bir tarih öncesi yerleşim olan Yassıtepe Höyüğü'nün mevcut durumundaki sorunlar ve ihtiyaçlar tespit edilerek; bu doğrultuda bir alan düzenleme ve sunum yaklaşımı geliştirilmiştir. Alan düzenleme ve sunum önerileri; höyük-kent-insan ilişkisi çerçevesinde kurgulanmıştır. Bu bağlamda; Yassıtepe Höyüğü'ne yönelik düzenleme yaklaşımları 'Yönlendirme' ve 'Koruma' başlıkları altında ele alınmıştır. Yönlendirme çalışması kapsamında alanın kent içindeki görünürlülüğün arttırılması, yaya erişilebilirliğinin sağlanması, girişin yeniden konumlandırılması, bilgilendirme elemanlarının tasarlanması ve ziyarete açılacak olan alanda bir gezi platformunun tasarlanmasına yönelik öneriler geliştirilmiştir. Höyük için önerilen koruma müdahaleleri kapsamında; Erken Tunç Çağı'na ait taş temel kalıntılarının gerekli konservasyon çalışmalarının gerçekleştirilmesi ve sonrasında kalıntıların tamamlanmasına yönelik yöntem önerileri geliştirilmiştir. Koruma müdahalesi olarak yalnızca konservasyonun yeterli olmaması sebebiyle kalıntıların yer aldığı alan üzerine bir koruma strüktürü önerilmektedir.