turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Mimarlıkta bilimin yeri: Dekonstrüktif mimarlığa bir bakış

Mimarlık, bilim ve felsefe tarihin ilk çağlarından beri birbiriyle ilişkide bulunan disiplinlerdir. Bilim, kavram ve olguları tanımlama ve bunları gözlemsel olaylarla test etme uğraşı iken, felsefe insanın evren içindeki yerini ve varlığını tanımlama amacıyla bir dünya görüşü oluşturma çabasıdır, iki disiplin arasındaki en önemli farklılıklardan biri olarak, bilimin doğru tahminde bulunabilmek için kullandığı dili kontrol etmesi gösterilebilir. Ancak XX. y. y. ü. yansından itibaren mimarlıkta felsefe ile olan ilişkiyi savunurken, bilimsel düşünmenin nesnelliğine eleştirel yaklaşan kimi ifadelere rastlanması, mimarlık ve bilim ilişkisi üzerine düşünmeye neden olmaktadır. Tarihin ilk zamanlarından beri insanın evrende var olan düzeni anlamasına yardımcı olan bilimin XX. y. y.'da relativite ve quantum fiziği gibi gelişmelerle birlikte nesnel olma ve süreklilik gibi özelliklerinden dolayı eleştirilere uğradığı görülmektedir. Bilimsel düşünmeyi eleştirmek onun nasıl tanımlandığı ile ilişkili olarak ele alınabilir. Buna göre bilimsel düşünme modern dönemin rasyonalist tavrıyla ilişkili olarak ele alındığında bilginin sadece akıl ile edinilip, değişebileceği düşünülmezken; aklın ve gözlemin birlikteliğini savunan rasyonel anlayışla birlikte ele alındığında gözlemlerden edinilen sonuçlarla değişebilirlıği kabul edilmektedir. Bilimde yeni kuramların kabulünü birer devrim olarak ele alan yaklaşımların yanı sıra, bunu evrimsel bir süreç olarak ele alan yaklaşımların da var olması bilimsel düşünmenin gelişim sürecinin sürekliliği ile ilgili iki farklı yaklaşım olarak ele alınabilir. Mimarlıkta XX. y. y.'ın ü. yansından itibaren kendini gösteren Dekonstrüktif Düşünce ve mimarlıktaki yansımasının kendini 'Karmaşıklık ve Çelişki' ile karakterize ederek bilimsel düşünmenin nesnelliğine eleştirel yaklaştığı görülmektedir. Düşünce tarihinde Hegel'in diyalektik mantığıyla kendini gösteren çelişki, düşüncenin gelişiminde önemli bir yer tutsa da, bilimin içindeki gelişmeleri birer çelişki olarak yorumlayıp, 'çelişkilerin ziyanı yok' anlayışını temel alan kuram oluşturma çabası, Kari Popper'a göre nesnel eleştirinin varlığını tehdit eder görünmektedir. Yapılan açıklamalar arasında, bilimin içinde çelişkiler taşıyabildiği, ancak bunlan hemzamanlı olarak kabul etmediğini belirten görüşlerin olması dikkat çekicidir. Sonuç olarak, disiplinler arası çalışmalarda felsefenin varlığı yeni ufuklara yol açabilir; ancak bu ilişkide disiplinlerin kendi 'yapılannın' korunup korunmadığını kontrol edebilmek için bilimsel düşünmeye de ihtiyaç duyulmaktadır. XX. y. y. sonundaki tüm çözülmelere rağmen insanlığın ihtiyaç duyduğu ve yok edemeyeceği tek şey belki de bu 'yapının' kendisi ve üzerinde düşünülmesi gereken nesnelliğidir. Son söz olarak Popper'a atıfta bulunmak gerekirse, 'Objective Knowledge' adlı kitabının önsözünde yazdığı gibi: '... bilginin nesnel bir kuramını getirmeye kalkışıyorum. Bu cüretli bir sav olabilir, ama onun için özür dileyecek değilim...'
Türkiye'de çocuk-mekan üzerine yapılan lisansüstü tezlerin değerlendirilmesi

Yetişkin insanın toplum içinde sergilediği davranış, kişiliği ve sosyalleşme kabiliyeti çocukluk döneminde içerisinde bulunduğu fiziksel çevrenin etkisinde şekillenmektedir. Çocukluk dönemin farklı yaş evrelerinde fiziksel, sosyal, sosyal ve bilişsel gelişimi kent, kamusal alan, konut, eğitim alanları vb. mekanlar içerisinde çeşitlilik göstermektedir. Çocuklar için tasarlanan mekanlar onların mekansal deneyimlerinin niteliği ve gereksinimlerinin karşılanması yönünde tasarlanmalıdır. Çocuk-Mekan ilişkisini konu alan bu çalışma 90li yıllardan bugüne Türkiye'de Mimarlık alanında yapılmış akademik tezlerin değerlendirmesini amaçlanmaktadır. Bu bağlamda mimari disiplinler arasında Çocuk-Mekan konusunun hangi boyutta ele alındığını tespit etmek ve saptanan durum üzerinde gelecek çalışmalara yön verecek bir altlık oluşturmak hedeflenmektedir.
Conservation concepts of Karyağdı Baba Bektashi Tekke in Eyüp

Eyüp bölgesi, tarihi boyunca dini ve mistik karakteri ile öne çıkmıştır. Özellikle Osmanlı dönemi, Eyüp bölgesi için bir altın çağı niteliğindedir. Eyüp kıyı şeridinde başlayan Endüstrileşme sürecine rağmen, Eyüp bünyesinde barındırdığı Eyüp Sultan Türbesi sayesinde kutsal topraklardan sonra en kutsal dini merkez haline gelmiştir. Bektaşi Tarikatı da, Eyüp'te faaliyet göstermiş tarikatlardan biridir. Kökeni 13. Yüzyıla dayanan Bektaşilik, Hacı Bektaş Veli öğretileri ışığında ilerlemiş bir tarikattır. Özellikle II. Beyazıt dönemi ile birlikte tarikat, Osmanlı devletinin fetih politikasının vazgeçilmez bir parçası haline gelmiştir. İlerleyen dönemlerde Yeniçeri Ocağı'nın manevi eğitimini üstlenmiş ve devlet himayesine girmiştir. 1826 yılında Yeniçeri Ocağı kaldırılmış, tüm Bektaşi tekkeleri de kapatılmıştır. Abdülmecid döneminde, Bektaşi tekkeleri yeniden kurulmuş ve faaliyete geçirilmiştir. Cumhuriyetin ilanından sonra bir kez daha kapatılan Bektaşi tekkelerinin yalnızca bir kısmı günümüze ulaşabilmiş; bir kısmı günümüze ulaşamamış ve yıkılmışlardır. Genel olarak tekkeler ayin birimi, konaklama birimi ve hazire/türbe olarak üç ana başlık altında şekillenmektedir. Tekkelerin mimarisi ve tipolojisi incelendiğinde, tarikatlara göre bir tekke tipolojisi oluşturmak mümkün değildir. Tekkelerin dönemler içerisinde farklı tarikatlar tarafından da kullanıldığı göz önünde bulundurulduğunda, dönemler içerisinde tarikatların kendi inanış ve ritüellerine göre tekkelerde ekleme ve çıkarmalar yaptığı görülmüştür. Ayrıca tekke terminolojisi de tarikatlar arasında farklılık göstermektedir. Bektaşi tarikatının da bu bağlamda faklı mekan kurgusu ve terminolojisi bulunmaktadır.
Fraktal boyuta dayalı mimari bir analiz: Sedad Hakkı Eldem ve konut mimarisi

Yapılan tez çalışması kapsamında mimarlık tarihindeki sezgisel ve tarihsel olguları ve bu verilere dayanarak yapılan yorumları sayısal verilerle desteklemek amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda sayısal bir veri olan fraktal boyut ile sayısal ortamın olanaklarını mimarlık tarihinde de kullanmış ve bir analiz yapılmıştır. Bu tez çalışması ile;?Fraktal boyutu analiz yöntemi olarak kullanarak bir mimarın yıllar içerisindeki mimari gelişiminin ve/veya değişiminin incelenebileceği.Bir mimarın etkilendiği akımlar veya yapı türleri ile kendi tasarladığı yapıların fraktal boyutları karşılaştırılarak sezgisel olarak fark edilen etkilenme durumunun sayısal verilerle de desteklenebileceği üzerine varsayımlar yapılmıştır. Bu varsayımlar doğrultusunda çalışmanın kavramsal bilgiler kısmında analiz, fraktal kavramı, fraktal boyut ve hesaplanma yöntemlerinden ve ayrıca alan çalışması için seçilen Sedad Hakkı Eldem ve mimarlığından bahsedilmiştir. Alan çalışması kapsamında Cumhuriyet dönemi Türk mimarlarından Sedad Hakkı Eldem seçilmiştir. Araştırma kapsamında elde edilen fraktal boyutlar karşılaştırılarak bir takım değerlendirmeler yapılacağından Eldem'in tasarladığı farklı boyutlardaki yapılar arasından sadece konutları ele alınmıştır. Yapılan çalışmada, varsayımlar ile birlikte uygulanacak yöntemler; literatür araştırması, incelenecek yapılarının seçilmesine yönelik basit gözlem, geliştirilen program yardımı ile sayısal değerler elde etme, değerlerin karşılaştırılması ile varsayımların doğruluğunu test etme ve verilerleri yorumlama olarak sıralanabilir. Bu yöntemler eşliğinde yapılan çalışmada, çeşitli kaynaklardan edindiğimiz, sezgilere ve tarihi süreçlere dayalı bilgiler ile bu çalışmada elde edilen fraktal değerler arasında bir paralellik olduğunu söylemek mümkün gözükmektedir. Aynı zamanda fraktaller sayesinde sayısal ortamın olanaklarını mimarlık tarihinde de kullanılarak mimari bir analiz yapılmıştır.
Effect of urban geometry on pedestrian level wind velocity

Son yıllarda 'Kentsel Isı Adası Etkisi' üzerindeki çalışmalar evrensel literatürde önem kazanmıştır. Kentsel Isı Adası Etkisi basitçe kentsel ve kırsal alanlarda gözlemlenen yaklaşık olarak 5-10 C'lere varabilen ortalama sıcaklık farkıdır ve ağırlıklı olarak akşam saatlerinde meydana gelir. Kentsel alan içinde pek çok faktöre bağlı olarak belli noktalarda veya 'ada' larda sıcaklık artışları tespit edilmiştir ve buralarda özellikle sıcak iklim bölgelerinde, yaz aylarında soğutma giderlerinin arttığı ve dış konforun düştüğü saptanmıştır. Malzeme özellikleri, güneş kaynaklı ışınım, insan etkinliklerinden kaynaklanan ısınmanın yanı sıra kentsel geometrinin, binaların tekil geometrileriyle beraber hakim ve yerel rüzgarları yönlendirmeleri veya engellemelerinin de Kentsel Isı Adası'na etkileri büyüktür. Bitişik nizamdaki yüksek binaların çeşitli genişlikteki sokak ve ana caddelerde sağlı sollu konumlanması rüzgarı yönlendiren 'kentsel vadiler'in oluşmasına neden olur. Sıcak iklimlerde binaların hava akışını engellediği durumlarda hem kent içinde hareket etmekte olan veya dış mekanlarda bulunan insanların konfor koşulları etkilenir hem de iç mekanlarda bulunan insanlar/binalar pasif soğutma olanaklarından faydalanmakta güçlük çekerler. Bunun yanında sokak yönlenmelerinin hakim rüzgarı alamayacak şekilde olması ve bina yüksekliğinin sokak genişliğine oranının yüksek olması insan etkinliklerinden kaynaklanan zararlı gazların kentsel vadilerin içerisinden tahliye edilmesini güçleştirir. Yapılacak çalışmanın amacı, ileride tamamlanabilecek, henüz kent şekillenmeden plancılara, tasarımcılara ve yöneticilere kentsel politikaların geliştirilmesinde yardımcı olabilecek, kentsel ölçekte pasif iklimlendirmeden yararlanmayı sağlayacak pek çok etkenin göz önüne alınmasıyla oluşturulmuş rehber niteliğindeki bir çalışmanın küçük bir parçasını oluşturmaktır.
Historical continuity: Three modernist masters, their precedents and descendants

Bu tezin amacı, modernizm ve tarihsel süreklilik kavramı arasındaki ilişkiyi ortaya çıkarmaktır. Modernizm genellikle geçmişşi reddeden birtakım olarak düşünülmüş, modernist mimari çevrelerine ve toplumun kültürel değerlerine yabancı olmakla suçlanmıştır. Bu savın aksini kanıtlayan çalışmalar olmasına rağmen, modernist çalışmaların süregelen etkileri, günümüz mimari ortamında tam anlamıyla anlaşılamamaktadır. Öte yandan, günümüz mimari pratiğinde geçmişşle kurulan güçlü bir diyalog sezilmektedir. Bu bakımdan, 20. yüzyılın başına geri dönerek, modernist mimarların çalışmalarındaki tarihsel süreklilik izlerini bulmak, günümüz mimarisini anlayabilmek için de bir gerekliliktir. Tez kapsamında, mimari modernizmin üç usta mimarının yapıları incelenmektir: Frank Lloyd Wright (1867 - 1959), Mies van der Rohe (1886 - 1969) ve Le Corbusier (1887 - 1965). Bu mimarların farklı dönemlere ait tarihsel süreklilik izleri barındıran yapıları, öncüleriyle ve takipçileriyle ilişkilendirilmiştir.
A guideline for the preservation and the presentation of an archaeological site case study: An archaeological wasteland within the Selçuk settlement area

öz BİR ARKEOLOJİK SİTİN KORUMA VE SUNUMU İÇİN ÖNERİLER ÖRNEK ÇALIŞMASI: SELÇUK'TA TERKEDİLMİŞ ARKEOLOJİK BİR ALAN Baturayoğlu, Nilüfer Yüksek Lisans, Restorasyon, Mimarlık Bölümü Tez Yöneticisi: Y. Doç. Dr. Emre Madran Ortak Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Cevat Erder Haziran 1997, 301 sayfa Bu tez çalışması Selçuk yerleşim alanı içinde tanımlanmış bir arkeolojik bölge ile ilgili arazi ve literatür araştırmaları ile birlikte bu bölge ve içinde bulunan anıt yapı ve bunları çevreleyen alanların koruma ve sunumu ile ilgili çeşitli niteliklerinin bir analizini içermektedir. Sözü edilen alan, kültürel turizm açısından Türkiye'nin odak noktalarından biri olup, Artemision, St Jean Kilisesi ve Isa Bey Camiinden oluşan üç önemli anıt yapı ile birlikte on beş daha küçük ölçekli anıt ve alanı da içermektedir. Literatür araştırmaları, yerleşim alanlarının tarihi ve modern coğrafi ve sosyal konumlan ile tanımlanan tez çalışma alanı içinde bulunan on sekiz anıt ve alanla ilgili olarak daha önce yürütülmüş belgeleme ve araştırma çalışmalarına yönelik olarak ele alınmıştır. Bunlar daha sonra, adı geçen yerleşim alanları ve bunların tanımlan ile arkeolojik anıt yapılar ve alanlar hakkında değişik ölçeklerde yapılan arazi çalışmaları ve gözlemlerle desteklenmiştir. Elde edilen veriler daha sonra, bu alanlarda mevcut olan sorunların nedenlerini ve bunlara bağlı müdahale ölçeklerini tanımlayacak biçimde karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir, örnek çalışması hakkında elde edilen bu bilgiler daha sonra sonuçlar bölümünde arkeolojik alanlann korunması ve sunumuna yönelik genel bir öneriler dizisi oluşturmak amacıyla kullanılmıştır, öneriler ise tanımlanan ve bunlarla ilişkide olan alanlar ile bunlann içerdikleri anıt ve alanlar ile ilgili olarak yine yukanda kullanılan aynı aynntı düzeyinde irdelenmiştir. Sunulan verilerin tanımlanan alanlarla ilgili farklı ölçeklerde çalışma ve araştırmalarla desteklenmesi gereken ön bir safhadan ileriye gidemeyeceği belirlendiğinden, VI müdahalelerle ilgili öneriler de bir ön ve belki de geçici aşamanın parçalan olarak tanımlanmıştır ki, bunlar ileride sözü edilen anıt ve alanlarla ilgili olarak yapılacak çalışma, araştırma, belgeleme ve planlamaların belkemiğini oluşturacak ve aynı zamanda bunların farklı ziyaretçilere uygun biçimde sunumunu ve bugünkü Selçuk ile sosyal ve kültürel olarak yeniden bütünleşmesini sağlayacaktır.
Anadolu demiryolu çevresinde gelişen mimari ve korunması

19. yüzyılda endüstrileşme ve modernleşme demiryollarının İngiltere'deinşasıyla birlikte ivme kazanmıştır. Bu çalışma, Osmanlı İmparatorluğu'nda1873- 1896 yılları arasında inşa edilen Anadolu Demiryolunun, inşa süreci ve kent biçimlenişinde oynadığı rolü incelemektedir. Demiryolunun Osmanlı kentbiçimlenişindeki rolü belirlenirken konu edilen merkezlerde, istasyonalanlarının ve genel kent görünümünün gelişimi, göçmen mahallelerininoluşumu ve sosyal nitelikli yapıların biçimlenişi incelenmiştir. Bu araştırmanın bir diğer amacı, Türkiye'nin demiryolu mirasının bir parçası olan Anadolu Demiryolu yapılarını tespit etmek, bu kavram altında incelenmesi gerekli yapı ve yapı gruplarını belirlemektir. Demiryolu mirası kavramı istasyon alanları ile çevresinde gelişen sosyal nitelikli yapılar ve konut alanlarını da kapsamaktadır. İstanbul'dademiryolu mirasını tehdit eden unsurlar Marmaray, Haydarpaşa ve Kartal Kentsel Dönüşüm Projeleri, yeniden işlevlendirme ve insan kaynaklı bozulmalar başlıkları altında incelenmiştir. Çalışmada dünya demiryolu mirasının koruma sorunları tartışılmış, Anadolu Demiryolu mirasının korunması için öneriler sunulmuştur.
Akşehir'de bulunan tarihi yapıların tipolojisi üzerine bir araştırma

Yapılan çalışmada Akşehir'de bulunan yapı türleri kullanım amacı, yapıldıkları dönem, taşıyıcı sistemleri, yapım sistemleri, yapım tekniklerini, mimari özellikleri, cephe ve plan özellikleri, yapısall durumları, örtü sistemleri, kullanılan malzemeler açısından sınıflandırılıp incelenmiştir. Ayrıca konutlar özelinde pencere, kapı, dolap, merdiven, döşeme, tavan, çıkma, saçak analizleri ile yapı elemanlarında kullanılan malzemeler, kat adedine bağlı olarak yapı elemanları ve iç mimari analizleri yapılarak tipoloji oluşturacak şekilde düzenlenip geleneksel Türk evleri ile karşılaştırılmıştır. Yapıların ağırlıklı olarak Selçuklu ve Osmanlı döneminde; taş, kerpiç ve ahşap kullanılmasıyla inşa edildiği, günümüze ulaşan yapıların dini ve sivil mimarlık yapıları olduğu tespit edilmiştir. Yapı türleri olarak camiler, türbeler, kilise, hamamlar ve geleneksel Akşehir evleri incelenmiştir.
Endüstri binalarının yeniden işlevlendirilmesi: Karadeniz bölgesi Tekel binaları'nın analizi ve yeni işlev önerileri

Bütün alanlardaki gelişmeler ile çevre şartlan ve insan ihtiyaçlarındaki değişim, binanın kendisine doğrudan yansımaktadır. Çalışmada bu gibi değişimlerin bina üzerindeki olumsuz yansımalarım olumlu yöne çevirmek ve günümüz koşullarına uygun hale getirmek sorunundan yola çıkılmıştır. Endüstri binaları üzerindeki fiziksel ve fonksiyonel eskimeleri değerlendirilerek, Karadeniz Bölgesi'nde bulunan Trabzon, Akçaabat ve Samsun Tekel Binaları ele alınmış ve endüstri mirasında önemli yere sahip olan bu binalara yeni işlev önerileri getirilmiştir. Çalışma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde mevcut soruna yönelik çalışmanın amacı ve yöntemi tamamlanmıştır. Tarihi binaların korunmaları ve yeniden işlevlendirilmeleri ile ilgili ve endüstri binalarının gelişimi ve karakteristik özellikleri hakkında literatür çalışması yapılmıştır. İkinci bölümde, endüstri binalarının yeniden kullanımı ve Tekel Binaları hakkında bilgi verilmiş ve Karadeniz Bölgesi'nde bulunan Trabzon, Akçaabat ve Samsun Tekel Binaları tarihçesi ve bu binalarla ilgili rölöve-tespit çalışmaları yapılmıştır. Üçüncü bölümde, elde edilen bulgular doğrultusunda bu binaların yeniden işlevlendirilme projelerine yol gösterici ya da yönlendirici nitelikte analizleri yapılmıştır. Dördüncü bölümde ise, Trabzon, Akçaabat ve Samsun Tekel Binaların genel özellikleri sunularak bu binaların önemleri doğrultusunda değerlendirilmeleri gerektiği vurgulanarak, bu binalara verilebilecek yeni işlevler hakkında bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde elde edilen analiz çalışmalarının sonuçlan doğrultusunda, yeniden kullanım önerileri getirilmiştir.
Erken Cumhuriyet Dönemi Anadolu kentinde bir modernleşme aracı olarak 'İstasyon Caddesi'nin incelenmesi: Ankara örneği

Kent, modern toplumla birlikte var olur ve onun gelişiminde büyük rol oynar. Türkiye Cumhuriyet de kuruluş yıllarında yüklendiği tüm toplumsal, siyasi, kültürel hedefleri, kentsel alanda görünür kılma amacıyla Anadolu kentini hedef alan bir modernleşme hareketi içine girmiştir. Bu hareketin izlerini takip etmek ise donemin siyasi ve sosyal, resmi ve resmi olmayan tarihini olduğu kadar kentsel ve mimari tarihini de içeren bir yaklaşımla mümkündür. Bu çalışmada genelde, başlıca demiryolunun ulaştığı dört Anadolu kenti: Afyon, Konya, Eskişehir, Ankara ve özelde de başkent Ankara olmak üzere donemin kentsel analizleri 'istasyon caddesi' kavramı üzerinden yapılmıştır, 'istasyon caddesi', kentsel oluşuma modernleşme bağlamında yaptığı ilk kentsel katkı dolayısıyla ve modernleşme politikaları ve uygulamalarının gündelik yaşamdaki izlerini de içeren çok keskin bir kentsel ön şema oluşturabilmemize olanak sağlar. Bu özellikleriyle 'İstasyon caddesi' tezin kavramsal strüktürünün önemli bir parçasıdır. 'Ankara' örneği ise başkent olma özelliği dolayısıyla devlet ve halkın kent mekanındaki karşılaşma biçimlerini çok yoğun olarak görmemize yarayan bir araç ve modernleşen Türkiye'nin ve Türk kentinin temel modeli olması dolayısıyla önemlidir.
Mimarlıkta ihtişam

İhtişam, temelde insan gereksinmesine bağlı olarak çeşitlenen nedenlerle ortaya çıkan, insanın veya toplumun sosyal, kültürel ve ekonomik özeliğini yansıtan, bütün içinde farklı sunumlarıyla kendini gösteren önemli bir konu olarak görülmektedir. Bu çalışmada ana sorun alanı olarak ihtişama neden ihtiyaç duyulduğu, bununmimariye yansıma biçimleri ve varılan ihtişamın derecesi, bütün bu yansımaların insan-toplum ilişkisinde bireye-gruba - gruplara-topluma kattığı anlam ve kentsel mekanlarakatkıları ele alınmakta ve ilgili kaliteler çalışılmaktadır. Birinci bölümde, ihtişama genel bir bakışın ardından ihtişam ve ihtişamla ilgili kavramlar tanımlanarak, ihtişamın mimarlıkta yer alma biçimi, derecesi ve nedenleri üzerinde konuya yaklaşım bulunmaktadır. İkinci bölümünde, ihtişamı destekleyen temel kaliteler, ihtişamı yaratan sebepler, ihtişamın oluşumunu etkileyen tasarımsal, etkili-destek kaliteler, ihtişamın yansıdığıbiçimlenmeler- ölçekler ve konumların yanı sıra ihtişamın zamana yayılan örneklemeboyutuyla genel bir bakış yer almaktadır. Üçüncü bölümde, ihtişamın yer aldığı analiz ölçeklerinin belirlenmesi ve tasarımsal-etkili-destek kalitelere bağlı olarak seçilen örnekler üzerinde yapılan analizler ve değerlendirmeler bulunmaktadır. Dördüncü bölümde, tüm incelemeler ve değerlendirmeler doğrultusunda sonuçlar ve öneriler yer almaktadır.
Heterotopik bir mekan olarak tiyatro sahnesi: Uyumsuz tiyatro

Teatral mekan, günümüz tiyatrosu için, dekorun ve oyuncunun içine yerleştirildiği bir boşluk olmaktan çıkarak, tiyatronun tüm unsurlarını barındıran bir yapıya dönüşmüştür. Artık, tiyatro eserinin anlaşılmasında anlam üreten bir araç olarak görülen mekan, sahneleme ve dramaturjinin temel kavramlarından biri olarak değerlendirilmektedir. Tez kapsamında, tiyatroda mekan kavramına genel algının dışında, farklı açılardan yaklaşılması, mekanın tiyatro yapıtlarında ve sahnede alternatif biçimde yorumlanan mekan ile ilişkilendirilerek, heterotopya kavramı üzerinden yeniden sorgulanması amaçlanmaktadır. Heterotopya, birçok alanda kendini gösterse de, teatral mekan, çok katmanlılığın ve uyumsuz yerleşmelerin gözlenebileceği en dikkat çekici mekanlardan biridir. Bu bağlamda bu çalışmada, vurgulanmaya çalışılan, teatral mekanın heterotopik yapısının yanı sıra heterotopya kavramının tiyatro sanatındaki varlığını ve yönlendirmelerini gözlemleyebilmektir. Teatral mekanda heteropik mekanın sıklıkla gözlenebildiği 'Uyumsuz Tiyatro' da, hem dramaturjik hem de mekansal anlamda incelenerek, çalışma içerisinde verilmeye çalışılan kuramsal çerçeve desteklenmek istenmektedir. Teoride olduğu kadar pratikte de yalnızca bir gösteri mekanı olarak ele alınmayan teatral mekanın, Uyumsuz Tiyatro örneğinde de ele alındığı üzere, farklı olmanın, direniş göstermenin mekanı olarak da ifade edilebileceği, günümüz tiyatrosunun en önemli sorunsallarından biridir. Bu çalışma, topluluk eseri olarak ortaya konan tiyatronun insan, mekan ve zaman ile olan ilişkisinden doğan sonuçları sorgulamaya çalışmaktadır.
Mübadil konutları ve kentsel gelişime etkisi: Vize örneği

Bu tezin amacı, Balkanlardan savaşlar ve antlaşmalar sonucu göç eden göçmenlerin göç ettikleri yerleşim yerlerinden olan Kırklareli'nin Vize ilçesi ve Vize'nin köylerinde yer alan konutları inceleyerek kayıt altına almaktır. 1877- 1878 Osmanlı-Rus Savaşı, Balkan Savaşları ve 1. Dünya Savaşı sonrası Balkanlardan Anadolu'ya Türk göçü yaşanmıştır. Kurtuluş Savaşı sonrasında imzalanan Lozan Barış Antlaşması'nda göçlerin düzenli ve devlet öncülüğünde yapılması amacıyla Türkiye Cumhuriyeti ile Yunanistan arasında zorunlu nüfus mübadelesi yapılması kararlaştırılmıştır. Yaşanan göçler sonucu ortaya çıkan konut ihtiyacını karşılamak amacıyla muhacir konutları inşa edilmiştir. Tez kapsamında Vize bölgesinde inşa edilen muhacir konutları plan ve cephe özellikleri incelenmiştir. Birinci bölümde, konuya giriş yapılarak konu açıklanmış, çalışmanın amacı, kapsamı ve yöntemi açıklanmıştır. İkinci bölümde, göç kavramının tanımı yapılmış, Türkiye coğrafyasında göçün tarihçesinden bahsedilmiştir. Rumeli'den Anadolu'ya gerçekleşen göç üç döneme ayrılarak sebepleri, göç yolları ve sayısal bilançosu hakkında bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde, mübadelenin tarihsel süreci, Lozan Antlaşması'nda alınan mübadele kararları ve mübadele öncesi genel durum ile birlikte ulaşım, konaklama ve yardım toplanma gibi yapılan hazırlıklardan bahsedilmiştir. Dördüncü bölümde mübadelenin bir sonucu olan mübadil konutları ve yerleşimlerinin özellikleri ve türleri anlatılmıştır. Beşinci bölümde, Vize ilçesi ve köylerinin tarihi, nüfusu, kültürel yapısı ve ilçenin aldığı göç bilgisi verilmiş, röportajlarla desteklenmiştir. Vize ilçesi ve köylerindeki göçmen konutları plan, cephe ve fiziksel özellikleri incelenmiş, çizimleri yapılarak tablolara aktarılmıştır. Altıncı bölümde, Vize ilçesi ve köylerinde incelenen konutlar hakkında bir değerlendirme yapılmıştır. Yedinci ve son bölümde göçmen konutlarının önemine vurgu yapılarak korunması gerektiği ortaya konmuş olup gelecekle ilgili önerilerde bulunulmuştur.