turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kentsel mekanın birey tarafından algılanması ve kentsel biçimlerin oluşum etkenlerinin tarih sürecinde incelenmesi

Günümüzde 'kent' ve 'mekan' kavramları sıkça kullanılırken, bir 21. yüzyıl insanı ve metropol yaşayanı olarak, 'kentsel mekan' olgusunun asırlar öncesinden yok edildiği bir dönem ve mekanda, bu kavramların ne kadar bilinçli olarak kullanıldığı şüphelidir. 'Kentsel mekan' olgusunu hiç yaşamadığımız için, kaybettiğimizin de farkında değiliz. Yaşadığımız iç mekanları güzelleştirmek için bir sorumluluk duymamıza rağmen, kentsel mekanı düzenleme sorumluluğunun belediyelere ait olduğunu düşünürüz. Fakat yoğun trafikten, hava kirliliğinden, yolların düzgün olmayışından, çarpık kentleşmeden dolayı sürekli şikayetçiyizdir. Kafamızda yer alan birçok soru ile okula, işe, eğlenmeye vs. gidip geliriz. Ortaçağ, Rönesans, ya da Barok dönemlere ait kısmen korunmuş bir Avrupa kenti görme fırsatı bulduğumuzda, ya da Safranbolu'ya gittiğimizde, bu mekanlarda duyduğumuz huzuru fark edip ' Yaşadığımız kent neden böyle değil? sorusunu sorarız. Bu soruyu şu şekilde de sorabiliriz: 'Bilimsel alanda bunca teknolojik gelişmelere rağmen kentlerimizde neden her geçen gün yaşam kalitesi giderek düşüyor? veya 'Kentlerimizde tarihte var olan uygarlık seviyesini ve kentsel mekan kalitesini bugün neden yakalayamıyoruz? Bütün bu sorulara cevap bulmak bu çalışmanın hazırlanma nedenini oluşturmuştur. Bu sorulan cevaplayabilmek için, kentsel çevreyi daha bilinçli bir gözle incelemek gerekir ve eski medeniyetlere ait kentlerin ortaya çıkışını ve gelişimini gözden geçirmek yararlıdır. Bu düşüncelerle, çalışma üç ana bölümde incelenmiştir: ilk ana bölümde genel olarak çevre kavramı, ikinci ana bölümde kentsel mekanı algılamak ve açıklamak için temel konular, üçüncü ana bölümde ise tarihsel süreçte kentlerin evrimi incelenmiştir. Tezin üçüncü bölümünü oluşturan kentsel çevreyi algılama ve açıklama ile ilgili temel konular; mekanın, kentsel mekanın ve kentsel biçimin tanımı, kentsel formun belirleyicileri, mekanı algılama, mekan ve zaman ilişkisi, mekan ve yer ilişkisi, kentin tipolojisi, sınıflandırma problemleri, kentsel mekanın bileşenleri ve zellikleri, kısmi çalışma alanları, son olarak da kenti algılamada tarihin önemi üzerinde durulmuştur. Dördüncü bölümde, Mezopotamya, Mısır ve Hindistan'ı içeren ilk yerleşimlerden başlayarak, Yunan kenti, Roma kenti, İslam kenti, Ortaçağ kenti, Rönesans kenti ve son olarak Endüstri Devrimi sonrası ve modern kentler incelenmiştir. Sonuç bölümünde, çalışmanın başında sorulan sorular, tezin ana metin bölümlerinde incelenen kavramlar doğrultusunda cevaplandırılmıştır. Kaybedilen 'kentsel mekan' olgusunu yeniden kazanmak için öneriler sunulmuştur. vın
İzmir Smyrna Agoras'nda gezi güzergahının planlanması, mozaikli alan üzerine koruma çatısı önerisi

Arkeolojik sit alanlarında alan düzenleme çalışmalarının yapılması gereksinimleri, kültür varlıklarının, sit alanlarının, çalışan ekiplerin ve ziyaretçilerin korunmasına yönelik çalışmaları kapsamaktadır. Bu bağlamda gerçekleştirilecek çalışmalar, yasal çerçevede düzenlenen kanunlar, yönerge, yönetmelik ve ilke kararları ile sınırlandırılmıştır. Türkiye'nin de kabul etmiş olduğu 1964 yılında yayınlanan Venedik Tüzüğü, TC Anayasası kapsamında 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu ve yayınlanan kararlar, yönergeler, yönetmelikler, koruma ve alan düzenleme uygulamaları konusunda işleyiş detaylarını belirlemektedir. Kültür varlıklarının korunması, bildiri ve yönetmeliklerde de aktarıldığı üzere; aslının korunması, olumsuz fiziksel etkenlerden mümkün mertebe uzaklaştırılması ve gelecek nesillere aktarılması için gerçekleştirilecek onarım ve koruma çalışmalarını kapsamaktadır. Tüm uygulama çalışmaları, restorasyon projeleri hazırlanıp ilgili kurula sunumu ve izinlerin alınması ile gerçekleştirilmektedir. Smyrna Agorası Arkeolojik Sit Alanı'nda ortaya çıkan alan düzenleme ihtiyaçları, hem alan özellikleri, hem de içinde konumlandığı kentsel sit alanı çerçevesinde düşünülerek tespit edildiği üzere; giriş yönünün yeniden tayin edilmesi gerekliliği, giriş alanında engelli ihtiyaçları çerçevesinde çözümler getirilmesi, gezi güzergahının tanımlı olarak belirlenmesi ihtiyacı, alanda bulunan işlevini yitirmiş koruma çatılarının kaldırılarak belirli bir yaklaşımla tasarlanacak yenilerinin getirilmesi ve yönlendirme ve bilgilendirme elemanlarının çoğaltılması ihtiyaçları bulunmaktadır. Bu çalışma için seçilen alan olan Smyrna Agorası'nda alan ihtiyaçları irdelenmiş, üst ölçekte yerleşim çalışması yapılmıştır. Detaylı çalışma alanı, Mozaikli Alan olarak belirlenmiş ve bu mimari öğe üzerinde konumlandırılacak koruma çatısı için detaylı bir proje üretilmiştir.
Ankara kent imgesi üretimi: Gökdelen ve Atakule

Kentlerin anlatıları yaşanan sosyal, politik, toplumsal, yapısall kırılmalar ile değişir. Bu büyük değişiklikleri gerçekleştiren kentteki fiziksel ve zihinsel yıkım-yapımlardır. Yıkım ve yapımlar birbirilerinin neden ya da sonucu olurken aynı zamanda fiziksel ve zihinsel değişimleri bir sarmal döngü halinde üretirler. Kentlerin anlatısını değiştiren nirengi noktaları, yıkım-yapım döngüleri sonucu hem yapısall hem de düşünsel yönü olan temsiller doğururlar. Bu temsiller kenti, kentliyi ve her ikisini de yönlendiren güçleri temsil ederek 'kent imgesi' tanımı kazanırlar. Kent imgesi hem fiziksel hem de zihinsel olarak üretilir. Bir fiziksel gerçeklik tek başına yapıyı imgeleştiremez. Düşünsel bir üretim onu kent imgesi değerine taşır. Çalışmada kent imgesinin çift yönlü üretimi konu edinilmiştir. Üretimi yapan siyasi ve toplumsal aktörlerin kent imgesini nasıl anlamlandırdıkları araştırılmıştır. Araştırmanın amacı kent imgesini siyasi otoritelerin amaç edindiği anlamlarından çok, toplumsal süreçlerle ulaştığı değerlerinin kent imgesini güçlü kıldığını anlatmaktır. Çalışma kent imgesinin düşünsel ve fiziksel üretimini, Ankara kentinin peyzajında baskın olma iddiasıyla üretilmiş Gökdelen ve Atakule yapıları üzerinden anlatır. Toplum tarafından Gökdelen olarak isimlendirilen Emek İş Hanı yapısı ve Atakule, Ankara kentinin ilk planlarında kentin gelişim aksı olarak belirlenen Atatürk Bulvarı üzerindeki iki yıkım-yapım döngüsü ile üretilmiştir. Her iki yapı da siyasi otoritelerin girişimiyle üretilip toplumsal anlamlandırma süreçleri ile kent imgesine dönüşmüştür. Ankara kentinin cumhuriyetin ilanı ile değişen kent ve kentli kurgusu bu süreçten sonra da değişikliklere uğramıştır. 1950li ve 1980li yıllarda yaşanan yapısall, sosyal, siyasi ve ekonomik değişimler iki önemli yapıda kendini göstermiştir. Atatürk Bulvarı, bu iki önemli yapının üretiminin denk geldiği değişimlerin sahnesi olmuştur. Bu yapılar dahilinde yaşanan yıkım-yapım döngüleri ile Ankara kent merkezi Atatürk Bulvarı üzerinde yer değiştirmiştir. Döngünün her tekrarı Gökdelen ve Atakule yapılarını siyasi erk tarafından bir temsil olarak ortaya koymuştur. Ancak her iki yapıyı da imgeleştiren siyasi erkin politikalarından öte toplumun onlarla kurdukları ilişkilerdir. Bu çalışma, kent imgesinin üretimini onu üreten aktörler olan siyasi erk ve toplum bağlamlarında iki bölümde ele alır. Bölümlerde aktörlerin yapılar üstündeki kent imgesi tanımını sağlayan kültürel, sosyal, ideolojik, ekonomik tavırlar ve gündelik yaşam temsiller üzerinden okunur. Kartpostallar ve kent rehberleri başta olmak üzere, fotoğraf, amblem, afiş gibi temsiller tezin çözümlenmesinde aracı olarak kullanılır. Tezde yapılan çözümlemelerin sonucunda, Gökdelen ve Atakule'nin sahip oldukları değerlere birbirileri ile aynı şekilde ulaşmadıkları saptanmıştır. Toplum onları kentin yapısall ve düşünsel bütünlüğünün farklı ölçeklerinde kabul etmiş ve anlamlandırmıştır. Günümüzde konu oldukları fiziksel ve zihinsel yıkımların ise yine toplumun kentsel pratikleri ile üreyecek bellek ilişkileri aracılığıyla aşılabileceği vurgulanmıştır.
Türkiye'de 1980 sonrası ulusal mimarlık yarışmaları sürecinde yaşanan gelişmeler, karşılaşılan problemler ve süreç üzerine değerlendirmeler

Mimarlık yarışmaları, gerçekleştirildikleri dönemdeki sosyal, siyasi, ekonomik koşullardan ve teknolojik verilerden etkilenir. Türkiye'de 1980 sonrası yarışmalar sürecinin de, bu koşullardan ve verilerden etkilendiği görülür. Türkiye'de 1980 sonrası yaşanan sosyal, kültürel, siyasi ve ekonomik gelişmeler toplumsal hayatı etkiler. Toplumsal hayatta yaşanan gelişmelerle birlikte toplum hızlı bir sosyalleşme sürecine girer. Bu sosyalleşme süreci ile mimarlık ortamında ve yarışmalarda yaşanan değişim ve gelişmeler, mimarlık yarışmaları sürecinde yeni bir dönemin başlangıcını oluşturur. Bu dönemde yarışmalar, sadece proje elde etme yöntemi olarak görülmez; aynı zamanda 'söz'lerin söylendiği, fikirlerin tartışıldığı ve uç düşüncelerin sorgulanıldığı platformlar haline gelir. Süreçte, sivil toplum örgütlerinin, yerel yönetimlerin ve basın yayın organlarının önemi artar. İletişim teknolojisi, hızlı bir şekilde ilerleme göstererek mimarlığın sosyalleşme sürecini hızlandırır ve mimarlık toplumsallaşır. Süreçte yaşanan olumlu gelişmelere rağmen, yarışma öncesi hazırlık süreci, şartname ve programın hazırlanması, jüri oluşumu ve değerlendirmesi, jüri değerlendirme raporunun oluşturulması ve yarışma sonrası uygulama süreci gibi yarışma işleyiş sürecinin çeşitli aşamalarında karşılaşılan problemlerin, hem projelerin uygulama sürecine geçememesine neden olduğu, hem de yarışmalar ortamına zarar verdiği görülür. Tez kapsamında, Türkiye'de 1980 ve sonrası mimarlık ortamında ve yarışmalar sürecinde yaşanan değişim ve gelişmeleri belirlemek, yaşanan bu değişim ve gelişmelerin yarışmalar sürecinde bir kırılma noktası yaratıp yaratmadığını tespit etmek; yarışma işleyiş sürecinde karşılaşılan sorunları ve bu sorunların yarışmalar ortamına verdiği olumsuz sonuçları belirlemek, bu çalışmanın temelini oluşturmaktadır. Bu kapsamda, 1980 sonrası dönemde mimarlık ortamında ve yarışmalar sürecinde yaşanan değişim ve dönüşümü yansıtan, süreçte karşılaşılan problemlere örnek olabilecek, döneminin önemli mimarlık yarışmaları ile konu desteklenmektedir.
Eğitim yapılarının esneklik kavramı bağlamında değerlendirilmesi

Bir ülkenin kalkınmasını sağlayan en önemli araçlardan biri eğitimdir. Eğitim sistemi, ülke kalkınmasına paralel olarak bilimsel, kültürel, ekonomik, sosyal ve siyasal koşulların belirlediği eğitim modellerine bağlı olarak sürekli değişmektedir. Değişen eğitim sisteminin uygulanabilmesi için ise eğitim yapılarının mekansal ve yapısall değişiklikler geçirmesi gerekmektedir. Eğitim yapılarında, eğitim sistemi dışında değişime neden olan diğer faktörler; kullanıcılar, eğitim teknolojileri ve çevredir. Değişimlerin yaşandığı dinamik bir ortama sahip olan eğitim yapılarının, işlevlerini sürdürebilmeleri için uygulanan yaklaşımlardan biri esnekliktir. Bu bağlamda tez çalışmasında, eğitim yapılarında esneklik kavramı irdelenmiştir. Öncelikli olarak eğitim ve eğitim yapısı kavramları üzerinde durulmuş ve eğitim modellerine bağlı olarak eğitim yapılarının tarihsel süreç içinde geçirdiği değişimler incelenmiştir. Bu değişimlerden de yola çıkılarak eğitim yapılarında esneklik gereksinimleri belirlenmiştir. Belirlenen gereksinimlere çözüm olarak sunulan esneklik kavramı, mimaride genel olarak tanımlandıktan sonra sağladığı özellikler ile birlikte eğitim yapılarında ele alınmıştır. Sonrasında, tasarım ve kullanım aşamalarında uygulanan esneklik yaklaşımları belirlenerek; bu yaklaşımlar, yurtiçi ve yurtdışında bulunan yapı örnekleri üzerinden incelenmiştir. Tezin kuramsal kısmı oluşturulduktan sonra Türkiye'de tasarlanan eğitim yapıları, sahip oldukları esneklik yaklaşımları açısından değerlendirilmiştir. Eğitim yapıları yerinde gözlem yapılarak, mimarlarıyla görüşülerek ve teknik çizimleri incelenerek analiz edilmiştir. Değerlendirmelerle birlikte esneklik yaklaşımlarıyla tasarlanmış eğitim yapılarının değiştirilebilir, dönüştürülebilir, sürdürülebilir ve kullanıcı katılımının sağlanabildiği yapılar oldukları sonucuna varılmıştır.
Türkiye'deki kilise ve külliye yapılarının okunması

Toplumsal bir varlık olan insan yaşamını da bu şekilde toplumla beraber sürdürmektedir. Toplum, birlikteliğin ifadesidir ve bu birlikteliğin kendisini koruyarak sürdürmesi de iletişime bağlıdır. Etrafımızı saran yapılı çevre de iletişimin içerisinde bulunmaktadır. Çünkü çevremizde bulunan yapılar, bizlere bir takım mesajlar vererek iletişim kurmaktadır. Yapının iletişimi ise, yapının sahip olduğu mekanlarıyla gerçekleşmektedir. Mekanı anlamlı kılan da insanlardır. İnsan, mekanı deneyimleyerek ve temasta bulunarak ortaya bir takım yeni anlamlar çıkarmaktadır. Bu anlamlar; yapının işlevinden tamamen kopuk olmamakla birlikte, yapının sahip olduğu karaktere bağlıdır. Karakter bir davranış biçimini ortaya koyan kavram olarak tanımlanabilir ve karakteri oluşturan birçok unsur bulunmaktadır. Yapının sahip olduğu karakter de kullanıcının üzerinde bir etkiye sebep olarak, tutum ve davranışlarında değişiklikler oluşturmaktadır. Bu değişiklikler, yapının karakterini oluşturan mimari yapısıyla ortaya çıkmaktadır. Mimari karakter de kullanıcının yapısıyla iletişimine yön veren baş etkendir. Yapılan tez çalışması; toplumun ortak yaşam alanlarından seçilmiş ve belirli bir karaktere sahip olan kilise ve külliyeler üzerinde olmuştur. İnsanlar üzerinde çeşitli etkiler oluşturan bu yapı gruplarının, karakterlerindeki hangi mimari özelliklerin kullanıcılarında etki oluşturduğu incelenmiştir.
1944 yılı sonrası toplu konut uygulamalarında apartman plan tipolojileri gelişimi

1944 yılı sonrası toplu konut uygulamalarında apartman plan tipolojileri gelişimi adlı tezin amacı konut planlarının ve mekanlar arası ilişkilerin 1944'ten günümüze nasıl farklılaştığını; bu farklılaşmanın sebep ve sonuçlarını Emlak Bankası ve Toplu Konut İdaresi uygulamaları kapsamında inceleyerek ortaya koymaktır. Tezin birinci bölümünde, çalışmanın amacı, çalışmanın kapsamı ve yöntemi anlatılmaktadır. Tezin ikinci bölümünde apartman olgusu ve apartmanlaşmanın süreçleri anlatılmaktadır. Apartman yapımını hızlandıran sebepler irdelenmiş; apartmanlaşmanın kente etkisinden bahsedilmiştir. Üçüncü bölümde ise, toplu konut kavramı üzerinde durulmuştur. Türkiye'de konut ihtiyacı ve toplu konut dört döneme aynlarak incelenmiştir. Ayrıca bu bölümde tezin örnek uygulamalarının alındığı Emlak Bankası ve Toplu Konut İdaresi projeleri ile ilgili bilgi verilmiştir. Dördüncü bölümde tipoloji kavramı üzerinde durulmuş; apartman blok tipolojileri ve örneklerden elde edilen konut plan tipolojilerine yer verilmiştir. Sonuç bölümü olan beşinci bölümde ise, envanter çalışmasına dayanan sonuçlar ve değerlendirmeler yer almaktadır. IX
Bütünleştirilmiş proje yönteminde birlikte çalışma teknolojileri

Hızın, sürekli değişimin ve belirsizliğin hakim olduğu günümüz ekonomisinde yapı işlevlerinin giderek karmaşıklaşması çok disiplinli alanların ortaya çıkmasına yol açmıştır. Çok disiplinli takım çalışmalarının inşaat endüstrisindeki yansıması, sürece dahil olan paydaş sayısında bir artışa ve her birinin kendi alanlarıyla ilgili azami verimlilik sağlama çabalarıyla sonuçlanmıştır. Böylelikle yapı üretim süreçlerinin yalın inşaat gibi yenilikçi yaklaşımların teknik ve araçlarına göre iyileştirilmesi elzem hale gelmiştir. Bu ihtiyaçtan hareketle ortaya çıkmış bir proje teslim yöntemi olan bütünleştirilmiş proje teslimi, getirdiği yeni tutum ile eski alışkanlıkları sorgulatmaktadır. Birlikte çalışma vurgusunun yapıldığı bu yöntemin iş süreçleri yapı bilgisi modelleme araçları üzerinden tanımlanmaktadır. Bu araştırma ile BPT'nin birlikte çalışma süreçleri, elektronik belge yönetimi perspektifinden incelenmiş, tavsiye edilen YBM iş akışlarıyla kıyaslanmıştır. Bu bağlamda YBM'nin sunduğu merkezileştirilmiş birlikte çalışma modeli, BPT süreçlerine uyum çerçevesinde sorgulanmıştır. Yazılım geliştirme alanında kullanılan revizyon denetim sistemlerinin iş akışı modelleriyle aralarında kilit bağıntılar kurularak bir takım tespitler yapılmış ve ardından bu yöntem ve araçların geleceğine dair bir takım öngörüler ve öneriler sunulmuştur.
17. ve 18. yüzyıl Bursa evleri yapı çözümlemesi

Bursa il sınırları içerisinde, günümüze ulaşan 17. ve 18. yüzyıl dönemi sivil mimarlık örneği yapıların incelendiği tez, yok olma tehlikesiyle karşı karşıya kalmış olan bu evlerin, yapı çözümlemesi yapılarak, kullanılan sistem ve malzemelerin tespit edilip belgelendirilmesi amacıyla hazırlanmıştır. Tezin izlediği yol, söz konusu yapıların, bulunduğu fiziksel ve sosyal çevrenin irdelenmesi, yapılan ölçüm ve tespitler doğrultusunda, mimari özelliklerinin incelenmesi ve bozulma durumlarının tespit edilip koruma önerilerinin geliştirilmesi şeklindedir. Tez beş bölümden meydana gelmektedir. 1. Bölümde; Bursa Kenti, tarihi ve fiziksel özellikleri açısından incelenmiş, konut yerleşimlerinde etkili olan coğrafi, kültürel, ekonomik faktörler, planlama süreçleri ayrı başlıklar altında değerlendirilmiştir.2. Bölümde; İncelenen evlerin, yerinde yapılan tespit ve ölçümleri doğrultusunda özgün plan ve yapı özellikleri açıklanmış, meydana gelen bozulma ve değişiklikleri tespit edilmiştir. Öncelikle 17. ve 18. yüzyıllarda yapılmış olduğu kaynaklarda da belirtilmiş, özgün malzeme ve boyutlarını koruyabilmiş olan evler, daha sonra, dönemin özelliklerini yansıtan, kısmen veya tamamen yenilenmiş olan evler bulundukların çevrenin özellikleriyle birlikte incelenmiştir. Daha fazla örnek ve karşılaştırma imkanı olması açısından, aynı döneme ait, yıkılarak günümüze ulaşamamış fakat kaynaklarda bilgileri bulunan, farklı yapım tekniği veya plan şeması uygulanmış evlerin bazılarından da söz edilmiştir. 3. Bölümde; İncelen yapılar doğrultusunda, 17. ve 18. yüzyılda Bursa'da yapılmış olan evlerin yapısall özellikleri irdelenmiştir. Öncelikle evlerin sokak ve parsel ile ilişkisi açıklanmış, plan şemasını oluşturan mekanları, cephe özellikleri, yükseklikleri irdelenmiştir. Daha sonra yapıda kullanılan malzemelerden söz edilmiş ve incelemeler sonucunda elde edilen veriler doğrultusunda yapım sistemini oluşturan elemanlar ve teknik özellikleri açıklanmıştır. Yapıyı tamamlayan doğrama, kaplama malzemeleri gibi diğer yapı elamanları, söz konusu evlerin temel karakteristik özelliklerinden birisi olan tepe pencerelerinin kullanılma nedenleri, çeşitleri ve yapım teknikleri incelenmiştir. 4. Bölümde; Yapılan tespitler sonucunda evlerde meydana gelen bozulmaların nedenleri ve şekilleri irdelenmiştir. Bozulmaya neden olan fiziksel ve sosyal etkenler; doğanın oluşturduğu nedenler, yapıdan kaynaklanan iç nedenler, insanların oluşturduğu nedenler, sosyal ve ekonomik yapıda meydana gelen değişimler doğrultusunda incelenmiştir. Bu nedenlerin plan şemasında ve cephe düzeninde oluşturduğu etkiler ve meydana gelen biçimsel ve yapısall bozulmalar açıklanmıştır. Yapılan tespitler sonucunda, zaman içerisinde oluşan teknolojik ve kültürel değişimlerin yapılara yansıması irdelenmiştir.5. Bölümde; Tespit edilen koruma sorunlarının, nedenleri ve şekilleri doğrultusunda, incelenen evlerin mümkün olduğunca özgün özellikleriyle gelecek kuşaklara aktarılabilmesi için, plan şeması, cephe düzeni ve yapı sistemi olmak üzere iki başlık altında koruma önerileri sunulmuştur.
Mimarlıkta analoji-metafor kavramları: Karşılaştırmalı bir çalışma

İnsan, yaşadığı çevreye mimari birikimler katarken aklındaki düşüncelerini, bir takım nesneler arasında ilişkiler kurarak anlatır. Objeler arasında ilişki kurarken bazen doğrudan objeyi kullanarak biçimsel metaforik tasarım yöntemini, bazen de dolaylı yoldan ifade ederek anlamsal metaforik tasarım yöntemini kullanmaktadır. Analoji, oranla uygunluktur. Metafor ise, analojik benzetmenin anlamsallık yüklenmiş halidir. Mimar, tasarım sürecine başlangıç olarak seçtiği metaforu kendince yorumlar. Proje, bu yorum üzerine gelişir ve sonuçlanır. Metafor ile bir imgeyi yapıya transfer eder. Sonuç ürün bu metaforu yansıtır. Metafor, yapıya simgesellik kazandırır. Metaforik yapıların özellikle de zoomorfik mimari yapıların giderek artmakta olduğu görülmektedir. Metaforik yapıların giderek artması günümüz teknolojilerinde görülen gelişmelerle doğru orantılıdır. Malzeme, bilgisayar ve strüktürel alanlardaki gelişim geçmişşte gerçekleşmesi olanaksız olan projelerin uygulanabilir hale gelmesini mümkün kılmıştır. Özgün olan metaforik yapılar, olanaklar kadar olanaksızlıklara karşı da inşa edilebilmelerinin arkasındaki mimari yaratıcılığı göstermeleri açısından önemsenmektedir. Bu çalışmada; metafor kavramı üzerinde durulmuştur. Mimarlık alanında metaforun kullanımına dair söylemler irdelenmiştir. Gelişen teknolojinin mimariye etkileri araştırılmıştır. Yurt dışındaki ve ülkemizdeki metaforik yapı örnekleri araştırılmış ve değerlendirme yapılmıştır.
Toplu konut projelerinde yangına karşı alınacak önlemler ve malzeme önerileri

Yangın riski, toplu konutlarda ne zaman ve ne şekilde gerçekleşeceği belli olmayan bir tehlikedir. Bilindiği gibi, konut sayısındaki artış, yangın riskinin boyutlarının da artmasının nedenlerinden biridir. Bu riski tamamen ortadan kaldırmak mümkün olmasa da, yangın riskini önlemek, can ve mal kayıplarını en aza indirmek mümkündür. Bu çalışmada, toplu konutlarda yangın riskinin boyutlarının azaltılması için, daha tasarım aşamasındayken alınabilecek yangın önleyici tedbirler, yangının nedenleri, yangın yalıtımında kullanılan malzeme önerileri, yangın yönetmeliği çerçevesinde incelenmiş ve yangın yalıtımı ile ilgili örneklerle desteklenmiştir.
Konya Alaeddin Camii Osmanlı Dönemi koruma yaklaşımları

Bu çalışmada Konya'nın tarihi çekirdeği kabul edilen, tarihi kalkolitik çağlara kadar inen bir höyük olan Alaeddin Tepesi'nde bulunan, Konya Alaeddin Cami'nin Osmanlı Dönemi'nde geçirdiği onarımlar incelenmiştir. İlk inşası 12. yüzyıla tarihlenen cami, Selçuklu ve Osmanlı Dönemi'nde yapılan ilave ve onarımlarla asıl halinden oldukça farklılaşmıştır. Günümüzde Selçuklu Dönemi'ne ait nadir izler taşıyan yapının, bugün gerçekleşecek onarımlarda sağlıklı kararlar alabilmek içinde, onarım tarihinin ve yapılan müdahalelerin dönem bazında analizlerinin yapılması önemli olduğundan araştırma bu yönde geliştirilmiştir. Genelden özele doğru incelemeler yapılan çalışmada, ilk olarak koruma kavramı tanıtılarak, korumanın erken örnekleri, tarihsel süreçteki gelişimi, modern çağda koruma atılımında bulunan ülkeler, oluşturulan örgütler ve kültür mirası koruma olgusunun dünyada gelmiş olduğu nokta anlatılmıştır. Bu bölümün devamında araştırma konusunun öznesi olan Osmanlı Devleti'nin koruma tarihi, korumada rol alan kurumlar, koruma faaliyetlerine yön veren kararlar, onarım çeşitleri ve onarım faaliyetlerinde yapılan işlemler anlatılmıştır. Cumhuriyet Dönemi'ne kadar yapılan bu faaliyetlerin incelenmesi sayesinde Türkiye Cumhuriyeti koruma kültürü ve mevzuatının dayandığı temelleri belirtmek de amaçlanmıştır. İkinci bölümde ise araştırmanın ana konusu olan Konya Alaeddin Camii'nin; konumu, tarihçesi, zaman içindeki değişimi, mimari özellikleri ve caminin onarılması için kaynak oluşturan vakıflar anlatıldıktan sonra, yapılan literatür taramaları ve arşiv belgeleri doğrultusunda yapının Osmanlı Devri'nde geçirdiği muhtelif onarımlar ile bu onarımlarda harcanan miktar, yapının uğradığı değişiklikler her onarım tarihi için olmak üzere ayrı bölümler halinde anlatılarak bölüm sonunda bu faaliyetlerin değerlendirilmesi yapılmıştır. Üçüncü bölüm olan değerlendirme ve sonuç kısmında Osmanlı korumacılık tarihi kronolojik olarak değerlendirilerek, belli başlı değişikliklerin yapıldığı kırılma noktaları belirtilmiş ve yapılan uygulamaların kendi dönemi içerisinde değerlendirilerek günümüzle bağlantısı kurulmaya çalışılmıştır. Hazırlanan bu tezin amacı, Osmanlı Devleti'nin koruma faaliyetlerini önce genel anlamda inceleyip daha sonra bir yapı üzerinde inceleyerek, dönemin koruma felsefesini anlamaya çalışarak, literatürde anlatımı daha çok İstanbul üzerinde yapılan uygulamaların Anadolu'da da uygulanıp uygulanmadığını incelemektir.