turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Engelsiz erişim açısından Karabük ilinde bulunan ilk ve orta öğretim okul binalarının incelenmesi

Türkiye'de engelli bireylerin mevcut fiziksel mekanlara ulaşılabilirliği için uygulanan iyileştirmelerin maalesef yasal zorunlulukları yerine getirmek amacıyla yapıldığı görülmektedir. Dolayısıyla engelli bireyler toplumsal yaşam içinde bir takım sorunlarla karşılaşmaktadırlar. Bu nedenle engelli bireylerin özellikle eğitim ve sağlık gibi toplumsal yaşama katılım süreçlerinin sorunsuz bir şekilde sağlanmasında bazı önlemlerin alınmasına ihtiyaç duyulmaktadır. Bu problemlerinin çözülmesiyle birlikte engelli bireyler de erişilebilir bir çevreye ve daha yüksek hayat standartlarına kavuşmuş olacaklardır. Bu çalışmanın temel amacı Karabük ilinde bulunan Milli Eğitim okul binalarının bedensel engelli bireyler için ne derecede ulaşılabilir olduğunu incelemektir. Zira eğitim binalarının birçoğu maalesef engelli bireyler için tasarlanmamıştır. Bu çalışmada Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı Karabük il merkezindeki okul binaları incelenerek seçilen örnek okul binasının engelli bireyler için ulaşılabilirlik problemine bazı çözümler ve öneriler sunulacaktır. Bu amaçla gerçekleştirilen tez çalışması toplam altı bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm giriş bölümü olup, engelli bireylerin ulaşılabilirliği hakkında genel bilgiler verilmekte ve bu konuda geçmişşte yapılmış olan bazı çalışmalar özetlenmektedir. İkinci bölümde, engellilik kavramı ve gerçekleştirilecek olan tasarımlarda dikkat edilmesi gereken bazı mimari hususlar özetlenmektedir. Üçüncü bölümde, Karabük İli Merkezindeki Milli Eğitime bağlı ilk ve ortaöğretim okul binalarının mevcut durumlarına ilişkin planları verilmektedir. Dördüncü bölümde, bu çalışmanın sayısal uygulaması için örnek olarak seçilen okul binasına ilişkin bilgiler ve diğer tasarım parametreleri verilmektedir. Beşinci bölümde ise bu tez çalışmasında dikkate alınan örnek betonarme okul binasının Sta4-Cad programı yardımıyla yapısall çözümlemeleri gerçekleştirilmektedir. Ayrıca elde edilen bulgular yardımıyla tartışmalar da bu bölümde yapılmaktadır. Altıncı bölümde ise bu tez çalışmasının bütününden çıkartılan başlıca sonuç ve öneriler verilmekte ve bu bölümü kaynaklar dizini izlemektedir. Elde edilen sonuçlar, Milli Eğitime bağlı Karabük il merkezindeki ilk ve ortaöğretim okul binalarının çoğunluğunun engelli bireylerin ulaşılabilirliği bakımından uygun olmadığını göstermektedir. Ayrıca, söz konusu okul binalarının deprem emniyetlerinin de bugün yürürlükte bulunan Türkiye Deprem Yönetmeliğindeki koşulları sağlamadığı görülmektedir. Bu nedenle söz konusu okul binalarına engelli ulaşılabilirliği için yapılacak iyileştirmelerle birlikte çoğunun deprem emniyetlerini sağlayacak şekilde güçlendirilmesi gerektiği görülmektedir.
The Social construction of meaning in landscape architecture: A case study of Gençlik Parkı in Ankara

Bu araştırma kentsel peyzajın sosyo-kültürel süreçler içerisinde oluşumu üzerine kurgulanmakta ve özellikle kent parklarının gelişimini ve anlamlandırılmasını vurgulamaktadır. Bütün toplumsal olaylarda olduğu gibi bir peyzaj çevresi de değişen doğal ve sosyal verilere bağlı olarak belirli bir anlam ve kimlik alarak gelişir ve şekillenir. Bu kimliğin ve bütünlüğün, sosyal anlamlarının oluşturularak yeniden kurgulanabilmesi için gerekli olan sosyal analiz yöntemi Giddens'ın 'yapılanma kuramı' ve Hagerstrand'ın 'zaman coğrafyası'nın teorik çerçevesine göre oluşturulmuştur. Bu çalışmada başkent Ankara'nın ilk kent parkı olan Gençlik Parkı'nın tarihsel hikayesi anlatılmaktadır. Türkiye Cumhuriyeti I. Dünya Savaşı'ndan sonra kurulan ilk ulus-devletlerden olduğu için önemli bir örnektir. Gençlik Parkı, yeni kurulan Cumhuriyetin ideolojisinin yayılması ve yeni toplumun oluşturulması için bir araç olmuştur. Bu tarihsel analizi yaparken, arşivlerdeki tarihi belgelerden, yazışmalardan ve gazete makalelerinden yararlanılmıştır. Bu araştırma sonunda, parkın anlamının zaman içerisinde radikal olarak değiştiği ortaya çıkmaktadır. Parkın kurulduğu zamandaki anlamının ve değişen zaman içerisinde kazandığı farklı anlamların 'yapılanma kuramı' çerçevesinde incelenebileceği gösterilmiştir.
Tasarım girdisi olarak algılama: Lobi mekanının algılanmasında kullanıcı kültürünün etkisi

Turizm yapılanımı tasarımında kullanıcıların kültürel farklılığının önemi yadsınamaz. Bu bağlamda, gerçekleştirilen çalışmada, genelde mekanın algılanması, özelde ise lobi mekanının algılanmasına etki eden faktörler irdelenmiş, kültür kavramı ile ilişki kurulmuştur. Konuyla ilgili literatür ve internet taraması yapılmış, bir anket çalışması gerçekleştirilerek sonuçlan sunulmuştur. Birinci bölüm, giriş bölümüdür. ikinci bölümde, insan-çevre-davranış-kültür ilişkileri tartışılmıştır. İnsanın çevresiyle kurduğu ilişkide gerçekleşen psikolojik süreçler ele alınmıştır. Çevresel biliş ve algılama konularının, insanın çevresini nasıl algıladığını, kurguladığım ve tanıdığını irdelediği; sosyal bir canlı olan insanın, diğer kişilerle olan ilişkilerini davranış düzenleme mekanizmaları sayesinde organize ettiği vurgulanmıştır. Üçüncü bölümde, algılama ve mekanın algılanması incelenmiştir. İlk olarak, mekan kavramı, mekan bileşenleri ve kurulum şekilleri anlatıldıktan sonra algılamanın tanımı yapılmış, algılama süreci ve teorilerine değinilmiştir. Bu bölüm, mekana etki eden nesnel özellikler yanında, kişinin iç ve dış ortamdan aldığı etkileri vurgulamaktadır. Son olarak da, mekanın algılanmasında, duyusal boyutlar -görme, işitme, dokunma, vb.- ele alınmıştır. Dördüncü bölümde tartışılan lobi mekanının tasarım özellilerinin algılanmasında kullanıcı kültürünün etkisi, bu tezin gerçekleştirilme amaçlarının başında gelmektedir. Bu konuyla bağlantılı olarak, turizm çevreleri ve mekanları ile kullanıcı arasındaki etkileşimin psikolojik yönleri tartışılmıştır. Son bölümde, lobi mekanının algılanmasında kültürel yönle ilişkili olarak gerçekleştirilen anket çalışması sunulmaktadır. Anket çalışmasının sonuçlarına göre, mekanın algılanmasında kültürler arasında hem benzerlikler, hem de farklılıklar bulunmaktadır.
A survey of form creation processes within the evolution of the organic tradition in architecture

18. yüzyılın ortalarında başlamak üzere, biyoloji alanındaki gelişmelerle beraber, doğanın özellikleri bilim adamları tarafından incelenmeye başlanmıştır. Bu gelişmeler doğadaki canlıların özelliklerinin anlaşılmasının ötesinde, aynı zamanda modern mimaride organik bir yaklaşımın oluşmasında etkili olmuştur. Organik yaklaşımın, günümüz bilgisayar destekli tasarımlarındaki form oluşumu sürecinde halen etkili olduğu ancak farklı bir yaklaşıma doğru yöneldiği, hatta tasarım sürecinde yol gösterici olduğu gözlenmektedir. Tez, bilgisayar ortamında yapılan tasarımlarda, doğadaki form gelişimi sürecini temel alan mimari projeleri araştırmaktadır. Bu amaçla tez, modern mimari dönemindeki organik yaklaşımın özelliklerini göz önüne alarak, günümüz bilgisayar destekli ortamında ortaya konulan organik mimari örneklerinin tartışılmasını ve araştırılmasını amaçlamıştır. Her iki dönemde ortaya konulan projelerin tasarım süreçlerinin incelenmesi ile günümüz bilgisayar ortamındaki tasarımlarda organik anlayışı değerlendirilecektir.
Restoration of a historic olive oil mill in Altinoluk

Çalışılan işlik, bölgedeki birkaç tarihi endüstri yapısından biridir. Yapıldığı dönemin mimari özellikleri kadar zeytinyağı üretim teknolojisini ve bugüne kadar geçirdiği evreleri de yansıtmaktadır. Ekipmanlar dahil, işlik bugün oldukça kötü durumdadır. Çalışmanın amacı, yapıyı içinde bulunduğu sorunlarından arındırarak yeni bir işlevle tarihi, kültürel, teknolojik ve mimari özelliklerini gelecek kuşaklara aktarmaktır. Geleneksel zeytinyağı üretim teknolojisini ve bu işlikleri anlayabilmek için zeytinyağı üretim biçimlerinin tarihi geçmişşinin araştırılması gerekmiştir. Altınoluk'un tarihi, coğrafik özellikleri, yapının geçmişşi ve içinde bugüne kadar uygulanmış üretim teknikleri için yapılan literatür araştırması, karşılaştırmalı çalışmalar ve önceki kullanıcılarla yapılan görüşmeler restitüsyon çalışmasında yararlı olmuştur. İşliğin değerlerini oluşturan mimari, yapısall ve teknolojik özellikleri; içindeki mevcut ekipmanla birlikte yapının rölövesinin çıkarılarak fotoğraflarla belgelenmesi, ve, görsel inceleme ile yapısall ve malzeme sorunlarının saptanmasını içeren iki haftalık bir arazi çalışmasıyla belirlenmiştir. Yapının tarihi, mimari, kültürel ve teknolojik değişimleri ile bunların yapıdaki yansımaları, ve, içinde yer aldığı tarihi çevrenin özellikleri dikkate alınarak, çağdaş koruma prensiplerine uygun yeni işlev ve gerekli müdahaleleri içeren bir öneri proje olarak sunulmuştur.
Havalimanı terminal binalarındaki strüktürel sistem gelişiminin biçime etkisi ve analizi

Günümüzde uçakların hızlı, konforlu, güvenilir ve ulaşılabilir fiyatlarda olması havayolu taşımacılığının gelişmesine ve dünyanın birçok şehrinde teknolojik, gösterişli, büyük, konforlu ve güvenli havaalanı terminal binalarının yapılmasına vesile olmuştur. Bu sebeple havalimanı terminal binaları ülkeler ve şehirler açısından prestij yapılarına dönüşmüştür. Kara-hava arasında köprü görevini üstlenen bu yapılar, zaman içerisinde dev yapılara dönüşmüştür. Yeni nesil havalimanı terminal binaları içerisinde, sosyal ve kültürel faaliyet alanları, alış-veriş merkezi, otel, sergi salonu vb. yeni birimler bulunmaktadır. Farklı işlevleri bünyesinde barındıran bu yapılar, büyük hacimlere ihtiyaç duymaktadır. Bu nedenle özellikle son 20 yılda, uzun açıklıkları rahatça geçebilen taşıyıcı sistemler doğrultusunda, havalimanı terminal binalarında geniş hacimleri örten farklı strüktür sistemleri uygulanmıştır. Şehirlerin giriş kapısı, görünen yüzleri olmayı hedefleyen havalimanı terminal binalarında biçimsel arayışlarda ön plana çıkmaya başlamıştır. Bu tez kapsamında da havalimanı terminal binalarının biçimsel oluşumları ve bu oluşumu şekillendiren taşıyıcı sistemlerin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada; havaalanı terminal binalarının biçimlenmesini etkileyen işlevsel, strüktürel sisteme ve biçimlenme kararlarına yönelik verilerin belirlenmesi ile bir analiz yöntemi geliştirilmeye çalışılmıştır. Giriş bölümünde tezin amaç ve yöntemi açıklandıktan sonra ikinci bölümde, yapı formunun biçimlenişine ve tasarımcıyı yönlendiren biçimsel strüktürel yaklaşımlar, strüktürel sistem türleri ve gelişimine değinilmiştir. Üçüncü bölümde havalimanı gelişimi, havacılık sektörünün gelişimi ve bunun sonucunda ihtiyaç duyulan havalimanı terminal binalarının tarihsel süreçte oluşumu anlatılmıştır. Dördüncü bölümde ise tüm veriler ışığında dünya ve ülkemizde yapılan terminal binalarından örnekler verilerek karşılaştırma yapılması hedeflenmiştir. Çalışmanın beşinci bölümü olan sonuç kısmında, incelenen havalimanı terminal binalarının değerlendirmesi yapılmış ve strüktürel sistem gelişiminin tasarımcıyı özgürleştirerek havalimanı terminal binalarının biçimlenişini olumlu yönde etkilediği belirlenmiştir.
19. yüzyılda Adana vilayetindeki kamu yapıları

Osmanlı Devleti'nde 18. yy başında etkisi hissedilen Batılılaşma dönemi, 19. yy ile birlikte en üst seviyeye ulaşmıştır. 19. yy ile birlikte Osmanlı Devleti'nin geçirdiği değişim ve dönüşüm süreci hızlanmışır. 1839 Tanzimat Fermanı'nın ardından Osmanlı devlet kurumlarında köklü değişimler yaşanmış, bunun sonuçlarından biri olarak Osmanlı'da kamusal alanda batıya uyumlanmayı sağlayan yeni yapı türleri ortaya çıkmıştır. Bu yapı türleri İstanbul'dan başlayarak bütün Osmanlı coğrafyasında varlığını hissettirmiştir. Bu araştırmada; idari olarak 1869 yılında kurulan Adana Vilayeti'nde yönetim, eğitim, ulaşım, askerlik ve sağlık alanlarında yaptırılan yeni yapı türlerinin tespit edilmesi, bunların vilayet içerisindeki dağılımlarının, mimari biçimlenişlerinin, günümüzdeki durumları ve koruma sorunlarının araştırılarak ortaya konulması hedeflenmiştir. Tez çalışmasının ilk bölümünde; literatür özeti, çalışmanın amacı, orijinal katkı, kapsam ve yöntem açıklanmıştır. İkinci bölümde; yapıların nasıl bir ortamda üretildiklerini aktarmak için Adana Vilayeti'nin 19. yy'da içinde bulunduğu durum sancak ve kazaları da dahil olmak üzere idari, ekonomik, toplumsal ve mimari altyapısı ile birlikte ele alınmıştır. İdari yapıda; Adana'nın vilayet yönetimine geçişi, belediye örgütünün kurulması, kentin oluşumunda etkin olan valiler ve etkinliklerinden söz edilmiştir. Ekonomik yapıda; Adana Vilayeti'nin ekonomisinin dayandığı temeller, geçim kaynakları, üretim yapılarının çeşitleri ve sayıları verilmiştir. Toplumsal yapıda; göçlerden, vilayet genelindeki nüfusun etnik çeşitliliği ve yaşam tarzlarından, Müslüman ve gayrimüslim nüfus oranları ile bölgelere dağılımlarından bahsedilmiştir. Mimari alan için ise vilayet merkezi ve önemli sancakların kentsel boyuttaki mimari oluşumları anlatılmaya çalışılmıştır. Üçüncü bölümde; Adana Vilayeti sınırları içerisinde 1869- 1930 yılları arasında yaptırılan yapılar, yönetim, eğitim, ulaşım, askeri ve sağlık yapıları başlıkları altında ayrılarak mimari özellikleriyle ele alınmıştır. Her bir başlık altında yapılar, günümüzde mevcut olan ve olmayan yapılar olarak ikiye ayrılmıştır. Günümüzde mevcut olan yapılar bölümünde, alan çalışmasında yerinde tespit edilen yapılara yer verilmiştir. Günümüzde mevcut olmayan yapılar bölümünde ise bahsedilen tarih aralığında inşa edilip günümüze ulaşamayan ya da sadece proje olarak tasarlanıp uygulaması gerçekleştirilmeyen yapılar, eski fotoğraflar ve Osmanlı arşivinden elde edilen özgün çizimlerine dayanarak anlatılmıştır. Dördüncü bölümde, günümüze ulaşan yapılar katalog halinde düzenlenerek, koruma sorunları açısından ele alınmıştır. Katalog fişinin ilk bölümü yapının tanıtımı, yeri ve mimari özelliklerinden oluşmakta; ikinci bölümünde ise bozulma nedenleri, geçirdiği müdahaleler, taşıyıcı yapı ve korunmuşluk durumlarına yönelik tespitler yer almaktadır. Bu bölümde, oluşturulan katalog fişlerinden ve yapılan tespitlerden yola çıkarak yapıların korunmasına yönelik yaklaşım ilkeleri sunulmuştur. Son bölümde ise tez çalışmasının genel bir değerlendirmesi yapılarak, araştırma genelinde ulaşılan sonuçlar açıklanmıştır.
Bolu ili geleneksel konut mimarisi üzerine bir araştırma

Bolu, Orta Anadolu'yu batı ile birleştiren sıradağlar arasında kurulmuş, adı tarihi kaynaklara ve efsanelere sahne olmuş bir kenttir. Tabii güzellikleri, kültürel öğelerinin yanı sıra Türkiye'nin en yoğun trafiğini taşıyan karayolu üzerinde bulunması sebebiyle konumu itibarıyla da önemi büyüktür. Sanayileşme sürecinin başlamasıyla birlikte birçok kentimizde görüldüğü gibi Bolu ilindeki geleneksel dokuda da önemli tahribatlar olmuştur. Çok büyük bir yerleşim alanına sahip olmamasına rağmen geleneksel mimari yapısıyla Türk kültürü içerisinde jerini almış olan Bolu'da geleneksel mimari eserler oldukça azalmıştır. Özellikle konut mimarisinde tahribatın anıtsal yapılara oranla daha da hızlı olduğu, bu tür örneklerin sayısının fevkalade azalmış olmasından anlaşılmaktadır. Bu tahribatlarda bölgede geçmişşte yaşanmış olan şiddetli depremlerin de etkisi büyük olmuştur. Bugün birçok yapıda bu depremlerin meydana getirdiği hasarların izleri mevcuttur. Kültürel mirasımızın en önemli öğelerinden biri olan sivil mimarlığımızın korunması ve gelecek kuşaklara aktarılmasının yanı sıra bu geleneksel potansiyelin değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu amaçla geleneksel mimari yapıların yoğun olduğu veya en azından süreklilik gösterdiği bölgeler tesbit edilerek hem ticari hem konut alanında geleneksel kültürün sivil mimariye etkileri incelenmiştir. Yapılan analizlerle seçilen bölgelerin mevcut durumları irdelenmiş, fiziki ve sosyal yapıları belirlenmiştir. Bu bölgelerdeki korunması gerekli kültürel değerler tesbit edilerek bunların biçimlenme özellikleri ve öğeleri incelenmiştir. Çalışmalarda zaman zaman tek yapı ölçeğine de inilerek yapıların yaşamını devam ettirebilmesi için sorunların tesbiti ve alınması gereken önlemler belirlenmiştir. Kentteki mimari biçimlenme öğeleri incelenmiş, analizler, araştırma bölgelerinin sınırların aşarak kent merkezi sınırlarına dayanmıştır. Bunun nedeni, geleneksel mimari öğelerin Bolu kent merkezi genelinde, bir bölgede pek fazla yoğunlaşmadan kent merkezi ölçeğinde homojen olarak yayılmasından kaynaklanmaktadır. Bu sebeple bu analizlerle elde edilen değerlerin Bolu kent merkezi geneli için geçerli olduğu söylenebilir. Bu çalışmanın koruma kararları ve yapılanma ilkelerinin belirlenmesinde yönlendirici olacağı düşünülmüştür. Yapılan çalışmalar sonucunda korunması gerekli olan kültürel değerlerin tesbitinin yanı sıra bunların gelecek kuşaklara aktarılabilmesi için gereken önlemler ve yeni yapılanmanın koşulları belirlenmiştir. İv
Mimari tasarım stüdyosunun biçimlenmesinde yöntemsel ve mekansal etkilerin incelenmesi: Anadolu Üniversitesi Mimarlık Bölümü Mimari Tasarım Stüdyosu örneği

Tasarım kavramı mimarlık bağlamında farklı görüş açıları ile tanımlanan bir olgudur. Mimarlık eğitiminin en temel amacı tasarım eğitimi vermek ve bu doğrultuda belirli yöntemsel kurguları saptamaktır. Günümüzde mimarlık eğitimi veren birçok kurumun olması birbirinden farklı tasarım eğitim yöntemlerini ve amaçlarını beraberinde getirir. Yapılan bu tez çalışmasında mimarlık eğitimindeki bu farklı yöntemsel ilişkiler belirlenmiş ve de mimarlık eğitiminin en önemli mekanı olan mimari tasarım stüdyolarının biçimlenmesi açısından incelenmiştir. Bu amaç çerçevesinde mimarlık eğitim olgusunun belirleyicisi olan yöntemsel yaklaşımlar, eğitimin sürdürüldüğü en önemli mekan olan mimari tasarım stüdyoları ile ilişkilendirilmiştir. Tasarım düşüncesi bağlamında kabul edilen mimari tasarım yöntemleri yapılan incelemeler sonucunda, mimari tasarım stüdyolarının genel kullanımları ile ilişkilendirilmiş ve mekanlar fonksiyonel olarak ifade edilmeye çalışılmıştır. Çalışmanın uygulama örneğini oluşturan Anadolu Üniversitesi Mimarlık Bölümü mimari tasarım stüdyoları bu anlamda incelenmiş mevcuttaki kullanımları iyileştirilerek daha rahat çalışma olanağı veren geleceğe yönelik fonksiyonel kullanımlar önerilmiştir. Bu örnek üzerinde geliştirilen öneri, mekanın kullanıcılarına yapılmış olan anketler ve gözlemler sonucu elde edilen veriler yardımı ile gerçekleştirilmiştir.
Kültürel mirası koruma bağlamında 'Yavaş Şehir' Hareketi: Türkiye örneği

Adını 'Citta' ve 'slow' kelimelerinin birleşmesinden alan Cittaslow uluslararası hareketi, küreselleşmenin kentlerde yarattığı olumsuz etkilere alternatif bakış açıları getirmek ve çözümler yaratmak amacıyla ortaya çıkmıştır. Cittaslow hareketi, temelini 20. yüzyıl sonunda ortaya çıkmaya başlayan ve endüstrileşmenin yarattığı hızlı yaşam tarzını daha insancıl hale getirilmesi gerektiğini savunan 'yavaşlık' felsefesi üzerine kurmaktadır. Hareket, 21. yüzyılın başından itibaren farklı ülkelerde ve çok farklı kültürlerdeki toplumları bünyesinde barındırmaya ve yaygınlaşmaya başlamıştır. Bu bakımdan Cittaslow birliği felsefesi, farklı kültürlere rehberlik eden ve toplumlar arasında bir ağ oluşturur niteliktedir. Cittaslow, 2009 yılı itibariyle Türkiye'de çeşitli kentleri bünyesine almış ve ekonomi, turizm, kentsel planlama, kültürel mirasın korunması gibi alanlarda yönetim ve halka yeni yaklaşımlar sunma yönünde faaliyet göstermiştir. Çalışmada Cittaslow'un Türkiye'deki kentlerde kültürel mirasın korunması politikalarına olumlu ve olumsuz etkileri incelenecektir. Öncelikle çalışmada; alan çalışmasına temel oluşturması açısından kültürel miras kavramı, küreselleşme ve 'hızlı yaşam' olgularının kültürel mirasın korunmasına etkileri incelenmiştir. Ardından çalışmanın ana konusu olan Cittaslow hareketinin ortaya çıkış süreci ve işleyiş biçimi incelenmiştir. Ayrıca uluslararası alanda hareketin koruma politikalarına etkilerinin gözlenebilmesi amacıyla, farklı ülkelerdeki Cittaslow kentlerinde birliğe üyelikle beraber ilerleyen süreçte gerçekleşen kültürel mirası koruma çalışmaları incelenmiştir. Asıl alan çalışması olarak belirlenen Türkiye'deki Cittaslow kentlerinde üyelik sonrası gerçekleşen koruma çalışmaları ise daha kapsamlı olarak ele alınmıştır. Türkiye'de birlik üyesi olan on bir tane kent hakkında genel bilgiler verilmiş, koruma bağlamında kentlerin genel olarak durumları incelenmiş, birliğe adaylık süreçleri araştırılmış ve üyelik sonrası süreçte planlanan, gerçekleşen ve gerçekleşmekte olan kültürel mirasın korunması kapsamındaki uygulamalar ayrıntılı olarak ele alınmıştır. Uygulamalar somut kültürel miras ve somut olmayan kültürel mirasın korunması kapsamındaki çalışmalar olarak iki ayrı başlık altında irdelenmiştir.
Kentsel alanlarda turizmin planlanması ve yönetimi: Beypazarı örneği

Pek çok tarihi olaya sahne olmuş, kültürel yönden geniş bir altyapıya sahip Türkiye'nin tarihi değerlerinin ülke kimliği açısından önemi ve korunması gerekliliği açıktır. Aynı zamanda tabiat ve kültür varlıklarının korunması ve turistik öge olarak kullanılmasının önemi de ortadadır. Turizm planlanması, turizmin toplumun daha iyi bir şekilde yaşaması ve çevresel kaliteye olan potansiyel katkısını optimal düzeye çıkarabilmek amacıyla araştırma ve değerlendirmeye dayanan bir süreçtir. Turizm planlanması, bir bölge için yapılan kapsamlı bir planlamanın bir parçası olarak düşünülmesi gereken bir planlamadır. Tez çalışması kapsamında kültürel alanlarda turizmin planlanması ve yönetimi için yurtdışı ülkelerinde kullanılan bir yöntem olan Bütünleşik Kalite Yaklaşımı, Türkiye için son yıllarda turizm yönetimi ve planlaması yapılan Beypazarı örneği üzerinde sorgulanmıştır. Çalışma dört bölümden oluşmakta ve aşağıdaki konuları içermektedir. Birinci bölümde, konu ile ilgili gerekli altyapıyı sağlayacak genel tanımlar, kavramlar ve örneklere yer verilmektedir. Çalışmanın amacı, yöntemi anlatılarak, bu bölümde yurtdışı ülkelerde kentsel alanlarda turizmin planlanması için uygulanan ve çalışma kapsamında kullanılacak olan yönteme (Bütünleşik Kalite Yaklaşımı ) ilişkin bilgiler verilmektedir. İkinci bölümde, çalışma alanı olan Beypazarı'nın seçilme nedeni belirtilip, çalışma alanı hakkında detaylı bilgi verilmektedir. Yapılan anket çalışmasında izlenen yöntem anlatılmaktır. Üçüncü bölümde, yapılan anket çalışması ile elde edilen bulgular ve belirlenen yöntemin Beypazarı turizm planlamasında kullanılabilirliği sorgulanmaktadır. Dördüncü bölümde ise, Türkiye'de kentsel alanlarda turizmin planlaması ve yönetimine yönelik bir model oluşturmayı amaçlayan bu çalışmaya ait elde edilen sonuçlar ve öneriler ortaya konmaktadır.