turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Geleneksel konaklar ile günümüz villalarının sistem düzeyinde karşılaştırmalı analizi

Tez çalışmasında, ülkemizde tarihsel süreç içinde değişim gösteren konut sistemi incelenmiş, geleneksel konaklarda ve günümüzdeki karşılığı olan villalarda mekan, eleman ve bileşen tasarımında kullanılan malzemede, tipolojide, yapım tekniklerinde ve buna bağlı olarak taşıyıcı sistem malzemelerinde ortaya çıkan farklılıkların ve benzerliklerin ortaya konması amaçlanmıştır. Birinci bölümde, tezin amacı, araştırma ve analiz yöntemleri, kapsam ve sınırlamalar ortaya konmuştur. İkinci bölümde, geleneksel konakların genel görünüşü ve tarihsel gelişimi anlatılmış, daha sonra mekan ve eleman tasarımında etkili olan faktörler incelenmiştir. Bu faktörler iklim, yapı malzemesinin bulunabilirliği, deprem, tarihi, kültürel ve sosyal etkenler olarak belirlenmiştir. Üçüncü olarak geleneksel konaklardaki ana mekanlar ortaya konmuş ve bunların genel özelliklerine değinilmiştir. Tipolojik analiz de yapıldıktan sonra, yapım sistemi analizine geçmeden önce bileşen analizi yapılmıştır. Döşeme kaplaması, tavan kaplaması, duvar iç yüzey ve dış yüzey kaplaması, dolaplar, pencere ve kapılar yapım sisteminden bağımsız olduğu için yapı bileşenleri olarak ele alınmış ve konaklardaki genel özellikleri incelenmiştir. Daha sonra yapım sistemi analizi yapılmıştır. Geleneksel konaklarda kullanılan yapım sitemleri, temel yapımı, duvar yapımı, döşeme yapımı, çatı yapımı, kapı ve pencere yapımı olmak üzere detaylı bir şekilde incelenmiştir. En son olarak da örnek bazında malzeme analizi yapılmıştır. Örnek olarak seçilen konakların duvar ve döşeme metrajları yapılmış, elde edilen sonuçlar birbirleriyle karşılaştırılmış ve bu örnekler üzerinden bir genelleme yapılmıştır. Üçüncü bölümde, günümüz villalılarının analizi yapılmıştır. Son bölümde geleneksel konaklar ve günümüz villaları karşılaştırılacağı için günümüz villalarının da analizinde de geleneksel konaklarda ortaya konan analiz yöntemi kullanılmıştır. Kısaca, ana başlıklar olarak günümüz villalarının mekan ve eleman tasarımında etkili olan faktörlerin analizi, mekansal analiz, tipolojik analiz, bileşen analizi, yapım sistemi analizi ve örnek bazında malzeme analizi yapılmıştır. Örnek olarak seçilen villaların duvar ve döşeme metrajları yapılmış ve elde edilen sonuçlar birbirleriyle karşılaştırılmış, bu örnekler üzerinden bir genelleme yapılmıştır. Dördüncü bölüm olan son bölümde geleneksel konak sistemi ve günümüz villa sisteminin karşılaştırılması yapılmış, benzerlikler ve farklılıklar ortaya konmuştur. X1U
Kırklareli konut yerleşimi üzerine bir inceleme

Trakya'nın küçük ama önemli bir parçası olan Kırklareli, birçok uygarlığın beşiği olmuştur. Toprakların ilk sahipleri oldukları iddia edilen Traklar'dan Osmanlılarca uzanan kültür geçmişşi günümüze büyük izler bırakmıştır. Bu kültür sentezinin en güzel yapıtları olan konutlar, Kırklareli tarihinde önemli yer tutmaktadır. Araştırmanın ilk bölümü Kırklareli kentinin coğrafi ve tarihsel özelliklerinin araştırılmasını içerir. Ayrica bu bölümde kiliseler diyarı 'Kırkkilise'olarak anılan Kırklareli adı konu edilmiştir. 1 980 yılından bu yana süren Kırklareli arkeoloji kazıları sonucu özellikle yazılı tarih öncesi döneme ait birçok bilgi elde edilmiştir. İkinci bölümde bu döneme ait konut yerleşimleri, yaşam biçimi ve yapı tipleri ele alınmıştır. Yazılı tarih öncesi dönemi, Romalılar ile başlayıp Osmanlılar ile son bulan yazılı tarih dönemi izlemektedir. Konut yerleşimlerini etkileyen önemli bir unsur da şehir dokusu ve gelişimleridir. Şehir planlarının incelenmesi ile başlayan üçüncü bölüm Yayla bölgesi konutlarının bir bölümünün görsel, bir bölümünün ayrıntılı tanımlamasının yapıldığı çalışmaları kapsar. Bu bölüm sonunda konutların mimari özellikleri incelcneı ek, vörenin verileri belirlenmiştir. Son bölümde ise 19 yy. da başlayan yeni yerleşim ve konut anlayışı ile eski doku arasındaki farklar incelenmiştir.
20. yy dönem mimarlarının tasarım yöntemleri üzerine bir araştırma

Tasarım, belirli bir problem çözmeye yönelik, birçok etkenin dahil olduğu düşünme ve karar verme sürecidir. Mimarların, bu süreç boyunca karşılaştıkları problemleri çözmede ve sonuca ulaşmada kullandıkları bazı yöntemler olabilmektedir. Özelikle mimari açıdan önemli olan Endüstri Devrimi sonrası süreçte, teknoloji ve yapım tekniklerinin gelişmesiyle beraber, mimarların tasarımlarında uyguladıkları yöntemlerde gelişmiş ve farklılaşmıştır. Bu çalışmada öncelikle, mimarlık, tasarım, tasarım süreci ve yöntem kavramları ele alınmış ve Endüstri Devrimi sonrası mimari gelişmelere değinilmiştir. 20. yy. döneminin mimarisinde etkili olan mimarların hayatları, tasarım süreçleri ve mimari yapıları analiz edilerek, tasarım süreçlerinde hangi unsurlardan etkilendikleri ve nasıl bir yöntem uyguladıkları sorusuna yanıt bulmak amaçlanmıştır.
Portrait of an architect from İzmir: Erbil Coşkuner's early works

Bu tez modern Türk mimarisinin İzmir'de öne çıkan isimlerinden Erbil Coşkuner'in çalışmalarını incelemeyi amaçlamaktadır. Tezin içeriği kronolojik bir tarih yazımı yöntemiyle sınıflandırılmış; Coşkuner'in mimarlık süreci, tarihsel bağlamda neden-nasıl sorularıyla birbirleriyle ilişkilendirilmiştir. Tez, Coşkuner'in mimar olarak kariyerinin ve entelektüel gelişiminin ardındaki biçimlendirici etkilere ışık tutmak amacıyla kariyerinin dönemlere bölündüğü üç bölüme ayrılmıştır. Ayrıca Coşkuner'in çalışmalarını içeren kapsamlı bir araştırma ve değerlendirme de sunulmuştur. Tezde Erbil Coşkuner'i İzmir ve Türkiye mimarlık sahnesinin 'önde gelen aktörü' olarak konumlandıran kurgusal ve yüceltici bir metin sunmak yerine Coşkuner'in yaşam ve kariyerine daha geniş bir tarihsel çerçevede bakmaya çalışılmıştır. Tezin araştırma evresinin en önemli bölümünü Coşkuner'le yapılmış olan açık uçlu sorulardan oluşan görüşmeler oluşturmuş, bu görüşmeler Coşkuner'in bilgisi dahilinde ses kayıt cihazı ile kaydedilmiştir. Görüşmeler Coşkuner'in kişisel arşivleri ve çalışmalarına dayanan yayınlar üzerine daha fazla araştırma yapılması için zemin hazırlamıştır. Arşiv araştırmasından sonra toplanan birincil kaynaklar ve mimarın kariyerinin mikro tarihini inşa etmeye yardımcı olan röportajlar, modern Türk mimarisinin tarihsel arka planına göre değerlendirilmiştir. Bu nedenle tez, Coşkuner'in kariyeri aracılığıyla bu tarihsel çerçeveyi sorgulamayı ve katkıda bulunmayı amaçlamaktadır.
Şanlıurfa kentsel sit alanısokak sağlıklaştırma çalışmalarının analizi ve değerlendirilmesi

Urfa kenti, ilk kurulan yerleşim alanları içerisinde yer almaktadır. Ayrıca Mezopotamya'yı Anadolu'ya bağlayan ticaret merkezi konumundadır. Konumundan dolayı oldukça önemli olan şehrin 16. yy'daki mekan oluşumları, ekonomik ve kültürel yapılar çevresinde geliştiği görülmektedir. 16. yy'dan başlayarak 19. yy sonları ve 20. yy başlarına kadar olan süreçte tarihi kent dokusu içindeki yapıların inşa edilme şekilleri 'inahalle kavramı' çerçevesinde oluşmuştur. Mahalle kavramı ve kent hafızasının oluşumunda, aynı topluluğa ait hanelerin bir arada oturma istekleri ve geniş aile kavramları etkilidir. Mahalleyi oluşturan sokaklar ve sokakları birbiriyle buluşturan meydanlar varlığını uzun süre koruyan mekanlar haline gelmiştir. Günümüzde halen varlığını sürdüren tarihi doku içinde bulunan sokaklar şehir için, tarihin kültürünü yansıttığından dolayı oldukça önemlidir. Sokaklar, örf /adet, gelenek ve göreneklerin yansıdığı yapıları içerisinde barındırmaktadır. Yapıların konumlanması ve cephe elemanlarının yerleşiminde ise bu yansıma ön plandadır. Ayrıca sokakların dar ve yüksek duvarlara sahip olması Urfa'nın fiziki konumunun etkisidir. 1999 yılından itibaren Şanlıurfa'da tescillenen ve tescillenmeyen sokaklarda sağlıklaştırma projeleri yapılmaya başlanılmıştır. İlgili kurum tarafından onaylanan projeler uygulamaya geçirilmiştir. Yapılan birçok uygulamada özgün sokak dokusuna müdahalelerde bulunulmuştur. Tezde Şanlıurfa kentinde kurum onaylı sağlıklaştırma projelerinin ve bu projelere göre yapılmış olan uygulamaların analiz ve değerlendirmeleri belirlenen sokaklarda yapılmıştır. Belirlenen çalışma alanı, Bey kapısı, Camii Kebir, Kurtuluş ve Pınarbaşı Mahallelerinin sınırlarına değen, Kazancı Bedih Sokak, Karakol Sokağın bir kısmı ve 58 Meydanında bulunan yapıların tescilli olup olmadığına bakılmaksızın yapı envanterleri oluşturulmuş ve bir doküman haline getirilmiştir. Tez çalışmasında, gelecekte yapılacak sokak sağlıklaştırma projeleri ve uygulamalarının bilimsel olarak ele alınmasına katkı sağlanması düşünülmektedir.
Defining general conservation principles for primary schools of Rum Minority in Istanbul

Bu tezde, İstanbul'daki Rum İlkokulları üzerinde bir çalışma yapılıp, bu çalışmadan elde edilen verilerle birlikte bu okullara yönelik genel koruma prensiplerinin tanımlanması amaçlanmıştır. Rum Azınlığı İstanbul'da social ve kültürel hayatta önemli yer edinmiştir ve 19. Yüzyıl'da finansal güçleriyle birlikte şehir içerisindeki etkileri daha da artmıştır. Rum Azınlığının okullarının sayılarındaki artış da bu dönemde olmuştur. Bu dönemde ve sonrasında inşa edilmiş olan Rum Azınlığı okulları bir azınlık frubunun önemli kamu yapıları olarak inşa edilmişlerdir ve önemli miktarda özgünlük, teknik-artistik, sosyo-kültürel ve ekonomik değer taşımaktadır. İstanbul'daki Rum Azınlığı İlkokulları İstanbul'daki ve Türkiye'deki kültürel çeşitlilğin en önemli örnekleri arasındadır. Bu kültür yapılarını korurken, değer, problem ve potansiyellerinin değerlendirilmesi çok önemlidir. Koruma çalışmalarına ek olarak, yorumlama ve sunumun da bu yapuların kente yeniden kazandırılmasında önemli aşamalar oldukları unutulmamalıdır. Bu tez, bu okulların özellikleri ve mevcut durumlarının blegelenmesi; değer, sorun ve potansiyellerinin tespiti; ve korunmalarına yönelik genel prensiplerin tanımlanmasına yönelik bir çabanın ürünüdür.
The transformation of the built environment in Amasya from the late Ottoman Empire to the early Turkish Cepublic

Bu çalışma, Osmanlı İmparatorluğu'nun geç döneminden Tükiye Cumhuriyeti'nin erken dönemine uzanan bir süreç içerisinde, Kuzey Anadolu'da yer alan Amasya kentinin yapılı çevresinin değişimine odaklanmaktadır. Yapılı çevrenin dönüşümü sosyo-kültürel, ekonomik ve politik bağlamlarına göre analiz edilerek, özgün coğrafi unsurlara sahip olan Amasya'nın yerleşim tarihinin değerlendirilmesi hedeflenmektedir. Öncelikle, Amasya'nın geç Osmanlı ve erken Cumhuriyet kentsel bağlamlarının yeni ortaya çıkan tanımlayıcı elemanları olarak, kent merkezinde ve mahallelerde yer alan kamu yapıları ve kamusal alanların şekillendirdiği kentsel düğüm noktaları analiz edilmiştir. Ardından, kent formunun ana unsuru olan ırmak kıyısı boyunca, kamusal açık alanlarda ve kentte oluşturulan yeni ulaşım ağında deneyimlenen kentsel rotaları anlamak üzere odak genişletilmiştir. Amasya'nın yapılı çevresinin geç Osmanlı döneminden erken Cumhuriyet dönemine geçirdiği dönüşümü kentsel düğüm noktaları ve rotalar üzerinden inceleyen çalışma, dönüşüm sürecinde korunan, yeniden kullanılan ve kaybedilenleri değerlendirmek üzere kentin değişen katmanlarını analiz etmektedir.
Strüktürel açıdan yüksek yapılar ve türkiye'deki uygulamalar üzerine bir inceleme

Bu çalışmada strüktürel açıdan yüksek yapıların yapıldıkları malzemeye göre ve strüktür tipine göre analizler yapılmıştır. Dünya'daki yüksek yapı tasarımının taşıyıcı sisteminde kullanılan malzeme ve yapım yöntemleri analiz edilerek geçmişşten günümüzeizlemiş olduğu gelişim ortaya konulmuştur. Türkiye'de yüksek yapı tasarımının başlangıcı ve gelişimi üzerine analizler yapılarak dünyadaki gelişim sürecinde geleceğe yönelik eğilimler karşısında öngörülerde bulunulmuştur. Çalışmanın birinci bölümünde, problem ortaya konularak konu tanıtılmış, amaç, kapsam ve bu çalışmada izlenen yöntem açıklanmıştır. İkinci bölümde CTBUH göre yüksek yapı tanımı yer almaktadır. Yüksek yapı kavramının ortaya çıkış sebepleri, tanımlanması, sınıflandırılması ve yıllara göre gelişimi ve tasarımına etki eden faktörler bu bölümde yer almaktadır. Üçüncü bölümde yüksek yapılarda uygulanan taşıyıcı sistemler açıklanmıştır. Dördüncü bölümde Türkiye'de yüksek yapıların ortaya çıkışı ve gelişimi yer almaktadır. Türkiye'den seçilmiş olan yüksek yapıların malzeme ve strüktür analizleri yer almaktadır. Değerlendirme ve sonuç bölümünde ise tez aşamasında ele alınan konularındeğerlendirmesi, karşılaştırması ve öneriler yer almaktadır.
Sokak çocukları rehabilitasyon merkezlerinin tanımlanması ve Diyarbakır örneğinin ergonomik açıdan değerlendirilmesi

Bilindiği gibi, Türkiye Avrupa Birliği'ne giriş sürecinde öngörülen kriterleri yerine getirmek amacına yönelik çalışmalarını hızlandırmaktadır. Ancak görülmektedir ki, Türkiye'de sokak çocukları gün geçtikçe büyüyen bir sorun olmaktadır. Bu bağlamda çocukların eğitimi büyük önem arz etmektedir. Çocuklar tüm dünya için yarının geleceğidir. Bundan dolayı, onları sokak ortamından koparmalı ve sokakta yaşamak zorunda olanlara da uygun ortamlar hazırlanmalıdır. Çocukluk yaşam sürecinin doğal bir dönemidir. Yaşamın bu evresinde fizyolojik, psikolojik ve sosyo-ekonomik gereksinimlerde değişimler meydana gelmektedir. Sokak çocukları için yapılacak rehabilitasyon merkezlerinin, bu değişimler göz önüne alınarak tasarlanması gerekmektedir. 7-14 yaş grubu kullanıcıların fizyolojik, psikolojik ve sosyo-ekonomik gereksinimlerine göre sokak çocukları rehabilitasyon merkezlerinin tasarlama kriterlerinin belirlenmesi ile. elde edinilen bilgiler doğrultusunda çalışma alanındaki problemler saptanmıştır. Bu problemin giderilmesini amaçlayan çalışma yedi bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; çalışmanın nedeni açıklanarak, sorunun ne olduğu belirtilmiş ve önemi ifade edilmiştir. İkinci bölümde; sokak çocukları ile ilgili, daha önce yapılan yerli ve yabancı çalışmalar incelenmiştir. Üçüncü bölümde; rehabilitasyon kavramı ve sokak çocukları rehabilitasyon merkezinin görevleri anlatılmıştır. Dördüncü bölümde; sokak çocukları rehabilitasyon merkezlerinin tasarımında etkili olan ergonomik faktörler belirlenmiş, çalışmada, ergonominin' hangi yönünün incelendiği belirtilmiştir. Beşinci bölümde; çalışmada uygulanan yöntem tanımlanmıştır. Ill Altıncı böjümde; yapılan değerlendirmeler sonucu elde edilen bulgular açıklanmıştır. Bu bulgular Diyarbakır 75. Yıl Çocuk ve Gençlik Merkezi üzerinde irdelenmiştir. Yedinci bölümde ise çalışmanın sonucu belirtilmiştir. Bu çalışmanın devamında yapılabilecek araştırmalarla ilgili öneriler sunulmuştur.
The existing mosques built during the Ottoman period Albania

Bu çalışmada Arnavutluk'taki Osmanlı İmparatorluğu Dönemi boyunca inşa edilmiş ve mevcut bulunan camiler incelenmiştir. Bu çalışmayı hazırlarken öncellikle bu konu hakkında daha önce yayınlanmış olan kaynaklara başvurulmuştur. Kaynaklar ister Arnavutluk'ta yayınlanmış olsun, ister Batılı veya Doğulu yazarlar tarafından yayınlanmış olsun fark gözetmeden kullanılmıştır. Mevcut kaynaklardaki tarihi bilgiler ve özellikle plan şemaları bu çalışma için önemli bir rol oynamıştır. İkinci olarak yapılar bizzat yerinde mevcut halini irdeleyerek incelenmiştir. Bu şekilde yapılardan çekilen resimler görsel malzeme olarak, yapının mimari ve süsleme özelliklerini açıklamak için esas rol oynamıştır. Ayrıca plan şeması bulunmayan yapıların bizzat rölövesi çıkartılmıştır. Araştırmalar sonucunda Arnavutluk'ta farklı dönemlere ve yerlere ait dokuz (9) mevcut yapı olduğu saptanmıştır. Bu yapılar haklarında yapılan bilgi toplama çalışmalarından sonra, birer- birer üç ana kısım altında anlatılmıştır. Birinci olarak giriş kısmı adı altında; yapımcısı ve tarihi, bulunduğu yerin dönemimin sosyal-politik-kültürel durumu ve yapının bu bağlamdaki yeri anlatılmıştır. İkinci kısımda yapının mimari özellikleri; plan şeması, çatı strüktürü, malzeme ve cephe dört başlık altında anlatılmıştır. Bu kısımda genellikle anlatım özgün bir dille ve görsel malzeme ile desteklenerek anlatılmıştır. Üçüncü olarak yapıların süsleme özellikleri; taş süsleme, ahşap süsleme, hat sanatı ve vitray süsleme dört ana başlık altında anlatılmıştır. Bu disiplin altında oluşturulan anlatım tekniği, yapıların sistematik bir şekilde açıklanmasını getirmiştir. Sonuç kısmında yapılar taşıdıkları mimari özellikler açısından kendi aralarında karşılaştırılmıştır ve böylece her dönemin özellikleri ortaya çıkartılmıştır. Bu şekilde günümüze kadar taşıdıkları mimari ve süsleme özelliklerinin önemi vurgulanmıştır.
Kale yapılarının koruma bağlamında değerlendirilmesi: Tokat kaleleri örneklemesi

Tokat, Karadeniz bölgesinin İç Anadolu bölgesi ile komşu olduğu çizgide, verimli topraklarıyla tarım ve hayvancılığın ön planda olduğu bir Anadolu kentidir. Tarihte, önemli ticaret yolları üzerinde olması bölgeyi aktif kılmış, Tokat şehir merkezi ve ilçeleri farklı medeniyetler için önemli merkezler olmuş ve tarihi yapı zenginliğine kavuşmuştur. Birçok dönemden ve farklı tür yapıların günümüze ulaştığı kentte, kale yerleşimleri de bulunmaktadır. Envanter kayıtlarından ulaşılabilen tüm kalelerin Türkiye haritasına yerleşimi yapıldığında, Tokat şehrinin bulunduğu bölgenin savunma yapılarının yoğunlaştığı bölgelerden biri olduğu gözlemlenmektedir. Ancak, tarihi yapıların sonraki nesillere aktarılması konusunda daimi sorunsallardan olan işlev kaybına Tokat kalelerinin en somut örneklerden olması bu kalelerin sürdürülebilir korunması sorunsalının da çözülmesi gerekliliğini ortaya koymaktadır. Çalışmada, işlevini tamamen yitirmiş olan Tokat kalelerinin belgeleme ve onarım süreçleri koruma bağlamında incelenmiştir. Güncel durumları üzerinden karşılaştırmalı olarak yapılan bu inceleme ile günümüzdeki durumları üzerinden korunma durumları değerlendirilmiştir. Bölge kaleleri üzerine yapılmış akademik çalışmaların mimari koruma alanında sınırlı olması ve bölge kalelerinin güncel durumlarından gözlemle, iyi korunmuş kaleler olarak nitelendirilemiyor olması bu çalışmayı gerekli kılmıştır. Bu gereklilikle, Tokat Kalelerinin koruma süreçlerinin ve bu süreçlerdeki müdahalelerin belgelenmesi, değerlendirilmesi ve eleştirisi yapılarak ileriki çalışmalara ışık tutacak bulgular ortaya konmuştur. Kalelerin koruma süreçleri şartnameler ve koruma kuramları bağlamında incelenirken, bu yapıların kültürel rota potansiyeli ve kaleler temalı kültürel rota oluşturulmasının kalelerin sürdürülebilir olarak korunmasına sağlayacağı katkı vurgulanmıştır.
'Eski kent mekanlarının canlandırılması' bağlamında İstanbul Eminönü Hanlar Bölgesi'nde mimari tasarım ilkelerinin irdelenmesi

Bu çalışmanın amacı; geleneksel ticaret merkezi olan İstanbul Eminönü Hanlar bölgesinin geçirmiş olduğu fiziksel değişimler sonucunda bölgenin, bütünlüğü bozulan dokusunu yeniden canlandırılmak için geliştirilecek planlara veri oluşturabilecek mimari tasarım ilkelerinin belirlenmesidir. Çalışmanın birinci bölümünde, konunun amaç, kapsam ve yöntemi belirtilmektedir. İkinci bölümde, konu; 'Eski kent' kavramı - 'Tarihi kent ve Tarihi Çevre' kavramları açıklanarak eski kent mekanlarındaki geçmişşten günümüze olan değişimlerin fizik mekana yansımalarının; fiziksel, toplumsal ve ekonomik, kültürel ve sosyal yapıdaki değişim/dönüşümleri anlatılmaktadır. Üçüncü bölümde, korumanın önemi ve kentsel dönüşüm tipleri olan; 'Yeniden canlandırma', 'Yenileme-Sıhhileştirme' ve 'Yeniden değerlendirme' kavramları açıklanarak Türkiye ve Avrupa'daki uygulanmış örnekler; yerleşimlerin karakterleri, planlama hedefleri-ölçütleri ve fiziksel çevreye yansıyan sonuçları üzerinden tarihi kent mekanlarının dönüşümleri ve kentsel - mimari tasarım rehberleri incelenmektedir. Dördüncü bölümde, çalışmanın çıkış noktası olan geleneksel ticaret merkezlerinin oluşumları ve İstanbul'da geçmişşte Osmanlı'nın en büyük pazar yeri olan, tarihi birikimi ve taşıdığı değer bakımından önemli bir yere sahip olan Hanlar Bölgesi olarak adlandırılan Kapalıçarşı bölgesini de içine alan Eminönü Hanlar Bölgesinin ticarete bağlı tarihsel süreci ele alınarak mevcut planlama ve koruma kararları ele alınmaktadır. Tarihsel süreç içerisinde geçirmiş olduğu fiziksel, toplumsal, ekonomik ve sosyo-kültürel değişimler nedeniyle bölgenin yeniden canlandırılması bağlamında görsel çevre için de geçerli olacak kalite seviyesi ve standartların belirlenmesi gerekmektedir. Bu bağlamda, Eminönü Hanlar Bölgesi'ne özel mimari tasarım ilkeleri ortaya konmaya çalışılmıştır. Beşinci bölümde; sonuç ve değerlendirme başlığı altında yukarıda özetlenen bölümlerden elde edilen sonuçlar irdelenmektedir.
Toplu konutlarla güneş ışınımlarından yararlanma ve yapı aralıklarının belirlenmesi

Günümüzde, tüm dünyada yapma enerji kullanımının ortaya çıkardığı sorunlar yaşanmaktadır. Yaşanan bu sorunlara çözüm arayışları sürecinde, alternatif enerji kaynaklarına yönelme gerçekleşmiştir. Yenilenebilir enerji kaynaklarından güneş enerjisinin kullanımı birçok alanda yaygınlaşmıştır. Bu çalışmanın 1. bölümünde, güneş enerjisinin önemi, kullanım alanları, Türkiye'nin ve diğer dünya ülkelerinin bu enerjiden yararlanabilme durumları, kısaca açıklanmıştır. Bu enerjinin kullanımı ile yapıların ısıtılmasında kullanılan edilgen sistemler tanıtılmıştır. Toplu konutlarda edilgen sistemle güneş enerjisinden yararlanmanın ele alındığı ikinci bölümde, Türkiye'de toplu konut kavramının gelişim süreci değerlendirilerek, makro ölçekteki tasarımlarda güneş enerjisi kullanımının gerekliliği ortaya konmuştur. Bu bölümde ayrıca, güneş enerjisinden edilgen sistemle yararlanılan toplu konut örneklerine yer verilmiştir. Örnekler, iyileştirme projeleri ve yeni projeler olarak iki sınıfta ele alınmıştır. Güneş enerjisinden yararlanılması düşünülen toplu konutlarda maksimum verim alabilmenin önemli olduğu ve başarılı bir sonuca ulaşmanın, tasarım aşamasında verilecek bir takım doğru kararlarla gerçekleşebileceği açıklanmıştır. Yapı aralıkları ile ilgili doğru karar verilmesi, düşey yapı yüzeylerinin güneşlenme süresini uzatacağından ve sistemin verimini arttıracağından önemlidir. Bu bölümün kapsamında, uygun yapı aralıklarının belirlenmesi ile ilgili olarak kullanılmakta olan yöntemler tanıtılmış ve yeni bir yaklaşım geliştirilmiştir. Bu yaklaşım, Şazi SİREL tarafından mimarlar için oluşturulmuş gölge eğrileri yöntemi kullanılarak geliştirilmiştir. Geliştirilen yaklaşımın uygulandığı örnekler yapılmış ve örnek yapıların güneşten yararlanma yüzdeleri hesaplanmıştır. Sonuç bölümünde; çalışmanın amacı, bu amaca yönelik olarak yapdan araştırmalar ve değerlendirmelerle bağlantılı olarak çıkarılan sonuçlar verilmektedir.