turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Samsun, Ordu ve Rize kentlerinin bazı kıyı parklarındaki bitki kompozisyonlarının mekansal yapı yönünden incelenmesi

Tarihsel süreç incelendiğinde, insanların rekreasyonel ihtiyaçlarının devamlı bir artış içerisinde olduğu bilinmektedir. Özellikle kentsel yaşamın getirdiği stres bu ihtiyacın artmasına neden olmaktadır. Bu sebeple de kent insanının farklı cinsiyet, yaş, meslek grupları ve özellikle yaşam farklılıkları için kent içinde rahatlayabileceği, canlılık kazanabileceği, hem ruhsal hem de bedensel olarak yenilenebileceği çeşitli mekanların kazandırılması gerekmektedir. Bu mekanlar içerisinde en önemlisi kentsel rekreasyon alanları olarak hizmet veren kent parklarıdır. Yapılan çalışmada Samsun, Ordu ve Rize kentlerinin bazı kıyı parklarındaki bitki tür çeşitliliğinin yanı sıra, mekansal yapıyı oluşturan bitki kompozisyonlarının görsel ve işlevsel özelliklerinin araştırılması, bu bağlamda tasarım kriterleri açısından kullanıcı istek ve algılarının ele alınması amaçlanmıştır. Bu amaçla, kıyı parklarında yerinde gözlem, inceleme, analiz ve değerlendirme yapılmıştır. Öncelikle park alanları ana çevresel özelliklerine dayandırılan giriş, oturma, odak, sirkülasyon ve sınır olarak beş farklı mekansal kategoride tanımlanmıştır. Daha sonra bu mekanların peyzaj dokusunu oluşturmada kullanılan bitki materyali tespit edilmiştir. Son olarak, bitki materyalinin bitkisel tasarım yönünden analizi yapılmış, bitki kompozisyonlarının oluşturduğu mekansal yapı incelenmiş ve estetik-fonksiyonel özellikleri dikkate alınarak kullanıcının mekan tercihleri etüt edilmiştir. Sonuç olarak, Samsun, Ordu ve Rize kentleri kıyı parklarının tümünde kullanıcılar için mekanların bitkilendirmesinde düşünülen görsel ve işlevsel değişkenler olumlu ve anlamlı bulunmuş olup mekan fotoğrafları bu yönde değerlendirilmiştir. Ayrıca, kullanıcıların vermiş oldukları cevaplara ait istatistiksel testlerden mekanlara göre oluşan tercihlerin birbirlerini sınıflandırdığı ve her mekanın illere göre farklılık gösterdiği bulunmuştur. Böylece daha ileride yapılacak park tasarımlarında nelere dikkat edilmesi gerektiği ortaya konulmuş ve önerilerde bulunulmuştur.
Hadım Hasan Paşa medresesi'nin yeniden işlevlendirilmesi süreci ve iç mekan açısından değerlendirilmesi

İHadım Hasan Paşa Medresesi'nin Yeniden İşlevlendirilmesi Süreci ve İç Mekan Açısından Değerlendirilmesi? isimli bu tez çalışmasında, öncelikle genel olarak medrese kavramı, medresenin tarihi ve işleyiş sistemi araştırılmıştır. Daha sonra 16. yy dönemi içinde İstanbul şehrinde inşa edilmiş olan medreseler incelenmiştir. Hadım Hasan Paşa Medresesi'nin ayrıntılı rölöveleri hazırlanmıştır. Hadım Hasan Paşa Medresesi restitüsyon projesi aşamasında; rölöve çizimleri ışığında yapı üzerindeki izler ve yapının günümüzdeki durumunun tespitiyle, yazılı ve görsel belgeler ve aynı dönemde inşa edilmiş olan medrese örnekleri incelenerek yapının özgün durumu tespit edilmeye çalışılmıştır. Restitüsyon aşamasında yapının sonradan değiştirilmiş ve yok olmuş olan bölümleriyle ilgili olarak aynı dönem içerisinde, Hadım Hasan Paşa Medresesi' nden daha erken tarihte inşa edilmiş olan medreseler incelenmiştir. Bu yapılar yazılı, görsel kaynaklardan yararlanarak incelenmiş ve değerlendirme tabloları hazırlanmıştır. Hazırlanan tablolarda yapıların mimari özellikleri ve günümüzdeki durumları detaylı olarak tanımlanmıştır. Hadım Hasan Paşa Medresesi'nin restorasyon projesinde restitüsyon projesine ve yapıya verilen yeni işleve uygun olarak yapının onarımı için gerekli görülen müdahaleler saptanmış ve plan, cephe, kesit ve üç boyutlu çizimleri hazırlanmıştır. Hadım Hasan Paşa Medresesi' ne yeni bir işlev kazandırılarak yeniden hayata geçirilmesi amaçlanmıştır. Zamanın sürekliliği içerisinde, toplumlarda görülen değişim, insanların ihtiyaçlarını değiştirirken, ait oldukları zamana ve bağlama göre şekillenen mekanları, dolayısıyla yapıları da değiştirmektedir. Özgün işlevini kaybeden yapılar, işlevlerini kaybetseler de yapısall özelliklerini korumakta, dolayısıyla yeniden işlevlendirmeye uygun olmaktadırlar. Yeni yapıların yapılması ile birlikte, işlevsel olarak eskimiş yapıların yeni işlevler yüklenerek kullanılması ise alternatif bir yapı üretim tekniği olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu üretim tekniği, yeni ihtiyaçlara göre şekillenen mekansal program ile mevcut yapının mekansal ve yapısall özelliklerinin örtüşmesine bağlı olarak şekillenmelidir. Yeniden işlevlendirme ile Hadım Hasan Paşa Medresesi'nin günümüzde de kullanılabilmesine imkan verilmiş, bunun sonucu olarak ta, yapının zaman içinde dondurulmadan yaşamasını, çevresiyle etkileşim halinde olmasını sağlamıştır. Bu yeni işlev ile gerekli olan iç mimari tefriş ve yerleşim öneri projesi hazırlanmıştır.
Design and development of a spatial interface toolkit using mixed reality technologies for autistic people with sensory processing disorder

Bu çalışma, karma gerçeklik teknolojisi ile mekansal arayu z tasarım ve geliştirmesiniele almaktadır. Bu arayu z sayesinde otizm spektrum bozukluğu olan insanların içinde bulundukları ortamları kişiselleştirmeleri ve bu mekanlarla etkileşim kurabilmeleriamaçlanmakta ve böylelikle gu nlu k yaşamlarını iyileştirmeleri hedeflenmektedir. Çalışma kapsamında otistikleri desteklemeye yönelik çeşitli platformlarda geliştirilmiş uygulamalar, arayu z tasarımları ve etkileşim yöntemlerine bakılarak incelenmiştir. Çalışmanın sonunda 'My Ho Me' adlı açık kod kaynaklı mekansal arayu z araç takımı, duyusal işleme bozukluğu olan otistik bireylere yönelik karma gerçeklik uygulamalarına entegre edilmek u zere önerilmiştir ve otizmli kişiler için mekansal arayu z tasarlama ve geliştirme konusunun geleceği tartışılmıştır. Bu mekansal arayu z araç takımıyla du nyanın her tarafındaki otizm uygulama geliştiricilerinin hazır temel bir taslağa erişebilmeleri ve karma gerçeklikte otistiklere uygulama geliştirmeye hızlıca başlayabilmeleri öngöru lmektedir. Çalışmanın sonuçlarına göre Hololens gibi giyilebilir cihazların otistikler tarafından kullanılabileceği göru lmekte ve duyusal işleme bozukluğu olan otistikler için tasarlanmış olan mekansal arayu zu n u mit verici olduğu göru lmektedir. Değerlendirme su recinde belirlenen eksik özellikler olmasına rağmen, bu çalışma gelecekteki çalışmalar için bir kılavuz olarak kullanılabilir.
Paul Bonatz'ın Türkiye yılları

Paul Bonatz'ın Türkiye Yılları adlı tez, 1877- 1956 yılları arasında yaşamış Alman mimar Paul Bonatz'ın Türkiye'de geçirdiği yıllara odaklanır. 1916, 1927 ve 1942 yıllarında muhtelif sebeplerle birer defa Türkiye'yi ziyaret etmiş olan mimar, 1943- 1954 arasında geçen on bir yılda ülkede yerleşik olarak yaşamıştır. Tezin amacı, bir yandan Bonatz'ın Türkiye'deki ideolojik ve morfolojik üretimlerini arşiv belgeleri üzerinden ve mümkün olduğu kadar tarafsızca ortaya koymaya çalışmak, diğer yandan, söz konusu üretimlerin ülkenin mimarlık ortamında çarptığı yüzeyleri tespit edebilmek adına adı geçen yıllar ekseninde bir mimarlık tarihi okuması yapmaktır. Bu iki paralel okuma, Bonatz'ın Türkiye ve Türkiye'deki mimarlık çevreleriyle kurduğu ilişkiyi doğru yorumlayabilmek adına oldukça kritiktir. Bonatz'ın Türkiye yıllarının izini sürmeyi amaçlayan bu tez, özünde bir belge çalışmasıdır. Söz konusu amaç doğrultusunda dört adet arşiv esas alınarak dokümanlar ışığında Paul Bonatz'ın bu coğrafya ile kurduğu benzersiz hikaye ortaya konmaya çalışılmıştır. Sözünü ettiğimiz ikili paralel okuma, belge çalışmasının yanında bir literatür taraması yapmayı zaruri hale getirir. Bu bağlamda mimarın Türkiye ile ilk kurduğu ilişki olan 1916 yılından, ülkeyi tamamen terk ettiği 1954 yılına kadar geçen zaman dilimi, var olan muhtelif mimarlık tarihi anlatıları üzerinden anlaşılmaya ve ortaya konmaya çalışılır. Başta Arkitekt ve Mimarlık dergileri olmak üzere dönemin yayınları taranır, dönem üzerine yazılmış metinler kapsamlı olarak incelenir. Bu suretle Paul Bonatz'ın üretimlerinin arka planı doldurulmaya, içerikleri daha yakından anlaşılmaya çalışılır. Tezin asıl odağı, mimarın Türkiye'de yerleşik olarak geçirdiği on bir yıl olmakla birlikte, öncesinde bu coğrafyaya değdiği tek seferlik serüvenler de detaylı birer okumaya tabi tutulur. Türk-Alman Dostluk Yurdu proje yarışması dolayısıyla Türkiye'ye ilk geldiği yıl olan 1916, yaptığı Doğu Avrupa gezisi dahilinde İstanbul'a uğradığı yıl olan 1927 ve Anıtkabir proje yarışması jürisi olarak ülkeye davet edildiği yıl olan 1942, hem saydığımız nedenler, hem de bu dönemlerin Türkiye ve Almanya bağlamlarındaki sosyo-kültürel ortamları doğrultusunda detaylı bir şekilde değerlendirilir. Bu çalışmanın ana fikri, Paul Bonatz'ın bir iktidar figürü olması üzerine kurulur. Milli Mimari söylemi bağlamında, Türkiye'ye geldiği andan itibaren, muhtelif birçok yöntemle iktidarını pekiştiren Bonatz'ın kullandığı tüm mecralar yakından incelenir ve tüm detaylarıyla analiz edilir. Sürekli olarak birbirini üreten bir sarmal içerisinde kıvrılan söylem ve iktidar dahilinde Paul Bonatz'ın pozisyonu anlaşılmaya çalışılır. Paul Bonatz'ın Türkiye Yılları adlı çalışma, Paul Bonatz'ın Türkiye'de geçirdiği yıllar üzerine yapılmış en kapsamlı çalışmalardan biri olma iddiasındadır. Aynı zamanda bir mimarlık tarihi anlatısı ortaya koymak suretiyle Bonatz'ın üretimlerinin altının doldurulmaya çalışıldığı bu tez, literatüre kendi konusu dahilinde önemli bir katkı yapmayı amaçlamaktadır.
Küçük konut ve mahremiyet

Günümüzde küçük konut, konut sorunun çözümünde önemli bir adım olup, insan hayatının farklı dönemlerinde tercih edilebilme potansiyeline sahiptir. Günümüzde aile yapısı da giderek küçülmektedir. Küçülen hane halkı kompozisyonları için küçük konut önemli bir alternatiftir. Mimari tasarımın en önemli amaçlarından biri de insan-çevre davranış çalışmalarının, özellikle mahremiyet ve düzenleyici mekanizmalarının olması gereğinin altını çizmek ve küçük konutta mahremiyetin önemini vurgulamaktadır. Bu amaçla, çalışmada farklı tip küçük konutlarda bir kullanım sonrası değerlendirme çalışması yapılarak konunun önemini belirtmek ve küçük konutta mahremiyeti ile işlevselliği irdelemektir. Tezin ilk bölümünde çalışmanın amacı etraflıca açıklanmıştır. Toplumsal değişme ve buna paralel olarak ailenin ve konutun değişimi üzerinde durulmuştur. Konut açığını ortaya çıkaran nedenlerin altı çizilmiş, kullanıcı memnuniyetinde nitelik ve mahremiyet kavramlarının önemi vurgulanmıştır. İkinci bölümde; insan-çevre ilişkisi mekanizmalarından mahremiyet teorik olarak anlatılmış ve mahremiyeti düzenleyen kalabalıklık, kişisel alan, kişiselleştirilmiş alan ve egemenlik alanından söz edilmiştir. Üçüncü bölümde; konut olgusunun değişimi ve küçük konut ele alınmıştır. Konut olgusunun değişiminde önemli faktörlerden biri olan ailenin değişimi ve günümüz ailesi tanıtılmış, gelenekselden günümüze konut ve konut sorunu ile edinme yöntemlerinden bahsedilmiştir. Ayrıca bu bölümde geleneksel Türk konutu ile küçük konut arasındaki ilişkilere yer verilmiştir. Günümüz konut sorunun boyutları etraflıca ele alınmıştır. Konut sorunu sadece niceliksel ve teknolojik bir sorun olarak görülmemesi gerektiği vurgulanmıştır. Dördüncü bölümde; küçük konut ve mahremiyet olgusu incelenmiştir. Toplumun ve kullanıcının küçük konut hakkındaki tereddütlerinden bahsedilmiş, küçük konutta iki önemli unsur olan mekan kullanımı - işlevsellik ile mahremiyetin önemi vurgulanmıştır. Türkiye'de uygulaması ve satışı gerçekleştirilmiş küçük konut örnekleri araştırılarak, konut planlarının özellikleri Beşinci bölümde ise İstanbul Ataşehir - Emlak Bankası konutlarında 2 farklı küçük konut tipinde 'Küçük konut ve mahremiyet' başlığı altında kullanım sonrası değerlendirme çalışması gerçekleştirilecektir. İstanbul Ataşehir Uydukenti 55. Ve 59. Adalardaki 36 adet konutta anket çalışması gerçekleştirilmiştir. Bulgular etraflıca anlatılmıştır. Altıncı bölümde çalışma ilgili tüm yorumların sunularak, tez sonuçlandırılmıştır.
Yangın olgusu ve yüksek yapılarda yangın güvenliği

Teknolojik imkanların ve ihtiyaçların etkisiyle yüksek yapılar hayatımıza her geçen gün daha fazla girmiştir. Bu gelişme yüzyılın başlarında ekonomik gelişmelerle en çok Amerika Kıtası'nda görülmüş, ihtiyaçlara cevap verebilmek için birçok yüksek yapı yapılmıştır. Bu gelişim yüksek yapılarla ilgili sorunları da beraberinde getirmiştir. İşte bu sorunların en önemlilerinden biri de yüksek yapılara yangınetkisidir. İnsanların kaçış olanaklarının sınırlılığı, itfaiye olanaklarının yangınaulaşmasındaki zorluk, insan yoğunluğu nedeniyle yüksek yapıların yangın güvenliği açısından iyi planlanmaları gerekmektedir. Yüzyılın başından bugüne kadar yaşanan yangın deneyimleri yangın güvenlik taktiklerini, yönetmelik ve standartların oluşumunda etkili olmuştur. Çalışmanın amacı, İstanbul'da hızla yaygınlaşan yüksek yapılar üzerindeki yangınetkisini açıklamak ve yapıların yangın güvenliği gelişimini, durumunudeğerlendirilmeye çalışmaktır. Çalışmanın birinci bölümünde; yangın olgusu açıklanmış ve yangın-yapı ilişkisi ele alınmıştır. Yangının çevresel, yapısall, bireysel ve malzemeye etkileri ve yangın güvenliği taktikleri ve aktif-pasif yangın güvenliği açıklanmıştır. İkinci bölümde, yangının yüksek yapılara etkisi üzerinde durulmuştur. Yüksek yapıların tanımı yapıldıktan sonra dünyada ve Türkiye'de yüksek yapıların gelişimi açıklanmıştır. Yüksek yapıların yangın güvenliği farkları açıklandıktan sonra yüksek yapılarda taşıyıcı sistem, cephe ve planlama açısından yangın güvenliği ele alınmıştır. Üçüncü bölümde, yüksek yapıların NFPA yayınladığı yangın istatistikleri ve dünyada yaşanmış yüksek yapı yangınlarındanörnekler ele alınmıştır. Tüm bu incelemelere dayanarak Türkiye'de yüksek yapıların yoğunlaştığı İstanbul ilinde yüksek yapı örnekleri değerlendirilmiştir.
Korunması gerekli taşınmaz kültür varlıklarında cam malzeme kullanımı üzerine bir araştırma

Cam, ilk ortaya çıktığı günden beri, insanların değerli bulduğu bir malzeme olmuştur. Son yıllarda gelişen teknoloji ile birlikte ülkemizde ve dünyada önemi daha da artmıştır. Gelişmiş teknoloji sayesinde günümüzde özellikleri geleneksel malzemeden çok farklı olan ileri teknoloji ürünü cam mimari alanda her geçen gün daha çok tercih edilir olmuştur. Giriş bölümünde camın özelliklerinden ve gelişiminden bahsedilmiş çalışmanın amacı, kapsamı ve yöntemi anlatılmıştır. Birinci bölümde geleneksel cam malzemenin tanımı yapılmış, üretimi ve geleneksel cam türlerinden bahsedilmiştir. Yapısal camın mimari alanda kullanımı ilk ortaya çıkışından itibaren tarihsel periyotlara ayrılarak incelenmiş, mimaride cam malzeme kullanımına etki eden akım ve mimarlara kısaca değinilmiştir. İkinci bölümde ileri teknoloji ürünü olarak cam malzeme ele alınmıştır. Türleri ve üretim şekillerine değinilmiş; mimari alanda kullanım süreci irdelenmiştir. Üçüncü bölümde koruma kavramı ele alınmış; koruma kavramı içerisinde çağdaş malzeme kullanımına yönelik uluslararası kararlardan bahsedilmiştir. Dördüncü bölümde ise korunması gerekli taşınmaz kültür varlıklarında çağdaş malzeme olarak cam kullanımı örneklerle sunulmuştur. Beşinci ve son bölümde ilk dört bölümde anlatılanların ışığında cam malzemenin restorasyonlarda kullanım nedenleri değerlendirilmiş, cam kullanımının olumlu ve olumsuz etkileri değerlendirilerek korunması gerekli taşınmaz kültür varlıklarında cam malzeme kullanımına yönelik bir sonuca varılmıştır.
Biyotaklit mimari ölçütler bağlamında, Fikirtepe kentsel dönüşüm bölgesinin geliştirilmesi

Türkiye'de hızla artan göç ve çarpık kentleşme sonucu doğal kaynaklar tükenmekte ve atmosferdeki sera gazları oranı artmaktadır. Ülke genelinde ekonominin de ana kaynaklarından biri olarak görülen inşaat sektörü sürekli olarak desteklenmekte ve öne çıkarılmaktadır. Özellikle İstanbul gibi büyük kentlerde yapı sektörü kentsel dönüşüm projeleri ile birlikte büyük boyutlara ulaşmıştır. Genel itibari ile yapı sistemi olarak betonarme iskelet sistemleri tercih edilmektedir. Türkiye'deki konvansiyonel yapı tekniklerinin ve mimari tasarımın aksine, doğadaki çözümlerin taklit edilmesiyle birlikte yeni mimari anlayış ortaya çıkmıştır. Biyotaklit mimari yaklaşımlarla, özellikle yapısall anlamda doğadan ilham alan binalar tasarlandığı gibi fonksiyon anlamında da doğanın çözümleri binalara uygulanmaktadır. Bu çalışma kapsamında biyotaklit mimari yaklaşımlarla yapılabilecek kentsel dönüşüm projelerinin ülkemizin enerjide dışa bağımlılık sorunları nedeni ile enerji sarfiyatı ve karbon salınımı tasarrufu bakımından Türkiye için önemi, Fikirtepe kentsel dönüşüm bölgesi üzerinden değerlendirilmiştir. Biyotaklit mimari tasarım ve yapı malzemeleri kullanılarak dünyada yapılmış yapılar ve tasarlanmış kentsel dönüşüm örnekleri çalışma kapsamında incelenmiştir. Bölgeden seçilen örnek bina üzerinden biyotaklit mimari tasarımlar analiz edilerek, sağlanabilecek tasarruflar hesaplanmıştır. Türkiye'deki kentsel dönüşüm projeleri için öneriler geliştirilmiştir.
Hafif çelik konutların konstrüksiyon özelliklerinin irdelenmesi ve bir uygulama örneği

Ülkemiz konut üretiminde kullanılan üç temel yapım sisteminin yaygın bir kullanım alanı bulunmaktadır. Ancak bu sistemlerin olumsuz bazı yönlerinin olduğu ve alternatif yapım sistemleri ve malzemesi arayışının da gerekliliği ortadadır. Son yıllarda, bu konuya yönelik yapılan tartışmalarda adı en çok ön plana çıkan sistem ve malzemelerden birisi de hafif çelik elemanlar ile oluşturulmuş konut yapım sistemleri olmuştur. Hafif çelik strüktürlü konut yapılarının hızlı inşa edilmeleri, bu yapılarda kullanılan profillerin hafifliği ve geri dönüştürülebilir olmaları gibi birçok özelliğine karşın ülkemizde henüz yeteri kadar tanınmamaktadır. Bu nedenle, gerek konu ile ilgili kaynaklar, gerekse uygulama örnekleri yok denecek kadar azdır. Buradan hareketle bu tezin amacı, konut üretiminde hafif çelik malzemenin kullanımının irdelenmesi olarak belirlenmiştir. Bu amaca yönelik olarak, hafif çelik strüktürlü konut yapılarının yapım süreci, korozyon, yangın, ısıl denetim ve ses denetimi gibi performans kriterlerleri ile, yapı elemanları bazında sistem irdelenmeye çalışılmıştır. Bu irdelemenin öncesinde, çelik malzemesi ile ilgili genel bilgilere veözeliklere de yer verilmiştir. Bu irdeleme ölçütleri ayrıca, uygulaması yapılmış bir örnek üzerinde de sorgulanmış ve öneriler geliştirilmiştir.
Dekonstrüktivist mimarinin 21. yy tasarımları üzerinden okunması

Felsefi bir yaklaşım olarak ortaya çıkan Dekonstrüksiyonun; mimari üzerindeki etkisi geleneksel mimari anlayışını değiştirerek yapıların yeniden yorumlanmasına ve oldukça farklı yapıların ortaya çıkmasına neden olmuştur. Ortaya çıkan bu yapıların çoğu bulunduğu bölgelerde ikonik yapılar haline gelmiş, birçok tasarımcıyı ve mimari etkilemiş, günümüz tasarımlarına kadar izlerini sürdürmüştür.'Dekonstrüktivist Mimarinin 21. Yy Tasarımları Üzerinden Okunması' adlı bu çalışmada, dekonstrüktivist anlayışın 21. Yy mimari tasarım anlayışına etkileri ve bu etkilerin yapı tasarıları üzerinden yeniden yorumlanması incelenmiştir. Bir felsefe yaklaşımının mimari tasarımlardaki etkileri; dekonstrüktivist anlayışa göre tasarım yapan mimarlar ve yapıları üzerinden araştırmada incelenmiştir. Araştırmanın ilk bölümünde mimari felsefenin tanımları yapılmıştır. Bu tanımlar kapsamında dekonstrüksiyon ve dekonstrüktüvizm kavramları açıklanmıştır. İkinci bölümde dekonstrüktivist mimari kavramı açıklanarak 1988 tarihli Moma Sergisine katılan dekonstrüktivist mimarlar ve eserleri incelenip elde edilen bulgular değerlendirilmiştir. Üçüncü bölümde 21. yy yapılarından on beş eser, dekonstrüktivist mimari kriterlerine göre incelenip, elde edilen bulgular sonuç kısmında değerlendirilmiştir.
Oturma elemanının tasarımında strüktür ve yüzey kaplama malzemesinin biçime etkisi

21. yüzyılda, tasarımda görsel etki bütün ve onu oluşturan parçalar arasındaki ilişki bağlamında güçlenmekte ve bu olgu, biçimsel değerlerle irdelenmektedir. Oturma elemanı tasarımında görsel düzeni oluşturan biçimsel oluşumlar, parçalar ve bütün arasındaki yapısall bağlantılar ve bu kurguyu oluşturan malzeme sayesinde oluşmaktadır. Oturma elemanında biçimi oluşturan malzeme, strüktür ve yüzey kaplama materyali olarak, tasarımın gerçekleşmesini sağlayan etken faktördür. Bu araştırmada oturma elemanı tasarımına etki eden malzemenin, strüktür ve yüzey kaplama materyali olarak sağladığı görsel etki ve etkileşimleri incelenmiştir. Birinci bölümde, oturma eylemi ve oturma elemanının Antropometrik değerlere göre biçimlenişi. İkinci bölümde oturma elemanının, malzeme etkisi ile tarih boyunca biçimlenişi. Üçüncü bölümde oturma elemanının tasarımında etken faktörler ve malzeme ile biçimlenişi. Dördüncü bölümde ise tasarım prensipleri yardımı ile doğru biçimlendirme ve oturma elemanında konfor yer almaktadır.
Denizli İli, Pamukkale İlçesi, 15 Mayıs Mahallesi'ndeki Enver Soylu Evi restorasyon ve yeniden işlevlendirme projesi

Tarihi yansıtan benzersiz yapıların yok olmasının önlenmesi ve varlıklarını sürdürebilmesi, koruma önlemlerinin alınmasına ve bu yapıların kullanımlarının devamlılığına bağlıdır. Bunun için yapıların belgelenmesi ve gereken koruma önlemlerinin alınması önemli aşamaları oluşturmaktadır. Diğer yandan koruma sürecinde, tarihi yapıların işlevini yeniden değerlendirerek bu yapıları kamusal kullanıma sunmak, halka tarihi eser farkındalığı kazandırılması açısından önem arz etmektedir. Enver Soylu evi, mimari plan şeması, cephe tipolojisi ve mimari elemanları ile Geleneksel Denizli Evinin bir örneği olması üzerine çalışma yürütülmüştür. Bu çalışmada, özgün sivil mimarlık örneklerinden olan ve gerekli koruma önlemleri alınmadığı takdirde yok olma tehlikesi taşıyan Denizli ilindeki, Enver Soylu Evi için restorasyon ve yeniden işlevlendirme projesi oluşturulması hedeflenmiştir. Tez çalışmasında ilk olarak; yapının mevcut durumu, bulunduğu çevre, mimari elemanları, cephe ve plan tipolojisi, rölöve teknik yöntemleri kullanılarak görsel, yazılı ve bilgisayar destekli çizimler ve analizler ile ortaya konulmuştur. Yapılan analizler, analoji çalışması, sözlü anlatımlar ve mimari gereklilik doğrultusunda restitüsyon projesi hazırlanmıştır. Rölöve ve restitüsyon çalışmaları sonucunda, yapının Halkevi olarak kullanılması işlev önerisi ile restorasyon ve yeniden işlevlendirme projeleri oluşturularak çalışma tamamlanmıştır. Çalışma sonucunda, tarihi yapıların tadilat ve kullanımları sırasında sahip oldukları özgün malzeme ve değerlerine zarar verilmemesinin altı çizilerek yapıya verilen yeni işlevi ile mimari mirasın sürdürülebilirliğine, koruma kullanma dengesinin sağlanmasına ve gelecek nesillere aktarılmasına katkıda bulunulması amaçlanmıştır.
Ekolojik mimarlıkta mimari bütünleşmenin 1990 yılı sonrası Ken Yeang ve Norman Foster'ın yapıları özelinde incelenmesi

Nüfus artışına paralel olarak aşırı enerji kullanımı, doğal kaynakların azalmasına ve atıkların artmasına neden olmuştur. Bu olumsuzlukların artmasına neden olan sektörlerden birinin mimarlık olduğu görülmüştür. Dünyada enerji tüketiminin yaklaşık %40'ının binalarda kullanılıyor olması, ekolojik yapı tasarımlarının önemini arttırmaktadır. Binalarda kullanılan enerji, binanın tasarım özellikleri ve binaya bütünleşik yenilenebilir enerji kaynaklarından yararlanmayı sağlayan sistem ve eko-teknolojilerle en aza indirilmiştir. Bu araştırma ile enerji performansının arttırılmasına yönelik binalarda uygulanmış pasif ve aktif bina tasarım sistemlerinin, mimari ile bütünleşme yolları ele alınmıştır. Bu sistemleri binalarında en fazla uygulayan İngiliz Mimar Norman Foster'ın ve Malezyalı Mimar Dr. Ken Yeang' in 1990 sonrasındaki çalışmalarında hangi sistemlere nasıl bir tasarım kararı ile yaklaştıkları incelenmiştir. İnceleme sonucunda ortaya koyulan analiz ile mimarların mimari bütünleşme kararları yorumlanmış, bu yorumlara bakılarak Türkiye şartlarındaki mimari bütünleşme araştırmalarına ışık tutmak istenmiştir. Tez giriş bölümü ile birlikte beş bölüm ve ek açıklamalar bölümünden oluşmaktadır. Giriş bölümünde çalışmanın amacı, kapsamı ve yöntemi anlatılmıştır. İkinci bölümde; sürdürülebilirlik, ekoloji ve enerji konusu