turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bilişim Teknolojilerinin sergileme araçlarına, mekanına ve kavramına etkileri

Çağımızda bilişim teknolojileri iş yaşantılarını geliştirmenin ve hızlandırmanın ötesinde toplumsal hayatı etkilemiş, insanların yaşam tarzlarım değiştirmiştir. Fuar alanları bulundukları bölgeye maddi getirilerinin yanı sıra kültürel, sosyal, mimari etkilerde de bulunmuşlar ve toplumsal yaşam üzerinde ciddi değişikliklere sebep olmuşlardır. Tez çerçevesinde bilgisayar teknolojilerinin mimari ve urun tasarımı disiplinlerinde sadece ifade araçları olmaktan çıkıp, tasarım girdileri sağlayan unsurlar haline gelmesinin üzerinde durulmuş, günümüz İnsanının beklentileri ve fuarların bu beklentilere tepkisi incelenmiştir. Bilişim teknolojileri eğitim, yönetim, finans merkezleri gibi birçok yapı tipini etkilemiştir. Fuar mekanlarının incelenmesinin sebepleri, fuar mekanlarının; mimarlık ve ürün tasarımı disiplinleri kesişiminde yer almaları, teknolojinin mimariye etkilerinin erken örneklerini teşkil ederek bir anlamda deneysel mekanlar olmaları ve iletişim amaçlı alanlar olduktan için bitişim teknolojilerim yoğun olarak kullanmalarıdır. Tez içinde fuarcılığın tarihsel gelişimi ve değişimi hakkında bilgi verilmiş, bilişim teknolojilerinin fuar mimarisine etkileri üç ana başlık altında anlatılmıştır: Bitişim teknolojilerinin sergileme yöntemlerine, ürünlerine ve fuar mimarisine doğrudan etkileri, bilişim teknolojilerinin insanların sosyo-kültürel hayatında yarattığı değişiklikler ve bunların fuar mimarisine dolaylı etkileri, bilişim teknolojileri sayesinde var olan yeni fuarcılık kavramları. Günümüz fuar örneklerinde ziyaretçilerin etkileşimli sergi araç ve yöntemlerine ilgilerinin arttığı, fuarlarda insanların iletişim yöntemlerinin değiştiği görülmektedir. Fuar standlannı sınırlayan cepheler aynı zamanda sergileme elemanı olarak kullanılmaya başlanmış, fuar kavramı Internet üzerinde yerini almıştır. Bu çalışmada bitişim teknolojileri fuar mekanı İlişkisi genel anlamda ele alınmış, birebir teknolojilerin açıklanmasından çok, bu teknolojilerin nasıl mimari ve tasarım girdileri sağlayacağı üzerinde durulmuştur.
Place-identity-change in Ankara University Cebeci Campus as an issue of modern heritage conservation

Son yıllarda, Avrupa ve Amerika'dan sonra Türkiye'de de modern mimarinin ve peyzajın korunmasına yönelik ilginin artarak gelişmesine koşut özel ve kamusal kampüs sınırları içinde bulunan modern mimarlık dönemi örneklerine yönelik bir farkındalık oluşmaya başlamıştır. 'Modern miras' tartışmasıyla birlikte 'yerin kimliği' de bu tezin irdelediği konunun bir parçasıdır. Bu çalışmada, 'yer kimliği' kavramı, 'çalışma kapsamındaki binaların fiziki ve sosyal girdilerin etkileşimi ile ortaya çıkan kimliği' olarak ele alınmıştır. Bu tezde, 'yer kimliği'ni 'inodern mimari' örnekleri üzerinden tartışmanın her iki araştırma alanına da büyük katkıda bulunduğu görülmektedir. Bu bağlamda, Ankara Üniversitesi Cebeci Kampüsü, Cumhuriyet'in çağdaşlaşma çabalarının yansıması olan mimari örnekleri barındırması ve bu yapıların Türkiye'nin siyasi tarihinde önemli figürler olması sebebiyle, bu kapsamdaki bir çalışma için en iyi örneklerden biridir. Bu tez kapsamında, Ankara Üniversitesi Cebeci Kampüsü'ndeki binalar incelenerek özgün mimari özellikleri tanımlanmış ve günümüze kadar geçirdikleri değişimler belgelenmiştir. Ayrıca binaların kullanıcılarıyla görüşmeler yapılmış ve fakültelerin karakterini oluşturan sosyal ve politik unsurlar hakkında da bilgi toplanmıştır. Daha sonra, toplanan veriler analiz edilerek Kampüsteki farklı kimlikler tanımlanmıştır. Bu tanımlar ışığında, 'inimari kimlik' ve 'kurumsal kimlik' girdilerinin bu kimlik tanımlarındaki ağırlığının değiştiği ortaya konmuştur. Kullanıcıların geçmişşe ve birbirlerine olan bağlılıkları ile yapıların mimari dili bu tanımlamalardaki değişkenlik ve çeşitliliğin ana parametreleri olarak gösterilmiştir. Son olarak, alana yönelik ortaya çıkan özgün bilgilere ek olarak, süreçteki deneyimler ve sonuçta ortaya çıkan yeni sorular ile bu tezin koruma alanına yapacağı katkılar ve yön vereceği yeni tartışmalar ortaya konmuştur.
Mostar'da yaşanan savaş sonrası yer duygusunun ev ve köprü mekanları üzerinden dönüşümünün irdelenmesi

'Yer' kavramı ile birlikte, yer ile etkileşim içerisinde olan özne olarak 'beden'in deneyim zamanları, çalışmanın ana eksenini oluşturmaktadır. Yer duygusunun, mekanın fiziki verilerinin ötesinde sürekli olarak değişim ve dönüşüme uğradığı, bu değişim ve dönüşümün en yoğun olarak hissedildiği zamanların ise yer kaybının ve yer değiştirmenin yaşandığı ve yer duygusunun alışılagelmişin dışına çekildiği 'kırılma' zamanları olduğu gerçeği, tezin temel olarak üzerinde durduğu konudur. Tez çalışması 5 ana başlıktan oluşmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde, teze ait genel bilgiler, literatür özeti, tezin amacı, kurgusu, yöntemi ve hipotezi başlıkları altında belirtilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümü olan 'YERLEŞME' bölümünde, mekan ve beden etkileşimi ve sonucunda oluşan yer duygusu, Descartes'tan günümüze kadar ana hatlarıyla irdelenmiştir. Bu bölümde, mekanın yere dönüşüm süreci, özellikle Fransız fenomenolog Maurice Merleau-Ponty fenomenolojisi üzerinden oluşturulan kavramsal bir çerçeve içerisinde incelenirken, aynı zamanda önemli fenomenolog ve mimarların, 'yer'in oluşumuna dair söylemleri ele alınır. Sonrasında, bedenin yer deneyimi ve yeni yer oluşturma süreçleri, Gaston Bachelard'ın poetik 'ev' söylemi ve Martin Heidegger'in 'köprü' metaforu üzerinden iki başlıkta ele alınır. Üçüncü bölüm olan 'KIRILMA' bölümünde, belirli bir anda oluşan ve yerin anlamını değiştiren olguların zaman sürecindeki yeri, 'kırılma' kavramı üzerinden ele alınır ve Mostar'da yaşanan savaş, bir 'kırılma' zamanı olarak incelenir. Dördüncü bölüm olan 'DEŞİFRE' bölümünde ise, kırılma sonrası bedenin yer kaybı ve yerini yeniden oluşturma süreçleri, Mostar'da 1992- 1995 yılları arasında gerçekleşmiş olan Balkan Savaşı'nı deneyimlemiş 22 kişi ile yapılan görüşmeler ve haritalama çalışmaları üzerinden irdelenir. Yapılan çalışmaların, yer bilincinde yaşanan kırılmaları ortaya koyacağına inanılır. Çalışmanın sonucu olarak, yaşanan kırılma deneyiminin bedenin yerine olan etkisi, dördüncü bölümde elde edilen veriler ışığında değerlendirilir.
Geçmişten günümüze geleceğin konutu ve ortaya çıkan kavramlar

Geçmişten günümüze kadar olan bu süreçte insanlar güvenli, konforlu ve çevreye uyum sağlayabilen yapılar inşa etmeye çalışmaktadırlar. İnşa edilen binalar, gelişen teknoloji ve ileri görüşlülük sayesinde eski tarihlerden bu yana, geleceğin konutu tasarımları üzerine birçok fikirler öne sürülmüştür. Bu fikirlerle birlikte; hızlı nüfus artışı, çevre kirliliği, doğal kaynakların azalması, enerjini maliyetinin artması, konfor ihtiyaçlarının değişmesi ve sanayi çağının yerini bilgi çağına bırakmasıyla binaların tasarımları, donanımları da daha farklı bir hal almaya başlamıştır. Bu yeni bina tasarımları ve bina algısındaki değişim, ilerleyen teknolojiye paralel olarak kendini geliştirmektedir. Daha önceki süreçlerde, yani geçmişş yüzyıllardan süregelen yaklaşımlar, insanların daha rahat, daha sağlıklı ve konforlu bir hayat yaşamalarını hedeflemiştir. Bu yaklaşımlar ilk olarak 19. yy ve öncesinde kent ölçeğinde ele alınarak tasarlanmıştır. Yaklaşımların çoğu dönemin gerek teknolojik koşulları, gerekse sosyal yapı yetersizlikleri sebebiyle uygulamaya geçememiştir. Daha sonraki süreçlerde kent ölçeği küçülerek tasarlanan ütopyalar ve projeler konut bazında ele alınmıştır. Teknolojinin de gelişmesiyle üst düzey konut modelleri tasarlanmış ve günümüzde hala yeni arayışlarla tasarlanmaya devam etmektedir. Bu süreçte geçmişşten günümüze var olan binalar ve yeni yaklaşımlarla tasarlanan bina modelleri incelenecek, geleceğin konutu tasarımında ortaya çıkan kavramlar ele alınacaktır. Bu kavramların, süreç içerisinde değişimlerinden ve gelişim aşamalarından bahsedilecektir. Konut yapısındaki bu gelişimin ilk halinden son haline kadar hangi değişimleri yaşadığı analiz edilecektir.
Kamu yapıları üretiminde yap-işlet-devret modelinin irdelenmesi havalimanı terminal binaları örneklemesi

Türkiye'de havaalanları kamu tarafından finanse edilmekte ve işletilmektedir. Kamusal yapı olarak havaalanı terminal binalarının elde edilmesinde farklı modeller bulunmaktadır. Bu tezde Kamusal yapıların elde edilmesinde bütçedenkarşılanan finansman modelleri ile bütçe dışı kaynaklarla uygulanmakta olanYap- şlet-Devret Modellerinin karşılaştırılması yapılarak Yap- şlet-Devretmodelinin uygulamaları irdelenmiştir. Bu kapsamda, Yap şlet Devret Modeli modeli ile ihale edilerek yapımı tamamlanan ve işletmeye alınan Antalya Havalimanı II. Dış Hatlar Terminali ve Mütemmimleri projesinin teknik, ekonomik ve sosyal fizibilitesi ile yapım aşaması yapım yönetimi açısından analiz edilmiştir. Antalya Havalimanı 2. dış hatlar örneklemesinde olduğu gibi çok hızlı yapım sürecinin gerektiği koşullardan dolayı seçilen yöntemler bütünleştiriciyönetim anlayışıyla tüm aşamalar birbiriyle ilişkili olarak incelenmiştir. Fizibilite, planlama, uygulama ve denetim aşamaları ele alınarak, yapım yönetimi sistematiği yönünden incelemesi yapılmak suretiyle, Y D modeli ileyapımın durum analizi yapılarak ileriye dönük çıkarımlar elde edilmeye çalışılmıştır. Yap şlet Devret Modeli ile önemli uygulamalar gerçekleştiren DHM Genel Müdürlüğü, yaptığı çalışmalar ile bu modelin yasal altyapısının oluşmasında önemli katkılar sağlamıştır. Kurumda çalışmayla edilen tecrübeler bu çalışmanın en önemli dayanağıdır. Uygulamalarda aktif çalışılan süreç içerisindeki araştırmalar ve izlenimler, gözlemler çalışmaya girdi sağlamıştır. Kurumda ilk uygulamalarda bulunan ve gerek yasal gerekse sözleşmeler ileşartnamelerin hazırlanmasında bulunan yöneticilerle yapılan görüşmelerle, bu kişilerin deneyimlerinden yararlanılmıştır. Yüklenici Firma yöneticileri ve proje yürütücüleri ile proje müellifleriyle yapılan ortak çalışmalar önemli bir katkı olarak bu çalışmaya dayanak teşkil etmiştir. Yapılan literatür çalışmaları ile konu desteklenmeye çalışılmıştır.
Design of single degree-of-freedom planar linkages with antiparallelogram loops using loop assembly method

Bu araştırma ters paralelkenar devreli tek serbestlik dereceli katlanabilir/dönüştürülebilir yapıların metodik eldesi üzerinedir. Çalışma literatürdeki düzlemsel katlanabilir yapılarda kullanılan mekanizmaların ve özellikle de makas mekanizmaların bir incelemesi ile başlar. Makas mekanizmalar, oluşturdukları devre tipleri açısından da çalışılmış pek çok araştırmaya konu olmuştur. Bu araştırmada da önceki çalışmalarda incelenmiş devreler kısaca anlatılmıştır. Tek serbestlik dereceli bir dört-çubuk mekanizması devresinin geometrisi dörtgendir. Katlanabilir yapılar literatüründe daha önce belirlenmiş olan devreler dörtgen olarak tanımlanmış geometrik formlar ile kıyaslanmış ve ters paralelkenarların devre tipi olarak henüz keşfedilmediği görülmüştür. Ters paralelkenarlar kullanılarak yeni mekanizmalar oluşturulurken, Hoberman'ın açılı makas elemanları buluşu sırasında kullandığı devre birleştirme metodu kullanılmıştır. Tüm devre türetme tiplerinin bir dökümünü elde etmek için, patern oluşturma metotları incelenmiştir. Bunların arasında Frieze grubu işlemleri en uygun bulunmuştur. Bu işlemler kullanılarak devre türetme varyasyonları oluşturulmuştur. Daha sonra her türevin uzuvları çizilmiş ve mekanizmalar oluşturularak modellenmiş ve Solidworks kullanılarak benzetimleri gerçekleştirilmiştir. Elde edilen pek çok alternatif mekanizma arasından belli yönlerden yenilikleri olan beş tanesi seçilerek detaylı olarak incelenmiştir. Sonuç bölümünde bulgular önceki çalışmalar ile karşılaştırılmıştır. Yeni mekanizmaların mimari alanındaki potansiyelleri tartışılmış ve ileride yapılabilecek araştırmalar için önerilerde bulunulmuştur.
Dış cephe kaplaması olarak kompakt laminat

Bu çalışmada dış cephe tasarımında ürün seçiminin önemine değinilmiş, yapılarda kompakt laminat cephe kaplama levhalarının kullanımıyla ilgili detaylı bilgi verilmiştir. Birinci bölümde; sorun tanımlanmış, çalışmanın önemi, kapsamı ve uygulanacak yöntemden bahsedilmiştir. Mimari tasarım sürecinde cephe kavramı ve cephe kaplaması seçiminde yapı ürününün rolü anlatılmıştır. İkinci bölümde; dış cephe üzerinde durulup, gelişiminden bahsedilmiş, örnek dış cephe kaplamaları olarak doğal ahşap, doğal taş ve metal kaplamalar incelenmiştir. Üçüncü bölümde; dış cephe kaplaması olarak kompakt laminatın tanımı, sınıflandırılması ve üretimi anlatılmış; yapı cephesine uygulama metotları üzerinde durulup, oluşabilecek sorunlara değinilmiştir. Dördüncü bölümde; kompakt laminat kaplamanın teknik özellikleri elde edilen değerlere göre verilmiş, kaplamanın atmosfer koşullarındaki davranışı ve standartlara göre gereklilikleri incelenmiştir. Beşinci bölümde; kompakt laminat kaplamanın teknik değerleri, doğal ahşap, doğal taş ve metal kaplamanın teknik değerleriyle, belirlenen ölçütlere göre karşılaştırılmıştır. Sonuç bölümünde ise, elde edilen değerler, oluşturulan tablo ile yorumlanmıştır.
Bursa Hisar'da kentsel değerlerin irdelenmesi ve tarihi mekanların etkin kullanımına ilişkin öneriler

Prehistorik çağlardan itibaren kırsal alanda gelişmeye başlayan Bursa kenti, M. Ö. 2. yüzyılda bugünkü Hisar Semti'nde kale kent olarak kurulmuştur. Bu açıdan Hisar kent merkezinin başlangıç noktasıdır. Bu özelliğini günümüze kadar korumuştur. Hisar halen surları, tarihi dokusu ve kentsel katmanlarıyla zengin bir odak noktasıdır. Bu tezin amacı, Hisar'ın var olan potansiyellerinin ve kentsel katmanlaşmasının üzerinde durarak, kentsel değerleri koruma önerileri geliştirmektir. Bu kapsamda, birinci bölümde tez ile ilgili yapılan literatür taramalarına, araştırmaların kapsamına, tezin amacına ve odaklandığı sonuca yer verilmiştir. İkinci bölümde tezin altyapısını oluşturan tarihi kent, kentsel değerler, kentsel arkeoloji ve kültür rotaları kavramları açıklanmıştır. Üçüncü bölümde, Bursa ve Hisar'ın tarihi derinliği ve kentin gelişim süreçlerini anlatılmıştır ve Hisar'da tarihi alanların gündelik yaşama katılmasına yönelik analizlere yer verilmiştir. Dördüncü bölümde, Hisar'ın koruma bağlamında sorunları ve potansiyelleri incelenmiştir. Bu bilgiler ışığında kentsel değerlerinin gündelik yaşama katılmasına dair öneriler yer almıştır. Sonuç bölümünde ise kentsel analiz çalışmalarına dayanarak hazırlanmış tarihi mekanların korunması ve etkin kullanımına yönelik önerilerden elde edilen çıkarımlar ortaya konmuştur.
Mevcut binalarda yenileme çalışmalarının enerji verimliliği yaklaşımları çerçevesinde etkinliği ve uygulanabilirliği

Dünyada tüketilen enerjinin çok büyük bir kısmının yapılarda kullanılıyor olması, yapılarda yapılacak enerji verimliliği ve etkinliği ile ilgili çalışmaları ön plana çıkarmıştır. Bu çerçevede, bina ölçeğinde enerjinin verimli kullanılmasına yönelik düzenlemeler yapılmış ve enerji etkin tasarımlar geliştirilmiştir. Mevcut yapı stoku düşünüldüğünde, bu düzenlemelerin ve tasarımların sadece yeni yapılarda değil, mevcut binaları yenileme çalışmalarında da kullanılması önemlidir. Bu nedenle yapıların enerji etkin anlayışlarla tasarlanarak yenilenmesi giderek önem kazanmaktadır. Yapılarda tüketilen enerjinin büyük bir kısmı, kullanıcıların iklimsel konforunu sağlamak üzere mekanların ısıtılması, soğutulması ve havalandırılması için kullanılmaktadır. Enerji ihtiyacını azaltmak için yapıların yenilenmesi ve mümkün olduğunca sürdürülebilir enerji kaynağı kullanımını destekleyici sistemlerin kurulması gerekmektedir. Tez çalışması; mevcut binaların enerji etkin hale getirilmesi için yapılabilecek yenilemelerin uygulanabilirliğini irdelemek amacıyla yapılmıştır. Avrupa'daki mevcut binaların enerji etkin hale getirildiği 20 örnek uygulama incelenmiş ve karşılaştırılmıştır. Yenileme örnekleri üzerinden enerji etkin yenileme anlayışları ile karşılaşılan sorunlar ve çözümleri örneklerle ortaya konularak, tasarım evresinde doğru yenileme yaklaşımlarının belirlenmesine yardımcı olacak enerji etkin yenileme parametreleri oluşturulmaya ve bir kılavuz hazırlanmaya çalışılmıştır.
Mülkiyet ilişkileri kapsamında ondokuz ve yirminci yüzyıllarda Edirne'de kentsel değişim

: Edirne'de kentsel mülkiyet kavramının son dönem Osmanlı ve Erken Cumhuriyet Dönemi'nde kentsel ve yapısall boyutta mimaride ne tip değişikliklere neden olduğu ve korumaya olan etkisi tezin konusunu oluşturmaktadır.
Yeni bir kentsel mekanın göstergesi olarak Taksim Gezi Parkı eylemleri

Mekansal ilişkiler toplumsal ilişkilerin izdüşümü olarak kendisini yeniden örgütlemektedir. Bu anlamı ile her toplumsal dönem kendi mekansal dilini oluşturur. Bu bağlamda mekansal ilişkileri toplumsal ilişkiler için bir analiz nesnesi olarak ele alabiliriz. Kapitalizmin mekanları, bir yandan soyutlama ve temsillerle devletin rasyonel temellerini sağlamlaştırır, diğer yandan ise çelişkileriyle, farklı ve farklılaştırıcı direniş pratiklerinin de yuvası durumundadır. Kentin düz çizgilerine, okunabilir ve rasyonel kent yaklaşımına karşı kentin bir direniş alanına dönüşme süreci gündelik yaşam pratikleri ve bilinçli eylemlerle gerçekleşir. Bu direniş pratikleri 'mekanın sınırlandırılmasına ve zamanın ele geçirilmesine yönelik egemenin pratiğine ihlaller toplamı' olarak tanımlanabilir (Bulduruç, 2009). Direniş pratikleri kapanan mekanlarda yarıklar oluşturmaya çalışır. Bu pratikler sayesinde mekanlar direniş mekanları haline gelirler. Tez kapsamında; Gezi Parkı eylemlerinin nedensel arka planını oluşturan iktidarın 'soyut mekan' oluşturma çabası ve tahakküm pratikleri ile direniş süreci ile oluşan 'yaşayan mekan' pratiklerinin incelenmesi hedeflenmektedir. Taksim çok boyutlu bir biçimde, iktidarın kentsel tahakkümü ve karşı pratiklerin gözlemlenmesi için çok sayıda analiz nesnesi sunmaktadır. Gezi Parkı'nın içinde bulunduğu Taksim kentsel bir merkez olarak önem taşımaktadır. Bu önemi oluşturan ana etkenler onun, kentsel rant alanı olarak değeri ve ideolojik olarak ise kent algısı oluşturma sürecindeki konumudur. Gezi eylemleri ise bu kentsel merkezde, kent hakkının kolektif bir hak olarak kullanılması pratiği açısından bir dönüm noktasını işaret eder. Zira Gezi eylemleri, iktidarın hoyratça dayattığı kentsel planlamaya karşı toplumsal bir karşı duruş ve aynı zamanda 'kent hakkından kentsel devrime' giden yolda bir dönüm noktasıdır. Direnme pratikleri; kent kimliğinin korunması, mekansal belleğe bağlılık, ya da yerinden edilmeye karşı bir duruş olarak ortaya çıkabilmektedir. Aynı şekilde farklı nedensel çerçeveler içerisinde üretilen söz konusu pratiklerin mekan üzerindeki dönüştürücülüğünün ölçeği, etkisi ve sonuçları da farklılaşmaktadır. Gezi Parkı eylemleri bu farklı kategorideki eylemsel davranışları içerisinde barındırdığı gibi, bu eylemlerin ve davranışların sonucu olma özelliğini de taşımaktadır. Bu bağlamda iktidara ait olan mekansal dilin çözümlenmesi, karşı pratiklerin mekansal olanaklarının ve dönüştürücü sonuçlarının incelenmesi güncel olarak kentsel dönüşüm süreçleri ve karşı pratiklerin anlaşılmasına katkı sağlayacaktır. Taksim Gezi Parkı eylemleri oldukça fazla veri ihtiva eden bir kentsel ve mekansal analiz nesnesi durumundadır. Bu anlamı ile tez çalışması Gezi Parkı eylemleri üzerinden kent, kent hakkı ve dönüşüm süreçlerine dair kavramsal ve güncel bir yeniden okuma oluşturmak hedefindedir.
Hastanelerde iç mekan konfigürasyonunun yön bulma davranışlarına etkisinin araştırılması

İnsanların gidecekleri noktalara ulaşabilmeleri için sergiledikleri yön bulma davranışı, temel davranış şekillerinden biri olarak gösterilmektedir. Bu sebeple, insanlar için tasarlanan mekanların yön bulma davranışına göre şekillenmesi bir tasarım problemi olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu tasarım problemi nasıl çözümlenebilir sorusundan yola çıkılarak, iç mekan konfigürasyonunun yön bulma davranışına olan etkisi hastane binalarında incelenmiş ve kavramsal alt yapı ışığında alan çalışması gerçekleştirilmiştir. Çalışmada davranış analizi, mekan dizimi analizi ve bu analizlerden elde edilen verileri karşılaştırabilmek için SPSS yazılımından yararlanılarak bir dizi istatistiksel analiz yöntemi kullanılmıştır. Alan çalışması için, Nazilli Devlet Hastanesi ve Adnan Menderes Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesi seçilmiştir. Araştırmada çoklu yöntem analizi kullanılmıştır. Alanda öncelikle davranış analizi yöntemi uygulanmıştır. Nicel ve nitel paradigmalar ışığında desteklenen bu deneysel çalışmada ilgili hastane binalarını daha önce hiç deneyimlememiş katılımcılar denek olarak değerlendirilmişlerdir. Deneklerin başlarına bu iş için tasarlanmış bir aparat yardımıyla GoPro aksiyon kameraları takılmıştır. Her iki bina içerisinde ön çalışma ile bazı güzergahlar belirlenmiştir. Katılımcılardan bu güzergahların başlangıç noktalarından bitiş noktalarına gitmeleri ve tekrar geri gelmeleri istenmiştir. Katılımcıların sergiledikleri yön bulma performanslarına ilişkin deneyimleri GoPro kamera yardımıyla katılımcı gözünden kayıt altına alınmıştır. Elde edilen sesli ve görüntülü kamera kayıtları 6 değişkenle ölçülmüştür. Bu kayıtlar hem nicel hem de nitel analiz yapmaya imkan tanımıştır. Bu yöntem ile kullanıcıların yol alırken nasıl yön buldukları ve hangi mekansal faktörlerin yön bulma davranışını olumlu/olumsuz yönde etkilediği tespit edilmiştir. Çalışmanın devamında iki hastane binasının deney için dikkate alınan katları mekan dizimi analiziyle incelenmiştir. Bu iki analiz sonucunda sürekli değişkenlere ilişkin elde edilen veriler arasındaki ilişki Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Katsayısı istatistiksel tekniği ile karşılaştırılmıştır. Tüm sonuçlar tablolaştırılmış ve yön bulma davranışı ile mekan konfigürasyonu arasındaki ilişki yorumlanmıştır. Sonuç olarak, mekanın sentaktik değerlerinin yön bulma davranışı üzerinde etkili olduğu ancak mekandaki anahtar öğelerin niteliği, sirkülasyon alanlarının biçimlenişi, yön bulma işaretleri ve iç mekandaki çevresel faktörlerin mekanın sentaktik değerlerine nazaran yön bulma davranışı üzerinde çok daha fazla etkili olduğu belirlenmiştir.
Geleceğe yönelik stratejilerin belirlenmesi açısından yarı-gecekonduların sosyal ve mekansal boyutta incelenmesi: Diyarbakır Fiskaya bölgesi Dicle mahallesi örneği

Bu çalışmada, Diyarbakır'daki dar gelirlilerin konut problemlerinin çözümlenebilmesi ve bunlara yönelik konut tasarımlarının oluşturulabilmesi için yaşama, mekan ve kullanma biçimi, konut edinme yönündeki eğilimlerinin belirlenmesi ve çözüm önerilerinin geliştirilmesi amaçlanmaktadır. Gecekondunun ortaya çıkışı ve sayıca artışı, Türkiye'de kontrolsüz kentsel büyümenin başlıca nedenlerindendir. Merkezi ve yerel yönetimlerin çıkar amaçlı politikaları ile gecekondu, arsa tapulu gecekondu haline getirilmiştir. Böylece yasal olmayan bir başka yapı türü olan yan gecekondu doğmuştur. Yan gecekonduyu, gecekondulardan ayıran en önemli fark arsanın tapulu olmasıdır. Kontrolsüz kentsel büyümenin önlenebilmesi için öncelikle yasal olmayan bu tür konutların üretimlerinin durdurulması ve alternatif konut modellerinin geliştirilmesi gerekmektedir. Gelecekte dar gelirliler için üretilecek konut tasarımlarında veri teşkil edecek bu çalışma beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, çalışmanın amacı ve kapsamı tanımlanmış, araştırmanın yapıldığı Fişkaya Bölgesi Dicle MahaEesi genel olarak tanıtılmıştır. İkinci bölümde, gecekondu ve yan-gecekondu kavramlan tanımlanmış, gecekondu tipleri belirtilmiş, gecekondunun oluşum nedenleri ve süreci açıklanmıştır. Diyarbakır'daki gecekondu sorunu ele alınmış ve Türkiye'de bu konuda üretilen çözümler ortaya konmuştur. Çalışmada kullanılan metotlar ve seçilen parametreler üçüncü bölümde belirtilmiştir. Dördüncü bölümde, kullanıcı özellikleri, mekanlar ve kullanım biçimleri, mekan içindeki eylemlerin yapılabilirlik düzeyleri, kullanıcı memnuniyet düzeyleri ve beklentileri, mekan boyutlan ve anlamı üe ilgili bulgular detaylı bir biçimde açıklanmıştır. Ill Beşinci ve sonuncu bölüm, elde edilen sonuçlan ve geleceğe yönelik önerileri kapsamaktadır.