turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Türk konutunda mahramiyet olgusuyla ilgili tasarım parametrelerinin incelenmesi

Tasarımcı, uygulamanın yapılacağı yerdeki kültür ve mahremiyet anlayışını, bunlara bağlı mekansal düzenlemeleri, mahremiyetin konutlar üzerindeki farklı görünümlerini inceledikten ve bunlarla ilgili sorulara doğru yanıtlan bulduktan sonra tasarımlarını gerçekleştirmelidir. Bu fikir doğrultusunda tez kapsamı içinde - öncelikle kültür ve mahremiyet kavramlarının tanımı, kültürel farklılıklara bağlı olarak mahremiyete duyulan ihtiyaç, dünyada ve Türk toplumunda görülen farklı yansımalar, toplumların kendi kültürlerine ait özellikler ışığında mahrem kabul edilen yerlerin kontrolü için hangi mimari elemanları veya sembolleri kullandığı ve mahremiyetin konut üzerindeki fiziksel, davranışsal ve sembolik görünümleri incelendi. Daha sonra, toplumların sahip oldukları kültürlerinde; sosyo-ekonomik gelişimlerin, globalleşen dünyada toplumlar arası kültür alışverişlerinin fazlalaşmasının ve teknolojik gelişmelerin etkisiyle kadının toplumda üstlendiği yeni roller, kadın ve erkeğin eşit haklara sahip olmaları ve kadının çalışma hayatına katılmasıyla birlikte kültürel özelliklerde ve aile yapısında gerçekleşen değişimler ele alındı. Bu değişimlerin konut içi yaşamı da beraberinde etkilemesiyle oluşan yeni mahremiyet anlayışına bağlı mekansal düzenlemeler, örneklerle anlatılmaya çalışıldı. Diğer toplumlarda olduğu gibi Türk toplumunda da bu bağlamda, Cumhuriyet öncesi, sonrası ve 1950 sonrası olarak üç dönemde yaşanan değişimlerin, mahremiyet olgusunun bu üç dönemdeki farklı görünümlerini karşılaştırarak, kültürel değişime bağlı olarak yetersiz kalan geleneksel Türk konutlarının yerini yeni dünya görüşünü yansıtan tasarımlarda düşünülen mekansal düzenlemelerin neler olduğu bulunmaya çalışıldı. Sonuç olarak geleneksel çözümlerin, tüm toplumlarda olduğu gibi geleneksel Türk konutlarında da, yeni konut içi yaşantının gereklerine karşı yetersiz kalmasıyla oluşan yeni mekansal düzenlemelerin neler olduğu, tasarımcının bazı kararlar alırken hangi tasarım parametrelerine dikkat etmesi gerektiği tez kapsamı içinde açıklanmaya çalışıldı.
Value in the real estate development process; the architect's contribution

Gayrimenkul geliştirme projeleri hızla değişen sosyal, politik, çevresel ve finansal şartlar, yeni bina teknolojileri, araç ihtiyaçları, ve malzeme seçenekleri dolayısıyla gitgide büyümekte ve kompleks bir hal almaktadır. Bu koşullara bağlı olarak biçimlenen gayrimenkul geliştirme süreci ise dinamik, iteratif ve disiplinler arası bir çabaya dayanmaktadır. Aktivitelerin seçimi ve zamanlaması her projenin özgün niteliklerine göre farklılaştığı için bu sürecin aşamaları ve bu aşamaların birbirleriyle olan ilişkileri değişiklik gösterir. Bu karmaşık süreç mimarlar, mühendisler, müteahhitler, pazar analizcileri, ekonomistler, avukatlar, proje yöneticileri, ve danışmanlar gibi pek çok profesyonelin oluşturduğu geliştirme grubunun katkılarım içerir. Değer kavramı kar amaçlı gayrimenkul geliştirme projelerinde yapılan işe hakim olan etmendir. Burada amaçlanan, proje maliyetlerini mümkün olan en kısa zamanda ve en yüksek kalitede minimize ederek, yatırılan paraya karşılık olarak beklenen değeri arttırmaktır. Aslında değer kavramı arz talep ilişkisini içerir. Talebin tanımlanması ve arzın, yani bunu karşılayacak çözümün üretilmesi projenin başarılı olması için şarttır. Bu çalışma değeri tarifleyen ana kavramları ve gayrimenkul geliştirme sürecini incelemektedir. Gayrimenkul geliştirme sürecinin aşamalarım tariflemek amacıyla değişik yazarlarca önerilen dört geliştirme modeli analiz edilmiş ve değerlendirilmiştir. Bu tez, aynı zamanda mimarın bu karmaşık ve çok bileşenli çaba içerisindeki katkısını araştırmaktadır. Mimar son ürünü, yani binayı tasarlayan kişi olarak belirli pazar segmanlarıyla iletişim kurar. Ayrıca tasarım çözümleri projeden elde edilecek finansal getiriyi ve binanın operasyonel özelliklerini tanımlar. Böylece mimar gayrimenkul geliştirme grubunun bir elemanı olarak bu süreçte yaratılan değere önemli katkılarda bulunur, ancak yaratılan değeri arttırmak amacıyla diğer grup üyeleriyle işbirliği yapmak zorundadır.
Mimari tasarımda biyomimetik yaklaşımların işlevsel esneklik amaçlı kullanımı

Teknolojinin gelişmesi ile birlikte toplumların kültürleri, yaşam biçimleri, ihtiyaçları ve beklentileri hızlı bir şekilde değişmektedir. Mimarlık da bu gelişimlerden ve değişimlerden etkilenmektedir. Yakın bir döneme kadar mimarlıkta kalıcılık, yapıların zamana karşı dayanımı en önemli tasarım ölçütlerinden biriyken, günümüzde yapının değişebilir dönüştürülebilir olması, dış koşullara ayak uydurabilmesi, hızla değişen ihtiyaçlara cevap verebilmesi, beklentileri karşılayabilmesi gün geçtikçe aranan özelliklerden biri halini almıştır. Bu nedenle 'İşlevsel Esneklik' kavramı tasarımda güncel bir kavramdır. Mimaride hareket kavramı uzun yıllar kullanılmasına karşın, 'Kinetik Mimarlık' yeni bir kavramdır. Kinetik yapı elemanlarının tasarımda kullanılmasıyla birlikte, biçim değiştirebilen, fiziksel çevre denetimi yapabilen, enerji tasarrufu sağlayabilen ve cephelerde farklı görsel etki yaratabilen binaların tasarlanması mümkün olmaktadır. Bu bağlamda işlevsel esneklik ve kinetik mimarlık kavramlarında, doğadaki oluşumlardan etkilenme, simüle etme yaklaşımları olan 'Biyomimetik', tasarımda harekete ve işlevsel esnekliğe olanak sağlamaktadır. Doğa, oldukça karmaşık kinetik yapıları ve büyüleyici mekanizmaları kapsayan geniş bir yelpaze sunmaktadır. Doğada olanın incelenip uygulanmasında, sadece biçim ya da strüktür olarak doğanın esin kaynağı olması yetersiz olacaktır. Bu nedenle düşünce ve anlayış olarak da doğanın referans alınması gerekmektedir. Bu tez çalışmasında amaç, kinetik biyomimetik oluşumların işlevsel esneklik sağlama amacıyla kullanılarak, mimarlık, mühendislik ve biyolojinin kesişiminde, hareketli ve doğa esinli mimari tasarım önerileri yapmaktır. Bu bağlamda mimari tasarım ile ilişkili olarak esnek sistemler, kinetik sistemler ve biyomimetik sistemler incelenmiştir. Alan çalışması olarak; biçim değiştiren doğal organizmaların örnekleri ele alınmış ve bunların çalışma prensipleri stilize edilmiştir. Bu çalışmada doğal organizmaların mekanik çalışma prensiplerinin, bina formuna ve strüktür sistemine adaptasyonu üzerinde durulmuştur.
Evaluation of architectural consciousness and exploration of architecture-based issues in seismic design

oz SİSMİK TASARIMDA MİMARI BİLİNCİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE MİMARLIKLA İLGİLİ KONULARIN ARAŞTIRILMASI MENDİ, H. EVGİN Yüksek Lisans, Mimarlık Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Ali İhsan Ünay Ağustos 2005, 161 sayfa 'Depreme dayanıklı yapı tasarımı' genellikle mühendisliğin uzmanlık alam olarak düşünülür. Sismik tasarımla ilgili birçok yayın olduğu halde, bunların çoğu mimarlardan çok inşaat mühendislerine hitap etmektedir. Ancak, deprem tüm yapıyı etkiler ve yapım aşamasına dahil olan tüm meslek gruplarının, deprem dayanımında kendi rol ve sorumlulukları olmalıdır. Bu tez, bina yapım aşamasındaki mesleklerden biri ve, özellikle, tasarımcıları oldukları için, mimarların rol ve sorumlulukları ile ilgilidir. Mimarların, yapıların sismik performansı üzerinde önemli etkisi olan mimari tasarımlarının öneminden haberdar olma düzeylerinin ve mimarlıkla bağlantılı sismik tasarım konularıyla ilgili genel bilgi düzeylerinin ortaya çıkarılması hedeflenmektedir. Bu tezde, ilk olarak, 'deprem' olgusu ile ilgili terminoloji kısaca anlatılmaktadır. Daha sonra, mimarlık camiasının, Ankara'daki mimarlık bürolarında çalışan vımimarların, depreme ve mimarlıkla ilgili sismik tasarım konularına karşı bugünkü duruşu sorgulanmakta ve anket şeklindeki bir alan çalışması ile değerlendirilmektedir. Sonuçların değerlendirilmesi SPSS adlı istatistiksel bilgisayar yazılımı yardımı ile sunulmaktadır. Son olarak, mimarlıkla ilgili sismik tasarım konulan tekrar incelenmekte ve mimarların kullanımı için tanıtılmaktadır. Böylece, alan çalışmasının sonuçlarından çıkarılan, mimarlıkla bağlantılı sismik tasarım konularının mimari tasarım sürecine dahil edilme durumunu artırma yollarından biri olan, genel fikir ya da temel bilgi oluşturulmaktadır.
A new ontological approach to urban form: Towards a model of heterarchy

Bu tez kentsel formun ontolojisine odaklanır ve kentsel çevreleri oluşturan elemanların biçimsel kapasitelerinin ortaya çıkarılabilmesi amacıyla bir strateji geliştirmeyi amaçlar. Hiyerarşik ve heterarşik sistemlerin arkasındaki yapı mantığının kümeler teorisinden yararlanarak çözümlendiği bu tezde ağaç yapı modelinin katı, soycu, ikicil yapısı nedeniyle yetersiz olduğu savunulur. Bu nedenle, hiyerarşik ilkeler üzerine kurulmuş, küme temelli ağaç yapı modelinin; heterarşik ilkelere dayanan, küme bağımsız rizomatik model lehine terk edilmesi önerilir. Bu anlamda, ağaç yapı modelinin limitlerine hapsolmuş kentsel çevrelerin; elemanların heterojenliğinden gelen çeşitlilikle oluşan asamblajlara dönüşme olasılıklarının keşfedilmesi amaçlanır. Öz ve oluş kavramlarından yararlanarak, kentsel çevreleri oluşturan elemanların biçimsel etkileşiminin ana rolü üstlendiği soyut bir mekansal düşünce biçiminin geliştirilmesi amaçlanır.
Design guidelines for convention centers

II. Dünya savaşına kadar, uluslararası kongreler genelde Avrupa' da yapılmış ve diğer kıtalardan çok sınırlı sayıda delege katılmıştır. Savaştan sonra gelir seviyesinin artması, insanların bilgi alışverişinde bulunmak üzere yüz yüze temas etmağe gereksinim duymaları, uluslararası örgütlenmenin ortaya çıkması ile toplantıların sayılarında büyük gelişmeler görülmüş, kongrecilik bir meslek haline gelmiş, bu da paralelinde bu gereksinimi karşılayacak kongre yapılarının gelişimine neden olmuştur. Yapılan çalışmanın birinci bölümünde kongrenin tanımı, amaçları, tarih sürecindeki kongre etkinlikleri, bu etkinliklerin belli başlı özellikleri, sağladığı faydalar, küçük çaplı konferans ve eğitim programlarının büyük kongreler haline gelmesine etki eden faktörler irdelenmiştir. İkinci bölümde, ekonomik gelişim ile artan bilgi alışverişi, haberleşme, şirket ilişkileri, hareket etme, insanların dostluk kurma isteği sonucu ortaya çıkan kongre etkinliklerinin mekana yansıması incelenmiştir. Kongre yapıları içerisinde yer alan mekanların kapasitesi ve niteliği, pazar programlan, kongrelerin tiplerine göre farklılık göstererek altı gruba ayrılan kongre merkezlerinin yer ve pazar, program ve planlama, tasarım kriterleri tek tek ele alınarak incelenmiştir. Ayrıca ayrıntıları ile ele alınan farklı tiplerdeki kongre merkezlerinin büyük çoğunluğunun Amerika'dan örneklerin oluşturduğu, bunun yanı sıra Avrupa ve son yıllarda yeni yerler görmek amacıyla kongre etkinliklerinin önem kazandığı Uzakdoğu, Afrika ve Türkiye'den örneklerle incelenmesi gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde, ikinci bölümde incelenen farklı tiplerdeki kongre merkezlerinin sağlıklı yapılaşmaları ve bu 6 farklı tipteki merkezden hangisinin seçileceğini, kapasitesini, yerini saptamak için programlamacı ve tasarımcılara ışık tutacak nitelikte programlama ve genel tasarım ilkeleri özetlenmiştir. Dördüncü bölümde kongre etkinliklerinin ülkemizdeki önemi, ülke, kent yapı düzeyinde durumu irdelenerek Türkiye'de bu tür etkinliklerin nerelerde ve nasıl gerçekleştirildiği saptanmıştır. Beşinci bölümde kongre merkezlerinin önemi, 6 farklı tipteki kongre merkezlerinin özellikleri programlamacı ve tasarımcılar için bu 6 farklı tipteki merkezin seçiminde gerekli olan ön fizibilite çalışmalarına kısaca değinilerek, Türkiye'de kongre etkinliklerinin gerçekleştirildiği mekanlar tespit edilip ikinci bölümde yapılan çalışmanın ışığı altında bunların 6 farklı tipe göre irdelenmesi yapılarak öneriler oluşturulmuştur.
Kapadokya, Mustafapaşa Köyü, 42 pafta, 5005-5006 parsellerde yer alan sivil mimarlık örneği yapının restorasyon projesi

Bu çalışma, Nevşehir ili, Mustafapaşa Köyü'nde bulunan, M. S 1878 tarihinde yapılmış sivil mimarlık örneği bir yapıyı konu edinmiştir. Birinci bölümde, teze konu yapının projelendirilmesindeki amaç, kapsam ve yöntemlerden bahsedilmektedir. İkinci bölümde, çalışma alanının bulunduğu Kapadokya Bölgesi ve Mustafapaşa Köyü'nün coğrafi özellikleri, tarihi, siyasi, sosyal gelişimi ve mimarisi araştırılmıştır. Üçüncü bölümde, yapının güncel durumu incelenerek, ölçüleri alınmış, fotoğraf albümü oluşturulmuş, bu belgeler ışığında rölövesi tamamlanmıştır. Yapıdan elde edilen bilgilere göre hasar analizi hazırlanmış ve bozulmaları oluşturan etkenler belirlenmiştir. Dördüncü bölümde, yapının yapıldığı dönemdeki özgün durumunun tespiti için, sözlü-yazılı kaynaklar, yapıdan gelen izler, benzer dönem örnekleri, yapı içi karşılaştırmalar yapılmış, elde edilen verilere göre restitüsyon projesi hazırlanmıştır. Beşinci bölümde, hazırlanan rölöve belgeleri ve restitüsyon projesi esas alınarak, yapının bulunduğu Mustafapaşa Köyü'nün ihtiyaçlarına cevap verebilecek nitelikte bir işlev uygun görülerek, restorasyona yönelik müdahale yöntemleri belirlenmiştir. Altıncı bölümde sonuç olarak, Kapadokya Bölgesi'ne ait mimari dokunun korunmasına ilişkin genel yorumlar yapılmıştır.
Kars'ta Rus Dönemi'nde (1878-1918) inşa edilen yapıların cephe özelliklerinin analizi

Kars, 1877- 1878 Osmanlı-Rus Savaşı sonrası imzalanan Berlin Antlaşması ile yaklaşık 40 yıl kadar Çarlık Rusyası hakimiyetinde kalmıştır. Bu dönemde Kars'ta askeri, idari, demografik, kültürel gibi birçok farklı alanda değişimler yaşanmıştır. Rus döneminde özellikle kentsel doku ve mimaride çok önemli gelişmeler olmuştur. Ruslar Kars Kalesi dibindeki eski yerleşim alanını olduğu gibi bırakıp, kentin güneyindeki düzlükte, ızgara sistemli yeni bir kent düzeni oluşturmuş ve bu alanda batılı tarzda yeni yapılar inşa etmişlerdir. Bugünkü kent dokusunun oluşmasında etkin role sahip olan Rus hakimiyeti döneminde, Baltık üslubunda inşa edilmiş yapılar işlev değişikliği sebebi ile bir takım değişimler geçirmiştir. Bu değişimler çoğunlukla yapıların plan düzeninde gerçekleşse de cephelerini de bir miktar etkilemiştir. Çalışmada yapıların özgün cephe özellikleri ortaya konulmaya çalışılmıştır. Giriş bölümünde çalışmanın amacı ve kapsamı, kaynak araştırması, çalışma alanıyla ilgili genel bilgiler ve çalışmanın yöntemi anlatılmış, ikinci bölümde Kars'ın Rus dönemine kadar olan tarihsel ve mimari gelişimi aktarılmıştır. Üçüncü bölümde Rus döneminde yaşanan gelişmelerle birlikte ortaya çıkan yeni kentleşme düzeni ve mimari ele alınmıştır. Çalışmanın dördüncü bölümünde ise Rus dönemi sivil mimarisine ait örneklerin cephe analizi yapılmış ve cephe özellikleri ortaya konulmuştur. Son bölümü oluşturan sonuç bölümünde, dördüncü bölümde elde edilen verilerin değerlendirmesi yapılmıştır.
Ankara'da belediye hizmet binaları ve çevrelerinin ulaşılabilirlikle ilgili Türk Standartları bağlamında incelenmesi

Çalışmada ele alınan başlıca problem, engellilerin yaşamları boyunca karşılaştıkları sorunlar arasında, mimari uygulamalardan kaynaklı engeller sebebiyle kamusal açık alanları etkin olarak kullanamaması, kamusal hizmetlerden yararlanamaması, kamuda görev alamaması ve temel vatandaşlık görevlerini bir başkasının yardımı olmadan gerçekleştirememesi durumudur. Engelli insanların kamusal görevlerini yerine getirebilmeleri ve kamusal hizmetlerden yararlanabilmeleri için, kamu yapıları ve yakın çevrelerinin engellilerle ilgili Türk standartları TS 12576 ve TS 9111 koşullarına uygun düzenlemelere sahip olması gerekmektedir. Bu çalışmada, Ankara'da kamu yapıları arasından belirlenen, halka birebir hizmet vermekte olan beş belediye hizmet binası ve yakın çevreleri bu standartlar gözetilerek oluşturulan değerlendirme formları vasıtasıyla, gözlem ve inceleme tekniğine dayalı veri toplanması ve karşılaştırılması yöntemi kullanılarak, incelenmiştir. Belirlenen yapılar ve yakın çevrelerinden elde edilen verilerin ulaşılabilirlik yönünden incelenerek değerlendirilmesi sonucunda, her bir eylem alanı için bir ulaşılabilirlik değeri ve her bir yapı için bir genel ulaşılabilirlik değeri tespit edilmiştir. Belirlenen bu mekansal ulaşılabilirlik değerleri, yapı içindeki alanlarda, yapı yakın çevrelerinde, yapı bütünü içinde ve her bir form bağlamında tespit edilen eksikliklerin, karşılaştırmalı olarak değerlendirilmesine olanak sağlamıştır. Aynı zamanda her bir yapı ve eylem alanı da birbirleri ile karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. Bu yöntemle incelendiğinde sonuçta, yapı yakın çevrelerine ait ulaşılabilirlik değerlerinin genel ulaşılabilirlik değerlerine yaptığı katkının oldukça fazla olduğu ve ulaşılabilirliğin kentsel tasarım boyutunun da en az yapı içi tasarımlar kadar önemli olduğu görülmüştür.
Dolmabahçe Sarayı'nda endirekt koruma yöntemleri

Bu çalışmada Dolmabahçe Sarayı'nın endirekt yöntemler ile korunmasına yönelik araştırma ve analizler yapılmıştır. Endirekt koruma veya önleyici koruma ile çevre koşullarının kontrol edilmesi yoluyla bozulma ve hasara neden olan unsurların etkisinin azaltılması ve kültürel mirasın korunması hedeflenmektedir. Çevresel koşulların ve bu koşullardan kaynaklanan koruma sorunların doğru tespit edilmesi endirekt koruma yöntemlerinin belirlenmesinde en önemli faktörlerden birisidir. Müze-saray olarak korunan Dolmabahçe Sarayı ana binası yapı ve objeleri ile bütünlüğünü koruyarak günümüze ulaşmıştır. Yapı ve koleksiyonundaki objeler çok çeşitli malzemelerden oluşturulmuştur ve çevresel koşullardan kaynaklanan koruma sorunları ile karşı karşıyadır. Bu çalışmada Dolmabahçe Sarayı'nın endirekt korumasına yönelik olarak yapının mimarisine, yapı ve koleksiyon malzemelerine ve yapım yöntemlerine ilişkin araştırma ve tespitler ile çevresel koşullara ve neden oldukları koruma sorunlarına ilişkin tespitler yapılmıştır. Bu tespitler bağıl nem ve sıcaklık, yapı malzemelerinin rutubet miktarı, çözünebilir tuzlar, ışık koşulları, iç ortamda bulunan kirlilik ve biyolojik bozulmaları kapsamaktadır. Yapılan araştırma ve tespitlerin sonucunda temel koruma sorunları ile ilgili önleyici koruma önerileri geliştirilmiş ve yapının endirekt yöntemlerle korunmasına yönelik bir metodoloji oluşturulmuştur.
Beyoğlu, Güllabici sokak ve çevresinde sıhhileştirme çalışması

Beyoğlu, günümüze gelinceye dek çeşitli değişimlere uğramasına rağmen, İstanbul'un diğer tarihi bölgeleriyle kıyaslandığında, tarihsel niteliklerini ve yoğunluğunu hala koruyabilen, fiziksel doku bozulmalarının daha az görüldüğü semtlerden biridir. Özellikle Tanzimat'tan sonra kendilerine tanınan ayrıcalıkların arttırılmasıyla, başta Avrupa kökenli Levantenler olmak üzere, Rum, Ermeni ve Musevi grupların semtteki etkinliklerini ve ağırlıklarım yoğunlaşmıştır. Bu grupların Beyoğlu'na kazandırdığı önemli sosyal ve fiziksel nitelikler, buranın özgün ve kültürel bakımdan renkli bir semt haline dönüşmesini sağlamıştır. Bu niteliklere sahip Beyoğlu bölgesinin, taşıdığı kültürel ve tarihsel özellikleri, günümüz koşulları ve yörenin gereksinimleri çerçevesinde değerlendirip, sıhhileştirilmesini hedefleyen tez çalışmasının birinci bölümünde çalışmanın amacı ve kapsamı yer almaktadır. İkinci bölümde, Beyoğlu'nun hem ilçe, hem semt ölçeğinde, İstanbul içindeki konumuna ve coğrafi özelliklerine değinilmektedir. Üçüncü bölümde, bölge genelindeki tarihsel gelişim ve fiziksel yapıdaki değişimler yüzyıllık zaman dilimlerine ayrılarak ele alınmaktadır. Dördüncü bölümde, bölge içinde seçilen çalışma alanının mimari özellikleri, sosyal ve ekonomik yapısı, analiz ve anketlerle desteklenerek incelenmektedir. Yine bu bölümde, çalışma alanında içerdiği özellikler nedeniyle örnek olarak seçilen 'Güllabici Sokak', tespit, çizim ve gözlemlere dayalı olarak incelenmekte ve bu inceleme, bölge genelindeki koruma sorunlarım saptama ve öneri geliştirme konusunu daha sınırlı alanda, daha ayrıntılı bir biçimde ele almayı sağlamaktadır. Beşinci bölümde, Beyoğlu Bölgesiyle ilgili olarak daha önceden alınmış koruma kararlarına ve hem genel semt çerçevesinde hem de çalışılan sokak ölçeğinde geliştirilen yeni önerilere değinilmektedir. Altınca ve sonuç bölümünde yapılan tüm çalışmaların bir değerlendirilmesi yer almaktadır. Tez, bölgenin ve çalışma alanının analiz ve öneri paftaları, Güllabici Sokak'ta yapılan mevcut durum ve öneri siluetlerini içeren çizimlerle bütünleşmektedir. Çalışmanın sonunda, ayrıca çeşitli belge ve fotoğrafların yer aldığı ekler ve konuyla ilgili kaynakça yer almaktadır.
Bilgisayar oyunlarında mimarinin kullanımı

İçinde bulunduğumuz bilgi çağının en yaratıcı, dinamik ve interaktif dijital formu olan bilgisayar oyunları, özellikle son dönemde kaydettiği görsel ve işitsel gelişmelerle oyun amacmının ötesine geçen sanal dünyalara dönüşerek, çok daha fazla dikkate alınması gereken bir mecra olduğunu ispatlamıştır. Bu yeni sanat formu, bilgisayar teknolojilerinin ve pazarının nabzını tutmaktan, sinemanın yeni ilham perisi olmaya kadar birçok teknolojik ve disiplinler arası sorumluluğu bünyesinde barındırmaktadır. Bilgisayar oyunlarının gerçekçi olmak adına mimari tasarım ilkelerini kullandığı gibi yeni mecralarla ortak çalışmalar ve anlayışlar içinde olan günümüz modern mimarisinin de bilgisayar oyunları ve olanaklarından faydalanıyor olması gerekmektedir. Bu çalışmada bilgisayar oyunlarında mimarinin kullanımını analiz etmek için öncelikle bilgisayar oyunlarının, hatta bilgisayar oyunlarından da önce genel oyun mantığı ve tanımı üzerinde durmak gerekmektedir. Oyun kavramını tanımlamak için oyunun ne olmadığı ve insanın neden oyun oynamak ihtiyacı içinde olduğu sorgulanmaktadır. Tanımlanan oyun kavramından yola çıkarak bilgisayar oyunları, geçmişşi, günümüzdeki yeri ve yapım süreci ele alınmaktadır. Özellikle yapım süreci bölümünde kullanılan yazılımlar ve kaydedilen aşamalar mimari tasarım sürecindeki aşamalar ve araçlarla karşılaştırılarak, oyunlar ve mimari arasındaki ortak noktalar vurgulanmaktadır. Daha sonra oyunlarda mimarinin karşılığı olan level tasarımı, süreci, referansları ve ilkeleri incelenerek, oyunların mimarlık disiplininden nasıl faydalandığı ve mimari tasarım prensiplerinin oyunlarda nasıl kullanıldığı ifade edilmektedir. Son olarak tezin esas sorusu olan mimarinin bilgisayar oyunlarını hangi anlamlarda kullanabileceği ele alınarak, Quake projesi örneğiyle bu sorunun olası cevapları araştırılmaktadır.
Konya- Ereğli ilçesindeki geleneksel sivil mimari örneklerinin plan özellikleri yönünden incelenmesi

Yüksek lisans tezi olarak hazırlanmış bu çalışmada; Konya ili Ereğli ilçesindeki 20. yüzyılın başlarında inşa edilen geleneksel konutlar plan, cephe ve süsleme özellikleri yönünden incelenmiştir. Bu bağlamda 1. Bölüm çalışmanın amacını, kapsamını, yöntemini ve literatür araştırması olarak ele alınmıştır. 2. Bölümde ise Konya Ereğli'sinin genel özellikleri ve Geleneksel Konut Kavramı anlatılmıştır. Ereğli'de yer alan tarihi ve kültürel miraslar incelenmiş, coğrafi konum, iklim, nüfus özellikleri belirtilmiştir. Türk Evi plan tiplerinin gelişim aşamaları ve özellikleri anlatılmıştır. 3. Bölümde Konya ili Ereğli ilçesinin geleneksel konut örnekleri irdelenmiştir. Konutların plan şemaları, cephe ve süsleme özellikleri fotoğraflarla belgelenmiş olup çizimlerle desteklenmiştir. Yapıların rölöve projeleri hazırlanarak plan şemaları çıkarılmış ve fotoğraflarla da mevcut halleri kayıt altına alınmıştır. 4. Bölümde Ereğli Evleri'nin plan, malzeme-teknik ve süsleme özellikleri Geleneksel Konya Evleri ile karşılaştırılmış ve Geleneksel Konya Evleri ile benzerlikleri yapılan tablolarla ortaya çıkarılmıştır. 5. Bölümde sonuç ve öneriler kısmı eklenmiş, Ereğli İlçesi Koruma Amaçlı İmar Planı ve plan hükümlerinden faydalanılarak Ereğli İlçesindeki geleneksel konut örneklerinin korunması sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmada daha fazla ev hedefte varken gerekli izinlerin alınamaması ve kısa süre içerisinde yıkılmış olmaları sebebiyle sayı olarak sınırlı kalınmıştır. Bu çalışmayla Konya ili Ereğli ilçesindeki yok olmaya yüz tutmuş geleneksel konutlarla veri bankası oluşturulmuştur.