turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bipolar bozukluğu tanısı alan bireylerin transaksiyonel analiz ego durumları ve aile işlevselliklerinin incelenmesi

Bipolar Bozukluğu Tanısı Alan Bireylerin Transaksiyonel Analiz Ego Durumları ve Aile İşlevselliklerinin İncelenmesiAmaç: Bu araştırma, bipolar bozukluk tanılı hastalarının ego durumlarını, aile işlevselliklerini ve aralarındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yapılmıştır. Materyal Metot: Eylül 2017 -Şubat 2019 tarihleri arasında psikiyatri kliniğinde yatmakta olan Bipolar bozukluk tanısı almış 177 hasta evreni, örneklemini ise bunlardan araştırmanın kriterlerine uyan ve çalışmaya katılmayı kabul eden 100 hasta oluşturmuştur. Verilerin toplanmasında, hastaların sosyodemografik özelliklerini belirleyen tanıtıcı bilgi formu, Ego Durumları Ölçeği ve Aile Değerlendirme Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde; verilerin normallik dağılımı için Kurtosis ve skewness katsayıları, normal dağılan ölçümlerde Pearson Korelasyon analizi, normal dağılmayan ölçümlerde, Spearman Korelasyon Analizi kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmamızda, katılımcıların çoğunun ego durumu koruyucu ebeveyn şeklindedir. Aile işlevselliği ölçeği alt boyutlarından en yüksek puan ortalamasını problem çözme alt boyutundan (2.39 0.88) almışlardır, ölçeğin toplam puan ortalaması da 2.18 0. 59 olarak bulunmuştur. Aile işlevselliği ölçeğinin problem çözme, iletişim, roller, duygusal tepki verebilme, davranış kontrolü, genel fonksiyonlar alt boyutları ve toplam puan ortalaması ile eleştirel ebeveyn, koruyucu ebeveyn ve yetişkin ego durumlarını kullanma arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki vardır (p<0.05). Sonuç: Sonuç olarak bipolar tanısı alan hastaların aile işlevselliklerinin sağlıksız olduğu, hastaların baskın ego durumunun ise koruyucu ebeveyn ego durumu olarak bulunmuştur. Ayrıca bipolar tanısı alan eleştirel ebeveyn, koruyucu ebeveyn ve yetişkin ebeveyn ego durumlarını kullanmanın aile işlevselliğini olumsuz olması ile ilişkili olduğu söylenebilir.
Ortaokul öğrencilerinin okuma becerilerinin geliştirilmesinde ailenin etkisi

Okuma, anlamaya ve yorumlamaya dayalı zihinsel bir beceridir. Okuma becerisini geliştirmede küçük yaşlardan itibaren kazanılan okuma alışkanlığı etkilidir. Hayatın başlangıcından itibaren kişinin yanında olan aile, okuma becerisi geliştirme sürecinde önemlidir. Bu araştırmada ailenin ortaokul öğrencilerinin okuma becerileri üzerindeki etkisi incelenmiştir. Araştırmanın temel amacı beşinci sınıf öğrencilerin velilerine yönelik olarak hazırlanmış olan Okuma ve Aile Programı adlı aileleri okuma eğitimi konusunda bilinçlendirmeyi amaçlayan programla öğrencilerin okuduğunu anlama düzeyleri, okuma becerileri, okumaya yönelik tutumları ve okuma alışkanlıklarında bir değişiklik olup olmadığını ortaya koymaktır. Araştırmada alan yazın incelenerek öğrencilerin okuma becerisi, okuduğunu anlama düzeyi, okuma alışkanlığı, okumaya yönelik tutumlarının geliştirilmesine katkı sağlayabilecek etkinlikler araştırılarak; bu kapsamda velilere yönelik bir program hazırlanmıştır. Araştırma 2016- 2017 eğitim-öğretim yılında İstanbul ilinde yapılmıştır. Araştırmada nicel ve nitel yöntemlerin bir arada kullanıldığı karma yöntem kullanılmıştır Bir deney ve bir kontrol grubunda bulunan toplam 40 öğrenci ile gerçekleştirilen araştırma beş hafta sürmüştür. Deney grubundaki öğrenci velilerine Okuma ve Aile Programı uygulanmış, kontrol grubundaki öğrenci velilerine herhangi bir okuma eğitimi programı uygulanmamıştır. Deney grubundaki öğrenci velilerine öğrencilerin okuma becerisi, okuduğunu anlama düzeyi, okuma alışkanlığı, okumaya yönelik tutumlarının geliştirilmesine katkı sağlayabilecek bilgi notları, etkinlikler hazırlanmış ve uygulamalı olarak gösterilmiştir. Araştırmanın nicel boyutunda gerçekleştirilen deneysel uygulamanın başında ve sonunda öğrencilerin okuduğunu anlama ve okumaya yönelik tutumları test edilmiştir. Araştırmanın nitel boyutunda deney grubundaki öğrenci velilerine yönelik olarak bireysel görüşmeler ve gözlemler yapılmış; velilerden de öğrencilerin okumalarına yönelik gözlem raporlarını doldurmaları istenmiştir. Deney ve kontrol gruplarından nicel olarak elde edilen verilerin analizinde SPSS 23.0 programından yararlanılmıştır. Deney grubu öğrenci velilerine ait görüşme ve gözlemlerden elde edilen veriler içerik analizi yöntemiyle çözümlenmiştir. Araştırmanın sonuçları, nicel boyutta elde edilen veriler deney grubundaki öğrencilerin okuduğunu anlama düzeyi ve okumaya yönelik tutumları arasında deney grubu lehine anlamlı farkların olduğunu göstermiştir. Araştırmanın nitel boyutunda elde edilen bulgular öğrencilerin okuma becerisi ve okuma alışkanlığının olumlu yönde geliştiğini göstermiştir.
Kolon kanserli hasta yakınlarının bakım yükünün değerlendirilmesi

Amaç: Bu araştırma kolon kanseri tanısı konulan ve cerrahi girişim uygulanan hastalara bakım veren hasta yakınlarının bakım yükünü değerlendirmek amacıyla tanımlayıcı kesitsel tipte planlandı. Materyal ve Metot: Tanımlayıcı nitelikte olan bu araştırma, İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Genel Cerrahi Servislerinde yapıldı. Araştımanın örneklemini Kasım 2014- Haziran 2015 tarihleri arasında İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Genel Cerrahi Servislerinde yatan ve kolon kanseri tanısı konup ameliyat olan 130 hastaya bakım veren hasta yakınları oluşturdu. Veriler, araştırmacılar tarafından hazırlanan Bilgi Formu ve Zarit Bakım Yükü Ölçeği ile toplanmıştır. Elde edilen veriler SPSS paket programında değerlendirilmiştir. Bulgular: Araştırmaya katılan bakım vericilerin yaş ortalamasının 46 yaş ve üzerinde olduğu bulunmuştur. Bakım vericilerin çoğunluğunun kadın, evli, ilköğretim mezunu ve SSK sağlık güvencesine sahip oldukları belirlenmiştir. Bakım verenlerin %48.5'i eş, %78.5'inin ailesinde bağırsak kanseri olmadığı, %82.3'ünün sürekli bakım verdiği ve en çok hijyen uygulamalarında zorluk çektikleri bulundu. Araştırmaya katılan bakım vericilerin Zarit Bakım Yükü Ölçeği' ne göre puan ortalaması 31,37 8, 92 (7-63) olarak elde edildi. Sonuç: Kolon kanserli hastalara bakım verenlerin orta ve ciddi düzeyde yüke sahip olduğu belirlendi. Bakım vericiler arasında bakım veren eşlerin puan ortalamaları anlamlı derecede düşük, ancak kadınların, hastanede 1 aydan fazla kalanların ve dönüşümlü bakım vericilerin puan ortalamalarının anlamlı derecede yüksek olduğu bulundu.
Buharİ'nin el-Edebü'l-Müfred adlı eserindeki aile konulu hadislerin din eğitimi açısından değerlendirilmesi

Aile; toplumun gelişimini ve devamlılığını sağlayan, bir toplumun diğer toplumlar arasındaki statüsünü belirleyen bir kurumdur. Çünkü toplumu meydana getiren her birey, ilk eğitimini ailede alır. Aile, toplumun yapısında belirleyici bir role sahip olduğu gibi toplumda yaşanan değişim ve gelişmeler de aile kurumunun yapısını ve niteliklerini şekillendirmektedir. Özellikle XX. yüzyılda sanayi devrimi ile başlayan ve köyden kente göç ile devam eden toplumsal değişim; aile kurumunu da etkilemiş, yeni aile tipleri ortaya çıkarmıştır. Yaşanan bu değişimle birlikte ailelerin dini davranış ve eğitim anlayışı da yeniden biçimlenmiştir. Bu araştırma;Buhari'nin el-Edebü'l-Müfred adlı eserinde geçen aile konulu hadislerin günümüz din eğitimi yöntem ve ilkeleri doğrultusunda incelenmesiyle, günümüz ailesinin din eğitimi anlayışına katkı sağlamayı hedefleyen bir değerlendirmedir. Araştırmada, Hz. Peygamber'in ailede din eğitimi konusunda nasıl rol model olabileceği ortaya konulmaya çalışılmıştır. Araştırma betimleyici bir tez niteliğinde olup araştırmada belgesel tarama modeli kullanılarak içerik çözümlemesi yapılmıştır. Araştırma sonucunda kentleşme, göç, kitle iletişim araçları, sanayileşme ve modernleşme gibi etkenlerin; aile, akrabalık ve komşuluk gibi sosyal kurumların din eğitimi açısından işlevini olumsuz yönde etkilediği görülmüştür. Bu bağlamda, Hz. Peygamber'in din eğitiminde kullandığı metodların; modern din eğitimi yöntem ve teknikleriyle örtüştüğü, bu konuda ailelere rol model olabileceği tespit edilmiştir. Araştırma, M. Yaşar KANDEMİR tarafından iki cilt olarak tercüme ve şerh edilen el-Edebü'l-Müfred adlı eserle sınırlandırılmıştır. Eserin Tahlil Yayınları'ndan çıkan 2. baskısı kullanılmıştır.
Ankara' da üç çocuk hastanesinde polikliniklere başvuran hasta yakınlarının memnuniyet durumlarının değerlendirilmesi

Sağlık hizmetlerinin kalitesi söz konusu olduğunda, hasta memnuniyeti temel basamaklardan birini oluşturmaktadır. Bu çalışmada; seçilmiş hastanelerde çocuk hastalıkları polikliniklerine başvuran hasta ve hasta yakınlarının aldıkları hizmetin her aşaması için memnuniyet ölçümlerinin yapılması ve hasta memnuniyetim etkileyen etmenlerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu araştırmada seçilen hastaneler; 1. Sosyal Sigortalar Kurumu Ankara Çocuk Hastalıkları Eğitim Hastanesi 2. Dr. Sami Ulus Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Merkezi 3. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Cebeci Çocuk Hastanesi SSK Hastanesi'nde 402, Sağlık Bakanlığı Hastanesinde 303, Tıp Fakültesi Hastanesi'nde 200 hasta yakım araştırmaya katılmıştır. Hasta yalanlan; SSK Hastanesi'nde 58.3 dakika, Devlet Hastanesi'nde 38.9 dakika, Tıp Fakültesi Hastanesi'nde 18.2 dakika muayene öncesinde beklemişlerdir. Bu durum karşısında SSK Hastanesi'nde %52.8, Devlet Hastanesi'nde %83.1, Tıp Fakültesi Hastanesi'nde %67. 5 memnuniyet saptanmıştır. Fiziksel ortam şartları konusunda;tuvaletler için, SSK Hastanesi'nde %11.0, Devlet Hastanesi'nde %32.7, Tıp Fakültesi Hastanesi'nde %34. 8 memnuniyet' tesbit edilmiştir. Doktorun nezaketi konusunda SSK Hastanesi'nde % 67.8, Sağlık Bakanlığı Hastanesi'nde %86.3, Tıp Fakültesi Hastanesi'nde %86. 9 memnuniyet bulunmuştur. Tüm memnuniyet sorulan için en düşük oranlar SSK Hastanesi için, en yüksek oranlar Tıp Fakültesi Hastanesi için elde edilmiştir. Memnuniyet durumları ile eğitim durumları ve sosyal güvence durumları arasında çeşitli farklılıklar tesbit edilmiştir. Araştırmada saptanan birçok yetersiz kalite göstergesine rağmen başvuranların çoğunluğu kendilerine sunulan hizmetlerde genelde memnun kaldıklarım söylemektedirler. Yurtiçi ve yurtdışında yapılmış benzer çalışmalarda da bu saptama desteklenmektedir. Saptamanın sağlık hizmetlerinin geliştirilmesinde olumlu bir faktör olabilmesi için var olan eksikliklerin ve yetersiz kalite göstergelerinin giderilmesi biçiminde değerlendirilmesi gerekmektedir.
Zonguldak ili huzurevinde ve aile ortamında yaşayan yaşlıların vücut kompozisyonlarının tespiti ve değerlendirilmesi

Vücut bileşimi çalışmaları toplumların yaşam biçimleri ve toplumsal özellikleri konusunda önemli bilgiler edinmemizi sağlamaktadır. Bu araştırma, Zonguldak ili ve ilçelerinde bulunan huzurevlerinde ve aile ortamında yaşayan 65 yaş ve üzeri yaşlıların antropometrik ölçümleri yardımıyla vücut bileşimi değerleri, cinsiyet ve yaşadığı çevre göz önünde bulundurularak değerlendirmek amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda 200 yaşlı birey (100 kadın ve 100 erkek) üzerinden boy, ağırlık, triceps deri kıvrımı kalınlığı, biceps deri kıvrımı kalınlığı, supscapular deri kıvrımı kalınlığı, suprailiac deri kıvrımı kalınlığı, supraspinale deri kıvrımı kalınlığı, baldır deri kıvrımı kalınlığı, dirsek genişliği, diz genişliği, üst kol çevresi, ayakta baldır çevresi, bel çevresi ve kalça çevresi antropometrik ölçümleri alınmıştır. Bu antropometrik ölçümler International Biological Program'ın öngördüğü teknikler doğrultusunda alınmıştır. Bu ölçümler yardımıyla yaşlıların boy uzunluğu, vücut ağırlığı, yağ yüzdesi, BKİ ve bel/kalça oranı değerleri hesaplanmıştır. Elde edilen verilerin istatistiksel analizleri SPSS 17.0 programı kullanılarak yapılmıştır. Araştırma bulgularımıza göre cinsiyetler arasında; kadınların yağ yüzdeleri ve BKİ değerlerinin erkeklerden daha yüksek olduğu saptanmıştır. Boy uzunluğu değerleri erkeklerde daha yüksektir. Bel/Kalça oranları ve vücut ağırlığında anlamlı bir farklılık görülmemiştir. Vücut bileşimi değerlerinin yaşa bağlı olarak değişimi incelendiğinde ise, boy uzunluğu, ağırlık, BKİ, Bel/Kalça oranı ve yağ yüzdesi değerlerinde yaşın ilerlemesiyle birlikte azalma olduğu tespit edilmiştir. Araştırma sonucunda, BKİ değerlerine göre örneklem grubumuzdaki erkek ve kadın yaşlıların hafif şişman ve şişman olma özelliği taşıdıkları, Bel/Kalça oranlarının ve yağ yüzdesi değerlerinin kadınlarda ve erkeklerde yüksek olduğu görülmüştür. Bu durum yaşlıların sağlık durumu açısından risk taşıdığını göstermektedir. Ayrıca elde edilen anket verilerine göre beslenme alışkanlıklarının yaşadığı yere göre farklılık gösterdiği, fiziksel aktivite alışkanlıklarının ise çok fazla olmadığı tespit edilmiştir.
HCV'si pozitif hemodiyaliz hastalarına verilen eğitimin bilgi transferi yöntemiyle hasta yakınlarına dönüşümü

tarihleri arasında toplanmıştır. Araştırma kapsamına HCV'si pozitif 40 hasta ve onların birinci dereceden 76 yakını olmak üzere toplam 116 kişi alınmıştır. Çalışma ve kontrol grupları oluşturularak, bu gruplara ilk karşılamada bireylere ait tanıtıcı bilgileri ve HCV'ye ilişkin bilgi düzeylerini saptamak amacıyla hazırlanan soruları içeren ön test soru formu uygulanmıştır. Çalışma grubu hastalara eğitim verilmeden önce, eğitim kitapçıkları dağıtılarak planlanan eğitim uygulanmıştır. Eğitim verildikten bir ay sonra, araştırmaya katılan tüm bireylere son test uygulanmıştır. Eğitimin etkinliği istatistiksel analizlerde belirlenmiş olup, bilgi transferinin gerçekleştiği bu analizler ışığında saptanmıştır. Araştırma sonuçlarında verilen planlı eğitim sonrasında çalışma grubu hasta ve yakınlarının, HCV'nin tanınması, tedavisi, bulaşma ve korunma yolları hakkındaki bilgi düzeyleri yükselmiş, kontrol grubu hasta ve yakınlarının bilgi düzeylerinde zaman zaman gerileme zaman zaman da değişme olmadığı belirlenmiştir. Bu veriler doğrultusunda bilgi transferinin etkinliği kanıtlanmış, sağlık eğitiminde hastalardan da faydalanılabileceği sonucuna varılmıştır. 131
İlkokul öğrencilerinin ailelerinin aile işlevleri, çocuğun beslenmesindeki tutum ve davranışları ile çocuğun beden kitle indeksi arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada; ilkokul 1. sınıf öğrencilerinin (66- 84 ay) ailelerinin aile işlevlerini gerçekleştirme düzeyleri, ailelerin çocuğun beslenmesindeki tutum ve davranışları ile çocuğun beden kitle indeksi arasındaki ilişki incelenmiştir. Bu çalışmanın amacı; ilkokul 1. sınıf öğrencilerinin ailelerinin aile işlevlerini gerçekleştirme düzeyleri ve ailelerin çocuğun beslenmesindeki tutum ve davranışları ile çocuğun beden kitle indeksi arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığını ortaya koymaktır. İlişkisel tarama modeline uygun olarak hazırlanan araştırmanın evreni İzmir ili Bornova ilçesindeki 33 ilkokul arasından rasgele örnekleme yöntemiyle seçilen 16 ilkokul 1. sınıf öğrencileridir. Araştırmanın örneklemi, küme örnekleme yönetimiyle belirlenerek seçilen 16 okulun birer şubesindeki öğrencilerdir. Bu araştırmada kullanılan veri toplama araçları; Nurdan CAMCI tarafından geçerlik ve güvenirlik çalışması yapılmış olan 'Çocuk Besleme Anketi, ve Prof. Dr. Işıl BULUT tarafından geçerlik ve güvenirlik çalışması yapılmış olan 'Aile İşlevleri Değerlendirme Ölçeği ile 'Beden Kitle İndeksi (Ağırlık / boy2 ? dir. Yapılan çalışmada gerekli izinler alındıktan sonra belirlenen ölçekler uygulanarak gerekli bilgiler alınmıştır ve yapılan tüm uygulamalar sonucunda veriler analiz edilmek üzere bir araya getirilmiştir. Araştırmanın verileri ilkokul 1. Sınıf öğrencilerinin velilerinin verdikleri cevaplardan oluşmuştur. Uygulama önceden müdür ve öğretmenlere anlatılmış, özellikle rehber öğretmenlerden yardım alınmıştır. Elde edilen veriler SPSS istatistik paket programı kullanılarak değerlendirilmiştir. Verilerin çözümlenmesinde anketleri cevaplandıran bireylerin sorulara verdikleri cevaplar doğrultusunda betimsel istatistiklere yer verilmiştir.
Sosyal bilgiler 4 ve 5. sınıf öğretim programındaki bazı kavramlara yönelik öğrenci algılarının incelenmesi

Araştırmada, Sosyal Bilgiler 4 ve 5. sınıf öğretim programında yer alan kavramların Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı olan beş, altı, yedinci sınıf öğrencileri ve aynı yaş gurubundaki Irak Türkü katılımcılar tarafından nasıl algılandığının belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda; katılımcıların her bir değere ilişkin geliştirdikleri metaforlar incelenmiştir. Nitel araştırma deseninde tarama modelinde gerçekleştirilmiş olan araştırmada mecazlar yoluyla veri toplama formu kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubu; Ankara ili Mamak ilçesinde on üç okulda öğrenim gören 5, 6, ve 7. sınıf öğrencileri 225 (119 kız 106 erkek) ile yine aynı okullarda öğrenimine devam eden, aynı yaş gurubunda olan Irak Türkü 125 (59 kız 66 erkek) katılımcıdan oluşmaktadır. Elde edilen verilerin çözümlenmesinde ve yorumlanmasında içerik analizi kullanılmıştır. Araştırma sonunda; katılımcı farkı gözetmeksizin büyük bir çoğunluğun savaşı; 'zarar ve korku veren, yok edici' şeklinde algıladıkları görülmektedir. Ayrıca savaş kavramına ilişkin bir başka sonuç ise Irak Türklerinin yaşantıları sonucu kavramın algılanmasında etkisinin olduğudur. Barış kavramına ilişkin katılımcı farkı gözetmeksizin büyük bir çoğunluğun algısına bakıldığında; 'huzur veren, huzur veren/mutlu eden' şeklinde algıladıkları görülmektedir. Irak Türkü katılımcıların, genel algı durumuna bakıldığında 'normalleştiren, istenilen ortam' algısı görülmektedir. Vatan kavramına ilişkin Türkiye Cumhuriyeti vatandaşı katılımcıların; 'huzur veren/mutlu eden' şeklinde algıları diğer algılanmalara göre göre az sayıdadır. Gözlenen diğer algılamalar ise hemen hemen aynı yoğunluktadır. Irak Türklerinin vatan kavramına ilişkin algılarına bakıldığında çoğunluğun; 'vazgeçilmez olan/yaşanılan yer' şeklinde algı geliştirdikleri görülmektedir. Aile kavramına ilişkin katılımcı farkı gözetmeksizin oluşan algılara bakıldığında; katılımcıların büyük bir çoğunluğunun aileyi 'birliktelik sağlayan, bütün halinde' şeklinde algıladıkları görülmektedir.
Yatağa bağımlı hastalara bakım veren bireylerin yaşadıkları sorunlar ve bakım yükünün belirlenmesi

Araştırma, yatağa bağımlı hastalara bakım veren bireylerin yaşadıkları sorunları ve bakım yükünü belirlemek amacıyla tanımlayıcı bir araştırma olarak gerçekleştirildi. Araştırma 03.12.2013-03.03. 2014 tarihleri arasında İstanbul'da Anadolu Yakasında bir devlet hastanesinin Evde Sağlık Birimine kayıtlı yatağa bağımlı hastalara bakım veren bireyler ile gerçekleştirildi. Araştırmanın verileri; Bakım Veren Bireyi Tanıtıcı Bilgi Formu, Hasta Tanıtıcı Bilgi Formu, Bakım Verme Yükü Ölçeği ve Günlük Yaşam Aktiviteleri Ölçeği kullanılarak toplandı. Verilerin değerlendirilmesinde; tanımlayıcı istatistikler, Anova, t testi ve Pearson korelasyon analizi kullanıldı. Araştırmada BVY Ölçeği'nin cronbach alpha değeri 0,90 bulundu. Yatağa bağımlı hastalara bakım veren bireylerin % 65 ,1'i kadın ve % 32 ,4'ü 46-55 yaş grubundadır. Bakım veren bireylerin % 56 ,7'sinin 2 yıl ve daha uzun süredir yatağa bağımlı hastaya bakım verdikleri, % 76 ,3'ünün hastanın bütün ihtiyaçları karşılamada, %9,9'unun maddi destek sağlamada, % 9 ,9'unun hijyenik gereksinimlerde, % 3 ,8'inin ise diğer alanlarda zorlandığı tespit edildi. Araştırmada BVY Ölçeği puan ortalaması 43,56 15 ,05, GYA Ölçeği toplam puan ortalaması ise 7,64 2,94 olarak bulundu. Kadınların, 56-65 ve 65 yaş üzeri yaş grubunda olan, dul olan, çalışmayan, gecekondu ve apartman dairesinde yaşayan kendi sağlığıyla ilgilenemeyen, eşine bakım veren, bakım verme süresi 2 yıl ve üzeri olan, hastanın bütün ihtiyaçlarını karşılayan, giyinmede, kontinansta ve beslenmede kısmen bağımlı hastalara bakım verenlerin, bakım verdiği hastanın eğitim düzeyi lise olan, mesleği serbest meslek olan hastalara bakım veren bireylerin bakım verme yükünün, diğer bakım veren bireylere göre yüksek olduğu belirlendi. Hastaların BVY Ölçeği ile GYA Ölçeği toplam puanı arasında pozitif yönde ve çok zayıf düzeyde (rp: 0 ,148, p<0,01) bir ilişki olduğu belirlendi.
Çölyak hastalarının birinci derece akrabalarında çölyak hastalığı görülme sıklığı

Çölyak hastalığı, genetik olarak yatkın bireylerde, gluten içeren gıdaların alınması ile ortaya çıkan proksimal ince barsağı tutan ve glutene karşı kalıcı duyarlılık ile karakterize otoimmun bir enteropatidir. Çölyak hastalarının özellikle birinci derece akrabalarında hastalığın görülme riski artmaktadır. Çölyak tanısı almış olgularımızın birinci derece akrabalarında çölyak hastalığının sıklığının araştırılması amaçlandı. Fırat Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Pediatrik Gastroenteroloji Bilim Dalı tarafından çölyak hastalığı tanısı ile izlenmekte olan 195 hastanın birinci derece akrabaları çalışmaya alındı. Toplam 484 akrabanın 113'ü anne (%23,3), 109'u baba (%22,5), 262'si kardeşti (%54,1). İlk etapta serum örneklerinde anti-tTG IgA ve serum IgA çalışıldı. İkinci aşamada anti-tTG IgA antikoru pozitif çıkan olgulara üst gastrointestinal sistem endoskopisi yapıldı. İnce bağırsak biyopsisi alındı. Mukoza değişikliklerinin tanımlanmasında Marsh skorlaması kullanıldı. Olguların 46'sında anti-tTG IgA pozitif olarak saptandı (%9,5). Olguların IgA düzeyleri normal sınırlardaydı. Anti-tTG IgA pozitif çıkan olgulardan biyopsiyi kabul eden 34'üne biyopsi yapıldı. Biyopsi yapılanların 23'ünün biyopsi sonucu ÇH ile uyumlu olarak değerlendirildi. Çalışmaya katılan olguların %4,8'i ÇH tanısı aldı. Biyopsi yapılan 34 hastanın biyopsilerinden 11'i Marsh 0, 5'i Marsh I, 4'ü Marsh II, 12'si Marsh III ve 2 hasta Marsh IV olarak değerlendirildi. Biyopsisi çölyak olarak değerlendirilen 23 hastanın üçü anne, biri baba ve 19'u kardeşti. Sonuç olarak, çalışmamız 195 çölyaklı çocuğun 484 birinci derece akrabasında 23 tanı almamış olguyu tanımlayarak bu grupta yüksek yaygınlığı (%4,8) göstermiştir. Çalışmamız çölyak hastalarının birinci derece akrabalarında kapsamlı bir tarama politikası geliştirilmesinin zorunlu olduğunu desteklemektedir.