turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Betonarme prefabrike yapı sistemlerinin deprem sorunları depreme dayanıklı prefabrike yapıların tasarım ilkeleri

BETONARME PREFABRİKE YAPI SİSTEMLERİNİN DEPREM SORUNLARI DEPREME DAYANIKLI PREFABRİKE YAPILARIN TASARIM İLKELERİ Yüksek Lisans Tezi CENAN EVREN GAZİ ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ HAZİRAN 1991 oz Son yıllarda yapılan araştırmalar, yakın bir geçmişşe kadar deprem dayanımı açısından kuşku ile karşılanan betonarme prefabrike yapıların, birleşim detayları bilinçli yapılmak koşulu ile, deprem riski yüksek bölgelerde güvenle kullanılabileceği kanıtlanmıştır. Bu tez prefabrike betonarme yapıların deprem özelliği ve dayanımlı tasarımı ile ilgili bir çalışmadır. Prefabrike yapı türlerinin kısa anlatı mı yapılmış. Prefabrike yapılardaki gözlenmiş olan deprem hasarları gösterilmiş değişik tipteki bağlantıların davranış mekanizmasını anlamak için, değişik tip prefabrike yapılar ve bağlantılarla labaratuvar deneyleri yapılmıştır. Daha sonra depreme dayanımlı tasarım felsefesi ve gerçek tasarımda kullanılan kuvvetlerden bahsedilmiştir. Son iki bölümde ise değişik şekillerdeki dikey, yatay ve diğer tip geniş panellerin bağlantıları çerçeve, hücre ve diğer tip prefabrike yapıların taşıma kapasiteleri ile deprem dayanım noktasındaki değişik bağlantılar incelenmiştir. Son olarak, diyaframlar, öngerilme uygulaması ile ilgili son gelişmeler özetlenmiştir. - II
Hepimiz mekanı üretiriz

Edward Soja, 1990'ların ortasında Londra, Bartlett'de, Lefebvre'nin mekanın üretimi kuramından yola çıkarak kurguladığı 'Üçüncümekandan' söz ettiği bir konuşmasının sonunda, Jeremy Till'in kendine yönelttiği, mimarlar mekanı gerçekten üretirken, coğrafyacılar onun üzerine yalnızca spekülasyon yapıyor diyerek başlayan soruyu yarıda keserek ona şu cevabı verir: Hepimiz mekanı üretiriz Till ile Soja arasındaki bu diyaloğu sonlandıran ifade, burada gerçekleştirilen çalışmanın başlangıcını oluşturur. Başladığı bu noktadan sonuca doğru ilerlerken ise çalışma, öncesinde varılmış bir sonucun sistematik bir aktarımından ziyade kimi zaman çelişkili gibi görünen sonuçları içerisinde barındıran bir tartışma niteliği kazanır. Söz konusu bu tartışmanın ilk aşamasını hepimiz mekanı üretiriz ifadesini ve belki de daha da önemlisi Soja'nın neden onu kullanmaya ihtiyaç duymuş olabileceğini, Till ile arasında geçen diyalogda kazandığı anlamı açığa çıkarmaya yönelik bir çaba oluşturur. Böylece çizilen rota tartışmayı öncelikle Lefebvre'nin mekan bir üründür tezine, yani mekanın mimarlığı da kapsayan fakat onunla sınırlandırılamayacak, ona indirgenemeyecek ve ancak bir bütün olarak topluma mal edilebilecek üretimi sürecine ulaştırır. Ulaştığı bu noktadan itibarense artık tartışma, bir taraftan çeşitli örnekler üzerinden böyle bir yaklaşımın gerekliliğine ilişkin bir sorgulama, diğer taraftansa onun olası sonuçlarını açığa çıkarmaya ve bu sonuçlarla yüzleşmeye yönelik bir çaba halini alacaktır. Bütün bunlar tartışma süresince ele alınan ve farklı nitelikleriyle öne çıkan üç örneğin yardımıyla gerçekleşir. İlk olarak ele alınan Pruitt-Igoe örneği, yıkımı ardından yapılan yorumların içerdiği sağlam bir temele oturmayan varsayımlarla birlikte neden mekanın üretiminin yalnızca mimarın çabalarına indirgenemeyeceğini gösterir. Fakat bunu gerçekleştirirken aynı zamanda mimarın üretimde neredeyse hiçbir söz sahibi olmadığı bir çerçeve çizer. Tartışmada ele alınan ikinci örnek olan Soykırım Anıtı da bu noktada devreye girer ve mimarlığın, sürecin diğer aktörlerine olan bağımlılığını sorgulayarak, mekanın üretiminde nasıl daha etkin bir rol oynayabileceği sorusunu cevaplamaya çalışır ve bunu mimari eylemler ile onların mekandaki karşılıkları arasında doğrusal bir neden sonuç ilişkisi kurarak gerçekleştirir. Bu noktada, Soykırım Anıtı ile sonuçları açısından büyük benzerlik gösteren ancak üretim süreci göz önüne alındığında ondan tamamen farklı olan Torre David örneği devreye girerek bunun her durumda doğrulanamayacağını, açıkça gözler önüne serer. Böyle bir tartışmanın sonucunda artık bağımsız materyal bir gerçeklik olarak değil de sürekli olarak üretilen ve yeniden üretilen karmaşık bir ilişkiler ağı olarak mekanda mimarlığın yerine ilişkin bir değerlendirme yapmak mümkün olacaktır.
Yetişkin eğitiminde yetişkinleri güdüleme uygulamalarının değerlendirilmesi: Ankara ili örneği

Bu araştırma ülkemiz yetişkin eğitimindeki güdüleme uygulamalarının değerlendirilmesi, güdülemeye ilişkin teorilerin ne derece bilindiğini ve uygulandığını incelemek amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla hazırlanan anket, 1998 yılı Nisan ve Mayıs aylarında Ankara ili Altındağ, Çankaya, Keçiören, Mamak ve Yenimahalle Halk Eğitimi Merkezlerinde uygulanmıştır. Anket, adı geçen 5 merkezde görev yapan 125 görevli ve bu merkezlerin kurslarına devam eden 125 yetişkine uygulanmıştır. Bulguların analizinde yüzdelerden yararlanılmıştır. Sonuçta; ülkemiz yetişkin eğitiminde güdüleme konusunun yeterince bilinmediği, yetişkinlere yönelik güdülemenin yeterince yapılmadığı görülmüştür. Bundan başka merkezlerde görevli personelin yetişkinlerin özellikleri konusunda yeterince bilgili olmadıkları belirlenmiştir.
Tersyüz sınıf modelinin akademik başarı, öz - yönetimli öğrenme hazırbulunuşluğu ve motivasyon üzerine etkisi

Bu araştırmanın amacı ters yüz sınıf modelinin öğrencilerin akademik başarı, öz-yönetimli öğrenme hazırbulunuşluğu ve motivasyonları üzerine olan etkisini incelemek ve öğrencilerin görüşlerini belirlemektir. Çalışmada karma araştırma yöntemi kullanılmıştır. Araştırma 2014- 2015 eğitim öğretim yılı güz döneminde Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Anabilim dalında iki farklı şubede öğrenim gören, 'Bilimsel Araştırma Yöntemleri' dersini alan toplam 66 öğrenci ile yürütülmüştür. Şubelerden bir tanesi deney bir tanesi kontrol grubu olarak atanmıştır. Deney grubunda ters yüz sınıf modeli uygulanırken kontrol grubunda klasik harmanlanmış öğrenme yöntemi uygulanmıştır. Uygulama kapsamında öğrenme ortamı olarak araştırmacı tarafından tasarlanan çevrimiçi öğrenme ortamı kullanılmıştır. Araştırmanın bağımsız değişkeni öğrenme yöntemi, bağımlı değişkenleri ise akademik başarı, öz-yönetimli öğrenme hazırbulunuşluğu ve motivasyondur. Öğrencilerin genel akademik başarı puanları haftalık kısa sınavlar, başarı testi ve üst düzey öğrenmeye yönelik etkinlik puanları toplanarak elde edilmiştir. Veri toplama aracı olarak başarı testi, öz-yönetimli öğrenme hazırbulunuşluk ölçeği ve motivasyon ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde t-testi, tek faktörlü ANCOVA ve MANOVA testi yapılmıştır. On altı hafta süren uygulama süreci sonrasında, genel akademik başarı açısından deney ve kontrol grubu arasında anlamlı farklılık olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Deney grubundaki öğrencilerin genel akademik başarı düzeyleri kontrol grubundaki öğrencilerin genel akademik başarı düzeyinden daha yüksek çıkmıştır. Genel akademik başarı puanının elde edilmesinde kullanılan haftalık sınav puanları açısından deney ve kontrol grubu arasında anlamlı farklılık çıkmazken, başarı testi ve üst düzey öğrenmeye yönelik etkinliklerde deney grubu lehine bir farklılık çıkmıştır. Öz-yönetimli öğrenme hazırbulunuşluğu hem toplam puanında hem de öz-yönetim, öğrenme istekliliği, özkontrol becerileri alt faktörlerinde deney ve kontrol grubu arasında anlamlı bir farklılık çıkmamıştır. Motivasyon puanı açısından ise deney ve kontrol grubu arasında anlamlı farklılık olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Deney grubunun motivasyon düzeyi kontrol grubunun motivasyon düzeyinden daha yüksektir. Motivasyon alt faktörleri açısından ise içsel hedef düzenleme, görev değeri, öğrenmeye ilişkin kontrol inancı faktörlerinde deney grubu lehine bir farklılık varken dışsal hedef düzenleme, öğrenme ve performansla ilgili özyeterlik, sınav kaygısı faktörlerinde anlamlı farklılık çıkmamıştır. Uygulamadan 5 hafta sonra yapılan kalıcılık testinden alınan puanlar karşılaştırıldığında ise deney ve kontrol grubu arasında anlamlı farklılık olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Deney grubundaki öğrencilerin kalıcılık testi puanları kontrol grubu öğrencilerinin kalıcılık testi puanından daha yüksektir. Son olarak deney grubundaki öğrencilerin genelinin ters yüz sınıf modeline yönelik görüşlerinin olumlu olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Öğretmen yakınlığının öğrencilerin başarıları, tutumları ve güdülenme düzeyleri üzerindeki etkisi

özet öğretmen yakınlığımın öğrencilerin başarıları, tutumları ve güdülenme düzeyleri üzerindeki etkisi Geçer, Aynur K. Doktora Tezi, Eğitim Programlan ve Öğretim Anabilim Dalı, Eğitim Teknolojisi Bilim Dalı Tez Danışmanı: Yrd. Doç, Dr. Deniz Deryakulu Eylül 2002, 150 sayfa Şu araştırmayla ülkemizde ilköğretim-ortaöğretim ve yükseköğretim düzeyindeki öğretmen yakınlık davranışlarının gösterilme düzeyi, alanlara ve bazı değişkenlere göre farklılık olup olmadığı Ve bu yakınlık davranışlarının öğrencilerin başarılar), tutumları ve güdülenme düzeyleri üzerindeki etkisi incelenmiştir. Araştırmanın çalışma kümesini 1820 öğrenci( 638 ilköğretim, 611 ortaöğretim, 571 yükseköğretim) oluşturmuştur, öğrencilere üç ayrı Öğretim düzeyi için geliştirilen öğretmen yakınlık davranışları ölçeği, derse yönelik tutumlarını belirlemek Özem tutum ölçeği ve güdülenme düzeylerini belirlemek üzere güdü ölçeği uygulanmıştır. Elde edilen verilerin istatistiksel çözümlemelerinde frekans, aritmetik ortalama, tek faktörlü varyans analizi, korelasyon, regresyon ve t testi kullanılmıştır, ilköğretim, ortaöğretim ve yükseköğretimdeki öğretmenlerin öğretmen yakınlık davranışlarım orta düzeyde gösterdikleri, öğretmen yakınlık davranışların sözel derslerde sayısal derslere göre öğrenciler tarafından daha çok algılandığı, öğretmen yakınlık davranışlarının üç öğretim düzeyinde de başarı ite düşük, tutum ve güdülenmeyle pıta düzeyde ilişki gösterdiği, öğretmen yakınlığının üç Öğretim düzeyinde de tutum ve güdüyü yordadığı, öğretmen yakınlığının öğrenci cinsiyetine, sınıf mevçuduna, öğretmenin cinsiyetine, öğretmenin yaşına, unvanına, mezun olduğu okula, pedagojik formasyonuna, iletişim dersi alıp almamasına göre farklılıklar gösterdiği belirlenmiştir.
İşbirlikli öğrenmenin müzik öğretimi ve güdüsel süreçler üzerindeki etkileri

8u araştırma, işbirlikli öğrenme yönteminin, müzik bilgilerinin öğrenilmesi, güzel şarkı söyleyebilme ve müziksel işitme becerilerinin gelişmesi, müziğe ilişkin tutumlar ve güdüsel süreçler üzerindeki etkilerini, nota ile öğrenme ve kulaktan notalı öğrenme yöntemleri ile karşılaştamalı olarak incelemek amacı ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma, temel eğitim 4. sınıflarından okşan üç grup üzerinde yapılmıştır. Araştırma sırasında, sınıflardan birinde işbirlikli öğrenme yöntemi, ikincisinde nota ile öğrenme yöntemi, üçünsünde ise kulaktan nota öğrenme yöntemi uygtdanmıştrr Araşürmada, veriler, denel işlemlerden önce ve sonra uygulanan test, gözlem, ölçek ve denel işlemlerden sonraki alan notları ve görüşmeler ile toplanmıştır. Araştırmanın başlıca sonuçlan şunlardır 1. İşbirlikli öğrenme yöntemi, müzik bilgilerinin öğrenilmesinde nota ile öğrenme yöntemine göre önemli bir farklılık oluşturmazken, kulaktan nota öğrenme yöntemine göre daha etkilidir. 2. işbirlikli öğrenme yöntemi, nota ile öğrenme ve kulaktan nota öğrenme yöntemlerine göre; a. Güzel şarkı söyleyebilme becerisinin, b. Müziksel işitme becerilerinin, c. Müziğe ilişkin olumlu tutumların, d. Müziğe ilişkin güdünün gelişmesi üzerinde daha etkilidir. 3. İşbirlikli öğrenme becerileri kısa sürede kazanılabilmektedir 4. İşbirlikli öğrenme, öğrencilerde coşku yaratarak derse ilgi ve kanlımı artırmaktadır. 5. Öğrenciler, işbirlikli öğrenme yaşantılarını diğer öğrenme yaşantılarına tercih etmekte, müzik öğretmenini işbirlikli öğrenme ortamı yaratılmasına yönlendirmektedirler. IV
Kadın öğretmenlerin mesleki motivasyonlarına ilişkin ortak anlayışlarının Herzberg'in Çift Faktör Kuramı çerçevesinde incelenmesi

Bu araştırmada, Herzberg'in Çift Faktör Kuramı kapsamında kadın öğretmenlerin motivasyonuna odaklanılmıştır. Araştırmada nitel araştırma desenlerinden fenomenolojiden faydalanılmıştır. Bu kapsamda Konya İl Milli Eğitim Müdürlüğü'ne bağlı okullarda görev yapan 16 kadın öğretmen ile görüşme tekniği ile görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Motivasyon fenomeni kapsamında kadın öğretmenlerin motivasyon ile ilgili toplam 11 farklı faktöre değindiği görülmüştür. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre Herzberg'in Çift Faktör Kuramı'nın motivasyon faktörleri arasında yer alan terfinin motivasyona etkisi bulunmamakta; hijyen faktörü kapsamında değerlendirilen idareciler, veliler ve meslektaşlar ile ilişkiler, katılımcılara göre motivasyonu doğrudan etkilemektedir. Sonuç olarak katılımcı öğretmenlerin motivasyonuna etki eden faktörler, genel olarak motivasyon faktörleri olmakla birlikte, minimal düzeyde varlığı gereken hijyen faktörleri de katılımcıların motivasyonunda önemli bir yer tutmaktadır.
Okul müdürlerinin kullandığı güdüleme yöntemleri: Ortaokul öğretmenlerinin değerlendirmeleri

Ülkelerin en önemli yatırımı kaliteli insan gücüdür ve genç nesiller eğitim kurumlarının etkisiyle ülke için güce dönüşmektedir. Çocukların ve gençlerin iyi yetişmesinde okul önemli bir faktördür. Öğretmenler ve yöneticiler birlikte çalışarak okulun faaliyetlerini yürütmektedirler. Yöneticilerin davranışları, öğretmenlerin güdülenmesinde önemli bir etkiye sahiptir. Ortaokullar, eğitim sistemimizde liselere geçiş aşamasındaki kariyer basamağı olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışmada, ortaokul müdürlerinin kullandıkları güdüleme yöntemlerine yönelik olarak öğretmenlerin değerlendirmeleri araştırılmıştır. Araştırma 2013- 2014 Eğitim-Öğretim yılında İstanbul ili Bakırköy ilçesindeki özel ortaokullar ile devlet ortaokullarında görev yapan öğretmenler üzerinde yürütülmüştür. Bu çalışma kapsamında, Bakırköy ilçesindeki 14 devlet ortaokulunda görev yapan 299 ve 15 özel ortaokulda görev yapan 99 toplamda ise 315 öğretmene ulaşılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Okul Müdürlerinin Öğretmenleri Motive Etme Yaklaşımlarını Belirleme Ölçeği (Başın, 2012) ve araştırmacı tarafından oluşturulan Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde t-Testi ve Tek Yönlü Varyans Analizi uygulanmıştır. Analizler, SPSS 21.0 paket programı kullanılarak yapılmıştır. Tüm analizlerde hata olasılığı en az p < .05 olarak alınmıştır. Araştırma bulgularına göre öğretmenlerin algılarına göre ortaokul müdürlerinin güdüleme yaklaşımları düzeyleri arasında cinsiyet, öğrenim durumu, kıdem değişkenleri açısından anlamlı bir farklılık yoktur. Ancak farklı okul türlerine göre anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Özel okulda çalışan öğretmenler okul müdürlerinin güdüleme yöntemlerini daha çok kullandığını ifade etmişlerdir. Araştırma bulgularından yola çıkılarak, okul yöneticisinin öğretmen güdülenmesi ile ilgilenmesi önemli görülmektedir. Bu nedenle okul yöneticilerinin içeriği güdülenme olan hizmet içi eğitim düzenlemeleri okullarda verimi arttırabilir.
Oyunlaştırılmış bir öğrenme ortamının tasarlanması, uygulanması ve çeşitli değişkenlere göre incelenmesi

Bu araştırmada farklı oyunlaştırma bileşenlerini kullanarak oyunlaştırılmış bir çevrimiçi öğrenme ortamı tasarlamak, bu ortamda yaşanan akış, duyuşsal bağlılık, motivasyon ve başarı düzeyine ilişkin betimlemelerde bulunmak ve oyunlaştırılmış çevrimiçi öğrenme ortamında başarıyı açıklayan faktörleri söz konusu değişkenler bağlamında incelemek amaçlanmıştır. Araştırma ilişkisel araştırma yöntemi ile desenlenmiştir. Oyunlaştırılmış çevrimiçi öğrenme ortamı Ankara'daki bir devlet üniversitesinin, Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi bölümünde Uzaktan eğitim dersini almakta olan 40 öğrenci tarafından bir ders dönemi boyunca kullanılmıştır. Araştırmada; akış, duyuşsal bağlılık ve motivasyonun başarıyı ne kadar açıkladığı araştırılmış, bu değişkenlerin birbirlerine olan etkilerine ilişkin hipotezleri içeren yol modeli test edilmiştir. Bu analiz ile oluşturulan modelin araştırmadan elde edilen verilerle çok iyi düzeyde uyum gösterdiği görülmüştür. Akış ve duyuşsal bağlılığın motivasyondaki varyansın %68'ini açıkladığı; akış, duyuşsal bağlılık ve motivasyon üçlüsünün ise başarıdaki varyansın %22'sini açıkladığı sonucuna ulaşılmıştır. Akışın motivasyon ve başarı üzerinde, duyuşsal bağlılığın ise motivasyon üzerinde anlamlı pozitif bir etkisinin olduğu görülmüştür. Araştırmada oyunlaştırılmış öğrenme ortamının tasarımı, uygulama süreci ve araştırmanın sonuçları dikkate alınarak çeşitli öneriler getirilmiştir. Oluşturulan yol modelinin daha büyük örneklemlerle test edilmesi, çevrimiçi öğrenme ortamındaki sistem kayıtlarının dikkate alınarak araştırmaların gerçekleştirilmesi, oyunlaştırma sürecinin otomatize edildiği bir aracın geliştirilmesi getirilen öneriler arasındadır.
Oryantiring sporu yapan lise öğrencilerinin sporda güdülenme düzeylerinin farklı değişkenler açısından incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, Türkiye Oryantiring Federasyonu'na bağlı olarak Oryantiring yapan lise öğrencilerinin sporda güdülenme düzeylerinin farklı değişkenler açısından incelenmesidir. Betimsel türde tarama modeli kullanılan araştırmanın hedef kitlesini 2016- 2017 eğitim-öğretim yılında Türkiye Oryantiring Federasyonu bünyesindeki yarışmalara katılan lise öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmanın örnekleminde toplam 182 öğrenci çeşitli değişkenler açısından incelenmiştir. Araştırmanın verileri; araştırmacı tarafından geliştirilen Demografik Bilgi Formu, Pelletier, Fortier, Vallerand, Tuson, Briere ve Blais (1995) tarafından geliştirilen ve Kazak, Z. (2004) tarafından Türkçe'ye uyarlanarak geçerlilik ve güvenirlik çalışması yapılan Sporda Güdülenme Ölçeği ile toplanmıştır. Araştırmada elde edilen veriler SPSS 20 paket programında çözümlenmiştir. Verilerin analizinde demografik özelliklerin belirlenmesinde frekans dağılımı, iki bağımsız değişken ile sporda güdülenme düzeyi arasındaki ilişkiyi incelemek için T testi ve ikiden fazla değişken ile sporda güdülenme düzeyi arasındaki ilişkiyi incelemek için ise Anova Varyans analizi testleri kullanılmıştır. Değişkenler arasındaki fark p.0, 05 anlamlılık düzeyi esas alınarak yorumlanmıştır. Bu araştırmada, sporda güdülenme düzeyleri incelenen oryantiring sporu yapan lise öğrencilerinin, oryantiring sporunu kaç yıldır ve haftada kaç saat yaptığı ile güdülenme düzeyleri arasında anlamlı bir farklılık bulunduğu, cinsiyet, yaş ve sınıf düzeyleri ile güdülenme düzeyleri arasında ise anlamlı bir farklılık bulunmadığı ortaya çıkmıştır.
Okul öncesi öğretmenlerinin empatik düşünme becerileri ile öğrencileri motive etme düzeylerinin incelenmesi

Bu araştırma; okul öncesi öğretmenlerin empatik düşünme becerileri ile öğrencileri motive etme düzeylerini incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Amaç doğrultusunda, kişisel bilgi formu, Öğretmenlerin Öğrencileri Motive Etme Ölçeği ve Empatik Düşünme Becerileri Ölçeğinden oluşan anket formu Kayseri İlinde görev yapan 230 okul öncesi öğretmene uygulanmıştır. Anketlerden elde edilen verilerin değerlendirilmesinde, okul öncesi öğretmenlerin, tanımlayıcı özelliklerinin belirlenmesinde yüzde ve frekans istatistiklerinden, empatik düşünme becerileri ve öğrencileri motive etme düzeylerinin belirlenmesinde ortalama ve standart sapma istatistiklerinden faydalanılmıştır. Öğretmenlerin tanımlayıcı özelliklerine göre empatik düşünme becerileri ve öğrencileri motive etme düzeylerinin belirlenmesinde t testi, tek yönlü anova ve tukey testlerinden yararlanılmıştır. Okul öncesi öğretmenlerin empatik düşünme becerileri ile öğrencileri motive etme düzeylerinin incelenmesinde korelasyon analizinden, okul öncesi öğretmenlerin empatik düşünme becerilerinin, öğrencileri motive etme düzeyleri üzerindeki etkilerinin belirlenmesinde ise regrasyon analizinden faydalanılmıştır. Araştırma sonucunda; okul öncesi öğretmenlerin empatik düşünme becerileri ile öğrencileri motive etme düzeyleri arasında istatistiksel açıdan anlamlı ve pozitif yönlü ilişkilerin olduğu öğretmenlerin empatik düşünme becerileri arttıkça, öğrencileri motive etme düzeylerinin de arttığı sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmada ayrıca öğretmenlerin tanımlayıcı özelliklerine göre empatik düşünme becerileri ve öğrencileri motive etme düzeylerinde farklılaşmalar olduğu belirlenmiştir.
Ödüllendirmenin ortaöğretim okullarındaki öğretmenleri ve yöneticileri güdüleme düzeyi

Bu araştırmanın amacı, ortaöğretim okullarındaki yönetici ve öğretmenlerin MEB ödül sistemi hakkındaki görüşlerini ortaya koymak ve öğretmenlere yönelik olarak uygulanmakta olan resmi ödüller ile ödül olabilecek nitelikteki diğer özendiricilerin, yönetici ve öğretmenleri güdüleme düzeyini belirlemektir. Araştırmanın çalışma grubunu 2009/ 2010 eğitim-öğretim yılında Ankara ili merkez ilçelerinde bulunan 26 ortaöğretim okulunda görev yapmakta olan 306 öğretmen, 49 okul yöneticisi oluşturmaktadır. Araştırma için gerekli verilerin toplanması amacıyla araştırmacı tarafından bir anket geliştirilmiştir. Anket hazırlanırken Şenufuk (2004) tarafından geliştirilen anketten faydalanılmıştır. Anket üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde kişisel bilgiler, ikinci bölümde yönetici ve öğretmenlerin MEB ödül sistemi hakkındaki görüşlerini, üçüncü bölümde ödül sisteminin motivasyon sağlama düzeyini, öğrenme amaçlı sorulara yer verilmiştir. Toplanan verilerin analizi, SPSS 16.00 for Windows paket programı yardımıyla değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda, ortaöğretim kurumlarında görev yapmakta olan öğretmen ve okul yöneticilerinin ödül sistemi hakkındaki görüşleri olumsuzdur. Ödül sisteminin, çalışanlara duyurulması, ödüllerin belirleme sürecine çalışanların katılımının sağlanması ve ödül kriterlerinin açık olması en fazla olumsuz görüş belirtilen konular olmuştur. Yönetici ve öğretmenlerin ödül sistemi hakkındaki görüşlerinin sekiz demografik özelliğin dördünde anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Araştırma sonucunda; ödüllerin genel olarak yönetici ve öğretmenleri oldukça güdülediği görülmüştür. Yönetici ve öğretmenleri en çok güdüleyen ödüller aşağıdaki gibidir.1-Mesleki gelişim için yurtdışı gezi olanağı sağlanması.2-Eğitim-Öğretim alanında yeni buluşlar ve katkılar sağlayanlara iki maaş ödül verilmesi.3-Öğrencilerin kendisine değer verdiğini bilmesi ve hissetmesi. Yönetici ve öğretmenlerin ödüllerin güdüleme düzeyine ilişkin görüşlerine göre, sekiz demografik özelliğin dördünde anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Sonuç olarak, ödüllendirmenin yönetici ve öğretmenleri motive etmesine rağmen uygulanmakta olan MEB ödül sisteminin adil ve şeffaf bir değerlendirmeyi sağlamadığı, uygulayıcı konumundaki üst yöneticilerin objektif bir tutum sergilemediği görülmüştür.
Tıbbi satış temsilcilerinin motivasyonu:'X ilaç firması üzerine bir araştırma'

Günümüzde motivasyon kavramı değişik sektörler içerisinde faaliyet gösteren her firma için önemli hale gelmiştir. Günümüz iş dünyasında bu konunun ciddiyetinin farkında olan işletmeler dikkatlerini çalışanları üzerine çevirmeye başlamışlardır. Çünkü işletmelerin durmaksızın gelişen rekabet koşullarında varlıklarını sürdürebilmeleri ve pazarda daha iyi yerler edinebilmelerinde en önemli faktörlerden birini yetenekli çalışanların elde tutulması ve bu çalışanların sürekli motivasyonlarının sağlanması oluşturmaktadır. Motivasyonu yüksek olan çalışan, şirket kültürünü benimser, işini sahiplenir ve yaratıcılığını kullanarak daha iyisini başarmak için var gücüyle çalışır. Motivasyon bir araçtır. Bu araç yöneticiler tarafından ne kadar iyi kullanılırsa çalışandan o kadar iyi verim alınır. Bunun için yönetici işgörenlerini motive ederken kullanacağı motivasyon araçlarını ve dolayısıyla işgörenlerinin kişisel özelliklerini iyi belirlemelidir. Motivasyon her meslek için önemli olmakla birlikte duyguların ortaya konularak çalışıldığı satış mesleğinde ayrı bir öneme sahiptir. Bu çalışmanın temel amacı, satış elemanlarının buna bağlı olarak tıbbi satış temsilcilerinin motivasyon kaynaklarının neler olduğunu belirlemektir. Bu nedenle birinci bölümde motivasyonun tanımı, ilkeleri, teorileri, türleri ve araçları, ikinci bölümde kişisel satış, tıbbi satış temsilciliği ve ilaç sektörü hakkında ayrıntılı bilgiler verilmiş olup, Üçüncü ve son bölümde ise çalışmanın araştırma problemi ortaya konulmuş ve X ilaç firmasının değişik bölgelerinde görev yapan tıbbi satış temsilcilerine, motivasyon kaynaklarını belirlemek üzere mülakat yöntemi uygulanarak araştırmanın bulguları yorumlanmıştır.