turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İran geleneksel konut mimarlığının modern konut mimarlığına uzanan süreklilikleri üzerine bir irdeleme: Tebriz örneği

Teknoloji sayesinde, modern dünya da hızla değişmektedir. Bu değişim, sosyal, kültürel, siyasal ve birçok kavramı da değiştirmektedir. Bu değişim ve dönüşümler, mimarlığı, özellikle konut mimarlığını olumlu ve olumsuz olarak doğrudan etkilemektedir. İklim ve doğa, konut mimarlığını etkileyen bir başka ve belki de en önemli faktördür. Bu tez kapsamında, genel olarak, İran genelinde ve daha detaylı olarak, İran'ın doğu Azerbaycan ilinde bulunan Tebriz kentinin geleneksel ve modern konut mimarlığı sosyokültürel ve iklimsel açıdan irdelenip karşılaştırılarak, geleneksel konut mimarlığından modern konut mimarlığına uzanan sürekliliklerin saptanması amaçlanmıştır. İrdelemeler sonucunda, İran ve Tebriz konut mimarlığında ve konut tasarımında, sosyokültürel değerlerin bir bölümünün ve iklim koşullarının büyük ölçekte göz ardı edildiği, teknolojinin sunduğu birçok kolaylıklara rağmen, geleneksel konut mimarlığının sosyokültürel ve iklimsel uyumluluk bağlamında çok daha efektif olduğu saptanmıştır. Geleneksel konut mimarlığının araştırılmasıyla, modern konut mimarlığındaki eksiklikler ortaya çıkarılır, bu da, çevreye duyarlı ve sürdürülebilir konut tasarımlarının meydana gelmesini sağlar.
Yüksek fırın baca tozu ve atık polietilen kullanılarak üretilen kompozit malzemenin yapıda kullanılabilirliğinin saptanması

Yapı ürünlerinin yaşam süreçlerinde kullanılan kaynaklar doğal çevreyi ve insan sağlığını büyük oranda etkileyebildiğinden, doğru yapı ürünü seçimi, sürdürülebilir mimarlık bağlamında öncelikli öneme sahiptir. Sürdürülebilir mimarlık temelinde; yapı ürünlerinin estetik, sağlamlık, ihtiyacı karşılayabilme gibi özelliklerinin yanı sıra geri dönüştürülmüş malzeme içermesi, geri dönüştürülebilir olması, çevreye ve insan sağlığına zararlı salım yapmaması, düşük oluşum enerjisine sahip olması sürdürülebilir yapı ürününün temel özellikleri olarak sayılabilmektedir. Bu bağlamda, tez çalışmasının amacı; yapı ürünü üretim süreci atıklarından demir çelik üretimi ve plastik atıklarının yapı sektöründe kullanımına yönelik bir alternatif önerisi olarak, çevreye ve insan sağlığına olan etkisinin minimumda olduğu, geri dönüştürülmüş malzeme içerikli, geri dönüştürülebilir, düşük oluşum enerjisine sahip yapı sektöründe kullanılabilecek bir yapı ürünü oluşturabilmektir. Bu amaca yönelik, tez çalışmasında, yüksek üretim enerjili yapı ürünü sektörü olan demir çelik sektörü atıklarından, atık azaltımında en çok sorun yaşanan yüksek fırın baca tozları ile yine yüksek oluşum enerjisine sahip, doğada uzun bozunma süresi nedeniyle atık olarak kalabilen ve Türkiye'de en fazla kullanım ve dolayısıyla atık oranına sahip düşük yoğunluklu polietilen atıkları kullanılarak kompozit bir malzeme üretilmiştir. Baca tozu ve LDPE atıkları ekstrüzyon yöntemi ile bir araya getirilmiş, test yöntemlerinde kullanılan standartlara yönelik oluşturulan ebatlara göre enjeksiyon makinesinde şekillendirilmiştir. Elde edilen bu malzemenin yoğunluğu, su emme oranı, ısı iletim katsayısı ve vicat yumuşama sıcaklığı gibi fiziksel; limit oksijen indeksi gibi kimyasal; çekme, eğilme, darbe, aşınma dayanımı ve sertliği gibi mekanik; oluşum enerjisi, geri dönüştürülebilirliği, sıvıya saldığı salımlar ve havaya saldığı uçucu organik bileşikler gibi çevresel özellikleri çeşitli cihaz ve analiz yöntemleri kullanılarak belirlenmiş ve elde edilen verilerle yapıda kullanım yeri belirlenmiştir. Zemin kaplama malzemesi olarak yapıda kullanımı önerilen kompozit malzemenin, plastik esaslı zemin kaplama malzemelerine alternatif olabileceği saptanmıştır.
Trabzon Gazipaşa Mahallesi'nde Kurşunoğlu Konağı restorasyon projesi

19. yüzyılın ikinci yarısında inşa edilen Kurşunoğlu Konağı, Trabzon İli, Gazipaşa Mahallesi'nde bulunmaktadır. Çalışma kapsamında konağın rölövesinin çizilmesi, restitüsyon önerilerinin geliştirilmesi ve restorasyon projesinin hazırlanması amaçlanmıştır. Gazipaşa Mahallesi bünyesinde 19. yüzyılda inşa edilmiş, döneminin mimari özelliklerini yansıtan çok sayıda konutu barındırmaktadır. Ancak yapıların bir kısmı bakımsız durumdadır, bir kısmı ise kullanıcıları tarafından terk edilmiştir. Yapılan literatür taraması sonucu mahalledeki tüm konut yapılarını kapsayan bilimsel bir araştırma ve projelendirme bulunamamıştır. Bu nedenlerle çalışmanın ana amacı Kurşunoğlu Konağı'nın belgelenerek restitüsyon ve restorasyon projesinin hazırlanması olmakla birlikte Gazipaşa Mahallesi'ndeki konut yapılarının mevcut durumları ve tarihi süreç içindeki değişimleri fotoğraflar ve haritalar üzerinden hazırlanan analizlerle değerlendirilmiştir. Kurşunoğlu Konağı, Gazipaşa Mahallesi'nin kuzeyinde, 239 ada, 16 parselde bulunmaktadır. Yapıya güney yönünde bitişik olarak konumlanan ek yapısı yer almaktadır. Ayrık nizam olarak konumlandırılan konak, kagir yığma taş bahçe duvarlarıyla çevrelenmiştir. Bahçenin iki adet girişi bulunmaktadır. Konak bir bodrum kat ve üç normal kattan oluşur. Orta sofalı plan tipine sahiptir. Dış duvarları yığma taş, döşemeleri ahşap, tavanları pasalı ahşap tavan, çatısı haçvari çatıdır. Yapının kuzey cephesi kesme taştır. Doğu ve batı cepheleri nim sıva ile sıvalıdır. Kuzey cephesinin merkezinde bulunan çıkmanın zemin kat hizasında iki adet taş sütun bulunur. Simetrinin hakim olduğu cephede bulunan basık kemerli dikdörtgen biçimli pencereler, taş kat silmeleri, köşelerde bulunan pilasterler, üçgen alınlık yapının karakteristik özellikleridir. Yapının güneyindeki ek yapı müştemilat olarak yapılmıştır. İnşa edildiği dönemde konak ve ek yapı arasında geçiş bulunmaktadır. Ancak değişen sosyal ve ekonomik koşullar sonucu iki yapı arasındaki geçiş kapatılmış ve uzun süre farklı aileler tarafından kullanılmıştır. Günümüzde ise ek yapı kullanılmamaktadır. Bu çalışmada Kurşunoğlu Konağı ve ek yapısı ayrıntılı çizim ve fotoğraflarla belgelenmiştir. Konakta ve ek yapıda zaman içerisinde çeşitli nedenlerden dolayı bozulmalar ve değişimler meydana gelmiştir. Konakta yapının estetik değerine zarar veren, hem iç mekanda hem de cephelerde gözlemlenen uygunsuz ekler mevcuttur. Çalışma kapsamında öncelikli olarak yapıdaki mevcut hasarların giderilmesi ve yapının uygunsuz eklerden arındırılması amaçlanmıştır. Daha sonra yapının plan özellikleri değiştirilmeden yeni işlev verilmiştir. Kurşunoğlu Konağı, Trabzon 19. yüzyıl konut mimarisini birçok özelliğini taşıması, bünyesinde barındırdığı birçok özgün detay ve Gazipaşa Mahallesi konut mimarisi içerisindeki önemli yeri nedenleriyle sahip olduğu estetik, tarihi ve mimari değerler korunmalıdır. Konağın özgün detaylarının gelecek nesillere aktarılması ancak sürekli bakım-onarım ile sağlanabilir.
12. yüzyıl Anadolu'sunda Türk İslam mezar yapıları

1071 Malazgirt zaferi sonrasında Türkistan'dan akınlarla gelen Türkler, 12. yüzyılda Anadolu'da kalıcı olma mücadelelerini sürdürmüşlerdir. Türkiye Selçukluları ve hakimiyetindeki beylikler, bu topraklarda kalıcı olabilmek ve siyasi bütünlüğü kurabilmek için iskan faaliyetlerinde bulunmuşlardır. Mezar yapıları, bu faaliyetler arasında, Türkler'in ihtiyaç ve geleneklerine bağlı olarak ortaya çıkmış doğal sonuçlarıdır. Türkler'in gömü gelenekleri, İslamiyeti kabul etmeleri sonrasında da devam etmiştir. İlk anıt mezarlar Türkler'in yaşadığı coğrafyalar üzerinde görülmektedir. 10. yüzyıldan itibaren türbe ya da kümbet olarak adlandırılan yapı tipi görülmeye başlanmıştır. Üzeri örtülü mezar yapısı anlamına gelen türbe kelimesi, anlam olarak kümbeti de kapsamaktadır. Esas amacı ölüye saygıyı somutlaştırmak olan bu yapılar, işlev olarak Orta Asya'dan gelen İslam öncesi Türk topluluklarının kurganları ile benzeşmektedir. Türk İslam mezar yapıları Karahanlılar, Gazneliler ve nihayetinde Büyük Selçuklular döneminde gelişerek çeşitlenmişlerdir. Anadolu'daki ilk beyliklere ve Türkiye Selçukluları'na mal edilen ve 12. yüzyıla tarihlendirilen on yedi adet mezar yapısı bulunmaktadır. Bu yapıların her biri ele alınarak incelenmiş ve görsel malzeme eşliğinde değerlendirilmiştir.
İstanbul-Sarıyer'de tarihi dokunun sürdürülebilir koruma ölçütleri açısından irdelenmesi ve öneri geliştirilmesi

Tarihte pek çok medeniyete ev sahipliği yapmış Boğaziçi'nin kuzey kıyısında yer alan Sarıyer'de, ilçeye adını veren en eski yerleşim alanlarından biri olan Merkez Mahallesi ile Yenimahalle'nin tarihi kent dokusu sınırları içinde yer alan çalışma alanı, 19. yüzyıla kadar çoğunlukla sayfiye yeri olarak kalır. Geçmişten itibaren ana geçim kaynağı balıkçılık olan bölgede, sürekli yerleşimler 19. yüzyıldan itibaren görülmeye başlanır. Özellikle 20. yüzyılın ikinci yarısından sonra, İstanbul'un giderek artan nüfusu Sarıyer'i de etkiler. Göçlerle yaşanan toplumsal değişimler, hızlı nüfus artışı ve fiziksel yapıdaki niteliksiz değişimler, oluşan sorunların başında gelir. Tüm bu yaşanan olumsuzlukların yanında, 1970'lerde başlayan koruma ve planlama çalışmaları ile Boğaziçi tarihi ve doğal sit ilan edilir. Bu dönemden itibaren Boğaziçi'ndeki koruma çalışmalarında süreklilik sağlanamasa da, İstanbul gibi her geçen gün daha da büyüyen bir metropolde, Sarıyer, yerel özelliklerini korumaya devam eden, mahalle ölçeğinde yaşanılabilirlik sağlayan, tarihi geçmişşinden örnekleri barındıran ve doğa ile kurduğu yakın ilişkisi ile insanlara kaliteli yaşam alanları sağlayan değerli bir konumdadır. Ancak, alanın sahip olduğu değerlerin ve taşıdığı özelliklerin devamlılığının sağlanabilmesi için, koruma çalışmaları sürmelidir. Günümüzde, yapılacak koruma çalışmalarında artık sadece fiziksel koruma yeterli görülmemekte, bütüncül bir yaklaşımla ele alınarak sosyal, kültürel, ekonomik ve çevresel denge de oluşturulmalıdır. Aksi halde, yapılan çalışmalar yüzeysel kalacak ve koruma çalışmaları sürdürülebilir olmayacaktır. Bu bağlamda hazırlanan bu tez çalışması, yedi ana bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde, tezin amacı, kapsamı ve yönteminin yanı sıra, sürdürülebilirlik hakkında kuramsal alt yapı ve gelişen süreçte tarihi çevre ile olan ilişkisi ele alınmıştır. İkinci bölümde, bölgenin genel özellikleri analiz edilmiş, ayrıca bölge ve alanla ilgili geçmişş koruma çalışmaları ortaya konmuştur. Üçüncü bölümde, çalışma alanı ile ilgili öncelikle fiziksel verileri inceleyen çevresel ve mimari analizler, dördüncü bölümde ise kullanıcılara uygulanan anketler üzerinden sosyal durumu ortaya koyan sosyal analizler ele alınmaktadır. Beşinci bölümde, alandaki fiziksel ve sosyal analizlere dayanan ve sürdürülebilirlik vurgulu bir değerlendirme yapılarak, değerler, sorunlar, potansiyeller ve tehditler tanımlanmıştır. Altıncı bölümde, alanda günümüz ihtiyaçlarına karşılık verecek, yine özellikle sürdürülebilirlik vurgulu öneriler anlatılır. Yedinci ve son bölümde, ulaşılmak istenen hedef ve sonuç üzerine bir değerlendirme yapılarak tez çalışması tanımlanmıştır.
Investigation of tower-houses in Montenegro for their preservation: Restoration proposal for Ganic Family House in Rozaje

Çalışma için seçilen yapı Karadağ'ın Rozaje kentinde, ayakta kalan kısmıyıkılma sınırlarında olan Ganic Ailesi'ne ait bir kule-evdir. Bölgedeki konut kavramının gelişimini anlayabilmek için kule tipi evler yanında diğer konut yapıları da analiz edilmiştir. Çalışma konusu ev, bölgenin fiziksel yapısı ve tarihi özellikleri ile birlikte değerlendirilmiştir. Alan çalışması ile elde edilen bilgilerden mimari elemanlar, mekansal özellikler, yapım teknikleri, malzeme kullanımı, yapısall hasar ve malzeme bozulmalarıbağlamında yapının betimsel anlatımı ve analitik değerlendirilmesinde yararlanılmıştır. Yapının özgün durumunun daha iyi anlaşılabilmesi için, bölgedeki diğer kule evler de incelenmiş ve bunların özellikleri Ganic Ailesi Evi özellikleri ile karşılaştırılmıştır. Tarihi araştırmalarla birlikte karşılaştırmalı çalışmadan elde edilen bilgiler, yapının günümüzde kayıp olan ya da bilinmeyen eleman ve bileşenlerinin farklı güvenilirlik dereceleri ile değerlendirildiği restitüsyon çalışmasında kullanılmıştır. Restitüsyonda elde bilgiler, çalışmanın sonuç kısmını oluşturan restorasyon aşamasında yer alacak müdahale kararlarının saptanmasında kullanılmıştır. Restorasyonda önerilen yeni işlevin, yapının kent ahalisi tarafından eğitim için olduğu kadar rekreasyon amacı ile de aktif kullanımına olanak verirken yapı sahipleri ve yapının kendisi için de yararlı olacağı ümit edilmektedir.
Mimarlıkta biyomalzemelerin kullanımı: Sıkıştırılmış toprak blokların performansının mikorizal mantar kullanılarak geliştirilmesi

Mimarlıkta ana akım ekolojik yaklaşımlar içinde biyomalzemeler, sürdürülebilir malzeme üretimi konusundaki tasarım araştırmalarının bir parçasıdır. Disiplinler arası çalışmaları gerekli kılan biyomalzeme araştırmaları temelde mimarlık ve biyoloji disiplinlerinin ara kesitinde bir çalışma alanıdır. Bu alan içinde ekolojik performans, canlı organizmaların biyolojik süreçlerinin mimari tasarıma entegre edilmesi yoluyla sağlanmaktadır. Ekolojik mimari tasarımda önemli bir bileşen olan sürdürülebilir malzeme üretimi için biyomalzemelerin kullanımı sayısal tasarım ve üretim teknolojileri bakış açısından ortak bir dil kurmaktadır. Tez kapsamında mimarlıkta ekolojik yaklaşımlar doğa tasarım teknoloji ilişkileri açısından ele alınmış; biyomalzemelere dayalı mimari üretim süreçleri incelenmiş; sıkıştırılmış toprak yapıların sayısal tasarım ve üretim teknolojileriyle entegre olduğu tasarım süreçleri incelenmiş ve sıkıştırılmış toprak tekniğinin mikorizal mantar ile ilişkilendirildiği bir alan çalışması yapılmıştır. Tezde yöntem olarak ön araştırma yapma, örnek proje inceleme ve disiplinler arası bir alan çalışması yapma adımları izlenmiştir. Çalışmanın ana hedefi, biyomalzemeler gibi disiplinler arası tasarım araştırmaları süreçlerinde biyomühendislik, inşaat gibi farklı disiplinlerin bir aradalığının mimari tasarım sürecini nasıl geliştirdiğini ortaya koymak ve sürecin bir örneklemesini gerçekleştirmektir. Sonuç olarak, alan çalışması sürecinin sağladığı deneyimler doğrultusunda biyomalzemeler üzerine yapılan mimari tasarım araştırmalarında sürecin doğası üzerine genel bir değerlendirme yapılmakta ve gelecek çalışmalar için öneriler sunulmaktadır.
The restoration project of cin kule in payas, Antakya

ÖZ ANTAKTA PAYAS'DAKİ CİN KULENİN RESTORASYON PROJESİ Işık, Bora Yüksek Lisans, Mimarlık Bölümü, Restorasyon Anabilim Dalı Tez Yöneticisi: öğr. Gör. Dr. Fuat Gökçe Eylül 2004, 240 sayfa Bu tezin konusu Payas'da bulunan Cin Kulenin restorasyon projesidir. Payas'da yer alan bu yapı, 16. yüzyıla tarihlenen -Klasik Osmanlı dönemi- gözetleme kuleleri arasında ender bulunan örneklerdendir. Yapı kentin kıyı tarafında yer almaktadır. Bu çalışmanın amacı, yapının gelecek nesillere ulaşmasını sağlayacak bir restorasyon projesinin hazırlanmasıdır. Bu çalışma kapsamında yapı ve çevresinin detaylı bir tanımı yapılmakta, tarihi araştırma ve yapının özgün durumunu araştırmak için karşılaştırmalı çalışma ve restitüsyon projesi hazırlanmıştır. Son olarak, toplanan bu bilgilerin değerlendirilmesi sonucunda yapının restorasyon projesi hazırlanmıştır.
Safranbolu kırsalındaki geleneksel çantı evlerin tespiti, korunmaları ve restorasyonları için öneriler: Akkışla, Cabbar, Cücahlı ve Gökpınar köyleri örneği

18. - 19. yüzyıllarda, Avrupa'da gerçekleşen sanayi devriminin etkileriyle, üretim - tüketim biçimleri, yaşam tarzı, kültür ile birlikte yapı üretim biçimleri de değişime uğramıştır. Sanayi devriminin etkileri 20. yüzyılda, Anadolu'da da görülmüştür. Bu değişim, en çok zirai üretimin merkezleri olan kırsal yerleşim birimlerini etkilemiştir. Kırdan kente göç yaşanmış ve binlerce yılda oluşan kültür, artık aktarılamaz hale gelmiştir. Kırsal alanda bugün hala örneklerini gördüğümüz geleneksel evler, binlerce yılda şekillenmiş bir kültürün ürünüdür ve kültür aktarma sisteminin önemli bir parçasıdır. Geçmişte boşaltılarak yıkılmaya terk edilmiş bu evler, günümüzde kırsal alanlara ve kırsal yaşam biçimine ilginin artmasıyla, köylerine dönmek isteyen, geleneksel kültürü unutmuş 2. ve 3. nesiller tarafından makbul görülmeyerek yıkılmaktadır. Bu evlerin, kaybedilmesi ile, insanlığın oluşturduğu bilgi birikimi ve ileride bu bilgi birikiminden yararlanabilme ihtimali ortadan kalkacaktır. Safranbolu kent merkezinin yakın çevresinde bulunan kırsal alanlar ve buradaki yapı kültürü çeşitli çalışmalara konu olmuştur. İlgililerde ve kamuoyunda konuyla ilgili belirli ölçüde farkındalık oluşmuştur. Her ne kadar sayısal anlamda yetersiz olsa da, bu bölgede yer alan bazı köyler ve yapılar yasal olarak koruma altına alınmıştır. Safranbolu kentine görece uzak kuzey orman köylerinde, kent çevresindeki kırsal alanlardan farklı olarak biçimlenmiş yapı kültürü görülür. Bu bölgede, dünyada farklı coğrafyalarda da görülebilen ve Anadolu'da özellikle Karadeniz Bölgesi'nde rastlanan çantı yapım sistemi ile yapılmış geleneksel konutlar bulunur. Yapım sisteminin elverişli olmaması sebebiyle, Anadolu'da daha çok bir ya da birkaç mekanlı yayla evlerinde kullanılan bu sistemin, yörede dört - beş odalı ve büyük sofalı en az iki katlı karmaşık yapılarda yaygın olarak kullanıldığı görülmüştür. Bu bağlamda, tarihi Safranbolu kent merkezindeki yerleşme ile tanınmış yapı kültürünün bir bileşeni olan, Safranbolu kırsalının çantı evleri bu çalışmanın konusunu oluşturmaktadır. Çalışmada seçilen dört köy incelenerek, köylerin ve korunması gereken yapıların mevcut durum tespitleri yapılmıştır. Bu köyler ve incelenen köylerden seçilen 12 ev analiz edilerek tasarım kuralları ve şekilleri tek tek açıklanmıştır. Çalışmanın öncelikli amacı; bu yapıları oluşturan süreçleri ve etkenleri ortaya koyarak yapıları belgelemek, korunma gerekliliklerini araştırmak ve koruma restorasyon konusunda yöntem önerileri getirerek konuya katkı sağlamaktır. Bu çalışma aynı zamanda Safranbolu'nun çantı evleriyle ilgili bir literatür oluşturulmasına da önemli katkılar sağlayacaktır.
Türkiye'de konut sorununun çözümü çerçevesinde yapım sistemlerinin irdelenmesi

Bu çalışmanın amacı; Konut sorununun ülkemizdeki boyutlarının irdelenerek, halen kullanılan yapı üretim sistemlerinin sorunun çözümünde ne düzeyde etkili olduklarının incelenmesidir. Bu nedenle KONUT SORUNU başlıklı bölümde; Konut sorununun arz; talep ilişkisine bağlı olarak genel bir tanımı yapılarak, ülkemizde kentleşme süreci içinde konut sorununu oluşturan nedenler incelenmiştir. Bu konuda uygulanan hükümet politalarının ne düzeyde etken çözüm olanakları oluşturduğu görülmüştür. Konut sorununun sırf finansman sorunu olmadığı, aynı zamanda finansmanın rasyonel kullanımını sağlayacak yapı üretim sistemlerinin uygulanması ile de ilgisi olduğu düşünülerek YAPI ÜRETİM SİSTEMİ başlıklı bölümde ise; Endüstrileşme düzeyine göre, yapı üretim sistemlerinin gelişim evreleri incelenmiştir. Gelişmiş Geleneksel Sistemlerin, yapı üretim tekniklerine getirdikleri yeniliklerin incelendiği GELİŞMİŞ GELENEKSEL SİSTEMLER başlıklı bölümde ise; Ülkemizde Toplu Konut uygulamalarında sıkça rastlanan 'Tünel Kalıp' teknolojisi de açıklanmıştır. Endüstrileşme hareketinin, diğer üretim dallarında ortaya koyduğu yararlar göz önünde tutularak yapı üretim sistemine de getireceği faydaların vurgulandığı ENDÜSTRİLEŞMİŞ SİSTEMLER bölümünde ise; Endüstrileşmenin tarihçesi yapılarak, endüstrileşmiş üretimin özellikleri incelenmiştir. Ayrıca prefabrikasyonun ana hatları a- çıklanarak, prefabrike sistemler sınıflandırılmış ve prefabrike beton bünyeli panel sistemlerin diğer prefabrike sistemlere güre, üretim bazında avantajları araştırılmıştır. Sonuç olarak; konut sorununun çözümünde uygulanacak üretim sisteminin ne olacağını belirlemek üzere, ülkemizde en geniş uygulama alanı bulan geleneksel sistemler, prefabrike sistemlerle karşılaştırıldığında, sözü edilen ikinci sistemin birçok avantajları görülmüştür.
Ofis yapılarında iç mekan konforunun değerlendirilmesi

İnsanlar zamanlarının büyük bir kısmını kapalı ortamlarda geçirmektedir. Yaşanılan mekanlardaki konfor beklentileri gittikçe önem kazanmaktadır. Çalışma fonksiyonunun verimli bir şekilde yerine getirilmesinde kullanılan iç ortamın konfor parametreleri belirleyici rol oynamaktadır. Bu amaçla çalışmada öncelikle ısıl konfor ve iç ortam hava kalitesinin önemi vurgulanmıştır. Çalışma kapsamında birinci bölümde konfor ve iç hava kalitesi ile ilgili literatür taraması yapılarak çalışmanın önemi ve kapsamı açıklanmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde; ısıl konfor koşulları ve iç hava kalitesini etkileyen faktörler açıklanmıştır. Ortam kirleticileri ve bunların insan sağlığı üzerindeki etkilerine değinilmiştir. Üçüncü bölümde; ofis tipleri ve ofis ortam şartlarının geliştirilmesine yönelik bilgiler verilmiştir. Çalışma; teorik bilgilerin yanı sıra deneysel ölçümlere dayanmaktadır. Tez kapsamında günlük yaşantının önemli bir periyodunun geçtiği çalışma mekanlarından ofis yapıları örneklem olarak alınmıştır. Seçilen örnek ofis yapısında, farklı yönlere bakan benzer ofis birimlerinde konfor koşulları ve iç ortam hava kalitesi araştırılmıştır. 2015- 2016 yılları Aralık-Ocak aylarında bir aylık süreçte, her ofis biriminde ve dış ortamda ölçümler alınmıştır. Elde edilen veriler ASHRAE Standart 55 sınır değerleri dikkate alınarak değerlendirilmiştir. Ayrıca PMV duyum ölçeği ve PPD memnuniyetsizlik yüzdesi ile de değerlendirilme yapılmıştır. Veriler incelendiğinde bina kabuğu, ofis alanı, ısıtma sistemi, kullanıcı sayısı, mevcut donanımlar vb. faktörlerin konfor koşulları ve iç hava kalitesi üzerindeki etkisinin fazla olduğu görülmektedir.
A Mapping of the discussions on minimal architecture in the 20th century

Türkaslan, Muhsine Tanyel Yüksek Lisans., Mimarlık Tez Yöneticisi: Ög. Üy. Dr. Nergis Öğüt Yardımcı Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Emel Aközer Temmuz 2000, 80 sayfa Bu tez 20. yüzyıldaki Minimal mimarlık tartışmaları üzerine bir çalışmadır. Minimal mimarlığın bugünkü durumunu anlamak ve açıklamak için 20. yüzyıldaki sadelik üzerine söylemler ve manifestolar araştırılıp örneklenmiştir. Tartışmalar tarihsel bir bağlamda ele alınmıştır. 1920'lerdeki Modern mimarlığın öncülerinin ve onların 1960'lardaki Modernizmin kimlik bunalımı üzerindeki etkileri, bezeme kavramı ve sanat ve mimarlıkta Minimalizmin ortaya çıkışı çerçevesinde ele alınmıştır. Kimlik bunalımı sanattaki Pop ve Minimalist akımlar arasındaki uzlaşmazlığın bir sonucu olarak görülmektedir. Tezin sonunda Minimal mimarlığın 1980'lerin sonu ve 1990'lardaki konumu, günümüz mimarlığı ve günümüz dünyasındaki kapitalist sistem çerçevesinde incelenmektedir. Bütün bu tartışmalarda Minimal mimarlık kısıtlı olanakların ve kontrolün sonucu olarak sunulmuştur; öte yandan Minimalizm için dekoratif ve geçici bir stil oluşturma tehlikesi hala bulunmaktadır.