turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Çağdaş tiyatro mekanı

Bu çalışmada, tarihi insanlık tarihi kadar eski olan tiyatronun çağdaş bir kimlikle, yeni bir anlayışla ele alındığında nasıl bir mekana ihtiyaç duyduğu incelenmiştir. Tiyatro etkinliği ve mekan kavramı birbirinden soyutlanamaz. Tiyatronun özüne dönüldüğünde tiyatro yapmak için gerekli olan tek şeyin 'insan' olduğu söylenir. Oysa insanın var olduğu, bir eylemin hayata geçirildiği ve bunun başkaları tararından izlendiği yerde 'mekan' in varlığı kaçınılmazdır. Bu mekan bir klasik tiyatro mekanı gibi belirli standartlara sahip, oyuncu - seyirci ilişkilerinin yapı elemanlarıyla belirlendiği bir mekan olmayabilir. Zaten çağdaş tiyatronun mekan anlayışı da budur: sınırları önceden belirlenmemiş, esnek bir mekan. Bu tez kapsamında, 'tiyatro' denilince insanların kafasında beliren biçemin aslında sadece belli bir döneme ait olduğunu, tiyatro mekanının zaman içinde ne kadar çeşitlilik gösterdiğini vurgulamak adına Antik Yunan'dan günümüze dek tiyatro düşüncesindeki ve tiyatral mekan kullanımındaki değişimler incelenmiştir. Modern tiyatronun ve modern mimarinin etkisinde biçimlenen tiyatral mekan anlayışının irdelendiği bölümün ardından, çağa ayak uyduran, geçmişşi taklit etmek yerine yeni çözümler bulmaya çalışan, araştırmacı bir tiyatro anlayışına sahip deneysel tiyatro çalışmalarının irdelendiği bölüm gelmektedir. Bu bölümde çağdaş tiyatroda iz bırakmış belli başlı yönetmenler / topluluklar ve bunların yankıları hala süregelen yapıtları incelenmiştir. Bu bölümde farklı mekansal kurgular gözler önüne serilmiştir. Sonraki bölümde mimarların çağdaş tiyatronun ihtiyaçlarına cevap verebilmek adına tasarladığı mekan örnekleri incelenmiştir. Bunu takip eden bölümde Türkiye'de tiyatronun geçirdiği dönüşümler, üretilen tiyatro mekanı çözümlemeleri ve çok yaygın olmasa da çağdaş tiyatro adına yapılan çalışmalar ve bu çalışmalara zemin oluşturmak adına tasarlanan kısıtlı sayıdaki mekan örneği incelenmiştir. Bu çalışma, çağdaşlığın çoğu zaman Batılı olmakla bir tutulduğu ülkemizde aslmda çağdaş tiyatronun temellerini nereden aldığını, hangi düşünce sistemleri içinde değerlendirilmesi gerektiğini ortaya koymayı amaçlamıştır. Yapılan bu çalışma çerçevesinde, çağdaş tiyatronun kesin sınırlan mimar tarafından belirlenmiş, kullanıcısına belirli ilişki kurgularım dayatan bir mekana değil; gerek tiyatroda var olan yönetmen, oyuncu ve skenografin gerekse izleyicinin hayal gücünü harekete geçiren, çevresiyle ve izleyici ile ilişki kuran, çok farklı düzenlemelere olanak sağlayan, her projede yeniden ele alınıp farklı biçimlerde şekillendirilebilen esnek, dönüşken, devingen bir mekana ihtiyaç duyduğu sonucuna varılmıştır.
Comparison of traditional building methods with contemporary rules, regulations and technologies

Muğla geleneksel konutlarını, plan, cephe, taşıyıcı sistem özellikleri açısından inceleyip, bu konutların taşıyıcı sistemleri ile, Afet Yönetmeliği ve Koruma Amaçlı İmar Yönetmeliğinin getirdiği sınırlamalar arasındaki benzerlik ve farklılığı belirlemeyi amaçlayan, Yapı Bilgisi Yüksek Lisans tezi 5 Bölümden oluşmaktadır. Ayrıca, 5 adet Ek, 3 adet harita, 7 adet şema, 9 adet şekil, 2 adet tablo, 60 adet fotoğraf çalışmanın İçinde yer almaktadır. 1. Bölüm; araştırma alanı içinde kalan yerleşmeyi genel özellikleri ile tanımlamayı amaçlamaktadır. Bu bölümde, özellikle, kentsel yerleşim özellikleri ve mimari özelliklerini etkileyen; kentin konumlanması, iklimi, sosyo-ekonomik yapısı, nüfusu, tarihsel gelişimi üzerinde durulmuştur. 2. Bölümde; Muğla ili geleneksel konutları; sokak ile ilişki, parsel içinde konumlanma, plan, cephe, taşıyıcı sistem özellikleri açısından incelenmiştir. Özellikle, karşılaştırmada baz oluşturacağından, yapıların taşıyıcı sistemleri yapı elemanlarına ayrılarak detaylı olarak ele alınmıştır. 3. Bölümü; Muğla 'Kenstel Sit Alam' içinde İncelenmiş olan 15 adet konuta ait plan şemaları ile örnek strüktürel analiz kartından meydana gelir. Bu kartlardakl bölümler karşılaştırma yapılacak olan yönetmelik sınıflamaları ile paralel olacak biçimde hazırlanmıştır. Analiz kartları Ek-2 kapsamında yer alır. 4. Bölüm ilgili yönetmelikleri içerir. Afet yönetmeliği ile Muğla ili Koruma Amaçlı imar Yönetmeliğinin gelişimini açıklayan alt bölümlerden sonra yönetmeliklerin yapı elemanlarına ilişkin esasları tablo halinde sunulmuştur. 5. Bölümde, Muğla geleneksel konutlar taşıyıcı sistem özellikleri ile, adı geçen yönetmelik esasları karşılaştırarak değerlendirilmiştir. Karşılaştırmanın bir bölümünde varyans analizinden de yararlanılmıştır. Bu analiz çalışmasında, incelenen 15 binanın, kat yükseklikleri, duvar kararlılığı, köşe doluluk boyu, iki boşluk arasındaki doluluk boyuna ait verileri yazılmıştır. Daha sonra her özellik İçin ayrı ayrı ortalama değer bulunmuş ve bu değer yönetmeliğin belirlediği değer ile karşılaştırılarak bu değerden sapma miktarı bulunmuştur. Sapma yüzde değerine göre mevcut yapı strüktürü ile yönetmelik esaslarının farklılık ve benzerlikleri belirlenmiştir. Yönetmelik esasları ile mevcut konutlar arasında; Kat yüksekliği, iki boşluk arası doluluk boyu, boşluk boyu açısından benzerlik, Duvar kararlığı, köşe doluluk boyu, hatıllar, bina doluluk oranı açısından farklılılıklar olduğu belirlenen çalışmanın; özellikle Koruma Amaçlı İmar Planının yeniden değerlendirilmesi aşamasında, mevcut dokunun taşıyıcı sistemine ilişkin bilgileri kapsadığı için göz önünde bulundurulması gerektiği umularak sonlandırılmıştır. III
İzmir'de Cumhuriyet döneminde ve öncesinde yapılan eğitim yapılarının incelenmesi

Tarihi doku ve yapılar, yapıldığı dönemin siyasi, ticari, ekonomik, sosyal ve sanat alanlarından etkilenerek oluşurlar. İzmir 8500 yıl öncesine dayanan ilk yerleşiminden günümüze dek birçok uygarlığa ev sahipliği yapmıştır. Yeşilova'dan Bayraklı'ya, ardından M. Ö. 334 yıllarında Kadifekale eteklerine yerleşen kent 15. yüzyılda Osmanlı hakimiyetine girmiş, 17. yüzyılda ise ticaretin hızlanması ile yükselişe geçmişştir. 18. ve 19. yüzyılda birçok millet kent içinde refah içinde yaşamış, ticaret yapmış, yapılar inşa etmiştir. 20. yüzyıl sonrasında ülkedeki siyasi değişim birçok alanı etkilemiş, sosyal yapıyı değiştirmiş, yeni ideolojileri beraberinde getirmiştir. Bütün bu gelişmeler her dönemde farklı yapı tiplerinin ortaya çıkmasıyla sonuçlanmıştır. Eğitim yapıları da bu gelişmelerden etkilenerek değişim göstermiştir. Bu araştırmada sosyal, siyasi, ticari, ekonomik ve sanatsal değişimlerin mimariyi nasıl etkilediği, seçilen eğitim yapılarının dönemsel ve mimari açıdan karşılaştırılması ile ele alınmıştır. 20. yüzyıl öncesinde birçok millette eğitimin dine dayalı olması eğitim yapılarının kilise, cami, sinagogların yakınlarında inşa edilmesine sebep olmuştur. Söz konusu dönemde sırasıyla Barok ve Rokoko, Neo Klasik, Neo-Gotik ve Art Nouveau akımlarının etkileri yapıların biçimleniş ve süslemelerinde yoğun olarak görülmüştür. Cumhuriyet'in ilan edilmesi, kentin sosyal yapısının değişimi ve ulusçuluk akımı yapıların tasarımındaki değişimin en büyük etkeni olmuştur. Birbirini etkileyen böylesi değişimlerin yanı sıra eğitim anlayışı da Osmanlı'dan günümüze değişmiş; eğitime yönelik gereksinimler farklılaşmıştır. Bu da yapıların biçimlenişini ve kapasitesini etkilemiştir.
Ekolojik kent tasarımı örneklerinin değerlendirilmesi

İnsanlar, var oldukları andan itibaren doğa ile iç içe, uyum içerisinde bir yaşam tarzı benimsemişler ve ihtiyaçları kadar olanı doğadan temin ederek kullanmışlardır. Zamanla ihtiyaçların farklılaşması ve giderek nüfusun da artmasıyla birlikte doğal kaynaklar tükenmeye ve iklim değişiklerinin meydana gelmesiyle birlikte çevresel sorunlar oluşmaya başlamıştır. Hızlı ve kontrolsüz nüfus artışı, kentlerde yaşayan nüfusun düzensiz bir biçimde yerleşmesiyle çarpık kentleşmeler oluşmasına neden olmuştur ve beraberinde sosyal ve ekonomik eşitsizlikler meydana gelmiştir. Bunun için ilk çalışmalar 20. yüzyılın ikinci yarısından sonra yapılmaya başlamıştır. Sanayi Devrimi ile hayatımıza giren teknolojik gelişmeler, çevre kirliliği, sağlıksız ve yoğun nüfuslu yaşam alanlarının oluşması bu çalışmaların başlamasına öncülük etmiştir. Ekolojik mimarlık, içerisinde bulunduğu durumu ve gelecek nesilleri de dikkate alarak, yenilenebilir enerji kaynaklarının kullanımına öncelik veren, çevreye duyarlı, enerji etkin tasarımı benimseyen, insanların konforunu ve güvenliğini önemseyen sürdürülebilir yapılar ortaya koyma faaliyetlerinin bütünü olarak tanımlanabilir. Ekolojik kent tasarımında, tasarımcılara yol gösterici olmak adına bu çalışma hazırlanmıştır.
Kastamonu geleneksel kent dokusunda sosyo-kültürel değişmenin konut mekanına etkisi

Değişme yaşamın ve doğanın mutlak özelliğidir (Kongar,1985). Doğa sürekli bir değişim ve gelişim içerisindedir. Doğadaki tüm canlılar doğum ile başlayan ve ölüme dek uzanan yaşamlarında büyürler, gelişirler ve değişirler. İnsan bu sistemin içinde yaşayan bir canlı olarak, bu evrelerden geçmekte ve değişime ayak uydurmaya çalışmaktadır. İnsanlar ve toplumlar bu evreler sırasında çevrelerini ve çevreleriyle olan ilişkilerini değiştirerek yaşamlarını sürdürmektedir. Toplumsal ve kültürel yapı insanın çevresi ile olan ilişkilerini ve çevresini biçimlendirmesinde çok önem taşımaktadır. Bu nedenle toplumsal değişmenin fiziksel çevredeki etkileri kaçınılmaz olmaktadır. Tezde yaşamın sürekliliğini sağlayan sosyo-kültürel değişmenin, tarihi çevrede, konut mekanına olan etkisi, geleneksel konutların henüz tamamen kaybolmadığı Kastamonu kenti örneği kapsamında değerlendirilmektedir. Tezin birinci bölümü olan girişte çalışmanın amacı, kapsamı ve yöntemi anlatılmaktadır. İkinci bölümde, toplum, kültür ve toplumsal değişme kavramları açıklanmakta, toplumsal değişme kuramları incelenmekte ve Türkiye'deki toplumsal değişme süreci gözden geçirilmektedir. Üçüncü bölümde, tezin temel kavramları olan mekan, konut ve değişim kavramlarının tanımı yapılmakta, Türkiye'deki konut mekanının dünden bugüne değişim süreci incelenmektedir. Dördüncü bölümde, alan çalışmasının yapıldığı Kastamonu kentinin tarihsel gelişimi, kent halkının geçmişşteki ve bugünkü yaşam biçimi, kentteki geleneksel konutların mekan özellikleri ve günümüzde geleneksel konutların korunmasına ilişkin yapılan çalışmalar aktarılmaktadır. Beşinci bölümde, alan çalışmasındaki anketlerin sonucunda çıkarılmış, kentteki geleneksel konutlarda yaşayan kullanıcıların sosyo-kültürel özellikleri ve zaman içerisinde konutlarda yapmış oldukları değişiklikler, kullanıcıların konutları ve yaşadıkları çevre ile ilgili değerlendirmelerine ilişkin tespitler yer almaktadır. Geleneksel konutlara ilişkin bilgiler, arşiv taraması ve gözlem tekniği ile saptanmıştır. Altıncı bölümde ise kentteki geleneksel konutların bugünkü durumlarının değerlendirmesi ve korunmasıyla ilgili önerilerin yer aldığı tezin sonuçlan ele alınmıştır.
Akustik işlevli salonlarda algoritmik bir tasarım yöntemi ve üç boyutlu aktif simülasyon programı

Çalışmada, akustik işlevli salonların tasarımında kullanılabilecek bir dijital tasarım destek yöntemi geliştirilmeye çalışılmıştır. Kapalı hacimlerde, hacmin fiziksel yapısı, salon akustiğini doğrudan etkilemektedir. Akustik işlevli salonlarda, akustik özelliklerin tasarımın belirleyicisi olabildiği ya da ilk aşamalardan itibaren tasarım sürecine katılabileceği yeni yöntem ve çalışmalara gereksinim bulunmaktadır. Algoritmik yöntemler ve parametrelerle kontrol edilen sistemler, geometri üzerinde sayısal denetim sağlamaktadır. Kendini optimize edebilen sistemleri gerçekleştirebilmek için, büyük veri setlerinin kayıt edilmesi ve uygun algoritmaların geliştirilmesi gerekmektedir. Tasarlanan yöntem, Üç Boyutlu Aktif Akustik Simülasyon Programı olarak isimlendirilen özgün bir program üzerinden örneklenerek test edilmiştir. Algoritma, ön tasarım aşamasından itibaren, mevcut tasarımın dışında, olası tüm ya da belirli kurallara göre oluşturulan geometrik tasarım durumlarını üreterek sınamakta, akustik performans sonuçlarını tasarımcıya sunmaktadır. Süreç, tasarımın; modelleme, deneme, teknik alanların dahil edilmesi ve test etme aşamaları dijitalleştirilerek, otomatize edilmektedir. Önerilen yöntemle çalışılan tasarımlarda tasarımcı, hız ve verimlilik kazanmaktadır. Yöntem geliştirilirken, mevcut tasarım desteğinin yanı sıra, birbirini etkileyen, ileriye dönük iki kullanım biçimi de öngörülmüştür:1. Akustik biliminde kendini optimize eden sistemlerin geliştirilebilmesi için, çok sayıda salonun akustik performansının hızlıca sınanarak, veri kayıtlarının analizi.2. Optimum akustik parametre değerlerinin başta tanımlanarak, çalışılan modelde, bu değerleri sağlayabilen salon tasarımlarının simülasyon yapılmadan bilgisayar tarafından üretilerek tasarımcıya önerilmesi. Testler, farklı geometrilerde dört salon modeli hazırlanarak gerçekleştirilmiştir. Önerilen yöntemin kullanılabilmesi için; mevcut tasarımlarda kullanılan Odeon programı ile, tez süresince geliştirilen programın akustik sonuçları karşılaştırıldığında, benzer sonuçlar elde edilmiştir. Önerilen yöntemle gerçekleştirilen tasarımlarda, tasarımcının süre kazanımları olmuştur. Bu durum, akustik işlevli salonlarda, önerilen algoritmik yöntemin ve programın, mimari tasarıma ve akustik araştırmalara faydaları olabileceğini göstermiştir.
Re-thinking creativity in architectural design education

Mimarlığın ve mimarlık eğitiminin geçirdiği aşamalar, aslında insanoğlunun yaratım süreçlerinde değişen yorumun geçirdiği aşamalara bağlıdır. Günümüzde 'yaratıcılık' olarak adlandırdığımız ve geçmişşte ilham, hayal gücü, imgelem, üretim, mimesis gibi pek çok çeşitli tanımlamalar üzerinden tartışılan kavram, dünyayı ve kendimizi algılama biçimlerimizle belirlenir. Bir yandan, bağlamsal olarak birbirini etkileyen olaylar dizgesi, bir yandan da bazı dönemlerde beliren önemli eşikler, mimari olarak neyin nasıl ortaya konduğunu açıklayan dünya görüşlerini üretirler. Bu kapsamda, 21. Yüzyıla ulaşana kadar geçirilen aşama ve eşikler, tezin kavramsal kurgusunda önemli bir yer tutarken, çağdaş bakış açılarının değişken, uçucu, muğlak ve karmaşık yapısının da altı çizilmektedir. Vurgulanan bir diğer konuysa, çağın araçlarının taşıdığı potansiyellerdir. Bu tespitler, Bauhaus'tan günümüze belirli geleneklerini tutucu bir şekilde sahiplenen mimari tasarım stüdyolarını yeniden ele almak için önemli bir gerekçe oluşturmaktadır. Gerek tasarımın, gerekse yaratıcılığın 21. Yüzyılda kritik değerde olmaları, stüdyonun bu yeniden ele alınışında, yaratıcılık ve tasarım kavramlarını bir araya getirmektedir. Bu tez, zamana bağlı değişen mimari tasarım eğitimi ve yaratıcılık kavramını tarihsel bir inceleme sonrasında günümüzle ilişkilendirmektedir. Bu ilişkiyi stüdyo odağına taşımakta; geçmişşten günümüze, mimar, mimarlık ve mimarlık eğitimini, yaratıcılık olgusu ekseninde inceleme altına almaktadır. Böylece elde edilen kavramsal çerçevede, yaratıcılığın belirleyici olduğu bir mimarlık eğitimi süreci ortaya konmaktadır. Buradan yola çıkarak tespit edilen mimarlık eğitimi birikiminin, yüzyılın mimari tasarım stüdyosu zemininde nasıl ele alınabileceği tartışılmaktadır. Belirli bir hedefi gerçekleştirmek için bilginin ve becerilerin yeni şekillerde uygulanması olarak tanımlanan yaratıcılığın, mimari tasarım stüdyosu kapsamında çağa ait teorik, pratik, teknolojik ve pedagojik yaklaşımlar ve tarihsel gelişimi ile nasıl çakıştırılabileceğine dair çıkarımlar yapılmaktadır.
Tüketim kültürünün mekansallaşması: Bodrum örneği

Çalışma, dünyanın geçirdiği dönüşüm ve yansımalarını Türkiye'nin kıyı kasabası Bodrum üzerinden incelemeyi hedeflemektedir. Bu kapsamda, tüketim kültürünün Bodrum imgelerini araçsallaştırması ve bunun kent mekanına yansımasına odaklanılmıştır. Bodrum, birçok turistik bir kıyı yerleşiminden farklı bir süreç yaşamıştır. Yerel mimari özellikleriyle imgelenebilirliği yüksek bir kent olarak Bodrum, bir sürgün yeri olduğu yıllardan tüketim ve turizm cenneti olduğu günümüze hızlı bir dönüşüm geçirmiştir. Bodrum'u 'keşfeden' sanatçıların anlatıları aracılığıyla inşa edilen Bodrum imgesi ya da imgeleri popüler kültür ve medya aracılığıyla kentin reklam sloganına dönüşmüştür. Ancak, Bodrum'u turist bakışı ve yaygın söylemlerden başka bir biçimde deneyimleyen birçok insan için bu imgeler, oldukça değişkendir. Bu nedenle, kente dair sağlıklı bir okuma yapabilmek için bu tez, Bodrum denince akla gelen imgelerin altını kazımayı ve Bodrum'un dönüşümüne imgesel ve mekansal bir süreç olarak yeniden bakmayı önermektedir. Yöntem olarak, arşiv, medya, yazılı kaynak, fotoğraf taramasının yanı sıra, farklı Bodrum imgelerine ulaşabilmek için sosyal aktörlerle yapılan derinlemesine görüşmeler ve gözleme de yer vermiştir. Mimarlığı yalnızca bir yapı üretim pratiği olarak görmeyen disiplinler arası birçok çalışma gibi bu çalışmada, mekan üretimini tetikleyen nedenleri araştırmaya yönelmiştir. Bu bakış açısı ile tüketim toplumunun ve turizmin etkisinde yaratılan Bodrum imgesinin mekansallaşmasının izini sürmek, kenti anlamak için alternatif bir yol olarak da görülebilir. Bodrum'un bugünkü durumuna dair olumlu veya olumsuz bir yargıya varmaktan kaçınan tez, popüler söylemin ve turist bakışının ötesindeki Bodrum'u araştırmıştır.
Koruma yöntemi olarak yeniden yapım kavramının incelenmesi: 'İstanbul örnekleri'

Tez kapsamında incelenen yeniden yapım kavramı, hem dünyada hem de bulunduğumuz coğrafyada uzun süre tartışılmış, hala da tartışılmaya devam eden bir kavramdır. Bu nedenle, bu tezin inceleme konusu olarak seçilmiş ve bu konuyla ilgili olarak özellikle ülkemizde nasıl bir çözüm üretilmesi gerektiği ile ilgili bazı görüşler belirtilmiştir. İnşa eyleminin doğuşuyla beraber yeniden yapım kavramının varlığından bahsetmek mümkün olsa da, koruma amacıyla yeniden yapım kavramının ortaya çıkması, tekil olarak birkaç örnek bulunsa da, Aydınlanma Çağı'nın sonlarına doğru gerçekleşmiştir. Koruma kavramının Rönesans ile beraber ortaya çıktığını ve geliştiğini düşünürsek arada geçen sürenin tartışmaların önemi ile doğru orantılı olduğu ortadadır. Yeniden yapım kavramıın uygulama açısından altın çağını yaşadığı dönem ise yirminci yüzyılda yaşanan iki büyük dünya savaşıdır. Yıkımın bu kadar büyük ölçekte ve ani olması, uygulamalar açısından kuramsal olarak kabul görmeyen yeniden yapımdan başka seçenek bırakmamıştır. Bu dönemde yapılan tartışmaların ana konusu yeniden yapımın hangi bağlamda ve ne ölçekte olması gerektiğidir. Bulunduğumuz coğrafyada uygulanan vakıf sistemi, dünyadaki örneklerin aksine eserlerin doğal afetler dışında büyük zarar görmesini engellemiş, sürekli bakım ile eserlerin bakımını devamlı kılmıştır. Bu nedenledir ki Osmanlı İmparatorluğu'nda korumaya yönelik yapılan yasal düzenlemeler on dokuzuncu yüzyılın ikinci yarısında ve arkeolojik eserleri korumaya yönelik olarak hazırlanmışlardır. Her ne kadar yasal düzenlemelerle koruma kavramı yerleştirilmeye çalışılmış olsa da büyük bir yıkım yaşanmaması ve birinci dünya savaşı sonrası içinde bulunulan ekonomik durum imar hareketlerinin 1950'lere kadar ciddi anlamda gerçekleştirilmemiş olması koruma konusunda önlem alınması için gerekli ortamın oluşmamasına sebep olmuşlardır. Ülkemizde yeniden yapım kavramının korumaya yönelik olarak tartışılması yine 1950'li yıllarda başlamış olsa da bu eserlerin tekil değil çevreleri ile beraber değerlendirilmeleri gerektiği, dolayısıyla yeniden yapımın bağlamı ve ölçeği ile ilgili olarak dünyada yaşanan tartışmaların ülkemizde de tartışılmaya 1973 yılında çıkartılan 1710 sayılı yasadan sonra başlanmıştır. Buna rağmen konu ile ilgili yasal düzenlemelerin hala tam olarak bir sonuca ulaşmamış olması ve mevcut düzenlemelerin istismara açık olması konunun tartışılmasında en önemli sebeptir. Bu nedenle yapılacak yasal düzenlemelerin yanı sıra yerel yönetimlerin de bu konuyla ilgili olarak uzmanlarla beraber çalışması ve imar ile ilgili düzenlemlerin koruma amaçlı imar planları ile beraber değerlendirilmesi kentsel tarihi dokuların korunmasında temel yaklaşım olmalıdır. Bu yaklaşımın uygulanması ve denetlenmesinin düzgün bir şekilde işlemesi sağlanmalıdır. Bu koşullar sağlandıktan sonra, kişilere bağlı kalmaksızın koruma kültürünün bir gelenek haline gelmesi ile mevcut kültür varlıklarının gelecek nesillere aktarılması daha kolay olacaktır.
Büro binalarında hazır bölücü elemanlarla mekan tasarımında planlama sorunları

Bu tezin amacı, gelişen bina teknolojisi karşısında değişen büro binalarının da değişebilir ve gelişebilir hale getirilmesidir. Yeni teknolojileri uygulamak ve eskileri yenilemek değişen ve gelişen işletmelere de oldukça bağımsız seçenekler sunabilmek, çalışanların fiziksel ve psikososyal konfora sahip olmalarını sağlamaktır. Büro binalarının fizksel ve çevresel ihtiyaçlara cevap verebilir olması gerekir. Özellikle son yıllarda gelişen bilgisayar teknolojisi ve elektronik donanımlı binaların yapılması konvansiyonel kullanımların azalmasına ve yer yer yok olmasına neden olmuştur. Bunun sebebi de esneklik ihtiyacıdır. Esneklik bina ile kullanıcı arasındaki ilişkiyi belirleyen en önemli öğedir. Değişen teknoloji kullanıcı ihtiyaçlarının da değişmesine neden olmuştur. Zamanının büyük bir kısmını bürolarda geçiren insanlar gerekli konfor şartlarının sağlanmasını istemektedir. Dolayısıyla mekansal nitelikten ısıl niteliğe, aydınlatmadan havalandırmaya kadar birçok problem esnek çözümlere ihtiyaç duymaktadır. İlk bölümde günümüzün büro binalarında sürekli ; bir değişimin yaşanması sonucu çalışanları da etkileyen bir takım problemler belirlenmiş ve bu problemlerin çözümüne yönelik çalışmaların yapılması gerektiği belirtilmiştir. İkinci bölümde büro binalarının işlevsel analizi üzerinde durulmuş, geçmişşten günümüze büro binası kavramı irdelenmiş, açık ve hücresel planlı mekanlarda esnek kullanımların yaygınlık kazanmasından bahsedilmiştir. Üçüncü bölümde büro binalarında açık ve hücresel planlı mekanlarda esneklik ihtiyacı ve gelişen teknolojinin doğurduğu esneklik sorununun büro binalarında tasarımın temel sorunu haline geldiği belirlenmiştir. Dördüncü bölümde, Esneklik sorununa çözüm olarak esnek planlama çözüm doğrultuları ve buna yardımcı sistemlerden ve bunların başarılı kullanımına ilişkin ana ilkelerden bahsedilmiştir, özellikle açık planlı bürolarda yaygın kullanım kazanan hafif bölücü sistemlerin ilişkin çözümler irdelenmiştir. Beşinci bölümde ise, gelişen teknoloji karşısında belirlenen sorunların bina destek sistemleriyle bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiği ortaya konmuştur. Bu sistemlerin çözümünde esnekliğe olan ihtiyaç vurgulanmıştır.