turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Reflections of cultural capital on exchange of populations: The case of Çeşme and Alaçatı

Göç terimi, tarih boyunca, yabancı olmadığımız bir olgu olarak karşımıza çıkar. Ancak, Yunan ve Türk Hükümetleri arasında, 30 Ocak 1923'te imzalanan Lozan Antlaşması, nüfusların karşılıklı naklinin, yani mübadelenin, kuramsal ve uygulamalı çerçevesini baştan tanımlayan yeni bir sayfa açmıştır. Ayrıca yeni model bu planlı azınlık değişimi fikrinin beraberinde getirdiği sorunların neticesinde gerçekleşen sosyal, ekonomik, politik ve kültürel dönüşüm, Ege kıyılarında sosyal hacimde ve fiziksel çevrede büyük değişimleri de tetiklemiştir. Bu tez, kısaca, 1900- 1930 tarihleri arasında gerçekleşen göçler ve mübadele uygulaması sonrasında gerçekleşen sosyal ve fiziksel hacimdeki dönüşümünün kriterlerini ve şeklini yeniden değerlendirmektedir. Bu amaçla, tez mübadelenin sonuçlarının değerlendirilmesi sürecine alternatif bir anlayış kazandırmak için Pierre Bourdieu'nun genişletilmiş sermaye kavramını önermiştir. Bu tezin teorik çerçevesinde Pierre Bourdieu'nun dört sermayesi, çok-boyutlu sosyal hacmi ve bu hacmin bir yansıması olarak fiziksel çevre ile yapılandırılmıştır. Ayrıca, bu tez savaşları sermaye ağına ve karakterize ettiği fiziksel çevreye verilebilecek en büyük hasar olarak kabul edip, bu teoriyi 1900- 1930 yılları arasında savaşı ve göçü deneyimlemiş olan Ege Bölgesi'nden bir yörede örneklemektedir.
User response toresidential tall buildings- A Case study in Ankara

ÖZ İNSANLARIN ÇOK KATLI KONUTLARA BAKIŞI ANKARA'DA BİR ÇALIŞMA İnce, Yasemin Yüksek Lisans, Yapı Bilgisi Ana Bilim Dalı, Mimarlık Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Vacit İmamoğlu Ocak 1996, 94 sayfa Yüksek katlı konutlar pek çok ülkenin konut sorunu için kaçınılmaz bir çözüm aracı olmuştur. Konut sorununun sürekli arttığı Türkiye için de aynı durum söz konusudur. Bu nedenle, bu konut tipi ile mümkün olan en iyi konutsal mekanların yaratılması gereklidir. Bu da ancak bu tip konut binalarının insanlar üzerindeki etkilerini detaylı olarak inceleyerek ve sonuçlarım gerçek hayata geçirerek mümkündür. Bu tez çalışmasında yüksek katlı konutlarda yaşamın çeşitli boyutları ele alınmaya çalışılmıştır. Kullanıcıların kişisel değerlendirmelerini ölçmede konut memnuniyeti ve taşınma isteği ölçüt olarak kullanılmıştır. Bina yüksekliğinin ve konutun bulunduğu katın konuttan memnumiyetin, taşınma isteğinin, kullanıcıların ideal ev tercihlerinin ve konut satın alırken kullandıkları kriterlerin üzerindeki etkileri anlaşılmaya çalışılmıştır. Çalışma sonunda, yüksek katili konutlarda yaşayan insanların konutlarından memnun oldukları ve dairlerinin bulunduğu katın bu memnuniyet üzerinde bir etkisi olmadığı gözlenmiştir. Kullanıcıların bir başka konuta taşınma isteği konut memnuniyeti ile ilişkili bulunmuştur. Çalışma sonunda kullanıcıların büyük bir çoğunluğunun bahçe içinde müstakil evi ideal ev olarak tercih ettikleri gözlenmiştir.
Mimarlık - Teknoloji ve Alvin Toffler

Bu tezde, teknoloji çağı olarak betimlediğimiz günümüz bilgi toplumu ortamında bilimsel, sosyal ve teknolojik gelişmelerin yakın geleceğimizi nasıl etkileyeceğine ilişkin öngörüde bulunmak, mimarlık mesleğinin uzun vadeli ürünlerinin yapım ve kullanımında geleceği görme ve tahmin etme unsurunun önemi ortaya konularak; mimarlık ürünlerinin gelecekte ortaya çıkacak taleplere uygun ve uyarlanabilir esnek planlamalarla yapılabilmesinin sağlanması amaçlanmıştır.
Çağdaş mimarlıkta cephe/yüzey kavramı tartışmaları

Bu çalışma tarihsel bir süreklilikte cephe ve yüzey kavramları bağlamında mekanın çeperlerine odaklanmaktadır. Bu çerçevede önemli bir soru, bir mimarlık gerçekliği ve soyut ifadeler olarak cephe ve yüzey kavramlarının mimarlık uygulamaları ve kuramsal alanlarındaki pozisyonlarına yöneltilmiştir. Mimarlıkta Cephe/yüzey nedir sorgulaması çeperlerin ne olduğunun, ne ifade ettiğinin, nasıl kullanıldığının ve mimarların çeperleri nasıl yapılandırdığının kuram ve uygulamada sonuçlarını içerir. Cephe kavramı Rönesans ve Postmodern mimarlık aralığında anlamları ve mekansal karşılıkları bakımından analiz edilmiştir. Kavramın dilde ve mimarlık düşüncesindeki yeri seçilen mimarlar ve binaları bağlamında ele alınmıştır. On dokuzuncu yüzyılda, cephe kavramının yüzey kavramı yönünde dönüşümü ve yüzeyin hem tarihi hem de kuramsal bir kaygı olarak mimarlar tarafından nasıl inşa edildiği önemlidir. Özellikle Gottfried Semper teorileri ile yüzey kavramının anlamlı hale gelmesinde önemli bir kaynak olarak çalışmada incelenmiştir. Yüzey kavramının çağdaş mimarlıktaki içeriği/niteliği Coop- Himmelb au, Toyo Ito, Bernard Tschumi, Herzog & de Meuron, Rem Koolhaas, FOA, Jean Nouvel, Frank Gehry gibi mimarların söylem ve uygulamalarında analiz edilmiş ve çeperlerin içeriğini şekillendiren etmenler ve binaların yer aldığı bir grafik ifade hazırlanmıştır. Yüzeyin estetik bir unsur olarak temsilin kaynağı olması, üretim ve yapım arasındaki bağı kurması ile farklı yüzey tasarımlarının oluştuğu gözlemlenmiştir. Bu farklılıkların genel bir ifade ile yüzey başlığı altında adlandırılması ile çeperlerde oluşturulmuş anlam zenginliğini ve mekansal niteliklerin indirgendiği savlanmaktadır. Bu çerçevede çalışma güncel mimarlıkta yüzey kavramının anlam çeşitliliğini, özgünlüğünü ifade edecek kavram ve sıfat önerileri ile hazırlanmış bir okuma modelini içerir. Araştırmadan ile elde edilen bulgular bir yüzey kuramı önerisi ile sonuçlandırılmıştır. Yüzey kuramı çağdaş yüzeyin duyusal etkiler, nesnelliğini şekillendiren sabitler ve değişkenler olarak belirlenmiş/açıklanmış temel nitelikleri kapsamında program, endüstriyel ve dijital üretim modelleri, mimarın kişisel tutumları, para-bağlamsalcılık, arkitekturesk ve para-imgesellik olarak tanımlanmış kavramlar ile oluşturulmuştur.
Mimarlık üzerinden etik - estetik bir okuma

Mimarlık eyleminin ürünü olarak mekanı ve mekanın mimar, kullanıcı ve yer ile üst üste düşen kesitlerdeki kurduğu ilişkileri ve bu ilişkiler aracılığıyla etik - estetik birliğinin mekan ile olan etkileşimini incelemeyi hedefleyen bu tez çalışmasında mimarlık üzerinden etik - estetik birlikteliğinin yansımalarının izinin sürüleceği bir mekan okuması yapılmaya çalışılmıştır. Bu sebeple önce etik - estetik birlikteliğinin genel bir analizi ve mimarlık üzerinden bir analizi yapılmaya çalışılmıştır. Daha sonra mekan kavramı ve tarihi üzerine çalışmalardan hareketle mimarlık ürünü olarak mekanın gelişimi ve bu gelişimin felsefe ile olan yakın ilişkisi incelenmiştir. Bu inceleme ışığında mekanın mimarı, kullanıcısı ve yeri ile olan ilişkileri tartışılmış ve bütün bu ilişkiler ağı etik - estetik açıdan incelenmiştir. Bu incelemelerin ışığında, biriciklik ve kitsch ekseninde hareket ettiği düşünülen mimarlık eyleminde, biricik, kitsch ve nitelikli örnekler aracılığı ile mimarlık eyleminin ürünü olarak mekanda etik - estetik birlikteliğinin izleri ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır.
Çelik iskelet sistemli binaların dış duvar olanaklarının araştırılması

Bu çalışmada, çelik iskelet sistemlerle inşa edilen yapıların dış duvarlarında kullanılan yapı malzeme incelenmiştir. Bu amaçla Avrupa Yapısal Çelik Birliği tarafından 2011 yılında Avrupa'da çelik yapı olarak ödülü alan 15 adet yapının incelenmesi amaçlanmıştır. Birinci bölümde tezin konusuna genel bir giriş yapılmış, çalışmanın amacı ve kapsamı üzerinde durulmuştur. Tez çalışmasının ikinci bölümünde, Avrupa Yapısal Çelik Birliği'nin kuruluş amacı, yapısı, çalışmaları hakkında kısa bilgiler verilmiştir. Bu birliğin çeliğin kullanımını teşvik etmek, öne çıkarmak ve kamuoyu oluşturmak için verdiği ödüllere değinilmiştir. Üçüncü bölümde, Avrupa Yapısal Çelik Birliği tarafından 2011 yılında 'Design Award' kategorisi başlığı altında ödüllendirdiği 15 adet binanın kısaca tanıtımı yapılmıştır. Dördüncü bölümde, ödül alan yapılardan gerek konstrüksiyon çözümü gerekse de çelik malzeme kullanımı açısından en dikkat çekici olan dört bina ayrıntılı olarak incelenmiştir. Çalışmanın sonuç bölümünde ise, tez kapsamında elde edilen tüm bulgulara dayanarak çelik iskelet sistem taşıyıcıya sahip binaların dış duvarlarında kullanılan yapı malzemelerinin genel değerlendirmesi yapılmıştır.
Çok katlı sürdürülebilir yapı tasarımında ahşabın strüktürel olarak kullanım olanakları ve dünyadaki örnek uygulamalar

Çalışma kapsamında yapılan araştırma ve incelemeler sonucunda, ahşap, mekanik ve fiziksel özelliklerinin yanı sıra, doku ve renk zenginliğine sahip olması, gömülü enerji değerinin düşük olması, insan sağlığına zararlı etkilerinin olmaması ve yenilenebilir hammadde kaynaklarından üretilebilmesi gibi özelliklerinden dolayı, çok katlı konut yapımında uygun bir malzeme olarak karşımıza çıkmaktadır. 21. yy'ın teknolojik olanaklarıyla geliştirilen ahşap yapı sanatının, çok katlı konut üretiminde kullanım olanaklarının araştırılması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda ahşabın fiziksel, mekanik, fizyolojik ve anatomik özelliklerine değinilerek geleneksel altyapısı analiz edilmiştir. Çalışmada sanayileşmenin olumsuz etkilerinden biri olan enerji giderlerinin artmasına sürdürülebilirlik açısından değinilmiştir. Ahşabın tarihsel gelişim sürecinden geleneksel ahşap yapı sanatı içinde yükseldiği nokta, ileri teknolojili ahşap yapım sistemlerin tasarım kriterleri, Avrupa ve Amerika'da uygulanan ve çeşitli deneylerle analiz edilen çok katlı ahşap yapı sistemleri ana hatlarıyla açıklanmıştır. Ayrıca sismik hareketliliğin yüksek olduğu coğrafi bölgelerde bu sistemin kompozit malzemelerle desteklenerek kullanımı araştırılmıştır. Çalışmanın ilerleyen bölümlerinde dünyada uygulamaları yapılmış çok katlı ahşap yapı örnekleri, proje bilgileri, bina ve strüktür özellikleri incelenmiştir.
Mimari tasarımda belirsizlik ve mimari kurgu

Tez çalışmasının konusu, belirsizlik kavramının mimari tasarım sürecindeki konumunun belirlenmesi ve mimari ürüne yansımasının mimarlık tarihi ve kuramı içerisinde araştırılmasıdır. Çalışmanın hedefi, mimarlığın, bilgi kaynağı arayışında farklı disiplinlerle ilişkisinin, tasarımın belirsiz yanıyla bağlantılandırılarak değerlendirilmesidir. Bu nedenle çalışma, belirsizlik kavramına, yaşantıdaki yerine ve bunun mimarlığa yansıma biçimlerine odaklanmıştır. Bu yansımaların değerlendirilebilmeleri için, Ortaçağ sonrası mimarlıkların dayandığı kurgular deşifre edilmeye çalışılmış ve kurguların tekrar eden özellikleri araştırılmıştır. Kesin doğru arayışına dayanan kurgu anlayışının mimarlık ürününe aktarılma biçimleri örnekler üzerinden açıklanmaya çalışılmıştır. Kesinlik arayışının, mimarlık pratiğinde bilimsel bilginin kullanılmasına özel önem atfedilmesiyle baskın duruma gelişi değerlendirilmiştir. Elde edilen veriler doğrultusunda amaç, belirsizliğin giderilmesi gereken kötü bir durum olmaktan çıkarak, mimari tasarımda kabul edilen bir olguya dönüşmesi sonrası yöneliminin tespit edilmesidir.
A Figurative approach to architecture -an essay on form-

Bu çalışma, mimarlıktaki 'figür' olgusu üzerine bir araştırmadır. Burada mimari figür, batıdaki form ve fonksiyon çıkmazının yok olduğu algısal bir unsur olarak sunulmaktadır. Figürler, Kütlesel, Uzamsal ve Yüzeysel figür grupları altında sınıflandırılmakta ve bütünsel mimari formdaki davranişları - Eklemleme, Birleştirme ve Temsil etme - olarak üç temel anlatım türüne bağlı olarak ele alınmaktadır. Bunun ötesinde figürler, mimarinin özünü yaratma sürecinde kullanılan en temel elemanlar olarak tanıtılmaktadır. Kompozisyonel ve Dekomposizyonel yöntemler ise figürsel bütünlük mantığına katkıda bulunan olası tavırlar olarak tartışılmaktadır. Sonuç olarak çalışma, mimari figürlerin alışılagelmiş komposizyonel yöntemlerin sınırlarını aştığı örnek bir proje ile sona ermektedir. III
A new design approach for planar retractable plate structures based on uniform tessellations

Rijit plakaların bir araya getirilmesi ile meydana gelen genişleyebilen strüktür tasarımları, hareketli çatı, cephe ve yüzey tasarımlarının kinetik mimarideki uygulama alanlarının artması ile önem kazanmaya başlamıştır. Bu strüktürlerin kinetik mimaride kullanımlarında plakaların tam olarak kapanmaları ve üst üste binmemeleri amaçlanmış, bu nedenle birçok araştırmacı tarafından kinematik ve nümerik analizler yapılarak rijit plakalar için en uygun şekil bulunmaya çalışılmıştır. Bu çalışmanın amacı tasarımcıların herhangi bir nümerik ya da kinematik analiz yapmadan daha önceden şekilleri belirli rijit plakaları genişleyebilen strüktürler haline getirebilmek için metot üretmektir. Rijit plakaların şekilleri düzgün geometrik çokgenler olarak belirlenmiş ve bir düzlemde düzgün çokgenlerin nasıl bir araya gelebileceklerini gösteren tesselasyon tekniğinden yararlanılmıştır. Bu amaçla öncelikle bir düzlemde düzgün geometrik poligonların nasıl bir araya gelebilecekleri konusu detayları ile incelenmiş, daha sonra bu düzgün geometrik poligonel şekillere sahip rijit paltformların hangi düzende birleştiklerinde tam olarak kapanmaları ve üst üste binmeyecek şekilde genişleyebilen strüktür oluşturabilmeleri için gerekli olan genel koşullar bulunmuştur. Daha sonra bu koşulları sağlamayan genişleyebilen strükürlerin tam olarak kapanmaları ve üst üste binmeyen genişleyebilen stürtür oluşturabilmeleri için gerekli olan fazladan link tasarımı için iki adet metot önerisi ve koşulları sağlabilecek şekilde biçim değişimi için metot önerisi sunulmuştur. Bunlara ek olarak elde edilen bu genişleyebilen strüktürlerin serbestlik derecelerinin birden fazla olanların çizge kuramı ve dualite kullanılarak serbestlik derecelerinin bire dönüştürülebilmesine yönelik metot önerilmiştir. Son aşamada elde edilen genişleyebilen strüktürlerin serbestlik derecelerinin hesaplanmaları ele alınmış, serbestlik derecelerinin bir olduğunu kanıtlamaya yönelik teorem önerilmiştir. Yöntem olarak 'simulasyon ve modelleme' yöntemi kullanılmıştır.
Mimari mekanın değerlendirilmesinde mekan örgütlenmesi kavramı: Konutta yaşama mekanları

Tezin amacı mekan örgütlenmesi kavramını iç mekanlarda, farklı boyutlarda ele alarak irdelemek, örgütlenmeyi etkileyen faktörleri belirleyerek mekan örgütlenmesinde bir değerlendirme modeli oluşturmaktır. Beş bölümden oluşan çalışmanın giriş bölümü olan 1. bölümde, yukardaki amaçlar doğrultusunda çalışmanın konu alanı ve kapsamı tanımlanmıştır. 2. bölümde ise
Kolombiya'daki geleneksel toprak yapım sistemleri ve Türkiye'deki benzer yapım sistemleri ile karşılaştırılması

Tarihsel kayıtlar, medeniyetlerin gelişiminde karma yapının var olduğunu ve ilk insanlardan bu yana, insanların barınacakları yerleri, toprak ve doğadan elde edilen malzemeler ile nasıl inşa edeceğini öğretmiştir. Günümüzde, dünyanın farklı bölgelerindeki bu yapıcı mirasın zaman içindeki sürekliliği doğrulanabilir niteliktedir. İlk bölümde, bu çalışmanın amacı, kapsamı ve yöntemi ele alınmıştır. İkinci bölümde Türkiye'ye göre uzak bir konuma ve farklı coğrafi, tarihi ve sosyo-demografik özelliklere sahip bir ülke olan Kolombiya ele alınmıştır. Belirli sismik koşullara ve eğimli topoğrafyaya sahip olan Kolombiya bu faktörlere uyan ve yıllardır gelişen toprak bazlı mimariye sahip bir ülkedir. Üçüncü bölümde, Kolombiya'daki en geleneksel üç toprak yapı sisteminin ilkeleri ele alınmıştır. Bunlar: Bahareque, 'guadua' , ahşap ve toprak duvarları olan yapılar; Tapia pisada, diğer malzemeler kullanılmadan sıkıştırılmış toprak yapılar ve Kerpiç, çamur bloklarına dayalı yapılardır. Dördüncü bölümde, toprak yapılarda gözlenen yıpranma nedenleri ele alınmıştır. Bu yapıcı sistemlerin yıpranma nedenleri analiz edildikten sonra, beşinci bölümde Kolombiya'da kullanılan mevcut koruma ve restorasyon teknikleri anlatılmıştır. Öte yandan, altıncı bölümde önceki araştırmayı tamamlamak için yapılan açıklamalar; Türkiye'deki geleneksel toprak mimarilerini ortaya çıkarmıştır. Bu bölümde, daha önce belirtildiği gibi benzer bileşenler ve malzemelerden oluşan üç yapı sisteminden bahsedilmiştir. Bunlar: Masif kerpiç yapım sistemleri, Hımış, kerpiç dolgulu ahşap karkas-çatkı sistem yapılar ve Hafif kerpiç yapım sistemleridir. Bu toprak yapı sistemleri, özellik ve varyasyonları inceledikten sonra, yedinci bölümde, her iki ülkenin sistemleri arasında karşılaştırmalı bir analiz sonucu ortaya çıkmıştır. Yapılan bu karşılaştırma, eksiklikleri giderip güçlendirmek ve gelecekteki toprak-inşaat mirasının sürekliliğini teşvik etmeyi amaçlamaktadır. Bu iki ülke arasındaki mimari benzerlik ve farklılıklar aynı zamanda bir karşılaştırma imkanı taşımaktadır.
Ofislerde aydınlık düzeyi, parıltı farkı ve renk sıcaklığının görsel konfor koşullarına etkisi: Bir model çalışması

Ofis ortamlarında görsel konfor koşulları sağlandığında, üretim ve performansın arttığı bilinmektedir. Bu çalışmada görsel konfor koşulları sağlanmış bir deney düzeneğinde, farklı aydınlatma senaryolarının performansa olan etkisinin araştırılması hedeflenmiştir. Sekiz farklı aydınlatma senaryosuna sahip bir deney düzeneğinde fiziksel konfor parametrelerinin uygunluğu araştırılmıştır. Çalışma düzlemi üzerinde ve oda içerisinde kamaşma engellenmiş ve fiziksel konfor koşulları sağlanmıştır. Aydınlık düzeyi, renk sıcaklığı ve parıltı farkı değişken olarak alınmış ve psikolojik konfora olan etkileri araştırılmıştır. Deney düzeneğinde aydınlatma otomasyon sistemi kullanılmıştır. Çalışmanın kurgusu için üç farklı aydınlık düzeyi (500-750- 1000 lx) ve iki farklı renk sıcaklığı (4000 K ve 2700 K) seçeneği kullanılmıştır. Bu koşula ek olarak, iki farklı renk sıcaklığının bir arada olması durumu (4000 K ve 2700 K renk sıcaklığının birlikte kullanılması), iki farklı aydınlık düzeyi (2000 lx ve 500 lx) ile birlikte ölçülmüştür. Oluşturulan deney setinde, ofisler için aydınlık düzeyi ve renk sıcaklığının performansa olan etkisi, renk sıcaklığının psikolojik konfora olan etkisi ve parıltı farkının psikolojik konfora olan etkisi sırasıyla, her bir parametrenin tek tek sabitlenebildiği koşul için araştırılmıştır. Denek grubu, rasgele seçilmiş 56 ofis çalışanından oluşmaktadır. Araştırma yöntemi olarak parametrik olmayan istatistiksel testler; Mann Whitney U Testi, Wilcoxon İşaret Testi ve Ki kare Testi kullanılmıştır. Test sonuçları, nesne ve çevre alan arasındaki parıltı farklarının aydınlık düzeylerine oranla çok daha önemli bir kriter olduğunu göstermektedir. Aydınlık düzeylerindeki değişim süresince, nesne ve çevre alan arasındaki parıltı farkları kamaşmaya neden olmadığı sürece, mekan 'rahat' olarak tanımlanmıştır. 4000 K renk sıcaklığı, 2700 K renk sıcaklığına göre, 'ferahlık' hissini kuvvetlendirdiği ve daha 'rahat' hissedildiği için tercih edilmiştir. 4000 K renk sıcaklığında, üç farklı aydınlık düzeyinde (500-750-10001x), nesne- çevre alan arasındaki kontrast farkı daha iyi algılanmıştır. Parıltı değerlerinin 2700 K renk sıcaklığında arttığı ve sıcak renklerin daha doymuş olarak algılandığı görülmüştür. 5001x ve 20001x aydınlık düzeylerinde konfor koşullan araştırıldığında, 20001x aydınlık düzeyi, parıltı farklarındaki ani artışa bağlı olarak tercih edilmiştir, mekan daha ferah ve konforlu olarak tanımlanmıştır. Uygulanan test sonuçları, yaş etkeninin performans ölçümlerinde önemli bir kriter olduğunu, cinsiyet farkı ve göz bozukluğunun performansla ilişkisinin olmadığını göstermektedir.
A Commercial centre in Ulus historical centre

Bu çalışma, Ankara'daki ticari etkinlikleri geliştirecek, kentin gereksinimi karşılayacak bir yapı kompleksi önermeyi amaçlamaktadır. Bir şehirdeki genel sorunlardan biri olan bu konu bir çözüm gerektirmektedir. Birinci bölümde bu tür olanaklara duyulan gereksinim anlatılmakta, ticaretle ilgili terimlerin açıklanarak aydınlatılması amaçlanmaktadır. İkinci ve üçüncü bölümleri ise, ticaret merkezi olgusunun tarihi gelişimi ile temel mimari akımların içinde oluştukları mekansal çerçeve ve kapsamları göz önüne alınarak, Ankara kentinin ek ticari alan gereksinimine rasyonel bir çözüm önerilmesinden oluşmaktadır. Dördüncü ve beşinci bölümlerde, Ankara'daki bu önerinin hedefi, kapsamı, felsefesi ve prensipleri analiz edilerek kararlara varılmaktadır. Ulus tarihi ticaret merkezinde yer alması öngörülen bu önerinin konumu ve Ankara'nın mevcut ticari merkezi ile ilişkilerinin kent ölçeğinde irdelenmesi altıncı bölümü oluşturmaktadır. Son bölüm, öneri alan üzerinde geliştirilen tasarım kararlarının detaylı olarak açıklanması ile, araştırma sonuçlarını içeren bir özetten oluşmaktadır.
From scriptual to spatial: 'Labeling' as a metaphore to understand museum space

Bu tez müze mekanının sergilenen koleksiyon ve onun mimari yorumlarıilişkisi üzerine eleştirel bir incelemesidir. Müzenin içerisinde sergilenen nesneler 'etiketleme' olarak adlandırılacak olan iki temsilşekline sahiptirler : sahip olduklari fiziksel beden ve onlara yüklenmiş bilgi. Müze mekanı sergilenen nesnenin bu iki bedeninin cakıştığı durum olarak düşünülebilir. Etiketlemenin sahip olduğu geçici karakterin muze mekan organizasyonu destekler bir özellik olduğu iddia edilmektektedir. Bu bağlamda, esneklik kavramı Center Pompidou ve Grand EgyptianMuseum yarışmaları özelinde karşılaştırmalı bir okuma ile incelenmiştir. Buna bağlı olarak iki yarışmanın koleksiyonları ve koleksiyona bağlı fiziksel mekan yorumları eleştirel bir gözle yeniden ele alınacaktır.
İzmir içindeki pazar yerlerinin işlevsel analizi ve işlevlerin güncellenmesi konusunda bir model analizi

Anahtar sözcükler: Pazar yerleri, Katlı pazar yerleri, Pazar alanları planlaması İnsanoğlunun ticaret etkinliğini biçimlendirdiği en eski mekanlardan biri olan pazar yerleri satıcıyla alıcı arasında doğrudan ilişkilerin var olduğu, pazarlık olanağının sınırsız olduğu, geleneksel alışveriş yerleridir ve her kesimden insan tarafından rağbet görmektedir. Kent dokusunda önemli bir yeri olan pazar yerleri aynı zamanda kent kültürünü de yansıtan özel mekanlardır. Ancak şehir planlamasında gerekli özen gösterilmediği, uygun mekanlar ayrılmadığı için bu alanlarda bazı problemler yaşanmaktadır. Pazar yerlerinde yaşanan problemlerin giderileceği düşünülerek bu mekanlar sabit pazaryerlerine dönüştürülmeye çalışılmaktadır. Bu da kent kültürünün yok olmasına neden olmaktadır. Sabit pazar yerleri düzenli, planlı olmasına rağmen kent kültüründen, insanların alışkanlıklarından uzak kalmakta, insanları ortak mekanda toplama özelliğini yansıtamamakta, dolayısıyla semt pazarları kadar ilgi görmemektedir. Ayrıca çoğu zaman hizmet alanı mahalle ölçeğinde değil, kent ölçeğinde düşünüldüğü, sabit pazarlara ulaşım semt pazarlarına göre daha zor olduğu için bir market ya da hal havasını almaktadır. Bunun sonucu olarak sabit pazarlara ilgi semt pazarlarına göre az olmaktadır. Şehir dokusunda önemli bir yeri olan semt pazarlarına alternatif olarak sunulan yeni alışveriş mekanları geleneksel semt pazarlarım etkilemeye ve bunları dönüşüme uğratmaya başlamışlardır. Ancak tüm bunlara rağmen pazarların yapısı değişime uğrasa bile 'pazara gitmek' önemini kaybetmemiştir ve kaybedecek gibi de görünmemektedir. Bu nedenle semt pazarlarının sorunlarının belirlenip, çözüme kavuşturulması ve bu geleneksel yapının korunması doğru olacaktır.