turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kamu yapım işlerinde idarelerin proje yönetimine dahil olabilecekleri bir ihale usulünün geliştirilmesi

İnşaat projeleri birçok faaliyetten oluşan ve her bir faaliyetin farklı uzmanlık gerektiren farklı katılımcılar tarafından yürütülen karmaşık bir yapıya sahiptir. Bu karmaşıklığı ortadan kaldırarak projelerin verimli bir şekilde tamamlanabilmesi için projenin başından sonuna kadar kesintisiz olarak proje yönetiminin uygulanması gerekmektedir. Proje yönetiminin başarasınıise büyük ölçüde planlama sürecinde alınan ve projelerin inşa edilebilirliğini belirleyenyönetimsel kararlar etkilemektedir. Diğer taraftan; kamu kurum ve kuruluşları 4734 Sayılı Kamu İhale Kanunu gereğince hem kamu kaynaklarını verimli kullanmak hem deistekliler arasında eşitlik ilkesini sağlamak adına bir ihale süreci yürütmek zorundadır. Bu yöntemde projelerin planlama ile uygulama süreçlerinin kesin olarak ayrılması idarelerin proje yönetimine dahil olmalarını engellemektedir. Yürütülmüş olan tez çalışmasında ise mevcut uygulamada KİK'inin etkinliğini değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Bu kapsamda; hem Kamu İhale Kurumu hem de Alanya Belediyesi'nden alınan ihalelere ait yaklaşık maliyet ile ihalebedelleri korelasyon ve regresyon analizleri ile incelenmiştir. Elde edilen bulgular; yaklaşık maliyet ile ihale bedelleri arasında çok yüksek bir ilişki olduğunu ve yaklaşık maliyetlerin ihalebedellerini çok yüksek düzeyde açıkladığını ortaya koymuştur. Analiz sonucu elde edilen modellerde ise pazarlık usulünde yaklaşık maliyet ile ihale bedeli arasındaki oranın açık ihaleusulüne göre yüksek olduğu görülmüştür. Sonuç olarak; kamu kaynaklarının verimli kullanılabilmesi adına pazarlık usulünün uygulanması gerekmektedir.
Türkiye ve Almanya binalarda enerji performansı yönetmeliklerinin referans bina ve sınır koşulları açısından karşılaştırılması

Bu tez çalışması kapsamında binaların enerji performansıyla ilgili çalışmalarını EPBD ile paralellikte gerçekleştiren Türkiye ile binaların enerji verimliliği konusunda 33 yıllık bir geçmişşi ve bu konuda güçlü standartlara sahip Avrupa Birliği ülkesi Almanya'nın enerji performansı yönetmeliklerinde tanımlanmış referans bina modellerinin karşılaştırması yapılmıştır. Bu karşılaştırma yapılırken bina enerjisini etkileyen parametrelerin tanımı ve sınır değerlerini belirleryen standartlar ağırlıklı olarak ele alınmıştır. Almanya Binalarda Enerji Korunumu Yasası ve DIN V 18599 standardı ile Türkiye Binalarda Enerji Performansı Yönetmeliği referans bina sınır değerleri açısından karşılaştırma yapılmıştır. Bu iki referans bina yöntemlerinin karşılaştırılmasıyla, EPBD ve binaların optimum maliyet seviyesinde minimum enerji performansı çerçevesinde Almanya ve Türkiye referans bina yönteminin tanımlamalar, parametreler ve sınır değerleri bakımından farklılıklarını tespit etmek ve bu tespitler ışığında BEP-TR'nin sorunları ve geliştirilmesi için çözüm üretebilmek amaçlanmıştır.
Kentsel dönüğşüm- sürdürülebilirlik bağlamında Fener Balat yenileme alanı

Günümüzde kentler farklı zamanlarda farklı ihtiyaçlarla değişime uğramakta ve birçok sorunu beraberinde getirmektedir. Sürekli bir değişim halinde olan kentlerde bu değişimden en çok etkilenen alanlardan birisi de şüphesiz tarihi kent merkezleridir. Tarihi kent merkezlerinin günün getirdiği yeniliklere uyum sağlayabilmesi, mevcuttaki özgün kent dokusunun sürdürülebilirliği ve kentte var olan yerel kültürün yaşatılabilmesi için kentin yenilenerek dönüşümüne gereksinim duyulmaktadır. Kentler yaşanan dönüşüm sürecinde ortaya çıkan değişimleri, kentin müdahale edilen çevresini, bölgenin sürdürülebilirlik kriterleri ? sosyal, fiziksel, kültürel- açısından etkilemektedir. Bu nedenle çalışma kapsamında amaç, kentsel dönüşüm proje ve uygulama süreçlerinde temel ilkeler olarak kabul edilen sürdürülebilirliğin farklı boyutlarının, özellikle de son yıllarda koruma altına alınan kent merkezlerindeki tarihi alanlarda gerçekleştirilen dönüşüm çalışmalarını sürdürülebilirlik boyutunda inceleyerek, yeni oluşan yaşam alanlarında ortaya çıkan değişim-dönüşümleri fiziksel, sosyal, kültürel açıdan gözlemlemektir. Bu anlamda kentsel dönüşüm ile sürdürülebilirlik ilkelerini bir arada sentezleyerek dönüşüm süreci ele alınmaktadır. sürdürülebilirlik az enerji, az atık, doğal verileri kullanma? v. b. yaklaşımlarını savunmakta ve mevcut yapı stoğunun fiziksel, sosyal, kültürel, mekansal sürdürülebilirliğinin sağlanarak, kent dokusundaki mevcut bölgelere özgü verileri kullanarak, terk edilmiş alanların potansiyelleri ortaya çıkarılabilmektedir. Çalışmanın aktarım biçiminde, öncelikle dönüşüm-sürdürülebilirlik kavramları tanımlanarak, bu kavramların birbiriyle ilişkisi öne çıkarılmaktadır. Dönüşümün dünyada ve Türkiye'de yaşanan tarihsel süreçleri ve uygulama biçimleri ortaya konulmaktır. Bu değerlendirmeler ile İstanbul tarihi kentsel alanlarında yapılan dönüşüm uygulamaları, sürdürülebilirlik kriterleri bağlamında incelenmektedir. Ortaya çıkan sonuçlar üzerinden yapılan ve yapılacak olan dönüşüm uygulamalarının sürdürülebilirlik açısından değerlendirilmesi yapılmaktadır. Buna paralel olarak dünyada benzer sorunlarla uzun yıllardır dönüşüm süreci yaşayan İspanya-Barcelona kentinde gerçekleştirilen çalışmalar değerlendirilmektedir. Türkiye ve İspanya da gerçekleştirilen kentsel dönüşüm uygulama örneklerinin yanı sıra, Türkiye'de farklı müdahale biçimleri yapılan Fener-Balat bölgesinde gerçekleştirilen dönüşüm çalışmalarını sürdürülebilirlik bağlamında ele alınmaktadır. Sonuçta günümüzde gerçekleştirilen kentsel dönüşüm çalışmalarının kentleri nasıl etkilediği, neleri değiştirilebileceği istenilen hedefe ulaşıp ulaşılamayacağını, kentlerin sadece fiziksel yapısının dönüşümü değil sosyal, kültürel, mekansal, ekonomik, yasal, çevresel unsurları ile gerçekleşmesi gerektiği vurgulanacaktır.
Kapadokya'da fiziksel çevre verilerinin turizm ve turizm yapılarına etkileri üzerinde bir araştırma

Bu tez kapsamında; Birinci bölümde, kısaca tezin yapılış amacı anlatılmıştır. İkinci ve üçüncü bölümlerde, genel anlamda, çevre ve turizm kavramları üzerinde durulmuştur. Dördüncü bölümde, turizmin çevreye, çevrenin turizme ve turizm yapılarına etkileri incelenerek, bu etkilenişimler sonucunda kabul edilen, olumlu ve olumsuz etkenler belirtilmiştir. Beşinci bölümde, Ülkemizin en önemli çevresel değerlerinden biri kabul edilen Kapadokya Bölgesi'nde, çevresel değerler ve turizmin gelişimi incelenerek, çevre-turizm etkilenişimi sonucunda görülen olumlu ve olumsuz özellikler ortaya çıkarılmıştır. Altıncı bölümde, çevresel öğelerden biri olan fiziksel çevrenin, bölgedeki turizme etkisini, bazı turizm yapılarından örnekler verilerek, açıklanmaya çalışılmıştır. Son bölümde; Kapadokya bölgesinde çevre ve turizmin korunması ve geliştirilmesi için, turist, yerli halk, Politikacı ve Araştırmacıların da görüşü alınarak sonuçlar çıkarılmış ve öneriler sunulmuştur. iv
Mimarlık eğitiminin görsel imajların yorumu üzerine etkisi

Bu çalışma; mimarlık öğrencilerinin, görsel imajları algılayıp yorumlamada, gerek kendi içinde, gerekse de eğitim kurumları arasında farklılıklar gösterebileceği genel hipotezine dayanmaktadır. Araştırmada iki farklı deneysel çalışma kurgulanmıştır. Birinci çalışmada, mimarlığa yeni girmiş öğrencilerle son sınıf öğrencilerinin mimari cephe algılarındaki farklılıkları ve benzerlikleri görebilmek adına, toplam 83 tane mimarlık öğrencisine 21 yapı imajı gösterilmiştir. INDSCAL yöntemiyle yapılan analiz sonuçlarına göre, imaj değerlendirmelerinde son sınıfların daha öznel, birinci sınıfların ise daha nesnel değerlendirmelerde bulundukları görülmüştür. Ayrıca bazı birinci sınıf öğrencileri, görsel imaj yorumlarını dördüncü sınıflara oldukça yakın değerlendirmişlerdir. Çalışma, bu öğrencilerin mimariye olan ilgilerinin varlığını göstererek, deneysel çalışmalarda birinci sınıf öğrencilerini 'halk' statüsünde değerlendirmenin tehlikesine işaret etmektedir. İkinci çalışmanın amacı ise, son sınıf öğrencileri ve mimarlar arasındaki algı farklılıkları ve benzerliklerinin derecesini ve bazı bilimsel çalışmalarda son sınıf öğrencilerini 'mimar' statüsünde değerlendirmenin gerçeklik boyutunu görmek içindir. Lens Model yöntemiyle gerçekleştirilen deneyde, iki farklı üniversiteden, 142 bitirme projesi öğrencisi ve 20 eğitimci mimara, 45 yapının imajları gösterilmiş ve 'genel estetik', 'karmaşıklık', 'uyarım' ve 'aşinalık' bilişsel kavramlarını derecelendirmeleri istenmiştir. Bu bilişsel kavramlara hangi fiziksel bileşenlerin neden olduğunu belirlemek için ise, aynı imajlar 'uzman grubu' adı altındaki öğretim elemanlarına (10 kişi) sunulmuş, her bir imaj için 34 mimari fiziksel bileşeni değerlendirmeleri istenmiştir. Elde edilen analiz sonuçlarına göre tartışma ortamı oluşturulmuştur.
Önyapımın karşılaştırılmalı analizi

Endüstri Devrimi sonrası Avrupa ve A. B. D 'de ön yap imli konutun değişimini incelemeyi, ülkemizde uygulanan önyapımlı konut sistemlerini çeşitli yönlerden değerlendirmeyi ve bununla birlikte geleneksel yapım yöntemlerimizin çağdaş yapım sistemlerine uyarlanabilirliğini araştırmayı amaçlayan bu çalışma sekiz bölümden oluşmuştur. 1. bölümde çalışmanın amacına, 2. bölümde ise çalışmanın kapsam ve yöntemlerine değinilmiştir. 3, 4 ve 5 bölümlerde ise Avrupa'da ve A. B. D. 'de 18. yy'dan 20. yy'a kadarki dönemdeki önyapımlı konut ile ilgili temel gelişmeler anlatılmış, bu arada geliştirilen sistemlere değinilmiştir. 6. bölümde Türkiye'deki önyapımlı konutlar çeşitli kriterler doğrultusunda değerlendirilerek sınıflandırılmış ve inşaat teknolojileri değerlendirilmiştir. 7. bölümde Anadolu'daki şu anda terk edilmeye yüz tutmuş ahşap konutların geleneksel yapım yöntemleri incelenmiştir. 8. bölümde bu geleneksel yapım yöntemlerinin hala görülebileceği Eskişehir'de iki ayrı Türk evi üzerinde bir araştırma yapılmış ve günümüz yapım yöntemleri ile Eskişehir'de uygulanabilecek değişik yapım yöntemleri ortaya konmuştur. Sonuçlar bölümünde ise tüm bölümlerde analizi yapılan gelişmelerden çıkarılan sonuçlar sunulmuştur.
Typology of historical Turkish baths in Urla and Seferihisar, Izmir

Bu çalışma kapsamında, İzmir, Urla ve Seferihisar bölgesindeki tarihi Türk hamamlarının mekansal kurgusu incelenmiştir. Çalışma, hamamların mimari restorasyon disiplinine uygun araçlarla belgelenmesini, tarih ve arşiv araştırmalarını, mimari özellikler ve değişmişlik analizlerini, şematik restitüsyon planlarını ve tipolojik özelliklerin değerlendirilmesini içermiştir. Sonuç olarak, iki halvetli, dikdörtgen sıcaklıklı plan şemasına sahip olan hamamlar bölgede yaygın olarak görülmüştür. Tüm mekanlar birbirine doğrusal bir düzen içinde eklemlenmiştir. Hamamların mekanları arasındaki sirkülasyonun ana girişten L şeklinde başlayıp alternatif düzenle son bulduğu gözlemlenmiştir. Genellikle yapıların silüetleri istenilen büyüklükte kübik bir kütle, bir grup küçük küp şeklinde kütleler ve bir prizmatik kütleden oluşmuştur. Sırasıyla ılıklık içeren ve soyunmalık olmayan tipler oluşturulmuştur.
Konut ve sosyal sürdürülebilirlik ilişkisinin hanehalkı çeşitliliği üzerinden irdelenmesi

Günümüzde küreselleşen yaşam dinamikleri, özellikle şehirlerin topluluk karakterlerini ve topluluğu oluşturan bireylerin yaşam biçimlerini değişikliğe uğratmaktadır. Bireylerin yaşam seyrindeki, yaşam döngülerindeki ve gündelik yaşamlarındaki değişimler, hanehalkı yapılarının çeşitlenmesine, var olanların ise toplum içerisinde daha görünür bir hal almasına yol açmaktadır. Hanehalkı yapılarındaki değişimin aksine, konut ve çevrelerinin sunuluş biçimleri ise hız ve ekonomik kazanç odaklı süreçler nedeni ile artan konut talebine cevap verebilmek adına tek tipleşmektedir. Aynılaşan yaşam çevreleri, çeşitlenen hanehalkı yapılarının toplu ve bireysel olarak ihtiyaç ve isteklerine cevap verememektedir. Bu durum ise bireylerin memnun şekilde konutlarında ikamet edebilmelerine engel olmaktadır. Refahın, istikrarın ve sosyal sermayenin sağlanamadığı konut ve çevreleri, sosyal sürdürülebilirlik hedefine ulaşılamayan sorunlu yaşam çevrelerini türetmektedir. Çalışmada, bu probleme dikkat çekmek amacıyla konut ve sosyal sürdürülebilirlik ilişkisinin hanehalkı çeşitliliği üzerinden irdelenmesine odaklanılmıştır. Tez kapsamında bu ilişki görünür kılınarak, hanehalkı çeşitliliğinin göz önünde bulundurulduğu tasarımların, sosyal sürdürülebilirliğe katkısının tespit edilmesi amaçlanmıştır. Çalışmada sosyal sürdürülebilirliğin sosyal eşitlik ve toplumun sürdürülebilirliği kriterlerinin kullanıcı ve hanehalkı çeşitliliği ile bu grupların konut ve çevresindeki ihtiyaçlarına odaklanan literatür sunumu yapılmıştır. Aralarındaki ilişki konut, toplu konut ve konut yakın çevresi ölçeğini kapsayacak biçimde irdelenmiştir. Kullanıcı çeşitliliği ile sosyal sürdürülebilirlik ilişki kapsamında belirlenen ölçüm kriterleri, anket tekniği ile alanda sorgulanmıştır. Yapılan anket çalışması verileri SPSS programı kullanılarak irdelenmiştir. Değerlendirmeler sonucunda, farklı hanehalkı gruplarının konut ve çevresi ölçeğindeki gereksinimlerinin değiştiği görülmüştür. Kullanıcıların bu ihtiyaçların karşılanamaması durumu ise konut ve çevrelerinde memnuniyetsiz şekilde yaşamlarına devam etmelerine veya zorunlu taşınmalara neden olduğu sonuçlarına varılmıştır.
Hızlı tren istasyon binaları ve kent ile entegrasyonun; Bozüyük-Bilecik-Ankara gar binaları üzerinden incelenmesi

Ülkemizde, 2000'li yıllarda demiryolunda büyük bir atak gerçekleşmiştir. Ülkemiz açısından, demiryolundaki en yeni gelişme 250 km/sa ile gidebilen yüksek hızlı trendir. Bu çalışmanın amacı, Türkiye'deki ilk yüksek hızlı tren hatlarından biri olan İstanbul-Ankara hattında yeni yapılan istasyon ve gar yapılarının; konumlarının kent bağlamında incelenmesi, kent içi diğer ulaşım ağları ile entegrasyonu, mimarisi ve mekan örgütlenmesinin incelenmesidir. Bu kapsamda, İstanbul-Ankara arasındaki yüksek hızlı tren hattı incelenmiştir. Çalışma, bu hat üzerinde bulunan yüksek hızlı tren gar ve istasyonlardan; Bozüyük, Bilecik ve Ankara ile sınırlandırılmıştır. Çalışma yöntemi olarak, yüksek hızlı tren sisteminin kullanıcıları; yöneticisi TCDD, çalışanı personel/makinist ve yolcu açısından analizler yapılmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde; amaç, kapsam ve yöntemin yer aldığı genel bilgiler bulunmaktadır. İkinci bölümde; demiryollarının tarihsel gelişimi, konuyla ilgili demiryolu kavramları, yüksek hızlı tren prensipleri, hat yapım kriterleri, istasyonların stratejik değerleri ve Türkiye'de yüksek hızlı trenin gelişimi hakkında bilgiler bulunmaktadır. Üçüncü bölümde ise, İstanbul-Ankara ile sınırlandırılmış olan hat üzerindeki durakların tarihsel ve kronolojik olarak incelenmesi ile başlar. Bu hat üzerinde yapılmış olan Bozüyük ve Bilecik yüksek hızlı tren istasyonlarının ve Ankara yüksek hızlı tren garının; kent bağlamında incelenmesi, kent içi diğer ulaşım ağları ile bütünleşme durumunun, mimarisinin ve mekan örgütlenmesinin incelenmesi ile devam eder. Gar ve istasyonların; kent içindeki durumu, yapım maliyetleri, kullanım yoğunluğu, sefer sayı ve süreleri, kent ile olan bağını etkileyen faktörler, zaman içerisindeki malzeme ve mekansal değişimler gibi bulgular ortaya çıkarılmıştır. Sonuç olarak, Ankara garı ve Bozüyük, Bilecik istasyonlarından yola çıkarak gelecekte yapılması planlanan gar ve istasyonlar için, hangi kıstasların önemli olduğu ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır.
Potentials and limitations of supertall building structural systems: Guiding for architects

Geçmişte, tasarımda kullanılan formlar sınırlı iken günümüzde süper yüksek bina formlarındaki özgürlük, tasarımdaki form yelpazesinin genişlemesiyle önemli ölçüde artmıştır. Günümüzün süper yüksek binaları, mimari tasarım yöntemlerindeki gelişmeler ve bilgisayar teknolojilerindeki yenilikler sayesinde daha önce neredeyse eşine hiç rastlamamış meydan okuyucu formlarla hayata geçirilmektedir. Büyük metropollerde ikonik süper yüksek binaya talebin artması, şehir siluetinde en sıra dışı binayı inşa etme yarışı ve günümüz mimarlarının konvansiyonel olmayan bina formlarını gerçekleştirme hevesleri günümüzün süper yüksek bina mimarisini tanımlamaya başlamıştır. Güncel yaklaşımların beraberinde bazen estetik kaygıların mimari tasarımda sınırlarının zorlanması gelebilmektedir ki bu da özellikle mimari ve strüktürel tasarımda olması gereken yüksek işbirliği yetersizliği veya eksikliğinden kaynaklı istenmeyen sonuçlar doğurabilmektedir. Diğer bir deyişle, yukarıda bahsedilen tutum mimari form artikülasyonundan sonra yapılan strüktürel tasarımda sorunlara neden olabilmekte ki bu da mimari ve strüktürel tasarımın bütünleşik yapısını kaçınılmaz olarak sınırlandırmaktadır. Öte yandan bilinmelidir ki yüksek yapılarda strüktürel maliyet toplam maliyetin yaklaşık %30'unu oluşturmakta ve bu maliyet yükseklikle birlikte önemli ölçüde artmaktadır. Günümüzün süper yüksek bina tasarlayan mimarları farkında olmalıdır ki bazı formlar özellikle konvasiyonel olmayanlar, strüktürel, aerodinamik, teknik ve ekonomik verimlilik açısından ancak belli strüktürel sistemlerle gerçekleştirilebilir. Bu sebepler yüzünden mimarlar süper yüksek bina strüktürel sistemlerinin potansiyel ve kısıtlarını bilmelidir. Sonuç olarak, bugün, mimarların süper yüksek formunun gelişimindeki rolü giderek artmaktadır. Bu çeşit bir rol daha büyük bir zorlukla beraber mimarların fikirlerini sadece görsel olarak çekici kılmak yerine strüktürel ve inşai bakış açılarından da değerlendirme gerekliğini beraberinde getirmiştir.
20. yüzyıl mimarlık mirası; Ankara Opera Binası ve 1923-1950 yılları arası Türk mimarlığı'nda yüksek mimar Şevki Balmumcu'nun yeri

20. yüzyıl Mimarlık Mirası niteliği ile incelenen, Ankara Sergievi Milli İktisat ve Tasarruf Cemiyeti'nin, çeşitli sergiler düzenlemek üzere, 1933 yılında, Uluslararası Proje Yarışması sonucu uygulanmıştır. Yarışmada birinciliği, 16 Türk ve 10 yabancı mimar arasında, Şevki Balmumcu ve İtalyan Paolo Vietti Violi paylaşmış ancak daha ekonomik oluşu nedeniyle Şevki Balmumcu'nun tasarımı-Türk mimarlarını da teşvik etmek için- seçilmiştir. 1946 yılında, Ankara'da, bir Opera Binası ihtiyacı doğmuş ve yeni bir yapı yapmaya ekonomik koşullar elvermediği için, bakımsız durumdaki Sergjevi'nin Operaya dönüştürülmesine karar verilmiş ve dönemin Milli Eğitim Bakanı Hasan Ali Yücel tarafından, 1946 yılında, Alman mimar Paul Bonatz görevlendirilmiştir. 1947'den bu yana bina opera olarak kullanılmaktadır. Bu dönüşüm, sadece işlevsel bir değişiklikle kalmamış, binanın mimarının izni alınmaksızın, modern biçimi, geleneksel ekleme ve çıkarımlarla örtülmüştür. Sembolik kulesi yıkılmış, teras çatısı klasik çatıya çevrilmiştir. Bu olay mimari çevrece kınanmış ve 'telif haklarına aykırı bulunmuştur. Buradan çıkışla; araştırmanın, ikinci ve üçüncü bölümlerinde, Şevki Balmumcu'nun mesleki başarısını sıkça gösterdiği ve etkilendiği dönem olan 1923- 1950 yıllan arası, Türk Mimarlığının genel yapısı, ülkenin sosyo-ekonomik ve kültürel etkenleri çerçevesinde incelenmiştir. Dördüncü bölümde, Türkiye'de Modernizmin, Genç Cumhuriyet üzerinde nasıl yankılandığını, kimlerin eliyle hacim bulduğunu ve bu etkileşimde mimarların ve bu mimarlardan da Şevki Balmumcu'nun rolü irdelenmiştir. Beşinci bölümde mimarın hayatı, altıncı bölümde en önemli yapısı Ankara Sergievi ve Opera Binasına dönüşümü detaylı olarak aktarılmıştır. Yedinci bölüm 20. yüzyıl Mimarlık Mirası kriterlerine, Ankara Sergievi örneğinde yaklaşır. Şevki Balmumcu'nun diğer yapıtları ve yarışma projeleri sekizinci bölümün konusudur.
Erken Cumhuriyet dönemi mimarlığında 'öteki' sorunu 1923-1950

Erken Cumhuriyet Türkiyesi'nde, Batılaşma başlığı altında gerçekleştirilen Modernleşme hareketi, geleneksel yapının tasfiyesini öngörmesi nedeniyle, geleneksel yapıya karşı işlenmiş bir suç unsuru barındırmaktadır. Erken Cumhuriyet dönemi ile birlikte yeniden kurulmaya çalışılan iç tutarlı yapı dahilinde oluşturulan toplumsal uzlaşım çabası ise bu noktadan hareketle
Image manipulation: A post-orthographic design medium

Bu çalışma mimarlığa içkin olduğu düşünülen temsil süreçlerini ortaya çıkarmayı amaçlar. Mimarlığın, kendi görseline bağlı olduğu düşünülerek, mimari tasarım surecini içkinleştirilmiş olgulardan arındırmak adına bu temsil süreçlerini teknik bağlamlarında tekrar sorgulamaya açar. Özellikle, çizim ve teknik niteliklerinin mimarlığa içkin olduğu varsayımı, çizimin mimarlık işlerine getirdiği kısıtlamaların görünürlüğünü azaltır. Ayrıca, çizimin eğitim ortamlarında kurumsallaştırılması, bu kısıtlamaların sorgulanması gerekliliğini de engeller. Çalışma bu kısıtlamaları çizimin doğrusal isleyişi ve bedenselliği aracılığıyla gerekçelendirir. John May'in 'Everything is Already an Image' söylemi üzerinden, doğrusallığın ve bedenselliğin sonuçları olan tasarım sürecinin ayrışmasını ve mekanikleşmesini ortadan kaldıran, otografi sonrası bir tasarım ortamı olarak görsellemeyi inceler. Çalışma aynı zamanda görüntüleme tekniklerinin belirli güncel mimarlık eğitimi pratiklerini nasıl gereksiz, çelişkili ve hatta olumsuz kıldığını tartışır.
An investigation on the planimetric design efficiency of inpatient departments in healthcare ficilities

Öz SAĞLIK YAPILARINDAKİ YATAN HASTA BÖLÜMLERİNİN PLANİMETRİK TASARIM ETKERLİĞİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA Kazanasmaz, Z. Tuğçe Doktora, Yapı Bilimleri, Mimarlık Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Arda Düzgüneş Mayıs 2005, 121 sayfa Literatüre bakıldığında; hastane tasarımının tarihçesi, hastaneleri daha etkerli kılma iddiası ile hazırlanmış ve bazıları yaşama geçirilmiş çok sayıda kuramsal ve pratik öneri ile doludur. Bu önerilerin hemen hemen tümünde ortak erek, yapım, bakım ve işletme giderlerini olabildiğince azaltmak, hasta/kullanıcı memnuniyetini, rahatlığını ve mahremiyetini olabildiğince artırmaktır. Bu öngörüye koşut olarak, yatan hasta bakım birimlerinin tasarımı, hem bu birimlerin beklentileri karşılamasın da, hem de bütün yapının mimari değer kazanmasında belirleyici olmuştur. Bu uğraşın amacına ulaşması için, tasarımcıya, yapılmış olan hastanelerin planlama etkerliği; yani, işlevsel inşaat alanının hizmet alanlara, hizmet verenlere ve dolaşım mekanlarına nasıl paylaştırıldığı ve bunlar arasındaki oransal ilişkiler hakkında ya da özet olarak belirtilir ise, genel kullanışlılığa ne ölçüde katkı sağladıktan konusunda zamanında bilgi ulaştırmaktır. Bu çalışmada da, Türkiye'de seçilmiş kamu hastanelerinde hasta bakım birimleri belirtilen bu amaç doğrultusunda irdelenmeye çalışılmıştır. Çalışmada incelenen kamu hastaneleri yaklaşık %33'lük bir rastgele örneklem ile seçilmiştir. Yaklaşık terimi hastane sayısı ancak tamsayı ile belirlenebildiği için kullanılmıştır. İncelemede, ilgili kuram arşivlerinden alman uygulama projeleri esas alınmış; alan hesaplarına ilişkin veriler doğrudan proje üzerinde yapılan ölçümlerden edilmiştir. vıBu ölçümler temel alınarak hesaplanan oranlar, geçerliliği kabul edilmiş etmenlere göre sınıflandırılmıştır ve saptanan farklılıkların kaynağının saptanması için varyans analizleri, t-testleri yapılmış, dağılım grafikleri hazırlanmıştır. Elde edilen bulgularda, yatak başına düşen yapısall alan sınıflandırılarak yapılan incelemede oranların farklılık gösterdiği, diğer etmenlere göre yapılan analizlerde ise oranların farklılık göstermediği anlaşılmıştır. Sonuçta, kullanılan yöntemin, belirtilen konularda değerlendirme yapmaya uygun olduğu, ancak saptanan farklılıkların nedenlerini belirlemek için yeni araştırmalar yapılması gerektiği ortaya çıkmıştır.