turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Meydanların kentsel yaşama katkısı üzerine bir inceleme: Bursa örneği

kullanmayı keşfettiği ilk kentsel mekan olarak tanımlanan meydanlar, tarihsel süreçte kentlerde farklı işlevler taşımış ve kentsel yaşamın önemli bir parçası olmuştur. Kentlerin yaşanabilir olması için, yaşayanların fiziksel, sosyal ve ekonomik gereksinimlerini karşılayabilmesi gerekir. Yaşanabilir kentler, insanların birbirleriyle ilişki kurmasına olanak tanıyan, barınma, çalışma, ulaşım, dinlenme, eğlence gibi temel işlevlerin konfor koşulları içinde gerçekleşmesini sağlayan ortamlardır. Bu açıdan, kentsel yaşamının önemli bir öğesi olarak meydanlar, nitelikli yaşam alanları sunarak kullanıcıların beklentilerine cevap verebilmelidir. Tezin giriş bölümünde, çalışmanın amacı, kapsamı ve yöntemi açıklanmıştır. Çalışmanın amacı, kentsel yaşama katkı sağlayan meydanlara sahip olabilmek için değerlendirilmesi gerekli olan faktörleri belirlemektir. Kullanılan yöntem, literatür araştırması, basit gözlem ve ankettir. kinci bölümde, kentsel mekanlar ve meydan kavramı açıklandıktan sonra meydanların sağladığı katkılar araştırılmıştır. Tezin üçüncü bölümünde, tarihsel süreç içindeki gelişim araştırılmış, meydanların ait olduğu dönemin yapısına bağlı olarak şekillendiği ve farklı kullanım olanakları sunduğu görülmüş, farklı dönemlere ait örnekler mekansal özellik, etki ve kullanım açısından incelenerek değerlendirilmiştir. Çalışmanın dördüncü bölümünde, doğal, fiziksel, sosyal ve ekonomik açılardan değerlendirme yapılarak, meydanların niteliğini etkileyen özellikler araştırılmıştır. Alan çalışması bölümünde ise, Bursa'da kent meydanı olarak tanımlanabilen Orhangazi Meydanı ve Ahmet Taner Kışlalı Meydanı ele alınmış, iki çalışma alanı, tarihsel süreç içindeki gelişim, doğal, fiziksel, sosyal ve ekonomik faktörlere ilişkin analizler, kullanıcı yoğunluğu ve profilinin belirlenmesi, kullanıcı görüşlerinin değerlendirilmesi kapsamında incelenmiştir. Çalışma sonuçları ve öneriler bölümünde, anket ve analizlerin sonuçlarına göre, çalışma alanlarının yeterli ve yetersiz yönleri belirlenmiş, bu alanlarda yapılabilecek düzenlemelerde ve farklı tasarımlarda kullanılmak üzere öneriler oluşturulmuştur. Çalışma sonucunda, iki meydanın Bursa'da belirli bir kullanıma sahip olduğu, ancak kullanıcıların gereksinimlerini tam olarak karşılamadığı görülmüştür. Kullanıcıgörüşlerinin katkısıyla oluşturulan öneriler dikkate alındığı takdirde, Orhangazi ve Ahmet TanerKışlalı Meydanları kentsel yaşama daha fazla katkı sağlayabilecektir.
Tekrar ve D-gen havuzu: Tabanlıoğlu Mimarlık

20. yüzyılda, karakteristik üsluplar birliğinin kırılmasıyla başlayan modern dönem, toplumlar üzerinden konuşulan kimlik sorunsalının, bugün, binalar ve mimarları üzerinden konuşulmasına zemin hazırlamıştır. Günümüze kadar devam eden bu süreçte, giderek artan özgürleştirici söylemler ve gelişen teknoloji, 'ben' kavramının ön plana çıkmasını sağlamış; mimarın kimliğini de bu yönde etkilemiştir. Ancak, 21. yüzyılın en büyük sorunlarından biri haline gelen taklit ve tekrar kavramları, farklı olma arzusu ve yaratıcılığın tetiklenmesinin bir getirisi olarak mimari pratikte yerini almıştır. Mimar, bir taraftan kendi kimliğini oluşturma, bir taraftan da yer ile ilişkilenme ya da kendi bağlamını üretme gayretindedir. Dolayısıyla, bir tasarım yaparken mimar bir başkasından etkilenebilmekte ya da kendini aynen ya da farklılaşarak tekrarlayabilmektedir. Bu çalışmada, mimarın, kimliğini oluşturan değerlerden ya da tutkularından ödün vermek istememesi, Karina Moraes Zarzar'ın 'd-gen havuzu' olarak tanımladığı kavram ile açıklanmaktadır. Bu bakış açısıyla, Hilda Heynen'in 'inimarlık mimetik bir disiplindir' söyleminden yola çıkılarak, mimarın genlerinin etkisiyle kurguladığı bağlamsal ilişki, eleman tekrarında Le Corbusier; form tekrarında Santiago Calatrava, Daniel Libeskind, Bjarke Ingels ve malzeme/doku tekrarında Herzog & de Meuron'un gen havuzları üzerinden incelenmiştir. Günümüzde, mimarın, mutasyon eşliğinde gerçekleştirdiği form tekrarı sıklıkla görülmekle birlikte, özellikle eleman ölçeğinde gerçekleşen tekrara nadiren rastlanmaktadır. Tez kapsamında, Tabanlıoğlu Mimarlık projeleri ve uygulamaları, eleman tekrarı bazında ele alınarak, kanopi ve cephe sistem örnekleri ve mutasyonları, yer ile kurulmaya çalışılan bağlamsal ilişki beraberinde irdelenmiştir. Çalışma, yer ile kurulan diyalogda, bağlamın mimar kimliği üzerindeki etkisini göstermiş; Deleuze'un 'tekrar, farkı ortaya çıkarmak için bir araçtır' savını doğrulamıştır.
Kütüphane yapılarında akustik konfor ve bir örnek inceleme

Bu çalışmada kütüphane yapıları, ses düzeyi, yansışım süresi gibi akustik konfor parametreleri göz önünde bulundurularak incelenmiştir. Kütüphane yapılarında yüksek konsantrasyon gerektiren zihinsel çalışmalar yapıldığı için, yeterli verimin alınabilmesi, akustik konfor parametreleri açısından doğru tasarlanmış mekanlar olmasını gerektirmektedir. Bu tez çalışmasında; İhsan Doğramacı Bilkent Üniversitesi Kütüphanesi örnek yapı olarak seçilerek mekanın yansışım süresi ile ilgili akustik koşulları kabul edilebilir gürültü düzeyine göre incelenmiştir. Örnekleme yapılan kütüphane kullanıcıları ile öznel değerlendirmeler yapmak amacı ile anket çalışması yapılmış, sonrasında ise ölçüm cihazı ile gürültü ölçümü yapılmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde; çalışmanın amacı, kapsamı ve yöntemi belirtilmiştir. İkinci bölümde kütüphane yapıları kabul edilebilir gürültü düzeyi göz önünde bulundurularak incelenmiştir. Üçüncü bölümde ise örnek çalışma alanı incelenmiş, akustik konfor koşullarını belirlemeye yönelik anket çalışması uygulanmış, elde edilen sonuçlar değerlendirilmiştir. Dördüncü bölümde ise; örnekleme yapılan mekan da belirlenen hacim akustiği sorunlarının iyileştirilmesi ve akustik konfor koşullarının oluşturulabilmesi için düşünülen çözüm önerileri ve karşılaştırmalı sonuçlara yer verilmiştir.
'Tangent' architecture: YKKS building reconstructed

Bu çalışma, Teğet Mimarlık tarafından tasarlanan YKKS binası üzerine kapsamlı bir araştırma sunmayı amaçlamaktadır.2017'de İstanbul'da ziyaretçileriyle buluşan bina, açılışının hemen ardından, birçok ulusal ve uluslararası yayın tarafından fark edildi. Yapının gündem oluşturması ve geniş bir yankı yaratması çok çeşitli sebepler barındırır. Bina hakkında yapılan yorumlardan en öne çıkanı, Yapı Kredi Kültür ve Sanat binasının 'koruma ve dönüştürme eylemlerini ince bir çizgi - 'fine line'- ile ilişkilendirdiğini' öne sürer. Yapının mimarisiyle konumlandığı bu 'ince çizgiyi' anlamak ve değerlendirmek amacıyla, bu çalışma bir binayı okumanın ve yorumlamanın
I-enkesitli Avrupa çelik hadde profilleri için pratik tasarım formüllerinin geliştirilmesi

Bu çalışmanın amacı, ülkemizde çelik yapı tasarımıyla uğraşan mühendis ve mimarların, I-enkesitli çelik hadde profillerin alan, atalet momenti, mukaveet momenti, atalet yarıçapı gibi temel enkesit özelliklerinin yanı sıra, tasarım eğilme momenti ve basınç kuvveti dayanımlarını profil tablolarını ve nispeten karışık yönetmelik formüllerini kullanmadan kolayca hesaplayabilmelerini sağlayan basit ve pratik tasarım denklemleri geliştirmek ve böylece kendilerine özellikle tasarımlarının ilk aşamasında hız ve zaman kazandırmaktır. Tasarım formülleri ülkemizde yaygın şekilde kullanılan I-enkesitli hadde profilleri için çıkarılmıştır. Dayanım formülleri, ülkemizin güncel çelik tasarım yönetmeliği olan 'Çelik Yapıların Tasarım, Hesap ve Yapım Esaslarına Dair Yönetmelik' temel alınarak ve üç farklı çelik sınıfı için ayrı ayrı elde edilmiştir. Tezde önerilen tasarım formüllerinden, elemanın narinlik oranına da bağlı olan eksenel dayanım formüllerinin dışındaki bütün formüller; birim boy kütle, enkesit derinliği ve başlık genişliği olmak üzere yalnız üç parametreye bağlıdır. Dayanım formülleri, yönetmelikte tanımlanan Yük ve Dayanım Katsayılarına göre Tasarım yöntemi kullanılarak elde edilmiştir; ancak, tasarımda Güvenlik Katsayılarına göre Tasarım yönteminin kullanılması durumunda, tasarım dayanımları kolaylıkla güvenli dayanımlara dönüştürülebilmektedir. Tezde önerilen tasarım formüllerindeki hata yüzdelerinin, incelenen profiller ve çelik kaliteleri için, yanal burulmalı burkulmanın eğilme davranışını, yerel burkulmanın da basınç davranışını kontrol etmediği durumlarda, oldukça makul olduğu, çoğu durumda üst sınır olarak belirlenen yüzde 20'nin çok altında kaldığı tespit edilmiştir.
İnşaat sektöründe alt yüklenici davranışları

İnşaat sektörünün kendine özgü koşulları, genel yüklenicilerin davranışlarını şekillendirerek, onları alt yüklenici kullanmaya yöneltir. Ancak sektörün önemli bir üyesi olan alt yükleniciler de genel yüklenicileri ile aynı koşullar altında, üretimlerini gerçekleştirmektedirler. Araştırmada, genel yüklenicileri etkileyen sektörel koşullar karşısında alt yüklenicilerin davranışlarının nasıl şekiUendiğinin belirlenmesi, amaçlanmıştır. Otuz üç firmanın katıldığı araştırmanın sonunda ortaya çıkan bu tez beş bölümden oluşmaktadır.. İlk bölümde, sektörün özelliklerinin kısaca belirlenmesi ile ele alınan konunun içeriği anlatılarak tanıtımı yapılmış ve amaç belirlenmiştir.. İkinci bölümde, sorunun tanıtımı yapılmış, inşaat sektörünün genel karakteristikleri geniş olarak verilerek sektörde alt yüklenicilik kavramı irdelenmiş ve alt yüklenicilerin sorumlulukları belirlenmiştir.. Araştırmanın temel yaklaşımı üçüncü bölümde verilmektedir. Hipotezler bu bölümde ortaya konulmuş, araştırmanın tasarımı, veri toplama ve soru kağıdı ile ilgili bilgiler verilmiştir. Değişkenlerin ölçülmesi ve kullanılan istatistiksel yöntemle ilgili açıklamalar da bu bölümde yer almaktadır.. Dördüncü bölüm araştırmanın bulgularım içermektedir. Tanımlayıcı çözümlemelerle birlikte histogramlar, alt yüklenicilerin genel yüklenicilerle ve ikincil alt yüklenicilerle ilişkilerine yönelik düşünceleri, alt yüklenicilerin ikincil alt yüklenicilere iş devir etmelerine ilişkin düşünceleri ve ilişkisel çözümlemeler bu bölümde yer almaktadır.. Bulguların hipotezler doğrultusunda tartışılması, tanımlayıcı ve ilişkisel çözümlemelerden elde edilen sonuçlar ve genel olarak çalışmanın sonuçları ile öneriler ve araştırmada yapılamayanlar bu bölümde yer almaktadır. Bulgulara dayanılarak araştırmanın sonucu şöyle açıklanabilir. Sektöre özgü koşullar ve yönetim sorunları alt yüklenicileri de etkilemektedir. Alt yüklenici f irmalarm meslek yaşamlarının sürekliliği onların iş almada gösterecekleri performansla ve işin gerek kendileri, gerekse genel yüklenicileri açısından başarılı olarak bitirilmesi ile sağlanabilmektedir. Çünkü alt yükleniciler bu sayede genel yüklenicileri ile ilişkilerine, çok önem verdikleri sürekliliği kazandırmaktadırlar. Alt yüklenicilerin işin alınmasında gösterecekleri performans onların iş hacimlerinde iniş-çıkışlara neden olmakta ve bu yüzden onlar da genel yükleniciler gibi iş gücü/araç/donanım konusunda atıl kapasite ve planlama sorunları yaşamaktadırlar. Bu sorunu çözmek üzere, alt yükleniciler de genel yüklenicileri gibi, alt yüklenici kullanabilmektedirler. vu
Kentsel dış mekan kullanımlarının değişim ve dönüşüm bağlamında incalanmasi: Eskişehir kent merkezi

İnsan; Varoluşundan itibaren doğaya karşı bir hayat mücadelesi vermiş, gereksinimlerini karşılamak için doğadan yararlanırken doğadan gelebilecek tehlikelere karşı da hep bir korunma yöntemi aramıştır. İnsanın doğayı tanıyarak, kendi yapabildiklerini faydalı hale getirmesi ile teknolojinin ilk temelleri atılmıştır. Kentlerin ortaya çıkışı; insanın dış etmenlere karşı birlikte mücadele etme olgusuna dayanmaktadır. Sanayileşme ile birlikte bir çekim merkezi olan kentlerde; kentleşme ve kırdan kente yoğun göç ile artan nüfus; kentlerde yaşayan nüfusun oranının da hızla artmasına neden olmuştur. Nüfus artışı, sanayileşme ve teknolojik gelişmelere bağlı olarak sürekli değişime uğrayan kentlerde, insanların sosyal, fiziksel ve ruhsal yaşantılarını sağlıklı bir biçimde sürdürebilmeleri için gerekli en önemli kentsel öğelerden birisi olan dış mekanlar da değişime uğramışlardır. Bu çalışma kapsamında; Eskişehir kentinin tarihsel süreçteki kentsel gelişimi, kentsel dış mekan kullanımları ve değişimi irdelenmektedir. Kentin zaman içerisinde yaşadığı fiziksel, sosyal, mekansal değişimler ile bu değişimlerin olumlu ve olumsuz etkileşimleri görsel verilerle birlikte incelenmiştir.
Erken Cumhuriyet Dönemi sanayi komplekslerinin mekansal analizi: Nazilli, Kayseri, Bursa ve Eskişehir örnekleri

Türkiye Cumhuriyeti, kurulduğu andan itibaren 'tam bağımsız' bir ülke oluşturma hedefiyle hareket etmiştir ve bir çağdaşlaşma ve modernleşme projesi uygulamıştır. Bu projenin kurumsal, ekonomik, toplumsal ve bireye yönelik boyutları bulunmaktadır. Ekonomik boyut, çağın koşulları doğrultusunda sanayileşmeyi ve ekonomik bağımsızlığı içermektedir. Erken cumhuriyet dönemi, Türkiye Cumhuriyeti için ekonomik kalkınma savaşımının verildiği dönem olmuştur. Sanayileşmenin gerçekleşebilmesi için özel girişimcilere çeşitli kolaylıklar sağlanmış, ancak özel sektörün beklenen düzeyde bir sanayileşmeyi gerçekleştirecek sermaye ve deneyime sahip olmadığı görülünce devletçi uygulamalara gidilmiştir. 1930'lu yılların başından itibaren çeşitli yasal düzenlemelerle ve uygulamalarla, devlet ekonomik alanda ağırlığını hissettirmeye başlamıştır. 1932'de hazırlanmaya başlanan ve 1934 yılında yürürlüğe giren Birinci Beş Yıllık Sanayi Planı da bu uygulamalardan birisidir ve tüketim malları üretimine yönelik olarak Türkiye'nin çeşitli bölgelerinde fabrikalar kurulmasını öngören bir plandır. Bu sanayi planı, aynı zamanda cumhuriyetin mekansal stratejileri doğrultusunda uygulanmıştır. Fabrikaların yerlerinin demiryolu güzergahı üzerindeki küçük Anadolu kentleri olarak seçilmeleri, modernite projesinin tüm ülke sathına yayılma isteğinin somut bir kanıtıdır. Fabrikalar, kuruldukları bölgelerde, istihdam, nüfus artışı, sanayileşme ve kentleşmeye yol açmışlardır. Sağladıkları altyapı, sağlık ve eğitim hizmetleri ve rekreasyon olanakları ile halkın ve çalışanlarının yaşantısında etkin rol oynamışlardır. Cumhuriyetin çağdaşlaşma-modernleşme politikasının mekansal ve toplumsal karşılığını birçok alanda olduğu gibi bu 'inodern' sanayi kampüslerinde izlemek mümkündür.
Gürcistan geleneksel mestia evlerinin genel mimari özelliklerinin incelenmesi

Mimari açıdan önemli bir geçmişşe sahip Gürcistan'ın yukarı Svaneti Bölgesinde bulunan Mestia şehri tarihi eserler bakımından çok zengindir. Mestia'nın geleneksel mimarisi yöre insanının doğa koşullarına ve topografyaya karşı bölgeye has malzemeler kullanılarak oluşturulmuş bir yapılaşmadır. Bu mimarinin oluşmasında halkın yaşam biçimi, gelenek ve görenekleri, iklim şartları, korunma ve savunma ihtiyaçları etkili olmuştur. Geleneksel Mestia evleri; Gürcistan sivil mimarisinin karakteristik unsurlarını ve geleneksel yaşam biçimini günümüze taşıyan yapılardır. Bu tez çalışmasında Güscistan Svaneti bölgesi geleneksel konut mimarisi içinde Mestiada bulunan Svan evi ve kuleleri incelenmiştir. Yörenin ustaları tarafından, yörede bulunan malzemelerden, geleneksel yapım teknikleriyle oluşturulan yapılar, pragmatik bir şekilde o yörenin geleneksel konut mimarisini oluşturmaktadır. Yapılan incelemeler sonucunda, geleneksel Mestia konut mimarisinin içerisinde Svan evi ve kulelerinin belirli bir tipolojisinin olduğu ve ortak plan şeması, yapım tekniği ve malzeme özellikleri barındırdıkları gözlenmiştir. Svan evleri ve kulelerinin günümüzdeki durumlarıyla ilgili detaylı bilgi verilmeye çalışılmıştır. Mestia şehrinin tarihi dokusu büyük ölçüde korunarak; tüm mimari bileşen ve elemanları ile günümüze kadar gelmiştir. Mestia bölgesinin en dikkat çekici mimari örnekleri olan evleri ve kuleleri 9. y. y ve 12. y. y tarihleri arasında yer almış ve büyük çoğunluğu günümüze kadar gelmiştir. Mestia evleri ve kulelerine ilişkin nitelikli ve kapsamlı bir çalışmaya rastlanmamaktadır. Bu nitelikli ve son derece özgün yapıların,, mimari özellikleri ve fiziksel yapılarına ilişkin tespit çalışmalarının olmadığı görülmüştür. Bu bağlamda bu sorunun giderilmesine ilişkin çalışma amaçlanmaktadır. Bu çalışmada; Mestia'ya özgün bir kültüre sahip olan onun yansımalarını içeren bir yerleşke tespit edilmesi ve Mestia evleri ve kulelerinin mimari özelliklerinin tanıtılması amaçlanmaktadır.
Osmanlı İmparatorluk dönemi saraylarında mutfaklar

Her zaman işlevsel yönleriyle öne çıkan Osmanlı Saray Mutfakları, bu işlevi karşılayacak şekilde biçimlenmiş ve gittikçe artan ihtişamının yanında, hacimsel olarak büyümüş ancak sadeliğinden hiçbir şey kaybetmemiştir, imparatorluk dönemi Osmanlı Sarayları her zaman, saltanata ait ve pahada ağır yönleriyle incelenmiş, diğer müştemilatlar gibi mutfaklar da ikinci planda kalmıştır. Bu çalışmada amaçlanan Osmanlı Saray Mutfakla rı'nın mimari oluşumlarının sebep ve sonuç ilişkilerini araştırmak ve saray mutfaklarını bir arada ele alarak, bu yapılar hakkında toplu bir kaynak oluşturmaktır. Osmanlı İmparatorluğu'ndan günümüze Edirne, Topkapı, Dolmabahçe, Çırağan, Beylerbeyi ve Yıldız Sarayları olmak üzere altı saray kalmıştır. Çırağan, Beylerbeyi ve Yıldız Sarayları mutfakları günümüze ulaşamamıştır. Saray mutfaklarıyla ilgili günümüze ulaşan belgeler ve mutfaklarla ilgili gelenekler araştırılmış, mutfakların biçimlenmesinde etkili olan yan faktörlerden mutfak çalışanları, mutfak kapasiteleri, donanımları ve işleyiş şemaları incelenmiştir. Çalışmamız kapsamında üzerinde yoğunlaşan yapı Dolmabahçe Sarayı mutfaklarıdır. Dolmabahçe ve Edirne Sarayı mutfakları için 1/200 ölçekte rölöve ve restitüsyon projeleri hazırlanmıştır. Yerinde yapılan çalışmalar fotoğraflı tespitlerle desteklenmiştir. Tüm bu araştırmalar sonucunda Edirne ve Topkapı Sarayı Mutfaklarının, merasimlerin yapıldığı, imparatorluğun yönetildiği, sarayın dış avlusunda konumlandığı; Dolmabahçe Sarayı Mutfaklarının ise sosyal hayattaki değişimlerin ve batılılaşma sürecinin etkileri nedeniyle sarayın genel yerleşiminin dışında yer aldığı görülmektedir. Mutfak Mekanları önde eğik çatılı bir hazırlama mekanı ile arkasında kubbeli pişirme mekanlarının yan yana sıralanmasıyla oluşmuş, sade cepheli fonksiyonel yapılardır. Yapılar günümüze işlevlerinin sona ermesi nedeniyle farklı kullanımlar kazanmıştır. Ancak bu kullanımlar yapıların özgün işlevlerinden oldukça uzaktır. iv
Tünel kalıp sistemi uygulamalarında karşılaşılan teknik sorunlar ve üretilen çözümlerin irdelenmesi

Jüri: Yrd. Doç. Dr. Ercan H. OĞUZALP Yrd. Doç. Dr. Nazım KOÇU Yrd. Doç. Dr. İlhan KOÇ Ülkemizde son yıllarda toplumsal ve ekonomik gelişmelerin bir sonucu olarak, yapı alanındaki talebin karşılanması amacıyla teknolojik değişimler gerçekleştirilmektedir. Giderek artan konut ihtiyacının karşısında yetersiz kalan geleneksel yapım sistemleri yerini gelişmiş geleneksel sistemlere ve endüstrileşmiş sistemlere bırakmaktadır. Özellikle toplu konut üretimine sağladığı hız, deprem güvenliği, işçilikten tasanın; kalite, süreklilik ve ekonomiklik gibi özellikleriyle tercih edilen bir yapı üretim teknolojisi haline gelen tünel kalıp sistemi, bu avantajlarının yanı sıra belli sorunları da beraberinde getirmektedir. Yapılan bu çalışmada, sistemi uygulayan firmalar tarafından doğru çözülmeyen detaylar sonrasında oluşan ve kullanıcıya yansıyan sorunlar incelenerek, üretici firmaların soranlara yönelik geliştirdiği çözümler değerlendirilmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde, hazırlanan bu çalışmanın amacı, önemi, kullanılan materyal, metod ve çalışmanın kapsamı ele alınmıştır. İkinci bölümde, endüstrileşmenin tanımı yapılarak ilkeleri belirtilmiş, endüstrileşmenin yapı sektöründeki yeri ve yapımda endüstrileşme için gereken ön şartlar üzerinde durulmuştur. Endüstrileşmenin yapı sektörüne sağlamış olduğu kolaylıklara değinilerek endüstrileşmiş yapım sistemleri kısaca sınıflandırılmıştır. Üçüncü bölümde ise, tünel kalıp sistemin tanımı yapılarak, gelişimi ele alınmıştır. Sistemin özellikleri, türleri üzerinde durulmuş ve tünel kalıp teknolojisi ile üretilen bir yapının ne tür aşamalardan geçerek son halini aldığı gerekli şekil ve resimlerle anlatılmıştır. Dördüncü bölümde, ülkemizde tünel kalıp sistemle üretilmiş ve halen üretilmekte olan toplu konut örnekleri üzerinde durularak, tünel kalıp sistemin uygulanması ve kullanılması esnasında karşılaşılan sorunlar ele alınmıştır. Üretici firmaların bu sorunların çözümlerine dair ne gibi detaylar uyguladıkları, alan çalışmalarında elde edilen görsel materyallerle desteklenerek değerlendirilmiş ve sorunların kritikleri yapılmıştır. Sonuç bölümünde ise, anlatılan bilgiler ışığında genel bir değerlendirme yapılarak tünel kalıp sistemin yararlarının yanı sıra, özellikle üretici firmaların maliyeti düşündükleri için uygulamadıkları detaylardan dolayı oluşan teknik sorunlar ortaya koyulmuş ve sorunların çözümüne dair öneriler getirilmiştir.
Life cycle environmental impact assessment of a multi-storey residential building in İzmir

Çevreye negatif etkiler ile ilişkilendirilen yapı stoku ve yapı sektörünün iyileştirilmesi, sürdürülebilir kalkınma için önem taşımaktadır. Güncel durumun analiz edilmesi ve temel sorunların belirlenmesi, günümüzde binaların çevresel etkilerini azaltmak için bir gerekliliktir. Yaşam döngü değerlendirmesi çevresel etki değerlendirmesi alanında yaygın olarak kullanılan bütüncül ve bilimsel bir yöntemdir. YDD tekil bir yapı bileşeni veya belirli bir yaşam dönemine uygulanabileceği gibi bir yapının çevresel etkilerini beşikten mezara tüm yaşam döngüsü boyunca bütüncül bir yaklaşımla değerlendirmek de mümkündür. Bu çalışmanın amacı yapı sektöründe sürdürülebilirlik değerlendirmesinin çok önemli bir parçası haline gelen YDD metodunun güncel durumunu değerlendirmek ve Türkiye konut stokunda önemli bir paya sahip toplu konut projelerinin çevresel etkilerini YDD yöntemi ile değerlendirmektir. Son on yıl içerisinde İzmir'de inşa edilmiş bir toplu konut yerleşkesinin bir konut birimi uygulama alanı olarak seçilmiştir. Yapının yaşam döngüsü temel olmak üzere üç fazda incelenmiştir. Bu fazlar; kullanım öncesi fazı, kullanım fazı ve yaşam sonu fazlarıdır. Simapro 7 .3.3. yazılımı ve güncel Ecoinvent 2.2. veri tabanı YDD simülasyonu için seçilmiştir. Veri tabanına olarak, Türkiye'nin enerji verisi yerel girdi olarak yaratılmıştır. Bu çalışmanın sonucunda Türkiye'de son yıllık periyoda inşa edilmiş bir toplu konut biriminin yaşam döngüsü çevresel etkisi değerlendirilmiş, yaşam döngüsü fazlarının ve yapı bileşenlerinin çevresel etkilerdeki payları, kritik etki noktaları belirlenmiştir.
Hafif çelik sistem taşıyıcı kurgusu

Hafif Çelik Sistemler, hafif, hızlı, kolay ve ekonomik inşaatın öncelik kazandığı Amerika, Japonya ve Avustralya gibi ülkelerde yaygın kullanım alanı bulmuştur. Ülkemizde ise özellikle 1999 Marmara Depreminden sonra, yeni arayışlar içinde olan yapı sektörü bükme sac profillerden oluşan bu sistemi kullanmaya başlamıştır. Bu tez, sistem ile ilgili teknik özellikleri içermektedir. Çalışma beş bölüm altında toplanmıştır. İlk bölümde sistemin gelişimi ve olumlu - olumsuz özellikleri anlatılırken, ikinci bölümde profillerin üretimi ve ısı, ses ve yangın davranışları ve bunlara karşı alınması gereken önlemler üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde profillerin birleşimleri ve birleşim problemleri incelenmiştir. Sistemi oluşturan elemanlar ve bunlara ait teknik detaylara da dördüncü bölümde yer verilmiştir. Son bölümde ise sistemin deprem davranışını açıklayan bir deneye irdelenmiştir Tez kapsamında teknik çizimlerin yanı sıra, uygulayıcı firmaların detaylarına ve uygulamalar sırasında çekilen resimlere de yer verilmiştir. Ayrıca profillerin açıklıklarıyla ilgili tablolar ve bu sistemle yapılmış bina örnekleri Ek Bölümünde verilmiştir.