turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kentsel yeşil alanlarda park aydınlatması ve bir inceleme: Eskişehir bilim kültür ve sanat parkı

Kentsel yeşil alanlar grubundan olan parklar, kullanıcılarına dinlenme, eğlenme ve gezme imkanı sağlayan, çeşitli rekreasyon etkinliklerini olanaklı kılan, yapay öğelerin kısıtlı tutulup daha fazla doğal öğeleri barındırmayı amaçlayan alanlar olarak tanımlanabilir. Yapılan bu çalışmanın kapsamında, parklardaki dış aydınlatma konularına yönelik temel ilkeler verilmiş ve Eskişehir ilindeki Eskişehir Bilim Kültür ve Sanat Parkı bu ilkeler doğrultusunda incelenmiştir. Bölüm 1'de konuya giriş yapılarak çalışmanın literatür özeti, amacı ve hipotezi verilmiştir. Bölüm 2'de kentsel yeşil alan kavramı ve parklar açıklanmış, kentsel yeşil alan sınıflandırılması ele alınmıştır. Bölüm 3'te parklardaki dış aydınlatma ve tasarım ilkeleri bağlamında aydınlatma ölçütleri, lambalar, aygıtlar, aydınlatma kontrol sistemleri ve parklarda dış aydınlatma tasarım ilkeleri ile ilgili bilgiler verilmiştir. Bölüm 4'te Eskişehir Bilim Kültür ve Sanat Parkı'nın mimari özellikleri açıklanmıştır. Bölüm 5'te Eskişehir Bilim Kültür ve Sanat Parkı'nda uygulanan dış aydınlatmaya yönelik yaya yolları aydınlatması, yeşil alan aydınlatması ve çocuk oyun alanı aydınlatmasına ilişkin mevcut düzenler nesnel ve öznel yöntemlerle incelenmiş, inceleme sonuçlarının değerlendirilmesi yapılmıştır. Bölüm 6'da Eskişehir Bilim Kültür ve Sanat Parkı'nda yaya yolu aydınlatması, çim aydınlatması, ağaç aydınlatması ve çocuk oyun aydınlatması alanları için, aydınlatma programı (Dialux 4 .13) aracığıyla hesaplanan ve görselleştirilen aydınlatma tasarımı önerileri sunulmuştur. Bölüm 7'de yapılan bu çalışma ile ilgili genel değerlendirme ve sonuçlar verilmiştir.
Sinema kavram ve tekniklerinin mimari tasarıma etkileri

Tez çalışması sinema ve mimarlık ilişkisini, mimari proje yaklaşımlarına esin kaynağı olan sinema kavram ve teknikleri üzerinden incelemektedir. Sinema ve mimarlık, hareket, zaman, imge, mekan ve algı üzerinde etki gibi birçok ortak konu üzerinde sürekli yenilenen ilişkiler kurar. Sinema, imgelerinin insanlar üzerindeki etkisini arttırmak ve anlatım gücünü geliştirmek için sürekli yenilik arayışı içerisindedir. Bu arayışlar zamanla yeni tekniklerin ve kavramların ortaya çıkmasına olanak sağlamış, sinema güçlü bir imge oluşturma ve sunma aracı haline gelmiştir. Bu süreçte hareketli kamera, kurgu, senaryo, ışık ve gölge tasarımı, görsel efektler ve bilgisayar animasyonları gibi çeşitli ifade teknikleri ve tasarım araçları üretmiştir. Tezin ilk bölümü bu kavramların açıklamasını, önemli yenilikler ortaya koyan filmlerden örneklerle yapmaktadır. Tezin ikinci bölümü sinema ve mimarlık etkileşimini iki disiplinin gelişim süreçleri içerisinde incelemektedir. Farklı dönemlerde, mimarlığa egemen olan düşünce ve tasarım yaklaşımlarından uzaklaşmak için mimarlar, araştırmaları doğrultusunda diğer disiplinlerin bilgi alanlarından yararlanmışlardır. Bu süreçte birçok sinema kavramı ve tekniği mimari projelere esin kaynağı olmuştur. İkinci bölüm bu kavramları ve ortaya çıkardıkları mimari yenilikleri eş zamanlı olarak incelemektedir. Tezin üçüncü bölümü, farklı dönemlere ait çeşitli ölçeklerdeki mimari projelerin incelenmesini içermektedir. Kavramsal ve teknolojik olarak sinemayla ilişkilendirilen projelerin getirdikleri yenilikler ve ürettikleri mimari çözümler araştırılmaktadır. Bu projeler üzerinden sinema ve mimarlık ilişkisinin nasıl gelişmekte olduğu gözlemlenmeye çalışılmaktadır.
Çağdaş yapımda ahşabın kullanılması

Bu araştırma kapsamında; öncelikle, ağacın nasıl yapıda kullanılır hale getirildiği incelenmiş; sonra da, ahşabın geçmişşte ve günümüzde, taşıyıcı sistem elemanlarında rasyonel olarak kullanılması ve ahşabın teknolojik gelişimi ülkemizden ve dünyadan verilen çeşitli örneklerle açıklanmıştır.
Pencerelerin ısıl performansının artırılmasına yönelik iyileştirme teknikleri

Enerji bilincine yönelik bina tasarımlarında pencerelerin doğru tasarlanması ve pencerenin ısıl performansının artırılması, gerek iç ortam iklimsel konfor koşullannın sürekliliği, gerekse binanın enerji performansı açısından büyük önem taşımaktadır. Pencerelerin uygun tasarlanmaması halinde, binada konfor koşullannın zedelenmesi, ısıtma ve soğutma gerektiren dönemlerde enerji tüketiminin artışı kaçınılmazdır. Tez kapsamında enerji bilincine yönelik bina tasarımında pencerenin ısıl performansını belirleyen faktörler incelenmekte, farklı pencere tiplerinin ısıl performanstan etüd edilmektedir. Çalışmada pencerelerin ısıl performansını etkileyen faktörler ısı kayıp ve ısı kazanç mekanizmalan ile sınırlandınlmıştır. Pencerelerin ısıl performansı, pencereyi oluşturan bileşenlerin optik, termofiziksel, boyutsal özelliklerinin farklılaşmasına, iç ve dış ortam iklimsel koşullarının değişimine bağlı olarak artmakta veya azalmaktadır. Tez kapsamında gerçekleştirilen çalışmada, farklı bileşenlerden oluşan pencere tipleri belirlenmekte, ASHRAE tarafından belirtilen hesaplama yöntemi ile ASHRAE/NFRC tarafından belirlenen standart yaz-kış iklim koşullarında ısıl performans analizleri gerçekleştirilmekte, pencerelerin performanslanndaki göreli farklılıklar ve nedenleri saptanmaktadır, incelenen farklı performansa sahip pencere tipleri arasından seçilen örneklerin, Türkiye'de iki ayrı iklim bölgesinde yer alan Ankara (3. iklim Bölgesi) ve Antalya (1. İklim Bölgesi) illeri için, ısıtma ve soğutma gerektiren dönemlere art karakteristik günler 'için, gündüz ve gece koşullannda performans analizleri gerçekleştirilmektedir. Bir sonraki aşamada ele alınan pencerelerin her ikincile ait optimum yöne baktığı kabul edilmekte, belirtilen iklim koşullarında ikincil için, saatlik ısı kayıpları, ısı kazançlan ve net ısı transferi miktarlan hesaplanmaktadır. Pencerelerin ısıl performans analizlerinde Lawrance Berkeley Lab., Energy and Environment Division, Window and Daylighting Group tarafından geliştirilen L. B. L-W4. 1.(1 994) bilgisayar programı kullanılmaktadır. Çalışma sonucunda ele alınan pencerelerin ısıtma ve soğutma gerektiren dönemde ısı kayıpları ve kazançlan açısından performanslan değerlendirilmekte, incelenen iklim koşulu ve yer için kullanım amaçlanna göre, uygun olan pencere önerileri getirilmektedir.
A historic-contextual approach for the identification of built heritage in historic urban areas: Case of Galata district in İstanbul

öz TARİHİ KENTSEL ALANLARDAKİ MİMARI MİRASIN TESBİTİ İÇİN TARİHSEL-BAĞINTISAL BİR YAKLAŞIM ÖNERİSİ: İSTANBUL GALATA ÖRNEĞİ Topçu, Hicran Doktora, Mimarlık Bölümü, Restorasyon Tez danışmam: Prof. Dr. Ömür Bakırer Temmuz 2004, 230 sayfa Kentsel koruma teorilerindeki son gelişmeler, tarihi kentsel doku bütünü ile onu oluşturan öğeler arasındaki fiziksel ve fiziksel olmayan ilişki biçimlerinin oluşturduğu kültürel bütünlüğü ön plana çıkaran bağıntısal bir yaklaşım ortaya çıkarmıştır. Bu yaklaşım, kentsel korumanın, tarihi yapıların ve alanların ayrı süreçler halinde belirlendiği geleneksel tesbit yöntemlerinin yeniden sorgulanması ve bu bütüncül- bağıntısal koruma anlayışının gereksinimlerine yanıt verecek şekilde yeniden formüle edilmesi gereğini doğurmuştur. Bu tezde, kentsel mirasın tesbitine yönelik olarak tarihsel-bağıntısal bir yöntem tanımlanması amaçlanmaktadır. Tarihi kentsel doku ile onu oluşturan öğeler arasındaki bağlan yeniden kurarak, alanın kendi kimliğini, korunması için etkin bir araç haline getirecek olan bu yaklaşım, koruma alanına yönelik her türlü eylem ve araştırma için ortak bir zemin oluştururken, böylece koruma ve gelişme arasındaki gereksinim duyulan arakesiti de sağlayacaktır. vıTez çalışması, tarihi kentsel dokulardaki tarihsel-bağıntısal verilerin irdelendiği kavramsal bir kısım ile, tanımlanan metodun uygulanmasına yönelik bir örnek çalışma içermektedir. Örnek çalışma, tarihi kaynakların varlığı ve çeşitliliği bakımından Türkiye'deki en zengin örneklerden biri olan İstanbul'da, Galata bölgesinde gerçekleştirilmiştir.
Advertising media and housing production: Gated communities of Istanbul in the post-2000s

Bu tezde; küreselleşmenin sonucu olarak gelişen tüketim toplumunun pazarlama stratejilerinin, İstanbul'daki lüks konut üretimine nasıl nüfuz ettiğini inceleyeceğim. Istanbul'daki bu yeni tür konut önerilerini, televizyon reklamları, gazete ilanları, tanıtım broşürleri, vb. biçimindeki reklam araçları üzerinden, 'ideal bir yaşam tarzı' temasına dayanarak, etkin bir şekilde biçimlendiren pazarlama stratejilerini incelemeyi amaçlıyorum. Bu çalışma, aynı zamanda bu tür lüks konut gruplarının pazarlama kampanyaları vasıtasıyla, bu erişilmez 'ideal''in halka, sunumu ve yayılımı üzerine odaklanmaktadır. Bundan dolayı, çalışmanın dayandığı örnekler, tüketim kültürünün, mimari üründe en önemli etkilerinin görüldüğü, 1990 sonrası Türk mimarlık sahnesinde yoğunlaşacaktır. Çalışma, Türkiye'deki bu yeni tip altkentleşmenin pazarlanmasında yüksek alım gücüne sahip, yükselen bir değer olarak yeni orta sınıfın eşlik ettiğine dikkat çekmektedir. Bu bakımdan, bu sınıfa sunulan mimari projelerin yaşam tarzı özelliklerini, Bourdieu'nün yaşam tarzları kavramlaştırmalarına dayanarak analiz ederek, bu kavramlaştırmanın lüks konut gruplarının pazarlanmasına ne şekilde yansıyor olduğunu göstermeyi amaçlıyorum. Bu bağlamda,'farklılık' kavramı anahtar kavramsal araç olarak, seçilen örneklerde; sunulan önerilerin çevresel kalitelerini analiz etmekte kullanılacaktır. Doğrudan doğruya bu özelleşmiş konut yerleşkelerinin üretimini etkileyen, 'farklı bir yaşam tarzı' teması ve bunun meşrulaştırma süreci arasındaki ilişki tez problemimin esasını oluşturacaktır.
Giydirme cephe kontrüksiyonu

Bir çalışma kapsamı içinde ele alman araştırmanın konusu, giydirme cephe konstriksiyonun yapımı ve kullanılan elemanların araştırılmasıdır. Öncelikle Giydirme Cephenin mimaride kullanıma girmesi ele alınmıştır. Giydirme Cephe oluşturan elemanlar incelenmiş, Cam Giydirme ve Alüminyum Giydirme Cephe Sistemleri irdelenmiş, göz önünde bulundurulması gereken kriterler saptanıp, araştırılmıştır. Bir somaki bölümde Giydirme Cephe malzemelerinin sisteme entegrasyonu incelenmiştir. Derz sorunları, iklim koşullarına göre yapı fiziği sorunları incelenmiştir. Son bölümde ise; Giydirme Cephe Sisteminin Türkiye'deki uygulaması incelenerek bu sistemde karşılaşılan sorunlar irdelenmiştir.
Dijital medyada mimari tasarım : Tasarımı tasarlamak

Bu çalışma, son yıllarda gelişen bilgisayar ortamında tasarım kavramını, tasarım kuramı, tasarım problemlerinin yapısı, dijital medya, 'computational' tasarım kavramı üzerinden irdelemektedir. 1960'lann ortalarında ortaya çıkan CAD kavramı bu zamana kadar önemli evrimler geçirdi. CAD bu zaman içerisinde, özellikle günümüzde teorik alanda artık sadece tasarlanmış yapıların ya da nesnelerin sunulduğu, basılı ya da görsel doküman haline getirildiği bir medya olmaktan çok tasarlanamn tasarlandığı bir medya haline gelmiştir. Bu durum doğası itibariyle tasarım kuramı için de bir paradigma değişimidir. Çünkü yaratılan ürün, onu yaratan öznenin veya öznelerin eseri olduğu kadar, onu yaratmak için kullanılan yöntemlerin ve sürecinde sonucudur. Tasarım yapmak için şimdiye kadar kullanılagelen geleneksel medya olan kağıttan bilgisayar ortamına geçişle, tasarımcının ürüne yönelik ustalığı ve yaratıcı güdüsünün yanında içinde tasarım yaptığı ortamla ilgili de belli yeterliliklere sahip olması hatta tasarım süreci ile ilgili alışılagelmiş metodlardan farklılaşmış yeni metodlar ve kişisel yöntemler kullanması olanaklı hale gelmiştir. Bu anlamda tasarım kuramı için genel bir bakış sunulmuş, tasarım problemlerinin yapısı ve geleneksel tasarım eğilimlerinde önemli bir yer tutan eskiz kavramı incelenmiştir. Bilgisayar ortamında tasarım kavramı konusunda bir temel oluşturmak amacıyla, dijital medyanın en temel kısıtları, bilgisayar grafiğinde biçimlerin temsil edilmesi, mimari kompozisyonu analiz etmek ve üretmek için kullanılan temel geometrik transformasyonlar gibi konular irdelenmiştir. Tasarlama kavramındaki söz konusu değişimin özünü daha iyi kavramak içinde, algoritma, mimarlık ve dil arasındaki benzerlikler, formel diller, biçim gramerleri gibi söz konusu değişimin olagelmesine zemin hazırlayan belirli tasarım-bilişim kavramlarına da bu noktadan genel bir bakış sunulmuştur. Son bölümde ise Beraha H., Vlora O., Özdaş C.'nin katıldıkları Büyük Mısır Müzesi yarışmasının tasarım sureci incelenmiş; bu süreç içerisinde tasarımcıların geliştirdikleri metodlar ve bu metodlann mimari tasarım sürecine nasıl uygulandıkları irdelenmiştir.
İstanbul Ermeni kiliseleri üzerine bir araştırma ve Narlıkapı Surp Hovhannes Ermeni Kilisesi

Bu tez yüzyıllardır İstanbul'da yaşamakta olan Ermenilere ait kiliseleri, genel özellikleriyletanıtmayı amaçlamaktadır. Bu bağlamda Surdışı'nda yer alan Narlıkapı Surp HovhannesKilisesi'ndetaylı olarak incelenerek, İstanbul'daki Ermeni kiliseleri hakkında fikir edinilmeye çalışılmıştır. Yapıda öncelikle rölöve ve fotoğrafla belgeleme çalışmaları yapılmıştır. Kütüphanearaştırmalarıyla yapının tarihi aydınlatılmaya ve zaman içinde geçirdiği değişimler gözlemlenmeye çalışılmıştır. Aynı zamanda İstanbul'daki diğer Ermeni Gregoryen Kiliseleride bir katalog hazırlanarak genel özellikleriyle incelenmiştir. Yapılan araştırmalar sonucunda kilisenin, ilk başta hastane olarak yapıldığı ve İstanbul'un ilkErmeni hastanesi olduğu anlaşılmıştır. Yazılı kaynaklarda yapının, hastane döneminde bir şapel ve tedavi mekanlarından meydana geldiği belirtilmiştir. Bir süre bu işlevle normalhastalar ve akıl hastalarına hizmet veren yapının, 1834 yılında hastalar Yedikule Surp Pırgiç Ermeni Hastanesi'ne taşındıktan sonra sadece kilise olarak hizmet vermeye başladığı bilinmektedir. Günümüzde kilise olarak işlevini sürdüren yapı, dikdörtgen bir ana mekan ile bu mekanın sol tarafında yer alan bir vaftizhaneden oluşmaktadır ve tonoz üzerine beşikçatıyla örtülmüştür. İstanbul'daki Ermeni kiliseleri Anadolu'daki Ermeni mimarisinden farklı bir gelişim göstermiş, daha çok Bizans sanatından etkilenmişlerdir. Böylece İstanbul'a özgü bir kilise mimarisi gelişmiştir. İstanbul Ermeni Kiliseleri tek nefli bazilikal plan tipindeki ana mekanınsağına ve soluna iki hücrenin eklenmesiyle oluşmuş T plan şemasında inşa edilmiş ve tonoz üzerine beşik çatıyla örtülmüş yapılardır. İstanbul'da bu biçimden farklı çok az örneğerastlanmaktadır. İstanbul Ermeni Kiliseleri arasından seçilen Narlıkapı Surp Hovhannes Ermeni Kilisesi'nde İstanbul Ermeni Kiliseleri mimarisinin genel özelliklerini taşıyan bir yapıdır. Surp Hovhannes Ermeni Kilisesi'nin tarih içindeki değişimlerini ortaya koymayı amaçlayan bu çalışmada, yapının detaylı rölövesi çizilmiş ve yapılan literatür araştırmaları sonucunda elde edilen verilere dayanılarak değişik dönemleri analiz edilmiştir. Kilisenin halen bir cemaate sahip olması ve işlevini koruması sebebiyle yeni bir işlev önerisi getirilmemiş;muhdes bölümlerinden arındırılarak aynı işlevle kullanılmaya devam edilmesi düşünülmüştür.
Yarı açık prefabrike taşıyıcılı bir konut sistemine uyarlanabilen cephe paralelleri üzerine bir araştırma

Bina üretiminde endüstrileşmenin yaygınlaşabilmesi için 'açık endüstrileşme'ye yönelmek gereklidir. Açık endüstrileşmeye giden sağlıklı yol ise, çok amaçlı 'yapısall mekano'lardan geçmektedir. Bu nedenle, Fransa'da geliştirilmiş Solfege, Finlandiya'da geliştirilmiş PLS 80 ve Mimar Sinan Üniversitesi, Mimarlık Bölümü, Yapı Bilgisi Bilim Dalı'nda geliştirme çalışmaları yapılan 'ESTON mekanosu' karşılaştırmalı olarak irdelenerek, benzer ve farklı özellikleri saptanmıştır. Daha sonra 'ESTON mekanosu'nun kabul edebileceği cephe panellerine yönelik konumsal ve boyutsal özellikler irdelenerek tipleştirme çalışmaları yapılmıştır. Ayrıca tip sayısını azaltabilecek çözüm önerileri getirilmiştir. Son bölümde, Ytong ve Panelton cephe panellerini 'ESTON mekanosu'na uyarlama çalışmaları yapılarak ortaya çıkan sorunlar, firma yetkilileri ile irdelenmiştir. Sonuçta iki cephe panelinin de uyarlanabileceği saptanmıştır.
Sinematografi ve mimarlık

Tez mimarlık alanının sinema ile olan alışverişini sinematografiye ait terimler ile ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu alışverişin çerçevesini, sinemada montaj ve montaj üzerinden ele geçirilebilen hareket ve şok terimleri belirlemektedir. Her üç terim de sinemanın keşfinden itibaren zamansal ve mekansal algıda dönüşümlere kaynaklık etmişlerdir. Tezde, terimlerin sinematografik açılımları; bu terimler üzerinden yapılan kent okumaları ve mimarlık örnekleri ele alınmakta; yüzyıl basma ve bugüne ait sinemacı, düşünür ve mimarların açılımları çalışmaya kaynaklık etmektedir.
İnşaat sektöründe insan kaynakları planlaması modeli

Son yıllarda inşaat sektörü hızla gelişmiş, yararlanılan ekipman ve tekniklerde, kullanılan malzemelerde artış olmuştur. Dolayısıyla bu teknolojiyi kullanabilecek insan ihtiyacı doğmuştur. İnşaat sektöründeki bu gelişmelerle beraber yapı üretim sürecinde insana duyulan ihtiyaç artmıştır. Uzmanlaşmanın ve kullanılan teknolojinin artması sonucu, personelin ve yürütülen işlevlerin belli bir plana oturtulma gerekliliği ortaya çıkmıştır. İnsan kaynakları planlaması, işletmeler açısından verimliliği, dolayısıyla karlılığı etkileyen ve belirleyen temel faktörlerden sayılmaktadır. Çünkü planlama, buradaki anlamıyla, yalnız personel sayısından tasarrufu gerçekleştirecek bir gider düşürücü rol oynamamakta, aynı zamanda işin niteliğine göre uygun işgören seçiminin ve istihdamının da gerçekleştirilmesiyle etkin üretimin oluşturulmasında temel rol oynamaktadır. Bu olgu ise, uygulamada işletme açısından verim artışı, dolayısıyla kar artışı demektir. Yapılan araştırmalar göstermiştir ki, inşaat firmaları maliyet ve kaynak planlamalarını tam olarak yapamamaktadır. Bu durum, inşaat sektöründe büyük bir eksiklik olarak gözükmektedir. Bu nedenle insan kaynakları planlaması tez konusu olarak seçilmiştir. Tez kapsamında, insan kaynakları yönetimi ve insan kaynakları planlaması kavramları açıklanmıştır. Bu kapsamda insan kaynakları planlamasında kullanılan modeller anlatılmış ve planlamaya ilişkin alt sistemler irdelenmiştir. Dördüncü bölümde inşaat sektörünün özelliklerinden bahsedilmiş ve bu özelliklerin inşaat firmalarındaki insan kaynakları yönetimi ve planlaması üzerine etkileri açıklanmıştır. Son bölümde ise, bu noktadan hareketle inşaat sektörünün karakteristiğine uygun bir insan kaynakları planlaması modeli oluşturulmuştur. Sonuç olarak, inşaat firmalarında insan kaynaklan planlaması sürecinde sektörün üretim özelliklerinin etkili ve yönlendirici olduğu görülmüştür. Planlama sürecinde ortaya çıkabilecek sorunlar ve nedenleri araştırılmıştır. Bu sorunların çözümüne ilişkin öneriler getirilmiştir. Tezin yazılmasındaki temel amaç ise, Türkiye inşaat firmalarının günümüz koşulları gereği olan insan kaynaklan planlama sistemini kurmalarına yardımcı olmak ve konu ile ilgilenen kişilere bilgi sunmaktır. IX
Bina kabuğunun dış duvar bileşeninde olası hava sızıntısının alan çalışması ile belirlenmesi ve değerlendirilmesi

Bina kabuğunun dış duvar bileşeninde 'hava sızıntısı' oluşumu enerji tüketimi ve çevresel sürdürülebilirlik, ekonomi, kullanıcı sağlığı, konforu ve güvenliği açılarından araştırılması gereken bir konudur. Bina kabuğunda hava sızıntısı oluşumu, binanın higrotermal performansını, yangın güvenliğini, gürültü kontrolünü ve iç ortam hava kalitesini olumsuz yönde etkilemektedir. Tez çalışmasında, bina kabuğunda gerçekleşen, ısının taşınım yolu ile kaybına neden olan hava sızıntılarının alan çalışması ile yerinde belirlenmesi amaçlanmakta; tasarım ve yapım aşamalarında hava sızıntısına ilişkin kararların alınması ve önlemlerin değerlendirilmesi ile yeni inşa edilen ve mevcut yapı stoklarının kalitesinin arttırılması; hava sızıntılarını en aza indirecek bina kabuğu çözümlerinin geliştirilmesine yönelik çalışmalara doğrudan katkı sağlayacak verilerin bir sistematik ile üretilmesi hedeflenmektedir. Tez yedi bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde, çalışmanın konusu, amacı, kapsamı ve amaca ulaşmak üzere kullanılan yöntemler hakkında bilgiler giriş başlığı altında verilmektedir. İkinci bölümde, literatür araştırmalarından derlenen bazı hava sızıntısı tanımları ve bu tanımlardan yola çıkılarak yapılan kapsamlı bir tanım yer almaktadır. Bu bölümde, bina kabuğunun en temel yapı elemanı olan, rüzgara ve diğer dış ortam şartlarına önemli ölçüde maruz kalan, hava sızıntısının en çok gerçekleştiği, duvar bileşeni sınıflandırılmaktadır. Üçüncü bölümde, binalarda rüzgar etkisi, baca etkisi veya mekanik iklimlendirme cihazlarının etkisi sonucunda bina kabuğunda hava sızıntısı mekanizmasının işleyişi açıklanmaktadır. Mekanizma üzerinde doğal çevre ve yapma çevre etmenlerinin etkileri irdelenmektedir. Dördüncü bölümde, ulusal ve uluslararası platformlarda bu konuda yapılan çalışmalar incelenip, hava sızıntısının belirlenmesi için alan çalışmalarında ve laboratuvar çalışmalarında kullanılan yöntemler anlatılmaktadır. Tezin alan çalışmasında, dış duvar bileşen ve birleşimlerinde olası hava sızıntısını oluşumunu belirlemek için en etkin ve tahribatsız yöntemler olan 'gözle muayene' ve 'kızılötesi ısıl görüntüleme' yöntemleri kullanılmıştır. Beşinci bölümde, alan çalışması kapsamında yapılan çalışmalar aktarılmıştır. Altıncı bölümde, alan çalışmasında incelenen örneklerde hava sızıntısı oluşumuna neden olan başlıca hasarlar, yanlış ve eksik uygulamalar özetlenerek, bileşenlerde ve birleşimlerde hava sızıntısı oluşumunun genel bir değerlendirmesi yapılmıştır. Sonuç bölümü olan yedinci bölümde, tezin genel bir değerlendirmesi yapılmaktadır. Tez çalışması amacı, kapsamı ve sonuçları doğrultusunda, bu konuda ileride daha kapsamlı yapılması önerilen bilimsel çalışmalara bir başlangıç ve altyapı oluşturmaktadır.
İstanbul Tarihi Yarımada'da Osmanlı Dönemi topoğrafya - yerleşim ilişkisi ve büyük konutların gelişim süreci üzerine bir değerlendirme (1453-1920)

Tez çalışmasının 1. Bölümü Giriş kısmından oluşmaktadır. Bu bölümde, İstanbul kentinin tarihi, kuruluşundan Osmanlılar tarafından fethine kadar olan dönem kısaca anlatıldıktan sonra, Osmanlı döneminde şehirdeki yerleşim ve devlet işleyiş sistemi anlatılmıştır. Çalışmanın amacı, kapsamı ve yöntemi hakkında bilgi verilmiştir. 2. Bölümde, İstanbul Tarihi Yarımada'da yerleşime etki eden faktörler irdelenmiştir. Bu faktörler, Topoğrafya, var olan yapılı çevre, afetler, sosyo-kültürel gelişim ve Osmanlı devlet müesseseleri başlıkları altında incelemiştir.3. Bölümde, Osmanlı devlet müesseselerinin, İstanbul Tarihi Yarımada içindeki yerleşim alanları araştırılmıştır. Bu bölüm, saraylar ve askeri yerleşim alanları olarak iki ana başlıkta ele alınmıştır. Saraylar, padişah ve ailesine ait saraylar ile Sadrazam sarayları olarak iki alt bölümde incelenmiştir. Ardından askeri yerleşim alanları, Eski Odalar, Yeni Odalar, Cebehane Kışlası, Ağa Kapısı, Yedikule, Pehlivanlar Tekkesi, Yemiş İskelesi ve Barbaros Evleri alt başlıklarında incelenmiştir. 4. bölümde, İstanbul Tarihi Yarımada'da bulunan yüksek makamlı devlet adamlarına ait konak örnekleri, mümkün olduğu kadar eski fotoğraf ve haritalar gibi görsel verilerle katalog düzeninde anlatılmıştır. Yapıların mimarileri, bunların zaman içinde uğradığı değişiklikler, eski tabirle 'teşkilat-ı dahiliyesi' denilen iç bölümleri ve korumacılık açısından, yapıların tarihi süreçte ne kadar korunarak günümüze gelebildiği ele alınmıştır. 5. ve son bölümde, yapılan çalışmanın genel değerlendirmesi yapılarak, elde edilen sonuçlar ifade edilmiştir.