turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Architecture and disaster: A holistic and risk-based building inspection professional training model for practicing architects in Turkey

Doğal tehlikeler ile birleşen insan kaynaklı etkenler fiziki yapılı çevrelerde çeşitli belirsizlikler ve riskler oluşturmaktadır. Türkiye'de afet olaylarının etkileri sosyal, ekonomik ve fiziki çevrenin dirençsizliğini ve beraberindeki farkındalık, mevzuat, uygulama ve denetim konularındaki çeşitli yetersizlikleri ortaya çıkarmıştır. Uluslararası alanda risk anlayışına dayalı afetler politikasına yönelik değişim ulusal afet politikaları ve uğraşılarını da etkilemektedir. Buna paralel olarak profesyonel mimarların da afete dirençli fiziksel çevreler oluşturmak için afet risklerini temel alan mesleki gelişim programları üzerinden kapasitelerini arttırmaları beklenmektedir. Yapı Denetim Sistemi yapılı çevre ve kullanıcılarının güvenliğini sağlamada en önemli risk azaltma yaklaşımı bileşenlerinden birisidir. Mevcut YDS Türkiye'de yapı üretim sürecinde başarısızlıklara neden olan yönetimsel, hukuksal ve teknik alanlarda önemli boşluklar ve eksiklikler içermektedir. Diğer problemlerin yanında, mevcut YDS'nin temel sorunu parçalı oluşu ve riske dayalı anlayış eksikliğidir. Bu tezin amacı Türkiye'de özellikle değişen kapsamlı afetler politikası ve riske dayalı anlayış ile uyuşmayan YDS'ni ve beraberinde öngörülen mimari sertifikasyon ve mesleki eğitim modelini eleştirel anlamda analiz ederek uluslararası bazı iyi mesleki eğitim modellerini Türkiye bağlamında karşılaştırmalı olarak irdeleyip uygulayıcı mimarlar için Türkiye'de YDS bünyesinde afet dirençli yapılı çevre oluşturma odaklı bütüncül ve risk anlayışına dayalı bir sertifika ve eğitim modeli önermektir. Önerilen mesleki eğitim modeli bütüncül afet risk azaltımı anlayışı ile mimari fiziki çevre problemlerine yaklaşmayı, farkındalık kazandırmayı, bilgi arttırmayı ve uygulamayı destekleyici ayrıca ilgili konular arasında birbirlerini tamamlayıcı ve destekleyici stratejileri gözeten üç aşamalı bilgi kazanma düzeyine bağlı bir modeldir.
Evaluation energy efficiency of the existing building by simulation program

Yapının, zayıf ısı yalıtım özellikleri, mevcut binanın yüksek enerji tüketiminden sorumludur. Pasif güneş enerjisi kazanımı, havalandırmanın yanı sıra dışarıyı görme yeteneği, binanın çok işlevli araçları olan pencereleri tarafından sağlanır. Tipik yapı dokusunun unsurları arasında camlar, genellikle yüksek ısı transfer katsayıları nedeniyle en büyük enerji kaybını oluşturmaktadırlar. Cam tipleri, mevcut binanın dış kabuğundan %60 ısı kaybına neden olan ana sebeplerdir. Bununla birlikte, esasen sırasıyla kış ve yaz aylarında binalarda ısıtma ve soğutma talebini kontrol ettiler. Geleneksel pencere teknikleri, kış aylarında önemli ısı kayıplarına neden olan ve yaz aylarında istenmeyen sıcaklığa neden olan, düşük U değerlerine sahip olma eğilimindedir. Mevcut bir yapı yerine, şu anda kullanılmakta olan cam türü, farklı bir türde cam ile değiştirilerek, enerji verimliliğini artırmak amacıyla seçildi. seçildi, bu binanın birincil enerji tüketimini tahmin etmek için simülasyon programı kullanılmıştır. Ayrıca, simülasyon programı mevcut binanın enerji tüketimini, yeni farklı tipler ve farklı oryantasyonlarla değiştirdikten sonra hesaplamak için de kullanılmıştır. Yeni cam türleri için elde edilen sonuçlar ile, en düşük enerji tüketim seviyesini, en iyi olan cam türünü ve en iyi yönelimi seçmeyi amaçlayan farklı yönelimler arasında SPSS istatistiksel analiz programı ile karşılaştırma yapılmıştır. Cam tipinin farklı oryantasyonlarla değiştirilmesi, ve mevcut camlama tipi yerine, her yöne kullanılacak en iyi tip ve en iyi yönelim olduğunu onaylamıştır. Önerilen değer, U değeri 0.15 W / m2 K, güneş ısısı kazanç katsayısı 0.24 ve gözle görülebilir 0.51 geçirgenliği, enerji açısından en verimli cam tipi olmuştur. Kullanılan tür, mevcut binanın enerji tüketiminin başlangıçtaki enerji talebinin (% 78) altına düşürüldüğünü ilan etmekteydi. Mevcut binaların enerji tüketimini niteleyerek, eşsiz camlama teknolojilerini kullanarak, yolcuların görsel ve termal konforunun iyileştirilmesi gerekebilir.
Az tüketen yapının eldesine yönelik bir değerlendirme

Doğal çevre içerisinde yer alan yapılar yapma çevreyi oluşturmaktadır. Bu oluşumlardenetim altına alınmadığında doğal çevreyi olumsuz bir şekilde etkilenmekte ve doğal kaynakların tüketim hızını artırmaktadır. Aynı zamanda insan sağlığını olumsuz yönde etkilemektedir. Bu bağlamda kaynak tüketimi ile birlikte yapıların oluşturduğu atık üretimi oldukça önemli bir konudur. Yapıların, çevreci anlamda atık üretimi ve kaynak tüketime etkisi dünya üzerinde oldukça fazla olduğundan, yapı sektöründe bu konu büyük önem kazanmaktadır. Tasarımcılar, uygulayıcılar ve kullanıcılar gibi tüm paydaşların, bu konuları birlikte ele alması gerekmektedir. Bu amaç ile yapılar tasarlanmadan önce atık üretimleri ve kaynak tüketimlerinin azaltılmasına yönelik tasarım kararları oluşturulmalıdır. Dolayısıyla, yapıların çevreci olabilmesi için; az atık üretmesi ve az kaynak tüketmesi temel etmen olarak kabul edilebilir. Ayrıca, yapıların üretim ve tüketiminin azaltılması sağlıklıyapay çevrelerin oluşmasına neden olabilir. Bu hedefler çerçevesinde bu çalışmanın giriş bölümünde çevreci yapıların değerlendirilmesinde bu yapılar için yapılmış olan 'az üreten, aztüketen ve insan sağlığını bozmayan' tanımı kabul edilmiş ve bu çalışma kaynak tüketimi ile sınırlandırılarak ele alınmıştır. İkinci bölümde, yapıların kaynak tüketiminin azaltılmasındaüretim ve tüketimin ilişkisi ile birlikte, bu kavramların yapılarla ilişkisi incelenmiştir. Üçüncü, dördüncü, beşinci ve altıncı bölümlerde, kaynak tüketimine yönelik yapıların sırasıyla arazi, enerji, su ve yapı ürünlerinin alt süreçlerdeki tüketimi ele alınmıştır. Asıl önemli süreç olan tasarım sürecine yardımcı olmak ve kullanılmak amacı ile bölüm sonlarında tasarımda kullanılacak nitelikler belirlenmiştir. Sonuçtan önceki bulgular bölümünde ise, yapıların hangi süreçlerde kaynak tükettiği ortaya çıkmış ve az tüketime yönelik alt süreçler ile kaynak tüketimi karşılaştırılarak genel bir tasarım kararları listesi oluşturulmuştur. Aynı zamanda niteliklerin yerel koşullara ve gereksinimlere göre değişebileceği belirtilmiştir. Sonuç olarak ise yapıların, gereksinimlere göre yapılması ve az tüketim niteliklerinin belirlenerek tasarım kararlarının oluşturulması gerektiği anlaşılmıştır.
Üsküdar Hafız Ali Paşa Sokağı 78 parselde yer alan konağın koruma projesi

Tarih boyunca önemli ulaşım ve konaklama merkezi olan Üsküdar, 1453'te İstanbul'un fethi ile hızla gelişme göstermiş, gerek anıtsal gerekse sivil mimari eserlerle yüzyıllar boyunca kentin önemli yerleşim yerlerinden biri olma özelliğini korumuştur. Tez konusu olarak seçilen konak, 19. yy sonu 20. yy başı Osmanlı sivil mimarisinin günümüze ulaşan bir örneğidir. Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu'nun 08.01. 1971 gün 5684 sayılı genel kararı ile korunması gerekli sivil mimarlık örneği olarak tescil edilmiştir. İstanbul Tapu ve Kadastro Bölge Müdürlüğü'nde yapılan araştırmalar sonucu, yapı hakkında elde edilen en eski belge 15 Şevval 1327 (30 Ekim 1909) tarihli Osmanlıca tapu bilgileridir. Bu bilgilere göre; yapının bu tarihte mevcut olduğu tespit edilmiştir. Üsküdar Aziz Mahmud Hüdai Mahallesi'nde 400 ada, 78 ve 79 parsellerde yer alan yapı dört katlı ve bahçelidir. Zemin katı kagir, üst katlar ise ahşap karkas üzeri bağdadi yapım tekniği ile inşa edilmiştir. Orta sofalı geleneksel Türk evi plan tipine sahiptir. Kemerli anıtsal giriş kapısı ile dikkat çekmektedir. Yapı içinde ve dışında çeşitli bezeme öğeleri barındırmakta, tuğla ve ahşap işçiliğinin çeşitli örneklerini sergilemektedir. Bu çalışmanın amacı; günümüze kadar ulaşan bu yapının mevcut durumunun belgelenmesi ve yapıldığı dönemin özelliklerini kaybetmeden, çağdaş konfor ve sağlık koşulları da sağlanarak, gelecek kuşaklara aktarılabilmesidir. Bu amaç doğrultusunda yapının rölöve, restitüsyon ve restorasyon projeleri hazırlanmıştır.
Alüminyum giydirme cephe sistem seçiminde uygulama öncesi süreç analizi

Alüminyum giydirme cephe sistemleri, tasarımcı, üretici ve mal sahibinin farklı tasarım, üretim, montaj, maliyet ve fonksiyonellik konularında artan talepleri doğrultusunda gelişmektedir. Seçilen giydirme cephe sistemi binanın yapısall özelliklerine uygun olmalı, aynı zamanda kullanıcı, işveren ve tasarımcı taleplerine de cevap verebilmelidir. Giydirme cepheler kullanıcı konfor ihtiyaçlarını karşılamalı değişen dış etkenlereuyumlu olmalıdır. Binadan beklenen performans kriterlerinin sağlanması doğru cephe sisteminin seçilmesiyle gerçekleştirilebilir. Bu noktada en önemli rol cephedanışmanlarına, giydirme cephe üreten ve uygulayan firmalara düşmektedir. Uygun sistem seçimi için ilk olarak giydirme cephe sistemleri tanınmalıdır. Tezdegiydirme cephe sistemleri farklı teknik ve görsel özellikler doğrultusundakarşılaştırılmış ve incelenmiştir. Daha sonra alüminyum cephe sistem seçiminde etkili olan kriterler yer almıştır. Cephe seçim analiz aşamaları anlatılmış, fonksiyon etkiözellik tabloları oluşturulmuştur. Alüminyum giydirme cephe sistem seçim sürecinderoller arası ilişkiler incelenmiştir. Teklif hazırlama süreci uygun sistem seçiminintemelini oluşturmaktadır. Bu süreçte mimari proje ve yapı inceleme, cephemodülasyonu, statik değerler, sistemler ve detaylar, projelendirme, maliyet analizleri ve teklif dosyası hazırlığına ait aşamalar anlatılmıştır. Amaç, giydirme cephe sistemlerinde, bina verileri doğrultusunda kaliteli, uygun ve doğru seçimi yapmaktır.
Kıyı yerleşimlerinde ikinci konutun kentsel yaşam kalitesine etkileri Ayvalık örneklemesi

Kentlerin karşı karşıya kaldığı; çevre, güvenlik, azalan kaynaklar, eşitsizlik, vb gibi sorunlar kentli insanın yaşam kalitesini doğrudan etkilemektedir. Yaşam kalitesi kavramı bu çalışmanın başlangıç noktasıdır. Çalışmanın birinci bölümde; ele alınan problemin tanımı, tezin amacı ve tez çalışmasında kullanılan yöntem açıklanmıştır. İkinci bölümde yaşam kalitesi kavramı incelenmiş, çalışmayı kent ve mimarlık ile ilişkilendirmek amacıyla kentsel yaşam kalitesi kavramları araştırılmış, bu iki öğenin bileşenleri ortaya konulmuştur. Üçüncü bölümde kentsel yaşam kalitesi unsurları belirlendikten sonra sürdürülebilirlik ve yaşanabilirlik gibi kavramların kentsel yaşam kalitesi ile ilişkisine yer verilmiştir. Dördüncü bölüme kadar yapılan değerlendirmeler sonucunda kıyı yerleşimlerindeki yaşam kalitesini etkileyen en önemli unsurun turizm ve ikinci konut kavramları olduğu kabul edilmiştir. Dördüncü bölümde turizm kavramı, ikinci konut kavramı ve bu kavramların kıyı kentlerindeki kentsel yaşam kalitesine etkileri ayrıntılı olarak ele alınmıştır. Son bölüm de ise, bu çalışma kapsamında oluşturulan teoremlerin en iyi gözlenebileceği yer olduğuna inanılan Balıkesir İli Ayvalık İlçesi incelenmiş ve örneklem alanı olarak seçilme sebepleri verilmiştir. Kentsel yaşam kalitesin değerlendirmelerindeki en önemli faktörün kent kullanıcısının algısı olduğu düşünüldüğünden, çalışma alanında anket uygulaması yapılmış ve sonuçları ortaya konmuştur. Elde edilen sonuçlardan yola çıkılarak Ayvalık ilçesindeki kentsel yaşam kalitesi hakkında durum değerlendirmesi yapılmış, kent için çeşitli önerilerde bulunulmuştur. Sonuç olarak; yapılan çalışmada ikinci konutun kıyı yerleşimlerindeki kentsel yaşam kalitesini nasıl etkilediği, kent kullanıcısı tarafından bu etkileri nasıl algılandığı; ayrıca Balıkesir İli Ayvalık ilçesi için mevcut durum ortaya konulduğu için önemli bir çalışma olduğu düşünülmektedir
Kentteki oyun alanları üzerine eleştirel bir okuma: Beyoğlu örneği

Oyun alanları, kentte çocukların oyununa ayrılan ve çocukların gelişimine destek sağlaması hedeflenen halka açık kamusal alanlardır. Araştırma ilk ve öncelikli olarak, oyunun çocukların bütünsel gelişimi için önemini vurgulamakta ve oyun oynamanın çocukların temel hakkı olduğunu kabul etmektedir. Bu sebeple de, oyun alanlarınıneleştirel okumasını yapmayı ve günümüzde kentlerde bulunan pratikleri değerlendirebilecek, oyun alanlarının kalitesini yükseltmeye yardımcı olacak ve oyunun sürekliliğine katkıda bulunabilecek bir değerlendirme formu tasarlamayı hedeflemektedir. Araştırmanın ilk bölümünde, oyunun çocuk gelişimi açısından önemi hakkındaki literatür gözden geçirilmekte ve çocukların oyun oynama hakları üzerinden kamusal alanda mekan kalitesi kavramı incelenmektedir. Literatürde geniş yer bulan bu kavramlara yönelik yapılan araştırma ve çalışmalardan seçilen örnekler, araştırmanın perspektifini oluşturmak için paylaşılmaktadır. Oyun alanları başlığı altında, oyun alanlarının tasarım perspektifinden tarihsel gelişimi ve oyun alanlarına yönelik geliştirilen planlama standartları eleştirel bir bakış açısı ile incelenmektedir. Bu eleştirel bakış, henüz literatürde yeterince yer bulmayan ancak daha fazla çocuğun aktif olarak kent yaşamına katılmasını niyet eden günümüz oyun alanı girişimlerine yer verilerek desteklenmektedir. Oyun alanı kullanıcıları bölümünde, çocuğun çevre ile kurduğu ilişki, mekana yüklediği anlam, yer ve aidiyetlik kavramları üzerinden incelenmektedir. Araştırma, oyun alanı ve kullanıcı ilişkisini anlamak için fayda, ihtiyaç, kullanım ve tercih gibi kavramları da gündeme getirmektedir. Ayrıca bu bölümde, oyun alanı tasarımının çocuğun oyun biçimlerine etkisi çeşitli araştırmalar üzerinden incelenmektedir. Araştırmanın beşinci bölümü ise, yakın gelecekte karar vericilerin ve tasarımcıların, çocuk oyun alanlarının kalitesini maksimum düzeye çıkarmak ve oyunun sürekliliğine katkıda bulunmak için kullanabilecekleri bir değerlendirme formu geliştirmeyi amaçlamaktadır. Değerlendirme formu, oyun alanları sağlamada kullanımı ve kullanıcı faydalarını etkileyen nitelikleri, mekanın daha etkili ve kaliteli bir kamusal alan olmasında işlev gören fiziksel durumları ve özel nitelikleri ölçmeyi hedeflemektedir. Bunun için de kendi oyun alanı niteliklerini belirlemekte ve tanımlamaktadır. Form, oyun alanının kullanımını ve oynamayı teşvik eden ve engel olanların bir kontrol listesini içermektedir. Araştırmanın saha çalışması Beyoğlu ilçesindeki 57 parkın, Oyun Alanı Değerlendirme Formu'nun sahada gözlem yapılarak uygulanması ile elde edilen verilerine dayanmaktadır. Veriler haritalama ve infografikler ile ifade edilmektedir. Araştırmanın sonucunda ise, saha çalışmasından elde edilen veriler ile literatür taraması, neden-sonuç ilişkileri üzerinden yorumlanmakta ve öneriler sunulmaktadır.
An evaluation of housing in Casablanca, Morocco: Anfa case

1960'lardan ve 1970'lerden başlayarak, birçok gelişmekte olan ülke, çoğunlukla iş olanakları arayan kırsal nüfusun kentsel alanlara doğru gerçekleştirdiği önemli bir göç yaşamıştır. Bu köyden kente akın, kent merkezlerinde önemli bir nüfus yoğunluğuna neden olmuş ve konut talebinde keskin bir artış meydana getirmiştir. Fas'ın finansal başkenti olan Kazablanka, ülke ekonomisinin yüzde 30'unu elinde tutması nedeniyle, konut piyasasında belirgin bir dengesizliğe yol açan yüksek bir nüfus baskısı ile yüz yüze kaldı. Yetkili makamların, beklenmedik bir oranda büyüyen bu nüfus için gerekli altyapı ve konutu sağlamadaki yetersizliği nedeniyle, alt sınıftaki nüfus yeterli oranda konut edinemedi. Bu durum, birçok düşük gelirli insanı, pahalı kira sıkıntısı yaşamaktansa gecekondu bölgelerinde yerleşmeyi tercih etmeye zorladı. Yetkililerin, kendilerini bazen kentin tam ortasında bulunan birçok gecekondu mahallesinde toplanmış, gayriresmi barınaklarda yaşayan çok büyük orandaki ailelerle karşı karşıya gelmelerine kadar, şehrin nüfus yoğunluğundaki artışın devam etmesi, birçok bölgede gecekondu mahallelerinin yayılması sonucunu doğurmuştur. Durumun karmaşıklığı, hükümeti, yetersiz barınma ile mücadele etmek için 2004 yılında 'Gecekondusuz Şehirler' adlı bir programda bir araya getirilen bir dizi tedbir almaya zorlamıştır. Program, gecekondu mahalle sakinleri için uygun bir alternatif sağlayarak, en önemli Fas şehirlerinde 6 yıl içinde (2004-2010) gecekondu mahallerini ortadan kaldırmayı amaç edinmişti. Ancak, gecekondu sakinlerinin sunulan alternatiflerden yararlanmaktan kaçınmaları ve konut krizinin devam etmesi nedenleriyle, program amacına ulaşmaktan çok uzaktı. Bu çalışma, bu olguyu daha iyi anlamak için Kazablanka'daki konut sektörünü ve gecekondu bölgelerindeki durumu analiz etmeyi ve ardından programın eksikliklerini ve zayıf yönlerini belirlemek için farklı aşamaları inceleyerek ve bu politikaların belirlenmesinde katkıda bulunan aktörlerle ve programın uygulanması ve devamının sağlanmasından sorumlu kişileri araştırarak 'Gecekondusuz Şehirler' programını ele almayı amaçlamaktadır.
Havalimanı terminallerinde büyük açıklık geçme sorununun analizi

globalleşen dünyasında ulaşımda hızın ve güvenilirliğin ön plana çıkmasıyla birlikte hava ulaşım sektörü çok hızlı değişen, dinamik bir yapıya bürünmüştür. Bu nedenle uçma eyleminin insanlar tarafından en ilkel biçimdeyapıldığı ilk örneklerden itibaren hava ulaşımı ve beraberinde ulaşım altyapısıelemanları çok hızlı bir gelişimyaşamıştır. Havalimanları yapı teknolojisi kullanımı açısından mimarlık dünyasının en iddialı olduğu alanı oluşturuyorlar. Bu tür komplekslerde mimarlığın teknolojik tasarımla bütünleşip alabildiğine deneyci bir nitelik kazandığıgörülüyor. Binlerce yolcunun uçaklara gidişini, uçaklardan gelişini takip edebilmek, yüzlerce uçağın iniş, kalkış ve yer servislerini koordine edebilmek, binlerce eşyanın toplanıp dağıtılmasını sağlayabilmek, tüm bunları güvenli, konforlu ve güzel bir ortamda gerçekleştirebilmek terminal binalarının sahip olması gereken özellikleridir. Bu tip çok karmaşık ve yoğun fonksiyonları yerine getirebilmek için ferah ve büyük hacimlere ihtiyaç duyulduğu açıktır. Dünyadaki terminal binalarında, bu tip problemleri çözebilmek için son yıllarda uzun açıklıkları kolonsuz geçebilen ve büyük mekanlar örtebilen çeşitlistrüktür sistemleri uygulanmıştır. vBu çerçevede bu sistemleri oluşturan daha dirençli, uzun ömürlü ve rasyonelmalzemeler kullanılmaya başlanmıştır. Bu çalışma ile birlikte terminallerin, taşıyıcı sistem seçimlerinde kullanılacak malzeme ve yöntemin büyük açıklık geçme sorununa nasıl hizmet edeceğininaraştırma konusu edilmesi amaçlanmıştır. Bu konu kapsamında; büyük açıklıklı üst örtülere sahip havalimanları terminalbinalarında, çelik malzemeli taşıyıcı sistem türleri ile birliktedetaylandırmaların; tasarım ve taşıyıcı sistem seçim kriterleri çerçevesinde karşılaştırmalı olarak incelenmesi gerekmektedir. Tezin esas kapsamı içersinde, günümüz havalimanı terminallerindekiaçıklıklıkların, nasıl geçildiği sorusuna yanıt aranmıştır. Giriş bölümünde tezin amaç ve yöntemi açıklandıktan sonra fonksiyonel ilişkileri düzenleyen terminaltasarım anlayışlarına değinilmiştir. Tezin devamında havalimanıterminallerinin özellikleri var olmaya başladıkları 1920'li yıllardan bugüne, evrimleşmesinde rol oynayan farklı üç zaman aralığı, yapısall özellikler, taşıyıcı sistem ve taşıyıcı sistem ana malzemesi bazında değerlendirilmiştir. Dördüncü bölümde önceki bölümlerde belirlenen kriterler çerçevesinde dört farklı tasarım anlayışına sahip son dönem örnek terminallerin çelik yapı malzemesinin özelliklerinin kullanılarak terminalin oluşumuna yön veren çeşitligereksinimlere karşı nasıl cevap verdiği konusunda irdeleme yapılmıştır. Çalışmanın sonuç bölümünde, incelenen havalimanı terminal binalarının değerlendirmesi yapılmış ve strüktürel yapı elemanı olarak çelik malzemenin avantajları belirtilmiştir.
Kendiliğinden yerleşen mimari betonlarda pigment katkısının etkileri

Bu çalısmada kendiliginden yerlesen mimari betonlarda pigment katkısının etkilerinin incelenmesi amaçlanmıstır. Deneysel çalısmanın öncesinde literatür arastırması yapılmıs ve elde edilen bilgiler ışığında hazırlanan program çerçevesinde çalısılmıstır. Literatür bölümü kendiliginden yerlesen beton, durabilite, beton katkı maddeleri ve mimari betonkonularını içermektedir. Ön deneylerin ardından seçilen katkı cinsi, oranı ve pigmentmiktarları belirlenmis ve bu degerlere uyularak yapılan deneysel çalısmada taze vesertlesmis beton deneylerine yer verilmistir. Üretilen seriler pigment katkılı ve pigmentkatkısız olmak üzere iki gruptur. Deney sonuçları pigment katkılı ve katkısız olarak ayrılan seriler için karsılastırmalı olarak verilmistir.
A Comparative study on aichitectural criticism

Bu çalışma mimari eleştiriyi mesleğin belli bir dalı olarak ele almayı ve alışılagelmiş sınırlarının ötesine geçmeyi amaçlar. Eleştiri uzun yıllar 'spekülasyon' veya 'karalama' anlamlarında kullanıldığı için bu konuda bilimsel bir tez yapılması oldukça kuşkuyla karşılanabilir. Ancak konuyu ele alış biçimindeki farklılık, bu tür soru işaretlerini ortadan kaldırmayı amaçlamaktadır. Eleştiriyi mimarlığın eylem alanlanndan biri olarak kabul etmek, bunu mesleki örgütlenmenin, iletişimin veya eğitimin bir parçası olarak değerlendirmek bu çalışmanın önemli hedeflerinden bir tanesidir. Tasarım stüdyosunun gitgide tümüyle hoca-öğrenci arasında bir iletişim esasına dayanması, yarışma jürilerinin ve medyanın ise neredeyse günümüzde mesleki yönelimlerini etkileyen en önemli faktörler haline gelmesi mimari eleştiriyi ciddi biçimde incelenmeye değer kılmaktadır. Yöntem olarak konuyu daha genel bir bakış açısı ile incelemek amacı ile örneklerden başlayarak yola çıkmak yerine bu konuda yapılmış teorik çalışmalar öncelikle baz alınmıştır. Konuyla ilgili araştırmalarda örnekler, yani tek tek eleştirel çalışmalar ancak bu konudaki teorik çalışmalar incelendikten ve değerlendirildikten sonra onlara uygun olarak seçilmiştir. Yoksa böyle geniş bir konuyu örneklerden sonuçlara vardırabilmek için ne zaman yeterlidir ne de sağlıklı sonuç verecektir. Çünkü örneklem evreni çok geniştir ve çok kemikleşmiş bir sınıflandırma veya daima geçerli bir kurallar dizisi bulmak bu konu için olanaksızdır. Bölüm li çalışmanın geri kalanına bir temel oluşturmak amacıyla gerekli terminolojiyi verir. Bölüm II ve III için mimari eleştiri, genelde eleştiri kavramından çok ayrı olarak değerlendirilmeyerek özellikle gelişim sürecindeki veya kavramlar arasındaki paralellik vurgulanmak istenmiştir. Bölüm 111 ise eleştiri ve mimari eleştiri geleneklerinin geçmişşine yönelik bir çalışmadır. Burada tam bir kronolojik sıra yaratma veya tarih yazma gibi bir amaç olmayıp genelde tarihsel sürece bir göz atmayı hedefler. Burada verilen öze isimler, tarihler elbette ki ulaşılan kaynaklar ile sınırlıdır. Ancak bu çalışma eleştirinin 'kahraman' lannıIV anlatmaktan çok tarih içinde kavramsal değişiklikleri, etkileşimleri aktarmak düşüncesindedir. Bölüm IV genelde mimari eleştirinin kendine özgü doğasını ve onu diğerlerinden ayıran özellikleri inceler. Bölüm V mimari eleştiri için kullanılan 'ötedil' e göre yapılan bir sınıflamadır. Bölüm VI dilsel ifadelerin yetersizliklerini inceler ve özellikle kavramsallaştınlmış eleştiri için özel bir yöntem geliştirmeye çalışır : 'Kavramsal Çerçeve'. Bölüm VII ise bu yöntemin Avrupa High-tech mimari ürünleri ile ömeklenmesidir. Bölüm VIII ise çalışmanın sonuçlarının kısaca özetlendiği bölümdür.
Structural convenience of steel braced frames for the lateral resistance of building structures

öz BİNA YAPILARININ YANAL DAYANIMI İÇİN ÇAPRAZ PERDELİ ÇELİK ÇERÇEVELERİN YAPISAL UYGUNLUĞU Bildirgen, B. Burçin Yüksek Lisans, Mimarlık Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Ali İhsan Ünay Aralık 2000, 139 sayfa Bu çalışma, çapraz perdeli çelik çerçevelerin yanal yük altındaki davranışlarını incelemektedir. Yatay yüklerin genel özellikleri anlatılmış, ve çapraz perdeli çelik çerçeve tasarımlan ile çeşitleri incelenmiştir. Farklı tiplerde seçilen çapraz çerçeveler, bilgisayar destekli yapı analizi ile incelenmiş ve çapraz tiplerinin yapısall katkıları tartışılmıştır. Çapraz tiplerinin genel bir verimlilik tablosunu oluşturmak amaçlanmıştır. Bu tez, bilgisayar destekli yapı analizi sonuçlarına dayanarak, yanal seğim, kolon ve kiriş momentlerinin karşılaştırmalı değerlerini grafik yorumu ile sunmuştur.