turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Almanya ve Türkiye bina enerji sertifikasyon sistemlerinin karşılaştırılması

Bugün, binalar, dünya birincil enerji tüketiminin %40'ını oluşturarak, küresel CO2 emisyonunun üçte birinden sorumludur ve binaların enerji tüketimi ile ilgili planlama ve kontrol sistemlerinin oluşturulması ile enerji tüketimi büyük ölçüde azaltılabilir. Bu amaçla, dünyada, enerji verimliliği ile ilgili hazırlanan yasal düzenlemelerle ülkelerin kendi enerji ihtiyaçlarına ve iklimlerine uygun mevzuatlar yayınlanarak binalarda enerji verimliliğinin planlaması ve kontrolü sağlanmaktadır. Bu adım Avrupa Birliği ülkelerinde 2002 yılında Binaların Enerji Performansı Direktifi ile hayata geçirilmiştir. Bu direktife göre, Avrupa Birliği ülkeleri, EPBD çatısı altında kendi ihtiyaçlarına ve iklim koşullarına uygun sertifika sistemlerini geliştirmeye devam etmektedirler. Türkiye'de de, Avrupa Birliği yasaları uyum sürecinde, binaların enerji performansı direktifi kapsamında, 2008 yılında 'Binalarda Enerji Performansı Yönetmeliği' yayınlanmış ve bu yönetmeliğin öngördüğü binalara enerji kimliği verilmesinde kullanılacak ulusal hesaplama yöntemi, BEP-TR hazırlanmıştır. Bu çalışma kapsamında, Türkiye ile Almanya'nın enerji verimliliği ile ilgili çalışmaları ve sertifikasyon sistemleri, araştırmanın Almanya ve Türkiye'de yapılmasıyla incelenmiştir. Bu inceleme, Almanya'da, bina enerji performansı hesaplama yöntemi olarak kullanılan DIN 18599 ile Türkiye'de kullanılan BEP-TR' nin, bina enerji performansını etkileyen parametreler ve kullanılan yazılımlar bakımından karşılaştırılması ile yapılmıştır. Bu karşılaştırma ile enerji verimliliği çalışmalarını Avrupa Birliği'nin yayınlamış olduğu EPBD çatısı altında gerçekleştiren Almanya ve Türkiye'nin bina enerji performansı hesaplama yöntemlerinin uygulama ve kullanım bakımından farklılıklarını tespit etmek ve bu tespitler ışığında Avrupa ülkelerinde de halen üzerinde çalışılan sertifikasyon sistemlerinin ve ülkemizde de geliştirilmekte olan BEP-TR' nin sorunları için çözüm üretebilmek amaçlanmıştır.
Kırklareli'nde evsel su kullanımı ve korunumuna yönelik bir uygulama önerisi

Dünya genelinde su kaynakları tarım, sanayi ve evsel su tüketimi olarak kullanılmaktadır. Birçok ülkede toplam su kullanımı içerisinde evsel su kullanımı küçük bir oran oluşturmasına karşı, binalarda kullanılan bu suyun miktarı azımsanmayacak bir orana sahiptir. Bu nedenle, konutlarda evsel kullanım sonucu oluşan suları kirletici olarak değil, yeniden değerlendirerek kullanılabilecek bir kaynak haline getirmek, su kaynaklarının korunması ve su tasarrufunun sağlanmasında büyük önem kazanmaktadır. Bu tez çalışmasında, konutlarda gündelik kullanım sonucu oluşan evsel atıksuların kaynağından suyun kirlilik seviyelerine göre ayrılarak yeni arıtma teknolojileri sayesinde tekrardan kullanımının sağlanabileceği gösterilmektedir. Yağmur suyu gibi alternatif su kaynaklarının da dahil edilmesiyle birlikte mevcut veya yeni yapılacak konutlar da su geri kazanım sistemlerinin uygulanabilirliği ve su tasarrufu sağlamadaki etkilerinin gösterilmesi hedeflenmiştir. Kırklareli'nde bir apartman örneği üzerinden bir uygulama önerisi yapılarak, konutlarda uygulanan geri kazanım sistemlerinin su korunumu ve tasarrufu üzerindeki etkilerine dikkat çekilmiş, toplu konutlar için uygulanması gerektiği belirtilerek öneriler sunulmuştur.
Studying documantation and restoration of doors and windows in the housing architecture of Foça and Çeşme

Ülkemizde son yıllarda, kıyı kentlerimizdeki tarihi yerleşim dokuları, gerek ekonomik ve sosyal büyüme karşısında gerekse turizm olgusunun olumsuz etkileri sonucunda büyük bir hızla zarar görmektedir. Foça ve Çeşme de bu hızlı değişim ve gelişimin yaşandığı kıyı kentlerimizdendir. Tarihi çevrelerde var olan kültür değerlerinin yeterince korunamayıp gittikçe yok olduğu, tarihsel-kültürel değerlerin çevre bütünlüğü içerisinde korunarak gelecek kuşaklara aktarılmasının gittikçe zorlaştığı böylesi bir durumda tarihi yerleşim dokularının ve mimari elemanların belgelenmesi büyük önem kazanmaktadır. Bu yaklaşımla Foça ve Çeşme geleneksel konut mimarisindeki kapı ve pencerelerin dokümantasyon ve restorasyon çalışması bu tez kapsamında ele alınmıştır. Birinci bölümde, öncelikle İzmir ve çevresindeki konut mimarisinin antik çağdan 18. ve 20. yüzyıllara kadar olan tarihsel gelişimi genel olarak anlatılmıştır. Daha sonra ise bu bölgedeki konut tipleri ve önemli cephe elemanlarından kapı ve pencereler hakkında genel bilgiler verilmektedir. İkinci bölümde, araştırma kapsamına alınan, İzmir'in iki kıyı yerleşimi Foça ve Çeşme'nin coğrafik konumu ve tarihsel gelişimi anlatılmıştır. Bu anlatımın ardından bu yerleşimlerdeki konut tipleri belirlenmiş, her ilçe için kapı ve pencereler üzerine yoğunlaşan ayrı bir dokümantasyon çalışması yapılmıştır. Bu bölümün sonunda bütün kapı ve pencerelerin form, malzeme, oran, süsleme ve detay özellikleri belirlenmiştir. VI Kapı ve pencereler üzerine iki ayrı ilçede incelenen örneklerle oluşturulan karşılaştırmalı bir değerlendirme, üçüncü bölümün içeriğini oluşturmaktadır. Bu değerlendirmede yerleşimlerdeki genel tiplerin birbirleriyle benzerlikleri ve farklılıkları tanımlanmıştır. Bu karşılaştırma çalışması, öncelikle form, oran ve malzeme açısından yapılmış; sonrasında yöreye özgü pencere ve kapı tipini tespit etmek amacıyla, boşluk formu- kanat tipi- oran gibi üç ana belirleyicinin birlikte değerlendirmesi şeklinde devam etmiştir. Son olarak, iki ilçedeki kapı ve pencerelere özgü süsleme ve detay özellikleri karşılaştırılmıştır. Son bölümde ise, Foça'da 'Ağalar Konağı' olarak bilinen yapının deformasyona uğramış kapısı için koruma- restorasyon önerisi verilmiştir. Kapı ve ait olduğu bina ile ilgili genel bilgilerin verilmesinin ardından kapının mevcut durumu ve sorunlar belirtilmiştir. Sonuçta, bu kapının korunması ve restorasyonu ile ilgili yöntem önerileri ve yapılması gerekenler tüm aşamalarıyla detaylı olarak anlatılmıştır.
Ulaşım gürültüsü kontrolünde bariyer kullanımı ve bio-bariyer uygulamaları

Karayolu gürültüsü; kent yapılanmasını oluşturan karayolu ağının kentsel mekana yayılımı nedeniyle en yüksek maruziyetin gözlendiği çevresel gürültü kaynağıdır. Kent içi alanlarda, karayolu ağının kullanıcıyla yakın teması nedeniyle maruziyet seviyesi artmakta; gürültü kontrolü zorunluluk olarak kendini göstermektedir. Etkili gürültü kontrolü, gürültü oluşumuna etki eden bileşenler üzerinde alınacak önlemlerin uygulama alanının genişletilmesiyle sağlanabilir. Gürültü bariyerleri; kaynak ve alıcı arasında bağımsız olarak konumlanabilmesiyle geniş uygulama alanına sahip olması ve hesaplama ilkeleri doğrultusunda mevcut ihtiyaca yönelik uygulanabilmesiyle gürültü kontrolünde etkili bir çözüm sunmaktadır. Bariyer tasarımlarında ahşap, metal, beton, blok, plastik, cam gibi yapay ya da toprak dolgu, bitki örtüsü gibi doğal malzemeler kullanılabilir. Kent içi alanlarda yüksek yapılaşma yoğunluğunda olumsuzluklar gözlenen çevresel koşulların iyileştirilmesi için bitkilerin işlevsel özelliklerinden faydalanılarak yaşam kalitesinin yükseltilmesi sağlanabilir. Doğal malzemelerin gürültü kontrolünde etkin sonuç vermesi için uygulanacağı alan ihtiyacının yapay malzemelere göre fazla olduğu bilinmektedir. Kent içi alanlarda geniş boşluklar bulunmadığından; bitkileri kendi yapılarına dahil etmek üzere tasarlanmış bio-bariyerler; bitkisel materyal kullanımına alternatif bir çözüm sunmaktadır. Bio-bariyer uygulamalarında; yapısall eleman ve bitkisel materyal katmanlarının birlikte kurgulanmasına yönelik yapım sistemleri kullanılmaktadır. Araştırmalar sonucunda; akademik çalışmalarda bio-bariyer yapım sistemi sınıflamalarına ilişkin farklılıklar bulunduğu ve sistem türlerinin bütünsel olarak ele alınmadığı belirlenmiştir. Bio-bariyerlerle ilgili bilgi karışıklığı, bu sistemlerin sadece estetik amaçlı kullanılmasına neden olmakta ve uygulamaların yaygınlaşmasını engellemektedir. Çalışmanın amacı; bio-bariyer uygulama alanlarının genişletilmesi için yapım sistemlerinin sınıflandırılmasıyla ilgili karışıklığın giderilmesi ve uygulamaların sistematik bir biçimde sınıflanmasıdır. Çalışma kapsamında; bio-bariyer yapım sistemlerinin referans kaynaklarda tanımlanmış olan içerikleri değerlendirilerek, yapım sistemleri ortak başlıklarda toplanmış; akademik çalışmalarla birlikte endüstriyel ürünlerin araştırılmasıyla sistem kapsamları geliştirilmiştir.
Geniş açıklık geçilmesinde membran sistemlerin incelenmesi

Geçmişten günümüze ekonomik ve malzeme kullanımı bakımından etkin yapı üretme ihtiyacı ve arzusu geçerliliğini korumaktadır. Bugün malzeme ve yapı teknolojilerindeki gelişmeler ile birlikte membran sistemlerin geniş açıklıkları etkin malzeme kullanımı ile geçebilme kabiliyeti birleştiğinde başarılı sonuçlar ortaya çıkmakta ve sistemin kullanımı yaygınlaşmaktadır. Membran yapıların Dünya'daki örneklerine bakıldığında, Türkiye'ye oranla sayıca daha fazla uygulanmış ve yapım teknolojisi olarak daha gelişmiş örneklerin yer aldığı görülmektedir. Yaklaşık 15 yıldır Türkiye'de de yapımına başlanan sistem geniş açıklıklı uygulamalarda yaygınlaşmaktadır. Çalışmanın ana amacı; membran sistemlerin ve genellikle geniş açıklıklı mekanlarda tercih edilen örneklerini irdeleyerek Türkiye'de ve Dünya'da taşıyıcı sistem olarak ulaştığı yeri tespit etmektir. Birinci bölümde, membran sistemler ile ilgili genel bilgi verilmiştir. Çalışmanın amacı, kapsamı ve yöntemi açıklanmıştır. İkinci bölümde, taşıyıcı sistemler ve membran sistemler hakkında bilgilendirme yapılmış, membran sistemlerin; taşıyıcı sistemler içerisindeki yeri, taşıyıcı sistem kurgusu, malzeme ve destek elemanları ile uygulama detayları anlatılmıştır. Yapıların mimari tasarım, fiziksel ve sayısal modellenmesine ilişkin bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde; bu yapıları oluşturmak için kullanılan en önemli malzeme olan membran malzemesine ait özellikleri, malzemenin çeşitlerini, birleşim metodları ile bakımı ve temizliği hakkında bilgi verilmiştir. Dördüncü bölümde, geniş açıklık geçilme kriteri baz alınarak seçilen, yapılmış olan örnekler incelenerek, belirlenen kriterlerce aralarında karşılaştırılmıştır. Beşinci bölüm ise; bir önceki bölümlerden toplanan veriler ışığında; yorum, öneri ve değerlendirme yapılarak sonuca ulaşılmıştır
19. yüzyıl endüstri devrimi sonrası mimari akımlar

öz 19. YÜZYIL ENDÜSTRİ DEVRİMİ SONRASI MİMARİ AKIMLAR Gaye BİROL Balıkesir Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Mimarlık Anabilim Dalı Balıkesir, 1996 Mimarlık eylemi, teknolojik, toplumsal, ekonomik ve sosyo-kültürel değişimlere koşut olarak gelişmektedir. Bu nedenle mimarlık alanında farklı dönemlerde çok sayıda farklı mimari akım ortaya çıkmıştır. Bu çalışmada Endüstri Devriminden sonra ortaya çıkan mimari akımlar incelenmiştir. Çalışmanın ilk bölümünde Endüstri Devriminin mimarlık, kent planlama. ve yapı üretimi alanlarına getirdiği en son yenilikler, devrimin etkisiyle mimarlık alanında görülen yeni malzemeler ve yapım yöntemleri incelenmiştir. Bu şekilde bu dönemin sanat ve mimarlık anlayışına dair genel bir fikir verilmek amaçlanmıştır. Bu çalışmanın başlıca amacı Endüstri Devriminden sonra ortaya çıkan mimarlıkta modernizm hareketini araştırmaktır. İkinci aşamada modemizm kapsamında yer alan mimari akımlar biçimsel özellikleri yönünden ele alınmıştır. Daha sonra bunu temsil eden yapı örnekleri incelenmiştir. Bir sonraki aşamada modern sonrası mimari yaklaşımlar modernizmi tanımlayan kriterler dizisine göre incelenmiştir. Son bölüme gelindiğinde daha önceki bölümlerin sonuçlan ortaya konmuş ve daha önce incelenen mimari akımların birbirleriyle olan yapı, tasarım, çevre ve mekana ilişkin etkileşimleri nesnel bir biçimde tartışılmıştır.
An ontological inquiry on potentials of criticality and conceptualization of program in architecture

Mimarlık ve sosyal değişim arasındaki ilişki mimari kuramın tarihsel söylemindeki ana temalardan biridir. Aydınlanmadan sonra konsolide olan eleştirel gelenek, mimaride de normlara olan güveni sarstı. Bu eleştirel gelenek postmodern söylemlerde, köklerine bakıp, aydınlanmanın ideallerini eleştirmeye başladıysa da postmodern mimarilerin hala modernist öncüllerine benzeyen eleştirilere maruz kaldıkları açıktır. Bu tezde, söylemi post-eleştirel konuma götüren modern-postmodern döngüsünün temel problemi, başta Descartes, Kant ve Hegel tarafından ifade edilen, öznenesne ilişkisi olarak ele alınacaktır. Gilles Deleuze ve Felix Guattari'nin ontolojik tezi köksap, modern-postmodern ikiliğinde sürekli olarak tekrar üretilen -ve aslında modernist olan- özne ve nesnenin üstesinden gelmek üzere kullanılacaktır. Bunu yaparak bu tez, mekan ve içinde var olan sosyal yapıların siyasal üretimini, minör politika terimi ile aktif olarak yorumlamayı amaçlar. Ayrıca, aynı felsefe tutumunu kullanarak, program kavramı felsefi bir kavram olarak ele alınacaktır. Tez, bunu yapmak için, programın farklı kavramsallaşmalarının kısmi bir tarihinden söz eder. Bu araştırma, minör deneyimlerle bağlanmış program stratejilerinin teorisini kurmak için program fikrini köksap ontolojisi içinde yeniden yorumlayarak serbest bırakmayı amaçlar.
Assessment of sound transmission characteristics of traditional timber framed dwellings in Ankara, Turkey

Türkiye'deki geleneksel ahşap çatkı konutlarda yaşayanlar tarafından katlar ve odalar arasında ciddi boyutta gürültü sorunlarının olduğu dile getirilmektedir. Bu sebeple, söz konusu yapılarda iç duvar ve döşemelerinin ses iletim/yalıtım özelliklerinin incelenmesi; bu incelemeler esnasında da özgün ve onarım görmüş yapım detaylarının/sistemlerinin dikkate alınması gerekli görülmektedir. Bu tür bir çalışma, geleneksel ahşap yapıların özgün niteliklerini koruyacak nitelikte ve bu yapılarda ortaya çıkan gürültü geçişi problemlerini en aza indirebilecek/ortadan kaldırabilecek nitelikte uygun onarım önerilerinin geliştirilmesinde faydalı olacaktır. Ankara'da onarım geçirmiş ve geçirmemiş üç geleneksel ahşap konutun akustik niteliklerini belirlemek amacıyla saha ölçümleri ve simülasyon analizleri yapılmış; iç duvar ve döşemelerinden darbe gürültüsü ve havada yayılan sesin geçişi incelenmiştir. Geleneksel yapılarda dolgu amaçlı kullanılan özgün kerpiç bloklardan hazırlanan laboratuvar örneklerinin ses yutma ve ses iletim kaybı özellikleri, empedans tüp ile belirlenmiştir. Özgün kerpicin temel fiziksel ve hammadde/bileşim özellikleri, laboratuvar ortamında yapılan malzeme analizleriyle tanımlanmıştır. Onarım geçirmiş ve geçirmemiş iç duvar ve döşeme bileşenlerinin ses yalıtım özellikleri kabul edilebilir eşik değerlerin altında bulunmuştur. Kapı veya pencere gibi açıklıklar, duvar/döşeme/tavan kaplama levhalarının dikme ya da kirişleme gibi ana çatkı elemanlarına arada bir ses kesici/tutucu olmadan doğrudan sabitlenmesi gibi detay sorunları, özgün duvar ve döşeme elemanının ses yalıtım performansını düşüren başlıca nedenlerdir. Döşemelerde tesisat borularının geçtiği yerlerde bulunan veya duvarlardaki kapı ve pencere açıklıkların neden olduğu boşluklar ses yalıtım performansını 12-22 dB aralığında düşürmektedir. Konutlarda gerekli Rw ve Lnw değerlerini sağlayabilmek için boşluklardan oluşabilecek hava/ses sızıntılarının giderilmesi ve açıklıklarda masif dolgulu/yalıtımlı kapı veya yalıtımlı pencere elemanlarının kullanılması gerekmektedir. Konut mekanlarının sergi, toplantı, ofis veya hotel odalarına dönüştürülmesi durumunda, var olan duvar ve döşeme elemanlarının akustik özellikleri ses yutucu dolgu malzemesi ve ses kesici ara elemanların kullanıldığı sökülüp takılabilir duvar/döşeme panellerinin eklenmesi ile geliştirebilmektedir. 50 mm ve 100 mm kalınlığındaki kerpiç dolgunun STC değerleri, sırasıyla 28dB 2 dB ve 35dB 2 dB bulunmuştur. Çalışılabilen tek kerpiç örneğin orta frekans aralığındaki ses yutma katsayısı ve NRC değeri, sırasıyla 0.31 ve 0.23 bulunmuştur. Geliştirilen bazı duvar/döşeme detay önerileri/kurguları, geleneksel ahşap çatkı duvar /döşemelerin havada yayılan ses ve darbe sesi yalıtımlarını arttırmak ve onarımları için yol gösterici olabilmeleri bakımından her bir önerinin sağladığı performans tartışılmıştır.
Ön tasarım modeli oluşturmada hareket simülasyonu verisine dayalı bir yöntem önerisi

Hayat hareketle başlar ve hareketle devam eder. Dünyadaki değişim ve döngüler de hareketin zaman, kuvvet ve mekanla doğrudan ilişkili olmasından kaynaklanmaktadır. Bütün bunlar yani çevre, insan ve obje hareketlerinin devinimi doğrudan hayatlarımızı şekillendirmektedir. Çevremizdeki canlı ve cansız varlıkların hareketlerini gözlemleyip, bunlarla ilgili bir veri elde edebilme, anlayabilme ve yansımasını oluşturabilme geçmişşten bu zamana kadar sanat ve tasarım alanlarında kullanılmıştır. Doğadaki çeşitli hareketler, insan hareketleri ve obje hareketlerinin gözlemlenip, veriye dönüştürülmesi dünyanın yaşayış sürecine, gelişim sürecine ayak uydurmaya ve bunu tasarımda yansıtabilme fırsatı verecektir. Bu zamana kadar yapılan çalışmalarla, doğadaki oluşan hareketlerin ve insan hareketleri referans alınıp oluşturulan tasarımlar mevcuttur. Tasarımda özgün form arayışını bilgisayar teknolojileri kullanarak yapmak, modern mimarlık için önemli bir konu haline gelmiştir. Günümüzde mimari tasarım yöntemleri, mimari form arayışından işlevselliğe kadar yeni teknolojik çözümler ile oluşturulabilmektedir. Yapılacak mimari tasarımlar için referans bulmak, çevresel verilerden faydalanmak ve bunu yenilikçi bir şekilde tasarıma dönüştürmek dijital tasarım ortamında olmazsa olmaz konular haline gelmiştir. Bu araştırma kapsamında, çevremizde aşina olduğumuz objelerin bu tasarımlarda nasıl rol oynayabileceği olmuştur. Bunun için günlük hayatta sıklıkla kullanılan, kullanım alanına göre belli kurallarla sınırlandırılmış ve dinamik bir yapıda olan küre formu seçilmiş ve çalışma içinde çeşitli simülasyon deneyleri yapılmasıyla hareket izlerinin çeşitli değişkenlerle nasıl bir tasarım yöntemi oluşturabileceği denenmiştir. Tez kapsamında; bilgisayar ortamında oluşturulan obje hareketleri simülasyonlarından elde edilen hareket izlerinin, yeni bir mimari yöntem oluşturabilmesi amacıyla, tasarım öğesine dönüştürülmesi düşünülmüştür. Basit küresel objelerin insan etkileşimiyle oluşan hareketlerinin gözlemlenmesi ve belirtilen etkileşimin bilgisayar ortamında test edilmesi ile oluşturulan deney ortamlarında, gerçek dünya ve sanal dünya arasındaki karşılaştırmanın yapılabilmesi, deney sonuçlarının kabulleri üzerinden, sonuç ürünlerin hazırlanması amaçlanmıştır. Bilgisayar teknolojilerinin mimarlıkta nasıl kullanıldığı, bilgisayar tekniklerinin ne ölçüde geliştiği ve çevresel verilerin farklı bir bakış açısıyla mimarlıkta nasıl kullanılabileceği sorgulanmaktadır. Sonuç olarak yeni bilgisayar teknolojilerinin, mimari tasarım sürecindeki araştırma, konsept oluşturma ve üretme aşamalarında yeni bir yöntem olarak kullanımının araştırılması amaçlanmaktadır.
Turizm yapıları mimari tasarım sorunları: Turizm, yöre, mimar üçlemesi ve örnek açılımları

Çalışma, genel olarak tasarım ve genel kriterleri üzerine kuruludur. Tasarımı oluşturan fonksiyon, yani turizm, tasarıma genel çizgisini verecek olan yöre ve tasarımı oluşturacak olan mimar kişiliği üzerinde durulmuştur. Çalışmada esas olarak, anlam konusu işlenmiş; anlam üretimi, örnek incelemeleri ile somut bir çizgiye oturtulmaya çalışılmıştır. Fonksiyon üzerine gidilirken bu konuların ihmal edilmesi, diğer yapı komplekslerinde olduğu gibi, saat gibi çalışan ancak yaşamayan binalar oluşturmamızı sağlar. Tasarım, fonksiyon çözümünden, teknikten ibaret değildir. Mimarlığın sanat yönü ve söylev görevi ihmal edilmemelidir. Ana kararlan doğru verilmiş, anlam çabası içindeki bir yapı, her zaman için aksi durumdaki bir yapıdan daha başarılı olacaktır. Turizm binaları ve diğer bazı bina tipleri, ekstrem durumları nedeni ile ülke gelirlerine ve yöre sakinlerinin psikolojik durumlarına da etki etmektedirler. Coğrafyası, popülasyonu ve popülasyonuna bağlı olarak kültürü ile yöre, turizmin etkisi altında tüketime sunulmaktadır. Tüketime sunulan bu bölgede, onu tüketen turizm olgusu araç olarak kendisine turizm yapılarım seçmektedir. Bu nedenle bu yapı grubu, konunun incelenmesinde ana örnek olarak kullanılmıştır. Tasarımın çıkış noktası, genel kriterler, tasarıma kimlik kazandıracak olan mimar yani anlam üretme çabası ve kullanılan anlam üretme teknikleri, örnek incelemeleri aracılığı ile irdelenmiştir. m
Kayseri yöresindeki tarihi harçların karakterizasyonu ve onarım harçlarının özellikleri

Tarihi süreç içerisinde çeşitli etkenlerle yıpranmış olan yapıların restorasyonlarında temel problem, strüktürel hasarlar ve malzeme bozulmalarına çözüm bulmaktır. Tercih edilen çözüm, yapının özgün malzemelerine zarar vermemelidir. Yapıda mevcut olan özgün malzemeler hakkında yapılan değerlendirme sonucu elde edilen bilgiler, özgününe uygun onarım malzemelerinin hazırlanabilmesi açısından önemli bir yere sahiptir. Ancak sağlıklı bir restorasyon sürecinin gerçekleşmesi için, genel karakterizasyonu yapılan bu malzemeler için onarımlarda kullanılmak üzere yeni üretimler yapılması ve yeni üretilen bu malzemelerin orijinal malzemeler ile uygunluğunun değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu çalışmanın amacı; volkanik malzemeler açısından zengin bir potansiyele sahip olan Kayseri'de, geçmişş dönemlerde kullanılan sıva ve duvar örgü harçlarının incelenerek karakteristik özelliklerinin tespit edilmesi ve bu yapıların onarımlarında kullanılabilecek yeni harç önerileri üretilmesidir. Bu kapsamda, Kayseri'de Roma Dönemi, Bizans Dönemi, Selçuklu Dönemi, Osmanlı Dönemi'nde inşa edilmiş 15 adet yapı belirlenerek bu yapılardan duvar örgü harcı ve iç mekan sıva harcı örnekleri alınmıştır. Örneklerin fiziksel, kimyasal, mekanik ve petrografik analizleri gerçekleştirilerek orijinal bileşimleri tespit edilmiş, benzer özelliklere sahip örnekler gruplandırılmıştır. Bu değerlendirmelere dayanarak, yapıların restorasyonunda kullanılabilecek onarım harcı önerileri geliştirilmiştir. Bu bağlamda öncelikle mevcut hammadde kaynakları araştırılmış, bölgede bulunan reaktif agrega, kireç ve taş ocaklarından alınan örnekler analiz edilerek özgününe en yakın malzemeler belirlenmiştir. Bu malzemelerle ve karakterizasyon çalışması kapsamında belirlenen oranlarda karışımlarla laboratuar ortamında onarım harçları üretilmiştir. Üretilen 3 çeşit duvar örgü harcı ve 2 çeşit sıva harcının 6 aylık süreç içerisindeki fiziksel ve mekanik özellikleri ölçümlenerek özgün örnekler ile uygunluğu karşılaştırılmıştır.
Turizm ve değişen üretim dinamiklerinin etkisinde dönüşen kırsal alanlarda koruma olanaklarının tespiti: Alanya örneği

Kırsal mimari özelliklerin korunması ve yaşatılarak geleceğe aktarılması kültürün sürdürülebilirliği açısından önemli bir yere sahiptir. Çalışma bütününde bu durum göz önünde tutularak Alanya kırsal mimarisinin özellikleri ortaya koyulmuş ve yaşatılmasına yönelik kararlar verilmiştir. Çalışmanın asıl problemini bölgedeki kırsal mimari mirasın diğer bölgelere göre turizm etkisi altında çok daha hızlı bozulması oluşturmaktadır. Mevcut geleneksel konut stokunun sorunlarının saptanması ve özelliklerinin belirlenmesi amacıyla 68 köyde alan çalışması yapılmıştır. Çalışmada izlenecek yol için önceden kırsal mimari alanında yapılmış olan çalışmalar da incelenmiştir. Ayrıca bölgede yaşayan halk ile görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Araştırmalar sonucunda geleneksel konutların sayılarının çok hızlı şekilde azaldığı anlaşılmıştır. Mevcut geleneksel konutlarda ise birçok bozulma olduğu görülmektedir. Bunlarla birlikte yerleşim dokuları da büyük oranda niteliklerini kaybetmişlerdir. Elde edilen bulgular Alanya kırsalının geleneksel dokusunun ve nitelikli konutlarının yaşatılması için altlık oluşturmuştur. Aynı zamanda yeni yapılaşma kararları alınmasında da verilerden yararlanılmıştır. Bunların sonucunda kırsal mimarinin yaşatılmasına, gelecek nesillere doğru şekilde aktarılmasına ve geleneksel dokunun ve yapıların korunmasına yönelik öneri kararlar ve yöntemler geliştirilmiştir. Çalışmada tüm bölgenin kırsal mimari özelliklerinin geniş çaplı olarak değerlendirilmesi ayrıca önemlidir. Alınan kararlar ve uygulanması düşünülen yöntemlerin tamamı farklı bölgeler için de bir altlık olarak kullanılabilecektir.