turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Temsil üzerinden mimarlığa bakış

Mimari temsiller, mimari fikirlerin dışlaştırılmasını sağlayan araçlardır. Zihindekinidüzenler ve onun başkalarına aktarılabilecek hale gelmesine yardımcı olurlar. Tasarımcı zihninde oluşan mimari tasarıma yönelik imgeyi anlatmak, önce kendisiyledaha sonra da diğerleriyle iletişim kurabilmek için temsil yöntemlerine başvurur. Temsiller tasarım sürecinin başlangıcından, tasarımın üretim sürecinin sonuna kadar ve hatta yapı inşa edildikten sonra bile üretilmeye devam edilirler. Mimari temsilinortaya çıkış amacı mimari tasarımın nesnesi olan yapıyı açıklamaya çalışmaktır. Buna karşın mimari temsilin ortaya çıkışı bunun bir adım sonrasına dayanır. Yapınınkarmaşıklaşmaya başlaması ve yapanın öncelikle yapıyı anlamaya ve daha sonra da kendisinden başka biriyle iletişim kurmaya gerek duymasıyla beraber mimari temsilede ihtiyaç duyulmaya başlanmıştır. Bu nedenlerden ötürü, yapı bir noktaya kadar hep en önemli hep en değerli olagelmiştir. Fikrin somutlaşmış hali yapıdır, fakat buna karşın yapı da diğer temsil ürünleri kadar temsildir. Bugüne kadar, fikrin somutlaşmış hali olarak ortaya çıkan yapı, hiyerarşik düzende hep en üst sırada yer almıştır. Bu nedenle mimari gerçeklik denildiğinde yüzler hep yapıya çevrilmiştir. Oysakitemsillerin her biri bir şekilde bir fikri anlatmak için vardırlar ve bu noktada her biri diğeri kadar değerli ve önemlidir. Nesneleşmemiş mimari nesneleşmiş olanı destekler ve süreç içinde yer alır, onları yok saymak mümkün değildir. Mimarlık sadece inşa edilmiş yapı değil, onu üretmeye yarayan bütün ifade araçlarının toplamı ve/veya onların her biridir. Yapıyla birebir örtüşmeyen temsillerin mimarlığa nasıl bir katkıda bulunduğu sorusu üzerine şekillenen bu çalışma aslında yapının temsil ettiğigerçekliğe belki de yapıdan daha fazla hizmet ettiği görüşüne varılmıştır.
Karma kullanımlı yapılarda konutun dönüşümü 'Kağıthane-Ayazağa aksı örneklerine ait bir karşılaştırma'

Konut, insanın barınma ihtiyacını karşılamak amacıyla tarih içinde basit bir barınak formundan bugünkü oluşumuna kadar fiziksel, sosyal ve ekonomik açıdan değişimlere uğramıştır. Günümüzde konut, karma kullanımlı yapılardaki formuna dönüşene kadar çok farklı biçimlerde karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışmanın amacı; konutun tarihsel gelişim sürecini irdeleyerek karma kullanımlı yapılardaki oluşumunu ve dönüşümünü dünyadaki örneklerini de göz önüne alarak, İstanbul kent merkezindeki seçilmiş örnekler üzerinden değerlendirmektir. Sanayi Devrimi'yle birlikte, yoğun konut ihtiyacının oluşması ve kent merkezlerinin yoğunlaşması sonucunda kentler çeperlerine doğru genişlemeye başlamıştır. Konut alanı, finans alanı ve eğitim alanlarını birbirinden ayırarak daha konvansiyonel planlama modeli olan bölgeleme planı uygulanmıştır. Bu durum kent merkezlerini atıl hale getirmiş ve bunun sonucunda günün her saati canlı kalabilen alanlar olan karma kullanımlı yapılar ortaya çıkmış ve planlanmıştır. Karma kullanımlı yapılar, birden fazla işlevin birbirine entegre olmasıyla birlikte her saat işleyen, boş kalmayan mekanlar olmuştur. Karma kullanımlı yapılar; kentlerin içerisinde kent parçalarını oluşturan, ofis, konut ve ticaret ana bileşenleri olmakla beraber, sosyal donatılar ve rekreasyon alanlarının da bu ana bileşenlere eklemlendiği yapılardır. Kentleşme süreciyle beraber karma kullanımlı yapı projeleri dünyada ve ülkemizde artış göstermiştir. Karma kullanımlı yapılar insanlara, şehir merkezlerinde arsa kullanımından elde edilecek getirileri maksimize ederek şehri her daim canlı tutacak mekanlar sunmaktadır. Konut, eski zamanlarda birbirinden bağımsız birimler olmakla beraber aralarında bir takım donatıları olan, yalnızca belli bir bölgede iken; günümüzde kent merkezlerinde arsaların ekonomik değerinin artmasıyla karma kullanımlı yapıda daha yüksek ve çok katlı binalarda büyük bir kompleksin parçası olarak kullanım alanı daha küçük ve modüler bir hale dönüşmüştür. Tez kapsamında bu yapıların oluşma sebepleri, tarihsel süreci ve ilk çıkış noktası olan şehirler; dünyadan ve İstanbul'dan örneklerle birlikte incelenerek kapsamlı olarak ele alınmıştır.
Linguistic discourse in architecture

Bu çalışma bir 'söylem' olarak ele aldığı Mil-mimarlık ilişkisi' problematiğinin bütünlüğü, nesneleri, figürleri ve etkileri bakımından teorik bir çözümlemesini geliştirmektedir. Mimarlığın nesne kurgulamasındaki belirsizlik dil söylemim oluşturan bir bağlam olarak görülmektedir. Bu teorik ve bağlamsal çerçevede mimarlıktaki dil söyleminin analizi ile iki yönlü bir katkı elde edilmeye çalışılmaktadır: Genelde söylem, ve özelde mimarlıkta dil bağlantısının belirsizliği üzerine eleştirel bir anlayış oluşturmak.
Restoration project of Al-Ahmadiyya School in Aleppo

Al-Ahmadiyya Medresesi, 18. yüzyılın en önemli kurumlarından biridir. Gelir-giderlerinin iyi düzenlenmesi ve katı kuralları sayesinde, Halep'teki en üst düzeydeki dini medreselerden biri olmayı başarmıştır. Yapı, Halep'in Al-Jallum Al-Kubra mahallesinde yer almaktadır ve 18. yüzyılda etkili olan Ashraf grubunun başı olan Ahmed Efendi tarafından 1751'de kurulmuştur. Medresenin yapımı için, Ahmed Efendi, Halep ve başka kentlerden pek çok mülk bağışlamıştır. Külliyede medresenin yanı sıra, Ahmed Efendi'nin babasının türbesi, hazire ve sebil de bulunmaktadır. Medrese ise bir dershane, bir kitaplık ve öğrenciler için on oda ile servis mekanlarından meydana gelmektedir. Tüm mekanlar, ortasında şadırvanın yer aldığı bir avlunun etrafında düzenlenmiştir. Medrese 1945 yılına kadar eğitim amaçlı kullanılmıştır ve bu tarihte halen hizmette olan dokuz dini medreseden biridir. 1949 yılında eğitime son verilmiş ve yapı, diğer medreselerde eğitim gören öğrenciler için yatakhane olarak kullanılmaya başlanmıştır. 1961'de, medrese ve bağlı vakıfları, Vakıflar Müdürlüğü'ne bağlanmış ve 1980'lerde de tamamen kapatılmıştır. İhmal ve bakımsızlıktan kaynaklanan hasarları bulunmasına rağmen, yapının özgün özelliklerini koruduğu gözlenmektedir. Halep'te, Osmanlı Dönemine ait müstakil medreselerin önemli bir örneği olan yapı, gelecek nesiller için korunmayı hak etmektedir. Çalışmanın ana hedefi, yapıya uyumlu bir işlev vererek korunmasını sağlamak üzere restorasyon projesini hazırlamaktır. Tarihi araştırma; mevcut duruma ilişkin ayrıntılı yazılı tanım ve rölöve; özgün duruma ilişkin restitüsyon denemesi; ve yeniden kullanım ve müdahaleleri içeren restorasyon projesi tezin ana başlıklarını oluşturmaktadır.
Yeşilköy, tarihi merkezde, sosyal, yapısal ve kentsel oluşumun irdelenmesi

Baş döndürücü bir hızla gelişen teknoloji toplumların kültürel yapısını temsil eden mimari oluşumları aynı hızla potasında eritme eğilimindedir. İnsanın doğal yapısından gelen koruma tutkusu bu eğilime bir tepki denebilecek tarzda savunma mekanizmasını gündeme getirmektedir. Türkiye gibi kültürel birikimleri çeşitli dönemlerde dünyayı etkileyen önemli uygarlıkların birbiri ardına bıraktığı eserlerden oluşan ülkelerde kültürel kimliğin korunması, dünya tarihinin doğru tanımlanması gibi evrensel bir soruna da ışık tutmaktadır. Bu büyük uygarlıkların hepsine yüzyıllar boyu başkent olan İstanbul, doğal olarak en zengin kültürel birikimleri içeren bir tarih kentidir. Özellikle sur içinde yoğunlaşan kültürel kalıntılar sur dışında daha çok diğer kültür merkezleriyle bağlantı sağlayan ulaşım yolları üzerinde görülebilmektedir. Tez kapsamında incelemeye alınan Yeşilköy Yerleşimi bu nitelikte bir gelişim alanıdır. Tezin ilk bölümünde Dünya'da ve Türkiye'de koruma kavramları ve gelişimleri özelinde sadeleştirmeye gidilmiştir. İkinci bölümde Yeşilköy tarihi çevre değerleri açısından korunarak geliştirilmesi gereken bir yöre olarak incelenmiştir. Üçüncü bölümde Yeşilköy içinde seçilen Köyiçi Mahallesi'nin sınırları belirlenmiş ve yapılan tespitler doğrultusunda mimari özellikleri irdelenmiştir. Dördüncü bölümde bu yörenin korunarak geliştirilmesi için önerilen yeni kullanım ve tasarlama ilkeleriyle buna bağlı olarak çalışmanın makro boyutlarda getirebileceği ilkeler araştırılmış ve çalışmanın uygulanabilirliği tartışılmıştır. Ekler bölümünde ise yörede yapılan rölöve ve sosyal analiz çalışmalarını içeren çalışmalar yer almaktadır.
Bursa Ertuğrul Mahallesi toplu konut alanı fizibilite çalışması

İkinci Dünya Savaşından sonra Türkiye hızlı bir kentleşme süreci içine girmiştir. Artan göç miktarı ve demografik artışlara bağlı olarak kentsel gelişmelerin düzenli olmaları sağlanamamıştır. Kentlerdeki toplam konut stoğunun yaklaşık yarısı gecekondu veya kaçak yapılardan oluşmaktadır. Bu yapılarda ise çoğunlukla dar ve orta gelirli kişiler yaşamaktadır. Artan konut ihtiyacının karşılanabilmesi ve sağlıklı kentlerin oluşabilmesi için fiziksel ve sosyal altyapılarla donatılmış çağdaş yerleşim alanlarına ihtiyaç vardır. Bu ihtiyaçların kısa sürede karşılanabilmesi içinde ileri yapı teknolojilerinden yararlanma gerekliliği ortaya çıkmaktadır. Bu çalışma gerekli yatırımın yapılabilmesi ve kısa sürede yapımın tamamlanabilmesi amacıyla hazırlanmış bir fizibilite çalışmasıdır. Birinci bölümde, fizibilite çalışmaları hakkındaki genel bilgilere yer verilmiştir. Fizibilite çalışmalarının süreci, fizibilite çalışmaları kapsamında yer alabilecek konular ve toplu konut ön fizibilite raporu kapsamında yer alan bölümler incelenmiştir. ikinci bölümde, Ertuğrul Mahallesi Toplu Konut Alanı'na ilişkin genel bilgiler anlatılmıştır. Bu yerleşim için seçilen örgütlenme modeli üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde, Türkiye ve Bursa'daki konut sorunu, konut sorunundaki değişmeler ve konut finansman kaynakları incelenmiştir. Dördüncü bölümde, toplu konut kavramı, toplu konut yapımında kullanılan başlıca yapım yöntemleri ve özellikleri hakkında bilgiler verilmiştir. Beşinci bölümde, Bursa il'indeki inşaat sektörü hakkında bir inceleme yapılarak inşa sırasında gerekli malzemelerin nerelerden sağlanabileceği belirtilmiştir. Tünel Kalıp, Perde-Döşeme, Kolon-Kiriş sistem maliyetleri hesaplanmıştır. Sonuç bölümünde, seçilen üç sistemin kaba yapı maliyet karşılaştırılmaları yapılmıştır. IX
Mimari temsil aracı olarak eskizin 20. yy. mimari örnekleri üzerinden incelenmesi

Temsil araçlarını erken dönem, geleneksel ve çağdaş olmak üzere üç grupta değerlendirmek mümkündür. Erken dönemde mimari düşünceler tabletlere kazınırken geleneksel dönem diye adlandırdığımız Rönesans sonrası dönemde ise, çeşitli çizim ve maket teknikleri kullanılmıştır. Günümüz çağdaş dönemde bu tekniklere bilgisayar olanakları eşlik ederek temsil kavramı yeni teknikler ve çeşitlilik kazanmıştır. Bahsi geçen bu temsil araçlarının en öncül ve basitlerinden biri olan eskiz, başından beri mimarlık ve tasarım disiplinlerinde temsil aracı olarak kullanılmıştır ve kullanılmaya devam etmektedir. Eskizin, bir düşünceyi ifade etmek için kullanılan diğer temsil araçlarından ayrı bir karakteri vardır. Franco Purini(1968) eskiz için, fikirlerin DNA'sı olduğunu söyler. Elin hareket esnekliğinde, kalemin kağıtta bıraktığı izler, düşünce hızına yakın bir hızda onların yakalanıp kağıda aktarılmasını sağlar. Düşünceler bu şekilde kağıt üzerinde somutlaşmış olur. Eskiz kişiye özgü bir beceri ile somutlaştırıldığından mevcut bir fikri ifade ederken bile özgün değerler taşımaktadır. Paolo Belardi'nin (2015) dediği gibi hızlı, hemen el altında bulunan, yoğun, kendi kendisini yeniden üreten ve daha da önemlisi olağanüstü iletişim gücüne sahip bir not alma sistemidir. Eskiz kavramını analiz etmek gerekirse, temelde yaratıcı eskizler ve yorumlama eskizleri olmak üzere türlere ayrılabilir. Yaratıcı eskizler, daha çok özgün fikirlerin hayat bulduğu eskiz türüdür. Daha önce var olmayan olgular yaratmakta kullanılır. Yeni fikirler üretmenin yoğun yaşandığı bir eylem olduğu söylenebilir. Yorumlama eskizleri ise, halihazırda var olan olguları, yorumlayarak yeni türevlerini elde etmekte kullanılır. Her ne kadar var olan olgular üzerinden yeni türevler üretme temeline dayansa da, yorumlama eskizleri dahi, yapanın kişisel tercih, fikir ve becerilerinden süzülüp kağıda döküldüğü için özgündür. Bu çalışmada, mimari temsil aracı olarak eskiz kavramı, birbirlerinin çağdaşı sayılabilecek, tasarlama eylemini eskiz ile yapan, konusunda deneyimli mimarların eserlerinden örnekler üzerinden eskiz-inşa edilen bağlamında analiz edilecektir.
Sanal gerçeklik destekli tasarım

Bilgisayar teknolojilerinin gelişmesi sonucunda ortaya çıkan ve günlük hayatta, yaygın olarak kullanılmakta olan sanal gerçeklik kavramının; çeşitleri ve özellikleri irdelenerek, incelendiği bu tezde, sanal gerçeklik teknolojilerinin mimari tasarıma uygulanabilmesi için yürütülen araştırmaların sonucunda, dijital ortamda mimarlık mesleğinin geldiği noktanın belirlenmesine çalışılmıştır. Sanal gerçekliğin tarihçesi; sanal gerçekliğin bugün ulaştığı yere gelmesinde katkısı olan bilim adamlarının ortaya koyduğu kavramlar çerçevesinde irdelenmiş ve teknolojik gelişmeler kronolojik olarak incelenmiştir. Mimari ve onun temel öğesi olan mekan kavramı; hem geleneksel mimaride kullanılan fiziki mekan; hem de dijital mimaride kullanılan sanal mekan konseptleri tanımlanarak irdelenmiştir. Bilgisayar Destekli Tasarım ve sanal gerçeklik teknolojilerinin kullanımı ile mimarlık mesleğinde, tasarımdan modellemeye ve sunuma kadar, her aşamada gerçekleşen değişim incelenmiştir. Geleneksel mimari tasarımın, eskiz, taslak oluşturma, görselleştirme, gibi süreç ve kavramları dijital mimari ile karşılaştırılmıştır. Mimaride kullanılan sanal gerçeklik teknolojileri; mimaride sunum amaçlı olarak kullanılan sanal gerçeklik teknolojileri ve mimari tasarımda kullanılan sanal gerçeklik teknolojileri olarak iki ana başlık altmda incelenmiştir. Sunum amaçlı olarak kullanılan sanal gerçeklik teknolojileri açıklanırken, mimaride yaygın olarak kullanılan yürüme simulasyonlarından örnekler verilmiştir. Sanal Gerçeklik Destekli Tasarım sistemleri, kullanılan geometrik modelleme yöntemleri hakkında bilgi verilerek incelenmiştir. Mimaride, tasarım amaçlı olarak kullanılan sanal gerçeklik teknolojileri tanıtılırken mimari tasarım sürecinde etkili bir araç olarak kullanılan, sarmalamayan tasarım ortamı Etkileşimli Tezgah ve sanal gerçek mekanda, mimari tasarım yapmak ve değerlendirmek amacıyla geliştirilmiş ve mimarlık eğitiminde kullanılan Voksel Mekan Modelleri ve Kavramsal Tasarım Mekanı sistemleri örnek olarak incelenmiştir.
Ülkemiz ileri teknoloji yapılarında üretim sorunları

Bugün dünya inşaat sektöründeki rekabet yarışında var olabilmek için teknolojinin önemli bir öğe olduğu bilinmektedir. Sektörün gelişmesi ve teknolojinin inşaat sürecindeki diğer olumlu yönlerinden yararlanma hedefi teknolojinin rolünü daha da yaşamsal kılmaktadır. Bu nedenle, dünyada ileri teknoloji konusundaki son yaklaşım ve uygulamalar, tasarımcılar için yol gösterici olmakla birlikte, firmaların 'gelecek ve değişim' temalı imajlarına da katkıda bulunmaktadır. Bu çalışmanın ana sorunu, ileri teknoloji yapılarının Türkiye'de az olmasıdır. İnşaat sektörünün durumunu ortaya koymak ve ileri teknoloji içeren yapıların üretimi için önerilerde bulunmanın, sektörü sorgulamakla birlikte dünya üzerinde ve Türkiye'de yapılan ileri teknoloji üretimini irdelemenin büyük önem taşıdığı varsayılmaktadır. Bu çalışma; gelişmekte olan bir ülke olmanın sorunlarını olduğu kadar, yüksek teknolojiye ulaşma çabası içerisinde olmanın da zorluklarını anlatmaktadır. Bunun yanı sıra politikacı gibi yasal düzenlemeleri yapanlara görevleri, mimar, mühendis ve müteahhitlerin de karşılaştığı bazı zorluklan ve bunlara karşı çözüm önerilerini tartışmaktadır. Bu sorunlar sektör ölçeğinden, yapım alanı ölçeğine inen bir yöntemle incelenmiştir. Dördüncü bölümde anlatılan sektör ölçeğindeki sorunlar içerisinde; ar-ge'nin rolü, teknoloji transferi, ülke ekonomik ve yasal sınırlamalarının yanında üniversite-sanayi işbirliğindeki uçurum incelenmiştir. Yapım alam ölçeğindeki sorunlar çerçevesini oluşturan beşinci bölüm ise; eğitimsiz işgücü, gelişmiş inşaat makineleri ve robotların eksikliği, ileri teknoloji yapılarının şantiyede üretim sorunları, amacına uygun malzeme sağlama ve yönetim sorunları ve en önemlisi olarak görülen Türk mimar ve mühendislerin ileri teknoloji ile yeni tanışmasının yarattığı sorunlar irdelenmiştir. Sonuçta, Türkiye gibi gelişmekte olan ülkelerde, ağırlıklı olarak teknoloji transferine, teknoloji araştırma geliştirmesine, eğitime ve teknoloji politikalarına gerekli önem verilirse, ükenin ekonomik anlamda güçleneceği ve bu şekilde değerlendirilen birikimin ülkenin ilerlemesi için başka kanallara transferinin sağlanacağı sonucuna varılmıştır.
Osmanlı sivil mimarlığında İstanbul'daki taş odalar ve Fener Evleri

Saklama mekanlarının sosyal, ekonomik, kültürel değişimler paralelinde şekillenen bir örneğini oluşturan taş odalar, toplumsal ve mimari etkilenmeler çerçevesinde Fener Evleri adım alan yapı grubu ile tasarım özellikleri ve işlevsel anlamda karşılaştırılarak incelenmiştir. Bilgi toplama ve derleme aşaması sonrasında, yapıların analitik incelenmesi ve her tür arşiv belgesinin değerlendirilmesinden oluşan yöntem çerçevesinde çalışmanın ana başlıkları belirlenmiştir. ikinci bölümde; saklama kavramı ve yapılardaki ilk fiziksel biçimlenişi İlk Çağ'dan başlayarak 19. yy.'a kadar üç alt-başlık halinde; dini, ticari, idari yapılarla konutlarda ayrıntılı olarak ele alınmıştır. 18. yy.'da mimari alanda yaşanan değişimlerin konutlardaki saklama mekanlarına etkisi irdelenmiş, Osmanlı yönetiminde bulunan Güney ve Balkan Eyaletlerinde de örneklerine rastlanabilecek saklama mekanları tespit edilmiştir. Üçüncü bölüm; İstanbul'da tespit edilen taş odaların mimari özellikleri ile incelenmesini, her yapı için hazırlanan katalog ile detaylı olarak tanıtılmasını ve mekan kurgusu bağlamında taş odaların geleneksel Türk Odası ile karşılaştırılmasını içermektedir. Dördüncü bölümde; İstanbul'da bulunan ve Fener Evi olarak adlandırılan yapı grubu, mimari ve işlevsel anlamda incelenerek her yapı için hazırlanan katalog çalışması ile detaylandırılmış, saklama düzenlemeleri açısından taş odalarla benzerlikleri/farklılıkları irdelenmiştir. Bu çalışmada sonuçlar tek bölümde sıralanmamış, her bölümde ele alman konu yine ait olduğu başlık altında sonuçlandırılmıştır. Genel değerlendirme sonunda taş oda ve Fener Evleri'nin mimari tanımlamalarına ulaşılırken, toplumsal yapıda yaşanan değişimlerin yapıların fiziksel biçimlenişlerine etkisi, toplumsal sonuçlar başlığı ile ayrıntılı hale getirilmiştir. Elde edilen sonuçlar, yapıların tanım kazanmasında bütünün parçalarım oluşturmaktadır.
Öğretilebilir zihinsel özürlü çocuklar için özel eğitim okulları kullanıcı ihtiyaçları ve fiziki mekan özellikleri

Bu çalışma, eğitim yapılarından öğretilebilir zihinsel özürlü çocuklar için özel eğitim okullarının tasarımına veri oluşturmak amacıyla yapılmıştır. İstanbul ili sınırları içinde kullanım halindeki üç öğretilebilir çocuklar okulunun paralelinde farklı ülke özel eğitim okulları incelenmiş ve bu konu ile ilgili yapılmış çalışmalar değerlendirilmiştir. Çalışmanın bir diğer amacı da mevcut binalar ile ilgili sorunların belirlenmesi ile gelecekte yapılacak binalara veri oluşturacak bilgi birikimini sağlamaktır. Çalışma kapsamında seçilen yöntem ve teknikler gözlem, görüşme, anket, literatür araştırması, plan, şema, fotoğraf ve krokilerle yapılan tespitlerdir. Çalışma 4 bölüm, sonuç ve eklerde sunulmuştur. 1. Bölümde problemin tanımı yapılmış, zihinsel özürlü çocukların genel özellikleri üzerinde durulmuş, esas konumuz olan öğretilebilir çocuk tanıtılmıştır. 2. Bölümde zihinsel özürlü çocukların eğitim ilkeleri ve eğitimlerinin tarihçesi anlatılmış, bu çocukların eğitimi için hizmet veren kurumlar ve çalışma yöntemlerine değinilmiş, öğretilebilir çocuklar okulunun genel özellikleri anlatılmıştır. 3. Bölümde farklı ülkelerden özel eğitim okulu örneklerine yer verilmiş, kullanıcı ihtiyaçları ve mekan özellikleri değerlendirilmiştir. 4. Bölümde değerlendirme çalışması kapsamında incelenen, İstanbul ili sınırları içindeki üç öğretilebilir çocuklar okulunda yapılan alan çalışması aktarılmış, bu okullarda mekan kullanımı, kullanıcı özellikleri ve ihtiyaçları incelenmiş, özel eğitim okulları tasarımı için veri oluşturulmaya çalışılmıştır. Sonuç bölümünde de İstanbul ili sınırlan içinde alan çalışması yapılan üç öğretilebilir çocuklar okulu ile diğer ülkelerden incelenen özel eğitim okulları belirli mekanlar ve diğer özellikleri yönünden kıyaslanarak anlatılmıştır. Ekler bölümünde, alan çalışmasında kullanılan soru cetveli, bazı istatistiki veriler, zihinsel özürlü çocuklar için özel sınıf öneri plan şeması, I. Özel Eğitim Konseyinde alınan kararlar ve İstanbul ili ile farklı ülkelerden incelenen özel eğitim okulları planlarmdakı mekanlar çizelgesi yer almaktadır.
Geleneksel Harput evlerinin enerji performansının değerlendirilmesi: Şefik Gül evi örneği

Geleneksel binalarda enerji etkinliğinin Elazığ Harput Şefik Gül Evi'nin konfor analizi ile birlikte değerlendirildiği bu çalışmanın asıl amacı ekonomik, çevresel ve sosyal boyutta sağlaması düşünülen katkılarının, araştırma yöresi olan Elazığ bölgesi dışında da bir anlam ifade etmesi olmuştur. Bu sebeple çalışmaya enerji etkinliği, enerji etkinliği üzerine çalışılmasının ekonomi ve çevre alanında sağladığı önemin incelenmesi ile başlanmıştır ve görülmüştür ki enerji verimliliğine dönük her çalışma, günümüzde dünyada ve ülkemizde karşılaştığımız sorunların en acil ve en temel konularına cevaplar aramasından dolayı gereklidir. Enerji verimliliği çalışmalarının insanın konfor koşullarının sağlanması ile sıkı bir biçimde ilişkili olduğu, ülkemizde ve dünyada binaların tükettiği enerji miktarlarına ve bu miktarların her sene artıyor olmasına bakılarak görülebilmektedir. Bu sebeple aktif sistemlerin etkisinin azaltılıp pasif sistemlerin kullanımının sağlanmasının günümüzün acil meselelerinden biri olduğu ve konfor koşullarının bu biçimde sağlanması gerektiği enerji verimliliği çalışmalarında ortak bir görüş olarak kabul edilmektedir. Bu çalışmanın amaçladığı ise yapı tasarımında geleneksel mimarinin pasif sistem kullanımında yapısall özelliklerinin sağladığı faydaların ve enerji etkinliği bakımından geleneksel binaların özelliklerinin incelenmesi olmuştur. Yukarıda bahsedilen gerekçelerden dolayı bu çalışmada, ülkemizde ve dünyada geleneksel binaların enerji verimliliği üzerinde olumlu bir etkisi olup olmadığı tartışmalarına katkı sağlamak amaçlanmıştır. Bu sebeple daha önce konfor koşulları incelenmemiş Elazığ Harput Şefik Gül Evi'nin simülasyon yolu ile bu bağlamda enerji verimliliğinin ve performansının incelenmesine karar verilmiştir. Uygulama sonuçları ve ileride yapılabilecek çalışmalara kaynak olabilecek tartışma konuları ile çalışma bitirilmiştir.
Metal çerçeveli giydirme cephelerin sürdürülebilirlik açısından incelenmesi

Bu çalışmada çağdaş cephe sistemlerinden olan metal çerçeveli giydirme cepheler ve onların bina sürdürülebilirliğindeki rolü incelenmiştir. Sürdürülebilir mimarlığı oluşturan ilkeler ve onların stratejileri ile yöntemlerinden oluşan bir kavramsal çerçeveden yola çıkarak, metal çerçeveli giydirme cephelerin sürdürülebilir tasarım ve yapım için geliştirilen kavramsal çerçeve geliştirilmiştir. İlk bölümde tez çalışmasının amacı, kapsamı ve yöntemi açıklanmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde sürdürülebilirlik kavramı ve onun tarihi, sürdürülebilirliğin mimarlıktaki rolü ve sürdürülebilir binadan bahsedilmiştir. Üçüncü bölümde, metal çerçeveli giydirme cephelerin tanıtımı, tarihçesi ve bileşenleri hakkında bilgiler verilmiştir. Giydirme cephelerin bileşenleri üç kısımda ele alınmıştır: 1. Örtü bileşenler2. Taşıyıcı bileşenler3. Tespit bileşenlerGiydirme cephelerin taşıyıcı iskelet türüne göre üçe ayrılmıştır: 1. Çubuk sistem 2. Panel sistem 3. Yarı panel sistemSonra da, metal çerçeveli giydirme cephelerin performans özelliklerinden bahsedilmiştir. Bölümün sonunda metal çerçeveli giydirme cephe sistemlerinin uygulandığı çağdaş ve mimari örnekler belirlenmiş. Dördüncü bölümde ise; sürdürülebilir binanın metal çerçeveli giydirme cephe tasarımı ve yapımı için geliştirilen kavramsal çerçeve geliştirilmiş. Bu çerçeve içerisindeki stratejileri ve onları oluşturan yöntemler giydirme cephe bağlamında tek tek açıklanmıştır. Beşinci son bölümde sürdürülebilir bina olarak tanılan yapıların metal çerçeveli giydirme cepheleri hakkında bilgiler verilmiş ve onlar sürdürülebilir tasarım ve yapım için geliştirilen kavramsal çerçevede incelenmiştir.