turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Boyabatın geleneksel mimarisinde endüstri yapıları: Değirmenler ve Şamlılar çeltik fabrikası

insan k tarihi boyunca, teknoloji ve sanayinin gelişimini yansıtan geleneksel üretim yöntemleri ve üretim yapılar, Sanayi Devrimi sonrasında terk edilmişve giderek yok olma sürecine girmişlerdir. Bu nedenle az say da örnek günümüze ula abilmi ve endüstriarkeolojisinin konusunu olu turmu tur. De irmenler, en eski geleneksel üretim yap larından biridir. Günümüzde kullanılan azsay daki örnekleri mevcut olan değirmenler, güç kaynaklarına göre adland rlar. Eldeğirmeni, hayvan veya insan gücüyle çalışan de irmen, su değirmeni, yel değirmeni ve motor gücüyle çalışan değirmenler kullanım ekline göre biçimlenmektedir. Çeltik üretimi ile tanınan Boyabat, su gücünün varl ile sanayisini geli tirmi ve geleneksel üretim mimarisinde bu nitelikli biçimlenme olu mu tur. Boyabat kentinde geleneksel yöntemle üretim yapan ve yak n geçmiş e kadar kullanılan değirmenler hakkında günümüze kadar bir ara rma yap lmad tespit edilmiştir. Bu nedenle, Boyabat ve yak n çevresindekideğirmenler ara lm, sistemleri çözümlenmeye çal lm ve tüm verileri ile belgelenerekele al nm lardır. ncelenen su değirmenlerinde yatay veya düzey su çark ile hareketsa lanmaktadır. Kullanım ekillerine göre; un değirmeni, dink, dibek gibi çeşitleri tespit edilmiştir. rsal alandaki terk edilmi değirmenlerin birço u harap durumdadır. Kent içinde ise bu türyap lar yenilenerek çeltik fabrikas veya un fabrikas olarak çalışmaya devam etmektedir. Ancak, bilinçsizce yapılan yenilemeler bu kültürel miras n yok olmasına neden olmaktadır. Gelecek nesillere aktarılabilmesi için özgün kimliklerinin korunarak ya at lmas, halkın ve kamu kurum ve kuruluşlar n bilinçlendirilmesi gerekmektedir. Koruma amaçl bir yaklaşımla incelenen değirmenlerin çalışma prensipleri, geçirdikleride imler ve sorunlar, aml lar Çeltik Fabrikas örne i ve Boyabat kenti ile ili kilendirilmi, korunmalar ve yeniden kullanımlar için öneriler geli tirilmi tir.
An architectural history of the movie theaters in Ankara

Bu çalışmanın amacı, sinema yapılarını 20. yüzyılın mimari kültürünün bir ürünü olarak incelemek ve bu mekanların sosyal ve mekansal koşullarını ve anlamlarını, çeşitli zaman ve coğrafyalarda algılamayı ve tartışmayı mümkün kılan kapsamlı bir söylem geliştirmektir. İzleyici deneyiminden başlayarak, kamusal gösterim mekanının tarihsel ve mimari oluşumunun konularına değinip, sinemaya gitme pratikleri irdelenerek, nihayet, sinema mekanı ile ilgili olarak modernite, sinema ve mimarlık arasında bir diyalog kurulmaktadır. Ankara'nın sinema yapılarının üç temel dönemi de bu diyalog öncülüğünde işlenmektedir. Kapsamlı bir mimari yaklaşım olarak 'sahne olarak mekan' düşüncesinin uygulanması ile sinema mekanına içkin aktörlerin belirlenmesi mümkün olmuştur: mülk sahibi, yerel / merkezi yönetim, mimar, mimari, sinema endüstrisi ve izleyici. Bu perspektif kullanılarak, bu aktörlerin, ilişkilerinin ve kentsel süreçlerin nasıl çakıştığı, birleştiği ve değiştiği Ankara sinemaları örneğinde incelenmiştir.
Tasarım-yapım proje teslim sisteminin çok boyutlu olarak incelenmesi ve değerlendirilmesi

İnşaat sektöründe ihtiyaç duyulan tesislerin yapımında proje teslim sistemleri büyük önem taşımaktadır. Proje teslim sistemi türlerinden biri olan tasarım-yapım proje teslim sisteminin kullanımı son yıllarda hızlı bir şekilde artmaktadır. Tasarım-yapım proje teslim sistemi, mal sahibinin tasarım ve yapım hizmetleri için tek birorganizasyon/girişim ile sözleşme yaptığı bir proje teslim sistemidir. Bu proje teslim sisteminin operasyonel anlamda üç ayrı türü bulunmaktadır: (1) direkt tasarım-yapım proje teslim sistemi, (2) tasarım kriterli tasarım-yapım proje teslim sistemi ve (3) avan projesi olan tasarım-yapım proje teslim sistemi. Bu sistemin ana katılımcıları ise mal sahibi ve tasarım-yapım yüklenicisidir. Yapılmış olan çeşitli araştırmaların sonucunda elde edilen veriler incelendiğinde tasarım-yapım proje teslim sisteminin diğer proje teslim sistemi türlerine göre maliyet, zaman ve kalite unsurları açısından daha avantajlı olduğu belirlenmiştir. Ancak, tasarım-yapım proje teslim sistemi ile ilgili tecrübeye sahip olan uzmanların azlığı ve sistemi daha önce kullanmamış olanlar için karmaşıkgelebilecek bir süreç yapısına sahip olması bu sistemin dezavantajları olarak görülebilir.
Yüksek ofis yapılarının yangın güvenliği üzerine bir inceleme 'Türkiye'deki bazı kentlerden ofis binası örneklerinin değerlendirilmesi'

Yangın güvenliği açısından, can ve mal kaybının en aza indirilebilmesi için, binalarda tasarım ve kullanım aşamasında yangına karşı çeşitli önlemler alınması gerekmektedir. Bu konuda her yıl ulusal ve uluslararası yangın yasaları geliştirilmektedir. Hızla ilerleyen büyük yangınların tamamında yağmurlama sisteminin olmadığı, yüksek bina kullanıcılarının yeterince bilinçlendirilmediği, yangın önleme planlarının bulunmadığı ve incelenen yapılarda denetimsizliğe bağlı güncellemelerin eksik veya yeterli düzeyde olmadığı tespit edilmiştir. Yangın güvenliği ve önlemlerinin tüm yüksek yapıları ilgilendirdiği düşünülmektedir. Ancak yoğun kullanım gereksinimleri ve çalışmanın sınırlamaları nedeniyle bu tezde, ofis olarak kullanılan, bazı yüksek yapılar değerlendirilmiştir. İncelenen yapılar, yangın güvenliği ile ilgili alınan tedbirler, yasalar, yönetmelikler ve çeşitli bilimsel araştırmalarla karşılaştırılarak uygunluk durumunun düzeyi tespit edilmiş, sonuçlara varılmış ve öneriler getirilmiştir.
Kumkapı'da kentsel değişimin belgelenmesi: Pervititch haritalarıyla karşılaştırmalı bir analiz

Bu tez çalısması, stanbul tarihi yarımadasının Marmara Denizi kıyısındaki Kumkapısemtinin 20. yüzyılda geçirdigi kentsel degisimi belgelemeyi amaçlamaktadır. Son yüzyıldaki kentsel degisimin öncesine ait bir dönem belgesi olarak Pervititch haritalarıincelemeye alınmıstır. Aynı zamanda nesnel bir veri tabanı olan bu haritalarlakarsılastırmalı analizler, degisimin ortaya çıkarılmasında kullanılmıstır. stanbul'dayangın risklerini belirlemek için, 19. yüzyıl sonlarına dogru Pervititch haritalarınınalımına baslanmıstır. Haritalar, çizimlerinde gösterilen özen ve güçlü grafikanlatımlarıyla kent koruması için önemli bir kaynak olusturmaktadır. Pervititchpaftalarının lejantı ve haritadaki veriler incelenerek, günümüzdeki durumlakarsılastırmalı analizlerin yapılabilecegi alanlar belirlenmistir. Tez çalısması sırasında, Kumkapı semtindeki güncel durum arastırılmıstır. Semtin sokak dokusu, meydanları, caddelerin trafik yogunlukları, sosyal hareketlilikle ilgili bilgiler toplanmıstır. Ayrıca, mevcut yapı stokunun yapı malzemeleri, strüktürel durumu, katsayıları, kullanım durumları ve islevsel dagılımlar belgelenmistir. Tarihi değerlilik analizi yapılmıstır. Bu belgelerin ısıgında, güncel durumla 20. yüzyılın basındaki durum her yapı adası içinkarsılastırılmıstır. Kent dokusundaki ve yapılardaki değişimler ortaya koyulmustur. Degisimlerin sonucunda korunmusluk durumu degerlendirilmistir. Kumkapı kent dokusunda 20. yüzyılda yasanan değişimler, tarihi sürekliligi tehdit etmektedir. Tarihi çevre, plansız ve niteliksiz müdahalelerle, bilinçsizce ve geri dönüsü olmayacak biçimdedegistirilmektedir. Bütüncül yaklasımlar içermeyen koruma çalısmaları sonuçsuzkalmaktadır. Bilimsel bir çalısma ile ele alınmadıgı sürece, Kumkapı'nın tarihiçevresinin ve kültür mirasının gelecek kusaklara aktarılamayacagı kaçınılmaz bir gerçektir.
Yüksek yapılarda kullanılan teknolojiler: Mimari-yapım-bilişim teknolojileri ilişkileri

Türkiye'de yüksek yapılar 1950'lerden beri yapılıyor olmasına karşın son on yılda özellikle de İstanbul' da yapılan uygulamalardan sonra günümüz mimarisi açısından büyük bir önem kazanmaya başlamıştır. Yüksek yapılar gerek karşıt gerekse yandaş fikirlerle birçok tartışmalara konu olmuş ve Türkiye'de mevcut bina tipolojisi içinde hak ettiği yeri geç de olsa almıştır. Öyle veya böyle şimdi insanlar daha çok 'yüksek yapılar' dan bahsetmekteler ve de tasarım ilkelerinden taşıyıcısına, çevreyle olan ilişkilerinden içinde kullanılan güvenlik önlemlerine kadar her türlü alt başlıkla ilgilenmekteler. Yüksek yapılarla ilgili yapılan onlarca araştırma ve çalışmaya karşın, bu binalarla ilgili bilgileri toplu bir şekilde içine alan herhangi bir yayının olmadığı, özellikle de son yıllarda ülkemizde yapılan yüksek yapıların da gerek mimari gerekse yapım ve bilişim teknolojileri açısından toplu olarak irdelenmediği göz önüne alınarak bu çalışma yapılmıştır. Bu çalışmanın ilk bölümünde 'yüksek yapı' tanımı yapılmış ve yüksek yapılan ortaya çıkaran sebepler sadece ülke bazında değil genel anlamda ortaya konulmuştur. İkinci bölümde, yüksek yapıların dünyada ve Türkiye'de ortaya çıkış sebepleri ve gelişimleri irdelenmiştir. Üçüncü bölümde ise, yüksek yapılarda kullanılan yapım ve bilişim teknolojileri incelenmiş ve bunların mimariye etkileri tartışılmıştır. Dördüncü ve son bölümde ise Türkiye ve dünya örnekleri karşılaştırmalı olarak incelenmiş, yüksek yapılara eleştirel bir bakış açısı ile yaklaşılmış ve ülkemizde yapılan yanlış uygulamalar göz önüne serilmeye çalışılmıştır. Ayrıca bu bölümde, binalarda güvenlik kavramı sorgulanmış, son yılların güvenlik unsurunu tehdit eden önemli olayları incelenmiştir. Yüksek yapıların dünyada ortaya çıkışı, gelişmesi ve yayılması bu konudaki literatürden yararlanılarak açıklanmıştır. Türkiye'ye girişi ve gelişmesi ile ilgili bölümde çeşitli yayınlardan faydalanılmış, incelenen örneklerle ilgili hem yazılı kaynaklara başvurulmuş hem de bu binaların uygulanmasında görev almış yetkili kişiler ile görüşülmüştür.
Virtuality as a challenge to architectural materiality and spatial experience

Çağdaş mimarlık, yeni ufuklar açan, iddialı bir zemine sanallığa- doğru hareket etmektedir. Maddeselliğin yenilikler getiren yönleri tasarlanmakta ve farklı mekanlar ortaya çıkmaktadır. Gelinen bu noktadan sonra mimarlar, sanallık koşullarından doğan mimari mekansal deneyimleri göz önüne alarak, öncü felsefeler kurabileceklerdir. Maddeselliğin ortadan kalkmasının bazı sonuçları hali hazırda hissedilebiliyorsa da, maddesel olmayan bir mimarlığın takdiri özellikle çok yönlüdür. Her ne kadar sanallığın maddesel olmayan bir niteliği olsa da, insanları bocalatan ve şaşırtan ama aynı zamanda odaklayan ve ilham veren yanları ile mekansal deneyimi yoğunlaştırma potansiyeli vardır. Mimarlık her zaman çok katmanlı bir disiplin olmuş olduğundan, yaşadığımız biri gerçek diğeri sanal, biri maddesel diğeri maddesel olmayan iki mekanın birbirini nasıl tamamlayabileceği önemli bir çalışmadır. Bu tezde önerilen maddesel olmayan mimarlık, maddenin yokluğundan çok, maddenin görünür yokluğu üzerinedir. Mimarlığın maddesel olması ya da olmaması, algıya dayanmaktadır. Mimarlık ve sanallık arasındaki ilişkiye olan farkındalığımızı genişletmek üzere mimari mekansal deneyimi zenginleştirmek amacı ve maddesel olan ve olmayana yönelik farklı yaklaşımları biçimlendirmek yoluyla yapılan her bir girişim, bu çalışmaya yapılan katkıların ortak varsayımıdır. Mimarlık sanallığı, mimari mekansal deneyimi zenginleştirmek motivasyonu ile, maddesel olan ve olmayanı birleştiren, onları karşıt değil beraber ele alan bir mimarlığıkuracak bir araca dönüştürebilir. Tez, böylece, sanallık sebebiyle gerçek maddeselliğin ortadan kalkmasının, mimari mekansal deneyim üzerindeki etkilerini, tez kapsamında geliştirilen oyun benzeri bir proje 'Virtual Zumthor- Sanal Zumthor' üzerinden araştırmaktadır. Tez, üç ana bölüm ve bir oyun-benzeri proje üzerine yapılandırılmaktadır. Sanal mimari mekansal deneyimi değerlendirmek için uyarlanacak faktörlerin seçilmesi ile başlar. İkinci bölümde, oyun benzeri 'Virtual Zumthor-Sanal Zumthor' projesinde kullanılacak olan mimari maddeselliğin başlıca öğeleri belirtilir ve devamında sanallık ile ortadan kalkmasını araştırır. Üçüncü bölümde, 'Virtual Zumthor''un geliştirilme süreci ve çıktıları yer almaktadır. Bu tez, sanallığın maddesel olmamasını, mimarlığın maddeselliğine bir meydan okuma olarak ele alarak, mimari mekansal deneyimi geliştire ve zenginleştirme potansiyeline işaret eder.
Kafkaesk mekan algısının 'Dönüşüm' eseri üzerinden irdelenmesi

Bu çalışma kafkaesk dediğimiz Franz Kafka'nın kaotik üslubuyla oluşturduğu mekan algısı, yaşadığımız çağ ve düzen kapsamında oluşturulan mimarlığın başrol oyuncusu olan mekanların, insanların günümüzdeki psikolojik ve sosyal yaşantılarına, kendilerine yabancılaşmalarına etkilerini yazıldığı çağın çok daha ötesinde tespitler yapan Franz Kafka'nın romanları üzerinden irdelenmesidir. Franz Kafka romanlarında aile, iş, devlet-bürokrasi, hukuk-yasa gibi sistemlerdeki değişimlerin bireyler üzerindeki etkilerini mekanlardan da istifade ederek kendine has 'Kafkaesk' üslubuyla okuyucuya aktarmıştır. Bu bağlamda çalışmada Franz Kafka kimdir, kafkaesk mekan nedir gibi sorulardan başlayarak yazarın bilinen en meşhur hikayesi olan 'Dönüşüm' de Gregor Samsa'nın bir sabah uyandığının kendini böcek olarak bulmasıyla başladığı farkındalığın perspektifinde yine Kafka'nın Dava romanındaki Joseph K. bir sabah uyandığında tutuklanmasının ve Şato romanın mimarlığa referans veren somut bir örnek teşkil etmesinin başta roman kahramanlarının geçirdiği dönüşüm ve değişimlerin beraberinde mekanlardaki değişim ve dönüşümlerin farkındalığının hermeneutik yöntem ile incelenmesidir. Sonuç olarak bu çalışmada tekdüzeleştirilmiş ve mekanikleştirilmiş insan hayatlarında mekanların rolü, önemi ve kafkaesk üslup paralelinde kullanıcılar tarafından nasıl algılandığı ortaya çıkarılmıştır.
Düzce ili konuralp mahallesi geleneksel yerleşim dokusunun değerlendirilmesi ve koruma önerileri

Düzce ilinin merkez ilçesine bağlı olan ve merkeze 6 km uzaklıkta konumlanan Konuralp, tarihi M. Ö. 3. yüzyıla kadar dayanan antik Roma kenti Prusias Ad Hypium üzerine kurulmuştur. Roma, Bizans, Osmanlı ve Cumhuriyet dönemlerine ait tarihsel katmanlaşmanın gözlemlenebildiği çok kültürlü bir yerleşimdir. Yerleşmenin tarihi dokusu içinde 20. yy.'da inşa edilen geleneksel konutların dışında antik döneme ait tiyatro, köprü, surlar, su kemeri, çeşme ve Osmanlı dönemine ait cami, hamam, türbe, hazire ve çeşme yapıları bulunmaktadır. Çalışma kapsamında geleneksel dokuya ilişkin analizler yapılmış, bu analizlerin sonucu olarak dokudaki bozulmalar ve koruma sorunları tespit edilmiştir. Özgün niteliklerini önemli oranda koruyarak günümüze ulaşmış geleneksel yapıların mimari özellikleri tanımlanmıştır. Konuralp geleneksel yerleşimindeki koruma durumu sit alanı kararları, tescil kararları ve güncel projeler üzerinden değerlendirilmiştir. Geleneksel yerleşim ve arkeolojik sit alanlarındaki sorunların çözülebilmesi için yerleşim ölçeğinde koruma önerileri geliştirilmeye çalışılmıştır. Geleneksel dokunun arkeolojik sit alanları çevresinde konumlanmasıyla çok katmanlı özgün bir dokuya sahip olan Konuralp yerleşimi için bütüncül bir yaklaşımla koruma önerisi geliştirmek çalışmanın temel hedefidir.
Urban design project for the conservation of Balıkpazarı vunction /Antalya citadel

IV OZ ANTALYA KALEİÇİ, BALIKPAZARI MEYDANI KORUMA AMAÇLI KENTSEL TASARIM PROJESİ Engiz, Alper Erden Yüksek Lisans, Restorasyon Ana Bilim Daiı, Mimarlık Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Gül Asatekin Temmuz 1996, 288 Sayfa Tezin amacı Antalya Kaleiçi Balıkpazan Meydanı için koruma amaçlı bir kentsel tasanm projesinin yol gösterici ana-hatlannı hazırlamaktır. Antalya'nın kısa bir tanıtımından sonra, Kaleiçi'nin genel bir tanıtımı ve tarihi araştırması yapılmıştır. Koruma ve planlama süreci Kaleiçi bütününde ve Balıkpazan kesişiminde detaylı olarak araştınlmıştır. Çalışma alanında bu süreç içinde fiziksel ve alan kullanımındaki değişimler belirlenmiştir. Bu özel çevrenin bugünkü özellikleri ve problemleri analiz edilmiştir. Tarihi araştırma dokümanlarına dayalı olarak arazi restitisyonunda dönem ve katman aynmı denenmiştir. Arazinin geçmişşi ve bugünü, değerlerine, problemlerine ve potansiyellerine dayalı olarak değerlendirilmiştir. Final bölümünde meydanın plan kararlan irdelenmiş, gelecek görünümler ve kentsel tasanm kriterleri önerilmiştir.
Mimariye dair bakış düzenlemeleri

Mimariye dair bakış düzenlemelerini inceleyen çalışma, bu bakış düzenlemelerinin mimari deneyimi nasıl etkilediğini tartışmaktadır. Nereden, nasıl ve ne aracılığıyla bakıldığına bağlı olarak aynı dünya farklı biçimlerde algılanabilir. Bakış düzenlemeleri, bizi kuşatan dünyanın bize görünür ya da görünmez kılınmasını sağlar. Bakış aracılığıyla mimari nesnenin nasıl görüneceği ve öznenin nasıl göreceği düzenlenir. Mimariye dair bakış düzenlemeleri bakan özne ve bakılan nesneye yöneliktir. Bakışı düzenleyen araçların mimari deneyimi nasıl etkilediğini ortaya çıkarmak için, bakışı düzenleyen her bir aracın özneyi ve nesneyi vurguladığı durumları incelemek uygun olacaktır. Bakan özne ve bakılan nesne arasındaki etkileşimsel ilişkinin boyutlarını bakışı düzenleyen araçlar belirler. Özne, nesne ve eylemin kurduğu bu döngünün içinde yaşanacak deneyim; döngüdeki öğelerin ayrı ayrı var olması ya da birbirleriyle bir etkileşim içinde olmalarına göre şekillenir. Çoğaltmak için, öznenin dış dünyadan gelen uyarılara tepki vermesi ve bu yolla dünyayla etkileşim içine girmesi gerekir. Yapılan düzenlemeler, edilgen bir almaya ya da etkin bir algılamaya neden olur. Deneyimin çoğaldığı durumlar, etkin bir algılama neticesinde özne ve nesnenin birbirlerinin yaşantılarına katıldıkları durumlardır. Bu katılımın gerçekleşmediği durumlarda, özne seyircileşir ve nesne seyirlikleşir. Katılımın gerçekleşmediği; seyretmeye teşvik eden düzenlemeler deneyimi indirgeyecektir. Mekana katılımı teşvik eden düzenlemeler ise deneyimi çoğaltacaktır. Deneyim, özne ve nesne arasındaki ayrımın keskinliğine göre azalıp artacaktır. Çalışma, bakışı düzenleyen her bir aracın nesneyi ve özneyi vurguladığı durumları inceleyerek; deneyimin bu durumlarda nasıl şekilleneceğini tartışmayı amaçlamaktadır.
Ortaöğretim eğitim yapılarında 9798 nolu tip projenin mimari özelliklerinin günümüz perspektifinden incelenmesi: Bursa Osmangazi örneği

Tüm dünyada en çok üretilen yapı türlerinden biri olan eğitim yapıları, insanların çocukluktan yetişkinliğe kadar, hayatlarının büyük bir bölümünde en çok vakit geçirdikleri yerlerden biridir. Eğitimin gerçekleştirildiği fiziksel ortam olarak eğitim yapıları, hem öğrencilerin fiziksel, sosyal ve psikolojik gelişimlerini tamamladıkları yer hem de öğrenme becerilerini geliştirdikleri ve sosyal çevrelerini oluşturdukları bir mekan olarak tanımlanmaktadır. Ülkemizde her kademe ve çeşitteki eğitim kurumlarına ait bina ve tesisler Milli Eğitim Bakanlığınca planlanıp ve yaptırılmaktadır. Cumhuriyetin ilanı ile artan eğitim yapısı ihtiyacı tip projeler ile giderilmeye çalışılmıştır. Geçmişten günümüze değişen yaşam koşulları, eğitim sistemi ve kullanıcı beklentileri doğrultusunda tip projelerde değişimler gözlense de günümüzde eğitim yapılarında tip projeler ile bina elde etme pratiği halen devam etmektedir. Günümüzde üretilen yeni tip projelerde ve diğer eğitim yapılarının tasarımında 2015 yılında yayınlanan Milli Eğitim Bakanlığı Eğitim Yapıları Asgari Tasarım Standartları Kılavuzuna uyulması zorunludur. Cumhuriyetin ilanından bugüne kadar tip projeler doğrultusunda üretilmiş olan çok sayıda eğitim yapısı bugün de kullanılmaya devam etmektedir. Ancak 2015 yılından önce yapıldıkları için Asgari Tasarım Standartları Kılavuzuna tam anlamıyla uygun değillerdir. Bu durum belirtilen yapılar için bazı durumlarda işlev değişikliğini, bazı durumlarda ise ek binaların yapılmasını zorunlu kılmaktadır. Tez kapsamında Bursa Osmangazi ilçesinde bulunan 15 adet ortaöğretim kurumundan aynı tip projeye sahip olan 5 adet okul tespit edilmiştir. Bu bağlamda üretilmiş olan tip projelerin günümüz koşulları eğitim yapısı ihtiyacını karşılayıp karşılayamayacağı, MEB Standartlarına uygunluğu ve kullanıcı memnuniyeti sorgulanmıştır. MEB Standartları açısından incelenen okullarda kullanıcı memnuniyetini ölçmek için beş okulda toplam 575 kişiyle anket çalışması yapılmıştır. Okullar hem MEB standartları hem kullanıcı memnuniyeti açısından incelenerek, okulların günümüz koşullarına uygun olup olmadığı tespit edilerek, gelecekte yapılacak olan mekansal yenileme çalışmalarına ışık tutulması amaçlanmıştır.
Mimaride evrimsel tasarım sistemleri

Bilgisayar teknolojinin sürekli değişimi, gelişimi ile bilgisayarın mimarlık disiplininde önce çizim aracı, sonra da tasarım aracı olarak yer alması, mimarlık alanında köklü değişikliklere neden olmuştur. Hesaplamalı Tasarım yöntemlerinin mimarlıkta kullanılmasıyla farklı bir mimarlık anlayışı ortaya çıkmıştır. Mimaride Evrimsel Tasarım Sistemleri araştırmasının amacı biyoloji biliminin ve bilgisayar teknolojilerinin gelişiminin mimari üzerindeki etkilerinin örneklerle beraber incelenmesidir. Araştırmanın birinci bölümünde çalışmanın amacı, kapsamı, yöntemi açıklanmıştır. İkinci bölümde; Hesaplamalı Tasarım teknikleri incelenmiştir. Topolojik Mimarlık, İzomorfik Mimarlık, Metamorfik Mimarlık, Animasyona Dayalı Mimarlık, Parametrik Mimarlık, Performansa Dayalı Mimarlık, Evrimsel Mimarlık kavramları genel olarak açıklanmıştır. Üçüncü bölümde; Hesaplamalı Tasarım teknikleri içinde yer alan, mimarlık, biyoloji ve bilgisayar teknolojileri ara kesitinde bulunan Evrimsel Mimarlık teknikleri incelenmiştir. Evrimsel Mimarlık kavramlarının oluşumunun anlaşılabilmesi için, tarihten günümüze biyoloji-mimarlık ilişkisi ve evrim teorisi üzerine araştırmalar yapılmıştır. Dördüncü bölümde ise Evrimsel Tasarım bakış açısında Evrimsel Mimarlık'ın yeri sorgulanmıştır. Beşinci bölümde evrimsel tekniklerle tasarlanmış altı proje incelenmiştir. Son bölümde ise bu proje verileri üzerinden genel bir değerlendirme yapılmış; sonuçlar açıklanmıştır.
Yüksek yapılarda kullanılan cephe sistemlerinin analizi ve İstanbul'daki örnekler üzerine bir araştırma

1800'lü yıllarda çeşitli amaçlar ile yapılmaya başlayan yüksek bina tabirinitanımlamak gerekirse; Alman standartlarına göre en yüksek noktası 22 m.' yi aşan, Amerikan standartlarına göre ise en yüksek noktası 12 m'yi aşan binalar olduğunu söylenebilir. Yüksek binaların yapımına başlanması, yaygınlaşması ve gelişmesi pek çok etkene bağlıdır. Bunlar ekonomik faktörler, çevresel faktörler, teknolojik faktörler vb. gibi sınıflandırabilir. Bu tezde yüksek yapılarda kullanılan cephe sistemleri incelenmiştir. Cephe sistemlerinin incelenmesi dünyadaki yüksek yapı kavramının gelişimine bakış ile başlayıp, cephe sistemlerine etki eden dış çevre faktörleri ve yüksek binalarda kullanılan cephe sistemlerinin incelenmesi ile devam edip, İstanbul'daki dört örneğin incelenmesi ile son bulmuştur. Dünyadaki örneklerinde de olduğu gibi cephe sistemlerinin şehrin dokusunauyumu, güvenliği, kullanım kolaylığı, teknolojik olması, uzun ömürlü olması, çevreye saygısı, yalıtım durumu gibi konular dikkate alınarak değerlendirme yapılmıştır. İstanbul da yüksek binalarda sıkça kullanılan cam giydirme sisteminin diğer sistemlere göre avantajları belirtilirken, kullanılan diğer malzemelerin bu malzemeyeuyumları ve cam olmadığı takdirde karşılaşacakları sıkıntılar ve zorluklardanbahsedilmiş, kullanılan camların özelliklerine değinilmiştir. Amaçlanan, yüksek yapıların cephe sistemlerinde kullanılan malzemeler hakkında detaylı bir inceleme yapmak ve kullanımı oldukça yaygın olan malzemelerin nasıl kullanılması gerektiği, hangi koşullarda daha verimli sonuçlar alınacağı ya da hangiolumsuzlukları bünyesinde barındıracağını tespit etmektir. Bu sebeplerle İstanbul'daki giydirme cepheleri kısmen birbirlerinden farklı olanSabancı Center, Tekfen Tower, Metrocity ve Maya Akar Center binaları örnek olarak seçilip incelenmiş üzerlerinde yapılan araştırmaların konuya ışık tutacağı düşünülmüştür.