turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yeşil okul tasarım ölçütlerinin irdelenmesi: Türkiye'deki mevcut okul binaları üzerinde örnekleme

Çevre kirliliği küresel bir sorundur ve çözümüne ilişkin atılan adımlar bütün dünyayı ve geleceğimizi ilgilendirmektedir. Geleceğe yönelik, eğitimli ve bilinçli toplumlar yetiştirmek gerekmektedir. Okul, erken yaşta temel eğitimin yapıldığı yer olduğu için sorunun çözümü konusunda önem taşımaktadır. Çocukların çevre ile sürekli etkileşim içinde bulunduğu göz önüne alındığında çevre eğitimi konusunda sadece eğitim programlarında bulunan çevre bilgisine yönelik kuramsal derslerin yeterli olmadığı, çevrenin bu eğitimi destekleyecek nitelikte planlanması gerektiği görülmektedir. Yapının tasarımı da eğitim çıktılarını etkilemektedir. Okul binaları tasarlanırken çevre eğitimine olan katkısı düşünülmemektedir. Öğrencilerde farkındalık yaratacak, tutumlarını etkileyecek, becerilerini geliştiren ve deneyimleyerek öğrenecekleri mekanlar oluşturulması gerekmektedir. Okul yapısı ve bünyesinde bulundurduğu özellikler, öğrenci üzerinde oluşturduğu görsel etki, iç mekan tasarımı vb. çevre eğitimi için çok önemli bir araçtır. Çalışmada; yeşil okul tasarım ölçütleri ve uygulamalarının bireysel, toplumsal ve ekonomik katkıları üzerinde durulmuş, mevcut okul yapılarının yeşil okul kapsamında yeniden değerlendirilmesine yönelik uygulanabilir ölçütlerin belirlenmesine katkı sağlamak amaçlanmıştır. Bu amaçla, incelenen yeşil okul örneklerindeki uygulamalar ve Türkiye'deki zorunluluklar irdelenmiş, ayrıca öğrenci, öğremen ve velilerin 'çevresel kararlara' katılımını sağlama amaçlı anket çalışması yapılmış, okulların mevcut durumu incelenmiştir. Mevcut okulların 'yeşil okul' kapsamında yeniden değerlendirilmesi ve yeni yapılacak okul yapılarının 'yeşil okul' niteliğinde tasarlanması; kaynakların verimli kullanılmasını, çevrenin korunmasını, sağlıklı ve konforlu çevreler oluşturulmasını ve okulun tümüyle bir öğrenme aracı olarak yeniden yorumlanmasını sağlayacaktır. Mevcut okulların yeşil okul kapsamında yeniden değerlendirilmesine yönelik önerilerin bir kısmının az müdahale gerektiren ve kolaylıkla uygulanabilecek nitelikte olduğu ancak çoğunlukla teknolojiden yararlanılması gerektiği görülmüştür. Gelecek nesillere kalıcı çevre bilinci kazandırma konusunda okul yapılarının 'üç boyutlu eğitim araçları' olduğu dikkate alınarak bu konuda yapılan yatırımlar artırılmalı, yeterli bütçe ayrılmalı ve yapılacak olan çalışmalar desteklenmelidir.
Cumhuriyet Dönemi İstanbul mimarlığında Rüknettin Güney

Rüknettin Güney gerek mimari üretimi ile, gerekse bu üretimin İstanbul'un modernleşme süreci bağlamında temsil ettikleri nedeniyle önemli bir figürdür. Mimarlık kariyerini 1933- 1970 yılları arasında sürdürmüş olan, Fransız mimarlık okulu Ecole des Beaux-Arts mezunu Güney, uzun yıllar İstanbul Belediyesi İmar Müdürlüğü baş mimarı olarak görev yapmış ve bu sırada belediyenin inşa ettiği önemli yapıların tasarımını üstlenmiştir. Mimar ayrıca serbest mimarlık kariyeri süresince de nitelikli yapılar tasarlamış, bunun dışında bazı önemli mimari proje yarışmalarında ödüller almıştır. Rüknettin Güney, İstanbul'un Cumhuriyet döneminde geçirdiği dönüşüm süreçlerinde hem belirleyici bir pozisyona sahip olmuş, hem de bu dönüşümleri şekillendiren siyasi süreçlerden doğrudan etkilenmiş bir mimardır. Bu tez çalışmasının amacı, Türkiye modern mimarlığının özellikle İstanbul'daki önemli figürlerinden biri olan Rüknettin Güney'in belediye mimarı ve serbest mimar olarak gerçekleştirdiği mimari üretimi dönemsel koşullar içinde değerlendirmektir. Ayrıca Güney hakkında ulaşılabilen tüm veriyi derleyerek kapsamlı bir kaynak ortaya koymak hedeflenmiştir. Tezde Güney'in kariyeri, kronolojik olarak ve aynı zamanda mimarın mesleki kimliği üzerinden tariflenmiştir. Güney'in Fransa'dan Türkiye'ye dönüşünü takip eden ilk yılları (1933-1936), Erken Cumhuriyet İstanbul'unun imarı üzerinden tariflenen 1936- 1950 aralığı, Demokrat Parti dönemine denk gelen 1950- 1960 aralığı ve mimarın son dönemi olan 1960- 1970 aralığı farklı bölümler halinde ele alınmıştır. Bu dönemler İstanbul'un dönüşüm sürecindeki farklı aşamaları temsil etmelerine paralel olarak, Güney'in mimarlık pratiğindeki ana dönemleri ifade etmektedir. Buna bağlı olarak 1936- 50 aralığını kapsayan bölümde, çalışmalarının neredeyse tamamını Kırdar belediyesi himayesinde gerçekleştirmiş olması nedeniyle 'belediye mimarı' olarak işlenmiştir. Bu dönemde İstanbul, Prost planları ve Kırdar yönetimi altında modernleştirilmeye çalışılmaktadır. Rüknettin Güney bu süreçte gerek belediye imar bürosundaki çalışmalarıyla, gerekse bu dönemde tasarladığı Taksim Gazinosu, Florya Belediye Gazinosu, Kadıköy Halkevi ve Beyoğlu Evlendirme Dairesi gibi yapılarıyla, modernleşme programında aktif olarak rol almıştır. İktidarda Demokrat Parti'nin bulunduğu 1950- 60 yılları aralığında ise Güney'in mesleki kimliğini, serbest mimarlık çalışmaları belirlemiştir. Bu dönemde mimar, Taksim Divan Oteli ve uygulanmayan Kalamış Oteli projesi ile çeşitli apartman yapılarına imza atmıştır. Mimarın kamu kuruluşları ve serbest kariyeri arasında geçişler yaşadığı kariyerinin son on senesini kapsayan 1960- 70 aralığı ise, Güney'in iki farklı mesleki kimlik arasında değişimler yaşadığı, mimari üretimini muhafaza etmek adına farklı kariyer yönelimlerinde bulunduğu bir süreç olmuştur. Ele alınan tüm bu dönemler arasında gözlemlenen siyasi ve toplumsal kırılma ve dönüşümler, Güney'in gerek bir mimar, gerekse bir meslek adamı olarak geçirdiği evrelerin irdelenmesine ışık tutmaktadır.
İslami geometrik örüntü türetimi amaçlı bir biçim grameri modeli

Bu tez çalışması, çokgen ve çok kollu yıldız geometrilerinin biçim gramerini irdelemekte, beşgen ve ongenlerin İslami geometride sahip oldukları özel durumları değerlendirerek var olan yüzlerce yıllık İslami geometrilerden, bir uzman sistem yardımıyla yeni geometrik örüntüler türetmeyi amaçlamaktadır. Bu kapsamda, İslami geometrilerin sahip oldukları tüm özellikleri ele alınarak çok kollu yıldızların ve çokgen biçimlerin oluşum ve türetim yapıları sunulmakta, yeni oluşacak örüntüler için şablon geliştirilmektedir. Şablondan türeyen alternatifleri hızlı elde etmek amacıyla geliştirilecek uzman sistemin altyapısını oluşturacak bir biçim grameri modeli sunulmaktadır. Önerilen biçim grameri modeli yardımıyla aynı tasarım diline ve başlangıç şekline sahip ve aynı kural kümeleri ile türetilen farklı ürünler elde edilebildiği görülmektedir. Bu çalışma, bir tasarımın biçim grameri çalışması ile daha geniş bir kapsamda ele alınabileceğini ve aynı karakteristik özelliklere sahip yeni tasarımlarla çoğalabileceğini göstermektedir.
Materials properties of contemporary solid bricks and their assessment in reference to the historic bricks

Günümüz dolu tuğlaların performans özelliklerini değerlendirmek için kapsamlı bir çalışma yapılmış ve yıllar boyunca ayakta kalan tarihi tuğlaların performans özellikleri ile ilişkili olarak uyumlulukları tartışılmıştır. Özellikle tarihi yapıların onarımlarında kullanılan günümüz harman tuğlası ve dolu fabrika tuğlasının, tarihi tuğlaların performans özellikleriyle uyumlu olması beklenmektedir. Bu bağlamda, Türkiye'deki yerel üreticilerden toplanan harman ve fabrika tuğlaları, temel fiziksel, fizikomekanik ve mekanik özellikleri ve pişme sıcaklıklarıyla birlikte gözeneklilik ve higrik özelliklerine odaklanarak laboratuvar analizleri ile incelenmiştir. Günümüz harman tuğlaları 750 -900 C aralığında pişmiş, hafif ve gözenekli tuğlalardır. Harman tuğlaların temel fiziksel özellikleri tarihi tuğlalarla benzerlik gösterirken, fizikomekanik ve mekanik özellikleri tarihi tuğlalardan daha yüksektir. Günümüz harman ve dolu fabrika tuğlalarının tümü, 0 ,80'in üzerinde yüksek doygunluk katsayısına sahip olmaları nedeniyle donma-çözünme döngülerine karşı hassastır. Bu tuğlalar arasında, yüksek etkin gözenekliliğe, düşük ince gözenekliliğe (<0,5 ) ve daha yüksek su buharı geçirimliliğine ve kuruma hızına sahip bazı harman tuğlalarının donma-çözünme döngülerine daha az duyarlı olması beklenmektedir. Bununla birlikte, fabrika tuğlaları harman tuğlası ve tarihi tuğlalarla karşılaştırıldığında oldukça yüksek fizikomekanik ve mekanik özelliklere sahip, daha yoğun, daha az gözenekli ve daha az nefes alabilen tuğla türleridir ve bu nedenle tarihi tuğlalarla uyumlu değillerdir. Nitelikli harman tuğlalarının performans özelliklerinin tanımlandığı standartların geliştirilmesi gerekmektedir. Ultrasonik geçiş hızı, doygunluk katsayısı, su buharı difüzyon direnç faktörü ve ince gözeneklilik oranı gibi bazı özellikli parametrelerin bu standartlara dahil edilmesi sağlanmalıdır. Araştırmada elde edilen ve tartışılan veriler, nitelikli harman tuğlalarının performans özellikleri için referans veri olarak kullanılabilir ve ilgili standartların iyileştirilmesi için yol gösterici olması beklenmektedir.
A study on number theoretic construction and prediction of two dimensional acoustic diffusers for architectural applications

Sesin açıdan farklı olarak dağılması olarak tanımlanan ideal saçıcılık, müzikalseslerin algısında çok önemlidir. Bu amaçla, Schroeder matematiksel sayı serilerinikullanarak, iki ana tipte olan ızgarasal fazlı yansıma saçıcılarını önermiştir: Sesi yarı dairesel olarak saçan bir boyutlu (1D) saçıcılar ve sesi yarı küresel olarak saçan iki boyutlu (2D) saçıcılar. Bu saçıcıların ana avantajı, direkt gelen ses ışınlarını, ortamdakises enerjisini azaltmadan saçmalarıdır. Halen 2D saçıcılar tasarlamak için iki metod kullanılmaktadır: Çarpım Dizisi Metodu ve Katlanan Dizi Metodu. İki metod da sayı teorisine dayanmakta ve günümüzde akustik alanında kullanılmaktadır. Ancaksundukları saçıcılık özellikleri ve konser salonlarından kayıt stüdyolarına değişen mimari mekanlar için tasarım çözümleri sınırlıdır. Bu tez, farklı seçimlerde 2D saçıcılarınsayı teorisel kurulumu ve öngörülmesinde dijital resimlerin filigranında kullanılan AyrıkToplamlar Özelliği Metodunu önermektedir. İlk olarak, iyi otokorelasyon özelliklerine sahip olduğu bilinen, asal sayı 7'yi temel alan kuadratik kalan sayı serisi seçilmiştir. Çünkü bilindiği üzere ideal otokorelasyonun Fourier dönüşümü dengeli saçılan enerji dağılımı göstermektedir. Sonra, Ayrık Toplamlar Özelliği Metodu kullanılarak 2 Ddiziler oluşturulmuş ve hücre derinlikleri ve genişlikleri hesaplanmıştır. Üçüncü olarak modellenmiş 2D saçıcının sesi saçma özellikleri, Audio Engineering Society standartlarıyla uyumlu olduğu bilinen Sınır Eleman Yöntemi ile öngörülmüştür. Her oktav bandfrekanstaki kutupsal yansımalar elde edilmiştir. Son olarak öngörülmüş saçılım katsayıları hesaplanmış, referans düz yüzey katsayıları ve önceki çalışmaların sonuçlarıyla karşılaştırılmıştır.
Koruma amaçlı imar planlarına eleştirel bir yaklaşım; Afyon örneği

Koruma Amaçlı İmar Planları hedeflerine tam olarakulaşamamaktadır. Teknik açıdan çok iyi olan planlamaların bile uygulama olanağı bulamadığı gözlemlenmektedir. Türkiye'de Koruma Amaçlı İmar Planları genellikle yerel yönetimler ve Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından yaptırılmaktadır. Tez çalışması kapsamında değerlendirilen Afyon Koruma Amaçlı İmar Planı, Kültür Bakanlığı tarafından 1994 yılında yaptırılan ve teknik açıdan olumlu olarak nitelendirilebilecek planlardan biridir. Çalışmada; Afyon Koruma Amaçlı İmar Planı'nın yapıldığı tarihten bu yanakentin tarihi kentsel dokusundaki değişimleri belirleyerek sorunların kaynaklarını ortaya çıkarmak amaçlanmıştır. Tez çalışmasında yöntem olarak Afyonkarahisar ilinin bağlı olduğu Eskişehir Bölge Koruma Kurulu'nun Afyon Koruma Amaçlı İmar Planı'nınuygulanmasına yönelik aldığı kararlar incelenmiştir. Kurul kararları, Kentsel Sit Alanı halkı ve koruma organlarına yapılan anketler ile birlikte değerlendirilmiştir. vDeğerlendirmelerin sonucunda Afyon Koruma Amaçlı İmar Planı'nınuygulama düzeyi belirlenmiş, ilin tarihsel kentsel dokusundaki sorunlar ve eksiklikler ortaya çıkarılmıştır. Afyonkarahisar ilinde saptanan problemler teknik, yasal/örgütsel, ekonomik ve bilinç boyutunda ortaya çıkmıştır. İle özel bazı teknik problemler dışında, sorunlarının çoğunun Türkiye genelindeki problemler ile aynı olduğu görülmektedir. Türkiye'de kentsel planlama çerçevesinde yapılan Koruma Amaçlı İmar Planları ve İmar Planları birbirinden kopuk olarakdüzenlenmiş/düzenlenmektedir. Türkiye'de Koruma Amaçlı İmar Planları, Kentsel Sit Alanı olarak belirlenen tarihi dokunun yoğun olduğu alanları kapsamakta, bu alanın dışında kalan bölgelerde imar planı hükümleri yerine getirilmektedir. Oysa kentlerinçoğunda, Afyonkarahisar'da da görüldüğü üzere, Kentsel Sit Alanları dışında da korunması gerekli tarihsel-kentsel doku parçaları mevcuttur. Bu alanlarimar planlarının daha yüksek, daha yaygına hedefli hükümleri tarafından yok olmakla tehdit edilmektedirler.
Mudurnu geleneksel ticaret dokusu koruma önerisi

Tezin konusu, Bolu İline bağlı Mudurnu İlçesinin içerisinde yer alan Mudurnu Tarihi Ticaret Dokusu'dur. Çalışmanın amacı bu dokuyu belgelemek ve gelecek nesillere iletilebilmesi için koruma ve sağlıklaştırma önerilerinin oluşturulmasıdır. Çalışma, giriş ve sonuç bölümleri de dahil olmak üzere toplam altı bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde konunun tanıtılması, ikinci bölümde Mudurnu'nun genel analizi, üçüncü bölümde çevresel özellikleri, dördüncü bölümde Mudurnu Geleneksel Ticaret Dokusu'nun incelenmesi yapılmıştır, Beşinci bölümde ise elde edilen bütün bu bilgilerin sentezlenmesiyle Mudurnu Ticaret Dokusu'nun yaşatılması için gerekli olan fiziksel müdahale önerilerini içeren koruma ve geliştirmeye yönelik kararlar oluşturulmuştur. Sonuç bölümünde ise, elde edilen sonuçların çalışma alanı, Mudurnu ve Türkiye genelinde benzer alanların özgün haliyle korunup yaşatılabilmesi için çalışmanın örnek alınabilmesi konusu üzerinde durulmuştur. Bu tezin amacı, Cittaslow listesinde ve UNESCO geçici miras listesinde yer alan fakat buna rağmen ülkemizde istenilen bilinirliğe kavuşamamış olan Mudurnu kentinin ve geleneksel ticaret dokusunun koruma sorunlarının tespit edilmesi, belgelenmesi ve bütün bu çalışmalar sonucunda tespit edilen sorunların değerlendirilerek çeşitli önerilerin geliştirilmesidir.
Reconsidering architectural program within the framework of conjectures and refutations: The Design Studies Journal

Mimarlık alanındaki Modern Hareket'in tarih ve teorisinde önemli yeri olan program tartışması, 1960 ve 70'li yıllardan itibaren bilim ve teknolojinin tasarım araştırmaları alanında güçlü bir şekilde yer almasının etkisiyle yeni bir aşamaya girer. Bu aşamayla birlikte program düşüncesi, hem tasarımın sofistike bir çerçevede, bir jenerasyonlar serisi olarak gelişimi algısına parallel hem de, otonom ve profesyonel bir uygulama alanı olarak karşımıza çıkar. İki durumda da analiz-sentez diye adlandırabileceğimiz bilimci, pozitivist bir epistemolojik çerçevenin etkisinde olduğunu gördüğümüz kavram, 1960'ların ortalarından itibaren bu anlayışın paralelinde tartışmaya açılan varsayımlar-yanlışlamalar olarak nitelendirilebilecek Popperyen post-positivist bir karşı-çerçevenin odağı olur. Analiz-sentezin alternatifi olarak varsayımlar-yanlışlamalar çerçevesi, bir seri problem alanı tarif eder ve programın yeniden kavramsallaştırılması sonucunu içeren yeni prensipler ortaya koyar. Bu tezin öncelikli amacı çeşitli katmanlarda, farklı çalışmaların bir araya gelmesiyle oluşan bu söylemi görünür hale getirebilmek için Design Studies dergisi üzerinden tasarım araştırmaları alanında program odaklı tasarım geleneğinin izini sürmemize olanak verecek bir kuramsal çerçeve tanımlama çabasıdır. Tezinikinci olarak, yapısall bir eleştirel bakış ortaya koyarak, analiz-sentezi model alan, bilimci, program-temelli tasarım yaklaşımların zayıflıklarını tespit etmeyi amaçlar. Son olarak da, varsayımlı programlama olarak nitelendirilebilecek daha açık, esnek, yanlışlanabilir, ve yaratıcı bir düzeyde kurgulanan yeni bir program anlayışının altyapısını kurmayı amaçlar.
Fast food restoranlarında aydınlatma tasarımı: Antalya örneği

Aydınlatma, fizyolojik, psikolojik ve estetik etkileri nedeniyle mimari tasarımın vazgeçilmez bir unsuru olarak kabul edilir ve mekanda istenilen atmosferin oluşturulmasında anahtar bir rol oynar. Aydınlatma tasarımının en iyi şekilde yapılması genelde en iyi görme koşullarının oluşturulması anlamına gelmektedir. Bu uygun koşulları sağlamak için ise aydınlatmada doğal ve yapay ışığın doğru şekilde kullanılması gereklidir. Çoğunlukla restoranlarda da uygun aydınlatma tasarımları kullanılarak müşteriler için rahat bir ortam sağlamak ve yiyeceklerin doğal renginin görülmesini amaçlanmaktadır. Fast Food tarzı yemeğin temelini ise restoranlarda harcanan vaktin süresini kısaltan, çabucak tüketilebilen ya da paket halinde yanımıza alabileceğimiz ön pişirim yapışmış yemekler oluşturur. Hız ve çabukluk Fast Food felsefesinin ayırt edici özelliklerini oluşturmaktadır. Bu, fast food restoranlarda aydınlatma yoluyla müşterilerin daha fazla ve daha hızlı yemeye ikna edilmesi gerektiği anlamına gelmektedir. Bu çalışmayla bu çerçeve dahilinde Fast Food restoranlarındaki aydınlatma stillerinin araştırılması amaçlanmaktadır. Fast Food restoranlardaki yapay ve doğal ışık kaynakları ve ışıklandırma koşulları incelenerek, bu tarz restoranlarda kullanılan aydınlatma elemanları örneklendirilmiş ve görsel konforu sağlamak için gerekli durumlar standart veriler eşliğinde incelenmiştir. Bu bağlamda Antalya'da bulunan iki Fast Food Restoranı seçilerek, iç mimarisi değiştirilmeden mevcutta bulunan aydınlatma elemanları ve aydınlatmayı iyileştirmek için sunulan aydınlatma elemanları ve özellikleri hakkında bilgi verilmiştir. Bu bilgiler ışığında seçilen iki örnek için hem mevcut hem de öneri olarak sunulan aydınlatma elemanlarının DİAlux programında aydınlık düzeyleri hesaplanarak olumlu ve olumsuz sonuçları değerlendirilmiştir.
Ekolojik mimaride ahşap malzeme kullanımının sürdürülebilirlik açısından irdelenmesi

Sanayi devrimi ve özellikle 1950'li yıllardan itibaren hızlı nüfus artışına bağlı olarak gereksinim duyulan barınma ihtiyacını karşılamak amacıyla yoğun bir yapılaşma söz konusudur. Bu yapılaşma hareketinin neden olduğu çevresel sorunların giderek geri dönüşü olmayan çevrebilimle ilgili ve sosyo-ekonomik sorunlara neden olduğu görülmektedir. Bu sorunları ortadan kaldırmak amacıyla birçok ülkede ekonomi ekoloji dengesini tartışan sürdürülebilirlik ve ekolojik mimarlık olgularının teorik altyapısı ve uygulama örnekleri oluşturulmuş ve bu tez çalışmasında ahşap malzeme açısından derinlemesine irdelenmiştir.
Ideal and real spaces of Ottoman imagination: Continuity and change in Ottoman rituals of poetry (İstanbul, 1453-1730)

ÖZ OSMANLI HAYALGÜCÜN İDEAL VE GERÇEK MEKANLARI: OSMANLI ŞİİR MECLİSLERİNDE SÜREKLİLİK VE DEĞİŞİM (İSTANBUL, 1453 -1730) Çalış, B. Deniz Ph. D., Mimarlık Fakültesi Danışman : Prof. Dr. Jale Erzen Yardımcı Danışman : Dr. Michel Conan Eylül 2004, 501 sayfa Farklı türlerde gelişen Osmanlı şiiri, Osmalı sosyal düzenini farklı şekillerde irdeleyen tutumlar sergilemiş ve farklı şiir meclislerinin gelişimini etkilemiştir. Gazel şiirinin okunduğu meclisler bahçelerde düzenlenmiş ve toplumun bireyden üstünlüğünü vurgulayan Osmanlı ortodox dünyasının bir ifadesi olmuştur. Şehrengiz şiirlerinin okunduğu meclisler ise şehirlerde gerçekleştirilmiş, ve, 13. yy İslam filozofu Ibn alArabi'nin geç takipçileri olan ve bireyin önemini vurgulayan marjinal Sufi gruplarının bir ifade biçimi olarak gelişmiş, ve, Ibn alArabi'nin 'yaratıcı hayalgücü' kavramı ile kavramın ideal mekan, gerçek mekan ve ara mekandan oluşan üçlü mekan anlayışını irdelemiştir. Gazel meclislerinde bahçe mekanı ideal bir mekan olarak sunulmuş, buna karşıt olarak, 16 .-18. yüzyıllar arasında gelişen Şehrengiz meclislerinde, şehir mekanının bir ara mekan olarak toplumun farklı eğilimlerini barış içinde barındıran bir mekan olması gerektiğine dikkat çekilmiştir. 18. yüzyıl başında, bu marjinal Sufi gruplarının Osmanlı sarayına kadar yükselen etkileri çerçevesinde, şehrengiz meclislerinde idealize edilen şehir kavramı ve benzer meclisler, Osmanlı saray erkanı ile saray çevresinde oluşmakta olan yeni yüksek zümre tarafından benimsenmiş ve bu yeni gelişmekte olan şehir vıkültürü de Nedim'in şiirlerinde hayat bulmuştur. Ancak, bu yeni şehir kültürünün gelişimi 1730 Patrona Halil İsyanı ile son bulmuştur. Bu çalışma, 18. yüzyılda başlayan Osmanlı modernleşmesinin kökeninin 16. yüzyıla dayandığını, marjinal Sufi gruplarının şiir meclislerinde ifade bulan ve bireyselliğin önemini vurgulayan bir mekan kültürünün, 18. yüzyılın ilk yarısında, Lale Devri'nde gelişip değişerek toplumun daha geniş kesimleri tarafından benimsenen bir şehir kültürüne nasıl dönüştüğünü sorgulamaktadır.
İkinci konut'tan birinci konuta dönüşümün kullanıcı memnuniyeti açısından incelenmesi: Mersin Soli sahil sitesi örneği

İkinci konutlar turizm, coğrafya, kent planlama gibi çeşitli araştırmalara konu olmuş bir kavramdır. İkinci konutların yarattığı çevresel etkiler, turizme yansımaları, şehircilik sorunları, bu konuda araştırma yapılmasını ve çözüm üretilmesini gerektirmiştir. 1980 sonrası Mersin kentinin göçlerle nüfus artışı nedeniyle batıya doğru ve kıyı boyunca gelişmesi sonucu, Mezitli ilçe sınırları içerisinde kentten ayrı konumlanan ilk ikinci konut örneği olan Soli Sahil Sitesi ikinci konuttan birinci konuta dönüşmüştür. Böylelikle, kentle bütünleşen kıyı alanlarında yer alan eski ikinci konut kompleksleri kentteki konut yaşam kalitesi arttırmıştır. Bu nedenle, seçilen 1970'lerin lüks ve modernlik simgesi Soli Sahil Sitesi yaz-kış daimi konut olarak kullanmaya başlaması araştırma konusu olarak saptanmıştır. Soli konut kompleksi ve apartman bloklarının çevresel ve fiziksel yönden etkilerinin irdelenmesi ve kullanıcı memnuniyetlerinin ölçülmesi ile bu araştırmada elde edilen verilerin, ikinci konutların yarattığı sorunların çözümüne katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Araştırma kapsamında karar verilen yöntem gereği yapılan gözlemler, birebir karşılıklı görüşmeler ve anketlerle toplanan veriler bilgisayar tekniği ile analiz edilerek Soli Sitesi sakinlerinin site bazında ve bina özelinde rastgele örnekleme yöntemi ile memnuniyetleri ölçülmeye çalışılmıştır. Seçilen 62 deneğe, demografik yapıyı tespit etmek amacıyla bağımsız değişkenlerden oluşan sorular, site genelindeki ve bina özelindeki memnuniyet düzeylerini saptamak için bağımlı değişkenlerden oluşan sorular yöneltilmiştir. Anket sonuçlarında sitede yaşayanların çoğunluğunun emekli ve 56 yaşın üstünde oldukları ve 10 yıldan uzun süre sitede yaşadıkları belirlenmiştir. Site sakinlerinin, komşuluk ilişkilerinden çok memnun olmaları ve uzun süredir bu sitede yaşamalarından çıkarılan sonuç, siteye aidiyet hissettikleri yönündedir. Eğitim düzeyinin üniversite ve lise düzeyinin çoğunlukta olduğu site sakinlerinin, çoğunluğunun oturdukları mülkün sahibi oldukları, bina özelinde ve site genelindeki yaşamdan kiracılara göre daha memnun oldukları tespit edilmiştir. Yaşadıkları yeri güvenli bulan site halkı olası bir yangın ve depremde binalarını güvenli bulmadıklarını belirtmişlerdir. Ayrıca günlük ve kısa süreli kira sisteminden ve otelin site içinde bulunmasından rahatsız olduklarını belirtmişlerdir. Kiracıların kira ve emlak fiyatlarından memnun olmamalarına karşı mülk sahiplerinin memnun oldukları ancak aidat miktarının yüksek olmasından memnuniyetsizliklerini ifade etmişlerdir. Özetle anketin değerlendirilmesi ile elde edilen bulgulardan deneklerin çoğunluğunun ikinci konuttan birinci konuta dönüşümüne rağmen site geneli ve bina özelinde memnun oldukları sonucuna varılmıştır.