turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Apartment block as the object of the generic city; Ankara

oz JENERİK KENTİN NESNESİ OLARAK APARTMAN BLOĞU; ANKARA Ürger, Ahmet Mucip Yüksek Lisans, Mimarlık Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Ayşen Savaş Eylül 2004, 86 Sayfa Ankara, 1950'lerden sonra, planlı başkentin 'kimliğinin,' 'homojenleşmeyi,' 'boşluğu' ve 'benzerliği' vurgulayarak tamamen silindiği, radikal bir dönüşüm yaşamıştır. Apartman Bloğu, hem fiziksel mevcudiyeti hem de toplumun tüm katmanlarına nüfuz eden bir düşünme şekli olarak, bu kondisyonun 'nesnesi' ve kentsel kimliğin dönüşümünün 'öznesidir.' Bu Bloğun sonsuz defa yeniden üretilmesiyle kentin kimliği yok edilmiştir. Bu dönüşüm, Apartman Bloğunun Türk kentlerini estetikten yoksun, deforme yerleşkelere dönüştürmekle eleştirilmesine neden olmuştur. Bu anlamda mimarlık disiplini, kente hakim olan ekonomik, sosyal ve kültürel koşullara vicevap vermekteki 'yetisizliği' yüzünden eleştirilmiştir. Bu eleştiri erken Cumhuriyet dönemi mimarlığının bir 'sosyal mühendislik' olarak 'temel üretici rolünü' sorgulamış, mimarlık ve kent arasındaki olası herhangi bir ilişkiyi reddederek mimarlığın formal bir disipline indirgenmesini ilan etmiştir. Ankara, Apartman Bloğunun tamamen mimarlık eleştirisinin dışında kalarak, önce 'sözsüz bir çerçeveye' sonra da 'çok programlı bir altyapıya' 'mutasyonu' sonucunda birkaç on yılda kendi kentleşmesini ve kendi mimarlığını üretmiştir. Bu çalışma, yaşanan bu dönüşümü Rem Koolhaas ve OMA tarafından ilan edilen, 'sözsüz' ve 'nötr' nesnerin baskın ve yaygın olduğu 'yeni' kentleşmenin başka bir örneği olarak kabul eder. Bu noktadan hareketle, bu çalışma, Ankara'nın kentsel gelişiminin Rem Koolhaas'ın Delirious New York kitabı ve SMLXL kitabındaki 'The Generic City' makalesiyle beraber okunmasını sunar. Amaç, mimarlık ve kent arasındaki olası 'karşılıklı ilişkiyi' ve mimarlığın kent içindeki müdahale limitlerini araştırmaktır. Böyle bir amaç, kaçınılmaz olarak mimarlık düşüncesinin kent ölçeğine genişletilmesini gerektirir. Sonuç olarak, çağdaş kentleşmedeki inşa mekanizmalarını anlamayı amaçlayan böyle bir çalışmada, Ankara sadece örnek bir alan olmanın ötesine geçer.
İznik Ömerli köyü kırsal mimarisinin çevresel sürdürülebilirlik bağlamında incelenmesi ve koruma önerisi geliştirilmesi

Endüstri Devrimi ile başlayıp süregelen teknoloji ve sanayi alanındaki gelişmeler, bu süreçte artan nüfus, ekolojik dengenin bozulması, küresel ısınma, çevre kirliliği, doğal kaynakların azalması gibi sorunları beraberinde getirmiştir. Yaşanan bu sorunlar ile birlikte ekoloji ve sürdürülebilirlik kavramı önem kazanmıştır. Gelecek nesillere çevresel ve ekonomik olanakların en az günümüz seviyesinde ulaşmasını sağlamak amaçlanmaktadır. Sürdürülebilir mimarlık ile enerji ve doğal kaynakların etkin kullanıldığı, sağlıklı, konforlu ve işlevsel mekanların, dayanıklı ve çevreye duyarlı malzemeler kullanılarak yapıldığı üretimler amaçlanmaktadır. Bu doğrultuda sürdürülebilir mimarlık, 'ekolojik mimarlık', 'yeşil doku' ve 'çevre dostu tasarımlar' gibi terimleri de beraberinde getirmektedir. Kırsal mimarlık yıllar boyu tarihi, sosyal ve kültürel veriler doğrultusunda, bulunduğu bölgenin iklim ve topografyasına en uygun çözümleri bularak şekillenen eşsiz mimarlık örneklerini sergilemektedir. Günümüzde doğru bir yapılaşma için kırsal mimarlığın öz nitelikleri incelenmeli ve edinilen bilgiler günümüz teknolojisi ve şartlarına uyarlanarak hareket edilmelidir. Bu çalışma, kırsal mimari öz niteliklerini, sürdürülebilirliğin çevresel boyutu ve ekolojik mimari tasarım bileşenlerini kapsamaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde; konuya giriş yapılmış, araştırmanın amacı ve yöntemi ile ilgili bilgiler verilmiştir. İkinci bölümde; kırsal alan, sürdürülebilirlik ve ekoloji kavramları tanımlanmış. Tanımların birbirleriyle olan ilişkileri, sürdürebilir ve ekolojik tasarım ilkeleri, kırsal mimarinin sürdürülebilirlik boyutu üzerinde durulmuştur. Bölümde ayrıca kırsal mimarinin çevresel sürdürebilirliğinin değerlendirilmesine yönelik bir yöntem geliştirilmesi amaçlanmıştır. Üçüncü bölümde; Ömerli Köyü kırsal yerleşiminin coğrafi, fiziksel özellikleri ve tarihsel gelişimi incelenmiş, çevrenin sosyo-ekonomik yapısı değerlendirilmiştir. Dördüncü bölümde; Ömerli kırsal yerleşiminin, geleneksel mimari dokusu, yerleşim ve yapı ölçeğinde incelemiş, köy genelinde yapılan analiz çalışmaları sunulmuştur. Yerleşimdeki yapıların plan, cephe, malzeme ve yapım sistemi özellikleri ayrıntılı olarak incelenerek çözümlemeleri yapılmıştır. Beşinci bölümde; ikinci bölümde geliştirilen yöntem üzerinden Ömerli kırsal yerleşiminin çevresel sürdürülebilirlik boyutu, ekolojik tasarım bileşenleri üzerinden ele alınarak değerlendirilmiştir. Altıncı bölümde; Ömerli kırsal yerleşim dokusunun korunabilmesi için yasal ve yönetsel, sosyo-kültürel sürdürülebilirlik, sosyo-ekonomik sürdürülebilirlik açılarından öneriler geliştirilmiş, sürdürülebilirliğin çevresel boyutu üzerinden, yerleşim ve yapı ölçeğinde çözümler sunulmuş, tezin bütününe yönelik sonuç ve değerlendirme yapılmıştır.
Tiyatroda bedenin mekanı

Beden ve Mekan arasındaki etkileşim günümüzde mimarlık tartışmalarının ana konularından biri haline gelmiştir. Beden sürekli bir değişim halindeyken, mekan; zihnimizde canlandırdığı görsel imgelemin de etkisiyle durağan ve sabit bir nesne olarak algılana gelmiştir. Çalışmada mekanın devingenliği ve bedenin deneyimiyle kazandığı nitelikler tiyatro mekanı üzerinden ele alınmıştır. Bedenin algılayan ve anımsayan bir özne olarak bulunduğu mekanı ve zamanı nasıl var ettiği, tiyatro sahnesinde gerçekleşen performans odaklı deneyimler üzerinden irdelenmiştir. Buna bağlı olarak mevcut mekansal algılayışımızın, bedenin mekansal deneyimi ile nasıl değişip dönüşebileceği irdelenmiş ve tiyatro mekanının tarihsel süreçte performansın niteliğine bağlı olarak ne gibi açılımlar kazandığı beden ve mekan etkileşimleri üzerinden ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Bu ikili etkileşim doğrultusunda tiyatro mekanında bedenin yeri ve anlamı, tiyatral deneyim üzerinden açığa çıkarılmaya çalışılmıştır. En temel anlamıyla topluluklar için bir iletişim ortamı oluşturmak amacıyla ortaya çıkmış olan Tiyatro sanatı, tarih boyunca kolektif bir paylaşımın olduğu bu ortamı meydana getirirken sözü en etkili şekilde söylemenin yollarını aramıştır. Tiyatronun kaynağı kabul edilen ritüellerden beri etkili söz söyleme biçimleri, dönemin tavrına, gelişmelerine, toplumsal dinamiklerine göre değişmiş olsa da; tiyatronun iletişime ve etkileşime ortam hazırlayan toplumsal bir sanat olarak yeri günümüze kadar önemini korumuştur. Çağdaş Tiyatro'nun etkili söz söyleme biçimi haline gelmiş olan beden, artık sahne mekanındaki sanatsal yaratının temel ögesi olarak ele alınmakta ve tiyatronun kurgusunu etkileyen en önemli unsurlardan biri olarak karşımıza çıkmaktadır. Bedenin tiyatro sahnesindeki yerinin Çağdaş Tiyatro'ya ve günümüz tiyatro anlayışına gelinceye kadar nasıl bir değişime uğradığı, bu değişimi meydana getiren kritik dönüm noktaları ve sahnedeki bedensel devrimin mekansal olana yansımasının tiyatro mekanına getirdiği açılımlar; bu çalışmada Türkiye'deki 21. yy Alternatif Tiyatro ortamı üzerinden incelenmiştir. Tiyatronun özüne dönüldüğünde tiyatro yapmak için gerekli olan tek etmenin 'insan' olduğu söylenir; fakat performansın gerçekleştiği ve oyuncunun başkaları tarafından izlendiği yerde 'inekan'ın varlığı ve önemi de göz ardı edilemez. Çalışmada, performans ve deneyim üzerinden ele alınan bu mekan algısı, deneyimlenerek gözlemlenmiş olup; üç farklı tiyatro topluluğunun oyunlarındaki beden ve mekan etkileşimlerinin dinamikleri deşifre edilmeye çalışılmıştır. Bu çalışma; tiyatro ve mimarlık disiplinleri için 'mekan' kavramının sınırlarını genişletmesi ve yeni arayışların mekansal karşılıklarının ortaya çıkmasına ortam hazırlaması açısından her iki disiplin için de önem arz etmektedir.
Materials management approaches in construction sector and a model proposal

Malzeme yönetimi, genel olarak İPY içerisinde inşaat üretiminin hammaddesi olan materyallerin operasyonel anlamda; zaman, kalite, imalat gibi parametrelerinin yönetimiyle ilgilenen bir koludur. Bu minvalde, çalışmada malzeme yönetimi kavramının teorik olarak açıklanması ilk öncelik olacaktır. Malzeme yönetimini tüm proje yönetmine aplike edebilmek için gerekli olan argümanlar, proje tipi ve detayına göre izlenecek yöntemler araştırılmıştır. Ayrıca, organizasyonun, malzeme yönetim kanadının niteliği ve niceliği gibi, malzeme yönetim felsefesini doğrudan ilgilendiren düşünsel ve fiziksel altyapının nasıl olması gerektiği de araştırılmış ve sorgulanmıştır. Çalışmanın birinci ve ikinci bölümlerinde şu an dünyada uygulanmakta olan malzeme yönetim sistemleri araştırılmış, uygulanan yöntemlerden bazıları kıyaslamalı olarak değerlendirilmiştir. Teoride belirlenen unsurların pratik düzeyde ne denli uygulandığı da araştırılmış, ortaya çıkan sonuca göre yeni bir modele ihtiyaç olup olmadığı belirlenmiştir.
Haseki Külliyesi ve çevresi için koruma ve sağlıklaştırma önerisi

Bu tez çalışması, Haseki Külliyesi ve çevresindeki tarihi alan için koruma ve sağlıklaştırma önerisidir. Yapılan bu çalışma kapsamında, İstanbul Tarihi Yarımada'da bulunan Haseki Bölgesi ve daha detaylı olarak incelenen çalışma alanının fiziksel ve sosyal sorunları irdelenerek, onlara çözümler üretilmesi amaçlanmaktadır. Bizans ve Osmanlı'nın tarihi izlerini taşıyan Haseki Bölgesi'nde, tarihi çevrenin daha iyi korunması, yaşatılması hedeflenmekte, bunun ötesindekoruma önerilerinin getirildiği bir çalışma ile bölgenin özgün niteliklerinin ve kimliğinin ortaya çıkarılmasına çalışılmaktadır. Koruma Projesi, üç aşamada ele alınmıştır. İlk aşama 'analiz', ikinci aşama 'değerlendirme' ve üçüncü aşama ise'öneri'den oluşur. Çalışma alanında, Haseki Külliyesi ve Cerrah Paşa Cami odaklı projeler yapılmış ve ileriye yönelik önerilerde bulunulmuştur.
İç mekanda kullanılabilecek duvar kaplama malzemelerinin akılcı seçim açısından değerlendirilmesi

Çalışmada, iç mekanda kullanılabilecek duvar kaplama malzemelerinin seçimi için bir analiz ve değerlendirme yöntemi ortaya koymak ve bu yönteme bağlı olarak çeşitleri ve özellikleri gün geçtikçe artan duvar kaplama malzemelerinin seçiminde akılcı kararların alınmasını sağlamak amaçlanmıştır. Birinci bölümde, tezin yapılış amacı, önemi, yöntemi, kapsamı, sınırlılıkları ve konu ile ilgili tanımlarına kısaca değinilmiştir. İkinci bölümde, çalışmada yer alacak olan iç mekanda kullanılabilecek duvar kaplama malzemeleri için, sınıflandırma sistemleri incelenip irdelenmiş ve bir öneri sistem oluşturulmuştur. Çalışmada kolaylık sağlaması amacıyla oluşturulan sınıflandırma sistemi 'gereç bazında', 'parça bazında' ve 'kullanım yerine göre' olmak üzere üç başlık altında toplanmıştır. Üçüncü bölümde, iç mekanda kullanılan duvar kaplama malzemelerinden çalışma kapsamına alınanlar analiz edilerek, genel bir bilgi verilmiştir. Dördüncü bölümde, malzeme seçimi için geliştirilen yöntemler ve bu yöntemlerde kullanılan çeşitli teknikler incelenmiştir. Bu yöntem ve tekniklerden, bir sonraki bölümde, iç mekanda kullanılabilecek duvar kaplama malzemelerinin değerlendirmesi için oluşturulacak yöntemin çeşitli aşamalarında yararlanılmıştır. Beşinci bölümde, iç mekanda kullanılabilecek duvar kaplama malzemelerini değerlendirme yöntemi tanımlanmıştır. Bu yönteme göre bölüm, değer kriterlerinin belirlenmesi, ölçülendirilmesi ve malzemelerin karşılaştınlması-seçimi şeklinde üç adımdan oluşmaktadır. İlk adımda, sınıflandırma kapsamına alman malzemeleri değerlendirmede kullanılacak değer kriterleri tanımlanmıştır. İkinci adımda, ilk adımda belirlenen değer kriterlerinin önem ağırlıklarının belirlenmesi, belirlenen seçeneklerin aralıklı ölçekte yarar puanlarının verilmesi ve seçeneklerin kullanım ve değişim değerlerinin bulunması şeklindeki üç aşamada değer kriterlerinin ölçülendirmesi yapılmaktadır Üçüncü adımda ise, bir önceki adımdaki seçeneklerle ilgili sonuçlar karşılaştırılarak aralarında bir seçim yapılmaktadır. Altıncı bölümde, sonuçlar ve öneriler, Ek' inde ise iç mekanda bölme duvar olarak kullanılabilecek bileşen düzeyindeki seçeneklerin ön eleme tabloları ve tez çalışmasında sınıflandırma kapsamına alman duvar kaplama malzemeleriyle ilgili standartlar yer almaktadır. XII
Yapı malzemesi ve çevre etkileşimi

Çevre sorunları bütün dünyada olduğu gibi Ülkemizde de gündemde önemli bir yer tutmaktadır. Çevre sorunları pek çok sektörle ilgili olup, karmaşık bir ilişki bütününü oluşturmaktadır. Binaların üretilmeleri ve kullanılmaları sırasında ortaya çıkan çevre sorunları nedeniyle mimarlık da çoğu zaman bu ilişki bütününün bir parçası olmaktadır. Bu nedenle tez kapsamı içinde yapı üretiminde kullanılan malzemelerin çevre ile olan etkileşimi incelenmiştir. Çevre kirliliğinin oluşmasında önemli etkenlerden olan enerji üretimi için fosil yakıtların kullanılmaları ve bu kullanım sonucu ortaya çıkan kirlilikler değerlendirilmiş, temiz enerji kaynaklan ve kullanım şekilleri incelenmiştir. Atmosfere yayılan kirletici gazların sebep olduğu sera etkisi ve asit yağmurlarının çevreye ve doğal hayata verdiği zararlar tanımlanmıştır. Çevreyi kirleten, bozan ve zarar veren yapı malzemelerinin belirlenmesi, kullanım etkilerinin araştırılması ve alternatiflerinin aranması yönünde çalışmalar yapılmıştır. Malzemelerin üretimleri için kullandıkları enerji miktarları, hammadde kaynağının ve üretim alanının seçilmesi, yerel kaynak kullanımı, endüstri ve diğer sektör atıklarının yapı malzemesi üretiminde kullanılması ve bunların çevre sorununa getirdiği katkılar açıklanmıştır. İç ortam havasının kirlenmesi ve bunun sonucu ortaya çıkan sağlık sorunları ve Hasta Bina Sendromu konuları, yapı malzemesinin konuyla ilişkisi işlenerek ortaya konmuş ve malzemelerin binaların işletilmeleri sırasında iç ortama yaydıkları emisyonlar tanımlanmıştır. Bu sorunun çözümü için yapılan çalışmalar incelenmiş ve yapı malzemesinin çevreyle ilgili bir sorun oluşturmayacak şekilde seçilmesi için bazı kriterler verilmiştir.
The presentation of industrial design in the popular media: A research study on popular home style magazines in the post-1980 period in Turkey

Bu çalısma, bir meslek ve disiplin olarak endüstriyle tasarımın Türkiye'de topluma nasıl yansıtıldıgını incelemeyi amaçlamaktadır. 1980 sonrası dinamikleri ile piyasadasayıları hızla çogalan popular dekorasyon dergileri çalısmanın objesini olusturmaktadır. Yayınlar arastırma kapsamında incelenmis, bu ticari yayınların tasarım kültürü vefarkındalıgı yaratma anlamında oynadıgı role odaklanılmıstır. 1980 sonrasıTürkiyesinin degisen degerleri ile ticari dergilerin meseleyi nasıl ele aldıgı, ürünleri hangi degerler ile tanıttıgı, tüketim degerleri içinde tasarıma ve tasarımcıya hangi rollerin biçildigi tez kapsamında tartısılmıstır. 1980 sonrası döneminin sosyo-politik ve ekonomik dönüsümleri tezin baglamsal çerçevesini olusturmaktadır.
Yeşil çatı sistemlerinin yapım açısından irdelenmesi

Yeşil çatılar önceleri insanların kendilerini rahat hissedebilecekleri mekanlar oluşturmak üzere tasarlanırken, günümüzde teknolojik olanakların da artmasıyla birçok açıdan faydasının bilimsel olarak kanıtlandığı ve farklı mekan düzenlemelerine göre kullanımının şekillendiği sistemler olarak karşımıza çıkmaktadır. Özellikle Almanya gibi yeşil çatı sektörünün gelişmiş olduğu ülkelerde yeşil çatılar ile ilgili yayınlanmış dökümanların; bu konuda faaliyet gösteren firmalar ve bu firmalara özgü yapım yöntemlerinin geliştirilmiş olması yeşil çatı tasarımcılarının yapım sürecinde ufkunu açmaktadır. Ülkemizde ise bu konuda faaliyet gösteren belli başlı firmalar olmasına rağmen yapım süreci hakkında detaylı bilgiye ulaşabileceğimiz bir çalışma olmaması nedeniyle bu çalışmada yeşil çatı sistemlerinin yapım süreci hakkında ulusal ve uluslararası kaynaklardan yararlanılarak süreç hakkında bir fikir edinme sağlanmaya çalışılmıştır. Beş bölümden oluşan bu çalışmanın; Birinci bölümünde; çalışmanın amacı, kapsamı yöntemi belirlendikten sonra konu ile ilgili belli başlı tanımlamalar, standartlar ve kuruluşlara yer verilerek yeşil çatıların tarihsel gelişimi anlatılmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde; yeşil çatıların ayrıntılı bir tanımlaması yapılarak, günümüzde uygulanan yeşil çatı çeşitlerinden bahsedilip yeşil çatıların ekolojik, sosyal, ekonomik faydaları ve kısıtlamaları hakkında bilgi verilmektedir. Üçüncü bölümde; yeşil çatı sistemlerinin yapım süreci alt başlıklarla ayrıntılı bir şekilde irdelenmektedir. Öncelikle yeşil çatı sistemi tasarımı ile ilgili temel hususlara değinildikten sonra tasarımda arazi ve yapı faktörleri doğrultusunda dikkate alınması gereken konular belirtilmekte olup, sonrasında ise yeşil çatı sisteminde yer alan katmanlar ayrıntılı bir şekilde anlatılarak gerekli görülen yerlerde alt başlıklar halinde detaylı olarak incelenmektedir. Bunlara ek olarak yeşil çatı sistemleri anlatılmakta, yapım sonrasındaki süreçte çatı sahiplerinin karşı karşıya kalacağı işletme ve genel bakım konuları hakkında bilgi verilmektedir. Dördüncü bölümde; ilk üç bölümde yapılan araştırmalar sonucunda konu ile ilgili olarak yurt içi ve yurt dışından seçilmiş belli başlı projelerin irdelenmesi ve belirlenen kriterler doğrultusunda karşılaştırılması yapılmaktadır. Sonuç bölümünde ise çalışma neticesinde elde edilen tüm veriler doğrultusunda yorum, öneri ve değerlendirmelerden bahsedilmektir.
Biyo adaptif cephe elemanları

Fosil enerji kaynakları günden güne azalmakta ve bu durum insanları daha yeşil ve yenilenebilir enerji kaynakları arayışına yöneltmektedir. Bu sebeple günümüzde sürdürülebilir enerjinin önemi artmaktadır. Biyoenerji de yenilenebilir enerji kaynaklarından biridir ve biyokütlenin kimyasal dönüşümünden üretilmektedir. Biyokütle çeşitleri arasında algler de bulunmaktadır. Algler ya açık ya da kapalı kültür sistemlerinde yetiştirilmektedir. Alglerin üretimi için kullanılan kapalı sistemlere 'fotobiyoreaktör' denmektedir. Fotobiyoreaktörler gün ışığını yakalamak, ulaştırmak, yöneltmek ve yetiştirme alanı içine bu ışığı dağıtmakta kullanılmaktadır. Bu reaktörler, sızdırmaz ve şeffaf konteynerler olup alg yetiştirilmesi için uygun ortamı sağlamaktadır. Yenilenebilir enerji kaynaklarından olan biyokütlenin verimli kullanılması; uygun reaktör seçimi ve kullanımı ile mümkündür. Fotobiyoreaktörlerin bina cephelerine uygulandığı örnekler incelendiğinde, cephelerin yeni bir işlev kazandığı ve enerji üretimi için kullanılacak alanlara dönüştüğü görülmektedir. Bu sayede yapıların çevreye olan karbon salımları da azalmaktadır. Bu tezde fotobiyoreaktörlerin cephelere uygulanabilmesi ve cephelerden biyokütle üretim şekilleri araştırılmaktadır. Sonuç olarak, biyo adaptif bir cephe önerilmekte ve fotobiyoreaktörlerin cephelerde kullanımı için geliştirilen fikirler sunulmaktadır.
Okul öncesi eğitim sürecinde çocuk ve mimarlık ilişkisi için sürdürülebilir bir öneri

Bu tez çalışması, mimarlığın deneyimlenmesiyle elde edilen kazanımların yaşamın sonraki evreleri için zemin oluşturduğu ve geleceğe yön veren bir unsur olduğu düşüncesinden hareketle, sürdürülebilir bir gelecek oluşturma çerçevesinde çocuk ve mimarlık ilişkisini incelemektedir. Bu bağlamda öncelikle; çalışmanın odağı olan çocuk özne irdelenmiştir. Yapılan irdeleme sonrasında okul öncesi eğitim süreci, seçilen konu için bir sınırlayıcı olarak kabul edilmiştir. Bu sınır kapsamında dünyadaki ve Türkiye'deki eğitim süreçleri araştırılmıştır. Araştırma sonucu yapılan değerlendirmeler, uluslararası raporlardan alınan verilerle desteklenmiştir. Devamında, dünyadan ve Türkiye'den okul öncesi eğitim ortamlarına ait güncel örnekler incelenmiştir. Böylece okul öncesi eğitim sürecinde çocuk ve mimarlık arasında kurulan ilişkiye ait güncel eğilimler tespit edilmiştir. Sonuç olarak bu sürecin Türkiye özelindeki işleyişine yönelik sürdürülebilir bir öneri sunulmuştur. Çalışmada kullanılan yöntem, mimarlık, pedagoji, eğitim ve sosyoloji alanlarında ilgili literatürlerin taranması yoluyla ana konuların, başlıca örneklerin tespiti ve irdelenmesidir. Yapılan çalışma, yaşamın sürekliliği içerisinde bugünün çocuklarının geleceğin yetişkinleri olması açısından önemlidir.
Structural modelling, analysis and evaluation of the historic buzlupinar bridge and recommendations for its reconstruction

Tarihi Buzlupınar Köprüsü Buzlupınar Köyü, Rize, Türkiye'de bulunan ahşap bir yaya köprüsüdür. Köprü 20. yy'ın başlarında inşa edilmiş ve 2008 yılında, yaklaşık 100 yaşındayken kısmen yıkılmıştır. Yöre halkı, köprünün rüzgar yükleri etkisi ile yıkıldığını belirtmektedir. Ahşap yaya köprülerinin özgün bir örneği olması nedeniyle Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından Buzlupınar Köprüsü'ne özel ilgi gösterilmiş ve 2012 yılında köprünün yeniden inşa edilmesine karar verilmiştir. Bu tez kapsamında köprünün özgün mimari ve yapısall özellikleri, mevcut durumu ve çevresi ile olan ilişkisi incelenmiştir. El hesapları ve Sonlu Elemanlar Metodu ile oluşturulan analitik model ile köprünün canlı yükler, rüzgar yükleri ve deprem yükleri etkisindeki davranışını incelenerek yapısall analiz ve değerlendirme çalışmaları yapılmıştır. Köprünün analitik modeli SAP2000 programı ile frame, shell ve solid elemanlar kullanılarak oluşturulmuştur. Kritik olan durumlar incelenerek köprünün devrilme tahkiki yapılmıştır. Köprünün yeniden inşa çalışmalarında kullanılacak olan ahşaplar üzerinde malzeme testleri yapılarak ahşap elemanların mekanik özellikleri belirlenmiştir. Yeniden inşa projesinde kullanılacak olan çivili bağlantılar üzerinde kesme ve çekme deneyleri yapılmıştır. Köprünün özgün yapısall ve mimari özelliklerine bağlı kalınarak yeniden inşa projesi için öneriler yapılmıştır. Ek olarak, yeniden inşa sonrasında köprünün hizmet ömrünü uzatmak için uygulanabilecek izleme ve bakım önerilerinde bulunulmuştur. Köprü ile ilgili inceleme çalışmaları ve yeniden inşası için yapılan çalışmalar Karayolları Genel Müdürlüğü kontrolünde yürütülmektedir. Köprüye ait projeler ve belgeleme çalışmaları Mukaddes Ataman tarafından hazırlanmıştır. Bu tez kapsamında yapılan çalışmalar, öneri ve tavsiyeler yeniden inşa projesine katkı sağlayabilir, bununla birlikte sunulan öneriler ve tavsiyeler yapısall tasarım ve yeniden inşa çalışmalarında yazarlara ve kurumlara bir sorumluluk yüklemez.
Çağdaş mimarlıkta bağlamın yeniden kavramsallaştırılması üzerine eleştirel bakış

Tez, geçmişş ve güncel mimarlık kuramları üzerinden bağlamın kavramsallaştırılmasını ve bağlamsalcılığın çağın özgün söylemi haline gelmesini tartışmaktadır. Bağlama ilişkin kavramlar ve tasarım yöntemlerinin değerlendirilmesi ve belgelenmesi için öncelikle çağdaş mimarlığa bakmak gerekir. Bu kapsamda bağlamın mimari kuram ve pratikteki işlerliği, kavrama dair farklı söylem, öneri ve uygulamalar üzerinden araştırılmıştır. Geç 1970 lere dek 'fiziksel' ve 'kültürel' olmak üzere iki temel alanda değerlendirilen bağlam tartışmaları, genellikle biçimsel ve tarihsel bir söylem ile geliştirilmiştir. Bu dönemden sonra bağlamın farklı bir yolla ele alınmasını öngören yenilik arayışları başlamıştır. Yeni bağlamsalcılık, 'fiziksel' ve 'kültürel' bakış çerçevesindeki bağlam tartışmalarından hareketle kendi mimarlık dilini oluşturmuştur. Bu dil, 'üçüncü türden' bir bakış olarak çağdaş-bağlamsal söylemi ortaya koyar. Tez çalışmasında bu söylem, Zaha Hadid, Steven Holl, Bernard Tschumi, Rem Koolhaas, Peter Eisenman, Jacques Herzog, Pierre de Meuron, Peter Zumthor gibi güncel mimarlarla örneklendirilmiştir. Bu mimarların getirdiği yeni bakış ile genellikle biçimsel açıdan sınırlayıcı, tarihsel açıdan analojik bir mimarlığa işaret etmiş olan bağlamsalcılıkta mimarlık ve yer arasındaki ilişki yeniden tartışmaya açılmıştır. Tezde çağdaş-bağlamsal söylem, bağlamsalcılığı süreklilik, yenilik, gerçeklik ve olay gibi ortak bir kavram grubu ile ele alan Koolhaas, Eisenman, Herzog&de Meuron ve Zumthor aracılığıyla tartışılmaktadır. Bu mimarlar, iç-dış-peyzaj-yerleşme sınırlarını farklı dönemlere ve disiplinlere ait kavram, araç, yöntem ve imgeler aracılığıyla tanımlayarak bağlamı yeniden kurmuş ve anlamlandırmışlardır. Küresel mimarlığın ürünü olan çalışmaları, geleneksel ve yenilikçi bağlamsalcılığın farkını ortaya koymuş, bağlamı bölgesel ve arkaik değil evrensel ve güncel değerler ile ele alarak bugünün mimarlığını yeniden şekillendirmiştir.