turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sinemadaki görselleştirme tekniklerinin mimari animasyonda kullanımı

Mimarlığın görselleştirmesinde eskiz, ortografik çizimler, maket ve perspektif gibi yöntemler kullanılmaktadır. Bilgisayar teknolojisinin mimaride kullanılmaya başlanmasıyla beraber animasyon da önemli bir sunuş yöntemi olarak ortaya çıkmıştır. Bütün bu yöntemler fikirleri anlatmak, projeleri algılatabilmek ve en önemlisi karşımızdaki insanı etkilemek için uygulanıyor. Mimari animasyon çeşitli bilgisayar tekniklerini kullanmaya başlamıştır. Bu teknikler sadece projenin sunulmasına yönelik, projenin asıl hissettirmek istediği duygudan uzak yöntemlerdi. Duygu kavramı ile beraber etkileme ve duygu sanatı olan sinemanın mimaride kullanılıp kullanılamayacağı sorusu ortaya çıkmıştır. Bu araştırmada öncelikle, mimarideki anlatım dilinde mekanın nasıl ifade edildiği ve hangi duyguların hissettirildiği ortaya konulmaya çalışılmıştır. Bu duygu yükünün sinematik dildeki anlatımı ve kullanılan teknikler araştırılmıştır. Daha sonra Sinema ve Mimarlık ile ilgili yayınlanmış yayınlardan yararlanarak belirlediğimiz filmleri inceledik ve belli teknikler ortaya konuldu. Sonuç olarak da bu tekniklerin mimari animasyonda yöntem olarak kullanılabileceği ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Yapı üretiminde işgücü verimliliği

Yapı üretiminde elde edilen verimlilik seviyeleri birçok yıllar bir endişe konusu olmuş, konuyla ilgili araştırmaların odağı, yapı üretimi genel verimliliğinde en değişken faktör olan işgücü verimliliğinde toplanmıştır. Fakat bugüne kadar yapılan araştırmalarda, işgücü verimliliğim ölçmek işin standart bir yaklaşıma ulaşılamamıştır. Yapı üretiminde işgücü verimliliğini konu alan bu araştırmada; 1. Bölümde, araştırmanın amacı özetlenip konuya giriş yapılmıştır. 2. Bölümde, yapı üretiminde işgücü verimliliği incelenmiş verimliliğin anlamı ve kapsamının tanımlanmasındaki farklı yaklaşımlar, verimlilik ölçümü, yapı üretiminde düzeyler ve yapı üretimi işlem düzeyi işgücü verimliliği incelenmiş yapı üretimi işlem düzeyi işgücü verimlilik arttırma teknikleri anlatılmıştır. 3. Bölümde, yapı üretiminde işlem düzeyi işgücü verimliliğinin ölçümü için uluslararası bir yöntem, yöntemin açıklanması, işgücü verimliliğini etkileyen faktörlerin dökümanlaştırılması yapılmış, yurt dışında bir Türk şantiyesinde uygulanarak gözlem bilgileri toplanmıştır. Konuyla ilgili uluslararası araştırmalardan örnek verilmiştir. Sonuç bölümünde; işgücü verimlilik ölçümünde uygulanan ve gelişmeye açık bu yöntemin gözlem sonuçları çıkarılmış uluslararası uygulama sonuçlarıyla karşılaştırılması yapılıp öneriler verilmiştir. VII
An Analytical study of creativity in architectural design: Case study of national architectural awards

oz Tezin konusu, genelde tasarımdaki yaratıcılık kavramı, özelde de mimari tasarımdaki yaratıcılık kavramını ele alıp, irdelemeye yöneliktir. Mimari yaratmanın sorgulanması şeklinde ele alınan konuya, yaratıcılık kavramının tasarım olgusuna yönelik tanımları ile başlanır. Bu tanımlamalar yapılırken genel olarak psikoloji, sosyoloji, davramş bilimleri ve mimari tasarım kuramlarında konuya yaklaşımların ortak paydasımn bulunması yoluna gidilmiştir. Kavram, birey ve kuramlar bazında irdelenen yaratıcılık, daha sonra bu saptanan kavramların mimari tasarım sürecinde etkin faktörlerin sınıflanarak deşifre edilmesi şeklinde gelişir. Bu faktörlerden çocukluk, fantezi, imgelem, metafor, zeka, kendine güven 'kişisel faktörler1, eğitim, ulusal kültür-tarih ve işveren 'sosyal faktörler', doğa, malzeme, iklim ise 'çevresel faktörler' içinde yer almıştır. Çalışmanın somut örneklenmesi, Türkiye'nin önde gelen mimarlarının yapıtları arasından seçilmiş ve bunun içinde ilk seçim parametresi Ulusal Mimarlık Sergisi ve Ödülleri olmuştur. Orijinallik başta olmak üzere özgünlük, yenilik ve çağdaşlık kavramlarıyla ilişkilendirilen mimari yaratıcılık kriterlerine göre Ulusal Mimarlık Sergisi ve Ödülleri arasından projeler çalışmaya alınmıştır. Bu kriterler Ulusal Mimarlık Sergisi ve Ödülleri jürilerinin seçim kriterleriyle paralellik göstermektedir. Orijinallik kavramı, konsept, mimari dil, teknik, malzeme gibi alt başlıkları da kapsamakta ve her bir örnekte farklı kavramlar öne çıkmaktadır. Saptanan bu kriterlerin mevcudiyetlerinin ortaya konması, örneklerin yaratıcılık bağlamında değerlendirilmesini sağlamıştır.
Bedensel engelliler için mimari mekan tasarımı

Özürlü; doğuştan veya sonradan herhangi bir hastalık veya kaza sonucu bedensel, zihinsel, ruhsal, duygusal ve sosyal yeteneklerini çeşitli derecelerde kaybetmesi nedeniyle normal yaşamın gereklerine uyamama durumunda olup; korunma, bakım, rehabilitasyon, danışmanlık ve destek hizmetlerine ihtiyacı olan kişi olarak tanımlanmaktadır. Özürlüler için mimari tasarım, kişilerin hareket kabiliyetlerindeki kısıtlılıktan kaynaklanan sorunları en alt düzeye indirerek, alanları ve mekanları yaratma sürecidir. Özrün durumuna göre yapılması gereken eylemler farklılık gösterir. Özürlüleri; Zihinsel Özürlüler, İşitme Özürlüler, Konuşma Özürlüler, Görme Özürlüler, Ortopedik Özürlüler ve Diğer Özürlüler olarak sınıflandırabiliriz. Türkiye'de son yapılan nüfus sayımına göre 8.431. 937 kişi özürlüdür. Bu rakamın % 1 .25'i ortopedik özürlüdür. Çalışmanın amacı ortopedik özürlülerin ulaşım ve mekan içinde yaşadıkları sorunların analizini yaparak çözüm önerileri sunmaktır. Özürlülerin sosyal yaşama katılmasındaki zorluklar iki açıdan incelenebilir. Ulaşımda yaşanan zorluklar genellikle çağdışı belediyecilik anlayışından kaynaklanırken, mekan içinde yaşanan zorluklar ise kültür ve düşük maliyet olarak ortaya çıkmaktadır. Yaşanılan sosyal çevre insanın hayata bakışını etkiler. Oysa özürlülerin 80 metrekarelik bir konutun içinde sağlıklı ve topluma faydalı bireyler olması imkansızdır. İnsanlar için gezmek, eğlenmek, çalışmak sosyal bir gereksinimdir. Bu bağlamda insanları hareket kabiliyetlerindeki kısıtlılıktan dolayı evlerine mahkum etmek, onları sosyal çevreden dışlamak yerine yaşam şartlarını iyileştirmek adına çözümler sunmak gereklidir. Tezin birinci bölümünde kullanıcıların fiziksel ve psikolojik özellikleri incelenmiş, ergonomi, antropometri kavramları ile standartların oluşturulmasında etkili olan faktörler ve özürlüler ile ilgili standartlar da belirtilmiştir. İkinci bölümde kullanıcı ile mimari mekan arasındaki ilişki irdelenmiş, kullanıcıların fiziksel ve psikolojik gereksinimleri açıklanmıştır. Üçüncü bölümde özürlülüğün farklı ülkelerde nasıl tanımlandığı, özrün ortaya çıkış nedenleri ve sınıflandırılması ile özürlülüğün tanımında etkili olan faktörler ele alınmıştır. Dördüncü bölümde dünya genelinde özürlülerin sosyal hayata katılımlarının sağlanması ve hayat şartlarının iyileştirilmesi için düzenlenen yasa ve hizmetler ele alınmıştır. Beşinci bölümde Devlet İstatistik Enstitüsünün özürlülük araştırması sonuçları açıklanmıştır. Altıncı bölümde mekan içerisinde özürlülere yönelik düzenlemelerin nasıl olması gerektiği ve uyulması gereken standartlar incelenmiştir. Mekan içerisinde özürlülerin hareketleri kısıtlanmadan yaşayabilmeleri için çözüm önerileri sunulmuştur. Yedinci Bölümde tekerlekli sandalyelerin yapısı, manevra alanları, ölçüleri, çeşitleri ve özellikleri ile ilgili bilgiler verilmiştir.
A decision support system for performance assessment and improvement in PPP healthcare projects

Projenin yaşam döngüsü maliyetlerinin azaltılması, yapım ve işletme verimliliğinin ve hizmet kalitesinin artırılması gibi hedeflerle, Kamu-Özel Ortaklığı modeli son yirmi yıldır tüm dünyada sağlık sektörü projelerinin tesliminde kullanılmaktadır. Kamu ve özel sektör paydaşları arasında uzun vadeli bir ortaklık dönemini kapsayan bu büyük ölçekli projeler, çok ciddi maliyetleri, risk ve fırsatları da beraberinde getirmektedir. Kapsanan çok sayıdaki proje paydaşı ve kamu yararı göz önünde bulundurulduğunda, projelerin planlanan bütçe, süre, kalite gibi proje hedeflerine uygun olarak tamamlanmasının önemi belirginleşmektedir. Bu çalışmanın amacı, sağlık sektörü KÖO projeleri için başarı faktörleri arasındaki etkileşimlerin de göz önünde bulundurulduğu bir başarı modeli oluşturulması ve inşaat şirketlerine üstlendikleri sağlık sektörü KÖO projelerinin planlama ve yürütme aşamalarında proje performans değerlendirmesi ve iyileştirmesi için yol gösterecek bir karar destek sistemi geliştirilmesidir. Başlangıçta, araştırmanın problem tanımını ortaya koymak amacıyla bir literatür taraması ile birlikte inşaat sektöründen proje yöneticileriyle ön görüşmeler yapılmıştır. Daha sonra, ilgili alanda yapılan geniş kapsamlı bir literatür taraması sonucunda, KÖO hastane projelerinin başarısı için kavramsal bir çerçeve önerilmiş ve bu çerçeve baz alınarak özel sektörden uzmanlarla yarı-yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Bulgular ışığında, önerilen çerçeve yeniden düzenlenmiş ve bu çerçeve, Analitik Ağ Süreci kullanılarak KÖO hastane projeleri için bir başarı modeli geliştirilmesinde temel olarak kullanılmıştır. Modelin geliştirilmesi için proje yöneticilerinin katılımıyla bir toplantı düzenlenmiş ve uzmanların kolektif yargılarına dayalı olarak model kapsamında yer alan faktörler ve faktör gruplarının göreceli önemi ve model bileşenleri arasındaki ilişkiler analiz edilmiştir. AAS modeli, oturum sırasında iki adet gerçek proje üzerinden test edilmiş ve olumlu sonuçlara ulaşılmıştır. Oluşturulmuş olan model baz alınarak çalışmanın son aşamasında geliştirilen web tabanlı karar destek sistemi, proje performans değerlendirmesi yapmakta ve çeşitli raporlar ortaya koyarak performansın iyileştirilmesi için yol göstermektedir. Sistemin performansı, beş adet gerçek proje kullanılarak test edilmiş ve uzmanlar tarafından tatmin edici olarak nitelendirilmiştir. Sistem fonksiyonlarının proje süreçlerine potansiyel katkısı göz önünde bulundurulduğunda, başarı faktörleri ağının sunulması, performans iyileştirme stratejilerinin önerilmesi ve alternatif proje senaryoları oluşturulması, öncelikli olarak işaret edilmiştir. Elde edilmiş olan sonuçlar tartışılmış ve sistemin geliştirilmesi için sunulmuş olan öneriler sıralanmıştır.
Kent merkezlerinde imar planlama ve mimari çözümler arasındaki etkileşimin fiziki mekan boyutunda irdelenmesi, İstanbul/Büyükdere Caddesi örneği

Kent, tüm faaliyetlerin ve yapıların ulaşım, altyapı, sosyal donanım ve kuruluşların bir arada çalışmasını sağlayan bir sistemdir. Yaşanılır bir biçimde gelişebilmesi, kent planlarının doğru biçimde uygulanması ile mümkündür. Dünya da kapitalin ve üretimin kontrol edildiği, iletişim, ulaşım ve politik bağların güçlü olan kentler bulunmaktadır. Bu kentlerde kent merkezlerinin dönüşümü devlet ve özel sektörün kapsamlı ve programlı bir şekilde bölgeyi bir bütün olarak ele alıp planlaması sonucu yaşanmaktadır. Türkiye de ise kent merkezleri kapsamlı ve programlı bir planlamadan yoksun şekilde bu dönüşümü yaşamıştır. İstanbul, Türkiye'nin en yoğun nüfuslu, ulusal ve uluslararası ticaret merkezi'dir. Geçmişten günümüze metropol özelliğini koruyan, giderek bir Dünya kenti olarak da değerlendirilen ve tüm sektörlerin faaliyet gösterdiği bu kentte kent merkezleri de zaman geçtikçe değişime uğramıştır. Günümüzde İstanbul'un yeni kent merkezlerinden biri Büyükdere aksı ve yakın çevresidir. Büyükdere aksı,1990'lardan sonra fiziksel çevresinde hızlı bir dönüşüm yaşamıştır. Ancak bu bölgenin yaşadığı hızlı dönüşüm beraberinde bazı sorunları da ortaya çıkardığı varsayılmaktadır. Bölgede uygulanan planların, aksın gelişimini doğrudan etkilediği düşünülmektedir. Bu çalışmada, Büyükdere Caddesi ve yakın çevresinde meydana gelen yüksek yoğunluklu yerleşim dokusu, parsel ölçeğinde uygulanan projelerin arazi kullanımları ile incelenmeye çalışılmış, kamuya bırakılan donatılar, arazi kullanımları, uygulanan plan tadilatları ve kente getirdiği etki, yerel yönetimlerin ve sivil toplum kuruluşlarından elde edilen kaynaklarla incelenmiştir. İmar plan notlarının ne derece uygulandığı değerlendirilmiş, doğru uygulamalar yapılması durumunda bölgenin gelişimi üzerine imar planları ve mimari çözümler bağlamında tahmini modeller oluşturulmuştur. Bölgede uygulanan arsa politikaları ve imar süreçleri ile ilgili genel sonuçlara ulaşılmıştır.
Dikey yeşil sistemler ve uygulama örnekleri

Kentsel alanlar içinde yer alan binaların yapı kabuğunda kullanılan beton, metal gibi doğal olmayan malzemeler, çevrede yaşayan organizma çeşitliliğinin azalmasına neden olmakta ve gün içinde bünyelerine aldıkları ısıyı gece tekrar dışarıya vererek kentsel ısı adası etkisini arttırmaktadır. Yoğun yapılaşmanın olduğu kentsel bölgelerde yeşil alanların düzenlenmesi, binalarda doğal malzemelerin seçilmesi ve binaların çevresi ile ilişkilendirilerek tasarlanması sürdürülebilir bir çevre için kaçınılmazdır. Dikey yeşil sistemler binalarda mimari ve konstrüktif bir cephe elemanı olarak kullanılmasının yanı sıra, doğal yeşil ögelerin bina kabuğunda uygulanması ve hava kalitesini arttırılması yönüyle de sürdürülebilirliği öne çıkarmaktadır. Bu çalışma kapsamında dikey yeşil sistemlerin geçmişşten günümüze kadar olan kullanımı anlatılmış, teknik özellikleri ve uygulama tipleri incelenmiştir. Dikey yeşil sistemlerin bina özelinde ve kentsel ölçekte sağladığı yararlar; kentsel ısı adası etkisinin azaltılması, çevre ve bina iç hava kalitesinin arttırılması ve ekolojik çeşitliliğin sağlanması, enerji tasarrufu bağlamında ele alınmıştır. Konumu, iklim sınıfı ve uygulandıkları dönem dikkate alınarak, dünyanın çeşitli bölgelerinden, dikey yeşil sisteme sahip çok katlı 10 bina seçilmiş, özellikleri irdelenmiş ve bu örnekler üzerinden bir değerlendirmede bulunulmuştur. Yapılan değerlendirme sonucunda dikey yeşil sistem tasarımı ve kullanımına yönelik öneriler getirilerek, çevreye yararlı bir dikey yeşil sistem uygulaması için dikkat edilmesi gereken kriterler ortaya konulmuştur.
Diagram as a tool for creative process in architectural design

Bu araştırmada, 'Diyagram'ın mimari tasarımdaki yaratıcı süreç için rolü, teorik altyapısı derin anlamda irdelenerek incelenmiştir. Bu çalışmada ele alınan kavramlar, diyagramın eskiz ve şemadan farklı, ve basit bir temsil aracının daha ötesinde olması fikrine dayanmaktadır. Diyagram, tasarım sürecinde dışavurumcu, soyutlayıcı ve yaratıcı bir araç olarak ele alınmaktadır. Bu ele alış, farklı bakış açılarını bir düşünce ağı içinde bir arada değerlendiren ve diyagrama yeni bir gözle bakılmasını sağlayacak bütünselci bir yaklaşımı da beraberinde getirir. Ele alınan bakış açılarının en önemlisi Deleuze'ünkidir. Bu bakış açısına göre diyagram, bir 'soyut makine' edasında, yaratıcı sürecin üretkenliğini sürekli 'yeni' ye açık hale getirerek pekiştiren bir araçtır. Bu değerlendirme, diyagramın genel bakış açısı ile değerlendirilmesinden oldukça farklıdır ve diyagrama dayalı mimari tasarım kavramına yeni bir soluk getirmiş, büyük katkı sağlamıştır. Buna bağlı olarak diyagramın, tezdeki yaklaşım bağlamında ele alındığında, mimari tasarım süreci için ne gibi potansiyeller barındırdığı da ele alınmıştır.
Yerleşme düzenlerinin bilgisayar yardımıyla üretilmesi ve değerlendirilmesi

Bu tez kapsamında bilgisayar yardımıyla mimari tasa - rımda yerleşme düzeni ile ilgili bir üniversite kampus yerleşme modeli incelenmiş ve bu incelenen yerleşme modeline bir değerlendirme yöntemi önerilmiştir, önerilen değerlendirme yöntemi FORTRAN 77 dilinde kodlanmıştır. 1. Bölümde, mimari tasarımda yardımcı araç olarak kullanılan bilgisayarlar ile geliştirilen yerleşme düzenleri ile ilgili kararlar incelenip, bu tez kapsamında çalışmanın amacı belirtilmiştir. 2. Bölümde, incelenen yerleşme düzeninin üniversite kampus ihtiyaçlarına uygulandığı düşünülerek üniversiteler hakkında genel teorik bilgiler verilmiştir. Bu teorik bilgilerde, üniversitelerin geçmişşten günümüze kadar geçirdiği evreler, yerleşim sistemleri, büyüme ve gelişme prensipleri, kampüse geçiş kararları incelenmiş, konuya örnek olarak çeşitli üniversite kampus yerleşme düzenleri verilmiştir. 3. Bölümde, model kavramı belirlenip, bilgisayar destekli tasarımda mekan planlaması modelleri incelenmiş ve mekan planlamasında eylem kalıplarının önemi belirtilmiş - tir. Konunun daha iyi kavranabilmesi açısından daha önce yapılmış ve çeşitli üniversite ihtiyaç programlarına uygulanmış çeşitli model örnekleri verilmiştir. 4. Bölümde ise, yerleşme düzeni ile ilgili daha önceden geliştirilen model güncelleştirilmiş ve üniversite kampus ihtiyaçlarına uygulanarak, bir yerleşme düzeni elde edilmiştir. Bu yerleşme düzenine bu çalışmanın amacı olan bir değerlendirme yöntemi önerilerek, yerleşme düzeninin irdelenmesi sağlanmıştır. Sonuç bölümünde hazırlanan modelin amaca uygunluğu ve sağladığı olanaklar tartışılmıştır. Ekte ise yerleşme düzeni ile ilgili güncelleştirilen ve değerlendirme için geliştirilen bilgisayar programları, bu programların data örnekleri ve programların çıktıları yer almaktadır. vı
An assessment of the architectural representation process within the computational design environment

ÖZ MİMARİ TEMSİL SÜRECİNİN SAYISAL TASARIM ORTAMINDA BİR DEĞERLENDİRMESİ Uçar, Başak Yüksek Lisans, Mimarlık Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Zeynep Mennan Ocak 2006, 112 sayfa Sayısal tasarım ortamına geçiş ile birlikte, analogdan sayısala doğru bir paradigma değişimi, gerek mimari tasarım, gerekse mimari temsil süreçlerini etkilemektedir. Bilgisayar destekli süreçlerin araçsallığını sayısal araç ve yöntemlerin üretken kullanımına genişleten bu yeni tasarım ortamında, mimari tasarım ve temsil süreçleri, parametrik tasarım, yeni geometriler, üretken diyagramlar ve algoritmik yöntem ve yazılımların desteklediği karşılıklı dönüşümler geçirmektedir. Sayısal tasarım yaklaşımları, konvansiyonel görsel/ortografik temsilin yerine geçen, ve ilişkilerin sayısal tanımlarına dayanan matematiksel bir model tanımlarlar. Bu tez görsel olmayan/sayısal temsilin bir strateji olarak kabulünü, ve böylelikle yeniden tanımlanan mimari temsil sürecinin çıkarımlarını sorgulamayı amaçlamaktadır. Matematiksel modelin içerdiği üretken mantık dolayısıyla, dikkat biçimden sürece kaymaktadır. Dinamik ve doğrusal olmayan tasarım süreçlerinde ortaya çıkan bu vurgu, biçimsel belirleyicilikten uzaklaştırıp, belirsizliğin deneyimlenmesine yardımcı olurken, tasarım ve temsilin farklı aşamaları arasındaki sınırlan da bulanıklaştırmaktadır. Konvansiyonel tasarım yaklaşımlarındaki görsel/biçimsel belirleyicilikten hafifleyen üretken bir tasarım süreci, istemli olarak biçimsel tanımı, vive dolayısıyla görsel temsili ertelemektedir. Bu tez, sayısal tasarım araçlarının yardımı ile tanımlanan üretken matematiksel modellerin mimari tasarım ve temsil süreçlerine getirdiği olanak ve değişimleri tartışmaktadır.
Türkiye'deki mimarlık okullarında mimari proje eğitiminin karşılaştırmalı analizi

Mimarlık eğitimi, mesleğin köklü geçmişşine rağmen günümüzde halen tartıştığımız önemli konulardan biridir. Mimarlığın mühendislik ve sanat gibi iki farklı disiplini bağlayan konumu, mesleğin uygulama alanını ve eğitimini tartışma halinde tutmaktadır. Özellikle endüstri devrimi ile başlayan dönemde, mimarlık mesleği de, mimarlık eğitimi de önemli değişimler geçirmiş ve geçirmeye devam etmektedir. Sorunlar ve hedefler sürekli değişirken, mimarlık eğitimi de diğer mesleklerden daha yoğun bir biçimde sorgulanan, tartışılan bir olgu olarak karşımıza çıkmaktadır. Mimarlık eğitiminin bu tartışmalı yapısı içinde, mimari proje dersleri, sorgulanmaya en açık alanlardan biridir. Uygulamalı meslek eğitimi veren tüm okulların, teorik dersler yanında, klinik, arazi, laboratuvar biçiminde öğrendiklerini pratik olarak ele aldıkları dersler vardır. Mimari projelerinde, mimarlık formasyonunun pratik bir dil bulduğu, meslek provasının yapıldığı derslerdir. Mimari projede bilginin denenerek oluşturulması esasına dayanılarak, eğitim süresinde görülen tüm derslerin, edinilen tüm bilgi ve birikimin karşılık bulması ile öğrencinin, analiz - sentez yapabilme, yaratıcı ve esnek düşünebilme, karar verme, problem ortaya koyma ve onu çözebilme ve tasarım yöntemini oluşturabilme gibi yetileri kazanması beklenir. 'Mimarlık bilmekten çok yapmak ile ilgili bir meslektir' önermesinden hareketle, mimari proje derslerinin eğitimin çok daha kritik bir yerinde durduğu görülmektedir. Dolayısıyla mimarlık eğitiminin tüm sorunlarını da alt ölçekte barındıran mimari projeler, bu sorunların çözülebilmesinde öncü bir rol üstlenmektedir. Buradan hareketle tezde; Türkiye'deki, mimarlık eğitiminin ve mimari proje derslerinin analiz edilerek, elde edilen bulguların yorumlanması ve yapılan araştırmanın mimarlık eğitiminin iyileştirilmesi amacıyla kullanılabilecek bir kaynak oluşturması hedeflenmektedir. Tezin birinci bölümünde, tez çalışmasının amaçı ve hipotezi açıklanmış, ikinci bölümde ise, Türkiye ve Dünyada, mimarlık eğitiminin tarihi ve gelişimi incelenmiştir. Üçüncü bölümde mimarlık eğitiminin mevcut ortamına ve mimari proje eğitimini etkileyen faktörlere yer verilmiştir. Dördüncü bölümde ise dünyadan ve Türkiye'den seçilen örnek okulların eğitim metodları ve ders planları incelenmiştir. Son bölümde ise tüm bu veriler ve analizler ışığında mimarlık eğitimi ve mimari proje dersleri üzerinde sorgulamalar ve çıkarımlar yapılmış, bazı önerilerde bulunulmuştur.
Yeldeğirmeni geleneksel sivil binalarının yapısal sorunları ve korunmaları için öneriler

KADIKÖY YELDEĞİRMENİ'nde ; Fiziksel ve fonksiyonel eskime gösteren geleneksel -sivil binalarının tespiti, yapıların yapısall sorunları ve değişen çevre koşullarına yönelik, işlev vererek korunmaları için öneriler sunulmuştur. Giriş bölümünde; çalışmanın amacı, kapsamı, çalışma alanının seçimi açıklandıktan sonra tez 6 ana bölümde incelenecektir. Yeldeğirmeni'nin fiziksel yapısı, coğrafik ve topoğrafik olarak incelenmiştir Tarihsel-fiziksel gelişim süreci içinde Yeldeğirmeni'nin sivil mimarisi anlatılmıştır. Bölgedeki anıtsal yapılar hakkında bilgi yerilmiş ve planlan ekte sunulmuştur. Tezin en geniş kapsamlı kısmını oluşturan kentsel doku analizleri ayrıntılı şekilde belirtilmiştir Yeldeğirmeni'nde cephe biçimleniş ve yapısall özellikleri ve yapılar üzerindeki bozulma nedenlerine yer verilmiştir. Bozulmaların giderilme yolları anlatılmıştır. Recaizade Sokak'ta bir koruma önerisi detaylı Şekilde incelenerek, Yeldeğirmeni'nin karakteristik kagir yapılarının yapısall olarak incelendiği, sorunlarının tespit edildiğini gösteren bölümde koruma- restorasyon önerileri verilmiştir. Yeldeğirmeni'nde bazı sokaklardan siluetler ve cepheler sunulmuştur. Sonuç olarak da;Koruma kavramının önemi ve Yeldeğirmeni kagir sıra evleri için öneriler verilmektedir.
A phenomenological study of sensual space experiences in terms of architectural pleasurability: A critique of visual dominance

Son yıllarda gelişen teknoloji ve görsel sunum teknikleri ile mimarlık giderek sanal bir imaja dönüşmekte ve bunun bir sonucu olarak, günümüz yapılarında mimari mekan ve kullanıcısı arasındaki ilişkinin göz ardı edildiği düşünülmektedir. İnsan-mekan ilişkisi incelendiğinde, özne ve mekan arasındaki deneyimsel bütünlüğün duyumsal deneyimler ile sağlandığı görülmekte ve bu ilişki mimari fenomenoloji disiplini içinde incelenmektedir. Bu tez, çoklu duyumsal mekanların kullanıcıları için daha memnuniyet verici olduğu kabulü ve mimari fenomenoloji yöntemi ile duyuların mekan deneyimleri üzerine etkilerini incelemektedir. Mimarlığın yalnızca görsel bir imaj olarak sunulmasına bir eleştiri olarak tez, görme harici duyuların mekan deneyimlerinin mekan memnuniyetindeki rolünü araştırmayı hedeflemiştir. Bu amaçla görsel ve görsel olmayan mekan deneyimleri arasında karşılaştırmalı bir çalışma yapılmıştır. Mekanın deneyimsel bütünlüğü keşfetmek amaçlı, vaka çalışması olarak, görme engelliler ve mekan arasındaki ilişki mülakat yöntemi ile incelenmiş ve hem gören hem de görmeyenkatılımcılara uygulanan anket ile de test edilmiştir. Vaka çalışması sonucunda, görsel ve görsel olmayan mekan deneyimlerinin karşılaştırılması ve yorumlanması ile mekan tasarımlarında kullanıcı memnuniyetini arttırmak için çoklu duyumsal bir bakış açısı öneri olarak sunulmuştur.