turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kaynaştırma öğrencileri ile çalışma yapan uzmanlar arasındaki BEP sürecindeki iş birliğinin uzman ve aile görüşlerine dayalı olarak belirlenmesi

Bu araştırmada kaynaştırma öğrencileri ile çalışma yapan uzmanlar arasındaki bireyselleştirilmiş eğitim programı sürecindeki işbirliğinin uzman ve aile görüşlerine dayalı olarak belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda Ankara ili Pursaklar ilçesinde ilkokul kademesinde eğitim gören hafif düzeyde zihinsel yetersizliği ya da hafif düzeyde otizmi olan kaynaştırma öğrencileri ile çalışma yapan devlet kurumunda görevli uzmanlar, destek eğitim kurumunda görevli uzmanlar ve ailelerle görüşmeler yapılmıştır. Görüşmelerde yarı yapılandırılmış görüşme formları kullanılmıştır ve gerek duyulduğunda ekte sorulara başvurulmuştur. Nitel araştırma yönteminin kullanıldığı araştırmada görüşmeler neticesinde elde edilen bulguların analizinde betimsel analiz kullanılmıştır. Elde edilen bulgular yasal düzenlemelerde yer alan uzmanlar arası işbirliğine ilişkin süreçler ve alan yazında yer alan işbirliğinin özellikleri ile karşılaştırılarak yorumlanmıştır. Araştırmada elde edilen sonuçlar doğrultusunda kaynaştırma öğrencisinin eğitimine ilişkin kaynaştırma öğrencileri ile çalışan devlet kurumunda görevli uzmanlar arasında, destek eğitim kurumunda görevli uzmanlar arasında ve devlet kurumu ile destek eğitim kurumunda görevli uzmanlar arasında işbirliğinin yetersiz olduğu düşünülmektedir.
Akıl hastalarının sosyal red durumunun hasta ailesi üzerindeki etkilerinin araştırılması

Araştırmanın amacı; toplumun ruh hastalarını sosyal red durumunun hasta ailesi üzerindeki etkilerini belirlemektir. Araştırmanın evrenini Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi Ayakta Psikiyatrik Tedavi Ünitesi, Psikoz ve Nevroz Kliniklerinde yatarak veya ayakta tedavi gören hastaların 18-60 yaş ve üzerindeki 52'si kadın, 64'ü erkek 116 yakını ile ailesinde ruh hastası bulunmayan 18-60 yaş ve üzerinde 48'i kadın, 61'i erkek 109 birey oluşturmuştur. Araştırmanın verilerini toplamak amacıyla deneklerin bireysel özelliklerini içeren Anket Formu -1, Ruh Hastası Aileleri Sorun Belirleme Anket Formu -2, örnek vaka'lar ve Arkar tarafından geliştirilip geçerlilik ve güvenilirliği yapılan Sosyal Mesafe Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın verileri bilgisayarda SPSS programı ile yüzdeleme, varyans analizi, '%2 ' ve ' t ' testlerinden yararlanılarak istatistiksel olarak değerlendirilmiştir. Araştırmanın sonucunda; ailesinde ruh hastası bulunmayanların ailesinde ruh hastası bulunanlara göre ruh hastalarını daha fazla reddedebildikleri, toplumun bu reddedici yaklaşımı karşısında hasta yakınlarının olumsuz yönde etkilendikleri ama hastalığı gizleme yoluna gitmedikleri ve psikotik bozukluğu olan hastaların nevrotik bozukluğu olanlara göre daha fazla reddedildikleri saptanmıştır. 83
Ahlak-ı Alaİ'de aile

Osmanlı Devleti'nin en kudretli asrı olan XVI. Yüzyılda yaşayan Kınalızade Ali Efendi'nin (d.1510/ö.1574) en değerli ve en çok bilinen eseri Ahlak-ı Alai, ilk Türkçe ahlak kitabıdır. Konu seçiminde eserin, gerek Osmanlı gerekse de Cumhuriyet döneminde çok okunması, tanınması ve sosyal hayata tesirleri etkili olmuştur. Ahlak- ı Alai'nin bugüne kadar gerek yurt içinde gerekse yurt dışında yüz elliye yakın nüshası hazırlanmış, ilk defa olarak da 1833'te Mısır Hidivi Mehmet Ali Paşa'nın emriyle Bulakta matbu olarak basılmıştır. Eser üzerinde günümüze kadar yüksek lisans ve doktora seviyesinde birçok akademik çalışma yapılmıştır. İslam Tarihi alanında ise daha önce çalışma kayda değer bir çalışma yapılmamış olup bu boşluğun doldurulması amaçlanmıştır. Müellifimiz eserini üç bölüm halinde hazırlamıştır. Birinci bölümde ahlak ilmini, ikinci bölümde aile ahlakı da diyebileceğimiz ev ekonomisi ilmini, üçüncü bölümde ise siyaset ilmini ele almıştır. Biz de çalışmamızı, bir girişle beraber iki bölüm halinde ele aldık. Giriş kısmında, Kınalızade'nin hayatı ve eserleri hakkında bilgi vermeye çalıştık. Birinci bölümde, aile ahlakının tanımını yaptık. Kaynaklarını ele aldıktan sonra İslam diniyle beraber diğer semavi dinlerde aile ve eski toplumlarla beraber Osmanlıda aile konularını işledik. İkinci bölümde ise on alt başlık halinde Kınalızade Ali Efendi'ye göre aile mevzusunu izah ve eklemelerle ele aldık. İ
Anne baba ergen ilişkileri ile aile işlevleri arasındaki ilişkinin okul sosyal hizmeti açısından incelenmesi

Bu araştırmada amaç, aile işlevselliğinin anne-baba-ergen ilişkisi üzerine etkisinin aile, ergen özellikleri ve okul bağlamında incelenmesidir. Bu amaç doğrultusunda karma araştırma modeli kullanılmıştır. Buna göre Anne-Baba-Ergenİlişkileri ve Aile Değerlendirme Ölçekleri uygulanarak ergenlerden nicel araştırma yöntemleriyle veri elde edilirken; araştırmacı tarafından hazırlanan yarı yapılandırılmış görüşme formuyla anne-babadan nitel veri elde edilmiştir. Nicel verilerin analizinde regresyon, t-testi ve ANOVA analizleri, nitel verilerin analizinde içerik çözümlemesi yöntemi kullanılmıştır. Elde edilen nicel bulgular ve nitel bulgular doğrultusunda anne-baba-ergen ilişkileri ile aile işlevleri arasında karşılıklı anlamlı bir ilişki olduğu saptanmıştır. Anne ilişkileri, baba ilişkileri ile aile değerlendirme ölçeğinin bazı alt boyutlarının ergenlerin yaş grubuna, annebabalarınınmedeni durumuna, annelerinin eğitim durumuna, yaşadıkları aile tipine, yaşadıkları ilçeye, gittikleri lise türüne, annelerinin mesleklerine göre anlamlı bir farklılık gösterdiği tespit edilmiştir. Ayrıca rehberlik servisine başvurma durumu, ergenlerin algıladıkları anne-baba tutumları ve ailelerine yönelik hissettikleri duygular bakımından anlamlı farklar bulunmuştur. Ayrıca aileyi çevreleyensistemlerin anne-babaergenilişkileri ve aile işlevselliği üzerinde etkili olduğu görülmüştür. Anne-babalarınve ergenlerin yaşadıkları sorunlara çözüm arayışında olduğu ve bu çözümlerden bir tanesinin de okullar aracılığıyla kendilerine danışmanlık sunulması olduğu tespit edilmiştir. Bu noktada ergenlerin ve anne-babaların bu talepleri okul sosyal hizmeti kapsamında değerlendirilmiş ve ortaya çıkan sonuç öneri şeklinde sunulmuştur.
Oral health awareness among the parents of children undergoing cancer therapy

Amaç: İstanbul Üniversitesi Onkoloji Enstitüsü Çocuk Hematoloji-Onkoloji Bilim Dalı'nda tedavi gören çocuk hastalarin ailelerinin çocuklarının ağız sağlığı durumları konusundaki farkındalığıni değerlendirmektir Gereç ve Yöntem: 6 ile 17 yaş arasında 50 çocuk hasta muayene edildı. DMFT/dmft, OHI-S indeksleri ve günlük ağız bakımı not edildi. Aynı yaş ve cinsiyetten 50 sağlıklı okul çocuğu kontrol grubu olarak belirlendi. Kanser hastası çocukların aileleri Türkçe hazırlanan anketi dolduruldu. Ankette sorulan konular: Kanser türleri ve görülen tedavinin genel bilgileri, tedaviden kaynaklanan ağızdaki komplikasyonlar ve tedavi sürecinde ağız hijyeni sağlama yöntemlerinin bilgileri Bulgular: Hastaların 42%i kemoterapi tedavisine başlamadan önce diş hekimine danışmıştır, 70%i tedaviden kaynaklanan komplikasyonlar ile ilgili bilgilendirildiğini belirtmiştir, 39 (%78) hasta tedavi sırasında tedavinin ağız komplikasyonlarını yaşamışlar ve o komplikasyonlar nedeniyle %12'sini tedavisi ertelenip ya da dozu düşürülmek zorunda kalınmıştır. En çok karşılaşılan komplikasyon oral mukozit ve enfeksiyon(%46), tat alma değişikliği (%38), yutkunma güçlüğü (%34), ağız kuruluğu (%28) idi. 12 yaş üzerindeki çocuk hastaların OHI-S değerleri daha yüksek bulunmuştur. Sonuçlar: Kemoterapi gören çocukların ağız sağlığı tedavi komplikasyonlarına bağlı olarak olumsuz etkilenmiştir. Ancak aileler ağız sağlığı ve hijyeni öncelikli sorun olarak görülmemektedir. Çocuk onkoloji hastalarında çocuk onkolog, pedodontist, yardımcı personel ekip çalışması ve protokolların gerekliliğini göstermektedir ve bu konuda aileler bilgilendirilmeli ve gerekli aile eğitimi verilmelidir.
Ergenlerin benlik algıları ve aile dinamikleri temelli evden kaçma nedenlerinin koruyucu-önleyici sosyal hizmet müdahalesi perspektifinde değerlendirilmesi

Evden kaçma davranışı ergenlik döneminde ergenler tarafından sergilenen riskli davranışlardan biridir. Ergenlerin bu davranışı sergilemelerine neden olan birçok faktör olmasına rağmen bunlardan benlik saygısı ve aile işlevselliği faktörleri en önemlileri arasında gösterilebilir. Bu çalışma, iki amaç üzerine tasarlanmıştır. İlk olarak, evden kaçma davranışı göstermiş ergenlerin benlik saygısı puanları ile sosyo-demografik özellikleri arasında anlamlı bir farklılığın olup olmadığını incelemek amaçlanmıştır. İkinci olarak, evden kaçma davranışı göstermiş ergenlerin anne-babalarının algıladıkları aile işlevselliği alt boyutlarını incelemek amaçlanmıştır. Bunun için araştırma, nicel araştırma yöntemlerinden nedensel karşılaştırma araştırma olarak tasarlanmıştır. Araştırmanın evrenini, Şanlıurfa İli'nde evden kaçma davranışı göstermiş 12-18 yaş aralığındaki ergenler ve bu ergenlerin anne-babaları oluşturmaktadır. Evren içerisinden amaçsal örnekleme ile seçilen 43 ergen ve ergenlerin anne-babaları arasından seçilen 43 yetişkin araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. Evden kaçma davranışı göstermiş ergenlerin benlik saygısını ölçmek amacıyla Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği'nin Benlik Saygısı Alt Boyutu, anne-babalarının algıladıkları aile işlevselliği alt boyutlarının ölçülmesinde ise, Aile Değerlendirme Ölçeği veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. Verilerin analizinde Kruskal Wallis H-Testi ve Man-Whitney U-Testi yapılmıştır. Analiz sonuçlarına göre, ergenlerin benlik saygıları ile bazı sosyo-demografik özellikleri arasında anlamlı bir farklılığın olduğu görülmüştür. Ayrıca, evden kaçma davranışı göstermiş ergenlerin anne-babalarının, ADÖ'nün tüm alt boyutlarını sağlıksız algıladığı sonuçlarına ulaşılmıştır. Ergenlerin evden kaçma davranışları incelenmek isteniyorsa, benlik saygılarını ve aile işlevselliklerini tüm boyutlarıyla ele almak gerekmektedir.
Duygu durum bozukluğu ve psikotik hastalarda aile ortamı ve bu ortamın hastaneye yatış sıklığına etkisi

Bu çalışmada aile ortamı ile ruhsal hastalıklar arasındaki ilişkiden yola çıkarak, duygu durum bozukluğu ve psikotik hastalarda aile ortamı ve bu ortamın hastaneye yatış sıklığına etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini SSYB- Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi psikiyatri kliniklerine Kasım 1997 -Mayıs 1998 tarihleri arasında yatarak tedavi gören, basit rastlantısal yöntemle seçilen, en az iki yıllık şizofreni ve duygu durum bozukluğu tanısı alan, 30 hasta ve hastayla birlikte oturan, sorumluluğunu alan 30 hasta yakını olmak üzere 60 denek oluşturmuştur. Araştırmanın verilerim toplamak amacıyla araştırmacı tarafından geliştirilen Görüşme Formu ve Aile ortamındaki birlik beraberlik ve denetim boyutlarının algılanışını ölçmek amacıyla P. Fowler tararından geliştirilen, Öner ve Usluer tarafından Türkçe'ye uyarlanarak geçerliği ve güvenirliği yapılmış Aile Ortamı Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın verileri, bilgisayarda SPSS programı ile yüzdeleme, varyans analizi, ki-kare ve 't' testi' nden yararlanılarak istatistiksel olarak değerlendirilmiştir. Araştırmanın sonucunda; hastaların hastaneye toplam yatış sayısı ile Aile Ortamı Ölçeği puanlarının analizinde, yatış sayısı 1 1 ve üzeri olan hastalarda birlik beraberlik puanının düşük olduğu, fakat bu farkın istatistiksel olarak anlamlı olmadığı (F=0.56, p>0.05), yatış sayısı 5- 7 kez olan hasta yakınlarında denetim puanının yüksek olduğu, istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (F=3.21, p<0.05). Bunun yanı sıra; hastalık süresi 16 yıl ve üzeri olan hastaların yakınlarında, aile ortamındaki denetim puanının yüksek olduğu (X =30.75+2.37), medeni durumu bekar olan hasta yakınlarında aile ortamındaki birlik beraberlik puanının istatistiksel olarak anlamlı derecede düşük olduğu (X=38.50 12.02) saptanmışta- (p<0.05). Sonuç olarak; aile ortamında birlik beraberlik azaldıkça ve özellikle anlamlı düzeyde denetim arttıkça hastaneye yatış sıklığının arttığı söylenebilir. 69
Meslek lisesi öğrencilerinin disipline aykırı davranışta bulunmalarında ailenin etkisi

Disiplin, eğitim ve öğretimin sağlıklı bir şekilde sürdürülebilmesi için gerekli unsurlardan birisidir. Her geçen gün okullarda gittikçe artan disiplin sorunları ise öğretmenler, yöneticiler ve aileler için önemli bir konu haline gelmiştir. Çocuğun gelişme döneminde hayatına yön verme, doğruyu ve yanlışı öğrenme, çevresiyle uyumlu yaşamaya hazırlanma sürecinde doğru yönde ilerleyebilmesini sağlayan en büyük etken ailedir. Bu nedenle aile, çocuğun okul içerisinde uyumlu davranışlar sergilemesinde en önemli birimdir. Disipline aykırı davranışlar normal liselerde olduğu gibi meslek liselerinde de meydana gelmektedir. Bu çalışmanın amacı anadolu meslek, kız meslek, endüstri meslek liselerinde öğrenim gören öğrencilerin disipline aykırı davranışlar sergilemesine neden olan aile faktörünün incelenmesidir. Araştırmanın örneklemini 2008 ? 2009 eğitim-öğretim yılında İstanbul ilinde bulunan sekiz adet meslek lisesinde öğrenim görmekte olan 400 öğrenci oluşturmaktadır. Veriler, anket kullanılarak toplanmıştır. Öğrencilerin disipline aykırı davranışlar sergilemesinde ailenin etkisi ile ilgili şu faktörler incelenmiştir: Öğrencinin anne-babasının birlikte yaşıyor olup olmaması, ailesi tarafından fiziksel ceza uygulanıp uygulanmaması, ailesi tarafından ilgi görüp görmemesi, ailesinde şiddetli tartışma ya da kavga yaşanıp yaşanmaması, öğrencinin hatalı davranışında ailesi tarafından dövülüp dövülmemesi, ailesinin tutum ve davranışları, ailesinin başarı konusundaki aşırı baskısı. Araştırma sonucunda meslek liselerindeki öğrencilerin disipline aykırı davranışlar sergilemelerinde ailenin büyük bir etkisinin olduğu görülmektedir. Ailesi tarafından fiziksel ceza uygulanan, ailesi tarafından ilgi görmeyen, ailede şiddetli tartışma ya da kavga yaşanan, öğrencinin hatalı davranışında ailesi tarafından dövülen ya da bağırıp kötü söz söylenen, ailesi genel olarak otoriter bir yaklaşım sergileyen ve ailesi başarılı olma konusunda aşırı baskı yapan öğrencilerin daha fazla disipline aykırı davranışlar sergiledikleri görülmüştür.
Türkiye'de aile sosyal politikası: Bir değerlendirme çalışması

'Türkiye'de Aile Sosyal Politikası: Bir Değerlendirme Çalışması' isimli doktora tezi Türkiye'de aileye yönelik mevcut sosyal politikalar ve uygulamaların eleştirel bir bakışla değerlendirilmesine odaklanmaktadır. Bu araştırmada aile politikalarını görünür kılmak için, Anayasa, aile ile ilgili yasalar, kalkınma planları, yıllık programlar, hükümet programları ve bütçe yasaları gibi ulusal mevzuat ve araçları; içerik çözümlemesi yöntemiyle incelenip aile politikasının göstergeleri belirlenmiştir. Ayrıca Türkiye'de aile politikasının geliştirilmesi ve uygulamasında etkili olan uluslararası bildirgeler, sözleşmeler ve anlaşmalar incelenmiştir. Aile politikasını değerlendirmek amacıyla alanyazından esinlenerek bir çözümleme modeli geliştirilmiş aile politikasının kimliği, gelişim süreci, uygulama alanları ve etkileri ele alınmıştır. Ardından, nitel araştırma yöntemiyle bu alanda çalışan ve deneyim sahibi olan bürokratlar, uygulayıcılar, akademisyenler, sivil toplum kuruluşları ve politikacılar ile görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Araştırma bulgularına göre, Türkiye'de genelde dezavantajlı ve sorunu olan aileler, aile politikasının kapsama alanına girmektedir. Aile politikası toplumun ihtiyacına yönelik gelişmemektedir ve yurttaşların bu konuda katılımı söz konusu olmamaktadır. Ayrıca ailelere verilen hizmetler ve yardımlar bir lütuf gibi algılanmaktadır. Aynı zamanda, aile politikası aile bireylerini birbirlerine ve devlete bağımlı hale getirmekte ve geleneksel aile değerleri, işlevleri ve kadınların geleneksel rollerini korumaya çalışmaktadır. Devlet, aile politikası geliştirme sürecinde yerel yönetimler, sivil toplum kuruluşları ve uluslararası örgütlerle, fikir alışverişinde bulunmaktadır ancak uygulamada mevzubahis kuruluşların etkili olmadığına rastlanmıştır. Diğer taraftan, Türkiye'deki mevcut aile politikası ağırlıklı olarak sosyal yardımlar üzerine yoğunlaşmıştır. Türkiye'de mevcut aile politikasının gelişimi, uygulanışı ve özelliği ise araştırmaya katılan özneler tarafından eleştiri konusu olmuştur.
Sosyal yardım alan ailelerin yaşam doyumu Üsküdar örneği

Tarihsel bir sorun olan yoksulluk genel hatlarıyla temel ihtiyaç maddelerine erişememe, temin edememe gıda, giyim, sağlık, barınma gibi ihtiyaçlarının karşılayamama durumudur. Yoksulluk anlamlandırılması, sınırlarının belirlenmesi güç ve zor bir olgudur. Farklı tanımlarla birlikte farklı anlamlar yüklenerek yoksulluk sınırlandırılmaktadır. Yoksulluğun farklı halleri ve yaklaşımları vardır. Yoksulluk, yokluk, yoksunluk birlikte yaşanılan iktidar yönetimi bağlamında değerlendirilmelidir. Siyasi iktidar bağlamının dışında yoksulluk olgusunun aynı zamanda kuşaklar arası devreden bir durumu da söz konusudur. Bu bağlamda yoksulluk olgusu değerlendirilirken 'yoksulluk kültürü' durumunu da hesaba katmak gerekir. Yoksullukla mücadele tek bir etken üzerinden değerlendirilemez ve tek bir hizmet kalemi üzerinden yoksullukla mücadele edilemez. Bu çalışmada sosyal yardım alan ailelerin yoksulluk sorunsalıyla ilişkisi değerlendirilmiştir. Yoksulluk Sorunsalı ile mücadelede sosyal politika modelleri değerlendirilip Türkiye'de uygulanan sosyal hizmet ve sosyal politikalar tartışılmıştır. Yoksulluk sorunsalının yaşam doyumunun üzerindeki etkisi incelenmiştir. Yoksulluğun yaşam doyumunu düşürdüğü görülmüştür. Bu çalışma 7.11. 2016 ve 2.12. 2016 tarihleri arasında Üsküdar Belediyesi Sosyal Destek Hizmetleri Müdürlüğü'nde sürekli ve süreksiz sosyal yardım alan 224 kişiye anket formu uygulanmıştır. Yaşam doyumu ölçeği, bireylerin yaşamından aldıkları doyumu belirlemek amacıyla geliştirilmiştir. Ölçek, likert tarzı 7 dereceli 5 maddeden oluşmaktadır. Sosyodemografik özellikler araştırmacı tarafından hazırlanmış. Kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Bulgular için çapraz tablolar oluşturulup yorumlanmıştır. Veriler SPSS for Windows 22.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Veriler değerlendirilirken tanımlayıcı istatistiksel metotlar kullanılmıştır. Yoksulluk sorunsalı ile yaşam doyumu arasında anlamlı bir durum olduğu görülmüştür. Yoksulluk arttıkça yaşam doyumu azalmıştır.
Toplum ruh sağlığı merkezine devam eden ve devam etmeyen şizofreni hastalarında aile yükünün incelenmesi

Bu araştırma, Toplum Ruh Sağlığı Merkezine devam eden ve devam etmeyen şizofreni hastalarında aile yükünü karşılaştırmak amacı ile karşılaştırmalı ve tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırma Erenköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine bağlı Toplum Ruh Sağlığı Merkezlerin de gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın evrenini TRSM'ler tarafından takip edilen 535 şizofreni hastasından 150 şizofreni hastasının bakım vericisi oluşturmuştur. Araştırmaya, Haziran Kasım 2015 tarihleri arasında TRSM ' de bakım alan şizofreni hastalarının bakım vericilerinden, araştırma kriterlerine uyan ve araştırmaya katılmaya gönüllü olduğunu bildiren 150 bakım verici alınmıştır. Bakım vericiler, hastalarının TRSM'ye devam etme durumlarına göre 3 gruba ayrılmıştır. Gruplar; TRSM'ye devam eden grup aralıklı devam eden grup ve devam etmeyen grup olarak 3'e ayrılmış olup her gruba ' Demografik Bilgi ve Zarit Bakım Verici Yükü ' Ölçeği formları uygulanmıştır. Elde Edilen veriler bilgisayar ortamında test edilmiştir. Niceliksel verilerin karşılaştırılmasında iki grup arasındaki farkı Mann Whitney-U testi, ikiden fazla grup durumunda parametrelerin gruplar arası karşılaştırmalarında Kruskal Wallis H-Testi kullanılmıştır. Hastaların TRSM'ye devam durumları ile demografik değişkenler arasındaki ilişkiyi Ki-kare ile analiz edilmiştir. Araştırma sonunda: toplum ruh sağlığı merkezine düzenli devam eden hastaların yakınlarının bakım yükü puan ortalaması aralıklı devam eden grup ve devam etmeyen gruba göre anlamlı düzeyde farklılık göstermiş, düzenli devam eden grupta bakım yükü algısı, devam etmeyenler ve aralıklı devam edenlere göre düşük bulunmuştur. Buna karşılık aralıklı devam eden ve devam etmeyenler arasında anlamlı fark bulunamamıştır. ( U=788. 00 ; p<0.01). Hastaların TRSM'ine düzenli gidip gitmediklerine göre bakım vericilerin hastaya günlük bakım verme süreleri arasındaki fark anlamlı bulunmuştur. TRSM'ine devam eden hastalarına bakım vericilerin (%46.0)sının günlük 6-10 saat arası bir süredir bakım verdiği, TRSM'ine aralıklı devam eden hastalarına bakım vericilerin i(%44.0) günlük olarak 16 saat ve üzeri bir süredir bakım verdiği ve TRSM'ine devam etmeyen hastalarına bakım vericilerin (%56.0) günlük olarak 16 saat ve üzeri bir süredir bakım verdiği görülmüştür. Sonuç olarak; hastaların, işlevselliklerini arttırarak, hastaların toplum içinde rehabilite olmasını amaçlayan kurumlar olan TRSM' lere düzenli olarak devam etmelerinin ailelerdeki bakım yükünü azaltmada etkili olduğu görülmektedir.
Ankara ili Polatlı ilçesindeki ailelerin sosyoekonomik düzeyleri ve aile içi ilişkiler temelinde 13-18 yaş gençlerde madde bağımlılığı

Ailelerin Sosyoekonomik Düzeyleri Ve Aile İçi İlişkiler Temelinde 13-18 Yaş Gençlerde Madde BağımlılığıMadde kullanımı ve bağımlılığı, ekonomik, kültürel sınıf ayırt etmeksizin geçmişşten günümüze toplumları etkileyen ve çözüm bekleyen sosyolojik bir temel sağlık sorunudur. Madde bağımlılığı; kişide fizyolojik problemler oluşturmakla kalmamakta, ayrıca hem ailevi hem de toplumsal boyutta psikolojik, adli ve ekonomik etkileri olmaktadır. Dünyada ve ülkemizde madde kullanım sıklığındaki artışa paralel olarak madde kullanma başlangıç yaşı da giderek düşmekte ve 13-18 yaş grubu madde kullanım bozukluğu açısından önemli bir risk grubunu oluşturmaktadır. Bu dönemde (13- 18 yaş); içinde bulunulan ortam, çevresel etkenler, aile ve arkadaş özellikleri ile gencin vakit geçirdiği sosyal mekanlar madde kullanımını belirleyebilecek etkenler arasında yer almaktadır. Çalışma; globalleşen dünyada etkileşimin ve iletişimin çok yoğun ve kolay olduğu bir dönemde, tarihte uygarlığın merkezi ve geçiş noktasında bulunan ve Anadolu'nun özelliklerini yansıtan Polatlı ilçesinde yapılmıştır. 527 öğrenciden toplamda 114 tanesinde bağımlılık tespit edildi. 70 tanesinde tütün, 41'inde alkol, 25 tanesinde uçucu madde ve diğerleri, 33 kişinin hangi maddeyi kullandıklarını belirtmedikleri tespit edilmiştir. Çalışmanın literatür taraması tamamlandıktan sonra tez konusuna uygun sorular hazırlanarak saha çalışmasına dayalı tanımlayıcı nitelikte bir anket hazırlanmıştır. Anket istatistik paket programı kullanılarak sonuçlar analiz edilmiştir. Analiz sonuçları bulgular bölümünde açıklanmıştır. Analiz sonuçlarının literatür araştırması ışığı altında yapılan değerlendirilmesi ise sonuç kısmında yapılmıştır. Ülkemizde TUBİM tarafından yapılan 2014 yılına ait araştırmada uyuşturucuya başlama yaşının 10'lu yaşlara indiği görülse de esas ağırlık 14-15 yaş grubunda yoğunlaşmaktadır. Ülkemizde yapılan çalışmalarda; gelir seviyesi düşük, sorunlara çözüm aramayan, ilgisiz ailelerde yetişen bireylerin madde kullanmaya başlama eğilim oranının diğer gençlerden daha yüksek olduğu bildirilmektedir.