turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Şizofrenik hasta yakınlarının hastalıkla ilgili bilgileri ve destekleme yaklaşımları

ŞİZOFRENİK HASTA YAKINLARININ, HASTALIKLA İLGİLİ BİLGİLERİ VE DESTEKLEME YAKLAŞIMLARI Araştırma şizofren hasta yakınlarının hastalık hakkındaki bilgileri ile destekleme yaklaşımlarını ve yaklaşım bilgilerini belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini, Hacettepe Üniversitesi, Psikiyatri kliniğinden 29, Ankara Üniversitesi Psikiyatri Kliniğinden 48 şizofren hastanın yakınları oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak, araştırmacı tarafından hazırlanan hastaya birinci derecede bakım veren. kişi ve hasta ailesini tanıtıcı bilgiler ile, şizofreniyle ilgili soru ve yaklaşımlardan oluşan anket formu kullanılmıştır. Anket formunun içerik geçerliliği ve güvenirlilik çalışması yapılmış ve Cronbach alfa güvenirlilik katsayısı 0.74 olarak bulunmuştur. Toplanan veriler SPSS paket programıyla bilgisayarda t testi, tek yönlü varyans analizi, post hoc-tukey testi, korelasyon ve yüzdelik kullanılarak değerlendirilmiştir. Araştırma bulgularına göre, hasta bakımında anneler daha fazla olmakla birlikte sırasıyla babalar ve kardeşler sorumluluk almışlardır. Bununla birlikte hastaya bakım verenlerin cinsiyet oranları birbirine yakın düzeyde çıkmıştır. Hasta yakınları, hastalıkla ilgili bilgiyi doktordan sonra hastadan gözlemleyerek, TV, gazete, dergi ve bilimsel yayınları takip ederek öğrenmişlerdir. Hasta yakınları, şizofreninin özellikleri, tedavisi ve etkileri ile rehabilitasyonuna yönelik bilgileri, olumlu destekleme yaklaşımları ve yaklaşım bilgileri orta düzeydedir. 20 - 29 yaş grubundaki hasta yakınları, hastalık özelliklerini daha iyi bilmişlerdir. Bununla birlikte 40 ve üzeri yaş grubundaki hasta yakınlarının olumlu destekleyici yaklaşımları göstermede daha başarılı oldukları belirlenmiştir. Ancak yaş, hastalığa ilişkin yaklaşım bilgilerini etkilememiştir. Eğitimi lise ve yüksekokul olan hasta yakınlarının hastalık özellikleri ve rehabilitasyon bilgilerinin daha iyi olduğu bulunmuştur. Hastalık süresi 1 - 3 yıl ile 7 yıl ve üstü olan hastaların yakınları ile hastaneye 1 ile 6 ve daha fazla sayıda yatan hastaların yakınları hastalık özelliklerini daha iyi bilmişlerdir. Yine, hastanede 6 ay ve daha fazla sürede ivkalan hastaların yakınları, hastalık özellikleri ile tedavi ve etkisini bilmede daha başarılı olmuşlardır. Hastalıkla ilgili bilgi hastaya olan yaklaşımları doğru orantılı olarak etkilemiştir. Cinsiyet ve meslek, hastalık ve yaklaşım bilgisi ile olumlu destekleme yaklaşımlarını etkilememiştir. Hastalıkla ilgili bilgi puanları hasta bakımında destek ve bilgi alma durumundan etkilenmemiştir.
Sosyal ve ekonomik destek hizmetinden faydalandırılan ailelerin çocuk istismarı ve ihmali konusunda farkındalık düzeylerinin incelenmesi

Bu araştırmada sosyal ve ekonomik destek hizmetinden faydalandırılan ailelerin istismar ve ihmal farkındalıklarının farklı değişkenler açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda araştırma verileri nicel yöntemle toplanmıştır. Araştırmaya amaçsal örnekleme yöntemi ile seçilen sosyal ve ekonomik destek hizmetinden yararlanan 137 anne ve baba katılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak sosyo-demografik bilgi formu, anket soruları ve ebeveynlere yönelik istismar farkındalık ölçeği; verilerin analizinde ise bağımsız örneklemler için t-testi, bağımsız örneklemler için tek yönlü ANOVA, ve korelasyon analizi kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre ailelerin istismar ve ihmal farkındalık düzeyini anne-babaların yaşı, cinsiyetleri, meslekleri ve sahip oldukları çocuk sayıları etkilemezken; anne-babaların eğitim durumunun etkilediği, eğitim düzeyi arttıkça istismar ve ihmal farkındalıklarının da arttığı tespit edilmiştir. Bekar anne-babalar ve eşlerden birinin vefat ettiği tek ebeveynli ailelerde farkındalık düzeyinin evli olanlara göre daha düşük olduğu görülmüştür. Bunun yanı sıra ailelerin evinde yeterli gıda bulunma durumu, evin temizliği, güvenli bir semtte ikamet etme, yeterli sosyal destek alabilme, çocukla etkili bir iletişim kurma ve onun ihtiyaçlarına duyarlılık gösterme gibi aile özelliklerinin çocuk istismar ve ihmal farkındalık düzeylerini artırdığı saptanmıştır. İstismar ve ihmal çocuklar üzerinde kalıcı hasarlar bırakmakta ve onların psikososyal gelişimlerine zarar vermektedir. Bu nedenle dezavantajlı grupta bulunan sosyal ve ekonomik destek hizmeti müracaatçılarına yönelik var olan hizmetlere katkı sağlayacak programlar geliştirilmeli, yapılan ekonomik destekler psikososyal hizmetlerle desteklenmelidir.
2004-2010 yılları arasında çocuk enfeksiyon hastalıkları kliniğinde izlenen Brucella tanılı çocuk hastaların retrospektif olarak değerlendirilmesi ve yakın temaslı aile bireylerinin Brucella enfeksiyonu gelişimi açısından incelenmesi

Amaç: Bu araştırmada Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Enfeksiyon Hastalıkları servis ve/veya polikliniğinde izlenen Brusellozis tanısı almış çocuk hastaların demografik ve klinik özellikleri, laboratuvar bulguları ve uygulanan tedavinin etkinliği ile yakın temaslı aile bireylerinin brusella enfeksiyonu gelişimi açısından değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Ocak 2004 -Eylül 2010 tarihleri arasında Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Enfeksiyon Hastalıkları servis ve/veya polikliniğinde izlenen Brusellozis tanısı almış 65 çocuk hastanın dosyaları geriye dönük olarak incelendi. Çalışmaya alınan 65 hasta ile bu hastalardan yeni tanı alan 24'ünün yakın aile bireylerinin demografik ve klinik özellikleri kayıt edildi. Tüm hasta ve yakın aile bireylerinin serum tüp aglütinasyon testi Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Merkez Laboratuvarında çalışıldı. İstatistiksel değerlendirme Çukurova Üniversitesi, Tıp Fakültesi Biyoistatistik Anabilim Dalı'nda yapıldı. Bulgular: Araştırmaya alınan 65 hastanın 38'i (% 58,5) erkek, 27'si (% 41,5) kız idi. Hastaların yaşları 9-198 ay arasında değişmekte ve yaş ortalaması 103,78 52, 97 aydı. Brusella tanısına kadar geçen süre 3 gün ile 150 gün arasında değişmekteydi ve ortalama tanı süresi 21 gündü. . En sık belirti 53 (% 81,5) hastada görülen ateş idi. En sık rastlanan fizik muayene bulgusu 13 (%20) hastada saptanan hepatosplenomegaliydi. Tedavi öncesi Brusella seropozitivite oranları, ESH ve CRP değerleri ile tedavi sonrası Brusella seropozitivite oranları, ESH ve CRP değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir azalma mevcuttu (p<0,001). Altı hafta süre ile yapılan üçlü antibiyotik tedavisi ile başarı oranı % 96,8 idi. Yakın temaslı aile bireylerinde seropozitivite oranı % 18,2 olarak saptandı. Sonuç: Bölgemizde ateş, hepatosplenomegali, pansitopeni veya bisitopeni nedeni ile başvuran hastalarda Brucella yönünden aile öyküsünün alınması, çiğ süt ve/veya süt ürünü tüketiminin sorgulanması erken tanı açısından büyük değer taşımaktadır. Bruselloz tanısı alan hastaların yakın aile bireylerinin klinik ve serolojik olarak incelenmesi olası yakın temaslı olguların da erken tanı ve tedavilerine olanak sağlayabilir. Bu araştırmanın Brusella açısından endemik bir ülke olan ülkemizde geniş temaslı gruplarında yapılması erken tanı ve tedavi açısından büyük önem taşımaktadır
Çalışanlarda sosyal desteğin iş-aile çatışması, yaşam doyumu ve yaşam kalitesi ile ilişkisi

Amaç: Bu çalışmanın amacı; Manisa İlinde kamu ve özel kuruluş çalışanlarında, sosyal destek ve iş-aile yaşam çatışmasının yaşam doyumu ve yaşam kalitesine olan etkisinin karşılaştırmalı olarak değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Araştırma ilişkisel tarama modelindedir. Araştırma Manisa ilinde mal ve hizmet üreten hastane, otel ve fabrika çalışanları üzerinde gerçekleştirildi. Araştırmada 286 kişiye anket uygulanmıştır. Araştırmanın bağımlı değişkenleri YD ve YK'dır. Araştırmanın bağımsız değişkenleri çalışanların sosyodemografik özellikleri, çok boyutlu algılanan sosyal destek ve işyerinde sosyal destek ile İAYÇ'dır. Verilerin analizinde Mann Witney U testi, Kruskal Wallis H testi, spearman korelasyon analizi, ordinal lojistik regresyon analizi ve yapısall eşitlik modellemesi uygulanmıştır. Araştırmada SPSS 21.0 ve Stata 14.0 istatistik paket programları kullanılmıştır. Bulgular: Yapılan analizde, araştırmaya katılanların sosyodemografik özellikleri ile YK ve YD arasında anlamlı ilişki olduğu belirlenmiştir. Ayrıca YK ve YD ile ÇBSD, İSD ve İAYÇ arasında anlamlı ilişkinin olduğu bulunmuştur. Çok boyutlu sosyal destek ve işyerinde sosyal desteğin YK ve YD ile pozitif yönde, iş-aile yaşam çatışmasının ise negatif yönde ilişkisi vardır. Uygulanan birinci yapısall eşitlik modellemesi sınamasında İAYÇ'nin YK ve YD üzerindeki olumsuz SD'in olumlu etkisinin olduğu belirlenmiştir. İkinci modelde sosyal desteğin, İAYÇ ile YK ve YD arasındaki ilişkiyi dönüştürdüğü bulunmuştur. Sonuçlar: Çalışanlarda SD ve İAYÇ doğrudan YK ve YD ile ilişkilidir. Ayrıca SD, İAYÇ ile YK ve YD arasındaki olumsuz yöndeki ilişkiyi dönüştürmektedir.
Üçüncü basamak yoğun bakım ünitesinde yatan hasta yakınlarının gereksinimleri

Üçüncü basamak yoğun bakım üniteleri; özel solunum yetmezliği veya çoklu organ işlev bozukluğu gibi komplike duruma sahip hastaların kabul edildiği, solunum desteği ve en üst düzeyde tıbbi bakım ve tedavi yapılabilen yerlerdir. Bu araştırma 3. Basamak yoğun bakım ünitesine yatan hastaların yakınlarının gereksinimlerini belirleyebilmek amacı ile tanımlayıcı-kesitsel olarak yürütülmüştür. Çalışma 3 Temmuz 2015 Şubat 2017 tarihleri arasında Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumuna bağlı; Adana Çukurova Dr. Aşkım Tüfekçi Devlet Hastanesi 3. Basamak Genel Yoğun Bakım ünitesinde yapılmıştır. Araştırmanın evrenini Eylül 2015 Şubat 2016 tarihleri arasında üçüncü basamak yoğun bakım ünitesine yatan hastaların yakınları oluşturmuştur. Araştırmada örneklem seçimine gidilmeyerek, tüm evrene ulaşılması hedeflenmiştir. Araştırmaya katılmayı kabul eden 180 hasta yakını çalışma kapsamına alınmıştır. Verilerin toplanmasında araştırmacının hazırladığı 'Hasta Yakını Kişisel Bilgi Formu' ve hasta yakınlarının gereksinimlerini belirleyebilmek için Molter (1979) tarafından geliştirilen 'Yoğun Bakım Aile Gereksinimleri Envanteri' kullanılmıştır. Veriler araştırmacı tarafından yüz yüze görüşme ile toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistikler, Pearson Korelasyon Analizi, bağımsız gruplarda t testi, tek yönlü Anova testi ve Tukey testi kullanılmıştır. Sonuçlar % 95 güven aralığında, p<0, 05 anlamlılık düzeyinde değerlendirildi. Hasta yakınlarının 'Yoğun Bakım Aile Gereksinimleri Envanteri'; toplam puan ortalamasının 144 ,34 19,00, 'destek ve yakınlık gereksinimi' alt boyut puan ortalamasının 44 ,78 8,85; 'bilgi gereksinimi' alt boyut puan ortalamasının 41 ,60 5,49; 'güven gereksinimi' alt boyut puan ortalamasının 33 ,62 3,37; 'rahatlık gereksinimi' alt boyut puan ortalamasının 24,32 4, 88 olduğu belirtilmiştir. Sonuç olarak; yoğun bakımdaki hasta yakınlarının sırası ile destek ve yakınlık, bilgi, güven ve son olarak da rahatlık gereksinimine ihtiyaç duyduğu tespit edilmiştir. Hastaları yoğun bakım ünitesine planlı yatan hasta yakınlarının ve daha önce yoğun bakım deneyimi olan hasta yakınlarının bilgi ve güven gereksinimlerinin arttığı görülmüştür.
Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğunda komorbidite, DSM-IV belirti sıklığı ve aile işlevleri

Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu çocuk ve ergen ruh sağlığı ve hastalıkları polikliniklerine başvurular arasında sık konan tanılardan biridir. Prevalansının yüksek ve tedavi edilebilir olması nedeniyle önemlidir. Gelişime bağlı olarak, okul öncesi dönemden erişkinliğe kadar değişik görünümler sergileyen inatçı bir sorundur. Çocuğun yaşamında gelişimsel ve işlevsel düzeylerde büyük güçlükler yaratır. Eğer tedavi edilmezse, çocuğun ilerideki yaşamında ruhsal ve sosyal sorunlara yol açabileceğinden erken tanı ve tedavisi önem taşır. Araştırma DSM-IV tanı ölçütlerine göre DEHB tanısı alan 60 çocuk ve anneleri üzerinde yürütülmüştür. DSM-IV semptomlarını taramak için annelere DSM-IV kökenli Turgay Çocuk ve Ergen Davranış Bozuklukları Belirtileri Ölçeği, aile işlevlerini değerlendirmek için FAM III uygulanmıştır. Verilerin yüzde hesabı olarak dökümü yapılmıştır. Sonuçlar değerlendirildiğinde, cinsiyet farkı olmaksızın en sık görülen tipinin DEHB bileşik tip olduğu, yaş ilerledikçe DEHB'nin dikkat eksikliği baskın tipinin fazlalaştığı belirlenmiştir. DEHB'nin erkek çocuklarda daha sık bulunduğu, kızlarda da DEHB'nin dikkat eksikliği baskın tipinin daha fazla görüldüğü saptanmıştır. DEHB ile birlikte en fazla görülen bozukluklar karşıt olma-karşı gelme bozukluğu ve davranım bozukluğu ve DSM-IV semptomlarından en fazla görülen semptom ise 'distraktibilite' olarak belirlenmiştir, DEHB'li çocukların ailelerinin işlevleri değerlendirildiğinde, genel olarak normal sınırlar içinde bulunmuştur, ancak özellikle kontrol alanında olmak üzere sorunların arttığı saptanmıştır. DEHB+davranım bozukluklu çocuğu olan ailelerde yönetimde katılık, tutarsızlık gibi kontrol alanlarında ve üstü kapalı, dolaylı, yetersiz iletişim gibi iletişim alanlarında daha belirgin olmak üzere sorunların arttığı belirlenmiştir. 62
Protein-enerji malnütrisyonu tanısı olan olgularda ailelerin özellikleri ve eğitimin etkisinin incelenmesi

Bu çalışma protein - enerji malnütrisyonu tanısı olan olgularda ailelerin özellikleri ve eğitimin etkisini incelemek amacıyla planlanmıştır. Araştırma İzmir Behçet Uz Çocuk Hastanesinde 0 - 3 yaş grubu malnütrisyonlu çocuğu olan 150 anne ile yüz yüze görüşmeyle anket formu doldurularak yapılmıştır. Ailelere daha sonra çocuk beslenmesi konusunda eğitim verildi. Beslenme eğitimi verildikten 1 - 1.5 ay sonra 40 olgunun, kilolarında araş olup olmadığını değerlendirmek için kontrol edildi. Elde edilen verilerin yüzdelik dağılımları tablolanmış ve malnütrisyona etkili olabileceği düşünülen faktörler ki-kare önemlilik testi, beslenme eğitimi ile malnütrisyonun iyileşmesi arasındaki ilişkiyi saptamak için sign testi ile analiz edilmiştir. Değerlendirme sonucunda annelerin eğitim düzeylerinin çok düşük olduğu ve yaş bakımından çok genç oldukları saptanmıştır. Ailelerin çoğunda ekonomik durumu iyi olmadığı ve olumsuz çevre koşullarında yaşadıktan görülmüştür. Ailelerin çoğunun kalabalık aile oldukları saptanmıştır. Ailelerin çoğunun daha önceki çocuğunun da hastanede yatmış olduğu görülmüştür. Araştırma kapsamına alınan çocukların daha çok ailenin ilk çocuğu olduğu saptanmıştır, tik çocukta malnütrisyon görülme sıklığının yüksek olması, annelerin başlangıçta deneyimsiz oldukları ile açıklanabillir. Araştırma kapsamına alman çocukların çoğu doğumdan sonra anne sütü aldıkları fakat çok az bir oranının 4 - 6 ay süreyle anne sütü aldığı görülmüştür. Araştırma kapsamına alınan çocukların çoğunda 4-6 ayda ek gıdaya başlanmış. Fakat ek gıdaların çok yetersiz olduğu, birinci sırada pirinç unu, 2. ve 3. sırada meyve suyu olduğu bulunmuştur. 6 - 36 ay arasında olan çocukların % 39 .33' ünün hiç sebze çorbası almadığı, % 54 .64' ünün hiç yumurta almadığı ve % 53 .33' ünün hiç et almadığı saptanmıştır. Hafif malnütrisyonlu çocuklar kontrolde % 80 iyileşme gösterirken, orta malnütrisyonlu olanlar % 53 .33' ünün ve ağır malnütrisyonlu olanların % 40' inin bir üst persentile ulaşmış oldukları görülmüştür. Malnütrisyondan korunmak için planlı ve yeterli bir şekilde beslenme eğitimi vermek, bu eğitimlerin ev ziyaretleri ile pekiştirilmesi, bu konuda kitle iletişim araçlarının da faaliyete geçerek, halkı aydınlatmaları önerilmiştir. 91
Ebeveyn çocuk ihmal ve istismarı farkındalık ölçeği'nin geliştirilmesi ve uygulanması

Çocuk istismarı ve ihmali, dünyanın her yerinde yaşanan evrensel bir problemdir. Çocuğun hiçbir şart ve koşulda ihmal ve istismar yaşantısını deneyimlememesi gerekmektedir. Bu yaşantılar her yaşta insan bedeni ve ruh sağlığı üzerinde olumsuz etkiler bırakırken, çocukluk çağında yaşanması çocuk üzerinde onarılması mümkün olmayan yaralar açmaktadır. Bu nedenle, çocuk ihmal ve istismarının önlenmesinde çocuğun doğumundan itibaren birlikte zaman geçiren, çocuğun bakımı ve korunmasından sorumlu olan ailenin çocuk istismarı ve ihmali konusunda bilinçli olması gerekmektedir. Çocuklarının her türlü yardım ihtiyacını karşılamakla yükümlü olan ebeveynler, kasıtlı olarak veya farkında olmadan çocuklarına ihmal ve istismar yaşamasına sebep olabilir ya da çocuklarının başkaları tarafından istismara maruz kaldığını fark etmeyebilirler. Oysa ki, ebeveynler iyi bir gözlemci olur, çocuklarını korur ve çocuklarının kendi kendilerini nasıl koruması gerektiğini öğretirlerse evrensel bir sorun olan çocuk ihmal ve istismarını en aza indirebilecek bir güce sahiptirler. Bu araştırma ile alan yazın taramaları ışığında okul öncesi eğitimine devam eden çocukların ebeveynlerinin çocuk ihmal ve istismarına ilişkin farkındalıklarını belirlemek amacıyla bir ölçek geliştirilmiş, bu ölçeğin geçerlik-güvenirlik çalışması yapılmıştır. Bunun dışında, araştırmanın ikinci bölümünde ebeveynlerin cinsiyet, yaş, gelir durumu, eğitim düzeyi ve çocuk ihmal ve istismarı konusunda eğitim alma durumları göz önünde bulunarak, çocuk ihmal ve istismarı farkındalıkları arasında bir ilişki olup olmadığı incelenmiştir. 595 ebeveynle yapılan araştırmanın ilk aşamasında, Açımlayıcı Faktör Analizi, Madde toplam korelasyon sayısı, madde faktör yükleri, Cronbach's Alpha Katsayısını belirlemek amacıyla SPSS 22 paket programı kullanılmış ve bunların istenilen düzeyde olduğu ortaya çıkmıştır. 60 maddeden oluşan Ebeveynlerin Çocuk İhmal ve İstismarı Ölçeği, yeterli madde-toplam korelasyon sayısı (>0,50) ve faktör yüklerine (>0,45) sahip olmayan 15 madde ölçekten çıkartılmış ve 45 madde olarak son haline gelmiştir. Yapılan analizler sonucunda, geçerli ve güvenilir kabul edilen EÇİFÖ, 144 ebeveyn ile tekrar uygulanmış ve ebeveynlerin cinsiyet, yaş, gelir durumu, eğitim düzeyi ve çocuk ihmal ve istismarı konusunda eğitim alma durumu değişkenlerine göre farkındalık puanları hesaplanıp, bu değişkenlerin farklılık yaratıp yaratmadığı incelenmiştir. Araştırmanın ikinci bölümünde ebeveynlerin cinsiyet, yaş, gelir durumu ve çocuk ihmal ve istismarı konusunda eğitim alma durumlarına göre farkındalık puanlarında anlamlı bir fark olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Üstün yetenekli çocuklar ve ailelerinde duygusal ve davranışsal özellikler

Amaç: Üstün yetenekli çocuklarda sosyal, emosyonel, davranışsal ve ruhsal sorunlara işaret eden çok sayıda verinin bulunması ışığında bu çalışmada üstün yetenekli çocuklar ve normal düzeyde zekaya sahip çocukların yaşam kalitelerini, sosyal, emosyonel, davranışsal, ruhsal sorun alanlarını ve aile işlevselliklerini karşılaştırmak amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışmaya 9-18 yaş arasında Sıdıka Akdemir Bilim Sanat Merkezi'nde öğrenim gören 49 üstün yetenekli çocuk ve Ertuğrul Gazi İlköğretim Okulu'nda öğrenim gören normal zekaya sahip kontrol grubunu oluşturan 56 çocuk dahil edilmiştir. Çalışmaya katılan tüm olgularda bulunabilecek herhangi bir psikiyatrik tanının dışlanması amacı ile Okul Çağı Çocukları İçin Duygulanım Bozuklukları ve Şizofreni Görüşme Çizelgesi-Şimdi ve Yaşam Boyu Versiyonu/ Kiddie and Young Adult Schedule for Affective Disorders and Schizophrenia ve olguların depresif belirtilerini değerlendirmek üzere Çocuklar İçin Depresyon Değerlendirme Ölçeği uygulanmıştır. Tüm olgulara Çocuklar İçin Yaşam Kalitesi Ölçeği, Çocuklar İçin Depresyon Ölçeği, Durumluk-Sürekli Kaygı Envanteri, Güçler ve Güçlükler Anketi Ergen Formu; olguların ailelerine Aile Değerlendirme Ölçeği, Güçler ve Güçlükler Anketi Ebeveyn Formu, Çocuklar İçin Yaşam Kalitesi Ölçeği Ebeveyn Formu verilerek özbildirime dayalı bu ölçekleri doldurmaları istenmiş; kontrol grubundaki olgularda ek olarak toplam zeka puanını değerlendirebilmek için WISC-R psikometrik test uygulanmıştır. Bulgular: Bu çalışmada üstün yetenekli çocukların normal düzeyde zekaya sahip çocuk ve ergenlere göre daha fazla dikkat eksikliği ve hareketlilik tanımladıkları; sosyal işlevselliklerini daha düşük buldukları ve fiziksel sağlık durumlarını daha kötü algıladıkları; üstün yetenekli erkeklerin üstün yetenekli kızlara göre daha fazla depresif belirtilere sahip oldukları görülmüştür. Normal zekaya sahip erkek çocukların ebeveynleri tarafından düşük okul işlevselliği gösterdikleri şeklinde algılandıkları; çalışmaya katılan erkeklerin kızlara göre, daha düşük sosyal işlevsellik ile daha yüksek akran ilişki sorunları gösterdikleri ve kızların erkeklere göre daha sosyal oldukları gözlenmiştir. Aile işlevsellikleri açısından değerlendirildiğinde üstün yetenekli çocukların kontrol grubuna göre aile üyelerinin birbirlerine ilgi, bakım ve sevgiyi yeterli düzeyde gösterdikleri belirlenmiştir. Sonuç: Toplumları ileri götüren üstün yetenekli çocukların sorun alanlarının belirlenmiş olması; bu alanların çocuk psikiyatristlerince tanınmasına ve bu çocukların ihtiyaçlarının doğru bir şekilde belirlenmesine yardımcı olabilir.
Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Manisa il Müdürlüğü'ne 2017 yılında yapılan müracaatların değerlendirilmesi

Çalışmanın merkezini aile ve sosyal politika kavramları oluşturmaktadır. Bu kavramlarla birlikte çalışmanın önemli bir kısmını ise eski adı Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı olan ve şu anki adıyla Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Manisa İl Müdürlüğü'nde yapılan araştırma oluşturmaktadır. Bu araştırmada, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Manisa İl Müdürlüğü'ne 2017 yılı içerisinde yapılan müracaat sayısının belirlenmesi, başvuruların profilinin ortaya konulması, bireylerin ve ailelerin ihtiyaçlarının karşılanma düzeyi ve Manisa İl Müdürlüğü'ndeki başvuru yoğunluğunun birimler açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Dosyaların incelenmesi yoluyla veriler toplanarak içerik analizi yapılmıştır. Kırsal kesimde yaşayan bireylerin ve ailelerin de yoğunluk gösterdiği Manisa ilinde bireylerin ve ailelerin çoğunlukla ihtiyaç duyduğu hizmetler belirlenmiştir. Bu amaç doğrultusunda mevcut aile politikalarının değerlendirilmesi, farklı bir bakış açısı getirilmesi ve geliştirilmesi yönünde katkı sağlamak hedeflenmiştir. Çalışma, Manisa İl Müdürlüğü ile birlikte Sosyal Hizmet Merkezi'ndeki uzmanların gözetiminde ve onların da bilgi toplama aşamasındaki değerli görüş ve katkılarıyla, her birimin arşivindeki dosyalar birer birer incelenerek, araştırma başlıklarının bulunduğu forma birimler özelinde veriler kaydedilmiştir. Elde edilen veriler çalışmanın sonunda Manisa İl Müdürlüğü ile paylaşılmıştır.
Şizofreni tanılı hasta ve ailelerinin eğitim gereksinimleri

Psikiyatri hastaları ve onların bakımıyla ilgilenen yakınları, psikiyatrik hastalıklar ve hastalığın getirdiği güçlüklerle baş etmede eğitime gereksinim duymaktadırlar; ancak bu grubun özgül eğitim gereksinimleri hala tam olarak tanımlanmış değildir. Bu amaçla şizofreni tanılı hasta ve hasta ailelerinin eğitim gereksinimleri ile bu gereksinimleri etkileyen faktörlerin belirlenmesi için bu çalışma yapıldı. Araştırma iki aşamada gerçekleştirildi. Birinci aşama, Eğitim Gereksinimleri Anketi'nin geçerlik ve güvenirliğini değerlendirmek üzere metadolojik; ikinci aşama tanımlayıcı-kesitsel araştırma yöntemine göre yürütüldü. Bu çalışma, İstanbul'da bir üniversite hastanesinin psikiyatri kliniği ile iki şizofreni derneğinde yürütüldü. Çalışmaya toplam 140 hasta ve 75 hasta ailesi katıldı. Veriler, araştırmacı tarafından literatür doğrultusunda geliştirilen Bilgi Formu ve Psikiyatrik Hastalıklara Yönelik Eğitim Gereksinimleri Anketi kullanılarak toplandı. Hasta ve ailelerin en çok, hastalıkla ilgili son bilimsel gelişmeler, ruh sağlığı hizmetlerinden yararlanma, ilaçlar, ilaçların yan etkileri ve stres yönetimini öğrenmek istedikleri saptandı. Her iki gruptaki katılımcıların en az ilgilendiği konuların ise alkol-madde kullanımı, psikiyatri kliniğine yatma ve öfke, şiddet ve saldırgan davranışlar olduğu saptandı. Hastaların eğitim gereksinimleri, onların medeni durumları, gelir düzeyi, psikiyatri kliniğine yatış sayısı, taburcu olduğundan bu yana geçen süreden; ailelerin ise yalnızca hastalığa bağlı aylık harcama miktarından etkilendiği saptandı. Hasta ve ailelerin özgül eğitim gereksinimlerinin tanılanması, bu gruplar için hazırlanacak eğitim programlarının oluşturulması ve etkinliği açısından önemli görünmektedir.