turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Mimarlık söyleminin okunması: Peter Eisenman metinleri örneği

Mimarlık düşüncesi, mimarlık üzerine yazılan yazılar, binalar ve projeler aracılığıyla somut bir gerçekliğe kavuşmaktadır. İnsanın dil yetisi, düşünmenin merkezinde yer almakta, düşünmeyi ve dilsel göstergeler aracılığıyla düşüncelerin iletilmesini sağlamaktadır. Bu anlamda mimarlık nesnesini konuşulan dilmiş gibi okuma denemeleri gerçekleştirilmiştir. Ancak, mimarlık nesnesinin, dil kadar iyi eklemlenen bir gösterge sistemine sahip olmaması nedeniyle başarılı olunamamıştır. Mimarlık göstergesi, bu özelliği nedeniyle, daha çok eklemlenmiş bir yapı içeren ve mimarlık düşüncesinin belirtkeleri olan denemeler, proje raporları vb. ile desteklenmiştir. Bu çalışanın temel adlığı soru, mimarlık düşüncesinin okunabilirliğiyle ilgilidir ve mimarlık göstergeleri olarak, mimarlık üzerine yazılmış metinler üzerinden bu okumanın yapılabileceği savma dayanmaktadır. Mimarlık söylemini okuma çabası doğrultusunda, göstergeler kuramı ve mimarlığın bu kuram içindeki konumu tartışılmıştır. Göstergeler sisteminin geçerliliğini sorgulayan kuramlar da bu tartışmaya dahil edilmiştir. Bu tartışmalar, 'okuma'nın tanımını yapmayı olanaklı kılmıştır. Ardından, okuma modelleri araştırılmış, Greimas'ın Eyleyenler Modeli, seçilen metinlerin okunmasında kullanılmıştır. Mimar Peter Eisenman'ın, süreli yayınlarda çıkan denemeleri, çözümlenmek için, örnek olarak seçilmiştir. Eyleyenler modeli, bu metinlerin altında yatan anlamın odak noktasını oluşturan kavramsal karşıtlıkların belirlenmesinde, bir araç olarak kullanılmıştır. Söz konusu model, mimari metinlerdeki 'yazar, mimarlık kuramlarında neyin eksik olduğunu düşünmektedir; bu eksikliğin giderilmesi için ne yapılmalıdır; bunu olanaklı kılacak ve engelleyecek şey nedir? türünden sorulara yanıt aramaya da yardımcı olmaktadır. Sözü edilen kavramsal karşıtlıkların belirlenmesiyle, metin içinde belirginleşen mimarlık düşüncesinin eleştirisinin yapılabileceği sonucuna varılmıştır.
Yeni tasarlanacak apartman tipi konutlar için planlama kriterlerinin belirlenmesi İzmir özelinde bu kriterlerin tespiti

Araştırmamızda temel amaç; fiziksel ve sosyal olarak apartman tipi konutların niteliksel sorunlarının planlama düzleminde incelenmesi ve bu inceleme sonucunda elde edilecek parametrelerin yeni planlanacak apartman tipi konutlarda planlama düzeyinde çözüm önerileri oluşturulmasında kullanılmasıdır. Tezin kapsamı belirlenirken konut sorunu diye nitelendirilen ve ülkemizin 50'li yıllardan günümüze yüzleştiği en önemli olgu olan sorunun plansal düzlemde nitelik sorunlarının tespit edilerek, giderilmesi yönünde çözümler önerebilmek amaçlanmaktadır. Bu amaç doğrultusunda ikametimizi şekillendiren konutlarımızın incelenmesi ve bu incelemelerden elde edilecek sonuçların istiflenerek çözümün sistematiğinin oluşturulması planlanmaktadır.
Geleneğin güncel mimariye etkileri: Balkan evleri

Küreselleşmenin ülküselleştiği Modern Mimarlık alanında, kültürü ve kültürel kimliği koruma anlamında yoğun tepkisel hareketlerin ortaya çıktığı gözlemlenmektedir. Söz konusu gelişmelere bağlı olarak, modern mimarlığın halı hazır mimari miras üzerine temellendirilmesi eğiliminden söz etmek mümkündür. Kendiliğinden gelişen mimarinin ise bir biçimde, folklör mimarlığı olarak algılanması yönünde güçlü eğilimler de bulunmaktadır. Ancak, güncel mimarlık nesnesinin yaratım süreci içerisinde, geleneksel bileşenleri modern ile bir araya gertirme çabası, kendiliğinden oluşmuş mimarlığa özgü ve ondan edinilebilecek evrensel mimari değerlerin kaybı ile sonuçlanmaktadır. Seçilmiş birkaç geleneksel bileşeni modernin temel beklentileri doğrultusunda güncel malzemeleri kullanarak şekillendirmek, tezin başlığında ifade edilen geleneksel-güncel mimari birlikteliğine tam bir yanıt teşkil etmemektedir. Mimarlığın aktörleri, modern mimarlığın potasında erittikleri söz konusu seçilmiş birkaç geleneksel bileşenle, tezde araştırılan konunun yanıtlarına ulaşamayacaktır. Kendiliğinden gelişen mimarlık, daha kapsamlı bir düzeyde kavranmalı ve temelinde yer aldığı öngörülen evrensel değerler araştırılmalıdır. Kendiliğinden gelişen mimarlık kavramının özünde yer alan unsurlar dikkatle irdelenmeli ve bölgeye özgü mimari ile modern arasındaki entegraston olasılıkları düşünülmelidir. Zaman içinde kendini tekrar etmiş benzer geleneksel mimari düşüncelerin yeniden tahayyülü bu anlamda yeterli olamamaktadır. Tezin araştırdığı kapsam içerisinde, modern mimari, yeni olanı gerekli kıldığı kadar, özgün kültürel gelenek ile dengelenmeli ve güncel yaşamın gereklerine uygun olarak yorumlanmalıdır. Bu tezin amacı, genel kapsamıyla kendiliğinden oluşmuş mimariden edinilebilecek evrensel mimarlık değerlerinin belirlenmesi, özgün kapsamıyla ise Balkanlarda kendiliğinden gelişmiş konut mamarisi üzerine bir araştırma çalışması yürütmektir. Aynı zamanda tez, kendiliğinden gelişmiş mimarinin modern mimarlığa nasıl bir esin kaynağı teşkil ettiği üzerine de gözlemlerin sunulmasını içermektedir. Bir kavram ya da bir bakış açısı olarak kendiliğinden gelişmiş mimari, yönünü geçmişşe değil geleceğe yöneltmiş bir yapım biçemi olarak araştırılmalıdır. Bu yaklaşımla, geleneksel mimarlık bileşenlerinin pastişi yoluna gidilmemeli, güncel mimarlık kavrayışı içinde kültürel gelişimin süreğen çizgisi üzerinde gelişme göstermesi gereği düşünülmelidir.
Ankara Yenimahalle Ragıp Tüzün Caddesinde kentsel düzen ve mimari cephe

Ankara ili Yenimahalle ilçesi Cumhuriyet tarihimizin ilk planlı ilçeleri arasında yer almaktadır. Yenimahalle Ragıp Tüzün Caddesi özellikle günlük yaşamın yoğun olduğu aks olma özelliğinden dolayı, yapılaşması ve gelişimi ile örnek bir izleme alanı oluşturmaktadır. Aks üzerinde oluşan devinim, ilçenin kent ölçeği ve alt ölçek değişimleri, caddeye ayrıca yapısallına etkileri olmaktadır. Bu aksın sosyal ve kentsel yapıdaki değişimlere bağlı olarak, kent düzeni, siluet içerisinde, yapıların çevresel konumu, kütlesel devinim ve yüzey örgü değerlendirmeleri ile cephe kompozisyonları ortaya konulmaya çalışılmıştır.
The transformation of architectural narrative from literature to cinema: Differences, continuities and limits of representation in different media

Bir mimari tasarımın başarısı sadece fiziksel işlevselliği üzerinden değil aynı zamanda kurgusal ve temsili gücü üzerinden de değerlendirilebilir. Mimarlığın nihai durumu hem bir girdi hem de bir çıktı olarak tasarımın önemli bir elemanıdır. Aslında bu durum mimarlığın herhangi bir kurgunun parçası olması ile doğrudan ilişkili olmasının ana nedenidir ki; bu kurgu bir hikaye, film, reklam ya da politik bir söylem olabilir. Sadece bir parçası olmanın yanında mimarlık kurgu ile birleşir ve bu birleşme sanat ve diğer disiplinler tarafından farklı biçimlerde işlevlendirilebilir. Bu çalışmanın amacı üç farklı disiplin olan mimarlık, edebiyat ve sinemadaki mimari temsilin farklılıklarını, devamlılıkları ve limitlerini anlamaktır. Farklı medyalarda mimarlığın işlevselliğini ve mekanın kavramsallaştırılmasını anlamak hem mimari tasarım için bir girdi hem de mimarlık eleştirisinde bir model olarak kullanılabilir. Sağlam bir tartışma zemini oluşturmak amacıyla ana tartışmalar bir durum çalışması üzerinden gerçekleştirilmiştir. Boris Vian'nın yazdığı L'ecume des Jours (Foam of the Daze, 1947) romanı ve onun adaptasyonu olan, Michel Gondry tarafından yönetilen Mood Indigo filmi çalışılacak örnek olarak seçilmiştir. İlk olarak, bu çalışmadaki tartışmalar, zaman, hareket ve mekan kavramlarının benzerlikleri ve farklılıklarını anlamak amacıyla mimarlık, edebiyat ve sinema alanlarındaki anlatım, anlatı ve temsil üzerine konumlandırılmıştır. Bu kavramları kullanarak yazılı ile görsel mimari anlatıyı kıyaslamak için bir karşılaştırmalı analiz tablosu oluşturulmuştur. Bu analizlerden elde edilen çıktılar yedi farklı fakat ilişkili karşılaştırma ve analiz tablosuna veri olarak dahil edilmiştir. Bu analizlerin sonucunda mimari anlatıyı okuyabilmek için oluşturulan modelin temelini hazırlayan bir
Mimari mekanda kullanılan su öğesinin kullanıcı üzerindeki psikolojik etkilerinin incelenmesi

Su öğesinin tarihsel süreç içerisinde, birçok farklı kültür için önemli boyutta anlamsal değeri olmuştur. Zamanın akışı, insanların su ile ilgili kültürel bağlarını değiştirmemiştir. Modern çağ başlangıcında, Dünya'nın doğal kaynaklarının hızla tükenmesi ve kirlenmesi, tersine bu bağı güçlendirmiştir. Kültürel temelinde güçlü bağları olan bu ilişki, su öğesini mimari tasarımın bir parçası, belirleyicisi olduğunda da önemini devam ettirmiştir. Günümüzde su, tasarımcılar için büyük önem taşımaktadır. Geçmişte olduğu gibi özel ve kamuya açık peyzaj düzenlemelerinde, meydanlarda, bina içerisinde ve yakın çevresinde; estetik niteliği, işlevsel niteliği, psikolojik ve anlamsal değeri açısından tasarıma dahil olabilmektedir. İnsan, hayatı boyunca fiziksel bir çevre içerisinde yer almaktadır ve bu çevre içerisinde sürekli olarak mimari öğelerle etkileşim halinde olmuştur. Bu etkileşim süresince; insanın görmüş olduğu her bir tasarım uyaran olarak psikolojik tepkilere neden olmaktadır. Bu tepkiler genel olarak kullanıcı-mimari tasarım ilişkisinden kaynaklanmaktadır. Su öğesinin mimari tasarımda kullanımıyla, uyaran durumunda olması kullanıcı psikolojisi açısından oldukça önem teşkil etmektedir. Bu tez çalışmasında; tasarım öğesi olarak kullanılan suyun kullanım özelliklerine bağlı olarak kullanıcılar üzerinde farklı psikolojik etkiler oluşturabileceğinin ve bu özelliklere bağlı olarak hangi tür etkinliklere hizmet edebileceğinin ortaya konması amaçlanmıştır. Çalışmanın birinci bölümünde giriş kısmına yer verilmiş; iki, üç ve dördüncü bölümünde ise literatür taramaları yoluyla konu ile ilgili temel kuramlar ve görüşler ortaya konmuştur. Bu bölümlerde sırasıyla; mekan, insan ve su etkileşimi, su öğesinin tarihsel süreç içerisindeki anlam ve yorumlanışı, su öğesinin tasarıma dahil olma nedenleri incelenmiştir. Çalışmanın beşinci bölümü uygulama kısmını oluşturmaktadır. Bu bölümde; su öğesinin farklı kullanım özelliklerinin hangi duygusal hisleri çağrıştırdığını ve hangi tür etkinliklere uygun olduğunu saptamaya yönelik görsel anket çalışması yapılmıştır. Çalışmanın altıncı ve son bölümünde, yapılan anket çalışmasının sonuçları analiz edilmiş ve değerlendirilmiştir. Bu bağlamda, su öğesinin farklı kullanım özelliklerinin farklı psikolojik etkileri ortaya konmuş ve hangi etkinliklere uygun oldukları belirtilmiştir. Ortaya çıkan sonuçlar neticesinde suyun tasarım öğesi olarak kullanımına yönelik öneriler sunulmuştur.
Dağ köylerinde geleneksel dokunun turizm amaçlı değerlendirilmesi: Niğde ili Maden Köy örneği

öz YÜKSEK LİSANS TEZİ DAĞ KÖYLERİNDE GELENEKSEL DOKUNUN TURİZM AMAÇLI DEĞERLENDİRİLMESİ : NİĞDE İLİ, MADEN KÖY ÖRNEĞİ Pelin ÜNVER ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ MİMARLIK ANABİLİM DALI DANIŞMAN : Doç. Dr. Yusuf GÜRÇINAR Yıl: 1998, Sayfa: 92 Jüri : Doç. Dr. Erkin ERTEN Yard. Doç. Dr. Levin ÖZGEN Bu çalışmada, kültürel ve doğal çevrelere yönelen turizm potansiyeli ortaya konmuş ve bu potansiyelin mevcut kırsal yerleşimler kullanılarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Örnek alan çalışması ile ele alman Maden Köy'ün tarihi, doğal, sosyo-ekonomik özellikleri ve yerleşim yapısı analiz edilerek yerleşimin turistik potansiyeli belirlenmiştir. Turizm amaçlı kullanım için yörenin doğal ve kültürel yapışma ağırlık veren 'ekoturizm' e dayanan, konaklamaların ufak çaplı aile pansiyonlarında yapıldığı bir turizm modeli önerilmiştir. Önerilen fiziksel ve kuramsal değişikliklerle Maden Köy'de geleneksel yerleşim ünitelerinin, iç ve dış turizme hizmet verebilecek şekilde kullanım olanakları ortaya çıkartılmıştır.
Tiyatro salonlarının akustik açıdan değerlendirilmesi ve bir örnek çalışma: İstanbul Büyükşehir Belediyesi Beyoğlu Sahnesi

Bu tez çalışmasında, özellikle işitsel açıdan önemli olan mekanların tasarımıyla ilgilenenlere konu hakkında bilgiler sunulmuş, bir tiyatro salonunun hacim akustiği açısından incelenmesinde kullanılabilecek performans kriterleri geliştirilerek, seçilen bir salon, akustik konfor koşulları açısından değerlendirilmiştir. Bu bağlamda, araştırma için İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin açtığı Beyoğlu Sahnesi yarışmasında birincilik ödülünü alan, tez danışmanım Sayın Prof. Dr. Füsun Demirel'in de projede akustik danışman olarak görev aldığı proje, örnek olarak seçilmiştir. Projede yer alan üç salondan büyük salonun akustik konforunu ortaya koyan çınlama süresi, erken sönümleme süresi, berraklık (C80), belirginlik (D50), erken yanal yansıma oranı (LF80), konuşma iletim indisi gibi performans kriterleri, ODEON bilgisayar yazılımı aracılığı ile analiz edilerek ortaya konmuştur.
Kamusal alan kavramının değışımının büyükdere aksı üzerınden ıncelenmesı

Kamusal alan kavramı tarih boyunca değişime uğramıştır. Tarihsel perspektifine baktığımızda kavram ilk olarak 'eşit ve benzer insanların ortak çıkarlar doğrultusunda bir araya gelmeleri' şeklinde tanımlanmıştır. 18. yüzyıl aydınlanma dönemiyle birlikte 'ortak alan' ve 'toplumsal katılım' paydalarında buluşan anlamlar kazanmıştır. Kentin ve toplumun yansımasını oluşturan kamusal alan modernleşmenin ve kapitalizmin etkisiyle kenti dönüştürmek ve yeniden biçimlendirmek için birer araç durumuna dönüşmüştür. Kamusal alana yüklenen bu işlev, kavramın çözülmesine ve kamusal-özel ayrımının sınırlarının değişmesine neden olmuştur. Savaş sonrası dönemde kapitalizmin içine girdiği krizin ardından tüm dünyada üretimin ve mekansal örgütlenmenin yeniden yapılandırıldığı küreselleşme dönemi etkilerini radikal bir biçimde göstermeye başlamıştır. Kentler kendi dinamikleri ve potansiyelleri ile bu süreç içerisinde yer alabilmek için gerekli bir takım mekansal değişimler geçirmiştir. Neoliberal politikalar çerçevesinde yaşanan bu mekansal değişimler sınıfsal katmanlaşmanın ve toplumsal ayrışmanın daha da belirginleşmesine neden olmuştur. Toplumsal ayrışmanın mücadelesinin mekansal örgütlenme üzerinden yapılması yeni bir kamusallık yaratmıştır. Çalışma alanı Büyükdere Aksı üzerinden günümüzdeki kamusal alan durumuna bakıldığında Levent Konut Bölgesi, Merkezi İş Alanı ve Çeliktepe Bölgesi kendi içlerinde benzer fakat birbirinden farklı sosyal grupların paylaştığı çeşitli kamusallıklar tariflemekte ve neoliberal politikalar çerçevesinde parçalı bir bütünlük üstünden kurulan alansal ilişkiler beraberinde 'parçalı kamusal alanı' oluşturmaktadır.
An attempt on reading a place: German-Turks practices of place-making in schleswig-holstein

Antik çağlardan itibaren, göç, durmadan küreselleşen dünyamızın bir parçasıdır. Dünyadaki sayısız insan, normalde ait oldukları coğrafyalardan farklı ülkelerde ve kültürlerde yaşamaktadır. Hangi sebeplerden olursa olsun, bir parçası oldukları sosyo-kültürel çevreden göç ile kopan insanlar, 'kendi yerleri'ni üretmek bağlamında, yeniden-düzenlemek zorunda kaldıkları yeni bir 'inekan'a girerler. Bu çalışma, Federal Almanya Cumhuriyeti ve Türkiye arasında 30 Ekim 1961'de imzalanan iki taraflı iş anlaşmasıyla, 60 yıl önce Almanya'ya gelen Türk konuk işçilerle ilgilidir. Aslında anlaşmanın kısa vadeli olması hedeflense de, konuk işçilerin çoğu aileleriyle yeniden bir araya gelerek Almanya'da kalmıştır. Misafirler bir yandan kök salmaya çalışırken, bir yandan da bir yerden başka bir yere göçerek kendi yaşam alanlarını yaratmışlardır. Burada sorgulanması gereken nokta, insanların bu değişimleri o ülkedeki 'ev'lerini bulmak adına mı yaptıkları, ve yerleşim değişimlerinin bir mekan oluşturma pratiği olarak görülüp görülemeyeceğidir. Yabancı bir ülkede mekan üretirken hangi uygulamaların büyük önem taşıdığı ve entegrasyon süreciyle mekan oluşturma arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığı soruları, bu çalışmanın esas başlangıç noktasıdır. Bu çalışmanın amacı, yarı yapılandırılmış görüşmeler, fotoğraf-röportajlar ve haritalandırmalarla elde edilen verileri kullanarak, hem teorik hem de pratik bağlamda, Schleswig-Holstein'da bulunan, Geesthacht adlı küçük bir kasaba yaşayan Türk 'Misafir İşçilerin' ve ailelerinin 'yer-kurma' süreç ve pratiklerini anlamaktır.
Tünel kalıp teknolojilerinde tasarım kısıtları

TÜNEL KALIP TEKNOLOJİLERİNDE TASARIM KISITLARI Ferit CANBEK GAZİ ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ ŞUBAT 1996 ÖZ Bu tezde, preendüstriyel yapı üretim teknolojileri tanıtılarak, bir preendüstriyel yapı üretim teknolojisi olan ve ülkemizde de kullanılan tünel kalıp sistemiyle yapı üretim sürecinin planlamaya getirdiği tasarım kısıtlan belirlenip, tasarımların bu kısıtlardan nasıl etkilendikleri ve ne tür alternatiflere yönelindiğinin tespitine çalışılmıştır. Çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde; Tasarım, kısıt ve mimari tasarımda kısıt kavramları açıklanarak, tezin amacı ve kapsamı belirlenmiştir. Birinci bölümde; Üretim, yapı üretim sistemi ve özellikleri, endüstrileşme, yapımda endüstrileşme ve yapı endüstrisinin gelişimi ve endüstriyel üretimde bir zorunluluk olan koordinasyon ilkeleri ele alınmıştır. İkinci bölümde; Rasyonelleşme ve rasyonelleşme ilkelerinin etkisiyle yapı üretiminin gelişimi ve preendüstriyel yapı üretim sistemleri ve özellikleri tamtilmıştrr. Üçüncü bölümde; Endüstriyel yapı üretiminin geleneksel yapı üretiminden farklılıkları ve bu farklılıkların getirdiği davranış biçirnlerinin belirlenmesi ve tünel kalıp teknolojisinin getirdiği tasarım kasıtlannm belirlenip alternatif olasılıklarının tesbitine çalışılmıştır. Sonuç bölümünde; Endüstrileşme sonucu değişen yapı üretim sürecinin ve tünel kalıp teknolojisinden kaynaklanan tasarım kısıtlarım minimuma indirmek için dikkat edilmesi gereken şartların tespitine çalışılmıştır.
Mekanda yön bulma deneyiminin iki alışveriş merkezi üzerinden karşılaştırmalı incelemesi

Tez çalışması karşılıklı etkileşimle şekillenen mekan ve kullanıcı ilişkisini yön bulma ana başlığı altında işlemiştir. Mekandaki kullanım kolaylığı ve erişebilirliğin önem kazandığı günümüz metropol kentlerinde, farklı işlevleri barındıran alışveriş merkezleri, mekanda yön bulma sürecinin analizi için uygun bir mekan tipolojisi olarak belirlenmiştir. Çalışmanın ilk bölümünde; tez çalışması kapsamında belirlenen problem, çalışmanın amacı, kapsamı ve yönteminden bahsedilmiş, tezin sağlayacağı katkılara değinilmiştir. Literatür incelemesinin yapıldığı ikinci bölümde, değişen tüketim anlayışı ve kentlinin alışveriş eylemi için neden alışveriş merkezlerini seçtiği konu edilmiştir. Alışveriş eylemine farklı açılardan bakan kullanıcı gruplarının ayrıştırılmasına gidilmiş, bu kullanıcı tiplerine göre farklılaşan eylem şemaları ve davranış kalıpları belirlenmiştir. Belirlenen eylem farklılaşmasının getirilerinden olan mekanda yön bulma süreci, farklı aşamalarıyla birlikte incelenmiştir. Üçüncü bölümde alışveriş merkezi kullanıcılarının alışveriş kavramına ve alışveriş merkezi oluşumuna bakış açılarını anlamaya yönelik soruların yer aldığı anket yönteminden, ayrıca farklı mekansal kriterlerin kullanıcı hareketlerine ve mekan kullanımına etkisinin analiz edildiği davranış haritalama metodundan bahsedilmiştir. Dördüncü bölümde çalışma alanı olarak belirlenen Kayseri Park ve İpeksaray alışveriş merkezleri, kullanım şekli ve mekansal özellikleri açısından karşılaştırılmış, yapılan anket ve davranış haritalama bulguları değerlendirilmiştir. Yapılan çalışma sonunda, elde edilen bulgulara dayanarak, günümüzün popüler mekanı olan alışveriş merkezlerinde yön bulma süreci tanımlanmıştır. Kullanıcı istek ve ihtiyaçlarıyla şekillenen bu esnek ve değişken süreç, alışveriş merkezleri gibi çok işlevli yapılarda mekanın fiziksel ve mimari özellikleriyle ilişkilendirilmiştir. Çalışma sonunda mekan deneyimini, kullanıcı davranışlarını ve mekansal faktörleri kullanarak tanımlamanın, kullanıcı odaklı tasarım kriterlerine ve işletme stratejilerine etkisi vurgulanmıştır.
Kullanıcı faktörlerinin huzurevi tasarımına etkisinin incelenmesi

Yaşlılık, yetişkinliğin bir uzantısı olarak yaşam süresinin ileriki döneminde fiziksel ve ruhsal değişimlerin görüldüğü bir evre olarak tanımlanmaktadır. Bu şekilde tanımlanan yaşlılık; fizyolojik değişimler, psiko-sosyal faktörler ve kronoloji gibi farklı kriterlerin tanımlanmasında göz önünde bulundurulduğu bir dönem olarak kabul edilmektedir. Ülkemizde ve Dünyada yaşlı nüfusun genel populasyona oranı gittikçe artmaktadır. Bununla beraber, çekirdek aileye geçiş, sosyo-kültürel düzeydeki değişimler, beklentilerin yükselmesi gibi nedenlerle yaşlıya sunulan hizmet talebinde de değişiklikler olmaktadır. Tüm bu problemler yaşlı bakımı için oluşturulan kurumların ihtiyacını arttırmıştır. Yaşlıların bu dönemlerini daha rahat, çocuklarına yük olmadan, yaşıtlarıyla beraber geçirebilmelerini sağlamak adına huzurevleri kurulmuştur. Huzurevlerinin bu derece gündemde olduğu bu dönemde, yapılan çalışmalar sonucunda; tezin, kavramları ve kavramlar arasındaki ilişkileri içeren yedi ana bölümden oluşturulması uygun görülmüştür. İlk iki bölüm; çalışmanın içerisindeki kavramların ne anlama geldikleri ve yaşlılık sorunları ile ilgilidir. Yaşlı, yaşlılık sorunları, ülkemizde ve dünyada yaşlı nüfusu kavramları, genel olarak irdelenmiş, daha sonra tezin kapsamı doğrultusunda yönlendirilmiştir. Üçüncü Bölüm'de, yaşlılara sağlanan hizmetler ve huzurevleri incelenmiştir. Bu bölümde de yaşlılar için çok önemli olan barınma sorunlarının nasıl ele alındığı ve hizmetlerin eksikliklerine yer verilmiştir. Dördüncü Bölüm'de, huzurevlerindeki mekan gereksinimleri ve yaşlılar için tasarımın önemi ele alınmıştır. Bu bölümde standart bir huzurevinde olması gereken mekanlar ve bu mekanların yaşlılar için nasıl tasarlanması gerektiği vurgulanmıştır. Beşinci Bölüm'de, Türkiye'de ve Dünyada uygulanmış huzurevi örnekleri incelenmiş ve son olarak da altıncı bölüm'de yapılan anket çalışmalarıyla tüm bilgiler desteklenmiştir. Sonuç olarak; yaşlı nüfusunun artmasıyla beraber yaşlıların barınma sorunlarına önem verilmesi gerektiği ve huzurevi tasarımlarında kullanıcı faktörlerinin ne derece etkili olduğu vurgulanmaya çalışılmıştır.
Geleneksel Siverek evlerinin belgelenmesi ve korunmasına yönelik öneriler

Tez kapsamında Şanlıurfa iline bağlı Siverek ilçesinin tarihi kent dokusu içerisinde bulunan ve kendine has özellikleri bünyesinde barındıran geleneksel evler mimari açıdan incelenmiştir. Alan çalışmaları süresince, girilebilen 86 geleneksel Siverek evinin planları çizilerek mimari kurgusu üzerinde değerlendirmelerin yapıldığı bu tez, beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde tezin amaç, kapsam ve yöntemi belirtilmiştir. İkinci bölümde Siverek hakkında yapılan çalışmalar ile geleneksel konutlar hakkında hazırlanan tezler incelenerek kaynaklar özetlenmiştir. Üçüncü bölümde alan çalışmasının nasıl ve hangi materyalle çalışıldığı belirtilmiştir. Siverek ilçesinin fiziki yapısı, coğrafyası, tarihi, iklimsel verileri, sosyal ve ekonomik yapısı, genel özellikleri ve geleneksel kent dokusunu oluşturan anıtsal yapıları ile ilgili bilgiler verilmiştir. Teze konu olan geleneksel Siverek evlerinin; plan ve cephe düzeni, yapım sistemi ve malzeme kullanımı gibi mimari özellikleri de bu bölümde aktarılmıştır. Dördüncü bölümde, Siverek tarihi kent dokusundaki koruma sorunları, sosyal ve mimari yapıdaki değişimler alt başlıklarında incelenmiştir. Beşinci, bölümde yapılan alan çalışmasının değerlendirilmesi sonucunda sosyal yapı, tarihi kent dokusu ve geleneksel evler ölçeğindeki sorunların çözümü için koruma önerilerinde bulunulmuştur.