turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Örgütsel vatandaşlık davranışının aile hekimliği uygulamaları açısından önemi: Uşak ilinde bir araştırma

İnsanoğlu yüzyıllardır bir arada yaşayarak çeşitli örgütsel yapıların çatısı altında beraberce hareket etmektedirler. Toplumsal yapının en temel kurumu olan aile de bu örgütlenmelerin en başında yer almaktadır. Bu en temel örgütün üyesi olan insan, kişisel, fiziksel ve ruhsal gelişimini sağlayarak toplumsal yapılanmaların içerisinde kendisini göstermektedir. Bu nedenle aile toplumların geleceği için oldukça önemlidir. Toplumların gelişmişlik göstergelerinden birisi olan sağlık, aynı zamanda çağlar ötesinden günümüze doğru gelindiğinde en temel insan hakkı olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu bakımdan toplumlar sosyal devletin bir gereği olarak sağlığı geliştirmek adına uğraş vermektedirler. Sağlığı geliştirerek refahı sağlamak için atılan en büyük adımlardan birisi ise aile hekimliğidir. Aile hekimliği birey ile aileyi bir bütün halinde değerlendirerek etkili bir yaklaşım geliştirmiştir. Bu çalışmada Aile hekimlerinin, toplumun sağlığı geliştirme konusunda daha yetkin olabilmesi için insan performansının en uç noktası sayılabilecek örgütsel vatandaşlık davranışları incelenmiştir. Bu analizle örgütsel vatandaşlık davranışlarını içselleştiren aile hekimlerinin birey, aile ve dolayısıyla toplum sağlığını daha üst seviyelere getireceği ve böylelikle toplumun refah seviyesini geliştireceği düşüncesine vurgu yapılmıştır. Araştırmada örgütsel vatandaşlık davranışı çerçevesinde aile hekimlerinin davranışları, diğergamlık, centilmenlik, vicdanlılık, nezaket ve sivil erdem boyutları bakımından değerlendirmeye tabi tutulmuştur. Uşak ilinde 88 adet aile hekimine örgütsel vatandaşlık davranışı ölçeği uygulanmıştır. Araştırmanın sonuçlarına araştırmanın bulguları kısmında yer verilmiştir.
Ailede çocuk haklarının uygulanma düzeyine ilişkin ebeveyn görüşleri

Bu çalışmada ailede çocuk haklarının uygulanma düzeyine ilişkin ebeveyn görüşlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma sürecinde nicel araştırma yöntemlerinden birisi olan tarama yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın örneklem grubunu Kastamonu iline bağlı merkez ve Taşköprü ilçelerinde öğrenim gören ilkokul ve ortaokul öğrencilerinin ebeveynleri oluşturmaktadır. Çalışma kapsamında pilot uygulamada 1088, asıl uygulamada 826 olmak üzere toplam 1914 ebeveyne ulaşılmıştır. Aile içerisinde ebeveynlerin çocuk haklarını uygulama düzeylerini belirlemek amacıyla kişisel bilgi formu ile yaşama, gelişim, koruma ve katılım hakkı olmak üzere dört boyuttan oluşan 'Ebeveyn Çocuk Hakları Davranış Ölçeği' kullanılmıştır. Bu dört boyuta göre 17 değişkenin etkisi araştırılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 22,0 istatistik programı kullanılmıştır. Veriler normal dağılım göstermediği için parametrik olmayan yöntemler kullanılmış, Kruskal Wallis ve Mann Whitney U testleri uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre ebeveynlerin ailede çocuk haklarını uygulama düzeyi; yaşama, katılım ve koruma boyutunda çok yüksek düzeyde, gelişim boyutunda orta düzeyde olduğu görülmektedir. Toplam puanlara bakıldığında ise ebeveynlerin ailede çocuk haklarını yüksek düzeyde uyguladıkları görülmektedir. Bu sonuç ebeveynlerin gelişim hakkı hariç ailede çocuk haklarını yeteri kadar uyguladığını göstermektedir. Araştırma sonucunda ebeveynlerin ailede çocuk haklarını uygulama düzeylerini çeşitli değişkenlerin de etkilediği sonucuna ulaşılmıştır.
Farklı sosyo-kültürel düzeylere sahip annelerin çocuklarını kabullenme ve reddetme davranışlarının incelenmesi

Farklı Sosyo-Kültürel Düzeylere Sahip Annelerin Çocuklarını Kabullenme ve Reddetme Davranışlarının İncelenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2005. Bu araştırma, farklı sosyokültürel düzeylere sahip annelerin çocuklarına karşı olan kabul ve red davranışlarının incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın ömeklem grubu Diyarbakır İli Ergani İlçesinde yaşayan 123'ü alt, 123'üde üst sosyo-kültürel düzeye sahip olmak üzere toplam 246 anne oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak 'Kişisel Bilgi Formu' ve 'Ebeveyn Kabul-Red Ölçeği-Anne Formu ' kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler Parametrik olan t-Testi, Non-Parametrik olan Man-Whitney U, Kruskal Wallis Varyans Analizi ve Sperman' s Rho istatistiksel analizleri ile değerlendirilmiştir. Araştırmanın sonuçlan şu şekilde özetlenebilir: Annelerin çocuklarına karşı olan kabul ve red davranışının alt ve üst sosyo-kültürel düzey arasında anlamlı bir fark bulunmuştur. Alt sosyo-kültürel düzeye sahip annelerin yaşlan, çocuk sayısı ve ailedeki birey sayısı ile çocuğa karşı olan kabul red davranışı arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Aynca annelerin çocuklanna karşı olan kabul ve red davranışlar ile annelerin öğrenim düzeyleri ve ailelerinin aylık gelir düzeyleri arasında ise anlamlı düzeyde bir fark olduğu bulunmuştur. Üst sosyo-kültürel düzeye sahip annelerin yaşlan, çocuk sayısı, ailedeki birey sayısı ile çocuğa karşı olan kabul red davranışı arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Annelerin çocuklarına karşı olan kabul ve red davranışlar ile annelerin öğrenim düzeyleri ve ailelerinin gelir düzeyleri arasında ise anlamlı düzeyde bir fark bulunmamıştır. Annelerin kabul-red davranışları çocukların cinsiyetine göre hem alt hem de üst sosyo-kültürel düzeyde önemsiz bulunmuştur. Ancak annelerin hem kız hem de erkek çocuklarına karşı olan kabul ve red davranışlarının alt ve üst sosyo-kültürel düzey arasında anlamlı bir fark bulunmuştur. Araştırmanın bulguları annelerin çocuklarına karşı olan kabul ve red davranışları üzerinde sosyo-kültürel değişkenlerin sosyo-kültürel düzeye göre etkili olduğunu ortaya koymaktadır.
Gençlerde evlilik yaşının uzaması üzerine din sosyolojisi açısından bir araştırma

'Gençlerde Evlilik Yaşının Uzaması Üzerine Din Sosyolojisi Açısından Bir Araştırma' konulu tez çalışmasında evlilik yaşının yükselme nedenleri sosyolojik ve dini bir perspektifle incelenmeye çalışılmıştır. Araştırma; kentleşme, rasyonelleşme, bireyselleşme ve sekülerleşme süreçlerinin evlilik yaşının ötelenmesinde etkili olduğu varsayımı üzerinden şekillendirilmiştir. Çalışma giriş, birinci bölüm, ikinci bölüm ve sonuç kısımlarından oluşmaktadır. Giriş bölümünde; araştırmanın konusu, amacı, önemi, hipotezleri, yöntem ve saha araştırmasının kurgulanması bölümlerine yer verilmiştir. Birinci bölümde gençlik, aile ve din üzerine teorik bir çerçeve oluşturulmuş, modernleşme, kentleşme ve sekülerleşme süreçlerine ilişkin alt başlıklara yer verilmiştir. İkinci bölümde ise niteliksel araştırma yönteminden yararlanılarak yapılan söz konusu araştırmada, yükseköğrenim görmüş, kentli, kendini muhafazakar olarak tanımlayan 15 kişi ile mülakat yapılarak, aile ve evliliği nasıl değerlendirdikleri, ideal evliliğin ne olduğu, evliliği geciktirmelerinde yahut evlilik kararını geç vermelerinde etkili olan faktörlerin neler olduğu saha çalışması yoluyla çözümlenmeye çalışılmıştır. Kent ile kurdukları ilişkiler ve kentlilik düzeyi bağlamında dini algıları ve dindarlık pratiklerine ilişkin değerlendirmeler yapılmıştır.
Ekonomik krizin ailelerin ruhsal durumuna etkisi

Bu araştırma, ekonomik krizin ailelerin ruhsal durumuna etkisini belirlemek amacı ile tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Çalışma, Tekirdağ'ın Şarköy ilçesinde yaşayan, 18-65 yaşları arasında, okuma yazma bilen ve bilinen bir psikiyatrik hastalığı olmayan 358 aile ile yapılmıştır. Veri toplama aracı olarak, Kısa Semptom Envanteri ve araştırmacı tarafından geliştirilen bilgi formu kullanılmıştır. Çalışmada elde edilen veriler, SPSS 17.0 paket programındaki t testi, ANOVA ve Tukey testleri kullanılarak analiz edilmiş, tüm veriler 0,5 düzeyinde test edilmiştir. Verilerden elde edilen sonuçlara göre, araştırmaya katılanların, Somatizasyon düzeyi ortalamaları 6.78 6 .09, Obsesif-Kombulsif Bozukluk düzeyi ortalamaları 7.10 4 .93, Kişiler Arası Duyarlılık düzeyi ortalamaları 3.53 3.31, Depresyon düzeyi puan ortalamaları 6.71 5 .24, Anksiyete Bozukluğu düzeyi ortalamaları 4.84 4 .02, Hostilite düzyi ortalamaları 6.31 4 .69, Fobik Anksiyete düzeyi ortalamaları 2.99 3 .64, Paranoid Düşünceler düzeyi ortalamaları 6.10 4 .11, Psikotizm düzeyi ortalamaları 3.25 3 .33, Ek Maddeler düzeyi ortalamaları 4.38 3 .59, Rahatsızlık Ciddiyeti İndeksi ortalamaları 0.98 0 .67, Belirti Toplamı İndeksi ortalamaları 27.72 13 .60, Semptom Rahatsızlık İndeksi ortalamaları 1.76 0.58 olarak bulunmuştur. Çalışmaya göre, kadınların, 40 yaş ve üzeri bireylerin, dulların, eğitim düzeyi düşük olanların, çalışmayanların, herhangi bir sosyal güvencesi bulunmayanların, ailesindeki çocuk sayısı dörtten fazla olanların, ailesinin aylık geliri 600 TL'nin altında olanların, ailede okuyan çocuk sayısı fazla olanların, ev ve araba sahibi olmayanların, Türkiye'nin ve ailesinin küresel ekonomik krizden etkilendiğini düşünenlerin ve son bir yılda ailesinde iş kaybı yaşananların ruhsal belirti düzeyleri diğer gruplara göre anlamlı olarak yüksek bulunmuştur. Çalışmaya katılanların % 84'ü son bir yılda harcamalarındaki kısıtlamaların ekonomik kriz ile ilişkili olduğunu ifade etmiştir.
Kadınların hukuki ve sosyal statülerine ilişkin hadisler

Biz bu çalışmamızda Kütüb-i Sitte kapsamında kadınların hukuki ve sosyal statülerine ilişkin bazı hadisleri tahric edip, metin ve sened değerlendirmesine tabi tuttuk. Bizim araştırmamızın amacı; sınırını belirlediğimiz konular kapsamında, kadının hukuki ve sosyal statüsüne ilişkin Hz. Peygamber'in sözlerini ve uygulamalarım Kütüb-i Sitte' den tahric ederek kadınla ilgili konularda hadis çerçeveli çalışma yapanlara da yön gösterme babında bu hadislerin sened ve metin değerlendirmesinin yapılış şeklini ortaya koymaktır. Araştırmamız hadis kapsamlı olduğu için, önce kadınla ilgili hadislerin seçimini yaptık. Sonra hadisleri gruplara ayırarak ilgili oldukları konulara göre sıraladık. Ele aldığımız hadisleri verdikten sonra, hadislerin metin farklılıklarım belirttik. Sened değerlendirmesiyle hadislerin sıhhatini ortaya koyduktan sonra da genel bir değerlendirme yaptık.. Değerlendirmeye aldığımız hadislerden yola çıkarak şu sonuca vardık: Kütüb-i Sitte'de kadınların hukuki ve sosyal durumlarıyla ilgili, hadis literatürü açısından sıhhat değerleri farklı olan, ayrıca bir birbirlerine muhalif görünen hadisler mevcuttur. Hem Kütüb-i Sitte kaynaklı hem de diğer hadis literatürlerine dayanılarak yapılan kadın hususundaki çalışmalarda sıhhatli bir sonuca ulaşmak için, öncelikle ortada olan bir rivayetin var olan bütün varyantlarına ulaşmak, sonra da bu rivayetleri söylendikleri ve uygulandıkları zamana göre değerlendirmek gerekmektedir. Kütüb-i Sitte'de kadınlarla ilgili bazı hadisler tahric edildi. Kadınlarla ilgili sıhhat değerleri farklı olan hadislere ulaşıldı. Ele alman hadislerle Hz. Peygamber'in kadına verdiği önem ortaya kondu. Hadis, Kütüb-i Sitte, Kadın
Demanslı bireylere bakım veren aile üyelerine uygulanan destek grup sürecinin bakım veren yükü ve psikolojik dayanıklılık düzeyi üzerine etkisinin incelenmesi

Amaç: Bu araştırmanın amacı, demans hastalığı olan bireylere bakım veren aile üyelerine uygulanan Watson İnsan Bakım Teorisi'ne temellendirilmiş destek grup sürecinin bakım verenlerin bakım veren yükü ve psikolojik dayanıklılıkları üzerine etkisini incelemektir. Gereç ve Yöntem: Ön test-son test düzeninde, prospektif, kontrol gruplu yarı deneysel ve niteliksel olarak karma yöntemle yapılmıştır. Araştırmanın girişimsel verileri Aralık 2015- Mayıs 2016 tarihleri arasında toplanmıştır. 46 bakım veren kontrol grubunu, 38 bakım veren ise girişim grubunu oluşturmak üzere toplam 84 bakım veren aile üyesi örneklem grubunu oluşturmuştur. Destek grup sürecine katılan ve ses kaydının alınmasına izin veren 31 bakım veren aile üyesi de niteliksel verilerin örneklemini oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak; Sosyodemografik Özellikler Anket Formu, Odak Grup Görüşme Formu, Bakım Veren Yükü Envanteri ve Yetişkinler için Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği kullanılmış, veriler çalışmanın başında (0. ay) ve on oturum sonunda (5. ay) toplanmıştır. Sosyodemografik veriler sayı, yüzde ve ortalama olarak verilmiştir. Niceliksel verilerin analizinde t testi ve ki kare testi, niteliksel verilerin analizinde ise içerik analizi kullanılmıştır. Bulgular: Çalışma sonunda girişim ve kontrol grubundaki bakım verenlerin bakım veren yükü toplam puan ortalamaları, fiziksel yük, sosyal yük ve duygusal yük alt boyut puan ortalamaları arasında anlamlı bir fark varken (p <0.05), zaman bağımlılık yükü ve gelişimsel yük alt boyut puan ortalamaları arasında anlamlı bir fark saptanmamıştır (p>0.05). Girişim ve kontrol grubundaki bakım verenlerin destek grup süreci sonrası psikolojik dayanıklılık düzeyi toplam puan ortalamaları, yapısall stil, aile uyumu, sosyal yeterlilik ve sosyal kaynaklar alt boyut puan ortalamalarında anlamlı bir fark varken (p <0.05), gelecek algısı ve kendilik algısı alt boyut puan ortalamaları arasında anlamlı bir fark saptanmamıştır (p>0.05). Niteliksel bulgular ile ilgili ise; üç ana tema ve bu temalara ait 14 alt tema belirlenmiştir. Üç ana tema; aile sürecinde iyileşme, bakım süreci ile baş etmeyi öğrenmek ve bakım sürecinde anlam bulmaktır. Sonuç: Watson'ın İnsan Bakım Teorisi'ne dayalı destek grup süreci, bakım verenlerin bakım veren yükünü azaltmak, psikolojik dayanıklılık düzeyini arttırmak ve baş etme becerilerini geliştirmek için sağlık çalışanları tarafından kullanılabilir.
Çocuk destek merkezlerinde görev yapan meslek elemanlarının çalışma koşulları ve aileye dönük sosyal algıları üzerine bir inceleme: Karma yöntem çalışması

Çalışmanın amacı; Çocuk Destek Merkezlerinde görev yapan meslek elemanlarının içinde bulundukları çalışma koşullarına yakından bakmak, bu koşullar ve meslek elemanlarının aile algıları arasındaki ilişki/ilişkisizlik durumunun varlığını saptamak ve temelde meslek elemanlarının aile algılarına dair fikir edinmektedir. Karma araştırma yöntemi kullanılan çalışmada, İstanbul ilinde kız çocuklarına hizmet veren Çocuk Destek Merkezleri'nde görev yapan/yapmış olan meslek elemanlarından 34 meslek elemanı ile derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Araştırmada, nitel yöntemin bir konu hakkında derinlikli ve detaylı bilgi almaya imkan sunan derinlemesine görüşme tekniği veri toplama tekniği olarak kullanılırken, nicel veri toplama tekniği olarak 59 sorulu 13 alt boyutlu, 5'li Likert Tipi şeklinde hazırlanmış olan Aile Değerleri Ölçeği uygulanmıştır. Örneklem seçiminde araştırmanın olasılıksız örnekleme metotlarından olan kartopu örneklemesi ve kolay ulaşılabilir durum örneklemesi kullanılmıştır. Araştırmaya katılan meslek elemanlarının Çocuk Destek Merkezlerinde danışmanlık yapması şartı aranmış, danışmanlık hizmeti vermeyen meslek elemanları örneklem grubuna dahil edilmemiştir. Araştırmada veri toplama araçları olarak derinlemesine görüşmelerde kullanılan yarı yapılandırılmış görüşme formu, Aile Değerleri Ölçeği ve katılımcıların demografik verilerini toplamak için kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Derinlemesine görüşmeler esnasında katılımlı gözlem yapılmış ve veri kayıplarının önüne geçmek adına görüşmeler yazılı ve sözel izinle kayıt altına alınmıştır. Elde edilen görüşmeler sonucunda 1246 dakikalık ses kaydı ve 303 sayfalık bir deşifre metin ortaya çıkmıştır. Çalışmanın nitel ayağında elde edilen veriler nitel araştırma desenlerinden olan çeşitleme deseni ve fenomenolojik yaklaşım çerçevesinde kodlama yöntemi ile deşifre edilirken, bu analizler sırasında tümevarım ilkesinden yararlanılmış ve ortaya çıkan bulgularda genelleme amacı güdülmemiştir. Araştırmanın nicel kısmında ise, mevcut durumu var olduğu şekli ile göstermeyi hedef alan tarama modellerinden olan ilişkisel taramama modeli kullanılmıştır. Elde edilen veriler, SPSS- 25 bilgisayar programı ile analiz edilmiştir. Katılımcılara uygulanan Aile Değerleri Ölçeği ise nicel araştırma yöntemlerinden olan spearman korelasyon tekniği ile analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda meslek elemanlarının pek çoğunun çalıştıkları bu kurumlarda ikincil travmatizyonlara maruz kaldıkları, çalışma koşullarının aile yaşamlarını ve aileye dair pek çok unsur üzerinde olumlu ya da olumsuz değişimler yarattığı, meslek elemanlarının evlilik, aile, çocuk yetiştirme gibi konularda geleneksellik ile modernite arasında gidip geldikleri bulgularına erişilmiştir.
Neuman'ın sistemler modeli'ne temellendirilmiş bakım verenleri güçlendirme programının bipolar bozukluk tanısı alan bireylere ailede bakım verenlerin relapsı tanıması ve yönetmesi üzerine etkisi

Amaç: Çalışmada Neuman'ın Sistemler Modeli'ne temellendirilmiş 'Bakım Verenleri Güçlendirme Programının' bipolar bozukluk tanısı almış bireylere ailede bakım verenlerin relapsı tanıması ve yönetmesi üzerine etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışma bir eylem araştırmasıdır. Araştırmanın örneklemini bipolar bozukluk tanısı almış ve Akdeniz Üniversitesi Hastanesi Duygudurum Bozuklukları Polikliniği'nde takip edilen hastaların bakım verenleri oluşturmuştur. Ölçüt örnekleme tekniği kullanılan araştırmaya sekiz bakım veren dahil olmuş ancak geliştirilen programa dört bakım veren katılmıştır. Verilerin toplanmasında nitel ve nicel veri toplama araçlarından birlikte yararlanılmıştır. Nitel veriler içerik analizi ile, nicel veriler toplam puan üzerinden değerlendirilmiştir. Araştırmada, bakım verenlerin deneyimleri ve ihtiyaçları belirlenerek Neuman'ın Sistemler Modeli'ne temellendirilmiş 'Bakım Verenleri Güçlendirme Programı' geliştirilmiş ve uygulanmıştır. Program uygulandıktan hemen sonra ve altı hafta sonra, bakım verenlerin deneyimleri ve ihtiyaçları tekrar değerlendirilmiştir. Bulgular: Bipolar bozukluğu olan bireylere ailede bakım verenlerin hastalık hakkında bilgileri olmadığı takdirde relapsı tanıma ve yönetmede yetersiz kaldıkları, çoğunlukla psikolojik ve spiritüel boyutta sağlık/iyilik halininin bozulmasına neden olan duygu, düşünce, deneyim ve algıları olduğu saptanmıştır. Neuman'ın Sistemler Modeli'ne temellendirilmiş 'Bakım Verenleri Güçlendirme Programı'nın bakım verenlerin temel yapısını koruyan direnç hattını güçlendirdiği saptanmıştır. Sonuç: Neuman'ın Sistemler Modeli'ne temellendirilmiş 'Bakım Verenleri Güçlendirme Programı', bakım verenlerin relapsı tanıma ve yönetmesini geliştirmede etkili olmuş, farkındalıklarını artırmıştır. Konuyla ilgili daha büyük örneklemlerde başka eylem araştırmalarının yapılması ve bakım verenlerin değişen ihtiyaçlarını karşılamaya yönelik yeni eylem planlarının geliştirilmesi önerilmektedir.
Keratokonuslu olguların birinci derece yakınlarının kornea topografik analizi

Kliniğimizde Eylül 2014- Eylül 2016 yıllarında takip edilen keratokonuslu hastaların 1. derece yakınlarının korneal topografi sonuçlarının değerlendirilmesi. Çalışmamıza 112 hasta yakınının 224 gözü ve 52 kontrol grubu hastasının 104 gözü dahil edildi. Veriler prospektif olarak değerlendirildi. Hastalar Amsler- Krumeichsınıflamasına göre sınıflandırıldı. Aynı sonuçlar ABCD sınıflaması ile de değerlendirildi. Hastaların %3.57'sinde evre 1 KK (8 göz), %4.46'sında evre 2 KK (10 göz),%7.14'ünde FFKK (16 göz) ve %6.69'unda şüpheli KK (15 göz) saptandı. %78.12hastada ise (126 göz) sonuçlar normal olarak değerlendirildi. Hastalar daha sonra ABCD sınıflamasına göre evrelendirildi. Kontrol grubuA0B0C0D 0 olarak değerlendirildi. Sonucu normal olarak saptanan grupta da aynı şekilde sonuçlar A0B0C0D 0 olarak değerlendirildi. Evre 1 KK grubunda sonuçlarA1B2C1D 1 olarak değerlendirildi. Evre 2 KK grubunda sonuçlar A2B3C2D 2 olarak değerlendirildi. FFKK grubunda sonuçlar A0B1C1D 0 olarak değerlendirildi. ŞüpheliKK grubunda sonuçlar A0B1C0D 1 olarak değerlendirildi. Özellikle arka yüzüdeğerlendiren B değeri yönünden gruplar arası anlamlı farklar bulundu. Keratokonus ailesel geçişi nedeniyle taramanın yapılması gereken bir hastalıktır. Sağlık hizmetlerinden yararlanmayan hasta yakınlarının tespiti ancak keratokonushastaları bu konuda uyarılırsa mümkün olabilir. Hastalığın değerlendirilmesinde ABCD sınıflaması kullanılan ilk çalışma bizimçalışmamızdır. Yapılacak daha fazla çalışma sonucu yeni sınıflamanın kullanımauygunluğu anlaşılabilir.
Aile içi şiddetin çocuk açısından değerlendirilmesi

Bu çalışma aile içi şiddeti ortaya çıkarıcı faktörlerin ve şiddete maruz kalan çocukların şiddete gösterdikleri duygusal, düşünsel, davranışsal tepkilerinin nedensel yüklemelerinin belirlenmesi amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini üç farklı sosyo-ekonomik düzeyden seçilen ilkokulların 5. sınıflarında okuyan öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırmada kullanılan anket formu (Ek 1) 2 bölümden oluşmaktadır. I. bölümde aile ve çocuğa ilişkin tanıtıcı özellikleri belirlemeye yönelik, II. bölümde ise ebeveynlerin birbirlerine ve çocuklara yönelttikleri şiddetin özellikleri ile çocuğun şiddete ilişkin tepki ve nedensel yüklemelerini belirlemeye yönelik sorular yer almaktadır. Orta sosyo-ekonomik düzeyden seçilen bir ilkokulun 5. sınıfındaki öğrencilerle ön uygulama yapıldıktan sonra basit rastgele örnekleme yöntemiyle belirlenen üç farklı SED'deki okullardan seçilen öğrencilere anket formu uygulanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde yüzdelik, Ki-kare ve Fisher'in kesin ki-kare testi kullanılmıştır. Ailede şiddetin daha çok babadan, anne ve çocuğa yönelik olduğu, annelerin çocuğa, babalardan daha fazla şiddet uyguladığı, annenin eşinden şiddet görmesinin anneden çocuğa şiddet yönelimini artırdığı saptanmıştır. Üç farklı sosyo-ekonomik düzeydeki öğrencilerin ebeveynlerinin özellikleri ile şiddet kullanımları arasındaki ilişki değerlendirilmiş ve sonuç olarak geliri ve eğitim düzeyi düşük ve bir hastalığa sahip ebeveynlerin diğerlerine göre çocuklarına daha fazla şiddet uyguladıkları saptanmıştır. Şiddet gören çocuklarda suçluluk, çaresizlik, korku duygularının; anlaşılmadığı düşüncesinin ve suçlu olduğu için dövüldüğü şeklindeki içsel yüklemenin daha çok görüldüğü ortaya çıkarılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgulara yönelik öneriler getirilmiştir.
Genetik ve çevrenin antropometrik özellikler üzerine etkisi

Antropometrik karakterler, ortak aile çevresi, seçkili eş seçimi ve ontojenik yaş gibi çevresel etmenlerden etkilenebilmesine rağmen, farklı jenerasyonların ailesel korelasyonların çalışılması antropometrik karakterlerin genetik olarak belirlenme derecesinin bir göstergesi olarak değerlendirilmektedir. Son altmış yıldır farklı genetik ve çevresel koşulları yansıtan değişik populasyonlarda, ebeveyn ve çocuklarının antropometrik karakterleri açısından ailesel benzerlikleri ilgili birçok çalışma yapılmıştır. Bununla birlikte, biyolojik yakınlık gösteren bireylerin korelasyon karşılaştırmaları temelinde ailesel benzerliklerinin değerlendirmesi çalışmaları ülkemizde oldukça sınırlı sayıdadır. Bu çalışmanın amacı, Ankara şehir merkezinden seçilen çekirdek aile üyeleri arasındaki benzerlik ilişkilerinin korelasyon ve regresyon analizleri ile incelenerek antropometrik karakterler üzerindeki genetik ve çevre faktörlerinin etki payları değerlendirilmektedir. Bu çalışma kesitsel yöntem ile Ankara'nın merkez ilçelerinde yaşayan 100 çekirdek aile (347 birey; 97 baba, 99 anne, 87 erkek çocuk, 54 kız çocuk) üzerinde yürütülmüştür. Alan araştırması 2009 yılının bahar ve yaz aylarında gerçekleştirilmiştir. Antropometrik ölçüler IBP ve ASRM'nin öngördüğü teknikler doğrultusunda araştırmacının kendisi tarafından alınmıştır. Farklı çeşitteki akrabalık ilişkilerini karşılaştırmak ve seküler trendin etkilerinden kaçınmak amacıyla tüm veri jenerasyon ve cinsiyete göre standardizasyona tabii tutulmuştur. Kalıtım derecesinin tahmininde seçkili eş seçiminin etkilerini de göz önünde bulunduran Rice ve ark.'nın (1997) formülü kullanılmıştır. Çalışma sonucunda aile üyeleri arasında istatistiki olarak anlamlı benzerlik ilişkileri gözlenmiştir. Aile üyeleri arasında gözlenen bu korelasyonlar insanın fiziksel varyasyonunda hem genetik hem de çevresel faktörlerin farklı derecelerdeki etkilerini yansıtmaktadır.