turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Tarihi çevre ile yeni yapı etkileşimi üzerinden sürdürülebilirlik

Yeryüzündeki canlı ve cansız her türlü varlığı içinde barındıran çevre kavramı; tarih kavramına paralel bir şekilde, insanların ihtiyaçları doğrultusunda değişir, gelişir ve tarihsel bir birikim oluşturur. Bu değişim ve gelişime bağlı olarak da; 'geçmişşe ait yaşadıklarımızı, değerlerimizi içinde barındıran' ve bulundukları çevreye 'özgün bir değer katan' 'tarihi çevreler' oluşur. Günümüzde de, küreselleşmenin getirdiği bir takım nedenler tarihi çevreleri 'fiziksel, sosyal, kültürel, ekonomik vb.' açılardan değişimlere uğratarak, korunmasını zorlaştırmakta ve bu önemli çevrelere büyük zarar vermektedir. Halbuki tarihi çevrenin korunarak geleceğe aktarılması 'kültürel sürekliliğinin sağlanması, kişinin kendisini yaşadığı yere ait hissetmesi vb.' açılardan oldukça önemlidir. Bu doğrultuda da tarihi çevrelerin korunması için; hem toplum, hem sivil toplum örgütleri hem de merkezi ve yerel yönetimler işbirliği içinde kendi paylarına düşeni yapmalı ve koruma bilincini benimsemelidirler. Yapılı çevre, zaman içinde bir takım nedenlerden dolayı değişime uğramaktadır. Özellikle de 20. yüzyılda savaşların etkisiyle zarar gören tarihi çevrelerde boşalmalar meydana gelmiş ve boşalan yerlerde de yeni yapılaşma düşüncesi 'eski-yeni birlikteliğini' ortaya çıkarmıştır. Bu doğrultuda, 'tarihi çevrede yeni yapı tasarlama ve koruma' konularının önemi uluslararası bir takım çalışmalar ile vurgulanmış ve beraberinde de koruma olgusu gelişmiştir. Tarihi çevrelerde koruma olgusunun gelişmesi, bu çevrelerde yapılacak yeni yapı tasarımlarının önemini arttırmış ve 'eski-yeni arasındaki ilişkinin nasıl kurulacağı' sorununu gündeme getirmiştir. Bütün bu değişimlerle beraber toplumlarda bir takım yeni ihtiyaçlar ortaya çıkmakta, tarihi çevre de günümüzün ihtiyaçlarını karşılayabilmek için değişim ve gelişim göstermektedir. Bu değişim ve gelişimin sağlıklı bir şekilde gerçekleşmesi ise; 'yeni yapı tasarımı öncesinde dikkat edilmesi gereken noktaların doğru bir şekilde analiz edilmesine' ve 'koruma bilincine' bağlıdır. Bu doğrultuda da, kimliğimizi oluşturan tarihi çevrelerde yeni yapı tasarımı oldukça önemli bir yere sahiptir. Bu çalışmada; 'tarihi çevrede yeni yapı tasarlamaya yönelik bir amaç sistemi önerisinde' bulunulacaktır. Problem olarak belirtilen tarihi çevrede yeni yapı tasarımı konusunda, 'eski-yeni arasındaki ilişkinin nasıl kurulacağı' noktasına dikkat çekilerek; 'Türkiye ve Dünya üzerinden seçilmiş örnekler incelenecek' ve ülkemiz için de tarihi çevreye yaklaşımda kaynak oluşturulacaktır.
Mardin Kasımiye medresesi için yeniden işlevlendirme önerileri geliştirilmesi

Günümüzde kültür varlıklarını etkin bir şekilde korunabilmesi için onların çağdaş yaşam içinde kullanılan işlevsel hale getirilmesinin gerekliliği kabul edilmektedir. Bu doğrultuda, tez çalışmasında, Mardin ilinin en önemli kültür varlıklarından biri olan Kasımiye Medresesinin çağdaş yaşamın bir parçası olarak korunabilmesi için yeniden kullanım önerileri sunulmaktadır. Çalışma kapsamında, koruma düşüncesinin tarihi süreçte gelişimi, korumanın nedenleri ve koruma yöntemleri değerlendirilmiş, Kasımiye Medresesinin korunması için yeniden işlevlendirme önerileri ve işlev önerileri çerçevesinde tasarım önerileri geliştirilmiştir.
Tarihi mahallede sosyal ve fiziksel sürdürülebilirlik: İran'ın Azerbaycan bölgesi Erdebil kentindeki Üç Dükkan Mahallesi örneği

Geleneksel mahallelerde tarihi kent dokularının korunması, toplumsal olarak daha sürdürülebilir olan entegre kentsel ortamlar yaratmanın bir parçasıdır. Ancak bu koruma anlayışı yalnız fiziksel çevrenin yapı ölçeğinde saklanması olarak algılandığında entegre kent kavramından uzak kalınmakta ve beraberinde mahallelerin ortak belleğinin yitirilmesi tehlikesini getirmektedir. Bu çalışma, İran'ın Azerbaycan Bölgesi'nde Erdebil'de bulunan Üç Dükkan Mahallesi özelinde bahsedilen riskin varlığını tespit etmeyi hedeflemektedir. Bunun için ilk aşamada Erdebil'in tarihi merkezini oluşturan mahallelerinin ana mekansal öğeleri açıklanarak, farklı dönemlerde bölgede oluşan değişim ve dönüşümler değerlendirilmektedir. İkinci aşamada Üç Dükkan Mahallesi'nde yapılan saha çalışmasında mahallenin sahip olduğu özgün mimari mirasın günümüzdeki fiziksel ve işlevsel durumu açıklanmaktadır. Bu kapsamda mahallenin en özel biriminden kentsel ölçeğe uzanan sosyalleşme mekanları ile bu mekanların birbirleri ile olan etkileşimleri değerlendirilmiştir. Bu değerlendirme, mahalle ölçeğinde geçerli görülen sosyal sürdürülebilirlik değerleri için yapılan literatür taraması ile elde edilen kriterler çerçevesinde yapılmıştır. Mekanlar içi ve arası özel alan kamusal alan etkileşiminin tekil yapılar ve mahalle ölçeğindeki mekan kurgusu için belirleyici rolü tespit edilmiş ve bu bağlamda değiştirilip dönüştürülen yapı stokunun ve tekil yapı işlevlerinin sosyal bellek ve süreklilik üzerindeki etkileri tartışılmıştır. Erdebil'in tarihi kent merkezindeki mahalle sakinleri ile yapılan anket ve röportajlar sonucunda, fiziksel mirasın yanı sıra kolektif bellek, güvenlik, yerel tesisler gibi sosyal sürdürülebilirlik değerlerinin varlığını koruduğu anlaşılmıştır. Sonuç bölümünde, Üç Dükkan Mahallesi özelinde mevcut tarihi mahalle sosyal sürdürülebilirlik ihtiyaçları ile uygulamaya konulan ve bilinen koruma önlem ve eylemlerinin birbirinden bağımsız ve habersiz kaldığı tartışılmaktadır.
Yozgat ili İstanbulluoğlu Mahallesi Hasan Hüseyin Yeşilkaya Konağı restorasyon önerisi

Bu çalışma, Yozgat ili Merkez'de yer alan geleneksel sivil mimari örneklerinden biri olan Hasan Hüseyin Yeşilkaya Konağı'nı konu etmektedir. Çalışmanın amacı yapının rölövesinin hazırlanarak, mevcut durumunun belgelenmesi, restitüsyon çalışmasının yapılarak özgün durumunun belirlenmesi ve geçirdigi değişikliklerin tespit edilmesi, ortaya çıkan restitüsyon projesinin ışığında, yeniden konut işleviyle restorasyon projesinin yapılmasıdır. Çalışma kapsamında önce Yozgat ili kentsel sit alanı, Hasan Hüseyin Yeşilkaya Konağı'nın yakın çevresi ve bugünkü durumu incelenmekte, karşılaştırmalı çalışma ve tarihi araştırmalar ile yapının özgün durumu araştırılmaktadır. Daha sonra konak restorasyon projesine uygun olarak onarılarak ve yapının günümüz için gerekli konfor koşulları sağlanacaktır. Sürdürülebilir bir koruma anlayışı için yapı özgün işlevi olan konut olarak kullanılmaya devam edilecek ve bu değerli kültür varlığı gelecek nesillere sağlıklı bir şekilde bırakılabilecektir.
Implementation of the ISO 9001 quality assurance system in architectural firms; A case study: PROKON Ltd.

oz MİMARLIK FİRMALARINDA ISO 9001 KALİTE GÜVENCE SİSTEMİ UYGULAMALARI; ÖRNEK ÇALIŞMA : PROKON Ltd. Yücel, Tuba Yüksek Lisans, Mimarlık Bölümü Tez Yöneticisi : Vuslat Demirçay, M. Arch., Ph. D., Öğretim Görevlisi, Mimarlık Fakültesi Haziran 2002, 113 sayfa Mimarlık firmaları, ISO 9001 Kalite Güvence Sistemini kurma ve uygulamada zorluklar ile karşılaşılmakta ve kendi tasarım proseslerine uygun kalite sistemini geliştirmek için büyük çaba harcamaktadırlar. Karşılaşılan zorluklar bu standardın daha çok üretim sektörüne hitap ettiğini düşündürmekte ve firmaları uygulamaktan vazgeçirmektedir. Bu çalışmada, ISO 9001 standardının maddelerine mimari bir yorum getirilmeye çalışılmıştır. Bunun için kullanılan yöntem, standardın maddelerine çeşitli firmaların getirdiği farklı yaklaşımların ve -uygulamaların araştırılmasıdır. Böylelikle mimarlık firmalarında kalite sistemi ile ilgili genel aktiviteleri tanımlayan çeşitli örneklere ulaşmak mümkün olmuştur. Bu çalışma özellikle 'tasarım kontrolü' maddesi üzerine yoğunlaşmış ve standardın bu konudaki gereklilikleri mimarlık firmalarındaki işleyişe uygun olarak detaylandırılmıştır. Bir mimarlık firmasında yapılan çalışmalar, kalite sisteminin nasıl kurulduğuna dair bir örnek teşkil etmesi amacıyla incelenmiştir. Aynı zamanda standardın birbiriyle karıştırılan veya yanlış yorumlamalara neden olan maddeleri de araştırılmıştır. Bu çalışmada mimarlık firmalarının da diğer tüm servis sektörleri gibi kendi kalite anlayışlarını geliştirmeleri gerektiği gözlenmiştir. ISO 9001 standardı üretim sektörüne servis sektöründen daha fazla hitap etmektedir, ancak öngördüğü şartlar bakımından mimari firmaların da kendi kalite sistemlerini kurmalarını sağlayacak bir şablon olduğu $onucuna varılmıştır. Bu sistemle mimari tasarım prosesinde bir kontrol mekanizması zorunluluğu getirilmekte, bu da kalite seviyesinin ve müşteri memnuniyetinin devamlılığını sağlamaktadır.
Modern bir barınma sorunsalı: Dünyada ve Türkiye'de ev-olmayanlar

Bu çalışma, mevcut konut rejiminin eleştirisi için özgün kavramsal çerçevelere ihtiyaç duyulduğu fikrine dayanmaktadır. Konut tartışmalarının kat edilmiş güzergahlarının pek çoğu güncel konut rejiminin özgül şartlarını anlamaktan uzaktır. Dolayısıyla çalışmada bu olası kavramsal çerçevelerden birisi oluşturulmaya çalışılmıştır. Kavramsal çözümleme günümüz konut rejiminin barınmayı kapitalist ekonominin yapılandırıcı bir unsuru olarak aşırı derecede regüle edilmiş, fazlasıyla profesyonelleşmiş bir iş kolu ürününe ve metaya dönüştürdüğü fikrini ve bu fikrin barınma ihtiyacının sadece konut üretimi ile giderilmesi gerektiğine ikna olmuş bir toplumsallıkla desteklenmekte ve sürdürülmekte olduğu gerçekliğini temel almaktadır. Çalışmanın iddiası şudur ki konut ve ev kavramlarına dair inşa edilmiş olan normatif zihin dünyası neyin ev olmadığının tespiti üzerinden sürdürülebilmekte ve meşrulaştırılmaktadır. Buna bağlı olarak, çalışmada normatif konut rejiminin ve bunu sahiplenen kitlelerin belirgin barınma pratiklerini dışlama ve kriminalize etme biçimleri incelenmektedir. Bu pratiklerin tümü metin içerisinde ev-olmayanlar olarak kavramsallaştırılmıştır. Çalışma içerisinde konut kavramında vücut bulan ailesel, yerleşik, elverişli ve yasal niteliklerini taşımayan pek çok barınma pratiği, inşa edilmiş bu nitelikleri yapı-söküme, ihlale uğratma becerisi ve doğrudan reddi üzerinden incelenmiştir. Çalışmanın ana odaklarından birisi konut rejiminin baskın hegemonyasına rağmen bu rejimin dışarısında yer alan bir barınma pratikleri setinin çoğul ve yaygın bir şekilde mevcut olduğudur. Üstelik dışlanan ve kriminalize edilen tüm bu pratikler bütününün barınma kavramını anlamlı bir çerçevede sorunsallaştırabilmek için işlevsel olduğu da metin içerisinde çözümlenmeye çalışılmıştır. Çalışmada öncelikli olarak ev-olmayanlar başlığı altında ailesellik, yerleşiklik, elverişlilik ve yasallık ekseninde barınma rejiminden dışlanan pratikler incelenmiştir. Ardından kategorik olarak ev-olmayan bir pratik olarak evsizlik üzerine detaylı bir kavramsal tartışma sunulmaktadır. Her iki bölüm de konut rejimi ve evsizliğe dair güncel paradigmayı en kapsamlı düzeyde deneyimleyen Anglosakson coğrafya temel alınarak incelenmiştir. Çalışmanın sonunda ise ortaya konan kavramsal çerçeve üzerinden Türkiye değerlendirilmiş, Türkiye'de ev-olmayanların ve evsizlik pratiklerinin Anglosakson coğrafya üzerinden yapılan inceleme ile benzerliklerine ve farklılıklarına değinilmiştir.
Eyüp merkez yerleşiminde geleneksel konut mimarisi

Bu tez çalışmasında, Osmanlı İmparatorluğu toprakları üzerinde Türkler'in yoğun olarak yaşadığı bölgelerde oluşmuş ve 19. Yüzyılın bitimiyle ömrünü tamamlamış, genellikle iki, bazen üç veya tek katlı, ahşap karkas konstrüksiyondan meydana gelen, Türk kültür ve geleneklerini yansıtan bir yapı olan geleneksel Türk Evi'nin eski bir Osmanlı yerleşmesi olarak Eyüp ilçesindeki örnekleri incelenmiştir. Çalışmanın ilk bölümde tezin amacı ve yöntemi açıklanarak, literatür ile arşiv araştırmaları, yapıların fotoğraflarının, projelerinin temini ve çizimleri ele alınmıştır. İkinci bölümünde, Eyüp yerleşmesinin Türk Dönemi kentsel tarihi incelenmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise geleneksel Türk Evi tanımlanmış olup, oluşumu, plan elemanları ve plan tipleri örnekleriyle açıklanmıştır. Dördüncü bölümde Eyüp yerleşmesindeki 2 büyük anıt eser olan Eyüp Sultan Külliyesi ve Zal Mahmud Paşa Külliyesi'nin çevrelediği alanda, 10 adet sivil mimarlık örneği yapı incelenmiştir. Çalışmanın son bölümü olan beşinci bölümde tüm incelemeler değerlendirilmiştir. Eyüp yerleşmesindeki sivil mimarlık örneği yapıların mekan organizasyonu açısından geleneksel Türk Evi ile paralellik göstermekte olduğu ve geleneksel Türk Evi iç sofalı plan tipi grubunda olduğu, genellikle 2 katlı, bazı örneklerde çatı katlı ve cihannümalı, bitişik nizam yapılanmalı, bodrum kat ve yangın duvarları dışında tamamen ahşap yapı malzemesi kullanıldığı, sıra ev tipolojisinden farklı olarak cephelerde, cumba, balkon ve payanda gibi mimari öğelerin monoton tekrarlanmadığı ortaya konmuştur.
1930-1940 yılları arasında İstanbul'da inşa edilmiş apartmanların cephe biçimlenişleri

Bitişik nizam yapılaşma şablonu içerisinde yer alan apartmanların cepheleri, bina-yol ara kesitinde yer almakta ve kentin yüzünü oluşturmaları sebebiyle özellikle önem taşımaktadır. Tekrar ederek kullanılan cephe elemanları, en küçük detaylarıyla birlikte, bir dönemin konut mimarisine karakterini vermektedir. 19. yüzyıldan itibaren Galata başta olmak üzere Beyoğlu, Şişli ve Nişantaşı gibi semtlerde görülen apartmanlar, Cumhuriyet Dönemi'nde İstanbul için yeni bir tipoloji olmamakla beraber, 1930'lu yıllardan itibaren yapımı hız kazanmıştır. Modern yaşamın simgesi olan apartmanlar bu dönemde özellikle tercih edilen bir konut tipi olmuştur. 1930'lu yıllarda hız kazanan apartman yapımı, İkinci Dünya Savaşı sebebiyle 1940 sonrasında giderek azalmıştır. Apartmanların cephelerini İstanbul örneği üzerinden incelemek farklı mimari üslupların bir aradalığının oluşturduğu zenginliği görmek açısından da ilginçtir. 1930 ve 1940 yılları arasında İstanbul'da inşa edilmiş olan apartmanların cephe biçimlenişlerinin ele alındığı bu çalışmada, modern bir yaşam biçimi sunan apartmanlar ve bu yeni yaşam biçiminin görüntüsü olan cepheleri incelenmiştir. Yapılan çalışma esas olarak tipolojik bir inceleme olmakla beraber, cephe üzerinden dönemin kültürel, toplumsal ve kentsel yapısı hakkında da tartışmayı mümkün kılmıştır. Tezin ikinci bölümünde Avrupa'da apartmanların ortaya çıkışı ele alınmıştır. Sanayi Devrimi'yle birlik artan konut talebi, ilk işçiler için yapılmış olan kira apartmanları ve daha sonrasında bu sağlıksız koşullara tepki olarak Modernizm etkisinde gelişen konut blokları araştırılmıştır. Üçüncü bölümde ise öncelikle İstanbul'da Osmanlı Dönemi'nde inşa edilmiş ilk apartmanlar; daha sonra ise 1930- 1940 yılları arasındaki apartmanlar, dönemin dergilerinde yayınlanan yazılar üzerinden apartman hakkındaki düşünceler, bir statü sembolü olarak apartmanda yaşamanın talep edilmesi, kira evi kavramı ve İstanbul'daki üslup çoğulluğu üzerinden ele alınmıştır. Son bölümde ise ele alınan apartmanların cephe elemanları analiz edilmiş ve cephelerin biçimlenişini etkileyen unsurlar belirlenmeye çalışılmıştır. Bunun için öncelikle bu dönemde Arkitekt'te yayınlanan apartmanlar ve cepheleri, Arkitekt'te yayınlanmış olan metinler ve söylemler üzerinden analiz edilmiştir. Cihangir, Teşvikiye, Nişantaşı ve Gümüşsuyu'nda yapılan gözlemler sonucu seçilen apartmanlar da araştırmaya dahil edilmiştir.
Traditional Urfa dwellings: An Investigation of part of the old town center

öz GELENEKSEL URFA EVLERİ: ESKİ KENT MERKEZİNİN BİR KISMININ İNCELENMESİ Ören, Sevil Işıl Yüksek Lisans, Mimarlık Böiümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Vacit İmamoğlu Mayıs 1996, 224 sayfa Urfa, zengin kültürel ve tarihi mirasıyla Türkiye'nin önemli kentlerinden biridir. Kentin tarihi yerleşimi yıkımlara rağmen hala ayaktadır. Ancak sanayi ve ekonomik gelişmeler, sosyal hayattaki değişimler ve hızlı nüfus artışı sonucu kentin tarihi dokusu ticaret merkezi içinde sıkışıp kalmış ve yeni kentsel işlevlerin tehdidine maruz kalmıştır, özellikle tarihi dokunun önemli bir parçası olan geleneksel evler bu gelişmelerden nasibini almış, kentin yeni kurulan bölgelerinde apartman yaşamını tercih eden asıl sahipleri tarafından kaderlerine terk edilmiştir. Sonuç olarak evler ya yıkılmış ve yeni binalarla yer değiştirmiş, ya da çoğu kırsal kökenli dar gelirli aileler tarafından kullanılmaya başlanmış, yeni sakinlerinin mimari kaygıdan uzak değişim ve bölünmelerine uğramıştır. Bu çalışmanın ilgi odağı geleneksel Urfa evidir. Evlerin mimari özelliklerini anlatmadan önce Urfa kenti ve tarihi kentsel özelliklerinin üzerinde durularak genel bir çerçeve çizilmiştir. Fiziksel ve sosyo-kültürel etkenler yapının ana belirleyicileri olarak ele alınmıştır. Evlerin mimari özellikleri, kullanıcı nitelikleri ve sosyal bir birim olan aile ile mimari bir birim olan konut arasındaki karşılıklı ilişki göz önüne alınarak anlatılmıştır. Evleri ve fiziksel çevreyi daha iyi anlayabilmek için Urfa'daki aile yapısı ve sosyal hayatı hakkında da bilgi verilmiştir. Tarihi bir mahalleden on evi kapsayan bir inceleme yapılarak bu evlerin mimari özellikleri geçmişşteki ve şimdiki durumları göz önüne alınarak anlatılmıştır. Bu çalışma, geleneksel Urfa evlerinin iklim ve malzeme durumuna ve sosyo-kültürel yapıya ne kadar duyarlı olduğunu, ancak yetersiz teknik donanımları, hijyenik şartları ve düşük konfor seviyesiyle değişen yaşam koşullarına uyum sağlayamadığını ortaya koyuyor. Bu çalışmanın amaçlarından biri geleneksel evlerden alınan derslerin yeni çevrelerin ve konut projelerinin tasarımında kullanılmasıdır. Çalışmanın bir diğer amacı ise halkın, özellikle de sorumlu kuruluşların ilgisini konuya çekmek ve kültürel mirasımızı tamamen yok olmadan korumaya yönelik gerekli önlemleri almalarını sağlamaktır.
Ahşap ve çelik makas sistemlerin malzeme ve sistem özelliklerinin incelenmesi, bir örnek yapı üzerinde değerlendirilmesi

Yurtdışında, özellikle Amerika ve Avrupa'da betonarme ve çeliğe alternatif olarak ahşap sistemlerin uygulaması yaygındır. Ülkemizde, yapı sektöründe sadece betonarme ve çelik yapıların yapımının olması, ahşap yapı sistemlerin uygulama olanağı bulamaması yapısektörümüzde bir eksiklik olarak dikkati çekmektedir. Bu eksikliğin nedeni araştırıldığındayönetmeliklerin yetersiz olduğu, ahşap malzemenin ve ahşap sistemlerin özelliklerinin mimar ve mühendisler tarafından yeterince bilinmediği görülmektedir. Ahşap malzemenin özelliklerinin bilinmesi ve yönetmeliklerde gerekli düzenlemelerin yapılması ile ahşap sistemin diğer sistemlere alternatif olarak kullanım olanağı bulacağı düşünülmektedir. Bu çalışmada; ahşap makas sistemler ile çelik makas sistemlerin malzeme ve sistem özellikleri açısından değerlendirmesi yapılarak, elde edilen bilgiler aktarılmıştır. Tezin birinci bölümünde, araştırmanın amacı, kapsamı ve aktarılmasındaki yöntem belirtilmektedir. İkinci bölümde, ahşap malzemenin fiziksel, mekanik, kimyasal, ekolojik ve görsel özellikleri aktarılmıştır. Üçüncü bölümde, ahşap makas sistemin tarihçesi, ahşap makas şekilleri, makas sistemin özellikleri, tasarım ve üretim ölçütleri ile uygulaması sırasında izlenecek adımlar anlatılmıştır. Dördüncü bölümde, çelik malzemenin fiziksel ve mekanik özelikleri ile çelik makas sistemin özellikleri açıklanmıştır. Beşinci bölümde ilk olarak, ahşap ve çelik makas sistemin malzeme özellikleri ve sistem özellikleri açısından değerlendirilmesi yapılmıştır. İkinci olarak ise 15 metre açıklığa sahip örnek bir yapı üzerinde ahşap ve çelik makas sistemin statik hesapları yapılarak, maliyet, makas ağırlığı ve kesit büyüklükleri açısından değerlendirmesi aktarılmıştır. Sonuç ve Öneriler bölümünde, araştırmanın tüm bölümlerinde çıkarılan sonuçlar değerlendirilmiş, ahşap yapıyönetmeliklerinin ve imar yönetmeliklerinin yetersizliğine değinilmiştir.
Bina kabuğunda paslanmaz çelik kullanımının sürdürülebilirlik açısından incelenmesi

Çalışmada, koruyucu bir tabaka gerektirmeyen ve uzun yıllar boyunca hizmet verebilen bir yapı malzemesi olan paslanmaz çeliğin, bina kabuğunda kullanılarak daha sağlıklı ve uzun ömürlü bir kabuk oluşturabileceği hedeflenmiştir. Türkiye'de mimaride paslanmaz çeliğin kullanımı kısıtlıdır. Bina kabuğunda ise çok daha azdır. Buna karşın son yıllar içerisinde dünya ve Türkiye'de birbirine parallel olarak kullanımı diğer yapı malzemelerine gore daha büyük oranlarda artış göstermektedir. Gelecek yıllarda, alüminyum giydirme cephelerin kullanılmaya başlanması benzeri yoğun bir taleple karşılaşılması olasıdır. Ayrıca Türkiye'nin gerekli hammaddelere sahip olması nedeni ile paslanmaz çelik üretme gibi bir potansiyeli bulunmaktadır. Konunun seçilmesinde amaç, yukarıdaki nedenlere de dayanaraktan, yoğun bir tüketim gerçekleşmeden önce, malzemenin; günümüzün bakış açısı olan sürdürülebilirlik bakımından incelenmesinde, avantaj ve dezavantajlarının belirlenmesinde fayda bulunmasıdır. Dört bölümden oluşan çalışmada, giriş bölümünde konunun seçilme nedenleri, kapsam ve işlenişi ortaya konmuştur. İkinci bölümde, sürdürülebilirlik kavramı anlatılmış, dünyada bu konuda yapılan çalışmalar özetlenmiştir. Sürdürülebilirliğin alt kavramları olarak ekoloji,, insan sağlığı, ekonomi, kullanım ömrü, performans, fonksiyonellik ve estetik olarak belirlenmiştir. Bu kavramların değerlendirilmesinde kullanılan hayat boyu değerlendirme, hayat boyu maliyetler ve kullanım ömrü planlaması yöntemleri tarif edilmiştir. Bina kabuğu tanımlanarak, yapıda kullanımı yüz yıllık bir geçmişşe sahip bulunan paslanmaz çeliğin tarihte bina kabuğunda kullanıldığı bazı yapılardan örnekler verilmiştir. Üçüncü bölümde, paslanmaz çeliğin elde edilmesi, kimyasal, fiziksel, mekanik özellikleri, ticari boyutlandırmaları ve işleme teknikleri gibi temel özellikleri verilmiş. Daha sonra önceki bölümde belirlenen sürdürülebilirlik kriterlerine göre bina kabuğunda paslanmaz çelik kullanımı incelenmiştir. Anlatım sırasında değerlendirme yöntemlerine dayanarak yapılmış çalışmalardan örnekler verilmiştir. Sonuç bölümünde ise, önceki bölümde yapılan incelemelerin sonucu olarak özetlemeler yapılmış, malzeme ile ilgili avantaj ve dezavantaj olabilecek durumlar ortaya konmuştur. Ayrıca çalışmada eksik kalan noktalar belirtilmiş ve konunun devamı niteliğinde yapılabilecek çalışmalar için önerilerde bulunulmuştur. IX
İnşaat sözleşmelerinde değişiklik talimatı uygulamasının FIDIC, AIA AND KİK sözleşme formları kapsamında incelenmesi

Bu çalışmada, inşaat sözleşmelerinde değişiklik talimatı uygulaması, yurtdışı inşaat projelerinde yaygın olarak kullanılan FIDIC ve AIA standart sözleşme formları ile Türk inşaat sektöründe kamu ihalelerinde tek yetkili kurum olan KİK tarafından yayınlanan standart sözleşme koşulları ve genel şartnameler çerçevesinde incelenmiş ve bu üç sözleşme formu arasındaki farklılıklar saptanmıştır. FIDIC ve AIA standart sözleşme formlarının tanımı ve gelişimi, bu formlar kapsamında kullanılan sözleşme türlerinden hareketle sözleşme değişiklikleri hükümlerinin kaynağı ve işletim süreci değişiklik talimatı sözleşme koşulları çerçevesinde ele alınmıştır. Benzer şekilde KİK tarafından yayınlanmış olan KİSK ve YİGŞ kapsamında yer alan sözleşme değişiklikleri incelenerek bu hükümlerin FIDIC ve AIA'e nazaran yetersiz olduğu belirlenmiş ve çözüm önerileri getirilmiştir.