turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
A method for the evaluation of the ultimate safety of historical masonry structures

Bu çalışmanın amacı tarihi yapıların güvenlik faktörlerinin hesaplanmasıdır. Tipik bir tarihi yapı oldukça rijittir. Tarihi yapıların iki önemli düşmanı vardır; bunlar zemin problemleri ve depremlerdir. Önemli bir deprem sırasında tarihi yapının güvenlik faktörü, yapıya etki eden yüklerin belirlenmesi ve yapının dayanımının hesaplanması ile mümkündür. Dayanımın yapıya etki eden yüklere oranı nicel bir güvenlik katsayısının belirlenmesini sağlayacaktır. Bu çalışmada, tarihi yapıların hiperstatiklik derecesi sonsuz olduğundan yüklerin nasıl aktarıldığını anlamak için analiz metodları geliştirilmiştir. Daha sonra yıkılması mümkün görülen elemanlar için eksenel yük-moment etkileşim diyagramları hazırlanmıştır. Böylece tarihi yapıların güvenlik faktörleri hesaplanmıştır.
Geleneksel Türk konut mimarisi ve oluşturduğu kentsel doku

Geleneksel Türk konutunun doku oluşturma özelliği konulu tez, doku oluşumunda fiziksel eleman olan Türk konutunun yöreden yöreye değişen biçimlenme özelliklerini ve bu özelliklerin yerleşim dokusunu ne şekilde etkilediğini incelemektedir. Ayrıca tez geçmişşin deneylerinin yanlışlardan arınmış doğru, güzel yönlerinin bugünkü tasarımlara veri olabilecek özelliklerini ortaya çıkarmayı amaçlamaktadır. Sonuçta ise anonim olarak adlandırdığımız mimarsız-mimarinin ne derece fonksiyonel ve estetik mekanlar yarattığını görmekteyiz. Tez beş bölümden oluşmaktadır ve her bölüm kendi içinde bölümlere ayrılmaktadır. Birinci bölümde, tezin konusu, konunun önemi ve güdülen amaç belirtilmektedir. Ayrıca tezin kapsamı ve izlenecek olan sistematik yöntemden kısaca söz edilmektedir. İkinci bölümde, geleneksel konut mimarisi, oluşturduğu kent dokusunun analizi ve kullanılma olanakları araştırılmaktadır. Üçüncü bölümde, geleneksel konut mimarisinin doku oluşturma özellikleri, doku oluşumunu etkileyen faktörler, doku ve diğer Özelliklerin kent biçimlenmesine etkileri araştırılmaktadır. Dördüncü bölümde, Edirne, Bursa ve Trabzon yerleşmeleri üzerinde konut mimarisi ve kent dokusunun gelişme ve değişimi, üçüncü bölümde belirlenen sistem doğrultusunda açılımı ve tanıtımı yapılmaktadır. Beşinci bölümde, problemi çözmek için yapılan çalışmaların tanıtımı, eleştiriler yapılmakta ve çözümler çerçevesinde doku oluşu mu ve mimari yaklaşımların sınıflanması ile ulaşılan sonuçlar değerlendirilmektedir. Altıncı bölümde, tezin genel olarak sonuçları değerlendirmeler, çözüm ve öneriler sunulmaktadır. VI
Büyük açıklıklı çelik yapı sistemleri ve uygulanan örneklerin incelenmesi

Bu çalışmada, tarihi süreç içerisinde çelik malzeme ve büyük açıklıklı çelik yapı sistemleri incelenmiş ve büyük açıklıklı çelik strüktürel sistemlerin irdelenmesi örnek yapılar verilerek detaylı bir şekilde yapılmıştır. Çalışmanın giriş bölümünde amaç, kapsam ve yöntem açıklanmaktadır. İkinci bölümde demir ve çelik malzemenin gelişimi ve büyük açıklıklı çelik yapılardaki ilk kullanımları tarihi süreç içerisinde incelenmiştir. Tipolojik olarak sınıflandırılmış ilk büyük açıklıklı çelik yapı örnekleri ile bu malzemenin strüktürel gelişimi ve kullanımı açıklanmaya çalışılmıştır. Üçüncü bölümde, büyük açıklıklı çelik yapı sistemleri incelenmiştir. Her bir strüktürel sistemle ilgili teorik bilgiler verilmiştir. Bu sistemlerin anlatımı örnek yapılar ile desteklenmiştir. Bu örneklerde mimari tasarım ve taşıyıcı sistem ayrıntılı olarak incelenmiştir. Sonuç bölümünde, çalışmanın genel bir özeti yapılmıştır. Geniş açıklıklı çelik yapı sistemlerinde geçmişşten günümüze kadar olan gelişmelerin mimariye sağladıkları olanaklar ortaya konmuştur. xıv
Bina cephelerinde oluşan tasarım kaynaklı bozulmaların incelenmesi

İnsanlık tarihinde ilk olarak barınma amaçlı yapılan yapılar, zaman içerisinde toplumların kültürel temsilcileri, güç sembolleri, kentlerin simgeleri haline gelmişlerdir. Önem kazanan kent imajı ve gelişen teknolojik imkanlar ile kullanıcı konforu sağlayan, yüksek performanslı bina cephelerinin tasarımları da önemli yer tutmaya başlamıştır. Bazı durumlarda bina cepheleri veya cepheyi oluşturan parçalar, beklenen hizmet sürelerini bitirmeden önce, belirlenen ihtiyaçları karşılamada yetersiz kalmaktadır. Bina cephelerinde bozulma olarak adlandırabileceğimiz durumun, sadece kentin imajına değil, insan sağlığına ve konforuna da olumsuz etkisi olduğu düşünüldüğünde, önemi tartışılmazdır. İncelenen araştırmaların istatistik verilerinde bina cephelerinde bozulmaya yol açan nedenlerin başlıcalarından birinin tasarım hataları olduğu tespit edilmiştir. Çalışmada ele alınan sorun, bina cephelerinde tasarımdan kaynaklanan bozulmalar ve bu bozulmalara yol açan hatalı, eksik tasarım kararlarıdır. Bu problemin çözülmesinde tasarım aşamasında verilen hatalı ve eksik kararların belirlenmesi önem taşır. Bozulma durumları üzerinde yapılacak analiz ve değerlendirmeler, bozulmaların tasarımla ilişki düzeylerini ve tasarımdaki yetersizliği/yanlışlığı ortaya çıkarabilir. Bu nedenle çalışmada öncelikle; bina cephelerinde oluşan tasarım kaynaklı bozulmaların analizi ve sistematik olarak belirlenmesi ve bozulmaların tasarımla ilişkisinin kurulması, verilen yanlış ve eksik kararların belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada 'tasarım sorunları' olarak adlandırılan tasarım hata ve eksiklikleri, ilgili bozulma durumları açısından analiz edilerek sınıflandırmalar yapılmıştır. Tasarım sorunları; pencerelerde/dış kapılarda bozulmaya yol açan tasarım kaynaklı sorunlar, dış duvarlarda bozulmaya yol açan tasarım kaynaklı sorunlar, dış duvar ile pencere/dış kapı birleşim detaylarında bozulmaya yol açan tasarım kaynaklı sorunlar olmak üzere üç başlıkta detaylı incelenmiştir. Bu sınıflandırmalar kapsamında tasarım sorunları, bozulmaya neden olan etkiler ve bozulma tipleri arasındaki ilişkileri gösteren incelemeler yapılmıştır. Kaynak taraması ve gözlem tekniği ile belirlenen 30 bina cephesi bozulması incelenmiş ve bu bozulmaların tasarım kararlarıyla ilişkisi kurulmuştur. Gözlemlenen örneklerde görülen bozulmalar; :işlevsel bozulma, :dayanımsal bozulma, :estetik bozulma olarak gösterilmiştir. Her başlık sonunda, örnekler hakkında yapılan incelemeler tablolar ile açıklanmıştır. Sonuç bölümünde tasarım aşamasında yapılan hatalar değerlendirilmiş ve önerilerde bulunulmuştur.
Avlulu binalarda doğal havalandırma ve soğutma açısından rüzgar etkisi ile oluşacak hava akımlarına yüzey açıklıklarının etkisinin deneysel incelenmesi

Rüzgar, yerleşme ve bina tasarımında eski çağlardan beri önemli bir çevresel faktör olmuştur. Rüzgarın, yapıların soğutma yüküne etkisi, bu etkilerin bilimsel yöntemlerle ortaya konması, tasarım ve uygulama alanlarına zaman geçirilmeden yansıtılması enerji tasarrufunun her zamankinden daha fazla gereksinim duyulan günümüzde, çok büyük önem taşımaktadır. Bu bağlamda, avlulu binalarda rüzgar etkisi ile oluşacak hava hareketinin etkinliğini değiştirebilecek binaya ait diğer açıklıkların da göz önünde bulundurulması, dikkatlice incelenmesi gerekmektedir. Bu gerekçe ile çalışmada yapılacak olan, rüzgarın, atrium ve avlulu yapılar üzerinde soğutma yüküne etkisi ve bu yapıların yüzeylerindeki açıklıklarda oluşacak hava akımlarının önceden tahminin yapılmasını sağlayacak bilgilerin üretilmesi amacına yönelik olarak öncelikle deneysel yolların geliştirilip araştırılmasıdır. Bu nedenle yapılacak çalışmanın amacı, rüzgar tünelinde gerekli koşullar sağlanarak binaların soğutulması için harcanan enerjinin en aza indirgenmesi için avlu ve atrium yapılanılın yüzeylerindeki açıklıklarından geçen hava akımının deneysel olarak incelenmesidir. Çalışmanın birinci aşaması; bilgi toplama, mevcut örneklerin irdelenmesi, mevcut tünelin değerlendirilip gerekli değişikliklerin tasarlanması; ikinci aşaması; gerekli deney düzeneklerinin kurulması, tünelin karakteristiklerinin ortaya konulması; Üçüncü aşama; örnek olarak seçilmiş avlu modelleri üzerinde ölçümlerin yapılması, sonuçların değerlendirilmesi, teknik raporun hazırlanması adamlarından oluşmaktadır.
Dekonstrüktivizm örneğinde mimaride strüktür ve malzeme

Mimari tasarımlara etki eden malzeme ve strüktür aynı zamanda kentlerin görünümüne ve kimliğine de etki etmektedir. Tezin amacı mimarlık alanında son otuz beş yılda hızla gelişen, mimarlık gündeminde gittikçe önem kazanan, diğer mimari akım yaklaşımlarından kendini ayıran ve eleştirmenler tarafından ilk felsefi kökeninden uzaklaştığı iddia edilen mimarlık yaklaşımı olan Dekonstrüktivizmin incelenmesidir. Bu çalışmada dekonstrüktivizim akımında gerçekleştirilen yapıların, strüktür ve malzemelerinin incelenerek mimarlıkta zaman içindeki gelişimi anlatılmaktadır. Çalışmaya alt yapı oluşturmak için öncelikle strüktür ve kullanılan malzeme kavramları ile birlikte dekonstrüktivizm akımı hakkında bilgiler verilmiştir. Çalışma beş bölümden oluşmakta olup Genel Bilgiler kısmında çalışmanın amacı, kapsamı ile mimari yapının tasarım aşamasında strüktür kararların ve yapıda kullanılacak olan malzemenin belirlenmesinin amaçlanması noktasında çalışma sınırları anlatılmaktadır. Yapılan Çalışmalar bölümünde örneklem gurubunu analiz etmek için tespiti yapılan yapıların başlıkların içeriğinin detaylandırılmasına yardımcı olmak amacıyla yapı kimlik kartları ve analiz tablosu oluşturulmuştur. Bulgular bölümünde örneklem grupları oluşturulan yapılar tablo ile analiz edilmiştir. İrdeleme ve tartışma bölümünde analizlerden elde edilen veriler tablolaştırılmış ve örneklem grupları karşılaştırmalı değerlendirilmiştir. Sonuç bölümünde ise analiz ve değerlendirmelere ait bilgiler çıkarılmış ve çalışmanın içeriğine uygun olarak öneriler aktarılmıştır.
Elite benefaction in Roman Asia minor: The case of Plancia Magna in Perge

Bu tez, yerel elit sınıf tarafından gerçekleştirilen mimari baniliğin, Küçük Asya'daki Yunan kentlerinin Roma İmparatorluk dönemi sırasında kentleşmesindeki rolü ve banilerin sosyal statüleri üzerindeki etkisi üzerine bir incelemedir. Tez, antik çağlardaki banilik kavramı ve Anadolu kentlerinin Roma etkisi altındaki mimari yenileşme düzeni hakkında bir kuramsal çerçeve oluşturduktan sonra tek bir örneğe; Hadrianus döneminde Plancia Magna tarafından restore edilmiş olan Perge'deki Helenistik Kent Kapısı üzerine yoğunlaşır. Yenilenmesinin ardından bu kapı, Perge'deki kentsel aktivitelerin önemli bir parçası olmuş ve hem kent hem de banisi için gurur kaynağı haline gelmiştir. Dolayısıyla bu çalışma, Plancia Magna'nın mimari bağışının Perge'nin Roma etkisi altındaki kentleşme sürecine ve Plancia Magna'nın erkek egemen Roma toplumundaki kamusal kimliğinin değişimine olan katkısını irdelemeyi amaçlar.
Yapıda kaplama malzemesi olarak ahşap ve ahşap esaslı ürün kullanımının araştırılması

Tarihçesi çok eskilere dayanan ahşap, üstün özellikleri nedeniyle geçmişşten günümüze önemini korumuş yapı malzemelerinden biridir. Geleneksellikten çağdaşlığa uzanan, dünyanın pek çok bölgesinde kolaylıkla bulunabilen, üretilebilen ve işlenebilen bir malzeme olmasının yanı sıra ekolojik olması ile de özel bir malzemedir. Bu bakımdan ahşap malzemenin yapıdaki kullanımının geliştirilmesi büyük önem taşımaktadır. Ahşap ve ahşap esaslı ürünlerin yapıda kaplama olarak kullanımının geliştirilmesini amaçlayan bu çalışmada çağdaş örnekler ele alınmıştır. Literatür araştırmaları yapılmış, bir inceleme sistematiği oluşturulmuş ve oluşturulan bu sistematik doğrultusunda hazırlanan föyler ile seçilen örnekler incelenmiştir. Çalışma kapsamında, yapıda kaplama malzemesi olarak ahşap ve ahşap esaslı ürün kullanımının geliştirilmesi amacıyla; yapı konumu ve işlevi, kaplamanın kullanıldığı mekan, kaplanan yapı elemanı, kaplamanın amacı ve işlevi, ağaç türü, uygulama yöntemi ve uygulama detayı bakımından çeşitlilik gösterecek örneklerin seçilmesine özen gösterilmiştir. Literatürden ulaşılan uluslararası çağdaş örneklerin yanı sıra yerel örneklere de yer verilmiş, yerel örnek seçiminde, verilere ulaşabilme kolaylığı açısından, Bursa'da ahşap ve ahşap esaslı ürünler ile kaplama uygulamaları yapan firmaların örnekleri değerlendirilmiştir. Sonuç olarak; yapıda kaplama olarak ahşap ve ahşap esaslı ürün kullanımı ile ilgili farkındalık oluşturmak, bilgi birikimini artırmak ve mevcut kullanımı geliştirmek amacıyla, elde edilen bulgular değerlendirilerek yorumlanmıştır.
Sanal gerçeklik ve mimari koruma

Bilgisayar teknolojilerinin gelişimiyle birlikte sanal gerçeklik sistemlerinin günlük yaşamdaki kullanımları diğer disiplinlerde olduğu gibi mimari koruma alanını da etkilemektedir. Koruma konusu olan miras ve miras alanlarında yapılan görselleştirme çalışmaları koruma uzmanları ve uzman olmayan kitlelere mirasın anlatılması ile ilgili yeni olanaklar getirmektedir. Bu çalışmada söz konusu yeni olanaklar sayesinde bugüne kadar başka ortamlarda üretilmesi mümkün olmayan ürünler ve anlatı şekillerinden biri olan sanal gerçekliğin mimari korumaya sunum ve anlatım bağlamındaki etkisi incelenmiştir. Bu amaçla, ilk bölümde, Sanal Gerçeklik kavramı, bu kavram çevresindeki düşünsel ve sanatsal bağlam anlatılmıştır. İkinci bölümde, Sanal Gerçeklik türleri ve farklı sistemler incelenerek sınıflandırma ve kullanım alanları sıralanmıştır. Üçüncü bölümde, koruma ve mimari koruma kavramları incelenerek bu konudaki düşünsel çerçeve anlatılmıştır. Dördüncü bölümde mimari koruma alanında uygulanmış farklı sanal gerçeklik örnekleri anlatılmıştır. Beşinci bölümde ise sanal gerçeklik uygulamalarının mimari koruma bağlamındaki katkısının saptanabilmesi için bir yöntem önerilmiştir. Son bölümde ise önceki bölümlerdeki tespitler ışığında sanal gerçeklik uygulamalarının koruma alanında günümüzde ve gelecek kullanılabilecekleri uygulamalara ilişkin önerilerde bulunulmuştur.
Ahşap kalıp yüzey malzemesinin performansını belirlemeye yönelik kriterlerin saptanması ve geleneksel yapım çerçevesinde karakavak kerestesinin kalıp yüzey malzemesi olarak kullanım sınırlarının belirlenmesi

Bu araştırmanın amacı, ülkemizde yaygın olarak yetiştirilen karakavak kerestesinin kalıp yüzey malzemesi olarak kullanım sınırlarının belirlenmesidir. Araştırma sürecinde; ahşap kalıp yüzey malzemesinin performans kriterleri, kontrol değerleri ve deney türleri belirlenerek ölçüm/deneyler yapılmıştır. Deney materyali olarak, II. sınıf sarıçam, I. sınıf karakavak ve BS20 betonu kullanılmıştır. Performans kriterlerinden; kalıp tahtası statik eğilme direnci I. derecede önemli, kalıp tahtası ende/boyda düzlemden sapması, kalıp tahtası eğilme deformasyonu ve kalıp tahtası çatlakları II. derecede önemli performans kriteri olarak belirlenmiştir. I. sınıf karakavak kerestesinin II. sınıf sarıçama oranla yaklaşık % 60'lık bir performansa sahip olduğu görülmüştür. Ancak, şantiye ortamında kullanımının yaygınlaşabilmesi için; malzeme seçimine/kullanımına ve kalıp sisteminin rasyonelleştirilmesine yönelik iyileştirici tedbirlere gereksinim duyulmaktadır.
Ethnic oven units in Kadifekale, Izmir: investigating a migrant cultural heritage as a unique socio-spatial phenomenon

Kadifekale, antik çağlardan beri İzmir'in önem arz eden bir bölgesi olmuştur. 1990'lara gelindiğinde bölge zorunlu göç sebebiyle yerinden edilmiş kırsal nüfusa barınma olanağı sunmuştur. Kadifekale'nin gecekondu mahalleleri 1970'lerden bu yana, Mardinli göçmenlerin çoğunlukta olmasından ötürü homojen yerleşim birimleri haline gelmiştir. Günümüzde ise bölge, heyelan riski taşıdığı gerekçesiyle, Kadifekale ve Yeşildere Kentsel Yenileme Projesi kapsamında boşaltılmış; bölge sakinlerine TOKİ Uzundere konutları yerleşim alternatifi olarak sunulmuştur. Kadifekale ve çevresinin arkeolojik sit alanı statüsünde bulunması da bölgeye dair kayda değer girdilerden birini oluşturmaktadır. Kadifekale taşıdığı tüm bu vasıflarla; 2009 itibariyle ürettiği kentsel politikalar bağlamında bir değişim ve dönüşüm sürecine giren İzmir Büyükşehir Belediyesi'nin yenilikçi girişimlerinin odak noktalarından biri olmuştur. Bu tez, Kadifekale'ye ilişkin yukarıda özetlenen tablonun içerisinde varoluş mücadelesi veren bir sosyo-kültürel ve kentsel olguyu ele alır: Anadolu'nun genellikle kırsal kesimlerinde görülen ve domestik çağrışımları olan tandır ocakları; Kadifekale sur içinde bulunmakta ve bir grup İzmir-Mardinli göçmen kadın tarafından kullanılmaktadır. Kadınlar burada tandır ekmeği pişirip satarak, aileleriyle birlikte ekonomik ve varoluşsal anlamda kente tutunmaya çabalamaktadır. Bunun yanı sıra, tandır ocakları; göçmenlerin mecburen geride bıraktıkları kimliklerini ve aidiyetlerini kentte yeniden inşa etmelerine yardımcı bir araç görevi üstlenmektedir. Açık kamusal kent mekanında bütün kırılganlığıyla şimdilik var olan bu çok katmanlı olgu, yerel yönetimin zeminini oluşturduğu çok disiplinli tartışma platformlarında ele alınmakta ve korunmaya değer olup olmadığıyla alakalı soruları da beraberinde getirmektedir. Bu tez; söz konusu tandır ocaklarını bu açılardan irdelemeyi ve kentin tarihine ve belleğine bir not olarak kaydetmeyi amaçlar.
Tüketim odaklı yaşam biçimlerinin günümüz konut proje temsilleri üzerinden okunması

Bir 'imkanlılık ortamı' olarak tariflenen mekanın birey tarafından kişiselleştirilmiş hali olan 'ev' ve onun fiziksel niceliğinin karşılığı olarak adlandırılan konut tarifi zor ve kişiden kişiye değişen bir kavramdır. Ev kavramının birey kadar sürekli oluşu, var olduğu her ortamda önemini ve geçerliliğini koruyabilmesi anlamına gelmektedir. Çalışma boyunca öncelikle konutun, birey için ne anlam ifade ettiği üzerinde durulacak, çıkan kavramlar bir liste haline getirilecektir. Bu doğrultuda yapılan analizler sonucu ortaya çıkan, ev kavramının çok farklı, ucu var olmaya kadar dayanan gereklilikler listesini kapsadığıdır. Oluşturulan liste yardımı ile günümüz konut piyasasındaki örnekler incelenecek, gerekliliklerin ne kadarının karşılanabildiği sorgulanacaktır. Günümüzün yaygınlaşmış tüketim alışkanlıkları, konut projelerinin üretiliş nedenleri ve içeriklerini etkilemekte, gereksinimleri karşılamaktan öte yeni gereksinimler yaratarak daha çok tüketmeye teşvik ettiği bilinmektedir. Bu varsayımdan yola çıkarak öncellikle temsiller üzerinden üretilen projelerin, evin kutsal anlamına mı hizmet ettiği yoksa tüketim çarkının devamlılığını sağlamak üzere evi bir meta olarak mı gördüğü olarak ortaya konmalıdır. Tüketim, çalışma boyunca insan iradesinin dışında gelişen, kontrol mekanizmalarıyla düzenlenen, bilinen tüm değerleri nicelleştiren, yönlendirilen ve denetlenen bir güdü olarak tariflenmektedir. Tüketici bu sistem içerisinde kendini seçim yapmakta özgür hissetse de, aslında farkında olmadan ona sunulan hazır seçeneklerden herhangi birini seçmekte, sahip olamadığı durumlarda da, bu seçenekleri kişisel özlemleri ve idealleri haline getirmektedir. Bu doğrultuda, çalışma boyunca tüketimin de etkisiyle, benzer yaşam tarzlarına ve geleneksel biçimlenişlere sahip mekanlarda sıkışıp kalmış, standartlaşmış hayatları kendi tercihiymişçesine yaşayan kullanıcıların seçimlerini neye göre yaptıkları ve piyasanın konut anlayışını ne yönde etkiledikleri analiz edilmeye çalışılacaktır.
Kentin mahremiyeti, konutun kamusallığı

Geleneksel yaşam biçiminin, kent ve birey odaklı değişimini incelemek modern dünyayı anlamlandırmanın bir yoludur. Bireyin bir yapı olarak kendisini kurması -kimlik-, toplumsal yaşamı dönüştürür. Toplumsal yaşamı dönüşen kentin -bireyin kendini kurduğu şekliyle- kendisini yeniden yapılandırması kaçınılmazdır. Kentin kamusallığının birey üzerinden nasıl zapt edildiği ve toplumsalı kuran olarak bireyin başarısı; gündelik hayat çerçevesinde mahremiyet kavramı ile çözülür. Kritik noktanın belirlenmesi çalışmasında endüstrinin kendini yapılandırırken kenti, bireyi ve daha önemlisi konutu nasıl çevrelediği gündelik hayat içinde saklıdır. Endüstrinin yeniden yapılandırdığı iki şey vardır: birey ve bireyin yaşamının bir parçası. Endüstriyi kuran şeyin, düşünce yapısının değişmesi denilmesi düşünülemez. Endüstri; bir tarih aralığında, uygun ortamların kesişme nedeninden doğmuştur. Endüstri ile günümüz gündelik hayatı başlar. Konut ilk hedefidir çünkü bireyi sınırları içinde koruyan olarak, ilk hedeftir.
Eğlence hayatımızın değişimi ve mekan üzerindeki etkileri

Sosyal çevre-tasarım ilişkisi kapsamında; 'Eğlence anlayışımızın nasıl değiştiğini araştıran bu çalışmada, Bizans dönemi İstanbul'undan bugünün 21. Yüzyıl eşiğindeki İstanbul'una kadar eğlence hayatı üç bölümde incelenmiştir: Bizans dönemi, Fetih sonrası dönem, Cumhuriyet sonrası dönem. Eğlence hayatımn tarihsel sürecini incelediğimizde İstanbul sınırlarında yaşayan azınlıkların eğlence hayatma çok büyük katkıları olduğunu görüyoruz. Bilhassa Tanzimat sonrası; 19. Yy. İstanbul'unda İmparatorluğun batılılaşma çabalarının da etkisiyle azınlıklar ve onların yaşadığı Pera bölgesi çok önem kazanıyor. Bu sebeple araştırma ağırlıklı olarak Beyoğlu bölgesini incelemeyi hedeflemiştir. Beyoğlu bölgesi incelenirken özellikle 19. Yüzyılda. 'da Pera'da yaşayan yerleşik nüfus, konut dağılımı, mahalle kurgusu, dokunun oluşmasını etkileyen yangınlar, eğitim kurumlan gibi bir takım parametreler eğlence hayatı parelelinde incelenmiştir. Günümüz eğlence hayatı ise özellikle kaotik bir yapı sergileyen; farklı farklı eğlence anlayışlarım aynı doku içerisinde birleştiren 'Büyük Parmakkapı Sokak ve Hasnungalip Sokak' üzerinde incelenmiştir. Sözü geçen her iki sokakta da tipik eğlence mekanlarında; kullanıcılar ve işletmeciler ile anket yapılmış; neden o mekanları tercih ettikleri sosyoekonomik ve kültürel açıdan incelenmiştir. Yine anketler neticesinde toplumun eğlence hayatının nasıl değiştiği yönünde bulgular alınmıştır. Bu çalışmanın sonunda; Beyoğlu gibi kültürel rengi çok yoğun olan bir dokuya yeni bir eğlence mekanı kazandırırken, tasarımcıların dikkat etmeleri gereken tasarım parametrelerini anketler ve analizler doğrultusunda ortaya koymak hedeflenmiştir.
Authentication of space: The photograph as a raw material for architectural production

Bu tez, mimari üretimin gösterim biçimlerinden biri kabul edilen fotoğrafın, mimari ürün ile olan ilişkisinin eleştirel bir incelemesidir. Fotoğraf, genel olarak mimarlığı belgelemek için kullanılan teknik ve görsel bir ortam olarak yorumlanabilir. Kendi çerçevesi içerisinden bakıldığında tekniğin elverdiği koşullar doğrultusunda nesnel ve işlevsel olduğu kadar estetik bir değer de taşıyan fotoğraf, mimari imge söz konusu olduğunda, salt belge olma değerinin ötesinde bir temsil değeri kazanır. Bu değer doğrultusunda ise mimari bir temsil nesnesi olarak kullanılabileceği gibi, mimarlığın sanatsal ve maddesel bir ifadesi olarak da algılanabilir, hatta fotoğrafın mimarlık için rolünün, kendi maddesel varlığıyla da mimari üretimin bir parçası olduğunu tanımlayan bir yaklaşım öne sürülebilir. Bu gözle yeniden ele alınan fotoğraf, mimari bir malzeme olarak da kabul edilebilir. Bu nedenle bu çalışma, bilinen işlev ve değerinin ötesinde fotoğrafın, mimarlığın yeniden yorumlanmasını sağlayan bir ortam olduğunu kabul etmekle kalmaz, aynı zamanda, mimari üretim sürecinde yaygın olarak kullanılan yeni bir malzeme ve baskı tekniği olduğunu da iddia eder. Fotoğrafın değişen değerine dikkat çekip inceleyen bu tezde ise, bu bulgular doğrultusunda fotoğraf, mimari üretim için henüz işlenmemiş bir malzeme olarak tartışılacaktır. Mimarlığın algılanma biçiminde maddesel olmayandan, maddesel olana önemli bir değişimin olduğunu varsayarak başlayan bu tez, fotoğrafın bir malzeme olarak başlangıç fikrinden, inşa edilmiş nesneye kadar her türlü mimari mekanı özgünleştirebileceğini öngörür. Bu bulgular doğrultusunda ise fotoğrafın zaman içerisinde değişen değerine dikkat çekerek inceleyen bu tezin amacı, fotoğrafın mimarlıktaki yeni beliren bu rolünü tartışabilmek adına eleştirel bir çerçeve oluşturmaktır.