turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sultan II. Abdülhamid döneminde İstanbul'da hazine-i hassa tarafından inşa ettirilmiş köşkler bağlamında Çamlıca Yusuf İzzeddin Efendi köşkü koruma sorunları

II. Abdülhamit Dönemi'nde Hazine-i Hassa tarafından, Saray bütçesinden inşa ettirilmiş ve Saray erkanına tahsisli köşkler incelenmiştir. Bu kapsamda Efendilere ve Hanım Sultanlara tahsisli köşklerin bir listesi çıkarılmış olup, envanter fişleri hazırlanmıştır. Hazine-i Hassa tarfından inşa ettirilmiş köşklerin en görkemlilerinden biri olan Yusuf İzzeddin Efendi Köşkü; Çamlıca'da inşa edilmiştir. Köşkün inşa edildiği, Hazine-i Hassa'ya ait alanda Osmanlı Dönemi'nde 1634 yılında IV. Murad tarafından Cihan Bağı Kasrı adı ile bir kasır ve çeşme inşa ettirilmiştir. Zamanla harap olan kasrın yerine II. Mahmud döneminde, annesi Nakşidil Valide Sultan adına bir köşk yaptırılmıştır. Bu köşk bugün Yusuf İzzeddin Efendi Harem Köşkü olarak bilinen yapıdır. Nakşidil Valide Sultan'ın 1817'de ölümünden sonra 1835 yılında bu köşk II. Mahmud'un gözdelerinden Tiryal Hanım'a ihsan edilir. Tiryal Hanım 1886 yılında ölünce köşkün yeni sahibi Sultan II. Abdülhamid'in iradesiyle Sultan Abdülaziz'in oğlu Yusuf İzzeddin Efendi olur. Çamlıca'daki Tiryal Hanım Köşkü'nün 1886 sonrasında Yusuf İzzeddin Efendi'ye geçmesi ile birlikte 1887 yılında; Selamlık Köşkü, Ağalar Dairesi, Aşçı ve tablakar koğuşları ile mutfak binasının inşası kararlaştırılır. 1889 yılında II. Mahmud'un hekimbaşısı olan Abdülhak Molla'nın; harem, selamlık, hamam, ahır ve bağdan oluşan köşkü satın alınarak Yusuf İzzeddin Köşkü arazisi 89.000 m2 (155000 zira) genişletilir. Yusuf İzzeddin Efendi'nin ölümünden sonra ise köşk idaresi ve tamirleri eşi Leman Hanım tarafından yürütülmüştür. Köşk arazisi zamanla parçalanmış, parselde var olan müştemilatlar yıkılmış, köşk bakımsız kalmıştır. Yusuf İzzeddin Efendi'nin mirası olan mülklerin bir kısmı Zincirlikuyu Kasrı örneğinde olduğu gibi okula çevrilmiş, Dolmabahçe Küçük Levent Çiftliği örneğinde olduğu gibi Varlık Vergisi uygulaması ile kamulaştırılmış, Çamlıca köşklerinde ise kısmen kamulaştırılmış, kısmen ailesi tarafından özel mülk olarak satılmıştır. Yapıların kamu elinde olduğu durumda da özel mülkte olduğu durumda da koruma sorunları görülmektedir. Tez kapsamında, II. Abdülhamid Döneminde Hazine-i Hassa tarafından inşa ettirilen köşklerin envanteri çıkarılmış, Yusuf İzzeddin Efendi'nin kullandığı köşkler incelenmiş ve Çamlıca Yusuf İzzeddin Efendi köşklerinin koruma sorunları irdelenmiştir.
Bebek'te 19. y. y. sonu yöresel konut mimarisi ve günümüzde mevcut olmayan bir evin restitüsyonu üzerine araştırma

Türk çağında Boğaziçi, yalıları, konakları, köşkleri ile uyumlu ve yaşayan bir Türk kültürü oluşturmuştur. Doğaya, insana saygıyı ifade eden, doğa ile çatışmadan, onunla barışık yaşanmasını gösteren bu evrensel kültür, son dönemlerde hızla değerlerini kaybetmeye başlamış, yerini görüntü ve biçim değişimine yol açan apartman kültürüne bırakmıştır. Doğal ve tarihi değerlerinin hızla yok edildiği Boğaziçi'nde Bebek kendisini koruyabilmiş ender Boğaziçi yerleşimlerinden birisidir. Sivil mimarlık örneği bazı yapıları yıkılmış olmasına, son yarım yüzyıldır klasik anlamda yalısı kalmamasına rağmen Bebek kendisine has yeşil yamaçları, ayakta kalan konak ve köşkleri ile doğal ve tarihi özelliğini bir ölçüde de olsa yaşatmaktadır. Bebek'te 19. yy sonu yöresel konut mimarisini oluşturan evler, konaklar, köşkler ve yalılardır. Yalılar kıyılarda yapılarak yöresel kıyı mimarisini oluşturmuş, konak ve köşkler ise yamaçlarda yapılmışlardır. 18. yy ortalarından itibaren yapılmış evlerle, 19. yy sonlarına kadar değişik üsluplarla yapılmış konak, köşk ve yalılar Bebek 19. yy sonu yöresel konut mimarisini oluşturmuştur. Bu çalışmada, Boğaziçi yerleşimlerinden Bebek'te 19. yy sonu yöresel konut mimarisi incelenmiştir. Bu kapsamda, Bebek tarihi dokusu içinde yer alan ve 19. yy sonlarına doğru yapılmış, günümüzde ayakta olmayan bir konağın elde edilen verilerin ışığında tespiti ile restitüsyonu üzerine araştırma yapılmıştır.
Yirminci yüzyıl batı mimarisinin 1950-1990 arası ülkemiz mimarisindeki ve bir örnek olarak büro binaları üzerindeki etkileri

Ülkemiz mimarlığının, 20. yüzyıldaki kimlik arayışlarını ve 1950 sonrası evrensel kimliğe doğru yönelmenin mimarimizdeki etkileriyle, bunun getirmiş olduğu sorunları gündeme getirmek, bu çalışmanın amacını oluşturdu. Çağdaş batı mimarisine genel bir bakış ve üslup kavramının oluşumu birinci bölümünde anlatıldı. ikinci bölümde 20. yüzyıl içindeki dönemlerin ne gibi nedenlerle oluştukları ve tarihi akış içerisinde bu dönemlerin beraberinde ne gibi üsluplar doğurdukları, içinde bulunduğumuz yüzyıl mimarlığında incelendi. Üçüncü bölümde ülkemiz mimarisindeki gelişmeler,20. yüzyılın başından ortalarına kadar, dünya mimarisindeki gelişmelerin etkisiyle ele alınarak çeşitli dönemlerle anlatıldı. Dördüncü bölümde, 1950 sonrasında meydana gelen ekonomik ve siyasi değişikliklerin mimarimizdeki etkileri öncelikle ele alındı. 1950 sonrasında ülkemiz mimarisinde meydana gelen değişiklikler, birçok üslup aynı anda bir arada var oldukları için tek bir dönem gibi düşünülerek incelendi. Ancak daha detaylı inceleme için on yıllık dönemler olarak ele alındı. Beşinci bölümde, 1950 sonrasında batı ile bütünleşme çabalarının mimarimizdeki etkileri, özel bir örnek olarak büro binaları üzerinde batı mimarisindeki örneklerle karşılaştırmalar yapılarak anlatıldı. Türkiye'de 1960 sonrasında başlayan 'planlı dönem' olarak nitelendirilen dönemde Türkiye'nin kalkınması, endüstrileşmesi sorunları detaylı biçimde ele alınmış ve bu dönemde ekonomide hızlı gelişmeler olmuştur. Bunun sonucu olarak hızla artan şirketler ve kamu yapıları için büro binalarına duyulan ihtiyacın artması ile büro binalarının önemli bir konu haline gelmesi düşünülerek, 1950 sonrası dönemde büro binaları üzerinde çağdaş batı mimarisinin etkileri incelendi. Mimarimizin yüzyılın son yarısındaki ortamının ve dış etkilerinin yansımalarının büro binaları üzerinde değerlendirmesi yapılarak çalışma sonuçlandırıldı. II
Geleneksel konut mimarisinde cephe düzeyinde malzeme ve biçim incelemesi

'Geleneksel Konut Mimarisinde Cephe Düzeyinde Malzeme ve Biçim İncelemesi' adlı bu araştırma, Trabzon'un Akçaabat ve Sürmene İlçelerinde kentsel alanda yapılmıştır. Bu tez, altı konu başlığında toplanarak sonuçlandırılmıştır. Birinci bölümde; konuya giriş yapılarak problemin tanımı ve çalışmanın amacı belirtilmiştir. İkinci bölümde; geleneksel yapı hakkında bilgi verilerek yapı malzemesinin tanımı sınıflandırılması, tarihsel gelişimi, malzemenin mimari etkisi ile Anadolu'da geleneksel malzemeye dayalı mimari hakkında genel bilgiler verilmiştir. Üçüncü bölümde ; araştırmada kullanılan yöntem ve teknikler belirtilmiştir. Dördüncü bölümde; yapılan çalışmalar yer almaktadır. Bu bölüm iki aşamadan oluşmaktadır. Birinci aşamada Akçaabat ve Sürmene İlçeleri hakkında genel bilgiler verilmiştir. İkinci aşamada araştırmaya dahil alanlarda tespit edilen geleneksel konutlara ilişkin bulgular; fotoğraf, şekil ve açıklamalarla birlikte sunulmuştur. Beşinci bölümde; bulguların irdelenmesi ve değerlendirmesi yapılmıştır. Altıncı bölümde; araştırma sonucunda ulaşılan sonuçlar ve sonuçlara bağlı olarak uygun görülen öneriler yapılarak çalışma sonuçlandırılmıştır.
Bilgisayar destekli kabuk konut öntasarım ve değerlendirmesi

Gerçekleştirilen tez çalışmasında kabuk konut ön tasarımında, tasarım, denetim, değerlendirme amacıyla kullanılabilecek, bilgisayar destekli bir model önerisi geliştirilmiştir. Modelde kişisel bilgisayarlar için geliştirilmiş, biri 'bilgisayar destekli tasarım ve eskiz' , diğeri de 'çalışma tablosu' (spreadsheetr olmak üzere iki yazılım paketinin bütünleşik olarak kullanılması yoluyla, belirli bazı denetim işlemleri yapılabilmektedir. Giriş Bölümünde, çalışmanın konusu, kapsamı, gerekçesi ve kullanılan çalışma metodu aktarılmaktadır. İkinci Bölümde, konut sorunu, kullanıcı, tasarıyla, mimarlıkta bilgisayar kullanımı ve Türkiye'ye sağlayabileceği yararlar açısından çalışmanın amaçları anlatılmıştır. Üçüncü Bölümde, genel olarak konut sorunundan ve bu sorunu çözmeye yönelik olarak sunulmuş seçeneklerle kavramlar yer almıştır. Dördüncü Bölümde, 'Kabuk Konut' tekniği çeşitli açılardan, ayrıntılı olarak incelenmiştir. Beşinci Bölümde, model geliştirilirken izlenmiş olan metot kullanılan araçlar modelin geliştirilme amaçlan ve modelin kullanılması ile ilgili bilgiler verilmiştir. Sonuç Bölümünde, çalışmanın hedeflerine ne ölçüde ulaşıldığı, ne gibi yararlar getirebileceği ve irdelenen konut sorunuyla ilgili varılmış olan bazı kanılar sunulmaya çalışılmıştır. VÜİ
Toplu konutlarda enerji etkin aydınlatma tasarımı ve fotovoltaik panellerin entegrasyonuna ilişkin bir uygulama çalışması

Aydınlatma, en yaygın olarak inşa edilen ve yoğun bir kullanıma sahip bina tipolojisi olan konutlar için, oldukça önemli bir yere sahiptir. Bu durum enerji kaynaklarının azalması ile birlikte düşünüldüğünde, konut aydınlatma sistemlerinin, enerji verimliliği bağlamında tasarlanması gerekliliği karşımıza çıkmaktadır. Çalışma, toplu konut aydınlatma sistemlerinin, enerji verimli olarak tasarlanması adına, doğal aydınlatmanın maksimum kullanımını, yapma aydınlatma için ihtiyaç duyulan enerjinin ise pv paneller aracılığı ile elde edilmesini araştırmaktadır. Çalışmada aydınlatma, toplu konut, aydınlatma enerji performansı, doğal ışığın maksimum kullanımı için tasarım değişkenleri, konutlarda görsel konfor, pv panel tarihi ve konut binalarına entegrasyonu hakkında bilgi verildikten sonra, bir uygulama çalışmasına yer verilmiştir.
Türkiye'de prefabrike açık sistemlerle yapım olanakları

Bugün, Türkiye'de yaşanan ve ana hatları nüfus artış hızının yüksekliği, tarımın ekonomide küçülen payına ve imalat ve hizmet sektörü yatırımlarının belli bölgelerde yığılmasına paralel olarak büyük boyutlara ulaşan nüfus hareketleri, işsizlik ve istihdam problemi ve bütün bunların sonucunda oluşan düzensiz kentleşmenin ağır sosyal ve ekonomik maliyetler yaratması olarak karakterize edilebilecek olan büyük boyutlara ulaşan konut, üretim ve hizmet binaları açığı bütün dünyada olduğu gibi daha rasyonel çözüm olanaklarının araştırılmasını ve uygun teknolojilerin seçimini gündeme getirmiş bulunmaktadır. Türkiye'nin yapı üretimi probleminin çözümünde -hele önümüzdeki yüzyılın ilk on yılına girildiğinde karşılaşılacak yıllık ortalama 600. 000 birim konut gereksinimi düşünüldüğünde -konvansiyonel sistemlerin ihtiyaca istenen nitelik ve nicelikte cevap teşkil etmesi mümkün gözükmemektedir. Bu durum, diğer dünya ülkelerine paralel bir şekilde Türkiye'de de konstrüksiyon adımlarının sistemleştirilmesini ifade eden endüstrileşmiş yapımla 'hızlı ve ucuz' yapı temininin teorik ve pratik olarak ele alınmasını gerektirmektedir. Endüstrileşmiş yapım sistemleri, sağladıkları hızın yanında, eldeki sınırlı kaynakların rasyonel kullanımına ve bunun sonucunda maliyetlerde düşüşe olanak tanımaktadırlar. Bu ise yapı üretiminde aranan etkinlik ve verimliliğe imkan vermektedir. Bu doğrultuda, yapılan çalışmada ana tema olarak endüstrileşmiş bina üretimindeki iki temel görüşten biri olan açık sistemler ele alınmıştır. Bu amaçla, binanın endüstrileşmesi genel karakteristikleri ve gelişimi ile incelenmiş ve endüstrileşmiş bina üretiminde açık sistemlerin yeri ortaya konulmuştur. Çalışmada daha sonra, yapı üretimi ve uygun teknolojik alternatiflerin belirlenmesinde ülke ihtiyaçlarının saptanması da büyük önem taşıdığından Türkiye'nin genel verileri, ülkemizde bugün mevcut bulunan sistemlerin durumu, yapı üretimi sektöründe karşılaşılan zorluklar üzerinde durulmuş, sonuçta ise açık sistemlerin ülke ihtiyaç ve şartlarına uygunluğu ortaya konulmuştur. vı
Understanding cultural landscape characteristics: The case of barbaros settlement, Urla-Izmir

Kırsal yerleşimlerin korunması gerekli miras özellikleri ekonomik ve sosyal dönüşümler nedeniyle uzun yılardır yok olma tehdidi altındadır. Güncel koruma çalışmaları, bir yerin tüm yönleriyle anlaşılmasının önemini ortaya koyarken, Türkiye'de kırsal yerleşim çalışmaları çoğunlukla mimari özelliklerle sınırlı kalmıştır. Oysa kırsal yerleşimlerin doğal ve kültürel yönleri, barındırdıkları yaşam pratikleri, mekanlar ve nesneler birbirleriyle ilişkilidir ve miras değerlerinin bağlamlarındankopmadan korunmaları için bu ilişkiler değerlendirilmelidir. Bu tez, İzmir Urla'da bulunan Barbaros kırsal yerleşiminin bütüncül bir yaklaşımla anlaşılmasını amaçlamaktadır. Hedeflenen bütüncül yaklaşımı sağlamak adına, kültürel peyzaj kavramı; doğal, kültürel, somut ve somut olmayan bileşenleriiçine alan geniş bir kavram olması nedeniyle kullanılmıştır. Kültürel peyzaj alanında kullanılan metotlar ve kapsamları incelenmiştir. Barbaros kültürel peyzajı, doğal alanlar, tarımsal alanlar, su ile ilişkili alanlar ve yerleşim alanı olmak üzere dört ana başlık altında incelenmiştir. Her bir kategorinin somut ve somut olmayan özellikleri, zaman içindeki değişiklikler ve farklı kategoriler arasındaki ilişkiler tespit edilmiş;özellikler değerlendirimiş ve geleneksel kırsal yaşamla ilişkili olanların sahip olduğu değerler saptanmıştır. Araştırma göstermiştir ki Barbaros kültürel peyzajı tarımsal yaşam pratiklerine bağlı olarak üretimle güçlü bir ilişki içindeydi. Fakat zaman içinde tarımsal aktiviteler ve mekansal ilişkiler azalmış ve bunun sonucunda miras değerleri zarar görmüştür. Kaybedilen değerleri geri kazanabilmek ve var olanları koruyabilmek için, tespit edilenkarakterler ve ilişkiler göz önüne alınmalıdır.
Kapadokya yöresindeki yerleşim alanlarının mimari nitelikleri bağlamında irdelenmesi

Geleneksel mimari dokusu, kültürel özellikleri ve doğal oluşumları ile dünyanın önemli koruma alanlarından biri olan Kapadokya Bölgesi, kaya oyma yerleşimlerin, yeraltı şehirlerinin ve yığma taş yapıların oluşturduğu, doğal oluşumlarla da bütünleşen yerel dokusu ile ön plana çıkmaktadır. Kapadokya Bölgesi'nin genel mimari karakteri incelendiğinde, bölgedeki tüm yerleşim birimlerinde; kaya oyma mekanların ve peribacalarının varlığı, malzeme kullanımı gibi ortak özelliklere sahip olmanın yanı sıra bazı farklılıklarının da bulunduğu gözlemlenmektedir. Bölgedeki yerleşim alanlarının mimari karakterinin tespit edilebilmesi amacıyla hazırlanan bu tezde, Kapadokya'nın karakteristik özelliklerini yansıtan 3 yerleşim birimi olan Ürgüp, Uçhisar ve Göreme'nin mimari karakterini oluşturan özellikleri irdelenmiştir. Bu bağlamda öncelikle Kapadokya Bölgesi'nin genel tanımı yapılmış ve bölgenin karakterini belirleyen tarihsel, kültürel, topografik, dini etkenler ve demografik yapısı incelenmiştir. Yerleşimlerin mimari niteliklerinin belirlenmesi ve karşılaştırılmalarının yapılabilmesi amacıyla, çalışma alanını oluşturan yerleşim alanlarının kentsel dokusu ve bu dokuya doğal oluşumların, anıtsal yapıların ve sivil mimarlık örneklerinin etkisi incelenmiş, doku bütününde ağırlıklı bir etkiye sahip olduğu görülen sivil mimarlık örnekleri detaylı bir şekilde ele alınmış, plan şemaları, kütle biçimlenmeleri, bezeme ve malzeme özellikleri bağlamında değerlendirilerek ortak özellikleri ve farklılıkları belirlenmiştir. Böylelikle Kapadokya Bölgesi'ndeki yerleşim birimlerinin katmanlı ve dinamik yapı sistemi içindeki oluşum mantığını anlamak ve bu yerleşim birimlerinin benzerlik ve farklılıklarını ortaya koyabilmek amaçlanmıştır. Bu çalışma ile, özellikle sivil mimarlık örneklerinin doğal oluşumlarla bütünleşerek birimlerin genel karakteristiğinin oluşmasındaki rolü vurgulanmış, bölgede yaygınlaşan restorasyon uygulamalarında yerel doku özelliklerinin vurgulanması, çeşitli nedenlerle özgün özelliklerini yitirmeye başlayan bu dokunun belgelenmesi, ortak özellikleri ve farklılıklarının belirlenmesi ve gelecekte yapılacak koruma çalışmalarına kaynak oluşturulması hedeflenmiştir.
Kentsel mekan olarak meydanların mekansal kalitesinin ölçülmesine yönelik bir araştırma: Malatya Yeni Cami meydanı

Son yıllarda mimarlık ve şehircilik pratiklerindeki değişimler, bilimsel araştırmalar, yeni şehircilik modelleri ile beraber kentlerdeki yaşanabilirlik düzeyi, yaşam standartlarının yükseltilmesi ve kentsel mekan kalitesinin artırılmasına dair önemli ölçüde çalışmalar yapılmaktadır. Bu çalışmalardan birisi kentsel mekanın bir parçası olan meydanlar üzerine yoğunlaşmaktadır. Meydanlar günlük yaşamın geçtiği, sosyal ve toplumsal ilişkilerin geliştiği, insanlar arasındaki iletişimin arttığı, kentsel odağın oluştuğu mekanlardır. Meydanların fiziki ve sosyal özellikleri kullanıcıların yaşam kalitesini etkilemekte ve bu yönüyle kalite kavramını öne çıkarmaktadır. Bu çalışmaya konu olan Yeni Cami Meydanı özellikleri itibariyle, Malatya kent merkezini kamusal hafızada tanımlayan bir mekan, toplu taşımanın dağıldığı bir odak, kullanıcı-mekan etkileşiminin en yoğun olduğu bir yer, işlevsel olarak etkinliklerin yapıldığı bir alan, ölçeği ve konumu itibariyle kent merkezi olarak tarif edilmektedir. Yeni Cami Meydanı'nın ürettiği fiziksel, sosyal, psikolojik etkilerden referans alarak kentte yaşayan insanlar tarafından yoğun olarak kullanıldığı ve çokça tercih edildiği gözlemlenmiş fakat alanın kendisine dair mekansal anlamda kalite ölçümü yapılmamıştır. Buradan hareketle meydanın tarihi, konumu, fiziksel ve işlevsel özellikleri araştırılmış, meydan içinde gözlem ve görüşmeler yapılmıştır. İnceoğlu'nun (2007) mekansal kalitenin ölçülmesi konusunda önerdiği ''işlevsel, estetik, yapım ve bakım hizmet kalitesi parametreleri uygulanarak anket çalışması yapılmış SPSS 25 programında sonuçlar elde edilmiştir. Elde edilen veriler ve anketten çıkan sonuçlar ile birlikte yorumlanarak meydanın kalitesi ölçülmüş, güçlü ya da eksik yönleri ortaya konulmuş ve eksik kalan yönleri üzerinden yeni öneriler getirilmiştir.
Betonarme önüretimli cephe panellerinin tünel kalıp teknolojilerinde uygulanabilirliği hakkında bir araştırma

Bu çalışmada, betonarme önüretimli cephe panellerinin tünel kalıplı yapım teknolojilerinde uygulanabilirliği araştırılmıştır. Çalışma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, konunun önemi, amacı ve çalışmanın alanı belirlenmiştir. İkinci bölümde, öncelikle dış duvar özellikleri ve beton esaslı önüretim ele alınmış, daha sonra betonarme ön üretimli cephe panelleri taşıyıcılık, uygulandıkları strüktür türleri, konumsal özellikleri, kuruluş özellikleri ve bağlantı özellikleri açısından incelenmiştir. Ayrıca söz konusu panellerin boyut ve biçimlerine yön veren teknolojik ve çevresel etmenlerden de bölüm sonunda bahsedilmiştir. Üçüncü bölümde, tünel kalıp teknolojisinin betonarme ön üretimli cephe panelleri için getirdiği olanak ve kısıtlamalar üzerinde durulmuştur. Özellikle son 10 yılda İstanbul ve çevresinde projelendirilen çeşitli toplu konut binaları ise örnek olarak incelenmiştir. Dördüncü ve son bölümde, ikinci bölümde incelen betonarme önüretimli cephe panellerinin rasyonel olarak kullanılmasına olanak tanıyacak özellikler belirlenerek, tünel kalıp teknolojisinin söz konusu paneller için getirdiği olanak ve kısıtlamalar sonuç olarak sunulmuştur. Çalışmanın sonunda, elde edilen sonuçlar doğrultusunda tasarımcı ve cephe paneli üreten firmalara uygulamalarda karşılaşılan sorunların çözümü için çeşitli öneriler getirilmiştir.
Antalya çevresindeki bektaşi tekkeleri

Anadolu'nun Türkleşmesi ile kendisine Orta Asya inançları ile karma bir inanç sistemi kuran ve tarikat olarak teşkilatlanan Bektaşilik, II. Mahmud'un, Yeniçeri Ocağı'nı 1826 yılında kapatırken bu tarikatı da yasaklaması ile zor bir sürece girmiş Bektaşi Tekkelerinin bütün gelirlerine ve gayrimenkullerine el konulmuş, Bektaşilere ait vakıflar, belirli aralıklarla satılarak hazineye gelir kaydedilmiştir. Tekkelerin enkazlarının da cami, mescit ve medrese gibi yapılarda kullanılması yoluna gidilmiştir. Bektaşilere yönelik uygulanan takip siyasetinin en büyük zararlarından birisi de, yıkılan Bektaşi Tekkelerindeki birçok yazılı eserin yakılarak yok edilmesi olmuştur. Bu tarihsel sürecin ışığında Antalya çevresinde yüzey araştırması yapılarak gerçekleştirilen bu çalışma sırasında tekke olarak tabir edilen yapılar topluluğunun azlığı nedeniyle çalışmaya Bektaşi Türbeleri de eklenmiştir. 1826 yılında Osmanlı İmparatorluğu'nun sınırları içerisinde büyük kıyıma uğrayan Bektaşi Tekkelerinden, Antalya çevresinde günümüzde varlığını sürdürebilenleri kayda geçebilme imkanının yakalanması için yola çıkılan tezde, bölgede Bektaşi Tekkeleri ile ilgili kapsamlı bir çalışmanın olmadığı görülmüştür. Çeşitli, Alevi-Bektaşi Dernek ve Vakıflarının dar imkanlarla gerçekleştirmeye çalıştıkları organizasyonlar bölgenin Bektaşi inanç sistemi için olan önemini göstermekte yetersiz kalmıştır.
Geleneksel ve alternatif eğitim sistemlerinde mekan organizasyonlarının ilköğretim çağındaki çocukların mekan gereksinimlerine göre yorumlanması

Eğitim, bireyin kendini geliştirmesi, aynı zamanda toplumların bilimsel, kültürel ve sosyolojik anlamda kalkınabilmesi için gereklidir ve önemi çok iyi anlaşılmalıdır. Ailede alınan eğitimden sonra, eğitimin ilk ve en önemli basamağı ilkokulda alınan eğitimdir. Türkiye'de ve dünyada birçok farklı eğitim sistemi uygulanmış ve uygulanmaya devam etmektedir. Geleneksel eğitim sistemleri, zaman içerisinde süresi açısından farklılık gösterse de, uygulama açısından öğretmeni merkeze alan bir anlayış çerçevesinde ilerlemektedir. Dünyada adı son yüzyılda duyulmaya başlayan, Türkiye'de ise son yıllarda uygulanmaya başlayan alternatif eğitim modelinde ise eğitimin merkezinde öğrenci bulunmaktadır. Uygulanan sisteme bağlı olarak, eğitim yapılarının tasarımları birbirinden farklılık göstermektedir. Bu tez çalışmasında, eğitim yapılarının esas kullanıcısı olan çocuğun bedensel, bilişsel ve psiko sosyal gelişimleri doğrultusunda psikolojik ve fiziksel mekansal gereksinimleri belirlenmiş, bu mekansal gereksinimlerin eğitim yapılarının vaziyet planı kararlarına, mekan organizasyonlarına, ve fiziksel mekan koşullarına etkileri incelenmiştir.
Akseki Cemerler Köyü Ahmet Yılmaz Evi restorasyon projesi

Bu çalışmada kültür varlığı yapıların ancak belgelenerek ve projelendirilerek gerçek anlamda korunabileceği göz önünde bulundurulmuş ve tez kapsamında incelenen Ahmet Yılmaz Evi bu doğrultuda ayrıntılı bir şekilde belgelenmiştir. Yapının inşa edildiği dönemden günümüze kadar olan süreçte geçirdiği değişimler tespit edilmiştir. Yapıda çeşitli nedenlerden dolayı ortaya çıkan bozulmalar analiz edilmiş ve bozulmalara karşı müdahale önerileri sunulmuştur. Restorasyon projesi kapsamında Ahmet Yılmaz Evi'nin özgün işlevini sürdürmesi uygun bulunmuş, en az müdahale ile çağdaş kullanıcı ihtiyaçlarına cevap vermesi sağlanmıştır. Yapı hazırlanan projeye uygun olarak restore edildiği takdirde, özelde Cemerler Köyü, daha geniş anlamda ise Akseki için önemli bir örnek, aynı zamanda bölgedeki koruma bilincinin gelişmesi için de öğretici bir uygulama olacaktır.