turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Mekan kavramının disiplinler arası tarihsel değişimi üzerinden mimarlık ve mekan ilişkileri

Mekan kavramı; mimarlık disiplininin tanımlayıcı ve temel kavramlarından biri olmakla birlikte, akademik yazılardan proje stüdyolarına, yarışmalardan uygulama süreçlerine kadar, her alanda karşılaşılan kavramın içeriği aslında belirsizdir. Felsefenin temel sorunsallarından biri olan mekan; farklı disiplinlerde gösterdiği anlam çeşitliliğini ve belirsizliği, tarih boyunca mimarlık disiplini içerisinde de üzerinde taşıyagelmiştir. Mekanın ontolojik sorgulamasına girişmek bu tezin sınırlarının dışına taşacağından, tez kapsamında mekanla ilgili tarih boyunca felsefe, fizik, estetik ve sosyal bilimler gibi alanlarda üretilen ve tartışılan başlıca kavram ve düşüncelerin mimarlık disiplini çevresinde bir haritasını çıkarmak amaçlanmıştır. Bu sebeple tezin ikinci bölümünde, mekanla ilişkili temel kavramların sözlük anlamları üzerinden genel olarak Türkçe'deki ve özel olarak mimarlık disiplinindeki mekansal anlam dağarcığı ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Karşılaştırmalı niceliksel analiz üzerinden şekillenen bu inceleme sonrasında mekan kelimesinin etimolojik ve kavramsal kökenlerine değinilmiştir. Üçüncü bölümde; Antik Yunan'la birlikte mekan kavramının tarihsel değişim süreci incelenmeye başlanmış ve Aydınlanma Dönemi'nin sonuna kadar ele alınmıştır. Dördüncü bölümde moderniteyle birlikte kavramın mimarlık disiplinine girişi ve yaygınlaşması, beşinci bölümde ise modern mekana karşı geliştirilen temel mekansal düşünceler incelenmiştir. Altıncı bölümde disiplinler arası tarihsel değişim süreci sonunda mekan kavramının mimarlarla olan ilişkisi egemenlik üzerinden sorgulanmıştır. Sonuç bölümünde çalışmada hipotez olarak ortaya konan mekan kavramının mimarlık disiplinindeki belirsizliği değerlendirilerek, mekanın farklı disiplinler içindeki ve arasındaki yolculuğunun belgelendiği haritanın genel içeriğine yer verilmiştir. Ekler kısmında bu yolculuğu betimleyen harita yer almaktadır.
Balıkesir'de dışa kapalı konut sitelerinin kullanıcı memnuniyeti açısından incelenmesi ve yapı bileşenlerinin kalite değerlendirmesi

Kullanıcıların yaşam şekilleri değiştikçe, konut şekli ve formu da değişiklik göstermeye başlamıştır. Köylerden kentlere göçün artması, yaşam koşullarının değişmesi, bireyin ve ait olduğu aile yaşamındaki değişimler günümüz kentlerine şekil vermektedir. Tarihsel süreç içinde, insan ihtiyaçlarının değişmesiyle konuta yeni işlevler yüklenmiştir. Günümüze geldiğimizde ise, konut birey için fiziksel bir barınak olmak yerine sosyo-ekonomik statünün simgesi haline gelmiştir. 20. yüzyılın ikinci yarısında Sanayi Devrimi'nin etkisiyle, ekonomik değişimler sonucunda kentlerde meydana gelen kopuşun ve ayrışmanın mekansal yansıması olarak dışa kapalı konut yerleşmeleri oluşmuştur. Dışa kapalı konut yerleşmeleri; güvenlik ihtiyacı ve prestijli konut talebi ile ortaya çıkan; kamusal mekanın özelleştirildiği, çevreden sınırlandırıcı elemanlarla ayrılan, sosyal aktiviteli konut toplulukları olarak tanımlanır. Bu çalışmanın hedefleri; kapalı konut sitelerinde kullanıcı memnuniyeti ve yapı bileşeni kalitesini ifade eden kavramsal bir model oluşturulması ve kullanıcı memnuniyetinin belirlenmesi için oluşturulan faktörlerin karşılaştırılmasına yönelik bulguların ortaya koyulmasıdır. Bu kapsamda, dışa kapalı konut sitesi, kullanıcı memnuniyeti, yapı bileşeni ve kalitesi konularına yönelik literatür incelenmiştir. Çalışmada veri toplama aracı olarak, belirlenen faktörler doğrultusunda hazırlanan anket kullanılmıştır. Balıkesir ili kapsamında seçilen beş konut sitesinin incelenip, kullanıcıların beklentileri, yapı bileşeni kalitesi ve belirlenen diğer faktörlerin memnuniyet düzeyleri karşılaştırılmıştır. Araştırma sonuçları, belirlenen faktörlerin kullanıcı memnuniyeti ile arasında anlamlı ilişkiler olduğunu göstermektedir. Dışa kapalı konut sitelerinin lokasyon ve çevresel özellikleri ile konutun fiziksel özellikleri, kullanıcı memnuniyetini pozitif yönde arttıran faktörler olduğu anket sonuçlarından çıkan verilerle desteklenmiştir.
Türkiye'deki belediye hizmet binalarının kamu yapısı olarak temsiliyetinin yarışma projeleri üzerinden tartışılması: Cumhuriyet dönemi ve 2000 yılı sonrası

Türkiye'de Cumhuriyet'in kuruluşundan itibaren yaşanan sosyal, kültürel, ekonomik ve politik değişimler yerel yönetimlerin mimari anlamda temsiliyetini üstlenen belediye binaları tasarımlarına ve bununla birlikte kentsel kamusal mekan kurgusuna yansımıştır. Özellikle 2000 yılı sonrasında yarışma yöntemi ile elde edilen belediye hizmet binalarının şartname, mimari rapor ve jüri raporlarında kent içindeki temsiliyetleri üzerine söylemler belirmektedir. Bu anlamda Cumhuriyetten sonra değişen toplum yapısı ve kent olgusunun da kamu yönetim yapısı olarak belediye hizmet binalarına yansıdığını belirtmek gerekmektedir. Bu bağlamda çalışma kapsamında; Cumhuriyetten sonra elde edilen ve uygulanan belediye binaları, bu süreçteki değişimlere göre 1923 -1950, 1950- 2000 ve 2000 yılı sonrası olmak üzere üç dönem halinde incelenmiştir. Dönemlere ait örnekler 'genel cephe karakteri', 'iç-dış ilişkisi/geçirgenlik', 'vaziyet planı kararları', 'kentsel bir mekan olarak konumlanma' olarak 4 temel karar ve bunların alt başlıkları ile analiz edilmiştir. Çalışma; belediye hizmet binası yarışma projelerinin zaman içerisinde salt bina ölçeğinde değil, kentsel tasarım kurgusu içerisinde ele alınarak kentli ile iletişime geçmeye çalışan, düşünsel çabaların varlığını irdelemektedir. Bu kapsamda 2000 yılı sonrasında yapılan belediye hizmet binalarının kente karşı üstlendiği temsil ettiği durumları, Cumhuriyet Döneminde kullanılmış yapılarıyla karşılaştırmalı olarak yarışmalar üzerinden tartışmaya açmaktadır.
Cumhuriyet dönemi Türkiye'sinde kadının değişen rolünün konut kullanımına yansıması

Bu çalısma kapsamında var olan kadın sorununa mimarlık penceresinden bakılmaktadır.21. yüzyılın yasandıgı bu günlerde hala sıcaklıgını yitirmeyen bu problemin mimari açıdan da ele alınmasının bir gereklilik olduğu düsünülerek Türk kadın için bir dönüm noktası olan Cumhuriyetten günümüze kadar geçen süre içinde kadının degisimi ele alınmıstır. Bu evrede, kadın degistikçe yüzyıllardır etkilesim içinde olduğu veözdeslestirildigi konutunu da degistirmistir. Bu nedenle tez kapsamında degisen kisiolarak kadın, degistirdigi çevre olarak konut seçilmis ve bu değişimler Cumhuriyet Dönemi içinde ele alınmıstır. Kadının egitim durumu, çalısma yasamına girisi gibi kadının degisimine yol açan ana etmenlerin yanı sıra, mimari alanda yasanan değişimlerde ele alınmıstır. Cumhuriyet Dönemi içinde uygulanmıs bazı konut tasarımlarıseçilerek yapıldıkları dönemlere göre sınıflandırılmıs ve bir analiz yapılmıstır. Yapılan literatür çalısmasıyla da desteklenen bu tez, kadının sosyolojik degisiminin konutkullanımını da degistirdigini ortaya koymaktadır.
Kütahya'nın kent imgesi bağlamında incelenmesi

Kütahya, doğuda Eskişehir, güneybatıda Manisa, batıda Balıkesir, kuzeyde Bursa ve Bilecik illeri arasında konumlanmıştır. Güney yönünde Yellice dağına yaslanmış olan, Kale etrafında tarihi çekirdek ve doğu-batı yönünde yayılma gösteren kent, çok sayıda kültürü bir arada barındıran zengin bir tarihi geçmişşe sahip olup, farklı dönemlere ait mimari eserlere ve kent dokularına ev sahipliği yapmaktadır. Kent çok sayıda mimari, tarihi ve kültürel zenginliği bir arada barındırmasından dolayı, geçirdiği değişimlerle bir şeyin yerini başka bir şeye bırakmasına, farklı zaman dilimlerine ait eserlerin dokuda iç içe geçerek oluşan katmanların bir arada bulunmasına olanak sağlamıştır. Türk hakimiyeti öncesinde Kale ve çevresinde oluşan çekirdek yerleşim, sırasıyla Selçuklular, Germiyanoğulları ve Osmanlı İmparatorluğu ile gelişerek kalenin dışına doğru yayılmıştır. Cumhuriyet dönemi ve sonrasında yapılan imar planları ile tarihi çekirdeğe dokunmadan doğu-batı yönünde öngörülen yerleşim planı ile bu alan korunmuştur. Bu iç içe geçiş ve katmanlaşma, kent içinde toplumun geleneksel ve çağdaş öğeleri bir arada içeren bir dokuda yaşıyor olmasını sağlamıştır. Günümüzde devam etmekte olan kentsel dönüşüm çalışmaları Cumhuriyet öncesinde başlayan ve sonrasında devam eden, kentin çağdaş bir görünüme ulaşması çalışmasının farklılıklar barındırsa da bir devamı olarak düşünülebilmektedir. Tarihi doku içerisinde de devam eden restorasyon çalışmaları ile geçmişş değerlerin günümüze ulaşmasının amaçlandığı gözlemlenebilmektedir. Yapılmakta olan hızlı kentsel dönüşüm çalışmaları, motorlu taşıt sayısının artması, kenti bozulmaya açık ve okunmasını zorlaştıran bir konuma getirirken, bu etkinin tarihi dokuya da ulaştığı görülebilmektedir. Tez kapsamında, Kütahya kentinde bu değişimlerin kronolojik sıra ile, Osmanlı öncesinden başlanarak Cumhuriyete ve günümüze kadar olan dönemlerde kent dokusunda nasıl okunduğunun, Kevin Lynch'in kent imgesini oluşturan elemanları aracılığı ile incelenmesi amaçlanmıştır. Cumhuriyet'in ilanı ve ilk yılları, çalışma için röper noktası olma özelliği göstermektedir. Günümüz öncesi dönemler incelenirken, bu döneme ait analizlerde, plan ya da fotoğrafın karşısına günümüzdeki durumu yerleştirilerek, değişimin somut verilerle gözlemlenmesi amaçlanmıştır. Geçmişteki modernleşme hareketleri ile günümüzdeki kentsel dönüşüm, hızlı kentleşme, çağdaşlaşma ve bozulmalar arasındaki süreklilik ve kopuşun kıyaslamalar ve analizlerle ortaya konması, kent değerlerinin geleceğe bozulmadan taşınması için önem taşımaktadır.
Edirne'deki tarihi eğitim yapılarının pencere sistemleri, sorunları ve çözüm önerileri

Çalışmada, Edirne Kent Merkez'inde geleneksel yapım sistemleri ile yapılmış tescilli eğitim yapılarında bulunan pencerelerin geçmişşteki ve günümüzdeki durumları incelenmektedir, bu yapıların pencere doğramalarının sorunlarına çözüm önerileri sunulmaktadır. Çalışma için Edirne'deki on bir adet tescilli eğitim yapısından sekiz adedi seçilmiştir. Çalışmanın; birinci bölümü, çalışmada izlenen metaryal ve motodun yer aldığı giriş bölümüdür. Pencerelerin tarihsel gelişimi, görevleri, türleri ve sınıflandırması ikinci bölümde yer almaktadır. Üçüncü bölümde ise, eğitim yapılarının pencerelerinde karşılaşılan sorunlara ve değiştirilme nedenlerine yer verilmektedir. Dördüncü bölümde; Edirne'de 19. yy sonu 20. yy'ın başında yapılmış sekiz adet eğitim yapısının araştırması yapılmakta, bu yapıların, tarihçesi, plan özellikleri, cephe ve pencere özellikleri, pencere değişimleri ve orijinal pencerelerin tespiti olmak üzere dört alt başlıkta incelenmektedir. Beşinci bölümse değerlendirme ve çözüm önerilerinin bulunduğu son bölümdür. Çalışmanın, gelecekte bu tip tescilli yapılarda yapılabilecek pencere değişimleri ve benzer uygulamalara rehber olması hedeflenmiştir.
Datça Yarımadası'ndaki yerleşimler bağlamında Çeşme Mahallesi geleneksel yerleşim dokusunun korunması üzerine bir araştırma

Bu tezin amacı, Datça Yarımadası'ndaki yerleşimler bağlamında, Cumalı Köyü' ne bağlı Çeşme Mahallesi'nin ayrıntılı olarak incelenmesi ve korunması için kuramsal ve uygulama açısından öneriler getirmektir. Korumaya yönelik öneriler, Datça Yarımadası' nda, Çeşme Mahallesi ölçeğinde ve benzer mimari dokuya sahip yerleşimlerin korunması için uygulanabilir. Tez beş bölümden oluşmaktadır. I. Bölümde; Çalışmanın amacı, bu amaç doğrultusunda yapılan araştırmanın inceleme yöntemi ve çalışmanın kapsamı anlatılmıştır. II. Bölümde; Datça Yarımadası'nın tarihi ve fiziksel özellikleri incelenmiş, yöresel konut mimarisinin içinde oluştuğu çevrenin sosyo-ekonomik yapısı değerlendirilmiştir. Datça Yarımadası'nın koruma açısından yasal durumu ele alınarak, korunması gereken değerler ve yerleşim dokularından örnekler verilmiştir. III. Bölümde; Çeşme Mahallesi geleneksel yerleşiminin coğrafi özellikleri, tarihsel gelişimi, sosyo-ekonomik ve demografik yapısı incelenmiştir. Geleneksel yerleşim dokusunun fiziksel özellikleri yerleşim ölçeğinde ve yapı ölçeğinde olmak üzere iki ana başlık altında değerlendirilmiştir. Yerleşim ölçeğinde analiz çalışmaları yapılarak, dokuyu oluşturan yapı türleri belirlenmiştir. Geleneksel konut mimarisinin yapım sistemi, plan, cephe, ve malzeme özellikleri, yapı elemanları ayrıntılı olarak incelenerek çözümlemesi yapılmıştır. IV. Bölümde, Çeşme Mahallesi geleneksel yerleşiminin sürdürülebilirliği ile ilgili sorunlar ve tehditler, nedenleri ve türlerine bağlı olarak ortaya konulmuştur. Koruma sorunları, sosyo-ekonomik sorunlar, yasal ve yönetimle ilgili sorunlar, fiziksel sorunlar başlıkları altında incelenmiştir. Fiziksel sorunlar; doğal tehditler, yerleşim ölçeğinde sorunlar ve yapı ölçeğinde sorunlar olarak sınıflandırılmıştır. V. Bölümde, Sonuç olarak; Çeşme Mahallesi geleneksel yerleşiminin sürdürülebilirliği için öneriler ortaya konulmuştur. Sosyo-ekonomik öneriler, yasal ve yönetimle ilgili öneriler, fiziksel öneriler olarak sınıflandırma yapılmıştır. Yerleşim ölçeğinde ve yapı ölçeğinde çözüm önerileri getirilmiştir.
Alışveriş merkezlerinin kent olgusu ile etkileşimi

Ticaret, tarih boyunca kent olgusunun oluşumunda ve gelişiminde belirleyici rol oynamıştır. Üretim-tüketim ilişkileri, toplum ve kent sosyolojisini yönlendiren ana etkenler olmuşlardır. İlk toplu yerleşmelerin oluşumundan 21. yüzyıla kadar, alışveriş mekanları sosyal yaşamın önemli parçası olarak gündelik hayatta yer almışlardır. Zamanla değişen teknolojik imkanlar ve toplumun sosyal yapısına paralel olarak, kentler ve alışveriş mekanları da dönüşüm geçirmişlerdir. Sanayi Devrimi'nden sonra gelen teknolojik imkanlarla beraber hızla gelişen endüstri, üretim ve ticaretle birlikte, sosyo-ekonomik ilişkilerde ve toplum yapısında bir takım değişiklikler meydana gelmiştir. Kapitalist sistemin gelişimi ve büyüyen üretimin hacmi, yeni tüketim alışkanlıkları ve gereksinimler doğurmuştur. Hızla büyüyen kentlerde yeni ve daha geniş alışveriş mekanları gelişmiştir. Sanayi Devrimi öncesinde alışveriş, doğal ihtiyaçların rasyonel biçimde karşılandığı bir etkinlikken, sonrasında tüketim yeni yaşam tarzlarının en önemli sosyal etkinliklerinden biri haline gelmiştir. Dünya Savaşı sonrasında ortaya çıkan alışveriş merkezleri, barındırdıkları alışveriş dışı fonksiyonlar ve alanlarla kent yaşamının vazgeçilmez öğeleri haline gelmişlerdir. Yakın çevresini büyük ölçüde etkileyebilen ve aynı zamanda kendileri de çevre koşullarına bağımlı olarak varlık gösteren ve biçimlenen alışveriş merkezleri, metropoliten alanlarda kentsel mekan organizasyonun belirleyicilerindendir. Bu çalışmanın amacı alışveriş merkezlerinin kent olgusu ile olan etkileşimini ele almak ve bu etkileşimin iki taraf üzerindeki sonuçlarını incelemektir. Bu bağlamda öncelikle tarih boyunca ticaret ve kent ilişkileri irdelenmiş, daha sonra alışveriş merkezlerinin çalışma prensipleri ve kent bütünü içindeki konumu incelenmiş, son olarak da İstanbul metropoliten alanı ve içinde yer alan alışveriş merkezleri analiz edilmiştir. Sonuç olarak, kent olgusunun biçimlenişinde önemli rol oynayan alışveriş merkezlerinin, bulundukları bölgenin niteliğine ve hizmet ettikleri kullanıcı profiline göre değişik özellikler sergiledikleri vurgulanmıştır.
Use of contemporary materials and technologies in restoration applications of traditional buildings

Tarihi eserleri ve yapılan koruyabilmek, duyarlı ve sorumlu toplum özelliklerinin göstergesidir. Geleneksel ile çağdaş mimariyi yorumlayan uygulamalar, mimari yapının geleneksel düşüncesini çözerek, onu okunur hale getirerek yeni işlev ve çağdaş düşünce ile tammlamaktadrr. Önemli olan, yapılan restorasyon uygulamalan ile tarihi yapmm yeni işlev ve yorumla değişimini, yapının özgünlüğünü silmeden göstermektir. Restorasyon uygulamaları konusunda geçmişşten günümüze birçok kanuni düzenleme yapılmıştır. Ancak, her türlü tarihi eserin, yapmm ve hatta yerleşmenin restorasyon çalışmaları, özel olarak incelenmesi ve ayrıntılı çalışma ve araştırma neticesinde en iyi uygulamaya karar verilmesi gereken bir olgudur. Yapmm özgünlüğünün korunabilmesi malzeme, teknoloji, plan ve cephe özelliklerine sadık kalınarak sağlanabilmektedir. Ancak, geleneksel yapılarda uygulanan ahşap karkas sistemler, badadı ve horasan sıvalar, günümüzde maliyeti yüksek ve uygulama zorluğu olan ve de en önemlisi uzun ömürlü olmayan teknolojilerdir. Yine de çok az müdahale gerektiren ve sadece bazı bölümlerini destekleme yoluyla restore edilebilen yapılarda bu uygulamalar kaçınılmazdır. Ancak taşıyıcı sistemi harab olmuş, zor ayakta duran ve küçük müdahalelerle restorasyonu mümkün olmayan yapılarda, çağdaş malzeme ve teknolojilere başvurulmalıdır. Bu çalışmada incelenecek olan konu, daha önce yapılmış olan bir restorasyon uygulamasının optimizasyonuna yönelik çağdaş bir malzeme olan gazbeton yapı ürünleri ile yeni iki öneri getirilmesidir. Gazbeton ürünleri ile betonarme ve çelik destekleyiciler araşma iki farklı uygulama önerisi getirilecektir. Bu iki sistem arasmdan çelik sistemin, sökülebilir olması, hafif ve hızlı bir yapnn sürecine izin vermesi nedeniyle daha avantajlı olacağı savunulacaktır.
Kent ölçeğinden bina ölçeğine bütünleşik tasarımda voronoi diyagramına dayalı üretken bir yaklaşım önerisi

Kentsel mekanın, merkezinde insan yaşamı olacak şekilde, mimari çevre ve doğal çevre ile sinerji içinde, holistik bir bütün olma özelliği sebebi ile, bütünleşik mimari tasarım yöntemi izlendiğinde, tasarım sürecinin başında, farklı disiplinlerden gelen kent ölçeğinden başlayarak, bina ölçeğine, bina alt sistemlerine ve hatta insan yaşamına uzananmultidisipliner bütünleşik tasarım verilerini ele alma gerekliliği doğmaktadır. Ayrıca mimari tasarım sürecinin kompleks, belirsiz ve sürekli gelişen yapısına, geleneksel tasarım yönteminin lineer yapısı yetersiz kalmaktadır. Geleneksel tasarım yönteminde, verilerdekiherhangi bir değişimde sürecin başa dönmesi ve disiplinler arası etkileşimin yeterli olmaması sebebi ile bütünleşik tasarım yöntemi önem kazanmaktadır. Bu doğrultuda, bütünleşik tasarım kavramının daha geniş perspektiften ele alınıp, öncelikle, tümdisiplinlerden gelen çeşitli, dağınık halde bulunan verilerin optimize edilerekbütünleştirilmesi, tasarım sürecindeki kompleks süreci çözümlemektedir. Bütünleşik tasarım sürecine dahil olabilecek tüm multidisipliner kompleks veri bileşenlerinin süreç başında ele alınmasıyla tasarım sürecinde-disiplin bazında bütünleşme, optimize edilmesi ile bilgi bütünleşmesi, bilgi bütünleşmesi sonucu üretilen yeni verilerin üretken bir sistem olan Voronoi diyagramından faydalanılarak bütünleşik kent örüntüsüne dönüştürülmesi ile kent bileşenlerinin bütünleşmesi ve görsel bütünleşmenin sağlanması üzerine çalışılmıştır. Voronoi diyagramının, üretken-algoritmik yapısı mimari tasarım sürecinde, çoklu verikotrolü, eş zamanlı tasarım, kendini güncelleyebilme ve esneklik özelliklerinisağlamaktadır. Böylelikle, Voronoi diyagramı yönteminin multidisipliner bir çalışma gerektiren bütünleşik mimari tasarım yapma pratiğinde, holistik ve sinerjik kent bütününüoluşturmada, bileşenleri üretken ve algoritmik bir yapı oluşturacak şekilde bütünleştirmedeönemli bir rol oynamaktadır.
Gelişen teknoloji ve ekoloji kavramlarının mimariye yansıması - akıllı binalar

Araştırmamızda, gelişen teknoloji ve ekoloji kavramlarının mimarlığa yansıması incelenmekte ve bu sürecin bir ürünü olan 'Akıllı Bina' kavramı her iki yönden analiz edilmektedir. Çalışmamızda, gelişen teknoloji-mimarlık ilişkisi, yapı malzemesi teknolojisindeki gelişmelerin ve iletişim teknolojilerindeki gelişmelerin mimariye etkileri olarak ele alınmaktadır. Ekoloji-mimarlık ilişkisi ekolojik mimarlık kavramına bağlı kalarak ekolojik tasarım kriterleri çerçevesinde incelenmektedir. Teknolojik gelişmelerin ve ekoloji kavramının mimariye yansıması, tezin ana konusunu oluşturmaktadır: Akıllı bina kavramı. İnsana özgü bir anlam taşıyan akıl kavramı yapılara adapte edildiğinde; içinde bulunduğu çevreyi tam kontrol edebilme yeteneğine sahip binalar ortaya çıkmaktadır. Akıllıca tasarlanmış ve inşa edilmiş olan akıllı binalar çevresini algılayan ve bu algılara doğru tepkiler verebilen yapılardır. Malzeme ve iletişim teknolojilerindeki gelişmeler ve ekolojik tasarım kriterlerine uygunluk binayı akıllı kılan başlıca unsurlardır. Çalışmamızın son bölümünde akıllı binalar yurtiçi ve yurtdışı örnekleriyle incelenmektedir. Böylece, akıllı bina olarak kabul gören bu binaların akıllı bina kavramına yakınlıkları ölçülmektedir.
Ev kavramı ve çocuklarda konut çevresinin algılanması

Bu çalışmada, çocuklardaki ev imajı ve yakın çevrelerini algılamalarında evin yeri değerlendirilmek istenmiştir. Ev, çocuklar için hayata dair ilk tecrübelerini kazandıkları, dış dünyaya adım atmadan önce zihinsel olarak hazırlandıkları, sadece bir konut değil aynı zamanda gönülden bağlandıkları bir simgedir. Bu simgeyi iyice anlayabilmek için insan-çevre etkileşiminin kaynağı olan algı, bilişim ve davranış mekanizması incelenmiştir. Algılama, sadece duyu organları ile gerçekleşen, çevresel uyarıları toplayan fizyolojik bir sistem değil, aynı zamanda kişiye has seçicilik ve yanılsamaları da kapsayan bir işlemler bütünüdür. Algı, bilişim ve davranışın da kaynağını oluşturur. Çocukların çevrelerini algılaması, zihinsel ve bilişsel gelişimlerine paralel olarak olgunlaşması dolayısı ile çocukların gelişim aşamaları oldukça önemlidir. Çocuklar, gelişim süreçleri boyunca birçok konuda yetişkinlerden farklı algılama mekanizmaları ve davranışlar göstermektedirler. Çocuğun, okul dönemine kadar gelişiminin ağırlıklı olarak gerçekleştiği mekan ev ve yakın çevresidir. Birçok şeyin ilk defa yaşandığı ev, kişinin gelecekteki özgün profilini oluşturacak olan, olumlu ve olumsuz tecrübelerin arka planını oluşturmaktadır. Ev kavramı, çocuk ya da yetişkin, kişiler için fiziksel bir barınaktan öte, psikolojik tatminlerini sağladıkları, kendilerini rahat hissettikleri, duygusal bağlar oluşturdukları, özerk yaşam alanlarıdır. İnsanların hayatlarının merkezine yerleştirdikleri ev kavramı, onlar için aynı zamanda bir referans noktasıdır. Tez, ortaya konan teorik bilgiler ışığında, bir alan çalışması ile sınanmıştır. Çalışmada altı yaş grubunun bilişsel gelişim düzeyi ve mekan algısı göz önüne alınmış olup önceden hazırlanmış standart bir şablon aracılığı ile ev merkezli çevre kavramlarının değerlendirilmesi, aynı zamanda topolojik mekan kavramlarının kullanımının da gözlemlenmesi amaçlanmıştır. Sonuçlar, cinsiyet ve sosyo-ekonomik durum değişkenleri göz önüne alınarak değerlendirilmiştir.
Trabzon konutları örneğinde çocuk odaları mekan ve donatı özellikleri üzerine bir araştırma

Günümüzde çocuğa her alanda ilgi artarken bazı konularda ihmal edilmektedir. Bunlardan biri hala çocuklara uygun bir mekanın sunulmamısıdır. Bunun nedenlerinin ne olduğu, çocuk odasının olmasının ne kadar önemli olduğu odası olan veya olmayanları ne kadar etkilediği, uygun odanın büyüklüğü, rengi ve donatısının nasıl olması gerektiği, çocuklara hangi dönemlerde nasıl donatılar yapıldığı, çocuk odası kavramının ne zaman ortaya çıktığı, çocukların hayalindeki odanın nasıl olduğu, annenin istekleri ile çocukların isteklerinin ne denli bağdaştığı gibi sorular, soruların cevapları bu araştırma ile bulunmaya çalışılmıştır. Çalışma yedi bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, genel literatür çalışması yapılarak, çocuğun gelişimi, algısı, oyunu, mekanı, renkleri, ergonomisi, antropometri boyutları ve resimlerinin özellikleri çocuk odası ile ilgili eylem alanları, boyutları, renkleri ve düzenleme ilkeleri, çocuk donatısının tarihi, özellikleri ve dar alanlardaki çözümleri incelenmiştir. ikinci bölümde, sorun belirlenmiş, konuyu oluşturan nedenler saptanmış, çalışma amacı, çalışma alanı belirlenmesi ve izlenen yöntem belirtilmiştir. Üçüncü bölümde, yukarıdaki bölümlerin anket ve bilgisayar bulguları verilmiştir. IV Dördüncü bölümde elde edilen bulgular irdelenmiş ve tartışılmıştır. Beşinci bölümde, bulguların genel sonuçları çıkartılmıştır. Altıncı bölümde yukarıdaki bölümlerin ışığı altında öneriler verilmiştir. Yedinci bölümde anket ve bilgisayar çalışmasının değerlendirilme tabloları, çocuk odasının fotoğrafları ve planları, çocukların çizmiş olduğu hayalindeki odanın resimlerin bir bölümü sunulmuştur.