turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Istanbul'da farklı sosyal grupların yerleştiği çevrelerde yaşayan çocukların algısal süreçlerinin bilişsel haritalar yöntemiyle irdelenmesi

Çevre ve davranış kuramı, çevreyi, tüm fiziksel mekansal bileşenleri ile birlikte bu alanın içinde yer aldığı psikolojik, sosyal ve kültürel bileşenleriyle oluşan tümel mekanı inceleyen bir araştırma alanıdır. Çocukluktan itibaren tüm yaşamı boyunca yetiştiği farklı ortamlardan edindiği uyaranlar aracılığıyla biçimlenen algısal süreçler ve bu süreçler sonucunda oluşan zihinsel şemalar, insanın yetişkin bir birey olma sürecinde farklı davranış şekilleri ortaya koymasına neden olan bilişsel haritalar geliştirmesine neden olur. Tez çalışmasının kapsamı, farklı mekansal bileşenlerle birlikte farklı sosyal paradigmalar içeren çevrelerin, insanların bilişsel haritalarında yarattığı farklılıklar üzerine odaklanmaktadır. Tezin ikinci bölümde, çevre ve davranış kuramı kapsamında algı, davranış, bilişim, zihinsel şema gibi kavramlar ve çocukta bilişsel gelişim süreci ile birlikte bilişsel gelişim teorilerine yer verilmektedir. Bilişsel gelişimin, çocuktaki mekan kavramının oluşumu üzerindeki etkileri çocuğun ilk özümsediği mekan olarak ev, yakın çevresi ve kentsel bağlam üzerinden anlatılmaya çalışılmıştır. Üçüncü bölümde, İstanbul'un heterojen kent dokusu, toplum ve topluluk kavramları kapsamında tartışılan sosyal grup teorileri bağlamında irdelenmeye çalışılmış ve kentsel çevre kalitesi bakımından birbirinden çok farklı olan iki bölge; Tahtakale Mahallesi ve Bahçeşehir bölgeleri üzerinde durularak, bu bölgelerdeki fiziksel, sosyal ve kültürel ve aynı şehrin iki farklı bölgesinde çocuk olmanın getirdiği durumlar anlatılmaya çalışılmıştır. Son bölümde, alan araştırması yapılan bölgelerdeki iki ayrı ilköğretim okulunda okuyan, 11 yaş grubu çocukların, yaşadıkları ev ve çevresini nasıl bir bilişsel düzeyde algıladıklarını saptayabilmek amacıyla yapılmış olan iki alan çalışmasının değerlendirilmesi ve sonuçların karşılaştırmalı olarak elde edilen bulgularla ortaya konulması hedeflenmiştir.
Türkiye derece gün bölgelerinde mevcut çok katlı konut binalarının dış kabuğunda yapılacak enerji etkin yenileme stratejileri

Enerji etkinliği bağlamında, yeni yapılan binaların enerji etkin olarak tasarlanmasının yanında, enerji korunumu bakımından yetersiz mevcut binaların da enerji tüketiminin azaltılması gerekmektedir. Bu bağlamda tez çalışmasının amacı, Türkiye derece gün bölgelerinde TS 825 Standardına ve iklim özelliklerine uygun yenileme stratejilerinin geliştirilerek Türkiye'deki mevcut konut yığılımının enerji etkin yenilenmesinin öneminin vurgulanmasıdır. Tez çalışması, Türkiye'de farklı derece gün bölgelerinde uygulanan TOKİ plan şemasına sahip, ısı korunumu bakımından yetersiz, mevcutta var olduğu öngörülen bir toplu konut projesinin, TS 825 Standardına ve iklim özelliklerine uygun olarak enerji etkin yenilenmesini, getirilen önerilerin bina enerji performansına etkisinin analizini kapsamaktadır. Opak ve şeffaf bileşenlerin ısıl performansının arttırılmasına yönelik yenilemelerin bina enerji performansına etkisi Design Builder benzetim programında hesaplanmış ve bölgelere göre yapılan önermeler sonucunda dört bölgedeki ısıtma-soğutma yükleri, elektrik, doğal gaz ve toplam enerji tüketimi ve CO2 salımındaki değişimler analiz edilmiştir. En fazla tasarruf sağlayan yenileme önerileriyle, toplam enerji tüketimi Erzurum'da %35,7, Ankara'da %32,2, İstanbul'da %27, 3 ve Antalya'da %19, 3 oranında azaltılmıştır. Mevcut bir bina için yenileme stratejilerinin performansa etkisi sıcak iklimlerde soğuk iklimlere göre daha az olup, özellikle sıcak iklimlerde bitmiş bir bina için iyileştirme yapmak yerine yönlenme, bina formu, saydamlık oranı gibi enerji etkin tasarımın temel ilkelerinin kurgulanması gerekmektedir. Türkiye iklim bölgelerinde konut binalarında yapılacak iyileştirmelerde opak bileşenlerin ısı kaybına bağlı olarak yalıtım kalınlığının uygun oranda arttırılması, şeffaf bileşenlerin ısıl performansı yükseltilmesi, gerekli durumlarda güneş kontrolü yapılması binanın enerji etkinliği açısından önemlidir.
Tekinsiz Mekanlar

Tekinsizlik kavramı son birkaç yüzyılda bastırıldığı yerden gün yüzüne çıkan ve günümüzde birçok yerde kendini hissettiren bir duygudur. İlk olarak felsefe ve kısa hikayelerde yer alan bu kavram sonraları psikanalizin sınırlarına taşınmış, özellikle Freud'un tekinsizlik üzerine yazdığı makale birçok alan için referans noktası oluşturmuştur. Mimarlıkta hiç kuşkusuz bu alanlar içerisindedir. Ancak mekan üzerinden tartışılan tekinsizlik kavramı, psikanaliz ve diğer kuram tartışmalarının temsili olmaktan ziyade bu tartışmaları ortaya koyan bir aracı niteliğindedir. Çünkü mekanın tekinsizliği, dışardan bir elin mekana sonradan yerleştirdiği tekinsiz bir etkinin sonucu olarak değil, çok katmanlı bir yapıya sahip olan mekanın katmanlarında saklanan tekinsizliğin uyandırılmasıyla gerçekleşmektedir. Her saklanan tekinsizlik ise saklandığı mekana göre farklılıklar göstermekte, uyandırılan tekinsizlikle mekan farklı kombinasyonlar oluşturarak farklı ölçeklerde ve farklı şekillerde mekanın birçok tekinsiz halini oluşturmaktadır. Mekana musallat olmuş gibi gözüken bu durum sadece deneyimin yaşandığı mekanlarda değil aynı zamanda simülatif mekanlarda da kendini göstermektedir. Her ne kadar geniş bir yelpazede kendine varlık alanı bulsa da tekinsizlik en iyi kent mekanlarında deneyimlenmektedir. Bu mekanlar Anthony Vidler'in de bahsettiği gibi tekinsizliğin en iyi duyumsandığı iç mekanın mahremiyetiyle başlayarak kentin ara sokaklarından belirli kimliğe kavuşmuş kent mekanlarına doğru uzanmaktadır. Bu çalışma, çeşitli ölçeklerdeki mekanın tekinsiz olma haline odaklanarak tekinsizliğin mekan üzerindeki negatif etkisini ters yüz eden olumlayıcı tavırlar üzerine bir değerlendirme içermektedir.
Preparation of a maintenance, simple repair and intervention handbook for Yeni Foça-İzmir

Bu çalışma, geleneksel konutların kullanıcıları tarafından bakımlarının ve basit onarımlarının yapılabilmesi için bir el kitabı hazırlanmasına yönelik bir araştırmadır. Araştırma alanı olarak dokusunun çok az bozulmuş olduğu saptanan İzmir Yeni Foça'nın Mimari Koruma Alanı seçilmiştir Çalışma beş bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde, çalışmanın amaç ve içeriği, kullanılan metod ve kaynaklar, çalışmayı sınırlayan faktörlerle birlikte ortaya konmuştur. İkinci bölümde, Yeni Foça ile ilgili genel bilgiler verilmiştir. Genel olarak kasabanın genel dokusu, mimari karakteristikleri, inşa teknikleri ve binaların yapısall durumu, istatiksel datalar, planlar ve tipolojiler ile desteklenerek anlatılmıştır. Üçüncü bölümde, cephe ve cephe öğeleri ile ilgili bilgiler, istatiksel datalar, planlar ve tipolojiler ile desteklenerek verilmiştir. Beşinci ve dördüncü bölümler, elkitabını oluştururlar. Dördüncü bölümde, kullanıcı ile kasaba arasında yakınlık kurmak amacı ile genel bilgiler verilmiştir. Bunun yanı sıra, el kitabının kullanıcısının kitabı nasıl kullanabileceğine ve geleneksel konutlarla uğraşırken dikkat edeceği noktalarla ilgili öneriler sıralanmıştır. Beşinci bölümde, Yeni Foça'da kapı, pencere ve kepenklerde görülen çeşitli sorunlar, yapıların cephe, kapı, pencere ve kepenk tipolojileri, her türlü istatistiki bilgi ile desteklenerek verilmiştir. Bunun yanı sıra, sorunlarla ilgili önerileri ortaya konmuştur. Tezin konusu olan her eleman ayrı ayrı değerlendirilmiş, bunlarla ilgili tanımlar, onarım ve yeni eleman önerileri 1/1, 1/2, 1/5, 1/10 ve 1/20 ölçekli çizimlerle desteklenerek verilmiştir. Son olarak, bakımın tanımı, önemi, bakım sırasında dikkat edilmesi gereken hususlar belirtilmiştir.
Planning and design of airport terminal buildings, A critical analysis of İzmir Adnan Menderes Airport Terminal buildings

Tüm önemli gelişim ve işletme giderlerine karşın oldukça revaçta olan hava taşımacılığı, günümüzde en pratik ulaşım biçimi olarak karşımıza çıkmaktadır. Gün geçtikçe artan bu talep, sivil ve askeri havacılığın gelişimine büyük bir ivme kazandırmaktadır. Ülkemizde havacılık tarihinin Batı havacılığından çok daha yeni olması nedeniyle. sivil havacılığın ana bölümünü oluşturan mevcut hava taşımacılığı, oldukça küçük ve sınırlı kapasitede az sayıda birkaç havaalanı arasında oluşturulan bir ulaşım ağı içerisinde sağlanmaktadır. Bu çalışmada, havaalanı tasarımı kavramı, yolcu terminal binası tasarımına ağırlık verilerek açıklanmaktadır. Bu çalışmanın amacı ise; başarılı bir planlama ve tasarım için gerekli olan tasarım kriterleri, standartları ve kabullerin gözden geçirilerek havaalanı sistemlerindeki mevcut problemlerin asıl nedenlerini belirlemek amacıyla havaalanı planlaması ve gelişimini incelemektir. Bu çalışma yardımıyla, ileride yapılacak olan havaalanlarının nasıl olmaları gerektiği ve mevcut havaalanlarının taleplere göre iyileştirilme ve genişletilmelerine ışık tutacak belirli tasarım ve planlama standartları ve kriterlerinin özetlenmesi umulmaktadır. Çalışma kapsamındaki ilk bölümde konuya kısa bir giriş yapılmıştır. İkinci bölüm havaalanları master planlamasının bir özetidir. Tüm çalışmanın en ağırlıklı bölümünü oluşturan üçüncü bölümde bir havalaanı sisteminin en önemli bileşeni sayılan terminal binası tasarımı ayrıntıları ile ele alınmıştır. Dördüncü bölüm; bir örnek olarak, kentimizin tek uluslararası havaalanı olma özelliğini taşıyan İzmir Adnan Menderes Havaalanı'nı üçüncü bölümden edinilen bilgiler ışığında incelemektedir. Bu bölüm sonunda erişilen öneriler ve tespitler, İzmir Adnan Menderes Havaalanı Dış Hatlar Terminal Binası Mimari Proje Yarışması'nın irdelendiği beşinci bölümde değerlendirilmektedir. Sonuçlar, altıncı ve son bölümde verilmiştir.
Typological transformation in Turkish architecture during the process of pheriperilisation

Mimari dönüşümün Dünya Ticaret Sisteminin gelişmesi sonucunda ortaya çıkan sosyal ve ekonomik yapılanmadaki değişimle açıklandığı bu çalışmada on dokuzuncu yüzyıl Osmanlı Mimarlığı ele alınmıştır. On dokuzuncu yüzyıl Osmanlı Mimarlığı Endüstrileşmiş Batı Avrupa ülkeleriyle karşılaştırıldığında benzerlik ve farklılıkları gözlemek mümkündür. Geleneksel Osmanlı Mimarlığının dönüşümüne neden olan mekanizmalar batı ile yoğun ticari ilişkilerin başlamasından sonra gündeme gelmiştir. Bu sebepten dolayı, bu çalışma Geleneksel Osmanlı Mimarlığmının dönüşümünde etkin rol oynayan sosyal ve ekonomik faktörler üzerinde yoğunlaşmıştır. Özetle çalışmanın amacı Batıya paralel ancak farklı bir yol izleyen on dokuzuncu yüzyıl Osmanlı Mimarlığının şekillenmesinde rol alan sosyal ve ekonomik faktörlerin yapılı çevreye etkilerini belirlemektir. Bu amaç yapılı çevrenin tüm elemanlarının kapsayabilen bir açıklama modelinin uygulanmasıyla gerçekleştirilmeye çalışılmıştır. Bir ticaret şehri olarak izmir çevreleşmenin bütün etkilerini gösterir. Bu nedenle İzmir'in yapılı çevresi bir örnek olarak incelenmiştir.
Tarabya Rum İlkokulu restorasyon projesi

Bu çalışmada İstanbul'un Sarıyer ilçesine bağlı Tarabya semtinde bulunan TarabyaRum İlkokulu konu alınmıştır. Bakımsızlıktan yıkılmaya yüz tutmuş bu tarihi okul yapısının tarihi mirasını gelecek nesillere aktararak İstanbul'un kültür hayatının yeniden bir parçası olması amaçlanmıştır. Yapının günümüzdeki durumunun belgelenmesinin ardından içinde bulunduğu çevre ile birlikte ilk yapıldığı dönem; eski harita, belge ve fotoğraflardan incelenmiştir. Yerinde yapılan incelemeler ve kişisel görüşmeler ile, yapıldığı dönemden günümüze gelene kadar geçirdiği değişiklikler tespit edilmiştir. Yapının yeniden aktif olarak kullanılırken, özgün niteliklerini koruması planlanmaktadır.
Türiye mimarlığında eşik olarak 1980'ler

Türkiye'de mimarlık bir meslek olarak tanımlanabilir hale yaklaşık yüzyıl önce gelmiş ve bu süreçte önemli kırılma noktaları geçirmiştir. Mesleğin bu topraklardaki yolculuğu doğal olarak ülkeninkiyle paralel ilerlemiş; Cumhuriyet dönemi, 1950'ler, 1970'ler, 1980'ler, 2000 ve sonrası toplumsal ve ekonomik hayat kadar mimarlık için de önemli önemli eşikler teşkil etmiştir. Bu çalışmanın merkezini oluşturan olgu; tüm bu kırılma noktaları içinde bugünün mimarlık pratiğinin, ölçeğinin, işveren-müellif modelinin, mimarlığın kamunun ideoloji ve iktidar alanı olarak tanımlanan alanından, neoliberalizmin yarattığı yeni iktidar olan piyasa ekonomisinin aktörleri; yani toplumun, dolayısı ile popüler kültürün alanına doğru kaydığı dönemin ilk nüvelerinin ortaya çıkışının 1980'ler dönemi olduğu öngörüsüdür. 1980'ler döneminin bugünün mimarlık ortamını ve üretimini açıklayacak temelleri barındırdığı varsayılmıştır. Çalışmanın kapsamının belirli döneme odaklanma kararı, neden-sonuç ilişkisi dışında değişimin hızlı ve kalıcı izler bıraktığı mimarlık sahnesinin paydaşları arasındaki ilişkileri kavrama çabası içermektedir. Döneme kurumsallaşma evresinde yakalanan Doğan Tekeli, dönemin çoğulcu dilini yeni işveren kimliği ile buluşturarak, mimarı popüler kültür kimliklerinden biri getiren Merih Karaaslan ve soyut yöreselci yaklaşımı hem planlama hem de yapı ölçeğinde kalkınmanın en önemli tipolojilerinden biri olan turizm yapıları üzerinden okuma fırsatı veren, ancak her zaman belli bir ölçekte bir mimarlık pratiği sürdüren Ersen Gürsel'in incelenmesi ile dönemin mimarlık mesleğinin değişimine ilişkin vurgusunun ortaya konması hedeflenmiştir. Çalışmanın amacına yönelik değerlendirilmek üzere temel olarak: mimarın iş alma yöntemlerindeki değişim, mimarın kendini ifade ediş yöntemlerindeki değişim, mimarın işverenin değişen yapısı nedeni ile ürettiği yapı tipolojisinde değişim ve dönemin ruhunun mimarların üzerinde bıraktığı izlenime ilişkin sorulara yanıt aranmıştır.1980'lerden bu yana küresel sermaye ile Türkiye'nin kesintisiz entegrasyonu, işveren ile mimarın arasındaki ilişkiyi tümüyle değiştirerek binayı da bir emtia gibi ele alan 'geliştirici' kavramı, Türkiye'nin daha da fragmente ve kutuplu sosyo-ekonomik yapısı içinde el değiştiren sermayenin yeni sahiplerinin ihtiraslı ve kar maksimizasyonunu ön planda tutan yaklaşımları mimarlık mesleğinin etki alanını değiştirmiş ve azaltmış, 1980'lerde nüvelerini gördüğümüz eğilimleri güçlendirmekle kalmamış, çeşitlendirmiştir. Bu tez, bu değişimin motivasyonunu, öncüllerini ve meslek pratiğine olan etkilerini mercek altına alarak bugüne ilişkin bir iç görü kazanmak amacıyla hazırlanmıştır.
A comparative study on alternative structural system layouts of twisted tall buildings

Yüksek binalar bulundukları çevrenin simgeleri olarak görülür ve şehirlerin siluetini güçlü şekilde etkiler. Yüksek bir binanın formu, bu ikonik ifadeyi iyi tanımlamak ve binanın şehir silueti üzerindeki etkisini estetik açıdan kontrol etmek için kritik bir öneme sahiptir. Bu bağlamda, tasarımcılar yüksek binaların formunda çeşitlilik ve özgünlüğü araştırmaktadır. Burgulu formlar bu araştırmanın vardığı sonuçlardan biridir. Fakat, burgulu yüksek binaların karmaşık yapısı, tasarımda zorluklara sebep olabilir. Bu çalışma, burgulu formların mimari ve yapısall tasarım açısından zorluklarını değerlendirmeyi amaçlamaktadır. İlk olarak, burgulu yüksek binaların mevcut örnekleri mimari ve yapısall açıdan incelenmiştir. Daha sonra, kapsamlı burgulu yüksek bina modelleri oluşturulmuştur. Bu modellerin yüksekliği, yapısall sistemi ve burgu açısı, mevcut binaları mümkün olduğu kadar iyi temsil edecek şekilde ve bu özelliklerin mimari ve yapısall tasarım üzerindeki etkilerini kontrollü olarak analiz etme imkanı sağlayacak bir biçimde tanımlanmıştır. Bu çalışmada, 'dönmeyle uyumlu' ve 'dönmeden bağımsız' olarak adlandırılan iki alternatif taşıyıcı sistem düzeni karşılaştırılmıştır. Bunların yanı sıra, 'dönmeyle uyumlu iç sistem' olarak adlandırılan üçüncü bir alternatif sistem de bir kereye mahsus olmak üzere incelenmiştir. Dönmeden bağımsız taşıyıcı sistemli düzen, kolonların alışılagelmiş şekilde, yerçekimi ivmesine paralel olarak yerleştirildiği düzendir. Burgulu formu oluşturmak için, katlar her seviyede kütle merkezi etrafında belirli bir açıyla döner, ancak kolonlar sabit kalır. Yapısal olarak dönmeyle uyumlu düzende ise, hem taşıyıcı elemanlar hem de katlar, aynı bükülme açısı ile dönmektedir ve bu durum kolonların eğilmesine sebep olur. Dönmeyle uyumlu iç sistemde taşıyıcı elemanlar dönmeyle uyumlu alternatifte olduğu gibi burgulu yapıdadır fakat sistemin etkin derinliği dönmeden bağımsız alternatifteki derinlikle eşittir. ETABS yazılımında bilgisayar modelleri oluşturulmuş, yapısall analizler ve tasarım kontrolleri yapılmıştır. Tepe deplasmanı ve taşıyıcı elemanlar üzerinde oluşan yükler, araştırmanın öncelikli olarak incelediği sonuçlardır. Bunların yanı sıra, taban tepki kuvvetleri ve modal özellikler de incelenmiştir. Sonuçlar, bina yüksekliğin, taşıyıcı sistem seçimin ve dönme açısının, dömeden bağımsız ve dönmeyle uyumlu taşıyıcı sistemlerin performansı üzerine etkilerini göstermek üzere karşılaştırılmış ve tartışılmıştır.
Adaptability of generative algorithms: A means to sustaining the dynamic design processes

Bu tez, uyarlanabilir türetken sistemlerin, problem tanımlarının değişen çevre koşulları ve mimari mekanın dönüşen ihtiyaçlarına göre değiştiği dinamik tasarım problemlerinde uygulanması üzerine yoğunlaşan bir araştırmadır. Bu tez, tasarım sürecinin dinamik olup olmadığını tartışmak yerine dinamik tasarım probleminin değişen problem tanımlarının uyarlanabilir türetken sistem kullanımıyla sürdürülebilir olmasını araştırır. Tez, bu tür algoritmaların türetilen tasarım ürünlerinin tekrar dönüştürülmesi konusundaki yeterliliklerini inceler ve kendi strüktürünü karmaşık tasarım süreçlerinin dinamik sınırlayıcılığına uygun olarak uyarlayabilen ve dönüştürebilen bir türetken sistem geliştirmektedir.
Optımızatıon of elementary school buıldıngs ın Morocco

Eğitim, yirmi birinci yüzyılda bütün ulusların olmasa da, çoğunun ilgi odağı olmaktadır. Tartışmasız, istenen herhangi bir değişimin ve gelişmenin temelinde eğitim vardır. Öğrenme süreci, herhangi bir insanın çocukluğundan beri başlar. İyi bir öğrenme deneyimi sağlamak için, bilim adamları ve akademisyenler, eğitici yolculuklarında çocuklara eşlik edecek teknikler geliştirmektedirler. Bununla birlikte, mimarlar da eğitim çıktılarını ve refahı arttırma amacıyla çeşitli teoriler üretmiştir. Bu tezde, genel olarak dünyadaki ve özellikle Fas'taki ilköğretim okul binalarına vurgu yapılmıştır. Literatür taramasında geliştirilen teorik yaklaşımları göstermek için, iki ilköğretim okulu görsel olarak incelenmiştir. Fas'taki 'katılımcı tasarımın' güçlendirilmesi adına, olası optimizasyon müdahalelerini geliştirmek için okullardan birinde bir atölye çalışması gerçekleştirilmiştir. Bu araştırmanın bulguları, mimarlığın eğitim çıktıları ve okul binaları kullanıcılarının memnuniyeti üzerindeki önemli etkisini ortaya koymaktadır. Bu araştırma aynı zamanda Fas devlet okullarının bu konuda karşılaştığı zorlukları da incelemiştir. Eğitim mimarisindeki gelişmeler de giderek artan boşluk nedeniyle, krallığın okul binalarındaki optimizasyon işlemleri üzerinde çalışma zamanı gelmiştir.
Yönetmeliklerin apartmanların yapısal değişimine etkisi- Bağdat Caddesi ve çevresi örneği

Bu çalışmada, yönetmeliklerin apartmanların yapısall değişimi üzerindeki etkisi araştırılmış, yönetmeliklerde yapılan değişiklikler ile apartmanların yapısall değişimi arasındaki paralellik incelenmiştir. Çalışma beş ana bölümden oluşmaktadır;Çalışmanın birinci bölümünde çalışmanın amacı, yöntemi ve kapsamı anlatılmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde yapılaşmayı etkileyen yönetmelikler incelenmiştir. Çalışmaya belirgin bir tarih aralığı koyabilmek için çalışmanın tarihsel sınırı 1985 yılı ve sonrasını kapsıyor olsa da anlatımı tamamlamak ve imar hareketlerini bir bütün halinde değerlendirebilmek için Osmanlı'dan günümüze kadar yayımlanmış, konutların yapısall değişimine etkisi olan tüm yönetmelikler ana hatları ile incelenmiştir. Osmanlı döneminde çıkan kanun, tüzük ve talimatnamelerden sonra Cumhuriyet döneminde çıkan apartmanların yapısall değişimini etkileyen yönetmelikler; İmar Yönetmelikleri, Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelik, Otopark Yönetmelikleri, Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkında Yönetmelikler, Sığınak Yönetmelikleri ve Isı Yalıtımı Yönetmelikleri 'dir. Bu bölümde 1985 yılı ve sonrasında yayımlanan yönetmelikler kronolojik olarak incelenerek birbirlerine olan etkileri ortaya konmaya çalışılmıştır. Bölümün sonunda ise her yönetmeliğin kronolojik değişimlerinin kendi içinde yarattığı farklılaşmayı gösteren tablolar oluşturulmuştur. Çalışmanın üçüncü bölümünde; çalışma konusu kapsamında ilgili hüküm içeren, Resmi Gazete'de yayımlanmış tüm yönetmeliklerin, kronolojik olarak kendi iç değişimlerinin tespitinin yanı sıra diğer yönetmeliklerle etkileşimi ve sonrasında apartmanların yapısall bileşenlerine etkisi analiz edilmeye çalışılmıştır. Dördüncü bölümde yönetmeliklerin kronolojik değişimleri ve Bağdat Caddesi'nde konut gelişimi konusu incelenmiştir. Bölgedeki konut gelişimi ve çalışma alanının sınırları belirlenmiş, devamında yönetmeliklerin kronolojik değişimleri paralelinde apartmanların yapısall değişimleri örnekler üzerinden incelenmiştir. Çalışmanın beşinci bölümünde ise toplanan veriler ve yapılan analizler sentezlenerek sonuç bölümü oluşturulmuştur. İncelenen yönetmelikler ve üçüncü bölümde yapılan ilişki matrisleri ile oluşturulan tablolardan çıkarılan sonuçlar harmanlanarak değerlendirilmiştir.
Cognitive strategies of analogical transfer in design: Differences between novice and expert designers

Bu araştırmanın ana amacı, disiplinler arası etkili bilgi transferi yaparak yaratıcı düşünme edinimini geliştirmeyi amaçlamış bir tasarım eğitimi için, analoji mekanizmasını bir sistem olarak anlamaya çalışmaktır. Analoji mekanizması kaynak alandan hedef alana bilgi aktarmak için iki sistem içindeki benzer nedensel ilişkileri eşleştirmeyi sağlayan bir araçtır. Literatürde tasarımcının uzmanlık düzeyinin, kaynak alan uzaklığının ve analoji düzeyinin kristalize edilerek bütünsel bakış ile incelendiği bir araştırmanın eksikliği gözlenmiştir. Bu nedenle, bu araştırma, kaynak alan ve hedef alan uzaklıklarının analoji düzeyine etkilerini ve farklı uzmanlık seviyelerindeki bilişsel farkları bütünsel bakış içinde incelemeyi hedeflemektedir. Tüm bu parametreler ışığında, analojik tasarım mekanizmasını daha iyi anlamak amacıyla, üç aşamalı bir deney düzenledik. Deneyde, 4 farklı kategoriden seçilmiş 40 kaynak örnek kullanılmıştır: (1) problem alanından örnekler, (2) mimarlık örnekleri, (3) ürün grubu, (4) doğadan örnekler. Deneye, farklı seviyelerdeki 373 öğrenci tasarımcı ve 22 uzman tasarımcı katılmıştır. Birinci aşama, karışık olarak verilen kaynak alanların değerlendirilmesi, ikinci aşama; bir kaynak alan grubunun seçilmesi, üçüncü aşama; tasarımcının problem çözme sırasındaki aşamalarına ve hedef ürünün analoji seviyesine odaklanır. Analoji düzeyi parametreleri; yüzeysel ya da sadece-görünüm benzerliği, analoji ya da derin-strüktürel benzerlik, hem yüzeysel hem de derin-strüktürel benzerlik, ya da benzemezlik bu kurallara uymayanlar şeklindedir. Sonuçlar göstermektedir ki, ilk olarak uzmanlık seviyesi ile kaynak alan uzaklığının belirlenmesi arasında anlamlı bir ilişki olduğu görülmüştür. Ayrıca, uzman ve çırak tasarımcıların analojik bilgi aktarım düzeyleri, eğitimin farklı seviyelerinde anlamlı ve lineer bir şekilde gelişmektedir. Ancak, uzmanlıkla birlikte yaratıcı fikir geliştirme potansiyeli olan kaynak alanlardan çok yakın alanlardan bilgi aktarma eğilimi de aynı şekilde artmaktadır. Eğitim bilgiyi kategorize etme, aktarma, geliştirme açısından geliştirdiği, ancak uzmanlığın yaratıcı bakışa ket vuran şartlanmayı da beraberinde getirdiği söylenebilir.