turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Batı Anadolu 14. yüzyıl beylikler mimarisinde yapım teknikleri

İran üzerinden geçerek Batı Anadolu'ya yerleşen Türk boylarından bir bölümü 13. yüzyıl sonlarında Batı Anadolu'ya yerleşip başlarındaki beylerin adları ile anılan Beylikler kurmuşlardır. İran ve Anadolu'dan geçişleri sırasında anıtsal bir İslam Mimarisi ile karşılaşan, yerleştikleri topraklarda da gelişmiş, zengin mimari gelenekler bulan Türkler yapılarında, bu iki farklı kültüre ait yapım tekniklerini bazen doğrudan, bazen birleştirerek bir arada uygulamışlar, giderek yeni biçimler ve öğeler geliştirmişlerdir. Beylikler Devri Mimarisi olarak da anılan bu devir mimarisi, gelişme sürecini 16. yüzyılda tamamlayan Klasik Osmanlı Mimarisi'nin de kaynaklarından birini oluşturmaktadır. Bu nedenle Klasik Osmanlı Mimarisi'nin oluşumunu anlamak ve kimliğini tanımlamak için 14. yüzyıl Batı Anadolu Beylikler Mimarisi'nin -Menteşeoğulları, Aydınoğulları, Sarubanoğulları, Germiyanoğulları ve Karasioğulları Beylikleri incelenmesi ve tanımlanması bir zorunluluktur. I. Bölümde 14. yüzyıl Batı Anadolu Beylikleri Mimarisi'nin Anadolu Türk Mimarlığı Tarihi içindeki yeri vurgulanarak, bu mimariyi geliştiren toplumun siyasi, ekonomik ve sosyal yaşamı mevcut belgeler çerçevesinde ele alınmıştır. Çalışmanın II. Bölümünde Türkler'den önce Batı Anadolu'daki uygarlıklar ve tarihi süreç içinde geliştirdikleri mimarlık ve yapım teknikleri bir karşılaştırmaya olanak sağlamak amacıyla incelenmiştir. III. Bölümde mimari eserlerin kimlik kazanmasında önemli yeri olan yapı öğelerinden duvar, sütun, sütun başlığı, ayak, kemer, örtüye geçiş elemanları ve örtü, Türkler'den önce Batı Anadolu'da, Beylikler devri yapılarında ve İran Selçuklu ve Anadolu Selçuklu yapılarında benzer özellikler gösteren öğelerde kullanılan malzeme, yapım teknikleri, kullanım yeri ve bezeme özellikleri incelenmiştir. IV. Bölümde incelenen yapım tekniklerinin Beylikler içinde bölgesel dağılımı ve nedenleri irdelenerek ele alınmaktadır. Bu devirde yaygın bir uygulama olan eski yapı öğelerinin kullanımı V. Bölümde incelenmiştir. Beylikler yapılarında görülen devşirme malzemenin yapıda özgün işlevine uygun ya da gelişigüzel kullanımına da özellikle değinilmiştir. VI. Bölümde Batı Anadolu Beylikler Mimarisi'nde, eş zamanlı İran Selçuklu ye Anadolu Selçuklu Mimarileri'yle koşut olan yapım teknikleri ve bezeme öğeleri belirlenmiş ve kaynağı Doğu kültüründe olmakla birlikte, Batı Anadolu'da yeni bir anlayışla ele alman öğelere ve kompozisyonlara değinilmiştir. Sonuç Bölümünde ise Batı Anadolu Beylikler Mimarisi'nin oluşumunda etkileri görülen yerel ve Doğulu yapım geleneklerinden doğrudan alınan unsurlar, her iki yapım geleneğinin birleştirilerek uygulandığı öğeler ve Batı Anadolu Beylikleri Mimarisi'nde varılan sentezlerin niteliği tartışılmıştır.
A novel computational approach in quantity take-off to support early design estimations

Son yıllarda mimarlar, meslek pratiklerindeki uygulamalarının verimliliğini ve hızını önemli ölçüde artıran bilişimsel tasarım araçlarını benimsemişlerdir. CDT sadece farklı tasarım alternatiflerinin keşfi ve analizlerinde değil, aynı zamanda yapı metraj hesabı gibi maliyet tahminlerinin doğruluğunu da önemli ölçüde etkileyecek önemli aktivitelerin hızlı ve doğru bir şekilde hesaplanmasında da büyük bir potansiyel sunmaktadır. Fakat, bu tür faydaları kullanmak mimarların zamanın kısıtlı olduğu erken tasarım aşamalarında matematiksel tanımlar oluşturmasını gerektirir. Bu nedenle, sektörde çalışan mimarların birçoğu için bu aktivite son derece zordur. Bina modelleme bilgisi yazılımı, bu konulara ve daha fazlasına, çözüm önerileri sunmaktadır. Buna karşın, BIM sisteminin metraj alma kapasitesi, doğruluğu ve sonuçları sınırlıdır. Bunun sebebi, BIM çıktılarının mimarın modelleme becerilerine bağlı olmasıdır. Dahası, BIM sisteminin sunduğu çözümlerinden yararlanmak için, mimarlık ofislerin ciddi bir maliyet ödemesi gereklidir. Özellikle küçük ölçekli mimarlık ofisleri için maliyet önemli bir sorundur. Mevcut sorunlar ele alındığında BIM yöntemine alternatif olarak standart matematiksel tanımların CDT kullanarak geliştirilmesi önerilebilir. Potansiyel faydalarına rağmen, literatürde çok az sayıda çalışma CDT yöntemi kullanılarak metraj hesabı uygulamalarına odaklanmıştır. Ek olarak, CDT, BIM ve geleneksel yoğun işgücü gerektiren yaklaşımlardan elde edilen sonuçları karşılaştıran ampirik çalışmaların sayısında fazlaca eksiklik görülmüştür. Mevcut çalışma bu boşluğu doldurmayı amaçlamaktadır. Çalışma kapsamında ilk olarak parametrik bir CDT olan Grasshopper kullanılarak matematiksel tanımlamalar geliştirilmiştir. Ardından, on gerçek bina projesi seçilmiştir. Bu yapıların metraj hesapları çalışma kapsamında ele alınan üç farklı yönteme göre hesaplanmış ve sonuçlar hipotez testi kullanılarak karşılaştırılmıştır. Elde edilen bulgular, önerilen bilgisayımsal yöntem sonuçları ve gerçek değerler arasında anlamlı bir fark olmadığını önermektedir. Dahası, bilgisayımsal yöntem BIM ve geleneksel yöntemlerden elde edilen sonuçlara kıyasla, tahmin doğruluğunda anlamlı olarak daha yüksek sonuçlar vermektedir.
Kentsel kimlik ve canlılık bağlamında ticaret ve kültür merkezleri değerlendirilmesi -Tahran örneği

Günümüz teknoloji çağında yaşanan ciddi sorunlardan birisi mutluluk ve zindelik duygusunun azalmasıdır. Mimarinin misyonu, mekan kalitesini arttırarak insanın biyolojik durumunu iyileştirmektir. Bu anlayış, sadece işlevsel ve estetik yönlere cevap vermekle kalmayıp, aynı zamanda bireylerin psikolojik ihtiyaçlarını ve günlük hayallerini de karşılamak amaçlıdır. Bu nedenle, canlılık, yaşayan mekan duygusunu mekan izleyicisine iletmeyi amaçlayan, arzu edilen mimarinin ayrılmaz bir parçasıdır. Bu çalışmada, kentsel kimlik ve canlılık bağlamında ticaret ve kültür merkezlerinin değerlendirilmesi ve Tahran örneğinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu bağlamda, kentte canlılık kavramı ve teorisyenlerin bu konuda geliştirdikleri kuramlarına değinilmiştir. Kentsel canlılık açısından kamusal alanların yeri ve önemi ile canlılığı sağlamada araç olarak kullanılan mimari yaklaşımlar üzerinde durulmuştur. Devamında, kültür kavramı, kültürel ve ticari merkezler ile tez çalışmasının hedefi olan Tahran kentinde iki örnek tasarıma yer verilmiştir. Araştırma soruları içerik analizi yoluyla değerlendirilmiştir. İnceleme sonucu; kentte canlılığı sağlayan 9 ana bileşen olduğu belirlenmiş; kültürel ve ticari alanların canlılığını artırmak için çözüm önerileri sunulmuştur.
Ütopyaların toplu konut tasarımına etkisi

ÜTOPYALARIN TOPLU KONUT TASARIMINA ETKİSİ Varoluşundan beri, temel işlevi, insanı fiziksel etkilerden korumak ve barınmasını sağlamak olan konut, toplumun sosyo-kültürel yapısını da bünyesinde barındırır. Davranış ve düşünce sistemlerindeki dönüşümlere koşut olarak konut mekanları da farklı anlamlar kazanmış ve dönüşümlere uğramıştır. Endüstrileşme dönemine gelinene dek, konutun planlama, üretim ve sunum süreci, belli sosyal kesimlerin gereksinimi dışında, doğrudan kullanıcının denetiminde, ya da kullanıcıyla yapı ustalarının yoğun ilişkisi içinde gerçekleştirilmiştir. Yoğun bir konut istemi olmadığından, geleneksel konut üretim süreci ve var olan konutların sağladığı yaşam kalitesi yeterli olmuştur. Endüstri devrimi ile birlikte gelişen yeni üretim teknikleri ve yoğunlaşan sermaye, nüfusun endüstri bölgeleri yakınlarında yoğunlaşmasına, hızlı kentleşmeye ve dolayısıyla büyük bir konut açığına yol açmıştır. Konut üretim mekanizmaları, endüstri toplumunun yoğun konut istemine, nicel ve nitel olarak karşılık verememiştir. Endüstri toplumunun ve kentinin olumsuz koşullan, 19. yüzyılın başlarından itibaren, pek çok düşünür ve ütopist tarafından dile getirilip eleştirilmiştir. Yeni bir kent ve yeni yaşama mekanlarıyla birlikte, yeni bir toplum ve toplumsal organizasyonu yaratmak istemişlerdir. Bu amaçla, kollektif bir yaşam biçimi ve ortak mekanların, ortak kullanımı fikrinin ilk örneklerini ortaya koymuşlardır. Böylece toplu konut fikri, bu dönemde hızlı kentleşmenin yarattığı sorunlara bir çözüm yolu olarak ileri sürülmüştür. Toplu konut düşüncesinin prototipi olarak nitelendirilebilecek ütopya modellerindeki toplu yaşam kavramı, modern düşünce sistemi içinde bir evrim geçirerek günümüzdeki evrensel anlamına ulaşmıştır. Buradan hareketle, günümüz sosyal ve toplu konut mekanlarının güçsüzlüğü, ütopya modellerinin düşünce sistemi ile ilişki kurularak irdelenmiştir. Sosyo-kültürel etkenler göz önüne alınmadan tasarlanmış toplu ve sosyal konut mekanları biçimsel, işlevsel, sosyal ve psikolojik gereksinmeleri tam olarak karşılayamamıştır. Benzer mekansal örüntülerin farklı kullnıcı tipleri için farklılaşan gereksinimlerin tümünü karşılaması öngörüsünden yola çıkıldığı için barınma ortamı kullanıcının bireysel, sosyal, kültürel farklılıklarından bağımsız bir tutumla ele alınmıştır. Bu nedenie, günümüz sosyal ve toplu konut mekanlarıyla sosyal ütopya modelleri arasındaki etkileşimler irdelenirken, fiziksel ve işlevsel karar ölçütlerinin yanı sıra sosyo-kültürel etkenler de göz önünde tutulmuştur. vnı
Yapı üretiminde işgücü, üretkenlik, kalite ilişkisi

Bilgi çağım yaşamakta olduğumuz yirminci yüzyılın sonunda dünya üzerindeki insanlar hızla değişen ve gelişen teknolojiye, yaygın iletişim ağı sayesinde kolaylıkla ulaşmakta, ve ondan gereği gibi faydalanma imkanına kavuşmuşlardır. İçinde bulunduğumuz son yirmi beş yıl, insanların yüzyıllardır geliştirdikleri, bilgi birikimleri sonunda eriştikleri teknolojinin, dev adımlarla değişmekte ve gelişmekte olduğu, yıllar- dır. Bu hızlı değişim ve gelişim sonunda insanlar daha önceki yıllarda olduğu gibi kendilerine sunulanlarla yetinmeyip daha gelişmişi ve kaliteliyi talep eder olmuşlardır. Gelişmiş kalitenin kullanıcılar tarafından ulaşılabilir olması ise üretkenliğin yüksek olmasına bağlıdır. Aksi takdirde istenen ve beklenen kalite düzeyine ulaşabilecek kullanıcılar sınırlı sayıda kalacaktır. Yüksek 'üretkenlik' ve 'Kalite' içinse her ikisi için de temel girdi olan 'işgücü'önem kazanmaktadır. Bu kavramlara yönelik olarak hazırlanan tezin birinci bölümü çalışmanın konusunu ve amacını anlatmaya yönelik, giriş bölümü olarak tasarlanmıştır. İkinci bölümde 'üretim'deki genel anlamlarıyla 'İşgücü', 'üretkenlik', 'Kalite' kavramları ile, onları tamamlayan alt başlıklar verilmiştir. Bu bölüm 'İşgücü', 'üretkenlik', 'Kalite' kavramlarının birbirleriyle ilişkileri irdelenmiştir. üçüncü bölümde, bir önceki bölümde genel kavramlar olarak verilen 'İşgücü', 'üretkenlik', 'Kalite' kavramları, yapı üretiminde yer aldıkları şekilde irdelenmektedir. Bu bölümde yapı üretiminin diğer endüstriyel üretimlere göre farklı yönleri de yer almaktadır, üç kavramın birbirleriyle ilişkileri bölüm sonunda verilmiştir. Dördüncü bölüm daha önceki bölümlerde hem genel anlamlarıyla hem de yapı üretiminde yer aldıkları anlamlarıyla irdelediğimiz 'İşgücü', 'üretkenlik', 'Kalite' kavramlarının, Türkiye'de bir grup inşaat firmasıyla yapılan anket çalışmasının sonunda, ülkemiz için ne ifade ettikleri irdelenmektedir. Tezin bu bölümü anket çalışması sırasında görüşülen şirket yetkililerinin yapı üretim sektörüne ilişkin yaptıkları tespitleri içeren görüşme notlarını ve ampirik çalışmanın sonucunu irdeleyerek bitirilmiştir. Beşinci bölüm, bu bölüme gelene dek yapılan teorik ve ampirik tüm çalışmaların sentezi olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu bölümde ulaşılan sonuç ile birlikte daha önceki bölümlerde tespit edilen mevcut durum ve bu durumun iyileştirilmesine yönelik öneriler geliştirilmiştir. -VII-
Kırsal yerleşim karakteristiğinin incelenmesi: Erzincan Kemaliye örneği

Doğu Anadolu Bölgesinde yer alan Erzincan İli Kemaliye ilçesi ve kırsal uzantıları Anadolu'nun farklı geleneksel yerleşim bölgelerinin kesişiminde konumlanmakta ve Anadolu konut mimarisinin özgün örneklerini barındıran yerleşme karakterine sahiptir. Geleneksel kırsal mimariyi oluşturan etmenler; doğal-çevresel ve sosyo-kültürel olarak iki ana grupta sıralanabilir. Doğal ve çevresel etmenler iklim, topoğrafya ve yapı malzemesi olanakları, sosyal ve kültürel etmenler ise geleneksel miras ve yaşayan halkın tarihi, kültürü ve gelenekleri ile birlikte geleneksel yapım tekniği gibi alt maddeleri barındırmaktadır. Tez kapsamında Kemaliye kırsal uzantılarının doğal, çevresel ve kültürel yapıları incelenmiş ve bu etmenlerin yerleşim karakteristiği üzerindeki etkileri açıklanmaya çalışılmıştır. Tüm bu etmenler sonucunda özgün bir kimlik oluşturan mevcut dokunun kapsamda belirtilen sınırlar içerisinde tespit ve belgeleme çalışmaları; bölgede yapılan analizler, literatür taraması, yerel kullanıcı ve yapı ustalarıyla sözlü görüşmeler yöntemleriyle yapılmıştır. Çalışma, Kemaliye merkez yerleşmesiyle birlikte yakın erişimindeki dört adet kırsal uzantı ile sınırlandırılmıştır. Bu sınırlama ile birlikte merkez yerleşimin, yakın erişimdeki kırsal uzantılara etkileri gözlemlenmeye çalışılmıştır. Böylece yerleşim karakteristiğinin anlaşılır bir biçimde orataya çıkarılması amaçlanmıştır. Bu çalışmanın kırsal mimari mirasın ve kimlik özelliklerinin doğru veri ve analizlerle anlaşılabilmesi ve sürdürülebilmesi için benzer çalışmalara da örnek teşkil edebilmesi hedeflenmiştir. Çalışmanın kırsal kimlik mimarlık bölümünde geleneksel kırsal mimariyi oluşturan etmenler hem çalışma bölgesinden hem de diğer geleneksel mimarlık örnekleriyle karşılaştırılarak ele alınmıştır. Kimlik olgusu alt bileşenleriyle birlikte, yerleşim karakteristiği bağlamında açıklanmaya çalışılmıştır. Üçüncü bölümde ise, Kemaliye ve kırsal uzantılarının fiziki, çevresel ve kültürel yapıları incelenmiştir. Bu bilgiler ışığında tez kapsamında incelenen dört köyün seçim nedenleri, yerleşim karakteristikleri ve biçimlenme özellikleri, yerel bilgi ve deneyimler göz önünde bulundurularak açıklanmaya çalışılmıştır. Bunun sonucu olarak ta Kemaliye'nin incelenen kırsal uzantıları gibi özgün dokusunu günümüze kadar koruyabilmiş kırsal uzantıların yerleşim karakteristiğinin incelenmesi ve belgelenmesi için bir örnek oluşturması hedeflenmiştir. Ayrıca inceleme yapılan yerleşim karakteristiğinin bir sonraki aşamada, yeni yapılacak olan çalışmalara altlık oluşturması açısından da önemli görülmektedir.
Çamlıhemşin Konaklar Mahallesi konak yapılarının koruma sorunları ve yeniden kullanım önerileri

Çamlıhemşin, Doğu Karadeniz Bölgesi'nin Rize İli'ne 40 km uzaklıkta konumlanan, denize kıyısı olmayan, doğal ve arkeolojik sit alanlarına sahip dağlık bir yerleşimdir. Çamlıhemşin'in mahallelerinden biri olan Konaklar Mahallesi, sahip olduğu yerel konut örnekleri ve konak yapıları ile nitelikli bir konut alanıdır. Çamlıhemşin Konaklar Mahallesi, konak yapılarını konu alan bu çalışmada, alanın kentsel ve mimari dokusunun değerlendirilebilmesi için gözlemler, sözlü görüşmeler yapılmış, kaynaklar taranmıştır. Analiz paftalarında belediyeden alınan kadastral ve imar planı haritaları kullanılmıştır. Bu bilgiler değerlendirilerek Konaklar Mahallesi konut alanının nitelikleri ve sorunları belirlenmiştir. Çalışmada, Konaklar Mahallesi içinde konumlanan ve yerel konut yapılarından ayrışarak 'konak' olarak nitelendirilen beş yapı tespit edilmiştir. Bu yapıların detaylı incelenmesi yapılmış ve koruma sorunları tartışılmıştır. Günümüzde sadece mevsimsel kullanımı olan konak yapılarının koruma sorunları ve alanda konumlanan diğer konutların koruma sorunlarının benzerlikler gösterdiği tespit edilmiştir. Bu kapsamda konak yapılarına kullanım önerileri geliştirilirken Çamlıhemşin Bölgesi'nin fiziksel, sosyal, tarihi değerleri ve Konaklar Mahallesi'nin mimari değerleri dikkate alınmıştır. Bununla birlikte, alanın öznel niteliklerinin bütüncül bakışla deneyimlenmesi için alternatif kullanım önerileri hazırlanmıştır. Bu önerilerden ilki alanın turizm potansiyeli üzerinden, diğeri sosyal ve doğal verilerin bilimsel çalışmalarının yapılması üzerinden değerlendirilmiştir.
İstanbul'daki Mimar Sinan dönemi medreseleri genel değerlendirmesi ve Kılıç Ali Paşa Medresesi

Çalışmamızın giriş bölümünde konunun amacı, kapsamı ve yöntemi tanıtıldıktan sonra külliye ve medrese mimarlığının gelişimi kısaca verilmeye çalışılmıştır. Tanımı ve kuruluş amacı anlatılan külliye mimarlığının çeşitli örneklerle tarihsel gelişimi incelenmiş, Sinan dönemine ait külliyeler özellikleriyle birlikte tanıtılmıştır. Medrese mimarlığının anlatıldığı kısmı ise daha kapsamlı olarak ele alınmıştır. Bu bölümde medresenin tanımı yapılmış, bir eğitim kurumu olarak yapısı incelenmiştir. Medreselere gelirin nasıl sağlandığı, mezheplerin medrese yapısını nasıl etkilediği, eğitim süreleri, öğretmen ve öğrenci sayısının neye göre değiştiği ve okutulan derslere göre medreselerin aldıkları isimler açıklanmaya çalışılmıştır. Ayrıca kaç tip medrese olduğu ve bu medreselerin tarihsel gelişimi çeşitli örneklerle anlatılmıştır. İkinci bölümde Kılıç Ali Paşa Medresesi vaziyet planı, mekansal, yapısall, cephe ve bezeme özellikleri açısından dönemin diğer medreseleriyle birlikte ele alınmış; XVLyy'da Mimar Sinan tarafından yapılmış 26 medreseyi incelediğimiz bir katalog hazırlanmıştır. Katalogun değerlendirilmesiyle Sinan'ın günümüze ulaşabilen medreselerinin tasarımında hangi faktörlerin rol aldığı belirlenmeye çalışılmıştır. Üçüncü bölümde Kılıç Ali Paşa Külliyesi ve yakın çevresi tanıtılmaya çalışılmıştır. Tophane çevresi tanıtılırken bölgenin topograıik durumu, tarihsel gelişimi ve fiziksel olarak nasıl biçimlendiği ele alınmıştır. Kılıç Ali Paşa Külliyesi'nin ise yapım tarihi, yaptıranı ve genel yerleşim özellikleri incelendikten sonra külliyeyi oluşturan yapılar vaziyet planı ölçeğinde tek tek ele alınmış, mekansal ve yapısall özellikleri incelenmiştir. Kılıç Ali Paşa Medresesi'nin ayrıntılı olarak incelendiği dördüncü bölümde mekansal, yapısall, cephe ve bezeme özellikleri ele alınmış, yapının rölöve ve restitüsyon projeleri hazırlanmıştır. 2. bölümde incelenen katalog verilerine göre Kılıç Ali Paşa Medresesi'nin diğer medreselerle ortak olan ve olmayan özellikleri ışığında medresenin dönem içindeki yeri belirlenmeye çalışılmıştır. Beşinci bölümde medresede fonksiyonel, strüktürel ve malzemeye yönelik hasarlar belirlenmiş ve bu hasarları oluşturan nedenler anlatılmıştır. Ayrıca medresede oluşan hasarlara karşı yapılacak müdahaleler belirlenmiş ve bu amaçla restorasyon projesi hazırlanmıştır. Çalışma altıncı bölümle sonuçlanmaktadır. Bu bölümde koruma önerileri geliştirilerek, medreseye verilecek işlev ve bu işlevin gerektirdiği donanım belirlenmeye çalışılmıştır. vuı
Critical dialogue asan approach to evaluation and design of new buildings in historic environment

öz ELEŞTİREL DİYALOG TARİHİ ÇEVREDE YENİ BİNALARIN TASARIM VE İNCELENMESİNE YÖNELİK BİR YAKLAŞIM Altay, Yunus Alper Yüksek Lisans, Mimarlık Anabilim Dalı Tez Yöneticisi: Yard. Doç. Dr. Cana Bilsel Aralık 2000, 107 Sayfa. Bu çalışma, tarihi çevrede yeni binalar konusunu araştırır. Tarihi çevreye karşı değişik yaklaşımlar analiz edildikten sonra, tarihi doku içerisinde mimarlık tasarımı konusu eleştirel bir şekilde incelenir. Tarihi bölgelerdeki yeni binaların tasarım yaklaşım ve ilkelerinin analiz edilebileceğine, bunların tanımlanıp incelenebileceğini savunarak, bu çalışma ilgili tasarım konularının daha açık şekilde anlaşılmasını amaçlar. Çalışmada, koruma düşüncesinin gelişmesi araştırılır ve konuya değişik teorik yaklaşımlar incelenir. Son olarak, bu çalışma tarihi çevreye karşı eleştirel bir yaklaşımı tanımlamaya çalışır. Bu yaklaşım o çevrenin doğal, tarihi, kültürel, mimari ve kentsel karakterini değerlendiril ve onunla eleştirel bir diyaloga girer. 'Eleştirel diyalog' kavramı hem var olan çevrenin ve içerilen tasarım kavramlarının anlaşılması için alternatif bir yol, hem de tarihi çevrenin kalitesine katkıda bulunan bir dönüştürme süreci olarak tanımlanır. 'Eleştirel diyalog' yalnızca tarihi çevrede yeni binaların tasarımına alternatif bir yaklaşım değil, aynı zamanda var olan yaklaşımları değerlendirmek için bir yol önerir.
Canlı çizgisel eleman ve kompozisyonların peyzaj mimarlığında kullanımı; Trabzon kent örneği

Endüstrilesmeye paralel olarak kentsel alanlardaki sınırlı arazilerin yesil alana ayrılan bölümü gün geçtikçe azalmaktadır. Büyük kentlerde karsılasılan bu sorunuasmanın alternatif yöntemi yesil dokuyu lineer elemanlar seklinde kentin içine yaymaktır. Bu da, kentsel alanlara çizgisel bitki kompozisyonlarının uygulanması ile saglanabilir. Yapılan çalısmada, canlı çizgisel eleman ve kompozisyonların fiziksel özellikleri, farklı mekanlarda kullanımları, algıdaki farklılasımları ve bu farklılasımların tasarımeleman-ilkeleri ile olan uyumunun ortaya konması amaçlanmıstır. Bu amaçla, yerlesimalanı, kurumsal alan, endüstriyel alan, ulasım alanı ve açık-yesil alan olmak üzere bes farklı alanda çizgisel bitki kompozisyonları belirlenmistir. Bitki kompozisyonlarınıngörsel etkilerinin ortaya konmasına yönelik belirlenen 100 alandan fotograflar çekilmistirve bu fotograflar kümeleme analizi yapılarak gruplandırılmıstır. Her bir gruptan temsili bir fotograf seçilmis Anlamsal Farklılasım Metodu ile farklı kullanıcı gruplarına uygulanan anketlerle degerlendirilmistir. Sonuç olarak; Trabzon kentindeki canlı çizgisel eleman ve kompozisyonların farklı kullanım alanlarına göre fonksiyonlarının degistigi ve yapılan anketler sonucunda estetik görünen çizgisel bitki kompozisyonlarının daha çok tercih edildigi saptanmıstır. Böylece daha ileride yapılacak bu tip bitkilendirmelerin uygulanması sırasında nelere dikkat edilmesi gerektigi ortaya konulmus ve önerilerde bulunulmustur.
Critical appraisal of long span cable roof structures for potential applications in Turkey

öz GENİŞ AÇIKLIKLI KABLO YAPILARIN TÜRKİYE'DE MUHTEMEL UYGULAMALARI AÇISINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ Acarsoy, Ali Aybars Yüksek Lisans, Mimarlık Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Ali İhsan Ünay Ocak 2002, 133 sayfa Geniş açıklıklı, büyük mekanları minimum malzeme, maliyet ve maksimum mimari, estetik potansiyelle tasarlama fikri, mimarlar ve mühendisler için her zaman heyecan verici ve arzu edilen bir konu olmuştur. Bu açıdan, kablo yapılar, mimari, taşıyıcı sistem ve inşaat teknikleri bakımından önemli potansiyelleri olan, yapı tarihinde ve günümüzde önemli bir yere sahip bir sistemdir. Bu çalışmanın amacı, kablo çatı strüktürlerini Türkiye'de muhtemel uygulamaları açısından, temel tasarım, mimari, mühendislik ve inşaa kriterleri göz önünde bulundurularak analiz edilmesini ve değerlendirilmesini kapsar. Bu kapsamda, sistemin tarihsel açıdan gelişimi, önemli uygulamaları özetlenmiştir. Bunu takiben, sistemi oluşturan tüm taşıyıcı sistem elemanları, bu elemanların tüm mimari ve mühendislik özellikleri, nokta detayları ve mesnet olasılıkları anlatılmıştır. Taşıyıcı sistem elemanlarının farklı kullanımları ve strüktürel kombinasyonlarını içeren detaylı bir sınıflandırma bir sonraki kısımda anlatılmaktadır. VI Kablo strüktürler hakkında verilen temel bilgilerden sonra, sistemin tasarım kriterlerinin sunulduğu, mimari, mühendislik ve uygulama açısından önemli konuları ve dünya çapında uygulanmış önemli örnekleri kapsayan bölüm, geniş açıklıklı bir kablo yapının, ön mimari çalışmadan başlayarak, uygulamanın sonuçlanmasına kadar geçen süreçte mimarın karşılaşacağı konuları ve sorumluluklarını tartışmaktadır. Kablo yapıların Türkiye şartlarında tarihsel gelişimi ve uygulamaları belirtilmiş, Ankara Hipodrom Çatı uygulaması üzerine detaylı bir çalışma yapılarak daha önce tartışılan tasarım kriterleri, Türkiye'deki bu önemli örnek üzerinde araştırılmıştır. Bu kapsamda, strüktürün SAP2000 programında yapılan analizi, strüktürel davranış ve karakteristikleri açısından önemli bilgiler vermektedir.