turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Self-help rural housing as contemporary vernacular architecture in cases of Yuva, Çuva, Turnarado, and Umcali

Bu tez, kendine özgü yerel konut uygulamalarının örnek olay incelemesiyle, yani Yuva, Çuva, Turnarado ve UMCALI gibi seçilmiş çağdaş yerel mimari yaklaşımlar ile çağdaş yerel mimariyi analiz etmeyi amaçlamaktadır. Türkiye'den seçilen örnekler arasında Yuva ve Çuva Antalya Alakır vadisinde, Turnarado ve UMCALI Gökçeada'da inşa edilmiştir. Yerel mimari, doğaya uygun yerel olanakları kullanarak mimari problemleri çözme olarak tanımlanmıştır. Tarih boyunca yerel halk, barınma ihtiyacını karşılamak için yerel mimariyi kullanagelmiştir. Buna kıyasla, endüstriyel uygulamalar uygulanırken insan-doğa ilişkisinin kalitesi farklılıklar göstermektedir. Çalışma, 'İnsan yapımı ve doğal çevre arasında bir denge oluşturmak için, yerel topluluklar, kendi kendine yardım yöntemi ile konut üretimine nasıl yönlendirilir? sorusunu cevaplamayı amaçladı. Çalışmanın söz konusu örneklerde yerellik kavramının var olan durumu ölçülecektir. Kendi kendine yardım yöntemi ile uygulanan yerel konutların uygulama sürecindeki ve sonuç üründeki benzerlikleri açıklanmıştır. Değerlendirme plan organizasyonu, dış kabuk, yapı sistemi, malzeme, doğal enerji ile, yapım surecine katılımcılar kriterleri üzerinden yapılacaktır. Benzerliklerin yorumlayıcı bir şekilde değerlendirilmesi yoluyla, sürdürülebilir sonuçları elde etmek için yerel mimariyi uygularken dikkate alınması gereken hususlar belirlenmiştir.
Aesthetic paradigm and the pure/poetic/bold materiality of industrial heritage buildings: The case of Zonguldak coal washery area

Endüstriyel alanlar, teknoloji ve gücün yanı sıra kentsel gelişmede önemli bir yeri olan kültürel kilometre taşlarının da sembolü olmuştur. Geçmişten günümüze kadar olan değişimlerin görülmesini sağlamışlardır. Bu alanlar, kentlerin kimliklerinin oluşumunda ekonomik, sosyal ve mekansal yönleri ile birlikte etkilidirler. Günümüz ihtiyaçlarının karşılanmasına yönelik yetersizliklerinden ötürü artık işlevsiz veya terk edilmiş olan bu alanların varlığı, aslında kişisel ve kolektif bellek oluşturma açısından önemlidir. Günümüzde birçok kurum ve kuruluş, bu tip binalar üzerinde, endüstriyel miras belirleme çalışmaları ve değer analizleri yapmaktadır. Bu çalışma ise, endüstri mirası binalarının geniş bir çerçeve içinde değerlendirilmesinde, çok boyutlu olgularla bağlantılı olarak 'estetik' kavramını inceler. Endüstriyel binaların estetik değerinin ortaya çıkarılması ve bu değerin önemli bir bileşen olarak vurgulanması, teorik bir çerçeve oluşturulmasını gerektirmektedir. Bu anlamda, 'estetik' incelenmek ve gözden geçirilmek üzere, önemli bir kavram olarak ortaya çıkar. Zonguldak Lavuar Alanı (1957) örneği ile endüstriyel mirasın şiirsel önemliliğine ilişkin argümanlar geliştirilmekte ve analiz edilmektedir. Bu bağlamda, çalışma, endüstri mirası binalarının estetik yönlerini önemli bir değer olarak göstermek ve doğrulamak; ve bu binaların, geçmişşten günümüze süregelen varlıkları ve kendilerine has estetik dilleri ile de sosyo-kültürel ve zaman-ötesi değişikliklerin hatırlatılmasını sağlamanın önemini vurgulamak amacındadır.
Analyses of mixed-use building developments and their possible impacts in ivory coast

Mimari ortam, farklı tipolojilere ait yapıların ilişki içinde yer aldığı, mimari yapılı çevrenin tasarımı ile oluşan bir ekosistemdir. Kendi organizasyonu ve çeşitliliğiyle her sistem bir mahalleye, bir kente, bir ülkeye ve hatta bir kıtaya özgü olarak şekillenebilir. Tez çalışması, günümüzde bazı coğrafyalarda yaygın olarak görülen bir yapı tipolojisi olan karma kullanımlı yapıları ve özellikle bu tipolojinin henüz mevcut olmadığı yerlere uygulanmasının olası etkilerini ortaya koymayı hedeflemektedir. Çalışmada karma kullanımlı yapılar, tasarım yaklaşımları ile değil, yapım amaçları ve işlevlerinin mimari ortama sunduğu katkıları bağlamında irdelenmiştir. Karma kullanımlı yapı tipolojilerinin, çağdaş bir yaklaşımla ele alındığında, işlevsel çeşitlilik sunma ve kontrollü yoğunluk yaratma amacıyla mimari yapılı çevreye katkı sunabildiği görülmektedir. Tez çalışması kapsamında, farklı mimari ortamlarda bulunan karma kullanımlı yapılara ait detaylı bir tarihi araştırma yapılmış olup, analiz edilen tipolojinin tarihteki farklı mimari yaklaşımları örnekler ile irdelenmiştir. Karma kullanımlı yapıların, farklı sosyo-ekenomik koşullara sahip ülkelerdeki mimari katkıları, ülkere ait küresel sınıflandırmalar kullanılarak tipolojinin çözüm ve çeşitlilik getirebileceği mimari ortamlara aktarımı için uygun koşullar analiz edilmiştir. Bu çalışma, sosyal, ekonomik ve çevresel duyarlılıklara sahip gelişmiş ülkeler ve gelişmekte olan ülkerede karma kullanımlı yapıların mimari yapılı çevreye olan olumlu-olumsuz etkilerini irdelemekte, gelişmemiş ülkelerde ise çeşitli zorluklara rağmen karma kullanımlı yapıların mimari çevreye olası katkılarını da ortaya koymaktadır. Çalışmada yapılan araştırma ve karma kullanımlı yapıların olası etkileri, gelişmemiş ülke sınıfında yer alan Fildişi Sahilleri bağlamında ele alınarak, alan çalışması olarak sunulmuştur. Karma Kullanımlı yapıların, Fildişi Sahilleri'nin mimari ortamına olası etkileri analiz edilerek, söz konusu tipolojnin hangi kriter ve koşullar ile gerçekleştirilebileceğine dair bir öneri sunulmaktadır.
Düşey yeşil cepheler ve yeşil çatıların ekolojik kriterler bakımından incelenmesi ve enerji verimliliğinin değerlendirilmesi

Günümüzde artan kentleşme ile beraber küresel ısınma, çevre kirliliği, çarpık kentleşmeler, kentsel ısınma gibi birçok olumsuz durum ortaya çıkmıştır. Özellikle 20. ve 21. yy'da bu olumsuz durumların ortadan kaldırılabilmesi için oldukça fazla çalışma yapılmıştır. Bunlardan çoğu çevreye karşı duyarlı yapılar ortaya çıkarmak için yapılan çalışmalardır. Yüksek teknolojide kullanılan yapı elemanları ve sürdürülebilir malzemeler ile çevreye verilen zararı en aza indiren binalar yapılmaya başlanmıştır. Son dönemlerde ise cephede ve çatıda kullanılan bitkilendirme ile yukarıda belirtilen olumsuzluklar en aza indirilmeye çalışılmıştır. Bina cephesinde ve çatıda bitki kullanılarak kent dokusu içindeki biyoçeşitliliğin artması sağlanmıştır. Kullanılan bitkiler havadaki toz ve partikülleri tutarak ortamdaki hava kalitesini olumlu bir şekilde değiştirmiştir. Bitkiler sayesinde karbondioksit oranında azalma ve oksijen oranında artma ile küresel ısınmaya olumlu bir katkıda bulunulduğu ortaya çıkmıştır. Bunların dışında nem oranının yapının bulunduğu bölgede artarak ısı adası etkisini azalttığı gözlemlenmiştir. Bitkiler binanın dışındaki çevre ve trafik gürültüsünü tamponlayarak soğuk rüzgar etkisini en aza indirip yaşam kalitesini arttırmıştır. Bu tezde düşey yeşil cephelerin ve yeşil çatıların tanımı yapılarak ülkemizden ve yurt dışından örneklerle türlerine değinilmiş, ekosisteme sağladığı avantaj ve dezavantajlar belirtilmiştir. Ülkemizden dört farklı iklim bölgesinde bulunan dört farklı ilde, düşey yeşil cephe ile yeşil çatıların kullanıldığı konut binası ve geleneksel cephe ile geleneksel çatının kullanıldığı konut binasının yıllık tüketim enerjisi benzetim programı ile hesaplanmıştır. Ulaşılan sonuçlar ile bitkilendirilmiş duvar-bitkilendirilmiş çatı ve geleneksel duvar-geleneksel çatının dört farklı iklim bölgesindeki etkilerinin karşılaştırılması değerlendirilmiştir. Bu değerlendirme sonucunda bazı iklim bölgelerinde düşey yeşil cephe ve yeşil çatı sistemlerinin kullanımı oldukça fazla fayda sağlarken, bazı iklim bölgelerinde bu sistemlerin kullanımı anlamlı sonuçlar ortaya koymamıştır. Örneğin; düşey yeşil cephe ve yeşil çatı sistemlerinin birlikte kullanımı yıllık toplam enerji tüketimine 4. derece-gün bölgesinde bulunan Erzurum ili için en fazla fayda sağlarken, 1. derece-gün bölgesinde bulunan Antalya'da en az fayda sağlamaktadır.
Ankara ili Nallıhan ilçesi tarihi kent dokusunun incelenmesi ve koruma önerisi

Bu çalışmanın amacı Nallıhan ilçesinin tarihi ve kültürel dokusunu zaman içinde uğradığı değişim ve gelişimleri doğrultusunda araştırmak, günümüze kalanları saptamak, yeni yapılaşmaların mevcut karar ve yönetmelikler doğrultusunda olumlu, olumsuz yönlerini ortaya koyarak bölgenin rekreasyona uygun niteliklerinin geliştirilmesine katkıda bulunmaktır. Birinci bölümde, çalışmanın amacı, kapsamı ve yöntemi anlatılmıştır. İkinci bölümde, Nallıhan ilçesinin coğrafi konumu, fiziksel özellikleri ve sosyal nitelikleri ele alınmıştır. Üçüncü bölümde, Nallıhan ilçesinin genel tarihi ve idari gelişimi anlatılmıştır. Dördüncü bölümde, Nallıhan ilçesinin tarihi ve kültürel değerleri, günümüze ulaşan örnekleri incelenmiştir. Beşinci bölümde, Nallıhan ilçesinin mimari, fiziksel ve sosyal analizi yapılarak alanın sorunları araştırılmıştır. Altıncı bölümde, yapılan mimari, fiziksel ve sosyal analizlerin genel değerlendirilmesi yapılmıştır. Yedinci bölümde, Nallıhan ilçesi geleneksel mimari ve kültürel değerlerini koruma önerileri ve genel müdahale kararları ortaya konulmuştur. Sekizinci bölümde, çalışmanın sonucu yer almaktadır.
Güncel mimarlık ortamında kabuk-bağlam ilişkisinin sorgulanması

Her bina iç ve dış arasındaki bir arakesit olan 'inimari kabuk' ile tanımlanır. Güncel mimari ortamda değişen 'bağlam' anlayışı, kabuğun anlamsal tanımsal olarak ifadesini değiştirmiştir. Mimari gündemin sürekli değişimi ve dönüşümüyle bu yaklaşımlar; sembol, değer, dil, söylem açılarından çok boyutlu olarak tartışmaya açılmaktadır. Yeni bir anlamsal ifade aracı olarak mimari kabuk ve kabuğu oluşturan elemanların kavramsal olarak nasıl okunduğunun ortaya konması, mimari kabuğun yeni anlam ve kapsamının güncel mimarlık söylemleri içindeki yerini gösterecektir. Bu çalışmanın amacı; 'Mimari Kabuk' un binayı tanımlayan, iç ve dış arasındaki dinamizmi ve gerilimi temsil eden, anlamsal, teknolojik ve estetik kaygısı olan, önemli bir parçası olduğunu ortaya koymak; 'Bağlam'ın yeni tanım ve anlamları üzerinden güncel mimarlıkta 'bağlamın kavramsal hale gelmesi' ve 'kavramların bağlam haline dönüşmesi' gibi birbiriyle bağlantılı durumların ilişkiselliğini göstermektir. Çalışmada, güncel mimaride kabuk-bağlam ilişkisinde değişen anlamlar, söylem analizi ile irdelenmiştir. Mimarlık ortamında, güncel tartışmaların odağındaki mimarların, medya ve literatürdeki söylemleri üzerinden yapılan analizle kavram ve kodlar çeşitliliği ortaya konarak, kabuk-bağlam ilişkisi üzerine yeni bir bakış açısı kazandırılmış, tasarımlar için bilgi üretimine olanak sağlayacak bir veri tabanı hazırlanmıştır.
Aydın, Kuşadası'nda Balatlıoğlu Evi restorasyon projesi

Kuşadası, kültürel ve mimari dokusuyla Türkiye'nin önemli turizm kentlerinden biridir. Kentin mimari yapısını oluşturan, aynı zamanda kentsel sit alanı olarak nitelendirilmiş olan Dağ ve Cami-i Kebir mahallelerindeki tarihi eser niteliğindeki yapılar zaman içerisinde bilinçsiz müdahalelerden ve yıkımlardan dolayı olumsuz yönde etkilenmişlerdir. Bu nedenle bu çalışma kapsamında Kuşadası'nın tarihi gelişimi ve geleneksel mimari kimliği araştırılmış; Dağ Mahallesi'nde 41 ada, 23 parselde yer alan 'Balatlıoğlu Evi'nin rölöve, restitüsyon, restorasyon ve yeniden işlevlendirme projeleri hazırlanmıştır. Tezin amacı, Kuşadası'ndaki geleneksel konut yapısını incelemek ve seçilen örnek yapı üzerinden geleneksel Kuşadası Evlerinin durum değerlendirmesini yaparak, bölgedeki koruma çalışmalarına kaynak oluşturmaktır. Bu amaçla, Kuşadası kentsel sit alanı içerisinde yer alan Dağ Mahallesi'ndeki 41 ada ve 23 parselde yer alan ahşap yapının; mimari özellikleriyle birlikte strüktür ve malzeme bozulmaları incelenerek, uygun müdahale yöntemleri ve yeniden işlevlendirme önerisi üzerine çalışılarak yapının korunmasına katkıda bulunabilecek temel bilgi ve yaklaşımların geliştirilmesi hedeflenmiştir. Bu kapsamda, restorasyon projesi hazırlanan Balatlıoğlu Evi'nin, belirlenen müdahale şekilleri çerçevesinde bakım ve onarımı, ardından belirlenen yeni işlev uyarınca sürdürülebilirliğinin sağlanması önerilmiştir.
Diagrammatic potency of the 'nine square grid' in architectural design

oz MİMARİ TASARIMDA 'DOKUZ KARE GRİD'TN DİYAGRAM OLARAK POTANSİYELİ Kalfazade, Nihat Yüksek Lisans, Mimarlık Bölümü Tez Yöneticisi: Yard. Doç. Dr. Berin F. Gür Ortak Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Emel Aközer Haziran 2004, 88 Sayfa Bu tezin amacı mimari tasarımda 'dokuz kare grid'in (9KareG) diyagram olarak potansiyelini araştırmaktır. Çalışma içerisinde diyagram, mimarlığın asli elemanlarına düzen getiren bir araç olarak açıklanacaktır. 9 KareG bu elemanlar arasında potansiyel ilişkiler önermektedir. Farklı mekansal ilişkileri kurgulayabilme potansiyelinden ötürü, bu çalışmada 9 KareG'ye bir diyagram olarak yaklaşılacaktır. Çalışma, mimarlık tarihi ve güncel mimari tasarım örnekleri üzerinden 9 KareG'nin farklı kullanımlarını araştıracaktır. Bu araştırma 9 KareG'yi mimarlığın asli elemanlarına düzen getimek için kullanılan bir tasarım aracı olarak anlamayı sağlayacaktır.
Characterization of masonry mortars used in some Anatolian Seljuk monuments in Konya, Beyşehir and Akşehir

öz KONYA, BEYŞEHİR VE AKŞEHİRDEKİ BAZI ANADOLU SELÇUKLU YAPILARINDA KULLANILAN HARÇLARIN ÖZELLİKLERİ Tuncoku, S. Sarp Doktora, Restorasyon Programı, Mimarlık Bölümü Tez Yöneticisi : Prof. Dr. Emine N. Caner-Saltık Ortak Tez Yöneticisi : Prof. Dr. Ömür Bakırer Ocak 2001, 128 sayfa Bu çalışmada Konya, Akşehir ve Beyşehir'de yirmi iki Anadolu Selçuklu Dönemi yığma yapısında uygulanan harç teknolojisi, bu harçlarda kullanılan hammadde kompozisyonları, harçların fiziksel ve mekanik özellikleri ile durabilite özellikleri kapsamında incelenmiştir. Harçların yoğunluk ve gözeneklilikleri RILEM standart test yöntemleri ile, tek eksenli basınç dayanımları ISRM nokta yükleme testleri ile, elastisite modülleri de ultrasonik hız ölçümleri ile saptanmıştır. Harçlarda kireç ve agrega yüzdeleri, agrega boyutu dağılımları, kireç ve agregaların mineralojik özellikleri, element kompozisyonları, ve olası organik katkı maddelerinin varlığı araştırılmıştır. Bu çalışmalar kapsamında kireç ve agregaların asit ileayrıştırlmasından sonra elek analizleri, asitte çözünen kısımlarında atomik soğurma spektroskopisi ve kompleksometrik tirasyon gibi kimyasal analizler yapılmıştır. Ayrıca optik mikroskop ile ince kesit analizleri, X-ışınlan toz difraksiyonu analizleri, elektron tarama mikroskobu ve buna bağlı X- ışınlan analizleri, ısınma ile ağırlık kayıbı tayinleri ve termogravimetrik analizler yapılmıştır. Agregaların puzolanik aktiviteleri ise en küçük tanelerin doygun kalsiyum hidroksit çözeltisinde elektrik iletkenliği ölçümleri ile saptanmıştır. Yapıların tuğla örgülerinde kullanılan harçlar taş örgülerdekilere kıyasla daha düşük yoğunlukta ve daha gözeneklidir. Aynı yapılarda kullanılan tuğlaların ve harçların fiziksel özellikleri benzemektedir. Harçların mekanik özellikleri başka Orta Çağ yapılarında kullanılan puzolanik harçlarla benzerlik taşımaktadır. İncelenen harçlarda saf kireç kullanılmış ve mikritik kalsit şeklinde tam olarak karbonatlaşmıştır. Kireç oranı tuğla örgü harçlarında taş örgülerdekinden daha fazladır. Karbonatlaşma ve kristal oluşumu süreçlerini kontrol altında tutabilmek amacıyla organik katla maddelerinin kullanılmış olabileceği düşünülmektedir. İnce agregaların çoğunluğunu puzolanik aktivitesi yüksek olan opal-A minerali oluşturmaktadır. Puzolanik agrega kullanımının harçlarda C-S-H ve silika ağı oluşumunu sağladığı, bazik ortamın diğer agregalara yapacağı tahribatı önlediği, mekanik özellikleri geliştirdiği, ve kuruma-ıslanma tekrarlarına karşı dayanımı sağladığı anlaşılmaktadır. Bu malzeme özelliklerinin incelenen yapıların dayanımında önemli katkıları olduğu düşünülmektedir.
Tarihi yapıların yeniden kullanımında iç mekana etkilerin incelenmesi için bir yöntem önerisi; İstanbul endüstri yapıları örneği

Tarihi yapıların koruma ve yaşatılmasında gündemde olan yaklaşımlardan, farklı işlevle yeniden kullanım uygulamalarında yapılan müdahalelerin yapılara bir takım etkileri söz konusudur. Bu müdahalelerin iç mekan üzerine etkilerinin saptanmasına yönelik bir yöntem geliştirmek ve bunun İstanbul Endüstri Yapıları örneğinde denenmesi üzerine kurgulanmış olan bu çalışma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde araştırmanın amacı ve aşamaları belirlenmiş, koruma kavramı, kuramsal temeli, gelişimi ve değerlendirilme ölçütleri hakkında kuramsal bilgiler derlenmiş, korunması gerekli yapıların farklı işlevlerle yeniden kullanımları araştırılmış, kabul gören ilke ve yöntemler hakkında bilgi edinilmiş, benzer uygulama örnekleri incelenmiştir. İkinci bölümde yapıların yeniden kullanımlarında maruz kalabilecekleri müdahaleler belirlenmiş, bu müdahalelerin uygulanmış örnekler üzerinde tespiti ve değerlendirilebilmesi için morfolojik analiz tabloları oluşturulmuştur. Üçüncü bölümde ise çalışma kapsamında incelenen İstanbul Endüstri Yapıları hakkında literatür ve alan çalışması yapılmış, yapıların tarihsel gelişimi, mimari özellikleri, yeniden kullanımları ve bu kapsamda yapılan müdahaleler hakkında bilgiler derlenmiş, elde edilen veriler morfolojik analiz yaklaşımlarından, morfolojik kart yöntemiyle oluşturulan tablolarda değerlendirilmiştir. Son bölümde ise elde edilen bulgular değerlendirilerek İstanbul Endüstri Yapıları'nın yeniden kullanımlarının yapı iç mekanlarına etkileri belirlenmiş, benzer uygulamalar için öneriler geliştirilmiştir.
Baroque tendencies in contemporary architecture

Yakın dönemde 'barok' terimine karşı artan bir ilgi olduğu gözlemlenmektedir. Barok, birçok kuramcı ve düşünür tarafından yeni tarihsel kavramsallaştırma yolları üretmeye elverişli bir olgu olarak yeniden ele alınmış, Barok dönemi çağrıştıran özellikler barındırdığı gözlemlenen çağdaş kültür ve sanatsal üretimleri yorumlamak için bir araç olarak kullanılmıştır. On yedinci yüzyıl Baroğunu tanımlarken kullanılan, tiyatrallik, aşırılık, optik yanılsamalar, karmaşık formlar, eğrisel yüzeyler, dekoratif öğeler gibi birçok özelliğin yirminci yüzyıl sonlarından itibaren mimari tasarım yaklaşımlarında, farklı şekillerde de olsa, yeniden ortaya çıktığını gözlemek mümkündür. Buna bağlı olarak bu tez, güncel mekansal tasarım yaklaşımlarının onları yakın geçmişşteki diğerlerinden ayıran barok bir söylem kullandığını öne sürmektedir. Çalışma, Barok dönem ile son yirmi yılın mimari ve sanatsal üretimleri arasında analojik bir ilişki kurarak baroğu güncel mimarlığı analiz etmek için bir araç olarak kullanmaktadır. Amaç, barok ile güncel tasarım eğilimleri arasındaki ilişkiyi anlamak ve bu eğilimlerin bir stil olmanın ötesinde paradigmatik bir olgu olarak ele alınan 'barok' terimi ile tanımlanıp tanımlanamayacağını görmektir. Çalışmada barok, sınırları kabaca on yedinci yüzyıl olarak tanımlanan belirli bir döneme özgü bir olgu olarak değil, tarih boyunca herhangi bir zamanda ortaya çıkabilecek bir kavram olarak ele alınmaktadır.
Burdur tarihi kent dokusunun incelenmesi

Burdur Kenti'ndeki Hacılar Höyüğü'nde yapılan kazılar sonucunda, kentin varoluşunun, M. Ö. 7000- 7500 yıllarına kadar uzandığı ortaya çıkmıştır. Varoluşundan, günümüze kadar olan süreçte, kent farklı kültürlere ev sahipliği yapmıştır. Günümüzde mevcut olan tarihi kent dokusu da bu süreç içerisinde gelişmiştir. Belli dönemlerde, farklı toplumların yaşamış olduğu kentte, birçok değişik üslupta yapılar meydana gelmiştir. Bu yapılardan bir bölümü korunup günümüze kadar uzanmış, ancak bir bölümü yok olmuştur. Burdur Tarihi Kent Dokusu, işlevsel farklılık nedeniyle, 'Tarihi Ticari Merkez' ve 'Etkileşim Geçiş Sahası' olarak ayrılmıştır. Çalışmada öncelikle, Tarihi Ticari Merkez'e ilişkin veriler incelenerek, bu bölgedeki hakim plan tipleri ve cephe kurguları belirlenmiştir. Daha sonra, 'Etkileşim Geçiş Sahası' olarak adlandırılan konut alanındaki evler, tescil fişlerinin yardımıyla incelenmiş ve gruplandırılmıştır. Gayrimüslim, Etkileşim ve Türk evi olarak gruplandırılan evlerden, Türk Evleri; 5 farklı parametre ile incelenmiştir. Bu çalışma, daha önce tescilli yapılarına dair hiçbir detaylı çalışmanın yapılmadığı kentteki, önemli sivil mimarlık örneklerinin, özelliklere de Burdur Türk Evleri için bir kaynak oluşturması açısından önem taşımaktadır.
Historical background of Libyan mosque architecture: Assessment and criticism of mosques in Ajdabiya city

ÖZLİBYA'DA CAMİ MİMARLIĞININ TARİHSEL ARKAPLANIVE AJDABİYA ŞEHRİNDEKİ CAMİLER ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME VE ELEŞTİRİBuhlfaia, Saeid Ali Yüksek Mimar.; Mimarlık BölümüSupervisor: Doçent. Dr. Ali CengizkanAralık 2006, 192 sayfaElinizdeki çalışma önce İslam tarihinde cami mimarisinin gelişimini izliyor; bunu modern mimarlık bağlamında da tekrarlayarak, esas vurgusunu Libya'daki camimimarlığına yöneltiyor. Çalışma, camileri oluşturan ögelerin ve cami mimarlığının, ne denli İslam tarihinden ve kültüründeki gelişimden; ne denli işlevsel gerekliliklerleolan ilintilerden ve zorunluklardan; ne denli zihni ve alışkanlık cinsinden sadakatduygusuna dayanan basmakalıp stilistik taklitlerden kaynaklandığınabakmaya çalışıyor. Tezin ana amacı, özellikle Libya cami mimarlığındaki 'yenilik yokluğunu, yenilikeksikliğini' ortaya çıkarmak, anlamak ve dönüştürmektir. Tez bu olguya yol açan etmenleri incelemekte ve camilerin mimari tasarımına yenilik getirmeninolanaklarını sorgulamaya çalışmaktadır. Bu amaçla tez, Libya'da Ajdabiyaşehrindeki bütün camileri araştırma kapsamına almış; onların kentsel, mekansal, mimari ve kullanım içi yeterliklerini incelemiş, sonuçların mimarlara ipucuüretmesine çaba göstermiştir. Sonuç olarak çalışma, verili koşullar altında bile yenilik yapılabileceğini göstermiş;camiler arasındaki farklılıkların, camiyi oluşturan ögelerin tip ve form açısındanfarklılaşmasının, camilerin bölgeden bölgeye farklılaşmasının bile buna kanıtolduğunu ortaya koymuştur. Cami mimarisindeki yenilik eksikliğinin, yaratıcılıktan uzak tasarımcılar ve tasarımsız camiler, cami mimarisinin kutsal bir miras olduğukanısıyla ona dokunma korkusu ve dini tavsiye ve beklentilerin yanlış bilinmesi ve yanlış yorumlanmasından ortaya çıktığı saptanmıştır.