turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kültürel turizm kapsamında Büyükada'da 'koruma, değişim ve sürdürülebilirlik' üzerine bir araştırma

ri 'r Bu araştırmada amaç, Büyukada'nın sahip olduğu kültürel ve doğal zenginliklerinin ve tüm mevcut kaynaklarının, kültürel turizm kapsamında değerlendirilmesi ile, Ada'nın yaşam kalitesinin gelişmesinin yanında, kültürel ve fiziksel çevrenin korunması ve geliştirilmesine önemli bir katkı sağlamaktır. Bu amaçla hazırlanan çalışmanın 1. bölümünde araştırmanın konusu, kapsamı, amacı ve yöntemi açık olarak belirtilmektedir. 2. bölümde kültürel turizm açıklanmakta, turizm eyleminin çevre, koruma ve sürdürülebilirlikle İlişkisi incelenmekte, Türkiye'deki turizm politikaları değerlendirilmektedir. 3. bölümde Kültürel Turizm Kapsamında: Büyükada değerlendirilmiştir. Büyukada'nın coğrafi ve sosyal verileri, tarihi, Ada'daki mimari oluşum ve bugünkü durumu hakkında bilgi aktarılmaktadır. Adaların imar planlarında turizmle İlişkisi açıklanmaktadır. Ayrıca Büyükada'da Bizans ve Osmanlı Dönemi Yapılmış Anıtsal Eserler ve Sivil Mimarlık Örnekleri üslup ve kronolojik sıralamaya göre sunulmaktadır. 4. bölümde kültürel turizm kapsamında Büyükada için öneriler sunulmaktadır. Bu öneriler, Büyükada'daki anıtsal eserler ve sivil mimarlık örneklerinin yeniden değerlendirilmesi amacıyla, yeni yapılaşmaya uygun parsellerin kazandırılması üzerinedir. 5. bölümde araştırmanın sonucu tespit edilmektedir.
Sıcak ılıman iklim bölgeleri için düşey yeşil cephe sistemlerinin soğutma etkisinin incelenmesi

Günümüzde kentler büyürken, şehir sakinlerine düşen doğal yaşam alanları küçülmektedir. Yeşil alanların azalması kentsel ısı adası etkisi ve ani sıcaklık değişimleri gibi problemlere neden olmaktadır. Kentlerde yeşil dokuyu arttırmak için düşünülen çözüm yollarından birisi de düşey yeşil sistem uygulamalarıdır. Düşey yeşil sistemler bitkilerin doğrudan cepheye sardırılarak ya da destekleyici sistemler aracılığıyla belli doğrultuda yönlendirilerek bina zarfının kaplandığı cephe sistemleridir. Yapılan araştırmalar bina zarfının bitkilendirilmesinin binaya ve çevreye olumlu etkileri olduğunu göstermektedir. Kentsel ısı adasını azaltmak, ısı ve ses yalıtımı sağlamak, biyolojik çeşitliliğe katkı sağlamak, hava kalitesini iyileştirmek bu faydalardan bazılarıdır. Araştırmanın çıkış noktası binaların soğutma yükünün fazla olduğu kentlerde mevcut durumu iyileştirmek ve soğutma yükünü hafifletmek için düşey yeşil sistem tasarımının irdelenmesidir. Düşey yeşil sistemlerin bina kabuğuna olan soğutma etkisinin araştırıldığı bu çalışmada ulusal ve uluslararası kaynaklardan faydalanılmıştır. Düşey yeşil sistemlerin bina zarfına olan soğutma etkisini incelemek için akademik literatürden soğutma etkisinin araştırıldığı deneysel çalışma seçilmiştir. İspanya, İtalya, Yunanistan, Çin, Japonya ve ABD'de yapılmış 10 deneysel çalışma seçilmiştir ve deney sonuçlarına göre düşey yeşil sistemlerin cephedeki performansı yorumlanmıştır. Seçilen kaynaklar yaz mevsiminde ve sıcak ılıman iklim görülen bölgelerde yapılmış araştırmalarla sınırlı tutulmuştur. Araştırmanın kısıtlanmasının nedeni, sıcak ılıman iklim bölgesinde yer alan kentlerde yaz aylarında soğutma yükünün daha fazla olmasıdır. Bu sebeple Türkiye'de sistem motivasyonunu irdelemek için sıcak ılıman iklim özelliklerinin görüldüğü ve yaz aylarında sıcaklığın fazla olduğu Antalya ili Alanya ilçesinde sistem uygulanabilirliği tartışılmıştır. İncelenen araştırma bulgularından yola çıkılarak, düşey yeşil sistemlerin sıcak ılıman iklim bölgelerinde yaz aylarında cephe zarfının sıcaklığını düşürmeye yardımcı olduğu ve yaşayan cephede daha fazla verim sağladığı sonucuna ulaşılmıştır.
Kentsel yenileme yöntemiyle oluşturulan konut yapılarında cam elyaf katkılı beton esaslı prekast cephe sisteminin değerlendirilmesi

2012 yılında, 6306 sayılı Kentsel Dönüşüm Yasasının çıkmasıyla beraber İstanbul ili, Kadıköy bölgesinde yoğun bir şekilde uygulanmaya başlanan kentsel yenileme, zamanla kentsel ölçekte dönüşümden, inşaat sektöründe yaşanan maddi veya yasal zorunluluklar nedeniyle, bina ve parsel odaklı uygulanan bina yenileme yöntemine dönüşmüştür. Hızlı üretimi gerektiren bu süreçte binaların yeniden yapılanmasında, geleneksel sistemlerden, endüstrileşmiş sistemlere yönelinmiştir. Binaların sadece yıkılıp yeniden yapılması, modern çağın, inşaat sektöründe yeterli bulunmadığından, binaların görünümüne ve çevresi ile ilişkisine de önem verilmekte, cephe malzemesi seçimi ve cephenin estetik durumu, yapılara marka değer kattığından, cephe uygulamalarında da geleneksel sistemlerden endüstrileşmiş sistemlereyönelinmektedir. Bu çalışmada hızlı üretim zorunluluğuna karşın cephe ürünü olarak uygulanan GRC esaslı prekast sistemler ele alınmaktadır. Uygulanan örnekler üzerinden üreticilere, tasarımcılara, yapımcılara ve kullanıcılara yapılan anketler ile GRC esaslı prekast sistemler hakkında veri toplanarak, olumlu ve olumsuz yönlerinindeğerlendirilmesi hedeflenmektedir. GRC esaslı cephe sisteminin değerlendirilmesinde, tüm aktörler için hazırlanan anket çalışmalarında, GRC esaslı cephenin estetik, görsel, konfor ve rahatlık, ses yalıtımı, ısı yalıtımı, işçilik kalitesi, bakım-onarım, temizlik, güvenlik, maliyet, dayanıklılık, uygulama hızı ve GRC ile ilgili yaşanan sorunlar hakkında sorular yöneltilmektedir. Bina Yenileme yöntemiyle oluşturulan konut yapılarında uygulanan GRC esaslı prekast cephe sisteminin ele alınması, bu sistemin kullanıcılarına anket yapılması, anket sonuçlarının değerlendirilmesi, olumlu olumsuz yönlerinin irdelenmesi ile elde edilen verilerin, GRC prekast üreticileri ile paylaşımı ve AR-GE çalışmalarına veri oluşturması ile; bu yapı ürününün gelişmesine katkı sağlanacağı varsayılmaktadır.
Mimari tasarım stüdyosunda mimari temsillerde 'Kişiselleşme'

Günümüzde üniversiteler bünyesinde verilen mimarlık eğitiminin önemli bir kısmını mimari tasarım stüdyosu oluşturur. Mimari tasarım stüdyosundaki öğrenme sürecinde, stüdyo yürütücüsü ile öğrenci arasındaki iletişim, stüdyodaki ana ilişkilerden biridir. Stüdyo yürütücü ile öğrenci arasındaki iletişimin dilini tarifleyen iletişim kanallarının özgünlüğü, iletişim dilinin gelişkinliğini desteklemektedir. Tez kapsamında iletişim kanalı olarak tariflenen alan görsel iletişim kanalları ile sınırlandırılmıştır. Bu görsel dili oluşturan her türlü dışavurum aracı 'inimari temsil' olarak adlandırılmaktadır. Öğrencilerin mimari temsilleri, özgünlükleri doğrultusunda 'kişiselleşmiş' mimari temsiller olarak nitelendirilmiştir. Öğrencinin kişiselleşmiş temsil kanalları doğrultusunda gelişmiş olan iletişim, daha verimli ve ileri bir eğitim ortamını oluşturacaktır. Böyle bir eğitim ortamı içinde olan öğrenci de, özgün üretimleri ve söylemleri olan bir mimar olarak yetişecektir. Tarih içinde kritik görülen başlıklar ele alınarak, araştırma konusunun günümüzdeki durumuna etki etmiş olan tarihi zemin incelenmiştir. Bu inceleme, iki ana alan olan 'inimarlık eğitimi tarihi' ve kişiselleşme bağlamında ele alınacak olan 'inimari temsiller' üzerinden şekillenir ve bunların birbirleri ile olan ilişkileri paralel olarak ele alınır. Ele alınan tarihi süreç boyunca gelişen birikimler ve deneyimler, bugünün mimarlık eğitimi ortamını ve mimari temsile olan bakışını oluşturmuşlardır. Enformel ve yenilikçi eğitimin yapılabildiği günümüz mimari tasarım stüdyolarında, mimari temsilde kişiselleşme kavramından artık bilinçli olarak söz edebiliyoruz. Günümüz mimari tasarım stüdyosunda öğrenci temsillerinde kişiselleşme başlığında; kişiselleşme kavramının mimari tasarım stüdyolarında nasıl algılandığına ve ne durumda olduğuna ilişkin eleştirel bir bakışın ardından, günümüz stüdyolarındaki kişiselleşme durumları iki başlık altında incelenmiştir. İlk olarak, öğrencinin kişiselleşme konusundaki farkındalıkları; temsil araçları ve tekniklerinin çeşitliliği, öğrencinin kaygıları ile niyetleri, mimarlığın 'değiştirilebilir' zemini gibi konular üzerinden incelenmiştir. Devamında ise, mimari tasarım stüdyolarında üretilen temsillerde, araç ve amaçlara yönelik kişiselleşme izleri aranmıştır. Mimari temsillerde aranan kişiselleşme izleri; hibritleşme, gerçekliği görüş biçimleri ve ilişki güçlendirme gibi konular üzerinden gelişmiştir. Günümüzde, mimari temsilin enformel ve yenilikçi bir kavrayışla ele alınıyor olması yeni bir durum olmamakla beraber, mimari tasarım stüdyolarında her zaman bu kavrayışı gözlemlemek mümkün olmamaktadır. Mimarlık eğitiminin ortamı olan üniversitelerde bu bakışa yer vermek, mimarlık pratiğinin ve söyleminin gelişmesi açısından da oldukça kritik bir yerde durmaktadır.
A Comparative socio-cultural and environmental study on traditional interior courtyard houses of Tripoli and Antakya

Bu araştırma konutların temel değişmez özelliklerinden biri olarak, geleneksel iç avlulu evler üzerinde durmaktadır. Bu çalışma, iç avlulu evlerin şekillendirilmesinde ve guruplaştınlmasmda sosyo-kültürel ve çevresel faktörleri araştırmanın önemli bir rolü olduğunu gösterme çabasıdır. İç avlulu evler sosyo-kültürel çerçevede, kuramsal kaynaklar ile alan çalışmalarından başlayarak ayrıntıları ile incelenmiştir. Daha sonra da Libya Tripoli ile Türkiye Antakya'da örnek durum çalışmaları, kuramsal gözlemleri ve saha çalışmalarındaki uygulamalardan çıkan sonuç ilkeleri incelemek üzere seçilmişlerdir. Tripoli ile Antakya'daki iç avlularla ilgili bulguların karşılaştırılması sonucunda sosyo-kültürel ve çevresel koşulların şekillendirme ferkhhklarmın oluşmasında önemli rolleri olduğu gözlenmiştir. İç avluların, konutların diğer mekanları arasında ev kimliğini yaratmada ve çekirdek sağlamakta ayrılmaz bir bölüm oluşturdukları açıktır. Bu çalışma, sosyo-kültürel ve çevresel faktörlerin iç avlulardaki etkinüğini farklı bakış açıları ile ortaya koyarken beraberinde farklı analiz yöntemlerini de getirmektedir. Şimdiye kadar yapılmış çalışmalarda çok sınırlı olarak ele alınan kaynakların tekrar gözden geçirilmesi sonucunda, konutların iç avlularının şekillenmesinde çok ilginç birçok konunun olduğu ortaya çıkmıştır. Bu çalışmanın ana hedeflerinden birisi de; sosyo-kültürel ve çevresel koşulların yarımda, yaratıcı tasarım becerüerinin katkısı ile yeni kimliklerin kazanılmasına ve sonucunda da tasarım kararlarının farklı oluşabilmesine katkı sağlayabilmesidir.
Mimari tasarım yaklaşımı olarak sıfır enerji bina kavramı ve ülkemizde uygulanabilirliği üzerine bir araştırma

1970'li yıllarda yaşanan enerji krizinden sonra enerji arz güvenliği sorunu, enerji kullanımının her geçen gün artması, kaynakların hızla tükenmesi ve gözle görülür çevresel değişimler insanları yeni enerji kaynaklarını aramaya teşvik etmiştir. Dünyada yaşanan enerji sıkıntısı diğer tüm profesyonel disiplinlerde olduğu gibi mimarlık alanının da araştırma sahasına girmiştir. Bu durum yeni tasarım anlayışlarının benimsenmesine neden olmuştur. Bu bağlamda sıfır enerji bina kavramı ortaya çıkmış ve bir takım teknolojik sistemler geliştirilip uygulamaya konulmuştur. Ülkemizde; yasal düzenlemelerdeki eksiklikler, teknolojinin yetersizliği ve insanların konu ile ilgili bilinçsizliğinden dolayı mevcut teknolojik sistemler yeteri kadar uygulama alanı bulamamış veya geliştirilememiştir. Bunun yanı sıra sıfır enerji amaçlı sistemlerin ülkemizde sınırlı sayıda uygulanmasının nedenlerinden biri de yerel şartlar etkisi altında göstereceği performansın bilinememesidir. Bu yüzden değerlendirme kriteri olarak enerji verimliliği sağlayan sistemlerin gerçekte ne kadar verimli ya da hangi şartlarda daha etkin olduğu ve bu etkinin sistem maliyeti ile düşünüldüğünde de sürekliliği gibi konular günümüz bilimsel çalışmaları ile kanıtlanmalıdır. Ülkemizde ise bu alanda genelde incelme ve irdeleme çalışmaları yapılmış olup bu sistemler hakkında teknik bilgi edinilmiştir. Bunların yanında sıfır enerji amaçlı sistemlerin doğrudan uygulanabilirliği ve maliyet analizi gibi konuların yeteri kadar tartışılmış olmaması önemli bir eksikliktir. Bu kapsamda sıfır enerjili binaların ülke çapında uygulanabilirliğinin incelenerek uygulama alanlarını genişletilmeli ve potansiyel yatırımcılara ve kullanıcılara öncülük etmesi sağlanmalıdır.
Çağdaş yapılarda strüktür - biçim ilişkisi

Mimariyi meydana getiren temel elemanlardan olan strüktür, zaman içinde malzemeye paralel olarak, teknolojik aşamaları izleyen bir gelişme göstermiş her dönemde yapıların tümel formunu etkileyen faktörlerin başında gelmiştir. Bu çalışmada spontane sistemlerden başlayarak günümüze kadar kullanılan strüktürlerin analizi yapılmış, örneklerle strüktürün biçime etkisi vurgulanmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde mimaride strüktür tanımlanmış ve yeni strüktür sistemlerinin ortaya çıkmasını ve gelişmesini sağlayan etkenler değerlendirilmiş, başlangıçtan günümüze strüktürel gelişme sınıflandırılmıştır. Üçüncü bölümde Endüstri Devrimi öncesi strüktürel gelişme ele alınmıştır. Bu dönemdeki önemli mimari stiller, ortaya çıkışları ve mimariye katkıları bakmamdan incelenmiş, resim ve şekillerle dördüncü bölümde açıklanmışta. Endüstri Devrimi ile cam, demir, çelik ve betonun mimariye girmesi, strüktür ve biçim olarak yeni sistemlerin ortaya çıkması, bu dönemin önemli mimarlarına ve tasarımlarına da yer verilerek beşinci bölümde incelenmiştir. Altıncı bölümde Çağdaş Strüktür Sistemleri olan 'Yüzeysel 'Strüktüler' 'Uzaysal Strüktürler', 'Asma-Germe Sistemler' ve 'Pnömatik Sistemler' den her biri tanımlanmış, tarihi gelişim sürecindeki yeri, sistem ve analiz prensipleri, uygulama örnekleri ve strüktür-biçim ilişkisi vurgulanarak incelenmiş, konu resim ve şekillerle açıklanmıştır. Yedinci bölümde kısmen endüstrileşmiş yapım sistemlerinin ve prefabrike betonarme sistemlerin tanımlanması, sınıflandırılması, mimariye katkıları ve sistemlerin özellikleri, olumlu ve olumsuz yönleriyle ele alınmış, sistemler günümüzün seçkin örnekleri İle incelenmiştir. Sonuç bölümünde ise incelenen tüm strüktür sistemleri analiz edilmiş ve tüm sistemler grafiksel olarak ifade edilmiştir. Teknolojik ilerlemelerle yeni malzemeler ve strüktürel sistemlerin mimariye kazandırdığı yeni boyutlar vurgulanmıştır. İnsanın daima kendini yenileme, daha iyiyi bulma azminin hiçbir zaman son bulmayacağı belirtilmiştir.
Video oyunlarında tarihi mekanların gerçek halleri ile karşılaştırılması

Video oyunlarının gelişmesi ile birlikte sanal mekan, sanal gerçeklik gibi sistemler günlük hayatımızda yer edinmiş ve kullanım alanları artmıştır. Bu sistemler günlük hayatımızın hemen hemen her aşamasında yer aldığı gibi mimari alanına da etki etmiştir. Bu yüksek lisans tez çalışmasında amaç, video oyunlarında tasarlanan kurgu içinde tarihi mekanlar arka plana atılmasını önlemek ve kültürel mirasın içinde geçen oyunların kurgularında amaç kültürel mirası öğretme ve farkındalık oluşturmanın ve video oyunlarında tarihi mekanları korumaya dikkat çekmek için bunu alanında uzman 3 kişi tarafından tarihi mekanları gerçekleri ile karşılaştırmak ve değerlendirmesini yapmaktır. Alanında uzman 3 kişi tarafından video oyunlarında kurgulanan tarihi mekanların gerçek halleri ile yapılan karşılaştırma ve değerlendirme göz önünde tutularak çeşitli öneriler geliştirilmiştir. Bu doğrultuda hazırlanan tez, toplam beş bölümden oluşmuştur. Çalışmanın birinci bölümünde, tez çalışmasının amaç, kapsam, sınırlılıkları ve literatürdeki yerinden bahsedilmiştir. İkinci bölümünde, çalışma kapsamında kullanılan materyal ve izlenilen yöntemden bahsedilmiştir. Üçüncü bölümde ise alanında uzman 3 kişi tarafından video oyunlarında kurgulanan tarihi mekanların gerçek halleri ile yapılan karşılaştırma değerlendirmeleri yapılmıştır. Dördüncü bölümde ise elde edilen tüm verilerden çıkarılan sonuçların değerlendirilmesi ve kendi aralarında karşılaştırılması yapılmıştır. Son bölümde ise değerlendirmeler göz önünde tutularak sonuç ve öneriler sunulmuştur.
Yeşil çatı sistemlerinin sürdürülebilir kentsel dönüşümprojelerine etkilerinin değerlendirilmesi; Kadıköy uygulama örneği

Sanayileşmenin sonucu olarak kırsal alanlardan kentlere hızlı bir göç başlamıştır. Kentlere artan göçle birlikte ortaya çıkan konut ihtiyacı ile hızlanan yapılaşma süreci, kentlerin kontrolsüz gelişmesine neden olmuştur. Ülkemizde kentsel dönüşüm kavramı, 1950'lerde hızlı kentleşme sonucu oluşan gecekondulaşma ile kentte var olan çarpık yapılaşma ve sağlıksız konut üretimine çözüm üretmek amacı ile ortaya çıkmıştır. Kentlerde konut talebinin artması ile yapılaşmanın hızlanması sonucu, yeşil alanlar tahrip edilmiştir. Bu nedenle, yeşil alanlara olan ihtiyacın kent merkezlerinde çözümlenmesine yönelik olarak, yeşil çatı uygulamaları birçok gelişmekte olan ve gelişmiş ülkede bir eğilim haline gelmiştir. Yeşil çatı uygulamaları ekolojik ve estetik amaçları dışında kentlerde yaşayan insanlara yakın mesafede kolay ulaşım sağlayabilecekleri aktivite ve yaşam alanı kazandırmaktadır. Bu çalışmada öncelikle, dünyadaki gelişmelere paralel olarak geliştirilen sürdürülebilir kentsel dönüşüm kavramı ele alınmıştır. Buna bağlı olarak kentlerde ortaya çıkan hızlı yapılaşma sürecinin olumsuz etkilerini azaltacak, yeşil çatı sistemlerinin, geçmişşten günümüze gelişim süreci araştırılarak, yeşil çatı tasarımı ve uygulama süreçlerindeki temel bileşenler ortaya konulmuştur. Daha sonra, Türkiye'den ve diğer ülkelerden seçilen yeşil çatı örnekleri analiz edilerek detaylı olarak incelenmiştir. Çalışma kapsamında Kadıköy ilçesinde örnek proje olarak seçilen Kaya Palas Apartmanı'nda yer alan yeşil çatı sistemlerinin tasarım ve uygulama süreci incelenerek sürdürülebilir kentsel dönüşüm projeleri kapsamında etkileri ve katkıları değerlendirilmiştir. Bu tez kapsamında, yeşil çatıların kullanım amaçları, ekolojik, ekonomik ve sosyal yönden avantajlı yönleri, kullanımında karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri konusunda değerlendirmelerde bulunulmuştur. Sürdürülebilir kentsel dönüşüm projelerinde yeşil çatı uygulamaları ile kente artı değer kazandıracak projelerin geliştirilmesine yönelik öneriler sunulmuştur.
Lycia and Rome: An architectural encounter

Bu tez, Likya'nın Romanizasyon sürecini mimari bir bakış açısıyla incelemektedir. Tezin temel hedefi Romalı olmanın ve Roma İmparatorluğuna ait olma hissinin, yerel kimliklerin ve güncel mimari pratiklerin etkilerini göz önünde bulundurarak, Likya'da mimarlık aracılığıyla kitlesel biçimde nasıl dışa vurulduğunu ortaya koymaktır. Bu bakımdan çalışma, Likya kentlerinde, Roma İmparatorluk Döneminde gerçekleşen mimari ve kentsel gelişmeleri ile yerel ve Roma mimari pratiklerinin karşılaşmasından ortaya çıkan sonuçlara odaklanmaktadır. Likya kentlerinin kent dokusunda zamanla gelişen süreklilik ve değişimler üzerine derinlemesine bir anlayış elde etmek ve Roma mimarisinin özümsenmesi ve yerli mimari geleneklerin sürdürülmesi arasındaki dengeyi ortaya çıkarmak amacıyla, Geç Arkaik Dönem ile Roma İmparatorluk Dönemi sonu arasındaki döneme tarihlenen mimari ve Likya kentlerinin kentsel düzenini ilgilendiren diğer maddi kanıtlar önemli siyasi ve kültürel olaylar ışığında art zamanlı ve tematik olarak incelenmiştir. Elde edilen sonuçlar, Romanizasyon ile ilgili eleştirel tartışmalar ışığında yeniden değerlendirilen Romanizasyon kavramı çerçevesinde incelenmiştir. Bu araştırma, Romanizasyon sürecinin, Likya ve Roma arasında, olasılıkla ilk karşılaşmadan başlayarak süregelen, dinamik ve çok yönlü bir etkileşim olduğunu ortaya çıkarmıştır. Likya kentleri, Roma İmparatorluk Dönemi sırasında, Roma kültürü ve mimarisi etkisi altında gözle görülür biçimde yeniden kentleşmiştir. Öte yandan, Klasik ve özellikle Hellenistik Dönem'e tarihlenen bazı mimari yapılar ve gelenekler, yenilenen kent dokusu içerisinde hayatta kalmıştır. Roma İmparatorluk mimarisinin sunduğu ortak mimari ve kentsel imgeler ve sembolizm ile Roma ritüellerinin ve kamusal pratiklerinin Romanize olmuş mimari ve kentsel düzende düzenli olarak uygulanması, Likya kentlerinde Romalı ve emperyal kimlik inşasına yol açmıştır. Aynı zamanda, Roma mimarisinin doğasında yer alan çeşitliliğin yanı sıra bazı yerel mimari ve kültürel geleneklerin sürdürülmesi, Likya'da Roma İmparatorluğu bünyesinde kendine özgü bir eyalet kimliğinin oluşmasına katkıda bulunmuştur.
Traces of migration: three spatial reflection of population exchange in aegean region

Bu akademik çalışma Ege bölgesinde bulunan üç köy olan Denizli/Honaz, Aydın/Mursallı ve İzmir/Küçükbahçe'deki mekansal izlere odaklanmaktadır. Bu fiziksel değişiklikler, 1923'te Lozan Barış Antlaşması sonucunda kabul edilen nüfus mübadelesi sonucu gerçekleşen zorunlu göç hareketi nedeniyle gelen yeni kullanıcılar tarafından, önceden var olan yapılar üzerindeki fiziksel değişimlerdir. Bu tez Ege Bölgesin'deki bu üç yerleşim yerinde göçe atıfta bulunan mekanların, hafızanın ve mekansal izlerin etkilerini kaydetmeyi hedefler. Tezin amacı, göç ve nüfus mübadelesinin etkilerini incelemek, anlamak ve tartışmak, ayıca günümüzde bu kavramlardan etkilenen mekansallığı ve mimariyi değerlendirmektir. Ayrıca, Türk ve Yunan toplulukları arasında gerçekleştirilen zorunlu göç düzenlemeleri nedeniyle, göç edenlerin yerine, yeni gelenlerin yerleştirilmesi ile ilgili iskan yönetimi politikaları incelenmeye çalışılmıştır ve zorunlu göçün neden olduğu toplumsal gerçeklikler anlatılmıştır. Bu toplumsal gerçeklik ve mekansallık arasında, yerel ve özel bir bağ kurulmuştur. Zorunlu göç nedeniyle gelen göçmenler için geçici ve kalıcı barınma yöntemleri araştırılıp incelenmiştir Geride kalan yapılar, göçmenlerin mecburen geride bıraktıkları kimliklerini ve aidiyetliklerinin köylerde yeniden inşaa etmelerinde yardımcı bir araç görevi üstlenmektedir. Bu yapılar sayesinde mekanın yeniden üretiminin kültürle ilişkisi araştırılıp, kalan mekansal izlerle ilişkilendirilip ve analiz edilmiştir. Önceki araştırmaların desteği ile bu tez, geçmişşteki akademik çalışmaların yerel düzeyde taranmasıyla, üç özel yerleşim yerinde geçmişşten günümüze gelen mekansal izlerin kalıntılarını incelemeyi amaçlamaktadır. Bu araştırma, az sayıda kalmış yerli insanlarla yapılmış olan röportajlarla desteklenmiştir ve pekiştirilmiştir.
Kentsel çevrede mekan-kentsel mekan kavramının irdelenmesi ve Boğaziçi mekanı

Bu tezde kentsel mekan kavramı, öncelikle bir varoluş mekanı oluşturması bağlamında tanımlanarak, fiziksel ve kültürel çevre ile etkileşimleri, değişik kültürlerde biçimleniş özellikleri ile ele alınmıştır, örnekleme bölümünde ise, özel bir fiziksel ve görsel çevre olan Boğaziçi ve onu bu denli özel bir mekan haline getiren fiziksel ve kültürel elemanları üzerinde insan yapısı oluşumların etki ve sonuçlan incelenmeye çalışılmıştır. Birinci bölümde, tez konusunun önemi üzerinde durularak, neden bu konunun seçildiği, amaçlanan düşünceler ve araştırmanın çerçevesi ortaya konmuştur. Bu bağlamda izlenecek yol ve tezde yer alacak bölümler hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölümde, kentsel mekan tanımı mekanın tanımından geliştirilerek yapılmış, özellikleri ve yer niteliği kazanmaları, bir varoluş mekanı olarak ortaya konmuştur. Bu mekanların insan yaşantısındaki yeri ve önemi vurgulandıktan sonra, kentsel mekan elemanlarından sokak ve meydanlar özellikleri ve gelişimleri ile ele alınıp, farklı kültürlerdeki biçimleniş özellikleri ortaya konmuştur. Üçüncü bölümde, çevre fiziksel ve kültürel bir bütün olarak kabul edilerek, kentsel mekanlann bu zengin örüntüde oynadığı rol ele alınmıştır. Fiziksel ve kültürel çevre tanımı, yapısı ve bileşenleri üzerinde durularak, çevrenin özel bir yer oluşturması irdelenmiştir. Kültür sisteminin tanımı yapılarak, kültür, davranış ve mekan etkileşimi irdelenmeye çalışılmıştır. Dördüncü bölümde, kent ve mekanlann oluşumu ve gelişimi için Boğaziçi örnek bölge seçilmiş, ikinci ve üçüncü bölümde anlatılan kavramlar yardımıyla değerlendirilmeye çalışılmıştır. Beşinci bölüm ise bu tez çalışmasının sonucunu içermektedir.