Polimer katkılı çimento bazlı su yalıtımları

Günümüz gelişen teknolojisi doğrultusunda, yapılan araştırmalar ve gelinen nokta doğal malzemelere alternatif olabilecek daha fazla performans gösteren, uygulaması daha kolay olan bir takım malzemeleri gündeme getirmiştir. Bu tez kapsamında, henüz literatür olarak yeterince araştırılmamış fakat uygulaması çok kolay kabullenilmiş çimento bazlı polimer katkılı su yalıtımları araştırılmıştır. Konunun daha iyi anlaşılabilmesi için öncelikle kullanılagelmiş geleneksel sistemler araştırılmış ve kullanımı hala geçerli olan bitümlü sistemlere ve uygulamalarına da yer verilmiştir. Bu sistemler sırayla, sıcak uygulanan bitümlü, soğuk uygulanan bitümlü, sıvı uygulanan elastomerik, şilte, hazır, çimento bazlı ve metal oksit su yalıtımlarıdır. Bundan sonra polimer malzemeleri tanımaya ve hangisinin nerelerde kullanılabileceğine açıklık getirilmeye çalışılmıştır. Termoset ve termoplastik polimer malzemelerin kendi aralarındaki uyumunun da önemi vurgulanmıştır. Polimer malzemelerin sentetik katkı olarak çimento bazlı su yalıtım malzemelerinde kullanılmasını gerektiren nedenler ve hangi özelliklerin bu yeni malzemelerle veya yapılan modifikasyonla daha ileriye götürülmeye çalışıldığı deneylerle açıklanmıştır. Bariyer sistemler su yalıtımları, nem kesiciler, koruyucu sistemler ve dekoratif sistemler olarak sınıflandırılmış ve her biri ayrı ayrı tanımlanıp uygulama koşullarının yüzey hazırlığıyla ilgili bölümünün üstünde önemle durulmuştur. Su yalıtımlarının genel sınıflaması ve uygulama biçimleri düzgün bir sistematik içinde hazırlanmış ve yapılan mekanik, fiziksel ve geçirimlilik deneylerinden elde edilen sonuçlar verilmiştir. Bu sonuçlardan elde edilen bulgular değerlendirilip tezin kapsamı içinde sunulmuştur. Deneysel program içinde priz, ultrases, basınç dayammı, eğilme-çekme dayammı, geçirimlilik, buhar geçirgenliği, kılcallık, su emme deneyleri ve Schmidt okumaları yapılmıştır. Priz deneyi malzemelerin pota ömürleri hakkında fikir edinebilmek ve üstüne gelecek, büyük olasılıkla, sıva katmanının hangi sürelerde daha iyi aderans yapabileceğini tespit edebilmek için yapılmıştır. Ultrases, basınç dayammı ve eğilme-çekme deneylerinden elde edilen sonuçlara göre malzeme bünyesindeki modifiye akrilik dispersiyonun artışı geçirimsizliği artırırken mukaveette önemli düşüşlere sebep olmaktadır. Ancak bileşikteki polimer oram arttıkça malzemelerin bina hareketlerinden, oturmalardan ve oynamalardan etkilenmediği, daha elastik hale geldiği ve geçirimliliğinin azaldığı unutulmamalıdır. xıvYapılan geçirimlilik deneylerinde, malzemeler 10 ila 30 m-su sütunu arasında pozitif ve negatif hidrostatik basınca dayanmışlardır. Ancak daha iyi bir deney düzeneğiyle bu değerlerin bir miktar daha fazla olabileceği düşünülmektedir. Ayrıca kılcallık ve su emme deneyleriyle malzemelerin geçirimlilik açısından önemli olan porozite oranları tespit edilmiştir. Buhar geçirgenliği deneylerinden malzemelerin birbirine yakın buhar difüzyon direnç faktörlerine sahip oldukları görülmüştür. Schmidt okumaları deneylerinde de değerler birbirine yakın çıkmıştır. Bu sonuçlar da uygulama kalınlıklarına yakın numunelerde numune boyutlarının deneyleri ne şekilde etkileyebileceğini göstermektedir. Sonuç olarak çimento bazlı su yalıtım malzemelerinin uygulama koşullarına uyulmak kaydıyla günümüz yapılarında kullanılabilecek çağdaş su yalıtım malzemeleri oldukları kanaatine varılmıştır. XV