turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Conservation of village institutes as a heritage of Early Republican period: Ivriz Village Institute

1923'te Türkiye Cumhuriyeti'nin kuruluşundan itibaren, aralarında 'eğitimin' de önemli bir konuma sahip olduğu, yeni, modern bir ulus kurmayı amaçlayan pek çok reform başlatılmıştır. Yeni Cumhuriyetin yerelden yola çıkarak kalkınmayı amaçlayan politikasının yansıması olarak, Köy Enstitüleri, yeni bir eğitim sistemi modeli olarak önermiştir ve böylece eğitim yoluyla kırsal kalkınma amaçlamıştır. Köyün canlandırılması söylemi ile, köyler için, öğretmen, sağlık memuru ve tarım uzmanları yetiştirmek amaçlanmıştır. Zamanla bu okullar, modernleşme aksiyonlarını kırsala taşıyan, en organize kurumlar haline gelmişlerdir. 1948 yılına gelindiğinde enstitülerin sayısı 21'e ulaşmıştır. Ancak, ülkede 1950'lerden sonra değişen kalkınma ve eğitim politikalarının sonucu olarak, 1954 yılında bu okullar kapatılmıştır. Pek çok somut ve somut olmayan değerler taşıyan modern döneme ait kırsal kültürel miras alanları olarak görülen Köy Enstitüleri yerleşkeleri, bu değişimin sonucu olarak değişmeye ve yok olmaya başlamıştır. 1940 yılında Konya'da kurulan İvriz Köy Enstitüsü, ulusal bir mimari yarışma ile elde edilen projeye göre Enstitü üyelerinin ortak çalışması ile inşa edilmiştir. Enstitülerin kapatıldığı tarihten itibaren, alanda eğitim sürekli sistem değişikliğine uğrayarak devam etmiştir. Bu değişimle beraber, kampus kendisine ait arazileri ve binaları çoğunlukla korumasına rağmen, bu alanlar zamanla terk edilmiştir. Bu çalışma, İvriz Köy Enstitüsü örneği üzerinden, modern döneme ait kırsal kültürel miras alanları olarak köy enstitüleri kampüslerini, farklı ölçek ve dönemdeki değer, sorun ve potansiyellerinin kapsamlı bir şekilde değerlendirilmesine dayanarak, sürdürülebilir bir koruma ve yönetim için ilke, strateji ve eylemler önermektedir.
Rus yönetiminde Kars şehir merkezinin imarı ve anıtsal yapıları

Kars yıllarca çeşitli toplumların merkezi konumunda bulunmuş bir kenttir. Bir sınır kenti olması bakımından bir sürü savaş sahnelerine tanık olmuş ve bu savaşlar sonucunda Kars'ta birçok yıkım ve yeniden inşaa faaliyetleri gerçekleşmiştir. Bu savaşların en önemlilerinden biri kuşkusuz 93 harbi olarak bilinen 1877- 1878 Osmanlı-Rus savaşıdır. Kars, bu savaşın sonucunda Rusya İmparatorluğu'nun eline geçmişş ve 1918'e kadar Rusların idaresinde kalmıştır. Kars, Ruslar tarafından merkezi Tiflis olan Kafkasya Genel Valiliğine bağlı bir vilayet haline getirilmiş, Kars, Ardahan, Kağızman, Oltu kazaları bu valiliğe bağlanmıştır. Rusların yönetimindeki kırk yıllık sürede Kars'ın farklı etnik guruplara ev sahipliği yapmasının yanında mimari dokusunda da önemli değişiklikler olmuştur. Bu dönemde şehirde meydana gelen nüfus hareketleri ve etnik değişimler fiziksel çevreyi önemli ölçüde değiştirmiştir. Rus yönetimi'nin Kars'a yerleşirken Osmanlı Devleti'nin hukuk sistemi, vergi sistemi ve sosyal yapısını ayrıntılı araştırdıkları görülmektedir. Rus yönetimi, imar faaliyetlerinin hızla ilerlemesi için bir arazi komisyonu kurmuş ve bu komisyon arazi satın alma ve kamulaştırma, Kars'a yerleşen yeni nüfusu yerleştirme işleriyle ilgilenmiştir. Kars, askeri-halk yönetimi diye adlandırılan, yönetim birimlerine ait komisyonlara yerel halktan seçilen üç kişinin de dahil olduğu bir yönetim biçimiyle yönetilmiştir. Belediye yönetimi içerisinde de bu seçilmiş üç kişinin yer almasıyla yönetim ve halk, kamusal alanda birlikte görünür olmuştur. Kars'taki imar faaliyetlerinin ise Rus yönetiminde farklı kalemler tarafından gerçekleştirildiği anlaşılmaktadır. Çarlık idaresindeki Kars'ta kent dokusu da değişime uğramış Ruslar, kale eteğindeki dar ve organik doku yerine bugünkü Kars'ın merkezini de oluşturan, Kars Çayı'nın doğusundaki ovalık alanda, ızgara planlı yeni bir kent kurmuşlardır. Hem batılı hem Rus karakter taşıyan yeni şehir merkezinin mimari dokusu da Rusya İmparatorluğu'nun özellikle Kafkasya'daki kentleriyle benzer görünüm sergilemiştir. Tez çalışmasında, Rusya İmparatorluğu'nun Kars'taki yönetimi, bu dönemindeki imar ve inşa faaliyetlerinin belgelenmesine çalışılmıştır. Ruslar tarafından Gorod Kars olarak ifade edilen, Kars Şehir merkezindeki imar faaliyetlerine odaklanarak, kent dokusu ve anıtsal yapıların yapım süreçlerini anlamaya yönelik dönemin Rusça kaynakları baz alınarak yapılan bu araştırma gelecek çalışmalara katkı sunmayı ve kentin bu dönemdeki kimliğine bir kez daha dikkati çekmeyi amaçlamaktadır.
Map-making as a walking-based spatial practice in architecture

20. yüzyılın başında mekan ve zamanı, nokta ve an açısından ölçülebilir kılan geleneksel anlayışta gerçekleşen kırılma ile birlite, homojen üç boyutlu bir bütün olarak kabul edilen mekan kavramı, hareket halindeki vücut üzerinden tanımlanan, heterojen yapıda mekan-zaman kavramı ile yerinden edilmiştir. Bu çalışmada da mekan algısı, yer ve zaman değişkenlerine bağlı kişisel bir deneyim olarak kabul edilmektedir. Bu bağlamda, mekan-zaman algısının geçici, algısal ve deneyimsel yönleri göz önünde bulundurularak, mimari temsilin konvansiyonel üretim şekillerinin görme ve temsil biçimleri açısından çeşitlenmesi gerektiği ileri sürülmektedir. Bu çeşitliliği sağlamak üzere, yürüyüş odaklı harita üretim pratiklerinin mekansal deneyimlerin araştırma ve temsil aracı olarak kullanılması önerilmektedir. Haritayı kullanıldığı yere özgün olarak gelişen bir temsil aracı olarak tanımlayan çalışma, harita-üretim pratiğinin yürüyüş aktivitesi ile birleştiğinde nasıl bir araca dönüştüğüne odaklanır. Bu tez, çeşitli yürüyüş odaklı haritalama pratiği örneklerinin haritalama eylemleri ve harita kullanımı açısından ayrıştırılmasıyla, yerinde harita üretimine dair araçların elde edileceğini öne sürer. Bu çalışmanın üç çıktısından bahsedilebilir: haritalama eylemlerini ve harita öğelerini tanımlaynan bir çerçevenin oluşumu, harita üretimi araçlarını içeren bir set ve tez kapsamında yürütülen 'yerinde haritalama' çalıştayında önerilen set ile üretilmiş kişisel haritalar. Bu çalışmada elde edilen 'yerinde haritalama' araçları, tamamlanmış bir son ürün ya da kural koyucu bir set olmayıp, başka haritalama ve harita-okuma pratikleri ile zenginleştirilmeye açıktır. Bu çalışmada sağlanan özgün mekansal deneyimlerin temsiline dair yöntem ve araçlar her farklı yer için değiştirilebilir, çoğaltılabilir, parçalanıp tekrar bir araya getirilebilir
Buca Levanten konutlarında kültürel değerlerin sürekliliği

18. yüzyılın sonlarından itibaren anıtların ve sitlerin korunması ve yaşatılmasını konu edinen koruma anlayışı süreç içerisinde gelişen tartışmalar, üretilen belge ve bildirgelerle günümüz çerçevesine ulaşmıştır. Önceleri fiziksel nitelik ve tarihsellik üzerine odaklanan koruma olgusu, 20. yüzyılın son çeyreğinden itibaren kültürel miras ve kültürel değer kavramlarını önemle ele almıştır. Bu doğrultuda anıtlar, sivil mimari örnekleri ve sit alanları, fiziksel niteliklerinin ötesinde oluşumlarında etkili olan gelenek, anı, sembolizm, etkisel ve algısal nitelikleri ile birlikte koruma altına alınmıştır. Kültürel miras kavramının günümüzdeki kapsamına ulaşması ile birlikte tarihi yapıların sahip oldukları kültürel değerler de koruma alanında önemli bir yer edinmiştir. Bu amaçla yapılan çalışmada kültürel mirasın önemli bileşenleri olan kültür-mekan ilişkilerinin sorgusu, bu hedefle kullanıcının-toplumsal yapının kültürel değerlerin oluşumu ve sürekliliğine etkisi ve bu çerçevede kullanıcının-toplumun kültürel yapısının-kültürel değerlerin korumaya etkisinin sorgusu ve günümüzdeki korunmuşluk durumuna olan etkisi irdelenmiştir. Çalışma kapsamında, kültürel değerler ve bu değerlerin sürekliliğinin sorgusu Buca kentsel sit alanında yer alan ve günümüzde de konut işlevine sahip olan Levanten konutları üzerinden yapılmıştır. Yapılan çalışmada çalışılan alanının ve incelenen yapıların süreç içerisindeki fiziksel değişimleri, sahip oldukları kültürel değerlerin süreklilikleri ve kullanıcılarının bu değişimlere etkisi irdelenmiştir. Tarihi yapı, kullanıcı, toplumsal ve kültürel yapı, zaman, kültürel değer üzerine gerçekleştirilen tespit ve irdelemeler, kültür-mekan ilişkileri çerçevesinde aktarılmıştır.
Kayseri-Gülük hamamının restitüsyonu ve restorasyon önerileri

KAYSERİ-GULUK HAMAMININ RESTİTÜSYONU VE RESTORASYON ÖNERİLERİ İSMAİL TOKER GAZI ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ ŞUBAT, 1994 OZ Bu tezin konusu; Kayseri Merkez Melikgazi İlçesi, Gülük Mahallesinde bulunan Gülük Camii ve Medresesinin kuzeyindeki 'Gülük Hamamı'dır. Hamam; şehrin ana caddelerinden Sivas Caddesine Düğenönü Meydanında güneyden bağlanmış Otel Sokağı üzerindedir. Bu çalışmanın 1. bölümünde şehrin tarihçesine ve hamam yapılarının tarih içindeki gelişimine yer verilmiştir. 2. bölümde rölöve çizimi ve fotoğrafların da yardımı ile eserin detaylı tarifi yapılmıştır. 3. bölümde eserin özgün halinin tesbitine ve tarihlendirilmesine yer verilmiştir. Son bölümde ise esere verilebilecek fonksiyon araştırılarak restorasyon önerisinde bulunulmuştur.
XVI. yüzyılda Adana kentinin fiziksel yapısı

VIII öz Bu çalışma 'XVI. Yüzyıl Adana Kenti Monografisi' dir. Kentin kuruluşundan XVI. yüzyıla kadarki dönemde, yerleşme alanları ve sosyal, kültürel ve ekonomik nedenlere bağlı olarak değişimler üzerinde kısaca durulmuştur. Ana hedef olarak söz konusu yüzyılda sosyo-ekonomik yapıya paralel olarak yerleşim farklılıkları ile kentin kaba sınırının belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu çalışmanın Adana kenti tarihinde önemli bir boşluğu dolduracağı ve bundan sonra yapılacak benzer konudaki çalışmalar için kaynak olacağı ümit edilmektedir.
Assessment of changes in world heritage sites: The case of Pergamon and its multi-layered cultural landscape

Bu tez kapsamında, Dünya Miras Listesine dahil olmanın bir miras alanı üzerindeki etkileri ve oluşturabileceği değişimleri ve bu değişimlerin nedenlerini seçili bir örnek üzerinden araştırmak amaçlanmıştır. Seçilen Bergama Çok Katmanlı Kültürel Peyzaj Alanı'nın fiziksel, fonksiyonel ve sosyo-ekonomik özellikleri ile ilgili miras alanı olması öncesi ve sonrasında toplanan aynı detayda veriler değerlendirilmiş, alandaki değişimler ve nedenleri araştırılmıştır. Sonrasında, ortaya konan değişimlerin uluslararası ve ulusal nedenleri ile bunların seçilen miras alanı üzerindeki etkileri değerlendirilmiştir. Sonuç olarak, Dünya Miras Listesine dahil edilmenin artıları ve eksileri tartışılarak seçilen miras alanlarının geleceği hakkında öngörülerde bulunulmuştur.
Mikroklimanın yapı ve çevresinin tasarımına etkileri

'Mikroklimanın Yapı ve Çevresinin Tasarımına Etkileri' konulu bu çalıma yapı tasarımındamikroklima ile ilgili özelliklerin ortaya konmasını ve bu özelliklerin tasarıma etkilerininirdelenmesini amaçlamaktadır. Mikroklima ile ilgili etmenlerden kontrol edilebilir olma özelli i nedeniyle güne ve rüzgarbu çalıma kapsamında öne çıkarılmı buna karılık kontrol edilmesi daha zor olan nem ve benzeri gibi özelliklere çalıma kapsamı dıında tutulmutur. Yöntem olarak konu ile genel literatür ara tırması dıında birbirinden farklı özellikler içeren 3 örnek incelenmiş ve bunlarla ilgili mikroklimatik yakla ımlar belirlenmitir. Çalıma 6 bölümden olumaktadır. lk bölüm çalı manın ana hatlarının ortaya konduu giribölümüdür. kinci bölüm yapı ve çevresi ile ilgili genel tanım ve kavramlar ile yapı-çevreilikisini ele almaktadır. Üçüncü bölümün konusu klima tanım, tarihçe ve çeitleridir. Mikroklima etkenleri ve kontrolü adı altındaki dördüncü bölüm mikroklima kontrolü açısından güne ve rüzgar etkilerini incelemektedir. Beinci bölümde mikroklimanın yapı ve çevresine etkileri 3 örnek proje üzerinde ara tırılmaktadır. Son bölüm sonuç ve önerilereayrılmıtır.
Re-reading of the pruitt-Igoe housing project in the context of modernism

Bu çalışma 1950 lilerin Kuzey Amerika sında orta ve alt gelirli insanlar için tasarlanıp inşa edilen ilk yüksek yoğunluklu sosyal konut projelerinden birini inceler. Bu minvalde, bulunduğu yapılı çevrenin en çarpıcı örneklerinden biri olan Pruitt-Igoe sosyal konutunu ele alır. Pruitt-Igoe, alt söylemleri, mimari stili ve yapım tekniği ile birlikte İkinci Dünya Savaşı sonrası Amerika Birleşik Devleri nin en önemli sosyal araçlarından biri olarak kurgulanmıştır. Fakat proje yaklaşık yirmi yıl içinde artan vandalizm, cinsel-fiziksel saldırı ve soygunlar sebep gösterilerek devlet eliyle yıkılmıştır. Bu inceleme projenin başlangıç ve bitiş noktaları arasında oluşan bu ironik boşluğu yirminci yüzyıl Amerikan Modernizmini ve altında yatan sosyal projeyi sorgulamak üzere mercek altına alır. Bu bağlamda savaş sonrası modernist şehircilik ve modernist mimarlığın, Modernizm okuması içerisindeki yerini keşfetmeyi ve Pruitt-Igoe nun anlamının, temsil ettiği fikirlerin ve temelini oluşturan bağlamların çözümlemelerini yapmayı amaçlar. Bu okuma genel olarak savaş sonrası Amerikan modernist şehirciliği, modernist mimarlığı ve bunun sosyal-mekansal çıkarımları üzerinden yapılır.
19. yy. sonu- 20. yy. ilk yarısına ait korunması gerekli işlevleri değiştirilmiş apartmanların irdelenmesi: Elmadağ-Şişli hattı, Cumhuriyet ve Halaskargazi caddeleri örneği

Yapılar, yapıldığı dönemdeki kullanıcılarına, bu kullanıcıların kullanım amaçlarına, yapıların bulundukları yerlerin özelliklerine göre, o dönemdeki yapım teknikleri ve malzemeler kullanılarak oluşturulmuştur. Geçen süreç içerisinde bu nitelikler değişebilmektedir ve bu değişim ile yapılara günün koşullarına uygun olarak yeni işlevler verilmektedir. Yapıların işlevlerinin değiştirilmesiyle birlikte, var olan mekanlar, yapının nitelikleri ve yeni işlevler için gerekli olan mekanlar ile nitelikler birbirleriyle örtüşmemektedir. Yapıların mevcut nitelikleri göz önüne alınarak yeni verilen işlevlerin gerekliliklerine göre yeniden düzenleme yapılmaktadır. Bu düzenleme yapılırken genellikle, ıslak hacimlere, mekanların birbirleriyle olan bağlantılarına, yakın çevreleri ile olan ilişkilerine dikkat edilmektedir. Tez konusu kapsamında, incelenecek alan; Elmadağ-Şişli hattı arasındaki Cumhuriyet ve Halaskargazi Caddeleri'dir. Bu caddeler üzerinde apartman olarak tasarlanan ama günümüzde yeni işlev verilen korunması gereken yapılar tespit edilmiştir. Tespit edilen apartmanlara müdahale ölçütleri farklı kriterlere göre değerlendirilerek envanter oluşturulmuştur. Yapının orjinal işlevindeki durumu, işlevi değiştirildikten sonraki durumu ve bu değişikliklerin olumlu ve olumsuz etkileri irdelenerek, Elmadağ-Şişli aksı ve benzer bölgelerde daha sonra yapılacak işlev değişikliklerinde yapıya yapılacak müdahalenin korumayı destekler nitelikte olması amaçlanmaktadır.
Amasya Yalıboyu evleri üzerine bir biçim grameri çalışması

Biçim grameri, 1970'li yıllarda Stiny ve Gips tarafından tanıtılan, algoritmik yapıya sahip tasarım dillerini çözümlemeye ve aynı dilde yeni tasarımların üretilmesine olanak sağlayan bir yöntemdir. Bu bağlamda, 1996 yılında Prof. Dr. Gülen Çağdaş, Sedat Hakkı Eldem'in plan tipi sınıflandırmasını temel alarak, Geleneksel Türk Evleri'nin ana yaşam katlarının planlarını oluşturabilen iki boyutlu parametrik bir biçim grameri geliştirmiştir. Bu tez çalışmasında, Çağdaş tarafından Geleneksel Türk Evleri'nin biçim grameri üzerine yapılan çalışma temel alınarak, Geleneksel Türk Evleri'yle benzer özellik gösteren Amasya Yalıboyu Evleri'nin planları analiz edilmekte, bu analizler sonucunda evlerde görülen özel durumlar için yeni kural ve kural setleri ortaya konulmaktadır.1. bölümde çalışmanın amaç, kapsam ve yöntemi açıklanmaktadır.2. bölümde, yöresel mimari kavramı, yöresel yerleşmeler ve yöresel sivil mimariler başlıkları altında incelenmiştir. Yöresel sivil mimari örneği olan Türk Evleri'nin genel özellikleri anlatıldıktan sonra Türk Evleri'nde katlar, plan elemanları ve plan tipleriyle ilgili detaylı bilgi verilmektedir. 3. bölümde alan çalışmasının gerçekleştiği, Amasya kentinin genel ve mekansal analizi yapıldıktan sonra, kenti dokusunu oluşturan mimari bileşenlerden örnekler verilmektedir. Kent dokusunun önemli bir parçası olan yöresel sivil mimari örneklerinden olan ayrıca alan çalışmasının gerçekleştiği Amasya Yalıboyu Evleri detaylı biçimde anlatılmaktadır. Bir sonraki bölümde, mimari dil kavramı açıklandıktan sonra yöresel mimarinin sahip olduğu dil üzerinde durulmaktadır. Amasya Yalıboyu Evleri'nin mimari dilini analiz etmekte kullanılan ve çalışmanın yöntemini oluşturan biçim grameri kavramı tanımlandıktan sonra, standart ve parametrik biçim gramerleri anlatılmaktadır. Literatürde yer alan biçim grameri çalışmaları üç ana başlık altında toplanıp örneklendikten sonra konut mimarisi üzerine biçim grameri kapsamında yapılmış çalışmalara yer verilmektedir.5. bölümde, Amasya Yalıboyu Evleri için geliştirilen biçim gramerinin strüktürü anlatılmakta, biçim gramerini oluşturan tüm kural ve kural setleri açıklanmaktadır. Bu bölümün sonunda, biçim grameri yöntemiyle evlerin planlarını oluşturan 11 aşamalı bir üretim süreci tanımlanmakta ve Amasya Yalıboyu Evleri'yle aynı mimari dile sahip yeni evler üretilmektedir. Son bölümde, çalışmanın genel değerlendirilmesi yapılıp, sonuçlar tartışılmakta ve çalışmanın ileriye yönelik nasıl geliştirileceğine yönelik fikirler sunulmaktadır.
Göreme Saklı kilise belgeleme çalışmaları ve koruma önerileri

Kapadokya Bölgesi'nin mimari dokusunda önemli bir yere sahip olan kaya oymakiliseler, yapıldıkları dönemin sosyal, ekonomik ve dini yapısını gösteren, tarihi ve estetik değerleri ile korunmalarını gereken kültürel birer varlık olarak önemli bir yere sahiptir.4. yüzyılda önemli bir dini merkez olarak karşımıza çıkan Kapadokya Bölgesi'nde çok sayıda kilise ve manastır bulunmaktadır. Monastik yaşam süren dini topluluklar için yerleşim merkezi olan Göreme Vadisi içerisindeki dini mekanlar ise 10. ve 11. yüzyıllar arasında tarihlendirilmektedir. Teze konu olan kaya oyma tekniği ile yapılmış olan Saklı Kilise, Göreme Açık Hava Müzesi'nin 500 m batısındaki aşağı vadide yer almaktadır. Bu çalışmada Saklı Kilise'ningüncel durumu, tarihsel gelişiminin incelenmesi, yakın çevresinde bulunan manastırmekanları ile birlikte mimari belgeleme çalışmaları, yapısall bozulmaları ve nedenlerinin araştırılarak bu kültürel mirasın geleceğe güvenle aktarılabilmeleri için korunma önerileri geliştirilmesi hedeflenmektedir. Tezin giriş bölümünde tezin amacı, kapsamı ve tez yöntemi açıklanmıştır. Beş bölümden oluşan tez kapsamında ise Kapadokya Bölgesi'nin konumu ve tarihsel gelişimi, geleneksel yapı türleri, manastır oluşumları incelenerek, Saklı Kilise ve çevresinin mimari yapısı değerlendirilmiştir. Sonuç olarak yapıdaki bozulma nedenleri incelenerek, koruma önerileri getirilmiştir.
Geleneksel İran evlerinde sürdürülebilir mimarlık açısından avlunun rolü

Çalışmanın birinci bölümünde; giriş bölümü ele alınmıştır. İkinci bölümde belirlenen, sürdürülebilirlik kavramı ve sürdürülebilir mimari, geçmişş dönemlerden itibaren dünya üzerinde çeşitli faaliyetlerden ötürü meydana gelen çevresel sorunlara karşı çözümler olarak bilinmiştir ve tarihsel süreç içerisinde özünü kaybetmeden, ülke ve devletler tarafından gelişmeler yaşamıştır. Bu kavramların asıl hedefi yeryüzünde var olan değerli kaynakların etkin kullanılması, enerji tasarrufun sağlanması, malzeme kullanımına dikkat edilmesi ve bu kriterlerle inşa edilen binaların ömrünün uzatılması ve gelecekteki nesillere bir miras olarak bırakılmasıdır. Bu kavramın en genel tanımı herhangi bir süre zarfında bir durum ya da sürecin sürdürülebilme kapasitesidir. Aynı zamanda, insanları bireysel düşünmek yerine, evrensel düşünme ve dayanışmaya davet etmektedir ve bu amaçlar sonucunda çevresel, sosyal ve ekonomik boyutlarını ele almaktadır. Çalışmanın ana konusu İran bölgesi ile ilgili olduğundan dolayı, üçüncü bölümde; İran'ın dört farklı iklim bölgesi irdelenmiştir. Bu bölgeler, sıcak-kuru, ılıman, soğuk ve sıcaknemli iklim olarak değerlendirilmektedirler ve her bölgenin genel özellikleri bu bölümde belirtilmiştir. Bu irdelemeler sonucunda; İran'ın geleneksel evlerinin oluşumunda iklimin önemli rol oynadığı bilinmektedir. İran geleneksel evlerinde bir iklim elemanı olarak bilinen avlunun özellikleri çalışmanın ana kalbi olan dördüncü bölümde ele alınmıştır. Avlu, geleneksel evlerin ana merkezi olarak bilinir ve avlu sayısı ev tipine göre değişir. Avlular, evlerde güvenlik, gizlilik ve konfor sağlayabilirler. Bu evler, İran kültüründe yaygın olan dini değerlere yönelik, mahremiyet unsurunu ele alarak inşa edilmiştir ve avlunun etrafında yer alan bütün mimari öğeler ve açık, yarı açık ve kapalı mekanlar gibi alanlar bu unsurun yanı sıra, inşa edildikleri biçimlerden dolayı ve avluda ele alınan oran ve boyut doğrultusunda, evlerin bulundukları iklim bölgesine uygun yapılmıştır. Çalışmada sunulan her iklim bölgesine ait geleneksel ev tipinin yanı sıra, ağırlıklı olarak sıcak-kuru iklim bölgesinin evleri üzerinde incelemeler yapıldığından dolayı, bu bölgenin evlerinde yaygın olan rüzgartutucuların çalışma sistemi hakkında detaylı bilgiler verilmiştir. Dolayısıyla, ele alınan teknikler zor iklim koşullarına karşı insanlara konforlu yaşam sağlamıştır. Çalışmanın beşininci bölümünde; sürdürülebilirlik kavramı ve avlunun birbiriyle olan ilişkisi ele alınmıştır. Bu bölümde avluda yer alan mekanlar ve uygulanan mimari tekniklerin her biri sürdürülebilirlik kavramının kapsamında yer aldığı belirtilmiştir. Örneğin; kullanılan malzeme türü, güneş ve rüzgar enerji kullanımı, doğal soğutma ve çapraz havalandırma sağlanması, enerji verimliliğine dikkat edilmesi, avlunun yönüyle enerji ilişkisi, havuz, su ve bitkilerin bu alanların mikroiklim düzenlenmesinde önemli rol almaları gibi faktörlerin sürdürülebilirlik kavramının kapsadığı niteliklerle aynı çerçevede yer aldıkları görülmektedir. Dolayısıyla, İran geleneksel evleri sürdürülebilir evler olarak tanımlanmaktadırlar.
Mostar eski kent dokusunu değerlendirme ve savaş sonrası planlama önerisi

Mostar, savaştan önce farklı etnik grupların birleşiminden oluşan bir kültürel yapıya sahip olmasından dolayı tarihi gelişim süreci incelenerek kentin geçmişşi baklanda bilgi verilmiştir. Bu gelişim süreci içinde kentin oluşumunu etkileyen faktörler belirlenerek bu faktörlerin bazılarının savaşm başlamasına etken oldukları tespit edilmiştir. Özellikle dinin kent üzerindeki etkisinin eski Yugoslavya'nın şimdiki parçası olan Bosna'da dolayh olarak Mostar'da savaşm başlamasının başlıca nedenlerinden biri olduğu anlaşılmıştır. Savaştan sonra kentin fiziksel, psikolojik ve politik olarak var olmayan bir şuurla Hırvat ve Boşnak olmak üzere ikiye bölünmesi analiz edilmiş, eski kent dokusunun ve sınır bölgesinin bina, yol ve yeşfl alan durumları Mostar haritası üzerinde incelenerek mevcut sorunlar ortaya çıkarılmış ve bu sorunları çözümlemek için çeşitli öneriler sunulmuştur. Nitelikli binaların uluslararası ölçekte sosyo-kültürel, eğitim amaçlı değerlendirilmesi, oluşturulan rekreasyon alanları ile yeşil alan bütünlüğünün sağlanması ve sınır bölgesindeki transit yolun düzenlenmesi ile kentsel tasarım ön planda tutularak Mostar kentinde psikolojik ve fiziksel bütünlüğü sağlamağı ve korumayı hedefleyen bir öneri getirilmek istenmiştir.