turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Acil durum barınakları ve bir barınak olarak acil durum konteynır öneri modeli

Afetler, insan ve insan yerleşimleri üzerinde olumsuz etkiler yaratmaktadır. Bir doğal olay olan afetler insanlar ve yönetimlerin ihmali ile felakete dönüşebilmektedir. Afet sonrası süreçte, sağlık, temiz su, yiyecek gibi önemli sorunların yanı sıra yer alan barınma sorunu da büyük önem taşımaktadır. Uluslararası yardım kuruluşlarınca kullanılan çadır tipi geçici barınaklar, büyük sorunlar yaratmaktadır. Afet sonrası yapılan müdahaleler ve iyileştirme çabalarının uzun süreli olmasından dolayı ikinci bir barınak tipine daha ihtiyaç duyulmaktadır. Bu nedenle çadır tipi barınak kullanımı ek bir maliyet getirmektedir. Çalışmada; afet tanımı ve evreleri detaylı biçimde ele alınmıştır. Afet sonrası barınma sorunu üç ana aşamada incelenmiştir: acil durum, rehabilitasyon, yeniden yapım. Geçici barınaklar acil durum ve rehabilitasyon aşamalarında kullanılmaktadır. Acil durum ve rehabilitasyon aşamalarında kullanılan barınak örnekleri incelenmiştir. Örnek barınaklar iki başlık altında incelemiştir. Birincisi; uluslararası yardım kuruluşlarınca kullanılan çadır tipi barınaklar, ikincisi ise özel şirketler ve mimarlar tarafından tasarlanan acil durum barınak örnekleridir. Tez kapsamında, portatif geçici barınak tasarımı önerilmiştir. Önerilen model, geleneksel barınaklardan farklı olarak; daha fonksiyonel, çevreci, geri dönüşümlü, kinetik, modüler bir yapıya sahiptir. Modelin tasarım amacı; halen kullanılmakta olan çadır tipi barınakların fonksiyonunu yerine getirmemesine karşılık çağdaş bir çözüm geliştirmektir. Günümüzde yetersiz olan geleneksel barınma yöntemleri yerine daha fonksiyonel alternatif barınaklar tercih edilmelidir. Önerilen modelin, gelecekte geçici barınak tasarımları için örnek olabileceği düşünülmektedir.
Tarihi taş köprülerin yapım teknikleri ve malzeme kullanımı açısından incelenmesi

Bu çalışmada, tarihi taş köprülerin Roma döneminden Osmanlının son dönemine tarihsel süreçleri ve değişimleri, kullanılan malzemeler, yapım teknikleri ile yapısall özellikleri çeşitli örnekler üzerinden kronolojik olarak incelenmiştir. Birinci bölümde kültürel miras, mimari miras kavramları ve teknoloji tarihinin önemli yapıları olan köprülerin korunmasıyla ilgili yasalar ile konunun amaç, kapsam ve yöntemi belirlenmiştir. İkinci bölümde konuyla ilgili yararlanılan ana kaynaklara yer verilmiştir. Üçüncü bölümde harita üzerinde tarihi yol ağları gösterilmiş ve tarihi köprülere ait envanter bilgileri verilmiştir. Tarihi taş köprülerin Hitit döneminden Erken Cumhuriyet dönemine kadarki tarihsel süreci anlatılmıştır. Ayrıca taş köprülerin yapı elemanlarının terimleri, yapım teknikleri ve kullanılan malzemeler Roma döneminden Osmanlı dönemine sırasıyla temeller, tempan duvarları, kemerler, döşemeler ve mimari öğeler başlıkları altında ele alınmıştır. Sonrasında da taş köprülerde meydana gelen hasarlar ve güçlendirme çalışmaları çeşitli örnekler üzerinden detaylı olarak ele alınmıştır. Köprüleri oluşturan ana taşıyıcı elemanlar olan temeller, tempan duvarlar, kemerler ve döşemelerde oluşan hasarlar ile zemin kaynaklı oluşabilecek hasarlar başlıkları altında incelenmiştir. Dördüncü bölümde tüm çalışmanın kısaca değerlendirilmesi yapılarak elde edilen bulgular özetlenmiştir. Beşinci bölümde sonuç olarak bu yapıların uzun yıllar daha yaşayabilmeleri için, yapım sistemlerinin ve kullanılan malzemelerin iyi bilinmesi, onarımlarının özgüne uygun, doğru tekniklerle yapılmasının sağlanması gerekmektedir.
Life cycle cost awareness among architects: The case of Turkey

Bina yapı endüstrisi, projeler baz alındığında, hem yapım maliyetini, hem de yaşam döngüsü maliyetini önemli bir başarı faktörü olarak görür. YDM yaklaşımı, ürünlerdeki en düşük maliyeti sağlamak amacıyla, başlangıç maliyetinin yanı sıra yapı endüstrisinde ve özellikle tasarım evresinde göz ardı edilen gelecekteki işletme ve onarım-bakım maliyeti gibi bütün ilgili ekonomik faktörleri hesabına katarak, belli zaman aralıklarında tekrar etmek üzere karşılaştırmalı maliyet değerlendirmesi yapar. Bu araştırma için, şimdiki değer maliyet analizi yaklaşımı ve yıllık maliyet analizi yaklaşımı gibi YDM analiz metotları değerlendirilmiştir. Bu çalışmanın amaçları, (1) Türkiye'deki mimarlar tarafından uygulanan YDM analiz metotlarını tanımlamak ve böylece bu bilginin elde edilmesini sağlamak için, bu metotları araştırmak ve (2) Türkiye'de bina endüstrisi ve mimari ofislerde serbest çalışan mimarlar arasındaki YDM farkındalığının derecesini araştırmak ve belirlemektir. Bu sebeple, anket formu geliştirilmiş ve bu form mimarlara dağıtılmıştır. Çalışma örneklemi toplam 114 katılımcı mimar'dan oluşmaktadır. Sonuçların bir kısmı, Türkiye'deki mimarların YDM hesaplamalarını tasarım süreci içerisinde yayarak kullandıklarını gösteriyor ki bu durum YDM için oldukça önemli. Bir kısım sonuçlarında, birçok mimar'ın yatırım kararı alırken YDM'yi kullandığını ama onarım-bakım maliyetini dikkate almadıklarını gösteriyor. Bu konuda, projeye dair ilk veri ve maliyet bilgisi eksikliği ve mimarlar arasındaki deneyim eksikliği en çok gözlenen problemlerdendir.
Cumhuriyet dönemi modernleşme sürecinde sinema yapılarının biçimsel ve mekansal olarak incelenmesi: Karabük Yenişehir Sineması örneğinde değerlendirmeler

Bu çalışma Türkiye'deki sinema yapılarının son yıllarda hızlı bir şekilde farklı işlevlere dönüşmesi, atıl hale gelmesi ve yıkılması kaygısı içinde ele alınmıştır. Karabük'ün endüstrileşme süreci ile gelişen modern kent dokusunda yer alan Yenişehir Sineması'nın biçimsel ve mekansal mimari dilinin incelenerek korunması gerekliliğinin ve sürdürülebilirliğinin önemine vurgu yapmak amacıyla hazırlanmıştır. Çalışma 6 bölümden oluşmaktadır. 1. bölümde çalışmanın amacı ve yöntemi belirtilerek tezin tamamlanması ile literatüre sağlayacağı bilimsel katkı ifade edilmiştir. 2. bölümde 'Sinema' kavramı ve 'Sinemanın Dünyadaki Tarihçesi' irdelenerek, sinemanın gelişim sürecinden bahsedilmiş ve bu sürecin mimari anlamda sinema yapılarına yansımasının farklı ülkelerde yer alan örnekleri üzerinde durulmuştur. 3. bölümde sinemanın Türkiye'ye girişi ve Cumhuriyet dönemi modernizm sürecindeki gelişimi üzerinde durulmuş ve Anadolu'nun farklı kentlerindeki sinema yapıları incelenmiştir. Son dönemlerde Türkiye'deki birçok sinema mekanının temel işlevini yitirmesi, atıl hale gelmesi ve yıkılması sonucu mevcut durumlarına ve korunması gerekliliğine dikkat çekilmek istenmiştir.4. bölümde 'Sinema Mekanı' ele alınarak mekanı oluşturan birimler, salonun mekansal ve teknik özellikleri ve sinema tipolojisi irdelenmiştir.5. bölümde çalışma alanı olarak seçilen Karabük'ün önce genel özellikleri, tarihi gelişimi, sosyo-kültürel ve ekonomik yapısından bahsedilerek demir çelik fabrikasının kurulmasıyla birlikte gelişim gösteren Yenişehir Mahallesi'nin mekansal oluşumu anlatılmıştır. Bu bilgilendirmelerden sonra Yenişehir Sineması vaziyet, plan ve cephe düzleminde ele alınarak mekansal ve biçimsel olarak incelenmiş, günümüzdeki mevcut durumu irdelenmiştir. Ardından yapının, yurt dışından ve Türkiye'den seçilen sinema yapıları ile karşılaştırmalı bir değerlendirmesi yapılmıştır. 6 ve son bölümde ise elde edilen veriler aracılığıyla bir değerlendirme yapılmış, yapının korunması ve sürdürülebilirliği bağlamında sosyal-toplumsal ve mekansal öneriler ve görüşler sunulmuştur.
Kaşgar'a ait mimari dinamiklerin ön tasarım sürecinde yaratıcı bir araç olarak kullanılması

Çin'in Şin Jiang Uygur Özerk Bölesinde yer alan Kaşgar yerleşmesi 2000 senelik tarihi bir yapılaşmaya sahiptir ve aynı zamanda eski ipek yolu üzerindeki çok önemli şehirlerden biridir. Bu şehir özgün yerleşim dokularıyla Uygurların geleneksel yaşam tarzını yansıtan bir şehirdir. Bu çalışmada sayısal tasarım yöntemleri ışığında Kaşgar'a ait mimari dokular yeniden ele alınarak Kaşgar'da var olan eski mimari dokunun özellikleri irdelenmiş ve bu bölgede yapılacak yeni tasarımlara yön gösterici bir yaklaşım elde edilmiştir. Çalışma kapsamında Kaşgar'ın topoğrafik ve kendine özgü yapılaşma özellikleri ve bu özelliklerin şehrin yapılaşmasına olan etkisi ile Uygurların yaşamsal alışkanlıkları, kültürel, iklimsel özellikleri ve yerleşmedeki konutları oluşturan ana unsurlar; konutların plan tipleri, konutların tipolojik özelikleri, oluşum süreçleri, sokakların oluşum mantığı ve meydanları oluşturan faktörler irdelenmiştir. Sonraki süreçte ise; elde edilen verilerle, Kaşgar eski şehir bölgesinin kentsel dönüşüm alanında yeni bir tasarım modeli önerisi ortaya konmuştur. Bu tasarım önerisinin kurgusunda ise, günümüzde sık kullanılan bir yazılım kuralı olan Rhinoceros, eklentisi Grasshopper arayüzü ile Kaşgar eski dokusunda yer alan konut tipleri ve sokak oluşumu kapsamında kullanılmıştır. Elde edilen verilerle mimari dokuları kapsayan kütüphaneler oluşturarak, Kaşgar'ın eski dokusuna komşu yeni dokular elde edilmiştir. Bu kapsamda eski dokuya ait dinamikler yeni dokunun oluşum sürecinde adı geçen yazılımlarda kullanılmıştır. Ortaya çıkan yeni doku özgün dokuları uyum kapsamında tartışılmıştır.
Yakaören'de Kırsal Sit Koruma Projesi

Geçmişte yapı ölçeğinde başlayan koruma algısı, günümüzde yapının etrafındaki unsurları da içine alarak sit korumaya dönüşmüştür. Sit korumanın, kentsel yaklaşımdan daha sonra gelişen yönü ise kırsal korumadır. Kırsal sit koruma, küreselleşen dünyaya rağmen hala geçmişşin izlerine sahip taşradaki kültürel karakteri ve kırsal dokuyu korumayı amaçlamaktadır. Ülkemizde 'Kırsal Sit' tanımının yeni olması da, alanların korunması, geliştirilmesi sürecinde boşluklar yaratmaktadır. Karadeniz'de yemyeşil bir sahil köyü olan Yakaören yerleşimini, bilgi - belgelerle kırsal sit olarak tanımlamak ve tanımsızlıktan kaynaklanan boşluğu doldurmak, çalışmadaki hedeflerdendir. Kastamonu ili, Bozkurt ilçesine bağlı olan Yakaören yerleşiminin karakterini, çaya paralel yamaçlara konumlanan ahşap konutlar oluşturmaktadır. Bu ahşap konutlar, sahil kıyısında kırın kentleşmesi ve köyün tarihi çekirdeğini oluşturan Cumayanı'nda yaşanan yoksulluk nedeniyle insanların göç etmesine bağlı olarak kırsal nüfusun yaşlanmasıyla hızla bozulmaktadır. Sosyo-ekonomik yapının etkilediği ve etkilendiği bu olgular, kırsal yaşamı, dolayısıyla da kırsal dokuyu değiştirmektedir. Bu kontrolsüz değişimi yavaşlatmak için yaşam kalitesi ve ekonomik çözümlerin sunulduğu, sürdürülebilir bir yerleşim modeli geliştirmek istenmiştir. Kırsal dokunun sürekliliği için getirilen model önerisi, kapsamlı alan çalışmalarını, konut tipolojilerinin tespitlerini, yerleşim halkının sosyal yapı tanımlamasını gerektirmiştir. Model önerisi için veri tabanının hazırlanmasıyla önce analizler, ardından sentezler yapılmış ve Yakaören'in karakterine uygun çözüm önerileri sunulmuştur. Çalışma süresince değişmeyen esas gaye; yerleşimin, kullanıcı katılımı esas alınarak onarılması, yaşatılması, aidiyet hissinin uyandırılması ve koruma bilincinin oluşturulmasıdır. İnsanların yaşamadığı veya yaşayamadığı bir köyün sürekliliğinden bahsetmek teorik bir yaklaşım olarak kalacağından, çalışmada 'yaşayarak koruma' olgusu benimsenmiş, kullanma ve kalkınmaya ilişkin pratik yaklaşımlar izlenmiş ve çalışmanın, kırsal sit koruma adına hayata geçirilebilirliğine inanılmıştır.
Hafif çelik karkas sistem duvarlarında ısı - buhar geçişi analizi

Yapılar daima taşıyıcılık açısından güvenli, fonksiyonel, estetik ve kullanıcıların konfor şartlarını yerine getirmelidir. Yapım sistemlerinin seçiminde de bu özelliklere dikkat edilmelidir. Kullanıcıların konfor koşulları seçilen yapının sistemi tarafından sağlanmalıdır. Hafif çelik yapılar tasarım sırasında verilen kararlarla birlikte deprem açısından güvenli, her türlü yapıda uygulanabilen ve doğru detaylandırıldığında ısı ve buhar geçişi açısından istenilen şartları da yerine getirebilmektedir. İHafif Çelik Karkas Sistem Duvarlarında Isı - Buhar Geçişi Analizi? konulu bu tez çalışması hesap ve analiz yöntemine dayalı olarak Trakya Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Mimarlık Ana Bilim Dalında hazırlanmıştır. Tez çalışması beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde ısıl konforun önemi ve hafif çelik yapıların olumlu-olumsuz yönleri anlatılırken, ikinci bölümde hafif çelik yapının gelişimi ve sistemin oluşumu üzerinde ayrıntılı olarak durulmuştur. Üçüncü bölümde ısıl konfor ve değişkenlerinin neler olduğu, ısı ve buhar geçişinin ısıl konfor üzerindeki etkileri, ısı iletim mekanizmaları anlatılmış, dördüncü bölümde ise hazırlanan duvar kesitleri TS 825'de dört farklı derece gün bölgesinden seçilen illere göre ısı ve buhar geçişi hesaplamaları yapılmıştır. Son bölümde ise elde edilen veriler ısı ve buhar geçişi açısından değerlendirilerek, sonuçlar yorumlanmış ve sonraki çalışma alanları açısından öneriler getirilmiştir. Ayrıca hesaplamalarda yararlanılan çizelgeler Ekler bölümünde verilmiştir. Bu tez çalışması 2009 yılında hazırlanmış olup, 214 sayfadan oluşmaktadır.
Konvansiyonel cami imgesinin yenilikçi mimari denemeler üzerinden okunması

Türkiye'deki kamu yapı stoğu incelendiğinde, en fazla inşa edilen yapı tipolojilerinden bir tanesinin cami yapıları olduğu görülmektedir. Bu üretim pratiği içerisinde göze çarpan en önemli nokta ise cami mimarisinde yenilikçi söylem ve fikirlerin bu yapıların mimarisine yansımamış olmasıdır. Buna koşut olarak da Türkiye'de üretilen cami mimarisi, kendini sürekli tarihselci bir üslupla tekrar ve taklit eden, 'tasarımcı' nüansı barındırmayan niteliksiz yapı yığınlarına dönüşmektedir. Cami mimarisinde taklide neden olan ve tasarım anlamında mevcut kurgunun dışına çıkılmasını zorlaştıran taklit öğeleri incelendiğinde mekansal ve biçimsel öğelerin ağırlıkta olduğu görülmektedir. Cami denildiğinde genellikle göz önünde canlanan imge; yapının örtüsünü kaplayan bir kubbe, minare ve alabildiğine geniş bir hacimde ibadet edenlerden oluşmaktadır. İnananlar ya da inanmayanlar İslam dininin ibadethanesini bu kurguda canlandırmaktadır. Kutsal kitaba göre herhangi bir sınırlama veya koşul olmadığı halde ibadethanenin bu şekilde algılanması şüphesiz ki, yıllardır süregelen mimari üsluptan kaynaklanmaktadır. Bu üslubun insanların hafızalarında yer etmesindeki en önemli etkenler; Osmanlı döneminde yapılmış olan, bir imparatorluğun ifadesini ortaya koyan dini yapılar ve dünyada adını duyurmuş Mimar Sinan'ın cami mimarisine olan katkılarından oluşmaktadır. Günümüzdeki mevcut tipolojiyi ortaya koyan bu yapıların cami mimarisi üzerindeki etkisi taklit öğelerinin ortaya çıkmasına neden olmaktadır. Oysa ki bu yapılar dönemin bir ifadesi ile teknolojinin gerektirdiklerinin harmanlanmasının sonuçlarıdır. Türkiye'deki cami mimarisinin mevcut bir kurguyla özdeşleştirilmesi sorunundan yola çıkarak bazı kalıp ve biçimlerin dışına çıkılamaması durumu, bu duruma neden olan 'taklit' kavramı ile birlikte ele alınması cami mimarisi özelinde yenilikçi yaklaşımların önünü açacaktır.
Bilgisayar ortamında mimari temsilin evrimsel süreci

Mimari temsil, mimarlık disiplini çerçevesinde, mimarlık teknolojisi üzerine geliştirilen yaklaşımların toplandığı, sistematik bir bütündür. Tasarıma dair kurgusal bütünlüklerin araştırılıp, temsil edilecek mimari nesnelerin etkinliğinin denendiği ve sonuçlarının analiz edildiği yaklaşım zinciridir. Temsilin kurgusal olarak geçmişşi, insanlık tarihi kadar eskidir. insan, sürekli olarak düşüncesini temsil etmeye çalışmış, belli kurgusal yaklaşımlar için ortak bir dil geliştirme uğraşı içerisinde bulunmuştur. Tasarıma dair yaklaşımlar, algısal olarak gelişen süreçler içerisinde görülen yaklaşımlardır ve temsili bu bakımdan önem kazanır. Çünkü düşünce, insanın çevresiyle girdiği etkileşimin sonucudur ve düşüncenin geliştirilmesi için temsil edilip paylaşıma açılması gerekmektedir. Bu noktada mimari temsil süreci önem kazanmaktadır, çünkü insanın kendi doğasıyla etkileşime girip, bu doğa içinde ürünler geliştirdiği ilk ve öncelikli disiplin mimarlıktır. Bu sayede mimarlık disiplini içerisinde geliştirilen temsil sistemleri önem kazanmaya başlar. Süreç içerisinde veriler ürünlerin hassasiyeti ve kurgusal altyapısı sorgulanmakta, daha iyi ve etkinliği daha fazla ürün ortaya koyma ihtiyacı doğmaktadır. Bu sayede, sadece ürünü ortaya koymak ve uygulamak için geliştirilen teknolojik olanaklar, bu ürünün temsil edilmesinde ve daha etkin, hassas yaklaşımların, toplumun verebileceği tepkilerin de süreç içine dahil edilebileceği sistemlerin geliştirilmesine olanak verebilmektedir. Geleneksel ortamlarla geliştirilmeye ve uzunca zaman bu tip süreçler içinde incelenen mimari temsil süreci, gelişen bilgisayar sistemleri aracılığıyla daha farklı ve mimari ürünlerin yaratacağı etkinliklerin de deneyimleneceği ortamlar kurgulanmasına olanak sağlamaktadır. Bilgisayar ortamında geliştirilen temsil sistemleri, insanlık tarihinde geçmişşte sürekli araştırılan ve gelişmesi zaman alacak yaklaşımların temsil edilebilmesi için büyük bir olanak sağlamaktadır.
Ekolojik Sürdürülebilirlik Çerçevesinde Cendere Vadisi Dönüşümünün Mimarlık Bağlamında Değerlerdirilmesi Silahtarağa-Kağıthane Merkez Mahallesi Aksı Örneği

Kültürel, Tarihsel ve Doğal özellikleri bakımından önemli bir dünya şehri olan İstanbul, kentsel anlamda geçmişşten günümüze değişen dinamik bir yapıya sahiptir. Bu fiziksel ve işlevsel değişimler İstanbul'un merkezi alanlarında açıkça görülmektedir. Dönüşümler sonucu olumsuz yönde değişen alanların kalitesini yükseltmek, kullanıcı gereksinimlerini karşılayabilmek, doğal yapıyı doğru kullanmak ve sürdürülebilir kararlarla yeni kentsel düzenlemeler yapmak, şehrin geleceği açısından önemlidir. 'Ekolojik Sürdürülebilirlik Çerçevesinde Cendere Vadisi Dönüşümünün Mimarlık Bağlamında Değerlendirilmesi Silahtarağa Kağıthane Merkez Mahallesi Aksı Örneği' adlı tez çalışmasına konu olan Cendere Vadisi'nde, değişimin etkileri açıkça görülmektedir. Tezin birinci bölümüde, çalışmanın amacı, kapsamı ve yöntemi anlatılmıştır. Tezin ikinci bölümünde, ekolojik sürdürülebilirlik kavramı anlatılmış, sürdürülebilirliğin önemi ve yöntemleri sunulmuştur. Üçüncü bölümde, Cendere Vadisi'nin, tarihsel süreç içerisinde gerçekleşen fiziksel ve işlevsel açıdan dönüşümleri Bizans, Osmanlı ve Cumhuriyet dönemlerine ayrılarak incelenmiştir. Dördüncü bölümde, Haliç-Merkez Mahallesi aksı çalışma alanı kapsamında seçilen saray yapıları, rekreasyon alanları, endüstri yapıları ve ulaşım ağlarının geçirdiği mimari ve işlevsel dönüşümler incelenmiştir. İncelenen bu yapılar, harita, resim ve tablolarla karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. Beşinci bölümde, Cendere Vadisi ve özelinde Çalışma Alanı'nın 2000'li yıllardan günümüze kadarki mevcut durumu değerlendirilmiştir. Bölgede yer alan yeni projelerin, vadinin doğal ve tarihi yapısı üzerindeki etkileri irdelenerek, geleceğe yönelik değerlendirmeler yapılmıştır. Sonuç bölümünde ise, Çalışma Alanı ve genel olarak Cendere Vadisi için geleceğe yönelik değerlendirme ve öneriler sunulmuştur.
Mimarlıkta orijinallik paradigmasının değişimi üzerine analitik bir çalışma

Mimarlıkta orijinallik, genellikle yenilik olarak görülmüştür. Ancak yeniliğin tanımlanmasında farklı kavramların kullanılması, orijinalliğin de farklı kavramlarla tanımlanmasına neden olmuştur. Buna bağlı olarak, mimarlıkta paradigma değişimi yaşanmış; mimarlık terminolojisini oluşturan kavramlar ya da kavramların anlamları değişime uğramıştır. Bu tezde, 1920- 1960 yılları ile 1960- 2000 yılları arasında kalan ve 2000 yılından bugüne kadar olan dönemler, paradigma değişiminin yaşandığı dönüm noktaları olarak kabul edilmiş; bu dönemlerde, mimarlıkta orijinalliği ifade ettiği görülen kavramlar analiz edilmiştir. Analizlerde, aralarında anlamsal ilişkilerin bulunduğu kavramlar yan yana getirilmiş; kavramların, orijinalliği hangi anlamıyla ifade ettiği ele alınmıştır. Böylece mimarlıkta aynı kavramın farklı anlamlara geldiği, aynı anlamın farklı kavramlarla ifade edildiği ya da kavramlar yeni anlamları ifade etmekte yetersiz kaldığında özellikle sanat ve felsefe gibi başka alanlara özgü kavramların mimarlık alanında kullanıldığı ortaya koyulmuştur. Dolayısıyla bu tezde, 20. yüzyıldan bu yana mimarlık terminolojisinin geçirdiği değişimi anlamaya yönelik analitik bir çalışma yapılmıştır. Bu değişimin, son dönemin mimarlığına en önemli yansımalarından biri sonuçtan çok sürecin tartışılması olmuştur. Dahası mimarlıkta orijinallik artık süreçte ortaya çıkan bir yenilik olarak tanımlanmaktadır. Bugün bilgisayar teknolojisinin yönlendirici ve belirleyici olduğu mimari tasarım sürecinde yalnızca yeni biçimler değil yeni kavramlar da ortaya çıkmaktadır. Ancak orijinallik, genellikle biçimde, hatta biçimin görüntüsünde aranmaktadır. Bu yüzden, 21. yüzyılın mimarlığında orijinallik, bilgisayar destekli bir tasarım sürecinde oluşturulan, hatta bu süreçte neredeyse kendi kendisine ve anlık olarak oluşan biçimsel bir farklılık ya da yenilik olarak görülmeye başlamıştır. Ancak bu tezde orijinallik, kavramsal bir yenilik arayışı olarak ele alınmış; bu arayışın, mimarlıkta yeni kavramların ortaya çıkmasını ya da kavramların yeni anlamlara gelecek şekilde kullanılmasını sağladığı vurgulanmıştır. Böylece mimarlıkta orijinalliğin yalnızca biçimle sınırlı bir arayış olmadığı ortaya koyulmuştur.
Kolonun mimari tasarımda rolünün değerlendirilmesi

Fiziksel ve soyut olarak pek çok bileşen ile tanımlanabilecek mimari yaratımın özünde, mekan oluşturma çabası vardır. İlkel insanların, uygarlık tarihini oluşturmaya başladıkları süreçten, günümüze kadar, sosyal yaşantının gelişmesi ile iletişim gücü kuvvetlenmiştir. Basitçe sadece ihtiyaca yönelik mimari yapılar, zaman içerisinde, çok katmanlı ve çeşitli parametrelere bağlı yaratımlara dönüşmüşlerdir. Mimari yaratımı mümkün kılan birincil araçlardan birisi de strüktürdür. Canlı, cansız tüm varlıklar, strüktürel kurgusu sayesinde, fiziksel bütünlüğünü korumaktadır. Çalışmada, strüktürün fiziksel varlığının, gelişiminin ve çeşitliliğinin, mimari yaratım üzerindeki etkisinin, yine strüktürün bir parçası olan kolon elemanı üzerinden değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Kolon, strüktürel kurgu içinde, taşıyıcı eleman olarak görev almaktadır. Bu kolonun, birincil görevidir. Tez çalışması kapsamı, kolonun taşıyıcılık dışında, mimari bir öge olarak üstlendiği görevleri sorgulamak üzerinedir. Bu doğrultuda, strüktür kavramı irdelenmiş, mekan, biçim, anlam kavramları üzerine tartışmalar gerçekleştirilmiştir. Sonuçta kolonun, mimari tasarımın bir parçası olduğu, mekanı ve biçimi oluşturmada araç olarak kullanıldığı, anlam ileten bir öge olarak kurgulanabildiği anlaşılmıştır.
Re-organization of Çankırıkapı archaelogical site Ankara

ANKARA ÇANKIRIKAPI ARKEOLOJİK ALANI'NIN YENİDEN DÜZENLENMESİ BEŞKONAKLI, Jale Yüksek Lisans Tssi, Mimarlık Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Cevat Erder Doç. Dr. Ayşıl Yavuz Aralık 1990, 238 sayfa Bu çalışma, bir arkeolojik alan'ın daha iyi korunma ve kullanılmasını sağlamak amacıyla yeniden düzenlenmesini içermektedir. Çankırıkapı arkeolojik Alan 1940'larda kazılmıştır ve Roma Hamamı ve Kolonadlı Yol gibi iki önemli insuti kalıntı ve başka alanlardan taşınmış olan bir Kripta, Truva Kazı evi ve çok sayıda mimari parçadan oluşmaktadır. Günümüzde bu alan yeterince korunmamakta ve bozula, sergileme ve kullanım sorunları bulunmamaktadır. Ayrıca alanın sunuluşu ve ziyaretçilerin bilgilendirilmesi yeterli değildir. Bu çalışmada, bir açık hava arkeoloji müzesi olarak sergilenmesi amacı ile alanın ve alandaki elemanların özellikleri, tarihçeleri ve sorunları irdelenmiştir. Giriş bölümünden sonra, ikinci bölümde şehir ve alandaki kazıların tarihsel bilgileri yer alır. Üçüncü bölüm alan ve alandaki elemanların tariflenmesini ve tarihi bilgileri içerir. Dördüncü bölümde, arkeolojik alanların korunması ile ilgili genel bilgiler ve alanda yapılan harç analizlerinin sonuçları yer almaktadır.