turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Fen bilimleri dersinde karikatür kullanımının öğrencilerin erişileri, sorgulayıcı öğrenme beceri algıları ve motivasyonlarına etkisi

Bu araştırmada 6. sınıf karikatürlerle zenginleştirilmiş fen bilimleri dersivücudumuzdaki sistemler ünitesinin öğretiminin öğrencilerin erişileri, sorgulayıcı öğrenme beceri algıları ve motivasyonlarına etkisi incelenmiştir. Çalışmada ön test sontest kontrol gruplu yarı deneysel desen kullanılmıştır. Araştırma 2018- 2019 eğitim öğretim yılı Konya il merkezinde bulunan bir devlet okulunun 6. sınıfında öğrenim gören biri deney biri kontrol grubu olmak üzere rastgele seçilmiş iki grup ile yürütülmüştür. Her iki grupta da deney öncesi ve deney sonrası ölçümler yapılmıştır. Deney grubundaki öğrencilere karikatürler ile zenginleştirilmiş Fen Bilimleri Dersi Öğretim Programı uygulanmıştır. Kontrol grubu öğrencilerine ise mevcut Fen Bilimleri Dersi Öğretim Programı uygulanmıştır. Dersler yapılandırmacı yaklaşımaÖğrencinin uygun olarak ve aynı öğretmen tarafından işlenmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen vücudumuzdaki sistemler ünitesi başarı testi ile sorgulayıcı öğrenme beceri algıları ölçeği ve fen öğrenmeye yönelik motivasyon ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada sonuç olarak ön-testlerden elde edilen puanlar istatistiksel olarak incelendiğinde gruplar arasında anlamlı bir farklılık olmadığı tespit edilmiştir. 6 hafta süren uygulamanın ardından öğrencilere başarı testi, sorgulayıcı öğrenme beceri algıları ölçeği ve fen öğrenmeye yönelik motivasyon ölçeği yeniden son test olarak uygulanmıştır. Son testlerden elde edilen puanlar analiz edildiğinde öğrencilerin erişileri, sorgulayıcı öğrenme beceri algıları ve fen öğrenmeye yönelik motivasyonları arasında deney grubunun lehine anlamlı bir fark olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Ortaöğretim öğrencilerinin beden eğitimi dersine yönelik tutumları ile akademik başarı motivasyonlarının incelenmesi

Beden Eğitimi Dersinin öğrencilerin okul başarısını olumlu etkilediği düşünülmektedir. Bu nedenle, çalışma Ortaöğretim Öğrencilerinin Beden Eğitimi Dersine Yönelik Tutumları ile Akademik Başarı Motivasyonlarının İncelenmesi amacı ile yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini 2008/ 2009 öğretim yılında Konya ilinde Anadolu Lisesindeki 9.- 10. ve 11. sınıftardan oluşan toplam 299 kişi oluşturmaktadır. Öğrencilere, Kişisel Bilgi Formu, Beden Eğitimine Yönelik Tutum Ölçeği ve Akademik Motivasyon Ölçeği uygulanmıştır. Araştırma verilerinin değerlendirilmesinde normallik sınamasına göre, paremetrik testlerden bağımsız gruplarda t testi ve One-Way ANOVA, Tamkare, Khi-Kare testleri kullanılmış, hata düzeyi 0,05 olarak alınmıştır. Araştırmaya katılan öğrencilerinin Beden Eğitimi Dersine Yönelik Tutumları incelendiğinde; kardeş sayısı, babanın ve annenin eğitim durumları, babanın ve annenin meslekleri, ailenin ortalama aylık geliri, deneklerin hazırlık kurslarına gitme durumları arasında farklılık bulunmazken (P>0,05); cinsiyet, sınıflar arası, yaşlar arası, boş zamanlarda egzersiz yapma durumu, kulüpte düzenli olarak spor yapma durumları arasında farklılıklar (P<0,05) tespit edilmiştir. Akademik Motivasyonlarına ilişkin değerleri incelendiğinde; kardeş sayısı, babanın ve annenin eğitim durumları, annenin mesleği, ailenin aylık gelir durumu değişkenleri ile, akademik motivasyonu alt boyutu olan dışsal ve içsel puanlarının dersaneye gitme değişkeni, içsel puanlarının cinsiyet değişkeni, dışsal puanlarının boş zamanlarda egzersiz yapma değişkeni ve dışsal ve motivasyonsuzluk puanlarının kulüpte spor yapma değişkeni bakımından karşılaştırılmasında fark bulunmazken (P>0,05); sınıflar arası, yaş grupları; motivasyonsuzluk puanlarının baba mesleği, hazırlık kurslarına gitme, içsel ve motivasyonsuzluk puanlarının boş zamanlarda spor ve egzersiz yapma, içsel puanlarının bir kulüpte spor yapma değişkenlerinin karşılaştırılması bakımından anlamlı derecede farklılık olduğu (P<0,05) bulunmuştur. Akademik Motivasyonun alt boyutu olan Motivasyonsuzluk puanları ile İçsel, Dışsal puanlar ve Beden Eğitimi Dersine İlişkin Tutum puanları incelenmiş ve anlamlı bir ilişki tespit edilmemiştir (P>0,05). Buna karşın Beden Eğitimi Dersine İlişkin Tutumları ile Akademik Motivasyonun alt boyutu olan Dışsal ve İçsel puanları arasında anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir (P<0,05). Ortaöğretim Öğrencilerinin Beden Eğitimi Dersine Yönelik Tutum ve Akademik Başarı Motivasyonlarının incelenmesi amacı ile yapılan çalışma sonucunda, beden eğitimi dersine ilgisi ve tutumu fazla olan öğrencilerin akademik başarı motivasyonlarında artış olduğu belirlenmiştir. Buna bağlı olarak öğrencilerin akademik çalışmalarını planlamada, yürütmede ve ileri düzeyde hedeflerini belirlemede beden eğitimi dersine yönelik tutum ile akademik başarı motivasyonu arasındaki ilişkinin başarıyı etkilediği görülmektedir.
Y ve Z kuşağındaki taekwondo sporcularının çok boyutlu mükemmelliyetçilik düzeylerinin sporda güdülenme ve başarı motivasyonu ile ilişkisinin incelenmesi

Çalışmanın amacı, Y ve Z kuşaklarındaki taekwondo sporcularının çok boyutlu mükemmeliyetçilik düzeylerinin sporda güdülenme ve başarı motivasyonu ile ilişkisini belirlemektir. Çalışma, Y kuşağı için 103, Z kuşağı için 105 olmak üzere toplam 208 elit düzeydeki taekwondo sporcusunun katılımı ile gerçekleştirilmiştir. Araştımaya katılan sporculara müsabakadan önce Spora Özgü Çok Boyutlu Mükemmelliyetçilik Ölçeği, Spora Özgü Başarı Motivasyonu Ölçeği ve Sporda Güdülenme Ölçeği uygulanmıştır. İstatistiksel analiz de SPSS 22.0 paket programı kullanılmıştır Spora özgü çok boyutlu mükemmeliyetçilik ölçeği, spora özgü başarı motivasyonu ölçeği ve sporda güdülenme ölçeklerinin alt boyutların güvenilirlik analizleri yapılmıştır. Verilerin normal dağılıp dağılmadığı Kolmogorov-Smirnov testi ile analiz edilmiştir. Parametrik test koşullarının sağlandığı durumlarda t testi, tek yönlü ve iki yönlü ANOVA testi, parametrik test koşullarının sağlanmadığı durumlarda ise Mann-Whitney U ve Kruskal Wallis H testi uygulanmıştır. Çalışma sonunda, kuşaklara göre ölçekler kıyaslandığında, Y kuşağının başarı motivasyonu ölçeğinin başarıya yaklaşma alt boyutu ile spora özgü güdülenme ölçeğinin bilmek ve başarmak, uyaran yaşama ve içe atım alt boyutları ortalaması Z kuşağındaki sporculardan anlamlı derecede yüksek tespit edilmiştir (p<0.05). Y ve Z kuşağındaki erkeklerin hatalarla aşırı ilgilenme; Y kuşağındaki erkeklerin de algılanan aile baskısı, kişisel standartlar, güç gösterme, dışsal düzenleme ve güdülenmeme alt boyutları ortalamaları kadınlardan anlamlı derecede yüksek bulunmuştur (p<0,05). Kuşakların spor yaşları kıyaslandığında, Y kuşağında özdeşim ortalaması ile spor yaşı grupları arasında, Z kuşağında güdülenmeme ortalaması ile spor yaşı grupları arasında anlamlı fark tespit edilmiştir (p<0,05). Başarı motivasyonu ölçeğinin güç gösterme alt boyut ortalaması ile haftalık antrenman saatleri arasında anlamlı fark bulunmuştur (p<0,05). Bilmek ve başarmak ile içe atım arasında (r=0,773); uyaran yaşama ile içe atım arasında (r=0,741) yüksek düzeyde pozitif ilişki, dışsal düzenleme ile özdeşim arasında (r=0,643); içe atım ile özdeşim arasında da (r=0,609) orta düzeyde pozitif ilişki tespit edilmiştir (p<0,05). Kişisel standartlar ile güdülenmeme arasında (r=-0,215); güç gösterme ile güdülenmeme arasında (r=-0,168) çok zayıf düzeyde negatif ilişki bulunmuştur. Sonuç olarak; yaşları Z kuşağından büyük olan Y kuşağı sporcularının sportif anlamda daha tecrübeli olduğu söylenebilir. Bunun yanında kendine güvenen, yüksek beklentili, risk alabilen ve iş odaklı olan Y kuşağının, ileri teknoloji ürünlerini günlük hayatlarının bir parçası olarak kullanan ve bunun sonucunda daha bireysel ve yalnız yaşama eğilimi gösteren Z kuşağına göre başarı motivasyonu ve sporda güdülenme özelliklerinin daha yüksek çıkması sporsal verimin arttırılması hedeflerinde kuşak özelliklerinin de dikkate alınması gerektiğini göstermektedir.
Spor sakatlığı yaşayan ve yaşamayan aktif futbolcularda hedef yönelimleri, motivasyonel iklim ve yaşam doyumunun incelenmesi

Bu araştırmada spor sakatlığı yaşayan ve yaşamayan aktif futbolcuların görev-ego yönelimi, ustalık-performans iklimi ve yaşam doyumunun değişkenleri arasında bir fark olup olmadığı amaçlanmıştır. Bu çalışmanın araştırma örneklemini son 3 yıl içinde orta dereceli ve ciddi spor sakatlığı yaşayan 18 yaş üstü amatör futbol takımlarında aktif olarak futbol oynamakta olan ve ciddi ve orta dereceli sakatlık yaşayan 149 erkek futbolcu ile hiç ya da minör sakatlık yaşayan 18 yaş üstü amatör futbol takımlarında aktif olarak futbol oynamakta olan 127 erkek futbolcu olmak üzere 276 erkek futbolcu oluşturmaktadır. Sporcuların yaş ortalaması 28 ,63 07,36'dir. Çalışmaya katılım gönüllülük ve gizlilik esasına uygun olarak gerçekleşmiştir. Veri toplama araçları olarak Duda ve Nicholls (1992) tarafından geliştirilen ve Türkçe'ye uyarlaması Toros (2001) tarafından yapılan 'Sporda Görev ve Ego Yönelim Ölçeği', Walling, Duda ve Chi (1993) tarafından geliştirilen Türkçe'ye uyarlaması Toros (2001) tarafından yapılan 'Sporda Algılanan Motivasyonel İklim Ölçeği' ve Diener ve arkadaşları (1985) tarafından geliştirilen ve Türkçeye uyarlaması Yetim (1991) tarafından yapılan 'Yaşam Doyumu Ölçeği' kullanılmıştır. Veri analizinde, puanların normal dağılım gösterip göstermediğini belirlemek için Kolmogorov-Smirnov testi kullanılmıştır. Ayrıca betimsel istatistikler, dağılım normal olmağı için nonparametrik testlerden Mann Whitney U-testi ve ölçek alt boyutları arasındaki ilişkiyi belirlemek için Spearman Korelasyon testi yapılmıştır. Araştırma bulgularına göre, yapılan Mann Whitney U-testi sonucunda spor sakatlığı yaşayan ve yaşamayan futbolcuların görev yönelimi ortalama puanları (U=9390, p>.05), ego yönelimi ortalama puanları (U=8950, p>.05), ustalık iklimi ortalama puanları (U=9108, p>.05), performans iklimi ortalama puanları (U=9099, p>.05) arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Spor sakatlığı yaşayan ve yaşamayan futbolcuların aldıkları yaşam doyumu ortalama puanları arasında anlamlı bir fark olduğu bulunmuştur (U=5362, p<.05). Görev yönelimi ile Ustalık iklimi arasında (r=, 324 ), Ego yönelimi ile Performans iklimi arasında (r=, 603 ), Görev yönelimi ile Yaşam doyumu arasında (r=, 173 ), Ustalık iklimi ile Yaşam doyumu arasında (r=, 184 ) pozitif yönde anlamlı ilişki vardır. Sonuç olarak, spor sakatlığı yaşayan ve yaşamayan aktif futbolcuların görev-ego yönelimi, ustalık-performans iklimi ve yaşam doyumunun değişkenleri arasında fark vardır.
Hemşirelerin iş motivasyonlarını etkileyen faktörlerin değerlendirilmesi ve bir örnek uygulama

Bu çalışma cerrahi bölümlerde çalışan hemşirelerin iş motivasyonlarını etkileyen faktörlerin değerlendirilmesi amacı ile planlandı ve yapıldı. Cerrahi alanda çalışan hemşirelerin iş doyumu ve tükenmişlik düzeyleri sosyodemografik veriler ile beraber analiz edilip karşılaştırılarak cerrahi hemşirelerinin iş doyumu ve tükenmişlik düzeyleri ile etkisinin belirlenmesi amaçlandı. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde cerrahi alanlarda çalışmakta olan 236 hemşire örneklem olarak alınıp yüz yüze anket yöntemi ile anketler uygulandı. Veriler sosyodemografik bilgilerin yer aldığı 'Sosyodemografik Bilgi Formu', 'Minnesota İş Doyum Ölçeği' ve 'Maslach Tükenmişlik Ölçeği' ile toplandı. Toplanan verilerin analizi için PASW Statistics 18 istatistik paket programı kullanıldı. Tükenmişlik ile ilgili ölçekte; erkeklerin daha çok tükendiği, yaş arttıkça tükenmişliğin azaldığı, yüksek lisans mezunlarının daha çok tükendikleri, vardiyalı çalışanların ve fazla mesai yapan hemşirelerin daha çok tükendikleri bulundu (p<0,05). İş doyumu ile ilgili ölçekte; yaş, meslekteki yıl ve cerrahi alanda geçirilen yıl arttıkça iş doyumunun arttığı, lisans mezunlarının iş doyumlarının daha yüksek olduğu, fazla mesai yapan hemşirelerin ise iş doyumlarının daha düşük olduğu tespit edildi (p<0,05). Sonuç olarak, elde edilen bulgular ile cerrahi alanda çalışan hemşirelerin tükenmişlik alt ölçeklerin ve toplam puanları ile, iş doyumu alt ölçeklerin ve toplam puanlarının sosyodemografik özelliklere göre farklılıkları incelenmiştir.
Liselerde öğretmenlerin sınıf yönetimi

Bu çalısmanın amacı, liselerde öğretmenlerin sınıflarında derslerinigerçeklestirirken karsılastıkları sorunlar; bu sorunlarla basa çıkmanın yolları ve sorunlarla karsılasmadan önce yapılması gerekenleri dile getirmektir. Sınıf yönetimiülke geleceğini olusturan gençlerin yetismesinde önemli bir etkendir. Gençlerinekonomik hayata hazırlığı, bu hazırlıkta sınıf yönetiminin hangi yönlerden etkili olduğu, eğitim yönetimi açısından öncelikli bir durumdur. Bu özen ve dikkatlehazırlanan bu tezde etkin sınıf yönetiminin modelleri incelenmistir. Arastırmanın birinci bölümünde sınıf yönetim yaklasımlarına; sınıf ortamındakiolumlu havanın olusturulmasında, disiplin, motivasyon ve iletisim gibi öğelerinönemine değinilmistir. Diğer bölümlerde ise öğretmenin sınıf yönetimine etkisi ve sorunların tanımlanmasıyla çözüme yönelik öneriler yer almaktadır. Sınıf yönetimi ülkelerin gelismislik düzeyinde en önemli öncül olmustur. Çalısmamız, ülkemizde sınıf yönetimi enstrümanlarının öğretmenler ve eğitim sistemi tarafından çağdas bir anlayısla kullanılmasının uzun süreçler gerektirdiğini degöstermistir. Sınıf Yönetimi amaç değil araç olduğundan önemli olan öğrencilerindemokrasiye inanmıs bireyler olarak yetismesidir.
The effects of the European language portfolio use on learner autonomy and motivation in blended learning practices

İkinci dil edinimi için en önemli öğelerden iki tanesi motivasyon ve öğrenen özerkliğidir ki her iki öğenin de dil öğrenme sürecinin etkinliği ve kalitesi üzerinde doğrudan ve dolaylı etkileri vardır. Kamu kurumları, okullar ve öğretmenler öğrencilerin dil edinimlerini desteklemek için öğrenen özerkliği ve motivasyonu artıracak yöntemler aramaktadırlar. Bu sebepten ötürü, bu çalışmanın amacı Avrupa Dil Portfolyosunun harmanlanmış eğitim ortamlarında öğrencilerin motivasyonu ve öğrenen özerkliğini kayda değer oranda artırıp artırmadığını ortaya çıkarmaktır. Bu çalışma ayrıca, ADP kullanıcıları açısından motivasyon ve öğrenen özerkliği arasında ilişki olup olmadığını ve motivasyonun öğrenen özerkliğini ve öğrenen özerkliğinin motivasyonu ne derece yordayabildiğini ortaya çıkarmayı amaçlamıştır. Bu bağlamda, Abdullah Gül Üniversitesi, Yabancı Diller Yüksekokulunda, 2015- 2016 eğitim yılında öğrenim gören ve A1 seviyesinde olan 70 öğrenci çalışmaya katılmak için gönüllü olmuştur. İlk test yapıldıktan sonra öğrenciler kontrol ve deney grubu olarak ikiye ayrılmıştır. Daha sonra deney grubu öğrencileri 16 hafta boyunca ADP'yi kullanmışlardır. 16 haftalık süreç sonunda, iki gruba da son test uygulanmıştır. Araştırma bulguları deney grubu öğrencilerinin motivasyon ve öğrenen özerkliği seviyelerinin kontrol grubu öğrencilerine nazaran kayda değer oranda daha fazla olduğunu göstermiştir. Araştırma bulguları ayrıca, ADP'nin motivasyon ve öğrenen özerkliği arasındaki ilişkiyi güçlendirdiğini ve motivasyonun öğrenen özerkliğini. 509 oranında, öğrenen özerkliğinin motivasyonu ise. 513 oranında yordayabildiğini göstermiştir. Bu bulgular göz önünde bulundurulduğunda, ADP'nin öğrenen özerkliği ve motivasyonu ciddi miktarda artırdığı bu yüzden de dil öğrenenler tarafından kullanılmasının tavsiye edileceği sonuçları çıkarılabilir.
Öğretmen motivasyonunda yönetici yaklaşımlarının incelenmesi: Kocaeli ili Gölcük ilçesi örneği

Bu çalışma; öğretmen motivasyonunda yönetici yaklaşımlarının etkilerini ölçmek amacıyla Milli Eğitim Bakanlığına bağlı liselerde çalışan öğretmenler arasında yapılan bir araştırmadır. Tarama modeliyle yapılan bu araştırma, öğretmenlerin bireysel motivasyonlarını ve eğitim yöneticilerinin motivasyon amaçlı yaklaşımlarının öğretmen motivasyonuna etkilerini bulmak için, eğitim, okul, eğitim yöneticisi, öğretmen ve motivasyonu artıracak ilgili kaynaklar taranıp, konu ile ilgili daha önceki benzer çalışmalar araştırılmıştır. Elde edilen bilgiler doğrultusunda, ilgili uzman görüşleri de alınarak anket formu hazırlanmış ve mesleki motivasyon ölçeği ile beraber uygulanmıştır. Araştırmada öğretmen motivasyonunun cinsiyet, yaş, kıdem, branş, medeni durum ve lise türü'ne göre farklılaşıp farklılaşmadığı öğretmen motivasyon ölçeği uygulanarak tespit edilmeye, öğretmen motivasyonunda yöneticilerin etkisi de yönetici tutum ölçeği uygulanarak tespit edilmeye çalışılmıştır. Araştırma bağımsız evrenden alınmış bir bağımsız örneklemi içermektedir. Öğretmenlerin bireysel motivasyonlarının ölçülmesi, eğitim yöneticilerinin yaklaşımlarının motivasyonlarındaki etkilerinin belirlemesi amacıyla araştırma kapsamına alınan; Kocaeli ili Gölcük ilçesindeki 11 lisede görev yapan öğretmenler araştırmanın evrenini oluşturmaktadır. Bu evrenden tesadüfi örneklem yöntemi ile seçilen 200 öğretmen araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. Bu çalışma altı bölümden oluşmaktadır. Bunlar; birinci bölüm giriş, ikinci bölüm kuramsal bilgiler ve literatür taraması, üçüncü bölüm araştırmanın yöntemi, dördüncü bölüm bulgular, beşinci bölüm sonuçlar ve tartışmalar, altıncı bölüm ise önerilerdir. Elde edilen verilerin istatistiki çözümlemelerinde p<0, 05 düzeyinde bulunan sonuçlar ve diğer istatistiki bilgiler tablolarla gösterilmiş ve değerlendirilmiştir. Araştırmada elde edilen sonuçları özetleyecek olursak; lise öğretmenlerinin motivasyon düzeyleri arasında cinsiyete, yaşa, kıdeme, branşa, medeni durum ve lise türüne göre anlamlı bir fark bulunmamıştır. Yönetici tutumlarında da cinsiyete, yaşa, kıdeme branşa, medeni durum ve lise türüne göre anlamlı bir fark bulunmamıştır. Öğretmen motivasyonu ile yönetici tutumları arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur.
Sınıf öğretmenlerinin okul yöneticilerinin iletişim ve motivasyon becerilerine ilişkin beklentileri

Bu araştırmayla, ilkokullarda görev yapan okul müdürlerinin iletişim ve motivasyon becerilerine ilişkin öğretmenlerin beklentilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Beş bölümden oluşan araştırmanın birinci bölümünde, iletişim kavramı, unsurları, etkili iletişim ve iletişim engelleri üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde, motivasyon ve güdüleme kavramları ve bu kavramlarla ilgili kuramlar ele alınmıştır. Araştırmanın bulgular ve yorumlar bölümünde, 62 maddeden oluşan 'İletişim ve Motivasyon Becerileri Ölçeği' , İstanbul ili Kartal ilçesinde ilkokullarda görev yapan sınıf öğretmenlerine uygulanmıştır. Elde edilen veriler, bilgisayar ortamında SPSS paket programı kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmanın problem cümlesine ve alt problemlerine uygun olarak aritmetik ortalama, standart sapma, t testi, tek yönlü varyans analizi gibi istatistiksel tekniklerden yararlanılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlardan bazıları şöyledir: Cinsiyete göre yapılan değerlendirmelerde 'İletişim ve Motivasyon Becerileri Ölçeği' için anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Ancak cinsiyete göre madde madde yapılan analizlerde anlamlılık bulunan 12 maddedeki analizlerin tümünde kadın öğretmenler daha olumlu görüş belirtmişlerdir. Yaşa göre yapılan değerlendirmelerde 'İletişim ve Motivasyon Becerileri Ölçeği' için anlamlı bir farklılık olduğu belirlenmiştir. Yaşı 21-30 arası olanlar daha olumlu görüş belirtmişlerdir. Kıdeme göre yapılan değerlendirmelerde 'İletişim ve Motivasyon Becerileri Ölçeği' için anlamlı bir farklılık olduğu belirlenmiştir. Kıdemi 1-10 yıl olanlar daha olumlu görüş belirtmişlerdir. Mezuniyete göre yapılan değerlendirmelerde 'İletişim ve Motivasyon Becerileri Ölçeği' için anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Ancak mezuniyete göre madde madde yapılan analizlerde anlamlılık bulunan 9 maddedeki analizlerde, mezuniyeti Öğretmen Okulu-Önlisans olanlar 6 maddede daha olumlu görüş belirtmişlerdir.
The contribution of learning motivation, reasoning ability and learning orientation on ninth grade international baccalaurate and national program students' understanding of mitosis and meiosis

Bu çalışmada öğrenme motivasyonu, mantıksal düşünme yeteneği, öğrenme yaklaşımı ve cinsiyetin dokuzuncu sınıf Uluslararası Bakalorya ve Ulusal Program öğrencilerinin mitoz ve mayoz konularını anlamalarına katkıları araştırılmıştır. Çalışmanın katılımcıları Ankara'daki bir özel lisenin 472 dokuzuncu sınıf öğrencisidir. Uluslararası Bakalorya Programı'nda iki yüz on dokuz öğrenci(%46), Ulusal Program'da ise iki yüz elli üç öğrenci (%54) bulunmaktadır. Mitoz ve mayoz konularında tüm sınıflar aynı eğitim stratejileri kullanılarak eğitim almaktadır. Çalışma 2006- 2007 eğitim-öğretim yılı bahar döneminde gerçekleştirilmiştir. Mitoz ve mayoz konularının sınıfta işlenmesinden önce öğrencilerin biyoloji dersine yönelik motivasyonları, mantıksal düşünme yetenekleri ve öğrenme yaklaşımları sırasıyla Öğrencilerin Biyoloji Öğrenimine Yönelik Motivasyonu Anketi, Mantıksal Düşünme Yetenek Testi ve Öğrenme Yaklaşımları Anketi kullanılarak ölçülmüştür. Konu bitiminde ise mitoz ve mayoz konularındakibaşarıyı ölçmek amacı ile yirmi soruluk Mitoz ve Mayoz Başarı Testi uygulanmıştır. Çoklu regresyon analizi sonucu Ulusal Program sınıflarında başarıyı mantıksal düşünme yeteneğinin pozitif yönde, aktif öğrenme stratejileri ve ezberciöğrenmenin ise negatif yönde açıklandığını göstermektedir. Uluslararası Bakalorya öğrencileri için ise öz yeterlik ve mantıksal düşünme yeteneğininbaşarıya anlamlı katkıları bulunmaktadır. Başarının temel belirleyicisi hemUluslararası Bakalorya hem de Ulusal Program öğrencileri için, varyansınsırasıyla %4.7 ve %10.9'unu açıklayan mantıksal düşünme yeteneğidir. Bunun yanı sıra Uluslararası Bakalorya sınıflarında başarıdaki varyansın %2.9'unu özyeterlik açıklarken, Ulusal Program sınıflarında ezberci öğrenme başarıdaki varyansın %2.2'sini negatif yönde açıklamaktadır.
Tip 1 diabetes mellituslu ergenlerde motivasyonel görüşmenin öz etkililik düzeylerine olan etkisinin incelenesi

Amaç: Bu çalışma tip 1 diyabetli ergenlerde motivasyonel görüşme tekniği temelli diyabet özyönetimi eğitiminin öz etkililik, sağlıklı yaşam biçimi davranışı geliştirme ve HbA1c düzeylerine olan etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Yarı deneysel desende, tek grupta ön test son test düzeneğinde yapılan bu çalışma Şubat-Temmuz 2017 tarihleri arasında Elazığ il merkezinde oturan 11-18 yaş arası tip 1 diyabeti bulunan 66 ergen hasta ile yürütülmüştür. Çalışma boyunca sekiz gruba ayrılan ergenlere altı seanslık motivasyonel görüşme temelli diyabet özyönetim eğitimi uygulanmıştır. Verilerin toplanmasında sosyo-demografik özellikler soru formu, Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışları Ölçeği ve Öz Etkililik Ölçeği kullanılmış olup, eğitim öncesi ve sonrası katılımcılara uygulanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde, tanımlayıcı istatistiksel yöntemlerin yanında bağımlı gruplarda t testi uygulanmıştır. Bulgular: Çalışmaya katılanların yaş ortalaması 14.75 2. 03 olup katılımcıların %56.1' i kız ve %57.6'sı lisede okumaktadır. Motivasyonel görüşme sonrası ergenlerin SYBDÖ ve ÖEÖ toplam puan ortalamalarında anlamlı bir artış olduğu saptanmıştır (p<0.05). HbA1c ortalamalarında motivasyonel görüşme sonrasında düşüş olduğu ancak anlamlı bir fark oluşturmadığı saptanmıştır (p>0.05). Sonuç: Motivasyonel görüşmenin tip 1 diyabet yönetiminde öz etkililiği artırdığı, sağlıklı yaşam biçimi davranışlarında gelişim sağladığı ve metabolik kontrolün sağlanmasında etkili olduğu görülmüştür.