turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kastamonu Mekteb-i İdadi binası restorasyon önerisi

Restorasyon önerisi gerçekleştirilen Mekteb-i dadi Binası, Orta Karadeniz Bölgesinde yer alan Kastamonu ili, Merkez ilçesinin CebrailMahallesindedir. Cebrail Mahallesi, kentin ortasından geçen Gökırmak'ınbir kolu olan Karaçomak Deresi'nin doğu tarafında, kentin kalesininkuzeydoğusunda yer alan, geç Osmanlı meydan kavramının özelliklerini taşıyan bölgedir. Bu çalışmanın amacı, seçilen MEKTEB- DAD binasınınerken cumhuriyet dönemi mimari özelliklerinin tesbit edilmesi, çağdaş koşullar içinde sağlıklaştırma ve koruma için planlama kararlarınavarılması, yapıldığı dönemin mimari özelliklerine uygun restore edilmesine yönelik gerekli fikir ve dokümantasyonun sağlanıp amacına uygun restoreedilmesidir.
Günümüz mimarlığında ütopyanın sınırları

Kültürel Modernleşme'nin tüm dünyada kendini kabul ettirdiği bir çağda yaşıyoruz. Önemle üzerinde durulması gereken konu ise, ideolojileri tüketerek ilerleyen bu sürecin, 20. yy sonunda geleceğe yönelik beklentileri de tüketmiş gibi görünmesidir. Bu nedenle, bu çalışma geleceğe olan inancın yitirilmesine yol açan bugünün kurumsallaşmış yapısı karşısında, bugünü değiştiremese bile değiştirmesi gerektiğine inanan ve bu inançla gelecek projeksiyonları ortaya koyan ütopyaların önemini vurgulamayı amaçlamaktadır. Böyle bir çaba ise öncelikle tarih boyunca üretilmiş en kapsamlı ütopyaları var eden Modern dönemin değişen koşullarını ve ideolojisini açıklamayı gerekli kılmaktadır. Çünkü 19. yy ve 20. yy ütopyalarının incelenmesiyle daha da netleşecek olan, öğeleri Modernist paradigmalara bağlı ütopyaların, Modernite'nin temel ilkelerini çizim ve metin aracılığı ile tümel olarak projelendirerek, sayısız gelecek projeksiyonu oluşturduğudur. Öyle ki, ortak paradigmalara yaslandığı halde, farklı ideolojilerin benimsenmesi sonucunda, geleceğe ilişkin farklı fikir yapıları ve önerileri ortaya çıkabilmiştir. Bunlar ütopya bağlamında iki grupta toplanabiliyor: Endüstriyel ve kırsal ütopyalar. Bugünün karamsar hatta nihilizme yol açan ortamında üretilen güncel ütopik iddiaların sorgulanması sonucunda ise, onların ancak birer yanılsama olduğu gerçeğini ortaya çıkarmaktadır. Sonuç olarak Modernizm'in coşkulu atmosferini yitiren 20. yy sonu dünyası, en azından yakın gelecekte de yeni eleştirel ve ütopik iddiaları geliştiremeyecek gibi gözükmektedir.
Karaköy'de kentsel deneyimin keşfinde bir aracı olarak metaforlar

İstanbul'da değişmekte olan kentsel mekan, kentlilerin bu mekanı özgürce kullanıp, yaşamlarına zenginlik katabilecek etkileşimler kurmalarına engel olmaktadır. Bu süreçte kenti yeniden yaşamsal deneyimlerin bir parçası haline getirebilmek için, kenti daha üretici ilişkilerle yeniden keşfetmeye ihtiyaç vardır. Bu ilişkileri kurabilmek için düşünsel süreçleri zenginleştirebilecek; algı, bellek ve deneyim arasında yeni bağlar kurabilecek metaforlar bir aracı rolü üstlenebilirler. Bu bağlamda tezin amacı; metaforlar aracılığı ile kentsel deneyimi yeniden keşfetmek ve böylece kenti bireylerin anlam arayışlarının bir parçası haline getirmektir. Bu kapsamda çalışmanın mekansal ayağını oluşturan Karaköy, gerek mekansal ve toplumsal çeşitliliği, gerekse mekansal örgütlenmede geçmişşten gelen izleri ile önemli bir potansiyel taşımaktadır. Bu kapsamda Karaköy'ün kentsel deneyiminin keşfine aracılık edecek metaforların neler olabileceği araştırılırken, sadece akademik bir literatür taraması değil aynı zamanda Karaköy'ün kentsel hafızadaki izlerini keşfedebilmek için edebiyat, şiir, görsel sanatlar, müzik gibi gündelik hayatın yansımalarını bulabileceğimiz alanlar da araştırmanın bir parçası olmuştur. Ardından mekanda yapılan yürüyüşler, gözlemler ve görüşmeler ile bu metaforların izleri görünür kılınmaya çalışılmıştır. Çalışma kapsamında Karaköy; 'Geçit', 'Eşik' ve 'Sahne' metaforları üzerinden ele alınmıştır. Bu metaforik çerçeve içerisinde; Karaköy'ün modernleşme, seyir ve toplumsal olaylar ile ilişkisine değinilmiş, zengin bir kentsel mekan olarak Karaköy'ün zamansal, mekansal ve toplumsal çeşitliliği ele alınmış ve bu çeşitliliğin yarattığı zengin karşılaşma olasılıklarına ifade edilmiştir. Bu karşılaşmaların Karaköy'ün tarihsel geçmişşinin izleri etrafında; geçici, kendiliğinden, ve var olan sınırları sorgulayıcı nitelikte olduğu vurgulanmıştır. Ardından Karaköy'ün toplumsal cinsiyet, işgücü, emek ve alt kültür ile olan ilişkisi ele alınmış ve tüm bunların geçmişşten gelen izleri ile bugün halen kentsel mekanda var olduğu ifade edilmiştir. Bu izlerinin keşfi için ise; mekanı deneyimlerken yürümenin ve bedensel deneyiminin önemine vurgu yapılmıştır. Sonuç olarak; metafor kavramı kentsel deneyimin keşfinde yaratıcı ilişkiler kurmak için önemli bir rol üstlenebilir ve bu sayede kentsel mekanları parçalanmış mekanlar ya da olgular olarak görmek yerine, bütüncül bir bakış açısı ile ele alınabilir. Bu kapsamda, yeni kentsel müdahalelerin yaratıcı ilişkilerin bir parçası ve insan yaşamını zenginleştirici nitelikte çevreler yaratması gerekir.
Büro yapılarında rasyonelleşmiş yapım sistemlerinin irdelenmesi

oz BÜRO YAPILARINDA RASYONELLEŞMİŞ YAPIM SİSTEMLERİNİN İRDELENMESİ A. Avni ASIMGİL Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Mimarlık Ana Bilim Dalı Yüksek Lisans Tezi / Tez Danışmanı : Doç. Dr. Orhan REMAN Balıkesir, 1998 Günümüzün büro binaları, bir anlamda endüstri devriminin teknolojik alanda getirdiği yeniliklerle ortaya çıkmıştır. Ekonomik etkenler ve gelişen teknolojinin gereği büro binalarının yapımında rasyonelleşmiş yapım sistemleri kullanılmaktadır. Endüstrileşmiş yapım sistemleri, nitelikli tasarımı, süreç açısından hızlı ve çevresel kalitesi ile başarılı bir şekilde uygulanmaktadır. Kalite ve verimliliğin geliştirilmesi, kaynakların rasyonel kullanımını da beraberinde getirmektedir. Ayrıca, sistemin konvansiyonel sistemlerle birlikte kullanılabilme olanağı da bulunmaktadır. Çalışmanın giriş bölümünde; büro binaları olgusu ile rasyonelleşmiş yapım sistemleri anlatılmıştır. 2. Bölümde; büro binalarının süreç içinde tarihsel, strüktürel ve mekansal gelişimi incelenmiştir. 3. Bölümde; büro binalarında alan standartları, çalışma alanı veya mekanlarının düzenlenmesi ele alınmıştır. 4. Bölümde; yapım sistemleri açıklanmış, binanın endüstrileşmesinde genel sınıflandırmalar belirtilmiştir. 5. Bölümde; büro binalarını modüler ızgaraya uyarlama çalışmaları yapılmıştır. Açık- kapalı plan ve sirkülasyon şemasına göre yer alan çalışma alanları için planlama modülleri önerilmektedir. Bölünebilen kapalı çalışma alanları için 24 M/24M planlama modülü, grup ve açık planlı düzenlenebilen çalışma alanları için 24 M/30M planlama modülü önerilmiştir. Taşıyıcı bileşenler ile tamamlayıcı bileşenlerin, birlikte uygulanabilmesi için modüler ızgara 6M olarak saptanmıştır. Kolonlar 6 M'in katlarını içeren akslar üzerinde yer almaktadır. Çalışmanın temel amacı; büro plan düzenlerinde planlama modüllerinin ve modüler ızgaranın belirlenmesidir. Büro binalarının, ülkemiz şartlarında kuralların ve standartların yer aldığı rasyonelleşmiş yapım sistemleriyle uygulanabilirliğinin ortaya konmasıdır.
Architectural implications of community based/inclusive rehabilitation centers in the light of universal design

Gelişen engellilik ve buna bağlı olarak gelişen rehabilitasyon kavramıyla birlikte, bugünün rehabilitasyon merkezlerinin başarısı geleneksel rehabilitasyon merkezlerinden farklı olarak düşünülmektedir. Geleneksel rehabilitasyon yaklaşımı, engellilerin fiziksel yetersizliklerini medikal tedavi yardımıyla iyileştirmeyi amaçlamaktadır. Son yirmi yıl içinde toplumda, kapsayıcı bir toplumun yaratılması için artan farkındalık ve bilinçlenmenin etkisiyle geleneksel medikal odaklı yaklaşımdan, rehabilitasyonu engellilerin medikal tedavi sürecinden çok onların yaşam kalitesini yükseltmeyi amaçlayan bir süreç olarak gören sosyal odaklı yaklaşıma doğru bir değişim olduğu görülmektedir. Bu yeni sosyal odaklı rehabilitasyon yaklaşımı, başarılı rehabilitasyon için tüm engellilerin katılımını desteklerken sosyal yaşamın çeşitli sektörlerini kapsamayı amaçlayan toplum odaklı rehabilitasyon modelini ifade etmektedir. Bu tezde, toplum odaklı rehabilitasyon merkezlerinin mimari programının, toplumsal katılımı savunan toplum odaklı rehabilitasyon merkezine doğru olan değişime cevap vermenin yanında merkezlerin mekansal özelliklerini daha tanımlayıcı bir yolla geliştirme potansiyeline sahip olan Evrensel Tasarım'ın parametreleri ile hazırlanabileceği ifade edilmektedir. Bu çalışmada, mimari program kapsamında destekleyici sosyal servisleri ve toplum odaklı rehabilitasyon merkezlerinin mekansal özelliklerini açıklamak için ET'nin önemli parametreleri olan eşitlik ve katılım yaklaşımları kullanılmıştır.
Amasya ilinde yapılan koruma uygulamalarının koruma kurul kararları üzerinden değerlendirilmesi

Tarihin en eski çağlarından itibaren yaşayan toplumların, bulundukları devirlere ait mimari izlerin gelecek nesillere aktarılması bir zorunluluktur. Hızla değişen yaşam şartları, hızlı kentleşme, nüfus artışı, doğal kaynakların giderek artan bir tahribi, endüstrileşme, bilinçli ve bilinçsiz şekilde gerçekleştirilen tahribat ile kültür varlıklarımızın yağmalanması, geçmişşten günümüze kalan kültürel değerlerin korunmasını zorunlu kılmaktadır. Bu tez Amasya ili Hatuniye Mahallesinde bulunan ve Kültür Varlıkları Koruma Kurulu tarafından tescillenmiş olan Yalıboyu evlerinin sürdürülebilirliğini değerlendirmek amacıyla hazırlanan bir çalışmadır. Bu bağlamda Amasya kenti için alınan koruma kararlarının Yalıboyu evleri üzerindeki uygulama hedefleri incelenerek değerlendirmeler yapılmıştır. Bu değerlendirmeler doğrultusunda hazırlanan tez; giriş ve sonuç bölümleriyle beraber 7 bölümden oluşmaktadır. İkinci bölümde Amasya kentinin genel analizine, üçüncü bölümde Amasya kentinin geçmişşten günümüze kent tarihi ve mekansal analizine yer verilmiştir. Dördüncü bölümde çalışma alanı olan Yalıboyu Evleri'nin mekansal analizine yer verilmiş, beşinci bölümde ise Amasya kenti ve takribinde çalışma alanı olan Yalıboyu Evleri'nde görülen koruma faaliyetleri geçmişşi ve koruma amaçlı imar planına değinilmiştir. Altıncı bölümde; KTVKBK' larının bölge ile ilgili kararları incelenmiş, kararlar sonucunda yapılan uygulamalar değerlendirilmiştir. Son bölüm olan yedinci bölümde sonuca yer verilmiştir.
İstanbul kent dokusunda 20. yüzyıl mimarlığına ait bir örnek: 4. Levent Toplu Konutları ve korunmasına yönelik öneriler

1950'li yıllarda artan konut ihtiyacını karşılamaya yönelik, kent çeperinde bir banliyö olarak kurgulanan 'bahçe şehir' tasarımının, İstanbul'daki ilk örneklerinden olan 4. Levent Toplu Konutları Prof. Dr. Kemal Ahmet Aru ve Rebii Gorbon tarafından tasarlanmıştır. Levent bölgesi projesi etaplar halinde ilerlemiş, ilk üç etapta bahçeli ve tekil tek iki katlı yapılar projelendirilmişken, 4. etapta ise apartman ve sosyal yapı kavramının irdelenerek toplu konutlara farklı bir bakış açısı getirilmiş olması, tasarımda yapı ölçeğinden mahalle ve kent ölçeğine geçilmesi, planlamanın konut - sosyal alan doğrultusunda oluşturulması ayrıca dönemin yapım tekniklerinde yeni malzemelerin kullanılması ve cephe tasarımının plan ölçeği ile birlikte önemsenerek yapılması, bu alanın modern mimarlık mirası içindeki önemini sergilemektedir. Zaman içinde kentsel gelişime bağlı olarak Levent bölgesindeki fonksiyonun konut kullanımından daha çok ticaret olarak değişimi, bu yapılarda fiziksel değişimlere neden olmuş ve özgün kimliğinden uzaklaşma tehlikesi ile karşı karşıya kalmıştır. Bu çalışmada 20. yüzyıl Mimarlığının şehir ölçeğinde tasarlanmış önemli örneklerinden biri olan 4. Levent Toplu Konutlarının Modern Mimarlık Mirası kapsamında korunması, kent belleğinde yok olmadan kalıcı hale gelmesi ve gelecek dönemlere aktarılabilmesi için yapıların detaylı cephe analizleri yapılmış, korunmasına yönelik uygulamalar irdelenmiş ve yapılarda karşılaşılan sorunlara yönelik çözüm önerileri geliştirilmiştir.
Akçaabat geleneksel konutları örneğinde yöresel kimlik arayışı

Bu çalışmada, önemle üzerinde durulan konu, yeni çevrelerin oluşturulmasında hemen her yerde geçerli standartların ötesinde içinde bulunduğu tarih ve kültürel kimlikli çevrenin 'ayırt edici' yapısından kaynaklanan özünün tesbit edilmesidir. Bu amaçla yörelere kimlik kazandıran nitelikler ortaya koyularak, işlevsel açıdan eskiyen konutlar yenilenirken ve yeni konutlar üretilirken kültürel köprü işlevinin sürdürülmesi için bir yol araştırılacaktır. Birinci bölümde problem tanıtılmakta ve kültür-kültürel çevre, biçim, kimlik ve kimliklendirme incelenmekte ve birbirleriyle olan ilişkileri açıklanmaktadır. Daha sonra seçilen örnek yörenin tarihi, doğal coğrafyası, topoğrafik yapısı, bitki örtüsü, iklimi ve ekonomik durumu incelenmiştir. İkinci bölümde yapılan çalışmalar yer almaktadır. Bu bölüm iki aşamadan oluşmaktadır. - Birinci aşamada yörede alan çalışması yapılmış ve saptanmış geleneksel konutların röleveleri çıkarılmıştır. Bu çalışma sırasında fotoğraf ve röleve tekniği kullanılmıştır. - İkinci aşamada ise yöreye kimlik kazandıran yapısall niteliklerin ayırdedici özelliklerinin saptanabilmesi amacıyla yörede yaşayan kişilere yönelik bir soruşturma çalışması yer almaktadır. Soruşturma çalışması ile bu yapısall kimliğin ayırdedici özelliklerinin belirlenmesi hedeflenmiştir. Üçüncü bölümde, yapılan röleveler ve soruşturma listelerinin analizleri yapılmış, elde edilen verilerin tipolojik bir sınıflandırılması yoluna gidilmiştir. Bu yolla yörenin yapısall kimliğini saptamak amaçlanmıştır. Dördüncü bölümde belirlenen nitelikler tablolar halinde sunulmuş ve değerlendirilmiştir. Beşinci ve altıncı bölümlerde sonuçlar ve öneriler yer almaktadır.
Diyarbakır eski suriçi ve surdışı evlerinde çevresel etmenler-kullanıcı gereksinimi-tasarım ilişkisi üzerine bir araştırma

Yapı kullanıcının gereksinmeleri doğrultusunda oluşturulmuş fiziksel çevredir. Yapının amacı kullanıcının gereksinim duyduğu konforlu çevreyi yaratmaktır. Kullanıcı bazı çevresel etmenler sonucunda bir takım gereksinmeler duyar. Çevresel etmenlerin eksiksiz ve gerçek bir biçimde ortaya konması, kullanıcı gereksiniminin doğru bir şekilde belitlenmesini sağlar. Bunun sonucu olarak da yapı amacına uygun bir biçimde tasarlanmış olur. Çevresel etmenler- kullanıcı gereksinimi- tasarım ilişkisi doğru kurulmadığında yapının amacına ters düşülür. Eski yapılarda bu ilişkinin doğruluk aranı günümüz yapılarına göre daha fasladır. Bu ilişkinin kurulması günümüz yapılarının tasarımlarında aynı duyarlılıkla ele alınmamaktadır. Bunun sonucunda insanların gereksinim duydukları konfordan uzak, yapılar ortaya çıkmaktadır. Çevresel etmenler kullanıcı gereksinimi- tasarım ilişkisi konusu, Diyarbakır eski Suriçi ve Surdışı evleri örneklemesiyle ele alınmıştır. Bu evlerde kullanıcılar aynı çevresel etmenler de hemen hemen benzer olmasına karşın farklı tasarımlar ortaya çıkmıştır. Bu farklılığın nedeni, kullanıcı gereksinmesinde ki farklılıklar ve yapının kullanım amacıdır. Kısaca tanıtılan çalışma dört bölümden oluşmaktadır. VIBirinci bölümde; konu tanıtılmış, çalışmanın amacı, önemi, varsayım, sınırlılık ve yöntem belirtilmiştir. İkinci bölümde; çevresel etmenler- kullanıcı gereksinimi- tasarım ilişkisi konuları ile ilgili genel bilgilere yer verilmiştir. Çalışmanın ağırlığını oluşturan üçüncü bölümde; çevresel etmenler- kullanıcı gereksinimi- tasarım ilişkisi konusu; Diyarbakır eski sur içi ve sur dışı evleri örneklemesiyle ele alınmıştır. Bu evlerde, bu ilişkinin kurulması ve kullanıcı gereksinmeler indeki farklılıkların, tasarımlara belirgin bir biçimde yansıdığı gerçeği ortaya çıkarılmıştır. Dördüncü bölüm; sonuç ve önerilere ayrılmıştır. Ekler bölümünde; konu ile ilgili kroki ve resimlere yer verilmiştir.
Fetihten Osmanlı dönemine kadar Kayseri'deki Türk anıtları

XXX FETİHTEN OSMANLI DÖNEMİ'NE KADAR KAYSERİ'DEKİ TÜRK ANITLARI Alev KURU GAZİ ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ Şubat 1993 ÖZ Fetihten Osmanlı Dönemi'ne kadar Kayseri'deki Türk anıtları Danişmendli, Selçuklu, Ertenalı, Kadı Burhaneddin Devri, Karamanlı ve Dulkadirliler in imzalarını taşımaktadır. Bu eserlerden günümüze gelebilenler içerisinde; camiler, medreseler, zaviyeler, han ve hamamın yanı sıra en büyük grubu kümbet ve türbeler meydana getirmektedir. Kayseri'nin mimari eserleri, Selçuklu ve beyliklerin Anadolu'nun diğer merkezlerinde özellikle Doğu ve Orta Anadolu'da meydana getirdikleri yapılara plan tipleri bakımından benzemektedir. Fakat taş süslemeciliğinin esas olduğu Kayseri'de motifler, Konya ve Sivas yapılarından farklı olarak az derin oyma tekniğinde uygulanmışlardır. Kayseri'nin bu döneme ait camilerinin büyük bir kısmının Büyük Selçuklu geleneğindeki plan tipinde olmaları dikkat çekicidir. Erken devir yapılarında özellikle küm betlerde yuvarlak kemerlere ve ikiz pencerelere yer verilmesi bunun mahalli ustaların veya Kayseri'ye has mahalli bir zevkin ürünü olduğu fikrini akla getirmektedir. Kayseri'de Selçukluların yanı sıra Ernetalı Beyliği varlığı özellikle kümbet ve türbelerde kendini göstermektedir. Karamanlılara ait herhangi bir mimari esere rastlanmayan Kayseri'de Dulkadirliler'den kalan tek yapı da Hatuniye Medresesi ' dir.
Sibernetik mekan oluşumu

Sibernetik çalışmalarla birlikte insanların kurduğu sistemlere, geri besleme özelliği getirilmesi sayesinde kendi varlıklarını sürdürebilme şansı verilmiştir. İnsanın entropiye karşı direnişinde insan bedeninin yapay sibernetik sistemlerle bütünleşmesi sağlanarak özne ve nesne ilişkisinde bir kırılma noktası yaratılmıştır. Dördüncü endüstri devrimi ve bilgi iletişim teknolojisindeki gelişmelerle birlikte bilgi çağının kapısı aralanmıştır. Üretilen sonsuz bilgi, bedenin uzantısı haline gelen nesneler aracılığıyla vücudumuza kadar sızmış ve insan giderek büyük verinin parçası haline gelmiştir. İnternet ortamının sağladığı bağlantı olanakları insanın bedenindeki ve etrafındaki sınırları kaldırarak, insanı büyük bir ağa bağlantılı hale getirmiştir. Bu sebeple insanın yeni bedeniyle birlikte mekan içindeki varoluşu ve kent yaşamıyla ilişkisi de güncellenmektedir. Teknolojik gelişmelerle birlikte sibermekan kavramı sadece edebiyat ve sinema kapsamında ele alınmakla kalmayıp günümüzde artık etrafımızda da oluşmaya başlamıştır. Bu bağlamda tez kapsamında, teknolojik gelişmelerin insanın günlük yaşamına etkisi bu bağlamda incelenerek; insanın mekanla ilişkisinde yaşanan dönüşümü ve yeni kentsel mekan deneyimlerini, ağlarla birlikte geçiş yapılan sibermekan kavramını araştırmak amaçlanmıştır. Sonuç olarak, BIT'lerle etrafımızda örülmeye başlayan sibermekanın bağlamsal altyapısı, üretim olanakları ve oluşumunda mimarın rolü tartışılmıştır.
Reintegration of a fragmented historic urban core: Sungur Bey mosque market area, Niğde

Tarihi kent merkezleri, sahip oldukları yapı stoğu ve yansıttıkları yaşam biçimleri dolayısıyla kentsel kimlik oluşumuna katkıda bulunmakta, kentsel hafızanın yaşatılmasına aracı olmaktadır. Fakat, sosyal, ekonomik ve kültürel değişimler sonucunda deneyimlenen müdahaleler, tarihi kent merkezlerini parçalanmaya sürükleyerek bu alanların sahip olduğu özgün nitelikleri tehdit etmektedir. Tezin ana konusu, çevre düzenleme projesi hazırlayarak Niğde parçalanmış tarihi kent merkezinin korunması ve yeniden bütünleşmesidir. Tez kapsamında Avrupa'daki bazı örnekler incelenerek, tarihi kentsel alanların korunmasına ilişkin kavramsal bir arka plan belirlenmiştir. Bu kavramsal arka plana referansla, Niğde tarihi kent merkezi tarihsel gelişimi, planlama ve koruma faaliyetleri, ve genel özellikleri incelenmiştir. Şehrin günümüze ulaşan tarihi kesimleri analiz edilerek, Sungur Bey Cami Pazar Alanı örneklem olarak seçilmiştir. Pazar alanı geçmişşle benzersiz bir tarihsel bağlantıya sahiptir ve bu alanın önemine çok sayıda anıtsal yapı tanıklık etmektedir. Bu tezde kentsel özellikleri değerlendirilerek, Sungur Bey Cami Pazar Alanı için bir çevre düzenleme avan projesi hazırlanması amaçlanmıştır.
Genetik algoritmaya dayalı kitlesel bireyselleştirme amaçlı konut tasarım modeli

Bu tez çalışması kapsamında, konutların kullanıcı tercihleri doğrultusunda şekillenebilmesi ve mimar ile kullanıcı arasında istekleri yansıtan bir aracı olması açısından kitlesel bireyselleştirme amaçlı bir model tasarlanmıştır. Kullanıcı öncelikle arayüzler aracılığı ile modele konut yapısı ve oda tercihleri gibi isteklerini veri girişi olarak girmektedir. Modelde kullanıcıdan elde edilen verilerle oluşturulan çok sayıda oda seçeneği arasından, kullanıcının isteklerine en uygun olanlarının çoğalmasına izin veren ve uygun olmayan seçenekleri eleyen, doğadan esinli evrimsel bir yaklaşım olan Genetik Algoritmalar form arama ve kat planı üretme amaçlı kullanılmıştır. Konutun farklı katlarının üretiminden sonra oluşturulan kütle üç boyutlu olarak görselleştirilerek kullanıcıya mekanı deneyimleme fırsatı verilmektedir. Kullanıcı yönlendirmeleri doğrultusundaki verilerle oluşturulan model, iki veya üç boyutlu mimari çizim programlarında kullanılmak üzere bir ek yazılım ile dönüştürülerek, doğrudan mimara aktarılabilir. Ayrıca tez çalışması için oluşturulan bu model, ileride geliştirilerek farklı açılar ve eğrilerin de kullanıldığı daha esnek tasarımlar yapmaya olanak tanıyabilir.
Ayasofya Haseki Hürrem Sultan Hamamı restorasyon önerisi ve kütüphane olarak işlev kazandırılması

Osmanlı kültüründe hamam binaları, dilden edebiyata ve gündelik hayata kadar Osmanlı kültüründe önemli bir yer tutmuştur. Tüm Türk toplulukları gibi temizliğe önem veren Osmanlılar, gittikleri her yerde hamam binalarını inşa etmişlerdir. Anadolu'nun her köşesinde, yok olmaya yüz tutmuş hamam binalarının bulunması, bunların doğru tespiti, analizi, belgelenmesi, değerlendirilmesi ve korunabilmesi sorunlarını da beraberinde getirmiştir. Tez kapsamında incelenen Haseki Hürrem Sultan Hamamı Binası, Osmanlı Klasik dönemi mimari özelliklerini yansıtmaktadır. Osmanlı hayatında önemli bir yere sahip olan hamam yapıları, modern hayatla beraber yıkanma işlevinin konut iç mekanına girmesi ile işlevsel özelliklerini yitirdikleri, buna bağlı olarak da çoğu terk edildiğinden yıpranmış, harap olmuş ya da tamamen yok olmuştur. Bu araştırmada; Haseki Hürrem Sultan Hamamı Binası'nın barındırdığı değerlerin korunması ve sorunlarının çözülmesine yönelik restorasyon önerisinin oluşturulması amacıyla; belgeleme, analiz, değerlendirme ve sentez aşamalarını kapsayan çalışma yöntemi izlenmiştir. Çalışmanın amacı, Sultanahmet Meydanı'nda bulunan kültür varlıklarından biri olan atıl kapasitedeki; Haseki Hürrem Sultan Hamamı Binası'nın bugünkü durumunu analitik incelemeler ve değerlendirmelerle belgelemek, yapının özgün durumunu ortaya koymak ve koruma ilkeleri ışığında binanın sürdürülebilir korunmasına yönelik restorasyon önerisi getirmektir. Ayasofya Haseki Hürrem Sultan Hamamı Binası restorasyon önerisi ve kütüphane olarak işlev kazandırılması'nı konu eden bu tez 5 bölümden oluşmaktadır. Bölüm I 'de hamam binalarının tasarımıyla ilgili genel bilgiler verilmiş, hamam yapılarının tarihsel gelişimi anlatılmıştır. Türk Hamamının, Türk kültürü içindeki yeri ve mimari özellikleri anlatılmıştır. Bölüm II' de, Ayasofya Haseki Hürrem Sultan Hamamı Binası'nın konumu, tarihçesi, mekansal ve mimari elemanlarının özellikleri detaylı bir biçimde incelenmiş, değişim ve bozulmalar tespit edilerek günümüzdeki durumu değerlendirilmiştir. Bölüm III' de, Ayasofya Haseki Hürrem Sultan Hamamı Binası'nın restitüsyon önerisi, restorasyon önerisi doğrultusunda yapıya yapılması gereken müdahalelere yer verilmiştir. Bölüm IV 'de uygun işlev araştırması yapılmış ve Kütüphane ve Sergi Merkezi işlevi verilen hamam yapısıyla ilgili kriterlerin ve gerekli bilgilerin elde edilmesi amacıyla kütüphanenin tarihine kısaca değinilmiş, dünyadaki ve Türkiyedeki önemli kütüphane örenekleri incelenmiştir. Bölüm V ' de Ayasofya Haseki Hürrem Sultan Hamamı Binası'nın kütüphaneye dönüşümüne yer verilmiştir. Sonuç ve Değerlendirme bölümü olan bölüm VI' da ise, karşılaştırmalı değerlendirme yoluyla elde edilen sonuçlar anlatılmıştır.