turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sakarya ili adapazarı ilçesi taraklı yerleşimi tarihi evlerinin ekolojik bağlamda tasarım ilkelerinin araştırılması

18. ve 19. Yüzyıllarda gerçekleşen endüstri devrimi Türkiye'de özellikle 20. Yüzyılın başlarında Kurtuluş Savaşı sonrası kapitülasyonların kalkması ile etkisini göstermeye başlamıştır. Yeni buluşların makineleşmiş endüstriyi beraberinde getirmesi enerji ihtiyacını etkilemiş, artan enerji ihtiyacının paralelinde toplumlar yenilenmesi mümkün olmayan fosil yakıtlara yönelmişlerdir. Barınma kültüründeki batılılaşma etkilerinin öne çıktığı 19. Yüzyıldan günümüz endüstri toplumuna kadar geçen süreçte yaşanan sosyo-kültürel değişim ve paralelinde nüfusla birlikte artan konut talebi, yapılaşmanın plansız, düzensiz ve hızlı ilerlemesine neden olmuştur. Yaşanılan bu gelişmeler sonucu ekolojik denge zarar görmüş, küresel ölçekli çevre sorunları gündeme gelmiştir. Binaların toplam enerji tüketiminde büyük paya sahip oluşu ve yapı sektöründe enerjinin etkin kullanılmasının sağlayacağı büyük enerji tasarrufu toplumları yenilenebilir enerji kaynakları kullanımına yönlendirmiştir. Bu bağlamda 20. yy. da ekolojik mimarlık yaklaşımı gündeme gelmiştir. Geleneksel yapılar doğa, insan ve yapı arasında kurulan bağı belirgin şekilde ortaya koyan, uzun yıllar boyunca deneme yanılma yöntemi ile yer'e, yöre'ye, iklim'e ve doğa'ya uygun çözümlerin üretildiği mimari mirasımızın temel taşlarıdır. Yapılan bu çalışmada Taraklı yerleşimi geleneksel evlerinin ekolojik bağlamda tasarım ilkeleri araştırılarak, ekolojik mimarlık ve geleneksel mimarlık arasındaki benzerlikler ortaya konulacak, geleneksel mimarlığın ekolojik tasarım yaklaşımlarındaki yeri vurgulanmaya çalışılacaktır
Burdur Kavaklı Rum Ortodoks Kilisesi mimari analizi ve restorasyon süreci (2009-2014)

Burdur yerleşiminde kuruluşundan itibaren Türk, Rum, Ermeni ve sosyo-kültürel yapısı farklı olan diğer topluluklar 1925 yılında gerçekleşen mübadeleye kadar birlikte yaşam sürmüşlerdir. Yaşanan siyasi, ekonomik gelişmeler ve göçler sonrasında bölgede sadece kimliklerini değiştiren ve İslam dinini benimseyen Rum ve Ermeni halkı yaşamaya devam etmiş, diğerleri ise göçmek zorunda kalmıştır. Bu halklar genellikle bazı mahallerde yoğunluklu olarak yaşamış ve o yerleşimlerde zaman içerisinde kendilerine özel yapılı çevreyi oluşturmuşlar; konutlar, kamu yapıları, eğitim yapıları ve dini yapılar inşa etmişlerdir. Tez kapsamında ele alınacak olan Kavaklı Ortodoks Rum Kilisesi'nin bulunduğu Zafer Mahallesi yaşanan mübadele ile değişim göstermiş bir yerleşim olup, tarihsel süreçteki izleri, konut yapıları ve kilise yapısı ile sürdürmektedir. Mübadele sonrası kentte Rum Ortodoks halkının azalması ile kullanıcı cemaatinin oluşmaması ve yasalar gereği özgün işlevinde kullanılamayan kilise yapısı zarar görmüş, bir takım mimari özelliklerini ve dini yapı olma özelliğini kaybetmiştir. Yapı Burdur kent yerleşimi ve Zafer Mahallesi için tarihi bir belge özelliği göstermektedir. Yapıda 2009- 2014 yılları arasında gerçekleştirilen onarım çalışmaları, yapının sosyo-kültürel ve fiziksel sürdürülebilirliğinin sağlanması için önem taşımaktadır. Yapının tarihsel sürecinin arşivler yardımı ile ortaya çıkarılması, yapının mimari özelliklerinin belirlenmesi, mekansal analizinin yapılması, söz konusu kapsamlı onarımın tüm detayları ile aktarması ve yeniden işlevlendirmesürecinin değerlendirilmesi tezin amaçlarını oluşturmaktadır. Çalışma kapsamında genel olarak; tarihsel bilgiler karşılaştırma yöntemiyle tartışılmış, yapının eski belgeleri ve edinilen diğer bilgilerden mekansal okumalar yapılmıştır. Tarihi değerlendirme ve karşılaştırmalarından sonra yapının onarım süreci, yeni işlevi, restorasyon projesi, şantiye verileri ve uygulama tekniği birlikte aktarılarak genel değerlendirmeler yapılmıştır. 1925 yılında yaşanan büyük mübadeleden önce bir Rum mahallesinin merkezine inşa edilmiş olan kilise yapısı çevresinde, günümüzde tescilli ya da tescili geçekleşmemiş birçok konut yapısı ve mezarlıklar bulunmaktadır. Kültürel sürekliliği sağlamak, tarihe ışık tutmak, kent belleğini korumak ve daha büyük ölçekte, tarihi dokunun korunması için kilise yapısı ile birlikte çevresindeki yapıların korunması gerekmektedir.
Beton dayanımının su/çimento ve agrega/çimento oranlarına bağlı olarak belirlenmesi

:Beton; su, çimento, agrega, çimento ve bazı mineral ya da kimyasal katkı maddelerinden oluşan kompozit bir malzemedir. İstenilen özelliklere sahip bir beton elde edebilmek için betonu oluşturan malzemelerin özelliklerinin ve karışım oranlarının belirlenmesi gerekir. Beton karışım oranlarını belirlemede genellikle Graf, Bolomey, Feret ve Abrams modelleri kullanılmaktadır. TSE tarafından hazırlanan TS 802 standardında bu modellere atıf yapılmaktadır. Bu çalışma kapsamında literatürde yer alan beton dayanım formülleri incelenmiştir. Yapı merkezi, Arıoğlu, Türk el ve Çolak formülleri ulusal çalışmalar, DeLarrard, Neville, ve Popovich'in bağıntıları ise uluslararası çalışmalar başlığı altında açıklanmıştır. Yapılmış çalışmalarda yer alan modeller genellikle beton dayanımını su/çimento oranına ve beton içindeki hava miktarına bağlı olarak tahmin etmektedir. Bu modeller beton dayanımını önemli ölçüde etkileyen parametrelerden biri olan agrega/çimento oranını dikkate almamaktadır. Bu nedenle bu çalışmada beton dayanımını, su/çimento ve agrega/çimento oranlarına bağlı olarak belirleyen Çolak modeli incelenmiştir. Çolak tarafından geliştirilen bu modelin deneysel sonuçlara uyumu araştırılmış ve diğer modellerle karşılaştırılması yapılmıştır. Elde edilen sonuçlar Çolak modelinin beton dayanımını tahmin etmede oldukça başarılı olduğunu göstermektedir. Model ayrıca maksimum basınç dayanımını veren su/çimento oranının hesaplanmasına olanak sağlamaktadır.
Kültürel miras koruma projelerinde sivil toplum kuruluşları-yerel yönetim ilişkilerinin değerlendirilmesi

Sivil toplum kuruluşları, toplumsal duyarlılığın ve örgütlenmenin bir parçası olarak ortaya çıkmaktadırlar. Çağdaş ve demokratik anlayışın hakim olduğu ülkelerde, hükümetler tarafından da desteklenerek, toplumsal meselelerin kamuoyu nezdinde ele alınıp, tartışılmasına ve değerlendirilmesine katkıda bulunmaktadırlar. Türkiye'de, Cumhuriyet dönemi ile birlikte etkinlik alanları genişleyen ve 2000'li yıllarda sayıları artan STK'larının kültürel miras ve koruma konusunda faaliyet gösterenleri, kültürel değerleri korumaya yönelik çalışmalarda bulunmaktadırlar. Günümüz sanal iletişim olanaklarının da etkisiyle geniş kitleler tarafından daha bilinir hale gelen kültürel miras ve korumayla ilgili STK'lar, bu sayede halkla, merkezi ve yerel yönetimlerle ilişkilerini kuvvetlendirmişlerdir. Yerel yönetimler ise; halkın ihtiyaç ve taleplerine cevap verebilmek adına seçimle işbaşına gelen ve hizmet sunan birimlerdir. Bu açıdan yetki alanları içinde kültürel mirası koruma projeleri de bulunmaktadır. Kamu yararını gözeten STK'ların ve kamuya hizmet verme görevi üstlenen yerel yönetimlerin, ilgi ve yetki alanları açısından karşılıklı etkileşim içinde olmalarının gerekliliği açıktır. Kültürel mirası koruma alanında da kuvvetli ilişkiler kurmaları önemlidir. STK'lar ve yerel yönetimlerin bu alanda işbirliği içinde olmaları, kültürel miras koruma bilincinin yerelden ulusala yayılarak eyleme dönüşmesinde etkili olacaktır. Bu çalışmada, öncelikle Türkiye'de STK'lar ve yerel yönetimlerin kültürel miras koruma alanında üstlendikleri roller ve etkinlik alanları incelenmiştir. Birbirleriyle ilişkilerinin niteliği ve etkinliğinin anlaşılması için, gerek kültürel miras ve koruma alanında seçilen STK'lar, gerekse bazı yerel yönetimlerle iletişime geçilerek anket araştırması yapılmıştır. Ayrıca STK'lar ve yerel yönetimlerin birlikte dahil olduğu bazı koruma projeleri incelenerek, uygulamadaki yansımalar irdelenmiştir. Ardından anket sonuçlarının analizi ve örnek projelerin incelemesinden elde edilen sonuçlar değerlendirilerek, Türkiye'de kültürel miras koruma alanında STK'lar ve yerel yönetimler arası ilişkilerin geliştirilmesine yönelik veri sağlanması amaçlanmıştır.
The transformative role of representational media within the context of contemporary housing: The gated enclaves of Ankara and consumer culture

oz SUNUŞ ORTAMLARININ ÇAĞDAŞ KONUT ALANINDAKİ DÖNÜŞTÜRÜCÜ ROLÜ: ANKARA'NIN KAPALI YERLEŞKELERİ VE TÜKETİM KÜLTÜRÜ Öden, Alper Yüksek Lisans, Mimarlık Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Güven Arif Sargın Aralık 2004, 96 Sayfa 1970'li yılların ortalarından itibaren kapitalizmin yeni bir aşamasına geçişi temsil eden yapısall dönüşüm, Fordist bir alt-yapıdan Post-Fordist bir alt-yapıya geçişi de tarifler. Fordizmin istikrarlı ve durağan gelişme yapısının kapitalist örgütlenmede tıkanmaya yol açmasına yanıt olarak ortaya çıkan, daha esnek emek süreçlerine, piyasalara ve sermayenin yüksek coğrafi akışkanlığına dayanan Post-Fordist yapılanma, tüketim kalıplarında da hızlı değişikliklere ihtiyaç duyar. Sermayenin dolaşım süresinin mümkün olduğu kadar kısalmasına, dolayısıyla tüketim nesnesinin yaşam ömrünün kısa olmasına dayanan bu dönem, 'esnek birikim' olarak da adlandırılır. Tüketim, maddi ihtiyaçların giderilmesinin yanı sıra kültürel bir eylem içeriğine de kavuşmaktadır. Nesnelerin sembolik değerinin kullanım değerinin önüne geçmesini imleyen bu dönem, tüketim kültürü olarak adlandırılmaktadır. Tüketim kültürü değerlerinin özelleşmiş konut üretimi ve tüketimi alanında meşrulaşmasını 'kapalı yerleşkeler' temsil eder. Çoğunlukla kentin yeni gelişim alanlarında yer alan bu viyerleşkelerin en önemli özellikleri: üst gelir grupları taraflndan talep ediliyor ve kullanılıyor olması, duvarlarla çevrili olması; özel güvenlik birimleri ve sistemleriyle kontrol ediliyor olması; benzer konfor standartına sahip konutlardan oluşması; kamusal alanuı özelleşmiş olması; ve çeşitli kamusal hizmetlerin özelleşmesi olarak sıralanabilir. Bütün bu bulguların ışığında, çalışmanın amacı yeni konut sunumlarının farklı bir yaşam tipi üzerine kurguladıkları pazarlama stratejilerinin, Ankara'da seçilmiş, on yerleşkenin özgün sunum ortamları üzerinden incelenmesidir. Dolayısıyla çalışma, bu farklılık kavramının nasıl açığa çıkarıldığını ve sunulan ev yerleşkelerinin mekansal sonuçlarına nasıl atfedildiğini açığa vuracaktır. Yerleşkelerin çevresel ve mimari kaliteleri üzerine temellendirilen mekansal analizler vasıtasıyla farklılaşma iddiasının nasıl ve ne derece elde edildiği, ya da akademik ve profesyonel mimarlık kültürü içerisinde ne derece farklı veya özgün bir pozisyon teşkil ettiği, aynılaşma ve farklılaşma temaları üzerinden araştınlacaktır. Sonuç olarak çalışma, özelleşmiş ev yerleşkeleri üzerine kurgulanan farklı bir yaşam tipi temasım ve bu farklılık temasının meşrulaştınlma sürecini, tüketim kültürü dinamikleri çerçevesinde inceleyecektir.
İşlev değişikliğinin Balıkesir'deki tarihi yapılar üzerindeki etkilerinin araştırılması

Koruma kavramını, bir tarihi yapının ya da anıtın yıkılmasını, bozulmasını ve kötüye kullanımını önlemek amacıyla yapılmış bakım ve müdahale türleri olarak nitelendirebiliriz. Tarihi yapıların ayakta kalabilmesi, gelecek nesillere ulaşabilmesi için çeşitli koruma yöntemleri uygulanabilmekte, işlev değişikliği de bu koruma yöntemleri arasında sayılmaktadır. Yeniden kullanım, yapıldığı dönem işlevini yitirmiş bir tarihi yapıya, bir anıta, bir sivil mimarlık örneğine yeni bir işlev verilerek yapının günümüz koşullarında kullanımını sağlamaktır. Tezin ana kurgusunu çalışma alanı olan Balıkesir kent merkezini oluşturan Altıeylül ve Karesi ilçelerinde bulunan işlev değişikliği geçirmiş 10 adet yapı oluşturmaktadır. Bu araştırmada incelenen yapılar; 1898 depremi öncesi ve sonrası yapılmış, erken Cumhuriyet ve geç Cumhuriyet dönemi yapılarından seçilmiştir. Bu yapıların, yapıldıkları dönemlerin yaşayışlarına, dönemsel cephe düzenlerine, plan ve mekan kurgularına, sosyo-kültürel, siyasi, ekonomik değerlerine ışık tutan yapılar olmalarına özen gösterilmiştir. Giriş bölümünde çalışmanın amacı, kapsamı ve yöntemi açıklanmıştır. İkinci bölümde; koruma kavramı ve yöntemlerine değinilmiş, tarihi yapılarda işlev değişikliği ile işlev değişikliği ilkeleri ve yasal düzenlemelere yer verilmiştir. Üçüncü bölümde, işlev değişikliği seçiminde izlenen yöntemler, yapıya uygun işlev seçimini etkileyen kavramlar, yeni işlev sonrası yapılan müdahaleler anlatılmıştır. Tezin ana gövdesi olan dördüncü bölümü; çalışma alanı olarak belirlenen 10 adet yapının tarihçeleri, işlev değişikliği kararları, eski ve yeni projeleri, yapılara ait bulunan bilgi, belge ve eski/yeni fotoğraflar, geçirdikleri müdahaleler ve bu müdahalelelerin değerlendirmeleri oluşturmaktadır. Son olarak yapılan incelemeler sonucu Balıkesir kent merkezini oluşturan Altıeylül ve Karesi ilçelerinde bulunan 10 adet yapının geçirmiş oldukları işlev değişikliklerine ilişkin değerlendirmeler yapılmıştır.
Yüksek binalarda kamu kontrolü ve İstanbul için öneriler

İlk örnekleri 19. yüzyılın sonunda ABD'de ortaya çıkan ve giderek dünyada birçok şehrin sembolü haline gelen 'yüksek bina' tipinin kontrol problemi başlangıcından itibaren tartışmalara yol açmıştır. Türkiye'de toplumsal, ekonomik ve teknolojik gelişmelere paralel olarak 'yüksek bina' yapma eğiliminin hız kazandığı son dönemlerde bu konudaki kontrol eksiklikleri sık sık gündeme gelmektedir. Bu çalışmanın amacı, yüksek binalarla ilgili kamu kontrolü konularında yararlanılabilecek sonuçların İstanbul örneğinde ortaya konulmasıdır. Belirlenen temel amacına yönelik olarak çalışma beş bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde önce, binalarda kamu kontrolünün anlamı, amaçları ve kapsamı üzerinde durulmuş, ortaya çıkış nedenleri ve farklı hukuk sistemlerindeki gelişimi incelenmiştir. Yüksek bina tipi ve kontrol problemi tanımlanmış, yüksek binaların ortaya çıkması ve gelişimi farklı açılardan değerlendirilmiş ve çalışmanın amacı, kapsamı ve sınırları açıklanmıştır. İkinci bölümde, binalarda kamu kontrolünün Türkiye'deki durumu ele alınmıştır. Osmanlı İmparatorluğundan günümüze kadar gelişen kontrol süreci incelenmiştir. Türkiye'deki mevcut durum, binalardaki kamu kontrolünün dayandığı kaynaklar, organizasyon ve işleyiş incelenerek binalardaki mevcut kamu kontrolü konuları listelenmiştir. Üçüncü bölümde, çalışmanın belirlenen amacı doğrultusunda örnek alınan ülkelerde yüksek binalarla ilgili kamu kontrolü konuları incelenmiştir. Dördüncü bölümde, Türkiye'de olumlu ve olumsuz eleştirilerden ortaya çıkan sonuçlar değerlendirilmiş ve mevcut kontrol konuları örnek alınan ülkelerle karşılaştırılmıştır. Türkiye'de İstanbul örneğinde yarar ve sakınca yüksek binalarla ilgili kamu kontrolü konuları irdelenerek öneriler getirilmiştir. Beşinci bölümde, çalışmanın belirlenen amacı doğrultusunda elde edilen sonuçlar değerlendirilmiştir.
Arkeolojik alanların sergileme yöntemleri üzerinden değerlendirilmesi için bir yöntem önerisi

Arkeolojik miras alanları, geçmişş uygarlıkların yaşam biçimi, ekonomik ve sosyokültürel durumları ve mimari potansiyelleri hakkında bilgiler aktaran birer belge niteliğinde olup, geçmişş ile günümüz arasındaki bağı güçlendiren alanlardır. Arkeolojik miras alanlarının sürdürülebilir koruma kararları ile geleceğe taşınması bu alanlar için temel gerekliliktir. Aynı zamanda bu süreçte arkeolojik miras alanlarının toplum tarafından anlaşılabilir olmasına yönelik çalışmalar da koruma kararları kadar büyük önem taşımaktadır. Bu bağlamda, arkeolojik miras alanları için alan çalışanları, uzman ekipler ve danışmanlar birlikteliği ile yönetim planları hazırlanmış ve disiplinler arası çalışmalar ile sunum ve sergileme yöntemleri geliştirilmiştir. Bu sunum ve sergileme yöntemleri, her alanın potansiyelleri, ihtiyaçları ve imkanları doğrultusunda şekillenmektedir. Çalışmanın ana hedefi, her alan özelinde değişkenlik gösteren bu yöntemlerin miras alanları ve toplum üzerindeki etkilerini tartışmaktır. Bu amaçla, tez çalışması kapsamında, arkeolojik alanlarda uygulanan sunum ve sergileme yöntemleri, durağan ve dinamik olarak iki ana başlığa ayrılarak irdelenmiştir. Ülkemizde bulundukları kentte ve bölgede önemli birer kültür mirası niteliği taşıyan, sunum ve sergilemeye yönelik çeşitli uygulamalar içeren örnekler seçilmiştir. Bu örneklerdeki uygulamaların etkileri, faydaları, sorunları tartışılarak çeşitli öneriler geliştirilmiştir.
Yaşama mekanlarının boyutsal performans değerlendirmesi yoluyla analizi

Tasarlamalara veri oluşturması açısından tasarlama morfolojisi içinde önemli yer tutan kullanım sonrası değerlendirme çerçevesinde, boyutsal performansı etkileyen değişkenlerin irdelenmesi ve yaşama mekanlarının boyutsal performans değerlendirmesi yoluyla analizi, tezin konusunu oluşturmaktadır. Tez beş bölüm ve örnekleme çalışmaları ile ilgili 2 ekten meydana gelmektedir. I. Bölüm, tez problematiğinin genel çerçevesinin belirlenmesi, gelişimi ve önemi ile yaklaşım tarzlarını içermektedir. 2. Bölüm'de, tez konu alanının belirlenmesine çalışılmış ve bu çalışma kapsamında bütüncül ve strüktüralist yaklaşımın önemi üzerinde durulmuş, bu paralellikte insan-çevre ilişkisine değinilmiş, tez açısından önemli olduğuna inanılan tezin kavramsal çerçevesi belirlenerek çözülmeye çalışılmıştır. 3. Bölüm'de, konu alanı belirlenen tezin sınırlandırılması düşüncesi önem kazanmakta, bu sınırlama doğrultusunda boyutsal performans açısından önemli olan kullanıcı, eylem, ekipman, çevre özellikleri açıklanmakta ve bu etkenler arasındaki ilişkiler belirlenerek irdelenmektedir. 4. Bölüm alan çalışmasından oluşmaktadır. Alan çalışmasının kapsamında yerleşim alanı, örnekleme yapılacak tip, denek sayısı ve nasıl saptanacağı belirlenmiş, araştırma yöntemi çerçevesinde diğer bölümler paralelinde tez hipotezleri belirlenerek, uygun veri toplama teknikleri seçilmiştir. Örneklemede elde edilen veriler ortaya konarak, testler uygulanması sonucu istatistiki geçerlilikleri kontrol edilmesi neticesinde hipotezler sınanarak yorumlanmışlardır. 5. Bölüm'de tezin genel sonuçlarına yer verilmektedir. Ek-A ve Ek-B örnekleme alanı ve tipleri gösteren şemalarla deneklere uygulanan formu içermektedir.
Özel eğitim okulu yapılarının Michel Foucault'nun iktidar kuramı çerçevesinde incelenmesi

Engellilere yönelik eğitim kurumları, on dokuzuncu yüzyılla birlikte ortaya çıkmışlardır. Kurumların oluşumu, mimarlık alanında engellilerin eğitim mekanlarına yönelik çalışmaları hızlandırmış, yirmi ve yirmi birinci yüzyıllarda mekanlara ait kriterlerin oluşmasını sağlamıştır. Başlangıçta yalnızca eğitim işlevi üstlenen özel eğitim mekanları, modern dönemde engelli bireyleri toplumsal hayata hazırlayarak engelli bedenleri verimli kılmak üzere dönüşmüşlerdir. Özel eğitim kurumları modern dönemde, Michel Foucault'nun iktidar kuramında belirttiği gibi mekan içerisinde bireyleri; öğrenci, öğretmen ve idareciler, veliler olarak özneleştirmekte, aralarında disiplin ve denetime yönelik ilişkilerin kurulmasına aracı olmaktadır. Bu çalışmada Foucault'nun iktidar kuramı üzerinden, özel eğitim mekanlarının disiplin mekanizması olduğu hipotezi öne sürülmüştür. Çalışmanın amacı; özel eğitim kurumlarındaki iktidar ilişkilerinin, mekansal örgütlenmesini ortaya koymaktır. Tez çalışmasının birinci bölümü; çalışmanın amacı, önemi, kapsamı ve yönteminden oluşmaktadır. İkinci bölümde, özel eğitime ait tanımlar ve mekansal özellikler verilmiştir. Üçüncü bölümde, Michel Foucault'nun iktidar kuramına ait kavramlar ve iktidarın mekansal teknikleri açıklanarak kavramsal çerçeveler oluşturulmuştur. Dördüncü bölümde, metodolojik çerçeve hazırlanmıştır. Disipline edici iktidarın mekansal tekniklerinin mimari açıdan sınırlandırma, merkezileştirerek ve mekansal saydamlık yoluyla görünür kılma, mekansal erişim hiyerarşisi kurma, iç mekan donatımında hiyerarşi kurma yöntemleriyle sağlandığı saptanmıştır. Beşinci bölüm analiz kısmı olup, seçilen 12 Derslikli Özel Eğitim Mesleki Eğitim Okulu Tip Projesi'nde disiplinci iktidarın mekansal tekniklerinin mimari analizi yapılmış, tip projenin disiplinci iktidarın mekansal tekniklerinin özel eğitim kurumlarındaki işleyişini sağlayacak biçimde tasarlandığı ortaya konmuştur. Altıncı bölümde analizlere ait değerlendirmeler yapılmıştır. Ülkemizde özel eğitim okulları tip projelerinin mimari tasarımında; özneleştirerek tabi kılma yöntemlerinin, disiplinci iktidarın mekansal teknikleri aracığıyla işletilebilmesinin önemli bir kriter olduğu sonucuna varılmıştır.
Katılımcı tasarım yaklaşımı ile paylaşımlı yaşam içerikli konut üniteleri

Kentleşme ve kentleşmenin oluşturduğu düzensiz yapılaşma günümüzde, pek çok açıdan insan hayatını etkileyen çoğunlukla sınırlandıran ancak temelde sarsan bir sorun olarak karşımıza çıkmaktadır. Kentliyi yaşadığı yere yabancılaştıran bu sorun, kentliyi kentliden uzaklaştıran bireyselliğin ve izolasyonun bir sebebi aynı zamanda toplumu ayrıştıran yapay çevrenin bir sonucu olarak değerlendirilmektedir. Kentlinin yaşam alanı ve barınma birimi olan konut ise, sayısal ağırlığıyla kent dokusunun genel karakterini oluşturan, kentleşmenin baskısını oldukça yoğun hisseden dolayısıyla kent ile doğrudan bağlantılı bir yapıdır. Bu noktada üst ölçek olarak kent yaşantısında bir iyileştirme için, alt ölçek olarak konut ve konut çevresinde bir düzenlemeyi öngören çalışma, konutun sahip olduğu değerleri temel alarak konut çevresine odaklanmaktadır. Fizikselliği mahalle üzerinde, sosyal yapıyı ise komşuluk üzerinde inceleyen çalışma, 'teorik' ve 'pratik' arasındaki dengeyi aynı zamanda bu denge içerisinde kullanıcının 'etken' ve 'edilgen' rollerini sorgulamaktadır. Bu doğrultuda hem kullanıcı-konut-çevre arasındaki zayıflayan ilişkiye hem de pandemi dönemi ile daha çok hissedilen olumsuz koşullara dikkat çekilirken, bir çözüm önerisi olarak kullanıcıları ve profesyonelleri bir araya getiren kullanıcı merkezli katılımcı tasarım yaklaşımı ele alınmaktadır. Kalıcı bir çözüm için gerçek bir katılımın söz konusu olduğu fikir birliğine dayalı proje yönetimi öneren bu çalışmada, dünyada hızla yayılan ancak ülkemizde bir örneğine rastlanmayan paylaşımlı yaşam konutları, bu toplulukların sosyal, fiziksel ve çevresel yönleri aynı zamanda günümüzde yaşanan kentsel problemlere karşı tutumu analizlerle sorgulamaktadır. Dolayısıyla çalışma, paylaşımlı konut modelinde fiziksel çevre ve sosyal yapının karşılıklı birbirini desteklediğini vurgulamakta, ancak bu noktada katılımcı tasarımın ve bu tasarım anlayışı ile oluşan fizikselliğin kritik bir rol oynayarak 'toplum'u güçlendirdiğini savunmaktadır.
Kapalıçarşı koruma süreci ve yönetimi 'Bir anıt eser yönetim planı'

Kentin önemli parçası olan tarihi çevrelerin sürdürülebilir yönünden yeniden canlandırılmasında 'Anıt Eser Yönetim Planlarının' önemli bir veri oluşturacağı düşünülmektedir. Ülkemizde henüz bir örneği yapılmayan 'Anıt Eser Yönetim Planları' alan yönetimi içinde ayrı bir yönetim planına sahip olup özel bir önem arz etmektedir. Kültürel mirasın Türkiye'deki önemli bir üyesi olan Kapalıçarşı, kurulduğu tarihten itibaren zorunlu sebepler dışında faaliyetlerine devam etmiştir. Faaliyet dışında kalma sebebi ise sadece yıkıcı depremler olmuştur. İstanbul'un hem tarihi hem de geleneksel ticaretin merkezinde bulunan ve bir anıt eser olan Kapalıçarşı, dünyanın en eski kapalı çarşı ve finans merkezi olarak kabul edilmektedir. Bu çalışmanın, 500 yıllık tarihi ile dünyanın ilk alışveriş merkezi olarak kabul edilen Kapalıçarşı için uygulanan restorasyon projeleri için bir altlık oluşturması ve aynı zamanda benzer projeler için 'Bir Anıt Eser Yönetim Planı' önerisi olması beklenmektedir. Bu amaçla; kültürel mirasın sürdürülebilirlik açısından korunması için 'Anıt Eser Yönetim Planları' kapsamında, 'Kapalıçarşı Koruma Süreci ve Yönetimi' bağlamında 'Bir Anıt Eser Yönetim Önerisi' geliştirilmiştir. Bu önerinin, yapılarda devamlılığın sağlanabilmesi için gerekli olan faaliyetler ve yapının geleceğini belirleyen fiziksel yenilemelerin eşgüdümlü olarak yürütülmesine katkı sağlaması beklenmektedir. Aynı zamanda yapının yaşanabilirliğini sağlayan yaşatıcı ticari sebeplerin sürekliliğinde kesinti olmamasına yardımcı olacağı düşünülmektedir.