turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Teras çatılarda kullanılan pestil ve sıvı şeklindekisu yalıtım malzemeleri ve uygulamaları

Teras çatılarda kullanılan pestil ve sıvı şeklindeki su yalıtım malzemelerinin ve uygulamalarının ele alındığı bu çalışmada, bitümlü malzeme, plastik malzeme ve polimer bitümlü malzeme genel özellikleri, teras çatılarda kullanım şekilleri ve uygulamalarıyla anlatılmıştır. Birinci bölümde çalışmanın amacı ve kapsamı belirlendikten sonra, ikinci bölümde, çok eski dönemlerden yakın zamana kadar gelen süreçte, su yalıtımında kullanılan tek malzeme olarak kabul edilen bitüm ve bitümlü malzeme genel özellikleriyle anlatılmıştır. Üçüncü bölümde, bitüm ve bitümlü malzemenin teras çatılarda su yalıtımın da kullanılma şekilleri yer almıştır. Dördüncü bölümde, su yalıtımında kullanılan, yeni bir malzeme olarak kabul edilen plastik malzeme genel özellikleriyle anlatılmıştır. Beşinci bölümde ise plastik malzemenin teras çatılarda su yalıtımında kullanılma şekilleri belirtilmiştir. Altıncı bölümde, bitümün uygulama özelliklerini iyileştirmek amacıyla oluşan polimer bitümlü malzemeler genel özellikleri ve uygulama şekilleriyle yer almıştır. Yedinci bölümde ise, bitümlü, plastik ve polimer bitümlü malzemelerin ele alındığı bu çalışmada, başarılı uygulamalar elde edebilmek için dikkat edilmesi gereken noktalar belirtilmiştir.
Mevcut yapıların sürdürülebilirlik açısından yeniden kullanımlarında dikey tarım uygulamaları üzerine bir araştırma: İstanbul porselen fabrikası

Artan dünya nüfusuyla doğru orantılı olarak barınma ihtiyacı da hızla artmaktadır. Bir yapının meydana gelmesi, doğal kaynakların büyük bir kısmını tüketmektedir. Her yapının ilk tasarlandığı fonksiyonuna ve yapım sistemine bağlı olarak bir yaşam süresi vardır. Yapıları, yaşam sürelerini doldurduklarında yıkmak, yine önemli ölçüde enerji tüketimine neden olmaktadır. Mevcut yapıları yıkmak yerine yeniden kullanmaya yönelik müdahalelerde bulunmak sürdürülebilir bir yaklaşımdır. Nüfus ve yapılaşmanın engellenemez artışı, günümüzde bile gıda sıkıntısı çeken ülkelerin oluşmasına neden olmuştur. Gelecek nesillerin doğal ve taze gıdaya erişimini kolayca sağlamak amacıyla yapılan dikey çiftlikler, geleneksel tarım yöntemlerinin tersine enerji, su ve topraktan büyük ölçüde tasarruf sağlayan işletmelerdir. Çalışmanın amacı; yapıların yeniden kullanılmalarının özellikle sürdürülebilirlik açısından yararlarını tartışarak bu tür uygulamalara dikkat çekmek; toplumun yeterli düzeyde bilgilendirilmesiyle oluşacak çevresel ve sosyal bilinç sonucu, uygun ölçekteki mevcut yapıların yıkılmadan kullanım fonksiyonu dönüştürülerek, geleceğin doğal besin kaynağı olarak düşünülen 'dikey çiftlik' olarak kullanılabileceğini savunmaktır. Çalışmanın birinci bölümünde, tezin amacı, katkısı ve içeriği belirtilmiştir. İkinci bölümde sürdürülebilirlik ve ilkeleri ile mimarlıkta ekolojik yöntemler irdelenerek konuyla ilgili kavramlara yer verilmiştir. Üçüncü bölümde dikey tarımtanımı yapılarak dikey çiftliklerin uluslararası alandaki uygulamalarına örnekler verilmiştir. Dördüncü bölümde, alan çalışması için seçilen İstanbul Porselen Fabrikası'na ait yeniden kullanıma öngörülen üretim tesisinin yıkılmasaydı, dikey çiftlik olarak kullanılabileceği önerisi çevresel, ekonomik ve sosyokültürel sürdürülebilirlik açısından değerlendirilmiştir. Beşinci bölümde ise çalışma sonucunda ortaya çıkan sonuç ve önerilere yer verilmiştir.
Konut tipolojisi ve iç mekan kullanımında ekonomik ve sosyal yaşam değişimlerinin rolü ve ipekçiliğin etkileri, Osmanlı kasabası örneği

Çalışmada, ekonomik ve sosyal yaşamda yer alan değişimlerin, konut tipolojisi ve iç mekan kullanımına etkisi, Osmaneli kasabası örneğinde, ipekçiliğin kasaba yaşamındaki rolünden hareket edilerek ortaya konulması amaçlanmıştır. Tespitlere ve tarihsel verilere dayanılarak, ekonomik değişme sürecinin kent mekanına ve mimarisine getirdiği güncel sorunların saptanmasına ve yorumlanmasına çalışılmıştır. Çalışmanın Giriş bölümünde amaçlar tammlanmış, konunun kapsamı ortaya koyulurken, benimsenen yöntem açıklanmıştır. Çalışmanın 2. Bölümü, 'konut olarak' tanımlanan mekansal oluşumların Anadolu Osmanlı kent mekanı içindeki yeri ve mekansal yapı değişimleri ve nedenleri 14.- 19. yüzyıllar arasında tarihsel bir analiz içinde değerlendirilmektedir. Kent mekanındaki değişimin etmenleri, teknolojik gelişimler, nüfus, ekonomi ve uluslararası konjonktür bağlamında ele alınmakta, Anadolu-Osmanlı kent mekanında Tanzimat reformları ve Batılılaşmanın etkileri İstanbul, Bursa gibi kentler ölçeğinde değerlendirilmektedir. 3. Bölümde Marmara Bölgesi genelinde Osmanlı İmparatorluğu döneminde Bursa ve yakın çevresindeki yerleşmelerde ipek ticareti, ipek üreticiliği ve ipek dokumacılığının kent yaşamındaki yeri ele alınmaktadır. İpek ticaretinin gelişmesi, ipek dokumacılığının gelişme ve gerileme evreleri ve nedenleri, ipek üreticiliğinin gelişmesi ve gerilemesi evreleri ve nedenleri açıklanmaktadır. 4. Bölümde, ipekçiliğin ve ipek üreticiliğinin kent organizasyonundaki etkisi Bursa ve yakın çevresindeki hanlar, çarşılar, kervansaraylar ve konutlar ölçeğinde ele alınmaktadır. Çalışmanın 5. Bölümünde Osmaneli Kasabası örneğinde mekansal yapı çözümlenmesi, Tanzimat sonrası meydana gelen değişimler ve kent yerleşimine etkileri ile 20. yüzyıl değişimleri bağlamında tartışılmaktadır. Osmaneli kasabasında ipekçiliğin konut içi bir uğraş oluşunun iç mekana, konut organizasyonuna etkileri Osmanlı-Türk evi genelinden hareketle incelenmektedir. Osmaneli Kasabasında yaşanan göçler ve göçlerin sosyal ve ekonomik hayata etkileri tespit edilirken ipekçiliğin artık günümüzde terk edilmesinin nedenleri ile konut organizasyonuna etkilerinin belirlenmesine çalışılmaktadır. Bu bölümde Osmaneli kasabasında 1993- 1995 yıllan arasında yapılan fotografik belgeleme, kentsel rölöve ve bina rölöveleri ve diğer dokümantasyon ve tespit çalışmaları çalışmanın nesnel verilerini teşkil ederken, kasabanın konutlarının plan ve cephe olmak üzere tipolojik analizleri de yapılmıştır. XIÇalışmanın sonuç bölümünde Osmaneli kasabası örneğinde kent mekanı ve konut mekanında meydana gelen değişimlerin tespit edilmesi ve zaman boyutu içinde ele alınmasının önemi vurgulanmış; eski-yeni ilişkisinin doğru biçimde kurulması ve koruma planlarının uygulanması ile ilgili çözüm önerileri getirilmeye çalışılmıştır. XII
Tarihi camilerde termal konfor incelemesi: Trabzon Çarşı Cami örneği

Tarihi camiler kültürel olarak toplumlarda önemli bir yer tutmaktadır ve birçoğu koruma altında tescilli yapılardır. Camiler namaz vakitlerine göre aralıklı olarak kullanılmaları ve gün içerisinde farklı kullanıcı yoğunluklara sahip olmaları nedeniyle diğer binalardan farklılaşmaktadır. Tarihi cami yapılarında da diğer binalarda olduğu gibi konfor koşullarının optimum değerlerde sağlanması gerekmektedir. Optimum koşullar sağlanırken binanın enerji tüketimi de göz önünde bulundurmalıdır. Bu bağlamda Trabzon ili merkez Ortahisar ilçesinde bulunan ve bölgenin en büyük camisi olan Trabzon Çarşı Cami'sinde Fanger'in PMV modeli kullanılarak termal konfor çalışması yürütülmüştür. Çalışma dört aşamadan oluşmuş olup, bunlar deneysel ölçümler, anket çalışması, termal kamera görüntülemesi ve simülasyon aşamalarıdır. Deneysel ölçümler, Ağustos 2018 ve Şubat 2019 tarihlerinde yaz ve kış dönemi birer hafta olacak şekilde gerçekleştirilmiş, anket çalışması ve termal kamera görüntülemeleri eş zamanlı yürütülmüştür. Ölçümlerden elde edilen veriler ile IES-VE programında mevcut bina modellemesi yapılarak kalibrasyon gerçekleştirilmiştir. Tarihi taş camilerde termal konfor koşullarının iyileştirilmesi adına farklı senaryolar değerlendirilmiştir. Bu senaryolar farklı özellikte cam tipleri, çatı yalıtımı, içten duvar yalıtımı ile soğutma dönemi için doğal havalandırma senaryolarının oluşturulması şeklindedir. Alternatif senaryolardan elde edilen veriler mevcut veriler ile karşılaştırılarak caminin termal performansındaki ve enerji tüketimindeki değişim analiz edilmiştir.
Mimar/Arkitekt Dergisi metinlerinde melankoli: 1931-1941

Bu tez, Cumhuriyet dönemi Türkiye mimarlığının en önemli problemlerinden biri olan kimlik konusundan yola çıkar. Bir türlü tatmin edici bir temsiline ulaşılamayan ve aranmaktan bir türlü vazgeçilemeyen kimliğin nasıl kurgulanmaya başlandığını anlamak üzere tez, erken dönemde yayınlanmış Mimar/Arkitekt dergisinin metinlerine başvurmuştur. Bu kapsamda dergide 1931 -1941 arası yayınlanmış metinlerin yöneldiği konular ve söylem analiz edilmiştir. Dönem, kayıp teması üzerinden ve melankoli aracılığıyla kavramsallaştırılmaya çalışılmakta; buna göre bu erken dönemde kimliğin melankolik bir kayıp olarak kurgulandığı öne sürülmektedir. Mesleğin profesyonelleşmesi ve kurumlaşması için çalışan ve iş yapma haklarını savunan mimarlar, kendilerini dönemin en önemli işvereni olan devlete kabul ettirmek üzere harekete geçmişş görünürler. Ülkede iş yapma hakkının kendilerinde olduğu iddiasıyla ortaya çıkmış, bu iddiayı tarihsel bir meşruiyet zeminine oturtma çabasına girişmişlerdir. Dolayısıyla sadece mimarlıkta Türk kimliğini değil, Türk mimarının kimliğini de kurgulamaya koyulmuşlardır. Onlara göre bu kimlik, Batılılaşma dönemiyle birlikte yozlaşmış, bozulmuş ve kaybedilmiş bir kimliktir. Mimar/Arkitekt dergisinde ele alınan dönemde bu kaybın nasıl gerçekleştiği travmatik bir hikaye olarak tekrar tekrar anlatılırken bir yandan da bu kimliğin var olduğu dönem ve o dönemin mimarları da anıtsallaştırılır. Metinlerin analizi, dergide yazan mimarların bu kayıp kimlikle özdeşleştiklerini, dolayısıyla tarihi, güncel istek ve arzuları kadar eleştiri ve kızgınlıklarını da dile getirmenin bir aracı olarak kullandıklarını ortaya koymaktadır. Mimar/Arkitekt dergisinin bu ilk 10 yılında yayınlanan metinlerin melankoli paralelinde okunması, derginin bu dönemde başka dönemlerde pek benzerine rastlanmayacak kadar coşkulu ve duygularını dışa vuran, sık sık öfkeli söylemini de açıklamaktadır. Tez, metinlerde kimliğin melankolik bir kayıp olarak nasıl kurgulandığını ve bu kayıpla özdeşleşildiğini takip eder. Böylesi bir melankolik özdeşleşme mekanizmasının işlemesi sonucunda narsistik bir regresyonla egonun içine çekilince geçmişş bir yandan hiç bitmez, bir yandan da onu anlamanın ve anlatmanın dilinde, yas gibi, imkansızlaşır.
Biçim grameri türetme yönteminin Anadolu Selçuklu geometrik bezemeleri üzerinde denenmesi

Kural tabanlı bir tasarım yöntemi olan biçim grameri, geçmişş ve çağdaş çeşitli tasarım stillerini/dillerini anlamak, analiz ya da temsil etmek için sıklıkla ve başarıyla kullanılan bir yöntem olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu tez çalışmasında, Anadolu Selçuklu dönemi geometrik bezemelerinin tasarım dilinin, uygulanmış bezeme örnekleri üzerinden analizinin yapılması söz konusudur. Bu analizde yöntem olarak ise biçim grameri yönteminden yararlanılmıştır. Yapılan analizin ardından, türetici bir tasarım yöntemi olarak da kullanılan biçim grameri yönteminin, örüntü türetmede yeni bir yöntem olarak kullanılabilirliği sorgulanmış ve incelenen örneklerden çıkarılan gramer ile yeni örüntü örnekleri oluşturulmuştur.
Bina ve yakın çevresi termal konforunun sağlanmasında su ögesinin önemi: Antalya örneği

Termal ölçümler göstermektedir ki kent içi hava sıcaklığı, çeperindeki kırsal alanların hava sıcaklığından daha fazladır. Bu ısı artışı, özellikle sıcak iklim bölgelerindeki kentlerde, açık alan aktivitelerini olumsuz etkilemekte ve binalarda soğutma amaçlı enerji tüketiminin artışına neden olmaktadır. Yapı kullanım sürecinde işletme giderlerini azaltan ve uygun termal koşullarının oluşmasını sağlayan, yerel kaynakların kullanıldığı pasif soğutma sistemleri, üzerinde durulması gereken yöntemlerdir. Sıcak iklimin neden olduğu sorunların, doğal kaynaklar ile çözümlendiği geleneksel mimaride, doğal havalandırma, su ögesi gibi elemanlar iç ve dış mekan termal konfor koşullarının sağlanmasında yaygın olarak kullanılıyordu. İklimlendirme amaçlı harcanan enerjinin optimize edilmesi için alternatif çözümlerin arandığı günümüz koşullarında, benzer coğrafyalarda denenmiş geleneksel yöntemler, sürdürülebilir çözümler bulmak için gözden geçirilmelidir. Antalya kenti ve yakın çevresinde yapılan çalışmada antik çağlarda ve geleneksel mimaride yerel su kaynaklarının serinleme amacı ile yaygın olarak kullanıldığı görülmektedir. Antik Perge'de portikolar, çeşmeler, su kanalı ve kaskatlar ana cadde boyunca devam etmekteydi. Tarihi Kaleiçi ve yakın çevresinde, gölgeli avlular, su kanalları, fıskiyeli havuzlar ve ıslatılmış taşlıklar, doğal havalandırma ile etkin bir pasif soğutma sağlamaktaydı. Antalya tarihinin iki döneminde de yaygın olarak kullanılan yöntemler, yeni yerleşime açılacak bölgelerde iklime uygun çözümlerin oluşturulması ve mevcut mikroklimanın korunması için yeniden değerlendirilmelidir.
Rize-İkizdere-Dereköy geleneksel konutları incelemesi ve Asım Ekşi konutu restorasyon önerisi

Doğu Karadeniz Bölgesi'nin tarihsel süreçler boyunca oluşturulmuş özgün bir yapı kültürü vardır. Günümüze kadar özgünlüğünü korumayı başaran sınırlı sayıdaki özgün mimari kültür örnekleri ilgili mevzuatların yetersiz oluşu, ilgisizlik, cehalet ve yanlış politikalar nedeniyle tehlike altındadır. Çalışma kapsamında yürütülen alan çalışmasının gerçekleştirildiği Rize İli İkizdere İlçesi'ne bağlı Dereköy Köyü, bölge kırsalının özgün malzeme ve yapım sistemlerini yansıtan yörenin en iyi korunmuş kırsal mimari örneklerini barındırmaktadır. Büyük bir kısmı afete maruz saha içerisinde kalan Dereköy Köyü'nün özgün kırsal mimari örnekleri afet riskinden dolayı yok olma tehdidiyle karşı karşıyadır. Doğu Karadeniz konut kültürünün özgün örnekleri olan alandaki 15 ev; malzeme, yapım tekniği ve plan tipolojisi açısından incelenerek karşılaştırmalı çalışmalar sonucunda bu konutların özgünlükleri irdelenmiş ve belgeleme çalışması yapılmıştır. Restorasyon önerisi getirilen Asım Ekşi Evi Dereköy Köyü'nde tescil kapsamına alınan tek örnektir. Yapı özelinde yapılan detaylı tespit ve belgeleme çalışmaları, alandaki diğer konutlar için de örnek oluşturmaktadır. Yapıda tespit edilen hasarlar, bozulmalar ve bu yönde yapılan müdahale ve işlev önerisi yöredeki pek çok geleneksel konut için örnek oluşturmaktadır. Ayrıca Kültür Mirasının Korunmasında 'Risklere Hazırlık' Kavramı kapsamında bölgenin afet profili belirlenerek bu yönde önerilerde bulunulmuştur.
Modern mimarlık, Akdeniz ve yer

Modern dünyanın biçimlendirilmesinde ve modernlik algılarının tanımlanmasında yapılı çevre esas rolü oynamıştır. Modern olma durumunun kilit unsurları, modern mimarlığın öngördüğü işlevselcilik ve uluslararasıcılık ülkülerine göre şekillenmiştir. Uluslararası Üslup ya da Charles Jencks'le birlikte 'Kahraman Modernlik' olarak anılan şey, Batı uygarlığının değişen parametrelerinin dışa dönük bir ifadesi olarak sunulmuştur. Egemen anlatı, zamanın mekanın yerini aldığı; evrenselleşmenin yeri ve modern öncesi koşullara özgü yerel özellikleri elimine ettiği; yer duygusundan ve sadece yer olarak değil duygu olarak da vernakülerden boşaltılmış bir modernlik manzarası betimlemiştir. Anlatının en ılımlı aktarımlarında dahi, vernaküler, 'kahraman' sahneye çıkar çıkmaz varlığı anlamsızlaşacak ikincil bir rolle 'ödüllendirilmiştir'. Ancak, yakın tarihli incelemelerle bu anlatı güçlü bir şekilde sorgulanmaktadır. Giderek genişleyen bir literatür modernlik deneyiminin heterojen ve çoğulcu yanlarını vurgulamaktadır. Buna göre, modernlik rasyonel bir sistem olmayıp, daha ziyade hareket, akış, değişim ve öngörülemezlik ile ilişkilidir. Bu çerçevede mimarlık da, modernin bir ifadesi olmaktan çok modern durumla baş etmek, ona anlam kazandırmak, üstesinden gelmek ya da onu yaratmak için tasarlanmış heterojen bir stratejiler topluluğudur. Bu çalışmada, egemen anlatının bir diğeri ile ikame edilmesi tehlikesinden kesinlikle kaçınılarak, anlatıdaki çelişki ve çatlakların gözler önüne serilmesi ve bizzat bu çelişki ve çatlaklarda barınan tutum veya durumların belirginleştirilmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla, bölgeselcilik ve bölgeselcilikle ilişkilendirilebilir tutum veya durumların modern mimarlık dahilinde özellikle II. Dünya Savaşı sonrasında oynadıkları rolün anlaşılmasına çalışılmıştır. Diğer bir deyişle, çalışma, kahraman modernliğin arilik kaygısıyla mücadele ederek, bireyselin ve toplumsalın, ihtisaslaşmış meslek adamının ve sıradan insanın, soyutlamanın ve somutluğun, aklın ve bedenin, evrenselin ve bölgeselin, modernliğin ve vernakülerin yetki alanlarını müzakere edip aşındıran ve aşan, mimarlık disiplini içinden kuramsal veya fiili girişimleri ve bu girişimlerin yeri olarak Akdeniz'i mercek altına almıştır.
Analysis of space layout using attraction force model and quadratic assignment problem

Mekan yerleşimi, tekil tasarım objelerinin birbirine bağımlı olan yapısından ve küçük boyutlu problemlerde bile yüksek sayıda çözümü olmasından dolayı karmaşık bir mimari problemdir. Bu araştırmanın sorusu bilgisayar destekli mekan yerleşimi yaklaşımlarının gerçek bir mekan yerleşimi problemindeki kullanışlılıklarıdır. Bu soru var olan iki mekan yerleşimini iyileştirme metodu, Karesel Atama Problemi ve Çekim Gücü Modeli aynı zamanda 'satisficing' metodu, sezgisel yaklaşım kullanılarak test edilmiştir. Bilgisayar destekli mekan yerleşimi yaklaşımlarını test etmek için kullanılan modeller, eşit olmayan boyutlardaki 50'den fazla tasarım ünitesini içeren gerçek bir problemle baş edebilmeleri, basit temsilleri ve ulaşılabilirliklerinden dolayı seçilmiştir. Bütün yaklaşımlar için; değerlendirme metodları için gerekli girdiler, değerlendirme süreçleri ve sonuç mekan yerleşimleri bir tasarımcı tarafından incelenmiştir. Tasarım sürecindeki performansları eleştirilmiş ve bilgisayar destekli mekan yerleşimi yaklaşımlarının mesleki alandaki kullanışlılıklarını artırmak için mümkün gelişimler önerilmiştir.
Yenimahalle: A Problem of conservation in Ankara

öz YENİMAHALLE : ANKARA'DA BİR KORUMA SORUNU Önen, Zeynep Yüksek Lisans, Restorasyon, Mimarlık Fakültesi Tez Yöneticisi : Öğr. Gör. Fuat Gökçe Eylül 1995, 126 sayfa Bu çalışmada kent, bir mekansal ve zamansal çeşitlilikler bütünü olarak ele alınıyor. Kentsel belleğin yalnızca anıtsal yapıların korunmasıyla değil, kentsel yaşamı oluşturan çeşitliliğin sürekli dönüşümü içinde de aktarılabileceği savı çalışmanın çıkış noktasını oluşturuyor. Bu bağlamda, çalışma ]?SQ'// yıllara ait bir konut dokusu olan Yenimahalle'yi Ankara'da özel bir koruma sorunu olarak ele almayı amaçlıyor. Bu nedenle, öncelikle alanın seçimini belirleyen genel düşünce çerçevesi, ve alanın koruma ölçütleri açısından yerini belirleyecek olan genel değerlendirme şemaları tanımlanıyor. Yenimahalle'nin geçmişş ve bugünkü bağlamlarında tariflenmesi, alanın sahip olduğu değerlerin ve içerdiği sorunların saptanmasını ve geçirdiği değişikliklerin niteliğinin, nedenlerinin ve etkilerinin belirlenmesini sağlıyor. Bu değişim sürecinin çözümlemesi ve Yenimahalle için var olan kararların irdelenmesi, doku için geliştirilen değerlendirme ölçütlerine, koruma kararlarına ve önerilere temel oluşturuyor.
Geleneksel yığma taş yapıların fiziksel ve mekanik özelliklerinin incelenmesi Beşkonak örneği

Bu çalışmada geleneksel yığma yapıların oluşumunun hangi etkenlere dayandığı, yığma yapıların özellikleri, yapım teknikleri ve yönetmelikler ışığında yapılacak yapıların kuralları anlatılmıştır. Geleneksel mimarimizin örneklerinden Beşkonak yığma taş evleri incelenmiştir. 1. Bölümde çalışmada ele alınan konular ve izlenen yol hakkında bilgi verilmiş, günümüzde uygulanmayan, geleneksel yığma yapılarla ilgili bu çalışmanın Beşkonak evlerinin korunması ve belgelenmesi açısından yararlı olacağı noktasından hareket edilmiştir. 2. Bölümde yapım sistemleri temel özellikleri ile ele alınarak sınıflandırılmıştır. Yapılar taşıyıcı sistemleri açısından karkas ve yığma olarak ikiye ayrılmıştır. 3. Bölümde yığma yapıların özellikleri anlatılmaktadır. Bina yapımında inşam kısıtlayan, yönlendiren, aynı zamanda yapının karakterini belirleyen fiziksel özellikleri, yatay ve düşey kuvvetlere karşı dayanımım gösteren mekanik özellikleri ve mukaveetini arttıran tasarım kriterleri anlatılmıştır. Yığma yapı çeşitleri incelenerek, malzeme çeşitlerine göre duvar örme yöntemleri anlatılmıştır. 4. Bölümde yığma taş yapı malzemeleri anlatılmıştır. Yığma taş yapı malzemelerinden doğal taşların çeşitleri, fiziksel ve mekanik özellikleri ve taş duvar örme yöntemleri anlatılmıştır. 5. Bölümde yığma taş yapıların yapım kuralları deprem yönetmeliği kuralları kapsamında anlatılmıştır. Bir binanın yığma sistem olarak tasarlanmasında tasarımı etkileyen parametreler binanın katsayısı, duvarların planda düzenlenmesi, duvarların doluluk-boşluk oram ve taşıyıcı duvar malzemesidir. 6. Bölümde geleneksel yığma taş yapı örnekleri incelenmiştir. Yöreye özgü yapım tekniklerinin kullanıldığı sivil mimarimizin örneklerinden Beşkonak evleri fiziksel özellikler ve deprem yönetmeliğine uygunluğu açısından incelenmiştir. Sonuç olarak geçmişşten günümüze kadar ayakta kalan, içinde bulunduğu zamanın şartlarına, fiziksel etkenlere, toplumsal değerlere uygun olarak yapılan Beşkonak evleri deprem yönetmeliği kurallarrna göre incelenmiştir. Yönetmelik kurallarım tam olarak sağlamasa da yapının yıllardır ayakta durması işçiliğin ve yapım tekniğinin özelliğindendir. Günümüzde kullanılmayan bir teknikle yapılan evler yaşam koşullan ve teknolojiye uydurularak yeni tasarımlar için örnek olabilir.
Beypazarı tarihi evlerinin ısıl performansının Mehmet Üsdün Evi örneğinde değerlendirilmesi

Enerji üretiminde birincil enerji kaynağı olan fosil yakıtların, kullanım sürecinde ortaya çıkardığı sera gazları iklim değişikliği, küresel ısınma ve çevresel kirliliğe sebep olmaktadır. Türkiye'de enerji tüketimindeki tasarruf yaklaşımlarıyla beraber, binalardaki verimliliğin %50 oranında artacağı öngörülmektedir. Ancak Türkiye'de, enerji verimliliği çalışmalarının temel amacı çağdaş yapılarda verimliliği sağlamaktır. Bu nedenle, yönetmelikler ve standartlar bu kapsamda düzenlenmiş ve tarihi yapılar çalışma alanı içerisine dahil edilmemiştir. Tarihi yapıların ısıl performansını arttırma çalışmaları, enerji tüketimindeki azalmanın yanı sıra, yapının kullanılarak korunup, gelecek nesillere aktarılması için etkili bir yol olmaktadır. Bu kapsamda çalışmanın amacı, Beypazarı geleneksel konutlarından Mehmet Üsdün Evi'nin güncel durumu üzerinde enerji tüketimini belirlemek, ısıl performans analizini yapmak ve konuta minimum müdahale ile ısıl performansını arttırmaya yönelik çözüm önerisi ortaya koymaktır. Çalışma kapsamında, konutun bulunduğu bölgeyle ilgili iklimsel ve coğrafi veriler elde edilmiş, konutun rölövesi hazırlanmıştır. Hazırlanan projeler ve elde edilen veriler, analiz aracı olarak seçilen DesignBuilder programına işlenmiş ve konut analiz edilmiştir. Analiz sonuçlarından elde edilen sayısal veriler, TS 825 Isı Yalıtım Standardı'na göre kıyaslanmıştır. Konutun ısıl performansını arttırmak için konutun mevcut ısıtma sistemi yerine, yerden ısıtma sistemi önerisi yapılmıştır. Öneri ısıtma sistemi, DesignBuilder programına entegre edilerek, konut tekrar analiz edilmiştir. Analizler, ısıtma sisteminde kullanılan yakıtın, doğalgaz ve elektrik olması durumu olarak iki ayrı durum için ele alınmıştır. Öneri ısıtma sisteminin kullanımının, koruma kuralları ve sürdürülebilirlik ilkeleri çerçevesinde, konut ile ilişkisi değerlendirilmiş ve çalışma tamamlanmıştır.