turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Değişen iklim koşullarında çatı kaplama malzemelerinin ve yağmur suyu toplama sistemlerinin verimliliğinin incelenmesi - safranbolu örneği

Artan insan faaliyetleri doğanın dengesindeki değişimleri olumsuz bir şekilde etkilemektedir. Bunun en önemli göstergesi hızla gelişmekte olan sanayileşme sonucu artan sera gazlarının atmosfer ve yüzey sıcaklıklarını yükseltmesiyle oluşan iklim değişikliğidir. Bu değişiklik yağış şekillerini değiştirmekte, yağış frekanslarını ve kalitesini bozmakta, kuraklığa neden olarak su kaynaklarını azaltmaktadır. Ayrıca artan nüfusun barınma ihtiyacının karşılanabilmesine bağlı olarak kentlerdeki aşırı yapılaşma sonucu su geçirgen alanların azalması da bu kaynakların beslenmesini etkilemektedir. Tüm bu değişimler suyun önemini daha da artırmakta ve azalan yağışların değerlendirilmesini bir ihtiyaç haline getirmektedir. Bu duruma mimari anlamda çözüm önerisi olarak yapı formunda özellikle yağışların yapıyla ilk temas ettiği alan olan çatılarda seçeneklerin üretilmesi ve suların depolanma alanlarının belirlenmesi giderek önem kazanmaktadır. Destekleyici bir çalışma olarak, tez kapsamında bu konular değerlendirilmiştir. Bu bağlamda, tez çalışmasının başlangıcında iklim değişikliği ve bu değişikliğin su kaynakları üzerindeki etkileri ile yağış sularının toplanmasındaki yaklaşımların tarihsel süreci ve günümüz uygulamalarına değinilmiştir. Daha sonra çatılar hakkında genel bilgi verilerek çatı kaplama malzemelerinin özellikleri ve yağış suyu toplanmasındaki etkileri ele alınmıştır. Son bölümde ise alan çalışmasında Karabük ili Safranbolu ilçesinde seçilen bölgede yer alan yapıların çatıları, yağış toplama alanları, mevcut ve alternatif çatı kaplama malzemeleri toplanabilecek yağış suyu miktarı açısından irdelenmiştir. Buna göre, toplanabilecek yağış sularının depolanabileceği alanlar ve depolarda kullanılabilecek malzemeler incelenmiştir. Ayrıca çalışmada, çatı kaplama malzemelerinin ve depoların maliyetleri hesaplanarak verimlilik araştırılmıştır. Bunun sonucunda konuyla ilgili genel bir değerlendirme yapılarak çözüm önerileri sunulmuştur. Tezin konuya küresel ölçekte katkı sağlaması umulmaktadır.
Cendere Su Pompa İstasyonu restorasyon projesi

Cendere Su Pompa İstasyonu, Ayazağa Köyü Cendere Caddesi üzerindedir. Yapı 1902 yılında Fransa'dan getirilen usta ve mühendisler tarafından yapılmıştır. Osmanlı İmparatorluğu'nun son dönem yapıtlarından olan Cendere Su Pompa İstasyonu döneminin özgün yapılarından biridir. Yapı, Haliç'in kuzeyindeki bölgenin yetersiz olan su ihtiyacını karşılamak amacıyla II. Abdülhamid döneminde yapılmıştır. Daha önce Taksim su tesislerinin kullanıldığı bu bölgede Yıldız Sarayı'nın yapımından sonra su sıkıntısı görülmüştür. Yıldız Sarayı'na Taksim suyundan günde 1300 metreküp su verilmeye başlanmıştır. Daha sonra bu miktar 2000 metreküpe çıkınca şehirde su sıkıntısı yaşandı. Bu nedenle her biri 600 metreküplük iki su deposu bulunan Cendere Su Pompa İstasyonu yapılmıştır. Bu binadaki makineler saatte 120 metreküp suyu 120 metre yükselterek, sukulesinden suyun 2300 metre uzaklığına yer çekimi ile iletilmesini sağlamıştır. Makinelerden her biri 85 BB gücünde olup, 225 mm çapındaki font borularla su terazisine su pompalanmıştır. Daha sonra bu makinelerin yerine buharla çalışan tulumbalar konulmuştur. Bu tarihe kadar Osmanlı su tesislerinde sular pişmiş kilden yapılmış künk borular içerisinden isale edilirken, ilk defa Hamidiye Suyunda font borular kullanılmıştr. Sular bu borular içerisinden basıçlı XXIIIakıtılmış, vanalar ile şebekede manevra yapmak imkanı sağlanmıştır. Tezin konusu altı ana başlık altında ele alınmıştır. Bölüm l'de çalışmanın amaç ve yöntemleri ele alınmıştır. Bölüm 2'de İstanbul'un yakın çevresinin tarihi ve coğrafi özellikleri anlatılmıştır. Sur dışındaki yerleşimlerden biri olan Ayazağa'nın konum itibariyle önemi ve gelişimi anlatılmıştır. Bölüm 3'de tarihsel süreç içinde İstanbul Suları hakkında bilgi verilmiştir. Bu bölümde Osmanlılardan önceki ve Osmanlılar dönemi su tesisleri hakkında kısa açıklamalar yapılmıştır. Bölüm 4'te Hamidiye Su tesislerinin yapımı hakkında bilgi verilmiştir. Bölüm 5'te yapının tanımı, plan özellikleri, strüktürel özellikler, malzemeler, malzeme ve yapım tekniği özellikleri bağlamında yapılmaktadır. Bölüm 6'da çeşitli araştirmalar sonucu elde edilen bilgiler ve rölövenin doğrultusunda Cendere Su Pompa İstasyonu'nun restitüsyonuna ait düşünceler anlatılmaktadır. Bölüm 7'de yapıya ve çevresine uygun yeni fonksiyon verilmesi önerilmektedir. XXIV
Metal çerçeveli giydirme cephelerin enerji etkinliği açısından incelenmesi

Endüstri devrimiyle gelişen yapım teknikleri, metal ve cam üretim teknolojilerindeki ilerlemelerle paralel, metal çerçeveli giydirme cepheler de gelişmiştir. Sistemler binaya fazla yük getirmemesi, estetik ve modern görüntüsüsebebiyle prestij yapılarının vazgeçilmez öğesi olmuştur. Yakın tarihte dünyada baş gösteren enerji krizleri ve çevresel kirlenmeningelecek açısından endişe verici hale gelmesi, uzmanları bu alanda çözüm arayışına sevk etmiştir, bu süreç sonunda sürdürülebilirlik ve enerji etkinliği gibi kavramlaroldukça önem kazanmıştır. Son 15 yıldır en çok tercih edilen yapı dış kabuğu olan metal çerçeveli giydirme cephelerin de enerji etkin tasarımlarla, statik, etkisiz bir eleman olmaktan çıkarılması ve enerji ekonomisi sağlayan esnek, çevreyle dost, dinamik bir örtühaline gelme süreci araştırılmıştır. Birinci bölümde, enerji etkinliği ve metal çerçeveli giydirme cephelerde enerji etkinliğinin önemi, çalışmanın kapsamı, amacı ve yöntemi açıklanmıştır. İkinci bölümde, metal çerçeveli giydirme cephelerin tanımı yapılmış, sistemlerin endüstri devriminden bu yana olan gelişim süreci, montaj türüne göre sınıflandırılması, taşıyıcı ızgara ile dolgu panelleri arasındaki bağlantı türüne göre sınıflandırılması detaylı olarak incelenerek anlatılmıştır. Üçüncü bölümde, metal çerçeveli giydirme cepheler, enerji etkinliği açısından incelenmiştir. Enerji kullanımı ve yapısall konfor ölçütlerine uygunluğu açısından, ısısal konfor, güneş ışınımı kontrolü, doğal havalandırma, doğal aydınlatma ve malzeme seçim ilkeleri incelenmiş, olumlu ve olumsuz tarafları anlatılmıştır. vEnerji etkin metal çerçeveli giydirme cepheli yapı örneklerinden, İngilteredeki The New Envirnomental BRE ofis yapısı ve Almanya'daki Stadttor iş merkezi yapısı İncelenmiştir. Dördüncü bölümde, Metal çerçeveli giydirme cephelerde enerji etkinliğisağlanmasının önemi vurgulanarak, tez sonuçlandırılmıştır.
Venedik Bienali'nde sanat-mimarlık eşlemesi ve mekansal pratik olarak ambiente

Sergiler, sanat ve mimarlığın konvansiyonel yapma ve düşünme biçimlerinin ötesinde söylemsel alanlar olarak tezin araştırma alanını tarif etmekte; '60lardan günümüze dek disipliner sınırları genişleten bir edim olarak 'sergi yapma' pratiği ise disipliner kavramlara, süreçlere ve tekniklere yassı bir düzlemde eş varlık statüsü atfetmektedir. Tezin araştırma alanı için belirleyici olan sanat ve mimarlık ilişkisi, sergi bağlamında 'sanat-mimarlık eşlemesi' olarak ifade bulmuştur. Venedik Bienali'nde mimarlık ve görsel sanatların bağımsız sergilerinde sanatçılar ve mimarların yer değiştirmesi ve küratöryel pratik biçimlerinin mekansallığı üzerinden benzeşimi tespit edilerek, Bienal'in bugününden geçmişşine bir bakışla sanat-mimarlık eşlemesinin görünür olduğu tarihsel durakların izi sürülmüştür. Bu sorgulama, araştırmayı Görsel Sanatlar ve Mimarlık Bölümü tümleşikliğinde gerçekleşmiş ve genel teması 'ambiente' kavramı ile kurgulanmış olan 1976 Bienali'ne yönlendirmiştir. Venedik Bienali'nin içinde bulunduğu konjonktürdeki kültürel, sosyal ve politik krizle ilişkili olarak yeniden yapılanma sürecini başlatan ve mimarlığın ilk kez kurumda yer bulduğu 1968 Bienali ve 1976'daki 'Yeni' Bienali tasarlayan dört yıllık planın kapsamında 1975'te gerçekleşmiş sergiler, sanatçılar ve mimarların eş etkinlik gösterdiği diğer tarihsel duraklardır. Venedik Bienali'nin tarihselliğinden getirilen, İtalyanca'dan Türkçe'ye çevrildiğinde 'çevre', 'yerleştirme', 'ortam' 'oda' gibi çoklu anlamları kapsayacak Türkçe bir sözcük olmaması sebebiyle teze olduğu gibi aktarılan 'ambiente', güncel sergilerdeki mekanın deneyimlenebilir ve izleyiciyi çevreleyen gerçekliğine dayalı biçimleri yeniden okumanın bir aracı olarak önerilmiştir. Bienal'i kendi otonom bütünlüğü içinde yeniden değerlendirebilmek için materyal semiyotik bir yaklaşım olan Bruno Latour'un Aktör-Ağ Teorisi'nin söz dağarcığı ve yöntemi araçsallaştırılmıştır. Bienal'in tarihsel sergileri ANT'a referansla, 'aktör' ve 'aktantların' ilişkilenmelerinden meydana gelen 'nesnemsiler' olarak ambienteler aracılığıyla materyal ilişkilerin inşa edildiği aktör-ağlar olarak tanımlanmıştır. Venedik Bienali Tarihsel Arşivleri'nden elde edilmiş özgün yazınsal ve görsel materyal aracılığıyla, tarihsel sergilerin geçici, edimsel ve oluşsal süreçlerine erişilmiş; Bienal'in başka bir tarihsel anlatısını inşa eden ilişkisel ağların haritaları çıkarılmıştır. Neredeyse küratöryel bir tavır ve araştırma yönteminin getirdiği olumsallıkla, arşiv araştırmasıyla görünür olan materyalitesi üzerinden tarihsel bir iş, günümüzde üretilmiş başka bir işle yan yana getirilmiş, tezin üretmesi olası çok sayıda kompozisyondan yalnızca biri üzerinden ambientenin günümüzdeki yeniden inşası tartışılmıştır.
Regenerating the historical fabric: A proposal for a hybrid infill in Mardin

ÖZ TARİHİ DOKUNUN YENİLENMESİ: MARDİN'DE BİR MELEZ DOLGU ÖNERİSİ Kayasü, Mert Yüksek Lisans, Mimarlık Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Aydan Balamir Eylül 2005, 85 sayfa Mardin'in özgün taş mimarisi, çeşitli etnik ve dini grupların bir arada yaşamasıyla oluşmuştur. Bu kültürel çeşitlilikle melezleşen kent dokusu, topografyanın da etkisiyle bütünlük içerisinde gelişmiştir. Geçtiğimiz yüzyıl boyunca kente yapılan müdahalelerin kentteki tarihi yapı tipolojisini sürdürmek yerine her coğrafyada karşımıza çıkabilen apartman tipini tekrar etmesi, yani tipolojik farklılıklar taşıması, kent dokusunun bütünlüğüne aykırı bir melezleşmeye, dolayısıyla da tahribata neden olmuştur. Mimaride melezleşme, Felipe Hernandez'in ifadesiyle sadece farklı mimari üslupları ve malzemeleri barındırma durumu değil, aynı zamanda toplumsal değişime bağlı kültürel de bir olgudur. Mardin'de bahsedilen bu son yüzyıldaki melezleşmenin özünde, eski yapıların değişen yaşam koşullarını, alışkanlıklarını ve bunların mekansal gereksinimleri karşılayamaması yer alır. Bu durum, bu çalışmada Gözü Evi ve yakınındaki yapılarla örneklendirilmiştir. Geç müdahalelerin özgün olarak kabul edilen eskiden ayrıştırılması, tipolojik farklılıklara dayandırılarak yapılmıştır. Bu çalışma Mardin'de melez yapılaşmayı problemli olduğu kadar, gerçekçi bir olgu olarak kabul etmiş ve yapısall olarak ehlileştirmeyi amaçlamıştır. Bugünkü vihaliyle özgün olarak kabul edilen geleneksel tiplerin çağdaş yorumlarını, tarihi kent dokularında yeni yapı yapma, kent kimliğini ve biçimini bu yapılarla devam ettirme tartışmaları çerçevesinde, tipoloji tartışmalarının ortaya koyduğu, yaratıcılığa açık ve biçiminin son halini betimlemekten çok tekrar edilebilen bir yöntemle, tahrip edilmiş bir alana dolgu önerisi getirerek örneklemiştir. Öneride, Mardin konutunun tipolojileri tekrarlanırken mekanların çağdaş yaşam alışkanlıklarını barındırması da amaçlanmıştır. Mekanların mimari biçim olarak son halini almasında da çağdaş mimari üslup kullanılmıştır. Neticede fiziksel bağlama uymakla beraber yeni mekansal beklentilere cevap veren öneri, bağlamın bugünkü gerçekleriyle de ilişki kurmuştur.
II. Abdülhamid Dönemi'nde (1876-1909) Çifteler Hara-yı Hümayunu

19. yüzyılda Batılılaşma dönemiyle birlikte Osmanlı Devleti'nde ordunun ve sarayın at ihtiyacını karşılayan devlet işletmelerinin modernizasyonuna gereksinim duyulmuş ve Hara-yı Hümayunlar kurulmuştur. Bu durumun etkileri kaçınılmaz olarak kendisini mimaride de göstermiştir. Bu çalışmada Anadolu'da ilk kurulan Çifteler Hara-yı Hümayunu'nda; Sultan II. Mahmud (1808-1839) ve Sultan II. Abdülhamid (1876-1909) döneminde inşa edilen yapı/yapılar grubunu tespit ederek yerlerini, hangi ilkeler doğrultusunda biçimlendiklerini, hangi malzeme ile yapım teknikleri kullanılarak inşa edildiklerini belgelemek, mevcut yapıların koruma sorunlarının ve alınması gereken önlemlerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Çifteler Hara-yı Hümayunu'nda inşa edilen yapıları mimari bir bütün olarak değerlendirebilmek için öncelikle Osmanlı Devleti'nde çiftlik çeşitleri, sonrasında özelleşerek at çiftlikleri başlığı altında ıstabl-ı amire ve hara-yı hümayunlar ele alınmış, 'Çiftlikat-ı Hümayun' adı altında kurulan diğer haralara özetle değinilmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde Çifteler Hara-yı Hümayunu'nun idari süreci ve mimari bağlamına yer verilmiştir. Mimari bağlamı; II. Mahmud - II. Abdülhamid dönemi arası mimari durumu, II. Abdülhamid döneminde genel yerleşim özellikleri ve tespit edilen yapılar, genel yerleşim içerisinde günümüzde mevcut olanlar ve olmayanlar halinde dört bölümde incelenmiştir. İmar faaliyetlerinin en yoğun olduğu II. Abdülhamid döneminde Çifteler Hara-yı Hümayunu arazi sınırları içinde askeri, dini, ticari ve sosyal yapılar; konaklama, sağlık, endüstri, eğitim, ulaştırma ve su yapıları; konutlar; hayvanata ait yapılar; köy oluşumları tespit edilmiştir. Çalışma kapsamında ele alınan yapılardan, günümüze 9 adet askeri yapı/yapı grubunun ulaştığı görülmüştür. Çifteler Hara-yı Hümayunu'nun 19. yüzyıla ait haritaları, planları, fotoğrafları, arşiv belgeleri sayesinde ve alan çalışmaları sonucunda; yapıları konum, plan, cephe düzeni, yapım tekniği ve malzeme açısından değerlendirmek mümkün olabilmiştir. Koruma sorunlarının belirlenerek giderilmesine yönelik yaklaşımlar belirlenmeye çalışılmıştır.
Tanzimat sonrası Osmanlı hapishane mimarisi: Işınsal planlı örnekler

Bu çalışmada, Osmanlı Devleti'nde Tanzimat ile başlayan ve devletin hemen her kademesinde kendini gösteren değişim ve dönu şu m su recinin ceza mekanlarına ve bu mekanların mimarisine olan yansımaları incelenmiştir. Tez kapsamında Cumhurbaşkanlığı Devlet Arşivlerinden temin edilen çok sayıda plan Tanzimat ile başlayan su reçte Osmanlı idarecilerinin zihninde yer alan hapishane reformunu anlamak adına son derece önemlidir. Bu kapsamda arşivden temin edilen İzmir, İstanbul ve Ankara için tasarlanan ışınsal planlar ile yine Yedikule'de tasarlanan ve adeta kampu s niteliğinde olan hapishane projeleri detaylı bir şekilde incelenmiştir. Bu tezin temel amacı, devletin içerisinde olduğu zor duruma rağmen, hapishane reformu kapsamında, İstanbul başta olmak u zere İzmir ve Ankara hapishaneleri özelinde, daha önce Osmanlı Devleti'nde görmediğimiz plansal du zenlemeler u zerinden yapılmak istenen reformların mekansal yansımaları değerlendirilmektedir. Çalışma sonucunda Tanzimat ile başlaya su reçte hapishane reformunu gerçekleştirebilmek için yapılan çalışmalar ve kaynak seferberliği hapishane mimari u zerinden değerlendirilmiştir.
Dersliklerin akustik performansında, iç yüzey gereçlerinin etkinliğinin saptanması

Bir hacmin, akustik açıdan en önemli belirleyicilerinden biri, büyüklük ve biçiminin yanı sıra, o hacimde yer alan her türlü nesne, yüzey ve birimler ile doğrudan ilişkili olan toplam ses yutuculuğudur. Uygulamaya dönük olarak ele alındığında ise, işitsel açıdan önemli hacimlerin iç yüzeylerini oluşturan malzemeler, akustik koşulların oluşturulmasında öncelikli etkenlerdendir. Günümüzde, hacmin akustik açıdan iç tasarımı ve giydirilmesi, yapım aşaması tamamlanmış ve kullanıma açılmış çoğu mekanda bilinçsizlik, ekonomik yetersizlik ve benzeri nedenlerden ötürü göz ardı edilebilmekte ya da yeterli ilgiyi görememektedir. Bu tez ile akustik tasarımda büyük önem taşıyan iç yüzeylerin, akustik açıdan uygun olarak giydirilmiş, giydirilmemiş ve mevcut durumlarının, o hacmin işitsel konfor koşulları üzerinde ne denli büyük etki yarattığının somut olarak ortaya konulması amaçlanmıştır. Tez kapsamında YTÜ Yıldız Kampüsü'nde yer alan üç derslik örnek olarak değerlendirmeye alınarak, farklı özellikteki iç yüzey gereçleri ile kaplanmış olan hacimlerin akustik yeterlilik durumları incelenmiş ve değerlendirilmiştir. Çalışma sonucunda getirilen önlemlerin dersliklerin tasarım aşamasında uygulanmasının, sonradan ortaya çıkabilecek iyileştirme gereksinimleri nedeniyle teknik, ekonomik ve işgücü yükünün azalmasını sağlaması açısından yarar sağlayacağı düşünülmektedir.
Alternatif enerji kaynakları kapsamında güneş enerjisine dayalı konut için tasarım süreç ve parametrelerinin belirlenmesi

Bu çalışma, alternatif enerji kaynaklarından güneş enerjisinin konutlarda kullanma amaçları, prensipleri ile buna dayalı olarak tasarım süreç ve parametrelerini içerir. İkinci bölümde, alternatif enerjiden önce, Türkiye ve Dünya'daki mevcut enerji durumu, gelişimi ve kullanım alanları incelenmiştir. Dünyamızın artan nüfusuna paralel olarak enerji tüketimi ve kişi başına düşen enerji miktarı da artmıştır. Enerji elde etmek için fosil yakıtların kullanılması çevre kirliliği oluşturmaktadır. Üçüncü bölümde, kaynakların bir gün tükenecek olması ve ekonomik sebeplerden dolayı geri dönüşümlü kaynaklar olan mevcut enerji kaynaklarının kullanılması önerilmiştir. Bugün düşünülen alternatif enerji kaynakları;. güneş enerjisi. rüzgar enerjisi. biyokütledir. Dördüncü bölümde, bu kullanım şekillerinden önce, konutlarda enerji bilinçli tasarım yöntemlerine bakmak amacıyla, insanoğlunun geleneksel barınma stilleri incelenmiştir. Barınma stillerine etki eden faktörlerin en önemlilerinden biri iklim olup, tüm iklimsel değişikliklere göre çeşitli toplum ve bölgelerde enerji elde etme alanları, kullanılan yöntemler ve malzemeler ele alınmıştır. Buna paralel olarak, alternatif enerji kaynaklarından en kolay bulunan, tükenmeyen ve ekonomik olanı, güneş enerjisi olduğu için beşinci bölümde güneş enerjisi teknolojisi üzerinde incelemeler yapılmıştır. Güneş enerjisinden yakıt ve elektrik tüketmeden doğal olarak ısıtma, soğutma, sıcak su, ve elektrik elde etme mümkündür. Bunun için kullanılan sistemler,. pasif sistemler,. aktif sistemlerdir. Güneş enerjisinden pasif sistemle yararlanma, hiçbir mekanik düzenek kullanmadan enerji elde edilmektedir. Güneş enerjisinden aktif sistemle yararlanma ise, fotovoltaik sistemler olarak adlandırılan güneş kollektörleri ile mümkündür. Bu bölümde, güneş kollektörl erinin yapıları, yerleştirilmeleri ve çalışma prensipleri incelenmiştir. Ortaya çıkan yöntemler gözden geçirilmiş, örnekler irdelenmiş ve bunun sonucunda çağdaş konut mimarisinde güneş enerjisine dayalı tasarım süreci ve parametreleri oluşturulmuştur.
Taşınmaz mal değerleme yöntemlerinin analizi: Evka 3 bölgesi örneği

Taşınmaz mallar; 'Endüstriyel taşınmaz mal', 'Ticari taşınmaz mal', 'Tarımsal taşınmaz mal', 'Özel amaçlı taşınmaz mal' ve 'Konut amaçlı taşınmaz mal' olmak üzere beş grupta toplanmaktadır. Bu çalışmada, 'Uluslararası Değerleme Standartları'na göre 'konut amaçlı taşınmaz mal' sınıfında yer alan taşınmaz malların değerlemesi konusu, farklı değerleme yöntemlerinin sonucu elde edilen değerler ve değerlerdeki değişimin nedenlerinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Öncelikle, konuyla ilgili literatür çalışması yapılarak, değerleme konusuyla ilintili birçok tanım kapsamlı olarak aktarılmaktadır. Ardından genel olarak değerlemede kullanılan yöntemlerden bahsedilmekte ve bu yöntemler sonunda elde edilen değerlerin birbiri ile karşılaştırılmasına yer verilmektedir. Konuyla ilgili genel bilgi aktarımından sonra, yazar tarafından yapılan alan çalışmasına yer verilmektedir. Konunun daha net algılanması açısından, taşınmaz malların değer tespiti konusunda Bornova Evka 3 Bölgesi'ndeki konutlar seçilmiştir. Bu bölgedeki konutların ipoteğe uygun rayiç bedellerinin birbirlerinden oldukça farklı olması nedeniyle, 2004- 2013 yılları arasında bizzat yazar ve bağlı bulunduğu firmadaki diğer taşınmaz mal değerleme uzmanları tarafından düzenlenen çok sayıdaki rapora göre, bölgedeki rayiç bedel farkına neden olan etmenlerin neler olduğu araştırılmış ve hedonik fiyat analizine göre bu etmenlerin konut değerleri üzerindeki etkileri belirlenmiştir.
Sinan mimarlığının mekansal bağlamda gelişimi: külliyeler

Mimarlık tarihi yazım alanında Mimar Sinan üzerine çok sayıda literatür çalışması yapılmıştır. Buna rağmen Sinan'ın mimarlığını farklı bağlamlarda ele alarak literatüre katkıda bulunma imkanının önü de açıktır. İlgili alandaki literatür ise Sinan'ın Sai Mustafa Çelebi'ye yazdırdığı Tezkiretü'l-Bünyan ve bu risalenin varyasyonları olan Adsız Risale, Risaletü'l-Mi mariyye, Tuhfetü'lMi marin, Tezkiretü'l-Ebniye risalelerinin yanı sıra vakfiyesi ile padişaha vekalet belgesi, azatlık kağıdı ile alım-satım hüccetleri Sinan ile ilgili günümüze ulaşan kısıtlı tarihsel belgelerle başlamaktadır. 16. yüzyıl Sinan mimarlığına dair elimizde bu kısıtlı metinler bulunmaktadır. Bu yüzden Mimar Sinan'ın yer aldığı toplumsal ve tarihsel düşün sisteminde, mimarlığının hangi üretim pratikleri ile nasıl oluştuğu hakkında elimizde kesin veriler bulunmamaktadır. Bu çalışmada, Sinan Mimarlığının kentsel bağlamda gelişimi külliyeler üzerinden irdelenecektir. Bununla birlikte, Sinan mimarlığı sadece tekil yapılar ölçeğinde değil, daha geniş spekturumlu bir okumayı mümkün kılacak şekilde, mekanı oluşturan dinamikler külliyeler bağlamında ele alınacaktır. Sinan'ın inşa ettiği külliyeler, mimarlığı içerisinde mekan ve kitle kurgusu açısından değerlendirilirken aynı zamanda külliyelerin biçimlenişi de yapılar arasındaki ilişkiler yönünden incelenecektir. Bu mekansal işleyiş; rastlantısal, eksenel ve geometrik açılardan irdelenecektir. Böylece, külliyelerin kurgusunda bir düzen ve ilkeler örüntüsü aranacaktır. Bu noktada, Mimar Sinan'ın Osmanlı coğrafyasında inşa edilen seçili kent ve menzil külliyeleri ele alınacaktır. Böylece, Sinan'ın mimarlığında kavramsal ve mekansal bir kurgu inşa edebilmenin imkanı oluşmaktadır.
Mimari tasarlama sürecinde fotograf tekniklerinden yararlanma yöntemleri

Fotoğraf teknikleri Moda, Haber, Gazetecilik, Reklamcılık, v. b. alanlarda çok gelişmiş, kendi kurallarını ortaya koymuş, bunlar kitap olarak yayınlanmış ve okullarda eğitim programları belirlenmiştir. Mimarlık alanında ise fotoğraf tekniklerinin kullanılması aynı şekilde gelişmemiş, kural ve yöntemleri kesin olarak belirlenmemiştir. Bunun nedeni araştırma ve yayın eksikliğidir. Bu görüş açısından hareket ederek Fotoğraf Tekniklerinin Mimarlık alanında kullanılması bu araştırmanın konusu olmuştur. Böylece belirlenen bu sorunun Mimari _ Tasarlama Sürecinin evrelerine bağlı olarak Bilgi Toplama, Çözüm Üretme, Karar Verme ve Seçme, Değerlendirme başlıkları altında incelenmesi araştırmanın yöntemi olarak benimsenmiştir. Birinci bölümde araştırmanın