turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kampus tasarımında sürdürülebilirlik ilkeleri ve Burdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Yerleşkesi örneği

Günümüzde modern yapılaşma ve mimari devrimin bir getirisi olarak ortaya çıkan birçok çevresel sorun sadece kendi başına değil aynı zamanda hem ekonomik hem de sosyo-kültürel alanlarda da sorunlar teşkil etmektedir. Bu sorunların çözümündeki ana fikir olan 'Sürdürülebilirlik ve Sürdürülebilir Tasarım' anlayışının temelinde yatan, doğayla savaşmadan ve onu yok etmeden gelecek nesillerin ve yeryüzünün gelişimini ve korunmasını sağlamaktır. Bu anlayışı sadece yapılarımızdaki mimari tasarımlarda işlevsel olarak gerçekleştirmek yetmez; bunu her bir bireyin kendi sosyal hayatına uyarlaması ve yaşatması gereklidir. Bu da eğitim ve öğretimle mümkündür. Bu konuda eğitim kurumları ve sivil toplum kuruluşlarına da toplumu bilinçlendirme konusunda büyük rol düşmektedir. Üniversitelerin yürüteceği 'Sürdürülebilir Kampüs' felsefesi sayesinde, bünyelerinde barındırdığı tüm personel, akademisyen ve öğrencilerinin yaşam tarzlarında enerji tasarrufu bilinci geliştirilecek ve gelecekte bu bilinçle yetişen nesillerin topluma örnek olması sağlanacaktır. Yeşil enerji sistemlerini üniversitelerle birlikte diğer kurum ve kuruluşların da kullanması, toplum bünyesinde de kullanımı noktasında örnek teşkil etmiş olur. Böylece tüm kurumların, şahıs işletmelerin ve üniversite kampüslerin, enerjilerini bağımsız olarak üretebilir hale gelmelerini sağlayacaktır. Bu da içinde yaşadığımız ekolojik çevrenin kirlenmesini ve yeryüzünün doğal kaynaklarının kullanımından kaynaklı sarfiyatını en aza indirmiş olacaktır. Bu çalışmanın ilk bölümünde üniversite ve kampüs kavramları tanımlanarak, kampüs yerleşimindeki kentsel kriterler incelenecektir. Daha sonra ikinci bölümde 'Sürdürebilir Kampüs' ve 'Üniversite Kampüslerinde Sürdürülebilirlik' kavramları incelenecektir. Üçüncü bölümde ise 'yeşil kampüs' projelerinin Türkiye'deki örnekleri aktarılacaktır. Son bölümde ise, tez konuma örnek olması için ele aldığım Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi İstiklal Yerleşkesi'ni mevcut durumuyla inceleyip, günümüzde geliştirilen 'Yeşil Kampüs' projeleriyle farklılıkları irdelenecektir.
Mimarlık eğitiminde tasarım sürecinin geliştirilmesi yönünde bir yöntem arayışı

Diğer disiplinlerden farklı olarak mimarlık eğitimi ile bu eğtimin temelini oluşturan mimari tasarım sürecinde bireye kaynağını insan yaratıcılığından alan 'tasarım' kavramı üzerine yoğunlaşan 'Mimari Tasarım Yapabilme' yeteneğinin kazandırılması amaçlanmaktadır. Dolayısıyla tez, mimari tasarım eğitiminde rol alan üç temel olgu üzerinde kurgulanmıştır. KİŞİ-SÜREÇ-ÜRÜN ile ifade edilen bu olgu ile KİŞİ, Kolb'un Deneyimsel Öğrenme Teorisine göre analiz edilmiş ve bireyin öğrenme biçimi belirlenmiş, SÜREÇ, O'Neill ve Shallcross'un Beş Aşamalı Duyarlıklı Düşünce Modeli ile incelenmiş, ÜRÜN ise bu tasarım süreci sonunda elde edilen tasarım ürünün yaratıcı niteliği sorgulanmıştır. Mimarlık Bölümü lisans ilk yıl lisans öğrencileri ile başlayan bu çalışma, aynı bireylerin ikinci sınıftaki süreçlerinin de izlenmesi ile son bulmaktadır. Mimari tasarım eğitiminde verilen ilk yıl lisans eğitiminde amaçlanan, sorgulayan eleştirel düşünme becerisine sahip, üç boyutlu düşünebilme, algılama ve ürettiği düşünceyi somutlaştırabilme becerisine sahip bireyler yetiştirmektir. Tasarım eğitimi ile birlikte bu bireylere, 'tasarlama eyleminin nasıl öğrenileceğini öğretmek' ise tasarım stüdyolarında gerçekleşmektedir. Bu çalışmada tasarım sürecini yaratıcı problem çözme eylemi olarak ele alan bir yaklaşımla farklı öğrenme biçimlerine sahip bireylerin tasarım stüdyolarındaki farklı müfredatlardaki tasarım süreci tavırları incelenmiş ve bu tavırların süreç sonunda elde edilen ürün ile ilişkisi olup olmadığına bakılmıştır. Aynı bireylerin mimari tasarım eğitiminin hem birinci sınıf hem de ikinci sınıftaki tasarım süreci davranışları incelenmiştir. Bireyin İkinci sınıftaki tasarım süreci davranışı ise Beş Aşamalı Duyarlıklı Düşünce Modeline göre analiz edilmiştir. Araştırma sonunda elde edilen bulgulara göre, bireyin tercih ettiği öğrenme biçimi ile tasarım süreci tavırları arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Tasarım süreci ürün arasındaki ilişkiye bakıldığında ise, farklı tasarım süreci tavırları gösteren bireylerin aynı nitelikte tasarım ürünü elde edebildiği ve aynı zamanda aynı tasarım süreci tavırları sergileyenlerinde farklı tasarım ürünü elde edebildikleri görülmektedir.
Performance-based facades: Retrofit strategies for energy efficiency and comfort in existing office buildings

Mevcut binaların enerji yenilenmesi, binaların uzun vadedeki çevresel etkilerini düşürmek için mantıksal bir strateji olarak düşünülür. Standart bina yenilemeleri, yolcu gereksinimlerinden ziyade enerji standartlarına uymak için önleyici tedbirlere odaklanır. Buna karşılık, önerilen performansa dayalı yeniden kurulum yaklaşımı, binanın enerji performansını iyileştirme stratejilerinin yanı sıra yenilemenin enerji dışı yararlarından faydalanmak için öncelikle iç mekan konforuna odaklanmaktadır. Özellikle, ofis binaları söz konusu olduğunda, enerji tasarrufu seçenekleri ve istenen yüksek iç mekan konforu dengelenmesi gerekir. Bu çalışma, karmaşık iklim koşullarındaki mevcut ofis binaların cephe yenileme kararlarına ilişkin mevcut yaklaşımları ve farklı ofis mekansal organizasyonlarını dikkate alarak her iki enerji verimliliği ve iç mekan konforu değerlerini de dahil ederek tartışmaktadır. En büyük katkı, enerji yenilemesinin inşasında ve yenileme sürecinin ilk aşamalarında paydaşlar ve son kullanıcılar tarafından kullanılabilen performansa dayalı bir cephe yenileme çerçevesi önermektedir. Ayrıca gelecekte geliştirilebilecek karar destek araçlarının temelini oluşturabilir.
Conservation principles for an Early Republican Period primary school building: Mimar Kemal Primary School

Bu tezin amacı, erken Cumhuriyet dönemi binalarının öneminin anlaşılmasını sağlamak ve Ankara'da yer alan Mimar Kemal İlköğretim Okulu'nın koruma ilkelerini oluşturmaktır. Mimar Kemal İlköğretim Okulunun seçilmesindeki ana nedenler; erken Cumhuriyet dönemi ilköğretim okullarının önemli örneklerinden biri olması, değerlerinin önemi, yerinin önemi, tarihçesi, mimarı, mimari özellikleri ve erken Cumhuriyet döneminin yansıtılmasındaki ideolojik ve sembolik rolüdür. Günümüzde; kentsel dönüşüm, eğitim kampüsü projeleri, konuyla ilgili yasalar, halkın bu konudaki bilinçsizliği ve bu yapılar üzerine yapılan çalışmaların sayıca az oluşu bu tezin gerekliliğini ortaya koymaktadir. Erken Cumhuriyet dönemi okul yapısının nasıl ve neden korunacağına dair prensipler, değerler ve koruma yaklaşımları tartışılarak değerlendirilmiştir. Bu amaç çerçevesinde, tez beş bölümde yapılandırılmıştır; eğitim ve eğitim yapılarının araştırılması; erken Cumhuriyet dönemi mimarisinin korunmasına dair araştırmalar; Mimar Kemal İlköğretim Okulunun analizlerinin yapılması; okulun günümüz eğitim ihtiyaçlarına, değerlerine, problemlerine ve potensiyellerine göre değerlendirilmesi ve son olarak diğer erken Cumhuriyet dönemi ilköğretim yapılarına da örnek olması için, Mimar Kemal İlköğretim Okulunun koruma prensiplerinin oluşturulmasıdır. Sonuç olarak, koruma ilkelerinin oluşturulması kültürel mirasın korunmasında önemli bir süreçtir. Bu nedenle, bu tezde Mimar Kemal İlköğretim Okulu için koruma prensipleri önerilmektedir. Buna ek olarak, örnek çalışmanın altyapısından yola çıkarak diğer erken Cumhutiyet dönemi okullarının korunmalarına yönelik genel prensiplerin tanımlanması da bu çalışmanın ana amacının bir parçasıdır.
Tarihi dokuların sürdürülebilirliğinde turizm kaynaklı değişimlerin etkileri: Kuşadası Dağ ve Camii-Kebir Mahalleleri örneği

Kentler; yüzyıllar boyunca çeşitli milletlerin yaşayışlarına, kültürlerine, değerlerine, sanat anlayışlarına tanıklık etmiş ve bu olguların harmanlanmasıyla ortak bir kimliğe bürünerek günümüze gelmişlerdir. Bu kimliğin fiziksel yansıması olan mimari öğeler, bulundukları çevrede geleneksel dokuları oluşturmakta ve geçmişş-bugün-gelecek arasında köprüler kuran açık hava müzeleri olarak algılanmaktadırlar. İnsanlığa tarihi ve kültürel geçmişşini anlatan bu dokuların korunması ve gelecek nesillere aktarılması gerekmektedir. Tarihi ve kültürel değerlerimiz, ekonomik sorunlar ve bilinçsizlik gibi iki ana problemle karşı karşıyadır. Koruma kültürünü almamış ve ekonomik açıdan düşük seviyedeki toplumlar, rant kaygısı güderek günlük kazanımlar peşinde koşmakta, yitirilen değerleri önemsememektedirler. Geleneksel konut dokuları, turizm açısından çekim merkezleri haline gelmekte, yerel halk da bu sektörün mali dinamizminden pay almak için hareket etmektedirler. Turizm doğru planlanıp, uygulandığında koruma için araç olabilmekte, geleneksel dokuların sürdürülebilirliğinin sağlanmasına katkı koyabilmektedir. Ancak gerekli çalışma ve analizlerin yapılmadığı yörelerde büyük tahribatlara yol açabilmektedir. Bu bağlamda çalışmanın çıkış noktası, kendine has doğal, tarihi ve kültürel değerlere sahip olan Kuşadası ilçesinde turizmin etkilerinin incelenerek, geleneksel konut dokusu üzerindeki değişimlerin tespitinin yapılmasıdır. Ayrıca meydana gelen değişimlerin neden-sonuç ilişkisi araştırılarak, tarihi değerlerin korunarak sürdürülebilirliğinin sağlanmasına yönelik öneriler getirmektir. Kuşadası'nda turizm sektörünün hızlı ve plansız bir şekilde gelişmesi, olumsuz çevre etkilerini de beraberinde getirmiştir. Yapılan çalışmada, koruma, yeniden işlevlendirme, turizm ve sürdürülebilirlik ilkeleri araştırılmış, Kuşadası çeşitli açılardan incelenmiş, turizmin oluşturduğu etkiler ve bunların fiziksel yansımaları tespit edilmeye çalışılmıştır. Kentsel sit alanı içerisinde kalan Dağ ve Camii-Kebir Mahalleleri alan çalışması için belirlenmiştir. Bu bölgedeki tarihi tescilli konut yapıları ve geçirdikleri değişimler araştırılmış, rölöveleri alınarak föyler düzenlenmiştir. Elde edilen veriler doğrultusunda, geleneksel konut dokusuna uygun olduğu düşünülen yeniden işlevlendirme önerileri getirilerek, yapıların korunmasının ve sürdürülebilirliğinin sağlanmasına katkı koyulmasına çalışılmıştır.
Translators of Ruins: Johann Joachim Winckelmann and Karl Friedrich Schinkel

Çeviri genellikle dillerle ilişkilendirilir; ancak, mimarlıkta da süreçler belirleyebilir. Çizimden binaya kadar olan süreç bir çeviridir, ve on sekizinci yüzyılda Avrupa'daarkeolojinin gelişmesi ile birlikte, kalıntıdan yeni bir araç olan baskıya ters yönde bir çeviri ortaya çıkmıştır. Aynı zaman diliminde, Antik Yunan ve Roma geçmişşine olan ilgi de artmış ve Grekoromen Tartışması gündeme gelmiştir. Johann JoachimWinckelmann bu konuda Yunan tarafını desteklemiş ve ulusçu duygularla paralel bir şekilde Almanlar için kimlik tanımlamak istemiştir. Kendisinin Yunan sanatı veantikite anlayışı estetik ve özgürlük üzerinden şekillenirken, kalıntılardan yazıyaçevirisi Reflections on the Imitation of Greek Works in Painting and Sculpture (1755) ve History of theArt of Antiquity (1764) adlı kitaplarında taklit kavramı bağlamında yazılı anlatılar olarak ortaya çıkmıştır. On dokuzuncu yüzyılda ise, Winckelmann'ın klasikçi görüşleri, sezgi ve doğa ile de ilgilenen ve antik Yunanlıların bir Alman ulusal kimliği arayışında olan mimarlar için dersler sağladığına inanan KarlFriedrich Schinkel için yol gösterici olmuştur. Onun kalıntılardan binalara olançevirisini Akropolis Üzerinde Bir Kraliyet Sarayı (1834) adlı projesinde yazılı ve görsel anlatıların ötesine geçmişş bir şekilde görmek mümkündür. Bu çalışma, Winckelmann ve Schinkel'in kalıntıları algılayıp araştırmalarından türeyen yazılı ve görsel anlatıların, onların akademik yaklaşımlarını ve eserlerini çeviriler olarak nasıl şekillendirdiğini inceleyip karşılaştırmayı amaçlamaktadır.
Cumhuriyet dönem mimarisindeki sanayi yerleşkeleri ile Ataş yerleşkesinin karşılaştırılması

Bu tez çalışmasının temel amacı, ATAŞ yerleşkesinin, mimari nitelikleri, mekansal kurguları ve içerikleri ile mekansal ve sosyal olarak arzulanan 'inodern' yaşama dair bir değerlendirme yapma olanağı sunmaktır. Bu bağlamda, Ataş yerleşkesi ve Ataş yerleşkesinde bulunan konutların incelenerek, Cumhuriyet dönemi mimarisi yanı sıra toplumsal ve mekansal değişime yaptığı katkı ele alınmaktadır. Bu bağlamda özel sektör olarak ele alınan Ataş yerleşkesi dışında dönemin modernleşme çabalarına devletin sağladığı katkı da görmezden gelinmemekte, eğitim kurumlarından sanayi yerleşkelerine dek uzanan çerçevede sağlanan katkılara değinilmektedir. Ataş yerleşkesinde bulunan konutlar kendi içinde kıyaslanarak, farklılıklar ortaya konularak, mekansal değişim olarak adlandırılan boyutta nasıl bir katkı sağladığına dikkat çekilmektedir. Ayrıca Ataş yerleşkesindeki konutlarla Nazilli Basma Fabrika yerleşkesindeki konutların karşılaştırılması yoluyla da, Ataş yerleşkesinin mekansal ve toplumsal değişime yaptığı katkı ortaya konulmaktadır.
Evaluation of conservation problems of the Lead Mosque in Scutari, Albania

Kurşunlu Cami, Buşatlı Mehmet Paşa tarafından 1187 H. (1773- 1774 M.) tarihinde inşa ettirilmiş ve Arnavutluk, İşkodra'da bulunan tek mekanlı, kubbeli ve eyvanlı Osmanlı cami tipinin tek örneğidir. Arnavutluk'ta kalan az sayıdaki Osmanlı camisinden biri olan yapı, korunmasına katkı sağlamak amacıyla bu tezin konusu olarak belirlenmiştir. Bu tezin amacı Kurşunlu Cami'nin belgelenmesi, koruma sorunlarının analiz edilmesi ve bir koruma projesinin önerilmesidir. Yöntem olarak alan araştırması ile arşiv ve literatür araştırması kullanılmıştır. Alan araştırması ve literatür araştırmalarında elde edilen veriler, analiz edilmiş ve restorasyon kararlarını geliştirmek için değerlendirilmiştir. 1865 yılında Drini Nehri'nin yatağının değişmesi sonucunda cami sellerden etkilenmiş ve etrafı su ile çevrelenmiştir. Bu durum, malzeme bozulmalarına ve cami'nin içindeki nemin artmasına neden olmuştur. 1967 yılında, komünizm dönemi boyunca Kurşunlu Cami kapatılmıştır. Aynı yıl, yapının minaresi yıldırım düşmesi sonucunda hasar görmüştür. Bunun ardından yapı bakımsız kalmıştır. 1863, 1920, 1976, 1982 ve 2008 yıllarında onarılmasına rağmen bu müdahaleler sırasında özgün işçilik ve malzemeler hatalı uygulamalar nedeniyle kaybolmuştur. Zaman içinde malzeme dönüşümleri ve ekler şeklinde bazı değişimler olmuştur. Büyük bölümü önceki restorasyon çalışmaları sonucunda meydana gelen bu değişmişlikler yapının özgünlüğünün kaybolmasına neden olmuştur. Restorasyon önerisi, hem yapıyı hem de çevresini kapsamaktadır. Yapının özgün mimari özelliklerinin korunması ve kaybolan çevresel, kültürel ve dini değerlerinin yeniden kazandırılması amaçlanmıştır. Yapının çevresi ile ilgili olarak caminin etrafında, yerden yükselen nemin önlenmesi için yeni bir açık drenaj kanalı ve sel baskınlarını önlemek için parsel çevresine kanal yapılması önerilmiştir. Ayrıca, kanal boyunca ağaçlandırma yapılması ve rekreasyon alanı olarak da kullanılabilecek doğal sulak alanlar oluşturulması önerilmiştir. Yapının olası hasarlardan korunması amacıyla bir yönetim ve bakım planı da önerilmiştir.
Beyoğlu'ndaki sinema mekanlarının toplum ve mimarlıkilişkişlerinde metalaşma bağlamında dönüşümü: Majik sineması

Majik sineması, 1914 yılında inşa edilmiş, Levanten mimar Giulio Mongeri tarafından tasarlanmış, Türkiye'nin ilk sinema binasıdır. Kullanım amacı değişerek farklı süreçlerden geçmişştir ancak 2007 yılından beri tamamen kapalıdır. Beyoğlu'ndaki sinema binalarının çoğu gibi günümüze ulaşamayan bu tescilli kültür yapısı, toplumsal ilişkilerin metalaşması ve sinemanın yaşadığı teknolojik dönüşümlerden etkilenmiştir. Özellikle 19. ve 20. yüzyıl İstanbul'unda büyük bir yer edinmiş Beyoğlu sinemalarının teker teker kapanması veya büyük ölçekli yatırımcılarca desteklenerek alışveriş merkezi kompleksleri içerisinde ayakta kalabilmesi, Beyoğlu'nda oluşmuş sinema kültürünün bir süreç içerisinde başkalaştığına işaret etmektedir. Kentsel mekan toplumun geçtiği politik, ekonomik ve sosyokültürel süreçlerden bağımsız değildir. Sinemanın kentsel uzamı, İstanbul ve Beyoğlu'nu ilgilendiren ekonomi-politik ve iktisadi oluşumlardan ve kozmopolit yapısından kaynaklı demografik hareketliliklerden fiziksel olarak etkilenmiştir. Sinemanın kültürel yanı ise, toplumsal ilişkilerin metalaşması ile kentte oluşan toplumsal aidiyetler, yaşam alışkanlıkları, ortak geçmişş gibi nosyonların başkalaşmasından etkilenmiştir. Günümüzde Majik sinemasının korunamamış olmasının temel sebebi, sinemanın somut ve soyut bağlamda kentte edindiği yerin ve anlamının değişmesidir. Kentsel mekan toplumuyla birlikte üretilir. Toplumun, aktif rol alarak içerisinde kent kültürünü oluşturduğu hafıza mekanlarının yok oluşunun, kente ve mimarlık alanına sosyal ve kültürel maliyetleri olmaktadır. Kentin yoğun kültürel birikimlerinin bulunduğu bu hafıza mekanının dönüşüm süreci içinde bulunduğu sosyal, kültürel ve fiziksel çevre koşulları hakkında veriler toplanarak ve ortamı tanımlanarak incelenmiştir.
Exploring new forms through parametric patterns in responsive facades

Bina kabukları ya da cepheleri bina ve çevre arasında bir arayüz olmuştur. Çevre koşullarına uyum sağlamak için tasarlanan etkili ve akıllı cepheler, pencerelerin ve hava akımı sağlayıcıların, çevre koşullarına duyarlı olarak tasarlandığı zamanlara kadar uzanmaktadır. Son birkaç on yılda, teknolojinin gelişmesi ve binalarda her zamankinden daha fazla yeni malzemenin kullanılmasıyla, enerji tüketimi ve tasarrufuna verilen önem büyük ölçüde artmıştır. Cephelerin üstlendiği; ısı yalıtımı, estetik, akustik, aydınlatma gibi birçok önemli rol nedeniyle, yüksek performanslı bina cepheleri, araştırmacıların ve tasarımcıların odağı haline gelmiştir. Bu tez, 3 temel çalışma konusunun kesişimi üzerine temellendirilmiştir; dekoratif olarak kullanımından ziyade mimari jali/kafes elemanlarının işlevsel önemine odaklanarak, İslam dünyasında kullanılagelen pasif serinletme tekniklerinin araştırılması, Büyük Mughal İmparatorluğu'na ait sanat ve mimari örneklerine odaklanarak, jali başta olmak üzere mimari cephelerde kullanılan İslami geometrik örüntülerin evriminin araştırılması, bu bilgilerin parametrik tasarım yöntemleri ile entegrasyonun sağlanması yoluyla cephe tasarımında yenilikçi çözümlerin araştırılması. Mevcut uygulamalardan bilgi toplamak, geleneksel uygulamaları ve geometrik örüntüleri modern tasarımlara taşıyan kafes/jali kullanımının olduğu çalışmaları analiz etmek bu tez için önemli bulunmuştur. Sonuç olarak, jali kavramı aracılığıyla kinetik cephelerin nasıl tasarlanabileceğini göstermek amacıyla, basit geometrik örüntülerin kullanıldığı iki tasarım temrini gerçekleştirilerek modüllerin kinetik olma potansiyelleri araştırılmıştır. Bu çalışmadan elde edilen sonuçların, kafes/jali üzerine araştırma yapan tasarımcılara, parametrik araçlar kullanılarak kinetik duyarlı cephelerin geliştirilmesinde, yeni ufuklar açması beklenmektir.
İstanbul A sınıfı ofis piyasasında kiralama eğilimlerinin irdelenmesi

Çok uluslu şirketlerin genel merkezlerinin yanı sıra hizmet sektörü ve ekonomik aktivitenin büyük bölümünün İstanbul'da bulunması, diğer şehirlerde genelde bölge ofisleri yer alması ve bu şehirlerin yerli üretim şirketlerinin ofis ihtiyaçlarını üretim tesislerinin içerisinde çözmesi nedeniyle İstanbul dışında ölçülebilir düzeyde nitelikli ofis stoku oluşmamıştır. Bu nedenle Türkiye'de A sınıfı ofis stokunun büyük bölümü İstanbul'da kümelenmiştir. İstanbul'da son yıllarda artan stoka rağmen talep önemli ölçüde daralmıştır. İstanbul Ofis Piyasası'nda görülen talep daralmasının en önemli nedeni yabancı şirketlerin Türkiye'ye olan ilgisindeki düşüştür. Diğer yandan, operasyonlarını İstanbul'da küçük bir organizasyonla başlatan ve büyümeyi hedefleyen çok sayıda yabancı şirket 2017 yılında Türkiye'deki operasyonlarına son vermiştir (JLL, 2017b). İstanbul'da operasyonlarını devam ettiren veya şehirde küçük bir merkez oluşturmayı amaçlayan bazı yabancı şirketler, dekorasyon maliyeti olmaması ve kontrat iptalinin esnekliği gibi nedenlerle direkt kalıcı bir ofis kiralamak yerine hazır ofisleri tercih etmektedir. Talebin daralması sonucu arz fazlası ofis stoku oluşmuş ve tüm bölgelerde boşluk oranları artmış, kira değerleri düşmüştür. Özellikle bazı bölgelerde boşluk oranları %50'nin üzerine çıkmış ve hem geliştiriciler, hem yeni geliştirilen projelerden yatırım amaçlı ofis satın alan bireysel yatırımcılar hem de toplumun geneli için ekonomik kayıplar oluşmuştur. Bu kayıpları asgari seviyeye indirebilmek için yeni ofis binası geliştirmelerinde talebin çok iyi incelenmesi ve talebin ihtiyacına yönelik doğru proje geliştirilmesi daha da önemli hale gelmiştir. Çalışma kapsamında 2012- 2017 yılı arasında gerçekleşen ofis kiralama işlemleri üzerinden İstanbul Ofis Piyasası'nın karakteristik özellikleri belirlenmeye çalışılmıştır. Bu özelliklerin belirlenmesiyle elde edilen çıkarımlar sayesinde İstanbul ofis piyasasında yapılacak yeni yatırımların ekonomi ve çevre açısından yatırımcılara ve toplumun geneline olumsuz etkilerinin sınırlandırılması ve verimsiz yatırımların önüne geçilmesi amaçlamaktadır. Dört bölümden oluşan tezin giriş bölümünde çalışmanın amacı, kapsamı, verilerin toplanması ve çalışmada kullanan yöntem bilgilerine yer verilmiştir. İkinci bölümde; ofis ve ofis binası kavramları tanımlanmış, çeşitli ofis sınıflandırma kriterlerine yer verilmiştir. Dünya genelinde ve İstanbul özelinde ofis piyasasının tarihsel gelişimi irdelemiş, günümüzdeki merkezi iş alanı bölgelerindeki arz miktarı, kira değerleri ve boşluk oranları mevcut piyasa koşullarındaki verilerle değerlendirilmiştir. Araştırmaya konu olan A sınıfı ofislere yönelik olarak dünya ve Türkiye piyasasında kullanılan farklı sınıflandırma kriterlerine yer verilmiştir. Üçüncü bölümde; araştırmada kullanılan yöntem, örneklem büyüklüğününSaptanması, verilerin toplanma ve analiz yöntemi açıklanmış ve 2012- 2017 yılları arası gerçekleşen 624 adet kiralama işlemi değerlendirilerek bulgu sonuçları ortaya konulmuştur. Dördüncü bölümünde ise ortaya çıkan bulgular ışığında genel bir değerlendirme ve önerilere yer verilmiştir.
Üretken bir diyaloğun aracısı olarak mimari çizim

Çalışma, mimari çizimlerin, mekanın tasarlanması sürecinde edindikleri aracı pozisyonuna odaklanmaktadır. Tezin saptamalarına göre, sahip oldukları bu aracılık karakteri ile çizimler, diyalojik bir özellik göstermektedir. Bu özellik, çizimler aracılığında yürütüldüğü sayılan mimari tasarım sürecinin iki farklı anında görünür olmaktadır. Bunlardan ilki mekanın tasarlanması anıdır. İkinci an ise tasarlanan mekanın çizimler üzerinden okunması olarak ifade edilebilir. Bu iki anın ortak bir mimari çizim aracılığında karşılaşması, ortaya çıkabilecek bir diyaloğun varlığını işaret etmektedir. Diyalog, aracı varlığında icra edilen bir çeşit iletişim biçimi olarak dilbilimin ve iletişimin konularından birisi olarak düşünülebilir. Böylece araştırma, incelemesi içerisinde, iletişim ve dilbilim ekseninde geliştirilmiş olan yöntem bilgisini kullanabilir hale gelmektedir. İnceleme, tez boyunca aktarılmaya çalışılan literatür okuması doğrultusunda ve savın geliştirilmesine dayanılarak belirlenmiş mimari çizim örneklerini inceleyerek, mimari tasarım bağlamında özgün bir katkıyı ortaya koymayı hedeflemektedir. Bilgi teknolojileri ve medyanın günümüzde göstermiş olduğu yaygınlık göz önünde bulundurulduğunda mimari çizimleri iletişim açısından ele almak bu izlek üzerinden bakıldığında rasyonel bir çaba biçimi kazanmaktadır. Bu anlamda tez, mimari çizimlerin, görsel göstergeler olarak ele alınıp okunabileceğini öne sürmektedir. Bu incelemenin bir yöntem olarak kullanılması, mimari çizimlerin tasarım açısından daha etkin bir şekilde değerlendirilebilmelerini ve üretilebilmelerini amaçlamaktadır. İncelemelerin sonucunda ortaya konulabildiği gibi, Aldo Rossi, Peter Eisenman ve Bernard Tschumi'ye ait çizim örnekleri, üretken bir diyalog kurulmasında etkili birer aracı pozisyonundadır.