turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Gaziantep Lala Mustafa Paşa Hanı ve koruma sorunları

Gaziantep'te ticari işlevlerin yoğunluğu açısından ilk olma özelliği taşıyan Lala Mustafa Paşa Külliyesi ve külliyenin ana yapısı olan Lala Mustafa Paşa Hanı, kent içerisinde tarihi bilinen en eski ticaret yapısıdır. 16. yy sonunda inşa edilen han 19. yy da yeniden yapmaya varan büyük bir onarım geçirmiş, mevcut durumda ise fiziksel bütünlüğünü büyük oranda kaybetmiş ve koruma sorunları bulunmaktadır. Lala Mustafa Paşa Hanından başladığı kabul edilen tarihi ticari aksta 2008 yılında tamamlanan pek çok restrorasyon, sokak sağlıklaştırma ve çevre düzenleme çalışmaları yapılarak bu aksın kent hayatında aktif olarak kullanılması adına girişimlerde bulunulmuştur. Kentte ve tarihi ticari aksta oluşan tüm bu girişimler Lala Mustafa Paşa Hanı'nın da koruma sorunlarının ortaya konmasını zorunlu kılmıştır. Bu çalışma kapsamında, Lala Mustafa Paşa Hanının üzerinde yer aldığı coğrafya ve tarihçesi gelişimi, Ticari yolların ve Gaziantep'te ticaret mekanlarının gelişimi incelenmiş, Osmanlı öncesi döneminden itibaren han mimarisi ve Gaziantep hanları mimarileri incelenerek analojik çalışmalar yapılmıştır. Lala Mustafa Paşa, Vakfiyesi, Külliye ve külliyeyi oluşturan Bedesten, Mescid, Hamam, İmaret yapıları incelenmiş ve hanın geçirdiği tarihsel süreç tarihi ve kurumsal belgelerden, bilimsel ve yerel araştırmalardan yararlanılarak aktarılmaktadır. Külliyenin ana yapısı16. yy da inşa edilmiş Lala Mustafa Paşa Hanının konumu, plan ve mekan özellikleri, strüktürel özellikleri, kullanılan malzeme ve teknik, cephe ve bezeme özellikleri aktarılmaktadır. Lala Mustafa Paşa Hanının mevcut durumunun belgelenmesi ve koruma sorunları yapılan malzeme, dönem, hasar tespit analizleri ile irdelenmiş, restitüsyonu ve restorasyonu için kuramsal öneri modelleri geliştirilmiş ve çalışmanın sonuçları aktarılmıştır.
Sosyal konutlardaki esneklik kavramına güncel yaklaşımlar

Bu tez çalışmasında, özellikle endüstri devriminden sonra hızlı bir şekilde büyüme yaşayan sosyal konut sektöründe kullanıcılar tarafından yaşanan 'esneklik' ve 'esnek olabilme / kalabilme' problemleri incelenecek, ve son yüzyılda bu problem karşısında üretilmiş çözüm olabilecek stratejiler incelenerek, Birinci Dünya Savaşı'ndan sonraki dönemden başlayarak sosyal konutlardaki esneklik çözümleri dönemin başarılı mimarlarının tasarladığı projeler üzerinden aktarılıp, son olarak tezin konu başlığında 'güncel' olarak tanımlanan zaman dilimi olan 1990 yılından günümüze kadar gelen süreçte uygulanmış veya tasarlanmış başarılı esnek sosyal konut projeleri ve metodolojileri incelenecektir. Birinci bölümde, sosyal konutlardaki esneklik kavramına getirilen çözümleri yorumlayabilmek için konu hakkındaki problem belirlenmiş ve probleme sorular sorulmuştur. Çalışmanın amacı, kapsamı veyapısı belirtilerek altyapısı netleştirilmiştir. İkinci bölümde, mimari tasarımda esneklik kavramı açıklanmaya çalışılmıştır. Esneklik kavramının tanımı ve esneklik kelimesi ile ilişkili kavramların açıklanması, mimaride esneklik ve bu esnekliği sağlayan aktörler olarak, konut, kullanıcı ve tasarımcının rollerinin ve birbirleri ile ilişkilerinin belirtilmesi, tasarımda esneklik kavramını etkileyen faktörlerin detaylandırılması ve esnek konut kavramının tanımının yapılması bu bölümde yer almıştır. Üçüncü bölümde, sosyal konutun tanımı içinde esneklik kavramının tarihsel anlamı ve sosyal konutların tanımındaki sorunsallar ve esneklik yaklaşımları ve esneklik kavramının sosyal konutlardaki tarihsel gelişimini anlatabilmek için ise dört farklı döneme ayrılarak incelenmiştir. Dördüncü bölümde, 1990 yılından günümüze kadar olan süreçteki başarılı projeler, Avrupa ülkeleri yoğunlukta olmak üzere, Dünya'nın diğer bölgelerindeki başarılı projelere de yer verilerek esneklik kavramına yaklaşımları veyansıtma şekilleri bakımından, çalışma içerisinde önceki bölümlerde yer verilmiş ve irdelenmiş esneklik stratejileri ve yöntemleri dikkate alınarak incelenmiştir. Beşinci bölümde, çalışma boyunca incelenen ve irdelenen esneklik kavramları ve esnek olduğu kabul edilen ve savunulan sosyal konut projeleri üzerinden, bu kavramın önemi, gerekliliği, artması ve geliştirilmesi hakkında değerlendirmeler ve sonuçlar yer almaktadır.
Tasarımın temel prensipleri ve iç mimari tasarımda uygulama örnekleri

tasarım şehirleşmeden en basit endüstri ürününe kadar her alana yayılmış bir kavram olarak karşımıza çıkmaktadır. Yirminci yüzyılın ikinci yarısından itibaren ekonomik kalkınmanın en önemli konusu haline gelen tasarım, teknolojik üstünlükler, estetik değerler, kültürel anlamlar, ekolojik denge, imalat ve pazarlamanın konularıyla birlikte ele alınmaya başlamıştır. Değişen değerler doğrultusunda tasarım tanımının tekrar ele alınması, tasarım elemanlarının ve özellikle uygulamada yararlanılacak olan tasarım prensiplerinin gözden geçirilmesinin yanı sıra; iç mimari tasarım konusuna bu temel konular doğrultusunda bakmak, bu çalışmanın kurgusunu oluşturmaktadır. Değişen dengeleri kurmak için yapılan eylemler olarak tanımlanantasarım, etkili ve anlamlı bir görsel ürün yaratma sürecidir. Tasarım sırasında görsel organizasyonların oluşması için kullanılan elemanlar, tasarımelemanlarıdır. Görsel anlatım dili nokta, çizgi, düzlem, renk, doku gibi, bu elemanları ve aralarındaki ilişkileri içerir. Tasarım elemanları arasındaki ilişkileri tanımlayan prensipler vardır. Ritm, denge, ölçek ve oran, vurgu ve bütünlük tasarımın temel ilkeleridir. Bu elemanların ve prensiplerin bilinmesi ve anlaşılması tasarım sürecini daha kontrol edilebilir ve bilinçli bir hale getirir. Tasarımın tüm disiplinlerinde, bu elemanlar ve prensipler, farklı başlıklar altında olsa da, görsel anlatım dilinin grameri olarak karşımıza çıkmaktadırlar.
The construction of public realm in contemporary art: Reading on international İstanbul biennial

Kamusal alanlar, toplumun farklı katmanlarına eşit ve bağımsız erişim hakkı sunmalarıyla bireyler arasındaki iletişim ve etkileşimin temel ortamını oluşturur. Toplumsal hayatın sürekliliğini sağlayan ve kalitesini yükselten bu mekanlar, özellikle günümüz küreselleşen kentinde bireylerin kendini ifade etme, kendi gibi olmayanla karşılaşma ya da benzer fikirleri paylaştığı bireylerle örgütlenme ortamı olma gibi işlevlerini yitirmeye ve parçalanmaya başlamıştır. Bu noktada, kamusal alanın yitirdiği işlevleri yeniden edinmesini ve hatta yeni anlamlar kazanmasını sağlayan 'kamusal sanat' bu çalışmanın omurgasını oluşturmaktadır. Genel olarak müze ve galerilerin dışında gerçekleştirilen sanat pratikleri olarak tanımlanan kamusal sanat, sadece çağdaş sanat tartışmaları için değil aynı zamanda toplumun farklı katmanları arasındaki çok boyutlu ilişkiler için de alternatif bir zemin oluşturur. Kamusal sanatı konu edinen kaynakların çoğu 1960'ların Dadacı yaklaşımını kamusal sanatın öne çıkma tarihi olarak kabul etse de sanatın kamusallaşma süreci aydınlanma dönemine kadar dayanır. Aydınlanmadan başlayarak sanatın tüm kamusallaşma süreci dikkate alındığında; bugün, çağdaş kamusal sanatın en önemli araçlarından biri olarak çağdaş sanat bienalleri belirir. Değişen neoliberal dünya düzeninde kentlerin bir çeşit temsillerini oluşturan çağdaş sanat bienalleri, bir taraftan içerdikleri sanat çaışmalarıyla gerçekleştirildikleri süre boyunca kentsel kamusal mekana yeni anlamlar kazandırmsyı hedeflerken bir taraftan da, süreklilik sağlaması durumunda, kentin köklü dönüşümler yaşamasına neden olabilen etkinliklerdir. Çağdaş sanat bienallerini, kamusal sanat bağlamında değerlendirmeyi amaçlayan bu çalışma, bu değerlenirmeyi üç ana kavram üzerine kurgular: mekan, izleyici ve kamusallık.
Kentleşme ve kentsel çevre düzenleme çalışması Trabzon örneği

Ülkedeki hızlı kentleşme olgusunun yarattığı gecekondu oluşundan hala devam etmektedir. Bu çalışmada gecekondu alanlarında sağlıklı yapı ve çevre dönüşümü irdelenecek, bu bağlamda Trabzon Örneğinde Tabakhane ve Zağnos Dere içi sağlıklaşürma-yeniden iskanda ne yapılabilir konusunda, bir model denemesine gidilecektir. Birinci bölümde, ülkedeki hızlı kentleşme ve gecekondu olgusunun gelişimi incelenmektedir. İkinci bölümde, gecekondu alanlarındaki imar afları ve gecekondu politikası incelenmekte, bu olguyu özendiren faktörlere değinilmektedir. Üçüncü bölümde ise, gecekondu sorununa çözüm arayışlan, kent planlaması açısından kentsel alan sağlıklaştırma ve yemden yapılanma çalışmaları ve yeniden iskanla ilgili öneriler tartışılmaktadır. Dördüncü bölümde Trabzon örneği incelenmekte, çözüm yollan tartışılmaktadır. Beşinci bölümde çalışmanın sonucu ve değerlendirmesi yapılmaktadır. Altıncı bölümde çalışma sonucunda öneriler üretilmektedir.
The restoration project of Zaimoğlu Konağı in Sivrihisar

öz SİVRİHİSAR ZAİMOĞLU KONAĞI RESTORASYON PROJESİ USLU, Gözde Yüksek Lisans, Restorasyon Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Gül ASATEKİN Nisan 2003, 324 Sayfa Bu tezin konusu geç devir Osmanlı sivil mimarisi örneği olan Eskişehir, Sivrihisar'da yer alan Zaimoğlu Konağı'dır. Bu çalışmanın amacı, yapının gelecek nesillere aktarılmasını sağlayacak restorasyon projesinin hazırlanmasıdır. Çalışma yedi bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde çalışmanın tanımı, hangi amaç ile yapıldığı, Zaimoğlu Konağı'nın neden çalışma konusu olarak seçildiği ve nasıl bir çalışma yöntemi izlendiği belirtilmiştir. Genel tanıtımın yapıldığı ikinci bölümde; ilçenin konumu, yerleşimin yapay ve doğal özellikleri, sosyal yapısı ve yapının yer aldığı yakın çevre anlatılmıştır. Üçüncü bölümde, yapının ve yakın çevresinin bugünkü durumu detaylı olarak incelenmektedir. Dördüncü tülümde ilçenin, yapının yer aldığı mahallenin, yapının ve yapıdaki yaşam tarzının tarihi araştırması anlatılmıştır. Beşinci bölümde yapı ve yapıdaki mimari elemanlar, Sivrihisar ve yakın çevresindeki aynı dönemdeki geleneksel konutlarla karşılaştırmalı çalışması yapılarak değerlendirilmiştir. Altıncı bölümde elde edilen bilgiler değerlendirilerek yapının özgün durumu araştırılmaktadır. Yedinci bölümde toplanan bilgiler ışığında yap değerlendirilerek, restorasyon projesi ile çalışma tamamlanmaktadır.
Güneş enerjili düz toplaçların yapı öğesi olarak mimaride kullanım olanakları-bir örnek oluşturma ve değerlendirme

Dünyada küresel çevre sorunlarının yadsınamaz oranda artmasıyla birlikte sürdürülebilirlik yaklaşımı ön plana çıkmış, yapı sektöründe de yenilenebilir enerji kaynaklarının kullanımı önem kazanmıştır. Sürdürülebilir yapı tasarımında, yenilenebilir enerji kaynakları kullanımı konusunda, güneş enerjisinden etken yararlanma sistemleri önemli bir yer tutmaktadır. Ancak, etken sistem tasarımında toplaç alanlarının yapıya sonradan eklenmesi mimaride estetik açıdan kötü görünümlere yol açmaktadır. Toplaç alanlarının tasarım sürecinde mimariyle bir arada ve bütünlük içinde ele alınmasıyla, bu kötü görünümler önlenerek estetik ve ekonomik açıdan daha iyi çözümlere ulaşmak mümkün olmaktadır. Gelişen teknolojiyle beraber, mimariyle bütünleşen toplaç alanlarının, enerji üretiminin yanı sıra yapı öğesi görevini de üstlendiği örnekler yaygınlaşmaktadır. Bu çalışmada, güneş enerjili etken sistemlerden Pv sistemlerin yapı öğesi olarak mimaride kullanım olanakları incelenmiştir. Tez çalışmasının birinci bölümünde, çalışmanın amacı ve kapsamı açıklanmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde, yenilenebilir enerji kaynakları, bu kaynaklardan biri olan güneş enerjisi ve Türkiye'nin güneş enerjisi potansiyeli anlatılmıştır. Üçüncü bölümde, mimaride güneş enerjisinden yararlanmada edilgen ve etken sistemler açıklanmış, çalışmanın temel konusu olan güneş enerjili etken sistemlerin üzerinde durulmuştur. Dördüncü bölümde, yapı bütünleşik Pv sistemler ve tasarım kriterleri incelenmiştir. Beşinci bölümde, Pv sistemlerin yapı öğesi olarak kullanıldığı uygulanmış örneklere yer verilmiştir. Altıncı bölümde, bir örnek üzerinde yapı bütünleşik Pv sistem oluşturularak incelenmiştir. Son bölümde ise çalışmayla elde edilen sonuçlar ve öneriler sıralanmıştır.
Combating unconvetional housing for sustainable development in casablanca, Morocco: Carrieres centrales

50 yıldan fazla bir süredir Fas, sağlıksız konutla mücadele için kayda değer sayıda politika ve strateji benimsemiştir. Bununla birlikte, çeşitli programlar tarafından gösterilen sağlıksız konutların ortadan kaldırılması hedefi her zaman etkili bir şekilde gerçekleştirilememektedir. Kuşkusuz, Devletin bu yönde hareketi, emilen gecekonduların sayısı ve nüfusların yerini değiştirmek için yürütülen sosyal konut işlemlerinin önemi göz önüne alındığında, şu anda bir şekilde başarılı olmuştur, ancak yeni bir türün ortaya çıkmasının altını çizmek zorunludur. Bazı sosyal alt bölümlerdeki adaletsizlik. Bunlar, amaçlandıkları nüfusların gereksinimlerini ve isteklerini karşılamıyor. Bu durum, sağlıksız konut kavramının tanımı da dahil olmak üzere bir dizi soruyu ele almamızı sağlamıştır. Bu nedenle, çalışma, vatandaşların ihtiyaçlarına ve isteklerine sürekli odaklanarak, mümkün olduğunca kapsamlı yeni bir yaklaşım geliştirmeyi amaçlamaktadır. Böyle bir yaklaşım, dünyadaki gecekondu gelişimine dahil olan kurumlar tarafından da kullanılabilir, çünkü geniş bir yelpazedeki kültürlerin ve sosyal sınıfların ihtiyaçlarına kolayca adapte olabilen esnek bir çerçeveye odaklanacaktır gecekondu sakinleri kendileri.
Gecekondular ve köken yerleşmelerinin yapısal kültür bağlamında incelenmesi

Bu tezle, Gecekondu komşuluk gruplarının biçimlendirme sürecine etki eden sosyokültürel faktörler incelenerek, sosyo ve kültürel kökenlerin fazla değişim göstermeden devam ettiği hipotezi öne sürülmüştür. Sekiz bölümden oluşan çalışmanın 1. bölümünde bu hipotezi test etmek için hipotez doğrultusunda çalışmanın çıkış noktası, amacı ve kapsamı tanımlanmıştır. Tezin 2. bölümünde ise gelişmekte olan ülkelerde yaşanan hızlı kentleşme süreci incelenmiştir. Bu süreçte sağlıksız yerleşmeler olarak düşük gelirlilerin yaşadıkları köhneleşmiş mahalle ve gecekondular oluşumları tartışılmıştır. Tezin 3. bölümünde metodolji açıklanmıştır. Tezin metodolojisinde kullanılan kıyaslama çalışmasında 'kıyaslama' kavramı tanıtılmıştır. Konut araştırmasındaki mikro düzeydeki çerçevesinde belirlenen kıyaslama ölçütlerine göre önce günümüzdeki köken konutlar tarihteki örnekleriyle daha sonra ele alınan gecekondular köken konutlarıyla arasındaki yapısall kültürdeki benzerlikler kıyaslama kapsamını oluşturmuştur. Tezin 4. bölümünde genelde konut ve kültür, Doğu Karadeniz bölgesindeki yerleşmeler ve konutların tarihsel gelişimi ele alınmıştır. Tezin 5. bölümünde ise İstanbul'da seçilen iki gecekondu yerleşmesi sakinlerinin oturdukları ve göç ettikleri yörelerin çevresel ve yapısall kültürünün incelenmesi için toplanan veriler açıklanmıştır. Tezin 6. bölümünde İstanbul'da gecekondu yerleşmesinden Kuruçeşme mahallesi ve kökeni Alucra köyleri, Maslak mahallesi ve kökeni Doğu Karadeniz'deki Rize/Kireçhane köyü, Gümüşha- ne/Araköy, Tokat/Ormanözü köylerinde yapılan alan çalışmalarından toplanan tüm veriler analiz edilmiştir. Bu verilere bağlı olarak gecekondu yerleşmeleri ile köken yerleşmelerin kıyaslanmasından önemli benzerlikler ve farklılıklar elde edilmiştir. Tezin 7. bölümünde ise, gecekondu yerleşmelerinin biçimlenmesinde kültür birikiminin etkileri incelenmiş, birikimin göstergesi olan anonim mimarinin gecekondulardaki sürekliliği örneklerle ortaya konulmuştur. Tezde ele alınan gecekondular ile günümüzdeki köken konutların kıyaslaması için tarihte Anadolu'daki konut örnekleri genelde tanıtılmış ve tarihsel süreçteki kültür akışı vurgulanmıştır. Son bölüm olan 8. bölümde tezin sonuçları açıklanmıştır. Bu tezle yapılan kıyaslama çalışması ile kentlileşme süreci yaşayan insanların ihtiyaçları, yapısall kültür bağlamında incelenmiştir. Böylece kırdan kente göç edenlerin konut ihtiyacına çözüm getirmede yararlanabilecek planlama ve tasarım verileri oluşturulmuştur. - i -
İklim Değişikliği Etkisiyle Artan Sellerde Risk Yönetimi İçin Bir Model Önerisi ve Edirne Örneği Üzerinden İncelenmesi

İklim değişikliği tüm Dünya'yı farklı şekil ve boyutlarda etkileyen, insanlığın günümüzdeki en büyük ortak küresel sorunlarından biridir. Pek çok alanda olumsuz etkileri giderek daha fazla hissedilmeye başlayan iklim değişikliği, tüm Dünya'da sel, yangın, olağan dışı atmosfer olayları ve benzeri olayların neden olduğu afetlerin sayısında ve şiddetinde de artışlara neden olmaktadır. Dünya'nın pek çok yerinde olduğu gibi ülkemizde de ani ve şiddetli yağışlar sonrasında meydana gelen sellerde artış görülmektedir. Bu tez kapsamında, çok geniş bir araştırma alanı olan iklim değişikliğinin kültürel miras üzerindeki etkileri konusunda araştırma eksikliklerine ve acil gerekliliğine de vurgu yapılarak problem genel bir çerçevede ele alındıktan sonra 'tarihi çevrede iklim değişikliği etkisiyle artan seller' tezin temel problemi olarak belirlenmiştir. Konu üzerinde yapılan araştırmalar Dünya'da ve ülkemizde son yıllarda sayısında ve şiddetinde artış görülen sel olaylarının gelecekte de artarak devam edeceğini göstermektedir. Sel tehlikesi bilinmekle birlikte mimari mirasın sellerden zarar görebilirliği ve sel afeti riski ve bu tehlikenin gerçekleşmesi durumunda oluşacak zarar ve kayıplar bilinmemektedir. Mimari mirasın sel afeti kaynaklı zarar ve kayıplarını azaltabilmek için öncelikle risklerinin analiz edilmesi gerekmektedir. Bu konuya ilişkin yapılan literatür tarama ve araştırmalar özellikle mimari mirasın sel riskini analiz etmek için standartlaştırılmış bir yöntem olmadığını göstermiştir. Bu tez kapsamında mimari mirasın sel afeti riskinin analiz edilmesine yönelik bir model geliştirerek mimari mirasın sel afeti yönetimine katkı sağlamak amaçlamıştır. Bu amaç doğrultusunda öncelikle sel olayı tüm yönleri ile araştırılmış ve elde edilen veriler örnek olay incelemeleri ile desteklenmiştir. Sellerin mimari miras üzerinde oluşturduğu etki ve kuvvetler belirlenerek hangi zarar risklerini ortaya çıkardıkları tespit edilmiştir. Modelin tüm veri girdileri tanımlanarak Mimari Miras Sel Afeti Risk Analiz Modeli geliştirilmiştir. Modelin örneklemesi Edirne tarihi kent merkezindeki çalışma alanı sınırları içerisinde kalan 73 yapı/yapı grubuna uygulanmıştır. MİSRAM, yapı, yapı grubu veya tarihi kent gibi farklı ölçek ve dokularda tüm mimari miras yapı ve alanları için kullanılabilecek operasyonel uygulama açıklamaları ile kuvvetlendirilmiş yapısıyla uygulaması basit bir risk analiz yöntemidir. Bununla birlikte analizin veri girdilerinin sınıflandırılmış ve kapsamlı olarak tanımlanmış olması nedeniyle risk analiz sonucu sel afetinin yönetiminde değiştirilebilecek ve/veya iyileştirilebilecek göstergeleri ortaya koyması nedeniyle risk azaltımında bir karar destek sistemi olarak kullanılabilecek hale getirilmiştir.
Yasal imar uygulamaları ve yapısal-kentsel mekan sonuçları. Ankara, Gölbaşı örneği

Kentlerimiz, gün geçtikçe şehircilik açısından çirkin görünümlere sahip olmaktadırlar. Geçmişten süregelen bir takım hatalar, günümüzde de devam ederek, kentlerimizi bozmaktadır. Kentlerimizin çirkinleşmesine sayısız nedenler gösterilebilir. Ancak bu nedenlerin başında; imarsız ve ruhsatsız inşa edilen yapılar, Yasal imar uygulamalarının esnek yönlerinden faydalanarak inşa edilen, şehircilik kavramlarından uzak yapılar gelir. İmarsız ve kaçak yapılan yapıların olumsuzlukları zaten yıllardır çeşitli şekillerde gündeme gelmiştir. Ancak, yasal olarak yapılan yapılardan bir kısmı gerek yönetmelik maddelerinin esnekliği gerekse inşaat aşamasında kontrol yetersizliği nedeniyle, kentlerimizi yaşanmaz bir hale getirmektedir. 'Yasal İmar Uygulamaları ve Yapısal - Kentsel Mekan Sonuçları; Ankara Gölbaşı Örneği' adını taşıyan bu çalışma (3) ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, Ankara Gölbaşı ilçesinin tanıtımı, mevcut kriterleri irdelenecektir. ikinci bölümde, Gölbaşı ilçesinin, özel çevre koruma bölgesi olarak incelenmesi, bölge üzerinde yetkili kurumların çalışmaları ve bölgede şehircilik çalışmalarını etkileyici olan Mogan ve Eymir Göllerine ait özellikler anlatılacaktır. Üçüncü bölümde, Gölbaşı imar Uygulamalarının yapısall ve kentsel etkilerinden söz edilecektir. Sonuç bölümünde ise Gölbaşı imar Uygulamalarında ileriye dönük düşünceler sunulacaktır.
İnşaat sözleşmelerinde hak talebine ilişkin şartların ve prosedürlerin biçimlendirilmesi

İnşaat sözleşme idaresinde hak talepleri konusu, pratikte ele alındığında, oldukça dikkatli yönetilmesi gereken ve her ne kadar sözleşme dokümanlarında her nokta doğru detaylandırılsa da tam anlamıyla engellenemeyecek bir konudur. Bu noktadan hareketle tez kapsamında önerilmiş prosedür ve genel şartname ile güdülmüş olan amaç, hak taleplerini anlaşmazlıklara götürmeyecek süreçlere imkan verip inşaat projelerini olumsuz süreçlere maruz bırakmadan başarılı hak talebi süreçleriyle idare edilmesine imkan sağlayacak zeminleri hazırlamak olarak tanımlanabilir. Tez kapsamında çalışmalar göz önüne alındığında, ele alınan başlıklar, inşaat projelerinde hak taleplerinin tanımlanması, geleneksel proje teslim sisteminde yapılacak bir hak talebinin nasıl yapılacağı, nasıl bir süreç izleyeceği ve bu süreç esnasında sözleşme taraflarının nasıl hareket etmesi gerektiği ve hak talebini yapan tarafın karşı tarafa vereceği hak talebi dosyasının nasıl olması gerektiği olarak belirtilebilir.
Transformation of Iskenderun historic urban fabric from mid 19th century to the end of the French mandate period

İskenderun, Türkiye'nin en güneyinde, doğusunda Suriye, batısında Akdeniz bulunan Hatay ilinin en büyük ikinci ilçesidir. Milattan önce 4. yüzyılda kurulmuş olmasına rağmen, 19. yüzyılın ikinci yarısından itibaren kentleşmeye ve gelişmeye başlamıştır. Bu gelişimin ana sebebi Sanayi Devrimi'nin zamanla tüm dünyaya yayılmasının Doğu Akdeniz liman kentleri üzerindeki olumlu etkisidir. Bu gelişim; kentin 1919 yılında Fransız Mandasına girmesiyle artarak devam etmiştir. Bu çalışma İskenderun tarihi kent dokusunun gelişim ve dönüşüm sürecini kronolojik olarak ortaya çıkarmayı amaçlamaktadır. Çalışma; eski haritaların ve fotoğrafların kronolojik olarak karşılaştırılması, korelasyonu ve yazılı literatürden gelen bilgiler ışığında yorumlanması şeklinde yürütülmüştür. Buna ek olarak tarihi kent dokusunu oluşturan değerlerin günümüzdeki mevcudiyetini ve durumunu anlamak üzere alan çalışmaları yapılmıştır. Yapılan analizler göstermiştir ki Osmanlı döneminde Fransız Mandasına geçiş döneminde değişen idari statü, sosyal ve ekonomik koşullara bağlı olarak kent dokusu da değişmiştir. Yeni ihtiyaçlara cevap verecek yapılar yapılmış, kent planlı bir şekilde büyümüş, altyapı sorunları çözülmüştür. 1950 ve 1980 yılları arasında şehirde kurulan fabrikalarla hızlı bir endüstrileşme dönemi yaşanmıştır. Bu süreçte hızla artan nüfusa bağlı olarak tarihi dokuda büyük bir yıkım ortaya çıkmıştır. Ancak kentte hala mevcut olan yapılar da vardır. Belirli bir dönemi yansıtmaları açısından bu binaların korunması gerekmektedir.
Endüstri yapılarının üretiminde kullanılan prefabrik betonarme iskelet sistemler ve 1998 Adana-Ceyhan depreminde bu sistemlerde ortaya çıkan sorunlar

oz YÜKSEK LİSANS TEZİ ENDÜSTRİ YAPILARININ ÜRETİMİNDE KULLANILAN PREFABRİK BETONARME İSKELET SİSTEMLER VE 1998 ADANA-CEYHAN DEPREMİNDE BU SİSTEMLERDE ORTAYA ÇIKAN SORUNLAR SEMİHA AKÇ AÖZOGLU ÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ MİMARLIK ANABİLİM DALI Danışman : Yrd. Doç. Dr. S. Seren GÜVEN Yıl: 2003 -Sayfa: 118 Jüri : Yrd. Doç. Dr. S. Seren GÜVEN Prof. Dr. Erkin ERTEN Yrd. Doç. Dr. H. Murat ARSLAN Bu çalışmada prefabrik betonarme iskelet sistemlerin depreme dayanıklılık açısından en zayıf bölgeleri olan birleşim noktaları incelenmiştir. Bu inceleme ışığı altında prefabrik iskelet sistemlerin tasarım ve uygulamasında genel olarak karşılaşılan problemler ele alınmış ve çeşitli çözüm önerileri getirilmiştir. Birleşim noktalarının düzenlenmesinde dikkat edilecek çeşitli unsurlara değinilmiştir. Prefabrik yapıların deprem esnasındaki davranışından yola çıkılarak 1998 Adana-Ceyhan Depreminde oluşan hasarlar incelenmiş ve depreme dayanıklı yapı tasarımının temel ilkeleri üzerinde durulmuştur. Sonuç olarak, prefabrik yapıların Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkındaki Yönetmelik şartlarını yerine getirecek şekilde yapılmasının gerekliliği vurgulanmıştır.