turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Harran ve çevresinde kültürel mirasın korunması amacıyla kültürel rota oluşturmanın gerekliliği ve önerisi

Tezde, kültürel değerlerin sürdürülebilirliğinin sağlanması, bunların korunmasına yönelik çalışmaların yapılarak rotaların planlanması amaçlanmaktadır. Örnek çalışma alanı üzerinden kültürel rota kavramının planlama ve yönetimi ile ilgili çalışmalar yapılmıştır. Kültürel mirasa sahip alanların hem sürdürülebilirliği hem de evrensel nitelikte önem derecelerinin vurgulanması, kültürel rota planlaması kapsamında tez konusunun amacını oluşturmaktadır. Tez kapsamında, kültürel rota oluşum süreciyle ilgili araştırmalar ve öneriler bulunmaktadır. Tez çalışması 7 bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde, çalışmanın konusu, hedefleri ve yöntemi hakkında bilgiler bulunmaktadır. İkinci bölümde, literatür ve araştırma alanında yapılmış çalışmalar incelenmiştir. Üçüncü bölümde, kültürel rotanın kavramsal, planlama ve yönetim ile ilgili süreçlerine ilişkin bilgiler verilmiştir. Kültürel Rota sınıflandırılması için öneri geliştirilmiştir. Dünya'da ve Türkiye'de bulunan kültürel rota bilgilerine ilişkin veri tabloları hazırlanmıştır. Dördüncü bölümde, çalışma alanının kültürel miras verileri ile ilgili bilgiler bulunmaktadır. Beşinci bölümde, multidisipliner bir anket uygulaması yapılarak miras ve rota kavramının farkındalığı ile çalışma alanına ait kültürel verilerin tespiti yapılmıştır. Altıncı bölümde, kültürün kavramsal içeriğini oluşturan somut ve somut olmayan tüm miras bileşenleri ile alan çalışmasında sosyo-kültürel ve sosyo-ekonomik bağlamda değerlendirmeler yapılmıştır. Kültürel rota planlaması dahilinde alana özgü yapılan çalışmalar için dinamik ve özel karakterler belirlenmiş olup yerin kurgusu oluşturulmuş ve planlama önerisi geliştirilmiştir. Yedinci bölümde, tez kapsamında yapılan çalışmalar hakkında bilgiler ve rota planlaması yapılan alanla ilgili uygulamaya yönelik öneriler yer almaktadır. Tartışma kısmında yapılan çalışmalara ilişkin karşılaştırmalar yapılmıştır. Bereketli Hilal topraklarında yer alan Harran şehri için kültürel mirasın sürdürülebilir korunması amacıyla güzergahlara dayalı, doğal, mimari ve tarihi mirası kapsayan bir kültürel rota planlaması yapılmıştır. Bu bağlamda, bütüncül rota planlamasına alternatif olarak Neolitik dönem, Antik dönem, İslami dönem, Sin İnancı ve Doğal Miras rota kurguları ve öneriler ile çalışma sonuçlandırılmıştır.
Ankara'da apartmanlar ve kapalı-güvenlikli toplu konutlar mekansal konfigürasyonu sentaktik analizi

Cumhuriyet'in kuruluşundan günümüze kadar Ankara'da farklı tiplerde konutlar üretilmektedir. Üretilen bu konutlar tipolojik bağlamda bağımsız evler, ikiz evler, sıra evler, teras evler, apartmanlar, nokta bloklar ve duvar bloklar olarak sınıflanmaktadır. Kentsel yerleşim biçimi bağlamında parsel içi yerleşim konutlar ve ada içi yerleşim konutlar olarak da sınıflanmaktadır. Konut üretim yöntemlerine göre ise konutlar, kooperatifler, küçük girişimci ve büyük sermayeli inşaat şirketleri üretimi şeklinde sınıflanmaktadır. Son dönemde büyük inşaat firmaları tarafından üretilen ve konut tipolojisinde farklılaşan kapalı-güvenlikli konut yerleşimlerinde, konut grubu yakın çevresinde veya konut bloğu içerisinde konut işlevine ek yüzme havuzu, sağlık birimleri, alışveriş, rekreatif mekanlar inşa edildiği görülmektedir. Parsel yerleşimi toplu konutlarda kullanıcılar bu işlevlere kent ölçeğinde konuttan bağımsız mesafelerde ulaşırken, kapalı-güvenlikli konutlarda ise güvenlik sınırı içerisinde ulaşabilmektedir. Bu tez çalışmasında, Ankara'da farklı dönemlerde inşa edilen, yapım yöntemlerine göre yapı kooperatifleri, yapsatlar, toplu konutlar ve özel girişim aracılığı ile üretilen konutlar mekan sentaksı yöntemiyle analiz edilmiştir. Yöntem, apartman birim konutu, kapalı toplu konut birim konutu, kapalı toplu konut birim konutuna bağlı kabuk içi ek mekanlar dahil edilerek 3 farklı plan tipinde kullanılmıştır. Kullanıcı davranışları ve mekansal örgütlenme mantığını veren sayısal sonuçlar elde edilmiştir. Sonuç olarak, kapalı konut sitesi konut birimlerinde ebeveyn banyosu, giyinme odası gibi ek mekanların oluşmasına rağmen; tüm tiplerde, konut içi mekansal organizasyonda değişikliğin olmadığı ve gece gündüz bölümü ayrımı, yatak odası sayıları gibi benzerliklerin devam ettiği gözlemlenmiştir. Sentaktik analizlerde, kapalı konutlarda konut birimi dışı ve kabuk içi ek mekanlar konfigürasyona dahil edildiğinde; mekan entegrasyon değerlerinde değişmeler görülmüştür. Parsel bazında apartman konutların, kullanıcıları kent kullanımına yönlendirdiği, kapalı güvenlikli konutların ise sunduğu sosyal donatılar ile kentten kısmen izole ettiği ve parsel bazlı apartman konut tipine oranla şehirden daha ayrışmış yaşam sunduğu sayısal olarak gözlenmektedir.
Ticari yapılarda esneklik; Kayseri'deki örnekler üzerinden bir değerlendirme

Ekonomik, sosyal, politik, teknolojik vb. koşullarda yaşanan hızlı değişimler, insanların yapılardan ve mekansal kurgulardan beklentilerini değiştirmektedir. Söz konusu dinamik değişimler, yapıları mevcut işlevlerini zamanla yitirmesi riski ile karşı karşıya bırakmaktadır. Gelecekteki değişimlere uyabilir ve çok modlu davranışlara olanak sağlayabilen, dinamik çözümlere ihtiyaç her geçen gün artmaktadır. İnsan yaşamında temel ihtiyaçlar arasında barınmanın yanı sıra, üretim, dinlenme, eğlence, kültür vb. aktiviteler de yer almaktadır. Söz konusu aktivitelerin yer aldığı ticari yapılara olan ihtiyaç gün geçtikçe çeşitlenerek artmaktadır. Bunun sonucunda günümüz kentsel dokularının önemli bir bölümünü ticari kullanımlı yapıların oluşturduğu söylenebilir. Kentsel yaşamın gelişen/değişen süreçte önemli bir kısmını oluşturan ticari kullanımlı yapıların zaman içinde işlevsel değişimler gösterdiği gözlenmektedir. Bu kapsamda, getirim amaçlı ticari işlevli yapıların, sıklıkla kullanım ve işlev değişikliğine uğradığı söylenebilir. Kullanıcısı ve işlevi değişebilir ticari yapıların değişen koşullara uyabilecek esneklikte tasarım, uygulama ve kullanıma sahip olmaları beklenmektedir. Bu bağlamda ticari yapıların; tasarım, uygulama, kullanım süreçlerinin yasal koşullarda gözetilerek esnek bir anlayış ile gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Çalışmada; Kayseri kent ölçeğinde, ticari yapılarda esneklik olgusu, tek işlevli ticari yapılar, çok işlevli ticari yapılar ve ticari kullanımı öngörülen konut yapıları üzerinden irdelenmiştir. Bu bağlamda; kentin dinamik gelişmelerinden yoğun olarak etkilenen ticari ve konut kullanımlı yapıların, gelişen süreçte farklı ticari kullanımlar ile yeniden işlevlendirilmesi doğrultusunda imar planı, tasarım ve yapıma yönelik bulgulara ve önerilere yer verilmiştir.
Kurtuluş 'Eşref Efendi Sokak' ve çevresi tarihsel çevre çözümleme ve korunması üzerine bir araştırma

Kurtuluş semtinde yer alan Eşref Efendi Sokak ve çevresinde yapılan çalışma, bölgeyle ilgili incelemeleri, koruma ve sağlıklılaştırma çalışmalarını içermektedir. Çalışma alanındaki korunması gerekli doku çoğunlukla 19. yy. sonu ve 20. yy. başlarına ait sivil mimari örnekleridir. Kurtuluş 'da lö. yy. ile 19. yy. arasında tam anlamıyla özerk bir Rum yerleşmesi yer almıştır. 19. yy. sonu ve 20. yy. başlarında Rumlar, Ermeniler, Museviler ve Türkler dört etnik grup oluşturmuşlardır. Azınlık gruplarından büyük bölümü, Balkan Savaşı, Kurtuluş Savaşı yıllarında ve en son Cumhuriyet döneminde İstanbul'dan ve bölgeden göç etmişlerdir. Batılılaşma düşüncesine sahip yabancı azınlığın uzun yıllar Kurtuluş 'da yaşamaları konutların yapım tarzı, mekansal örgütlenmesi ve cephe düzenlemelerinde çeşitlilik doğurmuştur. Böylece bölgede farklı kültür gruplarının konut geleneği bir konut mozaiği oluşturmuştur. Çalışma bölgesi olarak seçilen alan da bu konut mozaiğinin önemli örneklerini içeren bir açık hava müzesi niteliğindedir. Çalışma, tarihsel araştırmayı, bölgeye ilişkin analitik çahşmaları, korunması gerekli yapıların tespitini, rölövelerin hazırlanmasını ve seçilen pilot bölgenin bilimsel korumanın ilke ve yöntemleri doğrultusunda düzenlenmesini içermektedir. Ayrıca tarihi dokunun çevre ile bütünleştirilerek yaşamasını sağlamak için önerilerde bulunmuştur. Böylece bölgeyle ilgili düzenli bir arşiv oluşturarak yapılacak Koruma Amaçlı İmar Planı çalışmalarına veri oluşturmak ve gelecek nesillere bir belge bırakmak amaçlanmıştır.
Yapının iç çevresindeki gürültünün yapı biyolojisi açısından irdelenmesi

Fiziksel olarak düzensiz, fizyolojik olarak istenmeyen ses olarak tanımlanan gürültü, insan sağlığında yarattığı birçok olumsuz etki nedeniyle denetim altına alınması gereken çevre kirliliği faktörlerinin en önemlilerinden birisi haline gelmiştir. Gürültünün insan sağlığına verdiği zararın önlenmesine yönelik yapılacak denetimde başarılı olmak için gürültünün tüm özelliklerinin bilinmesi gerekmektedir. Bu nedenle çalışmada öncelikle ses ve gürültünün tanımları ve sınıflandırması yapılmıştır. Daha sonra, işitme sistemi ve işitsel algılama incelenerek gürültü ve insan kulağı arasındaki ilişki kurulmuştur. Gürültünün sağlık üzerindeki biyolojik, psikolojik, psikofizyolojik ve sosyolojik etkilerinin tanıtılmasının ardından, yapımn iç çevresinde oluşma yollan sıralanmış ve denetim sırasında gürültüye karşı alınması gereken önlemler açıklanmıştır. Yapılan denetim sonucunda yapının iç çevresindeki gürültünün kabul edilebilir düzeylere indirilmesiyle, sağlık sorunlarının oluşmadan önleneceği ortaya konmuştur. Sağlıklı yapı ve çevresine ulaşılmasına bağlı olarak, biyolojik, psikolojik ve sosyolojik gereksinimler en üst düzeyde karşılanılmış ve kullanıcının yapıdan beklediği yaşamını sağlıklı olarak sürdürme temel gereksinmesine yamt verilerek insan yaşamına olumlu katkıda bulunulmuş olunur.
Modern mimarlığın süreklilikleri 20. yüzyıl modernizmi için ortak bir zemin oluşturma çalışması

1960 larla beraber siyasetten ekonomiye, kültürden sanata hayatın her alanında modem toplumun kültürel mantığından belli bir kopuşun ifadesi olarak postmodernizm terimi telafuz edilmeye başlandı. 20 yıllık bir postmodemizm deneyiminin ardından ise modernizmin yeniden dirildiği ya da aslında bir kopmanın olmadığı, modernlik ve modemizmin halen varlığım koruduğu yönündeki itirazlar gerek toplumsal alanda, gerekse mimarlık disiplini içinde önemli bir yer tutmaya başladı. Bu çalışmada, farklı alanlarda dile getirilen ve temel olarak postmodernizmin öne sürdüğü kopuşun bir yanılsama olduğu ve halen 17. yüzyıldan beri devam eden ve modernleşme olarak adlandırılan bir sürecin içinde olunduğu argümanına dayanmaktadır. Ancak ortadaki sorunu kabaca modemizm / postmodemizm karşıtlığı olarak algılamak, her geçen gün daha karmaşık bir görünüm kazanan modem toplumun doğasını da göz ardı etmek demektir. Postmodemizm, modernlik ve modemizm üzerine tekrar düşünmek için firsat yaratmıştır. Bu nedenle postmodernizm, modernizmin karşıtı olarak alınıp, reddedilmek yerine; içinden geçilmeli ve yüzyıl sonuna gelinen bir dönemde, 20. yüzyıla özgü bir modernist bilinci kurabilmek için itici güç olarak değerlendirilmelidir. Bu çalışma, benzer çalışmalarda olduğu gibi bir giriş - gelişme - sonuç bölümlerinden oluşmamaktadır. Kendi içinde bağımsız üç bölüm bulunmaktadır. Her bölüm tek başına ve ayrı okumalara olanak vermekle beraber, son kertede, yukarıda öne sürülen argümanın farklı boyutlarını ele aldığından bir bütünlük içerisindedirler. İlk bölüm olan 'Postmodemite - Kopuş EfektTnde, bugüne postmodernizm perspektifinden bakıldı. Postmodernizmin ne olduğu, içinde barındırdığı farklı fraksiyonların konumlarım belirlemek ve bunlar arasındaki modernist unsurları bulup, ortaya çıkarmak bu bölümün ana eksenini oluşturdu. 'Modernite - Gerçek Kopuş' bölümünde ise bugün, sadece kendi içinde kalınarak değil 17. yüzyıldan beri süregelen ve 20. yüzyılla beraber daha da keskinleşen bir sürecin parçası olarak değerlendirildi. Bu bölümün ana eksenim de, postmodernliğin aslında modernlik denilen bütünün bir parçası olduğunun ve modernlik tarafından nasıl kuşatıldığının gösterilmesi oluşturdu. Son bölüm olan 'Modern Mimarlığın Sürekliliklerinde ise diğer iki bölümden farklı olarak, mimarlık disiplini içinden konuşarak, mesleğin kendine özgü süreklilikleri gösterilmeye çalışıldı. Bu bölümde, mimarlığın asıl ürünü olan bina temel alınarak, modem mimarlığın ortak karakteristikleri ortaya kondu.
Bir şirket kenti olarak TPAO Batman Yerleşkesinin toplumsal-mekansal okuması

Endüstri dönemi sonrasında belirgin bir sınıfa dönüşen 'işçi' için, birbirinden farklı ihtiyaçlar ve gerekçeler doğrultusunda çeşitli yaşam alanları üretilmiştir. Bu alanların/mekanların birçoğu kuramsal ve ideolojik altyapısı açısından benzerlikler taşımaktadırlar. Birçok işçi yerleşkesinin amacı, işçinin belirli bir alan içerisinde düzenli, sağlıklı ve konforlu yaşam deneyimi elde ederek işyerindeki verimini arttırmasıdır. Bu bağlamda işçilerin zihinsel ve toplumsal ihtiyaçlarının belirli bir alan içerisinde giderilmesine yönelik yapılanmalardan birisi olarak şirket kentler ele alınmaktadır. İngiltere, Almanya gibi sanayileşmenin başı çektiği ülkelerde şirket kentler, işçilerin temel ihtiyacı olan barınma mekanlarının kentlerde meydana getirdiği krizden sonra oluşturulmaya başlanmıştır. Türkiye'de ise bu yerleşkelerin birçoğu Cumhuriyet sonrasında inşa edildiğinden dolayı çoğunlukla, ideolojik anlamda 'ulusun inşası' ile ilişkili biçimde ele alınmaktadır. Bu çalışmanın inceleme alanı olan TPAO Batman Yerleşkesi'nin ise, hammaddenin ve enerji ihtiyacının meydana getirdiği bir şirket kent olarak Türkiye'deki diğer işçi yerleşkeleri örneklerinden ayrıldığı düşünülmektedir. Yerleşkede inşa edilen mekanlar ve bu mekanların kendi içerisindeki sirkülasyonu, şirket kent örnekleri ile benzer unsurlar taşımakla birlikte TPAO, bu mekanlarda meydana gelen toplumsal üretimleri ile benzer uygulamalardan da ayrılmaktadır. Bu tez, toplumsal ve mekansal oluşumların bir ürünü ve yeni bir alt kültür olarak TPAO yerleşimini ve 'TPAO'luluk' durumunu ele almaya çalışacaktır.
Geleneksel kırsal mimariyi biçimlendiren etkenlerin ve koruma sorunlarının Tire kırsalı üzerinden karşılaştırmalı olarak irdelenmesi: Peşrefli ve Eğridere köyleri

Kırsal yerleşimler; bulundukları yörenin iklim ve topografya gibi çevresel özellikleri ile uyumlu, toplumun inançlarını, geleneklerini, yaşam kültürünü ve ekonomik yapısını yansıtan özgün mimari değerlere sahip alanlardır. Bu yerleşimlerin taşıdıkları kültürel ve mimari değerler ile bir miras olarak korunup yaşatılması önem arz etmektedir. Ancak günümüzde geçim kaynaklarının farklılaşması, değişen yaşam koşullarına uyum sağlanamaması ve göçler gibi etkenler kırsal mirasın gelecek nesillere aktarılmasında tehdit oluşturmaktadır. Bu çalışmada Tire ilçesinin zengin tarihi, kültürel ve mimari değerlere sahip ancak özgün niteliklerini yitirmekte olan kırsal yerleşimlerinden Peşrefli ve Eğridere köyleri ele alınmıştır. Her iki yerleşim de aynı bölgede, ilçenin doğusunda konumlanmaktadır. Fakat buna rağmen birbirinden farklı özgün dokulara sahip olmaları dikkat çekmektedir. Bu bağlamda çalışmada köylerin özgün nitelikleri ortaya konulup, koruma sorunları irdelenerek, sahip oldukları değerlerin gelecek nesillere aktarılmasının önemi vurgulanmıştır. Bu doğrultuda çalışma altı ana bölümde kurgulanmıştır. Çalışmanın amaç, kapsam ve yönteminin aktarıldığı giriş bölümünden sonra kırsal yerleşimler ve geleneksel kırsal mimarinin tanımlandığı, genel özelliklerinin ve koruma sorunlarının yer aldığı ikinci bölüm bulunmaktadır. Sonraki bölümde yerleşimlerin bağlı bulunduğu Tire ilçesinin coğrafi, sosyal ve ekonomik yapısı ve tarihsel süreç içerisindeki gelişimine değinilmiştir. Dördüncü ve beşinci bölümlerde, çalışmanın ana konusu olan yerleşimlerden Peşrefli ve Eğridere Köyleri detaylı biçimde incelenmiştir. Bu bölümler içerisinde öncelikle yerleşimlerin coğrafi, sosyal ve ekonomik özellikleri ve tarihi geçmişşleri aktarılmış, sonrasında yerleşim dokusu özellikleri detaylı analizler ile irdelenmiştir. Daha sonra yerleşimlerde bulunan geleneksel konutların mimari özellikleri fotoğraflar ve çizimler ile belgelenerek özgün nitelikleri ortaya konulmuş ve koruma sorunları tespit edilmiştir. Altıncı bölümde ise iki köyün yerleşim dokusu özellikleri, geleneksel konutların mimari özellikleri ve koruma sorunları karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir.
Osmanlı dönemi vakıf eserlerinin onarım süreçlerinin irdelenmesi: İzmir-Kemeraltı camileri örneği

İslamiyet'in doğuşundan itibaren İslam toplumlarında etkin olan vakıf sistemi günümüze dek gelişerek devam etmiştir. Vakıf sistemiyle, karşılık beklemeden ve süre sınırı olmadan hayır yapılması amaçlanmıştır. Osmanlı Dönemi'nde de etkin olan bu sistem birçok kamusal yapının inşasına olanak tanımıştır. Osmanlı Dönemi'nde bireysel olarak inşa edilen vakıfların onarımları toplumun sorumluluğunda gerçekleştirilmiştir. Bu anlayışla inşa edilen ve onarılan camiler; Cumhuriyet Döneminde Vakıflar Genel Müdürlüğü'nün mülkiyetine bırakılmış; taşınmaz kültür varlığı olarak tescil edilmiş ve korunması amaçlanmıştır. Günümüzde Osmanlı Dönemi camilerinin korunmasına ilişkin çalışmalar Vakıflar Genel Müdürlüğü ve ilgili Vakıflar Bölge Müdürlüğü sorumluluğunda; Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulları kontrolünde ; hizmet sektörü tarafından gerçekleştirilmektedir. Yasal düzenlemelerle belirlenen sınırlar içerisinde, üç farklı alandaki aktörlerin gerçekleştirdiği çalışmalar, onarım ve koruma sistemini oluşturmaktadır. Çalışma kapsamında onarım sistemi, uygulamaya dayalı olarak uygulamalar öncesi süreç, uygulamalar süreci, uygulama sonrası süreç olmak üzere üç başlıkta irdelenmiştir. Osmanlı Dönemi Kemeraltı camilerine ilişkin olarak 1965- 2011 yılları arası koruma adına gerçekleştirilen işlemler incelenmiş, onarım sisteminin aksayan/işlemeyen yönlerine ilişkin çıkarımlarda bulunulmuştur. Sonuç olarak Kemeraltı camileri özelinde yapılan bu çalışmayla Osmanlı Dönemi vakıf eserlerinin korunması konusunda yapılacak çalışmalara, Kemeraltı camileri özelinde mevcut olmayan nitelikte bir kaynak oluşturulması hedeflenmiştir.
Architectural design of museum buildings -project proposal at METU-

Bu araştırma, müze binalarının mimari tasarımı için gerekli tüm bilgilerin derlenmesi ve değerlendirilmesi üzerinedir. Tarihçesinin yanı sıra, yazılımın büyük bir bölümü emniyet, gelişme, aydınlatma ve estetik kaygılar gibi dünya çapında geçerli olan sorunları ele almaktadır. Kişisel yorumları kapsayan bölümler ise, müzeyi çekici ve yaşayan bir çevreye dönüştürme yollarını irdelemektedir. Sorunu bu açıdan örneklemek amacıyla, bu inceleme Ankara'da bulunan Orta Doğu Teknik Üni veri tesi'nde (ODTÜ; yer alan, sosyal faaliyetleri ve umumi mekanları sergi alanları ile birleştirmeyi öngören bir proje önerisi ile noktalanmaktadır.
Tarihi yapıların restorasyonunda, ahşabın biyolojik bozulmalarına karşı yerinde emprenye tekniklerinin uygulanabilirliği

Organik bir malzeme olan ahşap, zamanla biyolojik bozulmalara maruz kalmaktadır. Ahşabın kullanım yerinde mantar ve böcekler tarafından tahrip edilerek çürütülmesi, geleneksel ahşap yapıların sayısının her geçen yıl azalmasına neden olmaktadır. Bu araştırma ile yeni ahşap malzeme üzerinde başarıyla uygulanan çağdaş emprenye tekniklerinin, tarihi yapılardaki eski ahşap malzeme üzerindeki etkinliği belirlenerek, bu yapıların restorasyonunda yerinde emprenye tekniklerinin uygulanabilirliğinin araştırılması hedeflenmiştir. Bu bağlamda Geleneksel Tekirdağ Evleri üzerinden alınan çam ve meşe numuneler ebatlanarak kendi aralarında sınıflandırılmıştır. Numuneler organik solventli ve suda çözünen iki tip emprenye maddesi kullanılarak, sürme ve enjeksiyon yöntemleriyle emprenye edilmiştir. Emprenye edilen numuneler ve emprenye edilmemiş kontrol numuneleri mekanik testlerden geçirilerek, emprenye işleminin, ahşabın mekanik özelliklerine etkisi incelenmiştir. Emprenyeli numuneler eskitilmiş ve kontrol numuneleriyle birlikte böcek ve mantar sorunu bulunan Tekirdağ Ertuğrul Mahallesi, İskele Caddesi 70 pafta, 263 ada, 14 parsel kadastral tanımlı eski yapıya bırakılmıştır. Numuneler yapıda 20 hafta süreyle bekletildikten sonra, bozulma dereceleri bakımından karşılaştırılmıştır. Eski ahşap malzemeye uygulanan emprenye işleminin mekanik özelliklere etkisi, kimyasalların absorbsiyon miktarları ve her bir yöntemin biyolojik bozulmalara karşı etkinliği birlikte değerlendirilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, yerinde emprenye işlemlerinin koruyucu etkisi kadar olumsuz etkileri de vardır. Bu nedenle uygulama öncesi, emprenye edilecek ahşap malzemenin mekanik değerleri ölçülmeli; emprenye işlemi, malzemeye getirileri ve götürüleri irdelendikten sonra uygulanmalıdır.
Yapıda taşıyıcı sistem elemanı olarak çelik kullanımı, Avrupa ve Türkiye'deki uygulama olanak ve kısıtlarının saptanması

Bu çalışmada, yapı sektöründe strüktür malzemesi olarak kullanılan çeliğin tarihçesi, özellikleri, uygulama sistemleri ve strüktür malzemesi olarak kullanımının yapıya getirdiği olumlu ve olumsuz etkiler incelenmiş, diğer strüktür sistemleriyle karşılaştırmaları yapılmıştır. Avrupa ülkelerinin ve Avrupa Birliği'ne girme eşiğinde olan Türkiye'nin inşaat çeliği üretimi, çelik yapı uygulama olanak ve kısıtlarının saptaması yapılmıştır. Elde edilen veriler ışığında Avrupa ülkeleri ile Türkiye'deki çelik yapı üretim ve kullanımı karşılaştırılmıştır. Birinci bölümde, çalışmanın amacı, çalışmada kullanılan yöntemler ve çalışmanın kapsamı hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölümde, mimaride çelik kullanımının gelişimi ve günümüze kadar geçirdiği değişimin serüvenine göz atılmıştır. Üçüncü bölümde, yapıda kullanılan çeliğin tanımlanması, özellikleri, taşıyıcı sistem olarak kullanımı ve bu kullanımdaki sınıflandırmalar hakkında açıklamalar yapılmıştır. Çeliğin yapıda taşıyıcı sistem olarak kullanımının değerlendirilmesi, yapıya olan etkileri ve diğer yapım sistemleriyle karşılaşması dördüncü bölümün kapsamını oluşturmuştur. Ayrıca bu kriterler 4 katlı tip konut projesi üzerinde de örneklenmiştir. Beşinci bölümde, Avrupa ülkelerinin ekonomileri, inşaat çeliği üretimleri, kullanımın sektörlere dağılımı, inşaat sektöründeki çelik kullanımının payı, mimarlık eğitimi içerisinde çeliğin bulunduğu yer ve ülkelerin çelik üretim teknolojilerine bakarak, bu ülkelerdeki çelik yapı uygulama olanak ve kısıtlarının saptaması yapılmıştır. Altıncı bölümde, belirlenen kriterlere bağlı kalınarak Türkiye'deki çelik yapı uygulama olanak ve kısıtları saptanmıştır. Son bölümde ise beşinci bölümde saptanan Avrupa ülkelerine ait veriler, altıncı bölümde Türkiye için toplanan verilerle karşılaştırarak, bu karşılaştırmanın değerlendirilmesi yapılmıştır.