turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
A Study on the maintenance of stone monuments in relation to dampness problems

öz TAŞ ANITLARIN NEM SORUNLARI İLE İLGİLİ VE BAKIM ÖNERİLERİ GELİŞTİRMEYE YÖNELİK BİR ÇALIŞMA Tavukçuoğlu, Ayşe Doktora, Yapı Bilgisi Ana Bilim Dalı, Mimarlık Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Emine N. Caner-Saltık Eylül 2001, 124 sayfa Bu çalışmada, karasal iklim koşularındaki taş anıtların nem sorunları ve kaynaklan, yağmur suyu drenaj sistem özellikleri ve zamanla ortaya çıkan aksaklıkları ve bu aksaklıklarla yakından ilişkili olan malzeme bozulmaları açısından incelenmiştir. Çalışma, 13. yüzyıl yapısı olan Aksaray'daki Ağzıkarahan anıtında gerçekleştirilmiştir. Bu yapı, Orta Anadolu'da çok yaygın olarak kullanılan yapı taşı tüf ile inşa edilmiştir. Bu çalışmada tahribatsız inceleme tekniklerinin kullanılması tercih edilmiştir. Bunlar, görsel bozulma şekillerinin haritalandırılması, infrared görüntüleme, seviye ölçümleri ve çatı drenajı hesaplama yöntemleridir. Arazi çalışması taş bozulma şekillerinin haritalandırılması ile başlamıştır. Ayrıca, yüzey sıcaklık ve nem ölçümleri ile duvar yüzeylerinin infrared görüntüleme çalışmaları yapılmıştır. Yapıda kullanılan türün fiziksel özellikleri ve içerdiği çözünen tuzların miktarı laboratuvar analizleri ile tayin edilmiştir. Yağmur suyu drenaj sisteminin analizi için yapının yakın çevresinde ve taş kaplama çatı yüzeylerinde seviye ölçümleri ve infrared görüntüleme çalışmaları yapılmıştır. Sonuçlar, tüfiin karasal iklim şartlarında uzun sürede gösterdiği dayanıklılık ve bozulma şekilleri, böyle bir drenaj sisteminde zamanla ortaya çıkan sorunlar ve bunların düzeltilmesi açısından değerlendirilmiştir. Yapının alt kısımlarında mevsimsel olarak ortaya çıkan ve çatı hizasında yer yer görülen yoğun nem problemleri tespit edilmiştir. Arazi eğimlerinin bozulması, göllenmeler ve varsa eğer, yeraltı yağmur drenaj sisteminin çalışmaması, aynı zamanda, çatının su boşaltma kapasitesinin bakım ve onarım aksaklıklarından dolayı düşmesi, yapıdaki nemin başlıca nedenleridir. Çatı drenajı hesaplama yöntemleri kullanılarak, mevcut sistemin drenaj kapasitesi olması gereken ideal su boşaltma kapasitesiyle karşılaştırılmış ve mevcut sistemin yeterli hale getirilmesi için bazı öneriler geliştirilmiştir. Yapıdaki tüfte tespit edilen bozulma şekillerinin, yapıdaki nem miktarı ve süresi ile yakından ilgili olduğu görülmüştür. Tüf, basınç dayanımı düşük yapı taşlarından olmasına rağmen, su geçirgenliği ve kapilaritesinin düşüklüğü bazı avantajlar sağlamıştır. Ağzıkarahan tünerinin suya doygun haldeki basınç dayanımı açısından dayanıklılık faktörü yüksek olan türlerden seçilmiş olduğu anlaşılmaktadır.
Steven Holl: A translation of phenomenological philosophy into the realm of architecture

oz STEVEN HOLL: OLGUBİLİMSEL FELSEFENİN MİMARLIĞA TERCÜMESİ Yorgancıoğlu, Derya Yüksek Lisans, Mimarlık Bölümü Tez Yöneticisi: Yard. Doç. Dr. Cana Bilsel Eylül 2004, 133 sayfa Bu tez, Steven Holl'ün mimari yaklaşımını inceleyerek, onun mimarlığı düşünme ve yapma biçiminin altında yatan felsefi derinliği anlamayı amaçlamaktadır. Araştırma, Fransız felsefeci Maurice Merleau-Ponty'nin (1908-1961) ortaya koyduğu olgubilim yaklaşımının Holl'ün mimarlığında geliştirdiği felsefi bir derinlik yakalamasının temel referansı olduğu savım ortaya koymaktadır. Steven Holl'ün ortaya koyduğu bu yaklaşım tezin temel araştırma konusunu oluşturmaktadır. Tezin ikinci bölümünde, çalışma Holl'ün mimarlığının düşünsel çerçevesi üzerine yoğunlaşmaktadır. Böylece tasarım sürecinin ne şekilde geliştiği incelenerek ortaya konulmaya çalışılmaktadır. Mimarın üzerinde durduğu belli başlı kavramlar felsefi referansları ışığında incelenmektedir. Bu bölümde ayrıca, mimarlık pratiğinin öznesi olarak mimar ele alınmaktadır. Üçüncü bölümde Holl'ün mimarlığı yapma biçimi, tanımlanan olgubilimsel çerçevede incelenmekte, mimarın yapı, arazi ve durum {situation); beden ve mimari mekan; beden, mekan ve zaman arasında öngördüğü ilişki irdelenmektedir. Mimari mekan ve biçim yaratmada gözetilen deneyimsel duyarlılık bu çalışma kapsamında ele alınmaktadır. Tezin dördüncü bölümünde Holl'ün mimari projeleri, ortaya koyduğu olgubilimsel çerçevede incelenmektedir. Steven Holl'ün mimarlığı düşünme ve yapma biçimi temel alınarak geliştirilen bu çalışma ile, bir mimarın mimarlığa yaklaşımı ve bu yaklaşımın felsefeyle ne şekilde ilişkilendiğine dair bir tartışma alam sunulmaktadır.
Ankara'da 2000 sonrası mimarlık ürünleri: Bir saptama ve değerlendirme denemesi

Ankara, Neolitik ve Paleolitik çağlardan bu yana yaşanan bir kent olmuş ve birçok tarihsel katmanı içinde barındırmıştır. Roma döneminden başlayarak Bizans, Selçuklu, Osmanlı ve Türkiye Cumhuriyeti olmak üzere farklı devletlerin yerleştiği ve yapılaştığı bir sürece sahip olmuştur. 2000'li yıllara kadar Ankara'nın kentleşmesi ve sonucunda ortaya çıkan mimarlık ürünleri, belirli dönemler ve akımlar altında toplanabilmiştir. Bu süreçte sergilenen mimarlık, Ankara'ya özgü olmuş ve Ankara'nın planlı, kurgu bir kent olmasını beraberinde getirmiştir. Ancak 2000'li yıllar ile artan küreselleşme, tüm dünyanın olduğu gibi Ankara'nın da mimarlık ortamını etkilemiş ve dönüştürmüştür. Küreselleşme ile beraber gelen söylemlerin, 21. yüzyıl mekanına ve mimarlık ortamına nasıl yansıdığı ele alındıktan sonra Ankara kenti üzerindeki etkileri değerlendirilmiştir. Yaşanan yenilikler ve mimarlık ortamında yankı bulan söylemler, yükselme-prestij-esnek mekan, ayrışma-karma fonksiyon, ekoloji, çeşitlilik-farklılık, marka-gösteri başlıkları altında toplanmıştır. Öncelikle bu kavramların, mimarlık ortamında buldukları karşılığın neler olduğu ifade edilmiş, daha sonra bu kavramlar, 2000 yılından sonra Ankara'da üretilen mimarlık ürünleri ile eşleştirilmiştir. Bu eşleştirmenin yapılabilmesi için mimarlık literatüründe yer alan 2000 yılı sonrası Ankara yapıları derlenmiş ve özellikleri ortaya koyulmuştur. Çalışma alanı olarak ele alınan ve 2000 sonrası Ankara mimarlık ürünleri olan örneklerin, hangi özellikleri ile hangi kavramlara denk geldiği açıklanmıştır. Bu yöntemle, Ankara'da mimarlık ortamının, küreselleşme sürecinde nasıl bir değişim yaşadığı ve küreselleşme faktörlerinin, kent üzerinde ne gibi etkiler bıraktığı irdelenmiştir. 2000 yılı sonrasında üretilen mimarlık ürünleri, değişimin göstergesi olmuştur. Ankara kentinin geçmişşte daha yerel ölçekli, planlı ve kurgusal bir kent olması durumu, 21. yüzyıl mimarlığında farklı bir boyuta ulaşmıştır. 21. yüzyılda bir yandan kentte yerel mimarlık arayışları devam ederken diğer yandan farklı olan keşfedilmek istenmiştir. Bu deneme ve keşif süreci sonunda Ankara, ikili durumun gözlendiği bir kent olarak biçimlenmiştir. Kendi dokusuna ve coğrafyasına özgün örnekler de üretiliyor olmasına karşın, küreselleşme etkisi ile beraber aynılaşan ve dünyanın herhangi bir yerinde de inşa edilebilecek olan yapıların sayıca artış gösterdiği bir boyuta geçmişştir.
Rethinking the urban block in Turkey: A study with reference to siedlung typologies and perimeter housing

oz TÜRKİYE'DE KENTSEL KONUT BLOĞUNU YENİDEN DEĞERLENDİRMEK: SIEDLUNG TİPOLOJİLERİ VE ÇEVRE BLOK ÜZERİNE BİR ÇALIŞMA ÖZYOL, Betül Gül Yüksek Lisans, Mimarlık Bölümü Danışman: Doç. Dr. Aydan BALAMİR Yardımcı Danışman: Dr. Ali CENGİZKAN Temmuz 2002, 133 sayfa Türkiye'deki 1965 sonrası şehir içi konut yerleşimlerinin büyük bölümünü tekil apartman blok düzeni oluşturmaktadır. Büyük şehirlerin çevresinde gelişen uydu kentlerde ise çok katlı tekil blok egemenliği gözlenmektedir. Konut yerleşimlerinde tekil blok tasarımının, gerek kamusal mekan oluşturmada, gerekse farklı kullanıcılara yönelik plan çeşitliliği sağlamada yeterliliği tartışmaya açıktır ve araştırma konusu olarak önem taşımaktadır. Bu çalışma Türkiye'deki tekil konut bloğu tasarımını iki örnek üzerinden ele almaktadır: Çankaya, Ankara ve Ataköy, İstanbul. Süregelen bu iki yerleşim tipine alternatif olarak Avrupa'daki yerleşik toplu konut tipolojisi incelenmiştir. Toplu konut alanındaki erken modernist örnekler 'Siedlung' tipi yerleşkeler planlama ve konut planimetrisi açısından öncü fikirler ortaya koymaları ve çeşitli yerleşim düzenlerini denemeleriyle, konut tasarımına ilişkin bir çerçeve belirlemektedir. Siedlung denemelerinde görülen, fakat kaynağı 18. yüzyıl 'avlulu apartman bloğu'na dayanan 'çevre blok' tasarımı, araştırmanın kalan kısmını yönlendirmede etkin rol oynamıştır. Çevre blok, konut yerleşimiyle birlikte kamusal mekan kurgusunu beraberinde getirmektedir, mekan örgütlemesi bakımından da çok çeşitli planlama ve konut tipleri tasarımına elverişli bir tasarımdır. Günümüz Avrupa konut yerleşimlerinde yeniden pratik kazanan çevre blok tasarımı 1970- 1990 arası kent içi ve uydu kent örneklerinde, planlama, yoğunluk ve tip plan çeşitliliği esas alınarak incelenmiştir. Son olarak örnekler üzerinden çevre blok tasarım yaklaşımları değerlendirilecektir. Çankaya ve Ataköy konut morfolojisi, yoğunluk ve TAKS oranları temel alınarak, çevre blok örnekleri ile karşılaştırılmaktadır. Çevre blok tasarımının piyasa ölçütlerini karşılayabildiği anlaşılmaktadır. Önemli bir nokta, çevre blok tasarımı, Türkiye'deki süregelen kent içi parsel düzeninin yeniden ele alınması ve konut plan çeşitliliğine elverişlilik göz önüne alınarak tasarlanmasıyla, mimari pratikte uygulanmaya başlayacaktır.
Boğaziçi tarihi sit alanının yok olma süreci ve kalan sınırlı değerlerin korunma olasılıkları

'Boğaziçi Tarihi Sit Alanının Yok Olma Süreci ve Kalan Sınırlı Değerlerin Korunma Olasılıkları' başlıklı çalışma dokuz bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; çalışmanın tanımı, amacı, kapsamı ve yöntemi açıklanmıştır. Amaç; Boğaziçi olgusunu tarihsel perspektif içinde ele alarak, seçilen örnek bölgelerin değerlendirilmesi, korunma olasılıklarının belirlenmesi ve öneriler getirilmesidir. İkinci bölümde, Boğaziçi'nin sahip olduğu tarihsel, doğal, estetik değerleri ve kendine özgü yaşam biçimi ile yarattığı imge tamamlanmıştır. Üçüncü bölümde, Boğaziçi'nin doğal yapısı, topografya ve yeşil doku özellikleri anlatılmıştır. Dördüncü bölümde, Boğaziçi'nin Bizans Dönemi'nden başlayarak, Osmanlı Dönemi ve 20. yüzyılın ilk yansına kadar olan süre içinde yerleşme düzeninin özellikleri ve değişimi incelenmiştir. Beşinci bölümde, yerleşme düzeniyle bağlantılı olarak zaman içinde değişim gösteren sosyo-kültürel yapı; Boğaziçi'nin, kentin bir sayfiyesi niteliğini kazandığı 18. yüzyıldan günümüze kadar geçirdiği süreçte; nüfus yapısı ve yaşama alışkanlıkları bağlamında incelenmiştir. Altıncı bölümde, yerleşme düzenindeki değişim açısından bir dönüm noktası olarak değerlendirilen 50'li yıllardan 1970'lere kadar olan süre içinde; kentleşme çabalarının Boğaziçi'ne yansıması, mevcut yerleşimlerin genişleyen sınırlan ve oluşan yeni yerleşimlerle, Boğaziçi'nin fiziksel yapısının değişim süreci incelenmiştir. Boğaziçi'nin korunmasına ilişkin yasal süreç ve bu süreçte yapılan uygulamalar; koruma çalışmalarının başladığı 1970 yılından, 1983'te yürürlüğe giren Boğaziçi Yasası'na kadar olan ve Boğaziçi Yasası'nın yürürlüğe girmesinden günümüze kadar olan süreleri kapsayacak biçimde, iki dönemde incelenmiştir. Yedinci bölümde, fiziksel yapının değişimine paralel olarak doğal yapı ve bitki örtüsünün bozulması aynı dönemlemeyle açıklanmıştır Sekizinci bölümde, Boğaziçi'nde yapılacak bir koruma çalışmasında genel yaklaşım kararlarının tanımı yapılarak, yaşanan değişim süreci sonunda geride kalan değerlerin korunması olasılıkları üzerinde durulmuştur. Seçilen örnek bölgelerin, korunmuşluk durumları ve sorunları incelenmiş, koruma önerileri getirilmiş, incelenen bölgelerin farklı nitelikleri göz önüne alınarak bir değerlendirme yapılmıştır. Genel bir değerlendirme niteliği taşıyan dokuzuncu bölümde, çalışma sürecinde elde edilen bilgi ve sonuçların bir yorumu yer almaktadır. xıv
Planlı ve plansız konut dokularının arakesitinde yaşanan mekansal ve sosyal etkileşimlerin irdelenmesi: Maltepe örneği

Günümüzde, kentlerin çeperlerindeki lüks konut yerleşimleri hızla artmaktadır. Bu yerleşimler, kentleri saran gecekondu bölgelerine doğru yayılmakta ve kentin çeperleri, kent merkezinden kaçan insanların plansız yerleşimler ile karşılaştığı, geldiği alanlar haline gelmektedir. Güvenlikli sitelerin hemen yanında var olan gecekondu mahalleleri, kent çeperinde yaşayan insanların çevrelerinde hızlı bir kentleşme yaşandığını göstermektedir. Günümüzde, bir tarafta kentsel dönüşüm geçiren ya da dönüşüme direnen gecekondu bölgeleri, diğer tarafta girişi kontrollü konut siteleri, rezidanslar yan yana varlıklarını sürdürmektedirler. Bu şekilde farklı konut üretim biçimlerinin kesişmesiyle arakesitler oluşmaktadır. Bu arakesitlerde farklı gelir gruplarına ait kullanıcılar karşılaşmakta ve etkileşimde bulunmaktadırlar. Çalışmada, kentleşme ile birlikte planlı ve plansız yerleşimler olarak adlandırılan gecekondu mahalleleri ve kapalı konut sitelerinin nasıl oluştukları, süreç içerisinde nasıl yan yana geldiklerinden bahsedilerek; bu kesişmenin oluşturduğu arakesitteki mekansal ve sosyal etkileşim üzerinde durulmaktadır. Tezin ana düşüncesi; kentsel mekanda yaşanan kesişme sonucunda yan yana yaşayan farklı gelir grubuna ait insanların, yaşadıkları mekanı ve çevrelerini nasıl algıladıkları, değerlendirdikleri ve arakesitte nasıl bir etkileşimde bulunduklarını ortaya çıkarmaktır. Tez kapsamında farklı konut dokularının yan yana gelmesi konusu dünya örneklerinden Sao Paulo Morumbi bölgesinde gerçekleştirilen çalışmalar araştırılarak karşılaştırmalı bir değerlendirme yapılmıştır. Ayrıca hızlı bir değişim yaşayan İstanbul-Maltepe'de gerçekleştirilen alan çalışması ile arakesitteki mekansal ve sosyal etkileşimin karakteristikleri durum analizi yapılarak, anket, gözlem, görüşme ve tespitler üzerinden tartışılmıştır.
Ahşap iskelet yapı sisteminin ısı ve buhar geçişi açısından değerlendirilmesi

Ahşap iskelet sistem, deprem karşısında güvenli, uygun kesitte yapıldığında ve özel önlemler alındığında yangın dayanımı beton ve çelikten çok daha yüksek olan yapım sistemlerinden biridir. Ahşap iskelet sistemin ısı ve buhar geçişi açısından değerlendirilmesi konusu bu anlamda geleneksel kullanımı bilinen bir yapım sisteminin günümüzdeki yapı malzemeleriyle yapıldığında doğru kesitlerin nasıl uygulanacağının belirlenmesi açısından önemlidir. Bu çalışmayla; ahşap iskelet sistemde günümüz uygulayıcısı ve kullanıcına sağlam, güvenli ve ısıl konfor şartlarının da sağlandığı bir sistem oluşturulmasına katkıda bulunulması amaçlanmıştır. Öncelikle yapılan literatür çalışmasıyla geçmişşten günümüze kadar ahşap yapım sistemlerinin gelişimi, ahşabın yapı malzemesi olarak üstünlüğü, mekanik, kimyasal fiziksel ve anatomik özellikleri, Ahşap iskelet sistemi meydana getiren taşıyıcı, dolgu ve kaplama kısımları ve bunları oluşturan malzemeler incelenmiştir. Daha sonra ısı ve buhar geçişi konuları ele alınarak, ısı ve sıcaklık, buhar ve malzemelerdeki buhar geçişi, ısı ve buhar geçişi hesaplarının yapılma yöntemleri ve yoğuşma tahkiki anlatılmıştır. Ahşap iskelet sistemde ısı ve buhar geçişi açısından farklı özelliklerdeki malzemelerle kesitler oluşturulmuş, bu kesitler üzerinde ısıl geçirgenliği, ısı akısı, yüzey sıcaklıkları ve buhar basınç değerleri hesaplanmıştır ve bunlara göre grafikler hazırlanmıştır. Elde edilen kesitlerde yoğuşma olup olmadığı değerlendirilmiş, yoğuşma varsa bunun miktarı hesaplanmıştır. Yapılan hesaplar ve hazırlanan kesitlerden elde edilen grafikler sonrasında ulaşılan sonuç; ısı ve buhar geçişinin birlikte incelenmesi gerektiği, ısı iletimini azaltmak için seçilen yalıtım malzemesinin kalınlığına ve buhar difüzyon direnç faktörüne dikkat edilmesi gerekmektedir. Özellikle buhar difüzyonu açısından yapı elemanlarının kesitlerini oluştururken malzemelerin buhar difüzyon direnç faktörü içerden dışarıya doğru küçülmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır. Yapı fiziği açısından binalarda hedeflenen buharın yoğuşma olmadan buhar olarak yapı kesitlerinden uzaklaştırılmasıdır.
Sayfiye yerleşimlerinde villa tipi konut gelişiminin incelenmesi: Dragos, Orhantepe Mahallesi örneği

Çalışmanın ana eksenini oluşturan ve Arapça kökenli bir sözcük olan sayfiye, yaz mevsimini geçirmek üzere gidilen şehre yakın konut ya da bölgeyi tanımlamak amacı ile kullanılmaktadır. Istanbul'da sayfiye yaşantısı Bizans Dönemi'nden başlayarak, kentin büyümesine paralel olarak yer değiştirmiş; önce Osmanlı modernleşmesinin eserlerinden biri olarak ifade edilmiş, daha sonra Cumhuriyet'in getirdiği yaşam tarzının yansıması olarak yeni mekansal çözümlerle karşımıza çıkmıştır. Sayfiye kültürü bu süreç içerisinde hem kent mekanına hem de mimari mekana yansımış ve kentte yeniliklere yol açmıştır. Bu çalışmada, Istanbul'un eski sayfiye yerleşimlerinden biri olan Kartal ilçesine bağlı, Orhantepe Mahallesi sınırları içinde yer alan Dragos bölgesinin 1968 2018 yılları arasındaki mekansal değişiminin incelenmesi hedeflenmiştir. Bölge Haydarpaşa-Pendik Banliyö Hattı'nın açılması ile gelişmeye başlamış, coğrafi ve topoğrafik özellikleri sebebi ile de tercih edilen yerleşim alanlarından biri olmuştur. Çalışma kapsamında, Dragos tepesinin sayfiye özelliğini barındırmasını sağlayan iklimsel, coğrafi, işlevsel ve mekansal tüm özellikleri detaylı bir şekilde incelenmiştir. Bu bağlamda, 1940'lı yıllarda yapımına başlanan ve her biri farklı üsluba sahip olan, farklı dönemleri yansıtan Dragos tepesindeki villa tipi konutların mimari özellikleri detaylı olarak irdelenmiştir. Bunun yanında, 1968 1975 yılları arasında Dragos sahil kesiminde yapılmış olan, çeşitli kamu kurumlarının oluşturduğu kamp alanlarının hikayeleri araştırılmıştır. Seçilen çalışma alanı yerleşimin dokusu ve yaşantısı bağlamında sayfiye özelliklerinin görüldüğü bir bölge olması nedeni ile tercih edilmiştir.
Etkileşimli üç boyutlu sanal çevrenin oluşturulması ve mimarlıkta kullanımı

Mimari amaçlı kullanımları gün geçtikçe onaylanan etkileşimli üç boyutlu sanal çevreler, mimarlık eğitimi, tasarım süreci, sunum ve tarihi çevre belgeleme çalışmalarındaki getirileri göz önüne alındığında hala yeterince yaygınlaşamamıştır. Bu çalışmaların, kullanıcılara kendi istek ve tercihleri doğrultusunda canlandırılan mevcut çevre veya yaratılan yeni sanal çevreleri keşfetme deneyimi yaşatabilen, mekan örüntüleri geliştirerek mimari tasarıma deneyimleme sırasında yön verebilen, mimarlık eğitiminde geleneksel yöntemlere alternatif oluşturan yapılarıyla geçerlilikleri yadsınamaz. Üç boyutlu sanal çevrede etkileşim konusunun altyapısını oluşturduğu için, öncelikle sanallık ve siber uzay kavramlarının tarihçesi üzerinde durulmuştur. Bunula birlikte, bilişim teknolojilerinin mimarlıkla kesişim noktalarından olan sanal mimarlık ve bilgisayar destekli tasarım konuları incelenmiştir. Ardından üç boyutlu sanal çevrelerde kullanıcı etkileşimi konusuna gelişen teknolojiyle birlikte ilerleyen güncel yazılımlar ve donanımlar açısından değinilmiştir. Kullanıcı etkileşimli üç boyutlu sanal çevrelerin mimarlıkta kullanım alanlarının araştırılması ile yarattığı farklar ortaya koyulmuştur. Mimari amaçlı kullanıma uygun güncel benzetim yazılımları ve oyun motorları tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra, günümüze kadar yapılmış örnek çalışmalar incelenerek, yaklaşımlar, kullanılan yöntemler, yapım sürecinde seçilen yazılımlar ve getirdiği kolaylıklar değerlendirilmiştir. Konu ile ilgili çalışmaların oluşturulma sürecinde, mevcut çevrenin okunması ve ölçümü, analog verilerin sayısala çevrilmesi, veri dönüşümü ve aktarım aşamaları araştırılarak etkileşimli üç boyutlu sanal çevre oluşturmaya yönelik yöntem önerilerinde bulunulmuştur. Bunula birlikte, konuyla ilgili modelleme ve görselleştirme teknikleri incelenerek, çalışma yöntemi ve program bazında değerlendirilmiştir. Seçilen yazılımlarla oluşturulan örnek uygulama çalışmaları, uygulama sürecinin ve sonuç ürünlerin değerlendirilmesi açısından önem taşımaktadır. Mimarlık disiplininde, etkileşimli üç boyutlu sanal çevrenin eğitim, tasarım süreci, sunum ve tarihi çevre belgelemede bir çalışma platformu olarak kullanım şekilleri irdelenmiştir. Bu yöntemlerin mimarlıkta uygulanabilirliği doğrultusunda çalışmalar yapılarak, mimari kullanım biçimleri yorumlanmıştır.
Kerkük-Altunköprü şehri ve geleneksel evleri

Bu çalışmada; Kerkük İl'ine bağlı, konum itibari ile müstesna bir yerde bulunan Altunköprü Nahiyesinde karşımıza çıkan geleneksel konut yapılarının incelenmesi, bu inceleme üzerinden geleneksel yapı özelliklerinin tespit edilmesi amaçlanmıştır. Altunköprü nahiyesinin coğrafi konumu, sosyal yapısı, tarihi özelliği ve nahiyenin fiziksel gelişimi bu çalışma içerisinde incelenmiştir. Altunköprü'de bir adet inceleme alanı seçilmiştir. Nahiyenin en eski yerleşim alanı Ortayaka bölgesinden 9 adet geleneksel konut örneği seçilmiştir. Bu yapılar üzerinden Altunköprü nahiyesinin geleneksel konut mimarisi incelenerek özellikleri ortaya konulmuştur ve elde edilen veriler üzerinden sonuçlar tespit edilmiştir. Giriş bölümünde araştırmanın amacı, kapsamı, yöntemi ve literatür araştırmasına yer verilmiştir. İkinci bölümde Altunköprü adının kökeni, coğrafi konumu, iklimi ve sosyal yapısı hakkında bilgiler verilmiştir. Üçüncü bölümde ise Altunköprü'de yer alan mimari öğelerden bahsedilmiştir. Dördüncü bölümde tez konusu olan nahiyeye ait 9 adet geleneksel konut örneği incelenmiştir. Beşinci bölümde de yapılar değerlendirilerek sonuç verilmiştir.
Fizik tedavi ve rehabilitasyon ünitelerinde değişik kullanıcı gereksinimlerine bağlı esnek tasarlama faktörlerinin belirlenmesi

Yapılar, fiziksel ömürlerini tamamlamadan, birçok kullanım değişikliğine uğramaktadırlar. Bu değişmeler, yapı tarafından karşılanamadığı zaman, fonksiyonel eskimeler ortaya çıkmakta, sonuçta yapının yıkılmasına kadar, çeşitli karalar alınabilmektedir. Fonksiyonel eskimeleri olabildiği kadar geciktirebilmek için ise, esnek tasarların kullanılması gerekmektedir. Yapılarda, fonksiyonel eskimelerin geciktirilmesini amaçlayan, bunun için ise esnek tasarlamayı etkileyecek faktörlerin belirlenmesine yönelik çalışma, 7 bölümden oluşmaktadır. Tezin giriş bölümünde, bu tür bir çalışmaya yönelme nedenleri açıklanarak, konu kapsamında sorunun ne olduğu; nasıl belirlendiği; bu sorunların test edilmesine yönelik nasıl bir yöntem kullanıldığı tanımlanmıştır. Bölüm 2'de sorunları detaylandırmak, sorunların yaşandığı mekanları belirlemek amacıyla, seçilen çalışma alanındaki mekan ve kullanıcı ilişkisi literatürden araştırılmıştır. Bu amaçla, tez kapsamında önemli olan iki kavram üzerinde durulmuştur. Bunlar, çevresel etmenler ve kullanıcı gereksinimleridir. Bölüm 3 'de, fonksiyonel eskimelerin en önemli nedeni olan kullanıcı gereksinimlerindeki değişmelerin, mimari tasarıma etkilerine değinilmiştir. Bu değişmelerin mimari tasarımlarda ne tür eskimelere neden olduğu tanımlanmıştır. Çalışmanın ana konusunu oluşturan esnek tasarlamada, yapılardaki esneklik gereksininıinin ve sınırlarının neler olduğu konularına, bölüm 4'te değinilmiştir. Bu amaçla, esneklik tanımlan incelenmiş, kaç tür esneklik olduğu ve mimari tasarımlarda nasıl kullanıldığı açıklanmıştır. Bölüm 5 'de, literatür ve alan çalışmalarının bir analizi yapılmış ve bu araştırmanın teorik strüktürü sunulmuştur. Ayrıca fizik tedavi ve rehabilitasyon üniteleri ile ankete katılan kullanıcılar ile ilgili bilgiler verilmiş ve bu çalışmada nasıl bir yöntem kullanıldığı anlatılmıştır. Bölüm 6, araştırmanın tamamen alan çalışmasını içermektedir. Bölüm 5 'de değinilen hipotezler, bu bölümde test edilmiştir. Bu amaçla, 198 kişi ile yapılan ankette, kullanıcıların mekanlarda yaşadıkları sorunlar belirlenmiş ve grafiksel olarak ifade edilmiştir. Böylece esnek tasarlamada etkili olan faktörler ortaya koyulmuştur. Tezin tüm bölümleri, 7 'inci bölümde değerlendirilmiş, esnek tasarlamada etkili olan faktörlere bağlı olarak esnek tasarlama akış şeması ve aşamaları elde edilmiştir. Daha sonra, esnek tasarımların kolaylıkla kullanılabilmesi ve ilerde araştınlabilecek konular ile ilgili öneriler sunulmuştur.