turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
LEED sertifika sistemini oluşturan yönetmeliklerin Türkiye'de yapı üretim sürecinde uygulanabilirliğinin değerlendirilmesi

İnsanoğlunun modern yaşamı sonucu ortaya çıkan ve her geçen gün kontrol edilmesi biraz daha güçleşen küresel ısınma, çevre kirliliği ve azalan enerji kaynakları gibi problemler insanları artık gönüllü olarak değil mecburi olarak tasarrufa zorlarken, sağlıklı olmayan ortamlarda yaşamanın yol açtığı endişeler de insanların bu konudaki hassasiyetlerini artırmaktadır. Özellikle eğitim ve kültür düzeyi yüksek kesimlerde yeşil binalarda, çevreye daha az zarar veren enerji tasarrufu sağlayan daha sağlıklı binalarda yaşamak isteği artmaktadır. Dünyanın birçok ülkesinde yeşil binalar desteklenmekte ve teşvik edilmektedir. LEED, Amerika'da 1998 yılında USGBC tarafından kurulmuştur. BREEAM İngiltere'de 1990 yılında devlet desteği ile yaratılan bir vakıf tarafından destek görmüştür. CASBEE, Japonya'da 2004 yılında devlet tarafından oluşturulmuş bir değerlendirme sistemidir. Greenstar ise 2003 yılında Avustralya'da, Avusturalya Green Building Council tarafından LEED ve BREEAM üzerinde çalışılarak oluşturulmuştur. Türkiye'de yeşil binalarla ilgili teşvikler henüz başlanmasa da konuyla ilgili otoriterler tarafından farkındalık oluşmaya başlamıştır. Türkiye'de Sürdürülebilir Yeşil Binalar ile Sürdürülebilir Yerleşmelerin Belgelendirmesine dair Yönetmelik'te yayınlanmıştır. Çalışmada; LEED Amerikan kaynaklı olması etkisiyle de dünyada tanınırlığı ve kabul edilebilirliği en yüksek yeşil bina sertifikasyonu olması nedeniyle incelenmektedir. Türkiye'de kullanılan standartların çoğu Avrupa Birliği standardlarından faydalanılarak hatta bu standartlar hiç değiştirilmeden ya da tercüme edilerek uygulamaya konulmuştur. LEED Amerikan Standartlarını refere etmesi nedeniyle Türkiye'ye uyarlanmasında bazı zorluklarla karşılaşılmaktadır. Bu çalışmanın amacı; LEED sertifika sisteminde atıfta bulunulan referans standartların Türkiye'deki mevzuat ve standartlara uygunluğunun karşılaştırılmasıdır. LEED sertifikasyonun dünyadaki uygulamaları, Türkiye'deki şartlar ve mevzuat çerçevesinde karşılaşılan zorlukların literatür eşliğinde araştırması yapılmış ve bu araştırma alan araştırmasıyla da desteklenerek değerlendirilmiştir.
Tasarım eğitiminde bir yöntem olarak yaratıcı drama

Bu çalışma yaratıcı dramanın mimarlık ve tasarım okullarındaki eğitim programlarına alternatif bir yaklaşım olduğu düşüncesinden yola çıkarak kurgulanmıştır. Tezin amacı, tasarım eğitimi kapsamında yaratıcı dramanın bir öğretim yöntemi olarak kullanılmasının, öğrencilerin akademik başarıları, hatırda tutma düzeyleri ve derslere yönelik tutumları üzerindeki etkilerinin araştırılmasıdır. Çalışmanın biçimsel yerleşimi, Genel Bilgiler, Yapılan Çalışmalar, Bulgular ve İrdeleme, Sonuçlar ve Öneriler olmak üzere dört ana başlıkta toplanmaktadır. Birinci bölümde, çalışmanın konusu, kapsamı ve amacı belirlenerek, araştırmada izlenen yöntem açıklanmaktadır. İkinci bölümde eğitim, öğrenme, öğretim kavramları ve amaçları açıklanmakta, tasarım ve yaratıcılık kavramları ile bu kavramların tasarım eğitimiyle ilişkileri ele alınmaktadır. Yaratıcı drama kavramı tanıtılarak, eğitimdeki yeri ve önemi hakkında bilgi verilmektedir. Üçüncü bölümde, uygulamalarda izlenen yol ve yöntemler sunulmakta, uygulama yapılacak olan derslere yönelik olarak tasarlanan etkinlik planları tanıtılmaktadır. Daha sonra ise uygulama kısımlarına geçilerek, yapılanlar ve elde edilen veriler, ilgili dersler bağlamında açıklanmaktadır. Dördüncü bölümde, veri toplama araçlarından elde edilen bulgular irdelenerek, öğrencilerin uygulama ile ilgili duygu ve düşüncelerinin yanı sıra, derse olan ilgi, tutum ve akademik başarıları üzerindeki etkileri belirlenmektedir. Beşinci bölümde, elde edilen bulgulara dayanan sonuçlar ve çalışmada kullanılan yöntem ile ilgili olarak, ileride tasarım eğitimi bağlamında yapılacak olan katkılar için öneriler bulunmaktadır.
Lefkoşa tarihsel kent mekanı bütününe yönelik iyileştirme önerileri konusunda analitik bir incelenme ve Arab Ahmet Mahallesi özelinde bir örnekleme denemesi

Günümüzde, değişen yaşam biçimleri ve ekonomik dengeler, şehirlerin hrzlı bir eskimeyle karşı karşıya kalmalarına sebep olmaktadır. Kullanıcı isteklerinin farklılaşması sonucu eski elverişliliğini yitiren tarihsel yapılar ve oluşturdukları çevre hızla yok olmaktadır. Oysa, gelişen ve değişen dünyada, ülkelerin kent dokusunu ve kültürel geçmişşini yansıtan bu alanların tarihi belge olma özelliği vardır. Yüzyıllardır birçok imparatorluk ve krallığa başkentlik yapmış olan Lefkoşa kenti, bu sebeple çok büyük bir öneme sahiptir. Ada, Lusignan döneminden başlayarak Venediklilerin, Osmanlıların ve İngilizlerin egemenliği altında yaşamıştır. Özellikle, Lefkoşa sur içi çeşitli kültür katmanlarını bünyesinde barındıran bir şehir olmuştur. Bu tez çalışmasında, genelde Lefkoşa sur içinin, özelde ise Arab Ahmet Mahallesinin taşıdığı sosyal, kültürel ve estetik değerlerin, çağdaş yaşam ve konfor koşulları da dikkate alınarak incelenmesi, kente ve kentin sosyal, kültürel ve ekonomik yaşantısına yeniden katılmasını belirleyen ilkelerin saptanması hedeflenmiştir. Tezin birinci bölümünde öncelikle amacın kapsamına yer verilmiştir. İkinci bölümde, çevre, tarihi çevre ve tarihi çevrede koruma kavramları üzerinde durulmuş; bu konudaki sorunlar, yaklaşımlar ve bu alandaki örnek çalışmalar incelenmiştir. Üçüncü bölümde, çevre değerleri açısından korunarak geliştirilmesi gereken bir bölge olarak Lefkoşa ve Arab Ahmet bölgesinin tarihi ve çevresel gelişimi ele alınmış ve bölgenin güncel sorunları irdelenmiştir. Lefkoşa sur içi ile ilgili sosyal, kültürel ve ekonomik kriterlerin ele alındığı dördüncü bölümde ise, bölgeye ait arazi kullanımları, ulaşım sorunları ve yeşil alanlarla ilgili analitik incelemeler yapılmış, öneriler sunulmuştur. Beşinci bölümde ise, öncelikli proje alanı olarak Arab Ahmet Mahallesi morfolojik, mekansal ve mimari yönden ele alınmıştır. Arab Ahmet Mahallesi ile ilgili tasarlama ilkelerinin belirlendiği altıncı ve son bölümde ise, bölgede yeni kullanımlara ait önerilerde bulunulmuş ve bu doğrultuda bir kentsel tasarım çalışması tezin sonunda ek olarak verilmiştir. v -
Yapı yüzü renklendirilmesi ve aydınlatma ilişkisi

Aydınlatma tasarımında, çevreyi görsel yolla anlaşılabilir duruma getirme ve iyi bir görüntü elde etmenin yanı sıra görüntünün belli estetik ve mimari kurallara uygun olarak oluşturulması da hedeflenmelidir. Bu hedefe ulaşmak için aydınlığın niceliği ve niteliği gibi aydınlatma tekniğinin temel konularının gerekliliklerine uyulmalıdır. Burada birbirinden bağımsız düşünülemeyecek iki ayrı konu vardır. Bunlardan birincisi, aydınlatmada kullanılan ışığın özellikleri, ikincisi ise aydınlatılan yüzeylerin özellikleridir. Yüzeyler, ancak gün ışığı gibi türsüz ışık altında gerçek renklerinde görünürler. Türlü ışıklar altında ise değişik renkte görünürler. Bugün için lambaların bazıları gün ışığı rengine benzer özellik gösterseler de renkli ışık yayımlamaktadırlar. Bu durum, aydınlatma tasarımı yapılan ortamlarda aydınlatan ışığın renginin, aydınlatılan yüzeylerin renklerine, görsel algılama konusunun özelliklerine göre seçilmesini zorunlu kılar. Işığın renginin konuya uygun seçilmediği durumlarda yüzeylerin renksel özellikleri bakımından, istenmeyen, abartılı, gerçek dışı ve yanlış görüntüler ortaya çıkabilir. Bu nedenle ışık kaynaklarının ve aydınlattıkları yüzeylerin renksel özellikleri, etkili ve anlamlı bir görünüm oluşturmak için önemli faktörlerdir. Yüzeyi aydınlatan ışığın gün ışığı ya da yapay aydınlatma olması durumunda yüzeylerde nasıl bir etkinin oluşacağı ve bunların hangi öğelere bağlı olduğunun bilinmesi, bu konudaki uygulamaların daha doğru yapılmasını sağlar. Gün ışığının ve yapma ışığın görünür kıldığı yapı yüzeyleri, biçimsel, renksel ve dokusal özellikleri bakımından farklılıklar gösterir, dolayısıyla farklı aydınlatma tasarımları gerektirir. Bu bağlamda, yapı yüzlerinin aydınlatmasında ışık ve renk düzenleri birlikte düşünülmeli ve bu düzenlerin başarılı olabilmesi için ışık kaynaklarının renksel özellikleri, yüzeylerin öz renkleri vb. renk etkileşim değişkenlerinin tümü dikkate alınmalıdır. Bu çalışmada, yapı yüzü renklendirilmesinde kullanılan kimi boyaların ve boyalarla yapı yüzünde oluşturulabilecek renk düzenlerinin, değişik renkli ışıklar altındaki görünen renklerinin belirlenmesi ve yapı yüzü renklendirilmesi ile aydınlatma ilişkisinin ortaya konması hedeflenmiştir.
Mekansal arayüzlerin kente ve yaşama kalıtımları üzerine bir inceleme

Bu incelemede insan hayatının içerisinde sürüp gittiği kent ortamında insanın, yaşam ve kent arasındaki iletişimi sonucu kurduğu alanları aramak ve bu alanların nasıl varolduklarını, yaşama ve kente nasıl katıldıklarını anlamak hedeflenmiştir. Bunun için kent yaşamına ilişkin durumlar tespit edilmeye, kent içerisindeki bu alanlara ait özellikleri içeren
Orhaniye kışlası tarihsel gelişimi koruma sorunları ve çözüm önerileri

Askerleri toplu olarak barındıran modern kışla yapılarının ilk örneklerine Osmanlı Devletinde 18. yüzyılda rastlanmaktadır. İstanbul'da 19. yüzyılda inşa edilen ve günümüzde İstanbul Merkez Komutanlığı binası olarak kullanılan Orhaniye Kışlası, tarihsel değeri ve mimari özellikleri nedeni ile korunması ve incelenmesi gereken değerlere sahiptir. Bu çalışmada Orhaniye Kışlasının tarihsel gelişimi, mimari yapısı ve bugünkü durumu; Osmanlı Devleti'nde kışla mimarisinin gelişim süreci ve 19. yüzyıl İstanbul kışlaları ışığında incelenmiştir. Giriş bölümünde, çalışmanın kapsamı, izlenen yöntemler ve elde edilen bulgular hakkında bilgiler verilmiştir. İkinci bölümde; kışla tanımı, Osmanlı Devleti'nde kışla yapısının gelişim süreci ve Orhaniye Kışlası'nın tarihsel gelişimi Başbakanlık Osmanlı Arşiv belgeleri ve eski haritalar ele alınarak incelenmiştir. Üçüncü bölümde; Orhaniye Kışlası'nın mimari özelikleri incelenmiş; bilimsel ölçme ve belgeleme yöntemleri kullanılarak mevcut durum analizi yapılmış ve rölövesi hazırlanmıştır. Dördüncü bölümde; Orhaniye Kışlası'nın mimari özellikler açısından 19. yüzyıl kışlaları ile karşılaştırılması yapıldı. Beşinci bölümde; yapının, incelenen arşiv belgelerine, eski harita ve fotoğraflarına göre restitüsyon önerisi hazırlanmıştır. Altıncı bölümde; elde edilen veriler doğrultusunda Orhaniye Kışlası'nın bugünkü durumu değerlendirilmiş koruma sorunları ve çözüm önerileri geliştirilmiştir. Son bölümde ise, çalışmanın bir değerlendirilmesi yapılmıştır.
Bilgisayar destekli tasarımın iç mimarlık bürolarına etkileri

Bu çalışmada, Bilgisayar Destekli Tasarım sistemlerinin iç mimarlık bürolarındaki etkileri üzerinde bir araştırma yapılmıştır. İç mimarlık bürolarında geleneksel tasarım sürecinden BDT'ye geçişteki farklılıklar veya değişiklikler incelenerek, günümüz iç mimari tasarım sürecine BDT'nin etki ve katkıları araştırılmıştır. Birinci bölümde çalışmanın amacı, kapsamı ve yöntemi belirtilmiştir. ikinci bölümde bilgisayarın tanımı ve özellikleri incelenmiş, bilgisayar teknolojisinin gelişimi ele alınmış ve bu alandaki teknolojik gelişmelerin Türkiye'deki izlediği süreç incelenmiştir. Üçüncü bölümde, BDT'nin gelişimi ve tarihçesi incelenmiş, mimarlık ve iç mimarlık alanında kullanım olanakları belirtilmiştir. Dördüncü bölümde iç mimarlık meslek alanı ve ilgili başlıkları incelenmiştir. Beşinci bölümde bu çalışmada izlenen yöntem ve adımlar açıklanmış, yapılan anketlerin yöntemleri anlatılmış, bu anketlerin amaçları ve uygulama alanları ele alınmıştır. Ekte yer alan örnek anket formlarında 38 büroda toplanan veriler bir karşılaştırmalı veri tabanında değerlendirilmiş ve araştırma alanı için önem ifade eden başlıklar tablo ve grafiklerde ifade edilmiştir. Altıncı ve son bölümde bu tezde varılan sonuçlar değerlendirilmiştir. BDT'nin iç mimarlık bürolarında bugünkü kullanımının boyutları ortaya konmuştur. IX
Hastane yapıları

Günümüzde bilimin hızlı gelişimine paralel olarak, sağlık yapılan da değişmekte ve ilerleyen tıp biliminin gerektirdiği gelişmelere uyum göstermek durumundadır. Bilimsel araştırma yapan ve eğitim veren tam donanımlı üniversite hastaneleri çalışmamın içeriğini oluşturmaktadır. Çalışmanın ilk aşamasında sağlık yapılarının tarih içindeki gelişimi, Mısır, Yunan ve Roma Uygarlıklarından günümüze uzanan yolculuğunu; dünya ve Türkiye ölçeğinde incelenmiştir, ikinci aşamada hastaneler ile ilgili temel bilgiler, hastane türleri, hastane organizasyonu, hastane bölümlerinin birbirleriyle ilişkisi, hastane planlamasını etkileyen faktörler gibi bir sağlık yapısının açılımı yapılmıştır. Üçüncü aşamada, 300 yatak kapasiteli bir uygulama ve araştırma hastanesi baz alınarak, bir mimari ihtiyaç programı çıkarılmıştır. Çalışmanın son aşamasında ülkemizdeki tıp fakülteleri ve hastanelerinin bir dökümü yapılarak, yatak kapasitesi konusunda günümüzdeki eğilim belirlenmiştir. 300 yatak kapasitesine sahip oluşu ve yapım aşamasında olduğu için güncelliğe sahip olan Manisa Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi ve Hastanesi'nde bir alan çalışması yapılmıştır. Bu çalışma sonucunda çıkarılmış olan ihtiyaç programı ile Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi ve Hastanesi çözüm yaklaşımlarının birbirleriyle uyum sağladığı görülmüştür.
Havran kentsel sit alanı ve Dumlupınar Caddesi koruma önerisi

Bu çalışmanın kapsamı, Havran Kentsel Sit Alanında, geleneksel kent dokusunda yer alan yapıların tarihi ve mimari açıdan incelenerek mevcut durumlarının tespiti, belgelenmesi ile geçirdikleri değişim ve bozulmalar doğrultusunda koruma yaklaşımlarının belirlenmesidir.'Havran Kentsel Sit Alanı ve Dumlupınar Caddesi Koruma Önerisi ' adını taşıyan bu tez çalışmasında Havran Kentsel Sit Alanı ve Dumlupınar Caddesi'nin günümüzdeki durumları incelenmiş, koruma sorunları ortaya konmuş ve bu sorunlara çözüm önerileri getirilmiştir. Havran, tarihi, coğrafyası, iklim ve topografya bilgileri ve sosyal, kültürel ve ekonomik durumları ile tanıtılmıştır. Çalışma alanının günümüzdeki fiziksel yapısını ortaya koyan analizler ve değerlendirmeleri yapılarak geleneksel kent dokusunun ayrıntılı olarak belgelenmesi sağlanmıştır. Genel mimari özellikler; yapı malzemeleri, plan ve cephe tipleri ele alınmıştır. Havran Kentsel Sit Alanı, yapısall ve çevresel ölçekte karşılaşılan sorunları değerlendirilmiştir. Tüm çalışma alanı içerisinde özgünlük ve mevcut sorunlar bakımından ilgi çeken bölge olan Dumlupınar Caddesi'ne ait fiziksel durum analizleri, sosyal ve fiziksel yapıdaki değişimler ile bunların plan ve cepheye yansımaları incelenmiştir. Sağlıklaştırma önerileri, çevresel ve yapısall ölçekte ele alınmıştır. Getirilen önerilerin uluslararası tarihi çevre koruma ilkeleri doğrultusunda, kent dokusuna uyumlu ve uygulanabilir olması amaçlanmıştır. Çalışma süresince, alan çalışması ile yapılan gözlemler sonucu çıkarılan analiz paftaları; rölöve ve yerinde tespit çalışmaları, literatürden elde edilen bilgi ve belgeler, eski ve yeni fotoğraflar, envanter fişleri ve elde edilen tüm veriler doğrultusunda değerlendirmeler yapılmıştır. Bu çalışmanın amacı; Havran'ın kültür varlığına dikkat çekmek, bilimsel çalışmalara temel oluşturmak, var olan ve oluşabilecek tahribatı belirlemek ve önlenebilmesi için öneriler getirerek, belge ve bilgileri bir arada sunmaktır.
Mimarlıkta kalıcılık paradigmasının bugünün Ankara'sı üzerinden güç bağlamında yorumlanması

Bugün, tarih boyunca inşa edilmiş olan binaların sürekli tekrarının yanında, tanıdık olmayan türden yapıların da yer alması, ilerleyen iletişim teknolojisi ile yalnızca içinde bulunulan mekanın değil, aynı zamanda kentin ve ülkenin de sınırlarının yok olması, mimarlıkta kalıcılık paradigmasını yeniden gündeme getirmektedir. Bu çalışma, mimarlıkta kalıcılık paradigmasının, düzenin üzerine kurulu olduğu anlamların sürekli kılınmasına dayandığı düşüncesine bağlı bulunmaktadır. Mimarlıkta kalıcılık paradigması, düzen üzerinde hegemonyası olan güç in ürettiği anlamın kalıcılığı açısından, bugünün Ankara'sından bakarak, yeniden ele almaktadır. Teze giriş niteliği taşıyan birinci bölümde, mimarlıkta kalıcılık paradigmasının, kaynağı olarak güç ile aracı olarak anlamın temsile dönüştürülmesi bağlamında anlamın kalıcılığı ile ilişikisi kurulmakta, ikinci bölümün başında, gücün yapısı tarif edilerek, temsil aracılığıyla kalıcılık paradigmasının peşinde koşan rasyonal öznenin örülme süreci ortaya konmaktadır. İkinci bölümün devamında anlamın kalıcı kılındığı durum olarak temsilin mimarlık ile ilişkisini açığa çıkartmak için, tip düşüncesinin tarihi ve yapısı ortaya konmaktadır. Bu bölümün sonunda, mimarlıkta anlamınII kalıcılığını, tipin kalıcılığı noktasına taşıyan Rossi'nin temel olarak aldığı kamusal bellek düşüncesinin içerdiği özne, nesne, yer, mekan ve zaman paradigmalarının aldığı anlamlar açığa çıkartılmakta, başka bir deyişle, bu bağlamda Rossi'nin tezi yeniden okunmaktadır. Üçüncü bölüm, mimarlıkta anlamın kalıcılığı düşüncesinin geçerliliğini sorgulamak için, tip gibi, kendi yapılarından kaynaklanan çekim güçlerine sahip başka yapıların varlığını araştırmak ve mimarlıkta kalıcılık paradigmasının bugünkü açılımını yapmak amacıyla yapılan bir grafik çalışmasını içermektedir. Öncelikle, güç alanı olarak heterotopya üzerinde durulmakta, heterotopyanın içinde yer aldığı metropole dair gündelik yaşamın özellikleri ayrıntılandırılmakta ve grafik çalışmasının kapsamına alınacak olan heterotopyalar belirlenmektedir. Grafik çalışması, her bir heterotopya için grafik ve değerlendirme bölümlerimden oluşmaktadır. Sonuç bölümünde, grafiklerin değerlendirmeleri göz önünde bulundurularak, kentin çekim alanlarının üzerine kuruldukları özne, nesne, yer, mekan ve zamanın paradigmalarının aldığı anlamlar açığa çıkartılmakta, bu çekim alanlarının yapısall özellikleri ve birbirleriyle ilişkileri ortaya konmaktadır. Farklı anlam dizilerine dayanan farklı yapılardaki çekim alanlarının eş zamanlı olarak bir arada bulunmaları durumu, mimarlıkta kalıcılığın, geçiciliğin işlevi olduğu durumunu göstermektedir.
Kooperatifleşme olgusu ve kooperatifleşme sorunları

1950 ' li yıllardan itibaren kırsal kesimden kentlere doğru yapılan göçler sonucu, büyük şehirlerde konut açığı meydana gelmiştir. 1980'li yıllara kadar konut sorununu çözecek etkili bir önlem alınamamıştır. 1980 sonrası bütçe dışı kaynaklar oluşturularak konut üretimi arttırılmıştır. Tez çalışmasında kooperatif üniteleri bir anket çalışmasıyla incelenmiştir. Toplu konutun genel olarak tanımlanması, yapı kooperatifinin tanımı, örgütlenmesi, gelişimi, yapı kooperatifleri yapımında başarılı olunması için izlenen yollar, üretimde karşılaşılan sorunlar incelenmiştir. Kooperatif uygulamaları ile ilgili örnekler verebilmek için İstanbul'da Halkalı Projesi ve Bakırköy civarındaki toplam 30 adet kooperatif incelenmiştir. İnceleme sonuçları değerlendirilmiş, uygulamadaki hatalar belirlenmiş, konut sorununun çözülebilmesi için alınması gereken önlemler tez çalışmasında yer almıştır.
Analysis of materials used in mosaic making

Bu tez çalışması, mozaiğin tarih içinde gelişimini malzeme ve kullanım alanları açısından değerlendirirken, endüstriyel ve sanatsal alanda üretilerek geniş alanda kullanılan mozaikleri çeşitleri, özellikleri, kullanım alanları ve uygulama yöntemleri ile açıklayarak anlatmaktadır. Bu amaçla, öncelikle mozaiğin tanımı yapılmış, tarihsel süreç içindeki gelişimine yer verilmiş ve sonrasında mozaiğin yapı içinde kullanımı ve malzemeden beklenen performans özellikleri ele alınmıştır. Tarihsel gelişimin incelenmesiyle elde edilen bilgiler doğrultusunda, mozaik yapımında kullanılan başlıca malzemeler seramik, taş ve cam olarak belirlenmiş ve bu malzemeler tanımları, tarihsel gelişimleri, performans özellikleri, üretim ve uygulama yöntemleri bakımından ele alınarak değerlendirilmiştir. Böylece, sonuç bölümünde, yapılan analizler doğrultusunda, mozaik yapımında kullanılan malzemelerin beklenilen özellikleri açısından performansları belirtilmiştir.
Şişli İlçesinde Art Deco uslubuna ilişkin cephe düzenlemeleri

Bu çalışmada, Şişli İlçesinde Art Deco üslubunu yansıtan yapılar saptanmaya ve incelenmeye çalışılmıştır. Zaman içinde yeniden yapılanma ile yok olmaya başlayan bir dönemi simgelemesi açısında büyük önem taşıyan yapılar hakkında elde veri kalması için bu çalışmaya ihtiyaç duyulmuştur. Giriş niteliği taşıyan ilk bölümde üslubun en çok görüldüğü semtler, seçilme nedenleri, alana getirilen sınırlamalar, örneklerin incelenmesi sırasında cephe düzenlemeleri ve demir işçiliğinin dikkate alındığı belirtilmiştir. İkinci bölümde, Art Deco'nun Batı Dünyasında ortaya çıkış nedenleri, tarih sınırlan, akımın isminin nereden türetildiği, hangi akımlardan etkilendiği, Fransa dışında hangi ülkelerde başarılı olduğu, üslubun karakteristik özellikleri anlatılmıştır. Üçüncü Bölümde, Art Deco döneminde Türkiye'de ve daha sonra da İstanbul'da ekonomik, siyasal ve toplumsal koşullara bağlı olarak kentsel değişiklikler ve mimarlık mesleğine özgü değişiklikler ele alınmıştır. İstanbul Art Deco'sunun özellikleri üzerinde durulmuştur. Dördüncü Bölüm'de, araştırma bölgesi olarak seçilen Şişli ilçesinde yer alan Kurtuluş, Feriköy, Pangaltı, Osmanbey, Nişantaşı, Teşvikiye ve Şişli semtlerinin, tarihsel gelişimi anlatılmıştır. Şişli ilçesinin oluşmaya başlamasından itibaren hangi akslar üzeride geliştiği ve bu gelişmenin mimari etkileri anlatılmıştır. Gelişme sonucunda hangi alan sınırlarına ulaştığı belirtilmiştir. Beşinci Bölümde, saptanan örnekler çizilerek ve betimlenerek açıklanmıştır. Betimlemelerde yapının Art Deco üslubu ile ilgili kısımları haricinde genel yapısı ve biçim özellikleri hakkında da bilgi verilmeye çalışılmış, üsluba uymayan kısımların hakkında da açıklamalar yapılmıştır. Bu bölümde ayrıca zaman içinde yapının özgünlüğünü bozan bilinçsiz ilaveler genel çizimden arındırılmaya çalışılarak binanın orijinal haline sadık kalınmaya çalışılmıştır. Altıncı Bölümde ise, binaların cephelerinde görülen karakteristik özellikler belirlenmiştir. Genel- bir yorum yapılarak binalarda rastlanan ortak özellikler sıralanmıştır. Ekler kısmında, genel anlamda Art Deco üslubuna uymayan binalarda rastlanan bu üsluba uygun kapılar da dikkate alınarak ayrıntılı çizimler verilmiştir.
Korkulan mahalleler: İstanbul'da tekinsizlik, Tarlabaşı örneği

Tez çalışmasında, tekinsizliğin mekanla ilişkisini kavramaya çalışırken, tekinsizlik ve beraberinde getirdiği korku durumunun kentteki yansımaları tezin omurgasını oluşturmuş ve Tarlabaşı bölgesinin geçirdiği yıkımların bu bağlamda anlaşılması hedeflenmiştir. Bölgenin korku mekanına dönüşmesini, dahası geleneksel mahalle kavramından korkunun getirdiği 'güvenlik' söylemleriyle kentin fiziksel ve sosyal parçalanmasına imkan veren yenileme projesine dair eleştirel bir yaklaşım sunmaktadır. Çalışmada kullanılan metodoloji farklı yaklaşımlardan farklı kanallar aracılığıyla Tarlabaşı bölgesine bakmayı hedefler. Medyanın ve aktörlerin yansıttığı 'öteki' Tarlabaşı dışarıdan bakmayı, kentsel birleşik olan Tarlabaşı Bulvarı boyunca eşikte kalmak ve tekinsizlik ilişkisi ile kenardan bakmayı ve son olarak Tarlabaşı'nda yaşayan kişilerle yapılan görüşmelerde anonim ifadelerle birlikte literatürde geçen anketlerden de yola çıkarak 'içerden' bakmayı hedefler. Bu üç kent yüzünün bize sunduğu çerçeve içinde bir yandan Tarlabaşı bölgesinin nasıl 'korku' ürettiğine, tarihsel süreç içerisinde anlamaya çalışırken diğer yandan da bu 'güvenlik' etrafında yoğunlaşan söylemlerle yıkımların meşrulaştırıcı rolüne değinmeyi amaçlar.