turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ailenin sosyokültürel ve sosyoekonomik durumunun öğrencinin okul başarısına etkisi: İnönü EML örneği

Bu Tez Çalışmasında; Ailenin sosyokültürel ve sosyoekonomik durumunun öğrencinin okul başarısına etkisi ele alınmaktadır. Özellikle ergenlik çağındaki öğrencilerin okul başarısını etkileyen birçok faktör bulunmaktadır. Bu çalışmada öğrenci ailesinin sosyoekonomik ve sosyokültürel durumuyla öğrencinin okul ve hayattaki başarısı üzerinde ne tür bir etkisi olduğu araştırılmıştır. Bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; eğitim kavramı, Türkiye'de yetişkinlerin eğitim durumu, yaş ve cinsiyete göre dağılımı üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde; Ergenlik dönemi gelişim özellikleri, aile ve eğitim başarısını etkileyen faktörler üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde ise; Yapılan anket uygulaması, analizler ve sonuç kısmı üzerinde durulmuştur. Araştırmamız İstanbul İli Bayrampaşa İlçesi, Bayrampaşa İnönü Teknik ve Endüstri Meslek Lisesi'nde okuyan 500 öğrenci ve bunların anne babalarına uygulanmıştır. Elde edilen bulgular sonucunda, ailenin sosyokültürel ve sosyoekonomik durumunun iyi olmasının öğrencinin okul başarısını olumlu yönde etkilediği tespit edildi.
Prematüre ve düşük doğum ağırlıklı bebeği olan ailelerin gereksinimlerini belirleme

Araştırma, prematüre ve düşük doğum ağırlıklı bebeği olan ailelerin gereksinimlerini belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak kalitatif özellikte yapılmıştır. Araştırma kapsamına, İstanbul'da bulunan bir Eğitim ve Araştırma Hastanesi Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesi'nde Mart 2012- Haziran 2012 tarihleri arasında, vaka seçim kriterlerine uyan ve rastgele yöntemle seçilen 19 ( 19 anne, 11 baba) prematüre ve düşük doğum ağırlıklı bebeklerin aileleri alınmıştır. Veri toplamada, araştırmacı tarafından literatür doğrultusunda geliştirilen bilgi formu ve yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanıldı. Ebeveynlerle derinlemesine bireysel görüşme yapılmıştır. Derinlemesine görüşme yapılırken, ses kayıt cihazı kullanılmıştır. Araştırma sonucunda; prematüre ve düşük doğum ağırlıklı bebeğe sahip olan ailelerinbebeklerin doğumuyla birlikte korku, üzüntü, şok, karışık duygular, endişe, suçluluk ve çaresizlik yaşadıkları, en önemli ihtiyaçlarının ise bebeklerini görmek ve bilgi almak olduğu belirlenmiştir. Ailelerin çoğunluğu sağlık ekibine güven duydukları, sağlık ekibinden memnun olduklarını, sağlık ekibinden ziyaret saatlerinin esnetilmesini, fotoğraf çekilmesine izin verilmesini istemektedirler. Bir ailede bebeğine masaj yapılması ve bakım esnasında onunla konuşulmasınınbebeğin iyileşme sürecine katkıda bulunacağına inanmaktadır. Ailelerin çoğunluğu bebeğe zarargeleceği korkusuyla dokunmak istememektedirler. Aileler bebekleri hakkında bilgiyi hekimlerinden almakta ve ailelerin geneli bu bilgiyi yeterli bulmaktadırlar. Ailelerin çoğunluğu yoğun bakıma girmeden önce bebekleri ve yoğun bakımortamı hakkında alacakları bilginin korku ve endişelerinin azalmasında etkili olacağınıbildirmiştir. Aileler bebeklerinin ileriki yaşamı ile ilgili en çok kalıcı rahatsızlıklarının olmasından ve özürlüolma olasılığından dolayı endişe yaşamaktadırlar. Aileler bebekleri taburcu olduktan sonrabakamayacaklarını düşünmektedirler. Ailelerin çoğunluğu bebeklerinin erken doğduğunu yakın çevreyle paylaşmaktadırlar. Eşlerbebek doğduktan sonra genelde birbirlerine destek olmakta ve sorunlarını birlikte aşmaya çalışmaktadırlar. Ailelerin sağlık sigortalarının olduğu ulaşım ve birkaç ilaç bulma dışında maddi sorun yaşamadıkları bildirilmiştir. Bu sonuçlar doğrultusunda; ailelerin ziyaret saatlerinin arttırılması ve uygun koşullar sağlanıpbebeklerine dokunma fırsatının verilmesi, ailelere yoğun bakıma girmeden önce yoğun bakımortamı ve bebeğin görüntüsü hakkında bilgi verilmesi, bakım saatinde uygun ortam ve koşullarsağlandıktan sonra ailenin de bakıma katılmasına fırsat verilmesi ve ailenin bu konuda desteklenmesi, kanguru bakımı ve bebek masajı konusunda sağlık çalışanlarının eğitilmesi, bebek yoğun bakıma yattığı günden itibaren aile ile işbirliği içinde olunması ve ailenin ilk günden itibaren taburculuğa hazırlanması ve ailelere psikososyal destek sağlanması önerilmektedir.
Tokat il merkezinde 6-14 yaş aralığında engelli çocuğa sahip ailelerin yaşam kalitesinin değerlendirilmesi ve yaşam kalitesini etkileyen faktörlerin belirlenmesi

Dünya Sağlık Örgütü Yaşam Kalitesi grubu yaşam kalitesini; 'kişinin hem içinde yaşadığı kültürel yapı ve değerler sistemi, hem de kendi amaçları, beklentileri ve standartları açısından, yaşamdaki durumu ile ilgili kişisel algısı olarak tanımlamaktadır. (1) Aile düzeyinde sahip olunan yaşam kalitesi; aile üyelerinin ihtiyaçlarının karşılanması, bir aile olarak birlikte yaşama, aile bireyleri için anlam taşıyan hedeflere sahip olma ve bu hedeflere ulaşma olarak tanımlanır. (2) Engelli çocukların ailelerinin, yaşam kalitelerinin ayrıntılı değerlendirilmesi ile ortaya çıkacak psikolojik ve sosyal sorunların ele alınması, bu sorunlara yönelik etkin çözüm önerilerinin üretilmesine fayda sağlayacağıdır. Ayrıca engelli çocuğun rehabilitasyonunda anne-babaların çocukları ile daha etkin ilgilenecekleri düşünülmektedir. (Çalışmamızda Tokat İl Merkez'indeki Özel Eğitim Kurumlarında eğitim alan 6-14 yaş aralığında 134 zihinsel, fiziksel, zihinsel-fiziksel engelli çocuğa sahip anne-babaların ve ilköğretim/ortaöğretim okullarında eğitim alan 6-14 yaş aralığında 136 sağlıklı çocuğa sahip anne-babaların yaşam kaliteleri ve etkileyen faktörler incelenmiştir. Yaşam kalitelerini değerlendirmek için WHOQOF-BREF TR ölçeği kullanılmıştır. Ailenin sosyo-demografik verileri için kişisel bilgiler formu oluşturulmuştur. Engelli çocuğa sahip anne-baba ve sağlıklı çocuğa sahip anne-baba'ların yaşam kalitesi ölçeğinden aldıkları ortalama puanlar incelendiğinde, engelli çocuğa sahip ailelerin yaşam kalitesi sağlıklı çocuğa sahip ailelerden daha düşük bulunmuştur. Engelli çocuğa sahip anneler ile babalar karşılaştırıldığında, annenin yaşam kalitesi babadan daha düşük bulunmuştur. Sağlık raporundaki engel derecesi, aylık gelir, babanın eğitim düzeyi, annenin çalışma durumu yaşam kalitesini etkileyen faktörler olduğu bulunmuştur. Çocuğun cinsiyeti, Engelin türü, ebeveyn yaşı, annenin eğitim düzeyi, babanın mesleği ve aile yapısının ailenin yaşam kalitesini etkilemediği saptanmıştır. Sonuç olarak engelli çocuğa sahip ailelerin yaşam kalitelerinin sağlıklı çocuğa sahip ailelerden daha düşük olması ve engelli çocuğa sahip anne ile baba arasında yaşam kalitesinde fark bulunması bu ailelere verilecek psiko-sosyal destek, rehberlik ve yaşam kalitelerinin yükseltilmesi için gerekli çalışmaların önemini göstermektedir.
Moğolistan'da sosyal koruma bağlamında aile politikaları

Aile; psikolojik, ahlaki, ekonomik ve hukuki birçok meseleleri içinde barındıran özel bir kurumdur. Bu nedenle aile; toplumun temeli olarak kabul etmektedir. Uluslararası antlaşmalar ve sözleşmelerde, ailenin birincil sosyal birim olmasından ötürü, aile yapısının, konseptinin, gelişiminin önemi büyüktür. Moğolistan'daki aile olgusunu olumsuz etkileyen unsurlar arasında ekonomik kriz, işsizlik ve psikolojik etkiler ilk sıralarda yer almaktadır. 1989'dan günümüze ailelerde boşanma dramatik bir şekilde artmaktadır. Ailelerde boşanma sayısının artışını toplumsal istikrarsızlık, çocuk gelişimindeki aksaklıklar, disiplin, kişisel psikoloji ve üretkenlik gibi birçok etken söz konusudur. Günümüzde Moğolistan'da üç aileden biri yoksulluk sınırında yaşamaktadır. Boşanmış veya eşi olmayan aile sayısı giderek artmakta, aile refahını sağlamak amacıyla binlerce aile bölünmekte, gençler yurtdışı imkanlarını kullanarak yaşamını devam ettirmeye çalışmaktadır. Bu durumda aile olgusundan uzak, anne baba sevgisinden yoksun çocukların sayısı artmaktadır. İnsan hakları ve özgürlüklerinin herkes tarafından eşit şekilde erişilebilmesi için devlet tarafından uygun yasallar çıkarıp uygulanması büyük öneme sahiptir. Bu araştırma Moğolistan'da insan hakları ve özgürlükleri bağlamında aile kurumunu güçlendirmek adına neler yapılmıştır. Moğolistan aile politikasının neler içerdiği, Moğol aile hukukunun tarihsel gelişimini ve özelliklerini detaylandırarak, aile politikasının nasıl uygulandığı ve aile ilişkilerinde karşılaşılan sorunlara çözüm olup olmadığını ortaya koymayı amaçlamaktadır.
Farklı işitsel uyaranların yoğun bakım hastalarının yaşam bulgularına oksijen saturasyonuna ve koma düzeyine etkisi

Amaç: Bu araştırma, yoğun bakım hastalarına dinletilen müziğin, doğa seslerinin ve hasta yakınlarının seslerinin yaşam bulguları, oksijen saturasyonu ve Glaskow Koma Skalası puan ortalamasına etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Materyal ve Metot: Bu araştırma, tek grupta, ön test son test araştırma modelinde plasebo kontrollü yarı deneysel bir çalışmadır. Araştırma, Atatürk Üniversitesi Araştırma Hastanesi Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ünitesi'nde yatan araştırmaya alınma kriterlerine uyan 43 hasta ile 09.05. 2014 04.12. 2015 tarihleri arasında yürütülmüştür. Veriler Hasta Tanıtım Formu, Hasta Takip Formu, GKS, müzik çalar, harici kulaklık ve ses kayıt cihazı kullanılarak toplanmıştır. Hastalara 24 saat ara ile müzik, doğa sesleri ve hasta yakınlarının sesi 30'ar dk dinletilmiştir. Aynı hastalara 30 dk sessiz kulaklık takılarak araştırmanın kontrol verileri toplanmıştır. Ses girişimlerinden 30 dk önce, hemen önce, hemen sonra ve 30 dk sonra yaşam bulguları, oksijen saturasyonu ölçümü ve GKS puanlaması yapılmıştır. Bulgular: Hastaların nabız hızı ortalaması müzik dinletisinden hemen önce 102 .74 19.06, hemen sonra 98 .95 17.95; doğa sesi dinletisinden hemen önce 99 .30 22.29, hemen sonra 96.14 22. 15 ve hasta yakınlarının sesi dinletisinden hemen önce 97 .81 21.46, hemen sonra 101.70 21. 38 olarak bulunmuştur. Hastaların GKS puan ortalaması müzik dinletisinden hemen önce 7 .58 3.74, hemen sonra 7 .98 3.70; doğa sesi dinletisinden hemen önce 7 .77 3.76, hemen sonra 8.09 3. 71 ve hasta yakınlarının sesi dinletisinden hemen önce 7 .81 3.96, hemen sonra 8.19 3. 98 olarak bulunmuştur. Grup içi karşılaştırmalarda nabız hızı ve GKS puan ortalamaları arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlıdır (p<0.05), kan basıncı ve oksijen saturasyonu ortalamaları arasındaki fark anlamsızdır (p>0.05). Ayrıca hastaların solunum puan ortalamaları yakınlarının sesi dinletisinden hemen önce 23 .16 7.72, hemen sonra 25 .30 8.89'dur ve aralarındaki fark istatistiksel olarak anlamlıdır (p<0.05). Sonuç: Araştırmanın sonucunda müziğin ve doğa seslerinin nabız hızını azalttığı, hasta yakınlarının sesinin nabız ve solunum hızını artırdığı, müzik, doğa sesleri ve hasta yakınlarının seslerinin GKS toplam puanını artırdığı belirlenmiştir.
5-6 yaş okul öncesi eğitimi alan çocukların sosyal duygusal uyumu, anne-babaların evlilik doyumu ve aile yılmazlığı düzeyleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı, 5-6 yaş okul öncesi eğitim alan çocukların sosyal duygusal uyumu, anne-babaların evlilik doyumu ve aile yılmazlığı düzeyleri arasındaki ilişkileri incelemektir. Bu çerçevede çocuklarda sosyal duygusal uyumu yordamada anne babaların evlilik doyumu ile aile yılmazlık düzeyinin ve evlilik doyumunu yordamada aile yılmazlık düzeyinin rolü araştırılmıştır. Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini 2015- 2016 eğitim öğretim yılında Denizli il merkezinde ilköğretime bağlı anasınıflarına ve bağımsız anaokullarına devam eden 5-6 yaş çocukları ve onların ebeveynleri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise basit rastlantısal yolla seçilmiş 208 çocuk ve ebeveynleri (208 anne ve 208 baba) oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama araçları olarak LaFreniere ve Dumas (1996) tarafından geliştirilen ve Türkçe uyarlaması Çorapçı, Aksan, Yalçın ve Yağmurlu tarafından yapılan Sosyal Yetkinlik ve Davranış Değerlendirme - 30 Ölçeği (SYDD-30), Tezer (1996) tarafından geliştirilen Evlilik Yaşam Ölçeği, Kaner ve Bayraklı (2009) tarafından geliştirilen Aile Yılmazlık Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler üzerinde betimleyici analizler, korelasyon analizleri ve regresyon analizleri yapılmıştır. Araştırmanın korelasyon analizleri; çocukların sosyal yetkinlik düzeyi ile anne evlilik doyumu ve anne aile yılmazlığı düzeyleri arasında pozitif; kızgınlık-saldırganlık düzeyi ile anne evlilik doyumu arasında negatif; anksiyete-içedönüklük düzeyi ile anne evlilik doyumu ve aile yılmazlığı düzeyleri arasında negatif yönde anlamlı düzeyde ilişkiler bulunmuştur. Ayrıca çocukların sosyal yetkinlik düzeyi ile baba evlilik doyumu ve baba aile yılmazlığı düzeyleri arasında pozitif; kızgınlık-saldırganlık düzeyi ile baba evlilik doyumu, baba aile yılmazlığı düzeyleri arasında negatif; anksiyete-içedönüklük düzeyi ile baba evlilik doyumu, baba aile yılmazlığı düzeyleri arasında negatif yönde anlamlı düzeyde ilişkiler bulunmuştur. Bunlara ek olarak, anne ve baba evlilik doyumu ile aile yılmazlığının mücadelecilik-meydan okuma, öz-yetkinlik ve yaşama bağlılık boyutları arasında pozitif yönde anlamlı düzeyde ilişkiler elde edilmiştir. Regresyon analizleri sonucunda ise anne evlilik doyumu ve aile yılmazlığı düzeylerinin birlikte, çocukların sosyal yetkinlik değişkenliğini yaklaşık % 17; kızgınlık-saldırganlık değişkenliğini % 6 ve anksiyete-içe dönüklük değişkenliğini % 11 oranında; baba evlilik doyumu ve aile yılmazlığı düzeylerinin birlikte çocukların sosyal yetkinlik değişkenliğini % 20; kızgınlık-saldırganlık değişkenliğini % 13 ve anksiyete-içe dönüklük değişkenliğini %16 oranında yordadığı görülmüştür. Son olarak, anne aile yılmazlık düzeyinin anne evlilik doyum düzeyini % 15, baba aile yılmazlık düzeyinin baba evlilik doyum düzeyini % 20 oranında açıkladığı görülmüştür.
Sosyal değişim sürecinde iş-aile yaşamı etkileşimi

Endüstrileşmeyle başlayan değişim sürecinde, ekonomik, sosyal ve kültürel alanda yaşanan dönüşümler iş ve aile yapılarında önemli değişimleri de beraberinde getirmiştir. Özellikle son yıllarda kadınların işgücüne katılımlarındaki artışla, çalışan bireylerin iş ve aile yaşamları arasındaki etkileşim, giderek önem kazanan bir konu olmuştur, İş ve aile yaşamları arasındaki etkileşiminin hedefi olan iş-aile yaşamı dengesine ulaşabilmek çalışanların bireysel yaşamlarındaki mutluluklarını olduğu kadar, üyesi bulundukları organizasyonlar ve toplumda da, verimlilik ve sosyal refahın sağlanmasında etkili olmaktadır. Bu çalışmada, sosyal değişim sürecinde iş ve aile yapılarında ortaya çıkan değişimler açıklanmaya çalışılmış ve bu değişimler paralelinde iş-aile etkileşimi konusu incelenmiştir. İlkel topluluklardan başlayarak, endüstri öncesi, endüstri ve endüstri sonrası toplum yapılarında, cinsiyete dayalı işbölümü çerçevesinde üstlenilen iş ve aile rolleri anlatılmıştır. Ücretli çalışmanın endüstrileşmeden sonra ortaya çıkması nedeniyle endüstri toplumunda ve endüstri sonrası topluma geçişte, işin aile üzerindeki etkileri, gelir ve sosyal statü, çalışan bireyin sağlığı, evlilik ilişkisi, ebeveyn-çocuk ilişkisi ve çocukların yetiştirilmesi; ailenin iş üzerindeki etkileri ise, işgücüne katılma kararı ve iş rolü ve işe yönelik tutumlar boyutunda incelenmeye çalışılmıştır. Çift gelirli ve çift kariyerli ailelerin sayısındaki artışla birlikte, iş-aile yaşam alanları arasında dengeye ulaşmanın zorluğu ve önemi vurgulanarak, dengeye ulaşmada mesleki ve evlilik sosyalleşmesi etkileşimini anlatan bir model denemesi yapılmıştır. İşin ve ailenin birbiriyle sürekli etkileşim halinde olan yaşam alanları ve bireyin bu alanlarda üstlendiği roller arasındaki dengenin, birey, ailesi, çalıştığı organizasyon ve toplum için son derece önemli olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Başarısız olan lise öğrencilerinin anksiyete düzeyleri ile annelerin tutumları arasındaki ilişki

Bu çalışmada, Başarısız olan lise öğrencilerinin Anksiyete Düzeyleri ile Annelerin Tutumları arasındaki ilişki araştırılmıştır. Bu amaca yönelik olarak İstanbul'daki iki özel lisenin I, II ve III'üncü sınıflarından rastgele örnekleme yöntemi ile seçilen ve yaşları 15-18 arasında olup zeka ortalamaları I. Q = 125, 87 olan 200 öğrenciye Sürekli Anksiyete Envanteri ve bu çocukların annelerine de Aile Tutum Ölçeği gibi standardize testler uygulanmıştır. Çalışmada, Başarısız olan öğrencilerin, Başarılı olanlara kıyasla Sürekli Anksiyete düzeylerinin yüksek olduğunu saptadık. Başarısız öğrencilerin annelerinde, Başarılı öğrencilerin annelerine kıyasla Aşırı Koruyucu Tutumun Baskı-Disiplin kullanımının ve yine Başarısız öğrencilerin ailelerin de Karı-Koca Geçimsizliğinin anlamlı düzeyde yüksek olduğunu saptadık. Başarılı ve Başarısız öğrencilerin Sürekli Anksiyete düzeyleri ile Aile Tutumları arasında istatistiksel bir korelasyon saptayamadık. Bulgularımızın yorumuna göre ergenin aile ve toplum içinde karşılaştığı durumlar kültüre özgü bir yoğunluk göstermektedir. Ergenin yetişme ve gelişme sürecinde bir takım engellemeler ve baskılar toplumumuzun çocuğa karşı belirgin tutumunu yansıtmış olmaktadır. Böylece araştırma grubumuzu oluşturan gençlerin her şeye rağmen geleneksel Türk aile yapısından kaynaklanan tutumlara belirli bir seviyede uyum sağladıklarını kabul edebiliriz. Çalışmada Başarısız olan lise öğrencilerinin, Sürekli Anksiyete düzeyleri ile Aile Tutumları arasında istatistiksel bir korelasyon bulunmama nedeninin, aile tutumunun, başarısızlıkta bir etken olmakla beraber Sürekli Anksiyetenin artışında diğer eksojen ve endojen etkenlerin de birlikte araştırılması ile açıklanabileceği düşüncesindeyiz.
Liselerde ders başarısı üzerinde ailenin etkisi

Bu çalışma, ailenin Ortaöğretim öğrencilerinin eğitimi üzerindeki etki düzeyinin belirlenmesine yönelik araştırmasıdır. Araştırmanın teorik kısmında kaynak taraması yapılmış, alan çalışması kısmında da anketten faydalanılmıştır. Ortaöğretimde okuyan öğrenci velilerinin çocuklarının akademik başarısına etki düzeyinin; eğitim-öğretim faaliyetlerine katılım, ailenin ekonomik durumu, anne babanın eğitim durumu, anne babanın mesleği, ailenin çocuğa sağladığı imkanlar, ailenin eğitime bakış açısı, ailece boş zamanlarda yapılan aktiviteler, ailenin okuma alışkanlıkları, ailede yaşayan kişi sayısı ve aile üyeleri arasındaki ilişkiler gibi aileye ait özellikler, öğrencin okul başarısına anlamlı bir ilişki bulunup bulunmadığı belirlenmiştirHazırlamış olduğumuz anket çalışmasında da bu özelliklerin öğrenci başarısını etkileyip etkilemediği araştırılmıştır. Araştırma sonucunda ailenin, ortaöğretim öğrencilerinin okul başarısını etkilediği görülmüştür. Araştırma sonuçları eğitimcilere ve ailelere öğrencilerin okul başarılarını artırmak için yapılacak çalışmalarda rehber olacaktır. Araştırmanın örneklemini İstanbul sınırları içerisinde yer alan, 2 Anadolu Lisesi 1 Anadolu İmam Hatip Lisesi okullarında eğitimlerine devam eden üçyüz elli öğrenci oluşturmaktadır. Bu örneklemin yüzkırksekizi kız, ikiyüzikisi erkek öğrencilerden oluşmaktadır. Belirtilen amaca uygun olarak öncelikle öğrencilerin cinsiyet, yaş ve anne baba durumunu gösteren frekans ve yüzde analizi yapılmıştır. Değişkenlerde meydana gelen farklılaşmayı görmek için faktöriyel ANOVA uygulanmıştır.
Okul öncesi eğitim ve aile: Anne ve babaların okul öncesi eğitimden beklentileri

Çocuğun okul öncesi dönemde aldığı eğitimin ileriki yıllarda kişiliği ve akademik başarısı üzerinde büyük bir etkiye sahip olduğu yapılan araştırmalarla da ortaya konmuştur. Dolayısıyla sağlıklı ve başarılı bir kişilik için sağlam temellerin atıldığı okul öncesi yıllarda hem ailede hem de okul öncesi eğitim kurumlarında verilen planlı ve düzenli eğitim büyük önem kazanmaktadır. Şüphesiz ki anne ve babalar ile okul öncesi eğitim kurumlarının, birbirinin beklentilerinden haberdar olarak üzerine düşen sorumluluğu yerine getirmeleri bu dönemi daha da başarılı kılacaktır. Bu araştırma anne ve babaların okul öncesi eğitime yönelik beklenti düzeylerini belirlemek, anne ve babaların okul öncesi eğitimden beklentileri arasında farklılık olup olmadığını ortaya koymak ve elde edilen veriler doğrultusunda öneriler geliştirmek amacıyla yapılmıştır Araştırmanın örneklemini 2006- 2007 eğitim-öğretim yılında Kars il merkezinde M. E. B'na bağlı ilköğretim okullarının anasınıflarına ve bağımsız anaokullarına çocukları devam eden 108 anne ve 92 baba oluşturmaktadır. Araştırmanın kuramsal boyutunda konuya ilişkin literatürden yararlanılmıştır. Araştırmada kullanılan anket formu okul öncesi eğitim programından, okul öncesi eğitim kurumlarında görev yapan öğretmenler ve anne-babalar ile yapılan görüşmelerden yararlanılarak oluşturulmuştur. Anne ve babaların okul öncesi eğitimden beklenti düzeylerini belirlemek amacıyla yüzde ve frekans işlemleri, annenin çalışma durumu değişkenine göre beklentiler arasında farklılık olup olmadığını belirlemek amacıyla da, t testi ve Mann-Whitney U testi kullanılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre; annenin çalışma durumu değişkenine göre okul öncesi eğitimden beklentileri arasında farklılık olduğu görülmüştür. Araştırma kapsamındaki örneklem gurubunun büyük bölümünü ev hanımları oluşturmaktadır. Ailelerin evde çocuğunun bakımını sağlayabileceği halde çocuklarını okul öncesi eğitim kurumlarına göndermeleri okul öncesi dönemin önemini kavramaları açısından önemli bir adım olarak değerlendirilebilir. Elde edilen bulgular özellikle çalışmayan annelerin eğitim durumlarının düşük olması nedeniyle okul öncesi eğitim kurumlarının işlevleri konusunda yeterli bilgiye sahip olmadıklarını ve bu konuda bilgilendirilmeleri gerektiğini de göstermiştir.
Gebeliğin son trimesterindeki kadınlarda ruhsal hastalıklar ve ilişkili psikososyal faktörler

Gebelik, kadınlar için doğal bir yaşam olayı olmanın yanı sıra önemli biyolojik ve psikososyal değişimlerin yaşandığı, kaygı ve stres oluşturabilecek birçok etkenle karşılaşma riskinin de yüksek olduğu bir dönemdir. Yaygın olarak bilinenin aksine, gebelik ruhsal bozukluklara karşı koruyucu olmayıp önceki ruhsal bozukluğun alevlenmesi ya da yeni bir ruhsal bozukluğun ortaya çıkması açısından riskli bir dönemdir. Gebelik döneminde ruh sağlığını etkileyen sosyodemografik özelliklerin yanı sıra tüm dünyada sıklığı giderek artan ve son derece önemli bir sağlık sorunu haline gelen şiddetin de önemli rolü olduğunu bilmekteyiz. Çalışmamızda amaç gebelik döneminde çeşitli şekillerde şiddete maruz kalan kadınlarda ruhsal hastalıkların yaygınlığını ve ilişkili sosyodemografik özellikleri saptamaktır. Çalışmamızın örneklem grubunu Mersin Üniversitesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Polikliniklerine başvuran 297 gebe oluşturmaktadır. Çalışmaya katılmayı kabul eden gebelere sosyodemografik özellikleri, geçmişş ve şu anki gebelik öyküleri, gebelik süresince fiziksel, duygusal, ekonomik veya cinsel yönden şiddete maruz kalıp kalmadıkları ile ilgili bilgilerin sorgulandığı 107 soruluk anket yüz yüze görüşme yapılarak uygulandı. Ruhsal hastalıkları tespit etmek için DSM'ye göre yapılandırılmış klinik görüşme ölçeği olan SCID-I kullanıldı. SCID-I görüşmesi sonucunda çalışmaya katılan 297 gebenin %36.3'ünde (n=108) ruhsal hastalık olduğu tespit edildi. Ruhsal hastalık tespit edilen grupta daha düşük eğitim ve gelir düzeyi, işsizlik, eşinde alkol, madde veya kumar bağımlılığı, adli suç geçmişşinin olması ve birlikte yaşadığı kişi tarafından psikolojik, ekonomik, fiziksel veya cinsel şiddete maruz kalmak ile ruhsal hastalık gelişimi açısından istatistiksel olarak anlamlı ilişki tespit edilmiştir. Sonuç olarak gebelik dönemi gerek kadına yönelik şiddet gerekse ruhsal hastalık gelişimi açısından koruyucu bir dönem olmayıp biz sağlık çalışanlarının bu konuya gerekli önem ve hassasiyeti göstermemiz kadın ruh sağlığı açısından büyük önem arz etmektedir.