turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Diyarbakır Hoca Ahmed Camii restorasyon önerisi

Diyarbakır, eski adıyla Diyarbekir ya da Amid kentinin ne zaman kurulduğuna ilişkin kesin bir bilgi bulunmamaktadır. Ancak İç Kale'deki Amida Höyük'te yapılan araştırmalarda M. Ö. 3. binlerde bölgeye hakim olan Hurriler'e ait kalıntılar ortaya çıkarılmıştır. Ele geçen bu kalıntılar, Diyarbakır kentinin M. Ö. 3. binlerden günümüze kadar şehir merkezinin değişmeden yerleşim gördüğünü kanıtlamaktadır. Ayrıca tarih boyunca bulunduğu coğrafi konumdan dolayı, doğu-batı ve kuzey-güney kervan yollarının kesiştiği noktada yer alması kenti önemli bir merkez haline getirmiştir. Geçmişten günümüze, tarih boyunca birçok medeniyete ev sahipliği yapan Diyarbakır kenti, çok sayıda kültürel dokunun bir arada var olabildiği birçok toplumu bünyesinde barındırmıştır. Diyarbakır tarihi kent mimarisi içerisinde dini yapılar önemli bir yere sahiptir. Farklı inançların ibadet mekanları olarak inşa edilen çok sayıda yapıyı kent dokusu içinde bir arada görmek mümkündür. Dini mimarinin ana yapıtlarından olan, İslamiyet inancının yayılma ve ibadetlerin gerçekleştirilme mekanı olarak gelişmiş cami ve mescit yapıları Diyarbakır'da önemli bir yer tutar. Diyarbakır Suriçi yerleşiminde günümüze ulaşan 14 adet cami ve 18 adet mescit mevcuttur. Diyarbakır kentinin Araplar tarafından fethedilmesi sonrasında kentteki cami ve mescitlerin çoğu Osmanlı döneminde inşa edilmiştir. Kentte inşa edilen ve günümüze ulaşan 32 adet cami ve mescidin 9'u Akkoyunlu Dönemi eseridir. Çalışma konusu olan Hoca Ahmed Camii bunlardan birini oluşturmaktadır. Hoca Ahmed Camii, Akkoyunlular'ın Diyarbakır kentinin yönetiminde bulundukları dönemde inşa ettikleri cami ve mescitler arasında plan tipi açısından en karakteristik olanıdır. Önemli bir anıtsal dini mimari örneği olan Hoca Ahmed Camii, Diyarbakır Suriçi bölgesi, Alipaşa Mahallesi'nde yer almaktadır. Akkoyunlu Dönemi eseri olan cami plan düzeni açısından Erken Osmanlı Dönemi Tabhaneli yapıları ile benzerlik göstermektedir. Bu çalışmada; Diyarbakır Hoca Ahmed Cami'nin koruma ve restorasyon önerisi konu edilmektedir. Yapının ölçüm ve fotoğraflamalarla mevcut durumu belgelenmiş, rölöve çizimleri hazırlanmıştır. Zaman içerisinde yapıda meydana gelen hasar ve değişimler tespit edilerek, analizleri düzenlenmiştir. Benzer yapılarla plan, cephe ve yapım sistemi açısından karşılaştırmalı çalışmalar yapılmıştır. Yapılan karşılaştırmalı çalışmalar, yapıya yönelik arşiv çalışmaları ve rölöve çizimleri doğrultusunda dört dönem restitüsyon analizihazırlanarak restitüsyon projesi oluşturulmuştur. Hazırlanan rölöve ve restitüsyon projesi dikkate alınarak yapının korunmasına yönelik bilimsel koruma yöntemleri ile müdahale kararları geliştirilmiş ve restorasyon projesi hazırlanmıştır. Korunması gerekli taşınmaz bir kültür varlığı olarak Hoca Ahmed Camii'nde sürdürülebilir bir koruma sağlanmalıdır. Bu bakımdan kamuya açık ve sürekli hizmet veren bir yapı olarak Hoca Ahmed Camii'nin özgün işleviyle devam etmesi, korunarak yaşatılması ve gelecek kuşaklara aktarılması için bu çalışmanın yol gösterici olması hedeflenmektedir.
Biyomimetik bakış açısı ile fütüristik mimarlık üzerine bir inceleme: Vincent Callebaut mimarlığını anlamak

Yeni teknolojiler ve makineleşme, 20. yüzyılın başlarında İtalya'da ortaya çıkan Fütürizm akımıyla birlikte insanlığın topluma ve onun yaşam alanı olan yapılı çevreye dair öngörülerinin ayrılmaz bir parçası haline gelmiştir. Geçtiğimiz yüzyılda meydana gelen bilim ve teknoloji alanlarındaki gelişmeler, mimarlıktaki gelecek öngörülerini şekillendirmektedir. Öte yandan artan sanayileşmeyle birlikte günümüzde çevre kirliliği ve ekolojik dengenin bozulmasında gelinen nokta, mimarlıkta yenilenebilir enerji kaynakları kullanımını ve doğa dostu tasarım yaklaşımlarını kaçınılmaz kılmaktadır. Bilim ve teknolojinin mimarlıkta kullanımı, bu hedef için yeniden sorgulanmaya başlanmıştır. Doğa dostu tasarım yaklaşımlarından olan 'biyomimesis', doğadaki organizmaların form, fonksiyon, strüktür, hareket, çalışma prensipleri, etkinliği, sürdürülebilirliği ve ekosistem içindeki yeri/ilişkileri gibi pek çok konu başlığını araştırarak insanlığın problemlerine çözüm yolları üretmektedir. Bilim ve teknolojinin yardımı ile yenilikçi fikirler üretebilme potansiyeline sahip olması açısından 'doğa esinli' yaklaşımların, bugünün mimari gereksinimleri ile sınırlı kalmayıp, geleceğe yönelik tasarımlarda da belirleyici olacağı düşünülmektedir. Bu bağlamda bu çalışmanın temel motivasyonu biyomimesis ve fütüristik mimarlık arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığını sorgulamaktır. Alan çalışması olarak Vincent Callebaut mimarlığı üzerine odaklanılmıştır. Çalışmada, geçmişşten günümüze fütüristik ve biyomimetik mimarlık örnekleri incelendikten sonra, Callebaut'nun iklim ve çevre sorunlarına karşı ekolojik bir sorumlulukla ortaya koymuş olduğu fütüristik çalışmalarındaki biyomimetik yaklaşımlar tartışılmıştır. Elde edilen veriler ışığında, fütüristik mimari tasarımların biyomimetik kavramlarla morfolojik yaklaşımın ötesinde bir ilişkisinin olduğu ve Callebaut'nun fütüristik tasarımları üzerindeki doğadaki işleyişi taklit eden mimari yaklaşımlarının bugünün paradigmaları ile tartışmaya değer olduğu görülmüştür.
Mimari yaratım süreçleri bağlamında mimari ifade aracı olan diyagram üzerine bir inceleme

Bu çalışma, günümüz koşullarında çok katmanlı ve sınırları gittikçe muğlaklaşan mimarlık bilgisinin temsil/ifade edilme olanaklarının, mimarlık eğitimindeki yansımalarına odaklanmaktadır. Özünde kendini daima görsellerle ifade etmeye ve sonunda somuta dönüşmeye çalışan mimarlık, değişen ve dönüşen ortam koşullarıyla birlikte kendini sürekli güncellemekte, mesleği fiilen ve fikren icra eden mimarları, mimar adaylarını değiştirmektedir. Dolayısıyla mimarların kullandıkları dil, teknoloji ve ifade araçları da olağan bir şekilde değişmektedir. Günümüzde disiplinler arası çalışmalar; bilginin aktarımını, bilginin ve sürecin yönetimini kolaylaştırmak amaçlı kendine görsel araçlar belirlemiştir. Diyagramlar gittikçe popülerleşen yapısıyla bu görsel araçlardan biridir. Mimarlık sahip olduğu açık/örtük bilgi yapılarını temsil ederken ya da bünyesine yeni bir bilgi alırken ve aktarırken diyagramlardan yararlanmaktadır. Tez kapsamında; mimarlık eğitiminde diyagramların, bilgiyi aktarma ve iletişimi kolaylaştırma gücünün yeri ve öğrencilerin, yöntem olarak bu ifade aracını kullanma eğilimi sorgulanmaktadır. Bu çerçevede öncelikli olarak diyagramlar hakkında kuramsal çerçeve oluşturulmuş ve sonrasında Archiprix-Tr yarışmasının 2018- 16 yıllarına ait projeleri üzerinden analiz çalışmaları yapılmıştır. Analiz çalışmasından elde edilen bulgular sonucunda, güncellenen ortam koşullarıyla birlikte öğrencilerin eğilimlerinin de değiştiği, bununla birlikte eğitim alanının değerlendirilmesi gerektiği ortaya koyulmuştur.
The situationist international on the 1960's radical architecture: an overview

1960'lardaki entellektüel ve avangart gruplar arasında Durumcu Enternasyonel özel bir konuma sahiptir. İdeallerini ifade ettikleri keskin politik çıkışları ve eylem çağrıları durumcuları 1960'ların önemli figürlerinden yapmıştır. Kapitalist toplum ve gündelik yaşam üzerin geliştirdikleri eleştiriyle Durumcu Enternasyonel bireylerin kolektif olarak yarattıkları tamamen yeni bir dünya düzeni önermiştir. Marksist bir perspektifle bu yeni dünyanın detaylarını ve bu dünyayı oluşturmanın yollarını ortaya koymuşlardır. Durumcu Enternasyonel'in fikirleri yalnızca sanatta yankı bulmadı. Grup mimarlık ve kentleşme üzerine de kuramlar geliştirdi. Gündelik yaşam ve onun kente ve mimarlığa etkisi üzerine Durumcu Enternasyonel'in ürettiği söylem, 1960'lardaki mimari söylemi etkiledi. Grubun dünyayı kavrayışından ve ortaya sürdüğü kavramlardan yola çıkılarak tasarlanan kağıt mimarlığı radikal olarak tanımlamak doğru olacaktır. Başka bir dünyanın mümkün olduğunu öne süren ve bunun için toplumda radikal bir değişim arzulayan bu projelerin incelenmesi Durumcu Enternasyonel'in 1960'lardaki mimarlık söylemi üzerindeki etkisini ortaya koymaktadır. Durumcu Enternasyonel üyelerinden Constant'ın tasarladığı New Babylon, durumcu fikirlerin mimarlık üzerine etkilerini en doğrudan yansıtan projedir. Yona Friedman tasarımı Spatial City, Cedric Price tasarımı Fun Palace ve Archigram tasarımı Plugi-n City projelerinin New Babylon ile karşılaştırılması bu radikal mimarlıklar arasındaki benzerlik ve farklılıkları göz önüne serer. Tez beş bölümden meydana gelmektedir. İlk bölüm, araştırma konusuna bir giriş niteliğindedir; tezin amacı ve araştırma yöntemleri ortaya koyulmuştur. İkinci bölüm, Durumcu Enternasyonel'in kuruluşuna odaklanmaktadır. Avangart akımlar içindeki konumu, manifestosu ve Marksizm, Frankfurt Okulu ve Sartre'ın varoluşçuluğu gibi düşünce okullarından nasıl etkilendiği bu bölümde açıklanmaktadır. Üçüncü bölümde Durumcu Enternasyonel tarafından öne sürülen kavramların mimarlık ve şehircilik ile ilgili olanları incelenmekte ve bu kavramların 1960'lardaki radikal projelerdeki mimari söylemde nasıl yorumlandıkları araştırılmaktadır. Dördüncü bölümde 1960'ların radikal mimarlığından dört örnek, durumcu fikirlerle ilişkileri bağlamında incelenmektedir. Onlar arasında durumcu fikirlerden nasıl etkilendiklerini ortaya koyan bir karşılaştırma yapılmaktadır. Sonuç bölümündeyse 1960'lardaki mimarlık söylemi ile sosyal söylem arasındaki etkileşimin günümüze yansımaları yorumlanmaktadır.
Satellite cities experience in Morocco between discourses and practices: Case study of Tamesna city

Bu program altında Fas'ta ikinci şehir olarak kurulan, İmar ve İskan Bakanlığı tarafından 2004 yılında başlatılan Yeni şehirler programında yer alan Tamesna, düşük gelirli yerleşimcilere uygun fiyata konut sağlamak ve gecekondu sakinlerinin yeniden yerleşebilecekleri bir yerleşim yeri yaratmanın yanı sıra nüfusun yönünü Fas'ın Başkenti olan Rabat'tan farklı bölgelere çevirmek ve sosyal konutlandırmadaki açığı büyük ölçüde kapatmak için oluşturulmuştur. Fas, İngiltere'de doğan 1960'lı yılların Fransa Modelini takip etmiştir. Almanya, Fransa, İsveç ve Birleşik Devletler gibi birçok farklı ülke de bu modelin takipçisi olmuş ancak bizim örneğimizdeki uydu kent deneyimi, ülkeler arasındaki ortak tarihi geçmişş göz önünde bulundurulursa, bir 'ayna oyunu' evi olarak esasen İngiltere, Fransa ve Fas arasında görülmüştür. Şu an Tamesna şehri, bir uydu kent kriterine erişmekten oldukça uzak ve bu durum kentsel, sosyal ve sürdürülebilirlik yönlerinden bakıldığında böyle ancak üzerinde çalışılmaya başlamasının üzerinden on-üç yıl geçmişş olsa bile kentselleşme aktörleri söylemleri ile gerçekleştirme ve alan uygulaması arasındaki büyük boşluk halen fark edilmektedir. Bu durum ileriye dönük planlama eksikliği ile işlevsiz şehir planlamasından kaynaklanmaktadır; şehrin çekicilik ve cezp ediciliğini betimleyen unsurlar olan tesisler neredeyse yok denilecek kadar azdır. Bunun sonucu olarak Tamesna şehri bir yatı-kent haline gelmiş ve içinde yaşayan insanlar da uygun bir refah umudu ile içinde herhangi bir hayat, ulaşım, iş, eğitim, hastane veya düzgün bir yaşam için gereken minimum unsurların dahi bulunmadığı bedbaht bir şehir gerçeği arasında yaşamlarını sürdürmektedir; gelinen nokta, siyasi yetkililer, ekonomik liderler ve sivil toplumdan sert tepkilere neden olmaktadır. Bu tez, uydu kasabası Tamesna'yı tanımlamakta ve değerlendirmektedir. Sorunu netleştirmek açısından dünyada uydu-kentler ile ilgili olarak geçmişşte neler olduğunu bilmenin büyük faydası vardır; kentsel kalkınma uygulamasında neden giderek daha fazla yer alıyorlar, bunlar nedir ve neyi temsil etmekteler. İlaveten, yeni kasaba programı ihtiyacını teşvik eden faktörleri bilmek ve Tamesna şehrinin gerçekleştirilmesindeki esasişlevsizliklerin altını çizmek ve bakanlık tarafından alınan önlemlere erişmek ve amaca ulaşmak için çözümler bulmak gerekmektedir. Yukarıda belirtilen gerçeklerden yola çıkarak Tamesna vakasını kavramak için aşağıdaki soruları cevaplamak gerekmektedir. Bakanlığı yeni uydu-kent programını başlatmaya zorlayan kentsel ve sosyal unsurlar nelerdir? Tamesna şehrinin başarısızlıkla sonuçlanmasına ve onun bir yatı-kent'e dönüşmesine neden olan unsurlar nelerdir? Tamesna şehrinin şimdiki durumu nedir ve Tamesna sakinlerinin yaşam koşulları nasıldır? Tamesna şehrine ulaşmak ve onu gerçek bir kent merkezi haline dönüştürmek ve onu ilk hedefine ulaştırmak için bakanlığın yaklaşımı nedir? Böylece ve sonuç olarak, Yeni bir Şehir inşa etmeyi başarmak için yeni yöntem ve yollar önermek ve ayakta kalması için hayati önem taşıyan araçlar gerekmektedir.
Boğaziçi'nde insan etkileri ve çevrenin görsel yorumu

Bu tezde, özel bir fiziksel ve görsel çevre olan Boğaziçi ve onu bu denli özel bir mekan haline getiren fiziksel ve kültürel elemanları üzerinde insan yapısı oluşumların görsel etki ve sonuçları incelenmeye çalışılmıştır. 1. Bölüm Bu bölümde, çevreye ilişkin herhangi bir görsel incelemede çevre bütününü temsil edecek bileşenler, bu bileşenlerin seçimi ve değerlendirilmelerine ilişkin özelliklerin tanımlanması ve bu özellikler üzerindeki değişken faktörlerin belirlenmesi gibi genel tanımlamaların ışığında Boğaziçi'nin fiziksel ve görsel bir çevre olarak niteliği tanımlanarak değerlendirme kriterleri belirlenmekte; bu görsel niteliğe etki eden gözleme ilişkin faktörlerle, dış değişken faktörler bu bölüm kapsamında incelenmektedir. 2. Bölüm insan ve çevre etkileşim halinde olan iki sistem olarak ele alındığında, çevrenin biçimlenişindeki farklılığı açıklayabilmek için o çevreyi kullanan ve onunla ilişkide olan insanı tanımlamak gerekir. Bu nedenle, bu bölümde, insan sosyal ve biyolojik özellikleri ile ele alınarak Boğaziçi'nde biçimi oluşturan insan'a ait temel tanımlamalar yapılmıştır. 3. Bölüm Toplumun zamanı, mekanı ve araziyi kullanıştaki karakteristik tarzı, insanın çevredeki özel durumunu, hareket modelini belirler. Kültür sisteminin bu model yoluyla soyut olarak belirlediği örüntüyü, düzenleme ve birimler arası organizasyonu oluşturan sosyal sistem somutlaştırır. Bu kabullerin doğrultusunda insan ve çevre ilişkilerinin, çevre biçimlenişi açısından incelenmesi bu bölümün içeriğini oluşturmaktadır. 4. Bölüm 3. Bölümde tanımlanan çevreye ait kültür sistemindeki uç değişimler ve sosyal sistemin oluşturduğu kurum ve bunların yaptırımlarına ait uygulama problemlerinin etki ve sonuçları, Boğaziçi'ndeki görsel problemi oluşturan kaynaklar olarak bu bölüm kapsamında örnekler tartışılarak incelenmiş ve tanımlanmıştır. 5. Bölüm Bu bölüm ise tüm tez çalışmalarının sonucunu içermektedir.
Conservation problems of Semiz Ali Pasa Madrasa and discussion of its current state

Semiz Ali Paşa Medresesi 16. yüzyılın en önemli kurumlarından biridir. Osmanlı İmparatorluğu'nun büyük mimarı Mimar Sinan tarafından mükemmel şekilde tasarlanmış ve finans sağlanmıştır. Medresenin planı 16. yüzyıl İstanbul'unu yansıtan önemli bir eğitim binası olarak dikkat çekmektedir ve yeri, İstanbul tarihi yarımadadaki Fatihcivarındaki Karagümrük'tedir. Bu medrese 1558'de ''Muhteşem'' lakaplı Sultan Süleyman'ın veziri Semiz Ali Paşa tarafından yapılmıştır ve Semiz Ali Paşa, İstanbul ve diğer şehirler için de birçok tarihi yapının oluşmasını sağlamıştır. Medrese incelediğinde ''U'' şeklinde dikdörtgen bir yapıda olduğu görülür. Ana derssalonu ve on beş oda, medresenin geometrik yapısına uygun olarak sadece kuzeydoğutarafı hariç olmak üzere sıralanmıştır. Medrese idari amaçlı kullanana dek eğitim binası ve daha sonra Kızılay tarafından 1958'e kadar ana mutfak, 1960'daki son restorasyondan sonra ise sağlık merkezi olarak kullanılmaktayken günümüzde ise insan ve bilim ile ilgili idari merkezi olarak kullanılmaktadır. Semiz Ali Paşa Medresesi, gelecek nesiller için de korunması gereken İstanbul'dakiyapısı ve orijinal mimarisi muhafaza edilmiş çok önemli birkaç medreseden biridir. Medresenin formu, büyük değişikliklere uğramamış, birçok müdahele ve yanlış bakımihtimallerine karşı asıl yapısını halen korumaktadır. Bu çalışmada; Semiz Ali Paşa Medresesi ile ilgili detaylı tarihi incelemeler, mimari ve yapısall özellikler, yapının şu anki durumu hakkında detaylı bilgilendirmeler ve gelecekte yapılabilecek çeşitli çalışmalar ile ilgili yönlendirici diğer bilgiler bulunmaktadır.
Gelibolu Hamamlarının tarihsel gelişimi üzerine bir araştırma

Çalışmanın giriş bölümünde amaç, kapsam ve çalışma esnasında izlenen yöntem anlatılmıştır. İkinci bölümde Gelibolu'nun coğrafi konumu ve günümüze kadar gelen Gelibolu kenti tarihi kısaca incelenmiştir. Türk mimarisinde hamamı ele alan üçüncü bölümde, tarihsel süreç içinde yıkanma işlevi ve hamam mimarisinin ortaya çıkışı incelenmiştir. Türk hamamı gelişimi Anadolu Selçuklu, Erken Osmanlı ve Klasik Osmanlı olarak 3 ayrı dönemde ele alınmş ve Türk mimarisinin bölümlenmesi mekanları ile anlatılmıştır. Gelibolu hamamlarının mimari kompozisyon özellikleriyle başlayan dördüncü bölümde, Gelibolu Hamamları tek tek ele alınmış, hamamların mekanları ayrı ayrı incelenmiş ve genel özellikleri karşılaştırmalı olarak ele alınmıştır. Beşinci bölümde, Şengül Hamamı örneği üzerinde yapının cephesindeki ve içindeki bozulmalar anlatılmış, bozulmayı oluşturan nedenler doğal etken ve canlı etkeni olarak iki ayrı başlık altında incelenmiş ve bu doğrultuda koruma önerileri sunulmuştur. Ekler kısmında, Gelibolu yerleşimi haritasında tarihi eserler belirlenmiş ve incelenecek hamamlar harita üzerinde tespit edilmiştir. Haritada yer alan 6 Gelibolu Hamamı planlan ve mekansal özellikleri katalog haline getirilmiştir. Şengül Hamamı rölöve ve restorasyon projeleri çizilmiştir. Sonuç bölümünde alınan rölöve ve restorasyon projeleri ile Gelibolu hamamları katalogu ışığında tespit ve değerlendirmeler yapılmış hamamların önemi ve koruma önerileri sunulmuştur.
Lise yapılarının ve yakın çevrelerinin ulaşılabilirlikle ilgili Türk standartları bağlamında incelenmesi

Türkiye'de engelliler aileleri ile birlikte nüfusun yarıya yakınını oluşturmaktadır. Genel nüfus içinde büyük bir orana sahip olan engellilerin bakım, eğitim, ulaşılabilirlik, istihdam gibi birçok alanda çözümlenmesi gereken sorunları bulunmaktadır. Ulaşılabilirlik kapsamında, yapılı çevrenin fiziki engellerden arındırılmasına yönelik çalışmaların ve uygulamaların yapılması, engellilerin kamusal alanlarda karşılaşacağı sorunların çözümlerini kolaylaştıracaktır. Fiziksel mekanlara, engelli engelsiz tüm öğrencilerin ve diğer bireylerin, engelsiz erişiminin sağlanması için, kamu yapıları ve yakın çevrelerinin engellilerle ilgili Türk standartları TS 9111 (2011), TS 12576 (2012) ve TS-ISO 23599 (2012), TS 13536 (2012)koşullarına uygun düzenlemelere sahip olması gerekmektedir. Bu çalışmada, kamu yapılarından biri olan eğitim yapıları içerisinden Ankara'daki kaynaştırmalı eğitim modelinin sürdürüldüğü ve ÖZEGEP pilot okulları arasından belirlenen, üç lise binası ve yakın çevreleri bu standartlar gözetilerek oluşturulan değerlendirme formları vasıtasıyla, gözlem ve inceleme tekniğine dayalı veri toplanması yöntemi kullanılarak incelenmiştir. Belirlenen yapılar ve yakın çevrelerinden elde edilen verilerin ulaşılabilirlik yönünden incelenerek değerlendirilmesi sonucunda, her bir eylem alanı ve hazırlanan her bir form için bir ulaşılabilirlik değeri, her bir yapı için bir genel ulaşılabilirlik değeri ve ulaşılabilirlik değeri aşım katsayısı tespit edilmiştir. Belirlenen bu mekansal ulaşılabilirlik değerleri, yapı içindeki alanlarda, yapı yakın çevrelerinde, yapı bütünü içinde ve her bir form bağlamında tespit edilen eksikliklerin değerlendirilmesine olanak sağlamıştır. Örneklem alanda saptanan sorunlara, alan çalışması ile gerekli yapısall müdahalelerin neler olabileceği, bunların ulusal ve uluslararası standartlar çerçevesinde uygulanabilirlikleri irdelenerek, çözüm önerileri getirilmeye çalışılmıştır.
19. Yüzyıl sonuBeyoğlu apartmanlarının günümüzdeki kullanımların saptanması konusunda araştırma

Bir zamanların eğlence ve ticaret merkezi olan Beyoğlu tekrar güncel bir konu olarak karşımıza çıkmıştır. Batılı anlamda bir yaşama ve eğlence biçimini simgeledikten sonra geriye dönüşü olmayan bir çöküş dönemi başlamıştır. Beyoğlu'nun çöküşü, onun içerdiği kültürlerin, inançların, dillerin, yaşamların da bir anlamda kaybolup gitmesi demektir. Biz de bu araştırmamızda, bir zamanlar yaşayan apartmanların hem o dönemdeki, hem de günümüzdeki kullanımlarını, iç mekanları açısından inceleyerek durumlarını saptamak istedik. Tez, giriş, Beyoğlu'nun tanıtılması, yerinde yapılan çalışmalar ve genel değerlendirme ile sonuç yazısından oluşmaktadır. Giriş bölümünde, tezin kapsamı anlatılmaktadır. Neyi araştırdığımız ve araştırmayı nasıl yürüttüğümüz anlatılmaktadır. ı Birinci bölümde Beyoğlu ile ilgili bilgiler yer almaktadır. Beyoğlu'na verilen adlar, Beyoğlu'nun sınırları şekil ve haritalarla anlatılırken, tarihçesi de eklenmiştir. Apartman dönemine geçiş ve nedenleri de bu bölümde anlatılmaktadır. İkinci bölümde, konuyla ilgili olarak, yerinde yapılan çalışmalar yer almaktadır. Tez kapsamında incelenen apartmanlar, rölöveleri, günümüzdeki durumları, fotoğrafları ve her apartmana ait künyesi ile beraber sunulmaktadır. Üçüncü bölüm değerlendirme bölümüdür. Bu bölümde, mekanlardaki fonksiyon değişiklikleri ve bunun nedenlerinden söz edilmektedir. Araştırmanın sonuç bölümünde ise, incelenen apartmanlarla ilgili olarak genel durum, günümüz açısından değerlendirilmiştir.
Kemaliye, Başpınar'da geleneksel konutların mimari özellikleri ve koruma sorunları üzerine bir araştırma

Başpınar Köyü, Erzincan ilinin Kemaliye ilçesine bağlı, geleneksel sistemle yapılmış özgün mimari dokuya sahip olan tarihi 16. yüzyıla uzanan kırsal bir yerleşimdir. Taş malzeme kullanılarak yığma kagir olarak inşa edilen yapılar, yöreye özgü yapı elemanları ve malzemeleri ve mimari biçimlenişleriyle birçok açıdan Kemaliye ile farklılıklar göstermektedir. Başpınar'ın fiziksel yapısı ve tarihsel gelişimi irdelenmiştir. Yerleşimin coğrafi özellikleri, sosyal ve kültürel yapısı, ekonomisi ve çevre yerleşimlerle ilişkisi üzerinde yoğunlaşılmıştır. Geleneksel yerleşim dokusunun mimari özellikleri kapsamında mahalleler, camiler, çeşmeler ve köy odaları incelenmiştir. Başpınar'daki yapıların özgün mimari dokunun analizi kapsamında kat adedi, işlev, dönem, yapım sistemi ve malzeme, özgünlük durumu ve yapısall durum analizleri yapılmıştır. Başpınar yerleşimdeki yapıların mimari özellikleri incelenmiş olup, 217 yapıya ait envanter fişi yerinde yapılan gözlemlerle doldurularak, yerleşimdeki geleneksel sistemle yapılmış özgün yapıların mevcut durumları tespit edilmeye çalışılmıştır. 15 adet yapıda kapsamlı bir çalışma yürütülerek, bu yapıların mevcut durumlarının çizimleri yapılmış ve iç mekana ait veriler elde edilmiştir. Bu bağlamda yapıların plan ve cephe oluşum özellikleri, mimari yapı elemanları değerlendirmeye tabi tutulmuştur. Tez kapsamında yapılan çalışmaların, Başpınar yerleşimin özgün konut dokusunun korunması için ileride yapılabilecek koruma ve onarım faaliyetlerine katkı sağlaması amaçlanmaktadır.