turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ailesi göç etmiş tutuklu çocukların uyumsal davranış özelliklerinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı ailesiyle göç ederek suça yönelmiş tutuklu çocukların uyumsal davranış özelliklerinin incelenmesidir. Araştırma alam, Istanbul Bakırköy Kadın ve Çocuk Tutukevi'dir. Söz konusu alanda istanbul'a ailesi ile göç etmiş 11-15 yaşlarında 100 tutuklu erkek çocuk ile görüşülmüştür. Araştırmada veriler göç, suç ve sosyodemografik özellikleri gösteren anketler kullanılarak toplanmıştır. Ayrıca uyumsal davranışları incelemek amacıyla Uyumsal Davranış Skalası uygulanmıştır. Alan çalışması ile elde edilen veriler, betimsel istatistik yöntemiyle değerlendirilmiştir. Uyumsal davranışları 14 davranış alanına göre incelenen çocuklar içinde en çok farklılaşan gruplar tespit edilmiştir. İlgili alanlardan en yüksek ortalamalara sahip gruplar şunlardır. 1) Şiddetli ve yıkıcı davranışlar: Babası lise mezunu olan 4 tutuklu çocuk en yüksek ortalamayı almıştır. 2) Toplama karşıt davranışlar: Babası lise mezunu olan 4 tutuklu çocuk en yüksek ortalamayı almıştır. 3) İsyankar davranışlar: Annesi okuryazar olmayan 47 tutuklu çocuk en yüksek ortalamayı almıştır. 4) Güven vermeyen davranışlar: Okuryazar olmayan 8 tutuklu çocuk en yüksek ortalamayı almıştır. 5) Kapanma, kendi kabuğuna çekilme davranışı: Babaları okuryazar olmayan 19 tutuklu çocuk en yüksek ortalamayı almıştır. 6) Kalıplaşmış davranışlar ve garip tavırlar: Babaları lise mezunu 4 tutuklu çocuk en yüksek ortalamayı almıştır. 7) Başkalarının yanında uygunsuz davranışlar: Yaşadıkları yeri güvenlik nedeniyle bırakıp istanbul'a gelen 18 tutuklu çocuk en yüksek ortalamayı almıştır. 8) Rahatsız edici ses çıkarma ve konuşma alışkanlıkları: Annesi ilkokul mezunu olan 48 tutuklu çocuk en yüksek ortalamayı almıştır. 121 9) İstenmeyen ve tuhaf alışkanlıklar: 13 yaşındaki 21 tutuklu çocuk en yüksek ortalamayı almıştır. 10) Kendi kendine zarar verecek davranışlar: Annesi ilkokul mezunu olan 48 tutuklu çocuk en yüksek ortalamayı almıştır. 11) Hiperaktif davranışlar: Babalan lise mezunu olan 4, babası üniversite mezunu olan 1 çocuk en yüksek ortalamayı almıştır. 12) Cinsel yönden sapık davranışlar: Birden fazla sabıkası olan 5 tutuklu çocuk en yüksek ortalamayı almıştır. 13) Psikolojik rahatsızlıklar: Babası okuryazar olmayan 19 tutuklu çocuk en yüksek ortalamayı almıştır. 14) İlaç tedavisinden yararlanma: öldürme suçu nedeniyle tutukevinde bulunan 17 tutuklu çocuk en yüksek ortalamayı almıştır. Bulguların değerlendirilmesinden sonra, elde edilen sonuçlara göre tartışma yapılmış, yararlı olabileceği düşünülen bazı sonuç ve öneriler sunulmuştur.
Mesleki ortaöğretim kurumlarında okul yöneticilerinin karşılaştıkları veliler ile ilgili sorunlar

Mesleki ortaöğretim kurumları günümüz koşullarında ülkemizin ihtiyaç duyduğu nitelikli insan gücünün planlı olarak yetiştirilebileceği üniversitelerden sonra en önemli öğretim kurumlarıdır. Bu kurumların planlanan hedeflere ulaşabilmeleri bakımından çok uzun süredir ihmal edilen bir faktörün, ailenin de desteğinin alınmasının önemi artık iyi bilinmektedir. Okul-Aile iletişimi/işbirliğinin sağlanabilmesi için de özellikle bu kurumların yöneticilerinin yaşanan sorunları doğru tespit etmesi, alınacak tedbirlerin işe yaraması bakımından gereklidir. Bu araştırmanın amacı; Mesleki ortaöğretim kurumlarında görev yapan okul yöneticilerinin karşılaştıkları velilerle ilgili sorunları tespit etmektir.2008- 2009 eğitim-öğretim yılında İstanbul İli Avrupa yakasında faaliyet gösteren Endüstri Meslek, Kız Meslek ve Ticaret Meslek Liselerinde görev yapan 328 okul yöneticisine araştırmacı tarafından geliştirilen bir anket uygulanmış ve geri toplanan anketlerden eksik ve yanlış içermeyen 300 adet anket araştırmanın amaçlarına uygun olarak istatistiki işlemlere tabi tutulmuştur. Yönetici Kişisel Bilgi Formu ve Anket ile elde edilen verilerin analizi SPSS v.15. 0 ile yapılmıştır. Araştırmanın sonucunda, okul yöneticilerinin aileler ile ilgili oldukça sık sayıda sorun yaşadıkları, özellikle iletişim ve işbirliği konusunda velilere ulaşamadıkları anlaşılmıştır. Yöneticilerin velilerle ilgili karşılaştıkları sorunları algılamalarında cinsiyet, yaş, öğrenim düzeyi, mezun oldukları kurum, yöneticilik süresi ve çalışılan okul türü değişkenlerinin önemli bir farklılaşma kaynağı olduğu bulunmuştur.
Aile planlamasının sosyal hizmet bağlamında incelenmesi

İnsanlık tarihi kadar eski olan aile; toplumun en küçük ve en değerli yapı taşını oluşturan, evlilik ve kan bağına dayanan; anne, baba, çocuklardan oluşan en küçük sosyal gruptur. Aile kurumu toplum için belirleyici bir değere sahiptir. Ailenin yapısall özellikleri, değişim evreleri, karşılaştığı proplemlerin tespiti ve bunlara yönelik sosyal politikalar toplumdaki bu değerin belirlenmesinde önemlidir. Toplumun üreme ve gelecekte var olabilme kaynağı ailedir. Birinci bölümde kavramsal ve kuramsal çerçeve, ailenin önemi, görev ve sorumlulukları incelenmiştir. Sanayileşme Devrimi ve onun paralelinde siyasi ve toplumsal alanda kendini hissettiren Modernite ile başlayan toplumsal değişim sürecinden etkilenen en temel kurumlardan biri de aile kurumudur. Günümüz sanayi toplumlarının geçirmiş olduğu değişim süreçleri neticesinde küçülen aile yapıları yalnız, yaşlı, hasta ve bakıma muhtaç durumdadır. İngiliz Papaz Malthus nüfusun geometrik olarak, gıda ürünlerinin ise matematiksel olarak arttığını ifade etmiş; bu nedenle bütün insanlığın açlık tehlikesiyle karşı karşıya kalacağı iddiasında bulunmuştur. Bu iddiadan hareketle nüfus ve aile planlaması yapılması gerektiğini savunarak kendi adı ile anılan bir teori ortaya koymuştur. Bu teori bir dönem uygulamaya konulmuş daha sonra ise yoğun tartışmalar ve sanayini devriminin getirdiği ihtiyaçlar neticesinde uygulamadan vazgeçilmiştir. Araştırmada; aile planlamasının siyasi boyutunun ağırlık kazandığı çok net olarak görülmektir. Zira aile ve nüfus planlamasının menşei olan gelişmiş ülkelerdeki nüfusun durması, diğer tarafta sanayileşmekte ve beraberinde nüfusu da artmakta olan ülkeler, zengin ülkeleri endişeye sevk etmiştir. Nüfusu durağanlaşan gelişmiş ülkeler, kendi ülkelerinde nüfusu artırmak için her çareye başvururken; nüfusu artmaya devam eden gelişmekte olan ülkelerde de nüfusu engellemek için her türlü metoda başvurmaktadırlar. Gelişmekte olan ülkelerde aile planlamasının uygulamaları ve maksatları üzerinde durulmuş, aile planlamasından maksadın nüfusu azalltmak amacı taşıdığı ilgili literatür taraması ile incelenmeye çalışılmıştır. Aile yapısı sağlam ve güçlü olan ülkeler geleceğe emin adımlarla yürüyebilmektedir. Üçüncü bölümünde aile planlamasının Sosyal Hizmet açısından değerlendirmesi yapılmıştır. Geleneksel aile yapısında çok çocuk gelecek için sigorta ve neslin devamı için bir garanti olarak görülmüştür. Aile nüfusunun kalabalık olması çoğu kez iş paylaşımı ve aileye gelir sağlama bakımından bir avantaj olarak görülmektedir. Diğer taraftan yaşlılıkta kendisine bakacak olanların sayıca çok olması onu psikolojik olarak rahatlatmakta ve geleceğe biraz daha güvenle bakabilmektedir. Bu durum devletin de elini rahatlatmakta ve üzerine gelecek yükü hafifletmektedir. Sonuç, değerlendirme ve önerilerde ise aile planlamasının siyasi, ekonomik ve sosyal yönleri ortaya konmaya çalışılmıştır. Açlıkla mücadele eden özellikle Afrika kıtasının imkanlarına rağmen sefalete mahkum edilişi ve sömürü çarkının işleyişi ve bundan kurtuluş çareleri sunulmuştur.
Koroner arter baypas greft cerrahisi sonrası uyanma sürecinde yoğun bakımda aile varlığının cerrahi stres yanıta etkisinin incelenmesi

Koroner Arter Baypas Greft cerrahisi sonrası uyanma sürecinde hastalar aileden ayrılma, yabancı bir çevrede bulunma gibi nedenlerle korku ve güvenlik kaygısı yaşarlar. Bu durum cerrahi stres yanıtın artmasına katkı sağlar. Koroner arter baypas greft cerrahisi sonrası Yoğun Bakım Ünitesi 'de uyanma sürecinde bilgilendirilmiş ve hazırlanmış bir aile üyesi varlığının hastaların kaygı, cerrahi stres yanıt, serum kortizol, insülin ve glikoz seviyelerine etkisinin belirlenmesi amaçlandı. Ocak-Temmuz 2018 tarihleri arasında, Gaziantep Medikal Park Hastanesi'nin kalp damar cerrahisi kliniğinde yapılan nonrandomize kontrollü klinik bir araştırmadır. Örneklem ölçütlerini karşılayan ve araştırmaya katılmaya gönüllü 36'sı Çalışma, 37'si Kontrol Grubu olmak üzere 73 hasta ile araştırma tamamlandı. Önce KG, daha sonra ÇG hastalarına ilişkin veriler toplandı. KG hastalarına yönelik araştırma kapsamında müdahalede bulunulmadı, yoğun bakımda rutin tedavi ve bakım uygulamaları sürdürüldü. ÇG'de yoğun bakımda rutin tedavi ve bakım uygulamalarına ek olarak araştırma kapsamında kendi seçtikleri bir Bilgilendirilmiş Aile Üyesi uyanma sürecinde yoğun bakıma alındı. Her iki gruptaki hastalardan cerrahiden bir gün önce sabah 0900'da (T0), cerrahi günü ekstübasyondan altı saat sonra (T1) ve cerrahiden bir gün sonra sabah 0900'da (T2) serum kortizol, insülin ve glikoz düzeyini belirlemek için kan örneği alındı. Yaşam bulguları ölçüldü, Görsel Kıyaslama Ölçeği ile ağrısı değerlendirildi ve kaygı değerlendirmede Stait Trait Anxiety Invantory kullanıldı. Serum kortizol, insülin ve glikoz düzeyi; Enzim Linked İmminosolbent Assay yöntemi ile belirlendi. İstatistiksel analiz SPSS for Windows 21.0 paket programında yapıldı. İstatistiksel anlamlılık için p<0. 05 değeri kabul edildi. Çalışma ve kontrol grubundaki hastalar tanıtıcı özellikleri açısından benzerdi (p>0.05). Her iki gruptaki hastaların T0'da ölçülen serum kortizol düzeyleri ve durumluk kaygı puanları arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı değildi (p>0.05). T1'de ölçülen serum kortizol ve durumluk kaygı puan ortalamaları ÇG'de KG'den daha düşüktü (p<0.05). ÇG'de yoğun bakımda kullanılan midozolam ve propofol miktarları, KG'den daha düşüktü (p<0.05). ÇG'de entübasyon, sedasyon ve yoğun bakımda kalma süreleri, KG'den daha kısa ölçüldü (p<0.05). KABG cerrahisi sonrası yoğun bakımda uyanma sürecinde BAÜ varlığı serum kortizol seviyesini, durumluk kaygıyı, sedatif ilaç gereksinimini, entübasyon, sedasyon ve yoğun bakımda kalma sürelerini azaltmada etkili bulundu. YBÜ'de BAÜ varlığının KABG cerrahisi sonrası cerrahi stres yanıtı azaltarak hastaların iyileşmesine olumlu katkılar sağlayabileceği kanısına varıldı.
Çekirdek aileye ve tek ebeveynli aileye sahip ergenlerin sosyal kaygı düzeyleri ile empatik eğilimleri arasındaki ilişki ve sosyoterapi

Bu araştırmanın amacı çekirdek ve tek ebeveynli aileye sahip ergenlerin empatik eğilim düzeyleri ile sosyal kaygı düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Birey için aile doğumdan önce başlayan ve ölüme dek süren yaşam döneminde bilişsel, duyuşsal, tinsel, fiziksel ve sosyal gelişimlerine etki eden en önemli kurumdur. Bireyin yaşam döngüsü olduğu gibi aile'nin de bir yaşam döngüsü vardır ve bu döngü içerisinde aile sistemini oluşturan alt sistemlerin durumlarına göre farklı türlerde aileler oluşmaktadır. Tek ebeveynli aileler ebeveyn alt sisteminde bir üyenin kaybı ya da üyelerin evlilik birliklerini sonlandırması ile oluşabilmektedir. Araştırma nicel araştırma yöntemlerinde olan ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini, Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı resmi liselerde 2018- 2019 eğitim-öğretim döneminde 9. ve 10. sınıflar arasında eğitim öğretim gören 143'ü tek ebeveyne sahip, 237'si çekirdek aileye sahip toplam 380 ergen oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama yöntemi olarak araştırmacının ergenlerin sosyo-demografik özelliklerine ulaşmak amacıyla hazırladığı 'Ergen Görüşme Formu', Aydın ve Sütçü (2007), tarafından geçerlilik ve güvenilirlik çalışması yapılan ' Ergenler İçin Sosyal Kaygı Ölçeği ' ve Kaya ve Siyez (2010), tarafından geçerlilik ve güvenilirlik çalışması yapılan 'KA-Sİ Empatik Eğilim Ölçeği-Ergen Formu' kullanılmıştır. Araştırma bulgularında ergenlerin cinsiyetleri, eğitim-öğretimlerine devam ettikleri okul türü ile, babalarının çalışma durumu, empatik eğilim düzeyleri arasında ve psikolojik destek almaları, babalarının çalışma durumu ve göç deneyimleri ile sosyal kaygıları arasında ve ergenlerin harçlık düzeyleri ve aile durumları arasında anlamlı bir ilişki anlamlı ilişki olduğu saptanmıştır (p < 0 ,05). Araştırma bulguları sonucunda ergenlerin empatik eğilimleri ile sosyal kaygı düzeyleri arasında fakat pozitif yönde (r = ,09) zayıf ve anlamlı olmayan (P = ,065 > 0 ,05) ilişki saptanmıştır. Araştırmada elde edilen bulgular Sosyal Hizmet alanı için önemli bulgular içermektedir. Elden edilen bulgular çerçevesinde çocuk ve gençlik refahı alanı ve ailelerle sosyal hizmet alanlarında müracaatçı sistemlerinin ihtiyaç ve gereksinimlerini ortaya koymakta ve bireylerin sosyal hizmet müdahalesine duydukları gereksinimleri ortaya koymaktadır.
Ailelerin fen ve doğa etkinlikleri ile ilgili okuryazarlıklarının çocukların doğacı zeka düzeylerini etkilemesinin incelenmesi

Bu araştırmanın genel amacı; Çoklu zeka alanlarından biri olan doğacı zeka alanının, okul öncesi eğitimi alan ve doğa zekası düzeyinin yüksek olduğu görülen çocuklarda bu zekaya sahip olmalarında aile faktörünün etkili olup olmadığını araştırmaktır. Bu çalışmada ailelerin de fen ve doğa okuryazarlıkları ve fen etkinlikleriyle tutumları arasındaki ilişki tespit edilmeye çalışılmıştır. Araştırmanın örneklemini, 2014- 2015 yılında Çanakkale'de bulunan Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Uygulama Kreş ve Anaokuluna devam eden 36-72 aylık 150 çocuk ve ebeveynleri oluşturmaktadır. Bu araştırma bir tarama çalışması olup, betimsel türde ilişkisel tarama yöntemi kullanılmıştır. Araştırma kapsamında iki ayrı ölçek kullanılmıştır. Birincisi çocukların doğacı zeka düzeylerini belirleyecek olan ölçek. Bu ölçek araştırmacı tarafından 'Çoklu Zeka Envanterinin doğa zekası bölümüne iki soru daha eklenerek okul öncesi çocuklarına uygun olacak şekilde düzenlenen 'Doğacı Zeka Boyutu' ve ebeveynlerin fen okuryazarlık düzeylerinin belirlenmesinde kullanılan 'Aile İçinde Fen ve Doğa Okur- Yazarlık Gelişimi Ölçeği' araştırmacı tarafından geliştirilmiş olup, ölçeğin oluşturulmasında literatürden ve uzman görüşlerinden faydalanılmıştır. MEB 2013 Okul Öncesi Eğitim Programı, AAAS, Project 2061 Kapsamında yayınlanan fen okuryazarlığı tanımları ve 2000- 2009 yılları arasındaki PISA toplantılarında belirlenen fen okuryazarı bireyin özellikleri incelenerek ölçeğe uyarlanmıştır. Ölçeğin kapsam ve görünüş geçerliliğini sağlamak için 3 tane konu alanı uzmanı ile 1 tane ölçme uzmanından görüş alınmıştır. İlgili izinlerin alınmasından sonra, 36-72 aylık çocukların anne ve babalarına 'Aile İçinde Fen ve Doğa Okur-Yazarlık Gelişimi Ölçeği' ve 'Doğacı Zeka Boyutu' uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen verilerin bilgisayar ortamına aktarılmasında ve analizinde SPSS 19 programı kullanılmıştır. Gruplar arası karşılaştırmalarda kategorik veriler için korelasyon ve ANOVA testleri kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgular sonucunda; çocukların Doğa zeka envanteri puanları ile çocuk yaşı arasında, anlamlı bir fark olduğu görülmüştür ( p<.05). Çocuk zeka puanları ile ailelerin fen okuryazarlığı tutumları arasında anlamlı bir fark görülüp (p<.05) negatif bir ilişki bulunmuştur. Çocukların zeka puanları ile ailelerin çocuklarıyla birlikte gerçekleştirdiği fen ve doğa etkinlikleri arasında anlamlı bir fark görülüp (p<.05), pozitif bir ilişki bulunmuştur. Ailelerin fen ve doğa okuryazarlığı tutumları ile aile aktivite toplamları arasında anlamlı bir fark olup (p<.05), negatif bir ilişki bulunmuştur.
Eine untersuchung zu den lesegewohnheiten der deutschlernenden in bezug auf familie, schule und peers am beispiel der deutschsprachigen schulen in Istanbul

Bireylerin sahip olduğu okuma alışkanlıkları hayatlarında belirleyici bir özelliğe sahiptir. Okuma aracılığıyla bireyler hem bilgiye hem de iş hayatlarında başarıya ulaşabilirler. Bunun yanı sıra günümüz teknoloji dünyası için okuma alışkanlığı bir koşuldur. Bu nedenle günümüz modern vatandaşları toplumun bir parçası olabilmek adına okuma alışkanlığına sahip olmaları gerekmektedir. Fakat okuma alışkanlığı kendiliğinde kazanılabilen bir alışkanlık değildir. Bireylerin okuma alışkanlığı kazanımının sağlanması Aile, okul ve akran çevresinin desteği ile gerçekleşmektedir. Bu çalışma aile, okul ve akran çevresi ile İstanbul Liselerinde okuyan öğrencilerin okuma alışkanlıkları arasındaki ilişkileri incelemektedir. Bu ilişkilere dair elde edilen veriler sonucunda aile, okul ve akran çevresinin okuma alışkanlığı bağlamındaki önemi gösterilmeye çalışılmaktadır. Araştırma İstanbul ilinde bulunan Almancayı birinci yabancı dil olarak öğreten 12 liseden alınan örneklem ile sınırlıdır. Anket formu vasıtasıyla veri elde edilen çalışmaya yaşları 14 ile 18 arasında değişen 455 lise öğrencisi katılmıştır. Anket formunda yer alan sorular öğrencilerin ailelerinin okuma sıklığı, okul ve Almanca dersine ilişkin soruları ve ayrıca akranların okuma alışkanlıklarına dair soruları da kapsamaktadır. Bu çalışmada toplanılan veriler bilgisayar ortamında SPSS'de kullanılan analiz yöntemleri ile incelenmiştir. Araştırma sorularına yanıt bulmak için Ki-Kare test yöntemi kullanılmıştır. Çalışma sonuçları doğrultusunda lise öğrencilerinin okuma sıklıkları ile aile, okul ve akran çevresi arasında anlamlı ilişkilerin bulunduğu saptanmıştır. Bu sonuçlara bağlı olarak aile, okul ve akran çevresinin kişilerin okuma alışkanlığı kazanmasında önemli rolü olduğu düşünülmektedir.
Hemipleji hastalarının bakımını üstlenen yakınlarının hayat kalitesinin ölçülmesi

Amaç: Hemipleji hastalarının bakımını üstlenen hasta yakınlarının hayat kalitesinin ölçülmesi ve hayat kalitesini etkileyen faktörlerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışma, kesitsel olarak planlandı. Çalışmaya İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Anabiim Dalı polikliniğine başvuran, en az 6 ay önce hemipleji geçiren hasta ve hastanın birinci dereceden yakını olan toplam 75 hasta ve 75 hasta yakını dahil edildi. Hemipleji tanısı almış hastaların birinci dereceden yakınlarına yüz yüze görüşme ile hayat kalitesi ölçeği uygulandı. Hayat kalitesi ölçeği olarak Kısa Form- 36 Yaşam Kalitesi Ölçeği (SF-36) v2 kullanıldı. Hastanın fonksiyonel durumunu ölçmek için Fonksiyonel Bağımsızlık Ölçeği kullanıldı. Bulgular: Çalışmaya toplam 75 hasta (29 kadın ve 46 erkek, 25-80 yaş arası, ortalama yaş 55 .88 12.25) ve 75 hasta yakını (48 kadın ve 27 erkek, 21-73 yaş arası, ortalama yaş 49 .37 11.99) dahil edildi. Hemipleji hastalarının bakımını üstlenen hasta yakınlarının hayat kalitesinin Türk toplumu norm değerlerine göre ortalamanın altında olduğu tespit edildi. FBÖ total skorları ile SF-36 alt grup puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı pozitif bir ilişki saptandı. Hastada afazi olması, hasta yakınının yaşının ileri olmasının hastanın hayat kalitesini azalttığı tespit edildi. SVO sonrası geçen süre arttıkça hasta yakınının hayat kalitesinin arttığı görüldü. Sonuç: Hemipleji hastasının bakımını üstlenmek hasta yakınlarının hayat kalitesini azaltmaktadır. Hastanın fonksiyonel durumu kötüleştikçe hasta yakınının yaşam kalitesi azalmaktadır.
Karaman'dan yurt dışına giden ailelerin beslenme alışkanlıkları

Bu araştırmada, Karaman'da yurt dışından emekli olarak kesin dönüş yapmış ailelerin beslenme alışkanlıkları ile yurt dışına hiç gitmemiş ailelerin beslenme alışkanlıklarını karşılaştırma amaçlanmıştır. Çalışma, araştırma grubu (75) ve kontrol grubun (75)'dan toplam 150 aile üzerinde yapılmıştır. Veriler yüz yüze görüşme tekniği kullanılarak ev kadınlarından toplanmıştır. Araştırma ve kontrol grubundaki kadın ve erkeklerin çoğunluğu ilkokul mezunu olup bunu okur-yazar olanlar izlemiştir. Araştırmaya katılan, araştırma grubundaki erkeklerin % 48'i, kadınların % 50 .7'si 51-60 yaş grubunda; kontrol grubundaki erkeklerin % 38 .7'si 61 ve üstü, kadınların % 44'ü ise 30-50 yaş gruplarında toplanmıştır. Beden kitle indeksine göre şişmanlık oranı araştırma grubunda, bireysel olarak da kadınlarda daha yüksek bulunmuştur. Araştırma grubundaki erkeklerde hipertansiyon, kalp-damar ve diyabet görülme oranı, kontrol grubundaki erkeklerden daha yüksektir. Hipertansiyon, kontrol grubundaki kadınlarda, araştırma grubundaki kadınlara göre daha yüksek olup, genel olarak ise kadınlarda erkeklerden daha yüksek bulunmuştur. Ağırlık artışı ile hipertansiyon, kalp-damar ve diyabette artış olmaktadır. Araştırmada, sofra düzeninde değişmeler göze çarpmaktadır. Araştırma grubundaki ailelerin çoğunlukla (%58.7) masada ve ayrı kaplardan (% 73 .3), kontrol grubu ailelerin ise (% 76.0) yer sofrasında ve ayrı kaplardan (% 68.0) yemek yedikleri saptanmıştır. Öğün aralarında ve kahvaltıda her iki grupta da çoğunlukla çay içilmektedir. Ancak öğün aralarında araştırma grubunda yabancı kahve tüketimine alışıldığı saptanmıştır. Araştırma grubunda, ekmek ve diğer tahıllar, et, balık, tavuk ve sıvı yağlar kontrol grubundan ve önerilenden daha fazla tüketildiği belirlenmiştir. Süt-yoğurt ve katı yağların günlük tüketiminin her iki grupta da önerilenden az; peynir, sebze ve meyvelerin tüketiminin ise fazla olduğu bulunmuştur. 201 Aile bireylerinin çoğunlukla alkol tüketmediği ortaya çıkmıştır. Mayonez, ketçap gibi sosların araştırma grubunda daha fazla tüketildiği belirlenmiştir. Yemek hazırlamada yağları yakarak kullanma alışkanlığının devam ettiği görülmüştür. Yörede, çoğunlukla mayalı denilen ekmek yapılmaktadır. Ev teknolojisi ile çeşitli besinleri hazırlayan ailelerin oranı kontrol grubunda araştırma grubundan, köylerde ise şehirlerden daha yüksektir. Bayram, düğün gibi özel günlerde toyga çorbası, etli yaprak sarma, etli bamya, patlıcan ya da patatesli kebap, pirinç pilavı, su böreği, baklava ve oklavadan çekme gibi yemekler çoğunlukla her iki grupta da hazırlanmaktadır. Ailelerin yurt dışında yaşamış olmaları, özellikle sofra düzeni ve servis ile ilgili alışkanlıklarında çoğunlukla gelişme ve değişmelere neden olmuştur. Ancak besin hazırlama ve tüketim alışkanlıklarında önemli bir değişme görülmemiştir. Yerleşmiş olan bu alışkanlıkların özellikle ileri yaşlarda ter- kedilmesi kolay olmamaktadır.
Farklı aile tiplerinde yaşayan anne ve 30- 42 aylık çocuklarının anne duyarlılığı bağlamında etkileşimlerinin incelenmesi

Bu araştırmada, geniş ve çekirdek aile tiplerinde yaşayan anne ve 30- 42 aylık çocukların anne duyarlılığı bağlamında etkileşimleri yarı yapılandırılmış bir oyun süreci dahilinde incelenmiştir. Çalışmada durum çalışmasının bir türü olan gömülü çoklu durum araştırması kullanılmıştır. Araştırmanın katılımcılarını Muş Merkez ilçesinde 4'ü geniş ve 4'ü çekirdek aile tipinde yaşayan 8 anne ve onların 30-42 aylık çocukları oluşturmaktadır. Her aile tipinde iki erkek, iki kız çocuk bulunmaktadır. Çalışılan grubun etkileşimlerini derinlemesine betimleyebilmek için gözlem ve görüşme teknikleri kullanılmıştır. Çalışmada anne-çocuk bilgi formu ve anne-çocuk gözlem formu kullanılmıştır. Yapılan gözlem, doğal ve yapılandırılmış niteliktedir. Bu araştırmada betimsel-yorumsal veri analizi kullanılmıştır. Duyarlılık döngüsü açısından çocukların daha çok sözlü mesajlar gönderdikleri görülmüştür. Çocukların mesajlarına annelerin tepkileri geniş ailede çoğunlukla olumsuz, çekirdek ailede çoğunlukla olumlu olmuştur. Hem geniş, hem de çekirdek ailede yaşayan annelerin duyguları gösterme ve paylaşmada sınırlı davrandıkları tespit edilmiştir. Geniş ve çekirdek ailedeki annelerin çocukları ile işbirliği ve koordinasyon davranışları gösteremedikleri belirlenmiştir. Bununla birlikte, annelerin çocukları ile fiziksel temas ve göz kontağı kuramadıkları veya oldukça sınırlı davranışlar sergiledikleri gözlenmiştir. Araştırmada, geniş aile yapısında büyüyen annelerin çekirdek aile kurmaları halinde bile çocuklarıyla etkileşimlerinde geniş ailedeki kalıp davranışları sergiledikleri belirlenmiştir. Bu durum bağlanma kuramı, içsel çalışma modeli ve kültürel aktarım kapsamında tartışılmıştır.