turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Geleneksel urfa evlerinin yapım teknikleri

Bu çalışma, Geleneksel Urfa evlerinde malzeme ve yapım tekniğini konu almaktadır. Çalışmanın ana amacı, geleneksel Urfa evlerinin yapımında kullanılan yapı malzemelerinin ve yapım tekniklerinin unutulmadan önce belgelenmesini sağlamaktır. Böylece, bu evlerin gelecek kuşaklara aktarımını sağlayacak restorasyon müdahalelerinde, özgüne uygun şekilde müdahale kararlarının alınması ve bu konuda çalışma yapacaklara veri sağlanması amaçlanmıştır. Çalışma; günümüzde yürütülmekte olan restorasyon uygulamalarının izlenmesi, yapı ustaları ile yapılan görüşmeler, taş atölyelerinde ve taş ocaklarında yapılan incelemeler ile konuyla ilgili literatürde yapılan araştırmalar sonucu gerçekleştirilmiştir. Çalışma yedi bölümden oluşmuştur. Birinci bölümde, çalışmanın amacı, önemi, materyal ve metot, kapsam ve sınırlılıkları, ikinci bölümde önceki çalışmalar, üçüncü bölümde, Urfa tarihi, coğrafyası ve geleneksel kent dokusu incelenmiştir. Dördüncü bölümde, geleneksel Urfa evlerinde malzeme ve yapı harçları incelenmiş; taş, ahşap, metal, bağlayıcı malzemeler ve harçlar gibi geleneksel yapı malzemeleri açıklanmış, yapı harç bileşenlerinin üretim aşamalarına ve uygulama metotlarına yer verilmiştir. Beşinci bölümde, geleneksel Urfa evlerindeki yapım teknikleri detaylı olarak anlatılmıştır. Altıncı bölümde, günümüz restorasyon uygulamalarında geleneksel malzeme ve yapım tekniklerinin kullanımının sürdürülebilirliği incelenmiştir. Yedinci bölümde, geleneksel evlerin koruma ve restorasyon uygulamalarında geleneksel malzeme ve yapım tekniklerinin kullanımı ile ilgili öneriler sunulmuştur.
Kentlerin sürdürülebilirliği bağlamında ekolojik üretim ve tüketim biçimlerinin toplumsal yapıya ve mimarlığa etkileri: Kırsal-kent kavramı

İnsanlık tarihinde büyük çapta etkiler görülmesine neden olan dönüşüm süreçlerinden ilki tarım toplumuna geçiş, ikincisi ise sanayi toplumuna geçiştir. Toplumsal yaşam alanlarında meydana gelen bu değişimler kır ve kent kavramlarının tanımlanmasında belirleyici olmuştur. Kentlerin ortaya çıkışı ile belirginleşen kır-kent ayrımının, zaman içinde kentsel-kırsal nüfus dengelerinin değişmesiyle birlikte silikleştiği görülmüştür. Sanayileşmeyle birlikte gelişen modern üretim ve tüketim biçimleri, hem kentsel toplumların yaşam biçimlerinde büyük dönüşümlere hem de doğa üzerinde insanın varlığını tehdit edecek boyutta tahribata yol açmıştır. Doğa ile olan bağını yeniden gözden geçirmek zorunda olan insan kentsel ve kırsal yaşam arasında kurması gereken dengeyi, sahip olduğu teknolojiden de yararlanarak somutlaştırmalıdır. Bu çalışmada, günümüz şartlarında kırsal bir üretim biçimi sayılan tarımın kentsel mekanla, teknolojiyle ve mimariyle ne tür ilişkiler kurduğu ve bu durumun kentlerin sürdürülebilirliği konusuna ve mimarlık alanına nasıl etki ettiği irdelenmiştir. Kentsel alanlarda yaşanmakta olan bu dönüşüm göz önünde bulundurularak çalışma kapsamında ortaya koyulan 'kırsal-kent' kavramı ile, doğayla yeniden bütünleşen bir toplumun, içinde bulunduğu yerleşim yapısının kavramsal olarak temsil edilmesi amaçlanmıştır. Üretimin ve tüketimin yerelleştirilmesinin yeni bir toplumsal yapının ortaya çıkmasına neden olup olmayacağı sorgulanmaktadır. Bu çerçevede, çalışmada kır ve kent kavramları tanıtılarak bu yerleşimlerin uygarlık tarihi boyunca ve günümüzde tarımsal üretim ve tüketim biçimleri ile kurdukları ilişkilerin farklı boyutlarına değinilmiştir. Dünya üzerindeki varlığımızı sürdürmede yardımcı olan teknolojinin doğa ile olan ilişkilerin yeniden kurulmasında ve yeni yaşam biçimlerini belirlemede nasıl etkili olduğu ele alınmıştır. Tarımsal faaliyetleri içinde bulunduran kırsal unsurların kent ortamında hangi şekillerde var oldukları farklı ölçeklerde incelenerek örneklerle desteklenmiştir. Ardından kırsal-kent kavramı tanıtılarak iki farklı yaklaşım kapsamında mimarlığa etkileri uygulanmış örneklerle ortaya koyulmuştur. Ekolojik ve toplumsal bağlamlarda dönüşmekte olan kentleri ifade eden bu yeni yerleşim formunun gelecek vizyonu değerlendirilmiştir. Son olarak, insanın doğal ve toplumsal evriminin ürünü olarak görülen bu mekansal değişimler, toplumsal ekoloji çerçevesinde değerlendirilerek tarımsal ekolojiyi sağlama konusunda mimarlığa düşen rol vurgulanmıştır.
Ekolojik yapı estetik ilişkisinin deneysel olarak irdelenmesi

Bu çalışmanın amacı; ekolojik yapı estetik ilişkisinin deneysel olarak irdelenmesidir. Lens Model yöntemiyle gerçekleştirilen deneysel çalışmada, 53 Uludağ Üniversitesi Mimarlık Bölümü 4. sınıf öğrencisi, halk statüsünde denek grubu olarak 25 Uludağ Üniversitesi Bilgisayar Öğretmenliği Bölümü ve 24 Uludağ Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü 4. sınıf öğrencileri denek olarak çalışmaya dahil edilmiş ve kendilerinden 40 yapı imajını değerlendirmeleri istenmiştir. Çalışmaya öğrencilerin yanı sıra mesleğinde en az 10 yıl deneyimli, ekolojik mimarlık alanında birikimi olan toplam 37 mimar da dahil edilmiştir. Deneklerden kendilerine gösterilen imajları, 'beğeni', 'etkilenme', 'karmaşıklık' ve 'sürdürülebilirlik' bilişsel kavramları başlıklarında derecelendirmeleri istenmiştir. Bu bilişsel kavramların fiziksel bileşenler ile ilişkisini belirlemek için ise, aynı imajlar 'uzman grubu' adı altındaki mimar öğretim elemanlarına (14 kişi) sunulmuş, her bir imaj için 40 fiziksel bileşeni (20 Tasarım ve Estetik ve 20 Sürdürülebilirlik) değerlendirmeleri istenmiştir. Tez kapsamında gerçekleştirilen deneysel çalışmanın ana hipotezi; almış oldukları derslerin de etkisiyle, 4. sınıf mimarlık öğrencilerinin, eko mimarlara benzerlikler göstereceği yönündedir. Özellikle sürdürülebilirlik bilişsel kavramında bu benzerliğin güçlü olacağı varsayılmaktadır. Buna karşın halk olarak nitelenen grubun, imajların yorumlarında eko mimarlardan ve mimarlık öğrencilerinden farklılaşacağı varsayılmaktadır. Çalışma sonucunda ortaya çıkan bulgular, konunun öğrenilebilir ve öğretilebilir olduğunu göstermektedir.
Germir geleneksel konutların iç mekanlarındaki sabit mobilyalar

Bu tez çalışması 'Germir Geleneksel Konutlarının İç Mekanlarındaki Sabit Mobilyalar' la ilgili bir araştırmadır. Kayseri'ye bağlı Germir'deki sabit mobilyaların konuta bağlı olarak biçimlenmesinden dolayı konutun kendisinin de bir ölçüde ele alınarak tanımlanması gerekmiştir. Tarihi Germir evlerinde Türk evi plan şemalarının kullanıldığı, bazı evlerde de Türk evi plan şemalarının bir takım değişikliklere uğrayarak şekillendiği gözlenmiştir. Evle birlikte tasarlanan Germir'deki sabit mobilyalar da geleneksel Osmanlı-Türk evindeki mobilyalara benzemektedir. Mobilyalardaki bezemelerin 19. yüzyılın son çeyreğinde Osmanlı başkentinde görülen örneklere uygun olarak Batı sanatının etkilerini yansıtmaktadır. Konutun ve içindeki mobilyaların biçimlenmesinde etkili olan Germir'in içinde bulunduğu şartlar, yani fiziki özellikleri, tarihçesi, sosyo-ekonomik durumu ele alınarak incelenmiştir. 19. yy'da inşa edildikleri anlaşılan Germir'de çalışması yapılan evlerin sabit mobilyaları önce fotoğraflarla tespit edilmiş, sonra bu mobilyaların ayrıntılı çizimleri yapılarak gözlemler ortaya konulmuştur. Germir evlerindeki mobilyalar ayrıntılı olarak incelendikten sonra, fonksiyonlarına göre sınıflandırılmış, oda içlerindeki konumları, bezeme özellikleri tanımlanmış, eski ve yeni fotoğraflarla mobilyalarda meydana gelen değişiklikler ve özgünlüklerini koruyup korumadıkları tespit edilmiştir. Ayrıca mobilyalarla ilgili çeşitli sayısal sonuçlar çıkarılmıştır. Germir'deki tarihi mobilyalar, daha sonra Kayseri il sınırları içindeki diğer örneklerle karşılaştırılarak aralarındaki benzerlik ve farklılıkları tespit edilmiştir.
Sustainability in traditional Cambodian house

Son zamanlarda, çağdaş mimari tasarımı, küresel ısınmaya, kirliliğe ve iklim değişikliğine neden olan su, enerji ve malzeme gibi doğal kaynakların tüketilmesine ilişkin endişeleri olmayan şehirlerde tanıtıldı. Binadaki enerji kullanımını azaltmak, pek çok akademisyenin doğal kaynakları korumak ve çevreyi korumak için araştırmakta olduğu en önemli konulardan biridir. Geleneksel mimariler yerel iklim koşullarına, topoğraf ve mevcut kaynaklara adapte olabilirlikleriyle bilinirler, aşırı enerji kullanmaksızın konforlu bir iç mekan ortamını sağlarlar. Bu nedenle, bu çalışma, geleneksel Kamboçyalı ev tekniklerini, özellikle de sürdürülebilir teknikleri, tasarım için yenilikçi bir adım olarak entegre etmek için enerji, malzeme, su ve kalite ile refah analizini kullanarak Kamboçya'daki geleneksel evlerin sürdürülebilirliğinin etkisini araştırmayı amaçlamaktadır. gelecekteki sürdürülebilir çağdaş yerleşimler.
İstanbul'da küresel etki bağlamında son 20 yıl içinde Levent?Maslak aksı arasındaki yüksek katlı konut yapıları

Tezin amacı, temel olarak 20. yüzyılın ikinci yarısında yaşanan küreselleşme hareketinin, siyasi, kültürel ve sosyal etkisi ile konut tercihleri ve kent kavramında yaşanan değişimi göstermek olacaktır. Birinci bölümde, sonrasında açıklanacak olan küreselleşme ile konut tercihleri arasındaki ilişkinin anlaşılabilmesi adına, dünya ölçeğinde metropoliten kent olgusu ve bu olgunun farklı yüzyıllara göre değişimi ele alınmıştır. İkinci bölümde ise, İstanbul'da küresel etki bağlamında yaşanan ve yaşanmakta olan, iş ve konut alanlarındaki değişim anlatılmıştır. Burada küresel etki bağlamında, son 20 yıl içinde iş ve konut alanlarındaki değişimden, İstanbul'da şehir merkezinden uzakta kurulan kapalı siteler ve ofis binalarına değinilmiştir. Üçüncü bölümde ise, yine büyük ölçüde küreselleşmenin etkisi altında, elit kesimin tercihi olarak ortaya çıkan yüksek yapılara, rezidans örneği üzerinden odaklanılmıştır. Burada tarihsel oluşum süreçleri içinde rezidanslar ele alınmıştır. Dördüncü bölüm ise, önceki bölümlerin bir sentezi niteliğini taşımaktadır. Bu bölümde küresel etki bağlamında İstanbul'da, son 20 yıl içinde Levent ? Maslak aksı arasında ortaya çıkan yüksek katlı yapılara değinilmiştir. Sonuç olarak bu çalışma kapsamında, 20. yüzyılda tüm dünyayı saran küreselleşme akımının Türkiye'deki yapılaşma ve konut oluşumu üzerindeki etkilerine değinilmiştir. Küreselleşmenin etkisi ile, kentin merkezinde bir dönüşüme değinilmiştir.
Dicle Üniversitesi kampüs alanındaki eğitim yapılarının engelli kullanıcı açısından değerlendirilmesi

Çalışmada Dicle Üniversitesi Kampüs Alanı'ndaki eğitim yapılarından; İlahiyat Fakültesi, İktisat Fakültesi, Mühendislik Fakültesi ve Mimarlık Fakültesi incelenmek üzere seçilmişlerdir. Bu yapılarda görme engelli ve hareket engelli öğrencilerin, her öğrenci gibi eşit koşullarda eğitim alabilmesi için ulaşılabilirlik, erişilebilirlik ve kullanılabilirlik boyutunda gerekli olan mimari düzenlemeler değerlendirilmiştir. Çünkü engelli insanlar toplumu oluşturan her birey gibi, ortak kullanım alanlarından eşit şekilde yararlanabilmelidirler. Engelli bireylerin mekanları kullanırken, bedensel olarak karşılaştığı sorunların önüne geçilebilmesi için, engellilere yönelik evrensel tasarım kriterlerine uyulmalıdır. Bu bağlamda çalışmanın ilk bölümünde engelli kavramı, engellilerin mekanları kullanırken karşılaştığı sorunlar ve engelliler için tasarım kriterleri ile ilgili literatür taraması yapılmıştır. Eğitim yapılarının engellilere yönelik tasarım kriterlerine göre planlanabilmesi için Dicle Üniversitesi Kampüs Alanı'nda bulunan İlahiyat Fakültesi, İktisat Fakültesi, Mühendislik Fakültesi ve Mimarlık Fakülteleri incelenmiştir. Bu eğitim yapılarında engelli kullanıcılara, anket uygulanmış ve karşılaştıkları sorunların daha net belirlenebilmesi için eğitim yapılarında gözlemler yapılıp mimari boyutta ulaşılabilirlik, erişilebilirlik ve kullanılabilirlik ile ilgili sorunlar tespit edilmiştir. İkinci bölümde ise engelli kullanıcı sayılarına göre, çalışma alanı olarak seçilen fakültelerde detaylı gözlemler yapılmış, fakültelerle ilgili çizimler ve planlar incelenmiştir. Daha sonra elde edilen veriler, engelli bireylere yönelik mekansal tasarımlar boyutunda ele alınmıştır. Sonuçta eğitim yapılarının, engelli açısından evrensel tasarım kriterlerine uygunluğunun görülebilmesi için, evrensel tasarım kriterleri temel alınarak uygulanan anketler, yüzdelerle değerlendirilmiştir. Daha sonra belirlenen fakülteler için mekansal tasarım önerileri 1/50 ölçeğinde çizimlerle sunulmuştur. Dicle Üniversitesi Kampüs Alanı'ndaki eğitim yapılarında engelli bireylere yönelik yapılan bu çalışma ile engelli bireylerin karşılaştığı sorunlar belirlenmiştir. Engelli kullanıcıların yapılarda olması gereken kriterlerden erişilebilirlik, ulaşılabilirlik ve kullanılabilirliğin sağlanması ile de ülke ekonomisine ve bilimsel gelişimine daha fazla katkı sağlayabilmelerinin yolu açılmış olacaktır. Ayrıca engelli bireyler de diğer bireyler kadar mekansal konfora, sosyal ve psikolojik eşitliğe kavuşabileceklerdir.
Design and production of industrialized houses. Prototype house design in the post earthquake period

oz ENDUSTRILEŞMIŞ KONUTLARIN TASARIMI VE ÜRETİMİ DEPREM SONRASI DÖNEMDE TİP KONUT TASARIMI Aydın, Efsun Y. Lisans, Mimarlık Bölümü Tez Danışmam: Doç. Dr. Aydan Balamir Mayıs 2002, 122 sayfa inşaat sektörünün güncel koşullarında, bina endüstrisi ve mimarlık arasındaki ayırım konutların tasarımında ve üretiminde kalitesizliğe neden olabilmektedir. Problemin çalışmada ele alman iki ana teması bina sistemleri ve imajlarla ilişkilidir. Teknolojinin verimli kullanılması ve alternatif sistemlerin kullanılması koşullarıyla bina sistemlerinin kısıtlı kullanımı, Türkiye'de inşaat sektörünün güncel bir problemidir. Bunun yanında, geleneksel imajlar 'tip konut' tasarımlarında genel bir özelliktir. Tip konut genellikle piyasa koşullan ile şekillenir. Tip konutun tasannu ve üretimi, özellikle deprem zamanlarında, Türkiye'de geniş çapta uygulanır. Bu çalışmanın amacı imajların analizi için kriter belirlemektir. Geçici ve kalıcı kategorileri altında sunulan ve bina sistemlerine göre kategorize edilen, Türkiye'de son 6 yıldaki deprem sonrası konut projeleri analiz edilmiştir. Kalıcı konutların sistemleri prefabrik, konvansiyonel ve tünel kalıp gibi geliştirilmiş sistemler olarak çeşitlilik gösterirken, geçici konut için önerilen projelerinin tamamının prefabrik olduğu gözlenmiştir. İmajlardaki problem başlıca iki tür imajın çeşitlemeleri ile örneklendirilmiştir: cephe organizasyonlarında değişiklik gösteren betonarme apartmanlar. Biri monoton bir cepheyi temsil ederken, diğeri geleneksel Türk evini yorumlamayı amaçlayan bir cepheyi temsil eder. Sundukları mimari tasarım imkanlarının gösterilmesine yönelik olarak, mimari tasarımda görsel değerleriningözlemlenmesi için belirlenmiş değerlendirme kriterleri ile bina sistemlerinin karşılaştırılabileceği önerilmiştir.
Modern mimarlık mirası yapılarında koruma ve yeniden kullanım önerisi: Diyarbakır Dilan ve Site sineması

Diyarbakır'da bulunan tarihi sinemalardan özellikle Dilan ve Site Sinemaları özgünlüğünü en çok koruyan sinema yapıları olarak günümüze ulaşmıştır. Bu sinemalar konumları bakımından ve taşıdıkları mimari özellikler, sosyal ve kültürel değerler açısından önemli bir yere sahiptir. Dilan Sineması aktif olduğu yıllarda Diyarbakır'ın sosyal ve kültürel ihtiyaçlarını karşılamakla kalmamış aynı zamanda tüm bölgeyi birçok açıdan beslemiştir. Film gösterimlerinin yanı sıra bu yapıda konser, dinleti, konferans ve toplantı gibi faaliyetler de sıkça gerçekleştirilmiştir. Yapıldığı dönemde 'Orta Doğu ve Balkanların en Büyük Sineması' unvanını alan Dilan Sineması'nın cephe kaplaması, pencere boşlukları, parsel sınırı gibi yapı hakkında ciddi bilgiler veren yapı elamanlarının hepsi dönemin yapı malzemesi ve dönemin yapım biçimiyle korunmuştur. Dilan Sineması'nın aktif olduğu yıllarda Diyarbakır halkının sinemaya ilgisi o denli artmıştır ki sinema biletleri kombine satılıp bir haftada tükenmeye başlamıştır. Ancak zamanla sinemaya olan ilgi azalmış ve Dilan Sineması'nın sahiplerinin ekonomik ihtiyaçlarından dolayı sinemanın bazı bölümleri değiştirilmiştir. Yapı günümüzde sinema yapısı olarak hizmet verememektedir. Bu çalışmada, öncelikle Tarihi Diyarbakır Sinemalarının bir bütün olarak incelenebilmesi amaçlanmaktadır. Diyarbakır'daki sinema kültürünün sosyokültürel hayata etkisi tespit edilip ve genel olarak Diyarbakır'daki tarihi sinema salonlarının, terk edilme-yaşatılamama nedenleri ve koruma sorunlarına önerilerin geliştirilmesiyle beraber Dilan ve Site Sineması'nın koruma sorunları belirlenerek bu sorunlara çözüm önerileri geliştirilmesi hedeflenmektedir. Ölçüm çalışmalarının tamamlandığı Dilan ve Site Sineması'nda, rölöve projeleri hazırlanmış ve sinemanın birçok açıdan detaylı fotoğrafları çekilerek gerekli tespitlerde bulunulmuştur. Ayrıca resmi kurumlarda ve kişisel arşivlerde yer alan, yararlı olabilecek evrak ve fotoğraflar elde edilmiştir. Son olarak Dilan Sineması ve diğer tarihi sinemalarda film izleyen ya da çalışan insanlarla görüşüldükten sonra gerekli bilgiler toplanıp değerlendirilmiştir.
Geleneksel Türk Evi odasında ahşap iç mimari elemanlar

Geleneksel Türk Evi, Anadolu'nun coğrafi sınırlan dışında birbirinden çok farklı bölgelere yayılarak, dünya verniküler mimarisinde kendine çok önemli bir yer edinmiştir. Geleneksel Türk Evi'nin oluşumundaki en önemli etkenler, iklim, coğrafya, topografya, inşa edildikleri bölgenin nitelikleri, yerel malzemeleri ve Türk-İslam aile yapısıdır. Daracık sokaklar üzerinde yer alan evler, dış dünyaya kapalı görünse de, sokağa bakan ana kapıdan girildiğinde insanı, bir iç bahçeye dönüştürülmüş bir avlu karşılar. Bu, Türk insanının - iklimin elverdiği ölçüde- doğayla ne kadar içice yaşamaya çabaladığının bir göstergesidir. Genelde iki ya da üç katlı olan evlerin planlan, iklim ve arazi-arsa yapısına göre şekillenmiştir. Avlu-bahçe katında, mutfak, WC, ahır, kış odası vs. gibi servis mekanları vardır. Asıl yaşam katı, bir merdivenle çıkılan 2. kattır. Burada yer alan mekanlar ise, aile fertlerinin ortak kullanımına ayrılan genişçe bir sofa, sofada düzenlenmiş eyvan, taht, köşk, sekilik gibi özel oturma köşeleri ve ataerkil büyük aileyi oluşturan fertlerin kendine ait bir evmiş gibi kullandıkları odalardır. Oda, bir bireyin gün içinde yaşama dair her eylemini karşılayabileceği fonksiyonları kendi içinde barındıran çok fonksiyonlu bir mekandır. Oda girişinde, seki üstünden ayrılan seki altı yer alır. Burada yüklük dolapları bulunur. Seki üstü ise, odanın asıl eylem alanıdır. Seki üstünde oda duvarları boyunca devam eden sedirler, dolaplar, odanın ısınmasını sağlayan bir ocak yer alır. Odanın düşey düzlemde kullanımı ise iki ayrı kotta sağlanır: İnsan kolunun ulaşabileceği kadar dolap ve terekler bulunurken; açılan pencerelerin üstünde (H=220) bir raf, sınır oluşturarak üst kotu ölü alan olarak belirler. Bu ölü alanda yine fonksiyonduk vardır: Odanın görsel estetiğine ve doğal aydınlatmasına olanak sağlayan alçı tepe pencereleri düzenlenir. Evin hem strüktürel hem de iç mekan dekorasyon kurgusunda yerel malzemenin önemi çok büyüktür. Geleneksel Türk evinde kullanılan en yerel malzeme ahşaptır. Ahşap, çabuk, kolay ve ucuza elde edilebilir; sıcak ve doğal bir malzemedir; kolay işlenebilir, fiziksel ve kimyasal özelliklerinden dolayı, pek çok yapısall detayı kolaylaştırır. Ahşap, Türk evinde, evin konstrüksüyonunun oluşumu dışında asıl dekorasyonunda ve özellikle de oda iç mekan elemanlarının oluşumu ve süslenmesinde kullanılmıştır. Yukarıda adı geçen oda elemanları ahşap malzemenin çeşitli tekniklerde uygulanmasıyla elde edilmiş ve süslenmişlerdir. Ancak ne yazık ki günümüz çağdaş yapım sistemleri ve değişen, gelişen mimarlık akımları, bizlere ahşap malzemeyi unutturmuş, dolayısıyla da ilgisizlik yüzünden Türk evi yok olmaya terk edilmiştir. Oysa çağdaş bir yerel mimari; ancak geleneksel verniküler mimari mirasları koruyup, onlara sahip çıkarak; sağlam bir temeli hakkıyla koruduktan sonra onun üzerine kurulabilir.
Kapalı yüzme havuzlarında aydınlatma ve Gazi Üniversitesi Kapalı Yüzme Havuzu örneği

Bu tez çalışmasında; kapalı yüzme havuzlarında oluşturulması gereken aydınlatma kriterleri incelenmiştir. İzleyicinin ve yüzücülerin kullandığı yüzme havuzundaki aydınlatma aygıtlarının uygun biçimde yerleştirilmesi için gerekli olan doğal ve yapay aydınlatma niceliği ve nitelikleri araştırılmıştır. Özellikle kapalı yüzme havuzlarında yapay aydınlatmada kullanılan aydınlatma aygıtlarının izleyiciler ve yüzücüler üzerinde etkileri incelenmiştir. Uygulama bölümünde ise; Gazi Üniversitesi kapalı yüzme havuzu; örnek araştırma mekanı olarak seçilerek bu mekanın yapay aydınlatması teorik bölümde verilen bilgiler doğrultusunda eleştirilmiş ve sonuçlar değerlendirilerek, alternatif öneriler geliştirilerek tartışılmıştır.
Beyoğlu bölgesi tekke yapılarının mevcut durumunun saptanması ve Turabi Baba Tekkesi'nin günümüz şartlarında değerlendirilmesi

Günümüze büyük bir kısmı ulaşamamış olan geleneksel Türk yapılarının ilk adımda belgelenerek, kültür mirasımıza kazandırılması hepimizin görevidir. Bu çalışmada, Turabi Baba Tekkesi detaylı olarak incelenmiş ve geniş kapsamda da Beyoğlu Tekkeleri'nin envanteri çıkarılmaya çalışılmıştır. Giriş bölümünde bu çalışmanın hangi amaçla yapıldığı, hangi konulan kapsadığı ve çalışmada izlenilen yöntem açıklanmıştır. I. Bölüm'de, islam'da tasavvufi düşüncenin ortaya çıkış süreci ile bu felsefenin tarikatlar şeklinde kurumsallaşmalarından ve bu kurumların bir ürünü olan ilk tarikat yapılarından söz edilmiştir. Daha sonra bu kurumların Anadolu'daki etkileri açıklanmaya çalışılmıştır. Bölümün sonunda ise tarikatların İstanbul'da yayılma süreçleri ve kurdukları ilk tarikat yapılan ele alındıktan sonra,' istanbul tekkelerinin mimari programlan genel anlamda açıklanmış ve İstanbul tekkeleri işlevleri açısından değerlendirilmiştir. II. Bölüm'de Beyoğlu'nun tarihçesi kısaca anlatılmıştır. III. Bölüm'de tarih boyunca Beyoğlu'nda varlık gösteren tarikatların kurdukları tekkeler, kuruldukları dönemlere, ait oldukları tarikatlara, günümüze ulaşıp ulaşmamalarına, vakfiyelerine ve haklarında alınan kurul kararlarına göre değerlendirilmiş ve elde edilen sonuçlar tablolar halinde aktarılmıştır Ayrıca, Beyoğlu Bölgesi'ndeki her bir tekke için detaylı incelemelerin de yapıldığı anıt fişleri hazırlanmış ve bölüm sonunda Kasımpaşa bölgesi ve Kadiriliğin İstanbul'daki yayılımı değerlendirilmiştir. IV. Bölüm'de ise Kasımpaşa Turabi Baba Tekkesi'nin konumu ve tarihçesi hakkında detaylı bilgi verilmiştir. Günümüzde mevcut olmayan yapının mimarisi, eldeki belgeler ışığında detaylı olarak incelenmiş ve alınan ilke kararlan belirtilerek tekkenin günümüz koşullarında nasıl bir yol izlenerek kamu yararına sunulabileceğine dair bir öneri getirilmiştir. I
Tasarım yönetiminde haberleşme ve bunun son ürün kalitesine etkisi

Mimarlıktaki proje yönetiminin önemli bir aşaması olan tasarım yönetiminde haberleşme son ürünün kalitesini doğrudan ya da dolaylı olarak etkilemektedir. Bu çalışmada tasarlama ürününde arzulanan kalite düzeyine ulaşabilmek için önemli bir kalite unsuru olan organizasyon içi haberleşme kalitesinin de korunması gerektiği varsayılmıştır. Bu doğrultuda haberleşme konusu i) büro içi haberleşme, ii) büro dışı gruplarla haberleşme, iii) proje tasarım grubu arası haberleşme ve iv) insan-makine etkileşimi ana başlıklarıyla irdelenmiştir. Aynı zamanda proje yönetimi, tasarım yönetimi süreci, organizasyon tipleri, büro modelleri ve kalite gibi haberleşmeyi etkileyen çeşitli unsurlar araştırma kapsamına girmiş ve bu konulardaki literatür incelemesi araştırma içinde özetlenmiştir. Araştırma sürecinde, derinlemesine saha çalışması metodu kullanılarak büyük ölçekli bir inşaat firması olan Koray İnşaat proje grubunun haberleşme kalıpları incelenmiş ve bu gurubun uygulamasını yaptığı Demirbank projesinin kalitesi üzerinde bu kalıpların etkisi değerlendirilmiştir. Bir yıllık süre içerisinde yapılan bu saha çalışmasının sonucunda elde edilen tüm bulgular araştırmanın içinde sunulmuştur. VI