turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Restorasyonda strüktürel sorunlar. Taş yapılarda konunun irdelenmesi ve örnekler

Restorasyonda strüktürel sorunlar konulu çalışmanın kapsamı, taş yapılar ile sınırlandırılmış ve bu bağlamda konu irdelenmiştir. Mimari eserleri tarihi, estetik ve teknik özellikleri korunarak gelecek nesillere aktarmak amacıyla tez kapsamında konu incelenmiştir. Çalışmanın ilk iki bölümünde taş malzeme ve taş yapı taşıyıcı sistemim oluşturan öğelere ilişkin gerekli açıklama ve tanımlar yapılmıştır. Yapıda kullanılan taş türleri incelenerek taşıyıcı sistemdeki kullanım teknikleri belirlenmiştir. Üçüncü bölümde taş yapıların bozulma nedenleri, dış ve iç etkenler olmak üzere iki ana başlık altoda derlenmiştir. Bu etkenlerin yapı üzerindeki tahribat türleri belirtilmiştir. Söz konusu hasarların tespit edilmesinde kullanılan yöntemler dördüncü bölümde ele alınmıştır. Bunlar alt yapıda ve üst yapıda olmak üzere iki bölüm olarak incelenmiştir. Yığma taş yapıların temel sistemi ve zeminin iyileştirilmesi, üst yapı taşıyıcı sisteminin sağlamlaştırılması ve yapı malzemesinin koruma ve güçlendirilmesi kapsamında incelenmiştir. Beşinci bölümde belirtilen onarım yöntem ve teknikleri, altıncı bölümde ise taş yapılar üzerindeki uygulamaları ele alınmıştır. Taş yapı örneklerinin belirlenmesinde farklı tür ve ölçekte farklı sorunları bulunan yapıların seçilmesine gayret edilmiştir. Derlenen bu bilgiler ışığında yedinci bölümde çalışmanın tablolar yardımıyla sentezi oluşturulmuştur. Bu çalışma sonucunda, mimari mirasın tarihi, estetik ve teknik özellikleri korunarak bizden sonraki nesillere iletilmesi amacıyla taş yapıların sağlamlaştırılması ve korunmasında dikkat edilmesi gereken noktalar ortaya konmuştur. Varılan sonuç, her yapının strüktürel sonralarının bilimsel veriler sonucunda belirlenmesi gerektiğidir. Restorasyon yöntem ve tekniklerinin seçilmesinde varsayımlara yer yoktur. Ancak bu hassasiyette hazırlanan çalışmalar ile mimari miras tarihi, estetik ve teknik özellikleri korunarak gelecek nesillere aktarılması sağlanabilecektir.
Dış cephe kaplamalarının incelenmesi, Tarihi Yarımada Cibali Mahallesi

Kent kimliklerinin tarihi süreçte değişimi ve günümüzdeki kimlik oluşumları mimari yapılardaki kabuk tasarımı ve malzeme tercihleri ile oluşmaktadır. Mimari yapılarda dış cephe görünümü kullanıcı ile birincil iletişimin ve etkileşimin gerçekleştiği yapı elemanıdır. Bu çalışmada istanbul ili tarihi yarımada bölgesinde bulunan cibali mahallesi bölge olarak tercih edilmiştir. Cibali mahallesi tarihi süreçte kabuk kimliği açısından değişimlere uğramış, mahalleyi oluşturan mimari yapılarda taşıyıcı sistem ve dış cephe görünümü olarak çeşitlilik içermektedir. Günümüzde cibali mahallesinde bulunanan mimari yapıların taşıyıcı sistem, dış cephe görünümleri ve kullanıcı tercihlerinin mahalle kapsamında incelenerek tespit edilmesi amaçlanmıştır. Cibali mahallesi inceleme bölgesi olarak seçilmiştir. Mahalle; Fatih ilçesinde yavuzsultanselim, zeyrek ve yavuzsinan mahallelerinin merkezinde hal için batı kıyısında yer almakta olup kasımpaşa semti ile karşılıklı bir konumda bulunmaktadır. Bizans döneminin önemli bir yerleşkesi olan Cibali, Osmanlı döneminde de konaklama bölgesi olarak öncelikli tercih edilen alanlardan olmuştur. Bölge adını Osmanlı İmparatoru Fatih Sultan Mehmet hanı'ın 29 mayıs 1453 tarihinde İstanbulu fethi sırasında 'Porta Puteae' veya 'Porta del Pozzo' olarak adlandırılan kapıdan Bursa subaşısı Cebe Ali Bey'in istanbula girmesi ile Cibali adını almıştır. Tarihi süreçte İspanyol yahudileri, Bizans rumları ve Osmanlı türkleri ne ev sahipliği yapmış olan bölge faklı din ve milletlerin yaşamış olduğu kültürel bir miras bölgesidir. Farklı dönem yapılarının bulunduğu Cibali bölgesi kültürel zengiliğiyle araştırma bölgesi olarak belirlenmiş farklı cephe kaplamala malzemelerinin uygulandığı bir alan görülmüştür. İnceleme Cibali mahallesi kapsamında 756 adet yapı üzerinde olmuştur. Cibali mahallesi kapsamında 756 adet yapı üzerinde taşıyıcı sistemleri ve bu sistemlere entegre edilen dış kabukları incelenmiş ve fotoğraf olarak sunularak Ada kapsamında kullanılan malzemeler renk sınıflandırması yapılarak haritada işlenmiştir. Yapılan incelede toplam Cibali mahallesi'nde bulunan 47 ada içerindeki 756 yapı'nın taşıyıcı sistemi ve Dış cepheleri incelenmiştir. Bu inceleme kapsamında; 185 adet cephede ahşap, 10 adet cephede doğal taş, 2 adet cephede taş kaplama, 165 adet cephede çimento sıva, 260 adet cephede çimento sıva + boya, 4 adet cephede kompozit panel, 11 adet cephede tuğla, 117 adet cephede cam mozaik ve 1 adet cephede fayans kaplama uygulamaları görülmektedir Cibali mahallesi içerindeki 47 adanın dış cephe görünümü esas alınarak yapılan sınıflandırması mahalle kapsamında haritaya dönüştürülmüştür. Yapılan bu çalışma mahalle kapsamındaki cephe görünümüyle oluşmuş çeşitlilik ve farklılığı harita görünümünde bizlere sunmaktadır.
Sarıyer Yeni Mahalle Caddesi 118 No'lu yapının restorasyon projesi

Sarıyer Yeni Mahalle Caddesindeki 118 kapı nolu yapı 19. y. y. başlarında, Art Nouvaeu tarzında yapılmış ve günümüze kadar özgünlüğünü büyük ölçüde korumuştur. Boğaziçi'ndeki Avrupa etkisinin mimari bir ürünü olarak cephesindeki bezemelere karşın yapı, tipik karnıyarık ve orta sofalı Türk evi özelliklerini taşımaktadır. Günümüzde, yapının her katının ayrı kullanıcısının olmasından dolayı, yapıda bir takım değişikliklere rastlanmıştır. Bu değişiklikler, 20 yy. ın sonlarında yapı sahibi tarafından yapılan tadilat sırasında gerçekleşmiş ve yapının işleyiş şemasını büyük ölçüde bozmuştur. Çalışmada yapının mevcut durumunun belgelenmesi, tarihsel gelişim sürecinin araştırılması ve korunmasına yönelik müdahalelerin belirlenmesi hedeflenmiştir. Kaynak araştırmaları, ölçümler ve çizimler sonucunda yapının rölöve çizimleri, restitüsyon önerisi ve restorasyon projeleri hazırlanmıştır. Yapılan bu çalışmalarla elde edilen bulgular çalışmanın sonuç kısmında değerlendirilmiştir.
Yığma yapıların sonlu elemanlar yöntemine dayalı analiz modelinin oluşturulmasında fotogrametrik verilerin kullanılması

Tarihi ve kültürel mirasın belgelenmesinde çeşitli yöntemler vardır. Fotoğraflar, eskizler, perspektifler, video kayıtlan vb belgelerin yanı sıra fotogrametri yöntemiyle veri toplama da bir belgeleme yöntemidir. Gelişen bilgisayar teknolojisi ile fotogrametrinin mimarlıkta kullanılması yaygınlaşmaktadır. Fotogrametrik veri toplama diğer yöntemlere göre daha hızlı ve daha hassas bir yöntemdir. Fotogrametri yönteminde metrik kameralarla fotogrametrik ölçme teknikleri ve laser tarama ile ölçme teknikleri kullanılmaktadır. Bu yöntemlerin her ikisinden de elde edilen veriler mimarlıkta kullanılabilir. Böylelikle yapının rölövesinin çıkarılması ve çİ2İmlerinin yapılması için harcanan emek ve süre azalmış olur. Yapının mevcut durumunun tespit edilmesi için yapının üç boyutlu modelinin oluşturulması gerekmektedir. Bu modelin sayısal analizi yapılarak yapının durumu tespit edilir. Bu işlemler için çeşitli sayısal analiz programlan kullanılmaktadır. Bunlardan en yaygın olanı sonlu elemanlar yöntemine dayalı analiz programlandır. Yapının sonlu elemanlar yöntemine dayalı analiz modeli çeşitli şekillerde oluşturulabilir. Tez çalışmasında fotogrametrik verilerden yararlanarak analiz modelinin oluşturulması araştırılmıştır. Çeşitli analiz modelleri incelenmiş ve tarihi Eğrikemer üzerinde bir uygulama yapılmıştır. Belli bir programa bağlı kalmadan, fotogrametrik veriler kullanılarak sonlu elemanlar yöntemine dayalı analiz modelleri incelenmiştir. Üç boyutlu düğüm noktalan modeli ve üç boyutlu katı model kurulmuştur. Fotogrametri ve mimarlık disiplinleri ortak çalışmalar yaparak tarihi ve kültürel mirasın belgelenmesi daha hızlı ve daha hassas olarak yapılabilir. Gelişen bilgisayar teknolojisi ile fotogrametrik verilerden yararlanarak yığma yapıların sonlu elemanlar modeli kurulabilir.
Parasites on architecture: An assessment of building additions in Mahmutpasa, Istanbul

Bu tezin ana amacı; İstanbul, Mahmutpaşa Caddesi'nin yapı eklerinin şehrin kültürel ve yapısall çevreye katkılarının ve etkilerinin incelenerek listelenmesidir. Sahaya derin bir bakış için ilgili seçilen küresel parazit mimari örnekleri de incelenmiştir. İstanbul tarihi yarımadasının en gözde alışveriş merkezlerinden biri olan Mahmutpaşa çevresi, yapısall çevresine göre sürekli bir değişim ve adaptasyon içerisindedir. Bu değişimi daha iyi kavrayabilmek için Mahmutpaşa; tarihsel, lokasyon, sosyokültürel ve ekonomik olarak değerlendirilmiştir. Tezin ana odak noktası olan yapısall ekler birçok bakış açısından incelenmiştir. Tüm ekler yapısall, kullanımsal, iliştirilen yerler; çatı, cephe ve müstakil, olarak sınıflandırılmıştır. Tüm yapısall müdahalelerin kullanım faydaları ve yapısall çevresel etkileri sunulmuştur. Tezin temel değerlendirmesinde biyolojik ve mimari parazitimin küresel algısı sunulmuştur. Bunun yanı sıra, zamanla gelişen teknolojinin getirdiği artan ihtiyaçlar da göz önüne alınmıştır. Çalışmanın çerçevesi içerisinde Fatih Belediyesi Sağlıklaştırma Projesi amacı, kapsamı ve yaklaşımı açısından incelenmiştir. Bu incelemenin sonucunda, değişen şartlara adaptasyona izin veren, tarihi mirasa daha fazla zarar verilmesini önleyici, iyileştirici sistemler bir ön çalışma olarak önerilmiştir. Ulaşılacak yeni halin önemli parametreleri olarak kültürel ve ekonomik sürdürülebilirlik, asgari çevresel etki ve kullanıcıların tüm ihtiyaçlarını karşılayabilir bir yapının elde edilmesi kabul edilmiştir.
Importance of condition survey and report of built cultural heritage: Duzce bath

Tarihi yapıların korunması çalışmalarında doğru müdahale kararları, yapının mevcut durumunun doğru analiz edilip değerlendirilmesi ve bu değerlendirmeye bağlı olarak yapılacak çalışmaların belirlenmesi ile verilebilir. Avrupa StandardizasyonKomitesi, kültürel mirası koruma çalışmalarında kullanılmak üzerestandardizasyon oluşturma çalışmalarına başlamıştır. Geliştirilen standartlardan birisi, 2012 yılında kabul edilen ''Kültürel Miras Yapılarının Mevcut Durumunun İncelenmesi ve Raporlanması'' dır. Türk Standartları Enstitüsü, bu standartı tarihi yapıların korunması çalışmalarında kullanılacak bir standart olarak kabul etmiştir. Dolayısıyla tüm kurumlar, Türkiye'de yapılan koruma çalışmalarında bu standarta uymak zorundadır. Bu standart, kültürel mirasın mevcut durumunun nasıl değerlendirileceğini, belgeleneceğini, kaydedileceğini ve rapor edileceğini tanımlamaktadır. Standart, ihtiyaçların ve korumanın esaslarının belirlenmesi çalışmalarında uygulanmaktadır. Bu tezin amacı bir örnek çalışması üzerinde standartı kullanmaktır. Seçilen örnek İzmir'deDüzce Hamamı'dır. Çalışma yapıda görsel gözlem ile başlatılmıştır. Çalışmada gerekli yerlerdedijital kamera, çelik metre ve aydınlatma cihazları kullanılmıştır. Çalışma, binanınstabilitesini ciddi biçimde etkileyen yıkılmış duvarlar, kemerler ve kubbelerdenbaşlamıştır. Düzce Hamamı'nın durum raporunda hasar tespiti ve sınıflandırılması yapılmış ve önerilerde bulunulmuştur. Hasarların çoğunun acil müdahale edilmesi gereken yapısall bozulmalar olmasına rağmen, bazı ciddi malzeme bozulmaları da gözlenmektedir. Malzemelerde ve horasan sıvalarda mikrobiyolojik kolonizasyonlar, siyah ve beyaz tortular ve çiçeklenmeler tespit edilmiştir. Horasan sıvalarına yapılacak müdahaleler temizleme ve sağlamlaştırma işlemidir. Orijinal horasan sıva kazınmamalıve yeni bir sıva uygulanmamalıdır.
Zeyrek İbadethane arkası sokaktaki iki ahşap konutun restitüsyon ve restorasyon projesi

İstanbul'un geleneksel dokusunun hala var olduğu semtlerden biri olan Zeyrek, tarihsel gelişimi içinde daima konut ağırlıklı bir yerleşim merkezi olmuştur. Bu tez çalışmasında, E ve G olarak adlandırılan, geleneksel ahşap konut mimarisinin iki örneği olan yapıların detaylı rölövesinin alınması amaçlanmıştır. Bölüm 2'de Zeyrek bölgesinin tarihi anlatılmaktadır. Zeyrek'teki ilk yerleşimin kesin tarihi bilinmemekle birlikte, Konstantin'in dördüncü tepe üzerine inşa ettirdiği Havariler Kilisesi ile bölge önem kazanmaya başlamıştır. Comnenos'lar döneminde yaptırılan Pantokrator Manastın ile bu gelişme devam etmiştir. Bölge Comnenos sülalesi, Latin İmparatorluğu ve Paleologlar'in hakimiyetlerinin ardından Osmanlı İmparatorluğu'nun eline geçmişştir. Fatih Sultan Mehmet'in yeni inşa ettirdiği veya mevcut yapıları kullanarak oluşturduğu, dinsel ve kamusal yapılar için vakfettiği mülkler zamanla özel mülkiyete dönüşmüştür. Semtte çıkan yangınlar sonrasında yapılan modern düzenlemeler semtin dokusunun bozulmasına neden olmuştur. Geleneksel yapıların korunması ile ilgili çalışmalar 1960 yılında başlamıştır. Bölüm 3 ve 4'te E ve G yapılarının ayrıntılı tanımlamaları yer almaktadır. Bölüm 5'te ise her iki yapının strüktürel özellikleri anlatılmıştır. Moloz taş temel duvarı üzerindeki ahşap karkas yapıların dış cepheleri ahşap kaplamalıdır. Karkas aralıklarının büyük bölümü dolgusuzdur. Duvar iç yüzeyleri bağdadi üzeri Horasan harcı sıvalıdır. Dikme kiriş bağlantılarında çok basit geçmeler ve dökme demir çiviler kullanılmıştır. Yapıların büyük bölümünde sık halkalı bir çam türü kullanılmıştır. Döşemeler tek yönlü kirişlemelidir. Tavanlarda basit geometrik şekillerde profilli çıtalarla yapılan süslemeler yer almaktadır. Kapılar ile ilgili çok az veri mevcuttur. Bölüm 6'da mevcut yapılar ile Zeyrek semti geleneksel konut mimarisi karşılaştırması yapılmıştır. Öncelikli olarak bölgede yapılan kişisel gözlemler ve çeşitli kaynaklardaki bilgilerden faydalanılarak tipolojik özellikler belirlenmiştir. Bu özelliklerin büyük bölümü E ve G yapılarında da görülmektedir. Bölüm 7 restitüsyonlan içermektedir. Rölöve, tipolojik analizler, fotoğraflar ve belgeler restitüsyon kaynaklarıdır. E yapısı restitüsyonu varsayımlara dayanmaktadır. Cephe restitüsyonlan yapılabilmekle birlikte plan şeması netleştirilememiştir. G yapısı daha düzgün bir şema çizmesine rağmen büyük bölümünün restitüsyonu tipolojik analizlere dayanmaktadır. Ancak dış cephe konturlan ile ilgili kararlar, harita ve fotoğraf gibi görsel kaynaklardan elde edilen bilgilerle verilmiştir. Bölüm 8 'de ise restorasyon kararları yer almaktadır. Özgün boyutların değişmemesi ve konaklama işlevi dolayısı ile pansiyon olarak kullanılmaları önerilmektedir.
Konut reklamları üzerinden yaşam tarzı sunumunun incelenmesi

Post-modern dönemde tüketim, bireyin toplumsal statü kazanmak amacı ile kimliğini oluşturma sürecinde kullandığı bir araç haline gelmiştir. Bireyin tükettiği ürünler üzerinden kimliğini oluşturması, onun aynı zamanda 'yaşam tarzı' nı da oluşturmaktadır. Konut ise bu dönemde inşaat sektöründe yaşanan gelişmeler sonucunda, hızla üretilip satılabilen, bir tüketim nesnesi haline gelmiştir. Bu durum konuta sosyal bir anlam yüklemiş; konutun, bireyin kimliğinin ve yaşam tarzının göstergesi olmasına neden olmuştur. Piyasada yer alan konut reklamları da tüketicileri bu algı ile manipüle etmektedirler. Konut sadece barınma ihtiyacını karşılayacak bir mekandan çok 'yeni bir yaşam tarzı' vaat eden mekan olarak pazarlanmaktadır. Konut reklamlarında vaat edilen yeni yaşam tarzının, sözel ya da görsel olarak hangi imgeler üzerinden tüketicilere pazarlandığını incelemek bu çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Bu amaç doğrultusunda yirminci yüzyılın son çeyreğinden itibaren ülkenin tirajı en yüksek gazetesi olan 'Hürriyet' gazetesinde yayınlanan konut reklamları taranmıştır. Tez çalışması kapsamında 1990- 2019 arasında yayınlanan reklamlar arasından rastgele 134 konut reklamı seçilmiş, seçilen reklamların farklı bileşenleri -reklam metni, reklam sloganı ve reklam görselleri- yeni yaşam vaadinin hangi imgeler aracılığı ile tüketicilere sunulduğunu araştırmak amacı ile içerik analizi yönteminden yararlanılmıştır. içerik analizi reklamın hem sözel hem de görsel bileşenlerine uygulanmış, bu bileşenlerde 'yeni yaşam tarzı'nı ifade eden kavramlar sorgulanırken Ulrich Kriese ve Roland W. Scholz'un (2011) 'Lifestyle Ideas of House Builders and Housing Investors' makalesindeki 'yaşam tarzının boyutları' modeli kullanılmıştır. Bu model üzerinden araştırmaya yön verecek sorular oluşturulmuş, çalışmanın son bölümünde ise bu modelin desteğiyle incelenen kavramlar üzerinden araştırma sorularına yanıt verilmiştir.
Site as a generative force to architectural theory

Son dönem mimarlık yaznınında 'bağlam' tartışmaları,'arazi'yi bağlam yerine güçlü bir kavramsal alternatif olarak gören tartışmalara doğru yol almıştır. Bu gelişmenin izleri, 1940'larda İkinci Dünya Savaşı sonrasında yıkılan Avrupa kentlerinin yeniden inşaasına yönelik olarak aşama aşama ortaya çıkan bağlam tartışmalarına kadar sürülebilir. Arazi üzerine tartışmalar, İkinci Dünya Savaşı sonrası ortaya çıkan, 1960 larda çeşitlenen ve 1980 sonrası ortadan kaybolan bağlam tartışmalarının önemli parçalarını içerir. Arazi üzerine tartışmalar, kente karşı kır ya da doğaya karşı kültür gibi ikili zıtlıkların postyapısallcı sorgulaması sonucu peyzaj mimarlığında çığır açan değişikliklerin meydana gelmesi ile 1980ler sonrası içeriği genişleyen peyzaj kavramı ile de zenginleşmiştir. 1980 lerle birlikte, doğalı kültürel bir yapı olarak ele alan genişleyen peyzaj kavramı, arazinin, zamansal, çok-ölçekli, performatif, uyumlanan ve ilişkisel anlamlarına yönelik geniş kapsamlı formülasyonların üretilmesine neden olmuştur. Bu gelişmeler, yakın zamanda, mimarlık ve peyzaj mimarlığı arasında kentleşmeye ilişkili olan bir yakınlaşma ortaya çıkarmaktadır. Bu çalışma, geç yirminci yüzyıl ve erken yirmi birinci yüzyılda, mimarlık ve peyzaj mimarlığı için 'arazi'nin neden önemli bir hedef haline geldiğinin tesadüf eseri olmadığı ortaya koyan eleştirel bir sorgulamasıdır. Bu tez, aynı zamanda arazinin son dönemdeki formülasyonlarının, arazi, mimarlık ve peyzaj mimarlığı arasındaki ilişki üzerine kuram ve pedagojiye ilişkin spekülasyon yapmak için zengin bir alan sunduğunu ortaya koymaktadır.
Hafif giydirme cephe sistemler, çift cephe prensip ve uygulamalarının incelenmesi

Bina taşıyıcı sisteminden bağımsız olup bina dış yüzeylerine asılarak giydirilen, yük taşımayan fakat yük ileten elemanlardan oluşan, binanın dış ortam ile ilişkisini istenen performansları sağlayarak kuran dış örtü sistemleri şeklinde tanımlayabileceğimiz giydirme cepheler, günümüzde çok fazla kullanım alanına sahiptirler. Bu tezde giydirme cephelerden hafif giydirme cepheler ile gelişen giydirme cephe teknikleri ve uygulamaları incelenmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde, giydirme cephe sistemlerin tanımı, özellikleri ve tarihçesi anlatılmıştır. Ağır ve hafif giydirme cepheler olarak sınıflandırılan sistemin genel özellikleri çeşitli çizimler yardımıyla anlatılmıştır. İkinci bölümde hafif giydirme cepheyi oluşturan bileşenler; taşıyıcı iskelet, örtü bileşenleri, tespit bileşenleri ve opak bölgeler olarak adlandırılan parapet bölgeleri anlatılmış ve gerekli çizimlerle sistem incelenmiştir. Üçüncü bölümde hafif giydirme cephenin türünün belirlenmesi için binaya, giydirme cephelere ve fiziksel çevreye ait kriterler incelenmiştir. Çeşitli veriler incelenerek belirlenen sistem türünün doğru kurulumunun önemi anlatılmıştır. Dördüncü bölümde, sistemin performansını etkileyen kriterler üzerinde durulmuştur. Beşinci bölümde gelişen giydirme cephe sistemleri içinde kullanıcı konforunu arttıran ve enerji tassaruf u sağlayan çift cephe sistemler ele alınmış sistem türleri, farklı uygulamalar, çeşitli çizim ve resimler ile incelenerek sistem anlatılmıştır. Sonuncu bölüm olan altıncı bölümde hafif giydirme cephelerin genel kullanım amacından hareketle sistemin kuruluşunun düzgün olmasının önemi ve kullanım kolaylığı ve enerji kullanımı açısından gelişen yeni sistemlerin getirdikleri ele alınarak tez sonuçlandırılmıştır. II
Kültürel değişim süreci içerisinde Türk konutlarının mahremiyet açıdan incelemesi

Mimarlığın uğraş noktası olan mekanın dördüncü boyutu olan 'zaman', 'kültür' kavramını da içermektedir. Kültürleri en iyi yansıtan kavram konut, konutu biçimlendiren kültürel kavram ise davranıştır. Kültürün evrensel bir konu oluşu ve tezin amacı Birinci Bölüm'de açıklanmıştır. İkinci Bölüm'de, 'çevre' kavramına değinilmiştir. Kültür, davranış ve konut kavramları, çevreyi oluşturan faktörler içinde incelenmiştir. Türk kültürü ve konutunun tarihsel süreç içinde geçirdiği değişimler, mekansal davranışlar açıklanmıştır. Davranış ve konutun kültür ile ilişkilerine değinilmiştir. Üçüncü Bölüm'de, bir önceki bölümde 'davranış' kavramı içinde tanımlanan 'mahremiyet' davranışı genişletilmiştir. Konutların biçimlenişindeki yeri ve farklı kültürlerin konutlarında yorumlanışı anlatılmıştır. Türk konutundaki mahremiyetin kaynaklan, kültürel değişim süreci içinde incelenmiştir. Geleneksel köy konutu gecekondu ve modern kent konutundaki mahremiyet anlayışı, Dördüncü Bölüm'de araştırılmıştır. Ülkemizde, geleneksel gruplarla modern grup arasında, mahremiyet anlayışı açısından kopukluk olduğu sonucu çıkarılmıştır. Beşinci Bölüm'de ise, toplumumuzda mahremiyet anlayışları birbirine ters gruplar bulunduğu, bunun nedeninin tarihsel süreç içindeki etkilerden kaynaklandığı sonuç olarak çıkarılmıştır.
Konut yerleşmelerinde değişimin irdelenmesi: İstanbul

Bu çalışmada, İstanbul'da kamu ve özel sektör gibi farklı konut üretim yolları ile 1922'den günümüze uygulanan ve uygulanmakta olan konut yerleşmeleri planlarının benzer ve farklı yönleri üzerinden bir değerlendirme yapılmış, süreç içerisinde gerçekleşen değişimler analiz edilmiş ve uygulanan/uygulanmakta olan konut planları ile ilgili oluşan durumlar ele alınmıştır. Değişimin izlenebilmesi için örneklem sayısının geniş tutulması, yıl aralığının fazla olması ve farklı üreticilere ait konut yerleşmelerinin seçilmesi göz önünde bulundurulmuştur. İstanbul kentinde uygulanan ve uygulanmakta olan konutların biçimi birbirinden farklılık gösterse de, konut planlarının belirli plan tipolojileri üzerinden tasarlanarak uygulandığı anlaşılmıştır. Yapılan analizleri literatürdeki çalışmalarla karşılaştırdığımızda, konut yerleşmelerinde üreticisinden bağımsız olarak benzer yapıda konut içi planlaması ile bir standartlaşmanın oluştuğu sonucuna varılmıştır.