turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Mersin geleneksel konut mimarisinin ekolojik yönden incelenmesi

Bu çalışma; 19. yüzyılda Akdeniz'de bir liman kasabasıyken, hızla büyüyüp gelişerek, metropole dönüşen Mersin kentindeki geleneksel konut mimarisinin ekolojik yönden incelenmesini kapsamaktadır. Teknolojik gelişmeler ve hızla artan yapılar enerji kullanımındaki artışlara, doğal kaynakların tükenmesine ve çevrenin zarar görmesine sebep olmaktadır. Ekolojik mimarlık bu sorunlara çözüm üretmek amacıyla ortaya çıkmış bir kavramdır. Bu yüzden çalışmanın kuramsal kısmında; çevre, ekoloji ve ekolojik mimarlık kavramları irdelenmiştir. Alan çalışmasında yer olarak Mersin ili seçilmiş ve ilin kent tarihi, coğrafi konumu, iklim özellikleri, sosyo-kültürel durumu ve doğal kaynakları anlatılmıştır. Alandan seçilen örnek geleneksel evlerle ilgili sayısal veriler ve objektif sonuçlar elde etmek için ekolojik tasarım kriterleri dikkate alınarak fişler oluşturulmuştur. Kentin merkezinde bulunan kentsel sit alanındaki 30 yapı hazırlanan fişler doğrultusunda incelenerek, yapıların ekolojik yönden durumları ortaya çıkarılmıştır. Elde edilen bulgular tablo ve grafiklerle anlatılmıştır. Sonuç olarak bu çalışma, Mersin geleneksel konut yapılarının ekolojik yönden durumlarını ortaya koymakta ve Mersin'de yapılacak yeni tasarımlara ışık tutacak niteliktedir.
Çağdaş mimarlıkta mekan, yer ve mekansallık tartışmaları - cermodern örneği

Bu tez çağdaş mimarlıkta mekan, yer ve mekansallık tartışmalarını Fenomenolojik ve Hermenötik yaklaşımları kullanarak ele almakta ve CerModern yapısı üzerinden örneklendirmektedir. Sosyo-ekonomik ve sosyo-kültürel değişimler ile ortaya çıkan farklı yaşam tarzları, mimari açıdan da farklı ihtiyaçları doğurarak, mimarinin bu ihtiyaçlara yanıt vermesini beklemektedir. Bu nedenle çalışma, mimaride farklı bakış açılarını özne-mimarın gözüyle yakalama amacındadır. Bu amaca iki adımda ulaşılmaya çalışılmıştır. Birinci adımda, yirminci yüzyılda çağdaş mimaride sıklıkla kullanılmaya başlanan, Fenomenolojik ve Hermenötik yaklaşımlar irdelenerek, mimaride nasıl kullanıldığı ele alınmıştır. İkinci adımda ise, şeyleri kendinde olarak anlamlandırma yoluyla özün yakalanması ve ufukların kaynaşması, mekan, yer ve mekansallık bağlamında değerlendirilmiştir. Mekan-öznenin, mimar-özne tarafından anlama ve yorumlanmasının biricik-öznel bir anlama ve yoruma işaret ettiği CerModern örneği ile sunulmaya çalışılmıştır.
Evaluation of urban regeneration issues for an early 20th century quarter: Kadiköy-Yeldeğirmeni

1960'larda yeni bir kavram olan soylulaştırma, bir çeşit yerleşimin dönüşümü anlamında kullanıldı ve 1970'lerde ve 1980'lerde dünya çapında önem kazandı. Kavram, üst gelir grubu insanlar tarafından istila edilen, bazı yenileme projeleri ardından etkili ve pahalı mahallelere dönüştürülen mahalleler için kullanıldı. Bu süreç, eski yerleşenlerin yerinden oynaması, fiyatların artışı, toplumdaki insanlar arasında çatışma yaratması, sosyal çeşitliliği yok emesi gibi sebeplerle eleştirilmektedir. Farklı soylulaştırma dalgaları İstanbul'un bazı mahallelerinde dönüşümlere neden olmuştur. Kadıköy'ün erken bir 20. y. y. kent mahallesi olarak Yeldeğirmeni, mahallenin tarihi karakteri, Kadıköy merkezine yakın konumu, çeşitli ulaşım imkanları ve öncüler ile yatırımcıların varlığı gibi bazı özellikleri nedeniyle gelecek yıllarda soylulaştırma tehdidi ile karşılaşabilecek potansiyel bir alandır. Sürdürülebilir yerleşmelerin çevresel kaliteyi ve oturanların yaşam şekillerini iyileştirdiği, sosyal birliği sağladığı, sosyal bilinci arttırdığı göz önüne alındığında, bu tez soylulaştırmanın engellenebilmesi amacıyla Yeldeğirmeni için sürdürülebilir yenileşme modeli önermektedir. Alanda mekansal ve sosyal analizlerin yapılması için Yeldeğirmeni'ndeki İskele Sokak seçilmiştir. Bu analizlere göre fiziksel ihtiyaçları, fiziksel müdahaleleri, işlevsel kararları, sosyal ve çevresel önerileri ve ortalama toplam maliyeti içeren pilot bir yenileşme önerisi elde edilmiştir. Bir sokaktaki yenileşme önerisi göz önüne alınarak Yeldeğirmeni'nin genelindeki yenileşme süreci için bazı kararlar oluşturulmuştur.
A proposal for a retrofitting model for educational buildings in terms of energy efficient lighting criteria

Öğrenme ve çalışma performansını arttırması ve tüm gün kullanılan mekanlar olması nedeniyle, eğitim yapılarında enerjinin etkin kullanımı açısından doğal aydınlatmanın yapay aydınlatma ile birlikte verimli bir şekilde değerlendirilmesi önemlidir. Bu çalışmanın amacı, seçilen mekanlar için görsel konfor koşullarına uygun olarak optimum gün ışığı değerleri ile minimum enerji tüketimi için yapay aydınlatma tasarım parametrelerini araştırmaktır. Bu amaca yönelik olarak, bir eğitim yapısı olan İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü Makine Mühendisliği Binası'nda farklı yönlere bakan, farklı büyüklük, işlev ve cephe tasarımına sahip altı adet mekan seçilmiş, değerlendirme yapılarak iyileştirme önerilerinde bulunulmuştur. Seçilen bu mekanların ortak sorunu, gün ışığı doğal aydınlatma ve enerji etkin kullanım açısından sahip oldukları özelliklere göre uygun cephe tasarımlarına sahip olmamalarıdır. İyileştirme çalışmalarında; pencere cam geçirgenliği, çerçeve katsayısı, ışık rafı, gölgeleme elemanları, yüzey renkleri, armatür tipi ve düzeni gibi çeşitli parametreler üzerinden oluşturulan senaryolarda DIALux programı kullanılarak hesaplamalar yapılmıştır. Uygulamada, gölgeleme otomasyon sistemine bağlı olarak çalışan akıllı sensörler yardımıyla, gün ışığından optimum düzeyde faydalanma ve minimum enerji tüketimi sağlanabilir. Bu da görsel konfor ve binalarda enerji etkinliği için iyi bir çözüm olacaktır. Benzer sistemler için ön bilgi oluşturacak girdi parametrelerinin optimum değerlerinin belirlenmesi çalışmanın odak noktasıdır. Enerji etkin aydınlatma performansına sahip bir eğitim yapısı için yapılacak iyileştirmelere yönelik farklı senaryolara göre elde edilen sonuçların değerlendirilmesi tasarımcılar, mimarlar ve araştırmacılar için bir rehber niteliğinde olacaktır.
Zeyrek İbadethane Arkası Sokak 14 no. lu konağın restorasyon projesi

Zeyrek, İstanbul'da, 4. tepe üzerinde yer alan, anıtsal Bizans yapılan ve geleneksel Osmanlı konutlarını içeren mimari dokusuyla önemli bir tarihsel merkezdir. I. Constantinus döneminde, sur içine dahil edilen bölgede, Bizans dönemine ait, önemli manastır ve kilise yapılan bulunmaktadır. Bölgenin en önemli dini yapısı, Pantokrator Manastın olarak bilinen, hastane, kilise ve eğitim yapılan kapsayan komplekstir. İmparator mezarlığı işlevini de yürüten manastır kompleksi, Osmanlı döneminde, Fatih Sultan Mehmet tarafından Molla Zeyrek Camisi adı altoda medrese ve camiye çevrilmiştir. İbadethane Arkası Sokak, 14 no. lu konak, Molla Zeyrek Kilise Camisi'nin kuzeyindeki parselde, üç bahçe içerisinde, ayrık düzende oluşturulmuş, selamlık ve harem bölümleri iki ayn yapı olarak tasarlanmıştır. Yapının harem bölümü, 1979 yılında geçirdiği yangın sonucu yok olmuş, bu bölümden günümüze, kagir mahzenler, özel hamam, bir oda ve sofa mekanı ulaşabilmiştir. Selamlık bölümü, özgün özelliklerinin büyük bir bölümünü koruyarak günümüze ulaşabilmiştir. Bu çalışmanın amacı, Zeyrek Kilise Camisi'ne yakın konumu ve Osmanlı dönemi konaklanna özgü özel mekan ve detaylanyla araştırmaya değer olan Zeyrek, İbadethane Arkası Sokak, 14 no. lu konağı, tarihsel geçmişşi ve mimari özellikleri ile gelecek kuşaklara aktarmaktır. Bu amaç doğrultusunda, rölöve, restitüsyon ves restorasyon projeleri hazırlanmış, Zeyrek bölgesi ve Türk konak mimarisi hakkında yapılan araştırmalarla, çalışma desteklenmiştir. XXIX
Sürdürülebilirlik bağlamında Şile kent dokusu analizi: Camcı ve Cami sokakları

Bu çalışmanın yapılma sebebi, koruma kavramının 1990 yılında yasal olarak ilk kez gündeme geldiği Şile ilçesinde, koruma ve sürdürülebilirlik sisteminin bugüne kadar uygulamaya geçirilememiş olmasıdır. Çalışmanın amacı, bu sistemin işlemesini sağlayacak ilkeleri belirleyerek bir çözüm önerisi geliştirmek ve ilçenin başarılı bir korunmuşluk örneği haline gelmesine katkıda bulunmaktır. Çalışmada yapılan ayrıntılı tespitler ve geliştirilen öneriler, model olarak seçilen iki sokak ile sınırlandırılmıştır. Ancak çalışmada ortaya çıkarılan ilkeler, korunmaya değer yapıların bulunduğu tüm sokaklar için geçerlidir. Çalışma beş ana bölümden oluşmaktadır. Bölümlerin öncesinde, çalışmanın temel amacı, kapsamı ve araştırma yöntemi anlatılmıştır. Birinci bölümde; çalışmanın temel ilkesi olan sürdürülebilirlik kavramı tanımlanmıştır. İkinci bölüm, Şile ilçesinin genel özellikleri kapsamında fiziksel durumu, tarihçesi, sosyoekonomik yapısı ve ilçedeki anıtsal yapılardan bahsetmektedir. Üçüncü bölümde; belirlenen çalışma alanının konumu, özellikleri ve Şile açısından öneminin anlatılmasının yanı sıra, bu alan ve yakın çevresinde yapılan tescil, kullanım ve özgünlük durumu analizleri ile elde edilen sonuçlar yer almaktadır. Bu bölümde ayrıca, çalışma alanı ve yakın çevresinde bulunan tescilli yapıların modern işlevlere uyarlanması ile ortaya çıkan sorunlar da ele alınmıştır. Dördüncü bölümde sadece çalışılan bölgeye odaklanılmış; öncelikle bu bölgedeki yapıların karakteristik mimari elemanları, plan özellikleri ve yapım tekniğinden bahsedilmiştir. Bu bölümde ikinci olarak, çalışma alanının genel durumuna dair tespitler yer almaktadır. Beşinci bölüm, çalışılan bölge için geliştirilen koruma önerilerine ayrılmıştır. Öneriler, yapı sahiplerinin bilinçlendirilmesi ve desteklenmesi, yerel yönetim ve sivil toplum kuruluşları ile ilgili öneriler, sokak ölçeğinde koruma önerileri ve yapı ölçeğinde koruma ve yeniden işlevlendirme önerileri olarak ayrı başlıklar halinde ele alınmıştır. Yapı ölçeğinde geliştirilen öneriler, her bir yapı için ayrı başlık altında sunulmuştur.
Bilgisayar destekli öğretim tasarımına yönelik bir uzman sistemi tasarımlanması ve geliştirilmesi

Bu çalışmada ders düzeyinde, öğretim tasarımına yönelik ve ASSURE modeline dayalı bir uzman sistem tasarlamak ve geliştirmek amaçlanmıştır. Araştırma altı bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümünde; araştırmanın problemi, amacı, önemi, sayıltıları, sınırlılıkları ile bazı temel kavramların tanımları yer almaktadır. İkinci bölümünde; öğretim teknolojileri planlamasının genel görünümü açıklanmıştır. Üçüncü bölümünde literatür taraması sonucunda elde edilen bilgiler ile ASSURE modeline dayalı olarak tasarlanan uzman sistemin tanıtımı yapılmıştır. Dördüncü bölümünde geliştirilen uzman sistemin değerlendirilmesinde izlenen yöntem açıklamıştır. Beşinci bölümde geliştirilen uzman sistem uygulamasıyla ilgili değerlendirme sonuçlarına yönelik bulgular ve yorumlar verilmiştir. Altıncı bölümde; araştırmanın sonuçlan ve katılımcıların değerlendirmesi sonucu ortaya çıkan bulgulara dayalı olarak geliştirilen bazı önerilere yer verilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu ilköğretim, ortaöğretim ve yükseköğretim düzeylerinden toplam 18 kişilik bir öğretmen grubu oluşturmuştur. Katılımcılar hazırlanan değerlendirme formuna göre geliştirilen uzman sistem uygulamasını değerlendirmişlerdir. Araştırmanın değerlendirme sonuçlarına göre elde edilen bulgular, tasarlanan sistemin esnek bir yapıda geliştirilmiş olmasından dolayı işlevsel ve gerçek koşullarda kullanıma uygun olduğunu ortaya koymaktadır. m
Küçük ve orta boy inşaat firmalarında girişimci özelliklerinin firmanın risk yönetimi uygulamalarına etkisi

Farklı emek gruplarını birleştiren karmaşık yapısı, önceden tahmin edilmesi zor faktörlerin yapım projelerinin her aşamasında etkili olması ve her projenin tek defaya özgü olması gibi özellikleri, inşaat sektörünü yüksek risk içeren bir sektör haline getirmektedir. Yapım projelerindeki risk seviyesinin kontrol altında tutulması ve en az düzeye indirilmesi, farklı risklere karşı doğru önlemlerin alınması, risklerin etkilerinin azaltılması ya da yok edilmesi, proje maliyetlerine ek maliyetlerin yansımaması bakımından önem taşımaktadır. Öte yandan, Türkiye İstatistik Kurumu verileri, ülkemiz inşaat sektöründe faaliyet gösteren firmaların büyük bölümünün küçük ve orta boy işletmelerden oluştuğunu göstermektedir. Risk yönetimi uygulamalarının ve tekniklerinin inşaat KOBİ'leri tarafından yaygın olarak kullanılmasını teşvik edecek yolların geliştirilmesine katkıda bulunacak araştırmalar, sektör düzeyinde kaynakların daha verimli kullanılması, israfının azaltılması ve karlılığın artırılması açısından önem taşımaktadır. Girişimciliğe ve KOBİ'lere ilişkin literatür, firma sahiplerinin kişisel özelliklerinin bu firmalardaki yönetim kurgusunu ve uygulamalarını büyük firmalara kıyasla çok daha fazla etkilediğini; firma sahibi ile yöneticisinin çoğunlukla aynı kişi olmasının girişimcilerin kişisel özellikleri ile firma özelliklerini özdeşleştirdiğini ortaya koymaktadır. KOBİ sahibi firmasının her türlü sorunuyla, çalışanlarıyla ve müşterileriyle birebir ilgilenen, zamanın hemen tamamını firmasının idaresi ile geçiren, büyük firmalardan farklı olarak yönetici, uzman ve danışman gibi farklı aktörlerin rollerini çoğunlukla tek başına üstlenen kişidir. İlgili literatür incelendiğinde, girişimcilerin fırsat kovalama, fırsatları hayata geçirme, yenilikçilik, risk üstlenme ve belirsizliğe tolerans gibi konularda daha yüksek eşiklere sahip olduklarınının ortaya konulduğu; bu özelliklerin firmaların başarısında belirleyici faktörler arasında yer aldığı görülmektedir. İnşaat KOBİ'lerin de girişimcilerin özellikleri ile yönetim uygulamaları arasındaki özdeşliğin, pek çok yönetim alanı gibi, proje risk yönetimi için de geçerli olacağı savlanabilir. Literatür taraması, inşaat sektörü için bu konuda herhangi bir ampirik bulgu olmadığını göstermektedir. Tez çalışması, inşaat KOBİ'lerindeki girişimcilerin risk alma eğilimi, belirsizliğe tolerans ve demografik özellikler gibi bireysel özelliklerinin, risk algılamalarını ve firmalarındaki risk yönetimi uygulamalarını nasıl etkilediğini belirlemeyi amaçlamıştır. Bu kapsamda inşaat KOBİ'lerinin sahiplerine/ortaklarına yönelik bir alan araştırması tasarlanmıştır. Araştırmanın nicel ve nitel bulguları, inşaat KOBİ'lerindeki girişimcilerin yapım projelerinde karşı karşıya kaldıkları çeşitli risk faktörlerine ilişkin algılamalarının belirsizliğe tolerans, riske eğilim ve yaş gibi demografik özelliklerle birlikte firma büyüklüğü gibi örgütsel değişkenlere bağlı olduğunu ortaya koymaktadır.
Relief-spaces: Trans-positions in display environments

Bu çalışmanın amacı, sergi mekanı ile sergilenen nesne arasındaki ilişkiyi yeniden tanımlamaktır. Sergi mimarlığının mimari söylemde çokça çalışılmış olan bir araştırma konusu olduğu kabul edilerek, bu çalışma, özellikle sergi mekanının ve sergilenen nesnenin hacimsel bütünlüğüne odaklanmaktadır. Araştırma, bir sanat ürünü ve temsil yöntemi olan rölyefi, bir görme biçimi olarak tanımlayarak sergi mekanını yeniden anlamayı amaçlar. Çalışmada rölyef, ölçeksiz bir yüzey ve mekan oluşumu olarak tanıtılmıştır. Bu nedenle, bir görme / okuma aracı haline gelir. Mekan ve yüzey bütün bir ilişki olarak birlikte okunur. Amaç, mimari yüzeyin, sergi mekanı olarak bir rölyef-mekan yaratırken tanımladığı 'genişleme' terimini ve durumunu incelemektir. Rölyef-mekan, ya da kabaran-mekan, mimarlığın ve sanatın ortak zemini ile kavramsallaştırılan bir mimari durum olarak tanımlanmaktadır. Tartışma, müzelerin ve galerilerin sergi mekanı olmaya koşullanmış tekilliğini ve mimarlığın sergi mekanında sadece bir çeper olarak kabul edildiği sabit durumu sorgular.
Ayios Ioannis Theologos Manastırı'nın mimari özellikleri, koruma sorunları ve restorasyon projesi önerisi

Ganohora bölgesi; Trakya'da Tekirdağ iline bağlı Kumbağ'ın güneyinden, Marmara Denizi batı kıyısı boyunca, Eriklice yerleşimine kadar uzanan ve antik dönemden beri iskan edilen bir alandır. Roma ve Bizans dönemlerinde Ganohora olarak adlandırılan bölge, Ganos Dağı eteklerinden Marmara Denizi kıyılarına kadar olan alanı kapsar. Yüksek lisans tez çalışmasında, Ganohora'da yer alan ve 19. yy'ın ikinci yarısında inşa edildiği tahmin edilen Rumlardan kalan Ayios Ioannis Theologos Manastırı korunması gerekli kültürel miras özelliği gösteren bir yapı olarak incelenmiştir. Ayios Ioannis Theologos Manastırı kullanıcısını kaybetmiş fakat özgün mimari dokusunu ve karekteristik özelliklerini kısmen koruyarak günümüze kadar ulaşabilmiştir. Tez çalışması yedi bölümden oluşmaktadır. İlk bölüm çalışma ile ilgili kaynakları, çalışmanın amacı ve kapsamının belirtildiği giriş bölümüdür. İkinci bölümde, teze konu olan Ayios Ioannis Theologos Manastırı'nın yer aldığı Ganahora bölgesindeki yerleşimin ve manastırların tarihçesi hakkında bilgiler verilerek yapının inşa edildiği bölge ve yakın çevresi anlatılmıştır. Üçüncü bölümde, manastırlar ve tarihsel süreç de mimarilerinin oluşum aşamaları hakkında bilgi verilmiştir. Genelde manastır yaşamının mimariye yansımaları, özelde ise Ortodoks manastır mimarisi hakkında örnekler üzerinden değerlendirilmiştir. Dördüncü bölümde, Ayios Ioannis Theologos Manastırı'nın tarihsel geçmişşi ve bugünkü durumu incelenmiş, rölövesi alınan kompleksin tüm bölümlerinin bozulmaları saptanarak plan, cephe özellikleri ve yapım sistemi başlıkları altında mimari özelliklerine değinilen analitik bir belgeleme ve inceleme yapılmıştır. Beşinci bölümde, yapılan araştırmalar ışığında Ayios Ioannis Theologos Manastırı'nın ilk inşa edildiği dönemdeki özgün durumuna ilişkin tespitler yapılmasına ve çizilen restitüsyon projesi hakkında bilgiler verilmiştir. Altıncı bölümde, yasal koruma altındaki manastırın, koruma sorunlarının tanımlanması, değerinin anlaşılması, tarihinin araştırılması, belgelenmesi, korunması, tanıtımının yapılması ve günlük yaşama yeniden kazandırılmasını sağlayacak öneriler geliştirilmiştir. Yedinci ve son bölümde ise yapılan tez çalışması değerlendirilmiştir. Tez kapsamında yapılan çalışmanın bölgedeki günümüze ulaşan son manastır olan Ayios Ioannis Theologos Manastırı'nın korunması için ileride yapılabilecek koruma ve onarım faaliyetlerine katkı sağlaması amaçlanmaktadır.
Ortalama yapay aydınlık düzeyi hesap yöntemlerinin karşılaştırılması ve değişik hacim boyutları için değerlendirilmesi

Belirli bir işleve sahip kapalı hacimlerde, görsel konfor açısından, belirli bir aydınlık düzeyi sağlanması zorunludur. Bu nedenle, gerekli aydınlık düzeyini sağlayacak lamba ve aygıt sayılarının ya da var olan bir aydınlatma düzeninin, oluşturduğu aydınlık düzeylerinin belirlenmesi önem taşır. Bu konuda geliştirilen çeşitli yöntemler vardır ve bu yöntemler değişik kuramsal temellere dayanır. Söz konusu yöntemlerin karşılaştırılması amacıyla hazırlanan bu çalışmada, Zijl, Amerikan; İngiliz yöntemlerinin karşılaştırılması yapılacaktır. Çalışma altı bölümden oluşmaktadır. Bölümler ve kapsamları aşağıda verilmiştir. 1. Bölüm ; Kapalı hacimlerde aydınlık düzeyinin hacmin işlevine bağlı olarak sağlanması gerektiği, bunu sağlamak için geliştirilen çeşitli aydınlık düzeyi hesap yöntemleri olduğu ve çalışmanın amacı açıklanmıştır. 2. Bölfim ; Aydınlatma ve aydınlatmanın amacı, aydınlığın nicelik ve nitelik boyutları, aydınlık düzeyi, kapalı hacimlerde aydınlık düzeyi bileşenleri ele alınmıştır. 3. Bölfim ; Ortalama aydınlık düzeyi hesap yöntemlerinin dayandığı temel eşitlik verilmiş, eşitlikte yer alan ve hesap yöntemlerinin temel ayrılığını oluşturan kullanma çarpanı ile bu çarpanı etkileyen etkenler açıklanmıştır. 4. Bölfim ; Ortalama aydınlık düzeyi hesap yöntemlerinden, Zijl, Amerikan, İngiliz yöntemlerinin dayandığı varsayımlar, yöntemlerin kullanma çarpanı çizelgelerinin genel özellikleri, hesaplama süreçleri ve söz konusu yöntemlere ilişkin birer uygulama örneği verilmiştir. 5. Bölfim ; Çalışmanın amacı, amaca ulaşmada izlenen yol, karşılaştırmanın yapılması için yapılan varsayımlar, karşılaştırma yapılacak olan hacimlerin ve aydınlatma düzenlerinin özellikleri sunulmuş olup, ayrıca çalışma kapsamında ele alınan 3 hesap yöntemi aracılığı ile yayınık ve dolaysız aydınlatma biçimleri için belirlenen hesap sonuçlan sunulmuştur. 6. Bölfim ; Hacim boyutu, aydınlatma biçimine bağlı olarak elde edilen hesap sonuçlarının değerlendirilmesi yer almıştır. vı
Türk minarelerinin sonlu elemanlar analizi yöntemiyle deprem performanslarının karşılaştırılması

Kadim kültürler hakkında birçok farklı bilgiyi edindiğimiz tarihi yapılar, hiç şüphesiz geçmişş ve gelecek arasında güçlü bir bağ kurmamıza imkan sağlayan unsurların başında gelmektedir. Yapıldıkları dönem hakkındaki birçok bilgiyi tarihi yapıların incelenmesiyle elde etmek mümkündür. Tarihi yapılar çoğunlukla yığma tekniğinde yapılmıştır. Basınç dayanımı esasına göre çalışan bu binaların çekmeye karşı dayanıksız oldukları bilinmektedir. Yığma yapıların analizlerinde birçok farklı yöntem kullanılagelmektedir. Bilgisayar teknolojiklerindeki gelişmeler özellikle yığma yapıların analizlerini daha kesin ve kolay gerçekleştirmeye imkan sağlamaktadır. Bu çalışmada Türkler tarafından inşa edilen farklı devirlere ait minarelerden en belirgin yedi örnek seçilerek analiz edilmiştir. Öncelikle minarelerin ortaya çıkışı ve gelişimi anlatılarak, Türklerde minarelerin nasıl gelişim gösterdiği sanat tarihi kavramları ve literatüre dayanılarak aktarılmaya çalışılmıştır. Ardından tuğla, tuğla-taş, taş minarelerin tarihi seyir içerisinde yapım teknikleri ve teknolojilerinden bahsedilmiştir. Seçilen yedi farklı minarenin Sonlu Elamanlar Metoduyla gerçekleştirilen analiz çalışmasında, 1999 Kocaeli Depremi kayıtları kullanılarak zaman tanım alanında analizler yapılmıştır. Analizler neticesinde, tarihi süreçte minarelerin malzeme, form ve yapım sistemi bakımından geçirdiği değişimin deprem performanslarına nasıl etki ettiği üzerinde durulmuştur. Çalışmanın son kısmında yığma yapıların güçlendirilmesinde kullanılan metotlar incelenmiş, bunlardan restorasyon tekniği bakımından hangilerinin minareler için uygun olabileceği değerlendirilmiştir. Konya İnce Minare için bir güçlendirme denemesi yapılmıştır. Çalışmanın sonucunda yığma minarelerin salt biçimsel kaygılarla bir gelişim göstermedikleri, aynı zamanda deprem, taşıyıcı sistem ve yanal yüklerin karşılanması, strüktürel zorunluluklar ve daha birçok nedenlerle minarelerde önlemler alındığı görülmüştür.
Tarihi yapılarda gezi platformlarının düzenlenmesi-Mostar örneği

Tarihi Yapılarda Gezi Platformlarının Düzenlenmesi - Mostar Örneği başlıklı çalışmanın kapsamı, konunun korumacılık yöntem ve uygulamaları içindeki önemi ve yerinin belirtilmesi, tarihi, doğal ve anı değeri taşıyan yapı, oluşum ve dokuların ziyarete açılmasında alınması gereken önlemler ve çok yönlü tasarım modellerini var olan örnekler ve bunların bağlamında pilot bir uygulama alanı olarak Mostar- Bosna-Hersek Tara Kulesi arkeolojik alanı ölçeğinde korumacılık ilkelerine bağlı kalarak teşhir amaçlı bir model geliştirmektir. Çalışmanın ilk bölümünde giriş, çalışmanın amacı, kapsamı, yöntemi ve literatür içindeki yerine değinilmiştir. İkinci bölümde mimari kavramlar ve korumacılık ilkeleri bağlamında gezi platformları irdelenmiş, üçüncü bölümde gezi platformlarının uygulama alanları ve çeşitli örneklere yer verilmiştir. Dördüncü bölüm model için seçilen Bosna-Hersek'in Mostar Şehrindeki Tara ve Halebiya Kuleleri Arkeolojik Katmanlarına ayrılmıştır. Beşinci bölüm ise, önerilen model çalışmasını içermektedir. Bu çalışma sonucunda tarihsel ve kültürel mirası korumaya yönelik ilke ve tüzük kararlan göz önünde bulundurularak yapılacak teşhir amaçlı gezi platformlarına yönelik her türlü çaba ve gayretin toplumları özendirecek nitelikte sosyal, kültürel ve ekonomik getirilerin sağlanabileceği tespitine varılmıştır.