turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Questioning design tools in the early stage of architectural design process: Pen and paper vs. digital sketching

Mimari tasarım, mimarlık eğitiminde özel bir konuma sahiptir. Mimarlık öğrencisinin tasarım becerisini ve bilgisini geliştirmek için temel ve en etkili çalışma alanıdır. Mimari Tasarım sürecinde tasarımcılar, tasarım sürecinin erken evreleri veya kavramsal tasarım üzerine odaklanırlar. Bu evre, tasarım sürecinin diğer evrelerinden farklıdır ve tasarımcının tasarım problemini manipüle ettiği, yeni fikirler ürettiği ve araştırdığı alanları kapsamaktadır. Fikirleri geliştirmek ve çözümler üretmek için bu evre genellikle eskiz ve şemalar ile başlamaktadır. El eskizleri, problem çözmeyi kolaylaştırmak üzere üretilen fikirleri ifade etme aracı olarak tasarım sürecinde önemli rol oynamaktadır. Bu anlamda geleneksel bir ifade biçimi olan serbest el eskizinin belirsizliği bir yaratıcılık kaynağı olabilmektedir. Günümüzde dijital teknolojilerdeki gelişmeler ile, mimarlık eğitimde bir dijital tasarım ortamı oluşturmak ve dijital araçların kavramsal tasarım ile bütünleştirilmesi girişimleri ortaya çıkmıştır. CAAD yazılımındaki son gelişmeler, kavramsal tasarım arayüzüne odaklanma yönünde bir değişimi göstermektedir; ancak bu araçlar geliştirilmemiş ve eskiz için hala uygun bir tasarım ortamı sunamamaktadır. Bu nedenle dijital ortamın kullanımı tasarım eğitimcileri ve araştırmacılar arasında tartışmaların yaşanmasına da neden olmaktadır. Tasarımın ilk evrelerinde bilgisayar kullanımına karşı olanlara göre, bu tartışmaların ana konusu bilgisayar yazılımlarının yaratıcılığı engellediği üzerinedir. Aynı zamanda bu durum öğrencileri zayıf veyaratıcı olmayan tasarımlara da yönlendirebilir. Sonuç olarak, mimarlık eğitiminin tasarımın ilk evrelerinde dijital araçların kullanımı ile özellikle yaratıcılığa ilişkin sorunlar ve zorluklarla karşı karşıya kaldığı anlaşılmaktadır. Bu çalışma, tasarım sürecinin ilk evrelerine odaklanarak, geleneksel eskiz veyaratıcılık arasındaki ilişkiyi, dijital eskiz ve arayüzün mevcut durumunu ve eğitim alanında geleneksel eskizin yerini alıp alamayacağını ortaya koymak amacındadır. Tez çalışmasında dijital tabanlı eskizin, yaratıcılık bakış açısından geleneksel serbest el eskizi ile karşılaştırılması protokol analiz yöntemi ve linkografi yöntemi üzerinden değerlendirilmektedir. Bulgular, yaratıcılık ile geleneksel eskiz yöntemi arasındaki güçlü ilişkiyi vurgulamaktadır. Yaratıcı tasarımı desteklemek için, dijital ortamda kalem ve kağıt eskiz özelliklerini simüle etmek, tasarım arayüzü oluşturma girişimleri olduğunu göstermektedir. Deneysel çalışmanın bulguları, tasarımcılarının kalem ve kağıt eskizinde, dijital eskizlere kıyasla daha zengin tasarım sürecine ve fikir üretme fırsatlarına sahip olduklarını ve sonuç olarak daha yaratıcı ve üretken tasarım sürecine sahip olduklarını vurgulamıştır. Ancak doğasına bağlı olarak dijital eskiz, tasarımcıların, dijital eskiz yazılımında yeterli deneyime ve becerilere sahip olması durumunda, fikirlerin birbirine bağlanmasını ve farklı fikirler üretmesini sağlayabileceği de görülmüştür.
Günümüz az katlı konut yapılarında ahşap konstrüksiyonlu yapım sistemlerinin yönetmelikler açısından karşılaştırılması: Türkiye-Japonya örneği

Temel ihtiyaçlarımızdan birisi olan barınma ihtiyacını karşılaması amacıyla üretilmeye başlanılan konutlar, zaman içinde gelişerek yükseklik, konum, adet, yapım sistemi gibi değişkenler ile birbirinden farklılaşmaktadır. Bu farklılıklar konut talep eden, konut tasarlayan ve konut alanlarında ilgili düzenlemeler çerçevesinde şekillenmektedir. Az katlı konutların yapım sistemleri taşıyıcılık görevi üstlenen malzemeye ve bu malzemelerin bir araya getiriliş biçimlerine göre adlandırılabilmektedir. Ahşap, konut üretiminde geçmişşten günümüze her dönemde kullanılagelen bir malzeme olmuştur. Geçmişte konut üretimi için vazgeçilmez bir malzeme olan ahşabın, günümüzde az katlı konut uygulamalarında tercih edilme oranı artmaktadır. Dört bölümden oluşan bu çalışmanın giriş bölümünde, çalışmanın amacı, genel kapsamı ve uygulanan yöntem açıklanmıştır. İkinci bölümde ise geniş bir çerçeve ile literatür analizi yer almaktadır. Konut kavramının ortaya çıkması, tarih içindeki gelişimi ve konut yapılarının yapım sistemleri incelenmiş, ahşap konstrüksiyon yapım sistemlerinin, ilgili sınıflandırmasındaki yeri ortaya konmuştur. Daha sonra Japonya ve Türkiye'de günümüz ahşap yapım sistemleri ile ilgili yasal düzenlemeler ve bunların kaynaklarından birisi olan ilgili standart kurumlarının yayınladıkları standartlar incelenmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde alan çalışması olarak Japonya yönetmeliğine göre son yıllarda uygulanmış bir örnek yapı, yapım sistemleri, uygulama basamakları, uygulama detay ve fotoğrafları ile incelenmiş, Japonya ve Türkiye'de uygulanan yönetmelikler, ilgili yasal düzenlemeler, uygulama yöntemi ve detayları, kullanılan malzemeler olmak üzere üç başlıkta ilgili kurumların yayınladıkları standartlar göz önünde alınarak karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. Sonuç bölümünde ise çalışmanın amacına yönelik elde edilen bulgular tartışılmıştır.
Eskişehir Taşbaşı çarşısında, Taşbaşı Sokak ve Arpat Caddesi koruma ve sağlıklaştırma önerisi

Tezin konusu, Eskişehir'in tarihi ticaret merkezi Taşbaşı Çarşısı'nın bir alt bölgesi olan günümüzde değer ve sorunları bünyesinde barındıran Taşbaşı Sokak ve Arpat Caddesi'ndeki dokudur. Çalışmanın amacı bu dokuyu belgelemek ve gelecek nesillere iletilebilmesi için koruma ve sağlıklaştırma önerilerinin oluşturulmasıdır. Çalışma, giriş ve sonuç bölümleri de dahil olmak üzere altı bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde konunun tanıtılması, ikinci bölümde konunun tanımı, amacı ve yöntemi, üçüncü bölümde Eskişehir Kenti'nin, Taşbaşı Çarşısı'nın ve detaylı çalışma alanı olan Taşbaşı Sokak ve Arpat Caddesi'nin analizleri, Dördüncü bölümde analizlerin değerlendirilmesi suretiyla restitüsyon denemesi yapılmıştır. Beşinci bölümde ise elde edilen bütün bilgilerin sentezlenmesiyle Taşbaşı Sokak ve Arpat Caddesi'nin yaşatılması için gerekli olan fiziksel müdahale önerilerini içeren koruma ve geliştirmeye yönelik kararlar oluşturulmuştur. Sonuç bölümünde ise, elde edilen sonuçların çalışma alanı, Eskişehir ve Türkiye genelinde benzer alanların özgün haliyle korunup yaşatılabilmesi için çalışmanın örnek alınabilmesi konusu üzerinde durulmuştur.
Geleneksel ahşap yapılarda taşıyıcı sistem kurgusunun incelenmesi: Safranbolu örneği

Anadolu'da yüzyıllar boyunca yoğun olarak kullanılan geleneksel ahşap yapı sistemleri, modern yapım sistemlerinin gelişmesiyle göz ardı edilmiştir. Mühendislik hizmeti almadan ya da herhangi bir yönetmeliğe bağlı olmadan; tamamen yöresel malzemelerle inşa edilen geleneksel ahşap yapılar, bu yapıları inşa eden ustaların malzeme kullanımı, deprem, zemin özellikleri gibi konularda sahip oldukları bilgi ve tecrübelerini yansıtmaktadır. Yazılı olarak aktarılmadığından unutulma tehlikesinde olan bu ustalık mirasının ortaya çıkarılması, hem yapı tarihine ışık tutacak hem de çağdaş yapım sistemlerine ilham kaynağı olacaktır. Bu tez kapsamında yapılan çalışmalar iki aşamadan oluşmaktadır. İlk aşamada literatür taraması yapılarak, ahşabın yapı malzemesi özellikleri, geleneksel ahşap yapı kurgusu ve ahşap yapı hasarları ayrıntılı olarak incelenmiştir. İkinci aşamada ise, geliştirilen ahşap yapı tespit formları kullanılarak, seçilen örnekleme bölgesindeki geleneksel ahşap yapıların taşıyıcı sistemleri incelenmiş ve elde edilen veriler kullanılarak değerlendirmeler yapılmıştır.
İskenderun'da dar gelir grupları için konut sistemleri önerisi

IX oz İskenderun 1950'lerden sonra hızlı bir kentleşme sürecine girmiştir. Bu hızlı kentleşme sürecinin arttırdığı konut açığı İskenderun'da dar gelir grupları tarafından gecekondu tipi konutlarla karşılanmaya çalışılmıştır. Bu çalışmada, İskenderun'da bulunan alt gelir gruplarının konut sorunu araştırılmıştır. Çalışma sonucunda da İskenderun'da yaşayan dar gelir gruplarının sosyo-kültürel ve ekonomik yapılarına uygun çekirdek konut sistemi geliştirilmiştir.
Mimarlık eğitiminde yaratıcılık; Temel tasarım-mimari ilişkisinin irdelenmesi

Mimarlık eğitimi kapsamına giren her konu ve alt başlığın tartışılması mimarlık ve eğitimine dair sorunların çözümünde daha kalıcı sonuçlara ulaşılmasını sağlayacaktır. Bu görüşten yola çıkarak yapılan literatür incelemelerinde, Temel Tasarım dersinin öğrencilerin yaratıcılığım geliştirdiği ve mimari tasarım eğitimi dersleriyle büttinleştirilemediği doğrultusunda görüşlerinin pek çok araştırmacı tarafından destek gördüğünü saptanmıştır. Bu bağlamda beş bölümden oluşan çalışmanın; ilk bölümünde; konuyla ilgili tanımlamalar yapılmış, literatür bilgileri kişisel deneyimler ve gözlemlerle birleştirilmiştir. ikinci bölümünde; mimarlık eğitimi referans alınarak tarihsel süreçte ve günümüzde mimari tasarım eğitiminin içinde bulunduğu yapı tanımlanmaya çalışılmıştır. Ayrıca bu süreçte mimari tasarlama eğitiminde yaratıcılığın ve tasarlamanın öğretilebileceğine ilişkin görüşlerin desteklenmesi amacıyla tasarım ve yaratıcılık kavranılan üzerinde durulmuştur. Tezin üçüncü bölümünde; mimari tasarlama ve mimari yaratıcılıkta ilk deneyim olarak kabul edilen Temel Tasarım olgusu ele alınmıştır. Temel Tasarım dersinin yürütülmesi sırasında tasarım etkinliğini ve ortaya çıkan ürünü etkileyen kavramlara değinilmiştir. Yaratıcılığın Temel Tasarım dersi bağlanımda sorunsalları üzerine odaklanan üçüncü bölümde eğitim programlarında ilk yıl tasarım eğitimine, Temel Tasarım dersinin işleniş modellerine, tasarım stüdyolarına, tasarım problemlerine ilişkin kabullere değinilmiştir. Dördüncü bölümde; tez kapsamında ortaya konan düşünceleri sınamak amacıyla Temel Tasarım dersinin yaratıcılık bağlanımda istatistiksel olarak incelendiği analizler ve farklı gruplardan öğrenciler ile ders üzerindeki eğilimlerinin tespit edilmeye çalışıldığı soruşturma yer almaktadır. Çalışmanın sonuç bölümünde elde edilen bulguların ve ilerideki çalışmalara yol gösterecek görüşlerin yer aldığı beşinci bölümde; 'Mimarlık Eğitiminde Temel Tasarımın Yaratıcılık Etkileşimi ve Yaratıcılık Bağlanımda Temel Tasarım Mimari Tasarım İlişkisi' ortaya konmaktadır.
Bursa, Mudanya, Başmelekler Kilisesi'nin restorasyona yönelik restitüsyon önerisi

Tez, Bursa ili Mudanya ilçesinde bulunan 8. yy ait Ortodoks kilisesi olan Başmelekler Kilisesi'ni konu almaktadır. Çalışmanın amacı, tarihsel ve kültürel bir değere sahip olan kilisenin; bugünkü durumunu analitik incelemeler ve değerlendirmelerle belgelemek, restitüsyon önerileri ile yapının özgün durumunu ortaya koymak ve restorasyona yönelik veri teşkil edecek biligiler sağlamaktır. Çalışma kapsamında, Başmelekler Kilisesi'ni belgeleyen rölöve ve tanımlama, çevresel analizler, karşılaştırmalı çalışma ve yapının özgün durumunu gösteren restitüsyon projelerini içermektedir. Geliştirilecek restorasyon önerileri için kilisenin gelecek kuşaklara aktarılması yönünde bilimsel açıdan ilk önemli adım bu tez ile atılmıştır.
Çevre davranış alanı içinde konut ve çevre değiştirmenin insana etkisinin mimari açıdan incelenmesi

Tezin amacı, mimarlık alanında insan ile ilişkili olarak konutu, onu kuşatan çevre, diğer canlılar /insanlar ve kültür içinde bilimler arası bir konumda ele almak, konutsal çevre değiştirmenin insana etkisini mimari açıdan irdelemektir. Kültürel değerlere ilişkin, konutsal çevre değiştirme /göç ile ilgili insanın genel sağlık ilişkisinin incelenmesi gerekliliği ortaya konmakta ve bu amaçla farklı araştırma yaklaşımları ve yöntemleri tartışılmaktadır. Böylece daha iyi mekanlar ve çevreler yaratmakta çözüm yollannın / tasanm ilkelerinin belirlenebilmesinde mimari çalışmalara katkısı olması amaçlanmaktadır. Birinci bölümde genel olarak tezin amacı ve kapsamı, konutsal çevre değiştirmenin /hareketliliğin ve göçün getirdiği sorunlar doğrultusunda, insan-çevre ilişkisi içinde anlatılmakta ve tezi oluşturan bölümlerin içerikleri tanımlanmaktadır. İkinci bölümde insan ve çevre ilişkisi konusunda çevre-davranış alanının gelişimi ve mimarlık ile ilişkisi belirtilmektedir. Çevre-ve-davranış alanının ilk zamanlarında ortaya konan çevre ve insan ile ilgili modeller ve yaklaşımlar incelenmektedir. Çevresel psikoloji açısından çevre-insan-kültür olgusu ve davranış bilimlerinin çevresel /mimari tasarıma katkısı irdelenmektedir. Üçüncü bölümde insan-kültür-çevre ilişkileri üzerine farklı görüşler ve kişi-çevre ilişkisindeki değişmeler / insanın çevre değiştirmesi / çevresel değişimler ile ilgili paradigmalar incelenmektedir. İnsanın içinde bulunduğu çevresi ile ilişkisi ve çevresini değiştirmesi üzerine yaklaşımlar getiren bu görüşler ve paradigmalar doğrultusunda, çevresel stres araştırmalarının ortaya koyduğu bulgular ile çevre değiştirme sonucu ortaya çıkan stres ve bedensel hastalıklar arasındaki ilişkiler gösterilmektedir. Dördüncü bölümde konutsal yerleşme çevresi içinde, konutun insan için anlamı ve ev kavramını oluşturan nitelikler ile kültürün konutsal çevreyi belirleyici niteliği, insan-çevre ilişkilerindeki konumu konuttan kent ölçeğine kadar incelenmektedir. Konut ve çevre değiştirme / konutsal hareketlilik, göçebelik ve göç olgusu ile insan genel sağlığının ilişkisi daha önce yapılan araştırmalara dayanılarak değerlendirilmektedir. Konutsal çevre değiştirme /göçün insan üzerindeki etkisi, psikolojik bağlamı ve stres verici durumu bu araştırmalardaki bulgular ve delillerle gösterilmektedir. Konutsal çevre değiştirme-göç ile insan genel sağlığı arasındaki ilişkinin gelecekte incelenebilmesine yönelik araştırma yaklaşım ve yöntemleri tartışılmaktadır. Beşinci bölümde tez konusunun ve genel amaçlarının özeti verilmektedir. Diğer bölümler doğrultusunda, beşinci bölümde konut ve çevre değiştiren-göç eden birey ve grupların genel sağlıkları ile taşındıkları çevre ve konutlarla ilişkisi değerlendirilmektedir. Mimari açıdan daha iyi şartlarda konut ve çevrelerinin tasanmı için bazı ilkelerin oluşturulmasına katkısı açısından, konunun gelecek araştırılmalarda incelenebilmesi amacıyla farklı araştırma yaklaşım ve yöntemlerinin kullanım alanları irdelenmekte ve değerlendirilerek kuramsal bir yaklaşım getirilmeye çalışılmaktadır. VUl
Dolmabahçe Sarayı yapı taşlarının bozulma nedenlerinin saptanması ve korunması üzerine bir araştırma

Tarihi binalar, yapıldığı dönemin tarihi, kültürel ve mimari değerlerini yansıtırlar. Doğal taş, tuğla, harç ve sıvalar, ahşap, metaller vb. yapı malzemeleri, anıtların inşasında kullanılmıştırlar. Bu nedenle gelecek kuşaklara özelliklerini yitirmeden ulaştırılmalıdırlar. Tarihi mirasın korunması konusunda detaylı ve teknik içerikli çalışmalar yapılarak restorasyon uygulamalarına başlanmalıdır. Bu çalışmada Dolmabahçe Sarayı yapı taşlarının bozulmalarının ve nedenlerinin tespiti için seçilmiş taşların kimyasal, fiziksel ve mekanik özelliklerinin araştırılması ve mikroyapı özelliklerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Tez 7 bölümden ve eklerden oluşmaktadır. İlk bölüm giriş bölümü olup konunun önemi, önceki çalışmalar, araştırmanın amacı ve kapsamı ve kullanılan yöntemler ve beklenilen yararlar kısaca açıklanmıştır. 2. bölümde Dolmabahçe Sarayı ve çevresinin yapılaşma süreci ve 1900'lü yıllardaki onarımlar araştırılmıştır. 3. bölümde Dolmabahçe Sarayı'nın yapımmda kullanılmış olan malzemeler ve özellikleri araştırılmıştır. 4. bölümde yapının temel yapı malzemelerinden olan taşların genel bozulma nedenleri ele alınmıştır. 5. bölümde Dolmabahçe Sarayı'nın kara ve deniz tarafındaki ana yüzey, Saltanat Kapısı ve yalı kapılarından seçilmiş olan taşların niteliklerini ve hasarlarını tespit etmek üzere yapılmış olan kimyasal, petrografik, SEM analizleri, kılcal su emme, su emme, özgül ağırlık, kaynatarak su emme, birim hacim ağırlığı, dona dayanıklılık, basınç- eğilme deneyleri ve özellikleri anlatılmıştır. Elde edilen sonuçlar fotoğraf ve grafiklerle açıklanmıştır. 6. bölümde, 5. bölümdeki deneylerin sonuçlarına göre taşlarının içerikleri, mekanik özellikleri, bozulmalarının nedenleri ve tespiti yapılmıştır. Genel sonuçlan içeren 7. bölümde elde edilen veriler değerlendirilerek genel olarak önerilen yapı taşlarında koruma yöntemleri Ek 3.3. de verilmiştir. Dolmabahçe Sarayı, taş, bozulmalar, nedenler, deney ve koruma
Assessing risk management maturity: A framework for the construction companies

Barındırdığı kompleks süreçler ve ilişki ağından dolayı risk ve belirsizlik inşaat sektöründe diğer sektörlere göre daha yaygın olarak bulunmaktadır. Tüm proje hedeflerinin düzgün bir şekilde yerine getirilmesini hedefleyen risk yönetimi, inşaat projeleri için kritik başarı faktörleri arasında kabul edilmektedir. Günümüzde risk yönetiminin temel esasları inşaat firmaları tarafından bilinmekte ve kullanılmaktadır. Diğer taraftan, Project Management Institute tarafından bildirildiği üzere, risk yönetimi verimliliğinin ölçülmesi kabiliyeti, risk yönetiminin geliştirilmesi gereken alanlarından birisidir. Olgunluk modeli, bir projenin veya organizasyonun belirli bir alandaki kapasitesini değerlendirmek için tasarlanmıştır. Model, güçlü ve zayıf noktaların ortaya konulmasıyla gelişim için stratejilerin belirlenmesine yardımcı olur. Risk yönetimi alanında çok sayıda olgunluk modeli geliştirilmiştir. Literatür incelendiğinde, genel bir olgunluk modelinden inşaat sektörüne uyarlanan bir risk yönetimi olgunluk modeline de rastlanmaktadır. Fakat ele alındığında, bu modellerin birçoğunun olgunluk değerlendirmesi yapılırken üzerinde durulması gereken konuları özetlediği ve bu şekilde içerik açısından yol gösterdiği görülmüştür. Daha pratik bir yaklaşımla bu modellerin ölçme kabiliyetinin artırılması gerektiğine inanılmaktadır. Bu çalışmada bir inşaat risk yönetimi olgunluk çerçevesi ve beraberinde, kullanım kolaylığı ve etkililik sağlayacak bir anket formu geliştirilmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda, öne çıkan altı risk yönetimi olgunluk modeli incelenmiş, ve tasarlanan yeni model, tedarik zinciri gibi yapım sürecine özgü özellikler ile desteklenmiştir. Geliştirilen modelin kullanılabilirliği, beş büyük ölçekli Türk inşaat firmasıyla yürütülen örnek çalışmalar aracılığıyla test edilmiş ve sonuçlar her bir şirket için değerlendirilmiş ve yorumlanmıştır. Ayrıca toplanan veriler üzerinden belirli kıyaslamalar yapmak amacıyla istatistiksel metodlar kullanılmıştır. Son aşama olarak model, örnek çalışmalardan elde edilen geri bildirimler doğrultusunda revize edilmiştir.
Sanal gerçeklik ve mimari tasarımındaki rolü

SANAL GERÇEKLİK VE MİMARİ TASARIMDAKİ ROLÜ Bu çalışmada bilgisayar destekli mimari tasarım ve daha gelişmiş üç boyutlu bir model ortamı olan sanal gerçeklik ve uygulamaları konusunda bir araştırma yapılmıştır. Geleceğin insan bilgisayar etkileşiminde çok önemli bir rol oynayan sanal gerçeklik kavramının tanımı yapılmış ve bu teknolojinin mimarlık ve diğer alanlardaki uygulamaları incelenmiştir. Birinci bölümde tezin konusu, amacı ve tezde izlenen yaklaşımlar açıklanmıştır. İkinci bölümde bilgisayar ortamında mimari tasarım ve sunumun tarihçesinden söz edilmiştir ve bilgisayar ortamında kullanılan mimari model türleri konusunda bilgi verilmiştir. Aynı bölümde tasanm programlarının ilkeleri anlatılmış ve siberuzay kavramı tanımlanmıştır. Üçüncü bölümde sanal gerçeklik programlarının değişik sektörlerdeki kullanım alanlan incelenmiştir. Bu alanlar şöyle sıralanabilin eğitim, uzay araştırmaları, tıp, eğlence ve endüstri gibi. Bu bölümde sanal gerçeklik sistemlerin uygulamasında kullanılan araçlar ve donanımlarla, katılımlı ortamların özellikleri incelenmiştir. Sanal ortamlarda kullanılan görüntü ve ses özellikleri belirtilmiştir, özellikle mimarlık alanındaki uygulamalar göz önüne alınarak sanal gerçeklik programlarının mimara yükleyeceği yeni görevler değerlendirilmiştir. Dördüncü bölümde bilgisayar ortamında geleneksel tasanm sistemi ile sanal gerçeklik sistemi arasında bir karşılaştırma yapılmıştır. Sanal gerçeklik sisteminin diğer geleneksel sistemler yanındaki avantajları ve dezavantajları belirtilmiştir. Sanal gerçeklik sistemlerinin tasanmın değişik aşamalarında kullanımı incelenerek mimari tasanm stüdyosunda sanal gerçekliğin kullanımından örnekler verilmiştir. Beşinci bölümde mimari tasanmda sanal gerçeklik uygulamalanna ilişkin önerilerden söz edilmiştir. Mimari bürolarda, mimari tasanm stüdyosunda ve kullanım sonrası sanal gerçeklik uygulamaları tartışılmıştır. Altıncı bölümde sanal gerçeklik konusunda ülkemizdeki gelişim ve uygulama süreci incelenerek elde edilen sonuçlar irdelenmiştir.
'Kamusal olma' içeriğinin kamusal mekanın anlamsal ve kullanımsal boyutuna yansıması üzerine bir analiz çalışması

Bu çalışmanın en genel amacı, mimarlık ve mekan bağıntısını toplumsal bağlamla ilişkilendirerek kurmak olarak tanımlanabilir. Bu nedenle, araştırmanın konusunda; anlamsal, işlevsel ve mekansal olarak tüm boyutlarıyla toplumsallığı vurgulayan bir içeriğe sahip 'kamusallık' kavramında odaklanmıştır. Kamusallığın mekana yansımasında ise, bu kavramın işlevsel ya da biçimsel özelliklerinden çok, 'anlamsal' boyutunun etkili olduğu düşünülmektedir. Bu doğrultuda ilk olarak, toplumsal yapı ve anlam ilişkisi ele alınacak; Bölüm l'de, kamusallıkla ilintili kavramların tanımlanması yoluyla, bu kavramın ne ifade ettiği ve toplumsal örgütlenme içindeki önem ve anlamı saptanmaya çalışılacaktır. Kamusallığın inceleneceği kapsamın belirlenmesi anlamında ise; kavramla ilgili başlıca niteliklerin, 'kentsel mekan'ın toplumsal özelliklerine bağlı olarak taşıdığı önem vurgulanacak; bir mekanın hangi özellikleriyle 'kamusal' nitelemesini kazandığı ortaya konulacaktır. İkinci aşamada ise, kamusallığın içerdiği anlam ile bir biçim olarak mekan arasındaki ilişki araştırılacaktır: Bölüm 2'de, anlam sorunu mekan ve kent bağlamında ele alınacak ve bu yaklaşımlar doğrultusunda, kamusal mekanların kentsel mekan içindeki anlamsal biçimlenişinin tarihsel süreç içindeki değişimiyle ilgili önemli görülen saptamalara yer verilecektir. Üçüncü aşamada, mekan ve anlamlandırma arasındaki ilişkinin tartışılması; kamusal mekanın toplumsal özelliklerinden kaynaklanan anlamının ve bu anlama bağlı olarak sahip olduğu kullanım değerinin yeniden incelenmesini gerektirecektir: Bölüm 3'de, kamusal mekanın, kamusal olma ve bir mekan olarak kamusallık içermesiyle ilgili anlamsal ve kullanımsal kriterlerin belirlenmesi; bu mekanların nasıl anlaşılması ve tekrar mimarlık edimine dönersek, nasıl ele alınması gerektiği konusunda belirli bir anlayışın geliştirilmesine katkıda bulunacaktır. Son aşama, yani Bölüm 4 ise, belirlenen kriterlerin bir örnek alan üzerinde ve seçilen araştırma yöntemleri sonucu elde edilen verilerin değerlendirilmesi yoluyla, kamusal mekanın anlamsal boyutunun öneminin daha somut bir şekilde vurgulanmasını sağlayacaktır. xıv