turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yeraltı metro istasyonlarında akustik koşulların: anonsların anlaşılabilirliğinin incelenmesi ve bir örneklem

Günümüz modern hayatında yeraltı metro ağları; hızlı ve ekonomik oluşları, iklim koşullarından etkilenmeyişleri gibi özellikleri nedeniyle rağbet görmektedir. Kullanıcı yoğunluğunun olduğu bu mekanlar, ev sahipliği yaptığı kişilerin gündelik hayatının bir parçası olup, bu mekanların konfor koşulları, kullanıcılarını doğrudan etkilemektedir. Metro istasyonlarında konfor kavramı, görsel ve işitsel anlamda önem kazanmaktadır. Kullanıcıların konforlu ulaşımlarını sağlaması amacıyla bu tezde işitsel konfor dahilinde değerlendirmeler yapılmıştır. İşitsel konfor metro istasyonları için tren gürültüsünün kontrolü ve anonsların anlaşılabilir olması ile sağlanabilir. Özellikle acil durum anlarında anonsların anlaşılır olması ile kişiler kendilerini güvende hissedecek, konforlu işitsel ortam yaratılmış olacaktır. Yapılan değerlendirmeler ışığında, örnek bir istasyon üzerinde Odeon akustik simülasyon programı aracılığı ile mevcut akustik koşulları ortaya konulmuştur. Mevcut durumda, zayıf performans gösteren koşulların optimizasyonu için mimari seçimler üzerinden, iyileştirmelere dair öneriler geliştirilmiştir.
Dış cephede uygulanan doğal ve yapay taş plak kaplamalarda oluşan sorunların irdelenmesi

Duvar gövdelerinin korunmasını sağlayan dış cephe kaplamalarında, her türlü etmenin etkisi ile sorunlar oluşmaktadır. Dış cephelere uygulanan granit, mermer, kireçtaşı ve traverten gibi doğal taş plak, brüt beton, yapay taş kaplı beton, gre seramik, gre mozaik, klinker plaklar, kuvars esaslı plaklar ve çimentolu yonga plaklar gibi yapay taş plak kaplamalarda, çeşitli etmenlerin etkisiyle oluşan sorunlar ve sorunlara karşı alınabilecek önlemler incelenmiştir. Oluşan sorunların ortaya konulmasıyla, tasarımcılara ürün seçiminde ve detaylandırmada yardımcı olunması amaçlanmaktadır. Çalışmada, ilk olarak dış duvar ve dış cephe kaplamaları tanımlanmıştır. Doğal ve yapay taş plak türleri bütün özellikleri ile anlatıldıktan sonra, bu plaklara etki eden etmenler, etmenler doğrultusunda oluşan sorunlar ve oluşacak sorunlara karşı alınabilecek önlemler açıklanmıştır. Dış cephelere uygulanan doğal ve yapay taş plak kaplamalar, ısı, su ve nem, zararlı gazlar, güneş ışınları, katı zararlılar, yangın, yükler ve kuvvetler gibi olumsuz etmenlerin etkisi altında kalmaktadır. Ayrıca plakların kendi özellikleri, tasarımda, uygulamada ve kullanımda yapılan hatalar, plaklarda sorun oluşturan etmenler arasında yer almaktadır. Bu etmenlerin etkisiyle plaklarda, aşınma, kirlenme ve lekelenme, çiçeklenme, solma ve eskime, parçalanma, çatlama ve yerlerinden kopma gibi sorunlar oluşmaktadır. Plakların teknik özellikleri göz önüne alındığında, traverten, brüt beton ve yapay taş kaplı beton plaklarda daha çok sorun oluştuğu gözlenmektedir. Doğal ve yapay taş plaklarda oluşacak sorunları önleyebilmek için; plaklara etki eden etmenler belirlenmeli, plak türü seçimi, detaylandırma ve uygulama bu etmenler doğrultusunda yapılmalıdır. Yapım sürecinde uygulamanın her aşaması yetkili kişilerce kontrol edilmeli ve yapı kullanıcılarının üzerilerine düşen görevleri tam olarak yerine getirmeleri gerekmektedir.
Rıdvan Paşa Köşkü ve yapıları: Nuriye Hanım Davet Köşkü, restorasyon önerisi

Tez konusu olarak seçilen Rıdvan Paşa Köşkü ve yapıları Erenköy'de bulunmaktadır. Abdülaziz ve II. Abdülhamit dönemlerinde Erenköy, sayfiye yeri olarak önem kazanmıştır. Semt geniş bağları, bahçeleri olan köşkleri ile bugüne kadar gelmiştir ancak bölgenin özgün fiziksel dokusu bozulmuştur. Değişen inşaat tekniği, malzemeleri ve ekonomik nedenlerle; ahşap yapım sistemleri uygulanırlığını yitirmiştir. Ayrıca köşk ve konaklar kullanıcı değişimi ile yok olmaya başlamış ve tarihi yağmalamaya maruz kalmaktadır. Göztepe'de hala Rıdvan Paşa ismi verilen yerde, 1890- 1906 tarihleri arasında Şehremini İsmail Rıdvan Paşa; maliye memurlarından Süleyman Efendi'ye ait olan araziyi satın alarak, üç katlı ahşap bir köşk ile birlikte Selamlık Köşkü, hamam, mutfak, ahırlar ve Davet Köşkü yaptırmıştır. Tezde; arazinin en değerli yapısı Nuriye Hanım Köşkü detaylı olarak incelenmiştir. 19. yüzyılda Mimar Alexandre Vallaury tarafından yapıldığı bilinen, yapıldığı dönemde özel davetlerin verildiği köşk; günümüzde büyük oranda kullanımsızlık ve bakımsızlık nedeniyle harap haldedir. Bu tezde amaç, yok olmak üzere olan bu yapıya yeniden işlev verilerek korunmasını ve günlük hayata kazandırılmasını sağlamaktır. Bu amaçla yapının rölöve, restitüsyon ve restorasyon projeleri hazırlanarak, günümüzdeki sorunları incelenmiş ve restorasyon, koruma önerileri oluşturulmuştur. Öncelikle yapının mekansal bütünlüğünü bozan ekler kaldırılmış, özgün plan şeması ortaya çıkarılmıştır. Tarihi bir binanın kullanımı için ihtiyaçları açısından yapıda bölümlenme gerektirmeyecek, özgün işlevine yakın bir müzik salonu olarak kullanılması; yapının en az müdahale ile korunmasına yardımcı olacaktır.
A historical and social analysis of an urban transformation: Akay junction in Ankara

öz KENTSEL DÖNÜŞÜMÜN TARİHSEL VE SOSYAL ANALİZİ: ANKARA AKAY KAVŞAĞI Sönmez, Çağlayan Yüksek Lisans, Mimarlık Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Selahattin Önür Ortak Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Güven Arif Sargın Ocak 2005, 152 sayfa Bu tez dolaşım ağı içerisinde 'kentsel kavşak' kavramının, kentsel bir imaj olarak nasıl ele alındığını araştırmaktadır. Bu tezin amacı, Ankara İnönü Meydanında gerçekleşen kentsel dönüşümün, Başkent Ankara'da son dönemlerde gerçekleşen trafik sorunu merkezli noktasal müdahalelere ilişkin tarihsel çözümlemesidir. Akay Kavşağı uygulaması kapsamında, 1930'larm temsil mekanı olarak düşünülen, tarihsel güce sahip, aynı zamanda iki önemli aksın kesiştiği alanın, nasıl bir kentsel kavşağa dönüştüğünü, sosyal, kültürel ve politik bağlamda, bütün bileşenleri, yazılı ve görsel tarihsel belgeler ile alan ile ilişkileri kapsamında, VIyakın çevresi ile beraber ele almayı öngörür. Tarihsel süreç içerisindeki etkileşimleri ortaya konularak, mekandaki trafik bazlı fiziksel değişime bağlı olarak, kamusal mekan kurgusunda, kentsel kavşak kavramının mimari anlamda nasıl bir rol üstlendiği sorgulanacaktır. Bu tez, araştırmalar baz alarak, mevcut durumu ve özellikle yeraltı raylı ulaşım sistemlerinin etkisiyle, gelecekteki olası dönüşümleri içeren alternatif model önerilerini sunar. Alternatif modeller, böyle bir kentsel kavşak noktasında önerilecek nitel olarak faklı kentsel kamusal mekanları göstermektedir.
Çok katmanlı kültür mirasının tanımı ve korunmasında bellek-değer-mekan ilişkisi: Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Fındıklı yerleşkesi örneği

Kişilerin bellekleri aracılığı ile kurdukları ilişki üzerinden mekana atfettikleri değerlerin kültür mirasının korunması için taşıdıkları potansiyellerinin araştırıldığı bu çalışmanın giriş bölümünde, çalışmanın belirlenen hipotezi ile birlikte amacı açıklanmış, kapsamı ve yöntemi belirlenmiştir. Bellek kavramı ile mekan ve kültür mirası kavramları arasındaki ilişkinin çözümlenebilmesi için, çalışmanın ikinci bölümünde bellek kavramının içerdiği anlamlar, belleğin işleyişine dair teoriler ve kavramın koruma değerleri ve kültür mirası ile ilişkisi irdelenmiştir. Belleğin oluşmasına imkan tanıyan zaman faktörü, mekanın onu bugün var olduğu haline getirmiş olan niteliklerini kazanmasına da alan açar. Zamanla kazanılan niteliklerin anlaşılabilmesi için, çalışma kapsamında üçüncü ve dördüncü bölümlerde Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi'nin ve Fındıklı Merkez Yerleşkesi'nin tarihsel süreçleri araştırılmıştır. Tarihçe araştırmasının ardından, Fındıklı Yerleşkesi'nin kültür mirası niteliğinin kaynağı olabilecek somut ve somut olmayan değerleri, koruma disiplini kapsamında değer kavramı ve koruma değerleri üzerine yürütülmüş mevcut çalışmalar yoluyla araştırılmıştır. Belleğin konu olduğu bu tez çalışması kapsamında, mekanla ilişki içerisinde olan kişiler esas bilgi kaynağı olarak kabul edilmiştir. Bu sebeple çalışmanın beşinci bölümünde, yerleşkenin uzun yıllardır kullanıcısı olan kişilerle yapılan birebir görüşmeler yoluyla, onlar tarafından mekana atfedilmiş olan değerler araştırılmış ve Fındıklı Yerleşkesi'nin kültür mirası niteliği, koruma değerlerinin elde edilen bu bilgilerle birlikte değerlendirilmesiyle analiz edilmiştir. Çalışmanın altıncı ve son bölümünde, süreç boyunca edinilen bilgiler değerlendirilmiş ve bunların korumanın amacına ne şekilde hizmet edebilecekleri irdelenmiştir.
Universality of architectural education and particularity of educational institutions of architecture: A critical and comparative look at four educational institutions of architecture in Turkey

Bu tez globalleşmenin son yıllarda Türkiye'de mimarlık eğitim alanında oluşturduğu etkileri konu almaktadır. Söz konusu etkileri ise Türkiye'de kurulmuş köklü dört mimarlık okulunun global ağın bir parçası olurken bir yandan da kendi öz kimliklerini kurma süreçleri bağlamında okumaktadır. Globalleşme iletişim teknolojilerinin hızla gelişmesi, bilgi üretimi, kullanımı ve transferinde gerçekleşen değişimler, öğrenci ve öğretim üyesi hareketliliği gibi etmenler küresel bir mimarlık eğitim alanı oluşturmaktadır. Bu ortak ağda mimarlık eğitim kurumları birbirlerinin farkında olarak ve tüm bu hareketliliği sağlamak adına belirli bir standardı tutturmak durumunda işlev göstermektedir. Ancak mimarlığın disiplinler arası karakteri, bölgesel, kültürel ve kurumsal farklılıklar okullara özgünlük katmaktadır. Bu bağlamda, bu çalışma Türkiye'de faaliyet gösteren dört mimarlık eğitim kurumunu eleştirel ve karşılaştırmalı bir biçimde okumak için bir metod geliştirmeyi amaçlamaktadır. Mimarlık eğitimi alanında son yıllarda önemle üzerinde durulan evrensellik ve özgünlük kavramları arasındaki gerilimi söz konusu dört kurum üzerinden okuyarak, okulların gelecek süreçte kendi özgün kimlikleriyle var olabilmesi için gerekli olan ipuçlarını yakalamayı amaç edinmiştir. Soz konusu okulların evrensellik özgünlük gerilimi içerisinde dıştan gelen, bilinçli ve gelişime dair fiilleri bu araştırmanın ürünleridir. Sonuçta da geliştirilmeye çalışılan metodun olumlu ve olumsuz tarafları bu çalışmanın ürünleri göz önüne alınarak değerlendirilecektir.
Antakya Sokullu Mehmet Paşa Hanı restorasyonu

Sokollu Mehmet Paşa Hanı, Hatay İli, Antakya İlçesi'nde, çarşı bölgesinde, Antakya'dan geçen hac, ticaret ve ipek yolu üzerinde önemli bir yol kavşağına inşa edilmiştir. Han, Saka Hamamı ve Mahremiye Camii ile yan yana inşa edilerek bir külliye işlevi gören üçlü yapı grubu elde edilmiştir. Han, Hicri 981, Miladi 1574 yılında Sokollu Mehmet Paşa tarafından vakıf olarak yaptırılmıştır. Mimarı bilinmemektedir. 19. Yüzyıl ortalarına kadar han olarak kullanılan yapı 1842/ 1845 yıllan arasında Halep Valiliği yapan Vecihi Paşa tarafından sabunhaneye çevrilmiştir. 1933 yılına kadar Sokollu vakıfına bağlı olan sabunhane, bu tarihte satılarak şahıs mülkiyetine geçmişştir. 1969 yılına kadar sabun üretimi devam etmiştir. Bu tarihte Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu'ndan alınan izinle Sabunhane'nin kuzeybatı cephesinin zemin kat duvarı yıkılarak dört dükkan yapılmıştır. 1969 yılından günümüze kadar yapının zemin katı dükkan, depo ve ahır olarak kullanılmış, üst katında iplik üretimi yapılmıştır. Sokollu Mehmet Paşa Hanı kareye yakın yamuk plana sahip, iki katlı, avlulu bir yapıdır. Zemin katta sabun pişirme yeri, yağ kuyuları, ahır, depolar ve dükkanlar yer almaktadır. Üst katta sabun kalıpları ve sabun kurutma yeri bulunmaktadır. Zemin kat kesme taştan ayaklar üzerine oturan çapraz ve beşik tonozla, üst kat kesme taş ayaklar üzerine oturan, alaturka kiremit kaplı asma çatı sistemiyle örtülüdür. Yapının köşeleri, giriş plasteri, avlu cepheleri ve taşıyıcı ayakları kesme taşla, diğer iç ve dış duvarları moloz taşla örülmüştür. Çarşı içindeki konumu da göz önüne alınarak, uygulanacak temizleme, sağlamlaştırma ve bütünleme çalışmaları sonucunda yapının, sabun imalathanesi ve işhanına dönüştürülmesi düşünülmektedir.
Çelik taşıyıcı sistemli yapılarda taşıyıcı yapı elemanlarının farklı malzemeli yapı bileşenleri ile bağlantılarının irdelenmesi

Çalışmanın amacı, çelik taşıyıcı yapı elamanlarının çelik ve kagir, beton/betonarme, ahşap, cam gibi farlı malzemeli yapı bileşenleri ile bağlantılarının araştırılmasıdır. Çelik taşıyıcı sistemli yapılarda çelik taşıyıcı elemanların birbirleriyle ve diğer yapı bileşenleriyle birleşimlerinin yanı sıra çelik taşıyıcıların farklı malzemeli yapı bileşenleriyle olan birleşimleri araştırılmış, konuyla ilgili yurt içi ve yurt dışı örnekler incelenmiştir. Çalışmada ayrıca; yapı, yapım, yapım sitemleri ve taşıyıcı sistem ile ilgili çeşitli tanımlamalar yapılarak yapım sistemleri ve yapıya etkiyen yükler açıklanmış, çeliğin tanımı yapılarak çelik malzemenin özellikleri, başlıca çelik türleri, uluslararası çelik standartları ve strüktürel çeliğin üretim yöntemleri açıklanmaya çalışılmıştır. Çelik yapıların tarihsel gelişim süreci incelenerek yapılarda taşıyıcı sistem malzemesi olarak çeliğin benimsenmesiyle birlikte ortaya çıkabilecek çelik malzemenin üstünlük ve eksiklikleri tartışılmış, çelik iskelet yapıların mimari tasarımından bahsedilmiş, çelik yapı bileşenleri ve hadde mamulleri hakkında bilgi verilmiştir. Strüktür sistemlerinde kullanılan çelik yapı bileşenleri arasındaki bağlantı yöntemleri incelenerek çelik yapılarda kullanılan yapı elman ve bileşenleri hakkında bilgiler verilmiş, aynı veya farklı tür çelik yapı elman ve bileşenleri arasındaki bağlantılar incelenmeye çalışılmıştır. Araştırmada sonuç olarak gerek çelik ile çelik arasındaki birleşimlerde, gerekse farklı malzemeli yapı elemanları ile çelik taşıyıcı elemanların birleşimlerinde görülen en önemli noktanın; çeliğin her malzemeyle tasarımcıya esneklik sağlayacak şekilde birden çok detaylandırma seçeneği ve birleşim tekniği sunarak, hızlı, güvenilir, minimum enkesitli eleman kullanımı ile ve en önemlisi sorunsuz bir şekilde birleşebilme olanaklarına sahip olduğu görülmüştür.
Yapı elemanları ölçeğinde yapım tekniklerinin tespiti, analizi ve sınıflandırılması

Çalışmada Türkiye'de inşaat sektöründe kullanılan mevcut yapım sistemleri İstanbul örneği üzerinden sistematik bir şekilde ele alınarak incelenmiştir. Teoride bulunan ve uzman görüşler tarafından üretilen birçok yapım sistemi ile, gerçek durumda, sektörde uygulan yapım sistemlerinin karşılaştırılarak değerlendirilmesi yapılmıştır. Yapımda kullanılan teknikleri ve bunların malzeme, araç ve işgücü özelliklerini saptamaya yönelik olan çalışmada kullanılan başlıca yöntem; yerinde gözlem yöntemidir. İncelen uygulamalar yapılan şantiye gezileri sonucunda yerinde gözlenerek analiz edilmiştir. Şantiyede alınan bilgiler doğrultusunda bir anket çalışması yapılmış, incelenen uygulamalarda; yapılan işin kullanılan malzeme, araç ve işgücü yönünden tespitleri yapılmıştır. Bu çalışmanın sonuçları; İstanbul'da uygulanan yapım teknikleri, kullanılan sistemin işin tamamlanma sürecine ve kalitesine etkileri hakkında belirli ölçülerde bilgi sahibi olunmasını sağlamıştır. Gözlenen uygulamalardan yola çıkarak ülkemizde inşaat sektöründe en çok kullanılan sistemlerin tespitinin yapılmasına, ayrıca yapılan uygulama hatalarının tespit edilip, sistemlerin daha da geliştirilmesine olanak sağlamaktadır. Çalışmada verilen çeşitli uygulama örnekleri ile, sektörde kullanılan mevcut yapım sistemlerinin teoride bulunanlardan farklı olarak gözlem yolu ile daha gerçekçi bir bakış açısıyla ortaya konulması hedeflenmiştir.
Mimarlık eğitiminde enformel yapılar: ESOGÜ Bademlik tasarım festivali örneği

Mimarlık eğitimi; diğer eğitim disiplinlerinden farklı olarak yaratıcı düşünme ve düşünce sistemlerinin aktarıldığı, öğretildiği, deneyimlenildiği ortamlara ihtiyaç duymaktadır. Temel olarak formel bir eğitim programı ve sistematik çerçevesinde hazırlanan ve yürütülen mimarlık eğitim sistemi, belirli sınırlılıklar çerçevesinde yürütülebilmektedir. Bu sınırlılıkların mimarlık öğrencilerinin esnek düşünmelerini engelleyici durumlar ve ortamlar yaratılabileceği, son dönem mimarlık eğitimi alanında yapılan bilimsel araştırmalar ve tartışmalarda, önemli konular arasındadır. Enformel eğitim programları, öğrencinin esnek düşünmesini teşvik edici, daha özgür hareket edebilecekleri, disiplinler arası ortamlar olarak, mimarlık ve tasarım eğitimine önemli bir katkı sağlamaktadır. Enformel yapılar; workshoplar, yarışmalar, bienaller, festivaller, yaz okulları vb. gibi serbest çalışma alanlarından oluşmaktadır. Tez çalışmasının ilk bölümünde enformel eğitim sistemleri anlatılmaktadır. Bu esnek yapılar içerisinde öğrenciler not kaygısı olmadan, sürece dahil olmakta ve özgürce düşünerek üretim yapabilmektedir. Enformel yapıların bu özelliklerinin tartışılması ve öğrenim çıktılarının tespit edilmeye çalışılması bu tez çalışmasının ana hedefi olarak belirlenmiştir. Bu hedef doğrultusunda bu çalışmanın asıl amacı ise mimarlık eğitiminde formel eğitim dışında son yıllarda artan katılımlı enformel yapıların Bademlik Tasarım Festivali örneği üzerinden mimarlık/tasarım ortamına katkı ve kazanımlarını araştırmaktır. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Mimarlık Bölümü Tasarım Kulübü öğrencileri tarafından organize edilen, Bademlik Tasarım Festivali 'enformel bir yapı' olarak analiz edilmiştir. 2018 yılında düzenlenen BTF katılımcıları ve yürütücülerine uygulanan anket çalışması ile enformel yapı deneyimleri saptanmaya ve bu yapı sisteminin bir eğitim yaklaşımı olarak ileriye yönelik kurgulanabilecek bir modele altyapı oluşturabileceği tartışılmıştır. Bu tez çalışması, Enformel eğitim alanında önemli bir örnek olarak nitelendirilebilecek, tamamen öğrenci merkezli yönetim, denetim ve uygulama sistemine sahip olan BTF'nin, mimarlık eğitimine olan katkısını sorgulamak ve gelecek için yeni bir mimarlık eğitimi yaklaşımı geliştirilebilmesi için kullanılabilecek içerik, kapsam ve yaklaşımlar ile ilgili değerlendirme ve önerileri kapsamaktadır.
Reading the transformations of Konya Culture Park as an urban space

Eğlence tesisleri ile kentsel yeşil mekanlar olarak inşa edilen kültürparklar, Erken Cumhuriyet Dönemi'nin en önemli modernizasyon projelerinden biri olmuştur. Ulusal idealleri ve cumhuriyetçi dünya görüşünü ele alan kültürparklar, çağdaş yaşam şekillerinde halkı eğitmek ve aydınlatmak için bir araç olarak hizmet etmiş ve eğlence pratiklerinin yeni formlarını ortaya koymuştur. Bu şekilde kültürparklar Türkiye'de modernite kavramının sembolü olmuştur. Modernitenin bir yansıması olarak kültürpark fikri 1930'ların başlangıcından itibaren varlığını sürdürmüştür. Bu çalışma, Konya Kültürpark'ı ileri dönem kültürparklarının bir örneği olarak Türkiye'deki siyasi anlayış ve fikirler üzerinden inceler. Çalışma ilk olarak Cumhuriyet Dönemi'nin başlarında Mevlevi tarikatına ait bir dini bahçeden, kentsel bir park alanına kadar Konya Kültürpark'ın yer aldığı temellerin, tarihsel ve mekansal gelişimini incelemektedir. Daha sonrasında ise çalışma, Lefebvre'nin mekansal teorileri ve bağıntıları ile; 1970'lerdeki kültürparkın sosyal, zihinsel ve fiziksel özelliklerini, daha önceki örneklerle karşılaştırarak analiz etmektedir. Bu araştırmanın temel katkısı, Konya Kültürpark'ın sosyo-kültürel bağlamında dönüşümünü okumak ve parkın dönüşümünü politik açıdan yönlendirilmiş mekan temsilleri, temsil mekanları ve kullanıcıların pratikleri üzerinden incelemektir. Bu çalışma, Türkiye'deki kültürparkların gelişimi ile bağlantılı olarak Konya Kültürpark'ın mekansal üretimine odaklanarak mimarlık tarihi ve kentsel çalışmalara katkı sağlamaktadır.
Modern dünyada 'Ucube' mimarlığın olanaklılığı üzerine

'Bu nedir? sorusu karşısında tanımlanmayan, dile gelmeyen, öznenin rasyonel düşünme edimini krize sokan ve rasyonel epistemik sistemlerin nesnesi olmayı reddeden 'ucube' olanın kendisi, mütemadiyen 'sınır ihlali'ni imlerken, mimarlık ve mimarlığın kurucu öznesi mimar, sürekli bir biçimde mekan-beden-zaman üzerinde sınır çizmeyi arzular. Bu yüzden, hem kullanım biçimleri hem de işaret ettikleri anlamlar düşünüldüğünde, 'ucube' ve mimarlık kavramları, ilk bakışta yan yana gelmesi olanaksız iki kavram gibi görünür. Fakat yaşamda olduğu gibi mimarlık pratiğinde, rasyonaliteden sapan girişimlerden kaçamaz ve 'ucube'lerini üretir. Tez çalışması, mimari 'ucube'lerin peşine düşmüş, tez kapsamı bağlamında 'ucube' mimarlıklar olarak tanımlanan, mimarlık 'episteme'sini krize sokan farklı mekan ve zamanlarda inşa edilmiş 'folly' yapılarını incelemiştir. 'Folly'ler, 'mimarlık nedir? sorusu karşısında geçmişşten günümüze kadar ortaya konmuş, tüm tanımların dışında yer alırlar ve olağan mimarlığın kavramsal araç takımı ile baş edilmez sorunlar üretirler. Mimarlığın açıklanamaz bölgelerine işaret eden mimari 'ucube'ler olarak 'folly'ler, mimarlık dünyasının karadelikleridirler. Bu yüzden de, mimarlık düşüncesi ve üretimi içinde kendilerine yer edinememişlerdir. Onların önemi; mimarlığın esaslarını, mimari ürünün niteliklerini tanımlayan ve bu tanımlar üzerinden inşa edilen mimarlık dünyasındaki gerçekleri anlama şansımızın olmadığını göstermeleridir. Bu çalışma, mimarlık düşünürleri ve üreticileri tarafından mimarlık ürünleri olarak görülmeyen ve 'öteki'leştirilen 'folly'lerin üretimini olanaklı kılan imkanlar nelerdir? 'Ucube' mimarlıklar olarak 'folly'ler, hangi bağlamda varlık kazanmışlardır? Neden 'folly'ler üzerine bu suskunluk? Günümüz dünyasında 'ucube' mimarlık üretimi mümkün mü? Soruları çerçevesinde, mimarlık dünyasının üzerine konuşmaya hevesli olmadığı ve hatta gerekli görmediği, bizi ikircikli bırakan 'folly'ler üzerine konuşmayı denemiştir.
Acil ihtiyaç durumunda geçici kullanılabilecek hafif çelik yapı sistemlerinin incelenmesi

Bu çalışmada, Türkiye'nin Marmara Bölgesi örneklemi düşünülerek subtropikal iklim bölgeleri için acil ihtiyaç durumlarında en uygun kullanımlı geçici yapı sistemlerinin araştırılması yapılarak acil ihtiyaç durumu kullanımına yönelik ideal bir geçici yapı sistemi önerisi sunulmuştur. Öncelikle acil durum tanımı çeşitli yönetmeliklere göre yapılmış ve acil durumlarda kullanılacak konutlarda bulunması gereken sökülüp-takılabilirlik, basit montaj, üretim zaman kısıtı, nakliye, depolama kolaylığı ve dayanıklılık gibi özellikler verilmiştir. Ardından dünyada ve Türkiye'de kullanılan geçici yapı çeşitlerine değinilmiş, bunların avantajları ve dezavantajlarından bahsedilmiş ve bir tabloda toplanmıştır. Sonrasında hafif çelik yapı sistemlerinin kullanım alanları, yapı bileşenleri, özellikleri ve avantajlarından bahsedilerek diğer yapı sistemleri ile arasındaki farklara değinilmiştir. Son olarak da kapsam çerçevesinde, acil ihtiyaç durumlarında en uygun geçici hafif çelik yapı sistemi örnekleri sunulmuştur. Sunulan bu modeller ile diğer acil durum yapıları bir tabloda kıyaslanmış olumlu ve olumsuz taraflar net bir şekilde gösterilmiştir.