turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Erken Cumhuriyet Dönemi'nde mimarlık, ideoloji ve fotoğraf ilişkisi: Arkitekt kapakları

İdeolojilerin yayılmasında ve anlaşılmasında mimarlık ve fotoğraf iki önemli araç olmuştur. Fotoğraf kanıt, belgeleme, araştırma ve arşiv aracı olarak modern hayata dahil olurken, mimarlık için de belgeleme, temsil ve yeniden üretim aracı olmuştur. Görselliğin modern hayattaki öneminin yanı sıra, fotoğraf; nesne ve imgeleri dolaşıma katan ve çoğaltan, onları yeniden biçimlendiren sürecin merkezi bir öğesidir. Mimarlık pek çok kez belli ideolojiler çerçevesinde şekillenirken, mimari nasıl olmalı ve nasıl üretilmeli sorularına yanıt aranmış, fotoğraf ise üretilen mimari ürünün nasıl kavrandığı ve tüketildiği noktasında devreye girmiştir. Modernizm, Avrupa'da doğmasına rağmen taşıdığı evrensellik ve rasyonalist olma iddiasıyla kısa zamanda tüm dünyada etkisini göstermiştir. 20. Yüzyıl'da mimarlık, çağdaşlaşma yolunda ilerleyen Türkiye Cumhuriyeti'nin, 'inodern ulus', 'ulus devlet', 'inilli kimlik' ifadeleri ışığında kavramsallaştırılmasında kullanılan bir araç olmuştur. Cumhuriyet ideolojisinin gücünü yansıtacak şekilde oluşturulan mimari ürünler değişen devlet rejiminin gücünü sembolize etmiştir. Fotoğraf ise bu düşünsel izleğin değişen rejimle birlikte dönüşen toplum arasında da yayılmasına hizmet eden ikincil bir araç olarak görülmektedir. Bu çalışmada, dönemin ilk ve tek mimarlık dergisi olan Arkitekt incelenmektedir. Arkitekt'in 1931- 1941 yılları arasındaki kapak fotoğrafları üzerinden dönemin ideolojisi, mimarisi ve fotografik temsili arasındaki ilişki araştırılmaktadır. Özellikle, Erken Cumhuriyet Dönemi mimarlığının fotoğraf aracılığıyla nasıl yansıtıldığı ve yayıldığı; ayrıca yeni devlet ideolojisinin propagandasının yapılarak nasıl yeniden üretildiği araştırılmaktadır.
İstanbul Ortaköy'de tarihi ahşap yapıların cephe analizi

Geçmiş dönemlerdeki kültürümüzün ürünü olan tarihi ahşap konutlar her geçen gün yanlış müdahaleler sonucunda özgünlüğünü kaybetmekte veya yok olmaktadır. Bu tür konutların korunmaları ve gelecek kuşaklara doğru bir şekilde aktarılmaları gerekmektedir. Bu da tarihi ahşap konutların doğru tespit ve farklı ölçeklerde detaylandırarak belgeleme çalışmalarının yapılmasına bağlıdır. Bu tür çalışmalar yapıların korunmaları sırasında, uygulamaların doğru olabilmesi için belge niteliğinde olacaklardır. Tezin giriş bölümünde; çalışmanın amacı ve yöntemi ile ilgili izlenen metot açıklanmıştır. İkinci bölümünde; çalışma alanı olan Ortaköy ve yakın çevresinin tarihsel süreç içinde geçirdiği değişimler, anıtsal yapılar ve nitelikli yapılar ele alınmıştır. Üçüncü bölümünde; mimari doku genel özellikleri, Ortaköy'de belirlenen çalışma alanı içerisinde bulunan ahşap konutların kat adetleri, kullanım biçimleri, yapım sistemleri, özgünlük durumları ve konut tipleri incelenmiştir. Dördüncü bölümünde ise özgünlüğünü koruyan tarihi ahşap konutların envanter çalışmaları hazırlanmıştır. Konutların bütün cephe elemanları kendi içlerinde karakteristik özelliklerine göre tablolar halinde değerlendirilmiştir. Beşinci bölümde saptanmış olan tez sonuçları ele alınarak incelenmiştir.
Sinematografik mekanın ve gündelik hayatın göstergeleri üzerinden temsil mekanın çözümlenmesi: Stepford kadınları

Bu çalışmada, mekanın bütünsel olarak ele alınmasıyla, sağlıklı bir mekan çözümlemesi yaklaşımının oluşturulması hedeflenmiştir. Bu bağlamda Lefebvren mekan anlayışı ve Toplumsal Göstergebilim arasında kurulan holistik bir yaklaşımla 'Temsil Mekan' çözümlemesi yapılmıştır. Araştırmada mekan çözümlemesi, sinematografik mekan üzerinden gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma nesnesi, Frank Oz'un yönettiği, 2004 yılı yapımı 'Stepford Kadınları' filmidir. Bu doğrultuda, Lefebvren mekan anlayışı ve toplumsal göstergebilim aracılığıyla oluşturulan mekan çözümlemesi yaklaşımı ile 'Stepford Kadınları' filminin mekan çözümlemesi gerçekleştirilmiştir. Yapılan bu mekan çözümlemesi ise izleyiciler üzerinden gerçekleştirilen bir deneysel çalışma ile sınanmıştır. Dolayısıyla, toplumsal olarak üretilmiş bir mekanın içeriğinin çözümlenmesinde hangi unsurların izlerinin sürülmesi gerektiği incelenmiştir. Araştırmada, bir araştırmacının ya da mekan tasarımcısının, mekana nasıl yaklaşması gerektiği konusunda yöntem ve öneriler oluşturulmuştur. Bu yöntem ve öneriler ise gerçek bir mekanın nasıl çözümlenmesi gerektiğinin saptanması için bir zemin hazırlamaktadır. Bu araştırma ve mekanın kavranmasına dair önerileri, insanın özgürleşmesi ve yaşamın farkındalığıyla ilgilidir.
Staging architecture as illusion: from mirror to digital heterotopia

Michel Foucault 1969 yılında heterotopya kavramını kurguladığında, birçok bölük pürçük dünyanın zamanın geçişi ve yok ediciliğinden bağımsız kalarak 'imkansız bir yer'de bir araya gelen, kullanıcıyı genel zamanından ayırarak imgesel bir düzen yaratan gerçek yerlere hitap etmişti. Son yıllarda arttırılmış gerçeklik, mekan temsil yöntemleri ve mekanı deneyimleme şekilleri geliştikçe, mimarlığı bugü olduğundan daha farklı bir konumda taşıma olasılığı doğdu. Bu sebeple mimari mekanı farklı formatlarda tertipleyip temsil etmek büyük önem taşımaktadır. Bu çalışmanın amacı, dinamik görsel ve işitsel niteliklerle oluşturulan, daima değişen, çok katmanlı mekanların, yüksek teknolojili bilişim toplumu çağında onu oluşturan sakinlerine neler sunduğunu anlamak. Bu bağlamda heterotopya kavramı yeniden analiz edilip 'dijital heterotopya' olarak yeniden analiz edilirken, geleceğin mimari pratik ve teorisi için ne getireceği çalışmanın sorusunu oluşturmakta.
Kütüphanelerde aydınlatma ve teknolojik gelişmelerin kütüphane aydılatmasında etkileri

Kütüphaneler; düşünce, sanat, bilgi ürünlerini ve uygulama alanları için gerekli belgeleri topluma ulaştıran kurumlardır. Kütüphane hizmetleri sunulurken, aynı zamanda, kullanıcılar için en uygun yararlanma ortamı da sağlanmalıdır. Bu noktada, yeni teknolojilerin kütüphanelerde kullanımının da hızlanmasıyla beraber, ele alınması gerekli en önemli kriter olarak, görsel konfor koşullarının sağlanması karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışmada; kütüphanelerde aydınlatma konusu ele alınmış ve teknolojik gelişmelerin kütüphane planlamasına, aydınlatmasına getirdiği yeniliklere; aydınlatma teknolojisinin sunduğu imkanlara yer verilmiştir. 1. Bölüm'de; kütüphanenin tanımı yapılmış ve görev alanları farklı kütüphane türleri; türü ne olursa olsun, tüm kütüphanelerin sahip olduğu ortak amaç, açıklanmıştır. Kütüphanelerde fonksiyonel etkinlikler üzerinde durulmuş ve kütüphanecilere daha geniş olanaklar sunan; hız, güvenilirlik ve kolaylık getiren teknolojiler sıralanmıştır. 2. Bölüm'de; genel olarak kütüphane aydınlatması ele alınmıştır. Görsel çevre etkenleri ve bunların alması gereken değerler, kütüphane aydınlatmasında kullanılan aydınlatma sistemleri ve belirli kütüphane bölümlerinin aydınlatma problemleri açıklanmıştır. 3. Bölüm'de; kütüphanelerde aydınlatma sisteminin niteliğini arttıracak çözümlere yer verilmiştir. Kamaşma sınırlaması, uygun ışık rengi ve renksel geriverim özellikleri olan yapma ışık kaynağının seçilmesi, aydınlatma kontrol sistemlerinin düzenlenmesi ve maliyet, bakım çözümlerinin dikkate alınması konuları üzerinde durulmuştur. 4. Bölüm'de ise, sözü edilen çağdaş teknik ve verilerden yararlanılarak aydınlatılmış kütüphane yapılarından örnekler verilmiştir.
Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Yerleşkesi'nin gelişimi ve içindeki tarihi yapılar

Bu çalışma kapsamında, İstanbul'da bulunan Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Yerleşkesi'nin gelişimi mimari açıdan ele alınmıştır. Dört bölümden oluşan tezin ilk bölümünü amaç, kapsam ve yöntem oluşturmaktadır. İkinci bölümde yerleşke henüz kurulmadan önce bölgenin geçirdiği, Bizans ve Osmanlı Dönemleri ele alınmıştır. Üçüncü bölümde yerleşke sınırları içinde bulunan mevcut ya da yok olmuş tarihi yapılar görsel ve yazılı belgeler ve alan araştırmaları doğrultusunda ele alınmıştır. 1893 yılından itibaren genişleyen yerleşke sınırları etrafındaki mahalleleri de içine almıştır. Mahallelere ait konut dokusu yok olurken, cami, mescit, çeşmelerden bazıları sınırlar içinde kalarak varlığını sürdürmüştür. Sınırlar içinde kalan bu anıtsal yapılar tek tek tespit edilip çevresi ile ilişkileri bağlamında incelenmeye çalışılmıştır. Dördüncü bölümde yerleşkeye ait yapılar incelenmiştir. 1893 yılında gerçekleşen kolera salgını sonucunda, bölgede bulunan Takiyüddin Paşa Konağı'nın geçici hastaneye dönüştürülmesi yerleşke için bir başlangıç teşkil etmektedir. 20. Yüzyıl başında geçici hastanelerin daimi hastanelere dönüştürülmesiyle, Takiyüddin Paşa Konağı'nda kurulan geçici hastane, belediye hastanesi olarak hizmet vermeye başlar. Zaman içinde, hasta sayısının artması nedeniyle ortaya çıkan daha fazla alan ihtiyacı sonucunda eklenen yeni yapılarla yerleşke sınırları batı ve güney yönünde genişleyerek, günümüzdeki sınırlarına ulaşır. Bu süreçte inşa edilen yapılar, Takiyüddin Paşa Konağı'ndan başlanarak tek tek mimari açıdan ele alınmıştır. Yerleşkeye ve yapılara ait orijinal çizimlere ulaşılmış; eski ve yeni fotoğraflar, çizimler, haritalar günümüzdeki durumlarıyla karşılaştırılarak ele alınmıştır. Tezin sonuç bölümünde yerleşkenin gelişim sürecinde yıkılan, eklenen yapılar saptanarak yerleşkenin hastane tarihi ve mimarlık tarihi açısından önemi vurgulanmaya çalışılmıştır.
Yapı ürünlerinin yaşam döngüsü değerlendirmesine yönelik seçilen bir modelin tuğla örneği üzerinden irdelenmesi

İnsanoğlu var olduğu ilk dönemlerden itibaren doğal kaynakları tüketmektedir. İnsanlık geliştikçe, hızla artan nüfus, sanayileşme ve kentleşme ile birlikte doğa fonksiyonlarını kaybetmeye başlamış ve giderek kendini onaramaz hale gelmiştir. Bu nedenle çevre sorunları gelişen dünyanın önemli sorunlarından biri olmuştur. Yapı ve yapı ürünleri çevre sorunlarının başlıca kaynakları arasında yer almaktadır. Bu nedenle ortaya konmuş pek çok çalışma bulunmaktadır. Yapı ve yapı ürünlerinin çevre etkilerinin en aza indirilmesi için minimum kaynak tüketimi ve minimum atık üretimi ilkesine dayanan yaşam döngüsü değerlendirmesi yöntemi ortaya konmuştur. Yapı ürünlerinin YDD'sini yapan birçok araç bulunmaktadır. Bu araçlardan ulusal olanlara bakıldığında çalışmaların sınırlı kaldığı gözlemlenmiştir. Bir yapı ürününün YDD'sinin yapılabilmesi için gereken verilerin eldesinde sıkıntılarla karşılaşıldığı tesbit edilmiştir. Bu çalışmanın amacı; bir yapı ürününün YDD'si yapılırken karşılaşılan sorunları ortaya koymaktır. Bu sorunların tesbit edilebilmesi için seçilen bir model üzerinden denenmesidir. Türkiye'de üretilen tuğlanın yerelde ortaya çıkan çevre etkilerinin değerlendirilmesi çalışmanın alt amacıdır. Çalışma altı bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde literatür özeti, tezin amacı ve hipotez ortaya konmuştur. İkinci bölümde yaşam döngüsü değerlendirmesi yöntemi bütünüyle ele alınmaktadır. Yapı ürünlerinin yaşam döngüsü değerlendirmesi ve yapı ürünlerinin YDD'sine yönelik var olan araçlar incelenmektedir. İkinci bölümde incelenmiş olan değerlendirme araçları arasından seçilen Gökçe Tuna Taygun Modeli üçüncü bölümde anlatılmaktadır. Dördüncü bölümde Gökçe Tuna Taygun yaşam döngüsü değerlendirme aracı kullanılarak tuğla örneklemesi yapılmaktadır. Tuğlanın yaşam döngüsü süreçleri, süreçlerdeki çevreyi etkileyebilecek çıktılar ve etkilenen çevre grupları incelenmektedir. Turgutlu'da yer alan bir üretim tesisinden elde edilen veriler doğrultusunda çevre etkileri somutlaştırılmaktadır. Beşinci bölümde Gökçe Tuna Taygun Modeli'nin tuğla ile denenmesi üzerinden elde edilen bulgular ve öneriler ortaya konmaktadır. Modelin geliştirilebilir yönlerinin incelemesi yapılmaktadır. Tuğlanın yaşam döngüsü süreçlerindeki değerlendirme sonucu yapılmaktadır. Yapılan değerlendirme diğer tuğla üretici verileri ile karşılaştırılabilir, geliştirilebilir ve ürün seçiminde yol gösterici nitelikte olabilir bulunmaktadır. Altıncı bölümde bir yapı ürününün YDD'si yapılırken karşılaşılan sorunların sistemsel eleştirisi yapılmaktadır. Yapılan değerlendirme sonucunda ulusal değerlendirme araçlarının geliştirilmesi gerekliliği ortaya konmaktadır.
An inquiry in to 'architectural scenario'

ÖZ 'MİMARİ SENARYO' ÜZERİNE BİR İNCELEME Ertuğrul, Elçin Yüksek Lisans, Mimarlık Bölümü Bina Bilgisi Anabilim Dalı Tez Yöneticisi: Dr. Tuğyan Aytaç-Dural Eylül 2005, 90 sayfa Bu çalışma, genellikle mimarın somut ürünü olan binaya ilişkin zamansal/geçici öngörüleri olarak anlaşılan 'inimari senaryo' olgusu üzerine bir sorgulamadır. Mimari temsil araçları, binanın gerçekleştirilmesinden önce mimarın öngörülerini sergilemek için kullanılırlar. Bunların aynı zamanda 'inimari senaryo'ya açıklık getiren somut ürünler oldukları da düşünülebilir. Bu çalışmanın amacı mimari senaryonun yazılı / sözel ve görsel biçimlerini tarihsel bir araştırma ile incelemek ve onun kapsamlı tanımlarını ve yorumlarını ortaya çıkarmaktır. Konu farklı açılımlarıyla ele alınırken, sinema ve film yapımı mimari senaryoyu imge üretim süreci olarak kavramak doğrultusunda bir model/paradigma olarak kullanılmaktadır. 'Mimari senaryo' mimari temsil çerçevesinde irdelenmektedir. Bu tez mimari üretimin biçim üretme sürecinde zaten var olan 'inimari senaryo'nun kavramsallaştırılarak yeniden gözden geçirilmesidir.
Yapısal atıkları azaltma yönünde Türkiye koşullarına uygun yapı yıkım yönetim sisteminin belirlenmesi

Son yıllarda kentlerdeki nüfus artışı ile birlikte artan yapılaşma faaliyetleri çevre sorunlarının artmasına neden olmaktadır. Yapıların, yapım, kullanım, bakım/yenileme ve yıkım gibi faaliyetleri su ve hava kirliliğine, toprağın yapısının bozulmasına ve özellikle yapısall atık oluşumuna neden olmaktadır. Yapısal atıklar, hacimleri, miktarları ve karmaşıklıkları nedeni önemli çevre sorunlarını da beraberinde getirmektedir. Özellikle yapı yıkım aşamasında oluşan atıklar karmaşık yapıda ve fazla miktarda olduğundan dolayı bu aşamada atıkların önlenmesi/azaltılması önem teşkil etmektedir. Bu nedenle yapı yıkımları uygun yıkım yöntemleri ile gerçekleştirilmeli ve yapısall atıkların önlenmesi/azaltılması için yapısall atık yönetimi geliştirilmelidir. Bu çalışmada, dünyada gerçekleştirilen yapı yıkımları yöntemlerinin incelenmesi, Türkiye'de mevcut yapı yıkım uygulamaları gözlemlenmesi ve yıkım firmalarına yönelik anket çalışması olmak üzere üç aşamalı alan çalışması gerçekleştirilmiştir. İhtiyaca cevap vermeyen, ömrünü tamamlamış ve yıkım kararı alınmış betonarme yapıların yıkım faaliyetlerini kapsayan bu tez çalışması ile Türkiye koşullarına uygun yapı yıkım yöntemlerinin ve yapısall atık yönetimi bağlamında yapı yıkım yönetim sisteminin belirlenmesi amaçlanmaktadır. Çalışma altı bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; belirlenmiş problem ile Türkiye koşullarına uygun yapı yıkım yönetim sisteminin gerekliliği ortaya konmaktadır. Çalışmanın önemi, amacı, yöntemi ve kapsamı hakkında bilgi verilmektedir. İkinci bölümde; yapıların yaşam döngüleri boyunca çevresel etkileri incelenmektedir. Özellikle yapı yıkım aşamasında oluşan yapısall atıkların ve beraberinde getirdiği çevresel sorunlar açıklanmaktadır. Ayrıca günümüzde uygulanan yapı yıkım yöntemleri hakkında bilgi verilmektedir. Bu bağlamda yapıların özelliklerine ve çevresel koşullara göre yapısall atıkları azaltma yönünde uygulanabilecek yapı yıkım yöntemleri ortaya konmaktadır. Üçüncü bölümde; yapı yıkım yönetim sistemi ve alt aşamaları irdelenmektedir. Dördüncü bölümde; dünyada uygulanan yapı yıkım yöntemleri açıklanmaktadır. Bu yıkım yöntemleri, uygulandıkları ülke koşullarına göre değerlendirilmektedir. Beşinci bölümde ise; Türkiye'de yapı yıkım uygulamalarının gözlemlenmesi ve yıkım firmalarına yönelik yapılan anket çalışması sonucunda elde edilen verilerin analizi ve değerlendirmesi sunulmaktadır. Sonuç bölümünde; Türkiye koşullarına uygun yapı yıkım yönetim sistemi için öneriler sunulmaya çalışılmakta ve değerlendirilmeleri yapılmaktadır.
Binalarda ve kentsel mekanlarda tepe ışığı kullanımı

Çalışma, araştırmada amaç olan, gün ışığının mimari mekanlarda ne sebeple, ne şekilde ve hangi özellikleri ile kullanıldığının belirlenmesinin ve konunun mimari açısından öneminin ifadesi ile başlamaktadır. Ardından, konuya ilişkin mevcut literatürün gözden geçirilerek, bugüne dek gün ışığı ile aydınlatmada kaydedilmiş olan gelişmelerin sergilenmesi sağlanmıştır. Pencereler, bina üzerinde bulundukları yer itibarı ile iç mekana alınmasına vasıta olurlar ve ışığın karakterini ve dolayısıyla etkilerinin de değişmesine yol açarlar. Ayrıca pencerelerin şekilleri ve kullanılan ışık geçirgen malzemelerin özellikleri de sağladıkları etkide, konumlan kadar önem taşır. Duvarların üst kısımlarında ve çatıda yer alan pencereler, tepe ışıklığı olarak adlandırılır. Pencerelerin gün ışığının mekana alınmasında sahip oldukları önem sebebi ile 2. Bölümde pencereler, kullanılan olan yöntemler, özellikleri ve mimari mekan içinde kullanılan gün ışığının oluşturduğu etkiler hakkında bazı bilgiler verilmiştir. Günışığı, binalarda ve kapalı mekanlarda olduğu gibi, şehirsel mekanlarda da yaşanır ve ayrıca şekillenmesinde etkili olur. Bu sebeple takip eden bölümde gün ışığının tepe ışığı olarak şehirsel mimari mekanlarda kullanımı ile ilgili bilgilere yer verilmiştir. Mekanın kullanıcıları, bulunduktan ortamın aydınlığından büyük ölçüde etkilenirler. Bir işlem, ne kadar fazla detay içeriyorsa, o kadar fazla aydınlatılır. Bu sebeple, pek çok iş alanındaki belirli bazı işlemler için kesinlikle gereksinim duyulmamasına rağmen, farklı durumlarda en yeterli aydınlanma gün ışığı ile sağlanır. Günışığının, mekan kullamcıları üzerinde birçok olumlu ruhsal etkisi vardır. Tepeışığının sadece aydınlatma değil farklı amaçlarla da kullanılması mümkündür. Bölüm 4'te tepe ışığının kullanım şekilleri ve mekan içindeki öğelerden ne şekilde etkilendiği ile ilgili bilgiler yer almaktadır. Aynı bölümde, yaygın ve özgün tepe ışığı kullanımları ile ilgili örneklere de yer verilmiştir. Tepe ışıklıkları bina kabuğu üzerinde bulundukları yere ve türlerine göre farklı kullanım şekillerine ve etkilere sahiptirler. Bu sebeple, bir diğerinden farklı ışıklıklar, ayrı özellikleri göz önüne alınarak sınıflanabilir. Bölüm 5'te de bu sınıflamalara yer verilerek, bölüm sonunda başlıca bina tiplerinde yer alan ışıklıklar hakkında bilgiler verilmiştir. Günışığı ile aydınlatma yöntem tasarımları bir süreç halindedir. Tasarımcıların, tepe ışığı uygulamalarında faydalanmaları amacıyla, varılan bazı bulgu ve geliştirilen öneriler sonuç bölümünde ele alınmıştır. Bu uygulamalardaki gerek malzeme ve maliyette, gerekse konum ve işlev yönünde oluşacak farklılıklar; tasarımcının ve kullanıcının istekleri ve tercihleri yönünde şekillenecektir.
Çok katlı yapıların gelişim sürecinde strüktürel ve konstrüktif analiz

öz ÇOK KATLI YAPILARIN GELİŞİM SÜRECİNDE STRÜKTÜREL VE KONSTRÜKTİF ANALİZ Bedriye ASIMGİL Bahkesfr Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Mimarlık Ana Bilim Dalı Yüksek Lisans Tezi / Tez Danışmanı : Yrd. Doç. Dr. Orhan REMAN) Balıkesir, 1996 Yüksek binalar, her dönemde ve yüksek yapı tipleri grubu içinde, uygulanan strüktürel sisteme, malzeme özelliğine göre teknolojik gelişim, malzeme kullanımı, yapım sistemi yönüyle daha gelişmişlerdir. Betonarme elemanların ve ardından çeliğin taşıyıcı sistem kullanımı, yükseklik sınırının aşılmasında en büyük etken olmuştur. Her geçen gün Avrupa ve Amerika'da yeni teknolojik gelişmelerin bulunduğu strüktür ve mega strüktür tasarımlar uygulanmaktadır. Günümüzde, bilgisayar destekli mimari tasarımda malzeme teknolojisinin bilinmesi kadar, yatay yük direncine sahip strüktürel sistemlerin özelliklerinin bilinmesi önem taşımaktadır. Çalışmanın giriş bölümünde, yüksek yapı kavramlarının yanında, bu yapılara gereksinim nedenleri bulunmaktadır. 2. Bölümde; Avrupa ve Amerika'daki yüksek yapı örnekleri, ortaya çıkış nedenleri ile belirtilmektedir. 3. Bölümde; yüksek yapı tasarımını etkileyen yatay yükler ve sistem seçiminde dikkat edilmesi gereken noktalar ele alınmıştır. 4. Bölümde; örneklemelerle geçmişşten günümüze yüksek yapı strüktürel sistemleri açıklanmış ve bunu takiben 5. bölümde; her sisteme ait yatay yük davranışları bir tablo halinde karşılaştınlmıştır. Bu çalışmanın temel amacı; günümüzde kullanılan yüksek yapı strüktürel sistem tasarımcılarına malzeme ve taşıyıcı sistem teknolojileri bakımından bilgi aktarmaktır.
İnşaat sektöründe bilgi yönetimi

İnşaat sektöründe her proje birbirinden farklı ve özeldir. Farklı birçok proje süreci içerir. Elde edilen, deneyimlenen her süreç kendine özel detaylar ve bilgiler içerir. Dolayısıyla farklı bilgi birikimlerinin yer aldığı bir alandır. Bu süreçte birçok disiplinden insan bir arada çalışır. Birlikte çalışan bu insanlar arasında bilginin doğru şekilde aktarılması çok önemlidir. Bu süreçte elde edilen bu büyük ve değerli bilgi birikimi en doğru şeklide korunmalı ve gelecek projelere aktarılmalıdır. Bu çalışma, 2000 yılından itibaren İnşaat Sektöründe Bilgi Yönetimi üzerine yapılan akademik çalışmaların özetlendiği bir kaynak olması hedeflenerek hazırlanmıştır. Bu aşamaya kadar gelen tüm bilgi birikimi özetlenmiş, 2000 yılından sonra ise bu konu üzerine yapılan çalışmalar ve ilerlemeler üzerinde durulmuştur. Yapılan literatür çalışmalarında bilgi türleri incelenmiş, bilgi türleri ve kullanılan programlar arasındaki ilişkiler ve proje süreçleri üzerine yansımaları araştırılmıştır. Bu literatür çalışması için hazırlanan excel tablolar üzerinden bilgi türleri ve proje süreçlerini gösteren çeşitli grafiksel çalışmalar yapılmış ve bu grafikler değerlendirilmiştir. Sonuçlar üzerine yapılan değerlendirmeler ve öneriler ile çalışma tamamlanmıştır. Bilgi yönetiminin 2000 yılından günümüze kadar kat ettiği mesafe, geldiği son durum ve ne yönde devam edeceği konusu ele alınmıştır.
Mevcut binalarda güneş enerjisinden yararlanmak için iyileştirme önerileri

Geleneksel enerji kaynaklarının azlığı ve pahalı oluşu, tüm dikkatleri daha çok sınırsız çevre enerjisine dolayısıyla güneş enerjisine çektiği kuşkusuzdur. Güneş enerjisi kendini yenileyebilir, ekonomik ve çevreye zarar vermeyen bir enerji kaynağıdır. Fakat buna rağmen güneş enerjisinden binada ısıtmada faydalanmanın bugün için yeterli olmadığı ve sadece yardımcı bir enerji kaynağı olarak nitelendirildiği söylenebilir. Güneş enerjisinden yararlanmak için binalarda kullanılabilecek sistemler araştırılmadan önce ikinci bölümde enerji kullanımını ve korunumunu zorunlu kılan etmenler ortaya konulmaya çalışılmıştır. Üçüncü bölümde ise güneş enerjisi ile ilgili temel kavramlara yer verilmiştir. Güneş ışınımı değişimini etkileyen etmenler, güneş ışınımı ve bileşenleri, ısısal etkisi ve ısı geçişi gibi konulara değinilmiştir. Dördüncü bölümde, binalarda ısıtma amacıyla güneş enerjisinden yararlanma yollarından bahsedilmiştir. Bunun için iki yaklaşım kullanılmıştır. Birincisi, iklimsel parametrelerden yola çıkarak bina bileşeninde oluşturabilinecek yapısall değişiklikler ile oluşturulan pasif sistemler, ikincisi ise sadece güneş enerjisini toplamak amacıyla tasarlanmış koEektörlerin ve buna bağlı mekanik bileşenlerin kullanıldığı aktif sistemlerdir. Beşinci bölümde ise, dördüncü bölümde anlatılan güneş enerjisinden yararlanmaya yönelik sistem uygulamalarının mevcut binalarda kullanılma şekilleri ve buna bağlı iyileştirme önerileri anlatılmıştır. Ayrıca yüklenici ve kullanıcı açısından güneş enerjisinden yararlanmada ve korunmada alınabilecek en yaygın tedbirlere yer verilmiştir. Altıncı bölümde, binalarda güneş enerjisinden yararlanmak için kullanılan pasif ve aktif sistemlerin yeni yapılmakta veya mevcut binalarda uygulanamayışının nedenleri anlatılmıştır. Buna bağlı olarak da güneş enerjisinden yararlanmak için Türkiye'de yapılması önerilen çalışmalar ortaya konulmuştur. Yedinci bölümde ise, mevcut binalarda güneş enerjisinden yararlanmak için kullanılan iyileştirme çabalarına örnek bir uygulama yapılmıştır. Bunun için mevcut bir konut örneğinin güneye bakan dış cephe duvarının mevcut ve iyileştirme yapılmış hallerinde ısısal performansları değerlendirilmiştir. Sonuçta, güneş enerjisinden yararlanmada kullanılan pasif ve aktif sistemlerin mevcut ve yeni yapılmakta olan binalarda uygulanması ve bu amaçla gerekli teşvik ve yatırımların devlet tarafından desteklenmesi gerektiği ortaya konulmuştur.