turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Aydınlatma tasarımının kullanıcı üzerindeki fizyolojik ve psikolojik etkileri açısından incelenmesi

Yaşamın döngüsünün devamı ve insanın günlük gereksinimlerini yerine getirebilmesi için ışığa gerek duyulur. Gün ışığının yetmediği zamanlarda insanların görsel ihtiyaçlarını yerine getirebilmesi için yapma aydınlatma sistemlerinin tasarlanması gerekir. Aydınlatma tasarımının öncelikli amacı farklı görevleri yerine getirebilecek, mekan ve nesneleri algılayabilecek görsel koşulların; kısacası görsel konfor koşullarının sağlanmasıdır Görsel konfor, ışığın nicelik ve niteliğine bağlıdır. Işığın niceliği yani gerekli aydınlık düzeyleri her bir aktivite için standartlara göre belirlenir. Işığın kalitesi ise ışığın doğrultusu, renk, renksel geriverim ve aydınlığın düzgünlüğünü içerir. Günışığı mükemmel kalitededir ve yapma aydınlatmanın spektrumu mümkün olduğunca doğal ışığa yakın olmalıdır. Aynı zamanda göz sağlığının korunması ile de ilişkilidir. Işık sadece görmemizi sağlamaz aynı zamanda sağlığımız, biyolojik ritmimiz, ruh halimiz, iyi hissetmemiz ve performansımız üzerinde de etkilidir. Bu çalışmada aydınlatma tasarımının kullanıcılar üzerindeki fizyolojik ve psikolojik etkileri incelenmiştir. Öncelikle aydınlatmanın yararları ve temel aydınlatma kavramları ele alınmıştır. Bu bölümdeki bilgiler ağırlıklı olarak standartlar ve aydınlatma ile ilgili temel kaynaklar incelenerek derlenmiştir.3. bölümde ışık kaynakları, aygıtlar ve bunlar kullanılarak tasarlanan aydınlatma sistemleri üzerinde durulmuştur. Bölüm 4.1' de ışık ve sağlık ilişkisine yer verilmiş, ışığın sirkadiyen ritim, performans ve ruh hali üzerindeki etkileri incelenmiştir. Bölüm 4.2 aydınlatmanın hem fizyolojik hem de psikolojik etkilerini göz önüne alarak geliştirilmiş olan ' Ergonomik Aydınlatma Göstergesi -ELI ' programı ve ofis yapıları için programın kullanımı hakkında bilgi vermektedir. Bölüm 4.3' de aydınlatma tasarımını ergonomik olarak değerlendiren ELI kriterlerinin bir önceki bölümlerdeki başlıklarla olan ilişkisi yorumlanmış ve önerilerde bulunulmuştur. Sonuç bölümünde ışık ve sağlık ilişkisine tekrar değinilmiş, aydınlatma tasarım bilincinin Türkiye'deki durumundan bahsedilmiş ve sadece fizyolojik koşullara göre değil ışığın psikolojik etkilerine göre aydınlatma sistemlerinin tasarlanmasının öneminden bahsedilmiştir.
Geleneksel İran/Kashan/Burucerdi evinin mekansal analizi

Bu çalışma, genel olarak İran geleneksel evlerinde ve özel olarak'da Kaşan bölgesindeki evlerde mekansal organizasyonu ve yaya hareketleri kavramlarını irdelemeyi amaçlar. Araştırma, İran'da ev tanımı, çeşitli bölgelerindeki evlerin tasarım özellikleri, evin çeşitli mekanları ve barındırdığı islevlerle ilgili geleneksel İran evlerinin özelliklerini barındırmaktadır. Ayrıca, İran'daki geleneksel evlerde mekanlar arasındaki iliski ile dıs mekan ve iç mekan arasındaki ilişki daha detaylı olarak incelenmiştir. Bu çalışmanın amacı sıcak ve kuru iklime sahip olan Kaşan Şehri'ndeki geleneksel evlerin mekansal organizasyonunu ve yaya erişimi tasarımını irdelemektir. Geleneksel Iran evleri çok mekanlı, çok kullanıcılı ve çok fonksiyonlu yapılardır. O yüzden kullanıcıhareketliliğinin okunması, anlaşılması ve mekanın formunun ortaya çıkarılması zordur. Bu nedenle çalışmada kullanıcı hareketliliğinden mekan formunu ortaya çıkaran mekan dizimi yöntemini kullanarak geleneksel İran evindeki kullanıcı hareketliliği, mekan kullanımı, fonksiyonel ayrım gibi mekanların ayrıştırılması, ortaya çıkarılması ve okunması hakkında bir analiz çalışması yapılmıştır.
Göztepe İlkokulu koruma projesi

I. Ulusal Mimarlık akımının önemli temsilcilerinden olan Mimar Kemalettin tarafından 1914 yılında tasarlanan Göztepe İlkokulu'nun yapının temelleri 1915 yılında atılsa da inşası 1924 yılında tamamlanmış, cumhuriyetin ilk yıllarında bir ilkokul olarak kullanılma açılmıştır. Doksan beş yıldır aynı işlevi sürdüren Göztepe İlkokulu, Kadıköy ilçesinin önemli kamusal yapılarından biridir. Göztepe İlkokulu ve bahçesi, İstanbul ili, Kadıköy İlçesi, 104 pafta, 392 ada, 7, 24, 21, 23 ve 24 nolu parsellerde bulunmaktadır. 7 ve 24 nolu parsellerde yer alan okul yapısı İstanbul V Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 04.11. 2009 tarih ve 2112 sayılı kararı ile 1. Grup olarak tescillidir. Göztepe İlkokulu, bodrum katı da dahil olmak üzere üç katlı yığma bir yapıdır. Binanın kuzeydoğu cephesi Sümer Sokağı'na, güneybatı cephesi okul bahçesi ve spor sahalarına bakmaktadır. Yapıldığı günden bugüne kadar çeşitli yapısall ekler almış ve kullanıcılar tarafından bazı müdahaleler görmüştür. Yapı geçirdiği onarımlar ve aldığı eklerle bazı özgün mimari öğelerini kaybetmiştir. Ancak büyük ölçüde korunarak günümüze ulaşmıştır. Yapının gerekli koruma çalışmaları yapılarak kültür varlığı ile bütünleşmeyen eklerden arındırılması, düzenli bakım çalışmalarının yapılması gerekmektedir. Bu tez çalışması kapsamında yapı belgelenmiş, restitüsyon ve restorasyon önerileri
Son dönem Osmanlı mimarisinde mimarbaşılık müessesesi ve Mimar Kemalettin Okulu (1909-1927)

1900'lerin İstanbul'u, Fransa ve Almanya'da eğitim görmüş Müslüman mimarlar tarafından değiştirilmiş ve yeniden imar edilmiştir. Bu mimarlar tüm Avrupa'da neo-klasik binaları görmüşler ve Osmanlı başkenti İstanbul'a deneyimlerini getirmişlerdir. II. Abdülhamid döneminden sonra siyasal parti olarak İttihat ve Terakki'nin Osmanlı topraklarında iktidara gelmesiyle, partinin ideolojisi yeni nesil mimarların görüşleriyle örtüşmüştür. Bu çalışmanın amacı Avrupa ve Osmanlı Neo-klasik deneyimini tarihsel ve politik arka planlarını da göz önünde bulundurarak benzerlikleri ve farklılıklarıyla tartışmak ve İstanbul'daki mimari dönüşümü örnekleriyle anlamaya çalışmaktır.
Saçaklar üzerine bir inceleme

Günümüzde, gelişen yeni yapı teknikleri ve formlara rağmen, saçaklarla ilişkili hasarlar yüksek bir yüzde oluşturmaktadır. Araştırmada saçaklarla ilişkili hasarlar üzerinde inceleme yapmak ve bunlara neden olan etkenleri bulmak amaçlanmaktadır. Çalışmanın birinci kısmında, saçak ve saçaklarla ilişkili kavramlar tanıtılmış, saçakların işlevleri belirlenmiş, saçak aldığı biçimlere göre sınıflandırılmış ve tarihsel gelişim içinde saçaklar incelenmiştir. ikinci kısımda, saçaklarla ilişkili yapı hasarları ve hasarların oluşmasına neden olan etkenler araştırılmıştır. Üçüncü kısımda, yapılan çalışmadan elde edilen bulgular verilmiştir. Dördüncü kısımda, araştırmanın irdeleme ve değerlendirilmesi yapılmıştır. Beşinci kısımda yapılan çalışmadan elde edilen sonuçlar verilmiş, saçaklarla ilişkili hasarların oluşmamasına çözüm getirmek için hangi koşullara uyulması gerektiği öneriler sunulmuştur. Altıncı kısımda, araştırma ile ilgili yeni araştırma ö- nerilerine yer verilmiştir.
GAP bölgesinde yaşanan göçün sürdürülebilirlilik bağlamında konut çevrelerine etkisi Diyarbakır huzurevleri örneği

Kentlerde, doğal nüfus artışının yanı sıra sanayileşme ve ekonomik gelişmeye bağlı olarak nüfus yoğunlaşmıştır. Nüfus artışı kentlerde konut gereksinimini artırmış ancak bu ihtiyaca barınma niteliğinde karşılık verilemediğinden ortaya sağlıksız ve yetersiz barınaklar çıkmıştır. Üretim ve tüketim alışkanlıklarındaki değişiklik ve fosil yakıtların kullanımı, çevresel bozulmaya, sınırlı kaynakların hızlı tüketilmesine, sebep olmuştur. Dünyada endüstri devrimiyle birlikte, Türkiye'de ise 1950'li yıllarda göç hareketlerinde artış görülmüştür. Türkiye'nin Güneydoğusu'nda yaşanan terör olayları küçük yerleşim alanlarındaki nüfusun büyük yerleşim alanlarına göç etmesine sebep olmuştur. Diyarbakır da bu göçten etkilenen illerin başında gelmektedir. Göçle gelenler kentin beş farklı yerinde yoğunlaşmışlardır. Huzurevleri Semtinde yer alan Nesrin Mahallesi göçle gelenlerin yoğun yaşadıkları yerlerden biridir. Bu durum nedeniyle Nesrin Mahallesindeki konut ve çevreleri sürdürülebilir planlama kapsamında uygun planlamaya yönelik çalışma alanı olarak seçilmiştir. Anket uygulamasıyla sürdürebilirlik örneklem alanda çözümlenmiştir. Enerji, tasarım, malzeme, peyzaj ve yerleşim ölçütleriyle değerlendirme yapılmış öneriler geliştirilmiştir. Bölgede yapılacak yeni planlamalarda çalışmadan elde edilen verilerin, yerel yönetimler tarafından kullanılması önem taşımaktadır.
Orta Anadolu geleneksel konutlarının yenileme problemlerine bir örnek

Bu çalışmada, hırış yapım tekniği ile yapılmış Orta Anadolu geleneksel konutlarında fiziksel yıpranma ve fonksiyonel bozulmanın gerektirdiği yenileme ile ilgili sorunların belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla, örnek seçilen hımış yapılı bir Sivas konutu üzerinde, gözlem ve görüşme metotları ile çalışılmıştır. Çalışmada, geleneksel konut tipleri malzeme ve yapım tekniği yönünden tanıtıldıktan sonra örnek konutun taşıyıcı sistemleri ve konstrüksiyonu ortaya konmaktadır. Fiziksel yıpranma ile fonksiyonel bozulmanın genel anlatımından sonra, konutta meydana gelen fiziksel yıpranmalar ve fonksiyonel bozulmalar ile bugüne kadar yapılan fonksiyonel yenilemenin oluşturduğu strüktür ve eleman bozulmaları açıklanmaktadır. Çalışmanın sonunda, önerilen fonksiyonel yenilemeden kaynaklanacak strüktürel bozulma ve fiziksel yıpratmayla ilgili genel sorunlar saptanarak çözüm önerileri getirilmektedir.
Türkiye'de kırsal alanlarda yapılan afet konutlarında kullanıcı memnuniyeti araştırması: Ankara-Bala- Yeniyapançarsak Köyü örneği

Bu tez çalışmasında, Ankara ili Bala ilçesinde 20-27 Aralık 2007 tarihlerinde meydana gelen 5.6 büyüklüğündeki deprem afeti sonrasında, TOKİ tarafından Ankara Bala Yeniyapançarsak Köyü'nde yapılan konutlar üzerinde yoğunlaşılarak, mevcut afet konutları ile ilgili sorunlar ve üretilen kalıcı konutlarda afet sonrası kullanıcı memnuniyeti araştırılmıştır. Bu kapsamda deprem sonrası inşaa edilen konutların, yörenin koşullarına uygun olup olmadığı, afetzedelerin isteklerine cevap verip vermediği, yerleşim planı, mimari planlama ve kullanılan yapı malzemesi açısından, afetzedelere bugünün olanaklarıyla daha iyi yaşam koşulları sağlayıp sağlamadığı incelenmiştir. Bunun sonucu olarak kırsal alanlarda afet konutları planlanırken, özellikle yaşam tarzının mimari tasarımda dikkat edilmesi gereken en önemli konulardan biri olduğu, kullanıcıların isteklerinin göz ardı edilmemesi gerektiği sonucuna varılmış ve güncel çözüm önerileri getirilmiştir.
İstanbul'daki anıtsal yapıların Cumhuriyet Dönemindeki koruma ve onarım süreçleri üzerine bir araştırma

Bu tez çalışması, İstanbul'daki anıtsal yapıların Cumhuriyet'in ilanından günümüze geçirdikleri onarım süreçlerinin uluslararası koruma ilkeleri ışığında kuramsal bir değerlendirmesini yapmayı amaçlamaktadır. Çalışmanın temel hedefi, Türkiye'de uluslararası koruma ilkelerini bu ilkelerle eş zamanlı olarak takip edilip edilmediğinin sınanması; mimari mirasın korunması konusundaki yaklaşımları dönemsel olarak şekillendiren etkenlerin saptanması ve anıtsal yapıların korunmalarıyla ilgili mevcut sorunların ortaya konulmasıdır. Türkiye'de koruma alanında uluslararası önemli bazı anlaşmalara imza atılmış olmakla beraber, bu anlaşmalarda belirtilen ölçütlere uyum ve kabul edilen kararların hayata geçirilmesi konusunda bazı gecikmeler yaşanmakta olduğu görülür. Son yıllarda ülkede restorasyon uygulamalarındaki bilimsel yaklaşımların artışına rağmen, mimari koruma uygulamalarının kalitesi halen istenen seviyeye ulaşmamıştır. Bu çalışmada öncelikle, uluslararası mimari koruma kavramı ve uygulamalarının tarihsel süreçteki gelişimi incelenerek mimari korumanın çağdaş restorasyon ilkeleri çerçevesinde dünyada gelmiş olduğu nokta ortaya konulmaya çalışılmaktadır. Bunu takiben, 18. ve 19. yüzyıllarda Osmanlı İmparatorluğu'nda gelişmekte olan koruma yaklaşımları üzerinden Osmanlı'dan Türkiye Cumhuriyeti'ne aktarılan koruma kültürü ve kurumlarıyla ilgili genel çerçeve çizilmektedir. Türkiye'de Cumhuriyetin ilanından günümüze anıtsal yapı mirasını koruma alanındaki gelişmeler kurumsallaşma, kuram ve uygulama başlıkları altında inceleme altına alınarak bu konuda yaşanan değişim ve dönüşümlerle ilişkilendirilmektedir. 1923'ten günümüze geçen sürede yaşanan değişim ve dönüşümler için, ülkedeki yasal, sosyal ve politik değişimlere de bağlı belli kırılma dönemleri tespit edilmekte ve Türkiye'de mimari koruma alanında söz sahibi olmuş kurumlar incelenmektedir. Bu incelemenin sonuçlarını somutlaştırmak amacıyla; İstanbul'dan simgesellikleri ve tarihi değerleriyle her dönem ön planda olan Ayasofya Müzesi, Fatih Camii; Topkapı Sarayı Müzesi ve Dolmabahçe Sarayı'nın Muayede Salonu örnek olarak seçilmektedir. Bu dört yapının/ yapılar topluluğunun 1930'lu yıllardan günümüze geçirdikleri koruma ve onarım faaliyetleri birer tablo aracılığıyla irdelenmektedir. Örneklerin Cumhuriyetin ilanından günümüze geçirdikleri onarımlarda tercih edilen restorasyon yöntemleri ışığında, Türkiye'de mimari koruma alanında var olabilecek dönemsel eğilimler tespit edilmeye çalışılmaktadır. Sonuç bölümünde, yapılan genel bir değerlendirmeyle çalışma sürecinde elde edilen bilgi ve alan araştırmasından elde edilen bulgular karşılaştırılmasıyla ortaya çıkan temel sonuçlar çağdaş restorasyon ilkeleri göz önünde tutularak yorumlanmaktadır.
Koruma-yaşatma öncelikli yerleşmeler, mekanlar; Doğu Karadeniz bölgesi balıkçı köyleri

Bu çalışmada; doğanın, doğa etkin mimari ve yerleşmelerin korunmaları ve sürekliliklerinin sağlanması konusu incelenerek, ölçütler değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Doğa, toplum, mimari-yerleşme kalitelerinin çok anlamlı şekilde buluştuğu örnekler yöre, bölge, ülke ve yaşayanları için 'yer' değerini getirmekte; önemli kimlik kalitelerini sunmaktadırlar. Bu özgün konumlar farklılaşan bölge, topografya, bitki örtüsü, iklim gibi çevresel verilerle birlikte özel kimlik değerini getirmektedirler. Bu konumlar özgün bir yaşam atmosferi ile buluştuğunda koruma-yaşatma öncelikli mekanlar-yerleşmeler değer kazanmaktadırlar. Çalışmada Doğu Karadeniz Bölgesi kıyı mimari örneklerinin doğa ile ilişkisi, birlikteliği ve oluşturduğu özgün konumlar; 'yer' yaratma, özel-lokal kimlik kalitelerini sergileme ve koruma-yaşatma kaliteleri öncelikleri kapsamında incelenmiştir. Çalışma genel bilgiler, mevcut literatürün incelenmesi-alan çalışması, sonuçlar ve öneriler olmak üzere üç bölümde ele alınmıştır. İlk bölümde; çalışma üzerinde etkili olan kavramlara, yaklaşımlara genel olarak değinilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde; alan çalışması ve alan çalışması ile birlikte belirlenen yerleşmelerden elde edilen verilerin bir araya getirilmiş ve analiz ve değerlendirilmeler yapılmıştır. Çalışma sonuçlar ve öneriler bölümü ile tamamlanmıştır.
İstanbul'da bulunan müzelerin türlerine göre karşılaştırılması

Eski Yunan'da başlayarak günümüze kadar gelen, toplama, biriktirme ve bir araya getirme fikirlerinin birleşmesiyle oluşan müze kavramı, sürekli devam eden tarihsel bir değişim içerisindedir. Günümüzdeki anlamıyla müze fikrinin ilk örneği Rönesans Dönemi'nde Avrupa'da ortaya çıkmıştır. Osmanlı İmparatorluğu İstanbul'da Türk Müzecilik tarihini başlatmış ve müzecilik anlayışı Cumhuriyet'in ilanı ile değişerek ve gelişerek günümüze kadar gelmiştir. Çağdaş müzecilik anlayışı ve müze biliminin ortaya çıkması ile sergileme mekanları ve türleri üzerine çalışmalar yapılmış, ziyaretçiler ile iletişim kurabilen müzeler tasarlanmış ve yöntemler geliştirilmiştir. İstanbul'da bulunan müzelerin tür bilgisinin eksikliği ve sınıflandırılmadaki farklılıkların fazla olması yeni bir yöntem ihtiyacı doğurmuştur. Bu çalışmada İstanbul'da yüz müze örneği belirlenmiş ve yerinde incelenmiştir. Bu örnekler incelenirken müzelerin tarihleri, türleri, dönüşümleri sonucu almış oldukları ekler, mimari ve cephe özellikleri ile sergileme mekanları ve türleri üzerine araştırmalar yapılmıştır. Aynı zamanda her müze için bir fiş düzenlenmiş ve ek olarak sunulmuştur. Sonuç olarak İstanbul'da bulunan müzelerin genel ve mimari özellikleri detaylı incelenerek müze türlerinin dağılım oranı hesaplanmıştır.
Sürdürülebilir mimarlık bağlamında enerji etkin cephe sistemlerinin incelenmesi

İnsanların değişen yaşam standartları ve gelişen teknoloji, enerjiye duyulan ihtiyacı da arttırmıştır. Fosil yakıt kullanımı ve çoğalan nüfusun anti-fütürist davranışlarla çevreye verdiği zararlarla beraber kaybolan ekolojik dengenin tekrardan sağlanması adına, tek çözüm yolu sürdürülebilirlik kavramıdır. 1970'lerin sonunda ortaya çıkan petrol krizi ile fosil yakıtlardaki stoğun azalması, gelişmiş dünya toplumlarında tedirginliğe neden olmuştur. Tüm iş alanları, bu sorunun çözümüne ilişkin, enerjiyi etkin kullanıma önem vermişlerdir. Her alanı etkileyen sürdürülebilirlik kavramı ile mimarlık alanında etkili olmuş doğaya dost, enerji etkin bina tasarımları yapılmaya başlanmıştır. Yapı kabuklarında uygulanan enerji etkinlik ilkesi ile beraber, enerji tasarrufuna ve doğaya büyük bir katkı sağlanacaktır. Bu tez çalışmasında, sürdürülebilirlik, mimari sürdürülebilirlik ilkeleri kapsamı içinde enerji etkin cephe sistemleri ve tasarım kriterleri araştırılmış, bununla beraber uygulama örnekleri incelenmiştir.
Yapı ürünlerinin çevresel etkileri: Bütünleşik ürün politikası bağlamında bir irdeleme

Yapı ürünleri, hammaddenin elde ediminden yok edilmelerine kadar, yani yaşam döngüleri boyunca, çevreyi olumsuz yönde etkileyebilmektedirler. Yapı ürünleriyle ilişkili her paydaş gibi mimari tasarıma ve yapı ürünlerine ilişkin kararları bağlamında Mimarlar da bu etkilerin azaltılmasında sorumluluk sahibidirler. 'Bütünleşik Ürün Politikası ürünlerin çevresel etkilerinin yaşam döngüsü boyunca, ilgili paydaşların işbirliği ile azaltılmasını amaçlamaktadır. BÜP'ün amacına ulaşması için uygulandığı her ülkede ekonomik, çevresel ve sosyal önceliklere göre şekillenen araçlar kullanılmaktadır. Bu tez çalışmasında, Türkiye'de yapı ürünlerinin çevresel etkilerinin kontrolü ve azaltılması için BÜP'ün ilkeleri ve araçları kapsamında bir yöntem önerisi sunulmaktır. Yöntem, Türkiye'de yapı ürünlerini etkileyen, BÜP araçlarının eşdeğeri, araçların saptanması ve bu saptama sonucunda ortaya çıkan gereksinimlerin paydaş/araç ekseninde irdelenmesi prensibi üzerine kurulmuştur. İrdeleme sonuçları araç türleri dikkate alınarak yorumlanmıştır.
Turistik konaklama tesislerindeki iç mekanların gün ışığı ve yapay aydınlatılması ile Türkiye'deki uygulamalar üzerinde bir değerlendirme

Yapılan bu tez çalışmasında; turistik konaklama tesislerinde bulunan mekanların kullanış amacına ve içindeki eylemlere göre nasıl bir görsel çevrenin uygun olabileceği konusunda aydınlatmanın temel kriterlerinden yola çıkarak, bu mekanlarda, gün ışığı ve yapay aydınlatma yönünden en uygun ve yeterli bir aydınlatma için alınması gereken önlemler, öneriler ile Türkiye'deki turistik konaklama tesislerinde, aydınlatma yönünden, yapılan uygulamaların değerlendirilmesini kapsamaktadır. Bu çalışma beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; konuya giriş ve aydınlatma ile ilgili temel tanımlar, kullanılan semboller ve birimler açıklanmıştır. İkinci bölümde; gün ışığı ile aydınlatmaya bağlı olarak, gün ışığı ile aydınlatma kriterleri, gün ışığı ile aydınlatma yönünden bina tasarımı ve tasarım aşamasında, pencere düzenlemelerinde göz önünde bulundurulacak öneriler anlatılmıştır. Üçüncü bölümde; yapay aydınlatmaya bağlı olarak yapay aydınlatmanın kriterleri, ışık kaynaklan, aydınlatma aygıtları, yapay aydınlatma donatımının bakımı ile yapay aydınlatmanın ekonomik yönden değerlendirilmesi hakkında bilgiler verilmiştir. Dördüncü bölümde; turistik konaklama tesislerinde gün ışığı ve yapay aydınlatma yönünden belirlenmiş tasarım kuralları tespit edilmeye çalışılmıştır. Beşinci bölümde ise; turistik konaklama tesislerinde, gün ışığı ve yapay aydınlatma yönünden, yeterli ve uygun bir aydınlatma için alınacak önlemler, öneriler ile Türkiye'deki turistik konaklama tesislerinde, aydınlatma yönünden yapılan uygulamaların değerlendirmesi ve sonuç verilmeye çalışılmıştır. Ayrıca, teze bağlı olarak gün ışığı ile aydınlatmada, gün ışığı çarpanının hesaplanması ile yapay aydınlatmada, aydınlık düzeyinin saptanması (Ek-1), (Ek-2]'de verilmiştir.
Mersin-Silifke eski Yenibahçe köyü'nün korunması ve yaşatılması için bir öneri

Yenibahçe, Mersin İli'nin Silifke İlçesi'ne bağlı olarak kurulmuş bir yerleşimdir. Günümüzde terk edilmiş olan eski yerleşim, doğal peyzaj elemanları ile bir bütün oluşturan ve bölgenin kırsal yapı karakterini ortaya koyan özgün mimari yapıları dolayısıyla tez çalışması kapsamında ele alınmaya değer görülmüştür. Alan, kırsal peyzaj karakteri ve özgün mimari yapılarının yanı sıra, çevresinde Uzuncaburç Antik Kenti, Paslı, Mezgit ve Sinek Kale gibi arkeolojik öneme sahip yapıları bulundurmasıyla da önem taşımaktadır. Çalışmaya konu eski yerleşim yeri, Yenibahçe'nin yukarı yerleşim bölgesine sulu tarıma olanak sağlayan sulama kanallarının getirilmesiyle göçler yaşamış ve terk edilmiştir. Kullanıcısını kaybetmiş olması nedeniyle plansız yapılaşmaya, niteliksiz müdahalelere maruz kalmamış, özgünlüğünü büyük ölçüde koruyabilmiştir. Ancak diğer yandan, yapılar sahipleri tarafından kullanılmadığı için oldukça yıpranmış, yıkılmış veya yıkılma tehlikesi ile karşı karşıya kalmıştır. Tez çalışmasında, alanda bulunan ve varlığını günümüzde kısmen sürdürmekte olan, yörenin yapım tekniğine sahip yapılar ile kırsal mimarlık, kültürel peyzaj ve kırsal peyzaj konuları bir bütün olarak ele alınmıştır. Literatür araştırmaları, bir değer olarak görülen tarihi çevrelerin korunması, sürdürülmesi ve tarihi çevrelerde turizm konularında yoğunlaştırılmıştır. Tarihi ve doğal güzelliğe sahip bu alanın korunmasına yönelik fikirler literatür araştırmalarının yanı sıra fiziksel analizler ve sosyal durum analizleri ile de desteklenmiştir. Fiziksel analiz çalışmaları halihazır haritaların oluşturulması, yerleşimin ve yapıların kaba rölövelerinin alınması ile fotoğraflamayı içermektedir. Sosyo-ekonomik ve kültürel yapı, anket çalışması ve ve sözlü görüşmelerle kayıt altına alınmıştır. Bu şekilde Yenibahçe eski yerleşiminin genel özellikleri, köyün hikayesi ve doku özellikleri bir bütün olarak ortaya koyulmaya çalışılmıştır. Çalışma sonunda, kültürel peyzaj karakteri ve özgün değerleri ile korunması gerektiği düşünülen yerleşimin sürdürülmesi ve desteklenmesi için turizm odaklı bir yaklaşımın çözüm olabileceği öne sürülmekte ve yerleşimin fiziki ve sosyal yapısının bu yaklaşım doğrultusunda nasıl korunabileceğine yönelik bir öneri geliştirilmektedir.
Hava kirliliği ve küresel ısınmayı önlemede yeşil çatıların etkileri üzerine kritik bir değerlendirme

Özellikle rant odaklı ve plansız büyüyen mega kentlerin bir problemi haline gelen yeşil alan eksikliği dışarıdan yanlızca şehir içinde estetik bir eksiklik gibi görünse de dünya üzerinde yapılan araştırmalara göre yeşil alanların şehiri daha yaşanılabilir daha sürdürülebilir bir yer olarak kılma konusunda faydaları oldukça fazladır. Araştırma konumuz ise kalabalık ve plansız şehirlerin beraberinde getirdiği hava kirliliği ve küresel ısınma neticelerini incelemek, bu doğrultuda yeşil çatıların şehirlerimizi daha sürdürülebilir kılıp kılamayacağı konusunu irdelemektir. Yeşil alanların yerini alan asfalt, beton ve sert zeminler suyun toprakla buluşmasının önüne geçeceği için sel baskınlarına ve büyük çapta maddi hasarlı felaketlere neden olmaktadır. Bu noktada yeşil çatılı yapılar kente estetik bir hareket katmanın yanında sahip oldukları yalıtım sayesinde dolaylı ve doğrudan enerji tasarrufu sağlarken aynı zamanda şehirlerin kargaşasından meydana gelen toz partiküllerini filtrelemektedir. Toprak tabakasının suyu tutması da yine felaketlerin önüne geçmede büyük önem taşımaktadır. Yeşil çatılar gri suyun tekrar kullanılmasını sağlamaktadır, aynı zamanda yeşil çatı bir su toplama havuzu olarak işlev görebildiğinden küresel çapta yaşanan su problemlerinin önüne geçme konusunda bir önlem olarak kabul edilebilir. Ayrıca yeşil çatı uygulamasına sahip olan yapılar sürdürülebilir yapı sertifikasyon sistemleriden de yüksek puan almaktadır. Yeşil çatıların sahip olduğu avantajların yanında ilk ön yatırım maliyetinin yüksek olması ve yeterli bilincin olmaması bu uygulamayı sınırlı şekilde görmemize neden olmaktadır.