turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kentsel kültürel miras alanlarında alan yönetimi deneyimleri ve yerele özgü koruma-yönetim model önerisi: Kastamonu tarihi şehir merkezi örneği

Kültürel miras yönetimde, birden çok bileşenin eş zamanlı ilişkilerinin tek unsur olarak değerlendirilmesi ve kapsamlarının genişletilmesi yönetime ilişkin birçok sorunu beraberinde getirmektedir. Yönetim çalışmalarında ölçeğin büyütülmesi; yönetsel yapılardaki katı hiyerarşi; finansal çıkmazlar; merkezi yönetimin baskınlığı; yerel yönetimin yetersizliği gibi nedenler sorunları daha karmaşık hale gelmektedir. Bu karmaşa, yerel ve ulusal ölçekte kabul gören kurumsalcı yaklaşımla son bulmazken alınan yanlış kararlar sonucunda mirasın yok olmasına kadar uzanmaktadır. Bu çalışma, kentsel kültürel miras alanlarının yönetiminde karşılaşılan sorunları değerlendirmekte ve sebeplerine yönelmektedir. Dünya Miras Merkezi'nin, Dünya Miras Listesi'ne kayıtlı alanlar için devamlı ve düzenli veri sağlaması nedeniyle örneklem kümesi özellikle listeye kayıtlı alanlardan seçilmiştir. Örneklem kümelerinin her biri için Üstün Evrensel Beyannameleri, Reaktif İzleme Araçları ve gerektiğinde UNESCO Dünya Miras Komitesi Kararları incelenerek veriler retrospektif çalışma kapsamında değerlendirilmiştir. Örneklem kümelerindeki varlıkların koruma sorunlarının alan yönetim çalışmalarıyla ilişkisi irdelenmiş, koruma sorunlarından olan ''Yönetim ve Kurumsal Faktörler''e odaklanılmıştır. Bulgular, küçük ölçekli, az kriterli alanlarda daha az bileşen olması ve yerel yönetim - yerel finans kaynakları dengesi nedeniyle yönetim sürecinde daha etkili olduklarını göstermektedir. Kurumsalcı yaklaşımla yönetilen alanlardan yönetim bileşenleri sayıca az olanların ilişki ağlarının okunduğu ve aktör ağ teorisindeki sisteme yaklaştığı tespit edilmiştir. Yönetim sorunlarının giderilmesi için sistem değişikliği önerilmekte ve parçacıl yaklaşımda Aktör Ağ Teorisi esaslı bir yönetim modeli kurgulanmaktadır. Bu amaçla, ülkenin mevcut yönetim mekanizması ve koruma gelenekleri esas alınarak tüm sistem daha küçük ölçekte, yerelde örgütlenen, yerelde ve yerelden finanse edilen bir kurguyla aktör ağ teorisi düzeninde uyarlanmıştır. Merkezi ve yerel yönetim; devlet ve sivil yapılanma karmalarından oluşan parçacıl sistem Kastamonu Tarihi Şehir Merkezi vaka çalışması üzerinden aktarılmıştır.
Sarayevo Osmanlı ve Avusturya mimarilerinin kent dokusunun oluşumuna etkileri

Sarayevo'daki mimari stilin en kuvvetli özelliğinden biri, Doğu ve Batı kültürlerinin aynı yerde bulunmasıdır. Burada yeni bir Batı kültürünün rasyonel mimarisi, Osmanlı 'emosyon' mimarinin içinde olmuştur. Diğer taraftan Sarayevo bölgesinde yeni gereksinimler, malzeme ve yeni teknoloji ürünlerinin kullanıldığı görülmektedir. İstediğimiz bu rasyonel ve emosyonel arasındaki anlayışı ve sentez - uyumu sağlamaktır; Yeni ihtiyaçlara göre, yeni malzeme ve teknolojiyi takip ederek yerli ' sözlüğü ' ile anlatılan, geleneksel özellikleriyle yerli insan için - kolay anlaşılan mimari oluşturmalıdır. Bu yeni mimaride, yerli geleneksel mimarinin elemanların korunmalıdır. Çağdaş mimaride kullanabileceğimiz geleneksel mimari değerleri tanımamız şarttır. Aynı zamanda yeni yaşama tarzı, yeni gereksinimler de göz ardı edilmemelidir. Sarayevo geleneğine baktığımızda, iki anıtsal yapı türü mevcut olduğu görülmektedir. Bir tarafta, taş anıtsal komplesin şehrin merkezinde var olduğu, diğer tarafta şehir tepelerinde ahşap, tuğla ve diğer geçici malzemeden yapılmış mahalle, konut mimarisi vardır.. Başlangıçta mimari oluşumu, şehir planlama ve mekan organizasyonunu etkileyen faktörler nelerdir. Şehri oluşturan - yaratan küp ve kubbe mimarisi özelliklerinin neler olduğunu, Şehir planlama kriterleri - manzaraya hakim olması, insan ölçeğinde mimari, yerli mimarinin doğa ile ilişki içinde olması gibi temel prensepleri öğrenmemize şarttır. Böylece, sadece mekanik ve şematik kopyalamadan ve ulusal stillerin kopyalanmasından kaçmamız mümkündür. Sadece bu yolla yaratıcı sonuçlara varılabilir. Çalışmamız üç fazdan oluşmaktadır: 1. Sarayevo geleneksel mimarisi, hangi kriterlere göre gelişti. Prensepleri nelerdir? 2. Değerli tarihi anıtları, daha doğrusu anıtsal kompleksleri korumaktır. 3. Koruduğumuzu, çağdaş hayatta yerini belirtmek. Osmanlı mimarisi, feodal düzenin iyi ve kötü özelliklerini yansıtırken, Avusturya mimarisi kapitalist sosyo-ekonomik düzenin özelliklerini Yansıtmaktadır. Şimdiki mimari çağdaş yaşamın gereksinimlerini anlatmaktadır. Bugün yaşanmış tecrübelerin ve yeni ihtiyaçların sentezi bulmamız şarttır. Bu yeni, çağdaş mimari ve eski - yerli tecrübeleri içermelidir - sentezi olmalıdır. Batı ve Doğu etkisi Sarayevo bölgesinde kendi arasında, kompromis - uyum, sentez aramaktadır. İlk olarak, çağdaş mimarin kaynağının ne olduğu anlamamız şarttır. Yoksa bazı mimari şekillerin - yapıların hangi temellerde, prensiplerde ve hangi faktörlerin etkisinde oluştuklarını anlamamız mümkün değildir. Sarayevo mimari sorunlarının çözümlerinden biri de geleneksel kalıntıların, Doğu kültürünün gelenekleri ve Batı çağdaş teknik ürünlerin kullanımdadır.
Mekanın özü: Maddesel gerçeklik ötesi, mekansal aura

Tez, aurası olmayan, hissiz fakat görüntü odaklı, sayısal ve metalaşmış mekanlara olan rahatsızlıktan dolayı ortaya çıkan bir anlam arayışıdır. Mekanı salt fiziksellikle ele almaz, bütün maddesel ve maddesel olmayan bileşenleri araştırır. Bunların birleşimlerinden doğan enerjiyi yani aurayı inceler. Bu aura insanın mekanla fiziksel ötesi ilişki kurmasını sağlarken, aynı zamanda insanın mekanda bıraktığı izleri de içerir. Buna göre mekanla olan iletişimde bütün geçmişşiyle bağlantı kurulur, bu mekandaki deneyimi yoğunlaştırır. Aurası olan bir mekan kişiyi kendine çeker, lineer düşünmenin aksine anlık duygusal algıyla onu etkiler. Böyle mekanlar dokunsal mekanlardır, motivasyonu fizikselliğin altında yatar. Dokunsal mekanlar bireyin ve toplumun varoluşunu anlamlandırır ve güçlendirirler, yaşanmışlıklar oluşturur ve hayal gücünü tetikler. Oysa tamamen fizikselliğe yönelen ve sadece görmeyi yücelten bir mimari yaklaşım, zamanla insanı yalnızlaştıran ve soyutlanan bir varlık haline getirir. Anlamını kaybeder. Halbuki insan sadece fiziksel bir varlık değildir, duyguları ve kendi aurası var olan bir bütündür. Mekanların insanlar üzerinde değişik etkileri vardır, bu insanın algısına, o anki ruh haline, belleğine göre değişiklik gösterebilir. Fakat yine de mekanın aurası farklı kökten gelen birçok insanı etkilemeyi başarabilir. Bu mekanın dokunsal olmasından peydahlanmış, fiziksel ve olgusal durumların, kaynaşmaların, çakışmaların toplamı yani aurasının sonucudur. Yani bu durumda mekanın aurası çok değişkenli, kısmen kontrol edilebilen bir olgudur denebilir. Bu olgu mekansal deneyim, aidiyet oluştururken, duygusal tepkimeyi ve hayal gücünü tetikler. İnsan mekandan etkilenir, mekanı sever veya rahat hisseder, yer duygusu oluşur. Öyle ki mekan ve insan arasında oluşan bu etkileşim, insanların tavırlarının ve kıyafetlerinin mekandan mekana farklılık göstermesine neden olur. Tezin çalışmasının ilk bölümünde aura kavramının bir kullanıcı olarak bireyler için ne ifade ettiği ve bireyleri nasıl etkilediği anket yöntemiyle araştırılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre bireyler, mekana ait hissetmede, deneyimlemede, mekanda rahat olmada, mekansal auranın önemli ölçüde etkili olduğunu düşünmektedir. Mekansal auranın olmadığı yerlerde ise, mekanı terk etmek istediklerini belirtmişlerdir. Çalışmanın ikinci ve ana bölümünde aurası olan iki mekan, Vals Kaplıcası ve Sancaklar Camii Pallasmaa kavramları üzerinden, kişisel görüşmeyle elde edilen bireylerin deneyimi ve mimarların tasarım yaklaşımıyla desteklenerek incelenmiştir. Yapıların duyuları ve hisleri esas alan, özgün ve tevazu gösteren tasarım yaklaşımlarının, duyusal; dolayısıyla aurası yoğun mekan oluşturduğu, kişilerin hayal gücünü tetikleyen, duygularını, aidiyetini ve anılarını oluşturan mekanlar olduğu tespit edilmiştir. Özet olarak, tezde auranın dinamikleri incelenmiş, kişinin dünyasal varoluşunu anlamlı halde getirdiği vurgulanmıştır. Böyle bir mekanın ise mimarın deneyimlerinden, hislerinden, hayal dünyasından feyzaldığı görülmüştür. Tez, anlamın kaybolduğu mimarlığa aslında ilkel bir pencereden bakmayı ve anlam aramayı amaçlamıştır.
İlköğretim birinci kademe eğitim yapılarının biyoharmolojik uygunluk değerlerinin deneysel olarak değerlendirilmesi Elazığ ili örneği

Eğitim yapıları; insanların, yaşamları süresince kendi yararları doğrultusunda her türlü ihtiyaçlarını karşılamayı amaçlayarak oluşturdukları en önemli mekanlardan biridir. Bu nedenle eğitim yapıları, ülkenin geleceğine yön verecek bireylerin yetiştirilmesini sağlayan ve toplumsal yapının temelini oluşturan mekanlardandır. Eğitim yapılarının kullanıcılarından olan yöneticiler ve öğretmenler, geleceğe yön verecek olan öğrencilerini yaşama hazırlarken temiz, konforlu ve güvenli dolayısıyla da sağlıklı bir şekilde düzenlenmiş bir mekan ile onların daha başarılı bir öğrenme gerçekleştirecekleri bir çevre sağlamış olmalıdırlar. Bu doğrultuda canlıların yaşam sürecinde oluşmuş her türlü doğal ve yapay fiziki çevre ile bu fiziki çevrenin kullanıcıları arasındaki uyumu inceleyen, çözüm önerileri üreten ve bunları uygulamaya aktarmada etkili olan biyoharmoloji bilimi, eğitim binalarında fiziki ortamın tasarımından düzenlenmesine kadar her aşamada çözüm önerileri sunmaktadır. Bu yüksek lisans tezinde ilköğretim birinci kademe eğitim yapılarının fiziki ortam unsurları biyoharmoloji açısından incelenerek, biyoharmolojik uygunluk değerleri saptanmaya çalışılmıştır. Bu doğrultuda, Elazığ kent merkezinde bulunan 3'ü devlet, 2'si özel okul olmak üzere toplam 5 ilköğretim okulunun boyutsal, kimyasal ve fiziksel özellikleri deneysel olarak incelenmiştir. Elde edilen bulgular ve literatür taraması sonucu saptanan veriler, TS EN ISO14644 ve Biyoharmolojik Uygunluk Değerleriyle karşılaştırılmıştır. Buna göre, ilköğretim binalarının mevcut kapasitesi ve buna bağlı olarak yapısall özellikleri itibarıyla etkili bir eğitim ortamına elverişli olmadığı kanaatine varılmıştır.
Hadım Hasan Paşa Medresesi restorasyon projesi

' da başlamış, ancak temizlik çalışmaları esnasında yapı tahrip edilmiştir. Tarihi ve mimari değere sahip bu yapının korunması, devamlılığının sağlanması ve uygun bir işlevle yeniden değerlendirilmesi amacı ile yapılan; rölöve, restitüsyon ve restorasyon projelerini içeren tez çalışması 7 ana bölümde değerlendirilebilir. Başlangıç olarak, yapının mevcut durumunun incelenmesi ve ilgili belgelere ulaşılması ile tarihi araştırmalar sonucunda bir değerlendirilmesi yapılmıştır. Çalışmaların diğer bölümlerinde ise, yazılı belgelerin incelenmesi ve bina üzerinde mevcut izlerin değerlendirilmesi sonucu binanın rölöve, restitüsyon ve restorasyon projeleri hazırlanmıştır. XVIII
Tarihi köprülerin korunmasında özgünlük ölçütünün değerlendirilmesi

Tez kapsamında günümüzde kabul gören koruma yaklaşımı çerçevesinde; bir kültür varlığının korunmasına yönelik yapılmış olan uygulamaların başarılı olup olmadığının ve Dünya Mirası statüsüne sahip olması için gereken üstün evrensel değer nitelikleri arasında yer alan özgünlük kriterini ne derecede sağladığının belirlenmesi hedeflenmiştir. Öncelikle, koruma ve özgünlük kavramının tarihsel süreç içinde gelişimi incelenerek bir kültür varlığının özgünlük düzeyinin belirlenebilmesi amacıyla metodoloji oluşturulmuştur. Bu metodoloji doğrultusunda köprü mimarisi ve gelişimi incelenerek, Türkiye sınırları içinde bulunan Roma, Doğu Roma, Selçuklu ve Osmanlı Dönemi eseri köprülerin tez çalışması kapsamında oluşturulan Özgünlük Analiz Yöntemi ile günümüze ulaşana kadar geçirmiş olduğu değişimlerin ölçeği ve değişimlerin olumlu ve olumsuz yönleri de göz önüne alınarak, elde edilen verilere göre özgünlük derecesi belirlenmiştir. Belirlenen özgünlük değerleri doğrultusunda; günümüze ulaşabilen tarihi köprülerin koruma çalışmalarında ne derecede başarılı olunduğu ve günümüzdeki koruma çalışmalarında da nasıl başarılı olacağının yöntemlerinin oluşturulması sağlanmıştır.
Kentsel dönüşüm bağlamında TOKİ konutlarının incelenmesi : Yüreğir Sinanpaşa Kentsel Dönüşüm Projesi ve Aksantaş TOKİ örneği

Bu tezin amacı kentsel dönüşüm kavramının ve bu bağlamda uygulanan TOKİ projelerinin Adana Sinanpaşa Mahallesi ölçeğinde incelenmesidir. Adana Yüreğir İlçesi, Sinanpaşa Mahallesi, Aksantaş Fabrikası ve çevresindeki yerleşim alanı için planlanan kenstsel dönüşüm projesi TOKİ tarafından gerçekleştirilmiş olup; çalışmada TOKİ uygulamaları ile Aksantaş Konutları'nın konumu, yerleşimi ve planlaması iklimsel, fiziksel, sosyal ve ekonomik boyutlarıyla incelenmiştir. Elde edilen veriler ışığında bulgular sonuç bölümünde irdelenmiştir. Ayrıca bu çalışmanın yapılacak benzer çalışmalar için altyapı oluşturması amaçlanmıştır.
Sanayi mirasının korunarak yeniden işlevlendirilmesi Eskişehir fabrikalar bölgesi -Çift Kurt Kiremit ve Tuğla Fabrikası örneği

Cumhuriyet'in ilanı sonrasında devlet veya özel teşebbüs tarafından kurulan, Eskişehir kenti'nin mekansal gelişimini, toplumsal değişimini doğrudan etkileyen, kent kimliğinin oluşmasında ve kentin çok fonksiyonlu bir görünüm kazanmasında katkıda bulunan sanayi yapıları ve bu yapıların bulundukları alanları koruma disiplini altında değerlendirmeyi hedefleyen bu çalışmada, Eskişehir Fabrikalar Bölgesi'ndeki sanayi yapıları incelenmiş, bu doğrultuda bir sınıflama yapılmıştır. Bu çalışma, Fabrikalar bölgesi, değişim sürecinde yaşanan sorunlarla birlikte Çiftkurt Kiremit ve Tuğla Fabrikası'nı ele alarak, sanayi mirasını koruma kriterleri doğrultusunda incelemekte ve korunması için bir çözüm önerisi getirmektedir.
Cumhuriyet'in kuruluşundan günümüze İstanbul'da düzenlenen kentsel tasarım yarışmaları bağlamında Beşiktaş Meydanı örneği

Meydanların oluşumunu ve nasıl kullanıldıklarını anlamak için öncelikle kentsel tasarımın işlevini anlamalıyız. Kentin omurgasını meydanlar ve sokaklar oluşturur. Bu mekanlar kent yaşamının gerçekleştiği alanlardır. Bu nedenle mekansal kalitenin elde edilmesi için yarışmalar düzenlenir. Kurumlar çeşitli nedenlerle yarışmalar düzenleyebilirler fakat bu yarışmalar öncesinde derinlemesine bir etüd çalışması gerekmektedir. Buradan çıkan ihtiyaç listeleri doğrultusunda yarışmalar düzenlenir ve kazanan projeler ödüllendirilir. Tezin birinci bölümünde kentsel tasarım kavramı ve kriterlerine değinilmektedir. İstanbul'da 1935- 2009 yılları arasında düzenlenen tüm mimari proje yarışmalarına ve oradan yola çıkarak da İstanbul'da 1935- 2009 yılları arasında düzenlenen tüm kentsel tasarım / meydan düzenleme yarışmaları incelendiğinde,1980'li yılların sonunda ard arda düzenlenen 4 kentsel tasarım / meydan düzenleme yarışması olduğu görülmektedir. Üsküdar, Taksim, Beyazıt ve Beşiktaş. Bu meydanlar için 1987- 1990 yılları arasında kentsel tasarım / meydan düzenleme yarışmaları yapılmış ancak bu projeler uygulanmamıştır. Bu bağlamda tezin ikinci bölümünde 1990 yılında Beşiktaş Belediyesi'nin düzenlemiş olduğu ''Beşiktaş Meydanı ve Çevresi Kentsel Tasarım Proje Yarışması'' incelenmiş, birincilik ödülünü kazanan Mimar Tanju Edige ve Mimar Bereket Uluşahin'in bile bugün ellerinde olmayan projenin detaylarına ulaşılarak o dönemde, yaklaşık 20 sene evvel Beşiktaş Meydanı için ne gibi öneriler, çözümler buldukları tespit edilmiştir. Yine ikinci bölümde 2005 yılında Beşiktaş Belediyesi'nin İstanbul Büyükşehir Belediyesine gönderdiği avan proje ve 2005'ten beri bu avan proje için onay bekleyen Beşiktaş Belediyesi'nin 4 yıllık bekleyiş sürecinde 'geçici bir çözüm' üreterek Barbaros Bulvarı'nda ufak tefek değişiklikler yaparak uyguladığı proje ele alınmaktadır. 28 Mayıs 2009 tarihinde ilk aşaması Anıtlar Kurulu'nca onaylanan avan proje de incelendikten sonra üçüncü bölümde 1990 yılındaki yarışma projesi ile 2009 yılında onaylanan proje arasındaki benzerlikler ve farklılıklar ortaya konulmaktadır. Elbette asıl sorun bu yarışmaların uygulanabilirliğini sağlayabilmektir. Devlet dairelerine ait binalar veya konutlar ile ilgili yarışmalar hızlıca sonuçlandırılıp uygulandığına göre, aslında kentsel tasarım yarışmalarının da uygulanma ve halk tarafından deneyimlenme hakkı vardır. Yarışmalara katılım sağlandıkça Türkiye'de de mimarlık gelişecektir ve kentsel sorunlara getirilecek olan çözümler de artacaktır. Bu çözümler kağıt üzerinde kalmamalı ve İstanbul'un her semtine seçimler öncesi meydan vaat eden kişi ve kuruluşlar, kente mimari bir kimlik kazandıracak olan meydan projelerinin uygulanmasını sağlamalıdır.
Gecekondu kentsel dönüşüm alanlarında bir değerlendirme modeli önerisi: Ankara Aktaş, Demetevler, Gültepe ve Pamuklar yerleşimleri

Türkiye'de 1950'lerden başlayan plansız yerleşme ve sağlıksız yapılaşma günümüze kadar hızla artmıştır. Bu nedenle, başta büyükşehirler olmak üzere plansız yerleşmeler ve sağlıksız yapılaşmalar şehirlerin çeperlerinde oluşmaya başlamış, gecekondulaşma da ciddi düzeyde artış meydana gelmiştir. Şehirlerimizde mimarlık mühendislik hizmeti almamış sağlıksız yapılaşmaların dönüşümü için son olarak yapılan düzenleme 31/05/ 2012 tarihinde yasalaşan 6306 sayılı 'Afet Alanları Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun'dur. Bu kanun uyarınca yaklaşık 6, 7 milyon konutun dönüştürülmesi planlanmaktadır. Araştırma ile daha önce dönüştürülmüş bulunan alanlara ilişkin bir değerlendirme yapılarak bundan sonra yapılacak çalışmalar için tasarıma yönelik referans sonuçlar ortaya konulması hedeflenmiştir. Bu kapsamda TOKİ tarafından Aktaş, Demetevler, Gültepe ve Pamuklar yerleşimlerinde gerçekleştirilmiş gecekondu dönüşümleri araştırmaya konu edilmektedir. Bahsedilen yerleşimlerin değerlendirilmesinde ön değerlendirme ve kullanıcı memnuniyeti ölçümü aşamalarından oluşan iki aşamalı bir model geliştirilmiştir. Araştırmanın sonucunda yerleşimlerin performans değerleri belirlenmiş, yerleşimlerin performans değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar bulunup bulunmadığı saptanmış, kullanıcı memnuniyeti üzerinde anlamlı etkisi olan özellikler tespit edilmiştir. Araştırma sonucunda ortaya çıkan sonuçlar çerçevesinde bundan sonra gerçekleştirilecek uygulamalarda daha başarılı sonuçlar alınması için öneriler getirilmiştir. Araştırma sonuçlarının gelecekte yapılacak uygulamalar bakımından faydalı olması ümit edilmektedir.
Müzelerde sergileme ve sunuma yönelik bir artırılmış gerçeklik uygulaması

Teknolojinin, hızla gelişen yapısıyla, bireylerin ve toplumların hayatında yeri ve etkinliği büyük bir ivmeyle artmaktadır. Teknolojinin gelişim hızı ve yarattığı yeni iletişim mecraları, yeni fikirlerin her türlü alanda uygulanabilir formlarını üretmeye başlamaktadır. AG'de bu yeni fikirlerden biridir. AG, gerçek dünyayı ve bilgisayar ürünü sanal dünyayı bir araya getiren ve gerçek dünyadan kopmadan dijital dünya ile etkileşime geçilmesini sağlayan bir araçtır. AG 1970'li yıllardan günümüze teknolojinin gelişmesiyle değişmiş ve evrilmiştir. Bunun yanı sıra teknolojinin nerdeyse her alanını açıkça geliştirmekte ve yenilemektedir. AG'yi kullanarak akıllı cihazlar aracılığıyla iki boyutlu görselleri ya da sergilerde yer alan unsurları hareketli ya da kısa bir animasyonla zenginleştirmek, video ekleyerek ilgi çekici bir deneyim sunmak mümkün olmaktadır. Teknolojiye karşı oluşan bu eğilimler birçok alanda olduğu gibi sergileme yöntemlerinde de yenilikçi yaklaşımların ortaya çıkmasını sağlayıp, sanatçıların ve tasarımcıların yaratıcı sınırlarını genişletmelerine de olanak sağlamaktadır. Bunun gibi avantajlarıyla AG, bir sergileme yöntemi olarak her geçen gün sanat etkinliklerinde ve sergiler de kullanılmaya başlanmıştır. Bu bağlamda müzecilikte, geleneksel sergileme yöntemlerini AG giderek geliştirmeye başlamıştır. AG teknolojisi dünyada şimdiden pek çok müzede farklı tanıtım şekilleriyle kullanılmaya başlamıştır. AG teknolojisi geliştikçe, müzecilik alanında kullanımı daha da yaygınlaşacak ve müzeler için önemli bir gereksinim olacaktır. Bu tezde AG kullanılarak, eserler ve ziyaretçiler arasındaki etkileşime yeni bir boyut getirmek için bir uygulama kiti üretilmesi hedeflenmiştir. MousAR adı verilen bu uygulama kitinin; eserle ziyaretçi arasındaki ilişkiyi derinleştirme, eseri bir bireysel deneyime dönüştürme ve müzelerdeki sergileme yöntemlerini ileriye taşıma amacı bulunmaktadır. Yöntem olarak müzecilik ve AG teknolojisi, bileşenleriyle beraber incelenecektir. Müzeciliğin ve sergileme yöntemlerinin tarihsel gelişimleri literatür taramalarıyla beraber incelenip, olumlu ve olumsuz yönleri ziyaretçiler açısından değerlendirilecektir. Sonrasında AG'nin gelişim evreleri, bileşenleri, programlama süreçleri üzerinde durulacak, AG için kullanılan programların olumlu ve olumsuz yanları açıklanacaktır. Aynı zamanda müzecilikte şimdiye kadar bunun konuda yapılmış, müzelerdeki AG sergileme yöntemleri ve uygulamaları da incelenecektir. Bu incelemelerin sonucunda, tüm bu araştırmalarla ilgili olumlu ve olumsuz yanlar irdelenip, AG üzerine 'MousAR' uygulaması programlanacaktır. MousAR uygulama kiti içinde; eserin dönemine yolculuk yaptıran 'portal', eksik veya parçalanmış eserleri tam gösteren bir uygulama ve eserlerin videolu veya metinli açıklamalarını sunan bir başka uygulama olacaktır. Yapılan bu çalışma sonucunda oluşturulacak MousAR uygulama kitinin müzelerdeki sergileme yönteminde etkileri incelenecek AG'nin bu alanlardaki katkısı nitel verilerle desteklenerek araştırılacaktır.
Tarihi konaklama yapılarının doğuşu, gelişimi ve günümüzde çağdaş işlevle değerlendirilmesi: Edirne Rüstempaşa Kervansarayı örneği

Beş bölümden oluşan tezin birinci bölümünde, bu çalışmayla hedeflenen amaç ve konunun kapsamı açıklanmıştır. İkinci bölümde, tarihi konaklama yapılarının doğuşu, gelişimi ve yitirilme nedenleri ele alınmıştır. Üçünce bölümde, bu yapıların yitirilmeden günümüze kadar ulaşabilmesinin bir yolu olarak görülen yeniden işlevlendirme; gereklilikleri, önemi ve sağlayacağı yararlarla birlikte ele alınmıştır. Bu amaçla yapılacak müdahalenin mimari, koruma ve estetik açıdan etik sınırları çizilmiştir. Dördüncü bölümde, tarihi konaklama yapılarına verilebilecek çağdaş işlevin seçiminde belirleyici rol oynayan unsurlar, fizibilite yöntemiyle metodolojik olarak irdelenmiştir. Bu yapılara koruma-kullanım dengesi gözetilerek sistematik bir yaklaşım getirilmiş ve buna ek olarak engellilerin kullanım olanakları da değerlendirilmiştir. İrdelenen konuya referans olabilecek nitelikte, bir dönem konaklama hizmetini yerine getirmiş günümüzde yeniden işlevlendirilerek hayata kazandırılmış tarihi konaklama yapılarına dünyadan ve ülkemizden örnekler verilmiştir. Beşinci bölümde, Edirne Rüstempaşa Kervansarayı'nın fonksiyonelliği, edinilen bilgiler ışığında değerlendirilmiş, sorunlara çözüm önerileri getirilmiştir. Sonuç bölümünde, tarihi yapılarının ekonomik, sosyal ve kültürel açıdan yaşatılabilmesi, halkın bir parçası haline gelebilmesi için koruma-kullanım dengesini gözeterek günümüz yaşam koşullarına uyum sağlamasının gerekliliği vurgulanmıştır. Tüm bu konuların anlatım yöntemi için şekiller, tablolar ve kataloglardan yararlanılmıştır. 257 sayfadan oluşan tez, 2011 yılında hazırlanmıştır.