turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Transparan cephe sistemlerinin sınıflandırılması, yapım ve kullanım performanslarının karşılaştırılması

Bu çalışma kapsamında transparan cephelerin tarihsel gelişimi incelenmiş, yapım elemanlarının özelliklerine değinilmiş, sınıflandırılmış ve yapım-kullanım performansları elde edilen sonuçlar ve grafikler üzerinde sunulmuştur. Çalışmanın kapsamı, yöntemi ve amacı; ikinci bölümde ise giydirme cephe kavramı, tarihsel gelişimi, transparan cephe kavramı ve transparan cephe sistemlerinin sınıflandırılması açıklanmıştır. Transparan cephelerin yapı bileşenleri, birleşim detayları, kullanılan camların özellikleri, yapım türleri ve kullanım performansları incelenmiştir. Yapım türleri ve kullanım performansları tablolar ile karşılaştırılarak, bu sayede tabloyu kullanacak bir tasarımcının seçeceği sisteme göre optimum sonuca ulaşabilmesi amaçlanmıştır. Bölümlerde verilen tablolar, şekiller ve fotoğraflar ile konuların algılanması sadeleştirilmiş ve yapılan karşılaştırmalar ile de bu algılama zenginleştirilmiştir.
Eskişehir kentinin gelişiminde belirleyici rolü olan süreçler ve bu süreçler içerisinde beliren yerleşkeler

Anadolu'da, Cumhuriyet'in ilanından sonra Osmanlı Dönemi'nin kapandığı, yeni bir devlet rejiminin oluştuğu bir dönem başlamıştır. Bu dönem içerisinde, yeni kurulan devlet, Anadolu'da bazı kentlerin toplumsal ve mekansal yapılarında köklü değişimlerin başlangıcını oluşturmuştur. Bu değişimleri, Batılılaşma ve modernleşme politikası doğrultusunda gerçekleştirmeyi amaçlamış ve Anadolu'da sanayi kenti inşa etmek üzere bazı kentler belirlemiştir. Eskişehir kentinde, yeni devlet tarafından bu amaçla seçilen, birkaç Anadolu kentinden birisidir. Sanayi gelişimi için gerekli olan demiryolu ulaşımının kentteki varlığı, kentin yeni devlet tarafından seçilmesinin temel nedenlerinden birisini oluşturmuştur. Böylece Eskişehir kentinin sanayisi, devlet yatırımlarıyla hızla gelişmeye başlamış ve göçmenlerin kente gelişimde, sanayi gelişimini desteklemiştir. Eskişehir kentinin gelişimini sağlayan bu süreçler, kentin mekansal yapısını ulusal ölçekte farklılaştıran, yeni konut tipolojilerinin oluşumunda belirleyici olmuşlardır. Böylece Anadolu'daki pek çok kente göre farklılaşan Eskişehir'in mekansal yapısında, gelenekselden farklı, modernizm kaynaklı yeni bir yerleşim modeli oluşmuştur. Sanayileşme politikaları ile oluşan bu yerleşimler, farklı bir dönemin başlangıcını yansıtmaları bakımından önemlidir. Kentin imar planının olmadığı 1956 öncesi dönemde, mekansal sınırlara ve yayılıma sanayi uzantılı yerleşkeler yön verirken, 1956 yılından itibaren mekansal yayılım, makro plan kararları doğrultusunda, planlı gerçekleşir olmuştur. 1956 yılında kentin ilk nazım imar planı hazırlanmış ve bu plan doğrultusunda, kentte yeni yerleşkeler belirmiştir. Bu yerleşkeler, sanayileşme ile birlikte Cumhuriyet modernizminin konut kavramının ve modern yaşam anlayışının değiştiğini göstermektedir. Eskişehir kentinin fiziksel inşası; 1956, 1986 ve 2002 yılında olmak üzere üç aşamada planlanmıştır. Konut yerleşkeleri kavramında, 1986'dan sonra toplu konut uygulamaları ile yeni bir kırılma noktası oluştuğundan, bu çalışma 1986 yılına kadar olan süreci değerlendirmiştir.
Mekansal kurgu özellikleri açısından İran, Yazd - Türkiye, Şanlıurfa geleneksel konutları üzerine bir araştırma

Medeniyetler beşiği olan İran ve Anadolu, değişik coğrafi koşulları, özgün kültür çevreleri ve yaptıkları eserler ile, bölgelerin mimarisinde özel bir yere sahip olmuşlardır. Doğal şartlar ile kültürel birikimler çizgisinde gerçekleşen geleneksel konut mimarisi ürünleri, sakinlerin tüm gereksinimlerini yanıtlamak amacıyla geliştirilerek asırlar boyu hayatına devam edebilmiştir. İki bölgede birbirine yakın sosyo-kültürel yapıları ve iklimsel özellikleri nedeniyle, Yazd ve Şanlıurfa kentlerinde birbirine yakın özellikler barındıran geleneksel konut dokularının oluşumuna olanak sağlamıştır. Bu konutlarda mekansal dizilişler, içe dönük bir biçimde avlunun etrafında ve Şanlıurfa ile Yazd geleneksel toplumlarının kendi olanaklarına göre oluşturularak, ortak barınma ihtiyaçlarını gidermiştir. Yüzyıllar süren deneyimler sonucu oluşturulan Şanlıurfa ille Yazd geleneksel konut dokularında var olan değerlerin karşılaştırmalı olarak kavranması çalışmanın amacıdır. Araştırmadan elde edilen veriler, yeni konut tasarımlarına ışık tutarak, yönlendirilmesine kaynaklık edebilir. Bu bağlamda, çalışmanın giriş kısmını oluşturan birinci bölümde; kısaca barınak ve konutun tanımı yapılmış, amaç ve kapsamla ilgili bilgiler verilerek yöntem sunulmuştur. İkinci bölümde; barınma, konut ve geleneksel konut kavramları üzerinde genel bilgiler verilmiştir. Üçüncü bölümde; geleneksel Anadolu ve İran kent dokusu ve bu dokuların sahip olduğu değerler olarak mahalle, meydan, cadde ve sokaklar ile ilgili açıklamalar yapılarak, örneklerle birlikte farklı konut tipleri sınıflandırılmıştır. Dördüncü bölümde; başta Şanlıurfa ve Yazd'in coğrafyası, iklim özellikleri, tarihi ve sosyo-kültürel yapısı, kent dokusu ve konutların strüktürü ve malzemeleri üzerinde bilgiler verilerek geleneksel konutlarda mekansal kurguyu oluşturan elemanlar açık, yarı açık ve kapalı alanlar olarak irdelenmiştir. Çalışmanın amacı doğrultusunda öncelikle konutlar için hazırlanan tipolojik analiz föyleri değerlendirilerek analitik tespitler yapılmıştır. Beşinci bölüm; analizlerin sonuçları doğrultusunda çalışmanın genel değerlendirilmesinin yapıldığı sonuç ve öneriler ile tamamlanmıştır.
Bilimkurgu sinemasında mekansal analiz: Philip K. Dick filmleri

Bilim kurgu sineması ve mimarlık mekansal olarak hem bina hem de kent ölçeğinde birbirlerine etki eden disiplinlerdir. Mimarlık, bilimkurgu sinemasına yapılarıyla geleceği betimleme olanağı verir. Bilim kurgu filmi, izleyiciye sunduğu görsel ortamın inandırıcılığını mimari sayesinde elde eder. Bilim kurgu filmleri, kimi zaman mevcut yapıları, kimi zaman ise özel olarak filmler için tasarlanmış mekanları kullanır. Bilimkurgunun filmler aracılığı ile sunduğu gelecek öngörüleri tamamen hayal ürünü olmaktan ziyade günümüz toplumunun durumunu da dolaylı olarak yansıtan tasvirlerdir. Dolayısıyla onları ayrıntılı incelemek bugünün toplumuna dair çıkarımlar yapmaya da yarar. Bu tezde sinemanın gelecek öngörülerinin analizini yapmak için bilimkurgu edebiyatında ve sinema dünyasında önemli bir yere sahip olan Philip K. Dick uyarlamaları incelenmiştir. Philip K. Dick, bilimkurgu türündeki eserlerinde teknoloji toplumunun gelecekte karşılaşabileceği muhtemel sorunlara değinmiş ve geleceğin dünyası ile ilgili tutarlı öngörüler yapmış bir yazardır. Eserlerinin etkileyiciliği ve geleceğe ışık tutması sebebiyle sinemada onun yapıtlarından yola çıkılarak hazırlanmış birçok film mevcuttur. Bu filmler geleceğin fiziksel çevrelerini deneyimleme olanağı veren yapıtlar olmaları nedeniyle mimari açıdan incelenmeye değer bulunmuştur. Tez, bilimkurgu ve bilimkurgu sinemasının tanımları ve tarihçelerinden sonra bilimkurgunun sıkça karşılaşılan kavramları olan fütürizm, teknofobi, ütopya ve distopya kavramlarını açıklar. Bunun ardından mimarlığın bilimkurgu sinemasının anlatısındaki önemine değinir ve bunu farklı filmler üzerinden örnekler. Alan çalışmasına ayrılan bölümde ise Philip K. Dick'in bilimkurgu dünyasındaki yerine ve onun eserlerinde sıklıkla kullandığı temalara değinilip, mekansal ilişkilere etki eden seçili kavramlar üzerinden incelemeler yapılır. Ortaya koyulan üç ana tema olan 'Belleğin Kişisel ve Toplumsal Kimliği Belirlemesi', 'Teknolojik Kontrol Mekanizmaları ve Gözetlenen Toplum' ve 'Neoliberal Dünyada Mekansal Ayrışma' geleceğin toplumları ile ilgili olduğu kadar günümüz toplumunu da ilgilendiren konular olarak filmler üzerinden ayrıntılı incelenir. Eklerde geleceğin öngörülerini aktarmada başarılı olduğu düşünülen ve Philip K. Dick eserlerinden yola çıkarak hazırlanmış Blade Runner (1982), Total Recall (1990), Impostor (2001), Minority Report (2002) ve Total Recall (2012) filmlerinin özetleri, görselleştirdiği gelecek mimarileri ile ilgili ayrıntılı analizler ve yapım aşamaları okuyucuya sunulmaktadır.
Tasarım eğitiminde akıl yürütmeyi tartışmak: Sayısal araçlarla bir tasarım alıştırması denemesı

Teknolojik gelişmelerin etkisiyle bugün mimari tasarım ve tasarım eğitimi farklılaşarak yeniden şekillenmeye başlamıştır. Sayısal araçlar tasarım alanına derinleşerek nüfus etmekte ve sayısal araçlarla tasarımın bütünleşik olduğu bir tasarım geleceğini öngören teoriler giderek daha fazla önem kazanmaktadır. Bu bağlamda sayısal araçlarla bütünleşik bir tasarım eğitiminin önemi de ortaya çıkmış ve farklı yaklaşımlarla uygulamalar oluşmaya başlamıştır. Tez kapsamında bu alana eğilerek sayısal tasarımla bütünleşik bir tasarım stüdyosuna giriş niteliği taşıyan ve test edilerek sonuçları gözlemlenebilecek bir alıştırma kurgulanmak istenmiştir. Tezde vurgulanan bir diğer ana konu ise tasarımın bilinçli bir tutumla yapıldığıdır. Tasarımın belli bağlamdaki bir sorunu çözmeye yönelik değerlendirmelerin yapılıp kararların alındığı bir üretme biçimi olduğuna dikkat çekilmiş, tasarımda akıl yürütmenin önemi ortaya konmuştur. Tasarımda akıl yürütme yaklaşımı tasarım eğitimi için odak olarak belirlenmiş, tasarım eğitiminde öncelikle nasıl akıl yürütüldüğünü sorgulamaya ve geliştirmeye yönelik alıştırmaların gerekliliği açıklanmıştır. Bu bağlamda hem akıl yürütmeyi ön plana çıkaran hem de sayısal araçlarla bütünleşen bir alıştırma oluşturulmak istenmiştir. Sayısal araçlarla bütünleşik akıl yürütmeye odaklı bir tasarım modelini oluşturmak için işlemsel tasarım bağlayıcı olmuştur. İşlemsel tasarım hem tasarımda nasıl akıl yürütüldüğünü sorgulamak için iyi bir araç, hem de sayısal araçlarda farklı anlamlar ve özellikler kazanabilen kapsayıcı bir kavramdır. Bu bağlamda işlemsel tasarımı iyi açıklayan görsel kurallardan faydalanılmış, kuralların farklı ortam ve araçlarda farklı işlenebilirliğiyle de sayısal araçlar ve tasarımda akıl yürütme bütünleştirilebilmiştir. Arkaplanını yukarıda söz edilen kavramların oluşturduğui test edilebilir bir alıştırma kurgulanmış ve tasarım eğitimine yeni başlayan öğrenci modelini oluşturan on sekiz katılımcı ile deneyimlenmiştir. Alıştırma bir sessiz oyun niteliğinde olup maket, sketchup ve grasshopperda ayrı ayrı işlenmiştir. Alıştırmanın deneyimlenmesiyle katılımcıların tasarımda akıl yürütmeyi sorgulamak için işlemsel tasarımdan -kurallardan- faydalanıp faydalanamadıkları, farklı araçlardan bu süreçte ne şekilde yararlandıkları gözlenmiştir. Sonuçlar kuralların tasarım sürecini ilerletmek için katılımcıla tarafından fark edilip kullanılabildiği yönündedir. Farklı araçlarda kuralların farklı şekilde işlenmesi ise alıştırmanın araçların özellikleriyle bütünleşmesi açısından olumlu olmuş; aynı kurallar farklı ortamlarda katılımcılar tarafından farklı değerlendirilebilmiştir. Ancak maket, sketchup ve grasshopper kıyaslandığında ileri analitik bilgi ve analitik düşünce yetisi gerektiren grasshopper katılımcılar için zorlayıcı olmuştur. Grasshopper için düşünülebilecek farklı alıştırmalar ilgi çekici olabilir.
Bir sahne bileşeni olarak zenginleştirilmiş gerçekliğin tiyatro mekanında değerlendirilmesi

Çalışmada, zenginleştirilmiş gerçeklik kavramının tiyatro ve diğer performans sanatlarının sahnelenmesinde kullanımı önerilmiştir. Bu bağlamda tiyatro mimarisinin ve sahnelenme biçiminin tarih boyunca değişimi incelenmiştir. Zenginleştirilmiş gerçeklik teknolojisi tanıtılmış, bu kavramın sanat dallarında ve mimaride kullanım alanları örneklendirilmiştir. Bu sahne bileşeni önerisi, güncel örneklerin ve araştırmaların incelenmesi ile günümüz imkanları doğrultusunda değerlendirilmiştir. Bu örnekler üzerinden önerinin getirdiği yeni kullanım alanları ve performans sanatlarının sahnelenmesine getireceği yenilikler belirlenmiştir. Mimari olarak tiyatro mekanına, tiyatro sanatının sahnelenme biçimine ve tiyatro sanatının toplumsal algısına etkileri ortaya konmuştur. Çalışma dahilinde önerinin potansiyelleri ve sorunları belirlenmiş ve bu önerinin uygulanmasına ışık tutacak araştırma konuları sunularak, uygulamaya yönelik bir ön çalışma oluşturulmuştur.
Gecekonduda kadının konutu kullanımı ve değerlendirmesi

Kadınların konumu ancak 20 yy. son çeyreğinde dikkat edilen bir konu halini almıştır. Dünyada 1975'te yapılmaya başlanılan kadın kongreleri ve 1980'lerdeki feminist yaklaşımların da etkisi ile araştırmalar kadınlara yönelmiş ve günümüze kadar özellikle Üçüncü Dünya Ülkelerinde kadınların çevreleri ve konutları ile etkileşimleri üzerine birçok çalışmalar yapılmıştır. 80'ler dünyada olduğu gibi Türkiye'yi de feminist akım etkisi altına almıştır. Türkiye'de 1990'lar gecekondulu kadınlar üzerine yapılan çalışmaların daha hız kazandığı ve farklı araştırmaların yapılmaya başlandığı bir dönem olarak karşımıza çıkmaktadır. Kadınların kente geliş, tutunma ve adaptasyon süreci içerisinde yaşadıkları, göç olgusu ve iş hayatına katılımları sosyo-kültürel açıdan farklılaşmalara neden olmaktadır. Bu kapsamda İstanbul'da 1970'li yılarda oluşmuş ve üzerinde çeşitli çalışmaların yapıldığı Pınar Mahallesi'nde gerçekleştirilmiştir. Gecekondudaki kadınlarının evleri ile ilgili görüşleri ve katkıları incelenmek istenmiştir. Bu açıdan bakıldığından çalışan kadınların çalışmayan kadınlara göre farklı tecrübelerinin ve imkanlarının olmasından dolayı araştırma bu iki kadın gurubu arasında yapılmıştır. Kadınların evlerini değerlendirmedeki etkenler, toplumun kadın ve konutu ilişkilendirmesi, kadının konut içindeki konumu, kadın için evin önemi, mekan düzenlemeleri ve kullanımları üzerine yoğunlaşmıştır.
İstanbul Büyük Çukur Han ve çevresi koruma projesi

İstanbul sürekli değişim gösteren kalabalıklaşan bir şehrimiz. Buna paralel olarak nüfus artışıyla görülen hızlı kentleşme, yapıların gün geçtikçe yozlaşmasına neden olmaktadır. Eminönü, İstanbul'un tarihi en eski tarihi yerleşim bölgelerinden biri. Bizans'tan bugüne kadar farklı evreler geçirmesine rağmen işlevini yitirmemiştir. Kuzeyde Haliç surları, önemli limanlan ve ticaret kolonileri yer alıyordu. Osmanlılarda liman ve ticaret bölgesi olarak yine işlevini sürdürdü. Daha sonra, son yüzyıllardaki yıkımlar ve yeni yol yapımı liman özelliğini yitirmesine sebep oldu. Hala toptan ticaretin yapıldığı bu bölge, İstanbul'un en işlek trafik ve ticaretine sahiptir. Böyle bir bölgede yoğunlaşan, tarihi ticari yapıların daha işlevsel ve sağlıklı bir kullanımı olması gerektiği kaçınılmazdır. Yeni Cami'den Rüstem Paşa Camine kadar olan kısmı içine alan çalışmada, ticaret bölgesi olan bu alan, tarihsel gelişimi, coğrafi ve sosyal özellikleri araştırılmıştır. Tek yapı ölçeğinde Büyük Çukur Han mimarisi incelenmiş, mevcut verilerden yola çıkarak tarihsel sonuçlara varılmaya çalışılmıştır. Sonuçta yapı ve yakın çevresi için koruma ve değerlendirme önerisi geliştirilmiştir.
Mimarlık ve moda tasarımı arakesitinde bir okuma

Bu çalışmada, mimarlık ve moda tasarımı arakesitinde yapılan yapıbozumcu bir okuma ile, farklı tasarım disiplinleri arasında yapılacak çalışmalar için bir araştırma yöntemi önerilmektedir. İki disiplinin arakesitindeki uygulamalara, araçlara ve kavramlara, eş zamanlı ve geri dönüşlü olarak okumalar yapılarak bir dizin oluşturma ve polar bir haritalama yapmaya gidilir. Mimarlık ve moda tasarımı disiplinleri arasındaki ortak nokta insan bedenidir. Bu disiplinler arasındaki ilişkiler irdelendiğinde, modadaki mimarlığa, mimarlıktaki modaya bakılır. Moda tasarımındaki mimarinin arka planına, felsefesine, teknolojilerine bakılarak, mimariye gönderme yapan modacılar ve mimar kökenli modacıların işleri incelenir, tekstil enstalasyonlar, zar strüktürler, mobil yapılar, malzemelere yönelik genel okumalar yapılır. Mimarlık ve moda tasarımı disiplinleri arasındaki tarihsel paralelliklerin altı çizilir. Roland Barthes'in, Moda Dizgesi isimli doktora tez çalışması üzerinden okumalar yapılırken, bu çalışmadan metodolojik referanslar alınır. Metodolojinin belirlenmesi ile, çalışma alanı, dekonstrüktivizm ile sınırlandırılır, tez çalışmasının kapsamında sadece dekonstrüktif örnekler üzerinden gidilmesine karar verilir. Bu kararla birlikte, moda tasarımı ve mimarlık disiplinleri ilişkisindeki beslenme kaynakları idealar, ve araçlar, teknoloji irdelenir. Disiplinler arasındaki ilişkiler kurulurken, dekonstruksiyona yönelik kavramlar üzerinde tartışılır, bu kavramlara karşılık gelen uygulamalara yönelik okumalar yapılır. Moda tasarımı ve mimarlık disiplinleri arakesitinde bir arada ve arada olan etkinlikler, sergiler, çalışmalar irdelenir. Star mimar ve star moda tasarımcılarının ortak üretimleri ve nesneleri üzerinden yapılan okumalarda yeniden kavramlara varılır, böylece, irdelenen kavram ve örneklerin yapıbozumcu olması ile birlikte, okumanın kendisi başlı başına yapıbozumcu bir metodoloji önerisi oluşturur.
Mardin geleneksel yerleşim dokusunun kentsel dış mekan kullanımları bağlamında incelenmesi

Mardin, bugüne kadar korunan dokusuyla, yüzyıllar öncü oluşmuş ve bütünüyle kültür mirası olan özgün bir kenttir. Eklenerek türemiş ve iç içe geçmişş karmaşık mülkiyet sınırları olan Mardin; özgün kent dokusuyla mekan tanımlarını, diğer yerleşimlerden farklı olarak yeniden yorumlama gerekliliği sunmaktadır. Kentsel ölçekte mekan ele alınarak, Kentsel Dış mekanda kamusal ve özel mekanlar ve bu mekanları arasındaki ilişkiler tanımlandı. Kent morfolojisi bağlamında Tarihi Mardin yerleşim dokusunun hangi yöntemlerle okunabileceği üzerine çalışmalar yapıldı. Geleneksel Mardin şehrinin coğrafi ve kültürel özellikleri, kentin tarihsel ve mekansal gelişimleri bağlamında sosyal gelişmelerin fiziksel mekana olan etkileri araştırıldı. Yerleşim dokusunu kentin kurulduğu topografya, kale ve ova arasında oluşan mekansal ilişkiler dizilimi, yapılar bütünlüğü, sokak ve mahalleden oluşan organik kent dokusunu, yapıların teraslarının ve avlularının kentsel mekanda nasıl ilişkilendirildiği araştırıldı.
İznik Osmanlı Dönemi hamamlarının yapım özellikleri, yapısal hasarlar ve malzeme bozulmalarının koruma ve esaslı onarım için incelenmesi

Tarihi yapılar, bulundukları fiziksel ve sosyal çevre koşullarına göre biçimlenmiş, mimari özellikleri ile dönemin genel çizgilerini yansıtan taşınmaz kültür varlıkları ve somut kültür mirasıdır. Bu çerçevede farklı dönem ve kültür izlerinin birlikte var olduğu, çok katmanlı bir yerleşim olan İznik, çalışma alanı olarak seçilmiştir. Çalışmada Osmanlı hamam mimarisinin genel özellikleri ile dönemin yaşantısını yansıtan yedi Osmanlı Dönemi hamam yapısının yapım özellikleri ve malzeme kullanımları incelenmiştir. Bunun yanı sıra, koruma ve esaslı onarım çalışmalarına altlık oluşturmak için yapılardaki yapısall hasar ve malzeme bozulmaları belirlenerek sınıflandırılmış ve çözüm önerileri geliştirilmiştir. Tez çalışması beş bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde; problemin tanımı, çalışmanın amacı, kapsamı ve yöntemi açıklanmaktadır. İkinci bölümde; İznik ve hamam mimarisi ile ilgili bilgiler yer almaktadır. Üçüncü bölümde; yapım özellikleri, yapısall hasar ve malzeme bozulmalarının her bir hamam yapısı için ayrı analizleri aktarılmıştır. Dördüncü bölümde; inceleme ve analizlerden elde edilen bulgular ışığında genel değerlendirilmeler yapılmış, yapılara ilişkin detay çizimleri ve açıklayıcı tablolar hazırlanmıştır. Sonuç bölümünde; elde edilen sonuçların genel bir özeti ile koruma ve onarım önerileri sunulmuştur. Çalışma, özgün kimliklerini kaybetme ve yok olma tehlikesinde olan hamam yapılarının korunmaları ve taşıdıkları değerlerin gelecek nesillere aktarılabilmesi için, yerel yapım özellikleri, malzeme kullanımları, günümüz durumları ve özgün detay çözümlerinin belgelenmesi hususunda önem taşımaktadır.
Konferans salonlarının akustik açıdan değerlendirilmesi: İzmir DEÜ Mimarlık Fakültesi Örneği

Bu çalışmanın amacı, eğitim yapılarının ihtiyaç programında sıklıkla yer alan konferans salonlarının akustik özelliklerinin incelenmesi ve İzmir Dokuz Eylül Mimarlık Fakültesi Konferans Salonu'nda akustik kalitenin arttırılması için yeni öneriler oluşturulması ile konunun önemine bir kez daha vurgu yapılmasıdır. Bu amaç doğrultusunda, yurtdışında ve yurt içinde benzer özelliklerdeki konferans salonları tasarım özellikleri ve kullanılan akustik yapı malzemeleri açısından incelenerek değerlendirilmiş ve yapının mimari tasarımı, kullanılan yapı malzemeleri, sahne tasarımı, dinleyici oturma düzeni ve mobilyalar gibi akustik konforu etkileyen parametrelerin konferans salonların mimari tasarım süreçlerinde ortam koşullarına göre belirlenmesi gerekliliği bir kez daha vurgulanmıştır. Çalışma kapsamında mevcut salonun akustik açıdan değerlendirilebilmesi için yerinde yapılan akustik ölçmeler ile akustik benzetimler kullanılmıştır. Alan ölçmeleri ISO 3382 standardına uygun olarak B&K marka 12 yüzeyli ses kaynağı, mikrofon, preamplifikatör ve DIRAC yazılımı kullanarak gerçekleştirilmiştir. Ölçüm, konumu önceden belirlenen ve sahnede konumlanan bir kaynak ile beş farklı alıcı noktasındaki akustik tepki yanıtlarının kaydedilmesi ile gerçekleştirilmiştir. Alan ölçmelerinin sonucunda DEÜ Mimarlık Fakültesi konferans salonuna ait akustik parametrelerin, literatürde tanımlanan optimum aralıklarda olmadığı belirlenmiştir. Salonun akustik parametrelerini iyileştirmek için salona öneriler getirilmesine karar verilmiştir. Önerilerin geliştirilmesi aşamasında ise salonun üç boyutlu modeli Odeon hacim akustiği yazılımı kullanılarak akustik açıdan değerlendirilmiştir. Simülasyon üzerinden salona yeni malzemeler ve tasarım yaklaşımları ile farklı öneriler sunulmuştur. Söz konusu önerilere ait sonuçlar aktarılarak karşılaştırmalı olarak değerlendirilmesi yapılmış, konu ile ilgili olarak literatür katkısı yanı sıra uygulama sürecinde de kullanılabilecek veriler elde edilmiştir.
Amasya Şamlar mahallesi 38 ada 6 parselde bulunan Kadir Uysal evi restorasyon projesi

Bu tez çalışması, Amasya ili Merkez'de yer alan sivil mimari örneklerindenKadir Uysal Evi'ni konu almaktadır. Amasya, Şamlar Mahallesi'nde 38 ada 6 parselde yer alan yapı iki katlı ve bahçelidir. Tez kapsamında; Amasya ili tarihi ve kültürel değerleri araştırılmış, yapının çevresiyle ilişkileri incelenmiş, grafik ve yazılı belgelemesi yapılmıştır. Amasyageleneksel evleri araştırılıp karşılaştırmalı çalışma yapılmıştır. Bu çalışmanın amacı; günümüze kadar ulaşan bu yapının mevcut durumunun belgelenmesi, yapıldığı dönemin özelliklerini kaybetmeden, fiziksel müdahale ve uygun işlev önerileri verilerek, ev sahipleri tarafından sağlıklı bir şekilde kullanılması ve yapının gelecek nesillere aktarılabilmesidir. Bu amaç doğrultusunda yapının rölöve, restitüsyon ve restorasyon projeleri hazırlanmıştır.
Traditional Karacasu dwellings: An investigation into their architectural and social characteristics

Bu tez, geleneksel Karacasu konutlarını, Anadolu'daki geleneksel konut dokusukapsamında tanıtmakta; mimari ve sosyal özelliklerini incelemektedir. Karacasu, günümüze kadar korunmuş, 18. yüzyıl sonu ve 19. yüzyıla tarihlenen yöresel mimarisi bakımından örnek çalışma alanı olarak belirlenmiştir. Karacasukonutlarının mimari ve sosyal yönlerden irdelenmesi, konutların mimari ve sosyal birimler olarak çalışılmasına dayanır. Karacasu'nun tarihi konut dokusu içinden seçilen örneklerin mekansal ve sosyal özellikleri tanımlanmakta, şu anki koşullar ve ayrıca işlevsel gereksinimler üzerine gelişen değişiklikler bağlamında tartışılmaktadır. Modern yaşamın gereksinimleri ve değişen koşulların sonucu olarak bu konutlar sosyal, fonksiyonel ve mekansal değişikliklere uğramıştır.