turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Madde kullanım öyküsü bulunan ergenlerde aile ve sosyal destek sistemlerinin incelenmesi Gaziantep ili örneği

Madde kullanımı dünyada olduğu gibi ülkemizde de basta gençler olmak üzere toplumun birçok kesimini etkileyebilen biyolojik, psikolojik ve sosyal boyutları olan ve toplum sağlığını tehdit eden en ciddi sorunlardan birisidir. Bununla birlikte ergenlerin madde kullanımına yönelmesinde birçok faktörün etkili olduğu kabul edilmektedir. Aile ve sosyal destek düzeylerinin, madde kullanımı ile doğrudan ilişkisinin olduğu bilinmekte olup aynı şekilde önleme ve tedavi sürecinde de aile ve sosyal destek sistemlerinin çok önemli etkileri olduğu düşünülmektedir. Bu çalışma ile madde kullanım öyküsü bulunan ergenlerin; bağımlılık profilleri ile aile ve sosyal destek sistemleri arasındaki ilişki incelenmiştir. Bu çalışmanın evrenini, madde kullanım öyküsü bulunan bu nedenle, haklarında adli makamlarca koruma-tedbir kararları alınarak geçici veya uzun süreli barınma ve rehabilitasyon hizmetleri için Gaziantep Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğü, Şahinbey Çocuk Destek Merkezine yerleştirmeleri yapılan 106 ergen oluşturmaktadır. Araştırmaya katılan deneklere 'Çok boyutlu algılanan sosyal destek ölçeği, Bağımlılık Profil İndeksi Ergen formu ile 'kişisel bilgi formu' uygulanmıştır. Değişkenler arasında ilişki ve anlamlı bir farklılık olup olmadığının belirlenmesi amacı ile Anova ve T testi istatistiksel analizleri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda ergenlerin bağımlılık profilleri ile ilgili sonuçların anlamlı bir şekilde yüksek olduğu, çok boyutlu algıladıkları sosyal destek düzeylerinin orta düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Ergenlerin sosyo-demografik özellikleri ile algıladıkları sosyal destek düzeyi ve bağımlılık profili arasında istatistiki anlamda farklılaşma bulunmamış olup psikiyatrik tedavi görme durumu ile bağımlılık profili arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur.
Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğunda aile tutumları ve ilaç kullanımına etkisi

Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğunda Aile Tutumları ve İlaç Kullanımına EtkisiAmaç: Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu, genetik ve çevresel etkenlerin değişik orandaki katkısıyla ortaya çıkan ve çocuğun yaşam kalitesini bozan nörogelişimsel bir bozukluktur. Aile tutumları hastalığın seyrinde ve şiddetinde oldukça önemli yer tutmaktadır. Bu çalışmada, DEHB'li bireylerin ebeveynlerinin aile tutumunun DEHB belirtileri üzerindeki etkisi ve ilaç kullanımındaki yanıta katkısı incelenmiştir. Gereç ve Yöntem: 6-12 yaş aralığında DEHB'li 167 olgu çalışmaya alınmıştır. Tedavi öncesi-sonrasında Conners Anne-Baba Derecelendirme Ölçeği, Turgay Aile DEHB ölçeği ve Stroop Test uygulanmıştır. Tedavi öncesinde ayrıca Aile Değerlendirme Ölçeği, Conners Öğretmen Derecelendirme Ölçeği, Anne-Baba Tutum Ölçeği ve Aile Hayatı ve Çocuk Yetiştirme Tutum Ölçeği uygulanmıştır. Bulgular: Olguların yaş ortalaması 8.3 1. 7 idi. Olguların % 73 ,7'si erkek, % 26 ,3'ü ise kızdır. Olguların % 62 ,3'ü DEHB-DE, % 37 ,7'si ise Bileşik alt tiptir. Olguların % 50 ,9'u ailesini otoriter, % 37 ,1'i izin verici/hoşgörülü, % 10 ,2'si ihmalkar, % 1 ,8'i ise demokratik olarak algılamaktadır. DEHB-DE tipin ailesi, bileşik tipe göre çocuklarını daha fazla korumakta ve demokratik davranmakta iken, bileşik tipin aileleri, DEHB-DE tipe göre evlilik çatışması ve ev kadınlığı reddi daha fazla olmakta; olgulara daha fazla disiplin uygulamaktadır. Otoriter ve hoşgörülü aile tutumunda tedavi sonrası CADÖ alt puanlarında istatistiksel olarak anlamlı iyileşmeler saptanmıştır. Sonuç: İşlevsel olmayan disiplin yöntemleri ile aile içi çatışma artmakta, ebeveyn-çocuk arasındaki iletişim bozulmaktadır. Tedaviye verilen yanıt farklı aile tutumlarında benzer şekilde ve anlamlı saptanmıştır.
Roma İmparatorluk Çağı'nda Lykia ve Pamphylia kentlerinde ünlü ailelerin prosopografyası

Augustus ile başlayan Roma İmparatorluk Çağı, bir bakıma Anadolu kentleri için de sosyal, politik ve ekonomik açılardan bir dönüm noktası olmuştur. Peregrinus olarak Anadolu kentlerine gelen İtalik kökenli Roma vatandaşları arasında tüccarlar, vergi toplayıcıları ve emekli askerler yer almaktaydı. Bu aileler, İtalya ile olan bağlarını koparıp kısa bir süre içinde yerli soylu ailelerle evlilik ilişkilerine girerek ekonomik ve politik yönlerden bir güç haline gelip kent yönetimlerinde söz sahibi olmuşlardır. Hatta bazı aileler, Anadolu'da Roma'ya bağlı bazı krallıklarla da evlilik yoluyla bağlantı kurmuşlardır. Bir yandan Roma vatandaşlık hakkına sahip diğer yandan da yerli eşraf ailelerin evlilik yoluyla geniş ekonomik desteğini alan bu tür ailelerin nüfuzunu Roma İmparatorluğu, yayılmacı politikası doğrultusunda kullanmıştır. Yerli ailelere de Roma vatandaşlık hakkı gibi bazı ayrıcalıklar sağlayarak, onların halk içinde oluşan huzursuzluktan kontrol etmesi, bir tür Roma yönetiminin propogandacıları olmaları sağlanmıştır. Kentlerinin en önde gelen bu ailelerinin çeşitli fertleri, eyaletlerden çok az kişinin kabul edildiği Roma atlı ve senatör sınıflarına İ. S. l. yüyzıldan başlayarak kabul edilmişler ve böylece imparatorluğun en üst yönetiminde de söz sahibi olmuşlardır. Lykia ve Pamphylia kentlerinde de bu şekilde oluşmuş birçok aile bulunmaktadır. Bu tür ailelerin yanı sıra, Roma vatandaşlık hakkına sahip olmadan yerli eşraf yapısını koruyup, kendi kenti ve eyaletinin en önemli memuriyetlerini üstlenen ve kent halkının sosyal yaşama en iyi şekilde katılması için kentinin mimari yapılanmasına katkıda bulunup bayramlar kuran, halkına para dağıtan aileler de bulunmaktadır. Roma İmparatorluk Çağı'nda Lykia ve Pamphylia kentlerindeki bu tür ailelerin kökenleri, akrabalık ilişkileri ekonomik varlıklarının kaynaklan, bireylerinin kent içinde ve imparatorluk çapındaki kariyerleri ve yaptıklan işler mevcut epigrafik malzeme değerlendirilerek incelenmiştir.
Zihinsel engelli ve üstün yetenekli çocuğa sahip ailelerin yaşam doyumları, yaşam kaliteleri ve sosyal destek algılarının karşılaştırılması

Bu araştırma üstün yetenekli ve zihinsel engelli çocuğa sahip ailelerin yaşam doyumları, yaşam kaliteleri ve sosyal destek algılarının karşılaştırılması amacı ile planlanmış ve yürütülmüştür. Araştırmanın evrenini Ankara İlinde Milli Eğitim Bakanlığına bağlı olarak hizmet veren Bilim ve Sanat Merkezlerine devam eden çocuğa sahip aileler ile zihinsel engelli çocuğa sahip olup çocuklarının eğitsel değerlendirme ve tanılanmasını Rehberlik ve Araştırma Merkezlerinde yapan aileler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini belirlemek için aykırı durum örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Zeka gelişim eğrisinin iki ucunda bulunan iki grubun ebeveynleri araştırmanın evrenini oluşturmakta ve çalışmanın örneklemi 137 kişiden oluşmaktadır. Veri toplama aracı olarak anket formu kullanılmıştır. Verileri analiz etmede Bağımsız Gruplar için t Testi, Kruskal Wallis H testi, Mann Whitney U testi analizleri yapılmıştır. Araştırmaya katılanların 64'ü (%46.7) üstün yetenekli, 73'ü (%53.3) zihinsel engelli çocuğun velisidir. Çocuğa yakınlık bakımından katılımcıların %62.8' inin çocuğun annesi, %37.2'sinin ise babası olduğu belirlenmiştir. Yapılan analizler sonucunda yaşam doyumu, yaşam kalitesi ve sosyal destek algı düzeyi bakımından üstün yetenekli çocuğa sahip ailelerin daha yüksek ortalama puanlara sahip oldukları bulunmuştur. Araştırma sonuçlarına göre özellikle zihinsel engelli çocuğa sahip ailelerin yaşam doyumu, yaşam kalitesi ve sosyal destek algı düzeylerinin arttırılmasına yönelik Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ve Milli Eğitim Bakanlığı'nın işbirliği içerisinde iyileştirici sosyal politikalar geliştirmeleri gerektiği önerilebilir.
Van yöresinde amca kızı-amca oğlu evliliği

Antropoloji literatüründe tartışmalı bir sorun olan amca klzi-amca oğlu evliliğinin yapısall-işlevsel nedenleri üzerine Van yöresinde alan araştırması yapılmıştır. Akraba evliliği istatistik açıdan en yüksek düzeyde <%28) Doğu Anadolu Bölgesi'nde uygulandığı için, bu, bölgeden Van yöresi seçilmiştir. Araştırmada, aile, akrabalık, evlilik kurumlar incelenmiştir. Bu kurumlar içinde, aşiret kimliği ile soy-içi-evlilik; C2)soy birliği ve dayanışması ile amca kızı evliliği; <3>ailenin ekonomik bütünlüğünün korunması ile amca kızi evliliği; (4) Medeni Kanunun kırsal yörelerde karşılaştığı uygulama güçlükleri ile soy-içi-evlilik töresinin sürdürülmesi arasındaki ilişkiye bakılmıştır. Bu denencelerin beklentimiz doğrultusunda olduğu saptanmakla birlikte, soy birliği ve dayanışmasının sağlanması ve ailenin ekonomik bütünlüğünün korunması amacıyla amca kızi evliliğinin yanı sira diğer kuzen evliliklerinin de yapıldığı görülmüştür. Ayrica, denencelerde yer almayan 'toplumsal statünün korunması' gerekçesinin de soy-lçi-evlilikle ilişkili olduğu ortaya çıkmıştır. Sonuç alarak, ele alınan kurum ve değişkenlerin aynı zamanda, Doğu Anadolu Bölgesi'nin Anadolu'daki diğer bölgeler ile bütünleşememesinin nedenleri arasında bulunduğu saptanmıştır.
Kronik engelli çocuğa sahip ebeveynlerde yaşam kalitesini etkileyen faktörlerin incelenmesi

Bu çalışma, kronik engelli çocuğa sahip ebeveynlerde yaşam kalitesini etkileyen faktörleri incelemek amacıyla yapıldı. Çalışmaya kronik engelli çocuğa sahip 48 anne, 22 baba, kronik engelli çocuğu olmayan 45 anne, 45 baba katıldı. Değerlendirme ölçekleri olarak; çocuklar için, Kaba Motor Fonksiyon Sınıflama Sistemi, Fonksiyonel Bağımsızlık Ölçütü, ebeveynleriçin, Nottingham Sağlık Profili, Nordic Kas İskelet Sistemi Anketi, Beck Depresyon Ölçeği, Ebeveyn Stres İndeksi, Yorgunluk Şiddeti Ölçeği, Pitsburg Uyku Kalitesi İndeksi ve Görsel Ağrı Skalası- Baş Ağrısı Etki Testi kullanıldı. Çalışma grubu annelerinin depresyon düzeyinin, baş ağrısının, stres ve yorgunluk düzeylerinin ve çocuğun bakımıyla ilgili eşin aldığı iş yükü yüzdesinin, yaşam kalitesi üzerine etkisinin olduğu bulundu (p<0.05). Çalışma grubu babalarınındepresyon, ağrı, ebeveyn stresi ve yorgunluk düzeylerinin, yaşam kalitesi üzerine etkisinin olduğu bulundu (p<0.05). Bu çalışmanın sonucunda kronik engelli çocuğa sahip başta anne olmak üzereebeveynlerin yaşam kalitesinin pek çok faktörden etkilendiği görüldü. Çocuklarınbakımında çalışma grubu annelerinin babalara ve kontrol grubu annelerine oranla daha fazla iş yükü aldığı bulundu.
Kanserli hastalara bakım veren aile bireylerinin bakım verme yüklerinin yaşam kalitesine etkisi

Bu araştırma, kanser hastalarının bakım vericilerinde bakım verme yükünün yaşam kalitesine etkisini belirlemek amacıyla tanımlayıcı-ilişkisel olarak yapılmıştır. Araştırma, 04 Aralık 2009- 1 Aralık 2010 tarihleri arasında Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Yakutiye Araştırma Hastanesi Kemoterapi Kür Polikliniğinde yapılmıştır. Araştırmanın evrenini verilen tarihler arasında hastanenin Kemoterapi Kür Polikliniğine gelen hastaların bakım vericileri oluşturmuştur (N=190). Evrenin tümü araştırma kapsamına alındığı için örnekleme yöntemine başvurulmamıştır. Araştırmanın yapılabilmesi için Erzurum İl Sağlık Müdürlüğü Etik Kurulu'ndan ve Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Yakutiye Araştırma Hastanesi'nden resmi izinler alınmıştır. Araştırma verileri bakım verici bireylerden onay alındıktan sonra araştırmacı tarafından anket yöntemiyle toplanmıştır. Veriler, araştırmacı tarafından literatür doğrultusunda hazırlanan bakım verici bireylere ait 22 sorudan oluşan bakım vericileri tanıtıcı bilgi formu, hasta bireylere ait 7 sorudan oluşan hasta bireyi tanıtıcı bilgi formu, Zarit, Reever ve Bach-Peterson tarafından geliştirilen Bakım Verme Yükü Ölçeği, Weitzner ve ark. tarafından geliştirilen Bakım Vericilerin Yaşam Kalitesi Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde SPSS 11.5 paket programında, yüzdelik dağılım, ortalama, Kruskal Wallis, Mann Withney-U, Independent-Samples t Test, One-Way ANOVA, Pearson Korelasyon Analizi, Linear ve Binary Lojistik Regresyon Analizi kullanılmıştır. Araştırmaya katılan bakım vericilerin Bakım Verme Yükü Ölçeği puan ortalamasının 36.65 11. 21 olduğu ve bakım vericilerin tanıtıcı özelliklerinden, hastalığa ilişkin özelliklerinden ve yaşadıkları sorunlardan bazı değişkenlere göre bakım verme yükü ölçeği puan ortalamasının istatistiksel olarak anlamlı olduğu belirlenmiştir (p<0.05). Bakım Vericilerin Yaşam Kalitesi Ölçeği puan ortalamasının 81.40 17. 25 olduğu ve bakım vericilerin tanıtıcı özelliklerinden, hastalığa ilişkin özelliklerinden ve yaşadıkları sorunlardan bazı değişkenlere göre yaşam kalitesi ölçeği puan ortalamasının istatistiksel olarak anlamlı olduğu bulunmuştur (p<0.05). Çalışmada bakım verme yükü ve yaşam kalitesi arasında negatif bir ilişki olduğu; bakım verme yükü arttıkça yaşam kalitesi puanlarında istatistiksel olarak anlamlı bir azalma olduğu saptanmıştır (p<0.001). Bakım vericilerin bakım verme yüklerinin yaşam kalitesine etkisi incelendiğinde; bakım verme yükü değişkeninin yaşam kalitesi toplam varyansının % 60'ını açıkladığı, bakım verme yükü değişkeninin yaşam kalitesi üzerinde anlamlı bir yordayıcı olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak; bakım vericilerin bakım verme yüklerinin, tanıtıcı ve bakım vermeye ilişkin özelliklerinin ve yaşadıkları sorunların yaşam kalitesi üzerinde etkili olduğu bulunmuştur. Bakım vericilere bakım vermeye yönelik eğitim verilerek, destek sağlanması önerilebilir.
The role of parenting and family background on Turkish adolescent's academic achievement

Türkiye'de Çocuk Yetiştirme Stili ve Aile Yapısının Ergenlik Çağındaki Öğrencilerin Okul Başarısına Etkileri Friederike Heyndrickx Bu çalışmanın temel amacı, ergenlik çağındaki öğrencilerin okul başarısına etki eden faktörlerin incelenmesidir. Anne ve babanın otoritatif tutumu, annenin çalışma durumu, ebeveynlerin evlilik tatminleri, ebeveynlerin eğitim seviyeleri ve eğitimin önemi bir model içinde yordayıcı değişkenler olarak kullanılmıştır. Modelde (1) yordayıcı değişkenlerin ergenlik çağındaki öğrencilerin okul başarısına doğrudan etkisi olabileceği, (2) anne ve babanın otoritatif tutumunun ebeveynlerin eğitim seviyeleri, annenin çalışma durumu, ebeveynlerin evlilik tatminleri ve okul başarısı arasında aracı rolü oynayabileceği, (3) eğitimin önemi ve ebeveynlerin evlilik tatminlerinin anne ve babanın otoritatif tutumu ve okul başarısı arasında modere edici rol oynayabileceği önerilmiştir. Çalışmada istanbul'daki dört adet özel lisede öğrenim görmekte olan ve anne-babasıyla beraber yaşayan ergenlik çağındaki 302 genç yer almıştır. Verilerin toplanmasında aile yapısıyla ilgili anket, Otoritatiflik Ölçeği, eğitimin önemi ile ilgili sorular ve Ebeveynlerin Evlilik Tatminleri Ölçeği kullanılmıştır. Bulgulara göre bütün ergenlerde annenin psikolojik özerklik sağlamasının ve eğitimin öneminin okul başarısını yordadığı bu değişkenlerden annenin psikolojik özerklik sağlamasının etkisinin daha güçlü olduğu bulunmuştur. Annenin psikolojik özerklik sağlamasının bağımsız değişkenler arasında herhangi bir aracı rolünün olmadığı bulunmuştur. Modere edici etkiler açısından da bakıldığında bir istisna dışında herhangi bir kanıt bulunamamıştır: sadece kızlarda, eğitimin öneminin babanın psikolojik otonomi sağlaması ve okul başarısı arasındaki ilişkiyi modere ettiği görülmüştür. Araştırmadan elde edilen bulgular diğer araştırma bulguları çerçevesinde tartışılmış ve ileride gerçekleştirilecek araştırmalar için tavsiyeler sunulmuştur.
Denetimli serbestlik tedbiri uygulanan madde bağımlısı bireylerin aile ve sosyal çevreleri ile olan ilişkileri

Denetimli serbestlik uygulaması; kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran kişileri hapis ile cezalandırılmak yerine tedaviye ve terapiye ihtiyaç duyulan kişiler olarak görmektedir. Uygulama maddeye bulaşanlara aileleri ve sosyal çevreleri içerisinde yaşamlarını sürdürerek maddeyi bırakma konusunda ciddi bir şans tanımaktadır. Bu araştırmanın amacı; haklarında denetimli serbestlik tedbiri uygulanan madde kullanan bireylerin madde bağımlısı olmadan önce ve olduktan sonraki aile ve sosyal çevreleri ile olan ilişkilerini, denetimli serbestlik deneyimleri ve geleceğe yönelik beklentilerini ortaya koymak olarak belirlenmiştir. Bununla beraber madde kullanan bireylerin aile yapılarının, aile dinamiklerinin ve sosyal çevrelerinin madde kullanımı üzerindeki etkisi ve bireyleri maddeye iten sebepler irdelenmiştir. Araştırmaya, Batman Bölge Devlet Hastanesi DS polikliniğine sevk edilen 18-40 yaşları arasındaki 18 erkek katılmıştır. Bu araştırmada nitel araştırma yöntemi kullanılmış olup örneklem olarak da yorumlayıcı fenomenolojik desende kullanılan amaçlı örnekleme yöntemlerinden 'maksimum çeşitlilik örneklemesi' kullanılmıştır. Elde edilen bulgular ise betimsel analiz yöntemi ile çözümlenmiştir. Araştırmanın sonucunda, katılımcıların madde kullanımından sonra aile ve sosyal çevreleri ile olan ilişkilerinde olumsuz anlamda değişimlerin olduğu, aile içi dinamiklerinin ve sosyal çevrelerinin madde kullanımı üzerinde etkili olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca katılımcıları madde kullanımına iten en önemli sebeplerin başında merak, özenti ve arkadaş çevresinin etkisi olduğu görülmüştür. Bununla beraber DS tedbiri uygulamasının madde kullanımını azaltma veya bıraktırma üzerinde olumlu bir etkisinin olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi çocuk acil servisine febril konvülziyon nedeniyle başvuran hastaların ailelerinin bilgi düzeylerinin araştırılması

Febril konvülziyon, genellikle 3 ay- 5 yaş arası infant veya çocukluk döneminde görülen, intrakraniyal enfeksiyon ya da bilinen başka bir nedenin olmadığı, ateşle ilişkili olaylar olarak tanımlanmaktadır. Çocukluk çağındaki en yaygın nöbet tipidir ve tüm çocukların %2- 5'inde görülür. Nöbetin tekrarlama özelliği göstermesi ve nadir de olsa epileptik nöbete dönüşme riski taşıması nedeniyle önemini ve güncelliğini korumaktadır. Çalışmada ebeveynlerin FK hakkındaki bilgi düzeylerini belirlemeyi, yanlış inanış ve endişeleri saptayıp, gereksiz korku ve anksiyetelerini gidermek amacıyla verilmesi gereken eğitimlerin önemini vurgulamayı amaçladık. Çalışmamızı Haziran 2017- Haziran 2018 tarihleri arasında Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Çocuk Acil Servise başvuran FK geçirmiş 80 ve kontrol grubu olarak FK geçirmemiş ancak yaş itibari ile risk grubunda olan 80 olmak üzere toplam 160 çocuğun ailesi ile görüşerek yaptık. Ailelerin FK hakkında yanlış bilgilere sahip olduklarını gördük. Ailelere febril konvülziyonun beyne zarar vermediğini, epilepsi gelişme riskinin son derece düşük olduğunu, kalıcı motor defisit veya ölüme sebep olmadığını ve iyi prognoza sahip bir nöbet türü olmasına karşın tekrarlama riski olduğunu vurgulamak gerektiği sonucuna vardık.
Bebeğin yenidoğan yoğun bakım ünitesine yatışının aile üzerine etkileri

Bu çalışma bebeğin Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesi'ne yatışının ailenin, beslenme, uyku, sosyal aktivite, destek sistemleri ve ailedeki rol ilişkileri üzerine etkilerini araştırmak amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Çalışmanın örneklemini, 2 Ocak -30 Nisan 2013 tarihleri arasında Mersin Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesinin YYBÜ'ne bebeğinin yatışı yapılmış olan 116 anne oluşturmuştur. Araştırmanın verileri, bebeği YYBÜ'ne yatan ebeveynin özelliklerini tanımlayan 'Aile Sosyo-Demografik Veri Formu' (Ek-1) ve bebeğin YYBÜ'ne yatışının aile üzerine etkilerini tanımlayan 'Bebeğin Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesine Yatışın Aile Üzerine Etkileri Anketi' (Ek-2) kullanılarak toplanmıştır. Yapılan ölçümler ve anket sonucunda elde edilen kategorik veriler frekans ve yüzde cinsinden, sürekli veriler ise ortalama standart sapma cinsinden özetlenmiştir. Elde edilen veriler MedCalc v. 12.7. 7 paket programıyla değerlendirilmiştir. İstatistik anlamlılık düzeyi olarak p<0, 05 alınmıştır. Araştırma kapsamına alınan annelerin 51 ,7'si 26-33 yaş aralığında, %72,4'ü ilköğretim mezunu, %38,7'sinin bir çocuğu bulunmakta, %97,4'ü çalışmamakta, %57,8'i ekonomik durumları 'gelir giderden azdır. Annelerin %95,6'sı bebekleri YYBÜ'nde yattığı sürede hastanede konaklamıştır Sonuç olarak; bebeğin Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesi'ne yatışın aile için oldukça zor bir durumdur ve bu durumdan annelerin beslenme alışkanlıklarının, sosyal aktivitelerinin, aile rol değişimlerinin, destek sistemlerinin ve uyku düzenlerinin etkilendiği belirlenmiştir.
Nöroloji hastalarına bakım verenlerin taburculuk öncesi hazır oluşluk düzeyleri ve bakım yüklerinin belirlenmesi

Bu araştırmada, nöroloji hastalarına bakım verenlerin taburculuk öncesi hazır oluşluk düzeyleri ve bakım yüklerinin belirlenmesi amaçlandı. Tanımlayıcı ve kesitsel tipte yapılan araştırmanın örneklemini Gazi Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezi ile Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesinde nöroloji hastalığı tanısı almış yatarak tedavi gören 206 hastaya evlerinde bakım verecek olan kişiler oluşturdu. Veriler Anket Formu, Bakım Verme Yükü Ölçeği ve Bakım Vermeye Hazır Oluşluk Ölçeği ile toplandı. Gerekli yasal izinler ve etik kurul onayı alındı. Veriler tanımlayıcı istatistiklerin yanı sıra Kruskall Wallis Analizi, Mann Whitney U testi, Spearman Korelasyon Analizi ve Basit Doğrusal Regresyon ile analiz edildi. Bakım verenlerin %64.6'sı kadın, yaş ortalaması 44 .36, %70.9'u evli, %49'u lise ve üniversite mezunu ve %72. 3 hastanın 1. derece yakınıdır. Bakım verenler BVYÖ'nden ortalama 36.13 15. 533 puan ve BVHOÖ'nden ortalama 19.94 7. 640 puan almışlardır. Bakım verenlerin BVYÖ puanı ile BVHOÖ puanı arasında negatif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur (p<0.05). Buna göre bakım verenlerin bakım yükü artıkça bakıma hazıroluşlukları azaldığı görülmüştür. Sonuç olarak bakım verenlerin bakıma hazıroluşlukları ve bakım yükü orta düzeydedir. Nöroloji hastalığı olan bireylere bakım verenlerin hazır oluşluk düzeyini artırmak ve bakım yükünü azaltmak için bakım verenler bireylerle uygulamalı olarak hasta bakımı yapılması ve hastaya özel hazırlanan taburculuk eğitiminin hasta ve ailesine verilmesi önerilmektedir.
Ailesi yanında sosyo-ekonomik olarak desteklenen çocukların aile işlevlerinin değerlendirilmesi: Tunceli örneği

GÜLMEZ, Abdullah, 'Kurum Bakımında Kalıp Sosyo-ekonomik Destek İle Ailelerinin Yanına Yerleştirilen ve Ailesi Yanında Sosyo-ekonomik Olarak Desteklenen 12-18 Yaş Arası Çocukların Aile İşlevlerinin Değerlendirilmesi', Yüksek Lisans Tezi, Sivas, 2018Bu çalışma Tunceli Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğünce sosyo-ekonomik olarak desteklenen çocukların aile işlevlerini incelemiştir. Çalışmada karma yöntem kullanılmıştır. Nicel araştırmada; toplam 69 çocuğa Aile Değerlendirme Ölçeği uygulanmıştır. Araştırma koruma altında olan toplam 13, koruma altında olmayan 56 çocuk ile yapılmıştır. Nitel araştırmada; Aile Değerlendirme Ölçeği uygulanan çocuklardan koruma altında olan 7, koruma altında olmayan 8 çocuğun bakımını üstlenen ebeveynleriyle yüz yüze görüşülmüş, ve problem çözme, iletişim, roller, duygusal tepki verebilme ve gereken ilgiyi gösterme alt ölçekleri paralelinde yarı yapılandırılmış beş soru yöneltilmiştir. Nicel çalışmada; Problem çözme, iletişim, roller, duygusal tepki verebilme, gereken ilgiyi gösterme, davranış kontrolü ve genel işlevler alt ölçekleri üzerinden yapılan araştırmada, puan ortalaması en yüksek gereken ilgiyi gösterme alt boyutu (2,27) olduğu saptanmıştır. Buna göre örneklem gurubunu oluşturan çocukların gereken ilgiyi görmedikleri algısına sahip oldukları anlaşılmıştır. Nitel çalışmada da ebeveynlerden birinin ilgisiz davrandığı örneklem gurubu tarafından ifade edilen ortak bir sorun olduğu tespit edilmiştir. Diğer alt boyutların puan ortalaması 2'nin altındadır. Dolaysıyla bu alt boyutlar örneklem gurubunun çok kötü aile işlevlerine sahip olmadıkları algısına sahip olduklarını göstermektedir. Nitel çalışmada koruma altında olan ve olmayan çocukların aileleri arasında anlamlı bir fark bulunmamış, roller ve gereken ilgiyi gösterme hariç problem çözme, iletişim ve duygusal tepki verebilmede sorun yaşadıkları tespit edilmiştir.