turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Mimari form analizi için bir yöntem araştırması: Çağdaş mimarlık akımlarına bağlı son dönem müze yapılarında uygulanması

Bu çalışmada, mimari formun üç boyutlu geometrik ayrışımından hareketle, formu görselleştirmeye yönelik bir yöntem araştırması ortaya koyarak mimari formların çözümlemesine yönelik estetik açıdan katkılar sağlanması amaçlanmaktadır. Bu amaç doğrultusunda biçimin hangi elemanter parçalarla tanımlandığı, bu parçalara hangi işlem ve ilkelerin uygulandığı ve biçimin Geştalt algı teorileri ile temel tasar ilkeleri doğrultusunda kendini nasıl yansıttığı irdelenerek, geometrik düzenlerinin belirlenmesi hedeflenmektedir. Bu bağlamda önerilen analiz ile mimari formun farklı üslup ve yaklaşımlar doğrultusunda biçimsel benzerlik ve farklılıkları ile Batı-Japon mimarisi arasındaki ilişkiler ele alınarak irdelenmektedir. Ele alınan analiz çalışması beş bölümden oluşmaktadır: Birinci bölüm; formun yapısall ve algısal yönlerinin açıklanarak, mimarlıkla olan bağlantılarının irdelenmesi çerçevesinde literatür çalışmasının yapılması, İkinci bölüm; yapılan literatür çalışması paralelinde, araştırılan yöntemin amacı ve tanıtımı yapılarak, yöntemde kullanılacak matrislerin oluşturulması, Üçüncü bölüm; çalışma kapsamında araştırılan yöntemin amacına uygun olarak oluşturulan mimari formun üç boyutlu ayrışımının ortaya konulduğu analiz rnatrislerinin incelenen müze yapılarının üzerinde uygulanması, Dördüncü bölüm; Mimari form analizleri incelenen müze yapılarının yapısall ve kavramsal özelliklerinin yanında, mimari üslup ve yaklaşımlar ile Batı-Doğu mimarisi arasındaki bezerlik ve farklılıklarının görselleştirilerek irdelenmesi ve değerlendirilmesi, Beşinci bölüm; görsel analiz matrislerinin irdeleme ve değerlendirmelerine ilişkin sonuçların ortaya konması.
Avrupa ülkelerindeki gazometre yapılarının çelik yapıların gelişimi bağlamında irdelenmesi ve Dolmabahçe gazometresi için işlevlendirme önerisi

Endüstri Devrimi, birçok alanda, birçok yeni buluşu ve yeni kullanımı hayata geçirirken önemli bir gelişme de inşaat ve mimaride, yapı malzemeleri alanında, yaşanmasına neden olmuştur. Demirin bölüm bölüm yapılarda kullanılması eski zamanlara dayansa bile, ana strüktürün taşıyıcı malzemesi olarak kullanılması endüstri devriminin takibinde olmuştur. Demirin ana yapının taşıyıcısı olarak kullanılmasının ilk örnekleri köprülerde görülürken, sırasıyla font, dövme ve dökme formasyonlarında kullanılmıştır. İngiltere'nin öncü olduğu demirin yapı malzemesi olarak kullanımı, devam eden yıllarda Avrupa'nın çeşitli şehirlerinde faklı tip yapılarda kendisini göstermiş oldu. Osmanlı Devleti'nin son dönmelerine denk gelen Osmanlı sanayileşme hareketlerinde, özellikle endüstrileşme ile kullanıma girmiş olan yapılarda, örneğin fabrikalar, gazhaneler, tersaneler gibi sanayi yapılarında demir çelik kullanımına ağırlık verilmiştir. Avrupa ülkeleri, Osmanlı Devleti ve Osmanlı Devleti'nin devamı olarak Türkiye Cumhuriyeti Devleti arasında yapısall çelik kullanımları ilişkisi kıyaslanarak, bu farkı oluşturan etkenlerin kavranabilmesi hedeflenmiştir. Endüstrileşme hareketlerinin giderek gelişip yayıldığı bu dönemde endüstriyel bir tesis olan, hava gazı ile sokakların, caddelerin ve mülklerin aydınlatılması sağlanan gazhane tesislerinin dinamik bir çelik yapısı yani gazometreler ortaya çıkmıştır. Demir, çeliğin yapı malzemesi olarak kullanımında öncü ülke İngiltere, gazometre yapılarının imalatlarında ve kurgulanma prensiplerinin oluşumunda da benzer bir durum sergilemiştir. Aynı şekilde Avrupa ülkeleri İngiltere'nin peşi sıra şehirlerini aydınlatmak için gazhane tesisleri inşa ettirmiştirler. Fakat teknolojinin gelişiminin etkisinin en çok hissedildiği alan olan endüstri tesislerinin bu etkilere ayak uyduramaması sonucunda birçoğunun kullanımlarına son verilmiştir. 20. yüzyılın ortalarına gelindiğinde Avrupa ve Türkiye'de kullanılmayan alanlar ortaya çıkaran sayıca azımsanmayacak tesisler bulunmaktaydı. Endüstri tesislerine yönelik koruma standartlarının oluşması ve bu yapıların da arkeolojik miras niteliğine alınması ile kayıtları sağlanmış oldu ve yeniden kullanımları söz konusu olmuştur. Avrupa'da birçok gazometre yapısı için yeniden kullanım önerileri hazırlanmış ve uygulama bulması sağlanmıştır. Bu çalışmada Türkiye'de gazometre yapıları içerisinde ayakta kalan iki yapıdan biri olan Dolmabahçe Gazometresi için fonksiyon kazandırma adımları bahsedilen konular bağlamında ve bulunduğu çevre koşulları da irdelenerek işlevlendirme önerileri getirilmesi hedeflenmiştir.
Eyüb'de Mihrişah Valide Sultan Külliyesi ve koruma önerileri

Çalışmanın giriş bölümünde konunun amacı, kapsamı ve yöntemi anlatılmıştır. İkinci bölümde Eyüb'ün coğrafi ve sosyal yapısı, tarihsel gelişimi ve fiziksel olarak nasıl biçimlendiği ele alınarak, önemli yapılar tek tek incelenmiştir. Üçüncü bölümde, önce batılılaşma hareketlerinin başlangıç sebepleri araştırılarak, batıya açılışı hazırlayan ilişki ve gelişmelerden mimarinin ne ölçüde ve hangi yönde etkilendiği irdelenmiş ve özellikle 18. yüzyılda dini mimarideki gelişmeler incelenmiştir. Daha sonra, Osmanlıların dünya mimarlık sanatına kazandırdığı külliye mimarisi anlatılmış ve Türk külliyeleri ile Mihrişah Valide Sultan Külliyesi arasındaki farklardan bahsedilmiştir. Yine aynı bölümde külliyenin yapım tarihi, yaptıranı ve genel yerleşim özellikleri incelendikten sonra, külliyeyi oluşturan yapılar önce vaziyet planı ölçeğinde daha sonra tek tek ele alınarak mekansal, yapısall, cephe ve bezeme özellikleri el ele alınmış, yapıların rölöve ve restorasyon projeleri hazırlanmıştır. Dördüncü bölümde, külliyede meydana gelen fonksiyonel ve malzemeye yönelik hasarlar belirlenmiş ve bu hasarları oluşturan nedenler anlatılmıştır. Ayrıca külliyede oluşan hasarlara karşı yapılacak müdahaleler belirlenmiş ve bu amaçla restorasyon projesi hazırlanmıştır. Yine bu bölümde koruma önerileri geliştirilerek, külliyede korunacak veya yeni verilecek işlevler ve bu işlevlerin gerektirdiği donanım belirlenmeye çalışılmıştır.
Maltepe Başıbüyükte Süreyya Paşa Köşkü restorasyon projesi

Tarihi Bizans dönemine kadar giden ve İstanbul'un fethinden sonra önemli bir askeri konaklama yeri olan Maltepe, XVIII. yüzyılda yeni bir kimlik kazanmıştır. Cumhuriyet sonrası ise bir sayfiye yerine dönüşen Maltepe, bugün önemli bir konut, sanayi ve ticaret bölgesidir. Tezin konusu olan Maltepe-Başıbüyük'teki Süreyya Paşa Köşkü, XIX. yüzyıl sonu sivil mimari özelliklerini taşımaktadır.; Çalışmanın birinci bölümünde; Süreyya Paşa Köşkü ile ilgili genel bilgiler verildikten sonra XIX. yüzyıl İstanbul'undaki sivil mimarlık örneklerinin genel özellikleri ile Türk Evi plan tipleri ve dönemin sosyal yaşamı incelenmiştir. İkinci bölümde; Süreyya Paşa Köşkü'nün içinde yer aldığı Maltepe bölgesinin konumu ile ilgili bilgi verilerek bölgenin tarihsel gelişimi ve önemli anıtsal yapıları incelenmiş, günümüzdeki durumu vurgulanarak köşk ile bahçesinde yer alan Limonluk yapılarının ayrıntılı tanımı yapılmıştır. Üçüncü bölümde; yapıların strüktürel özellikleri incelenmiş, yapıda çeşitli nedenlerden ötürü meydana gelen bozulmaların sınıflandırılması ise dördüncü bölümün konusunu oluşturmuştur. Beşinci bölümde; yapının restitüsyonu için kaynak gösterilebilecek aynı dönem yapılarının tipolojik karşılaştırması, altıncı bölüm ise, dönemin mimari özellikleri göz önünde bulundurularak yapıların üzerinde bulunan ve özgün durumlarını gösteren izlere göre köşk ve limonluk yapıları ile ilgili restitüsyon çalışmalarına ayrılmıştır. Yedinci ve son bölüm ise, belirli bir dönemin özelliklerini taşıyan ve korunması gereken köşk ve limonluk yapılarının yeniden kullanılabilmesi için gerekli olan restorasyon çalışmalarını içermektedir. Öngörülen yeni işlev; Süreyyapaşa Göğüs Hastalıkları Merkezi yetkililerinin önerisi ve gereksinimine bağlı olarak, yapıyı aynen koruyarak az bir müdahaleyle yaşatacak olan Bilim Merkezi olarak kullanımıdır. Limonluk ise, içinde çeşitli bitkilerin yetiştirileceği bir sera olarak düşünülmüştür. Bu bölümün sonunda ise, her iki yapı için önerilen işlevler doğrultusunda gerekli olan restorasyon müdahaleleri yer almaktadır. Vİ
Leftover space as a value and potentiality for the public realm in the city

Bu tez, artık mekanların, kamusal alana katkılarına göre, oluşturdukları değer ve potansiyelleri araştırmaktadır. Kentte kamusal alan konusunda tutarlı bir bakış açısı geliştirmek için, kent mekanına -kamusal alana katkıda bulunan bir kullanım özelliği olarak sahiplenme kavramını da içeren- teorik yaklaşımlar ele alınmıştır. Bunun yanı sıra, uygulanmış projelerdeki tasarım yaklaşımları araştırılmış, ve elde edilen kavramlar ve değerler göz önüne alınarak kamusal alanın bir modeli elde edilmiştir. Tez, geliştirilen bu modele göre, artık mekanların kendine has özelliklerini ve onlara uygun bir tasarım yaklaşımını ortaya koymaktadır. Genelde pek önemsenmeyen bu mekanların bir değer olarak düşünülebileceği iddiası ile, mekanların hem kullanım özellikleri, hem de fiziksel özellikleri göz önüne alınmıştır. Çalışma, Ankara kentinde gözlemlenen tiplere referansla Türkiye'deki artık mekanların özellikleri -ve kamusal alan için oluşturdukları değer ve potansiyeller üzerine bir tartışmayla son bulmaktadır.
Fragmentation in the urban contetekt

öz KENT BAĞLAMINDA PARÇALANMA OLGUSU Etker, Fuat Y. Lisans, Mimarlık Bölümü Tez Yöneticisi: Assoc. Prof. Dr. Emel Aközer Nisan 1999, 147 sayfa. Bu çalışma, toplumda süregelen tartışmalarda, temelinde bir çeşit estetik haz olduğu öne sürülen parçalanma olgusunu kent yapısı bağlamında tartışmayı amaçlamaktadır. Günümüzün kent kültürü ve mekan yapılanmasında, mimari, simgesel, ve sosyal boyutta çok katmanlı bir parçalanma, irticali bir sosyokültürel üretimin ne derece genel ve etkili bir kent niteliği konumuna yüceltildiğim haber vermektedir. Parçalanma temelde bir üslup veya sanat akımı olmadığı için, bu tez parçalanma olgusunu, ne insanın düşünsel ve yaşamsal doğasını tehdit eden bir ilke, ne de hevesle karşılanması gereken bir kent niteliği olarak işlemeyi amaçlamaktadır. Buna karşılık, bu düşünce biçimini gözle görülür benzerlikler taşıyan konu ve olayların karşılaştırılması aracılığıyla tanımlamayı tercih etmektedir. Parçalanma olgusu ilk olarak ideal güzelliğe ulaşmak için veya alaycı bir yaklaşımla geçmişş üsluplardaki ilişkilerin bilinçli bir şekilde ayrıştırılması yöntemi olarak ele alınmaktadır. İkinci bölüm, geleneksel imgenin aslım tümden bozma yoluyla 'göstergebilimsel çokdeğerlilik' elde etmeyi amaçlayan estetik stratejilerden söz eder. Üçüncü bir çözümleme, kente karmaşık yapışım veren bireylerin kişisel özgülemelerinde izledikleri parçacı tutumu ve bunun mekansal sonuçlarınıiçerirken, aynı zamanda bu bireylerin kendilerini bütünden ayırmak için uyguladıkları stratejileri 'gösterim' kavramıyla ilişkilendirmektedir. Bu bağlamda, çalışmanın son bölümü kent bütünlüğüne karşı muhtelif karşıtlıkların hiçbir zaman toplumun oluşagelen bütün dokusunu bastırmadığı sanısından yola çıkar. 'Gündelik yaratıcılık' alışkanlık ve tekrara bağlandığından, parçacı doğaçlamaların yarattığı bolluk bir bütün olarak kavranmakta ve kentliyi farkinda olmadan pasif bir davranış olan, dikkat dağınıklığına, sürüklemektedir.
Ankara hippodrome: The national celebrations of early Republican Turkey, 1923-1938

öz ANKARA HİPODROMU: ERKEN CUMHURİYET DÖNEMİ TÜRKİYE'SİNDE MİLLİ BAYRAM KUTLAMALARI, 1923- 1938 Özdemir, Diler Yüksek Lisans, Mimarlık Bölümü Tez Yöneticisi : Doç. Dr. Güven Arif Sargın Eylül 2004, 139 Sayfa Bu çalışma, milli bayram kutlamaları ve mekansal pratikler arasındaki ilişkiyi Ankara Hipodrom Alanı'nda Türkiye Cumhuriyeti'nin erken yılları bağlamında analiz etmektedir. Milli bayram kutlamaları sosyal eylemler içeren, siyasal anımsamalar olarak ele alınmıştır. 1923 ve 1938 yıllan arasındaki dönem, Cumhuriyet Rejimi'nin inşa edildiği ve toplumsal anmalara biçim veren bir dönemdir. Ulusun inşası süreciyle bütünleşmiş toplumsal hafıza tezimizin çerçevesini belirlemektedir. Hipodrom, ulusal anlamların iletilmesi ve ulusal imajların somutlaştırılması için meşrulaştırılmış ulusal kutlama pratiklerinin mekanı olarak ele alınmıştır. Hafıza ve mekan arasındaki etkileşim aracılığıyla ulusun inşa sürecinin nasıl gerçekleştirildiğini açığa çıkarmak için, resmi arşiv dokunanlarının analizi yoluyla tezimizin kavramsal yapısı ve alan araştırması oluşturulmuştur.
Türkiye'de kentsel sit alanlarında yeni yapı tasarımlarına yönelik bir yöntem önerisi: Göynük, Sivrihisar, Sille

Bu çalışmanın temel amacı, Türkiye'de kentsel sit alanlarında inşa edilecek yeni yapıların özgün değerle tasarlanması için bir yöntem geliştirmektir. Bu bağlamda öncelikli olarak tarihi çevrelerin korunması ve sürdürülebilirliğinin yeni olan ile ilişkisi ve tarihi çevrelerin özgün değeri üzerine üretilen tartışmalar araştırılmış; tarihi çevrede yeni yapı tasarımlarının şartları ve özgünlük ile ilişkisi belirlenmiştir. Ardından tarihsel süreçte, tarihi çevrede yeni yapı ve yeni özgün yapıların farklı dönem ve kentlerde nasıl şekillendiği; bu konuda belirtilen yazılı ve sözlü görüşler ve geçirdiği değişiklikler irdelenmiş, günümüzdeki tartışma boyutuna nasıl ulaştığı açıklanmıştır. Bunun devamında, Dünya üzerinde farklı tarihi çevrelerde tasarlanan çeşitli yapılar incelenmiş; bu yapıların tasarım yaklaşımlarına dair sınıflandırma yapılmış, tarihi bağlamlarda yeni özgün yapı tasarımlarını destekleyen ve desteklemeyen tasarım yaklaşımları belirlenmiştir. Elde edilen veriler ışığında, Türkiye'de yapılacak alan çalışmalarında yeni yapıların analiz edilmesi için bir yöntem önerisi geliştirmek amaçlanmıştır. İncelemelerin ardından; öncelikli olarak Türkiye'de kentsel sit alanlarında yeni yapı tasarımlarını etkileyen koşullar değerlendirilmiştir. Tezin hipotezi ile ilişkili olarak koruma amaçlı imar planlarının yeni yapı tasarımlarında özgünlüğü engelleyici olabileceği saptanmıştır. Bu bağlamda farklı bölgelerdeki koruma amaçlı imar planları değerlendirilmiş, bu bölgeler içerisinden farklı kısıtlılık oranına sahip olan üç alt bölge tespit edilmiş ve alan çalışması gerçekleştirilmiştir. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda, Türkiye'de kentsel sit alanlarında inşa edilecek yeni yapıların özgün biçimde tasarlanmasına yönelik öneriler geliştirilmiş ve koruma amaçlı imar planı hazırlama sürecinde destek sunabilecek ve koruma amaçlı imar planı eki olarak tasarımcılara verilebilecek bir kılavuz önerisi sunulmuştur.
Alışveriş merkezlerinde dış cephe aydınlatma sistemlerinin performans açısından incelenmesi; Akasya ve Akbatı alışveriş merkezleri

Bu çalışmanın amacı, genel tasarım süreci içerisinde, yapı tasarım kriterlerinden biri olarak cephe aydınlatma tasarımı konusunu araştırmak, irdelemek, veri toplamak ve bu konudaki temel kriterleri ortaya koymaktır. Çalışmanın ikinci ve üçüncü bölümlerinde aydınlatmanın tanımı, aydınlatmanın ışık kaynakları ve aydınlatma teknikleri belirlenmiş olup, dördüncü bölümde dış aydınlatma ve dış aydınlatma ile ilgili ulusal örnekler verilmiş beşinci bölümde aydınlatma armatür maliyet ve tipleri verilmiştir. Altıncı bölümde Akasya alışveriş merkezi ve Akbatı alışveriş merkezi dış cephe çalışmaları incelenmiş, yedinci bölümünde Akasya ve Akbatı alışveriş merkezlerinin anket yöntemi kullanılarak irdelenmesi yapılmıştır. Autocad çizim programı ve Dialüx aydınlatma hesap programı kullanılarak dış cephe aydınlatma hesapları yapılmıştır. Kullanıcı ve kullanıcı olmayan kişilerin beğenilerini saptamak amacı ile oluşturulan anket çalışmaları belirlenen alışveriş merkezlerini kullanan insanlara uygulanarak cephe aydınlatmasındaki beğeni kriterleri saptanmaya çalışılmıştır.
Şehzadebaşı çevresinin kentsel gelişimi ve alan için koruma önerisi

İstanbul kurulduğu dönemden günümüze kadar, coğrafi ve stratejik özellikleri sebebiyle önemini ve değerini korumuştur. Kentin, uzun yıllar boyunca sınırları içerisinde kaldığı Tarihi Yarımada ise, 19. Yüzyıla kadar idari işlevlerin ve buna bağlı sosyal hayatın yoğunlaştığı bölge olarak, birçok farklı tarihi ve kültürel değeri bir arada barındırmaktadır. Kültür varlıklarının büyük yoğunlukta olduğu bu alanda bulunan, tarihsel çevre değerlerinin korunarak gelecek kuşaklara aktarılması, İstanbul'un öncelikli konuları arasındadır. Çalışma alanı olarak seçilen ve Tarihi Yarımada'nın merkezinde yer alan Şehzadebaşı Bölgesi, Cumhuriyet Dönemi'nin çeşitli dönemlerinde önemli kentsel değişimlerden etkilenmiştir ve bugün de, bir kentsel dönüşümün içindedir. Bizans Dönemi'nde yapılan ve günümüzde Bozdoğan Kemeri olarak adlandırılan Valens Su Kemeri, 9 -10. Yüzyıla tarihlenen bir Bizans Kilisesi olan Kalenderhane Cami, 16. yüzyılda Mimar Sinan'ın önemli külliyelerinden Şehzade Mehmet Külliyesi ve 18. Yüzyıla ait Damat İbrahim Paşa Külliyesi gibi önemli anıtların bulunduğu bölge, günümüz şartlarında da topografik, ekonomik ve sosyal yönlerden önemli bir alandır. Gerek 20. Yüzyıl ortalarında yapımı gerçekleştirilen yollar, gerek alanın sınırlarına 20. Yüzyılda eklenen, bölgenin ölçeğini değiştiren Belediye, Vezneciler Yurdu ve İstanbul Üniversitesi binaları, bölgeyi, kentten kopararak yalnızlaştırmış ve daha önce burada bulunan konut işlevini zayıflatmıştır. Günümüz koşullarında, bölgede yer alan geleneksel konutlar ve camiler dışındaki külliye yapıları uygunsuz kullanım sorunlarıyla karşı karşıyadır. Şehzadebaşı Bölgesi'nin günümüzdeki fiziksel koşullara ulaşma sürecinde geçirdiği aşamaların irdelenmesi ve alanın çevre niteliklerinin iyileştirilmesi için öneriler geliştirilmesi, bu tezin amacını oluşturmuştur. Bu amaçla, bölgenin mevcut fiziki, sosyal ve ekonomik yapısını ortaya koymak için Şehzadebaşı Bölgesi'nde yapılan gözlemler, analizler, sosyal anket çalışmalarının verilerinden yararlanılmıştır. Direklerarası, özellikle Osmanlı Devleti'nin son yüzyılında, kentin kültür ve eğlence hayatına önemli katkılarda bulunmuştur. Dini yapı ile eğlence işlevinin yan yana bulunması, bölgeye bu dönem içerisinde çok farklı bir karakter kazandırmıştır. Direklerarası'nın da önemli bir yer tuttuğu bu inceleme ve araştırma çalışmaları sonucu, Şehzadebaşı Bölgesi'nin mimari değerleri, sorunları, potansiyelleri ortaya konulmuş ve bunlara bağlı koruma önerileri geliştirilmiştir.
Yüksek yapılarda strüktürel sanat ve mimari biçimlenişe yönelik bir tasarım modeli

Strüktürel sanat eseri yapılar, biçimsel anlamda estetik değerlerin ön planda olduğu, tek defaya mahsus tasarlanan ve strüktürel tasarımıyla yeni bir süreç başlatan yapılardır. Tarihin ilk dönemlerinden beri bu yapılar çoğunlukla, köprüler, geniş açıklıklı yapılar, kuleler ve yüksek yapılardan oluşmaktadır. Bu çalışma kapsamında, yüksek yapılarda strüktürel sanat kuralları çerçevesinde, güncel sanatsal yaklaşımlar oluşturulmaya çalışılmıştır. Öncelikle hem bu kuralları oluşturabilmek, hem de döneminde sanat eseri sayılan yüksek yapılar arasında sanata en yakından en uzağa bir değerlendirme yapabilmek için değerlendirme ölçütleri oluşturulmuştur. Değerlendirme ölçütlerine göre örneklem olarak seçilen yapılar, Çok Ölçütlü Karar Verme Yöntemlerinden olan Bulanık Mantık ve Analitik Hiyerarşi Yöntemi'nin kombine edilmesiyle oluşan Bulanık AHS yöntemi ile değerlendirilmiştir. Çalışmanın girişini oluşturan birinci bölümde, problem tanıtılarak, çalışmanın amacından ve yönteminden bahsedilmiştir. Çalışmanın kapsamı, sınırlılık ve kısıtları ortaya konulmuştur. Bu alanda yapılan çalışmalar tespit edilmiş, literatür bilgisinden faydalanılarak çalışmada referans gösterilmiş ve kaynaklara eklenmiştir. İkinci bölüm, çalışmanın esasını oluşturan yüksek yapı kavramının tanımının yapıldığı, güncel strüktürel sistemlerin ve tasarım ilkelerinin anlatıldığı bölümdür. Bu bölümde, yüksek yapı tasarımının esasını oluşturan mimari ve strüktürel tasarım analizleri yapılmış ve örnekler verilmiştir. Üçüncü bölümde, strüktür kavramı ve mimari strüktürün görevlerinden bahsedilerek strüktür tasarımında yaklaşımlar ve strüktür-mimari form ilişkisi incelenmiştir. Strüktürel sanat kavramı ve ilkelerin bahsedildiği bu bölümde strüktürel sanatın bileşenlerinden oluşan estetik kavramının mimariyle ilişkisi ele alınarak, estetik bir eserin nasıl değerlendirileceği, ölçütlerin nasıl belirleneceği ve değerlendirme yöntemleri üzerinde durulmuştur. Dördüncü bölüm, alan çalışmasını oluşturan yüksek yapıların strüktürel sanat bağlamında değerlendirildiği bölümdür. Amaç, güncel tasarım yaklaşımına en uygun yapıya karar vermektir. Bu bölüm beş aşamadan oluşmaktadır. Birinci aşama, değerlendirme ölçütlerinin belirlendiği ve örnek yapıların tespit edilerek mimari ve strüktürel analizlerinin yapıldığı aşamadır. İkinci aşama, değerlendirme yöntemi olarak tercih edilen Bulanık Mantık ve Analitik Hiyerarşi Yöntemi'nin tanıtımının yapıldığı aşamadır. Üçüncü aşama, örnek yapıların BAHS yöntemi ile değerlendirildiği aşamadır. Dördüncü aşamada, BAHS yöntemi ile hesaplamalar yapılarak her bir ölçütlerin ağırlık değerleri bulunmuştur. Beşinci aşamada ise, seçilen örnek yapıların performans değerlerine göre strüktürel sanata yakınlıkları tespit edilmiştir. Güncel tasarım ilkelerine göre yapılan bu değerlendirmede, ölçütlerin öncelik sırası ve sanatsal özelliği yüksek olan yapılar arasında ölçütlere göre bir sıralama yapılmıştır. Beşinci bölüm, sonuç değerlendirmesinin yapıldığı ve sanatsal özelliği yüksek bir yapı yapmak isteyen tasarımcıya yol gösterici olması açısından önerilerin sunulduğu kısımdır.
Rethinking cultural heritage conservation: Evaluation of the treatments of former prison sites

Koruma pratiğinde 20. yüzyılın başlarında gelişen hakim anlayışın ana odağının 'obje' olması, kültürel mirası koruma alanının sosyal ve kültürel taleplerine yanıt vermekte yetersiz kalmaktadır. Bu nedenle, bu tez eski cezaevlerine karşı geliştirilen yaklaşımları, kültürel mirasın somut olmayan yönlerini koruyan ve hatta besleyen çağdaş koruma araçlarını ortaya çıkarmak amacıyla incelemektedir. Terk edilmiş cezaevlerinin etrafında inşa edilmiş söylem, cezaevinin çetin ve kendine has doğası hasebiyle zengin bir veri havuzu olarak kabul edilmiştir, çünkü eski cezaevlerinin korunması doğal olarak kültürel mirasın anımsatma, politik, sosyal ve ekonomik yönlerine dair soruları bünyesinde barındırmaktadır. Çalışma detaylı bir şekilde kültürel miras 'şimdiki zamana' aittir önermesini ele alarak başlar, hüküm süren bütün koruma aksiyomları da artifaktın kendisinden değil belirli geçmişş şimdiki zamanlardan doğar. Bu tartışmalar ışığında, kültürel mirasın geleneksel ve güncel nosyonları, onun muvakkat ve değişime açık olduğunu göstermek için çalışılmıştır. Daha sonra, karanlık anıların yad edilmesinin altında yatan motivasyonlar belirlendi ve, yerin cezaevi kimliğine karşı reaksiyonlar göz önüne alınarak, terk edilmiş cezaevleri için geliştirilen yaklaşımlar, özellikle politik öneme sahip cezaevlerine odaklanılarak, sorgulanmıştır. Son olarak, cezaevi mirasının değerleri, problemleri ve potansiyelleri ile beraber koruma sürecinin operatif aparatları, süreç odaklı koruma yaklaşımları için faydalı bir altlık oluşturma amacıyla listelenmiştir.
Mimarlık ve tüketim ilişkisine kent bağlamında bir bakış: İstanbul örneği

Bu çalısmada, öncelikle yirminci yüzyılda tüketim kavramının farklı boyutta bir anlam kazanmasında etkili olan üretim, para, saat, iletisim, kapitalizm ve küresellesme gibi kavramlar ele alınmaktadır. Tüketim kavramı, tüketim kültürü, tüketim toplumu gibiiçerdigi tüm alt kavramlarla birlikte incelenmekte, mimarlık ile iliskisi tartısılmaktadır. Kent ve onun bir üst mertebesi olan metropol tüketim çerçevesinde ele alınmaktadır. Kent ve tüketim arasında birbirlerini etkileyerek gelistirdiklerinden dolayı iki yönlü bir iliski vardır. Metropol ise tüketimin maksimuma ulastıgı durumu tanımlamaktadır. Bu dogrultuda metropol, içindeki yasam, iletisim, para ekonomisi ilişkileri açıklanmakta ve mimarlık ile kent arasındaki etkilesim güncel görüsler çerçevesinde incelenmektedir. Alan çalısması olarak, tarihsel süreç içerisindeki İstanbul imar hareketleridegerlendirilmekte, Levent aksı özelinde incelenmektedir. Bu aks üzerinde çesitliözellikleri nedeniyle seçilmis olan örnek yapılar tanıtılmaktadır. Levent aksı gökdelenyapılasmasının İstanbul silueti bakımından değerlendirmesi yapılmaktadır. Sonuç olarak, yirminci yüzyıl içinde kent ve metropol gelisimleri üzerinde tüketim kavramının etkileri görülmektedir. Levent aksında olduğu gibi, tüketim kültürüyleilintili olarak, gökdelen olusumlarında ihtiyaçtan ziyade kentte görünürlük kazanmaköne çıkmaktadır.