turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Endüstriyel mirasın yeniden işlevlendirilmesinde yarışma yönteminin değerlendirilmesi: Zeche zollverein maden kompleksi, Zonguldak merkez lavuar alanı örneklemleri

Sanayi kültürünün bugünü ve geleceği arasında köprü görevi gören ve miras olarak tanımlanan eski endüstri yapıları, özellikle sanayi ile kimlik kazanan ülkelerin, küresel ortamda kentsel gelişiminde özgün ve farklı yönlerini koymasının bir aracı haline gelmiştir. Küresel ekonomik savaşta ülkelerin kendine özgü mimari yapılarının, tarihinin ve yapılı çevredeki karakteristik özelliklerinin ön planda tutularak yerel kimliklerin vurgulanması ihtiyacı; kültürel kaynak olarak görülen endüstri miraslarının yeniden işlevlendirilerek topluma ve hayata kazandırılması noktasında öne çıkmaktadır. Amacın endüstri mirasının korunması ve yaşatılması olduğu gerçeğinden sapmadan yapılacak yeniden işlevlendirme girişimleri; yerel güçlenme ve bölgesel kalkınma için bir fırsat sunarken; endüstri geçmişşinin miras olarak önemine vurguyu arttırmaktadır. Endüstri mirasının yeniden işlevlendirilmesinin bölgesel ve ekonomik kalkınma politikalarına dahil edilmesiyle geliştirilen stratejilerde birçok yönteme başvurulmaktadır. Bu yöntemlerden biri olarak öne çıkan yarışmalar, endüstri mirasının yeniden işlevlendirilmesinde dünyadaki ilk örneklerden başlayarak günümüze kadar proje elde etmenin ve farkındalık yaratmanın en iyi yolu olarak sıklıkla başvurulan aracı bir metotdur. Bu çalışmada; ulusal ve uluslararası yarışmalarla birçok yeniden işlevlendirme örneklerine sahip Zeche Zollverein Maden Kompleksi ve ulusal proje yarışmalarına konu olmuş fakat henüz bir uygulamanın bulunmadığı Zonguldak Merkez Lavuar Alanı örneklemleri incelenecektir. Bölgesel ve ekonomik kalkınma politikalarında bir model olarak ele alınan yeniden işlevlendirme çalışmaları üzerinden analiz edilecek iki örneklemde, aracı bir metot olarak kullanılan yarışma yönteminin kazanımları değerlendirilecektir.
Biyomimikriye dayalı adaptif güneş kırıcı tasarımı

Biyomimikri, yüksek performanslı, ayarlanabilir ve benzersiz doğal sistemlerin uyarlanabilir yapı kabuğuna bir mühendislik uygulaması olarak eklenmesine olanak tanımakta ve böylelikle yapı kabuklarını ısıl ve görsel konfor sağlama yeteneğine sahip etkileşimli bir bileşen haline getirmektedir. Bu tez çalışması, güneş kırıcı eleman olarak kullanılan uyarlanabilir bir kinetik cephe sisteminin tasarımında kullanılabilecek doğa kaynaklı bilgileri incelemek ve yasa ve denklemleri çözümleyebilmek amacıyla bir dizi nitel ve nicel yönteme odaklanmaktadır. Literatürdeki daha önceki çalışmalar, genellikle malzeme özelliklerini değiştirerek çevresel etkileri uyarlayan standart, malzeme tabanlı uyarlanabilir ve duyarlı yapı kabuğu elemanlarına odaklanmaktadır. Ancak parametrik uyarlanabilir bir kinetik cephe, dış ve iç ortam arasındaki ilişkiye ve bina kullanıcısının arayüze göre pozisyonuna dayalı olarak çevresel etkilerle dinamik olarak etkileşime girmektedir. Bu nedenle bu çalışma iklime dayalı simülasyon aracılığıyla doğadan esinlenen kinematik uyarlanabilir bir cephe tasarımının ısıl ve görsel konforu karşılama düzeyini saptamaya odaklanmaktadır. Tasarlanan doğadan esinlenen kinematik uyarlanabilir cephe sisteminin etkinliğinin test edilmesi amacıyla yarı ölçekli bir prototip olarak inşa edilmiş ve benzer iklim koşullarında prototipe ait ölçüm sonuçları simülasyon sonuçlarıyla karşılaştırılmıştır. Bulgular, doğadan esinlenen kinematik uyarlanabilir güneş kırıcı sisteminin, iç mekan sıcaklık profillerine dayalı ısıl konfora ve kullanışlı gün ışığı aydınlatması ve gün ışığı kamaşma olasılığı gibi parametrelere dayalı olarak görsel konfora önemli bir katkı sağladığını ortaya koymuştur.
Tanzimat Dönemi (1876-1908) Anadolu merkez vilayetlerdeki hükümet konaklarının mimari özelliklerinin değerlendirilmesi

Osmanlı Devleti'nin idari alanda yapmış olduğu bir takım yenilikler 19. yüzyılda yoğunlaşmıştır. Bu yenilikler batıya yönelerek yapılmış ve Tanzimat Dönemi reformları olarak adlandırılmıştır. Tanzimat Dönemi reformları ile siyasal ve toplumsal alanda düzenlemeler yapılmıştır. Bu durum merkez ve taşra teşkilatında yeni kamusal yapıların yapılmasını da sağlamıştır. Devletin otoritesini temsil eden kamusal yapılar, merkez teşkilatında bakanlık binası olarak ortaya çıkarken, taşrada hükumet konağı olarak kendini göstermiştir. Taşra teşkilatı, hükumet konakları ile merkezdeki bakanlıklara bağlanarak merkezi otorite artırılmaya çalışılmıştır. Taşrada devletin otoritesini temsil eden hükumet konakları sahip oldukları mimari üslup ile de devletin modern bir kimlik kazanmasına yardımcı olmaktadır. Bu çalışmanın amacı; taşra imar faaliyetlerinde yapılan hükumet konağı binalarının mimari üslubunu incelemektir. Bu bağlamda, belirlenen yedi hükümet konağı, mimari özellik, konum ve temsiliyet çerçevesinde tekil ve bütünsel olarak incelenmiştir. İnceleme sonucunda hükumet konakları birbirleri ile çaprazlanarak karşılaştırılmıştır. Bu çerçevede hükumet konağı benzerlik ve farkları ortaya konulmaya çalışılmıştır. Hükümet konakları, mekan, cephe kurgusu, yapım tekniği, malzeme kullanımı ve mimarinin temsiliyeti ile dönemin ve taşra mimarisinin mimari özelliklerini yansıtmaktadır. Bunun yanı sıra yapılan çalışma, Osmanlı taşra yerleşimlerinde kendilerine has özelikler gösteren kamu yapılarının, gelecekte yapılabilecek mimari üslup ve tipolojik inceleme araştırmaları için ayrıca katkı sunması açısından büyük önem taşımaktadır.
Ofis mekanlarında dinamik cam ve güneş kırıcı kullanımının görsel konfor ve enerji performansı bakımından irdelenmesi

Günümüzde teknolojik gelişmeler ve bu gelişimin mimariye yansımasına paralel olarak kullanıcı odaklı, enerji etkin, sürdürülebilir tasarım kararları ve uygulamalar etkin olarak ele alınmaktadır. Yapı kabuğu binanın çevresel etkilerle doğrudan ilişki kuran, binadaki enerji tüketimi, iç mekanda gün ışığı kullanımı gibi konfor ve performansa yönelik parametreleri etkileyen ve bu özellikleri ile uyarlanabilir niteliklerin en kapsamlı araştırıldığı bir çalışma alanı haline gelmiştir. Uyarlanabilir yapı kabuğu üzerine güncel araştırmalar devam etmekte olup bu çalışmalar malzeme alanındaki çalışmalarla da desteklenmektedir. Dış uyaranların etkisiyle kendi kendine tersinir şekilde özelliklerini değiştirebilen akıllı malzemelerin de yapı kabuğunun enerji verimliliği ve sürdürülebilirliğini geliştirmeye yönelik çalışmalarda bir uyarlanabilirlik parametresi olarak ele alındığı görülmektedir. Teknolojik gelişmelerle birlikte yapı malzemelerindeki çeşitlilik, malzeme özelliklerinin değişip gelişmesi, ihtiyaca göre kullanıcı konforunu sağlamaya yönelik akıllı malzemelerin uyarlanabilir cephelerle birlikte kullanımı yaygınlaşmaktadır. Bu tez çalışması uyarlanabilir yapı kabuğu ve akıllı malzemelerin ilişkisine odaklanmaktadır. Gelişen yapı teknolojileri, enerji etkin uygulama gereksinimleri, kullanıcı konforunun artan önemi doğrultusunda gün ışığı aydınlatması, güneş ışınımı ve enerji performansı ile yapı kabuğunun saydam yüzeylerinin dinamik nitelikleri arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Bu çalışmada, varsayımsal bir ofis hacmi için oluşturulan senaryolara ait gün ışığı ve enerji performanslarını saptayabilmek amacıyla simülasyon ve modelleme yöntemi kullanılmıştır. Yapı kabuğunun saydam elemanlarında dinamik cam, düşük emissiviteli cam ve düz çift cam kullanımlarının, iki farklı iklim, iki farklı pencere duvar alanı ve güneş kırıcı varlığına bağlı olarak oluşturulan simülasyon senaryolarına ait bulgular gün ışığı kullanılabilirliği, parlama analizleri, anlık aydınlık, enerji performansı ve kullanıcı kontrolü gibi kriterler üzerinden değerlendirilmiştir.
Conservation and transformation of railway areas: Iskenderun terminus area

Bu tezin amacı demiryolu mirasının korunma ve dönüşüm problemlerini anlamak ve İskenderun istasyon alanı için korunma ve dönüşüm prensipleri hazırlamaktır. İlk aşamada demiryolu alanlarının tarihsel gelişimi ve korunmasında günümüz durumu anlaşılmaya çalışılmıştır. Buna ek olarak, bu çalışmada demiryolu alanlarının dönüşümünün teorik ve tarihsel çerçevesi uluslararası belgeler ve tüzüklerle ışığında geliştirilmiştir. Türkiye'den ve Avrupa'dan örneklerle ülkelerin demiryolu sistemleri ve dönüşüm yaklaşımları analiz edilmiştir. İskenderun İstasyon alanı için koruma ve dönüşüm prensipleri belirlemek için istasyon alanının İskenderun limanıyla doğrudan ilişkisi göz önünde bulundurularak geniş bir sınırı olan liman alanı da çalışma alanına dahil edilmiştir ve detaylı çalışmanın parçası olmuştur. Bu çalışma için, esas kaygı farklı ölçeklerde güçlü prensipler oluşturmak olmuştur. Türkiye'deki her dönüşüm projesine yol göstermek önemli bulunmuştur. Köklü çözümler için, düzenlemeler dönüşüm stratejileri ve demiryolu politikalarının başlamalıdır.
Eğitim yapılarının tasarım ölçütlerinin yıllık ısıtma enerjisi harcamalarının azaltılmasına yönelik olarak belirlenmesi

Yaşadığımız tüm mekanlarda günlük fonksiyonlarımızın verimli bir şekilde devamı için gerekli ısısal konforu ve bunun sürekliliğini sağlamak zorundayız. Aksi takdirde mekan kullanıcılarının iş verimleri ve performansları düşeceği gibi, o mekanı kullanan kişilerin sağlıkları da bozulacaktır. Yapılarımızda, ısısal konforu minimum maliyetle sağlarken aynı zamanda fosil yakıt tüketimini en aza indirerek çevreye zarar vermemek biz mimarların tasarım aşamasında çözmemiz gereken önemli bir sorundur. Bu çalışmanın amacı, eğitim yapılarının tasar ölçütlerinin yıllık ısıtma enerji harcamalarının azaltılmasına yönelik olarak belirlenmesi, tasarlanan plan tiplerinin yönlendirmeye bağlı olarak enerji korunumlarının incelenmesi ve ülkemizde yıllık enerji harcamalarını hesaplayan geçerli yönetmeliğin ve hesap metodunun irdelenerek, eksik taraflarının ortaya konulmasıdır. Hesaplamalar, 14.06. 2000 tarihinden itibaren ülkemizde inşa edilecek olan tüm binalarda zorunlu olarak uygulanan TS-825, Binalarda Isı Yalıtım Kuralları standardının önerdiği hesaplama yöntemine göre yapılarak karşılaştırılmaktadır. Çalışma 6 ana bölümden oluşmaktadır. 1. Bölüm'de, çalışmanın amacı ve kapsamı tanıtılmıştır. 2. Bölüm'de, yıllık enerji harcamalarının azaltılmasının zorunlu kılan nedenler ve enerji ekonomisinin gerekliliği belirtilmiş, yıllık enerji harcamalarının azaltılmasında etkili olan faktörler anlatılmıştır. 3. Bölüm'de, yıllık enerji harcamalarının belirlenmesinde kullanılan yönetmelik ve önerilen hesap yöntemi açıklanmıştır. 4. Bölüm'de, ilköğretim yapısı plan şemaları, dersliklerin boyut, biçim ve okul yapısı içindeki konumları incelenmiştir. 5. Bölüm'de, eğitim yapıları plan şemalarından yararlanılarak tasarlanmış ilköğretim yapılarının mimari özellikleri tanıtılmış, plan şemalarının yıllık ısıtma enerji ihtiyaçlarının yönlere bağlı değişimi incelenmiş, eğitim yapılarının tasar ölçütlerinin yıllık ısıtma enerjisi harcamalarının azaltılmasına yönelik olarak belirlenmesinde kullanılacak yaklaşım açıklanmıştır. ö. Bölüm'de, çalışmanın sonuçlarına ve bulgulara yer verilmiştir.
Mimaride uyarlanabilirlik değerlendirme kriter setinin oluşturulması ve örnekler üzerinden okunması

Mevcut bina stoku ekonomik, sosyal ve kültürel varlığın bir parçasıdır ve bu değerin etkin kullanımı sürdürülebilir bir gelecek bakımından önemlidir. Ancak içinde bulunduğumuz çağda, binaların yapısall ömrü sosyal, ekonomik, teknolojik değişimlere bağlı olarak hızla dönüşen işlevsel ömründen daha uzundur ve bu durum bir binanın yaşam döngüsü boyunca dönüşüme uğramasını zorunlu kılmaktadır. Dijital çağa ait olan iklim sorunları, halk hareketleri ve küresel sorunlar kent, binalar ve kullanıcı için değişimin nitelik ve kapsamını geçmişşe kıyasla farklılaştırmaktadır. Kullanıcıların bina ve kentsel mekana ilişkin taleplerindeki değişiklik de paralel biçimde farklılaştırmaktadır. Değişime uyum sağlayamayan yapıların atıl kalması ya da yıkılması ekonomik, sosyal, kültürel ve ekolojik bakımdan sürdürülebilir bir seçenek değildir. Değişime yanıt oluşturmak, binalara geri dönüştürülebilir ve uyarlanabilir kapasiteleri üzerinden yaklaşmak duyarlı bir yaklaşım halini almaktadır. Bu bağlamda mimaride uyarlanabilirlik kavramına ait kriterlerin netleştirilmesi ve değerlendirilmesine ilişkin bir araç oluşturmak önem taşımaktadır. Bu tez çalışması mimaride uyarlanabilirlik tartışmasını kapsayıcı tanımların ötesine taşımayı ve sınıflandırma ve uygulamaya yönelik bir değerlendirme kriter seti önermeyi amaçlamaktadır. Bu amaçla ulusal ve uluslararası literatürden elde edilen verilerle binaların uyarlanabilirliğinin değerlendirilmesinde kullanılabilecek bir kriter seti oluşturulmuş ve bu kriter setinin uygulanabilirliği örnekler üzerinden değerlendirilmiştir.
Konut dışı binalarda yapı kabuğu sızdırmazlığının saptanması: ESOGÜ mimarlık bölüm binası vaka çalışması

1970'lerdeki iki petrol krizi sonrası binalarda enerji tüketimini azaltmaya yönelik çabalar, yapı fiziği ve fiziksel çevre denetimi adı verilen, mimarlık ve mühendislik disiplinlerinin ortaklığında kapsamlı bir araştırma alanını tetiklemiştir. Bu araştırma alanı bir binada enerji tüketimi ile sonuçlanan konfor ve iç ortam kalite gereksinimlerine ilişkin parametreleri belirlemek, ölçmek ve kontrol etmeyi amaçlamaktadır. Yapı kabuğu sızdırmazlığı da enerji performansını etkileyen en önemli parametrelerden biri olarak kabul edilmekte ve özelleşmiş test yöntemleri ile belirlenmektedir. Uluslararası standartlar yapı kabuğu sızdırmazlığı için sınır değer koşulları ortaya koymakta ve bir binanın enerji performansını değerlendirmede bir gösterge olarak kabul etmektedir. Mevcut yapılarda sızdırmazlık değerleri 'fan basınçlandırma testi' adı verilen bir yöntemle saptanabilmektedir. Literatürde bina sızdırmazlık ölçümlerinin çoğunlukla bağımsız müstakil konut yapılarında uygulandığı dikkati çekmektedir. Fan basınçlandırma testi bina ve dış ortam arasında basınç farkı oluşturarak yapı kabuğu hava kaçaklarını tespit etmeye dayanmakta ve bağımsız, küçük ölçekli müstakil konutlarda sınır koşullarının kontrolü, tek ekipman kullanım opsiyonu nedeniyle daha yaygın uygulanmaktadır. Orta ve büyük ölçekli binaların sızdırmazlık değerlerinin ölçülebilmesi için ise sınır koşullarının çok iyi kontrol edilmesi ve çok sayıda test ekipmanının bir arada kullanılması gerekmektedir. Bu tez çalışması konut dışı yapılarda tek ekipman kullanarak fan basınçlandırma testinin uygulanabilirliğini araştırmayı amaçlamaktadır. Yöntem kapsamında önerilen ölçüm yaklaşımı Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Mimarlık Bölümü M2 blokta bir alan çalışması üzerinden test edilmiştir. Konut dışı bir yapıda yürütülen fan basınçlandırma testleri aracılığıyla uluslararası standartlara referansla çok-mekanlı/çok-noktalı bir ölçüm yöntemi öne sürülmekte ve tüm-bina sızdırmazlık değerlerinin saptanması amaçlanmaktadır. Deneysel yöntem üzerinden kurgulanmış olan bu tez çalışmasında, ele alınan eksiklikler, standart kriterleri ve önerilen ölçüm modelinin binalarda sızdırmazlık araştırmalarında ileriki çalışmalar ve liteartür için önemli bir katkısı olduğu düşünülmektedir.
Alker teknolojisinin püskürtme beton tekniği ile uygulanabilirliğinin basınç dayanımı açısından deneysel değerlendirmesi

Ülkemiz ve dünya mimari kültüründe kerpiç yapıların önemi büyüktür. Kerpiç, yüzyıllardır bilinen ve kullanılan bir yapı malzemesidir. Buna karşın, bu malzeme yapı sektöründe ileri teknoloji ürünü olan malzemelere olan eğilimin artması ile birlikte sanayi tarafından da desteklenmeyince, sektörün dışında bırakılmış ve kerpicin yapı malzemesi olarak kullanımı kırsal yörelerle sınırlı kalmıştır. Araştırma alker duvar yapımının günümüz teknolojisinde duvar kalıbı içinde alkerin tokmaklanması tekniğine alternatif olarak geliştirilmesi amacıyla betonda kullanılan püskürtme beton tekniğinin, alker malzeme ile uygulanabilirliğinin basınç dayanımı açısından değerlendirilmesi üzerine yapılan deneysel bir çalışmada. Araştırmada yöresel bir malzeme olan kerpicin ısı iletkenliği, ısı depolama, ısı yayma, koku emme ve nem alıp verme özellikleri ile insan sağlığına uygun ortam koşullarını gerçekleştirme, 'ekolojik denge'yi koruma gibi yararlan olmasına rağmen, günümüz koşullarında yetersiz olduğu görülmüştür. Kerpicin özellikle basınç dayanımının artırılması ve suya duyarlılığının azaltılması için çeşitli katkı maddelerinin katılması ile iyileştirilme yöntemleri açıklanmıştır. İTÜ'de 1980'den bugüne yapılan araştırmalar kapsamında çorak toprağa % 10 alçı, % 2 kireç ve toprağın nemine göre % 20 - % 24 su katılarak elde edilen alkerin, özellikleri ve yapım teknikleri incelenmiştir. Alker duvar yapım tekniğinin teknolojiye paralel olarak geliştirilmesi amacıyla püskürtme beton tekniği araştırılmıştır. Alçının su ile birleşip çabuk priz yapmasını engellemek için kuru karışımlı püskürtme tekniğine göre hazırlanan alçı - toprak karışımı ve sonuçlarının karşılaştırılması için çimento- toprak karışımı kalıplara püskürtülmüştür. Püskürtülen 6 adet alçı katkılı toprak ve 6 adet çimento katkılı toprak numuneler ile basınç dayanımı deneyi, 3 adet alçı katkılı toprak ve 3 adet çimento katkılı toprak numuneler ile su emme deneyi ve 1 hafta açık havada, ardından 72 saat 52 C'de etüvde kalan su emen numuneler ile de basınç dayanımı deneyi yapılmıştır. Araştırmada kuru karışımlı püskürtme beton tekniği ile 3 m3/h alker dökümü gerçekleşmiştir. Ortalama basınç dayanımı kuru karışımlı püskürtme beton tekniği ile elde edilen alçı katkılı toprak numunelerde 1,04 N/mm2, ortalama % 19,6 nemli alçı katkılı toprak numunelerde 0,90 N/mm 2 ölçülmüştür. Püskürtme beton tekniği ile elde edilen ve 30 dk'da bir su emme miktarı ölçülen alçı katkılı toprak numunelerin 3,5 saat sonra ağırlığının yaklaşık % 18'i kadar su emdiği görülmüştür. Yapılan deney çalışmasında kuru karışımlı püskürtme beton tekniği ile hazırlanan alkerin püskürtme makinesi ile uygulanabildiği, bu tekniğin hızlı ve rasyonel olduğu, elde edilen alkerin basınç dayanımının artırılması ve su emmeye karşı duyarlılığının azaltılması gerektiği sonucuna varılmıştır.
Energy efficient retrofitting of historical buildings: A case study on the building of Basmane Semt Merkezi - İzmir

Binaların enerji kullanımındaki payı dikkate alındığında, enerji tasarruf potansiyelinin yüksek olduğu ve bu alanda yapılacak olan verimlilik çalışmalarının enerji tüketimini azaltacağı belirtilmektedir. Yeni yapılacak olan binalarda, enerji verimliliği hususu dikkate alınırken, mevcut binalarda ise enerji verimli iyileştirme çalışmalarına hız verilmiştir. Tarihi binalara bu kapsamda yapılacak olan enerji verimliliği çalışmalarında mevcut binalara yapılan uygulamalarla müdahalede edilmemesi gerektiği vurgulanmaktadır. Bu nedenle, enerjinin korunmasının yanında tarihi binaların kültürel ve mimari miraslarının korunması da önem kazanmaktadır. Bu çalışmanın öncelikli amacı, tarihi, mimari ve kültürel değeri olan binalarda yapılabilecek enerji vermliliği çalışmalarında nasıl bir yol izlenmesi gerektiğini disiplinler arası yaklaşımla belirtilmek, örnek bir çalışma ile uygulamalı olarak göstermektir. Çalışmada, İzmir'in Basmane semtinde bulunan tarihi Basmane Semt Merkezi binası incelenmiştir. Yapılacak olan enerji verimli iyileştirmelerin etkisinin hesaplanması için detaylı bina enerji simülasyonu kullanılmıştır. Binanın geçmişş dönem enerji tüketim değerleri, elektrik faturaları ve yakıt tüketiminden yola çıkarak hesaplanmıştır. Bina enerji simülasyonu, iç ortam sıcaklıkları ve enerji tüketimi simülasyon sonuçlarının gerçek verilerle karşılaştırılması ile kalibre edilmiştir. Yapılacak olan enerji verimli iyileştirmelerin, binanın tarihi, mimari ve kültürel miras değerleri üzerindeki riskleri disiplinler arası bir yaklaşım ile değerlendirilmiş, bu değerlere uygun olmayan iyileştirmeler elenmiş ve uygun olanlar üç iyileştirme paketi altında toplanarak enerji tüketimi üzerindeki etkileri incelenmiştir. Sonuçlar, bu yaklaşımla binanın mimari ve kültürel miras değerlerine zarar vermeden %41'lik bir enerji tasarrufu sağlanabileceğini göstermiştir. Ayrıca iyileştirmelerin bileşik etkileri, tekil etkilerinin toplamı ile karşılaştırılmış ve sonuçlarda oluşabilecek farklılıkların ekonomik hesaplamalarda hatalara yol açabileceği görülmüştür.
Gümüşhane Kenti geleneksel konutlarının analizi üzerine bir pilot çalışma

Geleneksel Gümüşhane Konutlarının mekansal, estetik ve çevresel açılardan incelenmesi üzerine yapılan bu pilot çalışma, iki alanda; Eski Gümüşhane ve Gümüşhane merkezde, 20 örnek grup tespit edilerek gerçekleştirilmiştir. Bu araştırma altı bölümden oluşmaktadır:. Genel bilgiler bölümünde problemin tanımı, amacı ve kullanılan yöntemlerin açıklanması,. Yapılan çalışmalar bölümünde, çalışma alanı ve konut örneklerinin seçimi, çalışma alanı tanıtımı ve örnek evlerin tanıtımı,. Bulgular bölümünde elde edilen verilerin grafik sunumu,. İrdeleme ve tartışma bölümünde mekan, estetik ve çevre kriterlerinden genel özelliklerinin tespit edilmesi,. Sonuç kısmında yukarıda belirtilen veriler ışığı altında ulaşılan tespitler,. Öneriler bölümünde sonuçlar doğrultusunda öneriler sunulması,
Ayvalık tarihi kent merkezindeki kiliselerin incelenmesi

Ayvalık tarihi kent merkezi, 19. yy. 'in başından itibaren yapılan kilise örneklerini büyük ölçüde korumayı başarmış bir bölgedir. Mübadeleye kadar eski bir Rum yerleşmesi olan kentte, o topluluğun cemaatine hitap eden kiliseler bulunmaktadır. Rum Ortodoks halk, bu bölgedeki siyasi varlıklarını göstermek amacıyla çok sayıda kilise inşa etmiştir. Sayıları, büyüklük ve yükseklikleriyle öne çıkan kiliseler kentin önemli nirengi noktalarını oluşturmaktadır. Rum Ortodoks Kiliseleri'nin mimarisi Osmanlı yönetiminin sınırlamalarıyla belirlenmiş, dönemin sosyal tarihiyle bütünleşmiştir. Ayvalık kent merkezindeki Rum Ortodoks Kiliseleri neoklasik bir üslupla biçimlenerek yöresel mimari anlayışla birleştirerek kendine has bir tarz oluşturmuştur. Balıkesir ve İzmir illeri arasında bulunan Ayvalık, yükseltileri fazla olmayan tepelik alanlar ile girintili çıkıntılı bir sahil şeridinde yer almaktadır. Uzun yıllar beraber yaşayan Rum ve Türk halkı birbirlerinden etkilenmiş ve bu etkilenme mekanlara da yansımıştır. Hıristiyan Rum nüfus yerine Müslüman Türk nüfus gelince, kiliselerin cemaatleri istemese de kiliselerini terk etmek zorunda kalmıştır. Müslüman halkın ibadet ihtiyacını karşılamak için kiliselerin bir kısmına minare, mimber, mihrap gibi İslami öğeler eklenerek camiye dönüştürülmüştür. Diğer kiliseler ise genellikle depolama amaçlı kullanılmış veya boş bırakılmıştır. Ayvalık kent içi kiliselerini saptamak için yapılan çalışmada günümüze ulaşmış yedi adet kilise, varlığı bilinen fakat mevcut olmayan dört adet kilise ile toplam on bir adet kilise tespit edilmiştir. Kiliselerin sayısının daha fazla olduğu düşünüldüğü halde veri yetersizliğinden tam sayısı saptanamamıştır. Varlığı bilinen mevcut olmayan kiliselerin özelliklerini anlatan belgeler bulunamadığından mevcut kiliseler incelenerek naos ve apsis özelliklerine göre sınıflandırılmıştır. Üç Nefli Üç Apsisli Kiliseler, Üç Nefli Tek Apsisli Kiliseler, Tek Nefli Tek Apsisli Kiliseler ve diğer kiliseler olarak dört gruba ayrılmıştır. Günümüze gelen kent merkezindeki yedi kilisesinin mevcut durumları tespit edilerek rölöve, restitüsyon ve restorasyon projeleri hazırlanmalıdır. Proje konusunda üniversitelerden, maddi destek konusunda halktan ve devletten yardım alınmalıdır. Mevcut durumunu en az bozacak ve kent ihtiyaçlarına cevap verecek uygun fonksiyonlar verilip kiliselerin devamlılığı sağlanmalıdır. Boş olan kiliselerin müze kültür ve sanat evi olarak kullanılması önerilmektedir. Geçmişi geleceğe taşıyan bu kültür varlıklarını korumak ve yaşatmak bilinçli her toplumun yerine getirmesi gereken bir görevdir.