turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Osmanlı klasik dönem cami tipinde acil durum tahliye analizi

Binalar büyüdükçe, binalardaki kullanıcı hareketini etkin bir şekilde planlama ve tahmin etme ihtiyacı önem kazanmaktadır. Havalimanları, hastaneler, camiler ve alışveriş merkezleri gibi toplumun yoğun kullandığı binalarda kullanıcı kaçış mesafeleri ve yeterliliği açısından dikkatle analiz edilmelidir. Türkiye'de çok sayıda inşa edilen cami yapıları yoğun insan trafiği olan kamu binaları olmasına rağmen bu yapılar üzerinde yeterli sayıda akademik çalışma bulunmamaktadır. Özellikle cami yapılarının harim kısmı çok sayıda kullanıcı için tasarlanmış bir alandır. Bu bağlamda camilerin tasarımında harim kısmının çıkış yerlerinin sayısını ve konfigürasyonunu belirlemek kritik bir konudur. Binadaki kullanıcı sayısı üzerinden tahliye planlanması analizi yapabilen simülasyon modelleri bulunmaktadır. Bu tezde, cami harim mekanı çıkış kapılarının konfigürasyonunun kullanıcıların güvenli tahliye süresi üzerindeki etkisini değerlendirmek için simülasyon yöntemi kullanılmıştır. Yapılan çalışmada günümüz camilerinde 16. yy Osmanlı Klasik Dönem tipi camileri için örnek olabilecek Şehzade Camisi, Süleymaniye Camisi, Selimiye Camisi ve günümüzde yeni yapılmakta olan Konya yolu Mevlana Camisi üzerinden güvenli tahliye süresi analiz edilmiş ve tahliye modelleri yapılarak simülasyon analizi yapılmıştır. Sonuçlar üzerinden ilgili camilerdeki güvenli tahliye süresine ilişkin yetersizlikler tespit edilmiştir
Beden ve cinsiyet kavramlarının mimari tasarım üzerindeki etkilerinin incelenmesi

Bu çalışmada, beden ve cinsiyet bağlamında mimari tasarımın şekillenmesi, bu olguların mimari tasarıma olan etkisi araştırılmaya çalışılmıştır. Amaç, mimaride cinsel bir ayrımcılığa gitmek değil, bir varlık olarak bedenimiz ve cinsel kimliğimizle mimarlık alanına nasıl dokunduğumuzu araştırarak, mimari tasarıma bu gözle bir bakış açısı geliştirmektir. Araştırma beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, giriş, araştırmanın amacı ve kapsamı hakkında bilgi verilmiştir. İkinci bölümde, insan bedeni fiziksel olarak tanımlanmış, bendenin anatomik gelişimi, cinsiyetin oluşumu hakkında bilgi verildikten sonra, bedenin mekanla olan ilişkisi, keşfi ve deneyimi üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde, bedenin ayırt edici bir özelliği olan cinsiyet olgusuna, psikolojik, sosyolojik ve felsefi açıdan değinilmiş, toplumsal hayatın bir parçası olan bedenin, edindiği cinsel rol, daha sonra edinilen yeni cinsiyet kavramları, cinsiyetin sosyolojik bir vaka olması ile oluşan feminist teori ve kadın ve erkeğin sosyal hayattaki konumlarından bahsedilmiş, batı felsefesinde cinsiyete dair söylemlere yer verilmiştir. Dördüncü bölümde, önce, bedenin mimarlık disiplinini nasıl şekillendirdiği ve tarihsel süreci incelenmiştir. Bu süreçler, antik dönem, klasik dönem, modern dönem ve günümüze kadar bölümlenmiş ve örneklendirilmiştir. Daha sonra cinsiyet olgusu, mekanla olan ilişkisi, mekanı nasıl şekillendirdiğinden bahsedilmiştir. Beden ve cinsiyetin tasarıma olan etkileri çeşitli açılardan ele alınmıştır. Mimarlıkta form olarak cinselliği ima eden yapılar, cinsiyetçi imgelerin şekillendirdiği mimarlık ve tasarımcının cinsiyetinin etkisi sorgulanmıştır. Cinsiyetin, kent bağlamındaki etkisi de ele alınmaya çalışılmıştır. Son bölümde alan çalışması yapılmış, mimarlık öğrencileri ve mimar gruba yapılan anket ile mimari tasarıma, cinsiyet kavramı üzerinden bakılması amaçlanmıştır. Gerek araştırma, gerekse anket sonuçları, mimari tasarımda cinsiyet sorunsalının temel bir durumdan öte ikincil olarak var olduğunu, çoğunlukla mimari yapı ortaya çıktıktan sonra tartışılır olduğu gözlemlenmiştir.
Anime - mimarlık ilişkisi ve bu ilişkinin tasarım üzerine etkileri

Osamu Tezuka'nın Astro Boy'undan bu yana Japon Anime sanatçıları ve stüdyoları dikkate değer çeşitlilikte fütüristik dünyalar, gerçeküstü mekanlar ve hayali peyzajlar ürettiler. Japon mitolojisi, atomal yıkımlar, postmodern şehirler gibi konulardan beslenen alternatif dünyalar sundular. Animeler, fiziksel yapıların sınırlandırdığı alanlardaki mimari anlatıların ve peyzajların yaratımını tetiklediler. Animeler, mimari mekan olarak üretilen, yapılması olanaklı ya da şu an için olanaksız olan tasarımların hayata geçebilmeleri için uygun bir ortam oluştururlar. Mevcut mimari mekanları tekrar kurgularlar ya da doğrudan kopyalayarak izleyiciye iletirler. Yarattıkları ütopyalar ya da distopialarla sosyal hayatı sorgularlar. Anime ? mimarlık ilişkisi, animelerin sahip olduğu bu potansiyele rağmen, özellikle Türkiye'de, yeterince incelenmemiş, animasyona karşı olan önyargıdan ötürü göz ardı edilmiştir. Bu tez kapsamında, anime ? mimarlık ilişkisi; mevcut mekanların yorumlanması ve kurgusal mekanlar oluşturulması olarak iki başlık altında; şehircilik, mimarlık ve iç mimarlık alt başlıklarında araştırılmış, son olarak da örnek animeler üzerinden yorumlanmıştır.
Güncel cami yapılaşmasının kullanıcıları açısından biçimsel ve işlevsel değerlendirilmesi

1950 sonrası Türkiye'de artan göç, beraberinde plansız kentleşmeyi ortaya çıkarmıştır. Kentlerde oluşan gecekondu olgusu, çevresiyle beraber dini mimaride de bozulmalara yol açmıştır. Bu çalışmada amaçlanan ise göç sonucu değişen yapı üretme süreçlerinin güncel cami uygulamalarına etkisinin araştırılması, bozulmaların ortaya konması ve cami kullanıcıları açısından biçimsel ve işlevsel değerlendirilmesidir. Tez, beş bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde tezin amacı, kapsamı ve yöntemi açıklanmaktadır. ikinci bölümde, cami tipleri İslamiyet'in doğuşundan itibaren günümüze kadar incelenirken, yapım teknolojileri ve tipolojik veriler ortaya konmaktadır. Ayrıca Cumhuriyet Dönemi'nde yapılmış modern anlayışa uygun cami örnekleriyle de günümüz yapı üretim teknolojileri hakkında bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde, cami yapım sürecinde etkili olan göç ve plansız kentleşmenin gelişimi anlatılmıştır. Bu aşamada, kentleşmenin Dünyada ve Türkiye'de geçirdiği evreler nedenleri ile ortaya konmuştur. Cami yapım süreçlerinin Osmanlı Dönemi'nden günümüze değişim süreci açıklanmıştır. Dördüncü bölümde, günümüzde yapılmış camilerdeki mimari bozulmalar ve nedenleri, örneklerle gösterilmiştir. Camilerin yapım süreçlerinde aktif rol oynayan kullanıcıların bakış açısını ortaya koymak için Bayrampaşa ilçesinde yapılan anket sonuçlan değerlendirilmiş ve grafiklerle sunulmuştur. Sonuç bölümünde ise günümüz cami yapım süreçlerinin daha sağlıklı nasıl işlemesi gerektiği konusunda öneriler ortaya konmuştur. Ayrıca, kullanıcıların bakış açısı, camilerdeki mimari bozulmalarla beraber genel bir değerlendirmeye alınmıştır.
Geleneksel çarşılarda mekansal sorunlar ve çözüm önerileri, Isparta üzüm pazarı örneği

İnsanlar geçmişş dönemlerden bu yana gündelik hayattaki bir takım ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla han, arasta, kapalı çarşı ve bedesten gibi geleneksel ticari mekanlarda alışveriş eylemini gerçekleştirmiştir. Bu mekanlar kentin belleğinde önemli bir yere sahip olup, kentin bir parçası olarak görülmüştür. Geleneksel çarşılar yıllar önce olduğu gibi bugün de alışveriş eyleminin gerçekleştiği yerlerdir. Ancak günün şartlarına göre yaşanan değişimler ve insanların beklentilerinin farklılaşmasıyla bu geleneksel çarşılarda farklı mekansal gereksinimler ortaya çıkmıştır. Bu mekanlar zaman içinde insanların beklentilerine cevap veremez hale gelmiş ve birçok sorunla karşı karşıya kalmıştır. Bu bağlamda bu sorunların yaşandığı geleneksel çarşılardan biri de Isparta Üzüm Pazarıdır. Bu çalışmada geleneksel çarşılardan biri olarak bilinen Isparta Üzüm pazarı ve çevresinin dönüşüm süreci araştırılmış, mevcut yapıların zaman içinde geçirmiş olduğu değişimleri tespit etmek amacıyla çarşıda yer alan mekanların analizleri yapılmıştır. Elde edilen analiz sonuçlarıyla birlikte yapılan alan incelemesinde Isparta Üzüm pazarındaki mevcut sorunlar tespit edilmiştir. Yaşanan tüm bu sorunlar çarşının her geçen gün önemini yitirmesine sebep olmuştur. Çalışmanın amacı ise Isparta Üzüm pazarının tespit edilen sorunlarına çözüm bulmak ve bu çarşıyı yeniden bir cazibe merkezi haline getirmektir. Bu kapsamda Isparta Üzüm Pazarında yer alan mekanların rölöve çizimleri yapılmış, bu çizimler üzerinden cephe tipolojileri çıkartılmış ve çalışma alanı incelenerek fotoğraflanmıştır. Elde edilen veriler ile geçmişş dönemlerdeki ulaşılan mekanların cephelerine ait fotoğraflar karşılaştırılarak Üzüm Çarşısında zaman içinde yaşanan değişimler tespit edilmiştir. Tüm bu veriler değerlendirilerek Üzüm Pazarı'na yönelik öneri projesi hazırlanmıştır. Hazırlanan öneri projesi ile çarşının mevcut sorunlarının giderilerek günümüzde tekrar cazibe merkezi haline gelmesi çalışmanın hedefleri arasındadır.
Turut Cansever, an alternative position: architectural regionalism, in Turkey

öz ALTERNATİF BİR YAKLAŞIM, TURGUT CANSEVER: 1980 LERDE TÜRKİYE'DE MİMARİDE YERELLİK Gürer, Müjgan Y. Lisans, Mimarlık Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Abdi Güzer Ocak, 1997, 109 sayfa 1980 lerden beri birçok farklı yaklaşımın bir arada var olmasından dolayı mimarlık alanında çoğulculuk hakimdir ve bunların çoğu kendilerini 'yerellik' adı altında yasallaştırmışlardır. Bu çalışmanın amacı 'yerellik' teması içinde oluşan farklı tutumları ve bunların Türkiye mimarlık ortamındaki yansımalarını tartışmaktır. Eleştirel tutumuyla batı kökenli yaklaşımlara alternatif bir pozisyon öneren Turgut Cansever hakkındaki eleştirel inceleme, bu çalışmanın temel kısmım oluşturur.
Sakarya ili Beşköprü 'nün koruma ve restorasyon önerisi

Bu çalışma, Sakarya ili, Adapazarı merkez ilçesinde ve Çark Suyu'nun kolları üzerinde yer alan, Doğu Roma İmparatoru Justinianus döneminde (h. d. M. S. 527 -565) yaptırılarak günümüze kadar ulaşabilmiş olan Beşköprü ve ek yapılarını konu etmektedir. Çalışma, köprü ve yapılarının mevcut durumunun belgelenerek araştırılmasını, elde edilen bilgilerin değerlendirilmesi sonucu hazırlanan restorasyon önerisini içermektedir. Söz konusu çalışmaları içeren, metin ve çizimlerden oluşan tez çalışması, 9 bölümden oluşmaktadır. Amaç, kapsam ve yöntemi anlatan giriş bölümüyle başlayan çalışmanın, 2. Bölümünde tez konusu köprü ve yapılarının bulunduğu bölgenin coğrafi ve tarihi bilgilerine yer verilmiştir. 3. ve 4. Bölümlerde köprü ve ek yapılarının tarihi verileri ile mevcut durumunun tanımı yapılmıştır. Tarihi ve teknik verilerin analizlerinin anlatıldığı 5. Bölümden sonra, 6. Bölüm benzer örneklerin değerlendirilmesiyle elde edilen karşılaştırmalı çalışmalar ve sonuçları, 7. Bölüm 5 ve 6. Bölümlerin değerlendirilmesiyle sunulan restitüsyon önerisi ile devam etmektedir. Koruma kararları ve müdahalelerin belirlendiği restorasyon sürecinin anlatıldığı 8. Bölümden sonra, tez çalışması 9. Bölüm olan sonuç ve önerilerle bitirilmiştir.
Duvar resimlerinde malzeme sorunları

İnsanlar, mağaralarda yaşamaya başladıkları andan itibaren gerek duvarlarını süslemek, gerekse korktukları şeylerin kendilerine güç vermesi amacıyla resimler yapmışlardır. Duvar resmi, insanların yaşadıkları mekanları bezeme içgüdüsünden doğmuş, onların düşünce, duygu ve inançlarını yansıtabildikleri bir iletişim aracı olmuştur. Tarih öncesi çağlarda resim ve simgeler bütün boş alanlara belli sınırlar olmaksızın, özgürce serpiştirilmiştir. Daha sonraları, özellikle yapının işlevi ve önemi belirtilmek istendiğinde, resimler sınırlı alanlar içinde yapılmaya başlanmıştır. İşte bu çalışmanın ikinci bölümünün başında duvar resminin kısaca tarihi, yapılış aşamalarına göre sınıflandırılması anlatılmaktadır. İlk insanlar manganez toprağım, odun kömürünü, tebeşiri, kükürdü hatta kendi kanlarım bile boya olarak kullanmışlardır. İnsanlık ilerledikçe boya hammaddeleri ve teknikleri de gelişmiştir. Bu çalışmadaki en kapsamlı kısım da bu bölüm yani boyanın bileşenlerinin anlatıldığı Bölüm 2.3 'tür. Bu bölümde boya, renk vericileri yani pigmentler, bağlayıcı ve tabaka yapıcılar, incelticiler, kurutucular, plastikleştiriciler ve dolgu maddeleri olarak sınıflandırılmış ve yapılan detaylıca anlatılmıştır. Yüzyıllar önce yapılmış olan freskler, olumsuz çevre koşullan, yanlış yapılan çeşitli müdahaleler ve insanlar tarafından yapılan tahribatlar yüzünden bir bozulma sürecine girmişlerdir. Bunlar vernik, boya tabakaları, astar sıva ve taşıyıcı zemindeki çatlama, yarılma, kabarma, dökülme ve kazınma şeklindedir. Bu çalışmada ise 3. ana bölüm bu bozulmaları örnek resimlerle ayrıntılı bir şekilde kapsamaktadır. Geçmiş dönemlerde restorasyon amacıyla birçok yanlış uygulamalar yapılmış olmasına rağmen, bir taraftan 'doğrusu nasıl olmalı sorusuna aranan yanıtlarla restorasyon, bilimsel teknikler kullanılarak uygulanır hale gelmiştir. Dördüncü bölümde işte bu bilimsel tekniklerin duvar resimleri üzerindeki uygulanış biçimleri, ivkoruma maddelerinin özellikleri ve de seçim esasları açıklanarak koruma prensipleri anlatılmaktadır. Bu çalışmanın son ana bölümünde ise, yukarıda anlatılan restorasyonda kullanılan temizleme, sabitleme, sertleştirme yöntemleri, bunlar da kullanılan malzemeler, çözücüler incelenmiştir. Daha sonra ise yurttan ve dünyadan birer örnekle çalışma özetlenmiş ve desteklenmiştir. En sonunda ise çalışmanın özeti ve sonucu kısaca anlatılmıştır.
Caddelerde yaşamın hareket deneyimi modeli ile irdelenmesi; Mevlana Caddesi örneği

Yaşam; insan ve mekan etkileşimini ifade etmek için kullanılan terimlerden biridir. Daha yaşanılası mekanlar için insan ve mekan etkileşiminin arkasındaki öyküyü doğru okumak gerekmektedir. Kentsel mekanda yaşamın devam ettiği mekanlardan biri de caddelerdir. Caddeler, bünyesinde farklı değişkenleri barındıran mekanlardır. Tez çalışmasında caddelerde yaşamı irdelemek için hareket deneyim modeli önerilmektedir. Hareket deneyimi modeli, Lefebvre'in mekan üretim sürecine dahil olan algılanan mekan, tasarlanan mekan ve yaşanan mekanı temel almaktadır. İnsan-mekan etkileşiminin yollarından biri harekettir. Tez çalışmasında hareket, aktivite, duran, oturan ve yürüyen kullanıcı sayısı bağlamında modele etki etmektedir. Bir diğer yol da deneyimdir. İnsan-mekanı görerek, işiterek, koklayarak, dokunarak algılamakta ve deneyimlemektedir. Caddeler kentsel bir oda olarak düşünülürse fiziksel mekan zemin, bina cepheleri, gökyüzü ve kentsel donatılardan oluşmaktadır. Alan çalışması için Konya'nın ana omurgalarından biri olan Mevlana Caddesi seçilmiştir. Mevlana Caddesi arkeolojik olarak Konya'nın ilk yerleşimlerinin bulunduğu halen de kent için önemli bir simge olan Alaaddin Tepesi ve Filozof Mevlana Celaleddin Rumi'nin türbesini birbirine bağlayan aksta yer almaktadır. Alanda sabah, öğlen ve akşam olmak üzere belirlenen günlerde 48 deneyim yürüyüşü gerçekleştirilmiştir. Bu yürüşler kayıt altına alınmış ve raporlanmıştır. Cadde 16 mekan bölümüne ayrılmıştır. 768 mekan-zaman kesiti elde edilmiştir. Mekan-zaman kesitlerindeki değişkenler SPSS programına işlenmiştir. Betimleyici istatistikler hazırlanmıştır. Daha sonra çok faktörlü varyans analizi yapılarak zaman-aktivite, zaman-deneyim, mekan-aktivite, mekan-deneyim ve aktivite-deneyim ilişkisi irdelenmiştir. İstatistik bulgular sonucunda daha yaşanabilir caddeler için tasarım önerileri getirilmiştir.
Yeşil bina sertifikasyon sistemleri ve bütünleşik bina yaklaşımıyla enerji kullanımının değerlendirilmesi

Küresel ölçekte yaşamaya başladığımız kaynaklara ulaşım sıkıntısı, bilinçsiz tüketimle hızla artış gösteren ve çeşitlenen çevre sorunları her geçen gün daha da büyümektedir. Şu an tüketmiş olduğumuz doğal kaynakların geri döndürülebilmesi de söz konusu değildir. Bu durumun üstesinden gelebilmek için bulunan çözümlerden bir tanesi de 'sürdürülebilirlik felsefidir'. Sürdürülebilirlik felsefesinin binalardaki uygulanılması ise bütünleşik bina tasarımı yaklaşımı ile inşa edilen yeşil binalardır. Tezde, sürdürülebilir üretim ve tüketim anlaşıyışı ile yaşamsal faaliyetlerden meydana gelen zararlı etkilerin en aza indirilmesi konusu irdelenerek yaşamımızdaki iki olmazsa olmaz unsur olan su ve enerji konusuna odaklanılmıştır. Bu kapsamda, kaynaklarımızın büyük çoğunluğunu tüketen binalar ele alınmıştır. Sürdürülebilirliğin binalardaki uygulaması olan 'bütünleşik bina tasarımı' ile 'yeşil bina' kavramları tanıtılmıştır. Yeşil bina sertifika sistemlerinin kategorilerine dikkat çekilerek sertifikaların birbirleriyle olan benzer ve farklı özellikleri kıyaslanmıştır. Tez kapsamında, suyun Dünya'daki durumuna dikkat çekilerek suyun verimli kullanılmasına gerektiği gözler önüne serilmiştir. Kentlerde su verimliliğini arttırıcı yöntem ve tekniklerden bahsedilerek yağmur suyu hasadının su verimliliğine olan katkısı vurgulanmıştır. Çalışmada, binalarda enerji tüketim noktalarının ve enerji kayıp-kaçaklarının neler olduğuna dair tespitler yapılmıştır. Daha sonra, binalarda enerji verimliliğini arttırıcı yöntem ve tekniklerden bahsedilmiştir. Binalarda en çok enerji tüketimine neden olan iklimlendirme sistemlerine dikkat çekilmiştir. Tezin son bölümünde ise, odak noktası olan enerji verimliğinin arttırılmasına dair mühendislik çalışmaları yapılmıştır. Bu amaçla, Yalova Üniversitesi kampüsündeki bir binaya 'yeşil bina konsepti' uygulanmıştır. Ele alınan bina için su ve enerji ile ilgili sürdürülebilir yöntem ve tekniklerin uygulanılmasına dair çalışmalar yapılmıştır.
Lengerhane restorasyon projesi

Lengerhane adıyla tanınan yapı, Halic'in kuzey yakasında, Hasköy semtinde bulunan bir Osmanlı Dökümhane binasıdır. Halic'in bir iç liman olarak kullanılmasıyla burada gelişen sanayi yapılarından biri olan Lengerhane' de Osmanlı Donanmasına ait gemi çapaları ve zincirleri imal edilmiştir. Bugün Halic'in bu yakasında ayakta kalan sayılı tarihi yapılardan biri olan bu binanın yapım tarihini açıklayan bir yazıtı bulunmamaktadır. Tarihi belgelerden, III. Ahmet zamanında 1708 yıllında, daha önce İngiltere'den getirtilen gemi lengerlerini imal etmek üzere inşa edildiği, III. Selim döneminde de onarım görerek değişikliğe uğradığı anlaşılmaktadır. 1984 yılında geçirdiği yangın sonucu yapının özellikle çatı örtüsü oldukça büyük bir hasar görmüştür. Bu tarihten günümüze kadar dış etkilere tamamen açık olarak bırakılan binanın 1991 yılı Mayıs tarihinde başlatılan restorasyon çalışmaları ile 'Deniz Müzesi' olarak kullanılması amaçlanmaktadır. Lengerhane için restorasyon projesi ve yeni kullanım önerileri geliştirmeyi amaçlayan tezimiz altı bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde konu tanıtılmıştır. İkinci bölümde yapının ve içinde bulunduğu bölgenin tarihçesi hakkında bilgi verilmiştir. Üçüncü bölüm, yapının tanımlanmasına ayrılmıştır, yapıyı oluşturan elemanların yapım tekniği ve malzemesi incelenmiştir. Dördüncü bölümde, aynı işleve sahip çağdaşı, bir binayla karşılatırılması yapılmıştır. Beşinci bölümde yapının restitüsyonuna, altmcıdaysa restorayonuna yer verilerek yeniden kullanımı için öneriler geliştirilmiştir. XI
Olasıyı kuran olanaksız bir mekan: Müze

İnsanoğlunda geçmişşten bugüne hep bir biriktirme, geçmişşte olup biteni bugünü besleyen bir araç olarak yanında taşıma eğilimi olmuştur. Bu eğilim, farklı zamanlarda farklı şekiller almıştır. Tarih sahnesinin baş kahramanlarına ait koleksiyonlar, özel nesneler, nadir ve ilginç olan her şey nesilden nesile aktarılmak üzere özel mekanlarda depolanmıştır. Bu depolamanın; İskenderiye'nin mirası, nadire kabineleri, hafıza tiyatroları, Rönesans'ın ansiklopedik müzeleri, Medici müzeleri, modern müzeler ve günümüzde 'yeni müzeler' gibi bir artsüremli gelişiminden söz etmek mümkündür. 19. yy'da müze, özel koleksiyonlardan bir toplumsal uzlaşım aracı olarak halka açılmıştır. Modern düşünceyle eş zamanlı gelişim gösteren kamusal müzelerin kavramsal çerçevesini anlamak için kamusallık, ulus devlet, özerklik, ütopya, bellek gibi modernitenin temel bazı kavramlarını çözümlemek kaçınılmazdır. Preziosi'nin 'Modernlik müzenin eseri ve onun en büyük kurmacasıdır'' sözü modernlik ve müzenin ontolojik bir yakınlığı olduğunu gözler önüne sermektedir. Modernitenin inşasında müzenin rolü hayati öneme sahiptir. Evrenselliğe ve bireyselliğe dair düşünceler müzede canlandırılır; ulus, devlet ve kamu düşüncesi müzede örgütlenir; birey müzede terbiye edilir; akıl ve tarih burada sahnelenir; sanat ve sanat tarihi burada yeniden 'icat' olunur. Bu çalışmanın esas konusu 19. yy'da modern düşüncenin bir ürünü olarak ortaya çıkan 'inüze' kavramı ile birlikte 'inüze' yapılarının günümüze kadar nasıl seyir ettiğidir. Modernlik düşüncesinin müze mimarisi üzerindeki etkisi müzenin kavramsal çerçevesini dönüştürmüştür. Düşünce-ürün arasındaki ilişki bu kavramsal çerçeve ile biçimlenir.
Termal tesislerde bulunan fizik tedavi ve rehabilitasyon merkezlerinin mekansal niteliklerinin sorgulanması

Su tarih boyunca insanların yaşam biçimini etkileyen bir unsur olmuştur. İnsanoğlu varoluşundan bu yana su için mücadele etmiş, su kaynaklarının yakınına yerleşmeye çalışmıştır. Şifalı suları keşfeden insanlar, suyu içme ve yıkanma amacı dışında, tedavi edici olarak da kullanmaya başlamışlardır. İnsanların şifalı sular ile ilgili deneyimlerini birbirine aktarması, şifalı suların kaynak yerleri olan ılıcaları ziyaret edilen bir yer haline getirmiştir. İnsanlar ziyaret edilen yerlerde başlangıçta bir örtü ile daha sonra kapalı mekanlarla tesisler inşa etmeye başlamıştır. Günümüzde termal tesisler şifa bulmak, dinlenmek ya da tatil yapmak için gidilen mekanlardır. Şifalı suların faydaları ile birlikte termal tesislerde yapılan tedavi çeşitleri tıbbın ve bilimin gelişmesiyle artmıştır. Son zamanlarda termal tesislerde Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon uygulamaları öne çıkan tedavi yöntemlerinden biridir. Birçok insan hastalık ya da kaza sonuçlu hareket problemleri yaşamakta ve fizik tedaviye ihtiyaç duymakta, fizik tedavi uygulamalarında şifalı sulardan faydalanılmaktadır. Buradan hareketle termal tesislerde yapılan FTR uygulamaları değerli bulunmuş ve tez çalışması kapsamında termal tesis bünyesinde ya da yerleşkesinde bulunan FTR merkezleri ele alınarak analiz edilmiştir. Nitekim hastaneler gibi FTR merkezleri insan sağlığını korumak, tedavi etmek amacıyla hizmet veren kurumlardandır. Çalışma kapsamında FTR merkezlerinin mekanlarının fonksiyonel gereksinimleri belirlenerek, mekan tasarım ilkeleri çerçevesinde asgari mekan standartları oluşturulmuştur. Ülkemizde yayınlanan Sosyal Güvenlik Kurumu ile anlaşmalı kaplıcalar listesinde yer alan, FTR merkezi bulunduran yedi termal tesisten Ankara, Afyon ve Denizli illerinde bulunan dört tesis ele alınmıştır. İncelenen FTR merkezleri mekan tasarım ilkeleri ve standartları göz önüne alınarak, mekansal değerlendirmelerde bulunulmuştur. Bu noktada, mekanların yeterli büyüklükte, donatı tefrişinin doğru yapılmış olması, hasta ve personelin kullanıcı konforu açısından önemli olmasının yanında, sağlık hizmetlerinin verimliliği çoğunlukla hekimler ve diğer sağlık personellerinin başarıları ile değerlendirildiği açıktır. Ancak değerlendirmeler sonucu elde edilen en önemli veri, tedavi yapılan mekanın niteliği, işlevselliği, hasta ve personelin hizmet alanını sorunsuz kullanabilmesi de tedavi verimini artırdığı olmuştur. Hastaların fiziki ve ruhsal olarak iyileşmesini sağlayan FTR merkezlerinin, kullanıcı odaklı olarak, hastaların tedavi, personelin ise çalışma sürecini konforlu olarak geçirebileceği iç ve dış mekanlarının nitelikleri, mekan tasarım ilkeleri ve standartları kapsamında yapılan analizler sonucunda ortaya konulmuştur.