turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yüksek yapıların taşıyıcı sistemleri ve mimari tasarımla olan etkileşimi

Yüksek yapı teknolojilerindeki hızlı gelişmeler ülkeleri her geçen gün daha da yükseğe çıkmaya heveslendirmektedirler. Günümüzde birer prestij ve güç simgesi haline gelen yüksek yapılar; bu süreçte ciddi tasarımsal ve strüktürel gelişmeler yaşamaktadır. Yüksek yapılar tasarlanırken taşıyıcı sistemlerle olan etkileşimlerinin önemi her geçen gün, özellikle iddialı yüksekliklerde artmaktadır. Bu çalışmada yüksek yapıların taşıyıcı sistemleri ile mimari tasarımları arasındaki ilişkinin gelişimi ele alınmıştır. Yüksek yapıların taşıyıcı sistemleri; tarihsel süreçleri ve sınıflandırılmaları ile birlikte ele alınarak oluşturulan, genel bir sınıflandırma çerçevesinde incelenmiştir. Bu taşıyıcı sistemler ayrıntılı olarak ele alınmış, uygulanmış örnekler üzerinden mimari tasarımla olan ilişkileri değerlendirilmiştir. Mimarlar ile diğer disiplinler arasındaki ilişkinin, özellikle de strüktürel tasarımla olan ilişkisinin, daha gelişmiş bir seviyeye nasıl çıkarılabileceği araştırılmıştır. Bu çerçevede, mevcut lisans düzeyindeki eğitim sisteminden başlayarak disiplinler arası ortak bir dil oluşturulması için ortak çalışmalar yapılması önerilmektedir. Bu amaçla hazırlanan çalışma 5 bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; çalışmanın amacı ve kapsamı anlatılmıştır. İkinci bölümde; yüksek yapı kavramının ne olduğu belirlenerek yüksek yapıların tarihsel süreçleri ele alınmıştır. Ayrıca, yüksek yapıların istatistiksel olarak verileri toplanarak grafik haline getirilerek sunulmuştur. Üçüncü bölümde; yüksek yapılardaki taşıyıcı sistemler ele alınmıştır. İlk olarak taşıyıcı sistemlerin tasarımının kısa bir tarihsel süreci ile beraber, ilgili kaynaklarda bu sistemlerin sınıflandırmalarının tarihsel gelişimi ele alınarak incelenmiştir. Daha sonra ise; yüksek yapılara etkiyen yükler ve yüksek yapıların taşıyıcı sistemlerinin çalışma ilkelerinin ayrıntılı bir tanımı yapılmıştır. Dördüncü bölümde; bir önceki bölümde incelenen taşıyıcı sistemlerin uygulanmış örnekler üzerinden incelenmiş ve bu taşıyıcı sistemler ile bu yapıların mimari tasarımları arasındaki ilişki ortaya konmuştur. Sonuçların değerlendirildiği beşinci bölümde ise; incelenen örnekler üzerinden mimarlık ve strüktürel tasarımın doğurduğu olumlu ve olumsuz İlişkiler çerçevesinde öneriler geliştirilmiştir.
Assessment of conservation problemsof historic Damlacik district, Konak, İzmir

Damlacık Semti, tarihi Roma dönemine kadar uzanan, İzmir'in Kemeraltıbölgesinde 17. yüzyılda kurulan en eski Türk yerleşim bölgelerinden biridir. Tarihiyerleşme dokusunu günümüze kadar koruyan semt, körfez manzarası ve yeşil dokusu içindeki yüzyıllık ağaçları ile korunması gerekli çevresel ve mimari özelliklere sahiptir. Kentin geçmişş kimliğinin tarihi, kültürel ve mimari göstergelerini taşıyan bu alanda yapılacak müdahaleler, alanın sahip olduğu değerlerin kaybolmasına yol açmamalıdır. 2011 yılında kazısı başlayan ve 2015 yılında tamamlanan Konak-Yeşildere Tüneli, Damlacık Semti'nin kuzey-güney doğrultusunda altından geçerek Konak'ı Yeşildere'denBuca'ya bağlamıştır. Bu çalışmanın amacı, Kentsel ve 3. Derece Arkeolojik Sit alanında bulunan Damlacık Semti'nin Konak-Yeşildere Tüneli ile artan ve hızlanan tahribatınınincelenmesi ve koruma önerilerinin geliştirilmesidir. Çalışma kapsamında, Damlacık Semti'nin ticari ve konut kullanımının çeşitliliği ve dağılımı, korunmuşluk ve değişmişliközellikleri, açılan tünelin alana sosyal ve fiziksel etkileri dikkate alınarak, alt bölgelerbelirlenmiş; alan; çevresel, mimari ve sosyal açıdan incelenmiş, değer ve sorunları değerlendirilerek müdahale kararları geliştirilmiştir. Çalışmanın sonucunda, tünel hattı ve çevresinden başlamak üzere alınacak yapısall önlemler, sosyal projeler ve restorasyon projeleri ile Damlacık Semti'nin canlandırılması, yerel idarenin denetiminde bir proje ve uygulama birimi oluşturulması, tünel hattında kalan tescilli ve tescile öneri yapılarıngüçlendirilerek onarımı ve seçilen tarihi konutların semt sakinlerinin kullanımına yönelikişlevlendirilmesi önerilmiştir.
Sinop Boyabat yayla yerleşimlerindeki kırsal mimari, koruma sorunları ve çözüm önerilerinin alıç yaylası örneğinde incelenmesi

Sinop ili Boyabat ilçesi yayla yerleşimleri, topografya, iklim, yapı malzemelerinin olanakları ve bölge halkına ait sosyal ve kültürel değerlerin mimariye yansımasıyla şekillenmiştir. Bu çalışma, Sinop-Boyabat bölgesi kırsal mimarisinin Akyörük Köyü'ne bağlı Alıç Yaylası örneğinde mimari tasarım kriterlerinin incelenmesi ve yerel mimari kimliğe ait özelliklerin tespit edilmesini içermektedir. Alıç Yaylası yerleşimi yamaca konumlanmış on altı haneden oluşmaktadır. Her hanenin zemin katında ahır ve ayrı bir yapı kütlesi olarak inşa edilmiş samanlık ve/veya ambarı bulunmaktadır. Alıç Yaylası evlerinde ahşap malzeme ile şekillenmiş farklı yapım tekniklerine yönelik açılımlar teknolojik açıdan yöresel zenginliği ifade eden unsurlar olarak karşımıza çıkmaktadır. Yaklaşık 90 yıl öncesine tarihlenen yapıların ustaları günümüze ulaşmadığı gibi zamanla maddi yetersizlikler gibi etkenler nedeniyle ahşap yapı inşasına verilen önem azalmış ve yeni ustalar da yetişmemiştir. Bölgede kullanılmayan evler ise sert iklim koşulları sebebiyle tahrip olmuş ve yok olmaya yüz tutmuştur. Bölgenin mimarisinin incelenmesine yönelik yapılan çalışmada Alıç Yaylası yerleşimindeki konut yapılarının mevcut durumlarının tespitine ve yapıların yeniden değerlendirilmelerine yönelik çeşitli analizler yapılmıştır. Yöre mimarisinin yerel kimliğine özgün restorasyon uygulamalarına örnek teşkil etmesi amacıyla tek yapı özelinde Arif Kabadayı Evinin rölöve, restitüsyon ve restorasyon çalışmalarını içeren bir koruma projesi hazırlanmıştır. Tezin amacı Boyabat yöresi vernaküler mimarisinin planlama ve teknolojik özelliklerini Alıç Yaylası özelinde araştırmak, belgelemek ve söz konusu yerel mimarinin korunmasına yönelik çözüm önerileri getirmektir.
Rekreasyon alanı tasarımına etken oluşturabilecek planlama verileri

Bu tez kentsel rekreasyon planlamasının yöntemi ve sonuçlarını tanımlar. Odak noktası ise; temel fikirler, ölçüler, metodoloji ve park ve rekreasyon planı üzerinedir. Kentlerdeki artan boş vakit ve şehirleşme düzyerinin beklentisi; rekreasyon mekanı, hizmeti ve tüm olanakların rahatlığı için yüklü bir talep önermektedir. Bir enerji krizi, azalan kişisel gelir ve küçülen halk bütçesi, ulusal, bölgesel, şehir genelinde, yerel ve özel rekreasyon firsatlannın kullanımı üzerinde önemli bir etkiye sahip olacaktır. Bu etki en fazla, insanların çoğunun boş vakitlerinin büyük bir kısmını orada harcadıkları yerel düzeyde ortaya çıkacaktır. Küçülmüş halk bütçelerine rağmen, artan kullanım düzeylerinin etkisi, mali kaynak bulma, kullanım ücretleri, yaklaşım, tasarım ve idare gibi ciddi sorunları arttırır. Bu, özel sektöre halka ait olanakların ve önemli fırsatların tedariki için amaçlanan kazanç ve gelişim programlarında değişimler önerir. Bu değişimler, halka ait ve özel kararlara bir rehber olarak hizmet etmek için rekreasyon planlamasının daha gelişmiş bir düzeyini arzu edecektir. Oluşturulan tezin birinci bölümünde; genel yaklaşımlar ve amaçlar tanımlanmıştır, ikinci bölüm; rekreasyon planlamasının niteliği, rekreasyon planlamasındaki amaç ve görev, planlamanın içeriği ve planlama yaklaşımlarını içermektedir. Üçüncü bölümde; fikirler ve prensipler, planlamayı etkileyen sorunlar ve meseleler tanımlanmaktadır. Dördüncü bölümde ise; rekreasyon planlamasına yönelik yaklaşımlar, metodlar-teknikler ve arz-talep analizleri tanımlanmıştır. Tezin beşinci bölümünde, ortaya çıkarılan sonuç yer almaktadır. Tüm bu çalışma neticesinde rekreasyon planlamasının gelecekte ülkemizde daha iyi yöntemlerle çözülerek, tasarlanacağını ve bunun sonucunda şehirdeki fiziksel çevrenin ve sosyal yaşantının kalitesinin de gelişeceğini ümit etmeliyiz.
Artifacts as the ordering elements of urban morphology case study:Ulus-Sıhhıye axis (1920-1940)

Bu çalışmada. kent biçimini kurgulandıran öğelerin mimari ürünler olduğu savı kabul edilmiş ve bu mimari ürünlerin değerleri araştırılmıştır. İlk bölümde mimari ürünlerin kent gelişimindeki rolleri sunulmuş ve çalışmanın kapsamı, amaçları, metodolojisi özetlenmiştir. İkinci bölümde kent biçimlenmesine ait bir kuramsal çerçeve oluşturulmuştur. Bu çerçevede önce kent biçimlenmesini değerlendirmede temel olan kavram ve tanımlar konulmuştur. Daha sonra bu kavram ve tanımlar çerçevesinde, kentlerin biçimsel yapılarını kurgulandıran ürünlerin değer sistemleri, tarihseli örneklerle desteklenerek, araştırılmıştır. Günümüz kentini biçimlendiren öğelerin değer sistemleri incelenmiş ve takınılan tavrın geçerliliği ortaya konmuştur. Üçüncü bölümde, yukarıdaki tartışmayı somutlaştırmak amacıyla, var olan ve karakteristik bir biçimlenme içeren, bir kentsel çevre incelenmiştir. Bu çevrenin oluşumu, dönüşümleri ve biçimsel gerçekleri araştırılarak, gelecekteki müdahalelere öneri olacak bir değerlendirme yapılmıştır.
Küreselleşen kentlerde ikonik yapıların kentsel kimlik oluşumuna etkileri üzerine irdeleme

21. yüzyılda küreselleşme mikro ölçekten makro ölçeğe tüm yaşam çevrelerini etkisi altına almıştır. Küreselleşmeyle oluşan toplumsal, kültürel, sosyal, ekonomik vb. değişimler, mimarlık ortamında da paralel gelişmelere neden olmuştur. Kent ve kent kimliği kavramlarının ön plana çıkmasıyla, kentler arası rekabet hızla artmış, mimari tasarım stratejileri ve mimarlık ürününden beklentiler değişmiştir. Bu bağlamda özellikle anıtsal yapıların toplum ve kültür üzerindeki gücü ve etkisi tekrar keşfedilmeye başlanmış, geçmişşin anıtlarının yerini ise günümüz ikonik yapıları almıştır. Birbirinden ilginç ve merak uyandıran biçimleriyle, sayısı ve popülaritesi hızla artan ikonik yapılar, küreselleşen kente kimlik arayışında kent aktörlerinin en çok başvurduğu mimari öğelere dönüşmüştür. Bu kapsamda tez çalışmasında ilk olarak küreselleşme, kent ve ikon ile ilgili kavramlar belirlenerek, tanımlanmış, küreselleşmenin kent imajı ve kimliği üzerindeki etkileri seçilen örnek yapılar üzerinden incelenerek, mimari bir biçimleniş olarak ikonik yapıların, küresel kent ve kimlik oluşumundaki katkıları üzerinde durulmuştur.
Kagir tarihi yapılarda men problemlerinin teşhis ve çözümü

Bu çalışmada kagir tarihi yapılarda ortaya çıkan nem problemleri, bunların teşhis ve çözüm yöntemleri tanıtılmaktadır. Bu yöntemlerin derlenip tanıtılmasından ve değerlendirilmesinden oluşan çalışmada amaç kagir sistemli tarihi yapılarda nem problemi ile mücadele sürecini tanıtmak, birbirini izleyen veya eş zamanlı adımlar şeklinde sistematikleştirmek ve genel hatlarla nem problemleri ile mücadele yöntemi geliştirmektir. Bölüm 1 'de yapılan çalışmayla ilgili bilgiler verilerek tarihi mirasın korunması açısından ve diğer bozulma nedenleri arasında nem probleminin önemi vurgulanmaktadır. Bölüm 2'de daha sonraki bölümlerde detaylı olarak açıklanacak olan nemlenme problemlerinin, teşhis ve çözüm aşamalarının kavranabilmesi açısından nemlenme olayının dayandığı hava ve malzeme özellikleri tanımlanmaktadır. Bölüm 3'te araştırma kapsamındaki kagir sistemli tarihi yapılardaki nem problemlerini modern yapılardakinden ayıran başlıca etken olan geleneksel malzemeler, geleneksel yapım tekniği bütünlüğü içinde, kullanımları ve karşılaştıkları bozucu etkenler açısından incelenmektedir. Araştırma kapsamı dışında kalan ahşap ve metal malzemeler birçok kagir yapıda bütünleyici olarak kullanıldığı için kısaca tanıtılmaktadır. Bölüm 4'te genel olarak tarihi yapılarda nem kaynakları olan;. Zemin neminin,. Yağış sularının,. Havadaki nemin etkileri ve bunların alt başlıkları olan nemlenme şekilleri tanıtılmaktadır. Bölüm 5'te nem problemi ile mücadelede gerekli tespitlerin yapılması ve sonucunda elde edilen bulguların değerlendirilmesinden oluşan teşhis aşaması anlatılmaktadır. Bölüm 6'da nem kaynağının kontrolüne, yapıyla ilişkisinin kesilmesine veya belirtilerin gizlenmesine dayanan problemlerinin çözüm yöntemleri incelenmekte, yöntemlerin birbirlerine ve başka kaynaklı nem problemlerine etkileri değerlendirilmektedir. Bölüm 7'de nem problemlerinin çözümüne yönelik müdahalelerin başarısı ve yeterliliğinin kontrolünün gereği belirtilmektedir. Düzenli kontrollerle tespit edilen aksaklıkları gidermeye yönelik geri besleme alt süreci işletilerek kalıcı bir çözüm sağlanmasına yönelik kontrol süreci açıklanmaktadır. Bölüm 8'de alan çalışması olarak nem problemi olan kagir bir yapı incelenmiş, nemlenmenin kaynağı araştırılarak çözüm önerilmiştir. Bu çalışma sonucunda derlenen bilgiler ışığında nemle mücadele sisteminin kurulmasına yardımcı olmaya yönelik bir akış şeması oluşturulmuştur.
Tarihi Alanya kalesinde su: Elde edilmesi ve kullanımı

'Tarihi Alanya Kalesi'nde Su, Elde Edilmesi ve Kullanımı' başlığını taşıyan bu çalışma; yaşamın temelini oluşturan su ile ilgili depolama, iletme, koruma, kullanma, deşarj etme gibi konularda Alanya Kalesi'nde uygulanan yöntemler ile ilgilidir. Alanya Kalesi tarih boyunca kesintisiz yerleşim alanı olmuştur. Kültür sürekliliğinin izlerini taşıması açısından, su hasat yöntemleri ve su kullanım alanları ile ilgili izler geçmişşten günümüze aktarılarak gelmiştir. Yağmur suyunun çatılardan ve açık alanlardan hasat edilmesi ve depolanması, su kullanımı, aşırı yağmurlarda heyelan ve toprak kaybı, sellerden korunma, atıksuların uzaklaştırılması, liman yapıları ile ulaşım ve ticarette etken rol oynayan denizden yararlanma gibi farklı alanlarda inşa edilen su yapıları Hidrolik Tarihi açısından önemli unsurlardır. Su yapıları, inşa edildikleri döneme ait teknolojik çözümler dışında dönemlerinin sosyal hayatı, mühendislik ve mimarlık bilgilerini anlatmaları açısından gelecek kuşaklara aktarılması gereken insanlığın ortak kültürel mirası niteliğindedir. Anıtsal yapılar ve sivil mimarlık örneklerinin Alanya Kalesi'nde gözle görülecek kadar açıkta olması inceleme kolaylığı sağlarken, bu unsurların kolaylıkla dikkatten kaçmasına da neden olabilmektedir.
Analyzing the mimarlik journal: A study on architecture in Turkey in the 1980s

Bu tez 1980'lerde Türkiye'de mimarlık kuramı ve pratiğinde gerçekleşen dönüşümleri ve mimari yayınların bu bağlamdaki rolünü, Mimarlık dergisinin çizdiği çerçeveyi analiz ederek incelemeyi amaçlamaktadır. Derginin analizi, Türkiye'deki ve dünyadaki mimari gelişmeler ile Mimarlık dergisinin yerli ve yabancı benzerleriyle ilişkili olarak ele alınmaktadır. Mimarlar Odası yayını olarak derginin değişen tutumları, dergideki kuramsal ve pratik içeriğin dağılımı ile değişen editörler ve komitelere referansla çalışılmaktadır. Derginin mimarlık kuramı ve pratiğine yaklaşımını değerlendirmek amacıyla, bu on yılın mimarları, yapıları, mimari etkinlikleri ve yayınları incelenmiştir. Bu tez Mimarlık'ı Türkiye'deki çağdaş mimari gelişmeler bağlamına yerleştirmeyi amaçlamaktadır. Derginin mimarlık kuramı ve pratiğini 'şekillendirme' ve 'yansıtma'sındaki rolünü mimarlığın gündemi ile Mimarlık'ın içeriğini karşılaştırarak tartışmaktadır.
Deciphering ornament, dissecting 'BIG': The return of ornament in contemporary architectural theory and practice

Süs, yirmi birinci yüzyılda Batı mimarlığının kuram ve pratiğine geri dönmüştür. Son yıllardaki kullanımı oldukça yaygınlaşırken süsün tanımı belirsizliğini korumaktadır. Çalışmanın amacı, bu muğlak kavramın yirmi birinci yüzyıl mimarlığındaki kuramsal çerçevesini oluşturmaktır. Çalışma, süse dair söylemin sosyal, kültürel ve politik yönlerini değerlendirirken, görüntü odaklı günümüz toplumunun bir aracı olarak süsün katmanlı bir okumasını yapmaktadır. Bu çalışma kapsamında Danimarkalı mimar Bjarke Ingels tarafından kurulan Bjarke Ingels Group adlı dünyaca ünlü mimarlık ofisinin yapıları incelenmektedir. Ingels, yeni bir ifade biçimi ve dil arayışı ile süs kavramına yönelik özgün bir dağarcık geliştirmeye çalışmaktadır. Ancak BIG ile ilgili mevcut literatür, BIG'in süs kullanımının taşıdığı problematiğe değinmemektedir. Bu çalışmada her bölüm BIG'in farklı bir yapısını incelemekte ve süs üzerine farklı sorular sormaktadır. Buna bağlı olarak da Kopenhag'daki Dağ Konutları, Stockholm'deki Arlanda Oteli projesi ve Şangay'daki Danimarka Expo Pavyonu üzerinde yoğunlaşarak temsiliyet, simülasyon, ironi, yüzeysellik, anlam ve aura kavramlarıyla ilişkisi üzerinden süsü deşifre etmektedir. Çağdaş mimarlıkta duyusal, sembolik, yapısall ve dijital boyutlar, bir etki ve ifade ortamı olarak süsü katmanlaştırmaktadır. BIG'in bu çalışmada incelenen yapıları, süslü cepheleriyle ortaya çıkarken tüketim, sergileme ve kamusal ilginin somut birer örneği haline gelmektedir. BIG'in mimarlığında süs, imaj oluşturma, ticari başarı ve pazarlama stratejisine katkıda bulunurken aynı zamanda tasarımsal bir araç da olmaktadır. Dolayısıyla bu çalışma, çağdaş mimarlıkta süsün büyük anlatısını oluşturmak yerine BIG'in mimarlığı üzerinden eleştirisini yapmaktadır.
Konuttaki mekansal değişimin kooperatif yapıları üzerinden mekan dizim yöntemi ile incelenmesi: 1970-2000 dönemi Afyonkarahisar

Konut kavramı, insanlık tarihi boyunca var olan ve barınma ihtiyacı devam ettikçe varlığını sürdürecek çok boyutlu bir konudur. Mimari üretim biçimlerinin başında gelen ve kentlerimizdeki yapı stoğunun en büyük kısmını oluşturan konutlar mekan-kullanıcı ilişkisinin en derin ve mahrem yaşandığı birimdir. Konut; nüfus artışı, göç hareketleri, yaşanan büyük afetler, ekonomik değişiklikler, siyasi olaylar gibi birçok farklı değişkenin etkisinde bir sorun haline gelmiştir. Konut sorununa çözüm üretmek her zaman devletin gündeminde olmuştur. Bu çözümlerin başında da kooperatifçilik ile konut üretimi bulunmaktadır. Büyükşehirlerde daha çok hissedilen bu sorunun doğal sonucu olarak üretilen çözümlerin ilk ve en önemli örneklerine yine büyük şehirlerderastlanmaktadır. Ancak bu süreç kimi zaman eş zamanlı olarak, kimi zaman ise farklı zamanlarda Anadolu kentlerinde de yaşanmıştır. Çalışma kapsamında incelenen Afyonkarahisar kentinin, tarihsel süreç içinde önemli bir yerleşim merkezi olduğu, Cumhuriyetin ilanıyla birlikte ülkemizde imarına önem verilen bir kent olduğu bilinmektedir. Bu anlamda kentin kooperatif konutlarının ortaya çıkışı ve kent düzleminde yer seçimleri kooperatifçilik ilkeleri bağlamında incelenmiştir. Konutu biçimlendiren sosyal, kültürel, ekonomik sebeplerin yanı sıra kullanıcının yaşam tarzı, sahip olduğu kültürel ve sosyal ilişkiler bağlamında da konuttakimekanların tasarımını etkileyen birçok değişken vardır. Dolayısıyla dönem konutlarının incelenmesi, kültürünün anlaşılabilmesinin bir yoludur. Bu amaçla tez kapsamında yöntem olarak Mekan Dizim yöntemi kullanılmıştır. Afyonkarahisar kentinde 1970- 2000 yılları arasında yapılmış olan 20 adet konutkooperatif yapısı bu yöntem ile incelenmiş ve belirlenen kriterler doğrultusundasonuçları ortaya konmuştur. Sonuç olarak, Afyonkarahisar kentinde 1970- 2000 yılları arasında yapılmış olan kooperatif konutları üzerinden yürütülen bu çalışma kapsamında ülke genelinde yaşanan konut sorunu ve devamında üretilen çözümler bağlamında benzer sorunlar ve çözümlerin kooperatfçilik yolu ile Afyonkarahisar kentinde de aynı zaman periyotun da olmamakla birlikte benzer biçimde yaşandığı görülmüştür. Kooperatifçilik yoluyla elde edilen konutlara ait mekansal analiz sonuçları ise toplumda yaşanan değişikliklerin etkisiyle; günlük yaşam ritüelleri, konukağırlama anlayışı, mahremiyet olgusu gibi konut planlamasını etkileyen temelparametrelerde değişikliğe yol açmış ve buna bağlı olarak da tip olaraknitelendirilebilinen apartman konutlarında dahi farklı sonuçların elde edilmesini sağlamıştır.
Tarihi çevre içinde üç boyutlu çalışmaların cepheler açısından algılamaya etkisi

Tarihi çevre içinde üç boyutlu çalışmaların cepheler açısından algılamaya etkisini değerlendirmek amacıyla yapılan bu çalışma dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; çalışmanın amacı ve yöntem belirtilmiş, konu ile ilgili kent kimliği ve tarihi çevrelerin önemi, tarihi çevre korumada çevresel koruma ölçeğinde örnekler, tarihi çevrede tasarım yaklaşımları, algı psikolojisi; algı ile ilgili kavramlar - tanımlar, algı bileşenleri ve algı süreci, mimarlıkta algı ve algılama, görsel algı, Gestalt algısı/ psikolojisi, mekansal algı, çevresel algı başlıkları açıklanmıştır. İkinci bölümde; yapılan çalışmalar başlığı altında, Erzurum kenti hakkında genel bilgiler, çalışma alanı olan Erzurum Üç Kümbetler ve çevresi tanıtılması, Üç Kümbetler ve çevresinde yer alan tarihi konut örneklerinin seçimi ve alanda yer alan konut örneklerinin analizleri ve tipoloji çalışması, kullanılan yöntem ve teknikler, tipolojik çalışma başlığı altında konutlara ait saptama çalışması ve analizler ve genel değerlendirme, anket çalışması ve modelin oluşturulması, anket çalışmasına ait bulgular ve irdeleme ile anketlere ait sonuçlar yer almaktadır. Üçüncü bölümde; istatistik değerlendirmeler ile ulaşılan bulgular ve irdelemeler verilmiştir. Dördüncü bölümde; sonuçlar ve bu çalışma bağlamında, sonraki aşamalarda gerçekleştirilebilecek öneriler sunulmuştur.
Sınır olarak bina dış duvarının kullanıcı ile iletişiminin alan çalışması üzerinden sorgulanması

Kentlerin görsel yüzü olan dış duvarlar, cephe oluşturduğu mekan ve yakın çevresi ile iletişim kurmaktadır. Cephe tasarımında kullanılan; biçim, malzeme, renk, doku, doluluk-boşluk görsel iletişim gücünü belirleyen en önemli dış duvar öğeleridir. Yenilenme hareketleri kentsel dönüşüm başlığı altında tanımlanırsa, bu bağlamda başlayan ve devam eden yapı üretimlerinin illere, ilçelere hatta semtlere göre etki değerinin birbirinden farklı özelliklere sahip olduğu görülmektedir. Özellikle yerleşim için daha çok tercih edilen bölgelerdeki değişim, sadece dayanıklı yapı üretimi amacını taşımadığı için ortaya çıkan yeni doku özellikleri, bina üretim yaklaşımları da bunu doğrular niteliktedir. Her yerleşim bölgesi büyüme ve değişme davranışı gösterme eğilimindedir. Değişim, zaman içine yayılarak kendi doğal ihtiyaçları içinde geliştiğinde daha kolay kabul görmesine rağmen, hızlı ve yenilenme gerekliliğinin karşılığını tam olarak ifade etmeyen fiziksel bir değişim oluştuğunda, olumsuz fiziksel sonuçlar doğurabilmektedir. Bu bağlamda İstanbul ili Kadıköy ilçesi Bağdat caddesi yakın çevresinin belirtilen bu hızlı değişim özelliğine yakın olduğu düşünülmektedir. Bu bağlamda değişim hızı ve sonuçlarının daha yoğun görüldüğü Kadıköy ilçesi, Bağdat caddesi yakın çevresi çalışma alanı olarak seçilmiştir