turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Mimarlıkta biyofili olgusu ve sağlık yapıları örneği

Modern yapılı çevreyi üreten tasarım anlayışı; doğanın bozulmasını ve insanın doğal dünyadan kopuşunu teşvik etmiş; varoluş tarihi boyunca doğaya adaptasyonla yaşamını sürdüren insan; çevresini biçimlendirme yeteneğinden yoksun bırakılarak, doğasına, içsel ihtiyaçlarına, yerin kendine özgü kimliğine duyarsız yapılı çevrenin dayattığı yaşam biçimine uymaya zorlanmıştır. Araştırmalar, doğal çevre tahribatının ekolojik dengenin yanı sıra, insan sağlığı, psikolojisi, ahlakı ve kültürü üzerinde olumsuz etki ve hasarlar yarattığını ortaya koymaktadır. Yaşamın % 90 doğal çevreden yalıtılmış yapılarda geçtiği günümüz kentlerinde insanların; stres kökenli verimlilik kaybı, kronik yorgunluk, depresyon gibi fiziksel ve ruhsal sağlık sorunlarıyla mücadele ettiği bilinmektedir. Doğayla etkileşim, insan yaradılışından gelen psikolojik bir ihtiyaç olduğundan, yapılı çevrede insan-doğa etkileşiminin güçlü bir şekilde sürdürülmesi gerekliliktir. Bu bağlamda insan sağlığı, ekoloji ve sürdürülebilirlik prensiplerine dayanan bir konsept olan biyofilik mimari, bölgesel çevre ve kültürle bağlantılı biçimde yorumlanmakta ve uygulama bulmaktadır. Mimarinin, kullanıcı psikolojisi ve sağlığını doğrudan etkileme potansiyeli, özellikle sağlık yapılarında önem kazanmaktadır. Fiziki hastalıklara eşlik eden kaygı, korku, tedirginliklerle yüklü hassas dönemlerde zorunlu olarak kullanılan sağlık yapılarında, fiziki iyileşmenin işlevsel gerekliliklerinin yanı sıra, zihinsel, ruhsal ve duygusal anlamda da bütüncül bir iyileşme süreci gözetilmelidir. Yapılı çevrede doğayla etkileşimin yeniden güçlendirilmesine yönelik bu tez çalışmasıyla 'biyofilik mimarlık' paradigmasının, sağlık yapılarında uygulanma biçimi ve içerdiği iyileşmeyi destekleyici potansiyelin irdelenmesi amaçlanmıştır. Ayrıca, doğayla etkileşimi farklı ölçülerde gerçekleştiren uluslararası sağlık yapısı örnekleri, taşıdıkları biyofilik nitelikler açısından değerlendirilmektedir. Yapılı çevrede doğayla bütünleşmede bir yöntem olarak biyofilik tasarımın, gelecekte mimarinin insanın doğası ve bütüncül sağlık halinin bir ifadesi olarak gelişmesine rehberlik edeceği düşünülmektedir.
Büyük panellerle yapımda birleşimlerinin performansı

Bu çalışma, giriş ve sonuç bölümlerinde dahil olmak üzere toplam altı bölümden oluşmaktadır. Tezin geniş bir özeti niteliğinde olan birinci bölümden sonra, ikinci bölümde, endüstrileşme ve endüstrileşmenin yapı sektöründeki gelişimi ile bu sektörde uygulanan sistemlerin olumlu ve olumsuz yönleri üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölüm ise, panel, iskelet ve hücre sistemler hakkındaki genel bilgileri kapsamaktadır. Tezin ana konusunu oluşturan birleşim derzlerine bir giriş niteliğinde olan dördüncü bölümde, derzlerin, özellikle birleşim derzlerinin çeşitli açılardan sınıflandırılmaları yapılmıştır. Beşinci bölümde, panel sistemler ve bu sistem elemanları arasındaki birleşim derzleri taşıyıcılık ve geçirimsizlik görevleri açısından iki alt başlıkta incelenmiştir. Sonuç bölümünde ise, çeşitli firmalar tarafından tasarlanmış birleşim derzlerinin, taşıyıcılık ve geçirimsizlik gibi konularda ortak tasarım prensipleri ortaya konulmuştur.
Atrium tipi binalarda enerji tüketiminin azaltılması ve kullanıcı konforunun sağlanması için uygun camlama ve denetim sistemi modeli

Atrium tipi binalarda asırı enerji tüketimi ve asırı enerji tüketimine ragmen kullanıcı konfor kosullarının saglanamaması bir sorun olarak ele alınmıstır. Bu soruna çözüm üretmek amacıyla, atrium tipi binaların dıs kabugunu olusturan en önemli alt sistem olan camlama sistemine ait seçeneklerin, binanın enerji tüketiminin azaltılması ve konfor kosullarının saglanması için uygunlugunun belirlenmesine ve buna iliskin bir denetim sisteminin gelistirilmesine yönelik bir performans değerlendirme modeli hedeflenmektedir. Atrium tipi binalarda enerji tüketiminin azaltılması ve kullanıcı konforunun saglanması için istenilen performans kriterlerinin karsılanması, camlamasisteminin soruna çözüm getirecek biçimde tasarlanmasıyla olanaklıdır. Gelenekselbinalardan daha karmasık olaylar içerdigi için farklılasan atrium tipi binalarda, geleneksel binaların performansının belirlenmesinde kullanılan enerji simülasyon programları yetersiz kalmaktadır. Bu nedenle modelin uygulanabilirligini sağlam ak içinatrium tipi binalarda karsılasılan karmasık olaylar ve bu olayların birbirlerine olan etkilerini simüle edebilecek pek çok programın kullanıldıgı bir simülasyon modeli olusturulmustur. Önerilen simülasyon modelinde, binanın enerji tüketiminin ve konforkosullarına uygunlugunun belirlenmesine yönelik iç ortam verilerinin elde edilmesindeEnergyPlus, Window 5.2, Comis ve Delight, atriumdaki hava tabakalasmasınınbelirlenmesinde Fluent ve Gambit kullanılmıstır. Simülasyon modeli sonucu elde edilen verilerin performans ölçütlerine uygunlugu arastırılarak, atrium tipi binanın enerji tüketimine ve kullanıcı konforuna yönelik performans değerlendirmesi yapılmaktadır.
Yapı stoku-yasal mevzuat ilişkisi bağlamında depreme bağlı tehlikenin saptanmasına yönelik mekansal bir kesit: Değirmendere Yüzbaşılar Mahallesi

Bu çalışma, Dünyada ve Türkiye'de deprem üzerine yapılan disipliner çalışmaları, bu çalışmaların dönemsel olarak ele alınması gerekliliğinin nedenselliğini araştırmakta ve söz konusu çalışmaların yasal mevzuattaki karşılığının ne olduğu sorusuna yanıt aramaktadır. Çalışma ile depreme bağlı tehlikenin saptanması amacıyla 'yapı stoku-yasal mevzuat' ilişkilerinin karşılaştırmalı analizine yönelik olarak; elde edilen saptamalar ışığında, Değirmendere-Yüzbaşılar Mahallesi örneği üzerinden bu saptamaların alandaki karşılığı bulunmaya çalışılmaktadır. Alanın depreme yönelik tehlike analizinin yapılmasında kullanılan verilerin CBS ortamında değerlendirilebilmesi için Analitik Hiyerarşik Süreç yöntemi ile ağırlıklandırılması yapılmıştır. CBS ortamında tehlike analizleri yapılarak bölgedeki riskli yapılar ve risk oranları belirlenmiştir.
Ahşap birleşim detayları

Bu çalışmada ahşap gerecin özellikleri ve ahşap birleşim detayları incelenmeye çalışılmıştır. Çalışma 6 bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, konu tanıtılıp amacı açıklanmıştır. İkinci bölümde, ahşap gerecin tarihçesi ve konut mimarisindeki yeri Bizans'tan günümüze kronolojik olarak incelenmiş ve ahşap malzemenin yapısı, fiziksel ve mekanik özellikleri incelenmiş, ayrıca rasyonel yapı gereci olarak ahşapta olması gereken nitelikler kısaca anlatılmıştır. Üçüncü bölümde, ahşap birleşim detaylarına adım veren birleşim şekilleri incelenmiş, ve bunların değişik kaynaklarda olan değişik tanımlamaları ve isimlendirmeleri ele alınmıştır. Dördüncü bölümde, ahşap birleşim detayları uç uca düz, Köşe birleşimler ve Çarpraz birleşimler şeklinde TS ye göre sınıflandırılmıştır. Bu birleşimlerden uç uca düz birleşimler düz boy birleşim ve düzen birleşimler olarak sınıflandırılıp sırasıyla bu bölümde anlatılmıştır. Beşinci bölümde, ahşap birleşim detaylarından köşe-kenar birleşimler ele alınmıştır. Bu birleşimler masif tabla köşe birleşimler, kızak kanal köşe birleşimler, çerçeve köşe birleşimler, dişli köşe birleşimler olarak kendi içinde sınıflandırılarak incelenmiştir. Altıncı ve son bölümde, çalışma boyunca tespit edilen sonuçlar kısaca vurgulanmıştır. Ayrıca ahşap birleşim detaylarının yapıda kullanıldığı yerler olan çatı, ahşap merdiven, ahşap döşeme, ahşap doğramalar, dış cephe ve ahşap iskeletli yapıdaki birleşimlerin şekline göre incelenip birleşimlerin açısına göre çatma, ekleme, çarpraz ve köşeli olarak ele alınan bir tablonun hazırlanmasıyla çalışma tamamlanmıştır. a
Mevlevihanelerin akustik özelliklerinin değerlendirilmesi: İstanbul mevlevihaneleri

Mimarlık alanında yoğun bir çalışma alanına sahip olan dini yapılar hakkında yapılmış birçok çalışma bulunmaktadır fakat ülkemizdeki bu çalışmaların çoğu camiler üzerine yoğunlaşırken geniş bir coğrafyada kendine yer bulan tekke, zaviye ve külliyeler bu denli bir ilgiyi çekememektedir. Bu durumun nedenlerinden biri halihazırdaki kullanımlarının yapım amaçları dışında olmasıdır. Yapısal özellikleri ile mimarlık tarihinin konusu olan bu yapılar kullanım amaçlarına bağlı olarak da hacim akustiği sahasının çalışma alanına girmektedir. Mevlevihaneler dışarıda bırakıldığı takdirde hacimsel anlamda çok büyük olmayan bu mekanların akustik sorunları da aynı oranda azdır. Mevlevihaneler ise içinde gerçekleştirilen ritüeller ile kendi içlerinde ayrışmış ve farklı bir konumda yer almıştır. İslam tasavvufun da her tarikatın en önemli ritüeli olan zikr törenleri yıllar içerisinde oluşup, gelişmesi ile belli başlı kuralları olan önemli merasimlerdir. Bu törenlerin mevlevi geleneğindeki karşılığı Mevlevi Ayinleri'dir. Mevlevi Ayinleri'nde müzik ve dans tam anlamıyla iç içe geçmişştir. Görsel ve işitsel bir sunuma sahip bu ayinlerde seslendirilen eser, ''Mevlevi Ayinleri'' ise aynı zamanda Klasik Türk Musikisinin en büyük beste formudur. Mevlevilerin bu uygulamaları doğal olarak içinde bulundukları mekanı yaniMevlevi Ayin'inin icra edildiği semahaneyi akustik açıdan ilgi çekici hale getirmiştir. Bugüne kadar bu alanda YTÜ BAP koordinatörlüğünce desteklenen ve yakın zamanda tamamlanan; ''Hacim Akustiği Parametrelerinin Türk Makam Müziği İcra Edilen Kapalı Mekanlar Açısından İncelenmesi ve Değerlendirilmesi'' projesinde incelenen Galata Mevlevihanesi dışında bir çalışmaya rastlamak ise oldukça zordur. Bu çalışmanın öncüsü ise Gülçin Konuk'un aynı isimli yüksek lisans tez çalışmasıdır ve bu çalışmalar dahilinde Galata Mevlevihanesi incelenmiştir. Alandaki eksikliği de göz önünde bulunduran bu çalışma ile İstanbul Mevlevihanelerinden hali hazırda yapım amacına uygun olarak kullanılan; Galata, Bahariye ve Yenikapı Mevlevihaneleri incelenmiştir. Bu incelemeler ile İstanbul Mevlevihanelerinden hareketle Mevlevihanelerin akustik özellikleri, ölçüm ve modellere dayanarak nesnel parametrelerle ortaya konmuştur. Başta mekanların yansışım süresi olmak üzere erken düşme süresi, netlik ve hacimlilik gibi değerleri belirlenmiştir. Tüm bu değerlendirmeler ve modelleme yardımı ile Mevlevi Ayinleri icrasında optimum yansışım süresi ve gerekli en iyi akustik koşulların sağlanması amacıyla çeşitli öneriler, kültürel mirasın korunmasına katkıda bulunacak sonuçlar sunulmuştur.
Sanatçıların yarattığı pencereler ve kapılar

Modernizm'e kadar kapının bir 'eşik' olgu olarak önemini katlayarak sürdürdüğü, pencerenin ise, vitray sanatı dışında mekan oluşumunda kavramsal olarak çok büyük bir önem taşımadığı görülmektedir. Bunun nedeni eşiklerin ve geçiş mekanlarının dünyanın kendini değiştirdiği yerler olarak kabul edilmesidir. Pencere mekanlar arası bir iletişim yüzeyi olduğundan, pencerelerin öbür dünyanın referansları olarak yapılmalarının amacı, söz konusu yapının hangi büyük içte olduğunu göstermektedir. Marc Chagall, 'Penceremin içinden Paris' tablosunda pencereden bakışı yorumlamıştır. Bu resimde, pencereden bakıştaki görmek eyleminin içinde her nesnenin, en hareketli olanın da bile, nesnenin kendini dondurması gibi bir özellik vardır. Nesne pencere ile çerçevelenmiş olduğundan, artık üç boyutlu bir nesne değildir, ait olduğu çerçevenin içinde bir imge olarak iç mekanın bir parçası olmaktadır. Rene Magritte, 'Kırların Anahtarı' tablosuyla pencerede görülenlerin iki boyutlu imgeler olduğunu göstermiştir. Le Corbusier için pencere evin en bağlayıcı organıdır, duvardan bağımsızlaşmıştır ve onun iradesini teslim almıştır. Mekanı tanımlayan artık büyük pencereler ve onların görüntüsü olmaktadır. Gözün kendisinin hareketli olması, gözü taşıyanın harekete geçirilmesi için bir araç olarak kullanılmıştır. Mies van der Rohe mekanı, kendi deyimiyle modern insanın mekansal ihtiyaçlarının birbiriyle karşılaşacakları şekilde organize etmek, çevreye açmak, manzarayla ilişkilendirmek olarak tanımlamaktadır. Cam duvardan dışarı bakışta, mekanla çerçevelediği boşluk ile, yani manzara arasında hiçbir ayrım veya görsel uzaklık izlenimi edinilemez. Hundertwasser'in resimlerinde bina imgeleri çoğu zaman yaşayan organizmalardır ve pencereler bu organizmanın gözü biçiminde belirmektedir. Hundertwasser'e göre binalarda pencereler ait olduğu odanın sahibinin, özgürlük alanıdır, bunda amaç kamuyu oluşturan insanların birey olmasıdır, bunun mimari ile olacağını düşünmektedir. Jean Nouvel, modern dünyanın olanaklarını tasarladığı binaların görsel kurgusu olarak kullanan, günümüz mimarlarının en başta gelenidir. Mimarlığında pencere nesnesi, aynı zamanda etki ve tepkinin gerçekleştiği, inter-aktif iletişim yüzeyidir. Modern Dünya'yı oluşturan nesneler, artık çerçevelenmiş olmalarından dolayı, kendilerine ait gerçekliklerini yitirmiş, ancak insan tarafından boyutlanan mekanda, insan tarafından yerleştirildiği yere göre varlık kazanmaktadırlar. Sonuç olarak Modernizmle birlikte mimaride kapının çerçevesinin öneminin kaybolduğu, tam aksi olarak pencerenin çerçevesinin önemsenerek, kavramsal bir hale geldiği görülmektedir. Pencereden bakmak, yerini pencereye bakmak kavramına bırakmıştır. Pencerede ise önemsenen, içerisi ve dışarısı birlikteliğinden çok, dışın içi oluşturmasıdır. Günümüzde pencere yalnız iç mekanı oluşturan değil, dış mekan olarak tanımladığımız doğayı, bir iç mekan gibi yeniden oluşturan nesne olmaktadır.
An investigation into fenestration strategies on building performance: Case of residential buildings in Turkey

Günümüzde, enerji tüketiminin giderek artması, dünya çapında büyük bir sorun haline gelmiştir. Doğal gün ışığını kullanmak hem doğal kaynakları hem de konut binalarında enerji taleplerini önemli ölçüde azaltan temel enerji tasarrufu kriterlerinden biridir. Bununla birlikte, bina tasarımlarında pencere sistemlerinin uygun olmayan ve yetersiz bir şekilde kullanılması, gün ışığının bina performansı üzerindeki etkisini önemli ölçüde sınırlandırmaktadır. Bu amaçla, mevcut çalışma Türkiye'de konut binaları bağlamında optimum pencere açıklıklarının bina performansına olan etkisini araştırmayı amaçlamaktadır. Enerji performans yoğunluğu ve kullanışlı gün ışığı aydınlatması olmak üzere iki performans ölçütü analizlerde kullanılmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde, Türkiye'nin dört farklı iklim bölgesinde optimum pencere sistemlerini belirlemek için varsayımsal bir test modeli oluşturulmuştur. Bu bağlamda, her bir duvar-pencere oranı karar değişkenlerini oluştururken, HyPE optimizasyon algoritması ile EUI'yı minimize eden ve UDI'yı maksimize eden çözümler bulmaya çalışılmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde, ilk bölümden elde edilen sonuçlar, bu sonuçların iklim bölgelerinde bulunan gerçek konut projelerine uygulanmasıyla doğrulanmıştır. Bu, çalışma ile optimum duvar-pencere oranlarının gerçek konut projelerindeki bina performansına olan etkisi karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Karşılaştırmalı sonuçlar, test modelinden elde edilen optimum değerlerin, gerçek konut projelerine uygulandığında bina performanslarında önemli bir etkiye neden olmadığını göstermektedir. Sonuç olarak, bu çalışma her bir mimari tasarımın kendi özgü olması gerektiğini ve dolayısıyla her bina için böyle bir performans analizinin projenin tasarım aşamasındayken yapılması gerektiğini ortaya koymaktadır.
An analysis of the thermal performance of METU staff housing units and calibration of their simulated model

Bu çalışmada, Orta Doğu Teknik Üniversitesi kampusu içersinde yer alan öğretim görevlilerine ait evlerin ısı performansları incelenmiştir. Çalışma, insan etkisini dikkate almamak için boş evlerde gerçekleştirilmiştir. Çalışma sırasında yalnızca üç adet boş ev bulunduğu için, evlerin tesadüfi olarak seçildiği kabul edildi. İncelen evler üç katlı müstakil konutlardır ve yönlenimleri dışında tüm fiziksel özellikleri birbirleriyle aynıdır. Isı performanslarını değerlendirmek amacıyla evlerden ısı ve nem ölçümleri alınmıştır. Ölçümler, Ankara iklim verilerine göre kış aylarının en soğuk günlerinde alınmıştır. Ankara'da ısıtma için harcanan enerjinin soğutma için harcanandan daha fazla olmasından dolayı çalışma kış mevsimi ile sınırlandırılmıştır. Ölçümlerden alınan ısı ve nem grafikleri değerlendirilmiş ve evlerden bir tanesi Ecotect v.5. 20 adlı simülasyon programı ile modellenmiştir. Simülasyon sıcaklık grafiklerinin binadan ölçülen sıcaklık grafiklerinden yaklaşık olarak 4 0C düşük olduğu gözlemlenmiştir. Bu farkın nedeni evlerde kullanılan malzemelerin ısısal değerlerinin tam olarak bilinememesidir. Simülasyon sıcaklık grafiklerinden kıyaslanabilir sonuçlar elde etmek için, malzemelerin ısısal özellikleri değiştirilerek, 6 adet kalibrasyon Ecotect v.5. 20 ile gerçekleştirilmiştir. Sonuç olarak, yapı kabuğu malzemelerine ait U-değerlerinin artırılmasının, simülasyondan elde edilen sıcaklık grafiklerinde belirgin bir değişime yol açmadığı görülmüştür.
The Restoration project of the building called 'İkinci Medrese' in Bayındır, İzmir

oz IZMIR BAYINDIR'DA 'İKİNCİ MEDRESE' DİYE ANILAN YAPININ RESTORASYON PROJESİ Kuran, Gökçe Yüksek Lisans Tezi, Restorasyon Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Ayşıl Yavuz Nisan 2002, 289 pages Bu tezin konusu, İzmir'in Bayındır İlçesi'nde 'İkinci Medrese' olarak bilinen yapının restorasyon projesidir. Yapı, Bayındır İlçe Merkezi'nde yer alan Hacı Sinan Külliyesi olarak bilinen 15. yy Osmanlı Külliye'sinin parçasıdır. Külliye, eğimli bir arazi üzerinde farklı arsalarda inşa edilmiş yapılardan oluşmaktadır. 'İkinci Medrese', bu alanın en yüksek noktasında Haci Sinan Camisi' yle aynı avluda bulunmaktadır. 'İkinci Medrese', V planlı iki katil bir yapıdır. Yapıya cami avlusundan girilmektedir. Yapı farklı özelliklere sahip iki kanattan oluşmaktadır. Kanatlar, revak ve/veya odalardan oluşmaktadır. Bu çalışmanın amacı, yapının gelecek nesillere aktarılmasını sağlayacak restorasyon projesinin hazırlanmasıdır. Bu çalışma kapsamında, yapı ve çevresinin detaylı bir tanımı yapılmakta, tarihi araştırma ve karşılaştırmalı çalışmayla yapının özgün durumu araştırılmakta ve özgün durumunu içeren restitüsyon projesi hazırlanmaktadır. Son olarak, toplanan bilgiler ışığında yapı değerlendirilerek, restorasyon projesi hazırlanmaktadır.
Üniversite kampüsü için etkileşimli model önerisi

Bu çalışma üniversite kampusu için interaktif model çalışmasıdır. Örnek kampus olarak da Karadeniz Teknik Üniversitesi Kanuni Merkez Kampusu seçilmiştir. Modeller; Kanuni Merkez Kampusu model ve mimarlık bölümü detaylı modelinden oluşmaktadır. Bu model kampusun interaktif etkileşimli olarak sanal ortamda oluşturulan modelidir. Model; ses, video, fotoğraf, yazılı bilgi gibi bileşenlere verilen link bağlantılarıyla zenginleştirilmiştir. Modeller AutoCAD ortamında oluşturulup Mimarlık Bölümü kat modelleri VRML diline dönüştürülüp ses, video, fotoğraf, yazı ve çeşitli animasyon teknikleriyle internette kullanıma açılmıştır. Kanuni Merkez Kampusu modelinden elde edilen animasyonlar da web sayfasına uygun biçimde yerleştirilmiştir. Bu çalışmanın internetteki adresi www. riscOl. ktu. edu. tr/~berna, dir. Bu çalışma mevcut binaların ihtiyaçlara göre programlanmasında, yeni kütle tasarımında, bilgilendirme ve tanıtım çalışmalarına ve binaların bakım-onarımında altlık oluşturacak çalışmadır. Modeller bilgisayar ortamına aktarıldıktan sonra bilgiye erişim ve modellerin kullanılması geleneksel sistemlere göre çok daha kolaydır. Kampus modele eklenecek sanal seminer, toplantı, konferans salonları ve dersliklerin oluşturulması, ileriki çalışmalarda bu çalışmanın tamamlayıcısı olacaktır. Bu çalışma beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde çalışmanın amacı, sınırları yöntemi, kaynakların taranması ve konuyla ilgili literatür bilgileri yer almaktadır, ikinci bölümde ise ilk bölümde belirlenen yöntem doğrultusunda yapılan çalışmalar mevcut bilginin düzenlenmesi, bilgisayar ortamına aktarılması, arayüzün hazırlanması ve modellerin tanıtılmasıdır. Üçüncü bölüm modelin değerlendirilmesi ve geleneksel sistemlerle kıyaslanmasıdır. Dördüncü bölümde çalışmada eğitim, tasarım, uygulama, koruma, tanıtım açısından varılan sonuçlar ele alınmıştır. Beşinci bölümde ise bu çalışmaya ileride hangi yönde devam edilebilir sanal ortamların ve sanal gerçeklik sistemlerinin kullanımını artırmak için neler yapılmalıdır gibi konulara değinilmiştir.
Perge antik kentinde bulunan Anıtsal çeşme (F3)'nin belgelenmesi ve koruma önerileri

Bu tez çalışmasında arkeolojik alanda bulunan bir mimari yapının belgelenme çalışmaları yapılarak kültürel mirasın korunması ile ilgili gelişen kavramlar doğrultusunda nasıl korunması gerektiği değerlendirilmiştir. UNESCO Dünya Mirası Geçici Listesi'nde yer alan Perge Antik Kenti'nde bulunan Anıtsal Çeşme (F3), çalışma alanı olarak seçilmiştir. İlk olarak çalışma alanının kentsel ve tarihsel gelişimi ele alınmış, 1946 yılında başlayan Perge kazılarında günümüze kadar yapılmış olan mimari proje ve uygulamalar incelenmiştir. Anıtsal Çeşme'ün 1970- 72 yılları arasında yapılan kazılar sonucunda mimari verilerine ulaşılmakla birlikte yapının hangi dönemde yapıldığına dair bir yazıt bulunamamıştır. Fakat mimari bezemeleri, kazı çalışmaları sırasında etrafında bulunan heykelleri ve kuzey-güney doğrultulu sütunlu caddeyle olan bağlantısı sebebiyle Geç Hadrianus dönemine ait olduğu düşünülmektedir. Mimari parçalarının sayısına bakılarak yapılan gruplandırmalarla yapının üç katlı olabileceği ortaya konulmuştur. Çalışmanın ilk kısmında, günümüze birinci katının büyük bir kısmı ulaşan çeşme yapısının rölövesi hazırlanmış, bozulma tespitleri yapılmış ve fotoğraflarla belgelenmesi sağlanmıştır. İkinci kısımda kazı sonucu ortaya çıkan mimari elemanlar üzerinde çalışılmış, yapı üzerindeki fonksiyonlarına göre gruplara ayrılarak katalog çalışması hazırlanmıştır. Tez çalışması kapsamında, restitüsyon önerisine yardımcı olacak çok kırık olmayan, tüm veya tüme yakın 437 adet mimari eleman incelenmiştir. Her bir eleman grubu kendi içinde yapı üzerinde bulundukları konum, mimari bezeme türleri, boyutları, işlenmiş yüzey sayısı vb. özelliklerine göre alt gruplarda tablo oluşturarak değerlendirilmiştir. Ele geçen veriler 1975 yılında Akif Dai tarafından hazırlanan restitüsyon önerisi ile karşılaştırılmış, bu kapsamda yeni bir restitüsyon önerisi hazırlanmıştır. Sonuç kısmında uluslararası tüzük ve yaklaşımlar kapsamında yapının ve yapıya ait mimari elemanların nasıl korunması gerektiği incelenmiştir. Günümüze yapı hakkında yeterli verinin ulaşamamış olması, geçmişşte belgeleme ve araştırma çalışmalarının kapsamlı yapılmaması ve analoji çalışmasında yararlanacak birçok yapının toprak altında olması, arkeolojik alanlarda yapılacak restitüsyon çalışmaları için sorun oluşturmaktadır. Doğru ve kapsamlı bir öneri getirebilmek için, kazı çalışmaları sırasında ve sonrasında yapılacak belgeleme sürecinde detaylı, organize ve disiplinler arası arası bir çalışmanın yapılması, restitüsyon problemlerinin çözülmesi konusunda önemli bir yer tutmaktadır. Bu tez çalışması, Anıtsal Çeşme (F3) ile ilgili ileride yapılacak onarım çalışmalara rehberlik edebilecek bir ön çalışma kapsamında hazırlanmıştır.