turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Restoration project of İbrahim Şahin house in Soğukpinar District, Beyhamam Street, No 41, Tokat

Tezin konusu Tokat'ta yer alan geleneksel bir Anadolu konutunun restorasyon projesinin hazırlanmasıdır. Tokat'ın tarihi geleneksel yapısının bir örneği olarak konu edilen yapının öncelikle sağlıklaştırılması ve sonra da yeniden işlev kazandırılması yolu ile yaşatılması amaçlanmıştır. Çalışma kapsamı içinde yapının ve yakın çevresinin halihazır durumu detaylı olarak belgelenmiştir. Grafiksel sunum, sözel anlatım ve halihazır durumun analizi ile desteklenmiştir. Konut, daha sonra yakın çevre örnekleri ile tarihsel çerçeve içinde karşılaştırılmıştır. Bu bilgi, yapının özgün halini ortaya çıkarmaya yönelik restitüsyon çalışmaları için bir temel teşkil etmiştir. Çalışma, yapının hem fiziksel varlığının korunmasını, hem özgün unsurlarının ortaya çıkarılmasını ve hem de tarihi geleneksel çerçevede yapının atanan işlevvasıtasıyla yaşamını sürdürmesini sağlayacak müdahale kararlarını içeren restorasyon projesi ile sonlandırılmıştır.
Günümüz Türkiye mimarlığında tarihsici söylem ve uygulamalar üzerine eleştirel bir değerlendirme

Çeşitli alanlarda olduğu gibi mimarlık alanında da geçmişşe ait birikimden yararlanılabilir. Geçmişe ait mimari birikimin yadsınamaz bir gerçek oluşu ve insanoğlunun sahip olduğu bellek, taklit kavramının mimarlık alanındaki etkisini kaçınılmaz kılar. Taklit kavramı ise mimarlıkta, kimi zaman olumlu kimi zaman olumsuz anlamlarda kullanılır. Çünkü taklit ederken taklidin eğitici ve yaratıcı yönünü ortaya çıkaran mimarlar kadar, geçmişşin tekrarına düşen mimarlar da bulunmaktadır. Geçmişe ait mimari öğeleri, yapıları, imgeleri ya da dokuları yorumlamadan taklit etmek, benzer mimari ürünlerin ortaya çıkmasıyla sonuçlanabilmektedir. Bu yüzden geçmişşe ait mimari birikimin işlevinin, kurgusunun, anlam ve bağlam boyutunun detaylı araştırılması ve doğru değerlendirilmesi, bu birikimlerin geleceğin mimarisine ışık tutması açısından önemlidir. Günümüzde geçmişşe ait mimari öğelerin, yapıların, imgelerin ya da dokuların biçimci yaklaşımlarla taklit edilmesi benimsenen bir tasarım anlayışı haline gelmiş, bu durumsa ülkemizde tarihsici yapıların son yıllarda artış göstermesine neden olmuştur. Tarihsici yapıların tasarlanmasının arkasında Türkiye'nin ulusal mimarisini ve geçmişşini yaşatma ya da koruma, kimlik yaratma gibi söylemler bulunmaktadır. Bu doğrultuda günümüz Türk mimarlığında, tarihsici yapıların artma sebeplerini ve bu durumun sonuçlarını ortaya koymak önem taşımaktadır. Ayrıca tarihsici yapıların Türkiye'nin ulusal mimarisini ve geçmişşini yaşatma ya da koruma, kimlik yaratma gibi söylemleri ne derece karşıladığı, araştırılması gereken konulardandır. Bu noktada tarihsici yapıların mimar ve mimar olmayan görsel kullanıcılar tarafından nasıl alımlandığı, tez kapsamında yapılan anket çalışmasıyla araştırılmıştır. Yapılan araştırmalar ve anket sonuçlarının değerlendirilmesiyle tarihsici yapıların günümüz Türk mimarlığındaki ve görsel kullanıcılar üzerindeki etkisine ulaşılmaya çalışılmıştır.
Architectural reflections of the political thresholds during interwar years (1914-1945)

Oz Bu tez, bilinen 'Mimarlık' ve 'Politika' ilişkisi içinde, politik ideoloji ve politik erkin, mimari biçimlenişi dönüştürdüğünü ve mimarlığı rejimin simgesel dili olarak kullandığım iddia eder. Bu etkileşimi de 'Savaşlar arası dönem' (1914-1945) içerisinde, politik eşikler yaşayan Rusya, İtalya, Almanya ve Türkiye örnekleri özelinde inceler. Politik eşiklerin mimari yansımaları, mimari üslup ve eğilimler, yapılaşmış çevre ve şehircilik kapsamında ele alınıp, biçimsel ve bağlamsal okumalar gerçekleştirilmiştir. Politik gelişmelerin paralelindeki mimari değişim ve dönüşümlerin belirlenebilmesi ve ölçülebilmesi için de politik eşiklerin öncesindeki ve sonrasındaki mimari eğilimler karşılaştırmalı bir biçimde ele alınmıştır. Bununla birlikte, hem politik ideolojide hem de mimari ürünlerde yer alan benzer kavramlar çözümlenmeye çalışılarak, politika ve mimarlık arasındaki etkileşim örneklenmeye çalışılmıştır. Bu çözümlemelerin sonucunda, politik müdahalelerin mimari eğilimleri kendi amaçlan doğrultusunda değiştirdiğini ve repertuarında aksiyalite, monumentalite, büyüklük, simetri, düzen ve hiyerarşi kavramlarını içeren bir mimarlık diline dönüştürdüğünü gözlemleyebiliyoruz.
Binalarda aydınlatma sistemlerinin sürdürülebilirliklerini değerlendirme ilkeleri

Sürdürülebilirlik, her alanda olduğu gibi mimarlık alanında da oldukça yaygınlaşmaktadır. Hakkında öznel yargıların bolca olması sürdürülebilirlik konusu içinde net çerçeveler çizebilmeyi gerektirmektedir. Binalarda aydınlatma sistemlerinin sürdürülebilirliği günümüzde teşvik edilmekte ve çeşitli yasal düzenlemelerle bu konuya ilişkin zorunluluklar getirilmektedir. Binalarda önemli oranda enerji tüketimine ve buna bağlı olarak yüksek düzeyde sera gazı salımına neden olan aydınlatma sistemlerinin sürdürülebilirlikleri, değerlendirme yolu ile kontrol altına alınmalıdır. Bu çalışma, bina aydınlatma sistemlerinin sürdürülebilirliklerinin değerlendirilmesi için ele alınacak konuları ilke düzeyinde belirlemeyi amaçlamaktadır. Görsel konfor gereksinimlerini; enerji tüketimini minimize ederek, yenilenebilir enerji kaynakları kullanarak, sera gazı salımına sebep olmadan, kullanım-geri dönüşüm atık yönetimi planlarına sahip olarak karşılayan aydınlatma sistemleri, sürdürülebilir sistemler olarak gösterilebilmektedir. Binaların sürdürülebilirliklerini değerlendiren, bina sertifika programlarından LEED, BREEAM, CASBEE ve Green Star modellerindeki bina aydınlatma sistemlerine ilişkin parametreler ve ABD, AB ülkeleri ve Türkiye'deki ilgili yönetmelikler ile standartların araştırılması ile, sürdürülebilir bina değerlendirmelerinde aydınlatmaya bakış açıları incelenmiştir. Derlenen bu ilkeler yorumlanmış; standartlarını yenileme sürecinde olan ve henüz ulusal bir sertifika programı bulunmayan Türkiye'de binaların sürdürülebilirliklerini değerlendirmek için yapılacak çalışmalarda aydınlatma sistemlerine ilişkin çalışılması gereken konular, yerel şartlara uyumlu duruma getirilmesi gerektiği belirtilerek, önerilmiştir.
Marmara Depremi sonrası konut üretimi organizasyonu ve Kocaeli - Bahçecik örneği

Ülkemizde doğal afetlerle çok sık karşılaşılmakta ve sonucunda yüksek bedeller ödenmektedir. Gerekli yasal, idari ve teknik koşulların yeterince sağlanmaması ve bilinç eksikliği, afet zararlarını daha da arttırmaktadır. Afet sonrasında ortaya çıkan en önemli sorunlardan biri de, barınma sorunudur. Barınma sorunu, sadece konut projelerinin yapımı ile çözülememektedir. Amaç, toplumsal ihtiyaçlara cevap veren bir yerleşim birimi yaratmaktır. Nitelikli konut ve yerleşim birimlerinin oluşumu ise, bu süreçte yer alan katılımcıların koordinasyonuna bağlı dır.. Bu çalışmada, afet sonrası yapılan kalıcı konut uygulamaları ve yapılan bu çalışmaların toplu konut modeline uygunluğu incelenmiştir. Birinci bölümde; çalışmanın amacına ve kapsamına yer verilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde; afet ve afet sonrası barınma sorununa yaklaşımlar ve yaklaşım aşamaları irdelenmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde; 17 Ağustos 1999 depreminden sonra ortaya çıkan konut sorunu, konut sorununa çadır, prefabrik konut ve kalıcı konut uygulamalarıyla çözüm bulma girişimleri yer almaktadır. Çalışmanın dördüncü bölümünde; kalıcı konutların yapımında görev alan kuruluşlar, müşavirlik- mühendislik- kontrollük hizmetlerini yürüten firmalar ve müteahhitlerin bu aşamalarda nasıl bir görev aldıklarına değinilmiştir. Konutların yapımını üstlenen kuruluşların verdikleri bilgilere göre, konutların özelliklerine, ilgili teknik şartname ve mahal listelerine yer verilmiştir. Çalışmanın beşinci bölümünde; kalıcı konutların yapımına karar verilmesinden bugüne kadar yaşanan idari, yasal, teknik ve sosyal sorunlara değinilmiştir. Çalışmanın altıncı bölümünde; konutların teslimine başlanacak olan bir kalıcı konut bölgesi örnek olarak seçilmiştir. Örnek bölgedeki; konut tiplerinin ve yerleşiminin, toplu konut ölçeğine uygunluğu çeşitli açılardan incelenmiş ve değerlendirilmiştir. Çalışmanın son bölümünde ise; afet sonrası konut sorunu ve çözümü için varılan sonuç ve öneriler sunulmuştur.
Ekolojik ve High Tech mimari tasarım ilkeleri bağlamında 2000 yılı sonrası norman foster yapıları

21. yüzyılın başlarında bulunduğumuz bugünlerde, özellikle teknolojik alanda gelişmiş ve nüfus yoğunluğu fazla olan bölgelerde; enerji tüketiminin, yapılaşmanın ve çevre kirliliğinin artışı, bu bölgelerdeki en önemli enerji ve çevre sorunlarının başında gelmektedir. Dünyada üretilen enerjinin %50'sinin yapı sektörü için kullanıldığını göz önüne aldığımızda, ekolojik mimarlık kavramının ve yenilenebilir enerji kaynaklarının önemi çok daha net bir şekilde anlaşılmaktadır. Çalışma dört bölümden meydana gelmektedir. Birinci bölümde; yapılan çalışmanın amacı, tez konusu bağlamında kurulan hipotezi, yapılan literatür taraması sonucunda yararlanılan kaynakların ve daha önceden hazırlanmış olan benzer çalışmaların özetleri yer almaktadır. İkinci bölümde; High Tech ve ekolojik mimarlık kavramları, özellikleri ve tasarım ilkeleri anlatılmaktadır. Üçüncü bölümde; Norman Foster'ın yaşamı ve mimari kişiliği, High Tech ve ekolojik mimarlık ile ilişkisi ve geçmişş yıllarda tasarlamış olduğu önemli yapılar yer almaktadır. Dördüncü bölümde ise; Foster'ın 2000 yılı sonrası uygulamış olduğu yedi adet projesi, mimari tasarım özellikleri ile High Tech ve ekolojik mimarlık ilkeleri bağlamında anlatılmaktadır. Ekolojik ve High Tech mimarlık tasarım ilkeleri bağlamında hazırlanan bu tezde; dünya genelinde yaşanan nüfus artışı ve teknolojinin gelişmesiyle birlikte hızla büyüyen enerji ihtiyacını azaltabilen, güneş ve rüzgar enerjisinden maksimum seviyede yararlanabilen, aynı zamanda ekosisteme ve iklime duyarlı olabilen yapılar üretebilmek için mimari tasarımlarda alabileceğimiz kararlar ile kullanabileceğimiz sistemler, Foster'ın 2000 yılı sonrası uygulamış olduğu yedi adet projesi üzerinden değerlendirilmektedir.
Mimarlıkta sembolizm: Kutsal'ın mimariyle buluşması ve Kabe örneği

Bu çalışmanın konusu; 'Mimarlık'ta Sembolizm'in, mevcut söylem ve yorumlar ekseninde, hermenötik bir yaklaşımla değerlendirilmesidir. Bu minvalde; sosyal ve kültürel hayat, sanat ve din gibi pek çok alanda karşılık bulan 'sembolizm'in mimarlık alanıyla olan irtibatına, özelde kutsal ve mimarinin buluştuğu yapı örneklerindeki sembolizm çıkarımlarına, daha özelde de İslam Mimarisi ve bu mimarinin en kutsal yapısı olan Kabe'deki sembol ve işaretlere değinilmektedir. Çalışmada, mimarlıkta sembolizm konusunda tevatür şeklinde dolaşan hikayeleri bilimsel bir mesnede dayandırma iddiasından ziyade, konuya dair yapılmış yorumları ve çalışmaları bir araya derleyerek bu alandaki yeni oluşumlara bir kapı aralayabilmek öngörülmektedir. Tez çalışmasının hedefleri; Mimarlık ve sembolizm ilişkisine dair temel tanımlamaları yapıp, kavramsal yaklaşımları derlemek, Mimarlığın iletişim işlevini yüklenen bir eylem olduğuna vurgu yapmak ve Mimaride sembolizm izlerini örnekler üstünden tahlil etmektir. Böylece sembolizmin mimarideki yansımalarının, özellikle kutsalın mimariyle buluştuğu örneklerdeki güçlü etkisini vurgulamak ve bu etkiyi özel bir alan olan İslam mimarisinde ve devamında da daha özel bir örnek olarak Kabe üstünde daha detaylı olarak irdelemek hedeflenmiştir. Dünyada pek çok uygulama örneği bulunan 'Mimarlıkta Sembolizm' e dair bilimsel bir çalışma ortaya koyarak literatüre bir katkıda bulunmak ve sonraki yapılacak çalışmalara zemin oluşturabilmek ise çalışmanın esas amacını oluşturur. Çalışmada tümdengelim metodu kullanılmış ve esas konu, genelden özele doğru bir akışla değerlendirilmiştir. Sonuç olarak mimarlıkta sembolizmin; zaman ve mekan sınırı olmaksızın çeşitli kitlelerce ortak bir dil olarak kullanılmakta olduğu, bununla birlikte sembolizmin mimari bir eserin muhataplarının öznel ve değişken yorumlar çıkarmasına da imkan tanıyan zenginleştirici etkileriyle önemli bir unsur olduğu anlaşılmaktadır. Ve böylece mimarlık, içinde barındırdığı sembolizm unsurları ile inanç başta olmak üzere, kültür, sanat, ideoloji, vb. alanlardaki mesajların dışavurumunu temin eden ve diğer temel fonksiyonlarına ilaveten iletişim fonksiyonunu da içeren bir eylem olarak karşımıza çıkmaktadır.
Türkiye Cumhuriyeti'nin uluslararası dünya fuarlarına katılımı (1930-2000)

Uluslararası dünya fuarları ağırlıklı biçimde mimari öğelerle gerçekleştirilmiş zengin iletişim tasarımı araçları ve ortamlarıdır. Ülkelerin, firmaların ve uluslararası kuruluşların temsil edildiği fuar pavyonlarının ise birer iletişim tasarımı girişimi olduğunu söylemek mümkündür. Bu çalışmada, Türkiye'nin katıldığı uluslararası dünya fuarlarında gerçekleştirmiş olduğu Türkiye Pavyonları ile kendini nasıl görmek ve göstermek istediği, Türkiye'nin ve/veya Türk kimliğinin nasıl görselleştirildiği irdelenmeye çalışılmıştır. Bu doğrultuda, mimarlık aracılığıyla iletilen mesajın Türk mimarlık çevreleri ve Türk toplumunda oluşan yansımaları araştırılmıştır. İlk uluslararası katılım olan Peşte Sergisi (1930) için gerçekleştirilen Türkiye Pavyonu'nun ' olmak istenen'i yansıttığı, ancak; bu imaj kurgusunun sonraki katılımlarda yinelenmediği görülmüştür. Bir sonraki katılımda (1939 New York Dünya Fuarı) gerçekleştirilen pavyon tasarımı ise kendi içinde çelişkiler barındırmakla birlikte, bu tasarımda, ülkenin kimliği ile modernitenin uzlaştırılmaya çalışıldığı bir denge arayışından söz edilebilir. Bu çalışma kapsamında incelenen Türkiye Pavyonu tasarımlarında, ' olmak istenen' dışında 'öteki'lerin zihnindeki imajlar dikkate alınarak mevcut, alışılmış imajların tekrar edildiği dikkati çekmektedir. Bu durum, Türkiye'nin imaj tasarımının yapılmasının zorluğuna işaret etmektedir. Ülkenin imajına yönelik güncel bir kurgunun yapılarak bu kurgunun doğrudan bir parçası olacak mimari bir tavrın geliştirilmesinin ve Türkiye'nin imajının reel bir bazda ele alınarak imgelerin tekil olarak kavranılmasından ödün verilmesinin gerekliliği ortaya çıkmaktadır.
Atmosferik korozyonun metal yapı malzemelerine etkisi üzerine deneysel bir çalışma ve yapay sinir ağı ile korozyon hızı tahmini

Atmosfer, yapı malzemelerinin en sık maruz kaldıkları çevredir. Bu çevreninkontrolsüz bir şekilde kirletilmesi sonucunda oluşan hava kirliliği ise hem canlı yaşamı hem de yapı malzemeleri için yadsınamayacak olumsuz sonuçların doğmasına neden olmaktadır. Bu olumsuz sonuçlardan birisi de metal yapı malzemelerininatmosferik korozyon hasarına uğramasıdır. Kütle kaybı ile sonuçlanan atmosferikkorozyon, metal yapı malzemelerinin bulundukları ortamdaki performanslarını ve yaşam sürelerini ciddi ölçüde etkilerken, sosyal ve ekonomik açıdan ise büyük maliyetlere neden olmaktadır. Konunun bu çerçevedeki öneminden yola çıkılarak yapılan bu tezde, metal yapı malzemeleri üzerinde atmosferik korozyonun gelişimi ve etkileri deneysel bir yöntem ile araştırılmıştır. Korozyonun metal yapı malzemeleri üzerindeki olumsuz etkilerini ortaya koymanın bir şekli de metalin korozyon hızının belirlenmesidir. Dolayısıyla, bu çalışmada, atmosferik korozyon hızı tahmini için bir yapay sinir ağı geliştirilmiş ve DYSA'nın korozyon hızı tahmin performansı literatürdekiMICAT ağıyla karşılaştırılmıştır. DYSA'nın MICAT ağına göre istatiksel anlamda daha iyi korozyon hızı tahmini yapabileceği benzetim çalışmalarıyla ortaya konmuştur.
Reconsideration of the architectural program of the olympic games

Olimpiyat Oyunlarına ev sahipliği yapan kentlerin bu süreç boyunca geçirdiği gelişim, dönüşüm ve bozulmalar düşünüldüğünde, Olimpiyat yapılarının tasarım sürecinde 'inimari programın' rolü ön plana çıkmaktadır. Geçmiş örneklere bakıldığında, özellikle oyunlar süresince tanımlı olan mimari programın, oyunlar sonrasında tanımsız bir mimari programa dönüşmesi esas sorun olarak ortaya çıkmaktadır. Sürecin başında mimari program iyi tanımlanmadığı için süreç içinde programın dönüşümü muğlaklaşmaktadır. Mimari programın dönüşümünün muğlaklığı, Olimpiyat yapılarının Oyunlar sonrasında yerel bağlama entegrasyonunu ve yeniden adaptasyonunu güçleştiren sorunlara sebep olmaktadır. Tez, bu sorunları doğuran mevcut program meselelerini incelemek için Olimpiyat Oyunlarının mimari programını irdelemeyi amaçlar. Bunu yaparken, mimari program geçişinin süreç başında tasarlanabilmesi için 'programatik katmanlanma' bir tasarım aracı olarak tartışılır. Programatik katmanlanma, program katmanlarının etkileşimi sonucu ortaya çıkan çeşitli aktivitelerin biraradalığını destekleyen bir tasarım aracı olarak görülür. Bu tez, çeşitli program katmanlarının Olimpik yapılarda barındırabilmesi için yapıların çeşitli senaryolar üzerinden geliştirilmiş programatik esneklik ve geçicilik ile tasarlanması gerektiğini savunur. Yapılan araştırma sonucunda, Olimpiyat Oyunlarının tarih boyunca geçirdiği değişim ve gelişmelere rağmen Olimpiyat yapılarının mimarisinin gelişiminin kısır kaldığı görülmüştür. Bu tezin önemli bir diğer çıkarımı ise ev sahibi kentlerin Olimpiyat Oyunları üzerine kurdukları söylevlerin Oyunların düzenlenmesi sürecinde önemli bir role sahip olamsına rağmen bu söylevlerin uzun süreli planlara olan etkisinin azımsandığıdır.
Mimari mekanda görsel algı ve manipülasyon ilişkilerinin irdelenmesi

Manipülasyon olgusu, insanları etkilemek, yönlendirmek ve kullanmak için yüzyıllardır kullanılır. İnsan algıları ile etkilenir. İnsanın algılarının %90 gibi büyük bir kısmı görme ile gerçekleşir. Mimari mekan, insana görsel algı yoluyla etki edebilecek birçok öğeyi barındırır. Bu sebepten insan mimari mekandan manipülatif açıdan etkilenebilir. Bu çalışmada, mimari mekan öğelerinin insanın mimari mekan algısına etkileri ve bu bağlamda manipülasyon olgusu ile ilişkileri irdelenmiştir. Algı, görsel algı, manipülasyon ve mimari mekan kavramları açıklanmıştır. Mimari tasarım öğeleri tarihsel süreç ve psikolojik etkileri açısından incelenmiş, görsel algının temel özellikleri ve geştalt psikolojisi kavranılan ile ilişkilendirilmiştir. Daha sonra manipülatif amaç olan duygu oluşumu tasarım öğelerince ne şekilde oluşturulabileceği açıklanmaya çalışılmıştır. Yapılan literatür araştırmalarında, manipülasyon insanı etkilemede duygulan kullandığı, mimari mekan ise görsel algı yoluyla duygu oluşturabildiği için insanın mimari mekan yolu ile maniple edilebileceği görülmüştür.
Elhac Süleyman Halife Sıbyan Mektebi Restorasyon Projesi

1728 yılında inşa edildiği bilinen Elhac Süleyman Halife Sıbyan Mektebi, İstanbul'un Fatih İlçesi, Babahasan Alemi Mahallesi'nde Horhor Caddesi üzerinde yer almaktadır. 1061 ada 1 no'lu köşe parselde, Yeşil Tekke Sokak ile Horhor Caddesi'nin kesişimindedir. Mektebe giriş Yeşil Tekke Sokak üzerinden gerçekleşmektedir. 1718- 1730 yılları arasında tarihlenen Lale Devri'nde, Sultan III. Ahmed zamanında (1703 - 1730) inşa edilmiştir. Çocuklara ilk eğitimin verilmesi amacıyla vakfedilerek yapılmış olan bu yapı, Osmanlı yapım tekniklerini yansıtmaktadır. Bir sıra kesme taş, iki sıra tuğla almaşık duvar tekniğine sahip olan yapı, iki katlı olup, dış cephe özelliklerinin tamamına yakınını günümüze kadar taşımıştır. Sultan III. Ahmed'in surre eminliğini yapmış olan, Başmuhasebe Kalemi görevlilerinden Elhac Süleyman Efendi'nin kendi adına yaptırılmasını istediği sıbyan mektebinin yapımına vefatından sonra başlandığı bilinmektedir. Mahalle arasında ve köşe parselde yer alan yapı, ilk yapıldığı dönemle ilgili olarak çevresinde bulunan ahşap konutlara, herhangi bir yangın durumunda acil müdahale edilmesi de düşünülerek bir çeşme ile ilişkilendirilmiştir. Kesme taştan ve klasik üslupta yapılmış olan bu çeşmenin, kaldırım kotunun yükselerek yalağının gömülmesi nedeniyle 2002 yılında hazırlanan projeleri kapsamında restorasyon geçirdiği bilinmektedir. Günümüzde de hala kullanılmaktadır. Hemen yan parselde yer alan ve büfe olarak kullanılan yapı, mektep duvarına bitişik olarak konumlanmaktadır. Yapı, 1728 yılından, sıbyan mekteplerinin kapandığı 1924 yılına kadar özgün işlevinde kullanılmıştır. 1924 tarihinden 1970 yılına kadar konut ve kömür atölyesi olarak işlev görmüştür. Günümüzde yapının mülkiyeti TC. Başbakanlık Vakıflar Müdürlüğü' ne ait olup, 1970 yılında Kültür ve İktisat Derneği'ne tahsis edilmiş ve dernek merkezi olarak kullanılmaya başlanmıştır. Bu kullanıcıların ihtiyaçları doğrultusunda, yapı geçirdiği kapsamlı restorasyondaki değişimlerin yanı sıra, plan şemasının değiştirilmesi ve niteliksiz eklerle ciddi müdahaleye uğramıştır. Yapının tez konusu olarak seçilmesindeki amaç, yaklaşık üç yüz yaşındaki bu tarihi yapıyı, ayrıntılı olarak belgelemek, tarihini aydınlatmak, malzeme, bozulma ve müdahale analizlerini yapmak, restitüsyon projesini hazırlamak ve uygun yeni bir işlev önermektir. Bir 18. yüzyıl eğitim yapısı olan Elhac Süleyman Halife Sıbyan Mektebi cephe özellikleriyle günümüze kadar büyük ölçüde taşınmış bir yapı olmasının yanında, dikdörtgen plan şemasını da korumaktadır. İncelenen örneklerin dershaneleri dikkate alındığında sade ve gösterişsiz duvarlara sahipken, Elhac Süleyman Halife Sıbyan Mektebi'nin dershanesinin duvarları ve tavanında yer alan bezemeleri ile dönem özellikleri içerisinde oldukça önemli bir miras olduğu gerçeğinin gelecek nesillere aktarılması hedeflenmiştir.
İnşaat imalatı sürecinde, imalat kalitesi değişkenliğinin, yüklenici ve alt yüklenici personelin niteliğine göre değerlendirilmesi

Kalite yönetimi, müşteri tatmini için yapılan, işletmenin ürün kalitesini herhangi şekilde etkileyen bütün faaliyetleri yönetmesine denir. Bu yönetim süreci gereksinimleri ise yöneticiler tarafından karşılanır ve firmaların başarılı olmaları, kaliteli ürün ortaya koymaları ve müşteriyi tatmin etmeleri açısından büyük önem taşımaktadır. Birçok sektörde uygulanmış ve başarılı olmuş bu yönetim sistemi, dünyada küçüklü büyüklü birçok firma tarafından kullanılmakta ve başarılı oldukları görülmektedir. Özellikle bu anlayışın ortaya çıktığı Japonya ve ABD gibi çok başarılı örneklere rastlamak mümkündür. Türkiye de de bu yönetim sistemi bazı sektörlerde uygulanmakta ve başarılı olmaktadır. İnşaat sektöründe ise gelişen teknoloji ile Türkiye de kalite yönetimi amacına uygun, doğru şekilde inşaat firmalarında uygulanıyor mu, kaliteyi nasıl etkiliyor, genel yükleniciler ve alt yüklenici yönetici ve personellerinin ortaya çıkarttığı ürünün müşteriye sunulan ürünle kalite hedefi doğru orantılı mı bu tezin kapsamında göreceğiz. Bu tez çalışmasında, inşaat imalat sürecinde oluşan imalat kalitesi değişkenliğinin, alt yüklenici ve yüklenici personellerinin teknik bilgi ve tecrübesine göre değerlendirilmesidir.