turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Architectural periodicals as a reflective medium of the agenda: A study on Turkish architectural media during the republican period

oz Bu çalışma, mimarlık gündemini yansıtan birer ortam olan mimarlık süreli yayınlarının, aynı zamanda mimarlık disiplininin bir etkinlik ve üretim alanı olduğunu öne sürer. Bu çerçevede çalışma, süreli yayınların gündemin okunmasında kullanılabilecek bir araç olduğunu iddia ederek; Cumhuriyet Türkiyesi'nin mimarlık gündemini, mimarlık süreli yayınlarında gözlenen değişim, dönüşüm ve kırılmalar üzerinden yapılacak okumalara bağlı olarak değerlendirmeyi amaçlar. Çalışma kapsamında, mimarlık süreli yayınlarıyla mimarlık gündemi arasındaki bu çift yönlü ilişkinin gerçeklenmesi amacıyla; süreli yayınlar, öncelikle medyanın bir formu olarak ele alınmış ve bu çerçevede tasarım ve mimarlık alanındaki süreli yayınların, dönemlerinin kuramsal ve pratik üretimini yansıtan, yorumlayan, eleştiren ve dönüştüren yapısı incelenmiştir. Oluşturulan kuramsal çerçevede Cumhuriyet Türkiyesi'nde yayımlanan süreli yayınlar irdelenerek, politik, kültürel, ekonomik ve sosyal dinamiklerdeki değişimlerin, mimarlık süreli yayıncılığı üzerindeki yansımaları değerlendirilmiştir. Bu değerlendirmenin doğal bir sonucu olarak çalışma, günümüz mimarlık ortamını, mimarlık süreli yayınlarını baz alan eleştirel bir yaklaşımla yorumlamaktadır. Çalışma, aynı zamanda Türk mimarlık yayıncılığının 60 yıllık sürecinin belgelenmesine bir katkı olarak da değerlendirilmelidir.
Normal ortam koşullarında gözenekli beton üretimi ve niteliklerinin incelenmesi

Bu tezin konusu, çağdaş yapı malzemelerinden gazbetonun; Üretim safhalarını incelemek ve deneme üretimleri yaparak, bu malzemenin doğru karışım oranlarını deneysel olarak tespit etmektir. Gazbeton ile, yapı malzemeleri ve yapı elemanları olmak üzere iki farklı uygulama sınıfında üretim yapılabilir. Yapı malzemeleri, iki farklı üretim içerir. Birincisi, prefabrikasyonda kullanılabilen, gerekirse donatılı olarak üretilebilen ve taşıma gücü yüksek olan, basınçlı buhar kürüne tabi tutularak yüksek mukaveet kazandırılan ürünlerdir. Diğeri ise, şantiyede üretilebilen ve sadece normal hava şartlan ile sertleştirilen, bu nedenle mukaveeti diğer ürün gibi yüksek olmayan, - yalıtım, dolgu malzemesi ve bölme duvarı olarak kullanılabilen- ürünlerdir. Yapı elemanları ise daha çok prefabrikasyonda görev alan hazır yapı birimleri şeklinde üretilir. Bundan dolayı donatı içerirler. Bu tipteki üretimin sertleştirilmesinde, basınçlı buhar kürü sağlamak için otoklav kullanılması zorunludur. Bu çalışmanın deney safhasında, yapılan gazbeton üretimi tamamen endüstriyel üretime uygundur. Ancak, laboratuvarda otoklav bulunmadığından, üretimin son kısmı olan kür safhasında eprüvetler sadece normal ortam şartları altında sertleşme işlemine tabi tutulmuşlardır. Bu Sebeple gerçek mukaveetleri tespit edilememiştir. Üretilen örnekler ilk önce üretim esnasında, özellikle harç genleşmesi safhasında, daha sonra da homojen gözenek yapısı, silindirik gözenekler ve optimum genleşme elde etmek üzere incelenmişlerdir. Bu inceleme sonunda hedeflenen fiziksel yapıyı sağlayabilecek karışım oranları yaklaşık olarak tespit edilmiştir. Daha sonra en doğru karışım oranını tespit edebilmek ve karışıma giren malzemelerin farklı oranlarının gazbeton üretimi üzerindeki etkilerini belirlemek için, 27 adet farklı karışım oranı ile 6 şar adet üretim yapılmıştır. Daha sonra fiziksel niteliklerinin tespiti için Basınç Mukaveeti, Su Emme, Kapilarite, deneylerine tabi tutulup, özgül ağırlıkları tespit edilmiştir. Elde edilen veriler değerlendirildiğinde şu sonuçlara varılmıştır: Çimento / Kum oranı 0.8 iken, karışım ağırlığının % 23' ü kadar su ile ıslak harç elde edildikten sonra karışıma, homojen dağılımını sağlamak koşulu ile %o75 oranında Alüminyum tozu katılarak üretilen eprüvet, en iyi gözenek yapısına, en homojen genleşmeye, optimum mukaveete sahip olmuştur. Su emme miktarı da diğerlerine göre daha düşük seviyede olan bu eprüvetin karışım oranlarının, en doğru oranlar olduğuna karar verilmiştir.
Damascus gate as site of volatile identities in Jerusalem

çakışması içindeki Kudüs kentinde, şu anda, çok baskın olmayanların yanında iki baskın kimliğe sahip olduğumuz açıktır. Birincisi, Arap kültürüyle ilgili olan Arap kimliğidir. Diğer açık olanı ise, Kudüs kentindeki Yahudi kültürüyle ilgili olan Yahudi kimliğidir. Her iki taraf da kentte yaşama hak sahibi oldukları da savunmaktadır. Ayrıca, her grup, grup ortak hafızasına bağlı olarak, yer kimliklerini kendi kimliğiyle birleştirmektedir. Bu nedenle, bireyler ve gruplar hatıraları üzerinde Kudüs'teki mekan kimliğini tanımlamada rol oynamaktadır. Ancak, Filistinli ve İsrailli hatıralar ve anlatılar, her bir grubun dini ve tarihi geçmişşine dayanıp Bu çakışmanın şehirdeki çeşitli yerlerde daha zor anlaşılır görünüyor. Bunun nedeni ise her iki grubun da geçmişşinin tamamen farklı olmasıdır. Buna ek olarak, her iki taraf da diğer grubun büyük bir bölümünü kabul etmemektedir. Ayrıca, her ikisi de geçmişş hatıra anlatılarını Kudüs'ün çeşitli yerlerindeki güncel uygulamalarla eşleştiriyor. Böylece kentteki çeşitli yerler, her grubun uygulamalarına göre uçucu kimliklerle ortaya çıkıyor. Bu uçucu durum, mekan kimliğini mevcut mekansal çakışmayla anlamak için kafa karışıklığı yaratır ve sorunun asıl özü bu olduğunu göstermektedir. Bu anlamda, bu araştırmanın amacı bu karışıklık durumunu vurgulamak ve hedeflenen mekan kimliğimizi anlamaktır. Bu anlamda, bu araştırmanın amacı işbu karışıklık durumunu vurgulamak ve hedeflenen mekan kimliğimizi anlamaktır. Kudüs'teki Şam Kapısı, bu durumu hem Filistinli hem de İsrailli grupları ve bireyleri bir araya getiren bir temas noktası olarak kristalleştiren çeşitli yerlerden biri. Böylece, Şam Kapısı bölgesinin uçucu kimliğinin tanımlanması, yer kullanıcılarının, bireylerin ve grupların anlatılarını anlamaktan geçmektedir. Böylece, çalışmada her iki tarafınınvitarihsel ve politik bir okuması olarak vurgulanacaktır. Bu çalışmanın ampirik kısmı, kentin Filistinli ve İsrailli gruplara ait birkaç kullanıcısı ile yapılan röportajdır.
Binalarda cephe sistemlerinin incelenmesi ve performans kriterlerinin belirlenmesi

Cephe, yapıyı dış koşullardan koruyan ve yapının bulunduğu bölgedeki diğer yapılardan ayırt edilmesini sağlayan dikey yüzeydir. Cephe, ister geleneksel yöntemlerle inşa edilsin, ister giydirme cephe sistemi ile inşa edilsin, birçok yapı bileşeni ve yapı elemanın bir araya gelmesi ile oluşur. Başarılı bir cephe tasarımında, cephe bileşenleri ve yapı elemanlarının iç ortamda kullanıcı konforunu sağlayarak, deprem, yangın ve rüzgara dayanıklı olması istenir. Ayrıca istenilen işlevselliğe, iyi bir estetiğe sahip olmasının yanı sıra maliyetinin de düşük olması gerekir. Bu araştırmanın amacı, binalarda kullanılan sistem ve malzemelerinin doğru seçilerek nitelikli ve başarılı cepheler oluşturulması için performans kriterlerinin belirlenip, bu kriterleri içinde barındıran başarılı cephelerin inşası için yön verici bulgular sunmaktır. Bunun için cephe sistemleri ile ilgili olarak problem, amaç, kapsam ve yöntem açıklanmıştır. Bina cephe sistemleri ahşap, taşıyıcı, taşıyıcı olmayan, panel cepheler, şeffaf ve opak cepheler başlıkları altında sınıflandırılmıştır. Bu sınıflandırmalarda malzemelerin fiziksel, kimyasal ve mekanik özellikler belirtilmiştir. Başarılı bir cephenin tasarlanması için performans kriterleri belirlenmiştir. İmar, deprem, yangın, su yalıtımı, ısı yalıtımı ve ses ile gürültü yalıtımı yönetmeliklerinin cephe ile ilgili kısımları araştırılmıştır. Bunların yanı sıra on adet tamamlanmış proje, yönetmelikler ve performans kriterleri açısından değerlendirilmiştir. Değerlendirme sonuçlarına göre öneriler sunulmuştur.
Zingal Kereste Fabrikası'ndan günümüze ulaşan yapıların kentin toplumsal hafızasındaki yeri ve korunması

Kurtuluş Savaşı sonrası Türkiye Cumhuriyeti hükümetinin ülkenin yeniden yapılandırılması amacıyla attığı en büyük adım sanayi alanında olmuştur. Ülkenin kalkınması amacıyla çeşitli ekonomik adımlar atılmıştır. Bu adımların ilki sayılabilecek İzmir İktisat Kongresi 1923 yılında toplanmıştır. Yeni cumhuriyetin ekonomik modeli bu kongrede belirlenmiştir. Döneme hakim olan, milli sermayenin yaratılması ve yabancı sermayenin ülke yasaları ile uyumlu olduğu takdirde ülkedeki üretime girebileceği kararıdır. Bu karar doğrultusunda kurulan fabrikalardan birisi Zingal Kereste Fabrikası'dır. 12 Haziran 1926'da yapılan anlaşma çerçevesinde 1929 yılında Zingal Kereste Fabrikası kurulur. Kurucuları; Türkiye Kibrit İnhisarı T. A. Ş. ile Türkiye İş Bankası ve merkezi Brüksel'de bulunan Belçikalı Ozin-Allu Metier de Flandre şirketidir. Sinop'un Ayancık ilçesinde kurulan ve döneminin en büyük fabrikalarından biri olan Zingal Kereste Fabrikası, 1945 yılına kadar şirket eliyle işletilmiştir. 1945 yılında sözleşme tek taraflı feshedilmiş ve TBMM kararıyla işletme devletleştirilniştir. 24 Ocak 1980 tarihinde, KİT'lerin ve kamu varlıklarının özelleştirilmesi kararı Zingal Kereste Fabrikası'nı da etkilemiştir. Fabrika, 1992 yılında 3291 sayılı yasaya dayandırılarak özelleştirme kapsamına alınmış ve 1996 yılında da satılmıştır. 2004 yılında üretim tamamen durmuş, 2010 yılında üretim yapıları yıkılmış, binaları boşaltılmıştır. Cumhuriyetin kuruluş döneminde imtiyaz ile ya da 1930'lardan itibaren devlet eliyle kurulan fabrikalarda olduğu gibi Zingal Kereste Fabrikası da sadece üretim tesisini içeren bir yerleşke değildir. Çalışanlar için lojmanları, sosyal tesisleri barındırır. Fabrika, kurulmadan önce küçük bir sahil kasabası olan Ayancık'ın bir sanayi kenti haline gelmesini sağlamıştır. Fabrikanın mekansal etkisi ve çalışan yabancı mühendis, ustaların aileleriyle ilçe yaşamına katılması sebebiyle hem kent merkezinin hem de fabrikanın işletme alanındaki kırsal bölgenin sosyal yaşamı değişmiştir. Özelleştirme politikalarıyla fabrikanın kapatılması sonrası Ayancık'ın sosyo-ekonomik yapısı zarar görmüş, kent belleğinin önemli bir parçası olan endüstri mirası unsurları kaybedilmiştir. Tez çalışması kapsamında Zingal Kereste Fabrikası'nın kuruluşu, bir sanayi yerleşkesi olarak Ayancık için önemi ve günümüze ulaşan yapılarının koruma değerleri araştırılmıştır. Kent belleğindeki unsurlar ve mekansal izler gözetilerek koruma önerisi geliştirilmiştir.
Conservation of Kuseyri Soap Factory as an industrial heritage in Antakya

Kuseyri Sabunhanesi, Antakya'da 19. yy'da inşa edilmiş ve günümüze kadar gelebilmiş ender sabunhane yapılarından biridir. Yapı, geniş galerilerin döşemelerinde gömülü daire planlı yağ kuyuları, zemin kotunun altında bulunan taş kazanlar ve kazanların altında bulunan ocak mekanı ile üst katta düşey ahşap kafesli sabun taraklama ve istifleme alanları ile Antakya'nın bir endüstri mirasıdır. Bu çalışmanın amacı; yapının değerlerini ve sorunlarını analiz etmek ve bir koruma projesi geliştirmektir. Çalışmada uygulanan yöntem, alan çalışması, arşiv ve literatür araştırması, Türkiye'de ve çevre ülkelerdeki diğer sabunhanelerin mimari özelliklerinin incelenmesidir. Bu çalışmalar sonucunda yapının korunmaya değer, tarihi, kültürel, mimari ve ekonomik değerlere sahip olduğu belirlenmiştir. Yapının sorunları uygulanan niteliksiz ekler ve yanlış malzeme kullanımıdır. Kuzey cephede zemin katta özgün taş duvarlar yenilenmiş, birinci katta özgün gölgeleme sistemi briket ve tuğla duvarlara dönüştürülmüş, çatının kuzey bölümü yenilenmiştir. Yapının doğusunda avluya açılan yığma taş mekanlar yıkılmış, tuğla malzemeyle yığma teknikte niteliksiz dükkanlar inşa edilmiştir. Yapının bir endüstri mirası olarak korunmasına yönelik müdahale kararları geliştirilmiştir. Kuseyri Sabunhanesi, geleneksel üretimin tanıtılacağı, Antakya'nın geleneksel el sanatları üretiminin yapılacağı sabun müzesi ve geleneksel el sanatları merkezi olarak işlevlendirilmiştir. Avlu ve sokak cephelerinde özgün mimari özelliklerin yansıtılması düşünülmüş, avlunun doğusunda niteliksiz bölümün kaldırılarak yapının sokaktan algılanabilmesini sağlayan satış birimleri düzenlenmiştir. Önerilen işlevsel, yapısall ve biçimsel müdahaleler, Kuseyri Sabunhanesi'nin bir endüstri mirası olarak korunmasına katkı sağlayacaktır.
Locating the structure-agency dichotomy in architecture: Workers' club as a type of social condenser in the soviets 1917-32

ÖZ SOSYAL YAPI - AKTÖR ÇATIŞMASINI MİMARLIK ÜZERİNDEN YENİDEN DEĞERLENDİRMEK: SOVYETLER'DE TOPLUMSAL YOĞUNLAŞTIRCI OLARAK İŞÇİ KULÜPLERİ 1917- 32 Önen, Hasan Isben Y. Lisans, Mimarlık Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Güven Arif Sargın Ocak 2006, 112 sayfa Bu tez Ekim Devrimi sonrası 1917- 32 yılları arasında mimarlığın toplumu dönüştürme araçlarının en önemlisi olarak görüldüğü Sovyetler Birliği'ne odaklanıyor. Bu çerçevede en etkin değişimin üzerinden planlandığı, yeni ve kolektif bir yaşam tarzının mimari öngörüsü olan ve 'toplumsal yoğunlaştırıcı' olarak adlandırılan yapılar üzerinden sosyal aktör ve sosyal yapı tartışması yeniden konumlandırılıyor. Toplu olarak hareket etmenin, üretmenin ve yaşamanın yüceltildiği, mimarlığın bir propaganda ve dönüştürme aracı olarak görüldüğü bir dönemde yaratıcı bireyin kendi iç dünyasındaki kavramlara ve doğrulara sahip çıkma çabası dönemin iki önemli mimarı Konstantin Melnikov ve Ivan Leonidov'un tasarladıkları işçi kulüpleri üzerinden irdeleniyor. Sonuç bölümünde ise bu tartışmanın ışığında Türkiye'de cumhuriyet ile kurulmaya başlanan ve bir tür 'toplumsal dönüştürücü' olarak görülebilecek olan Halkevleri'nin eleştirel bir genel değerlendirmesi yapılıyor.
A model proposal for sustainable project management

İnsanların ihtiyaçlarından kaynaklanan eylemler, zaman geçtikçe daha karmaşık ve lüks bir şekilde değişmiştir. Bu eylemlerin uygulanmasına yardımcı olacak projeler de daha karmaşık bir şekilde yürütülmüştür. Sonuç olarak, insanların değişen ihtiyaçları ile değişen zaman, onları, farklı bir yoldan gelişmesi gereken proje yönetim sistemine yönlendiren ekonomik, sosyal, kültürel ve çevresel kaynakları tüketmeye yöneltmiştir. Günümüzdeki tartışmalar sürdürülebilirlik üzerine olduğundan, insanların sürdürülebilirlik ihtiyaçlarını buna göre karşılamak için proje yönetim sistemi geliştirilmelidir. Yöneticiler projelerin geleceklerini sürdürülebilir kılmaktan kaçınmamalı ve proje kapanışından ziyade geleceğini düşünmelidirler. Bu düşünce bu çalışmanın amacına önderlik etmekte olup, bu çalışma sürdürülebilir bir proje yönetim sisteminin proje yöneticileri için rehber olmasını önermektir. Bu modeli önermek için, öncelikle, proje yönetimi kavramları, sürdürülebilirlikle ilgili genel kavramlar ve sürdürülebilir proje yönetimi ile ilgili literatür araştırmaları bu çalışmaya dahil edilmiştir. Ardından, inşaat alanında uygulanan uygulamaları anlamak için seçilen sürdürülebilir projelerin yöneticileri ile görüşme yapılarak Türkiye'deki mevcut sürdürülebilir yönetim yaklaşımları üzerine araştırmalara yer verilmiştir. Son olarak, geleneksel kavramları ve sürdürülebilir proje yönetim sistemi kavramlarını analiz ettikten ve karşılaştırdıktan sonra sürdürülebilir proje yönetim sistemi için bir model önerilmektedir. Sürdürülebilir projeler için, nihai kapatma yerine binaların, ürünlerin ve hizmetlerin güçlendirilmesini, yeniden kullanımı ve / veya işlevsel olarak değiştirilmesini teşvik etmeyi öneren sistem ve aşamaları anlatılmıştır. Önerilen model projenin sürdürülebilirliğini amaçladığından, model periyodik olarak kendisini kontrol etmeli ve mevcut ekonomik, sosyal, siyasi ve çevresel koşulları analiz etmeli ve kentsel ölçekli projeyle olan bağlantısını kaybetmeden, bu koşullara göre kapanıştan ziyade sürdürülebilirliği sağlamak için gerekli önlemlerin alınmasını sağlamalıdır.
Batılılaşmanın Osmanlı dini mimarisine mekansal etkileri üzerine bir araştırma; 18.-19. yy. da Ankara kent merkezinde inşa edilen cami ve mescitler

Osmanlı'da 18 -19. yüzyıllar, diğer sanat dallarında olduğu gibi mimaride de Batı etkilerinin görüldüğü dönemlerdir. Batıda yaygın olan çok hareketli ve zengin bezemeli sanat zevki, 18. yy'dan sonra Osmanlı sanatında hissedilmeye başlamış ve başta başkent İstanbul olmak üzere Anadolu'nun diğer kentlerinde değişime neden olmuştur. Çağlar boyu önemli olaylara ev sahipliği yapmış kentlerden biri olan Ankara'nın bu değişim sürecinde mimari açıdan ortaya koyduğu tutum önemlidir. Bu çalışmada Batılı akımların Ankara mimarisi üzerindeki etkileri incelenmiş ve bu incelemenin, geçmişşten gelen anlamlarla yüklü mekan anlayışının yanında değişimlerin gözlenebildiği yapı grubu olması nedeniyle cami ve mescitler üzerinde yapılması uygun bulunmuştur. Buradan yola çıkarak; çalışmanın ilk bölümünde, Klasik ve Batılılaşma Dönemi Osmanlı mimari anlayışı ile cami ve mescit mimarisi değerlendirilmiştir. İkinci bölümde ise tarihsel süreçte Ankara kentinin geçirdiği değişime yer verilerek Batılılaşma Dönemi cami ve mescitleri üzerinde durulmuştur. Bu kapsamda 18. yy. başından 20. yy başına kadar geçen iki yüz yıllık dönemde Ankara İli, Altındağ İlçesi'nde inşa edilen on bir adet cami ele alınmış ve söz konusu camilerin mimari özellikleri tespit edilmiştir. Yapılan araştırmalar sonucunda; önceki dönem cami ve mescitlerin mimari özelliklerinden yola çıkılarak, Batılı akımlar etkisinde Ankara'da inşa edilen cami ve mescitlerin mimari özellikleri değerlendirilmiştir.
An experimental study on load bearing timber glass composite shear walls under monotonic and cylic loadings

Ahşap-cam kompozit yapı elemanlarının potansiyelinin bilincinde, gelecek beklentileri karşılamak amacıyla, Woodwisdom-Net Araştırma Programı kapsamında bir Avrupa Projesi geliştirilmiştir. Uluslararası düzenlenen proje konsorsiyumunda Avusturya, Almanya, İsveç, Türkiye, Slovenya, Şili ve Brezilya bulunmaktadır. Disiplinler arası köprü oluşturan bu proje, üniversiteler, araştırma kurumları ve sanayi ortakları tarafından desteklenmektedir. İlgili alanda önemli deneyime sahip katılımcılar, WoodWisdom - Net Araştırma Programına, ERA- NET WoodWisdom - Net 2 projesi çerçevesinde kabul gören bu orman tabanlı uluslararası araştırma ve geliştirme projesini sunmuşlardır. Her ülke kendi ulusal finansman kuruluşları tarafından desteklenmektedir. Türkiye Bilimsel ve Teknik Araştırma Kurumu, Türkiye'nin ulusal fon organizasyonudur. Uluslararası proje başlığı 'The Application of Load Bearing Timber-Glass Composite Structures for Building Construction' olan proje, Türkçe başlık olarak 'Ahşap-Cam Kompozit Yapı Elemanlarının Bina Taşıyıcı Siteminde Uygulanması' adını taşımaktadır. Bu projede, deneysel olarak çalışmaları süren yük taşıma özelliğine sahip 'ahşap-cam kompozit' kiriş, kolon ve perde duvar elemanlarının uzun süreli mukaveet ve atmosfer testleri ile yapıda kullanılabilecek pratik uygulama metotlarının oluşturulması ve kurgulanmak istenen taşıyıcı yapı sistemin ulusal veriler ışığında optimizasyonunu hedeflemektedir. Böylelikle yapı sektöründe kabul görerek mutedil yapı sistemleri ile rekabet edebilecek bir ürün elde edilmesi mümkün olacaktır.
Tuzla bölgesi, ahşap evler ve korunmaları üzerine bir araştırma

Çok değişkenli kültür birikiminin katkıları sonucu, tarımsal düzene geçişle birlikte başlayıp gelişen, konut mimarisinin büyük bir bölümünü ahşap oluşturmaktadır. İnsanların toplumsal davranışları, yeni gereksinimler meydana getirmekte bu da fiziki çevrenin değişimine sebebiyet vermektedir. Kentleşmiş yerleşimlerde kentin modern diye adlandırılan mekansal birimleri yanında, geçmişşin sosyal davranışlarını günümüze aktaran tarihi yapılar da bulunmaktadır. İnsan davranışlarının, o günün mantıksal değerleri ile birleşmesi sonucu meydana gelmiş bu yapılar, aynı fonksiyonu taşıyan grupları içinde yapısall bir konsepte sahiptirler. Parsel kullanımları, plan çözümlemeleri, cephe düzenleri bu ikili ilişkinin neticesinde tasarlanmıştır. Bütün bu özellikleri bünyesinde bulunduran geleneksel konut mimarimizin yoğun olarak bulunduğu tarihi kentsel yerleşimlerde, hızla gelişen şehirleşmeye karşı gereken tepkiyi veremeyen yapıların korunması geleceğe doğru bir şekilde aktarılabilmesi için farklı ölçeklerde belgeleme çalışmaları yapılmalıdır. Bu çalışmada İstanbul'un deniz kenarında olan önemli ilçelerden biri Tuzla Bölgesi'nin günümüzde hala ayakta olan tescilli sivil mimarı yapısı, yapıların durumu, yapım teknikleri, konutların cephe analizleri ve düzenlemeleri ele alınmıştır.'Tuzla Bölgesi, Ahşap Evler ve Korunmaları Üzerine Bir Araştırma' adlı bu tezin giriş bölümünden sonuç bölümüne kadar çalışma alanının ve yakın çevresinin tarihsel süreçte geçirdiği değişimler, bu değişimlerin ahşap mimarisine etkisi, yapıların koruma anlayışına bağlı örneklendirmeler ve bulunduğu çevrenin zaman içindeki fiziki ve sosyolojik değişimi göz önünde bulundurularak mimari olarak değerlendirmeleri yapılmıştır.
Energy and environmental performance based decision support process for early design stage of residential buildings

Türkiye'deki binaların enerji ve çevresel performansını arttırmak için kullanılan tasarım karar desteğindeki sistematik yaklaşım eksiklikleri, bu çalışmanın ana konusu olarak ele alınmıştır. Bina performansının değerlendirilmesinde ve geliştirilmesinde sayısal yöntemlerin nadiren kullanımı, tasarımda bilgilendirme desteğine duyulan ihtiyaç ve sistematik bilgi birikimi ile yapı uygulamaları arasındaki bağlantının kurulamaması, ikincil sorunlar olarak görülmüştür. Bu tez esas olarak, erken tasarım aşamasındaki konut yapılarında mimarlara yardımcı olan karar destek sürecinin kullanılabilirliğini test etmeyi amaçlamaktadır. Türkiye'nin sıcak ve nemli iklim bölgesinde bulunan, erken tasarım aşamasındaki konut yapılarının yıllık ısıtma, soğutma tüketimi için harcanan enerji ve kullanıma ait karbondioksit salınımındaki en etkili parametrelerin belirlenmesi açısından tasarım parametreleri ve iklim değişikliğinin bina performansı üzerinde yol açtığı belirsizliklerin hesaplanması bu çalışmanın önemli bir hedefidir. Tezde, girdi değişkenleri ve bina performans göstergeleri arasındaki ilişki, İzmir, Türkiye'de bulunan bir konut yapısı için belirsizlik ve kapsamlı hassasiyet analizleri kullanılarak incelenmiştir. Bu süreç, piyasadaki bir mimar ile yapılan kullanılabilirlik testiyle de desteklenmiştir. Sonuçlar, girdi ve çıktı parametreleri arasındaki hassasiyetin, öngörülen iklim koşulları ve binadaki farklı kat seviyelerine göre değiştiğini göstermektedir. Güney - batı, kuzey - doğu cephelerindeki pencerelerin güneş ısısı kazanım katsayısı ve pencerelerin U değerlerinin, enerji ve çevresel performans üzerindeki en etkili parametreler olduğu ortaya çıkmıştır. Önerilen karar destek sürecinin, seçilen yapının erken tasarım aşamalarında uygulanabilir olduğu onaylanmış ve sistematik karar destek yaklaşımının önemi konusunda yapı uzmanı üzerinde bir farkındalık yaratmaya yardımcı olduğu gözlenmiştir.