turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Engelli çocuğu olan anne babaların tolerans düzeylerine göre tükenmişlik durumları

Bu araştırmanın amacı bazı değişkenlere göre engeli çocuğu olan anne babaların tolerans düzeylerine göre tükenmişlik durumlarının incelenmesidir. Bu amaç doğrultusunda 2011 2012 eğitim-öğretim yılında Amasya Dli'nde faaliyet gösteren 8 sekiz rehabilitasyon merkezinde engelli çocuğu bulunan 265 baba, 308 anne araştırma kapsamına alınmıştır. Veri toplama araçları olarak, Maslack ve Jacson ( 1986 ) tarafından geliştirilen Ergin ( 1992 ) tarafından Türkçeye uyarlama çalışmaları yapılan ve Duygun (2001) tarafından engelli çocuk sahibi aileler için düzenlenen Maslack Tükenmişlik Ölçeği, Ersanlı tarafından geliştirilen Tolerans Ölçeği ve araştırmacı tarafından geliştirilen Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde, Pearson Moment Çarpımları Korelasyon Katsayısı Testi, Kovaryans Analizi Testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda annelerin tolerans düzeyi arttıkça, duygusal tükenmişlik düzeylerinin düştüğü ( p < .05), Babaların tolerans düzeyi arttıkça, duygusal tükenmişlik düzeyinin düştüğü ( p < .05), çocuğunun engelliyle ilgili eğitim alan annelerin tolerans düzeyleri daha yüksek bulunmuştur. Çocuğunun engeliyle ilgili eğitim alan annelerin tolerans düzeylerine göre duygusal tükenmişlikleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Çocuğunun engelliyle ilgili eğitim alan babaların tolerans düzeyleri daha yüksek bulunmuştur ve çocuğunun engeliyle ilgili eğitim alan babaların tolerans düzeylerine göre duygusal tükenmişlikleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki yoktur. Bulgular ışığında öğrencilere, ailelere, araştırmacılara ve okul psikolojik danışmanlarına önerilerde bulunulmuştur.
Meme kanserli hasta eşlerindeki öfke ifade tarzlarının anksiyete ve depresyonla ilişkisi

Bu çalışma meme kanserli hastaların eşlerinin öfke ifade tarzlarının anksiyete ve depresyonla ilişkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın verileri Nisan 2009 - Eylül 2009 tarihleri arasında Atatürk Üniversitesi Aziziye Araştırma Hastanesi ile Bölge Eğitim ve Araştırma Hastanesi Genel Cerrahi Kliniklerinde toplanmıştır. Araştırmanın evrenini Atatürk Üniversitesi Aziziye Araştırma Hastanesi ve Bölge Eğitim ve Araştırma Hastanesi Genel Cerrahi kliniğinde yatmakta olan meme kanseri tanısı konmuş hastaların eşleri oluşturmuştur. Çalışmayı örneklem kriterini taşıyan ve araştırmaya katılmayı kabul eden 45 hasta eşi oluşturmuştur. Veriler soru formu, Sürekli öfke-öfke ifade tarz ölçeği ve Hastane Anksiyete ve Depresyon Ölçeği ile toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde yüzdelik dağılımlar, ortalamalar, Kruskal-Wallis testi, Mann-Whitney U testi ve Pearson korelasyon analizi kullanılmıştır. Hastaların eşlerinin sürekli öfke puan ortalaması 23 .2 6.2, öfke kontrol puan ortalaması 23 .1 6.1, öfke dışa puan ortalaması 18 .0 5.6, öfke içe puan ortalaması 17.4 3.2 HAD Ölçeği anksiyete puan ortalaması 16.4 1. 8 ve depresyon puan ortalaması 17.7 2. 5 olarak bulunmuştur. Ölçekler arasında yapılan korelasyon analizi sonucunda sürekli öfke ve öfke dışa alt boyutu ile anksiyete arasında istatistiksel olarak negatif yönde anlamlı bir ilişki olduğu saptanmıştır (p<0.05). Öfkesini dışa vuran hasta eşlerinin anksiyetesinin daha düşük olduğu belirlenmiştir. Meme kanserli hastaların eşlerinin anksiyete ve depresyon düzeyi ; kesme puanının çok üstünde maksimum değere yakın bulunmuştur. Meme kanserli hastaların eşlerinin öfkeyi içe atma düzeylerinin yerleşim merkezlerine göre incelendiğinde, öfkelerini en fazla içine atanların ilçelerde yaşayanlar olduğu görülmüştür. Araştırma sonuçları doğrultusunda hastaların eşlerinin sürekli öfke ve öfke ifade tarzlarının anksiyete ve depresyon üzerinde etkili olduğu görülmüştür. Bu doğrultuda hastaların eşlerine düzenli aralıklarla öfke kontrolü eğitimi yapılması önerilebilir.
Sosyal bilgiler dersinde kazandırılması gereken değerlerin ailelerin sosyo ekonomik durumlarına göre incelenmesi

Bu çalışmada, Sosyal Bilgiler Öğretim Programı'nda yer alan değerlerin ailelerin sosyoekonomik yapılarına göre incelenmesi ve aileler tarafından bu değerlerden hangilerine öncelikverildiğinin tespit edilmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla Kastamonu ilinde bulunan ve sosyo-ekonomik yapı açısından 3 farklı seviyede olduğu saptanan 3 ortaokulun velileri üzerinde görüşme formu uygulanmıştır. Bu formlar sonucunda elde edilen veriler, tablolar üzerine işlenmiştir. Bu araştırmanın örneklemi, random şekilde seçilen 3 farklı sosyo-ekonomik düzeye sahip okuldaki 90 öğrenci velisinden oluşmaktadır. Bu çalışmada nitel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Veriler, sosyo-ekonomik yapı bakımından farklı olan 3 ortaokuldaki öğrenci velileri ile yarı yapılandırılmış görüşme yapılarak ve görüşme formu uygulanarak toplanılmıştır. Görüşme formlarında velilere uzman görüşü ve diğer araştırmacıların görüşleri alınarak hazırlanmış 10 soru sorulmuştur. Veriler betimsel analiz yoluyla çözümlenmiştir. vBu araştırmadan elde edilen sonuçlara göre, söz konusu öğrenci velilerinin, Sosyal Bilgiler dersinde kazandırılmasını bekledikleri öncelikli değerlerin, sosyo-ekonomik yapılarına göre farklılaştığı sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca ailelerin gelir durumuna, ailelerdeki birey sayısına, velilerin öğrenim durumuna ve çalıştıkları meslek grubuna göre de incelendiğinde, ailelerindeğer önceliklerinde farklılaştığı sonucuna ulaşılmıştır. 3 sosyo-ekonomik gruptaki tümvelilerin en çok öncelik verdikleri 3 değerin saygı, vatanseverlik ve dürüstlük olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bu araştırma, son dönemlerde akademik ve politik açıdan önem verilen değerler eğitimininsosyo-ekonomik yapıya göre incelenmesi nedeniyle önemlidir. Değerler eğitiminde velilerinöncelikleri ortaya çıkarılmıştır. Sosyo-ekonomik yapılara göre de bu değerlerin incelemesi yapılmıştır.
Ayaktan kemoterapi alan hastalara bakım veren aile bireylerinin sağlık anksiyeteleri ve sağlıklı yaşam biçimi davranışları arasındaki ilişki

Çalışma ayaktan kemoterapi alan hastalara bakım veren aile bireylerinin sağlık anksiyeteleri ve sağlıklı yaşam biçimi davranışları arasındaki ilişkiyi belirlemek amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini Mersin Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezi'ne kemoterapi almak için başvuran 107 hasta yakını oluşturmaktadır. Veriler ''Sosyo-demografik özelliklere ilişkin anket formu'', ''Sağlık Anksiyetesi Envanteri '' ve ''Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışları Ölçeği '' kullanılarak toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde sınıflandırılmış değişkenler için sayı ve yüzdeler, sürekli değişkenler ve ölçek puanları için minimum, maksimum ve medyan değerleri kullanılmıştır. Ek olarak Shapiro Wilk, Mann Whitney U, Kruskal Wallis ve Dunn testlerinden yararlanılmıştır. Araştırmada bakım veren aile üyelerinin yaş ortalaması 45,03 13 olup, %51.4'ü 41-60 yaş aralığındadır. Bakım verenlerin % 72'sinin kadın, %62,6'sının evli, %37,4'ünün ortaokul-lise mezunu, %65.4' ünün ise çalışmadığı saptanmıştır. Bakım veren aile bireylerinin hastalık ve sağlığa ilişkin özelliklerine bakıldığında ise; %62'sinin sigara, %86'sının ise alkol kullanmadığı, %49,5'inin kronik bir hastalığı olduğu saptanmıştır. Çalışmamızda kadın bakım verenlerden boşanmış olanların, çalışmayanların, geliri giderinden az olanların, BKI yüksek olanların ve kronik hastalığı olanların sağlık anksiyetelerinin daha yüksek olduğu ve sağlıklı yaşam biçimi davranışlarını daha az yerine getirdikleri saptanmıştır. Çalışmada SAE gövde boyut alt boyut puanı ile SYBDÖ sağlık sorumluluğu alt grup puanı arasında pozitif yönde, çok zayıf ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiştir. SAE ek boyut alt boyut puanı ile SYBDÖ kendini gerçekleştirme alt grup puanı arasında ise negatif yönde, çok zayıf ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğu saptanmıştır.
Aile danışmanlığının engelli çocuk annelerindeki anksiyete, depresyon ve stres düzeylerine etkisi

Amaç: Bu çalışmada aile danışmanlığının, engelli annelerindeki anksiyete, depresyon ve stres düzeyleri üzerine etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırma, MEB denetimindeki Erzurum ili Çizmelioğlu Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi'nde araştırma tarihinde eğitim almakta olan 200 engelli çocuktan rastgele seçilen 80 çocuğun annesi üzerinde yapıldı. 40 anne çalışma gurubu ve 40 anne de kontrol gurubu olmak üzere iki gruba ayrıldı. Çalışma gurubundaki annelere sekizer kişilik guruplar halinde, her guruba altı seans olmak üzere, aile danışmanlığı hizmeti verildi. Çalışmanın başında, danışmanlık bittikten hemen sonra ve üç ay sonra olmak üzere üç defa, Beck Anksiyete Ölçeği, Beck Depresyon Ölçeği ve Algılanan Stres Ölçeği uygulandı. Kontrol gurubuna ise danışmanlık verilmeden, aynı şekilde, üçer defa aynı anketler uygulandı. Çalışmamızda verilerimiz SPSS ile analiz edildi. Tanımlayıcı istatistiklerde kategorik veriler için sayı ve yüzde; nümerik veriler için ortalama ve standart sapma sunuldu. Numerik değişkenlerin normal dağılıma uygunluğu Histogram grafiği ile incelendi. Hipotez testleri olarak Student t testi, Mann-Whitney U testi, Tekrarlayan ANOVA, Tek Yönlü ANOVA, Ki-Kare ve Fisher's Exact testleri kullanıldı. İstatistiksel olarak önemlilik sınırı p<0, 05 kabul edildi. Bulgular: Çalışmamıza katılan annelerin ortalama yaşı 42,14 10, 01 yıl, engelli çocukların yaş ortalaması ise 13,49 8, 82 yıl olarak bulundu. Çocukların engellerinin fark edilme yaşı ortalama 15,84 17, 55 ay idi. Çalışma gurubundaki annelerin 1. ASÖ, 1. BDÖ ve 1. BAÖ ortalama puanları sırasıyla 17 ,87 4,87, 13,58 5, 79 ve 19,95 11, 06 idi. 2. ASÖ, 2. BDÖ ve 2. BAÖ ortalama puanları sırasıyla 14 ,79 4,33, 9,77 5, 00 ve 17,15 10, 30 olarak saptandı. 3. ASÖ, 3. BDÖ ve 3. BAÖ ortalama puanları ise sırasıyla 14 ,38 4,42, 10,05 6, 13 ve 16,51 9, 32 olarak bulundu. Çalışmamızın ana çıktısı çalışma gurubundaki annelerin danışmanlık öncesi ve sonrası ASÖ, BDÖ ve BAÖ ortalama puanları arasındaki değişikliklerdi. Danışmanlık sonrası yapılan ikinci testlerdeki ortalama ASÖ, BDÖ ve BAÖ puanları ilk testteki ortalama puanlardan anlamlı olarak düşük bulundu (p değerleri sırasıyla p<0,001, p<0, 001 ve p<0,001). Kontrol gurubundaki annelerin ise 1. ve 2. ASÖ, BDÖ ve BAÖ ortalama puanları arasında anlamlı fark saptanmadı. Ne çalışma gurubundaki annelerin, ne de kontrol gurubundaki annelerin 2. ve 3. ASÖ, BDÖ ve BAÖ ortalama puanları arasında anlamlı fark saptandı. Sonuç: Engelli anneleri, toplumun diğer bireylerinden daha fazla anksiyete, depresyon ve strese maruz kalmaktadırlar ve daha çok psikolojik desteğe ihtiyaç duymaktadırlar. Aile danışmanlığı engelli annelerinin ihtiyaç duyduğu bu desteği karşılayabilir. Çalışmamızda uyguladığımız danışmanlık programının annelerin anksiyete, depresyon ve stres puanları üzerinde olumlu etkiler gösterdiği saptanmıştır. Verilen bu danışmanlık hizmetinin yaygınlaştırılmasıyla engelli annelerinin, engelin verdiği psikolojik sorunlarla daha kolay başa çıkması beklenebilir.
Serebral palsili çocukların fonksiyonel seviyeleri ve ekstremite dağılımlarının ebeveynlik stres düzeyine etkileri

Bu çalışmanın amacı; serebral palsili çocukların fonksiyonel seviyeleri ve ekstremite dağılımlarının ebeveynlik stres düzeyine etkilerinin incelenmesidir. Araştırmaya 4-12 yaş arası yaş ortalamaları 7,64 2, 79 olan 25 kuadriparetik, 23 diparetik, 25 hemiparetik toplam 73 spastik serebral palsili çocuk ve bu çocukların ebeveynleri dahil edilmiştir. Çocukların ekstremite dağılımları belirlendikten sonra fonksiyonel seviyeleri Kaba Motor Fonksiyon Sınıflandırma Sistemi (Gross Motor Function Classification System, El Becerileri Sınıflandırma Sistemi (Manual Ability Classification System, İletişim Becerileri Sınıflandırma Sistemi (Communication Function Classification System ile değerlendirilmiştir. Eşlik eden problemler hastane dosyalarından elde edilmiş ve kognitif seviyeler (intelligence quotient belirlenmiştir. Ebeveynlere Ebeveyn Stres İndeksi Kısa Formu kullanılarak anket uygulanmıştır. Çalışmada serebral palsili çocuğa sahip ebeveynlerin stres düzeyi ile çocuğun ekstremite dağılımı, GMFCS seviyesi, MACS seviyesi, CFCS seviyesi, ebeveyn yaşı ve sosyal güvence varlığı ile ilişkili istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmıştır (p<0,05). Anneler ile babalar arasındaki stres düzeyi arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık gözlenmiştir (p<0,05). Eğitim seviyesi, bakıcı desteği ve medeni duruma bağlı olarak anlamlı farklılık oluşmamıştır (p>0,05). Spastik serebral palsili çocuklara sahip ebeveynlerin ebeveynlik stres düzeyleri çocukların fonksiyonel seviyelerinden ve ekstremite dağılımlarından etkilenmektedir.
Kanser hastasına bakım veren aile bireylerinin bakım verme yüklerinin belirlenmesi

Bu çalışma, kanser hastasına bakım veren aile bireylerinin fiziksel, sosyal, duygusal ve ekonomik etkilenimlerini ve bakım veren aile üyesinin sosyodemografik özellikleri ile bu özelliklerin bakıcı yükü ile ilişkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın evrenini, 02 Ocak 2011- 02 Mart 2011 tarihleri arasında Samsun Mehmet Aydın Eğitim ve Araştırma Hastanesi Radyasyon Onkolojisi Servisinde yatarak tedavi alan kanser hastalarına primer bakım veren 273 aile bireyi oluşturmuştur. Win Episcope 2,0 programıyla örneklem büyüklüğü minimum 160 olarak belirlenmiş, araştırma kapsamına belirlenen tarihler arasında serviste tedavi alan kanser hastalarının primer bakıcısı olan, araştırmadan dışlanmasını gerektirecek bir nedeni olmayan, araştırmaya katılmayı kabul eden tüm aile bireyleri (195 kişi) alınmıştır. Verilerin toplanmasında hastayla ilgili bilgilerinde yer aldığı soru formu ve ''Zarit Bakıcı Yükü Ölçeği'' kullanılmıştır. Ölçeğin Türkçe'ye uyarlanması, geçerlilik ve güvenirlik çalışması İnci tarafından 2006 yılında yapılmıştır. Ölçekten en az 0, en fazla 88 puan alınabilmektedir. Ölçek puanının yüksek olması, yaşanılan sıkıntının yüksek olduğunu göstermektedir. Veriler bilgisayarda SPSS 17,0 paket programı ile değerlendirilmiştir. Verilerin istatistiksel değerlendirilmesinde; Tanımlayıcı istatistikler, Spearman korelasyon analizi, Kruskal Wallis ve Mann-Whitney U testleri kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen verilere göre; Araştırmaya dahil edilen bakım verenlerin yaş ortalaması 37,24 11, 68 olup, %56,4'ünün kadın olduğu ve %71,3'ünün evli olduğu tespit edilmiştir. Bakım verenlerin %43,6'sının hastanın çocuğu olduğu ve %71,3'ünün çalışmadığı, %49,2'sinin ise eğitim durumunun ilköğretim olduğu saptanmıştır. Araştırma kapsamına alınan bakım verenlerin Bakım Verme Yükü Ölçeği'ne göre puan ortalaması 39,02 18, 44 (14-88) olarak elde edilmiştir. Araştırma kapsamına alınan bakım verenlerin eğitim düzeyinin (p<0,01), hastaya bakım verme sürelerinin (p<0,001), hastanın cinsiyetinin (p<0,05), hastaların yardımsız tuvalete gidebilmesinin (p<0,001), idrarını (p<0,001) ve dışkısını kontrol edebilmesinin (p<0,001) bakım yükünü etkilediği bulunmuştur. Hastanın yaşı ve bakım verenin yaşı ile bakım verme yükü ölçek puanı arasındaki ilişkinin önemli olmadığı, bakım verenin cinsiyeti ve medeni durumunun bakım yükünü etkilemediği bulunmuştur (p>0,05). Bu konuda hemşirelerin kanserli hastalara bakım veren aile bireylerinin yaşayabileceği güçlüklere, bakım yüküne ve diğer sorunlara ilişkin farkındalık oluşturması ve onların sorunlarını göz ardı etmemesi önerilmektedir.
İlkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin psiko-sosyal gelişimine ana-baba tutumunun etkisinin incelenmesi

Bu araştırma ilkokul 4. sınıf öğrencilerinin psiko - sosyal gelişimlerine anne-baba tutumlarının etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla araştırmaya 300 ilkokul 4. sımf öğrencisi ve ailesi alınmıştır. Çocukların psiko - sosyal gelişimlerini ölçmek için Prof. Dr. Fatma BAŞARAN tarafından geliştirilen ' Psiko - Sosyal Gelişim Ölçeği'ni ebeveynler cevaplamıştır. Anne - baba tutumunu ölçmek için Suna POLAT tarafından geliştirilen ' Ana - Baba Tutum Ölçeği ' çocuklara uygulanmıştır. Anne - babanın eğitim düzeyi, ekonomik düzeyi, çocuğun kardeşinin olup olmadığı, kaçıncı çocuk olduğu, anaokuluna gidip - gitmediği gibi bilgileri içeren çocuğa ve aileye ait demografik bilgiler ise ' Aile Bilgi Formu ' ile elde edilmiştir. Araştırma bulguları; Ki - Kare, Fisher Kesin Ki - Kare istatistiksel analizleri ile değerlendirilmiştir. İstatistiksel düzeyde önemsiz bulunan bulgular, yüzde dağılımlarına göre değerlendirmeye alınmıştır. Araştırma sonucunda demokratik tutum uygulayan anne - babaların sayısı, otoriter tutum uygulayan anne - babaların sayısına göre daha fazladır. Cinsiyet yönünden anne-baba tutumları arasında bir fark yoktur. Anne ve babanın eğitim düzeyi yükseldikçe demokratik tutum uygulama oranlan da artmaktadır. Kardeş sayısına göre, üçten daha fazla kardeşe sahip olan çocukların anne - babalarının otoriter tutum uygulama oranlan da artmaktadır. Aynca ortanca çocuklar ilk ve son çocuklara göre anne ve babalanın daha fazla otoriter olarak algıladıkları bulunmuştur. Kız çocuklann psiko - sosyal gelişim puanlannın erkek çocuklara göre daha yüksek olduğu görülmüştür. Demokratik anne - babalann çocuklarının, kendi kendini yönetme, ilgiler ve fertler arası ilişkilerde otoriter tutum sergileyen anne - babalann çocuklanna göre daha başanlı olduklan bulunmuştur. Ailelerin sosyo - ekonomik düzeyleri arttıkça çocuklann psiko - sosyal gelişim ölçeğinde başanlı olma oranlannın da arttığı görülmüştür. Anaokuluna giden çocuklann psiko - sosyal gelişim ölçeğinde daha başanlı olduğu bulunmuştur. Bir veya iki kardeşi olan çocuklar ve ilk çocuklar psiko - sosyal gelişim ölçeğinde daha başarılı olmuşlardır. Anne - babanın eğitim düzeyi arttıkça çocuklann psiko - sosyal gelişim ölçeğinde başanlı olma oranlannın da arttığı bulunmuştur. Çocuklann psiko - sosyal gelişim Ölçeğinin fertler arası ilişkiler alt bölümündeki başanlanmn, diğer bölümlere göre daha az olduğu bulunmuştur.
Multiple sklerozlu hastalara bakım verenlerin bakım yükleri ve etkileyen faktörlerin belirlenmesi

Amaç: Bu Araştırma, multiple sklerozlu hastalara bakım verenlerin bakım yükleri ve etkileyen faktörlerin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Materyal ve Metot: Tanımlayıcı nitelikte olan bu araştırma, Atatürk Üniversitesi Araştırma Hastanesi Nöroloji Kliniği ve Polikliniği'nde 01.01.2014-28.09. 2014 tarihleri arasında yapılmıştır. Amaçlı örneklem yöntemi uygulanarak yapılan hesaplamalarda örneklem sayısı 380 olarak bulunmuştur. Araştırmaya, uzman bir nörologla işbirliği yapılarak Genişletilmiş Özürlülük Durum Ölçeği puanı beşin üzerinde olan hastaların bakım vericileri alınmıştır. Bu nedenle araştırma 92 bakım verici ile tamamlanmıştır. Veriler, araştırmacılar tarafından hazırlanan Anket Formu ve Zarit Bakım Yükü Ölçeği ile toplanmıştır. Elde edilen veriler SPSS paket programında değerlendirilmiştir. Bulgular: Araştırmaya katılan bakım vericilerin yaş ortalamasının 38 yaş ve üzerinde olduğu bulunmuştur. Bakım vericilerin çoğunluğunun kadın, ev hanımı, ilköğretim mezunu ve SSK sağlık güvencesine sahip oldukları belirlenmiştir. Bakım vericilerin çoğunun 1-2 çocuğa sahip oldukları ve hastalarıyla aynı ev ortamını paylaştıkları tespit edilmiştir. Yaş ilerledikçe bakım yükünün arttığı bulunmuştur. Araştırmaya katılan bakım vericilerin Zarit Bakım Yükü Ölçeği' ne göre puan ortalaması 25 .44 9.50 (9-59) olarak elde edilmiştir. Sonuç: Multiple sklerozlu hastalara bakım verenlerin orta ve ciddi düzeyde yüke sahip olduğunu belirlenmiştir. Yaş ilerledikçe puan ortalamalarının yükseldiği belirlenmiştir. Bakım vericiler arasında erkek, evli ve çocuk sahibi olan, eğitim düzeyi düşük, geliri giderinden fazla olan bakım vericilerin puan ortalamalarının anlamlı derecede yüksek olduğu bulunmuştur.
Diyaliz hastalarının aile işlevselliğinin incelenmesi

Bu araştırmanın amacı sosyal hizmet uzmanlarının psikolojik dayanıklılıklarının ikincil Aileye atfedilen kavramlar toplumdan topluma farklılık göstermektedir. Bireyler herhangi bir krizle karşılaştıklarında, bu krizlerin çözümlenmesinde en önemli sosyal destek kaynağı aileleridir. Ailede ortaya çıkan krizler nedeniyle aile üyeleri işlevlerini yerine getirmekte zorluk çekebilir ya da işlevlerini yerine getiremez. Ailede işlevlerin biri ya da birkaçında sorun çıkması halinde, aile bu durumdan olumsuz etkilenebilir. Ailenin bir üyesinde ortaya çıkan herhangi bir kronik hastalık durumunda da aile krize sürüklenebilir. Hastalığın tanısı, tedavi süreci, hastalığa uyum sürecinin zor olması, hastalığı kabullenmeme, ailede süregelen alışkanlıkların hastalığın ortaya çıkmasıyla birlikte farklılaşması ve bununla birlikte ailede rollerin değişmesi kronik hastalıklar sürecinde yaşanan krizlerdir. Kronik hastalıkla birlikte meydana gelen bu krizler neticesinde olumsuzlukları en aza indirgemek adına kronik hastalığa sahip bireyleri, tek başına değil de bütüncül ve sistemik bakış açısıyla değerlendirmek daha doğru olacaktır. Bu araştırmada kronik böbrek yetmezliğine sahip olup, diyalize girmek zorunda olan, hastalığından dolayı zamanının belli bir kısmını diyalizde geçiren diyaliz hastalarının aile işlevsellikleri bazı değişkenlere göre incelenecektir. Araştırmanın çalışma grubunu Ankara'da bulunan iki özel diyaliz merkezi ve bir üniversite hastanesinin diyaliz bölümünde tedavi olan 200 hasta oluşturmaktadır. Araştırmada kişisel bilgi formu ve aile değerlendirme ölçeği veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. Araştırmanın bulgularına göre; hastaların; medeni durum, çocuk sayısı, ekonomik durumu, çalışma durumları, eğitim durumu, aile üyelerinde başka bir kronik hastalığı olan bireyin bulunup bulunmadığı ile ilgili değişkenler aile işlevselliğini farklılaştırmaktadır.
60 - 72 ay arasındaki okul öncesi dönem çocuklarının aile algılarının incelenmesi üzerine bir durum çalışması

60-72 ay arasındaki okul öncesi dönem çocuklarının aile algılarının incelenmesi üzerine bir durum çalışmasıOkul öncesi dönemde çocukların çevrelerini keşfetme sürecindeki en yakın kurum ailedir. Bu küçük birim, temel alışkanlıkların kazanıldığı ve öğrenmenin en yoğun olduğu bu dönemde çocuk için çok önemlidir. Bu nedenle çocukların aile algılarının bilinmesi, sağlıklı bireyler olarak yetiştirilmelerinde faydalı olacak etmenlerden biridir. Bu araştırmada, 60-72 aylık okul öncesi dönem çocuklarının ailelerine ilişkin düşünce ve algılarının; cinsiyet, kardeş durumu, anne-baba eğitim seviyesi, aile yapısı ve okul öncesi eğitim kurumundaki yılına göre nasıl farklılaştığı, çizimler ve çizimlere yüklenen anlamlar arasındaki ilişkiler ortaya konmaya çalışılarak incelenmiştir. Araştırma nitel bir araştırma olup durum çalışması yöntemi ile yapılmıştır. Çalışmanın çalışma grubu 2014- 2015 eğitim öğretim yılında Trabzon'da 3 okul öncesi eğitim kurumunda öğrenim görmekte olan 40 çocuk oluşmaktadır. Araştırmanın verileri, anne-baba-çocuk ile yapılan yarı yapılandırılmış görüşmeler ve çocuklara çizdirilen aile konulu resimler ile elde edilmiştir. Elde edilen veriler incelendiğinde, kız çocuklarının erkek çocuklarına göre, kardeşi olmayan çocukların kardeşi olan çocuklara göre, anne-baba eğitim seviyesi yüksek ve ortaöğretim olan çocukların anne-baba eğitim seviyesi ilköğretim olan çocuklara göre, tam aileye sahip çocukların parçalanmış aileye sahip çocuklara göre ve okul öncesi eğitim kurumunda 1. yılı olan çocukların 2 ve üzeri yılı olan çocuklara göre aile algılarının daha olumlu olduğu sonucuna varılmıştır.