turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Hemşirelerin resüsitasyon sırasında ailenin varlığında risk ve faydalarına ilişkin algı ve kendilerine güvenlerini etkileyen faktörler

Amaç: Bu araştırma hemşirelerin resüsitasyon sırasında ailenin varlığının risk ve faydalarına ilişkin algı ve kendilerine güvenlerini etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla tanımlayıcı, ilişki arayıcı ve metodolojik bir çalışma olarak yürütüldü. Materyal ve Metot: Araştırmanın örneklemini, 23.03.2017-15.02. 2019 tarihleri arasında Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi hastanesinde çalışmakta olan toplam 427 hemşire oluşturdu. Veriler, hemşireleri tanıtıcı bilgi formu ile Aile Varlığı Risk-Yarar Ölçeği, Aile Varlığı Özgüven Ölçeği, Durumluk-Süreklik Kaygı Envanteri ve Özgüven Ölçeği kullanılarak toplandı. Nitel verilerin toplanması aşamasında ise yarı yapılandırılmış görüşme formundan yararlanıldı. Bulgular: Bu araştırmada, Aile Varlığı Risk-Yarar Ölçeği ve Aile Varlığı Özgüven Ölçeği'nin geçerlik ve güvenirlik çalışmaları yürütüldü. 17 madde ve tek faktör ile doğrulanan Aile Varlığı Risk-Yarar Ölçeği'nin güvenirlik seviyesi 0,911 olarak belirlendi. 17 madde ve tek faktör ile doğrulanan Aile Varlığı Özgüven Ölçeği'nin güvenirlik seviyesi 0,944 olarak saptandı. Aile Varlığı Risk-Yarar Ölçeği ve Aile Varlığı Özgüven Ölçeği'nin toplam puan ortalaması sırasıyla 35,90 11, 49 ve 51,46 14, 28 olarak belirlendi. Hemşireler ile yapılan odak grup görüşmelerden elde edilen bulgular doğrultusunda, resüsitasyon sırasında aile varlığı kavramının bilinirliği, resüsitasyon sırasında aile varlığının riskleri, resüsitasyon sırasında aile varlığının yararları, resüsitasyon sırasında aile varlığını engelleyen faktörler ve resüsitasyon sırasında aile varlığı için yapılması gerekenler olmak üzere beş tema belirlendi. Sonuç: Aile Varlığı Risk-Yarar Ölçeği ve Aile Varlığı Özgüven Ölçeği'nin ülkemizde hemşirelere uygulanabilecek geçerli ve güvenilir ölçme araçları olduğu belirlendi. Hemşirelerin resüsitasyonda aile varlığını istemedikleri ve bu durumu riskli olarak algıladıkları görüldü.
İlk ve ortaokullarda veli baskısı 'müdür ve öğretmen görüşleri'

Bu araştırma, ilk ve ortaokullarda görev yapmakta olan okul müdürleri ve öğretmenlerin veliler tarafından baskı görüp görmediklerini, eğer böyle bir baskı varsa kendilerini nasıl etkilediğini ortaya çıkarmak için yapılmıştır. Betimsel çalışma olarak nitelendirdiğimiz bu araştırma 2015- 2016 Eğitim-Öğretim Yılı'nda İstanbul ili Kartal ilçesinde bulunan 10 okul müdürü (5 ilkokul müdürü, 5 ortaokul müdürü) ve 10 öğretmen (5 ilkokul öğretmeni, 5 ortaokul öğretmeni) ile görüşülerek gerçekleştirilmiştir. Araştırmada, okul müdürlerinin ve öğretmenlerin hissettikleri veli baskısına ilişkin görüşleri alınmıştır. Verilerin toplanması, yarı yapılandırılmış görüşme tekniği ile gerçekleştirilmiştir. Bu amaçla araştırmacı tarafından uzman görüşleri alınarak bir görüşme formu geliştirilmiştir. Araştırma kapsamında elde edilen veriler, içerik analizi tekniği ile çözümlenip yorumlanmıştır. Analiz gerçekleştirilirken, yapılan görüşmelerin deşifreleri okunmuş; tema ve kodlar belirlenmiştir. Bu kapsamda beş tema ve beş kod belirlenmiştir. Oluşturulan bu tema ve kodlar çerçevesinde araştırma bulgularının analizi yapılmıştır. Araştırmadan elde edilen belli başlı sonuçlar şunlardır:Öğretmenler velilerden daha çok notlar ve ödevler konusunda baskı görürken, müdürler bunu daha çok istedikleri öğretmene ve sınıfa kayıt yaptırma, sınıf veya öğretmen değiştirme yönünde yaşamaktadırlar. Velilerin yönetici performans değerlendirmelerine katılmalarını müdürler baskı unsuru olarak görmezken, öğretmenler bunun müdürleri üzerinde baskı oluşturduğunu ifade etmektedirler. Hem müdürler hem de öğretmenler Alo 147 MEB İletişim Hattı'nın gereksiz kullanımlarının olduğunu ifade ederken, öğretmenlerin büyük kısmı bu hattı üstlerinde veli baskısı oluşturabileceğini belirtmişlerdir. Diğer yandan öğretmenler velilerle karşı karşıya kaldıkları durumlarda üstlerinde hissettikleri baskıyı aile ve sosyal yaşamlarına daha çok yansıtmaktadırlar.
Ailevi epilepsilerde tüm genom analizleri

Ailevi epilepsiler, sendromik zihinsel yetmezlik ile birlikte görülen ve nadir hastalıklar başlığı altında değerlendirilen ciddi bir halk sağlığı sorunudur. Ülkemizde akraba evliliği oranının görece yüksek olması otozomal resesif kalıtım modelindeki hastalıkların görülme sıklığının artmasına neden olmaktadır. Yeni nesil dizileme teknolojilerindeki gelişime paralel olarak otozomal resesif kalıtım özelliği gösteren pek çok hastalığa neden olan çok sayıda gen belirlenebilmiştir. Tez çalışması kapsamında OR kalıtım modeline uygun ailesel geçiş gösteren ve epilepsinin eşlik ettiği sendromik zihinsel yetmezlik gibi bulguları olan bireylere sahip akraba evliliği yapmış 3 ailede toplam 24 birey incelenmiştir. İncelenen ailelerde tüm genom genotipleme, bağlantı analizi ve ekzom dizileme analizlerinin kombinasyonuyla hastalığa neden olabilecek olası varyantların tespiti amaçlanmıştır. Her ailedeki etkilenmiş bireylerde hastalığa neden olan olası varyantların tespiti amacıyla kullanılan teknikler benzer olsa da yaklaşım ve tekniklerin kombinasyonu her fenotip için farklıdır. Aile 1'de gerçekleştirilen analizler sonucunda, etkilenmiş 3 kardeşte ortak olarak bulunan ve daha önce literatürde bildirilmemiş EEF1D genindeki c.948G>A, p. Trp316Ter patojenik varyantı belirlenmiştir. Tespit edilen varyant normalde 647 amino asit içeren proteinin 316. pozisyonunda bir dur kodonuna neden olmaktadır. Aile 2'de gerçekleştirilen analizler sonucunda, etkilenmiş 2 kardeşte ortak olarak bulunan ve literatürde daha önce bildirilmemiş DUS1L genindeki c.896_897delA, p.298Glu_299Glyfs 97 patojenik varyantı belirlenebilmiştir. Varyant normalde 474 amino asit içeren proteinin 395. amino asitinde dur kodonuna neden olmaktadır. Aile 3'te ise birbirinden bağımsız iki klinik tablo bulunmaktadır. İlk klinik tablo epilepsinin bir alt tipi olan ULH' dir. İlk analiz etkilenmiş bireylerdeki genetik alt yapının gösterilmesi ve ailedeki tüm bireylerin analizini içermektedir. İkinci klinik tablo ise motor mental gelişme geriliğidir ve etkilenmiş 2 birey ve ailedeki diğer bireylerin bir arada değerlendirmesi ile hastalığa neden olan genin tespiti amaçlanmıştır. İlk analiz için ULH tanılı bireyin tüm genom genotiplenmesi sonucunda hastalığa neden olduğu bilinen CSTB geninin etrafında homozigotluk göstermesi nedeniyle tüm aile CSTB açısından incelendi. CSTB' nin 5' UTR bölgesindeki tekrar artışı 2 hasta kardeşte ve henüz tanı almamış diğer 2 kardeşte gösterildi. İkinci fenotip olan MMGG analizi sonucunda ise etkilenmiş iki kardeşte ortak olarak bulunan NALCN genindeki c.3056dupT, p. Leu1019Phefs 30 varyantı belirlenmiştir. Tüm bu bulgular ışığında yeni nesil dizileme teknolojilerinin uygulanmasıyla, ailesel geçiş gösteren OR kalıtım modelindeki hastalıklara neden olan genlerin tespit edilebileceği ortaya konmuştur.
An Assessment of parents' perspectives on the utilization of technology for learning at a private basic education school

oz BİR ÖZEL OKULDA KULLANILAN OGRETIM TEKNOLOJİLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ: AİLELERİN GÖRÜŞÜ Çelik, Ayça Master, Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi Bölümü Tez Yöneticisi: Yrd. Doç. Dr. Soner YILDIRIM Eylül 2002, 96 pages Bu çalışmanın amacı, bir özel okulda eğitim-öğretim etkinlikleri için kullanılmakta olan teknolojileri ailelerin görüşlerini alarak değerlendirmektir. Araştırmanın örneklemi, 1., 2.. ve 3. sınıf öğrenci ailelerinden (N:159, Erkek: 52, Kadın: 103) oluşmaktadır. Araştırmanın verileri, 19 soruyu kapsayan bir anket formu aracılığıyla toplanmıştır. Çalışmada elde edilen sonuçlar, ailelerin E-mail, WWW, Kelime İşlemci ve İşletim Sistemi etkinlikleri konusunda kendilerini oldukça yeterli gördüklerini göstermektedir. Ailelerin çoğu teknoloji kullanımı konusunda, çocuklarını yüreklendirici çalışmaları evde yürüttüklerini belirtmektedirler. Ailelerin tümüne yakını teknoloji kullanımının öğrenci öğrenimi açısından avantajlarını belirtmektedirler. Sayılanlara ek olarak aileler, 'öğretmenlere sunulan hizmet içi eğitim' ve 'öğretmenlerin ihtiyaç duydukalrı teknolojiye her an erişebilmesi imkanının sağlanması' durumlarının yerine getirilmemesi koşulunda, teknolojinin derslere entegrasyonunu olumsuz yönde etkileyeceğinin altını çizmektedirler.
Tek ebeveynli ailelerin yaşadığı sorunların incelenmesi

Bu araştırmada tek ebeveyn olarak çocuklarının sorumluluklarını alan bireylerin yaşadığı sosyal, psikolojik, ekonomik sorunlar incelenmektedir. Bu araştırmanın konusu Türkiye'nin Düzce İlindeki tek ebeveynli ailelerin yaşantılarının derinlemesine incelenmesi ve gözlemlenmesidir. Araştırmada psiko-sosyal, ekonomik ve kültürel ihtiyaçların nitel araştırma ile belirlenmesi hedef alınmıştır. Verilerin toplanmasında yapılandırılmış görüşme ve çalışma grubunu oluşturan tek ebeveynlerin seçimi, amaçlı örnekleme yöntemlerinden ölçüt örnekleme yöntemi ile yapılmış olup çalışma grubunu, 2019 yılında Düzce Belediyesi Sosyal Yardım İşleri Müdürlüğünün ayni yardım ve aile danışmanlığı biriminden yararlanan, Düzce Merkez İlçesine bağlı ikamet eden 14 kadın ve 2 erkek birey oluşturmaktadır. Araştırmada yapılandırılmış görüşme formları kullanılmış olup ses kayıt cihazı ve not yazma ile görüşmeler kayıt altına alınmıştır. Araştırma bulgularına göre tek ebeveynli aileleri en çok etkileyen durum sosyo-ekonomik olarak sarsılmaları olduğu ve maddi olarak asgari yaşam standardı altında olan ailelerin iletişim sorunlarının da doğduğu gözlemlenerek, tek ebeveyn bireylerin maddi olarak zor şartlarda olması kendilerinin daha fazla yıpranmalarına neden olduğuna ilişkin sonuçlar belirlenmiştir. Tek ebeveyn olan bireylerin genellikle içe kapanık oldukları ve aktif sosyal yaşamlarının olmadığı durumu da elde edilen tespitler arasındadır. Tek ebeveynlerin rol ve sorumluluklarında değişim olması nedeni ile çocuklarının davranışlarında ilk süreçte sinir hali ve kızgınlık, davranışlarında değişiklikler olduğu ve iletişim kurmakta zorlandıkları bilgileri alınırken tek ebeveynlerin genelde baş etme yöntemi olarak psikolojik destek aldıkları, tek başlarına bu süreci atlatmakta zorlandıkları bulguları elde edilmiştir. Tek ebeveyn erkeklerin kadınlara göre çocuk bakımında daha tedirgin oldukları ve çocuk bakımı hakkında eğitim almak istedikleri de elde edilen bulgular arasındadır. Tek ebeveyn olan yeni aile türünün doğal süreçlerinin zor olduğu ve ebeveynlerin baş etmekte zorlandıkları konusunun yer aldığı araştırmada aynı zamanda aile kurumunun devamının sağlandığı süreçte sorunların önceden önlenebilmesi ve dolayısıyla sosyal hizmet gereksinimlerini ortaya konması adına öneriler kısmı ile desteklenmiştir.
Bipolar bozukluğu olan hastalar ve birinci derece akrabalarında proinflamatuar ve antiinflamatuar sitokin düzeylerinin karşılaştırılması

Bipolar bozuklukta sitokin düzeylerinin hem akut atak dönemlerinde, hem de ötimik dönemlerde kontrol grubuna göre farklılık gösterdiğini saptayan çok sayıda çalışma vardır. Ayrıca bipolar bozukluk hastalarındaki immün değişikliklerin kalıtılabildiğine ilişkin kanıtlar bulunmaktadır. Sitokinler, bu açıdan uygun endofenotip adaylarıdır. Çalışmamızda bipolar bozukluk patofizyolojisinde rol oynayan sitokinleri belirlemeyi ve bunlar arasında hastalığa yatkınlıkla ilişkili endofenotip adayı sitokinleri saptamayı amaçladık. Bu çalışmada, bipolar bozukluk tip I tanısı olan ötimik hastalar (n=30), bipolar bozukluk tip I tanılı hastaların hastalıktan etkilenmemiş birinci derece akrabaları (n=30) ile hastalarla yaş ve cinsiyet olarak eşleştirilmiş, birinci derece akrabalarında ruhsal hastalık öyküsü bulunmayan sağlıklı kontrollerde (n=30)IL-1 , IL-1 , IL-2, sIL-2R, IL-6, sIL-6R, IL-8, IL-10, IFN- , TNF- , TGF- sitokin düzeyleri karşılaştırmalı olarak incelendi. Plazma örneklerindeki sitokin seviyeleri enzim ilintili immün test yöntemi ile ölçüldü. Bipolar bozukluk tanılı hasta grubunda sağlıklı kontrol grubuna göre IL-1 , sIL-2R ve sIL-6R düzeyleri daha yüksek saptandı. Bipolar bozukluk tanılı hastaların hastalıktan etkilenmemiş birinci derece akrabalarında sağlıklı kontrol grubuna göre IL-1 , IL-2, sIL-2R ve sIL-6R düzeyleri arasında fark saptanmadı. IL-1 , IL-6, IL-8, IL-10, IFN- , TNF- düzeylerinde ise gruplar arasında istatistiksel olarak fark saptanmadı. Çalışmamızda klinik fenotipten bağımsız olarak, hem bipolar bozukluk tanılı hastalarda, hem bipolar bozukluk tanılı hastaların hastalıktan etkilenmemiş birinci derece akrabalarında aynı yönde düzey değişikliği gösteren bir immün endofenotip adayı saptanamadı. Bipolar bozukluk tanılı hasta grubunda sağlıklı kontrol grubuna göre daha yüksek saptanan IL-1 , sIL-2R ve sIL-6R düzeyleri klinik fenotiple ilişkili sitokin değişiklikleri olarak saptanmıştır. Elde edilen sonuçlar, benzer çalışmalara öncül olabilir. Sitokin düzeylerini etkileyen faktörlerin büyük ölçüde dışlandığı geniş örneklemli çalışmalara ihtiyaç vardır.
Bilinçsiz hasta yakınlarının bakımı ile ilgili konularda hemşirelerden beklentilerinin ve hemşirelerin bu konudaki düşüncelerinin belirlenmesi

Bu araştırma bilinçsiz hasta yakınlarına bakımla ilgili beklenti 1 er inin belirlenmesi ve hemşirelerin bu konudaki düşüncelerinin saptanması amacıyla tanımlayıcı olarak planlanmıştır. Araştırma 15.11.1990-30.12. 1990 tarihlerinde Sivas Cumhuriyet üniversitesi Sağlık Hizmetleri Araştırma ve Uygulama Hastanesinde yapılmıştır. Bilgi toplama yöntemi olarak hazırlanan iki ayrı anket formu 50 hasta yakınma araştırmacı tarafından uygulanırken 50 hemşireyede dağıtılarak doldurmaları istenmiştir. istatistiksel 1 değerlendirmede yüzde 1 ik, Ki-kare, dört gözlü Ki-kare, Kolmo- gorow-Smirnow önemlilik testi kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesi sonucun da hasta yakınlarının hastanede bulundukları süre içersinde fiziksel gereksinmelerini kar- 91 şı layamadıklar ı endişe, korku, ümitsiz 1 ik gibi yoQun duygusal güçlükler yaşadıkları görülmüştür. Yaşadıkları bu güçlükleri hastanede kalma sürelerinin etki 1 ediği, kadınlar m daha çok güçlük yaşadıkları görülmüştür. Hasta yakınları hemşirelerden hastaları hakkında bilgi alamadıklarını belirtmişlerdir. Hasta yakınları hastanın tüm gereksinmelerinin sağlanmasında aktif rol aldıkları, özel bilgi, beceri gerektiren boşaltım, yeme-içme ve vücut ısısının kontrolü gibi aktivitelerde de bakıma katıldıkları görülmüştür. Hemşirelerin hasta yakınlarının gereksinmelerini bilmelerine karşın eleman azlığı, araç-gereç yetersiz 1 igi, hasta ile iletişim kuramama gibi nedenlerle rutin işlevlerine yöneldikleri saptanmıştır. Araştırmada hastanın ailesi ile bir bütün olarak ele alarak fiziksel ve duygusal gereksinmelerin belirlenmesi ve bu konuda hemşirelerin rollerinin be 1 ir 1 enerek, olumsuz etmenlerin ortadan kaldırılması önerilmiştir.
Depresyon tanısı almış ergenlerin anne baba ilişkilerinin incelenmesi

Bağlanma, anne / bakım veren kişiyle çocuk arasında çocuk doğduğu andan itibaren kendiliğinden gelişen duygusal bir bağ olarak tanımlanmaktadır. Çocuk yaşamı boyunca farklı gelişim dönemlerinde farklı bağlanma ilişkilerini deneyimlemektedir. Bu gelişim dönemlerinden bir tanesi de ergenlik dönemidir. Ergenlik döneminde bağlanma ilişkileri daha önceki gelişim dönemlerinde deneyimlenen bağlanma ilişkilerinden önemli ölçüde farklılık göstermekte olup, bu dönemde kurulan bağlanma ilişkilerinde, akranlar ve romantik partnerler ilk sırayı almaktadır. Ergenlik döneminde gerek akranlar ile gerekse de aile ile kurulamayan sağlıklı bağlanma ilişkileri ise bu dönemde bazı psikopatolojik durumların oluşmasına neden olmaktadır. Bu çalışmanın amacı, depresyon tanısı almış ve ayaktan tedavi süreci devam eden ergenlerin, anne-baba bağlılık ilişkilerinin incelenmesi ve sosyal hizmet disiplini açısından gerek literatür gerekse bu konuda yapılabilecek mesleki müdahaleler konusunda alana katkı sağlamaktır. Çalışmanın evrenini Sivas'da yaşayan ve 13-18 yaş grubunda depresyon tanısı ile ayaktan tedavi süreci devam eden ergenler oluşturmaktadır. Evren içinden amaçsal örnekleme yöntemi ile seçilen 100 ergen ise araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. Ergenlerin anne-baba bağlılık ilişkilerini ölçmek amacıyla Anne-Baba Bağlılık Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmaya katılan ergenlerin, bazı sosyo-demografik özellikerinin anne-baba bağlılikilişkileri ile arasındaki farkı belirlemek amacıyla Tek Yönlü Varyans Analizi, Bağımsız Örneklem ve birbiri ile ilişkili olduğu düşünülen değişkenleraracındaki ilişkiyi değerlendirmek için Korelasyon yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre depresyon tanısı almış olan ergenlerin, baba çalışma durumu ile baba bağlılık toplam puanı arasında anlamlı bir fark olduğu bulunmuş, bazısosyal-kültürel faaliyetlere katılma durumu ile anne-baba bağlılık toplam puanları arasında anlamlı bir fark olduğu ortaya çıkmıştır. Ayrıca depresyon duygu durum bozukluğu belirtileri süresi ile baba bağlılık toplam puanı arasında anlamlı bir ilişki olduğu bulunmuştur.
Erzurum ve Bursa müftülüklerine sorulan sorular ışığında Türkiye'deki aile hayatının sosyolojik analizi

Türkiye'deki aile hayatını konu alan bu çalışma, Erzurum ve Bursa İl Müftülüklerine sorulan aile konulu soruların toplanıp sosyolojik analize tabi tutulmasıyla oluşturulmuştur. Toplam üç bölümden oluşan bu çalışmanın ilk bölümünde ailenin kuruluş aşamasında gelen sorular, ikinci bölümde ise aile kurumunun temel unsurları olan çocuklar, anne-baba, kayınvalide-kayınpeder ilişkileriyle ilgili gelen sorular, son bölümde de ailenin parçalanmasıyla ilgili gelen sorular ele alınmıştır. En çok soru gelen konu, ailenin parçalanması konusudur. Ailenin parçalanmasıyla ilgili en çok soru ise, kadının boşanma isteği, boşama sözleri ve aile içi huzursuzluk konularından gelmiştir. En az sorulan soru ise, ailenin temel unsurlarıyla ilgilidir. Bu sonuçlar, toplumun en küçük yapı taşı olan ailelerde var olan bir çözülmenin işareti olarak yorumlanabilir. Sonuç olarak ise Erzurum ve Bursa müftülüklerine gelen aile konulu 268 adet sorunun incelenmesiyle müftülüklere en çok başvuranların %84'lük oranla kadınlar olduğu tespit edilmiştir. Müftülüklere en çok soru, %53'lük oranla 25-40 yaş aralığından gelmiştir. Soruları en çok %40'lık oranla ev hanımları sormuştur. Soru soranların eğitim durumları incelendiğinde, ortaöğretim mezunlarının %24'lük oranla en yoğun grubu oluşturdukları görülmüştür. Ancak kişilerin eğitim ve meslek durumlarıyla ilgili bilgilerin, ilgili evraklarda eksik olmaları, bu bilgilerle ilgili olarak net bilgi verilmesini engellemiştir. Soruların %42'si Erzurum'dan, %58'i Bursa'dandır.
Okuma kültürü edindirme sürecini etkileyen temel değişkenlerin incelenmesi

Bu araştırmada okuma kültürü edindirme sürecini etkileyen aile ve okul değişkeni incelenmiştir. Araştırmanın amacı, aile ve okulun okuma kültürü edindirme sürecini nasıl etkilediğini belirlemektir. Bu araştırma, betimsel bir araştırmadır. Araştırmada okuma kültürüyle ilgili kavramlar tanımlanmış ve okuma kültürü edindirme sürecinin basamakları açıklanmıştır. Daha sonra okuma kültürü edindirmede aile ve okul değişkenleri süreç, ortam ve uyaranlarıyla ele alınmış; her değişkenin Türkiye'deki durum ve niteliği, yapılmış çalışmalar tanıklığında değerlendirilmiştir. Sonuç olarak bireyin okuma kültürü edinme sürecinde aile ve okulun etkili olduğu; aile ve okulun sahip olduğu ortam ve uyaranların çocuğun okuma kültürü edinme sürecinin niteliğini belirlediği saptanmıştır. Araştırmanın sonunda okuma kültürü edindirmek için aile ve okula dönük öneriler sunulmuştur.
İlkokul öğretmenlerinin gözlemlerine göre çocukların aileleri tarafından istismarı ve ihmali

Bu araştırmanın amacı, ilkokullarda görev yapan öğretmenlerin, anaba- balann veya çocuğa bakmakla yükümlü kimselerin hangi davranışlarını çocuk istismarı ve ihmali olarak nitelediklerini, bunlara göre istismar ve ihmalin nedenlerini, istismar ve ihmale konu olan çocuklar için öğretmenlerin neler yaptıklarını ve istismar ve ihmal olayları ile başa çıkmada ne gibi güçlüklerle karşılaştıklarını belirlemektedir. Araştırmanın bulguları, Ankara ili ilkokul ve ilköğretim okullarında (1. kademe) görev yapan öğretmenlerin görüşleri ile sınırlıdır. Verileri toplamak amacıyla geliştirilmiş olan anket örnekleme giren 341 ilkokul öğretmenine uygulanmış, anket ile elde edilen veriler alt problemlerin sırasına göre yorumlanmıştır. Verilerin çözümlenmesinde frekans ve yüzde kullanılmıştır. öğretmenler fiziksel istismarla ilgili olarak çocukların gelişimini ve eğitimini engelleyecek biçimde, para kazanması amacıyla çalıştırılmasını ve bir yeri zedelenecek biçimde dövülmesini; duygusal istismarla ilgili olarak anababala- nn ya da çocuğa bakmakla yükümlü kimselerin çocuğu nedenlerine egilmeksi- zin sürekli azarlamalarını ve aşağılamalarını; cinsel istismarla ilgili olarak çocuğun fuhuşta kullanılmasını ve ırzına geçilmesini; fiziksel ihmalle ilgili olarak çocuğun beslenmesine, sağlığına, eğitimine, temizliğine ve giyimine gereken özenin gösterilmemesini; duygusal ihmalle ilgili olarak çocuğa sevgi ve yakınlığın gösterilmemesini, kendisine olan saygısını geliştirecek tepkilerin verilmemesini ve rehberliğin yapılmamasını en olumsuz davranışlar olarak belirtmişlerdir. iiÖğretmenlere göre ana babanın veya çocuğa bakmakla yükümlü kimselerin uyuşturucu madde ve alkol kullanımı ile eşler arası geçimsizlik istismar ve ihmale neden olan durumların başmda gelmektedir. Çocuk istismarı ve ihmali ile karşılaştıklarında öğretmenler ilk olarak çocuğun ailesi ile konuştuklarını ve bir uzmandan yardım aldıklarını söylemişlerdir. Ayrıca çocuk istismarı ve ihmali ile başa çıkmada karşılaştıkları güçlükler olarak ilk sırada bu alanda çalışan kurumların nicelik ve nitelik olarak yetersizliğini ve bu olaylarla mücadele ederken aileden, yönetimden ve arkadaşlarından tepki gördüklerini belirtmişlerdir. ili
Gençlerin demografik özellikleri, aile ve arkadaşlık ilişkileri ile okul yaşamının akran zorbalığına etkisi

Zorbalık tüm dünyada görülen doğası, yaygınlığı ve müdahale yöntemlerine ilişkin pek çok bilimsel çalışmaya konu olan bir saldırganlık davranışıdır. Zorbalığın bireysel nedenlerine yönelik kapsamlı araştırmalar bulunmasına rağmen, özellikle lise öğrencileri arasında zorbalığın yaygınlığı ile sosyo-demografik özellikler, aile ve arkadaş ilişkileri ile okul yaşamının zorbalıkla ilişkisini tespit etmeye yönelik çalışmalar oldukça sınırlıdır. Bu çalışmanın amacı Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti liselerinde zorbalığın yaygınlığını tespit ederek, gençlerin demografik özellikleri, aile ve arkadaşlık ilişkileri, okul yaşamı ve özsaygılarının akran zorbalığıyla ilişkisini incelemektir. Araştırma genel tarama modellerinden olan ilişkisel tarama modeliyle gerçekleştirilmiştir. Araştırmada araştırmacı tarafından oluşturulan kişisel bilgi formu, Olweus Zorba/Kurban Anketi, Arkadaş İlişkileri Ölçeği, Aile Değerlendirme Ölçeği ve Coopersmith Özsaygı Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma kapsamına KKTC devlet liselerinde okuyan gençleri temsil edebilecek 836 genç alınmıştır. Örneklemin %50,12'sini kızlar, %49,88'ini erkekler oluşturmaktadır. Araştırmada anne-baba ilişkilerini çok kötü olarak tanımlayan gençlerin daha çok zorbalık kurbanı oldukları belirlenmiştir. Okul türleri incelendiğinde meslek liselerinde okuyan öğrencilerin ve sınıfta kalan öğrencilerin daha çok kurban, zorba ve zorba/kurban oldukları saptanmıştır. Okul yaşantısında en az bir kere disiplin cezası alan öğrencilerin zorbalık kurbanı, zorba ve zorba/kurban olma durumu ceza almayanlara göre daha yüksektir. Araştırmada okulu sevmeyen öğrencilerin kurban, zorba ve zorba/kurban olma oranı okulu sevenlere göre daha yüksektir. Bu durumda okulu sevme durumunun zorbalığa ilişkin koruyucu olduğu söylenebilir. Araştırmada Akran İlişkileri ile Coopersmith Özsaygı Ölçeği'nden alınan puanlarla akran zorbalığı arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığı tespit edilmiştir. Akran zorbalığı uygulayanlar Aile Değerlendirme Ölçeğinden daha yüksek puan almışlardır.