turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Geleneksel Amasra evleri plan tipolojisi

Bu tez çalışmasında Türkiye'nin Batı Karadeniz Bölgesinde yer alan Bartın ili Amasra ilçesindeki geleneksel konut kültürü ele alınmıştır. Amasra'nın ilçe merkezinde yer alan 19. yüzyıl geleneksel konut örnekleri incelenmiş, öncelikle plan tipleri olmak üzere yapım sistemi ve kullanılan malzemeler ortaya çıkarılmıştır. Bu analiz yok olmak üzere olan bölgedeki konut kültürünü yeniden hatırlatmak, gelecek dönemlerde unutulmamasını sağlamak ve yapılacak olan restorasyon çalışmalarına yardım sağlamak adına yapılmıştır. İlk olarak bölgenin tarihinden ve coğrafi özelliklerinden bahsedilerek başlayan tez, bölgedeki konut mimarisi başlığı altında evlerin biçimlenmesinde etkisi olan çevresel ve sosyal etkenlerden söz edilerek devam etmektedir. Evlerin şekillenmesinde önemli yere sahip olan iklim, topografya ve malzeme üçlüsü çevresel faktörler içerisinde incelenmiş; mahremiyet, dini değerler ve kültürel özellikler, sosyo-ekonomik statü ve aile yapısı ise yine evler için oldukça önemli olan sosyal faktörler içerisinde incelenmiştir. Daha sonra bölge genelindeki geleneksel konutların plan özellikleri, plan tipleri, yapım sistemi ve malzemesi, yapım elemanları ve son olarak cephe düzeni ve dekorasyonu anlatılmıştır. İkinci bölümde ise, Amasra ilçe merkezinde konu alınan 11 konut, yapım tarihleri, plan özellikleri, yapım sistemi ve cephe özellikleri bakımından ayrıntılı olarak incelenmiştir. Bölge genelinde evler o evde yaşayan ailenin lakabıyla söylenerek tarif edilirdi. Bu doğrultuda incelenen bu 11 konut, Boztepeliler evi, Kum otel, Fatma Hanımların evi, Büyükadalıların evi, Sertellerin evi, Zırtılların evi, Denizer pansiyon, Zavrakların evi, Kale konak pansiyon, Sağırosmanların evi ve Postacı Mehmetin evidir. Evlere hep bir kulluk bölümünden girilmiş ve bu kat genellikle taş duvarlardan oluşturulmuştur. Evlerin plan tipi, evde yaşayan ailenin alışkanlıkları ve kullanım biçimine bağlı olarak farklı biçimlerde, fakat hep bir sofa mekanı baz alınarak şekillenmiştir. Evlerdeki oda mekanları ise sofa etrafında biçimlenmiştir. Evlerin neredeyse her yerinde ahşap malzeme kullanılmıştır. Ana çatkıda, duvarların dolgu malzemesinde, dış cephe kaplamasında ve cephedeki süsleme ögelerine kadar ahşap malzemenin baskınlığını görmek mümkündür. Bu tezde Amasra ilçesindeki geleneksel evlerde detaylı incelemeler yapılmış, evlerin plan tipleri çıkarılmış, konut kullanıcılarıyla görüşülerek bölge mimarisinin geçmişşten günümüze ne gibi değişimlere maruz kaldığı ve konut sahiplerinin düşünceleri doğrultusunda gelecekte oluşabilecek tablo hakkında çıkarımlarda bulunulmuştur. Sonuç olarak, Amasra ilçesi geleneksel konut mimarisi adına yapılan bu araştırmada bölge konut mimarlığı içerisinde plan şeması, yapım tekniği ve malzeme özelliği ile önemli bir yere sahip olduğu görülmüş ve gelecekteki kuşaklara aktarılması açısından belgeleme çalışması yapılmıştır.
Kültürel süreklilik ve 'yer' in önemi: Mürefte ve şaraphaneleri

Yerel değerlerin yok olma tehdidi ile karşı karşıya olduğu küreselleşen dünyada kültür varlıkları da bundan payını almaktadır. Buna tepki olarak, sürdürülebilir koruma ve kültürel süreklilik temaları 20. Yüzyılın son çeyreğinden itibaren koruma disiplininin üzerinde durduğu temalar arasında yerini almıştır. Özellikle küçük ölçekli tarihi yerleşimlerin sahip olduğu miras değerlerini kaybetmeden geleceğe aktarılması, üzerinde önemle durulan bir konudur. Kültürel miras değerlerinin devamlılığının sağlanması için geçmişşten gelen, o yere özgü tüm kültürel ögelerin yaşatılmasının gerekliliğine vurgu yapılmaktadır. Böylece, hem sürdürülebilir kalkınmaya destek sağlanabilecek hem de yerel halkta yaşadıkları yer ile ilgili aidiyet duygusu pekişecektir. Bu bağlamda Tekirdağ'ın deniz kıyısındaki beldelerinden biri olan Mürefte'nin bu üst başlığa örnek oluşturabilecek bir potansiyele sahip olduğu görülmüştür. Yerleşimdeki şaraphaneler 19. yüzyıldan bu yana hizmet vermiş ve bir kısmı halen vermektedir. Şaraphanelerin bir kısmı yıkılmış ve birçoğu da işlevsiz durumda olsa da, yaklaşık 30 adet şaraphane ayakta kalarak günümüze ulaşabilmiştir. Mürefte'nin yerel kültürünün önemli bir parçası haline gelmiş bu yapıları aynı zamanda endüstri mirası kapsamında görülmelidir. Şaraphaneler, fiziksel yapılarının ötesinde halkın belleğindeki yeri ile Mürefte'nin sahip olduğu kültürel önemi aktaran miras öğelerinin üst sırasında yer alır. Ayrıca şarabın yapımı için gerekli ürünü sunan ve bölgeye has üzüm tiplerini barındıran üzüm bağları, yörenin önemli kültürel peyzaj öğeleridir. Mürefte'nin kültürel sürekliliğinin önemli bir parçası olan bağlar da şaraphaneler gibi bugün tehdit altındadır. Alan çalışması sırasında gerçekleştirilen görüşmelerden halkın şarap üretimine ve bu kültürün yaşatılmasına ilgi duyduğu tespit edilmiştir. Tamamen sona ermemiş olan üretim sürecinin yeniden canlandırılması Mürefte'nin kültürel sürekliliğinin sağlanması yolunda katkı verecektir. Bu tez çalışması Trakya Bölgesi'nde kendine has yapılaşması ile Mürefte'nin mevcut miras değerlerini, sivil mimarlık örnekleri de dahil olmak üzere kültür varlıklarını tespit etmeyi ve özellikle tehdit altındaki şarap kültürü ve şarap üretim mimarisinin koruma sorunlarına değinmeyi amaçlamaktadır.
Alexandre Vallauri ve yapıları üzerine bir araştırma

Osmanlı imparatorluğu'nun son yıllarında baş gösteren Batılılaşma hareketlerinin mimariye yansıması sonucu özellikle 19. yüzyılda başta İstanbul olmak üzere kentlerin siluetlerini değiştiren önemli yapı faaliyetleri olmuştur. Bu yapı faaliyetlerinin pek çoğuna yabancı veya levanten mimarlar imza atmışlardır. Bu mimarlardan biri olan İtalyan asıllı Levanten mimar Alexandre Vallauri 2 Nisan 1850'de İstanbul'da doğmuştur. Dönemim en iyi mimarlık eğitimi veren Ecoles Des Beaux- Arts'da 10 yıl süreli bir eğitim gören Vallauri 1879 tarihinde İstanbul'a dönerek mimarlık çalışmalarına başlamıştır. Ayrıca 3 Mart 1883 günü eğitime başlayan Sanayi-i Nefise Mektebi'nde Fenn-i Mimari öğretmem olarak çalışmaya başlamış ve istifa ettiği 10 Ağustos 1908 tarihine kadar bu görevde kalmıştır. Alexandre Vallauri'nin Paris'ten eğitimi tamamlayıp döndükten sonra Beaux-Arts ilkelerine uygun, planlama açısından üst düzeyde tasarımlar yapmıştır. Ancak planlamadaki bu başarıyı cephe düzenlemelerinde gösterememiştir. Belli kalıplar içinde sıkışıp kalan yapı elemanları, düz ve kesintisiz devam eden saçaklar Vallauri'nin hareketsiz, iki boyutlu cepheler tasarlamasına neden olmuştur. Alexandre Vallauri Düyun-u Umumiye Binası ile birlikte meslek hayatındaki en önemli ilerlemeyi kaydetmiştir. Yapının büyük kitlesini Beaux-Art'in ve geleneksel Osmanlı mimarisinin tasarım prensiplerini birleştirerek parçalamış ve hafifletmiştir. 1900'lerin başında Osmanlı saray çevresi ve üst düzey yöneticileri için yaptığı konutlarla da artık Vallauri mimarisinin karakterini netleştirmiştir. Geleneksel Türk konut mimarisi Beaux-Arts prensipleriyle yorumlayarak çağdaş bir duruma getirmiştir. Vallauri'nin ilginç mimari çalışmalarından biri olan Osman Reis Camisi ise çok yoğun bir şekilde Batı etkisine giren Osmanlı mimarlığının yeniden özüne dönme başka bir deyişle ulusal mimarlık akımının ortaya çıkmasına öncülük eden bir mimari anlayışla tasarlanmıştır. Bu yüzdendir ki cami 1. Ulusal Mimarlık Dönemi'nin karakteristik özelliklerini bünyesinde taşıyan ön bir modeldir. Vallauri'nin bu küçük yapısı en olgun eserleri arasında yer almaktadır. Alexandre Vallauri Osmanlı mimarisinde başlayan yeni üslup arayışlarını 1900'lerde dönemin mimari anlayışına da uygun biçimde geliştirerek, biçimiyle, malzemesiyle yeni ortaya çıkan sosyal ve kültürel ihtiyaçlara cevap veren yapılar yapmıştır. Vallauri'nin eserleri onu kendinden önce İstanbul'da çalışmış yabancı veya levanten meslektaşlarından ayırmaktadır.
İstanbul tip mektepleri için koruma önerileri: Acıbadem 10. mektep örneği

Eğitim, Osmanlı'dan günümüze kadar devlet tarafından önem verilen bir konu olmuştur. Özellikle Osmanlı'nın son dönemlerinden itibaren bu alanda yapılmış olan birçok yenilik bulunmaktadır. Cumhuriyet'in ilanından sonra eğitim konusunda önemli reformlar gerçekleştirilmiş, bu reformların mimariye de yansımaları olmuştur. Mevcut eğitim yapıları ülke çapında incelenmiş, bu yapıların büyük bir kısmının değişen eğitim sistemine hizmet edemeyecek olduğu sonucuna varılmıştır. Ortaya çıkan yeni ihtiyaçlar doğrultusunda ülkenin her yerine yeni eğitim sistemine uygun tip okul binaları inşa edilmeye başlanmıştır. 1929- 1930 yıllarında İstanbul'da şehirde 24, köylerde 11 tane olmak üzere toplam 35 mektep inşa edilmesine karar verilmiştir. Bu okullardan birisi olan Acıbadem 10. Mektep'e ait bina, günümüzde aynı dönem, aynı tipte yapılmış diğer okullara kıyasla daha özgün kalabilmiş durumdadır. Kültürel mirasın önemli bir bileşeni olan 'eğitim mirası' kavramı günümüzde çokça konuşulan bir konu olmaya başlamıştır. Tez kapsamında yapılan araştırmada yetkili merciiler tarafından eğitim mirasımız olan bu yapıların korunmasına yönelik bir program geliştirilmediği görülmüştür. Çalışmada, Türkiye'de gelişim göstermiş eğitim politikaları Cumhuriyet öncesi ve sonrası dönem olmak üzere iki ana başlıkta anlatıldıktan sonra Acıbadem 10. Mektep ile aynı dönemde, aynı tip proje ile İstanbul'da inşa edilmiş olan diğer okullar yerinde incelenmiş ve her birinin günümüzdeki fiziksel durumları ve koruma sorunları görsellerle desteklenerek kapsamlı bir şekilde anlatılmıştır. Daha sonra Acıbadem 10. Mektep'in tarihsel süreci ve mevcut durumu detaylıca işlenmiştir. Ardından 'eğitim mirası' kavramına değinilmiş ve yapının sahip olduğu değerler tanımlanmış, teze konu olan yapıların neden korunması gerektiği açıklanmıştır. Bu tez kapsamında sorumlu kurumlar tarafından koruma anlamında gerçekleştirilmesi gerekenler, malzeme ve işlev değişikliği, bu yapılara yapılan niteliksiz müdahaleler ile ilgili ciddi bir kontrol mekanizmasının bulunmaması, bütçe yetersizliği ve yapının miras değerlerinin kullanıcılara ve topluma aktarılması gibi koruma sorunları incelenmiş ve yapı grubu ölçeğinde koruma önerileri getirilmiştir.
Betonarme prefabrik sistemlerinmimari planlama sürecine etkisi:Gaziantep Organize Sanayi bölgesiBidari ofisleri

İnsanlar varoluştan şu ana kadar hiç durmadan üretme eylemi içinde bulunmuşlardır. Üretimde Endüstri Devrimi neticesinde makineleşme, hızlı üretim, seri üretim ve kalite kavramlarının ortaya çıkması ve yapı ihtiyacının karşılanması için yeni yapı sistemi arayışına girilmesi ile yapı endüstrisinde prefabrikasyon yapım sistemleri kullanılmaya başlanmıştır. Bu çalışmanın amacı, endüstri yapılarında bulunan idariofis bölümlerinin betonarme prefabrike yapım sistemi ile planlanmasında meydana gelen sorunların tespitinin yapılması, tasarımı kısıtlayan özelliklerin belirlenmesi ve elde edilen veriler üzerinden değerlendirme yapılarak çözüm önerisi sunulmasıdır. Tezin amacına ulaşmada kullanılan metedolojik yaklaşımın oluşturulmasında; idariofis bölümünün yerleşim düzeni, mekansal planlama kararları ve yapım sisteminin üretim sistemi özellikleri ana başlıklar olarak belirlenmiş ve bu başlıklar üzerinden oluşturulan parametreler 4 yapı üzerinde incelenmiştir. Tez çalışmasının sonucunda;mimari tasarım ve yapı planlaması ile ilgili sistem kısıtları belirlenmiş, betonarme prefabrike yapım sistemi ile inşa edilen yapılarda büyüyebilirlik olanakları ortaya konulmuş, betonarme prefabrike yapım sistemi özelliklerinin, detaylarının, taşıma, depolama ve montaj kriterlerinin ortaya çıkardığı sorunlar tespit edilmiş ve bu sorunların çözümüne yönelik öneriler getirilmiştir.
An approach to the zero energy building in Sana'a

Yeşil Bina hareketi, Yemen / Sana'a'da son on yılda, enerji tüketimi ve maliyetiyle ilgili çevresel ve finansal nedenlerden dolayı gelişti, ancak asıl neden ülkenin içinde bulunduğu savaş ortamı ve sürekli enerji kısıtlanmasıdır. Elektrik kesintisinden önce, hükümetin sağladığı ham petrolden elde edilen elektrik kullanılıyordu. Ancak, elektrik ve su kesintilerinin devam etmesiyle sürdürülebilir enerjiye ve suyun rasyonel kullanımına yöneldiler. Öte yandan, inşaat teknolojisi, yalıtımsız gazbeton kullanımı değişmedi. Sana'da günümüzde, binaların yaklaşık % 65'i sıfır enerji binaları ilkelerini kullanıyor; güneş panelleri kullanımı, daha az elektrik ve daha az su kullanmaya çalışmak vb. Aynı zamanda düşük voltajlı elektrikli cihazlar kullanarak binaların içindeki elektrik ve su kullanımının rasyonelleştirilmesine çalıyorlar. Bu çalışma, Sana'da bir SEB için ekonomik açıdan en uygun tasarım çözümleri ve sistem seçimlerine yönelik bir öneri listesi sunmaktadır. Diğer ülkelerdeki mevcut sıfır enerji binalardan örnekler incelenerek ve mevcut binalarla karşılaştırılarak, Sana'ada bir SEB'nın konutlarda uygulanmasına yönelik en uygun maliyetli tasarım çözümleri ve sistem seçimi için öneriler listesi sunmaktadır.
Mimari mirasın korunmasına yönelik süreçlerde katılımcıyaklaşım önerisi: İzmir Kıllıoğlu Hamamı örneği

Tarih boyunca, farklı topluluklar tarafından meydana getirilen hamam yapılarıyıkanma ve sosyalleşme işlevleri ile kullanılmıştır. Roma döneminde oldukça yaygınlaşan hamam yapıları, Antik Yunan, Roma, Bizans ve Osmanlı Dönemlerineiz bırakmıştır. Günümüzde ise değişen yaşam koşullarıyla beraber hamam kültürügitgide yok olmaktadır. Helenistik dönemden Cumhuriyet dönemine kadar birçok kültür mirasına ev sahipliği yapan Basmane semtinde, günümüze ulaşan altı adet Osmanlı hamamıbulunmaktadır. Bu hamamlardan bir kısmı özgün işlevi ile kullanılırken bir kısmi ise farklı fonksiyonlarla kullanılmaktadır. 18. yüzyıl hamam yapısı olan Kıllıoğlu Hacı İbrahim Vakfı Hamamı özgün işlevini kaybetmesinin ardından uzun bir süre depoişleviyle kullanılmıştır. Tez çalışması kapsamında tarihi hamamın koruma sürecinde katılımcı yaklaşım önerisi ele alınmıştır. Tezin ilk bölümünde araştırmanın konusuna, amacına, kapsamına ve yöntemine yer verilmiştir. İkinci bölümde koruma bağlamında katılımcılık ile ilgili yapılan literatür taraması ardından katılımcı koruma kavramı, tarihsel süreci, mevzuatlar ve örnekler ele alınmıştır. Tarihsel süreç Almanya, İngiltere, İtalya, Avusturya, Amerika Birleşik Devletleri ve Türkiye olmak üzere ülkelere göre incelenmiştir. Çeşitli ölçeklerde irdelenen katılımcı koruma örneklerinden Bologna, Pittsburgh ve İzmir kent ölçeğinde, Mount Vernon ve Southeastern Waterworks Halk Sanat Merkezi tek yapı ölçeğinde, KORU Projesi ise kapasite geliştirme projesi olarak sınıflandırılmıştır. Elde edilen tüm bu veriler tarihi hamamın katılımcı koruma süreci için altlık oluşturmuştur. Üçüncü bölümde Basmane semtinin tarihsel gelişimi ve tanıklık ettiği koruma süreci incelenmiştir. Adını 18. yüzyılda kurulan bir basma fabrikasından alan semttekatılımcı koruma süreci 2000 li yılların başında belediye-üniversite işbirliği ile başlamıştır. Bölgedeki koruma çalışmaları günümüzde de katılımcı bir yaklaşımlasürdürülmektedir. Dördüncü bölümde hamamların genel tanımı, tarihçesi ve Osmanlı Dönemi hamam yapılarının koruma sorunları ve neden olan etkenler ele alınmıştır. ArdındanBasmane semtinde bulunan altı adet Osmanlı Hamamı incelenmiştir. Bu hamamlardan Kıllıoğlu Hacı İbrahim Vakfı Hamamı mimari açıdan detaylı olarak irdelenmiştir. Tarihi hamamın koruma süreci ele alınmış ve bu sürecin katılımcı bir çerçevede gerçekleşmediği tespit edilmiştir. Tez kapsamında incelenen örnekler doğrultusunda koruma sürecinin katılımcı yaklaşımla nasıl değerlendirilebileceğinedair bir öneri yapılmıştır. Tezin son bölümü olan beşinci bölümde ise katılımcı koruma önerisinin uygulanabilirliği ve kullanılacak yöntemler irdelenmiştir. Son olarak, tez çalışması kapsamında katılım önerisi Kıllıoğlu Hacı İbrahim Vakfı Hamamı özelinde ele alınmış olsa da bölgede sürdürülen katılımcı koruma çalışmaları kapsamında bu önerinin farklı tarihi yapılara uyarlanabileceği belirtilmiştir.
Sirkeci-Halkalı Banliyö Tren Hattı üzerinde gürültü bariyeri uygulaması

Gürültü, günümüzün en önemli çevre sorunlarından biri olarak kaşımıza çıkmaktadır. Makineleşme ve teknolojinin kullanım alanlarının genişlemesi ile gürültü, hayatımızın her anına yayılmaktadır. Özellikle büyük şehirlerde, ulaşım kaynaklı gürültü, şehir içindeki gürültü maruziyetinin geniş bir çevreye yayılmasına ve sürekli olmasına sebep olmaktadır. Bu maruziyet sağlık sorunlarına ve günlük aktivitelerde verimsizliğe sebebiyet vermektedir. Her ortamda ve birçok nedenden dolayı maruz kaldığımız gürültü, aslında engellenebilir veya kontrol edilebilir bir çevre sorunudur. Ulaşım kaynaklı gürültülerde, ulaşım sisteminin inşası ve kurulumu esnasında gerek güzergah gerek araç üzerinde gerekli önlemler alınırsa gürültü engellenebilir veya indirgenebilir. Ulaşım sisteminin inşasından sonra ise alınabilecek bir dizi önlem ile gürültü sorunu tamamen çözülemese bile, kontrol altına alınabilir ve çevresine verdiği rahatsızlık engellenebilir. Bu tezin ilk üç başlığında ses ve gürültü kavramları detaylı olarak incelenmiştir. Ayrıca gürültünün insan sağlığı ve çevre üzerine etkileri de irdelenmiş ve neden engellenmesi ve kontrol altına alınması gerektiği açıklanmıştır. Üçüncü, dördüncü ve beşinci bölümlerde ise gürültünün engellenme ve kontrol altına alınma yöntemleri ile bu yöntemlerin raylı sistem hatlarına uygulanması konu edilmiştir. Çeşitli gürültü kontrol yöntemleri incelenmiş ve bu yöntemlerden biri olan gürültü bariyerleri üzerinde özellikle durulmuştur. Altıncı ve yedinci bölümlerde konunun incelenmesinde örnek olarak seçilen Sirkeci-Halkalı Banliyö Hattı'nın güzergahı, hattın çevresel önemi, hattın çevre gürültüsüne olan potansiyel etkisi ve proje aşamasında elde edilen ses ölçüm düzeyleri incelenmiştir. Bu incelemeler sonucunda ise güzergah üzerinde tespit edilen belirli noktalarda optimum verim elde edilebilecek noktalarda gürültü bariyeri konumlandırması gerçekleştirilmiştir.
Yeraltı su seviyesi altında bulunan yapı elemanlarında su yalıtım uygulama yöntemleri ve kullanılan malzemeler

Yeraltı su seviyesi altında bulunan yapı elemanları, yeraltı suyunun hidrostatik basıncına maruz kalırlar. Basınç etkisiyle yeraltı suyu, beton elemanların en küçük gözeneklerinden bile rahatlıkla yapı bünyesine girer. Yapıya girdiği zaman kaba ve ince yapıya önemli boyutta zarar verir. Yapı içindeki kullanıcı fiziksel, ruhsal ve ekonomik açıdan olumsuz etkilenir. Tez, yeraltı suyunun yapının yeraltı elemanlarına ve yapının kendisine verdiği zararlardan korunmak için; iyi bir su yalıtımının nasıl yapılacağım anlatmaktadır. Birinci bölüm olan giriş bölümünde, tezin amacı, sınırlılıkları ve hangi yöntemler izlenerek yazıldığı konulan açıklanmıştır. İkinci bölümde, yeraltı suyunun oluşumu, yapının yeraltı elemanlarına olan etkileri ve dolayısıyla yapıya verdiği fiziksel ve kimyasal zararlar belirtilmiştir. Bu bölümden yeraltı suyunun hidrostatik basınç ve içerdiği kimyasalların etkisi ile hem ince, hem de kaba yapıya büyük zarar verdiği ve yapının ömrünü oldukça kısalttığı ortaya çıkmıştır. Üçüncü bölümde, yeraltı suyundan korunmak için yapılan yalıtımda kullanılan en çağdaş yalıtım malzemeleri ve uygulama metodları tanıtılmıştır. Basınçlı su yalıtmamda kullanılacak iki çeşit malzeme vardır: modifiye polimer bitümlü yaktım örtüleri ve plastik esaslı yalıtım örtüleri. Malzeme uygulama metodu olarak; her iki malzemenin de yüzeye tam olarak yapıştırıldığı metodlar kullanılır. Yalıtım uygulama sistemlerinde, bazı yapı elemanlarının geçirimsiz betondan oluşturuldukları göz önüne alınarak bölümde ayrıca; betonu geçirimsiz kılan katkı malzemeleri de tanıtılmıştır. Dördüncü bölümde yapının konumuna göre yalıtım yöntemleri ve uygulama aşamaları anlatılıp; her aşamada dikkat edilmesi gereken noktalar üzerinde durulmuş ve detay anlatımları şekillerle desteklenmiştir. Tezde sadece dış yalıtım sistemleri ele alınmıştır. Yapı bittikten sonra yapılan iç yaktım sistemi, tez kapsamı dışındadır. Dıştan yapılan yalıtım sistemi, yapı çukurunun konumuna göre ikiye ayrılır: yapı çukurunda temel perdesi dışında bir insanın çalışmasına imkan olan yerlerde dıştan uygulama, çalışma mesafesi olmayan yerlerde içten uygulama yöntemi kullanılmaktadır. Beşinci bölüm olan sonuç bölümünde, tezden elde edilen sonuçlar aktarılmış, proje safhasında yapılması gereken işlemler ile uygulama sırasında uyulması gereken kurallar maddeler halinde sıralanmış ve yaktım uygulaması alanında tam bir basan için bazı öneriler sunulmuştur.
Mevcut tarihi yerleşimlerinin turizm amaçlı kullanımları ve Behramkale'de örnek alan çalışması

Bu çalışma da turizm sektöründe kültürel ve doğal çevrelere yönelen turistik potansiyelin değerlendirilmesinde mevcut tarihi yerleşimlerin kullanılmasına yönelik inceleme ve bir örnek uygulama örneği yapılarak belli sonuçlara ulaşmak hedeflenmiştir. Birinci bölüm, konuya giriş niteliği taşımaktadır. İkinci bölümde, turizmin tanımı, özellikleri, hareketleri ve Türkiye'deki turizm sektörünü genel olarak incelenmiştir. Üçüncü bölümde, turistik konaklama tesislerinin genel nitelikleri tanımlanmış, konaklamayı etkileyen faktörler, birinci derece ve ikinci derece olarak irdelenmiştir. Dördüncü bölümde, turistik yerleşim kavramı tanımlanmış ve mevcut tarihi yerleşimlerin turistik potansiyelleri incelenmiştir. Beşinci bölümde, mevcut tarihi yerleşimlerin turizm amaçlı kullanımları için model analizi yapılmış, belirlenen hedef ve amaçlar çerçevesinde turistik fonksiyonların mevcut mimariye uyarlamaları irdelenmiş, çeşitli örneklerin ardından seçilen mevcut yerleşimde bu çalışma denenmiştir. Bu çalışma sonunda mevcut tarihi yerleşimlerin turizm amaçlı kullanımlarım sağlayacak çeşitli durumlar ortaya çıkmış ve çözüm seçenekleri sunulmuştur.
Urban space and everyday life: Walking through Yüksel Pedestrian district

oz GÜNDELİK HAYAT VE KENTSEL MEKAN: YÜKSEL YAYA BÖLGESİNDE YÜRÜMEK Akış, Tonguç Yüksek Lisans, Mimarlık Bölümü Bina Bilgisi Anabilim Dalı Tez Yöneticisi: Yard. Doç. Dr. Güven Arif Sargın Ocak 2001, 204 sayfa Bu çalışmada ilk hedeflenen kentsel mekanda süregelen ve sosyal aktörler tarafından oluşturulan ilişkileri açığa çıkartmaktır. Gündelik hayat içinde olagelen, mekansal olarak kurgulanan tahakküm ve uygunlaştırma eylemleri tartışılmıştır. Kentsel mekanda, stratejik ve taktiksel davranış biçimleri üreten sosyal aktörler izlenerek, var olan sosyal ve mekansal pratikleri okumaya aday bir metot yardımıyla mekansal pratiklerin çözümlenmesi yapılmıştır. Yürüme eylemine dikkat çekilerek, bu eylemin kentsel oluşumlarda direnç kurabilme potansiyeli incelenmiştir. Yüksel Yaya Bölgesi'nin tarihsel arka planını oluşturduktan sonra, şu anki durumunu yansıtma amaçlı kurgulanan Kırk-yama Metodu kullanılarak, sosyal ve mekansal çakışmalar incelenmiştir. Kentsel mekan bağlamında bellek kavramı tartışılarak, yürüme eylemine atfedilen çeşitli görüşlerle birlikte Ankara kentine ait olan bu alana dair başka bir metin üretilmesi amaçlanmıştır.
Genetik algoritmaların yapı proje yönetiminde kaynak dengelemesi amacıyla kullanımının modellenmesi

Tez genetik algoritmaların yapı proje yönetiminde kaynak dengelemesi amacıyla kullanımı için bir model önerisi geliştirme amacındadır. Proje yönetiminde planlama kavramı ve kaynakların dengelemesi konusu literatür taramasıyla açıklanmıştır. Bu konuda kullanılan çözüm teknikleri hakkında bilgiler verilmiştir. Genetik algoritmalar hakkında ayrıntılı bilgiler aktarılmıştır ve tarihsel gelişimi, kullanılan kavramlar, algoritma yapısı vb. detaylı olarak açıklanmıştır. Genetik algoritmalarınproje yönetiminde kullanılması literatür taraması ile verilmiştir. Önerilen genetik algoritma modelinin parçaları ve bütünü detaylı olarak açıklanmıştır. Kaynak dengeleme amaçlı birbirinden farklı iki planlama örneği, önerilen genetik algoritmamodeli ve bulgusal bir model ile ayrı ayrı hesaplanmış, sonuçlar listelenmiş ve karşılaştırılmıştır. Çalışmada elde edilen bulgular, geliştirilen genetik algoritma modelinin bulgusalmodellerden performans ve maksimum kaynak kullanımı açılarından daha iyi işlediğini göstermiştir. Önerilen model aynı zamanda çoklu projelerin kaynakdengeleme sürecinde de başarıyla çalışmıştır. Daha karmaşık yapıdaki kaynakdengeleme problemleri daha çok sayıda örnek üzerinden model geliştirilerek ilerideki çalışmalarda ele alınabilir. Modelin test edilmesinde kullanılan örnekler hakkında bilgiler eklerde verilmiştir.