turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Toplumsal bellek ve medya: Toplumsal hatırlatma ve unutturma biçimleri

Bellek, geçmişşten gelen birikimlerin aktarılması sonucunda oluşur. Geçmişle gelecek arasındaki köprü olan ve şimdinin içinde yaşadığı yer bellektir. Bellek artık sadece zihinde değil, içinde yaşadığımız şu anda bulunmaktadır. İçinde yaşadığımız toplumun da belleği geçmişşten günümüze gelen kültürel ürünlerin birikmesi yoluyla oluşur. Toplumsal belleğin oluşturulmasında yaygın olarak görülen kitle iletişim araçlarının da önemi yadsınamaz durumdadır. Gündelik bir pratik, bir faaliyet olarak amaçların gerçekleştirilmesinde önemli bir rol oynayan kitle iletişim araçlarının, kendisine özgü sosyal davranış ve sosyal etkileşim biçimleri oluşturarak, bireylerin sahip olduğu kültürel sermayenin de bir göstergesi haline gelmiştir. Çalışmamızda, günümüzle geçmişş arasında toplumsal olaylar üzerinden ilişki kurulurken kitle iletişim araçlarının bu durum üzerinde ne derecede etkili olduğunu incelemeye çalıştık. Çalışmamızın birinci bölümde; bellek kavramı incelendi. İkinci ve üçüncü bölümde; toplumsal hatırlama ve unutma biçimleri, kültürel ilişkiler ve kültür endüstrisi bağlamında ele alındı. Dördüncü bölümde; Seksenler dizisinden hareketle televizyonun manipüle edici özelliği incelendi. Sonuç bölümünde de çalışmada varılan sonuçlara dikkat çekilerek genel bir değerlendirme yapıldı.
19. yüzyıl oryantalist seyahatnamelerinde ve 21. yüzyıl batı medyasında Türk imgesi

Yüzyıl Oryantalist Seyahatnamelerinde ve 21. Yüzyıl Batı Medyasında Türk İmgesi adlı bu tez çalışmasında, seyahatname ve belgeseller üzerinden, geçmişşte ve günümüzde Batılı zihinlerde nasıl bir Türk imgesi inşa etmeye dönük içeriğin bulunduğu tespit edilmeye çalışılmıştır. Gelişen iletişim ve imaj yönetim araçlarıyla birlikte, günümüz Batı medyasında Türk imgesi inşasının nasıl bir değişime uğradığı, seyahatnamelerdeki tasvirlerden, seyahatnamenin bugünkü dengi olarak kabul ettiğimiz belgesellere kadar, geçen yüzyıllar boyunca yapılan tasvirlerde nelerin değiştiği, nelerin sabit kaldığı; tasvirlerde oryantalist bakış açısının nerede ve ne kadar bulunduğu karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Araştırma kapsamında ele alınan 19. yüzyıl seyahatnameleri ve günümüz belgeselleri içerik analizi yöntemi ile incelenmiştir. Bu inceleme sonucunda geçmişşten günümüze Batılı tasvirlerde oryantalist bakış açısı ve ötekileştirici söylemin ve Batı-Doğu ayrışımcılığının şiddetlendiği, bu eserler aracılığıyla, olduğundan çok farklı bir Türk imgesi zihinlerde oluşturulmaya çalışıldığı ve her iki dönemde de en temel ötekileştirici unsur olarak İslam dininin odak noktada bulunduğu tespit edilmiştir.
Bir alt kültür olarak mizah medyası; Markopaşa örneği

'Bir Alt kültür Alanı Olarak Mizah Medyası: Markopaşa örneğt' başlıklı tez çalışması, Alt kültürler ve onun önemli bir alanı olan mizah medyasıyla ilgilidir. Markopaşa mizah gazetesini inceleme örneği olarak alan çalışma, dört temel bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde, Markopaşa'nın monografik olarak incelendiği üçüncü bölümde kullanılan tarihyazımları yaklaşımları anlatılmaktadır. Buna göre Markopaşa'nın tarih yazımı anlatımcı, idiografık ve hermenötik konumlardan yola çıkılarak yazılmıştır. İkinci bölümde, alt kültürlerin oluşumu ve tarihsel gelişimi izlenirken, Bakhtin'in karnavallar üzerinden yaptığı çıkarsamalar kullanılmıştır. Aynı bölümde, Türkiye'de mizahın gelişimini sözlü kültürden yazılı kültüre geçişinde yaşadığı değişimler, Markopaşa'nın yayınlandığı yıllara kadar anlatılmıştır. Üçüncü bölüm, monografik bir çalışma özelliği taşıyarak, Markopaşa Gazetesi yayınlandığı üç ayrı yayın dönemde (1946- 1947 ,1947,1948-1949) incelenmektedir. Markopaşa, mizah dergilerinin muhalefet işlevini yitirerek iktidarın aracı halini aldığı bir dönemde yayınlanan farklı bir mizah gazetesidir. Yazar ve çizerleri, muhalifleri, davaları, gerilimleri ile döneminin en rahatsız edici ama buna karşın en popüler yayınıdır. Markopaşa, mizah yayıncılığının geleneksel çizgisinin dışında bir gazetedir ve Türkiye'de demokrasiye geçiş sürecinde (1946-1950) muhalefetin oluşmasındaki en etkin araçlardan biridir. Gazetenin büyük satış rakamlarına ulaşması, farklılığının en önemli özelliğidir. Muhalif içeriği, popülerleşmesini kolaylaştırdığı gibi toplumsal ve siyasal muhalefetin de yaygınlaşmasını sağlamıştır. Markopaşa, bir dönem yayınıdır; yayımlandığı dönemin imkanlarından faydalanarak popülerleşmiş, şartların değişimiyle dönem sonunda kapanmıştır. Alt kültür ya da alt kültür alanı olarak mizah/mizah yayıncılığı, toplumu dönüştürme amaçlı, alternatif bir muhalefet değildir. Alt kültür, muhalif eylemleri hazırlayan, besleyen, sınırları zorlayan gündelik 197 direniş biçimidir. Bu nedenle, Markopaşa tek başına muhalefet olmaktan çok, toplumsal ve siyasal muhalefeti besleyen araçlardan biridir. Çalışmanın son bölümünde ise, anlatılanlar çerçevesinde genel bir değerlendirme yapılmış, ikinci ve üçüncü bölümlerinde yapılan tartışmalar çerçevesinde Markopaşa'nın alt kültür ile ilişkisi irdelenerek, tezin varsayımları sınanmıştır..
Orta Asya Türk Cumhuriyetlerinde karşılaştırmalı medya sistemleri

Orta Asya Türk Cumhuriyetleri hem Sovyetler Birliği, hem de bağımsızlık döneminde karmaşık bir tarihsel süreçlerden geçmişştir. Bağımsızlıktan önce Sosyalist sistemle yönetilen ülkeler, özgürlüklerine kavuştuktan sonra kapitalist düzene alışmaya çalışmış ve geçiş dönemi yaşamın tüm alanlarını tesiri altına almıştır. Orta Asya devletlerinde yaşanan bu süreçler ülkelerin kitle iletişim sistemlerini de ciddi bir şekilde etkilemiştir. Sovyet döneminde Komünist medya sisteminde faaliyet gösteren medya, Sovyet sonrası dönemde farklı kitle iletişim sistemlerini benimsemiştir. Bu tez çalışmamda, Orta Asya Türk Cumhuriyetlerinin bağımsızlık döneminde faaliyet gösterdiği iki medya modeli incelenmiş ve Orta Asya ülkelerinin medya düzenine uygunluğu gözden geçirilmiştir. Tez çalışmamın araştırma kısmını karşılaştırma yöntemi kullanarak incelemekteyim. Araştırılan bu iki medya sistemi ülkelere göre hem benzerlikler, hem de farklılıklar kapsamında ele alınmış ve birbirileriyle karşılaştırılmıştır. Aynı zamanda çalışma konumda dönem karşılaştırmasına başvurarak tarihsel karşılaştırma yöntemi bağlamında Sovyetlerden önceki ve sonraki süreçlerde medya düzeninde yaşanan farklılıklar ve benzerlikler kapsamlı bir şekilde incelenmiştir. Tezimin sonuç kısmında araştırma bölümünde incelediğim Yeni Otoriter Medya Sisteminin ve Kutuplaşmış Çoğulcu Modelin tam olarak Orta Asya ülkelerinin kitle iletişim sistemini kapsamadığı ve bu ülkelerin medya düzeninde Sovyet etkisinin hala devam ettiği kanaatine varmaktayım.
24 Aralık 1995 Genel Seçimi'nde medyanın siyasal propaganda aracı olarak kullanılması CHP ve DSP örneği

Genel Seçimi'nde medyayı siyasal propaganda aracı olarak nasıl kullandıklarının ortaya konulması amaçlanmıştır. Çalışma kapsamında, 24 Aralık 1995 Genel Seçimi'nde CHP ve DSP'nin medya aracılığıyla yaptıkları siyasal propaganda ve bunun kamuoyu üzerindeki etkileri, iletişim bilimi, sosyoloji ve siyaset biliminin bazı kuramsal yaklaşımlarıyla desteklenerek betimlenmeye çalışılmıştır. Tezin içeriğinde öncelikle iletişimin tutum ve kanaatler üzerindeki etkisinden başlanarak, kamuoyu ve propaganda konusu incelenmiş; ardından kitle iletişim araçlarının siyasal sürece etkisi ele alınmıştır. Tez çalışmasında daha sonra, 24 Aralık 1995 Genel Seçimi'nde CHP ve DSP'nin medyayı siyasal propaganda aracı olarak nasıl kullandıkları ortaya konulmaya çalışılmıştır. 24 Aralık 1995. Genel Seçimi'nde, temelde benzer ideolojiye ve programlara sahip iki sosyal demokrat parti olan CHP ve DSP, kitle iletişim araçlarından yararlanmıştır. Bu iki partiden CHP, medyamn olanaklarım seçimde olabildiğince kullanmış, seçim kampanyası süresince profesyonel reklam desteği almıştır. Seçime katılan diğer sosyal demokrat parti olan DSP ise profesyonel reklam desteği almamasına ve medya ortamım propaganda aracı olarak yeterince kullanamamasına karşın CHP'den fazla oy almıştır. Bu durum, seçim propagandasının medya aracılığıyla yapılmasının kesin başarı getiremediği ya da siyasal iletişim tekniklerinin CHP tarafından doğru kullanılamadığı kuşkusunu doğurması bakmıından üzerinde düşünmeyi gerektirmektedir. Bu seçimde medyanın taraflı yaklaşnnları ve seçim yasaklarım hiçe sayan 'kurnazca' yayıncılık yöntemleri ise seçim hukukuna ilişkin kuralların delinmesine neden olması açısından dikkat çekmektedir. Bu durum, bundan sonraki seçim dönemleri için alınacak önlemler de ve medyamn özeleştiri yapmasında örnek oluşturmaktadır. Seçim hukukunun oluşturucuları, kamuoyunun serbestçe oluşabilmesi için gereken demokratik ve eşitlikçi önlemleri almalıdır. Demokratik sürecin sağlıklı işleyebilmesinde, dürüst yayıncılıktan ve gazetecilik etiğinden ödün vermeyen medyamn siyasal yaşama katkıları göz ardı edilemeyecek kadar önemlidir.
Endüstriyel bir form olarak müstehcenliğin medyatik üretimi

Cinselliğin metalaşması matbaanın Avrupa'da kullanılmaya başlanılmasından itibaren iletişim teknolojilerindeki yenilikleri takip etmiştir, 20'inci yüzyılda Batılı toplumlarda meydana gelen ekonomik ve sosyal değişimlerle beraber metalaşmış cinsellik pornografi biçimiyle ayrı bir endüstri yaratmıştır. Diğer taraftan pornografi endüstrisinin karlılığı ve metalarının hızla yaygınlaşması medya endüstrisini de etkisi altına almıştır. 1960'ların sonlarından itibaren yaşanan toplumsal hareketlerinde etkisiyle pornografi kapitalizmin daha gelişkin olduğu Batılı ülkelerde yasallaşmıştır. Pornografinin yasallaşmasını ve yaygınlaşmasını takiben ana akım medya endüstrileri yazılı, görsel-işitsel yayınlarının içeriklerinde pornografiye eşcinsel öğeler kullanmaya başlamıştır. Tiraj, reyting ve gişe kaygılarıyla cinselliğin metalaştırılması beraberinde kültürün pornografikleşmesini getirmiştir. Bu çalışmada kültürün pornografikleşmesi; medya ve cinselliğin metalaştırılması tarihsel bağlamında eleştirel ekonomi politik bir yaklaşımla ele alındı.
Gazeteciliğin muhasebesi: Medyanın görünmeyen eli üzerine ekonomik kuramlarla etik bir sorgulama

Bu araştırma, ekonomik kuramlara ve bunların etik temellerine dayanarak haber medyasının ve gazetecilik süreçlerinin işleyişinin ve çıktılarının yapısına ve niteliğine dair medyanın bir süreksizlik modelini sunmakta ve yayınların kesintili niteliğini ve bunun kaynaklarını ortaya çıkarmaya çalışmaktadır. Bu anlamda bu araştırma disiplinler arası bir niteliğe sahiptir. Bu model, çeşitli ekonomik ve etik kuramların harmanlanmasıyla oluşturulmakta ve üç gazetenin ana sayfalarının iki aylık dönemde incelenmesiyle oluşturulan grafikler yoluyla doğrulanmaya çalışılmaktadır. Bu işleyiş düzeninin bir modelle ortaya konulmasının ardından medya ve gazeteciliğin etik bir muhasebesinin yapılması hedeflenmektedir. Bu etik muhasebe hedefini gerçekleştirebilmek için toplumsal muhasebe, muhasebe ilkeleri, standartları ve etiğinin kavramsal ve yöntembilimsel çerçevesinden yararlanılmaktadır. Kuramsal temellerde, muhasebe ile gazetecilik arasındaki mesleki ve etik benzerliklerden yola çıkılarak gazetecilerin toplumun bir çeşit muhasebesini yaptığı belirtilmekte, yöntembilimsel temellerde ise içerik analizinden elde edilen verilerle bir haber kuruluşunun belirli bir dönemine ait niteliksel ve niceliksel bir medya bilançosu oluşturulması fikri ifade edilmektedir. Bunların ardından, bu bilanço bir hesap verebilirlik ve şeffaflık aracı olarak değerlendirilip haber kuruluşlarının yayınladığı haberlerin niteliğine ilişkin bilgiler sunabilecek ve hedef kitleyi kurumun niteliği hakkında aydınlatabilecek yeni bir etik denetleme mekanizması olarak önerilmiştir. Bu şekilde, içerik analizine de kamusal bir nitelik kazandırılmaya çalışılmıştır.
İletişim ve mekan ilişkilerinde istanbul Yalıları

İnsan ve Mekan İletişimi'nde Boğaziçi Yalıları başlıklı tezimde, Boğaziçi Yalıları'nın İstanbulluların mekan algısındaki anlamını ve değerini inceliyorum. İstanbul'un simgesi olarak kabul edilen Boğaziçi kıyılarına konumlanan yalıların, kent sakinleriyle kurduğu iletişimin şeklini araştırıyorum. Bu ilişkinin kurulmasında etkili olan faktörleri ve zaman içerisinde mekan algısına ilişkin gelişen değişiklikleri ve bu değişikliklerin nedenlerini tezimde bulmaya çalışıyorum. Araştırmanın birinci bölümünde İnsan ve Mekan İletişimi üzerine yapılmış akademik çalışmaları değerlendiriyorum. İkinci bölümde ise, Boğaziçi Yalıları'nın medyadaki ve gündelik hayattaki temsillerine değiniyorum. Araştırmanın üçüncü bölümünü anket çalışması oluşturuyor. Genç ve yaşlı kuşak kent sakinlerine Boğaziçi Yalıları'nın kendilerine ne ifade ettiğini anlamak üzere örneklemime yalılarla ilgili, kişisel duygu ve düşüncelerini veya hayallerini ifade etmelerine yardımcı olacak sorular yönlendiriyorum. Anket çalışmasının sonuçları, Boğaziçi Yalıları ile ilgili kişilerde oluşan algının birebir / kişisel deneyimlerden ziyade, medya tasvirlerine dayandığını gösteriyor. Medyada çizilen yalı tasvirleri, kişilerin bu mekanları o şekilde algılamasında etkili oluyor. Genç kuşak ve yaşlı kuşağın etkilendiği medya birbirinden farklılık gösteriyor. Genç kuşak kendi zamanının medyasından etkilenirken, yaşlı kuşak ise kendi gençlik dönemlerinin medya tasvirleriyle yalıları algılamakta ve yorumlamaktadır.
Türkiye medyasında Yahudi temsili: Struma Gemisi Olayı örneği

Medya, aslında her gün bir yerlerde yaşanan olayları takipçisine yansıtan bir aynadır. Bir aynadan beklenen; olayları maniple etmeden, değiştirmeden, yönlendirmeden ve çarpıtmadan aktarmasıdır. Ancak, bu henüz tam anlamıyla ulaşılamamış bir ütopyadır. Pratikte medya -kendisi de dev bir endüstri olduğundan- çıkarlarını, bağlı olacağına söz verdiği etik değerlerden önde tutmaktadır. Türkiye'de de medya, özellikle 1980'den sonra değişen yönetim profili nedeniyle işinsanlarının kontrolüne girmiş, bunun sonucunda da ideolojik olarak taraf olmanın yanı sıra, ekonomik anlamda da iktidar ve güç odaklarına bağımlı hale gelmiştir. Dolayısı ile devletin ideolojik bir aracı olmayı medya 'rıza' çerçevesinde kabullenmekte ve içselleştirdiği egemen ideolojiyi özellikle de nüfus ve nüfuz olarak az olan toplum kesimlerine yönelik geniş bir şekilde yeniden üretmektedir. Çalışmada, 25 Şubat 1942 tarihli Türkiye'de yayınlanan farklı ideolojik eksendeki beş gazete ile 25 Şubat 2012 ve 2015 tarihli faklı yayın çizgisindeki beş gazetenin Struma Gemisi Olayı'nı ele alışları eleştirisel söylem analizi yöntemi ile incelenerek Türkiye medyasındaki Yahudi temsilinin nasıl pratiğe döküldüğü ortaya konmaktadır. Gazetelerin azınlıklara, dahası Yahudi azınlığa karşı yaklaşımı, egemen ideoloji ve güç odaklarının bakış açısı ile aynı çizgidedir. Bir ulus-devlet ideolojisi ile kurulan Türkiye Cumhuriyeti'nin egemen seçkinleri, başta ekonomi ve eğitim olmak üzere ülkedeki her alanı 'Türkleştirmek' için yürüttükleri politikaları, devletin ideolojik bir aracı olan medya ile topluma ulaştırmaktadır. Egemen yönetici seçkinler, dini ve ırki azınlıklara yönelik tamamen insani konularda bile medyanın egemen söylemin dışına çıkmasına elinde tuttuğu ekonomik, siyasal, yasal ve toplumsal baskı argümanları ile izin vermemektedir. Yapılan analizde Struma Gemisi Olayı'nın haberleştirilmesinde egemen devlet ideolojinin belirleyici olduğu; haberlerde çoğunlukla isimsizleme, anlamlı yokluk, enformasyon eksiltimi, edilgen cümle yapısı ile özneyi gizleme pratiklerine başvurulduğu tespit edilmiştir.
Futbolda şiddet eylemlerinin gerçekleşmesinde medyanın etkisi

Bu çalışma futbolda şiddet eylemlerinin gerçekleşmesinde medyanın etkisinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmada futbolda meydana gelen şiddet eylemlerinin gerçekleşmesinde medyada yer alan haber, söylem, davranış ve olayların ne derece etkili olduğu incelenmiştir. Medya günümüz dünyasında toplu halde kitleler halinde yaşayan bireylerin istek ve davranışlarını yönlendirmede etkili olmaktadır. Özellikle 20. yüzyıl sonrasında çeşitli nitelikteki özelliklere sahip kitle iletişim araçları, birçok toplumsal olayın oluşmasına zemin hazırlamış ve kendisinden bağımsız gelişen olaylara ise yön veren bir konumda bulunmuştur. İnsanlık için önemli bir sorun olan şiddet eylemlerinin ve saldırgan davranışların ortaya çıkmasında; öğrenme, dürtü ve gerilimi hazırlayan dış etkenler gibi nedenler bulunmaktadır. Medyanın bireyler ve kitleler üzerindeki etkilerini göz önünde bulundurduğumuzda diğer toplumsal olaylarda olduğu gibi şiddet eylemlerinin meydana gelmesindeki payı yadsınamamaktadır. Dünyada milyarları bulan kitleye hitap eden futbol alanında da şiddet eylemleri sıklıkla görülmektedir. Endüstri haline gelen futbolun olmazsa olmaz unsurlarından olan medyadaki saldırganlığı ve şiddeti körükleyen içerikler bu araştırmada analiz edilmiştir. Araştırma evreni olarak 2017- 2018 Futbol Süper Liginin ilk devre müsabakalarını kapsayan dönem olan 01 Ağustos 31 Aralık 2017 tarihleri arasında yazılı, görsel ve sosyal medyada yer alan haber ve içeriklerdeki şiddet çağrışımları ele alınmıştır. Bu bağlamda yazılı basın olarak; ulusal spor gazetelerinden olan Hürriyet gazetesinin spor sayfaları, tematik spor gazeteleri olan Fanatik ve Fotomaç gazetelerinin yanı sıra görsel basın olarak; Ntvspor kanalında yayınlanan Kırmızı Çizgi ve Beyaz Tv kanalında yayınlanan Beyaz Futbol programları ile sosyal medya mecrası olan twitterdaki futbol gündemine ilişkin paylaşımlar çözümlenerek, söylem analizi yöntemiyle incelenmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgular ışığında; medyada sıklıkla şiddet çağrışımlı söz, söylem ve sembollerin paylaşıldığı, mevcut şiddetin körüklendiği, bütünleştiriciden uzak fanatik dilin kullanıldığı görülmüştür. Sosyal medya kullanıcılarının birbirleri ve geleneksel ana akım medya araçları ile etkileşimleri sonucunda meydana gelen şiddet çağrışımlarının kitlelere daha hızlı yayıldığı ve kalıcılaştığı sonucuna varılmıştır.
Medya, tekelleşme ve Türkiye örneği

Medya kuruluşları çok hızlı değişen bir teknolojiyle karşı karşıya kalmışlardır. Teknolojik gelişmeye uyamayanların yayın hayatına başka grupların içerisinde yer alarak devam ettiği görülmüştür. Medya; insanın kendisi, çevresi ve dış dünyasıyla kurduğu her tür ilişkinin toplamı olarak nitelendirilen kültürün, çağdaş değer ve normlarla yeniden şekillendirilmesinde en etkili araçlardan biri olarak kabul edilmektedir. İletişim teknolojilerinin gelişmesiyle geleneksel habercilikten sanayileşmiş basına doğru bir geçiş olmuştur. Günümüzde yaşamımızı son derece etkileyen basın yoluyla haberleşme ve medyanın tekel olma savaşımında etkilenen yine halk olmaktadır. Zira bu savaşta farklı farklı haberler toplum için bazen yanıltıcı olabilmektedirler. Ülkemizde radyo ve televizyon yayıncılığının yasal çerçevesi oluşturulmaksızın yayıncılık faaliyetleri sürdürülmüştür. 1990'lı yılları Türk basınının medyalaşma yılları olarak da adlandırmak yanlış bir tanımlama olmayacaktır. Medya endüstrilerinde tekelleşmeyi arttıran nedenlerin başında sektöre yapılan yatırımların büyük miktarda sermaye gerektirmesi, üretim ve dağıtımın yüksek maliyeti, medyalar arası rekabet, reklamcılık, gelirlerin sınırlı olması, medyalar arası dikey ve yatay birleşmelerdir. Bunun sebebi ise, artık gazetelerin yanında onlarla birlikte hareket eden ve aynı kuruluş çatısında bulunan radyo, televizyon ve internet servis sağlayıcıları ile dağıtım şirketlerinin yer almaya başlamış olmasıdır. Bugün Türkiye'de medyanın geldiği nokta ise, eskiyi aratacak niteliktedir.
İlkokul 4. sınıf öğrencilerinin televizyon izleme alışkanlıklarının incelenmesi

Bu araştırma, ilkokul 4. Sınıf öğrencilerinin televizyon izleme alışkanlıklarının belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Çalışma 2016- 2017 eğitim-öğretim yılında Erzincan iline bağlı merkez ilkokullarda yapılmıştır. Araştırmada nitel araştırma yöntemiyle gerçekleştirilmiş durum çalışması deseninden faydalanılmıştır. Veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen 'İlkokul Öğrencilerinin Televizyon Kullanım Alışkanlıklarının Belirlenmesi' olan yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Veriler bilgisayar ortamına aktarılarak hazır hale getirilen verilerin analizinde Nvivo programı kullanılmıştır. Araştırmanın bulguları doğrultusunda öğrencilerin izledikleri programlar türlerine göre farklılık gösterse de televizyon izleme nedenlerinin genel olarak benzer olduğu ve yoğunlukla öğretici olması, can sıkıntısını gidermesi, boş vakitleri doldurması gibi nedenlerle izledikleri görülmüştür. Araştırma sonucunda öğrencilerin yoğun olarak dizi film izlediklerini, izleme nedeni olarak ise en çok aile etkisini gösterdikleri sonucuna ulaşılmıştır. Öğrencilerin birçoğunun dizi filmleri ve çizgi filmleri gerçekçi bulduğu, programlardaki karakterlerden ve sahnelerinden etkilendikleri öğrencilerin farklı şekillerdeki ifadelerinde görülmüştür. Ayrıca öğrencilerin birçoğunun televizyon izlemenin faydası, zararı ve önemi konusunda bilinçli oldukları fakat yaşamlarında uygulamadıkları görülmüştür.
A qualitative analysis of data journalism practice in Turkey

Verinin iletişim alanındaki önemi her geçen gün artmaktadır; verinin medyada/haberdeki kullanımı ise veri ile haber üreten veri gazeteciliğidir. Gazetecilik ve medya çalışmaları üzerine yazılmış tezler, akademik makaleler bulunmakta ancak veri gazeteciliği anlamında yapılan çalışmalar kısıtlıdır. Kaynak sıkıntısı olmasına rağmen veri gazeteciliği alanında çalışmak ve bu kısıtlı alan için literatüre kaynak sunmak önemlidir. Bu araştırmanın öncelikli amacı, iletişim çalışmalarında büyük role sahip veri ve veri kullanımının medya alanındaki durumunu incelemektir. Değişen gazetecilik pratikleri açısından veri gazeteciliğinin payı araştırılmıştır. Konu ile ilgili ortak noktaları ve önemli noktaları belirlemek için veri gazeteciliği eğitimi almış veya eğitim almasa da bu alanda tecrübe edinmiş, editör, freelancer, akademisyen, öğrenci, haber kuruluşlarında yönetici pozisyonunda kişilerle yarı-yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiş ve analizler yapılmıştır. Verilen cevaplar ve literatür taraması karşılaştırılarak sonuçlar elde edilmiştir. Bulgular, Türkiye'de veri gazeteciliğinin mevcut durumu, medya ekonomisinin bu alana etkileri ve açık veriye ulaşmadaki zorluklara dair bilgi vermekte ve veri gazeteciliğinin gelecekteki durumuna ilişkin fikir vermektedir.
Muhalif bir medya pratiği olarak 'Halk TV' örneği

Televizyonun asıl ortaya çıkış nedeni uzak diyarları göstermektir. Ancak icadının ardından geçen sürede siyasi ve ticari açıdan yapay işlevler edinmiştir. Günümüz egemen medyasının birkaç büyük şirket etrafında yoğunlaştığı yayıncılık sektörü içinde kar amacı gütmeyen, mevcut hiyerarşik yapıyı kırmaya çalışan alternatif medya araçlarının geliştirilebilmesi, demokratik katılımın sağlanabilmesi açısından büyük önem taşımaktadır. Türkiye'de de neo-liberal siyaset ve ekonominin baskısı altında, ana akım medya çevriminin dışında başka pratikler filizlenmeye başlamıştır. Özellikle 2013 yılındaki Gezi Parkı Protestoları yaşanırken ana akım medyada topluma yansıtılmayan haberleri geniş kitlelere ulaştırabilmek için 'muhalif medya' örnekleri kendilerini daha görünür hale getirmişlerdir. Bu örneklerden biri de Halk TV'dir. Bu çalışmada alternatif televizyon yayıncılığı açısından Halk TV'nin 'inuhalif medya' kavramı çerçevesinden baktığımızda 'Halk için haber' ibaresini hangi çizgide sürdürebildiği ve konvansiyonel medya anlayışına nasıl bir alternatif sunabildiği ele alınmıştır. Çalışma için gerekli veriler Halk TV çalışanlarıyla derinlemesine görüşmeler yapılarak ve televizyon yayınlarının analiz edilmesiyle elde edilmiştir. Bu çalışma ile elde edilen bulgular sonucunda alternatif medya kavram ve teorilerine Halk TV üzerinden bir katkı yapmak amaçlanmıştır.