turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Tarihi Konutlarda İşlev Değişikliğinin Değerlendirilmesi

Bu tez çalışmasında, yeni işlev kazandırılmış tarihi konutların incelenmesinde; yeniden işlev kazandırılması kapsamında yapılan rölöve, restitüsyon ve restorasyon çalışmalarının tarihi konağın yeni işleve uygunluğuna yönelik incelemeler ele alınmıştır. Tez çalışması, giriş bölümü ile birlikte beş bölümden oluşmaktadır; Birinci bölümde, Çalışmanın amacı, kapsamı, yönteminden bahsedilmiştir. İkinci bölümde, Koruma kavramı korumanın değerlendirme kriterleri ve yöntemleri başlığı altında korunmanın gereği ve koruma yöntemleri ele alınarak tanımlamalar yapılmıştır. Üçüncü bölümde; Tarihi yapıların korunmasında yeniden işlevlendirme ile ilgili koruma mevzuatında işlevlendirme, yapılara yeni işlev kazandırılmasıyla ilgili yasal düzenlemeler, yeniden işlev kazanmasını gerektiren kavramsal temeller, tarihi yapıların yeniden işlevlendirilmesinde gereken müdahale yöntemleri, tarihi yapılarda yeni işlevin belirlenmesini etkileyen faktörler başlığı altında tanımları yapılarak maddelendirilmiştir. Dördüncü bölümde; Adnan Bey konağı, Eski Reşit Paşa Konağı ve Cavit Paşa konağının mevcut durumu, işlev değişikliği nedeni ile meydana gelen fiziksel ve mekansal değişimler, yapının yeniden işlev kazandırılmasını etkileyen faktörler analiz edilmiştir. Beşinci bölümde; Konakların yeni işlev kazandırılması amacı ile yapılan restorasyon çalışmasının, ele alınan konu başlıkları altında değerlendirme yapılmıştır.
Akyaka after 25 years: Spatial and conceptual re-readings in architectural discourse

Bu tezde Akyaka'nın kendi kendine oluşma pratiği ve gelişim süreci yer tanımlaması içerisinde keşfedilecektir. Tartışmanın özü, Nail Çakırhan'ın 1983 Ağa Han Ödüllü geleneksel evi ile konvansiyonelin dışında vücut bulmuş bir yer olarak Akyaka'nın konvansiyonel mimarlık söylemi tarafından dışlanmış olmasıdır. Bu konvansiyona ait dışlanmışlık, yerleşkeden öğreneceklerimizi engellediği için, araştırma Akyaka'nın referansları yere ait olan ve kendi yerini yaratan kendine özgü, profesyon dışı oluşumuna odaklanacaktır. Akyaka, kıyı bölgesinin korunması, mimari temsil, Ağa Han Mimarlık Ödülleri, Türk Mimarlığında Kimlik Arayışları, turizmin ajanları, geleneğin devamlılığı ve modernle anlaşmazlığı, yerelliğin sürdürülebilirliği, ve mimaride pastiş gibi birçok farklı konu çerçevesinde incelenecektir. Belde, coğrafi, sosyo-kültürel ve mimari/yapısall esaslarıyla dinlenecektir. Bu bağlamda, eğer bu tanınmayan oluşumun 25 yıl sonra söyleyeceği bir şey varsa; yerleşkenin tekrardan ürettiği yer olgusu çerçevesinde çalışılacaktır.
Koruma geliştirme amaçlı imar planlarının yapım yöntemine eleştirisel bakış ve değerlendirme

Geçmişin kültürel birikimini, tarihsel değerlerini mekansal platformlarda yaşatmak ve gelecek kuşaklara iletebilmek öz varlığımızı korumanın başlıca gereklerinden biridir. Ancak bu olgu sonucu yaşanmışlığın görsel değerler içinde örneklendirilerek gelecek kuşaklara sunulabilmesi, ciddi çabaları da beraberinde getirmektedir. Yaklaşık bir asırdır ülkemizin gündeminde olan koruma adına yürütülen eksik ya da hatalı uygulamalar, eski kent dokularının bir bir gözden çıkarılmasına neden olmuştur. Bu çalışmanın amacı kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu kapsamında yer alan 2863 ve 3386 sayılı yasalar gereğince, çeşitli illeri kapsayan ve halen yürürlükte olan koruma geliştirme amaçlı imar planlarının uygulama yöntemlerini, benzerliklerini ve farklı bakış açılarını mekana yansıyan bir sorunsallık içinde irdelemektedir. Korunma sorunlarına açıklık getirilmeye çalışılırken ülkemizdeki koruma anlayışının gelişim süreci tanımlanmış, korumaya değer görülen öğelerin neler olduğunun, bunların nasıl ve hangi olanaklarla korunabileceği konuları ele alınmıştır. Çalışma yedi bölümden oluşmaktadır : Birinci bölümde; Korumanın tanımı, korumanın gereği, ne VItür öğelerin ne şekilde korunması gerektiği yolunda açıklamalar, Kentsel korumanın gereklerini ve karşıt fikirlerin savunulduğu anlayışlara yer verilmesi ve kentsel korumanın tanımı, ülkemizdeki koruma çalışmalarının 1923 yılında zamanımıza kadar geçirdiği evrim aşamalarının 1710, 2863 ve 3386 sayılı yasalara değinilerek tanımlanması yapılmıştır. İkinci bölümde; sorun belirlenmiş, konuyu oluşturan nedenler saptanmış, çalışma amacı, çalışma alanı belirlenmesi ve izlenen yöntem belirtilmiştir. Üçüncü bölümde; Koruma amaçlı imar planları ve bulgular verilmiştir. Dördüncü bölümde; elde edilen bulgular irdelenmiş ve tartışılmıştır. Beşinci bölümde; bulguların genel sonuçları çıkartılmıştır. Altıncı bölümde; yukarıdaki bölümlerin ışığı altında öneriler verilmiştir. Yedinci bölümde; koruma amaçlı imar planlarına ait açıklamalar sunulmuştur.
Korunması gerekli kültür varlıklarında restorasyon sonrası çağdaş alt yapı kurulumu kaynaklı müdahalelerin incelenmesi ve yapı değeri derecelendirilmesi

Bu araştırmada; korunması gerekli kültür varlıklarında, restorasyon sonrası müdahalelerde çağdaş altyapı sistemlerinin kurulumu kaynaklı uygulama ve koruma sorunları gözlenmiştir. Mimarların, elektrik ve mekanik tesisat projelerinin hazırlanmasında koordinasyon sağlamaması, şantiye aşamasında ise elektro-mekanik uygulamalar konusunda yeterli tecrübede olmaması ve genelde elektro-mekanik işleri mimari işler disiplini dışında görmeleri, elektrik ve makine mühendisleri arasında restorasyon konusunda uzmanlaşmanın yaygın olmaması gibi sebepler neticesinde proje ya da uygulamada hatalı elektrik ve mekanik uygulamalar tespit edilmiştir. Araştırmada, çağdaş altyapı sistemi uygulamaları, elektrik ve makine mühendisliği normlarına uygun olsa dahi temel restorasyon ilkelerine göre değerlendirilmiştir. Çalışma başlıca altı ana bölümden oluşmuştur. İlk bölümde; konuya giriş yapılmış, çalışmanın amacı ile korunması gerekli kültür varlıkları kavramı incelenmiş ve koruma kavramının tarihçesi, koruma ile ilgili ulusal ve uluslararası yasal yaklaşımlar anlatılmıştır. Korunması gerekli kültür varlıklarının sınıflandırılması ve kültür varlıklarındaki değerler ile müdahale ölçeği, müdahale yaklaşımı ve müdahale ilkeleri anlatılmıştır. Yapılarda ve korunması gerekli kültür varlıklarında kullanılan çağdaş mekanik ve elektrik sistemleri ve korunması gerekli kültür varlıklarında derecelendirme yöntemi ile gruplandırılması kavramı anlatılmıştır. İkinci bölümde; tezin hazırlanmasında yararlanılan kaynaklar belirtilmiştir. Üçüncü bölümde; Diyarbakır'da incelenecek sivil, dini ve askeri yapı grupları tanıtılmış ve çalışmada izlenen metot belirtilmiştir. Dördüncü bölümde; Diyarbakır'ın çeşitli bölgelerindeki, anıt gruplarına ait çağdaş altyapı sistemleri kurulumu amaçlı müdahaleler incelenerek yapıların anıtsal değeri ve kullanım değeri derecelendirilmesi yapılmıştır. Beşinci bölümde; incelenmiş anıt gruplarındaki müdahalelerde görülen uygulamalar hakkında, oluşturulan sonuçlar çerçevesinde projecilere ve uygulamacılara çözüm önerileri sunulmuştur.
Klasik Osmanlı camileri için kütle grameri algoritması ve eğitim yazılımı

Bu çalışma, mimarlık alanında biçim ve tasarımı inceleyen ve önemli bir yere sahip olan biçim grameri konusunda yapılmış çalışmalardan biridir. Kapalı sistem solid gramer örneği olan bu çalışmayı diğer çalışmalardan ayıran en büyük özellik, biçim gramerini farklı ele alışı ve Delphi üzerinde biçim grameri algoritmasını çalıştırmasıdır. Klasik Osmanlı Dönemi camilerinin taklidi niteliğinde günümüzde yapılan camiler, biçimlerindeki bozulmalar ve proporsiyonlarındaki eksiklerle değişime uğramıştır. Örgün üniversite eğitiminde, ulusal cami mimarlığı konusundaki yetersiz, eksik bilgilerin ve özellikle 1980 sonrası cami yapılarında yapılan yanlışların önüne geçmek amacıyla yapılan bu çalışmanın bir sonucu olarak, cami biçim gramerini 'oyun' yardımıyla kullanıcıya sunan, yazılım üretilmiştir. Hem genç mimarlara ve mimarlık öğrencilerine, hem de ilgilenen mimarların bu konuda bilgilenmesi için üretilmiş yazılım, Klasik Osmanlı Dönemi camilerindeki kütlesel proporsiyonları 3B olarak göstermekte ve cami bileşenlerinin birleşme koşullarını anlatmaktadır. Kullanıcının yanlış yönlenmesine izin vermez, oluşturulan bütün ürünler olması gereken proporsiyonlarda ve ve olması gereken cami bileşenlerinden oluşur. Bileşenlerin uzaydaki yerleri de önceden tanımlanmıştır bu kullanıcının bileşenleri yanlış yerleştirmesini önlemektedir. Ayrıca bileşenlerin her birini bir lego parçasına benzetmek gerekirse, program bu lego parçalarını birleştirerek son ürünü oluşturmaktadır, lego parçaları gibi olmasının bir başka avantaj ı da bütün parçalar birbiriyle entegre olmayıp sadece gerekli koşulların sağlanması durumunda bir araya gelmektedirler. Bu çalışmanın ürünü olarak çıkan yazılımın kullanım alanları aşağıdadır;. Mimari eğitim alanında Türkiye genelinde yaygın olan yanlış cami yapılaşmasının önüne geçilmesinde.
Giydirme cephelerde yoğuşma denetimi

Ülkemizde yaygın olarak kullanılmaya başlanan giydirme cephe sistemlerinde yapı fiziği açısından en önemli sorun 'spandrel' lerde yoğuşma problemidir. Özellikle ekstrem iklim koşullarına sahip bölgelerde bu problem daha da önem kazanmaktadır. Yüksek buhar difüzyon direncine ve son derece düşük ısıl dirence sahip dış kaplama malzemelerinin soğuk kesime yerleştirilmesi, higrotermik denetim kuralına ters düştüğü için yoğuşmaya temel neden olmaktadır. Bu alanda yoğuşma olayının yaratacağı sorununun büyüklüğünü saptamak amacıyla 6 adet giydirme cephe sistemleriyle oluşturulmuş duvar konstrüksiyonu için analizler yapılmıştır. Duvar örneklerinde, Ankara ili kış koşullarında yoğuşma olayını önemli ölçüde etkileyen iç kaplama ve ısı yalıtım malzemeleri, yön, iç ortam bağıl nem değerleri gibi faktörler değişken olarak alınmıştır. Hesaplamalar; duvarların sergilemiş olduğu performans, yoğuşma suyu miktarları, performanslarının birbirleriyle göreli olarak karşılaştırmaları şeklinde değerlendirilmiştir. Çalışmanın sonucu olarak duvar konstrüksiyonlarının iyileştirilmesi için önerilerde bulunulmuştur.
Türkiye'de hava limanı projeleri için masterplan süreç ve özellikleri

Planlama süreçleri birçok farklı alanda önem arz etmektedir. Bu farklı alanlarda, her bir aşama için farklı planlama süreçleri mevcuttur. Bunun yanı sıra bir planlama süreci içerisinde birçok kişi görev almaktadır ve bunların her biri sistemin önemli parçalarıdır. Planlama dendiğinde ise öncül olan kent planlamasıdır. Uzun yıllardan bu yana kent planlaması özellikle devlet yönetimlerinin önem verdiği konulardandır. Bu şekilde hükümetler ve yerel yönetimler başarılı bir kent sistemi oluşturmaya çalışmaktadırlar. Bu sistemin içerisinde sivil toplum kuruluşları ve çeşitli çıkar grupları da yer almaktadır. Temel amaç, iyi bir plan oluşturabilme ile birlikte iyi bir kent planlamaktır. Çünkü bu planlar farklı alanlarda kullanılabilmektedir. Bu alanlardan biri de havalimanıdır. Havalimanı planlaması, son yıllarda artan bir öneme sahiptir. Çünkü havalimanlarının kullanım şekli değişmiş ve içerisine yeni fonksiyonlar katılmıştır. Özellikle büyük ölçekli havalimanlarının içerisinde farklı kullanım alanları yer almaktadır. Havalimanı planlamasında sadece havacılık adına önemli alanlar değil, konaklama, otopark, yiyecek ve alışveriş alanları da ön plana çıkmaktadır. Bu alanların her biri yolcular ve havalimanı personeli tarafından sıklıkla kullanılmaktadır. Bu nedenle havalimanı planlama sürecinde her bir alan farklı fonksiyonlar ve farklı bireyler için fonksiyonel bir şekilde kullanılmak adına dizayn edilmelidir. Söz konusu dizayn için de gerekli olan en önemli unsur masterplanlamadır. Sıradan planlama süreçlerinden daha geniş kapsamlı ve daha geniş ölçekli olarak masterplanlama birçok farklı detayı barındırmaktadır. Çeşitli alanlarda kullanılan masterplanlama son derece profesyonel bir yapıya sahiptir ve önemli bir finansal yatırım ile profesyonel bir ekip master plan süreci için gereklidir. Dünyadaki birçok farklı ve fonksiyonel havalimanının tasarım sürecinde de masterplandan yararlanılmaktadır. Türkiye'de de son yıllarda havalimanı inşa süreçlerinde masterplanlardan yararlanılmaktadır. Bunlardan biri de İstanbul'da inşaatı devam eden Yeni Havalimanı'dır. Bu tez çalışmasında masterplanlama kavramı dahilinde İstanbul'daki üç büyük havalimanının inşa süreçlerindeki masterplanlama süreçleri ele alınmaktadır. Sürecin içerisinde yer alan görevliler ile yapılan görüşmeler ve elde edilen veriler doğrultusunda, master planın kavramsal çerçevesi sonrasında söz konusu havalimanlarının masterplanlama süreçleri incelenmektedir.
Smyrna Agorasi Bazi̇li̇kasi üzeri̇ne koruma müdahale kararlarinin geli̇şti̇ri̇lmesi̇: 35.-36. akslar

Tarih zamanın mekanıdır, birikimdir. Bu birikim katmanlara, katmanlar bilgiye dönüşür. Mimari anlamda da tarihi çevre içerdiği bilgi bakımından inkar edilemez bir öneme sahiptir. Tarihi çevre mimarlık laboratuvarıdır bir anlamda. Tarihi çevre, kapsamı ve zamanı ne olursa olsun, bugüne bilgi taşır. Bu bağlamda, tarihi çevreyi çözümlemek, iyileştirmek ve korumak bilginin sürekliliğini ve aktarımını sağlar. Bu çerçevede, İzmir'in Konak ilçesinde bulunan M. Ö. 300 yıllarına tarihlenen ikinci en eski yerleşimi Smyrna Antik Kenti Devlet Agorası Bazilika yapısını bulduğu çevrenin kültürel, tarihi ve fiziksel bilgilerin ışığında, günümüze entegre etmek çalışmada esas odak olarak belirlenmiştir. Planlanan entegrasyonun yapılabilmesi için öncelikle yapı veya alanın belgelenerek mevcut durumuna ilişkin bütün veriler tespit edilmiştir. Belgeleme çalışması çalışma altığı olarak kullanılmak üzere tüm bazilika ölçeğinde yapılmış olup çalışmada öngörülen müdahale kararlarını üretmek için uygun bilimsel platform oluşturmuştur. Dolayısıyla, çalışma kapsamında bazilikanın koruma sorunlarına üst ölçüde de cevap verebilecek müdahale kararları modüle edilebilir ölçekte hazırlanmıştır. İçerdiği bilgi bakımından oldukça değerli olan fakat henüz profesyonel mimari bir çalışmanın yapılmadığı Smyrna Antik kenti Agorasındaki bazilika yapısı ileri teknolojik yöntemler ile belgelenmiştir. Bu veriler kulanılarak bazilikanın analitik süreçler sonucu tespit edilen 35. ve 36. akslarına; tüm yapıdaki koruma sorunları ve çalışma ölçeğindeki analitik süreçler sonucu tespit edilen sorunlara cevap veren koruma ve yaşatma amaçlı müdahale kararları üretilerek çalışma tamamlanmıştır.
Kadıköy Hasanpaşa Bölgesi'nin tarihi çevre analizi ve sıhhileştirme önerileri

Bu tez çalışmasının konusunu oluşturan Hasanpaşa, geç Osmanlı Dönemi'nin eski Türk Mahallesi karakterini yansıtan ve özgün sivil mimarlık örneklerinin bulunduğu önemli semtlerden biridir. Merkezi konumu ve Gazhane binasının varlığı semtin önemini arttıran diğer etkenlerdir. Birinci bölümde Hasanpaşa'nın tez konusu olarak seçilmesinin nedenleri ve bölgenin mevcut geleneksel dokusunun Gazhane binasıyla birlikte korunmasına yönelik amaç ve hedefler üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde Kadıköy'ün fiziki yapısı ele alınmış; üçüncü bölümde ise Kadıköy'ün ilk çağlardan günümüze kadar çeşitli tarihsel dönemlerde geçirdiği değişimler üzerinde durulmuştur. Dördüncü bölümde Hasanpaşa'nın günümüze kadarki fiziksel gelişimi ve tarihsel süreci incelendikten sonra, çalışma sınırları içinde kalan önemli yapılar, korunması gerekli sivil mimarlık örnekleri ele alınmıştır. Tarihi konutların kat adetleri, kapı, pencere ve cephe düzenleri, çatı biçimlenişleri, yapım sistemleri ve mekan kulanımları gibi elde edilen veriler doğrultusunda kültür varlıklarının genel karakteri ve bölgenin sokak dokusu irdelenmiştir. Beşinci bölümde bölgenin 20. yüzyıl başına tarihlenen haritalarından yapı adaları, sokak dokusu ve parselasyon biçimleri bugünkü durumla karşılaştırılarak incelenmiştir. Bölgenin fiziksel ve sosyo-kültürel durumu hakkında bilgi verilmiş, böylece mevcut durumun ayrıntılı olarak kavranması hedeflenmiştir. Altıncı bölümde ise 20. yy'ın ikinci yarısından sonra bölge için düzenlenen koruma amaçlı imar planları ve alınan kurul kararları üzerinde durulmuştur. Yedinci bölümde, çalışma alanı içinde kalan yapı adalarının durumları ve tescilli, tescili önerilen, yok olmuş ve restorasyonu tamamlanmış kültür varlıkları, çevresel değer taşıyan yapılar tek tek incelenmiş, yazılı kaynaklar ve eski fotoğraflarla ayrıntılı bir biçimde anlatılmış, ayrıca her yapı için anıt fişi hazırlanmıştır. Sekizinci bölümde bölgenin fiziksel durumunu ortaya koyan analiz çalışmaları yapılmış; dokuzuncu bölümde alan için sıhhileştirme önerileri geliştirilmiş ve yeniden kullanım kararları alınmıştır. Alınan planlama kararlarında, geleneksel dokunun korunarak gelecek nesillere aktarılmasına yönelik önlemlerin alınması, Gazhane'nin ve kullanılmayan diğer tarihi yapıların yeniden işlevlendirilmesi, sosyal ve kültürel yaşamın canlandırılması, uygun olan mevcut boş alanlara bölgenin ihtiyacı doğrultusunda yeni tasarımların yapılması ve yeni yapılaşmalarda uyum sağlayacak düzenleme ilkelerinin belirlenmesinde izlenecek yöntemler açıklanmıştır. Tezin sonuç bölümünde de genel bir değerlendirme yapılmıştır.
Bilgisayargrafiği kavramları ve mimarlıkta kullanımı

Mimarlık eylemi yüzyıllardan bu yana iki tip gerçeklikle uğraşmıştır. Bu iki temel gerçekliği Koksal (1994) '... inşa edilmiş ürünün kendisi ve mimarın tasarımını aktaran çizim' olarak tanımlamıştır. Bu tanımlamadan yola çıkarak mimarın günümüzde düşüncelerini ifade ederken kullandığı bilgisayar grafiği kavramları ve bu kavramların mimarlıkta nasıl kullanıldığı incelenmiştir. Bunun için ilk olarak 'mimari ifade' kavramının ne olduğu ve tarih içerisinde tasarımcıların düşüncelerini nasıl somutlaştırdıkları konularına yer verilmiştir. Düşüncelerin somutlaştırılması konusuna Antik Çağ'dan günümüze kadar olan süreç içinde bakılarak günümüzde kullanılan ifade tekniklerinin daha iyi kavranılacağı kanısına varılmıştır. Bu noktadan hareketle günümüzde 'mimari ifade' de kullanılan bilgisayar ile mimarlıkta görselleştirme tekniklerine değinilerek mimarlık mesleğinde bu kavramların nasıl kullanıldığı araştırılmıştır. Günümüzde mimarların düşüncelerini somutlaştırırken kullandıkları ya da kullanabilecekleri bilgisayar grafiği kavramları araştırılmıştır. Kullanılan bu bilgisayar grafiği kavramları üç boyutlu modelleme, üç boyutlu animasyon, rendering, multimedya, internet, görüntü işleme, sanal gerçeklik gibi kavramlardır. Ayrıca bahsedilen bu kavramları destekleyen renk, doku, sentetik kamera, sentetik ışık kaynağı, perspektif kavramı, sentetik sahne, v. b gibi alt kavramlar da açıklanarak konu desteklenmiştir. Bu maksatla konuyla ilgili kitap makale, bildiri, süreli yayınlar gibi kaynakların yanında cd-romlar, internet gibi kaynaklarda kullanılmıştır. Çalışmaya konu ile ilgili görsel malzemeler eklenerek anlatım zenginleştirilmiştir. Bütün bu araştırmalar sonucunda bazı bilgisayar grafiği teknolojileri mimari düşüncelerin ifadesine hız kazandırmıştır. Fakat en önemlisi, Özcan'ın da ifade ettiği gibi 'bilgisayar grafiği, mimari anlatıma hareket, imaj da derinlik, imaja katılım ve medya organizasyonu kavramlarını' kazandırmıştır. Böylelikle mimari irade bu teknikler ile birlikte statik bir ortamdan dinamik bir ortama geçmişştir. Ayrıca mimarin daha başka roller üstlenerek mimar kimliğinin dışında başka roller de üstlenmesi zorunlu hale gelmiştir.
Re-starting disused industrial buildings

TERK EDİLMİŞ ENDÜSTRİYEL BİNALARIN DÖNÜŞÜMÜBu tez, sıradan terk edilmiş endüstriyel binaların dönüşüm uygulamalarını araştırmayı ve analiz etmeyi amaçlamaktadır. Sıradan endüstriyel yapılar üzerine yapılan bir dizi vaka çalışması, endüstriyel altyapıların, toplum hafızası değerini kaybetmeden, çağdaş dünyaya ve ihtiyaçlara uygun bir şekilde nasıl yeniden kullanılabileceğini ve dönüştürülebileceğini göstermektedir. Vaka çalışmaları, miras olarak listelenmeyen sıradan endüstriyel yapıların bir şehri dönüştürmek ve geliştirmek için yeniden kullanılabileceğini göstermektedir. Sıradan bir endüstriyel yapının ne kadar önemli olabileceğini ve şehirlerin kentsel dokusunu nasıl etkileyebileceklerini gösteriyorlar. Sanayileşmenin azalması, içinde bulunduğumuz çevreye giderek daha fazla mimari ve kentsel atık getirdi. Sanayi, 19. ve 20. yüzyıllarda kentlerin kalkınmasında önemli bir rol oynadı ve sanayi alanındaki ekonomi ve üretim değişiklikleri, şehirlerde boş terk edilmiş endüstriyel binalar bırakarak. yenilerinin kent dışına taşımasına yol açtı. Bunların çağdaş tasarım ve ihtiyaçlara göre yeniden kullanımı, ait oldukları kentsel döngüyü düzenler, ve bazı durumlarda ise çevreyi dönüştürüp, şehirlerde mimari, ekonomik, ekolojik ve sosyal gelişmeler getirerek daha fazla enerji ve zaman kazandırır. Terk edilmiş sanayi yapıları birçok şehirde atık olarak görülmekte ve onları yok etme ya da daha önceki halleriyle muhafaza etme ihtiyacı büyük ölçüde hissedilmektedir. Ancak, bu endüstriyel binaların yeniden başlatılması sayesinde hafızalarının tahrip edilmesi önlenebilir ve onları atık olmaktan kaynak olmaya dönüştürür. Bu, küçük boyutlu bir projeden kentin tamamını etkileyebilecek bir boyuttaki projeye kadar her alanda uygulanabilecek 'ölçeksiz' bir dönüşüm sürecidir. Bu geri dönüşüm sürecinde, eski ve yeni birleştirilmiştir, ancak yine de birbirinden ayırt edilebilir. Endüstriyel binaların mimarisini yeniden başlatmak, içinde bulunduğumuz çevreye yeni bir anlam kazandırarak yapılan değişiklikleri ifade eder.
Toplumsal denetim aracı olarak mimarlık ve hayatın estetize edilmesi

İktidar kavramına olan yaklaşımlarda farklılıklar olmakla birlikte, bu çalışmada kavrama olumsuz bakan yaklaşım üzerinde yoğunlaşılmıştır. İktidarın, toplumu disipline etmede kullandığı araçların yanında, bir takım denetim mekanizmalarına da başvurduğu gösterilmektedir. Çalışmada, sistemin yarattığı denetim toplumları karşısında mimarın rolü tartışılacaktır. Bu dizgenin temel unsurlarından olan gündelik hayatın estetize edilmesi, mimarlığı bu denetimin aktörlerinden biri haline getirmektedir. Bu şekilde bir takım dolayımlar yoluyla oluşturulan bir ikameler dizisine bağlı olarak, iktidarın kent alanına yayılmış mekansal karşılıkları mimar eliyle planlanmaktadır. Toplum rızasının yaratılması, kentsel mekanın sistemin gereklerini karşılamak üzere yeniden örgütlenmesi ve denetimin meşrulaştırılmasının önemli aktörü olarak mimar ve mesleği bugün, önemli sorumluluklar altına girerek toplumsal temas noktalarını kaybetme tehlikesiyle karşı karşıyadır. Mimarın toplum karşısındaki duruşu ya tedirgin ve mesafelidir ya da mesleki alana sıkıştırılmış olarak dışlayıcı bir elitizm içermektedir.
User lighting preferences in museums and galleries: Virtual models and a survey for multiple exhibition and lighting conditions

Diğer bütün iç mekanlar gibi, sergi alanlarının aydınlatma kalitesi görsel konfor ve kalitenin iyileştirilmesi için incelenmelidir. Sergi aydınlatması halihazırda birçok nitel ve nitel değişken, bu değişkenlerin arasındaki ilişki ve farklı disiplinlerin görüşleri ile kaotik bir süreçtir. Bunun sonucunda, sübjektif değerlendirme, doğal aydınlatma, kullanıcı algısı ve tercihleri, yeni gelişmeler ve parametrelerin arasındaki bağlantı çoğunlukla göz ardı edilmektedir. Bu tezde, aydınlatma türü, renk sıcaklığı, oda ve sergi parametrelerinin yönelim ve izlenimler üzerindeki etkisi kapsayıcı bir çalışmada ele alınmıştır. Çeşitli oda ve aydınlatma parametrelerinde üç farklı modelden oluşan sergi mekanı serisi üç aşamalı bir ankette değerlendirilmek üzere sanal olarak modellenmiştir. Mimarlar, ziyaretçiler ve sanatçılar eşit olacak şekilde, üç ana meslek grubundan toplam 90 kişi ankete katılmıştır. Katılımcıların sergide yönelimi, tercihleri ve izlenimleri çeşitli istatistik analiz yöntemleri ile incelenmiştir. Elde edilen sonuçlarda, meslek grupları arasında dikkate değer tercih farkları vardır. Anketin ilk kısmında, geçiş mekanlarında ve sergi sonuna doğru doğal aydınlatmaya yönelimin artmasıyla yönelim tercihleri aydınlatma türü ile değiştiği görülmüştür. Genel olarak, heykel sergisinde doğal aydınlatma, resim sergisinde yapay aydınlatma tercih edilmiştir. Anketin ikinci ve üçüncü kısmında, aydınlatma düzeninin ışık renk sıcaklığına göre tercihler ve izlenimlerde daha baskın bir etkisi görülmüştür. En iyi aydınlatma düzeni nötr renk sıcaklığı ile tekli spot ışık olmuştur. Sıcak ışık renk sıcaklığı olan ambiyans aydınlatması iyi değerlendirilmemiştir. Sonuç olarak, aydınlatma tercihleri ve algısının farklı oda ve sergi koşullarında değiştiği görülmüştür.