turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bilgiyi yeniden inşa etmek: Tanzimat dönemi Osmanlı Mimarlığı

Tanzimat Fermanı'nın 1839'da ilanı Osmanlı siyasetinde ve toplumsal hayatında hem sürekliliği hem de değişimi görünür kılan önemli bir olaydır. Bu fermanın ilanını hazırlayan ve ertesinde gelişen toplumsal bağlam aynı zamanda Batı Avrupa ile farklı biçimlerde artan etkileşimlere göre biçimlenir. Küresel ölçekte iktidarın mekansal dağılımından bağımsız düşünülemeyecek olan bu ilişkisellik, kendisini farklı araçlarla yeni bir iktidar merkezi ve gerçeklik olarak kuran Batı'yı, içeride yeniden inşa eden söylemsel pratikleri içerir. Batı'ya dair söylemsel alanı ve paralelinde yürütülen mimarlık pratiklerini kapsayan genel bir bağlamda doğru bilgiyi üreten ve yayan teknik ve pratiklerin geçirdiği değişim ve bu süreçte özne konumuna yerleşenlerin etkinlikleri ise bu tartışmanın temelinde yer alır. Bu doğrultuda bu tez, Tanzimat dönemi bağlamında Batı'ya dair söylemsel alanın mimarlık pratiği içerisinde nasıl deneyimlendiğini tartışır. İki ana bölümde düzenlenen bu tezin ilk bölümünde Batı'ya dair söylemsel alanda doğru bilginin dinamik bir Batı'dan aktarım mekanizması olarak kuruluş süreci incelenmektedir. İkinci bölümde ise bu tartışmayı somutlaştırmak üzere farklı mimari durumlar belirlenmiştir. Batı'ya dair söylemsel alanda konumlanan bilgi pratiklerine göre seçilen örnek durumlar ideal Batılı modellere göre biçimlenen ve devlet tarafından öncelikli olarak başkent İstanbul'da inşa edilen ya da edilemeyen projelerdir. İlk Osmanlı üniversitesi Darülfünun, ilk sanayi sergisi yapısı Sergi-i Umumi-i Osmani, İstanbul'a ve tarihine dair yeni bilgi alanı ve tarihi eserlere yönelik yeni tamir pratikleri tartışmaya açılmıştır. Bu mimari deneyimler, öznesi devlet olan mimari pratikler ve merkezi siyasal söylem arasındaki birbirini etkileyen, dönüştüren ve sınırlayan karmaşık ilişkiyi açığa çıkarırken, mimari üretimin resmi söylemin dışına sızan maddi pratik ve bilgileri de barındırdığı iddia edilmiştir. Genel olarak bu tez, Osmanlı mimarlık tarihinde karanlıkta kalmış bir bölgeyi yeni bir tarihyazımsal stratejiyle birlikte aydınlatmayı amaçlamaktadır.
Bilgisayar teknolojisindeki gelişmelerin mimari malzeme teknolojisine etkileri

Bu araştırmanın amacı, bilgisayar teknolojisindeki gelişmelerin, ortaya çıkan mimari üründe ifadesini bulan malzeme kavramına etkilerini incelemektir. Mimari düşüncenin ifadesi olarak fiziksel malzemenin gelişimi ve değişimi incelenmiş, değişim ve gelişimi etkileyen faktörler belirlenmiştir. Bilgisayar teknolojisinin malzemeye olan etkileri, ortaya çıkan yeni mimari kavramlar araştırılmıştır. Sanal mimarlık kavramının malzemeyi nasıl etkilemiş olduğu üzerinde durulmuştur. Malzeme kavramı, malzemenin gelişimi ve değişimi, uygulanmış ya da uygulanması planlanan proje örnekleri incelenerek irdelenmiştir. Ayrıca malzeme kavramının hangi noktaya gelmekte olduğu ve günümüzdeki durumunun ne olduğunun incelenmesi amaçlanmıştır. Malzemesizlikle ilgili olarak son zamanlarda farklı anlayışlarla ilişki kuran 'demateryalizasyon', 'immateryalite' ilgi çekici kavramlar haline gelmiştir. Özünde bilgi akımına dayanan ve üretimin maddesizleştiği 'bilgi çağı' ise materyal ve imge sağlamakta cömert davranmamaktadır. Mimarların, bilgi akışlarını mekanlaştırma girişimleri ise malzeme kavramına getirilen yeniliktir. Yani bilgiyi malzeme olarak kullanmak cesur ve şaşırtıcı bir gündemdir. Elektronik medya da yapının strüktürü ile işbirliğine girmektedir.
Yüksek yapılardaki gökköprülerde mimari ve yapısal sorunların incelenmesi ve değerlendirilmesi

11 Eylül saldırılarında Dünya Ticaret Merkezi'nin çöküşüyle birlikte, yüksek binalardaki güvenlik önlemleri tüm dünyada büyük önem kazanmış, bu olayı takip eden dönemde, yüksek yapı alanında çalışanlar, başta yapı strüktürü olmak üzere, yangın dayanımı ve acil tahliye yolları gibi alanlarda güvenlik önlemlerinin artırılması için yenilikler önermeye başlamıştır. Bu 3 kriter dikkate alındığında; yüksek yapılardaki güvenliği artırmanın bir yolu yatay tahliye yollarını kullanmak, başka bir deyişle kuleleri birbirine bağlayan gökköprülerden yararlanarak kullanıcı güvenliğini sağlamaktır. Yüksek bir yapının düşey tahliye yollarında bir risk oluşması durumunda, zemine ulaşmak amacıyla belli katlarda tasarlanan yatay yollar büyük yarar sağlayabilmektedir. Yüksek yapılardaki gökköprülerin başlıca ortaya çıkış nedeni budur. Bu çalışmada Dünya'daki ve Türkiye'deki yüksek yapılar ile bu yapılardaki gökköprüler mimari fonksiyon, taşıyıcı sistem ve strüktürel malzeme açısından analiz edilerek incelenmiştir. Çalışmanın girişini oluşturan ilk bölümünde, problem ortaya konarak konu tanıtılmış, amaç, çalışmada izlenen yöntem, konuyla ilgili yapılan diğer çalışmalar ve kapsam ve sınırlamalar açıklanmıştır. İkinci bölümde literatürde geçen yüksek yapı tanımları ortaya konmuş, yapı yüksekliği ölçüm teknikleri ile ilgili bilgi verilmiş ve yüksek yapıların tarihi gelişimleri ele alınmıştır. Üçüncü bölümde yüksek yapı taşıyıcı sistemleri ve sınıflandırılması ile ilgili bilgiler verilmiştir. Taşıyıcı sistemler; rijit çerçeve sistemler, rijit çerçeve ve kafesli/perde duvarlı sistemler, perde/kesme duvarlı sistemler, tüp sistemler, mega çerçeveler ve yatay kafes kirişli/perde duvarlı sistemler ve diğer sistemler olarak sınıflandırılmış, döşeme sistemleri de bu bölümde ele alınmıştır. Dördüncü bölümde yüksek yapılardaki gökköprü tanımından, gökköprülerin ortaya çıkışından, gökköprü yapılış amaçlarından ve gökköprülerin tasarım ve yapımına ilişkin sorunlardan söz edilmiştir. Beşinci bölümde Türkiye ve Dünya'dan gökköprülü 12 yüksek yapı örneği incelenmiş, bu örnekler bilgi tabloları ile tanıtılarak, mimari özellikler ve taşıyıcı sistem ve taşıyıcı sistem malzemesi açısından incelenmiştir. Altıncı bölümde ise bu 12 yapının gökköprüleri strüktürel ve mimari açıdan değerlendirilmiştir. Sonuç bölümü ise çalışma sürecinde ele alınan konuların değerlendirilmesini ve yorumunu kapsamaktadır. Buna göre köprünün kuleyle bağlantı kurduğu yer, çekirdekle ilişkisi, bu köprülere ulaşımın kolaylıkla nasıl sağlanacağı kriterleri tasarımın başlıca esaslarıdır. Yine bu bölgedeki güvenlik konusu da ayrıca önem taşır. Strüktürel ve çevresel etkiler de gökköprülerin tasarımını etkileyen faktörler arasındadır. Köprü genişliği, ana kuleye etki eden yük, gökköprünün bulunduğu yükseklikteki güneş, yağmur, rüzgar koşulları ve deprem etkisi köprü tasarımını ve köprüde kullanılacak malzeme çeşidini etkiler.
Türkiye mimarlığının sınırları 1990-2000

Türkiye, küreselleşmeyi, kentsel mekanı ve gündelik yaşantıyı biçimlendiren bir etken olarak 1990'lı yıllarda deneyimlemeye başladı. Çalışmada, bu olguya ilişkin temelyapılar, yayınlanan üç mimarlık dergisinin on yıllık süreçteki yayınları içerisindebelirlenmiştir. Bu yapıların içerik incelemesi yapılmış ve dönemi karakterize ettiği düşünülen nitelikler belirlenerek irdelenmiştir. Bunun için benimsenen bilgikuramsal yaklaşım, bilginin ve onun kurulmasının dilsel bir edim olarak betimlemelerle gerçekleştiği kabulüdür. Her türde bilimsel çalışmanın pek çok gerçeklik kurgusundan biri olarak esasında bir anlatı olduğu gözlemlendi. Bu bağlamda incelenen malzemeyi akıcı bir dil ve anlamlı bir anlatı olarak ortaya koymak, amaçlanan gerçeklik algısı için temel şart olarak kabul edilmiştir. Çalışmada, dilbilim ve anlambilim çalışmalarında öne çıkan, yapısallcıların anlatıkurgusuna ilişkin yaklaşımları kılavuz edinildi ve metin yapısall bir yazım kurgusu olarak planlandı. Yapısalcı dilbilimin önde gelen kuramcılarından olan A. J. Greimas'ın, incelenen malzemenin kavramsal nitelikte anlatı olarak biçimlendirilmesine ilişkinönerdiği 'betimleme, kesitleme, kavramsallaştırma' aşamalarından oluşan yazımkurgusu bu metnin oluşturulmasında belirleyici olmuştur. Bu üç aşamalı kurguda tüm aşamaların esası, incelenen malzemeyi farklı betimlemekatmanları için anlamlandırmaktır. Yani bu tez çalışmasında betimleme merkeze alınarak, öncelikle incelenen dergilerde yayınlanan metinlerin birbirleriyle anlamlı ilişkiler oluşturacak şekilde gruplaması yapılıp, sorunsalları belirlendi. Ardından bu sorunsallar nitelik olarak gruplanarak dönemi karakterize ettiği düşünülen kavramsalyapılar içerisinde nasıl konumlandığı anlatıldı. Bu anlatı kurgusu, dergilerde yer alan metinlerin kavramsal göndermesinin belirlendiğiüç anlatı aşamasında işlenmiştir. Bu aşamalardan ilki olan 'yaklaşımlar' , dergileri ayrı birer kendilikler olarak içerik yapılarının anlatıldığı bölümdür. Dergiler içerikleri ve yayın düzenleri bağlamında tanıtılmıştır. İkinci aşama olan 'kesitlemeler' bölümünde, dergilerde yer alan metinlerin ortaksorunsal/konu başlıkları belirlenerek bu konularda ortaya konulan yaklaşımlar anlatılmıştır. Bu anlatılar oluşturulurken konuların hangi kavramsal çerçevede birsorunsalla ilişkili olduğu belirlenmiştir. Son bölüm olan 'kuramsallaştırma' aşamasında, dergilerde yayınlanan metiniçeriklerinin karakteristik yapısını ortaya koyduğu düşünülen kavramlar belirlenerekbetimleme ve kesitleme bölümlerinde belirlenen yaklaşımların bu kavramlarla ilişkisi ortaya konulmuştur.
Restoration project of Abacıoğlu Hanı in Kemeraltı - İzmir

Bu çalışmanın konusu İzmir'in tarihi kent merkezi Kemeraltı'nda yer alan Abacıoğlu Hanı'dır. Amacı yapının gelecek nesillere bir kültür varlığı olarak ulaştırılabilmesi için, detaylı belgelenmesi ve özgün durumunun araştırılması sonrasında, sağlıklılaştırılmasını sağlayacak bir projenin hazırlanmasıdır. Çalışma yapının yazdı ve çizili belgelerini, mevcut durumuna ilişkin analizleri, genel değerlendirmesini ve bunların ardından İzmir, Kemeraltı, hanlar, İzmir'deki hanlar hakkında genel bilgileri ve bunların Abacıoğlu Hanı ile karşılaştırılmasını içermektedir. Bu verilerin ışığında yapının geçmişş durumunu belirtir bir restitüsyon önerisi ve son aşamada, binanın potensiyelleri ve çevresel veriler göz önüne alınarak restorasyon projesi hazırlanmıştır.
Irak'ın vernaküler mimarisinin versus kapsamında analizi

Sürdürülebilirlik kavramı, sanayi, ulaşım, iletişim ve inşaat alanlardaki gelişmelerin çevre üzerindeki olumsuz etkileri nedeniyle büyük önem kazanmıştır. Son yıllarda hızlı büyüme aktif yapıya eşlik ederek, bazı durumlarda çevre ve insan faaliyetleri üzerindeki etkisi ihmal edilmiştir. Ayrıca vernaküler mimari, sürdürülebilir bina uygulamaları için zengin bir kaynak teşkil etmesine rağmen, bina gelişmelerin üzerindeki etkisi dikkate alınmamıştır. Yukarıda bahsedilen hususlardan dolayı mimarlık ve çevre arasında geniş bir boşluğun oluşmasına neden olmuştur. İnsanoğlu, toprak potansiyeli, rüzgar ve güneş enerjisi gibi doğal varlıkları kullanarak, kendini zor çevre koşullarından korumak için, mimarlığı ana araç olarak icat etmiştir. Bu, mimarinin çok çeşitli şekilleri, tipolojileri ve kullanılan malzemeleri her zaman yerelin sosyal, iklim ve dini koşullarının en iyi yanıtı ve kaynakların verimli kullanımının en iyi örneği olmuştur. Şüphesiz, sürdürülebilirlik kavramı yeni veya yenilikçi bir terim değildir; eski çağlardan beri bütün dünyadaki vernaküler mimaride, yıllar boyunca tecrübe ve hatanın aktif gelişimine göre çevre ile spontane deneysel uyumluluk ve doğal çevre kaynaklarını verimli kullanılmasıyla somutlaşan bir kavramdır. Dünya daha fazla sürdürülebilir binalar ararken, vernaküler mimarinin sürdürülebilir özelliklerini anlamak için geçmişşi tekrar gözden geçirmek gerekir. Bu çalışmanın savı, Irak'ın vernaküler mimarisinin çağdaş sürdürülebilir mimarlıkta önemli bir rolü olduğu düşüncesidir. Bunu gerçekleştirmek için, Irak'ın vernaküler mimarisinin değerlendirmesini ve sürdürülebilir potansiyelini tespit etmesini amaçlamaktadır ve Irak'ın vernaküler mimarisinde gömülü derslerin mevcut bilgiler ışığında sürdürülebilir çağdaş mimariye nasıl ilham, destek verebileceğini ve yerel mirası yeniden yorumlanmasının gelecek için bizim nasıl bir meydan okumamız olabileceğini vurgulamaktadır. Bu çalışmada, öncelikle tanımlayıcı yaklaşım yoluyla sürdürülebilirlik, sürdürülebilir ve vernaküler mimarinin kavramlarını ve aralarındaki ilişki açıklanmıştır. Alan çalışmasında ise üç aşamadan oluşan bir yönetim benimsenmiştir. İlk aşamada örnek olay olarak seçilen Irak'ın Bağdat, Kerkük ve Nasıriye 'Mezopotamya bataklıkları' şehirlerinin vernaküler mimarilerinin analitik yaklaşım yoluyla özelikleri, ilkeleri ve stratejileri belirlenmiştir. İkinci aşamada ise uygulamalı yaklaşım aracı ile yerel sürdürülebilirliğe ilişkin açılım 'VerSus' kapsamında geliştirilen çevresel, sosyo-kültürel ve sosyo-ekonomik sürdürülebilirliğe bağlı on beş ilke ve alt stratejiler bütününde ele alınarak alanların örnekleri üzerinde analizler yapılmıştır son aşama ise değerlendirme aşaması olmuştur. Çağdaş mimarlık, sürdürülebilir kalkınma ve çevre koruma gereksinimlerini karşılayabileceğini kanıtlamak için birçok zorluklarla karşı karşıya kalmıştır. Bu nedenle çağdaş mimari, vernaküler mimarinin ilkelerini yeniden araştırmalı, yerel çevreye uygun olanı seçmeli ve bu ilkeleri şimdiki ve gelecekti çağdaş mimarımızda kullanmamız için modern teknolojilerle geliştirmeli ve harmanlaştırmalıdır.
Toplu konut uygulamalarında endüstriyel yapım sistemleri ve bu sistemlere entegre olabilen cephe panellerinin kullanım olanakları

TOPLU KONUT UYGULAMALLARINDA ENDÜSTRİYEL YAPIM SİSTEMLERİ VE BU SİSTEMLERE ENTEGRE OLABİLEN CEPHE PANELLERİNİN KULLANIM OLANAKLARI E. FULYA ÖZMEN GAZİ ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ Aralık 1990 ÖZ Bir çalışma kapsamı içinde ele alınan araştırmanın konusu, toplu konut üretiminde uygulanan endüstriyel yapım sistemleri ve bu sistemlere entegre olabilen cephe panellerinin uygulama olanaklarının araştırılmasıdır. Başlangıç kısmında, endüstriyel yapım yöntemleri tanımlanarak, değişik açılardan sınıflandırılmıştır. Daha sonra hazır cephe panellerinin endüstriyel yöntemlerle yapımdaki yeri ve özellikleri belirtilerek, bu alanda göz önünde bulundurulması gereken kriterler saptanıp, araştırılmıştır. Bir sonraki bölümde ise, endüstriyel yapım yöntemleri içinde anılabilen tünel kalıp sisteminin Türkiye'deki uygulaması incelenerek, bu sistemle, hazır cephe panellerinin entegrasyonunda karşılaşılan sorunlar irdelenmiştir. Son bölümde ise, Türkiye'de toplu konut üretiminde endüstrileşmenin yeri ve amacı ele alınarak değerlendirilmiştir. -II-
Antalya Kaleiçi yerleşiminin doğal, kültürel ve tarihi miras olarak incelenmesi ve alanın turizm açısından sürdürülebilir kullanımı

Antalya Kaleiçi yerleşimi, yaklaşık elli bin yıllık geçmişşi, geleneksel kent dokusu, yörenin yaşam biçimini yansıtan 18 .-19. yy. sivil mimarlık örnekleri, anıtsal yapıları, topoğrafyası; doğal, kültürel ve tarihi miras özellikleri ile özel bir konuma ve tarihi bir öneme sahiptir. Kaleiçi Bölgesi; gerek kültürel miras, gerekse doğal kaynaklar açısından oldukça önemli bir alandır. Bu alanın doğal, kültürel ve tarihi kimliğinin korunması gerekmektedir. Bilinçsiz yapılan yenileme çalışmaları, binalara yanlış işlevlerin yüklenmesi, maddi kaygılar, yangınlar ve bakımsızlık, bazı turizm ekinlikleri ve güvenlik sorunları nedeniyle, bölgenin yerleşim dokusu zedelenmiş, geleneksel kent dokusu kimliğinde sorunlar oluşmuştur. Tez kapsamında; Kaleiçi Bölgesi; tarihi, doğal ve kültürel özellikleri ile irdelenmiştir. Bölgedeki mevcut turizm olgusu ve etkinlikleri araştırılmış ve gelecekte yerleşimin turizm açısından nasıl, ne biçimde, hangi ölçütlerde sürdürülebilir olabileceği tartışılmıştır. Çalışmada, yerleşimde yaşayan halk, çalışan esnaf ve işletmeci grubu, yerli ve yabancı turistler ile anket çalışması yapılmıştır. Anket formları 15'er sorudan oluşmuş ve toplamda 250 kişiye uygulanmıştır. Sonuçlar yüzdelik, betimsel istatistikler, crosstab dağılımları ve grafiksel olarak SPSS paket programı kullanılarak elde edilmiştir. Tezde; anket çalışması sonuçlarının istatistiki olarak yorumlanması ile, yerleşimin turizm açısından sürdürülebilir kullanımı için çeşitli öneriler getirilmiştir. Tez; Antalya Kaleiçi Yerleşimi gibi doğal, tarihi ve kültürel miras olarak çok değer taşıyan, ancak çeşitli nedenlerle turizm potansiyelini kaybeden bölgeler için benzer çalışma alanı olması ve söz konusu alanlar için sürdürülebilir kullanım önerileri getirilmesi açısından örnek alan değerlendirmesi niteliği taşımaktadır.
Konser salonlarında orkestra kabuğu tasarımının salonun akustik performansı üzerine etkisinin incelenmesi

Konser salonlarının mimari ve akustik açıdan en uygun koşulları sağlaması için yıllardır bu alanlarda çalışmalar birlikte devam etmektedir. Konser salonlarında akustik koşulların en iyi duruma getirilmesi dinleyiciler ve müzisyenler açısından önemli bir konudur. Konser salonlarında akustik koşulların iyileştirilmesi, gerekli önlemlerin alınması için hacim akustiği alanında birçok çalışma mevcuttur. Hacim akustiği çalışmalarını salonun geometrik biçimlenişi ve boyutları, salondaki yüzey gereçlerinin özellikleri, dinleyici alanının biçimlenişi ve özellikleri önemli etkenlerdir. Konser salonlarında var olan sahnenin özellikleri ve sahne akustiği de salon genelinde hacim akustiği parametrelerini önemli ölçüde etkilemektedir. Sahne kabuğu ve orkestranın özellikleri sahneden dinleyici bölümüne ulaşan ses enerjisini etkilemekte, bununla birlikte salondaki akustik koşulları belirlemektedir. Bu tez çalışması kapsamında konser salonlarında sahnede önerilen orkestra kabuğunun salonun akustiğine etkisi incelenmiştir. Sahne ve orkestra kabuğu konser salonlarında akustik koşulları etkileyen en önemli etkenlerdir. Sahnedeki orkestra güçlü ve oluşturduğu ses enerjisinin uygun yansımalarla salona iletilmesi durumunda dinleyicilere yeterli nicelikte ses enerjisi ulaştırılmış olur. Bu çalışmada var olan bir konser salonunun boyutları ve dinleyici sayısı dikkate alınarak salon üzerinde değişiklikler yapılarak yeni bir akustik model oluşturulmuştur. Bu akustik modelin, bilgisayar tabanlı ODEON V.9. 2 simülasyon programı aracılığıyla hacim akustiği parametreleri incelenmiştir. Çalışmada sahne evi bulunan mevcut konser salonunda sahne evine orkestra kabuğu önerisi getirilerek değerlendirmeler yapılmıştır. Böylece K0, K1, K2 ve K3 koşulları olmak üzere 4 farklı sahne koşulu oluşturulmuştur. K0 mevcut sahne evi bulunan koşuldur. K1, K2 ve K3 koşullarında hepsi için literatürdeki sahne ve orkestra boyutlarından yararlanarak bir orkestra kabuğu önerilmiştir. K1 koşulunda orkestra kabuğu düzlem yansıtıcılardan oluşurken K2 ve K3 koşullarında kabuk arka ve yan duvarlarına ses dağıtıcı elemanlar yerleştirilmiştir. Tüm bu değişiklikler karşılaştırmalı olarak incelenerek sahnede önerilen orkestra kabuğunun etkisinin değişimi karşılaştırmalı olarak incelenmiştir.
Kıbrıs-Lefkoşa Arab Ahmet bölgesinin insan-çevre etkileşimi açısından incelenmesi

İnsan - çevre etkileşimi başlıklı çevre - kullanıcı psikolojisi etkileşimi kapsamındaki bu tezin konusu özellikle kullanıcıların yaşadıkları mekanları nasıl algıladıkları, anlamlandırdıkları ve bunun dışında kullanıcı olarak ihtiyaçlarının karşılanması açısından ele alınmasıdır. Giriş bölümünde, tez çalışmasında ele alman konunun tanımı yapılmış, ele almış nedeni, araştırma bölgesinin tercih edilme nedenleri betimlenerek ortaya konmuştur. Ayrıca çalışmanın amacı ve kapsamı kısaca belirtilmiştir. Bölüm ikide, çevreye ait tanımlar yapılmış, çevrenin bileşenleri ve farklı çevre türleri açıklanmıştır. Çevrenin nitelik ve özelliklerinin insan üzerindeki etkileri irdelenmiştir. Ayrıca insan-çevre ilişkileri üzerine daha önce uygulanmış modeller ve bu konudaki temel kuramlar incelenmiştir. Bölüm üçte, temel davranış süreçleri ele alınmaktadır. Özellikle konut mekanlarında kullanıcıların çevrelerini nasıl algıladıkları, anlamlandırdıkları ve bunun sonucu olarak davranış motifleri irdelenmektedir. Bunun dışında algılama ve anlamlandırma türleri ile mekansal davranış ve aktivite motiflerine de değinilmiştir. Bölüm dörtte, kullanıcı olarak insan ele alınmaktadır. Özellikle insanların fiziksel ve psiko-sosyal ihtiyaçlarının ne olduğu ve bu ihtiyaçların yeterince iyi karşılanmaması durumunda kullanıcı psikolojisinin nasıl etkileneceği irdelenmektedir. Bölüm beşte, bütün bu veriler doğrultusunda seçilen bölgenin irdelenebilmesi için, genelden özele doğru gidilmiş ve önce Kıbrıs hakkında genel bilgiler verilerek, bölgenin hangi tarihsel süreçlerden geçtiğine ve hangi kültürlerin izlerini taşıdığına bakılarak, bölgenin toplumsal özellikleri ve bina organizasyonuna etkisi incelenmiştir. Bölüm altı İse sonuç bölümü olarak ele alınmıştır. Yaşama mekanlarında kullanıcı konforunun artması, en azından düşmemesi için alınması gereken önlemler konusuna değinilmektedir. Tezin ek bölümünde ise, beşinci bölümdeki açıklamaların daha iyi pekiştirilebilmesi için yapılan araştırma ve incelemeler yer almaktadır.
Zamanda barınan tasarım: Çocuklar için etkin öğrenme mekanları oluşturmak

Tasarımcı, bitmiş bir ürün ortaya çıkarmayı amaç edinmek yerine, tamamlanmamış bir yapı oluşturarak, tasarım sürecinin ardında yapının çevresiyle ve kullanıcılarının programlanmamış eylemleriyle dönüşerek sürdürülebilir bir yapı oluşmasını sağlayabilir. Sürdürülebilirliğe ilişkin genel yaklaşımlar teknoloji ve ekoloji merkezli yapısall çözümlerdir. Fakat yapının sürdürülebilirliği, içinde yaşayan kullanıcıların etkinliğinden ayrı değerlendirilebilir mi? Bu çalışmada etkin kullanıcı yaklaşımıyla sürdürülebilirlik kavramından farklılaşan zamanda barınan tasarım, yapının hem tasarımcı hem de kullanıcıları ile beraber dönüşmesini içine alan bir üst kavram olarak kullanılmıştır. Tasarım sürecinin uzantısı olan mekan ile her kullanıcının kurduğu ilişki farklıdır. Tez kapsamında, mekanın sadece mimarlar tarafından değil, kullanıcıları ve bulunduğu çevre tarafından da üretilmeye devam ettiğini öne süren tartışmalar, kullanıcıların yapının içerisinde etkin olmalarına olanak sağlayan eğitim yapıları üzerinden ele alınmaktadır. Tasarım süreci, ortaya çıkacak yapıda oluşacak yaşayış biçimlerine dair bilgileri içinde barındırabilir. Bu çalışmada, yapının kullanıcıları ve çevresi tarafından dönüştürülmesine zemin hazırlayan bir tasarım süreci, tamamlanmamış bilgi ortaya koyarak kendi problemlerini yaratan ve bilginin zaman içinde gelişmesine olanak tanıyan yanlışlama yöntemi ile beraber ele alınmıştır. Bilim adamının çoğulcu deneme hareketlerinin öne çıktığı yanlışlama yöntemi, yaparak ve keşfederek öğrenen çocuğun bilgi edinme sürecine benzer. Bu nedenle, zamanda barınan yapıyı oluşturan kullanıcıların etkinlikleri, çocuğun kendi dünyasıyla sürekli etkileşim halinde olarak bilgiyi kurmasına ve keşfetmesine olanak sağlayan yapılar üzerinden araştırılmıştır. Ele alınan yapıların ortak noktası, tasarımcı tarafından belirlenmiş sınırlar içerisinde, kullanıcıların mekan deneyimleriyle yeniden kurulmaya açık olmalarıdır. Bu çalışmada, mekansal deneyimlerin de bilgi edinmenin bir yolu olabileceği vurgulanmıştır. Bu görüşten hareketle, çocukların değişen araç, medya ve teknolojilerle, yeni eğitim anlayışlarıyla yeni bir çevreyi nasıl kurguladıkları incelenerek, tasarlanmış bir yapının içerisinde etkin olma durumları belirtilmiştir. Bilgi edinmenin deneyim yoluyla gerçekleştiği vurgulanırken öne çıkarılmak istenen, deneyim ihtiyacı veya deneyim değil, bilgi edinme deneyiminin hangi koşullar altında ve hangi biçimde gerçekleştiği sorularıyla mimarlıkta bir yol açmaktır. Bu çalışma aynı zamanda yöntem ve kullanıma dair farklı bir yaklaşımla sürdürülebilir tasarıma yönelik yeni bir tanım oluşturma amacını da taşımaktadır.