turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Mekan dizim yönteminin bir mimari tasarım aracı olarak kullanılması üzerine bir deneme

Mimari tasarım süreci soyut düşünceden, somut tasarım ürününe dönüşen karmaşık bir yolculuktur. Mimarlık, sanat-bilim-teknik üçlüsünün bir arada yer aldığı bir disiplindir. Mimar, farklı disiplinlerden, alanlardan beslenen bir mimarlık bilgisinden, çeşitli tasarım araçlarından yararlanarak tasarlar. Tasarım sürecinde tasarlarken mimara yardımcı olan, düşüncesinin bir zihinsel durumdan bir diğerine aktarılmasına katkıda bulunan çeşitli tasarım araçlarından söz edilebilir. Fiziksel ve zihinsel özellikler sergileyen bu tasarım araçları ile birlikte sezgi ve bilimin kurguladığı tasarım bilgisi, mimara tasarım sürecinde yol göstermektedir. Bir yanda tasarımcının deneyimleri, gözlemleri, algı ve kişisel özellikleri tasarım sürecine etki ederek tasarım ürününü şekillendirir. Tasarım ürününün onu tasarlayandan bağımsız düşünülememesi, tasarımın öznelliğinin bir göstergesidir. Diğer yanda ise tasarım sürecinde devreye giren bilimsel bilgi tasarımcının sezgilerini yönlendirerek tasarımcıya ışık tutmaktadır. 'Kanıt temelli tasarım' yaklaşımı ise bilimsel bilginin tasarıma aktarılmasını sağlayan yöntemlerdendir. Bu çalışmada bilimsel bilgiyi tasarım sürecine taşımayı, bilim ile sezgiyi yönlendirmeyi hedefleyen yöntemlerden biri olarak mekan diziminin tasarım sürecinde bir araç olarak kullanılma potansiyeli üzerinde durulacaktır. Mekan dizim, mekanın ilişkisel, konfigürasyonel özelliklerine odaklanarak mekanı ve içinde gerçekleşen yaşamı deşifre etmeyi hedeflemektedir. Mekandaki sosyal ilişki ağları ve hareket üzerine geliştirilen mekan dizim teorisi, yapılan analizler ve üretilen sayısal veriler ile kanıt temelli bir tasarım için değerli bir temel oluşturur. Mekan dizim yöntemini mimari tasarım sürecinde kullanan çalışmalar incelendiğinde bunların çoğunluğunun inşa edilmiş çevrenin analizi üzerine odaklandığı görülür. Var olan çevrenin karakteristik özellikleri deşifre edilerek gözler önüne serilir. Tasarım kararları öneri mekansal biçimlenmelerin analizleri ile test edilir. Mimarlık eğitimindeki çalışmalarda ise mekana ilişkin bir farkındalık oluşturmak üzere benzer şekilde kullanılmaktadır. Çalışmanın strüktürü teorik, düşünsel çerçevenin kurgulanması ve mimarlıkta ilişkisel ağ tabanlı bir atölye çalışmasının ortaya konması bağlamında iki ana bölümden oluşmaktadır. Bu atölye çalışması mimarlarla yapılan birebir görüşmeler ile gerçekleştirilmiştir. Üretilen tasarımlar, tasarımcılar ile gerçekleştirilen adımlar sonrasında yapılan tasarımların sentaktik analizleri ile birlikte yorumlanmıştır. Burada planlanan tasarım sürecinin gözlemlenerek analiz edilmesi ve bu süreçte mekan diziminin bir tasarım aracı kullanılabilme potansiyelinin sorgulanmasıdır.
Türkiye modernleşme projesinin 1930-1940 dönemi mimarlığa etkileri

Endüstri Devrimi sonrasında ortaya çıkan Modern Mimarlığın izleri özellikle Uluslararası Mimarlık aracılığı ile tüm dünyada okunacak kadar yaygınlaşmış olmakla birlikte, Modern Mimarlık farklı coğrafyalarda farklı şekillerde yaşanmıştır. Bu çalışmada; kavram, uygulama ve biçimsel bağlamda, Modernizmin yarattığı Modern Mimarlık ile Türkiye Modernizmine bağlı ve uluslararası esinlenmelere açılmış Türkiye Modern Mimarlığı incelenmiştir. Batı Modern Mimarlığı ve Türkiye Modern Mimarlığının, benzerliklerini ve farklılıklarını ortaya koymak amaçlanmıştır. Bunun için; 1930- 1940 yılları arasında tasarlanmış/inşa edilmiş farklı fonksiyonlara sahip Erken Cumhuriyet Dönemi mimarlık ürünleri, belli tasarım kriterlerini içeren başlıklar altında Batı'daki benzerleriyle karşılaştırılmıştır. Bu kapsamda çalışmada öncelikli olarak karşılaştırmaları yapabilmek üzere benzerlik, kopya, taklit kavramları ve mimarlıktaki yansımaları incelenmiştir. Sonraki bölüm; modern, modernlik, modernite, modernizm kavramlarını incelemeye ayrılmış, Batı Modernizmini hazırlayan etmenler ve süreçleri üzerinde durulmuştur, devamında ise Batı'da Endüstri Devrimi sonrasında görülen ve Türkiye'de Erken Cumhuriyet Dönemi Mimarlığı üzerinde de biçimsel etkileri olan mimarlık akımları incelenmiştir. Tezin bir sonraki bölümü, Modernizm düşüncesinin Türkiye'ye giriş sürecini kapsamaktadır. Türkiye'de Modern Mimarlığın etkileri altıncı bölümde incelenmiş olup; öncelikle Türkiye'de Modern Mimarlığı hazırlayan süreç sonrasında ise 1930- 40 yılları arasında yaşanan ve Batı Modernizminin Uluslararası Stil evresi ile eş zamanlı olan dönem irdelenmiştir. Devamındaki bölüm ise seçilen örnekler üzerinden yapılan karşılaştırmalar ve karşılaştırma sonuçlarının değerlendirilmesine ayrılmıştır. Eş zamanlı ve eş koşullu olmayan Modernite ve Modern Mimarlık uygulamalarının incelenmesi sonucunda, tüm benzerliklere rağmen farklılıkların da bulunduğu görülmüştür. Uluslararası Modernizmin yaygınlaşması ile her yere nakledilebileceği iddia edilen, ama hiçbir yere ait olmayan Modern Mimarlığın, Türkiye yorumunun kendine özgü, bireysel, bölgeci bir uygulama ve arayış olduğu anlaşılmıştır.
Cumhuriyet Dönemi endüstri yapıları ve modernleşme ilişkileri üzerine bir inceleme: Eskişehir TÜLOMSAŞ Yerleşkesi

Endüstrileşme ve modernleşme süreci Anadolu'da Osmanlı Devleti'nin son döneminde başlamış, 1923 sonrası kendine özgü nitelikler kazanarak devam etmiştir. Osmanlı Döneminde (1894), Eskişehir'de, lokomotif tamiri ve bakımı için, Almanlar tarafından kurulan 'Anadolu-Osmanlı Şimendifer Kumpanyası' Cumhuriyet Döneminde çalışmaya devam eden önemli Endüstri İşletmeleri'nden biridir. 1924 yılında devletleştirilmiş, ismi değiştirilmiş ve ulus devlete ulaşım altyapısı sağlayan önemli bir devlet fabrikası haline gelmiştir. Bu tezde, TÜLOMSAŞ Fabrikası Yerleşkesinin endüstriyel ve mekansal dönüşüm süreçleri, Cumhuriyet modernleşme projesinin bir parçası olarak diyakronik analizi yapılmaktadır. Tesisin, ulusal kalkınmanın ve modernleşmenin sembol değeri olmasından dolayı ülke ve kent ölçeğinde taşıdığı özgün 'değerler' araştırılmış, ortaya çıkarılmıştır.
Konut mekanlarına yönelik kullanıcı tercihleri

Çağın getirdiği teknolojik, ekonomik, sosyal ve kültürel alanlardaki hızlı değişimle birlikte, konut tasarım sürecini ve bu süreç içinde yer alan insanın istek ve gereksinmelerini de bu değişim içinde görmemiz mümkündür. Toplu konut tasarımlarında mimarların, kullanıcıları iyi tanımamaları, istek ve gereksinimleri iyi saptayamamaları iyi nitelikteki konuta cevap verememektedir. Fiziksel ve psiko-sosyal açıdan kullanıcı istek ve gereksinimlerine cevap verebilen, değişen teknolojinin imkanlarını içinde barındırabilen, çevremizde var olan kısıtlamalara rağmen farklı statüdeki insanların beğenisini sağlayacak, konut tiplerinin, katılmayı öngören bir tercih modeliyle nasıl saptanabileceği ve böyle bir modelin uygulama ve eğitimde ne gibi yararlar getirebileceği sorularına bu çalışmada cevap aranmaya çalışılmıştır. Birinci bölümde; tasarım anlayışı, tasarım modeli evrimi, bu model içinde yer alan insanın gereksinimleri ve bunu etkileyen etkenler, toplu konut tasarımlarındaki sorunlar ve çözüm yolları, önerilen modeller, fiziksel çevre kullanıcı ilişkileri incelenmiştir. İkinci bölümde; sorun belirlenmiş, nedenler ortaya konmuş, çalışmanın amacı ve çalışılan grup belirlenip izlenen yöntem belirtilmiştir. Üçüncü bölümde; bir önceki bölümde ele alınan yöntem sonucunda, anket ve bilgisayardan alınan istatistik bulgular yer almıştır. Dördüncü bölümde; elde edilen bulgular irdelenip, tartışılmıştır. Beşinci bölümde; bulgulardan elde edilen sonuçlar verilmiştir. Altıncı bölümde; yapılan çalışmaların sonucunda öneriler getirilmiştir.
Türkiye için konut binalarının aydınlatma enerjisi gereksinimi açısından değerlendirilmesine ilişkin bir yaklaşım

Dünyada giderek artan enerji ihtiyacı ve kaynakların sınırlı oluşu, binalarda enerjinin verimli kullanılmasına ilişkin çalışmaları gerekli kılmıştır. Konut binalarında tüketilen aydınlatma enerjisinin, dünyada ve Türkiye'de önemli bir yer tutması, konutlarda aydınlatma enerjisi performansı konusunda çalışmaların gerekliliğini ortaya koymaktadır. Konut binaları, kullanıcılarının demografik özellikleri, hacimlerin kullanılma süreleri ve eylem çeşitliliği açılarından diğer bina tipolojilerinden farklılık göstermektedir. Bu nedenle diğer tipolojiler için geçerli olan enerji tüketim modelleri ile bu yapı türünde gerçekçi sonuçlar elde edilmesi mümkün olamamaktadır. Bu çalışmada; EN 15193 ve ülkemizde yürürlüğe giren Binalarda Enerji Performansı Yönetmeliği BEP-TR standardında kapsam dışı bırakılmış olan konut tipolojisine ilişkin yeni bir yaklaşım geliştirilmiştir. Geliştirilen yaklaşım; konut hacimlerinde gerçekleşen eylemlere ilişkin görsel konfor koşullarının sağlanmasını temel almakta ve buna bağlı olarak yapma aydınlatma gücünün belirlenmesi, hacimlerde oluşan gün ışığı aydınlığının ve farklı yönlenme durumlarının enerji gereksinimine etkisi ve konut kullanıcılarının farklılıklarını ortaya koyarak konut kullanılma sürelerinin belirlenmesini sağlayan Konut-Kullanıcı-Mekan modeli olmak üzere 3 ana adımdan oluşmaktadır. Yapma aydınlatma sistemine ilişkin adımda konut hacimlerindeki tüm armatürlerin şebekeden çektiği güç hesaba katılmaktadır. Bu değerler; konuta ait her hacim için hesaplanmakta ve ortak alanların da dahil edilmesi ile tüm binaya ait yıllık aydınlatma enerjisi gereksinimi hesaplanabilmektedir. Çalışmanın gün ışığı etkisine ilişkin adımında; binanın gün ışığı potansiyeli belirlenerek aydınlatma enerjisi gereksiniminin gün ışığı etkisine bağlı olarak hesaplanması öngörülmektedir. Bu adımda farklı yönlenme durumlarının hesaplara dahil edilebilmesi için bir öneri geliştirilmiştir. Konut-Kullanıcı-Mekan modelinde; kullanıcı davranışlarını ve mekan kullanımını içeren modeller geliştirilerek kullanıcı davranışının aydınlatma enerjisi gereksinimine olan etkisi ortaya konmaktadır. Bu adımda kullanıcı profilleri ve mekan kullanım süreleri temel alınarak bulanık kural tabanlı değişkenler sistemi ile senaryolar geliştirilmiş ve konuta özgü bu değişkenlerin aydınlatma enerji tüketimine etkisinin gerçekçi bir biçimde belirlenmesi hedeflenmiştir. Bu tez çalışmasında geliştirilen yaklaşım, Türkiye'nin farklı yörelerinde bulunan konut örnekleri üzerinde uygulanarak ele alınan parametrelerin sonuçlara olan etkisi değerlendirilmiştir. Geliştirilen yaklaşım, mevcut konut binalarında aydınlatma enerjisi gereksiniminin gerçekçi bir biçimde hesaplanabilmesi ve buna bağlı olarak aydınlatma enerjisi tasarruf potansiyelinin belirlenebilmesi amacıyla kullanılabileceği gibi; bina tasarımı sürecinde aydınlatma enerji performansına yönelik değerlendirmelerin yapılabilmesi ve tasarımın optimizasyonu amacına da yöneliktir.
Mimarlıkta topoğrafya: Turgut Cansever eserleri ile Safranbolu, Beypazarı ve Odunpazarı örnekleri

insanın kendi hayatını düzenlemek için ortaya koyduğu bir oluşum olup, insan ilişkilerinin yoğunlaştığı bir yerdir. Şehirlerin şekillenişi, şehir içindeki yolların ve yapıların yerleşimi ise şehrin kurulacağı arazi ile doğrudan ilişkilidir. Arazinin topoğrafik yapısı; yapı-yol, yapı-yapı arasındaki ilişkiyi kurmak adına önemli bir unsurdur. Tarihi şehir dokusunun önemli örneklerine sahip Türkiye'deki birçok şehrin yerleşimi ve gelişimi, topoğrafyanın etkisi ile meydana gelmiştir. Bu durumu arazi üzerinde konumlanmış yapılardan okumak mümkündür. Bu tez çalışmasında; Mimar Turgut Cansever'in eserleri ile tarihi kent dokularına sahip olan Safranbolu, Beypazarı ve Odunpazarı şehir dokuları üzerinden topoğrafyanın 'yer' yapılma durumu incelenmiştir. Çalışmanın ilk kısmında yer ve topoğrafya kavramlarından bahsedilmiş, sonrasında ise bu iki meseleye yaklaşımı bakımından modern bir mimar olarak Turgut Cansever'in eserleri incelenerek bazı çıkarımlarda bulunulmuştur. Tezin ikinci bölümünde ise Cansever'in yaklaşımından çıkarılan kriterler uyarınca Safranbolu, Beypazarı ve Odunpazarı şehirlerine dair analizler yapılarak, topoğrafik verilerin şehir mekanına etkisi noktasal örnekler üzerinden ele alınmıştır. Yapılan harita çalışmaları ve analizler bu bölümde açıklanarak, elde edilen veriler ve istatistikler üzerinden değerlendirme yapılmıştır. Sonuç kısmında ise; yer yapma durumları üzerinden değerlendirme yapılarak, şehirlere ait veriler karşılaştırılmıştır.
Gelibolu tabyaları gezi güzergahı önerisi ve Çanakkale Rumeli Hamidiye tabyası restorasyon projesi

Farklı dönemlerde, farklı malzeme ve tekniklerle oluşturulmuş savunma yapıları karşımıza çıkmaktadır. Teknolojinin, savaş ve savunma kavramlarının değişmesi, yaşam şeklinin dönüşmesi ile birlikte bu yapı stoğunun büyük bir bölümü işlevini yitirmiştir. Karşımızda değerlendirilmesi gereken ciddi bir yapı birikimi bulunmaktadır. Tabyalar da bu yapı grubu içinde önemli bir alan oluşturmaktadır. Çanakkale bölgesinde de tabyalar savunma tipolojisi içinde önemli bir yapı stoğu olarak karşımıza çıkmaktadır. Bir kısmı restorasyon müdahalesi görmekle birlikte, alan bir bütün olarak değerlendirilmediği için hem yapıların korunması hem de yapılan işlerin niteliğinin düşük olması gibi problemlerle karşılaşılmaktadır. Gelibolu Yarımadası Tarihi Milli Parkı, I. Dünya Savaşı içindeki rolü ile bugün oldukça yoğun bir turist potansiyeli olan, her sene yoğun turizm hareketlerinin gözlendiği bir alandır. Bölge için hazırlanmış olan uzun devreli gelişim planı bulunmakta, ancak alanda yapılan çalışmalar yetersiz kalmaktadır. Bu nedenle alanın, sahip olduğu kültür varlıkları ile birlikte doğru değerlendirilmesi, alan yönetiminin geliştirilerek bütüncül uygulamalar yapılması gerekmektedir. Bu çalışma kapsamında Çanakkale Rumeli Hamidiye Tabyası ele alınarak Gelibolu bölgesinde tabya sistemlerinin gelişim süreci içindeki rolü incelenmiş hem de bundan sonraki süreç içinde nasıl bir rol alarak yeniden değerlendirilebileceği üzerine bir restorasyon projesi geliştirilmiştir. Aynı zamanda Gelibolu bölgesinde yer alan tabyalar değerlendirilerek bir gezi güzergahı ve alan yönetimi önerilmiştir.
Farklı iklim bölgelerinde gölgeleme elemanı olarak PV sistemlerin ofis binalarının enerji performansına etkisinin değerlendirilmesi

Tüm dünyanın enerjiye olan bağımlılığına karşın kullanmakta olduğumuz fosil yakıt rezervleri tükenme sınırına yaklaşmaktadır. Fosil yakıtlar enerji üretimi için kullanıldığında çevreye zararlı yan ürünler çıkmaktadır ve bu durum çevre kirliliğine neden olmaktadır. Bu durum tüm dünyayı yeni enerji kaynakları arayışına yönlendirmiştir. Binalar pasif bina kriterlerine göre tasarlanıp aktif ve yenilenebilir enerji sistemleri ile donatıldığında binanın enerji talebi düşecektir. Bu sayede fosil yakıt kaynaklı enerji tüketimi düşürülebilecektir. Bu çalışmanın amacı, PV sistem ile bütünleşik gölgeleme elemanı kullanarak hem tüm yıl enerji üreterek hem de soğutma döneminde saydam alanları gölgelendirip iç kazançları azaltarak binanın şebeke kaynaklı enerji tüketimini azaltmaktır. Çalışmanın sınırlandırılması açısından sabit gölgeleme elemanları ve enerji tüketiminin yüksek olduğu ofis tipi binalar seçilmiştir. Belirlenen amacı gerçekleştirmek için bir yaklaşım oluşturulmuştur. Tez çalışması beş bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde, konuyla ilgili yapılan çalışmalar değerlendirilmiş, tezin amacı anlatılmış ve çalışmanın sonucundan beklenenler açıklanmıştır. İkinci bölümde, tez çalışması kapsamında kullanılacak değişkenler incelenmiştir. Üçüncü bölümde, gölgeleme elemanı olarak PV sistemlerin ofis binalarının enerji performansına etkisinin değerlendirilmesinde kullanılabilecek bir yaklaşım açıklanmıştır. Dördüncü bölümde, oluşturulan yaklaşımın uygulaması yapılmış ve yaklaşımın sonuçları değerlendirilmiştir. Beşinci bölümde, tez çalışması kapsamında elde edilen sonuç ve öneriler sunulmuştur.
Conservation of a historic traditional settlement proposal for preservation of housing cluster around Baltit fort, Karimabad, Hunza

Modern çağda meydana gelen gelişmeler, bir takım kültürel değerlerin yozlaşması ve. sonuçlanmıştır. Bu süreç, hızla yok olan kültürel çevre ile de açıkça belli olmaktadır. Pakistan'ın kuzey bölgeleri, dağlık ve pürüzlü bir araziden oluşmaktadır. Jeografik ve fiziksel kısıtlamalardan dolayı, buradaki yerleşke daha çok izole birimler şeklinde gelişmiştir. Fakat yakın geçmişşte kurulan bir yol ağı; bu alanların dünyanın diğer bölgelerine açılmasını sağlarken, aynı zamanda da insanlanın hayatlarına ve yaşam normlarına hızla nüfus eden yabancı ve yıkıcı etkilere maruz bırakmışlardır. Değişim, büyüyen bir topluluk için kaçınılmaz olduğu gibi, aynı zamanda inşaa edilen çevre ve fiziksel formun geliçiminde de kendini gösterir. Bu tezin amacı, öncelikle, vardan geleneksel biçimde inşaa edilmiş çevrenin ve Pakistan'ın kuzey bölgesindeki tarihi yerleşkelerin karakterini belgelemek, değerlendirmek ve değişim analizini yapmak, değişimi oluşturan kuvvetleri belirlemek ve sonunda bir sonuca ulaşmak, ve geleneksel dokunun yaşaması için gerekli olan determinantlar önermektir. Bu yüzden, Hunza vadisinin en önemli ve büyük kasabası olanKarimabad, bir durum çalışması olarak ele alınmış ve Karimabad daki bir grup ev detaylariyla incelenmiştir. Burada ele alman çalışmalar, fiziksel çevrenin genel karakteri ve değerlerinin analizi ile başlamaktadır, ve daha çok yaşama birimleri - evler - üzerinde konsantre olunarak devam etmektedir. Burada, orginal formundaki yaşama birimi değerlendirme noktası olarak ele alınmıştır ve buradan hareketle form incelenmesi yapılmıştır. Bu yöntem, değişime neden olan faktörlerin ve elenanlarm geleneksel dokuya etkilerinin belirlenmesine yönlenmektedir. Tarihi yerleşkenin korunması için kullanılan örnekler ve getirilen önerilerin formüle edilmesine dayanan - korumacı bir bakış açısıyla - genel bir değerlendirme yapılmıştır.
Giresun Zeytinlik mevkii kentsel sit alanı üzerine bir araştırma

Günümüzde geçmişş dönemlerin kent dokusunu yansıtan tarihi çevreler, fiziksel ve toplumsal değişimler sonucu giderek kimliklerini kaybetme tehlikesi ile karşı karşıya kalmaktadırlar. Bu bağlamda kültürel mirasın özgün niteliklerini barındıran eski kent mekanlarının ve yapılarının korunabilmesi için gerekli tespit, değerlendirme ve karar aşamalarım kapsayan ve Giresun Zeytinlik Mevkii'inde örneklenen bu çalışma dört bölümden oluşmaktadır: Birinci bölümde mevcut soruna yönelik çalışmanın amacı ve yöntemi belirtilmiş, bu çerçevede tarihi çevre, sit koruma, koruma imar planları ve koruma alanlarında yapılacak çalışmalar tüm boyutlarıyla ele alınmıştır. İkinci bölümde Giresun kenti ve seçilen özellikli alan hakkında bilgi verilmiş ve bu alanın detaylı yerleşme, mimari ve sosyal analizleri yapılmıştır. Üçüncü bölümde elde edilen veriler doğrultusunda oluşturulan genel bir değerlendirme ile alan irdelenmiştir. Dördüncü bölümde ise bu değerlendirmeler ışığında alan için koruma-geliştirme kararlarına yönelik öneriler verilmiştir.
Genetik mimarlık kavramının günümüz mimarlık anlayışları içindeki yeri

İçinde bulunduğumuz yüzyıl insan yaşamının, doğasının ve işlevinin sorgulandığu bir döneme denk düşmektedir. Bu probleme biyogenetik ve hesaplama biliminden yararlanarak verilebilecek pek çok yanıt vardır. Biyolojik türlerin genetik yapısını değiştirme arzusu ve insanın kültürel evrenin yörüngesi içinde her şeyin yaşayan, organik ama yine de mekanik tözel bir cisme dönüştürülmesine az kalmıştır. Biyolojik türlerin genetik yapılarını değiştirme gücü her alanda yayılmaktadır. Mimaride bundan payına düşeni almakta ve genetik hesaplamalara bağımlı hale geleceği bir döneme doğru hızla ilerlemektedir. Bu ilerleme ve disiplinler arasındaki gidiş gelişler beraberinde mimarlığın dünyasına giren kavramları da etkilemektedir. Mimarlık hızla değişen, içleri boşalan sonra yeniden farklı bir şekilde doldurulan kavramlarla kuşatılmaya başlanmıştır. Bu kavramları ortaya koymak bu çalışmanın birincil hedefidir. Bu çalışmada; Genetik mimarlığın diğer disiplinlerle olan ilişkisi belirlenmiş bu disiplinlerin olası katkıları ve nasıl genetik mimarlığın alt yapısını oluşturduğu tarihsel bir süreçten geçirilerek anlatılmıştır. Esas olan genetik mimarlığın teorik çerçevesini oluşturan kuramların ve kuramcıların söylemlerinin bir sistematik altında toplanması ve sonraki bölümde tablolaştırılarak kavramlara netlik getirilmeye çalışılmasıdır. Mimarlığın problemetiklerinden olan temsilin durumunu, doğaya bakışı, üretim süreçlerini ve mimarlığın edimsel yapısını nasıl değiştireceği üzerinden bir tartışma yapılmaya çalışılmıştır. Genetik mimarlık geleceğin mimarlığı ve tüm mimari misyonu üzerinde taşıyan mimarlık olarak anlatılmaya çalışılmamıştır. Mimarlık, biyoloji ve teknolojinin üçlü arakesitinde yer alan tüm bunların sonuçlarının değerlendirildiği bir çalışmadır. Doğru ve kurtarıcı mimarlık olarak görülmemektedir. Kavramlarının mimarlık tartışma ortamına doğru bir şekilde sunulmasını amaçlamaktadır. Bu çalışma, genetik mimarlık kavramları adı altında günümüz mimarlık ortamında meydana gelen değişimler ve bunlar oluşurken kavramların içeriğini kaybetmesi, içinin boşaltılması ya da tam tersi çoklu anlamlar yüklenmesi sonucu oluşan kavram kargaşasına bir ışık tutabileceği düşünülerek hazırlanmıştır.
Architectural form generation in suprematist painterly space: The significance of El Lissitzky's prounds

Bu çalışma, Lazar Markovich Lissitzky'nin (1890-1941) PROUN adını verdiği çizimlerini mimari temsil ortamları olarak yeniden kavramsallaştırır. Tezin kurgusu PROUNları, biçim yaratımına yönelik her türlü iki boyutlu çabanın Çatkıcılar tarafından endüstriyel üretime uygun olmadıkları gerekçesiyle reddedildiği 1920'li yıllardaki Rus Avant-garde' inin düşünsel ortamında konumlandırmaya çalışır. Sözü edilen konumlandırma, tezin temel önerisi olan PROUNların, mimari temsiller olarak, Çatkıcılık'ın ana kolundan ayrılan özgün bir yorumu ifade ettiği fikrini ortaya koymak için bir araçtır. Bu ana fikir, Çatkıcılık'ın reddettiği bireysel yetenek özelliklerinin PROUNlardan hareketle mimari tasarım sürecinde tekrar etkin kılınabileceği düşüncesidir.
Conceptualization of transformations in person-urban environment interaction through architectural and sense-oriented terms

ÖZ MİMARİ VE ANLAM- YÖNELİMLİ TERİMLERLE KİŞİ-KENTSEL ÇEVRE ETKİLEŞİMİNDEKİ DÖNÜŞÜMLERİN KAVRAMSALLAŞTIRILMASI Tokol, Ayşegül S. Doktora, Mimarlık Mimarlık Bölümü Tez Yöneticisi: Prof. Dr. Gönül Evyapan Haziran 1997, 187 sayfa Bu çalışma, kişi-kentsel çevre etkileşimini ve dönüşümlerini mimari ve anlam- yönelimli terimlerle kavramsallaştırarak geleceğe yönelik olarak kurmak için eleştirel bir tartışma tabam sağlamayı amaçlamaktadır. Kentsel dönüşümlerin kurulmasında farklı seçenekler önermenin mümkün olduğu gösterilmektedir. Kentsel çevre, hem zaman ve kimlik duygusunun temsil edildiği bir süreç, hem de okunup, anlaşılan bir 'inetin' olarak ele alınmaktadır. Bu araştırmanın sınırları içinde kişi, kentsel çevreyi anlamlandırabilen, çevrede temsil edilen özü anlayabilen ve yorumlayabilen, ve yeniden imgeler kurabilen birey olarak tanımlanmaktadır. Kentsel metnin ve kişi-kentsel çevre etkileşiminin kurulmasını anlamak doğrultusunda, kişiyle kentsel çevre arasındaki entellektüel ve deneyimsel bağlantılar üzerinde durulmaktadır. Çalışmanın bakış açısı kavramsal ve gelecek-yönelimlidir. Kişi-kentsel çevre etkileşimindeki dönüşümlerin kavramsallaştırılması için, G. K. Kelly'nin Kişisel çatkı teorisi, Konstrüktivist yaklaşım, Sinematik montaj ve Dönüşüm teorilerinin de yardımıyla, söylem olarak geçerli bir çerçeve geliştirilmektedir. Diğer kişi-VI kentsel çevre etkileşimi, kentsel tasanın ve gelecek yaklaşımları da tartışılmakta ve sınıflandırılmaktadır. Farklı yorumlamalar arasında 'sinematografik' yöntem kentsel çevrenin anlaşılmasında bir seçenek olarak vurgulanmaktadır. Kişi-kentsel çevre etkileşiminin geleceğine dönük kurulması yönünde bir tartışma gündeme getirmek için, kentsel bağlamda kültürel/biçimsel dönüşümler ve yeni kişisel roller gözden geçirilerek, belirli gelecek mecazları geliştirilmektedir. Kültürel/biçimsel kentsel dönüşümler boyunca kentlilik ve çevrenin kentsel niteliğinin sürdürebilmesinin, kişi-kentsel çevre etkileşiminin çatkısal ve anlamlı bir yolla zenginleştirilerek sağlanabileceği sonucuna varılmaktadır.