turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
A search for a methodology to identify the effect of employee characteristics on spatial requirements and expectations from modern office design

Bilgi yoğun sektörlerin ekonomideki payının artması, iş doğasının değişimi ve inovasyonun rekabet edebilirlikteki en büyük kaynak olması fiziksel ofis ortamını da etkiledi. İşbirliğini ve motivasyonu dolayısıyla da yaratıcılık ve inovasyonu arttırmak amacıyla 21. yüzyıl ofis dizaynı doğdu. Ancak, kültür, sektör ve çalışan özellikleri faktörleri sebebiyle her şirkete uyabilecek standart bir ofis dizaynı yaratmak mümkün değildir. Bu tezde, çalışan özelliklerin bileşenleri olarak cinsiyet, yaş, eğitim seviyesi ve mesleğin çalışanların mekansal gereksinim ve beklentilerine etkisi çalışılmıştır. Modern ofislerin beş ortak özelliğini sorgulayan bir anket hazırlanmış ve PTTeM şirketinde satış pazarlama, operasyon, yazılım ve finans departmanlarında çalışanlara bu anket uygulanmıştır. Anket sonuçları baz alınarak mekansal gereksinimlerin ve beklentilerin cinsiyete, yaşa, eğitim seviyesine ve departmana göre değişip değişmediği SPSS programında yürütülen parametrik ve parametrik olmayan analizler yardımıyla tartışılmıştır. Analizler sonucunda, departmanın anlamlı bir değişken olduğu bulunmuştur ve incelenen mesleklerin mekansal gereksinimleri ve departmanlar arasındaki farklılıklar belirlenmiştir.
Bilimkurgu sineması'nın mimari ütopya kavramı bağlamında bir temsiliyet aracı olarak kullanılması

Bu çalışma genel manada, bilimkurgu sinemasının mekanı kurgulamada izlediği yöntemlerin ve filmlerde yer alan mekan ömeMerinin mimari tasarım açısından değerlendirilmesi ve incelenmesini kapsamaktadır. Çalışmanın amacı bilimkurgu sinemasındaki mekanların üretilebilirliğini ispatlamak değildir. Geleceğin öngörülmesinde, bilimkurgu sinemasında kullanılan mekanların arkasında yatan fikirlerin değerlendirilmesi ve tasarım pratiği ile ilişkilendirilmesi hedeflenmiştir. Ütopyalarımızın temsili noktasında bu alanın önemi ortaya konmaya çalışılmış, genel manada sinemadan ve bilimkurgu sinemasından biz mimarlar olarak ne şekilde yararlanabileceğimiz sorularına yanıtlar aranmıştır. Bu amaçlar doğrultusunda gerçekleştirilen çalışma beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde konunun önemi, çalışmanın amacı ve kullanılan yöntemlere değinilmektedir. Sinema ve mimarlık disiplMerinin buluştuğu ortak noktaların incelenmesi, bu iki alanının karşılıklı etkileşim halinde olduğunun kanıtlanması açısından gerekli görülmüştür. Bu nedenle öncelikle çalışmanın ikinci bölümünde, en genel manada her iki disiplinin, mekanın temsili noktasında birleşmelerinden ötürü temsiliyet olgusu incelenmiştir. Mimarlık tarihinde temsiliyet formlarının gelişimi irdelenerek, bu formların sinema sanatı ile ilişkilendirilmesi hedeflenmiştir. Bu bölümde sinema sanatının oluşumu, tarihsel gelişimi ve mimarlık disiplini ile olan ilişkisine de yer verilmiştir. Mimarlığın çok çeşitli alanlardan beslenen bir disiplin olması, sinemanın kullandığı teknikler açısından da mimarlar tarafından değerlendirilmesini sağlamıştır. Bu noktada kullanılan teknikler incelenmiş ve çeşitli projelerle örneklendirilmiştir. Geleceğe dair fikirlerimizin temsili noktasında, çalışmanın üçüncü bölümünde ütopya olgusu incelenmiş, bu kavramın sinema ve mimarlık alanlarına yansımaları ayrı ayrı ele alınmıştır. Sinemanın ütopya kolu olan bilimkurgu sinemasının doğuşu, tarihsel gelişimine değinilerek, ütopya kavramınm bu alanda farklılaşması incelenmiştir. VIIÇalışmanın dördüncü bölümünde, iki disiplinin karşılıklı etkileşimi çeşitli örneklerin incelenmesiyle değerlendirilmiştir. Seçilen filmlerle bilimkurgu sinemasının, geleceğin mekanım tasarlarken izlediği yöntemlerin anlaşılması hedeflenmiştir. Bu yöntemler doğrultusunda; bilimkurgu sinemasının mimari tasarım üzerindeki etkileri çeşitli örnekler yardımıyla ortaya konmuştur.
Architecture of the state: Ankara istasyon caddesi in the late ottoman and early republican periods

Bu çalışma, tren istasyonu ile kent merkezini birbirine bağlayan aksın gelişimi üzerinden, Ankara'nın 19. yüzyılın sonunda ve 20. yüzyıl başında yaşamış olduğu kentsel ölçekteki dönüşüme odaklanmaktadır. Çalışmada incelenen zaman aralığı belirlenirken, 1890'larda tren istasyonunun ve kentle bağlantısının oluşturulması temel almakta ve 1930'ların başında Jansen'in Ankara İmar Planı önerisinin uygulanmaya başlanmasına kadar olan sürede İstasyon Caddesi aksı üzerine inşa edilen yapılar incelenmektedir. Çalışmada, İstasyon Caddesi'ndeki mekansal değişimlerin kronolojik sırayla incelenmesi yoluyla, dönemin kamu mimarisi ile aynı dönemdeki devlet inşası, modernleşme ve ulus inşası süreçleri arasındaki ilişkiyi tartışmak ve Ankara kentinin 19. yüzyıl sonunda İmparatorluk'un bölgesel bir merkezinden 20. yüzyıl başında Cumhuriyet'in modernleşmiş başkentine dönüşümü sürecinde yapılı çevrenin inşasındaki süreklilik ve değişimi vurgulamak hedeflenmektedir.
Bursa Ataevler'de kentsel dönüşüm sürecinin değerlendirilmesi: Eğitimciler sitesi örneği

Kentlerde sosyal, ekonomik, fiziksel değişimler neticesinde oluşabilecek kentselproblemleri çözmek ve ortaya çıkacak yeni ihtiyaçları karşılamak amacıyla kentsel dönüşüm projeleri uygulanmaktadır. Türkiye'de kentlerin dönüşümünü tetikleyen iki önemli unsur 1950'ler sonrası hızlı bir konut üretimi gerektiren sanayileşme hamleleri ve 1999 depremi olmuştur. Yapıların depreme dayanıklı, güvenilir olmadığı gerçeği, kaçak yapılaşma, niteliksiz yapı stokunun varlığı gibi nedenler ve bunlardan kurtulmagerekliliği kentsel dönüşüm fikrini öne çıkarmıştır. Bursa da pek çok kent gibi neoliberal ekonominin gereksinimleri doğrultusunda değişmiş ve yeniden yapılandırma sürecine girmiştir. 2000'li yıllarda ise kentin coğrafi yapısı, çarpık kentleşme ve deprem riski sebebiyle yerinde dönüşüm neredeyse zorunlu hale gelmiş, kentte yenilenmeninkentsel dönüşümle gerçekleşmesi benimsenen bir faktör olmuş ve bununla birlikteemsal artışı kararı dönüşümü tetiklemiştir. 2010 yılından sonra kentin batı bölgesinde kentsel dönüşüm uygulamaları başlamıştır. Bursa'nın Nilüfer ilçesinde yer alanAtaevler bölgesi; kentin hızlı gelişen batı yakasında bulunması ve emsal artışıkararından etkilenmesi sebebiyle kentsel dönüşüm için avantajlı bir bölge niteliğindedir. Bu bölgede yer alan Eğitimciler Kooperatifi ise depremde hasar görmüş, kullanıcı gereksinimlerine cevap veremeyen binalardan oluşan bir toplu konuttur. Bu çalışmada Bursa kentsel dönüşüm uygulamaları kapsamında Eğitimciler Kooperatifi için önerilen dönüşüm projesi, kentsel dönüşüm kriterleri bağlamında incelenmiştir. Çalışmada öncelikle, kentsel dönüşüm kavramının farklı tanımlarına, amaçlarına ve geçmişşten günümüze yaşadığı sürece yer verilmiştir. Ardından kentsel dönüşüm kavramının dönemin hakim paradigmaları doğrultusunda yaşadığı değişim değerlendirilmiştir. Çalışmada bahsedilen dönüşüm projesi nihayetinde ortaya çıkacak olan sonuçların, kentsel dönüşümün farklı boyutlardaki amaçlarına ne düzeyde cevap verdiği, bu anlamda Eğitimciler Kooperatifinin kentsel dönüşüm sürecine girmesi ve yapılacak olanEğitimciler Sitesi'nin kentsel dönüşüm alanında oluşturacağı etkiler nelerdir, hangi kararlar neticesinde kooperatif binaları yıkıldığı halde önerilen dönüşüm projesidurdurulmuş ve uygulama aşamasına geçilememiştir soruları araştırılmıştır.
Integration of BIM to facilty management

İşletme safhası bina yaşam döngüsünde önemli bir etkiye sahiptir. En uzun ve maliyetli safha işletim safhası olduğundan, tesisler düzenli yönetim ve kontrole ihtiyaç duymaktadır. Aksi halde bina verimsiz hale gelir ve iş sürekliliği zarar görür. Bu nedenle Tesis Yönetimi işletim safhasını efektif bir biçimde planlama, organize ve kontrol etme gerekliliğinden ortaya çıkmıştır. Tesis yönetimi pek çok farklı alanı içinde barındırmaktadır. Ancak bina bakımı hem tasarım süreçleriyle yakından ilişkili olması, hem de tesis verimliliğine olan büyük katkısı sebebiyle öne çıkmaktadır. Mevcut bina bakım pratiğinin ve yönetiminin desteklenmesi için, yenilikçi bir teknolojiye ihtiyaç duyulmaktadır. Bu noktada Yapı Bilgi Modellemesi, sahip olduğu 3 boyutluluk, parametrik modelleme ve birlikte çalışabilirlik gibi özelliklerle başta bina bakımı olmak üzere tüm tesis yönetimi alanlarında yarar sağlamayı vadetmektedir. Çalışma kapsamında, BIM'in bina bakım süreçlerine sağlayacağı faydaları ortaya koymak adına iş akışlarını değiştirecek yeni bir model önerilmiştir. Önerilen iş akışının mevcut iş akışıyla karşılaştırılması yapılarak, modelin mevcut verimsizliklere getireceği çözümler incelenmiştir
Metropol deviniminde gündelik yaşam ve konutun dönüşümü

METROPOL DEVİNİMİNDE GÜNDELİK YAŞAM VE KONUTUN DÖNÜŞÜMÜ Bu çalışmada, özellikle endüstri devrimi ile yirmi birinci yüzyıl arasındaki süreçte hızla gelişen teknoloji ve medyanın etkisiyle, sürekli bir devinim haline geçen metropol organizmasının gündelik yaşamla ve konutla ilişkisi incelenmektedir. Kent ve gündelik yaşam birbirlerini etkileyip değiştirerek evrimleşen, hem birbirleriyle mücadele eden, hem de birbirleri sayesinde var olabilen sistemlere dönüşmüşlerdir. Hareketin ve hızın giderek önem kazanıp kontrolü ele geçirdiği bu ilişkiler ağında metropol yaşamı düzen ve düzensizliği arasında ritmik olmayan, önceden tahmin edilemeyen, etki-tepki mekanizmasıyla noktalar arasında sıçrayarak ilerleyen bir devinim sürdürmektedir. Gündelik yaşam bu hızı yakalamaya çalışırken içeriği ve işleyişi değişmekte, yaşam değiştikçe kent işleyişi de dönüşmekte ve bu döngü durmaksızın devam etmektedir. Bu kurgu içerisinde konut, insan ölçeğine ve yaşamına en yakın, en tanıdık mekan olmasına rağmen, süregelen bu devinime en çok direnen, hareketin dışında kalmaya çalışan ortamdır. Hem çok nesnel, hem de son derece öznel olma, ve içinde barındırdığı yaşamın kapladığı hacme oranı en büyük mekan olma özellikleriyle diğer bütün mekanlardan ayrılan konut, gündelik yaşam kurgusundaki vazgeçilmez rolüne rağmen mevcut kent işleyişine katılamamaktadır. Ve hem bu yeni mobil network sistemine adapte olup onunla birlikte hareket edebilmesi, hem de kendi iç kurgusunu dış etkenlerden korumayı sürdürüp, adeta seçici geçirgen hücre zan gibi dış dünya ile olan ilişkisini kendi kontrolünde düzenlemeyi sürdürebilmesi gerekmektedir. Bu doğrultuda konutun dönüşüm evrimi incelenmeye çalışılmaktadır. Konut gerçekten de yaşamın tümünü barındırabilecek kapasiteye sahip mekanlar ötesi bir ortam mıdır, yoksa metropolün karmaşası içinde kendi yerini bulamayan insanın fiziksel, tinsel, sosyal vb. yaşantılarını sabitleme ihtiyacından zihninde yaşadığı bir illüzyon mudur? vi
A. B. D.'nde kentleşme ve altkentleşme sürecinde konut üretimini ve yerleşme biçimlerini belirleyen konut politikaları ve sonuçları (1860-1960)

Amerika Birleşik Devletlerinde konut özel sektörün elinde olmasına rağmen, tarih boyunca Amerikan toplumunun kültürel ve sosyal değerlerinden ve bazen sağlık gibi özel nedenlerden dolayı çıkarılan 'konut üstündeki' federal yasalar, gerektiğinde konut sektörünü destekleyici iken kimi zamanda birer politik gereç olarak tarihteki yerini almıştır. Birinci bölümde çok kısa olarak ABD'ndeki konut üstündeki idari yaklaşımın nedenleri anlatılmıştır. ikinci bölümde, 1850 - 1920 arasında, A. B. D.'nde, kısaca, ulaşımın gelişimi ve yayılımı, endüstrinin büyümesi ve göçler sonucu şehir sınırlarını ortaya çıkışı, bu anlamda hem orta sınıfın hem de çalışan işçi sınıfın konut edinme şekilleri, ikamet bölgeleri ve bu sınıfların yaşadığı konutların biçimleri anlatılmıştır. Bunun sonucunda oluşan toprak kullanımının ve insanların ayrışması ve şehir hayatının kararsızlığına tepki olarak doğan reform hareketlerine de değinilmiştir. Üçüncü bölümde, 1920 - 1945 arasında Amerikan toplumunun geçirdiği bir 'geçiş' dönemi anlatılmıştır. Endüstriyle birlikte artan, toplumsal ve sosyal değişikliklerin yine toplumsal ve sosyal reformlarla çözülmeye çalışılması, yeni şehirsel hareketlerin doğması, Avrupadaki bu dengesiz değişmeye karşı oluşan yeni şehir hareketlerinin ABD'ne adaptasyonu ile Fordizm'in hem direk hem indirek olarak kentleşme ve altkentleşmeye olağanüstü olan katkısı, 1929 Büyük Krizle birlikte ortaya çıkan sorunların kimi kamusal ve özel girişimlerle çözülmesi anlatılmıştır. Bu bölümde 1945 - 1965 arasında altkentlerin özellikleri 5 ana başlık altında incelenmiş, bu dönemde Federal Konut Yönetiminin yeni şekliyle birlikte ortaya çıkan bölgesel yerleşim tüzüklerindeki değişiklikler ve Levittown örneği ortaya konmuştur. Bu bölümde kısaca kimlerin, nasıl, hangi koşullarda, hangi tip konut kredisini kullanarak, uzun süreli düşük faizli ipotek borcu alabileceği anlatılmıştır. Son bölümde ise 2., 3. Ve 4. Bölümlerde ortaya konan fikirlerin bir değerlendirilmesi yapılmıştır.
Üsküdar'ın vakıf eser kültür mirası ve korunması için öneriler

Üsküdar antik döneme uzanan tarihiyle İstanbul'un Anadolu yakasındaki en önemli yerleşmelerinden biridir. Osmanlı döneminde Üsküdar İstanbul'un üç yönetim merkezinden biri olarak Boğaz siluetini ve İstanbul'u taçlandıran tarihi çehresini 15. ve 19. yüzyıllar arasında kazanmıştır. İstanbul'un Anadolu ile bağlantısını sağlayan iskele civarında ve kervan yolu üzerinde, başta sultanlar ve aileleri tarafından cami, medrese, imaret, kervansaray, hamam, han ve dükkanlardan oluşan hayır tesisleri kurulmuş, zamanla üst düzey yöneticiler ve kentin ileri gelenlerince yaptırılan vakıf tesisler ile Üsküdar imar edilmiştir. Üsküdar'ın günümüze ulaşan tarihi anıtlarının çoğu vakıf yoluyla yapılmıştır. Üsküdar tarihinin önemli bir bileşeni olan vakıf kökenli kültür mirası daha iyi bakılmayı ve yönetilmeyi hak etmektedir. Vakıf eser kültür varlıklarının ayrıntılı olarak ele alınmaları, taşıdıkları ulusal ve evrensel değerlerin ortaya konması, korunmaları ve sürdürülebilmeleri yönünde önemlidir. Bu çalışmada Üsküdar'daki Osmanlı dönemi vakıf eserlerin yapıldıkları dönemden itibaren geçirdikleri değişimleri anlamaya çalışmak ve günümüzdeki durumlarını belgelemek amaçlanmıştır. Günümüze ulaşan örnekler tek tek yerinde incelenerek değişimin boyutları ortaya konmaya çalışılmış ve eserlerin özgünlükleri değerlendirilmiştir. Üsküdar, üzerine sayısız kitaplar yazılmış olmasına karşın, belli bir dönemdeki yüzünü, dokusunu ve evrimini kavramaya çabaladığımız anda karşımıza cevap bekleyen sorular ve yeni araştırma konuları sunan zengin bir coğrafyadır. 15. yüzyıldan 20. yüzyıla uzanan tarih aralığında, çeşme gibi küçük yapılardan, anıtsal külliye yapılarına uzanan vakıf eserlerin geniş yelpazesi içinde, Üsküdar'ın değişen yüzünü okumaya çalışmak şaşırtıcı deneyimleri birlikte getirmiştir. Üsküdar'ın tarihi mirasını temsil eden, kent dokusunun gelişimine yön veren vakıf eserlerin geçirdikleri süreç, onlara yapıtı ortaya çıkaran koşullardan ve yapıldıkları dönemden bağımsız bir kimlik kazandırmıştır. Ama uzun tarih yolculuğu içinde değişen var olma koşulları, yapıların önemini hiç hafifletmiyor. Tamamen yok olan veya bütünüyle yenilenen örnekler bir yana bırakıldığında, yapılar üzerinde geçmişşin izleri hala varlığını koruduğundan, geçmişşi ve geleceği birleştirmek, birbirini izleyen, birbirini içeren, değişimleri korumakla mümkün olabilir. Fakat diğer taraftan, yapının tarihi, fiziksel ve hatta sosyal yapısını zedeleyen niteliksiz kabukları doğru ayıklamak, özgün mimari karakterlerini ortaya çıkarmak, vakıf eserleri, bundan sonraki süreçte yeni müdahalelerle zedelenmeyecek evrensel bir maddi varlık olarak kabul etmenin ilk adımı.
Mimaride esneklik

Bir bina kişi veya kurumlarca gerçekleştirilir ve topluma ait bir çevrede şekil bulur. Bina onu gerçekleştirenden bağımsız kullanıcılar ile etkileşime girer. Endüstrileşmenin başlamasıyla mimar ve müşteri ilişkisi yeni bir görüntüye bürünmüştür. Geniş kapsamlı tasarımlarda tasarı için ödeme yapan, çoğunlukla tasarıyı kullanacak müşteri değildir. Böylece, ödeyen müşteri ile kullanıcı müşteri farklılaşması olmuştur. Geçmişte aynı zamanda ödeyen müşteri olan kullanıcı müşteri ile mimarın dolaysız ilişkisi artık olmadığı gibi en önemlisi, kullanıcı müşteriler eskiye oranla daha farklı sınıftan ve hatta kültürdendir. Bu da tasarımla kullanıcı arasında dinamik bir etkileşim gerektirir. İşte mimarlık bu etkileşimi gerçekleştirir. Çevre, fiziksel ve topluma ait verileri ile karmaşık bir hal aldıkça mimarlık mesleğinin de sorumluluk ve idealleri değişmektedir. Mimarlık artık bir takım akımların peşinde değil; toplum, tabiat ve tarih açısından değerli çevrelerin korunması, ekonomik işletme, daha uzun kullanabilirlik gibi kavramların peşindedir. Bu kavramları bünyesinde barındıran en önemli kavram esnekliktir. Mimari tasarım yaklaşımlarında, sürekli değişme veya değişme ile sürekli uyumu amaçlayanlar, esnek yaklaşımlar olarak değerlendirilmektedir. Zaman kavramı ile mimarlığı bir araya getirmek, veri yetersizliği durumunun açığını kapatmak, mimarlık sürecinde kullanıcı katılımını sağlamak, teknoloji ile mimarlığı bir araya getirmek gibi nedenlerden ötürü mimari tasarım yaklaşımlarında esneklik ihtiyacı gündeme gelmektedir. Planlamada verilecek bir takım kararlar ile tasarımdaki esnekliğin, fonksiyonel ihtiyaç ve mimari çevre uyumunun kullanım sırasında sürekliliğinin sağlanması, teknik eskimenin karşılanabilmesi gibi kriterleri sağladığı görülmektedir. Pratikte ise bu yaklaşım sadece konut ve bilimsel araştırma binalarında ve çok kısıtlı örneklerde karşımıza çıkmaktadır. Bu örnekleri incelediğimizde her geçen gün esnekliğe olan ihtiyacın artığını görmekteyiz.
Hands-on building practices in architectural education: METU summer construction practices

oz MİMARLIK EĞİTİMİNDE UYGULAMALI BİNA PRATİĞİ: ODTÜ YAZ YAPI STAJLARI Turgay, Özce Yüksek Lisans, Mimarlık Bölümü Tez Yöneticisi: Yrd. Doç. Dr. Berin F. Gür Aralık 2005, 91 Sayfa Bu tez, Türkiye'nin kırsal alanlarında 1958 yılından günümüze kadar gerçekleşmiş ODTÜ Yaz Yapı Stajlarım (ARCH 190) inceleyerek uygulamalı bina pratiğinin mimarlık eğitimindeki yerini araştırmaktadır. Yaz yapı stajları, öğrencinin birebir inşa ederek ve uygulama yaparak mimarlık bilgisini edindiği bir eğitim aracıdır. ODTÜ yaz yapı stajları, yapı stajlarının amacım, içeriğini, pedagojik stratejilerini ve öğrenme yöntemlerini anlamak üzere, 'ne öğrenildi' ve 'nasıl öğretildi' sorulan sorularak çalışılmaktadır. Yaz yapı stajlarının ana amacı bir binanın nasıl inşa edildiğini ve mimarlık yapmanın yollarını öğrenmektir. Yaz yapı stajlarının temel öğrenme yöntemleri şu şekilde belirlenmiştir: yaparak öğrenme, birlikte çalışarak öğrenme, öğrenci esaslı aktif ve görev yönlendirmeli öğrenme, tasarım ve inşa etme süreçlerinin bütünleşmesi, bağlamdan öğrenme. Bu çalışmada birebir inşa ederek öğrenmenin tasarım stüdyolarmdaki öğrenimin tamamlayıcısı olduğu ve tasarım eğitiminin bir parçası olması gerektiği vurgulanmaktadır. Yaparak öğrenme tasarım eğitimini destekleyen üretici bir süreçtir. Öğrencilerden, gerçek ölçekte ve arazide bir binayı inşa ederken, bilgiyi elde etmeleri ve üretmeleri beklenmektedir. Bu tez, uygulamalı inşa pratiğinin, doğrudan bilgi ve komut verilerek kazanılan mimarlık yapma bilgi ve becerisinden daha fazlasını içermesi gerektiğini savunmaktadır. Öğrenme süreci, bilgi-beceri- faaliyet gösterme doğrusal ilişki sürecinden daha çok eş zamanlı var olan ve karşılıklı ilişki içinde olan düşünme-yapma-beceri-bilgi üretme şeklinde olmalıdır.
Formation of factory settlements within Turkish industrialization and modernization in 1930s: Nazilli Printing Factory

Bu tez devletçi ulusal kalkınma politikalarıyla ön plana çıkan 1930'larda kurulan devlet fabrikalarından Nazilli fabrikası yerleşimini incelemektedir. Fabrika yerleşimleri Cumhuriyet'in kurulma evresinde modernlik ve sosyal dönüşüm çevreleri olarak değerlendiriliyor. Bu yerleşimlerin sanayi üretimi ve ideal yaşam çevresi koşullarım karşılayan fiziki özellikler, mimari program ve bina tipleri bakımından sanayi yerleşmılerinin genel özelliklerini yansıttığı belirtiliyor. Ayrıca Türkiye bağlanımda bu fabrika yerleşimlerinin çalışanların yaşamlarını, sosyal yaşamdaki dönüşümler yoluyla modern ve medeni bir yaşam şekline dönüştürme niyeti taşıdıkları üzerinde duruluyor.
Yeni nesil sağlık yapılarının mekan dizim yöntemi ile incelenmesi: istinye üniversitesi hastanesi liv hospital bahçeşehir ve vm medical park pendik hastanesi örneği

Sağlık sektörü hiç durmadan gelişen bir yapıya sahiptir. Teknolojinin getirdiği yeniliklerle hastalıklara çözüm aranırken sağlık sektörünün de gelişmesi sağlanmaktadır. Bu anlamda hastane yapıları, günümüz dünyasında sağlık hizmetlerinin verildiği mekanlar olarak önem taşımaktadır. Kurulan entegre sağlık tesisleri ile özel hastanelerin birbiriyle yarıştığı bir sağlık sektörünün gelişimi, hastane yapılarının mimarisini de doğrudan etkilemektedir. Bu çalışmada değişen ve gelişen konsept hastane yapılarının incelenmesi ve anlatılması ile geleceğin hastane yapılarına ışık olması sağlanacaktır. Çalışma kapsamında, aynı sağlık grubuna ait, aynı kapasitelere sahip, aynı zaman dilimi içerisinde inşaatı tamamlanmış iki hastane olan, İSÜ Hastanesi LİV Hospital Bahçeşehir ve VM Medical Park Pendik Hastanesi seçilmiştir. Hastane birimleri ayrı ayrı sınıflandırılarak anlatılmış, hastane genelinde tespit edilen sorun çerçevesinde mekan dizim yöntemi ile analizler yapılmıştır. Zemin kat karşılama alanı, poliklinik katı yönlendirme bankoları ve hasta yatak katlarında bulunan hemşire istasyonlarının konumu bu yöntem ile analiz edilmiştir. Elde edilen sonuçların teknoloji destekli hastanelerde hasta yatak katlarına ait yeni tasarım kriterlerinin belirlenmesi ve gelecekte tasarlanacak hastane yapılarına katkı sağlayabilmesi temel amaçtır. İlgili yönetmelik - mevzuatlar gereğince hazırlanabilecek hastane projeleri tasarımı konusunda yol gösterici olabilecek sonuçlara ulaşıldığı umulmaktadır.
Yapı elemanlarına göre yapı sınıflandırma sistemlerinin karşılaştırılması

Bu çalışmada, yapı sektöründe bilgi dağılımını, sınıflandırmayı ve iletişimi kolaylaştırma amaçlı geliştirilmiş olan yapı sınıflandırma sistemlerinin yapıları ortaya konmuştur. Yapı elemanları bazında yararlanılmak istendiğinde bu sistemlerin sınıflandırmada sağladığı niteliklerin belirlenmesi ve sistemler arasında yapı elemanlarını ele alış yönünden en uygun nitelikteki sınıflandırma sisteminin belirlenmesi amaçlanmıştır. Yapı sektöründe kullanılmakta olan, uluslararası platformda kabul görmüş yapı sınıflandırma sistemleri olan MasterFormat, Uniformat, CI/SfB ve Uniclass hakkında genel bilgi verilmiş olup, sistem yapılarından bahsedildikten sonra, sistemler temel yapı elemanlarından 'duvar', 'döşeme' ve 'çatı' elemanlarını ele alışları yönünden irdelenmiştir. Yapı elemanları, hepsi için ortak olmak üzere belirlenmiş olan 'çekirdek', 'yalıtım' ve 'kaplama' katmanları yönünden detaylı olarak incelenmiştir. Sonuç olarak, incelenen sistemler arasında, eleman katmanlarını diğerlerine göre daha net tanımlayan sistemin Uniclass olduğu ve eleman katmanları bazında detay bilgilerini içerecek bir sınıflandırma sistemine ihtiyaç duyulduğu durumlarda, diğerlerine nazaran kullanılabilecek en uygun sistemin Uniclass olduğu yargısına varılmıştır.