turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
The impact of new technologies on scholarly communication: A case study about education technologies and media

21. Yüzyıl teknoloji ile beraber başlayan bir değişim sürecini de beraberinde getirdi. Değişim ve dönüşüm yeni bir dönemin başlangıcı oldu. İnternet ve buna bağlı olarak ortaya çıkan yeni medya ve sosyal medya kavramları ile birlikte kitleler birçok rutin ve güncel durumlarını bu mecralar üzerinden yürütür hale geldiler. Bu değişim ve dönüşümün eğitim alanına yansıması ile birlikte akademik çalışmalarda ve akademik iletişim süreçlerinde de teknoloji kullanımı arttı. Teknolojinin adapte edildiği öğretim programları, teknoloji tabanlı üniversiteler ve yükseköğrenim kurumları ile birlikte akademik süreçlerde teknoloji kullanımı ortaya çıktı. Eğitim teknolojisi olarak nitelendirilen akademisyenlerin kullandığı teknolojik ürünlerin artması ile akademik iletişim süreçleri de değişti. Kütüphanelerde basılı kaynaklarla yapılan araştırmaların yerini veri tabanı, online kaynaklarla yapılan aramalar aldı. Okuma süreçleri bilgisayar ve tablet üzerinden oluşmaya başladı. Maillaşma, anlık mesajlaşma, kişisel sosyal online hesaplarla birlikte iletişim kurma süreçleri de değişti. Akademik çalışmalar online olarak yapılabilmeye başlandı. Akademik alanın yeni medya ve eğitim teknolojileri ile birlikte nasıl bir değişime uğradığı bu sürecin Türkiye'deki akademisyenlerin birbirleri ile iletişim kurma ve ortak çalışmalar yapma süreçlerinde ne tür değişimler oluşturduğu çalışma kapsamında incelenmiş ve araştırılmıştır.
Türkiye'de ve ABD'de ayrımcılık karşıtlığı bağlamında medya politikaları

T24'ün diğer haber sitelerinin aksine tıklanma kaygısı gütmediği sosyal medyada paylaşılan haberlerden ve haber seçimlerindeki farklılığından anlaşılabilmektedir. Yayın politikası olarak ayrımcılık karşıtlığını benimseyen ve Türkiye'de az görülen bir yayıncılık anlayışını temsil eden T24'ün topluma karşı sorumlu medya politikası bu tezin konusunu oluşturmaktadır. Bu çalışmanın amacı medyadaki ötekileştirme pratiklerinin tam tersi bir uygulamayı ifade eden ve barış gazeteciliğiyle benzer özellikler taşıyan bir medya politikası olarak T24'ün diğer medya kuruluşlarına göre daha kapsayıcı, birleştirici ayrımcılık karşıtı bir barış dili kullandığını kanıtlamaktır. Yapılan içerik analiziyle 3 ay boyunca web sitesinin Facebook sayfasında paylaşılan haberler rastlantısal bir biçimde seçilerek irdelenmiştir. Çalışma T24 haber sitesinin demokrasi bağlamında Türkiye'de ayrımcılık karşıtlığını toplumsal sorumluluk kuramı çerçevesinde işleyerek Türkiye'nin demokrasisine katkı sağlayabilecek bir model olabileceğini tartışmaktadır. Toplumda, demokrasinin sağlıklı olarak işleyebilmesi için şiddet, toplumsal karmaşa, suç unsurlarına medyada mümkün olduğunca az yer verilmesi konusunda hassasiyet göstermek gibi belli başlı uygulamaları olan T24, dünyada yükselen ırkçılık, İslamafobi, kutuplaşma kavramlarıyla medyanın günümüz siyasi konjonktüründe nasıl konumlanması gerektiğini göstermiştir. Yeni medyanın ırkçılığı arttırdığı, insanların kimliklerini ifşa etmeksizin cüretkar söylemlerle toplumun hassasiyetleriyle oynaması ve bu hassas dengenin bu kadar kolay bozulabilecek ayarda oluşu, bu konunun sosyal sorumluluk kuramıyla irdeleniyor olmasını haklı çıkarmaktadır. Sonuç olarak T24 Haber Portalı'nın artan İslamafobi, Irkçılık ve Ayrımcılık bağlamında Türk demokrasisine katkı sunabilecek örnek medya politikaları olduğu ortaya çıkmaktadır.
Sufizmin Türk medyasındaki temsili:2000'li yıllar

Sufizm, İslam'ın mistik bir versiyonudur. Her ne kadar çoğu zaman tek bir sese, renge ve yoruma indirgense de bu din daima çok yüzlü, çok sesli ve çok katmanlı bir oluşum sergilemiştir. Bu açıdan bakıldığında İslam tarihinde Ortodoks, zahiri, ana akım İslam ile heterodoks, mistik, batıni İslam şeklinde iki ayrı yol ortaya çıkmış; çoğu kez birbiriyle uyuşmayan bu iki zıt yol arasındaki boşluk günden güne büyüyerek varlığını bugüne kadar sürdürmüştür. Dolayısıyla Tanrı'nın cemal yanını kutsayan, evreni ve varoluşu döngüsel bir şekilde okuyan, hayatı büyük bir çember olarak gören sufilerin yolu bu iki farklı yoldan birini oluşturmaktadır. Bu çalışma sufizmin felsefesinden yola çıkıp, sufilerin döngüsel evrenini takip ederek bugünün Türkiye'sine ulaşmayı hedeflemiştir. Bu farklı İslam yorumunun son yıllardaki yapılanma biçimlerini medya metinleri üzerinden irdeleyerek, yerel ile global arasındaki etkileşimi vurgulamaya çalışmıştır. Çalışma, Stuart Hall'un 'temsil kuramını' kullanmıştır. Hall, medya metinlerinin mesajı söylem biçiminde kurduğundan söz etmektedir. Bu çalışma sufizm söz konusu olduğunda ortaya çıkan farklı medya temsillerinin gerisinde yer alan ve metinleri biçimlendiren daha geniş bir sosyo-kültürel sistemi anlamayı amaçlamıştır.
Türkiye medyasının haber başlıklarında fobik temsiller üzerinden ötekileştirme pratikleri

Baskın ideolojilerin dışında kalan ve mevcut sisteme ters düşen birey ya da gruplar; tutum, kanaat, inanç, ideolojik görüş, davranış biçimi, cinsel yönelim, etnisite, ... vb. gibi çeşitli nedenlerle dışlanmakta, toplum dışına itilmekte, sosyal damgalamaya maruz bırakılmakta ya da egemen görüşler tarafından kendi kimliklerinden soyutlanmaya çalışılarak ötekileştirilmekte, asimile edilmeye zorlanmaktadır. Bunu başaramadıkları noktada ise ortaya söylemsel ve eylemsel şiddet çıkmaktadır. Sosyal yaşamda sık sık karşılaşılan ötekileştirme pratikleri medya metinlerinde de gözlemlenmektedir. Medya sektörü, egemen söylemin 'farklı, öteki, marjinal, ...' olarak nitelendirdiği bazı kimlikleri, nefret dilini ve fobik temsil nosyonunu kullanarak yeniden inşa etmekte, pekiştirmekte ve topluma 'öteki' olarak sunmaktadır. Beraberinde gerçekleşen şiddet olaylarını da meşrulaştırmaya çalışmaktadır. Böylelikle medya organları, ötekileştirme eğiliminin ve beraberinde gelen eylemlerin pekiştirilmesinde, normalleştirilmesinde önemli bir rol oynamaktadır. Türkiye medyasında fobik temsiller üzerinden ötekileştirme pratiklerinin incelendiği bu çalışmada, ulusal ve yerel basında çıkan haber başlıklarının fobik temsil kullanılarak öteki'nin ne şekilde temsil edildiği üzerinde tartışılmıştır. Bu çalışmada, ulusal ve yerel basında yer alan hakim kimliklerin görüşlerine ters düşen ve bulundukları bölgelerde sorun teşkil ettiği iddia edilen Suriyeli vatandaşların linç girişimiyle ilgili haberlerin fobik temsil kullanılarak nasıl verildiği tartışılmıştır. Bu bağlamda; 2016 yılının temmuz ve ağustos aylarına ait 4 gazete Teun A. Van Dijk'ın eleştirel söylem analizi metoduyla incelenmiştir.
Lozan Antlaşması çerçevesinde Türkiye'de azınlık medyası

Bu çalışmamızda Lozan Antlaşması neticesinde azınlık statüsü kazanan Rum, Ermeni ve Yahudi cemaatlerine mensup vatandaşların çıkarttıkları süreli yayınların tasnifine yönelik bir çalışma planlanmıştır. Bu çerçevede, kavramsal olarak azınlık tanımı üzerinde durularak, Avrupa'da ve Osmanlı İmparatorluğunda tarihsel süreç açıklanmaya çalışılmıştır. Tarihsel sürecin izahı Lozan Barış Konferansına katılan Türk Heyeti ile Müttefik Devletlerin ileri sürdüğü azınlık kavramının neden farklı olduğunu anlamamıza yardımcı olacağı düşünüldüğünden eklenmiştir. Her ülke uluslararası konularda milli politikalara sahiptir. Türkiye'nin azınlıklar hakkında kj milli politikası Mustafa Kemal Atatürk'ün Türkiye'deki azınlıklar hakkındaki görüşlerine yer verilerek anlatılmaya gayret sarf edilmiş, Lozan Barış Konferansında azınlıklar hakkında yapılan görüşmelere değinilmiş ve antlaşmanın imzalanması ile Müslüman olmayan azınlıkların sahip olduğu haklar ifade edilmeye çalışılmıştır. Son bölümde Yahudi, Ermeni ve Rum cemaatleri süreli yayınlarının genel yayın politikası, yayınların teknik özellikleri bakımından tasnife tabii tutularak tamamlanmıştır.
Türkiye'de köşe yazarlarının deneyimleri çerçevesinde basın - iktidar ilişkileri, 2002 - 2014

Türkiye'de özellikle son yıllarda basın ve hükümet arasındaki ilişkiler ulusal ve uluslararası kamuoyunun dikkatini çeken çeşitli olaylarla gündeme gelmiştir. Bu çalışma basın ve hükümet arasında gerginliği ile nitelenen ilişkileri tarihsel bir perspektiften ele alarak incelenmesini amaçlamaktadır. Bu amaçla, pratikte örtüşme, tümevarımsal ve tümdengelimsel düşünce ile harmanlama özelliği taşıyan temellendirilmiş kuram yöntemi yeğlenmiştir. Herhangi bir varsayım öngörmeyen temellendirilmiş kuram yöntemi kullanılarak, yaygın basında gazeteci ve köşe yazarı olan 19 kişi ile görüşme yapılmıştır. Elde edilen yanıtlar, NVivo 10 nitel analiz programıyla kodlanmış; gazete haberleri ve diğer yorum ve görüşler de dikkate alınmıştır. Böylece, kuramsal temellerden doğan süreçlerin işleyişi ortaya konarak, 2000'lerin basın-iktidar ilişkisinin her yönüyle anlaşılmasına çalışılmıştır. Araştırma bulguları, Türk medyasının merkezinde odak kayması yaşandığını göstermekle birlikte, merkez medya sahiplerinin ekonomik çıkarlar nedeniyle sansürü otosansürleştirdikleri, kitle gazetelerinde çalışan gazeteci ve köşe yazarlarının hükümet müdahalesine daha açık olduklarını, hükümet müdahalelerinin temel hedefinde ana akım medya olduğunu, bu durumun da gazeteci ve köşe yazarlarının alternatif medya kuruluşlarına yönelmesini hızlandırdığına işaret etmektedir. Bugüne kadar birçok akademik araştırma, farklı ülkelerde farklı siyasal yönetim biçimlerine bağlı olarak değişim gösteren iktidar karşısında basının aldığı konuma göre ortaya çıkan ilişki modelleri ortaya koymuşlardır. Türkiye'de basının bugünkü durumunu ele alırken, iletişim literatüründe geliştirilmiş bu modellerden yararlanılmıştır. Akademik literatürün kılavuzluğundaki bu çalışma, basın-iktidar ilişkisinin işleyişinde belirleyici olan etkenleri ortaya koymayı amaçlamaktadır.
Ulusal gazetelerin algı yaratma işlevi (16 kasım 2013 Diyarbakır buluşması haberleri bağlamında bir analiz)

Teknolojik gelişmelerle birlikte hayatımıza yön veren kitle iletişim araçları, gün geçtikçe etkisini arttırmaktadır. Kitle iletişiminin giderek hız kazandığı günümüz dünyasında, medyanın enformasyon üzerindeki yaptırım gücü de açıkça görülmektedir. Medya iktidar ilişkisi bağlamında, kitlelere iletilen mesajların nasıl bir süreçten geçtiği, ne şekilde aktarıldığı ve hangi etkenlerle oluşturulduğu analiz edilmiştir. Söylemin habere dönüştürülürken işlendiği editöryal süreç ve hedef kitleye yönelik yansıması, 'Haber Söylem Çözümlemesi' tekniğine uygun olarak yapılmıştır. Araştırmada ulusal gazetelerin algı yaratma işlevi irdelenmiştir. Ayrıca iletişim kuramlarının ana dayanağı olan siyasi sistemler ile medya arasındaki ilişki yorumlanmıştır. Ulusal gazetelerde ideolojilerin, kitle üzerinde algı oluşturmaya yönelik amaçladığı çıkar ve fayda politikası, oluşturulan hipotezlerle, '16 Kasım 2013 Diyarbakır Buluşması Haberleri' üzerinden açıklanmaya çalışılmıştır.
Yazılı basında siyasi lider temsili:Erdoğan, İhsanoğlu ve Demirtaş örneği

Gazete ve dergi üretimiyle başlayan ve 1990'lara kadar 'basın' adıyla karşımıza çıkan medya kavramı, 1980 sonrası ortaya çıkan neoliberal politikalar ile birlikte daha fazla kar amacı gütmeye ve ideolojilerini bu doğrultuda şekillendirmeye başlayan bir kuruma dönüşmüştür. Siyasi aktörlerinin ve güç sahibi yöneticilerin görüş ve fikirlerini aktarma noktasında şüphesiz en etkili mecralardan biri konumunda olan medya, çıkarları ve ideolojileri doğrultusunda yayın politikalarını düzenlemeye başlamıştır ve günümüzde bu durum hala devam etmektedir. İdeoloji haberlerin aktarılması noktasında büyük önem arz etmektedir. Aynı anda ve aynı yerde gerçekleşen bir durum, ideolojik bakış açısına göre farklı şekillerde kitlelere sunulabilmektedir. Bu çalışmada Türkiye gündemini uzun süre meşgul eden ve 10 Ağustos 2014 günü gerçekleştirilen 12. Cumhurbaşkanlığı seçimlerinin Türk basınındaki yansımaları ve adayların gazetelerde nasıl temsil edilecekleri ele alınacaktır. Çalışma öncesindeki temel varsayımız, farklı ideolojilere sahip gazetelerin aynı olayla ilgili farklı gerçeklikler tasarlayabildikleri yönündedir. Teun Van Dijk'ın makro söylem analizi yönteminin kullanılacağı çalışmada ideolojik farklılıkların gazete sayfalarına yansımaları ve sahiplik yapılarının ilgili haberlerin metinlerinin inşasında nasıl etkin oldukları ortaya koyulmaya çalışılacaktır. Analizi yapılacak metinler 3-17 Ağustos 2014 tarihleri arasında yayınlanan Hürriyet, Sabah ve Sözcü gazetelerinin ilk sayfalarında yer alan haber başlıkları, spotlar, ara başlıklar, haber metinleri ile haberlerin fotoğraflarıdır. Çalışma sonunda 3 farklı gazetenin 15 günlük yayınlarının takibinin ardından haber metinlerini nasıl şekillendirdikleri, tutumları ve benzerlikleri ortaya çıkarılmaya çalışılacaktır. Elde edeceğimiz sonuçlar şüphesiz gazetelerin olayları kendi ideolojileri ve çıkarları doğrultusunda şekillendirdikleri sonucunu bizlere verecektir.
Milliyet ve Zaman gazetelerinin emniyet teşkilatına bakışlarının değerlendirilmesi (01 Ağustos-30 Eylül 2001 tarihleri arasında polis hakkında yayınlanan haberler çerçevesinde)

Polis, medya açısından en önemli haber kaynaklarından biridir. Sansasyonel haber yapma dürtüsüyle medya, zaman zaman polisiye eylemlere karşı acımasız eleştiriler yapmakta, polis ise kendini ifade edebilmekte ciddi sıkıntılar yaşamaktadır. Medya organları hakikaten söylemlerinde masum mudur? Yoksa belli bir amaca mı hizmet etmektedir? Haberin, olayın hangi tarafı üzerine kurgulandığı, cümlenin etken ya da edilgen kuruluşu, fiilin seçiliş biçimi, anlamı neredeyse tamamen değiştirmektedir. Polisin yeterli eğitime ve donanıma sahip olmadığı açıktır. Polisin hangi olay karşısında nasıl davranması gerektiği konusunda net prosedürler bulunmamakta, yeterli hizmet içi eğitimler verilememekte dolayısıyla her polis karşılaştığı olaylarda kendi doğrularını uygulamaktadır. Ancak Medya da kendisi için aşırı özgürlük talep etmektedir. Polis, medya mensuplarına kaba davranmakta, medya organları da polisin başarılarını görmezlikten gelirken, hatalarını göz önüne sermektedir. Bu çalışmada 01 Ağustos- 30 Eylül 2001 tarihleri arasında Milliyet ve Zaman Gazetelerinde yayınlanan polisiye haber/köşe yazıları incelenerek, bu gazetelerin polise bakışları tespit edilmeye çalışılmıştır.
19. yüzyıldan 21. yüzyıla iletişim, kültür ve medyada tarihsel süreç

İletişim olgusu dil, ideoloji, kitle iletişimi, kültür kavramları ile değerlendirilmiştir. Eski toplumlardan günümüze kadar gelinen süreç içinde zaman ve mekan kavramları ile kitle iletişiminde toplumların geçirdikleri evrim değerlendirilmiştir. Kıtalar üzerinde farklı kültürlerin XIX. yüzyıl ile geçirdikleri değişimin, kültür ve iletişim kuramcıları tarafından yapısall ve işlevsel incelenişidir. Bu çalışma XIX. yüzyıldan XXI. yüzyıla kadar gelinen aşamanın farklı bakış açıları ile değerlendirilmesidir. Kültür endüstrisi ürünlerinin gelişim süreci içinde toplumlara getirdiği yabancılaşma ve tekelleşme olguları, yüzyılların toplumlar üzerinde farklılaştırıcı etkileri, algısal düzeyde tutum, kanaat ve davranış şekillenmesi açısından değişimsel değerleri açıklanmaktadır. Medyanın ve kitle iletişim araçlarının gelişiminin ideolojik ve kuramsal bakış açısı ile çözümlenmesi yer almaktadır.
Türkiye'de halk dindarlığının dönüşümünde görsel medyanın rolü

Bu çalışmamızda görsel medyanın dindarlığın dönüşümündeki rolü, popüler kültür ekseninden hareket edilerek analiz edilmeye çalışılmıştır. Araştırmamızdaki temel sorularımızdan biri görsel medyada oldukça fazla talep gören din temalı programların halkın dindarlığında olumlu ve olumsuz yansımalarının olup olmadığıdır. Nitekim Türkiye düzleminde 1980 sonrasında yaşanan sosyoekonomik değişimler açısından ele alındığında, bu değişimlerin toplumdaki birçok mekanizmayı harekete geçirdiği; bu hareketliliğin medyanın da hareket alanını genişlettiği görülmektedir. Çalışmamızda iletişim konusu farklı yönlerle ele alınmış sonrasında medya işlenmeye çalışılmıştır. Kuramsal çerçeve sonrasında, medya vaizliğini analiz etmeye çalıştığımız programlara geçilmiştir. Buradaki sorularımızdan bir diğeri de dinin metalaştırılıyor olabileceği iddiasını farklı yönlerini ortaya koymaktır. Çalışmamızda, iletişim modellerinin parametreleri çerçevesinde bazı programlar analiz edilmeye çalışılmıştır. Bu analizler sonucunda ise medyanın aslında oluşum itibariyle popüler kültürün bir sonucu olduğu, dolayısıyla bünyesindeki yapımların ve sunumların bu kriterlerden uzak olamayacağı anlaşılmıştır.
Medyada yapısal dönüşümler: Dönüşümün bir göstergesi olarak Aşk-ı Memnu romanının TRT ile özel/ticari televizyonlarda değişen sunum ve içerikleri

Bu çalışmada, Türkiye'de Neo-liberal politikaların hayata geçirilme sürecinde yükselmekte olan tüketim kültürü, yayıncılık sektöründeki değişmeler ile tüketim kültürü ve yayıncılık sektörü etkileşimi ele alınmaktadır. Neo-liberal yayıncılık politikaları doğrultusunda medya sektöründe de egemen olan liberalleşmenin ve ticarileşmenin dizilerin içeriklerine nasıl yansıtıldığı ortaya çıkarılmaya çalışılmaktadır. Çalışmanın problemi Türk edebiyatının önemli bir romanı olan ve Halit Ziya Uşaklıgil tarafından yazılan Aşk-ı Memnu romanının kamusal yayıncılık yapan TRT'deki uyarlaması ile, bir özel şirket olarak yayın yapan Kanal D'de gösterilen bölümleri arasındaki farklılıklardan hareketle irdelenmektedir. Çalışmanın teorik duruşu kültürel çalışmalar, ekonomik politik yaklaşım ve tüketim kültürü kuramlarına yaslanmaktadır. Çalışmada içerik analizi çözümleme yöntemi olarak kullanılmıştır. Aşk-ı Memnu dizisinin TRT'de yayınlanan bölümlerinde önemli oranda romana sadık kalındığı, kostüm ve dekor ile dönemi yansıtma kaygısı taşındığı görülmektedir. Karakterlerin taşıdığı olumsuz değerler yargılanmakta, sadakatsizlik, tüketim ve lüks düşkünlüğü roman anlatısı ile paralel şekilde eleştirilmektedir. Oysa Kanal D gibi ticari/özel TV kanalında yayınlanan dizide tüketim eleştirilmemekte, dizinin firmalarla kurduğu reklam ve diziye ürün yerleştirme aracılığıyla tüketim özendirilmektedir. Dizinin ana karakterleri üzerinde kurulan olumlu imajlar aracılığıyla tüketim üzerinden kimlik kurma izleyiciye günlük gazeteler, televizyon reklamları ve magazin programları aracılığıyla özendirilmektedir. Böylelikle ülkede hayata geçirilen liberal politikalar ve yayıncılık sektöründeki ticarileşmenin program içeriklerini doğrudan etkilediği görülmektedir.
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararları ışığında Türkiye'de basın özgürlüğü

Basın özgürlüğü, toplumun doğru şekilde bilgilendirilmesi ile birlikte bilinçli bir kamuoyunun oluşmasında önemli bir rol üstlenir. Özellikle liberal demokrasilerin vazgeçilmez parçası olan bireylerin kendi kendisini idaresi ve fikirlerin farklılığına saygı çerçevesinde görevini yerine getirir. Bu yüzden basın özgürlüğü, demokratik bir toplumun en temel ve vazgeçilmez unsurudur. Basın özgürlüğü, ifade özgürlüğünün bir diğer şekli olarak karşımıza çıkar. İfade özgürlüğü bir insan hakkı olarak, BM İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi, BM Medeni ve Siyasi Haklar Sözleşmesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi gibi en temel insan hakları belgelerinde yer almıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi m. 10'da ifade özgürlüğü güvence altına alınmıştır. Anılan maddede ilk olarak ifade özgürlüğünün çerçevesi çizilmiş, bu özgürlüğün kanaat özgürlüğü ile kamu otoritelerinin müdahalesi ve ülke sınırları söz konusu olmaksızın haber veya fikir alma ve verme özgürlüğünü de içerdiği belirtilmiştir. 10. maddenin ikinci fıkrasında ifade özgürlüğünün kabul edilebilir sınırları belirlenmiştir. Buna göre, ifade özgürlüğü üzerine konan bir sınırlamanın kabul edilebilmesi için, sınırlama ilkin kanunen belirlenmiş olmalı, ikinci olarak bu sınırlama demokratik bir toplumda gerekli olmalıdır. üçüncü olarak ise bu sınırlama 10. maddenin ikinci fıkrasında sayılan meşru amaçlardan birini gerçekleştirmeye yönelik olmalıdır. Maalesef ülkemizde, AİHS m. 10 korumasına rağmen özellikle siyasi baskılardan ve medya sahiplik yapısından kaynaklanan nedenlerle basına müdahaleler olmakta ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi tarafından ihlal kararları verilmektedir. Çalışmamızda mahkeme kararları ışığında ihlal nedenleri incelenecek ve basın özgürlüğünün meşru sınırlandırılması halleri anlatılacaktır. Ayrıca mahkeme kararları, Avrupa Birliği İlerleme Raporları ve basın meslek kuruluşlarının bildirileri ışığında Türkiye'nin basın özgürlüğü konusundaki geçmişşine, şu andaki durumuna ayrıntılı şekilde yer verilecektir.
Yapısal yanlılık perspektifinden medyada yoksulluk; haberlerde yoksulluğun temsili

Bu tez çalışması, küreselleşme ile hızla artan yoksulluğun medya metinlerinde nasıl ele alındığını Hackett'ın yapısall yanlılık olarak tanımladığı perspektiften incelemeyi amaçlamıştır. Çalışmada öncelikle yoksulluk, ilgili kavramlar, yoksulluğun nedenleri, küreselleşmenin yoksulluk üzerindeki etkisi üzerinde durulmuş ve yoksulluğun Türkiye'deki boyutları belirlenmeye çalışılmıştır. Uygulama bölümünde ise yoksulluğun ve medyada temsilinin medya çalışanları tarafından nasıl değerlendirildiğine bakılmış ve yoksulluğun medyada temsili örneklem olarak seçilen gazeteler üzerinden ele alınmıştır.
Medya işletmelerinde ücret politikaları, iş tatmini ve verimlilik: Konuya ilişkin bir uygulama

Ücretler her işletme ve ülkenin ekonomik, sosyal ve hukuki yapılarına bağlı olarak çeşitli şekillerde belirlenmektedir. Emeğin üretime kattığı değer karşılığında ödenen bedel olarak tanımlanan ücret açısından, içinde bulunulan durumu olması gereken duruma dönüştürücü düzenlemeler olan ücret politikaları, iş tatmini ve işgörenin verimliliğinden hem etkilenmekte hem de bu faktörlere etki etmektedir. Bu bağlamda ücret - iş tatmini ve ücret - verimlilik ilişkisi hem ulusal ekonomi hem de işletme ekonomileri açısından önem taşımaktadır. Medya işletmeleri diğer işletmeler gibi kar elde etmek amacıyla kurulmuş ve diğer işletmelerle temel ortak özelliklere sahip olan sosyal yönü ağır basan işletmelerdir. Medya işletmeleri içinde, hem önemli bir maliyet unsuru hem de amaçlarına ulaşma ve stratejilerini gerçekleştirmeleri için önemli bir araç olan ücret, iş tatmininin ve iş tatmininin doğal sonucu olarak görülebilecek olan verimliliğin en önemli bileşeni konumundadır. Bu tez çalışmasında, işletmelerde uygulanan ücret politikaları, uygulanan ücret politikalarının işgörenlerin iş tatmini ve verimliliğiyle olan ilişkisi incelendikten sonra, medya işletmelerinde uygulanan ücret politikalarının medya sektöründeki işgörenlerin iş tatmini ve verimliliklerine etkisini ölçmek amacıyla anket uygulaması yapılmıştır. Bu bağlamda; birinci bölümde medya işletmeleri, medya işletmelerinin genel özellikleri ve çeşitleri, ikinci bölümde ücret kavramı ve ücret politikaları, üçüncü bölümde ücretin iş tatmini ve verimlilik ile ilişkisi ele alınmaktadır.