turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Havalimanı yolcu terminallerinde pasif yangın güvenlik önlemleri analizi ve performans kriterlerinin oluşturulması

Kullanılan yapı malzemelerinin ve yapı elemanlarının çeşitliliği, operasyon alanları, kargo binası, perakende alanlar ve bagaj taşıma alanları gibi yangın tehlikesi yüksek alanların yer alması, sayıca çok insanın bulunması ve kullanıcı profili açısından geniş bir yelpazeye sahip olması, havalimanı terminallerini yangın açısından tehlikeli bir duruma taşımaktadır. Sağlanması gereken can ve mal güvenliği ile işletme devamlılığına yönelik olarak yangın güvenliği, tasarımda yer alan disiplinlerin tümü ile koordine sağlayacak şekilde yapıların daha tasarım aşamasından düşünülmelidir. Ancak bu sayede, ilgili mevzuatlara dayalı olarak tercih edilecek uygun ve etkin önlemler ile tehlike unsurlarının ortadan kaldırılması, yapıların yangın dayanımının arttırılması ve kolaylıkla müdahale edilebilir olması sağlanabilmektedir. Yapılan tez çalışması ile gelecekte Türkiye'de inşa edilecek havalimanı terminal projelerinin yangın güvenlik tasarımlarında rehber olmak amaçlanmaktadır. Bu doğrultuda öncelikle havalimanı yolcu terminallerinin karakteristik özellikleri belirlenmiş, yangın istatistikleri değerlendirilmiş, bu istatistiki veriler ve tez konusu üzerinde yapılmış diğer çalışmaların incelenmesi neticesinde ise olası yangın tehlikeleri ortaya konmuştur. Tezin ana çalışma alanı havalimanı yolcu terminalleri olmakla birlikte diğer alanların terminal binaları üzerinde oluşturacağı tehlikeler düşünüldüğünde, yangın tehlikeleri açısından genel bir inceleme yapılmıştır. Ayrıca, ana değerlendirme alanı pasif yangın güvenlik önlemleri olmasına rağmen gerekli durumlarda aktif önlemlere de yer verilmiştir. Tüm bunlar neticesinde havalimanı yolcu terminallerinin yangın güvenliğine ilişkin olarak ulusal/uluslararası yangın mevzuatlarının karşılaştırmalı analizi yapılmış; ardından bu analize dayalı olarak performans kriterleri oluşturulmuştur. Bu kriterler oluşturulurken BYKHY Madde 5-2 uyarınca öncelikle Türk yangın yönetmeliği, yeterli hüküm bulunmayan durumlarda Avrupa'dan İngiliz standartları (BR ve BS 9999: 2017), bu standartlarda düzenlenmemiş hususlar halinde ise uluslararası geçerlilikteki Amerikan standardı (NFPA 101) ele alınmıştır.
Tarihi çevre içinde mimari tasarım ve süreci üzerine bir araştırma

Bu çalışmada, tarihi çevrelerin taşıdıkları değerlere bağlı olarak, bu çevrelerde tasarım/tasarım süreci başlığı altında tasarımı etkileyen kriterler, yaklaşımlar, cephe düzeyinde tasarım ilkeleri konusu işlenmektedir. Birinci Bölüm'de, problem tanıtılmakta ve konuya yaklaşım açıklanmaktadır. İkinci Bölüm'de, tarihi çevrelerde tasarım konusunda yapılan çalışmalar, kriterler ve bunlara bağlı olarak tarihi çevrelerin taşıdıkları değerler ele alınmakta, konunun niteliği ve konuya yaklaşım açıklanmaktadır. Üçüncü Bölüm'de, araştırma yer almaktadır. Araştırma genelde üç basamaktan oluşmaktadır:. Birinci basamakta, konuyla ilgili uygulamacı ve akademisyenlerle yapılan görüşmelere bağlı olarak, tarihi çevrelerin oluşumunda ve sürekliliğinde önemli olan mimari değerler, tasarım kriterleri, izlenen yaklaşım türleri ve bu başlıkların tümünü kapsayan tarihi çevrede tasarım süreci/aşamalarının belirlenmesi,. İkinci basamakta, tipolojik ve estetik öğeler analizi Üçüncü basamakta, örnek alanda yine uygulamacı ve akademisyenlere yaptırılan cephe ağırlıklı tasarım önerilerinin, cephe/ cephe karakteristikleri açısından analizi ve değerlendirilmesi. Bilgiler, saptama ve görüşmelerle elde edilmiştir. Dördüncü Bölüm'de, sonuçlar ve öneriler yer almaktadır.
Niğde tren garı kompleksinin incelenmesi

Çalışma kapsamında, Türkiye'de bulunan, tarihi, kültürel, sosyal anlamda belge niteliği oluşturan istasyon binalarının, dönemler içerisindeki kimlik kazanma mücadelesi incelenmiş ve değerlendirilmiştir. Dönemlerin etkisini üzerinde taşıyan istasyon binaları kolektif belleğin yaşatılması açısından da önem arz etmektedir. Özellikle demiryolu mirası ve mimarisi kavramlarının irdelenmesi ve korunmasına yönelik çalışmalar son dönemde yüksek hızlı tren projelerinin gündeme gelmesiyle ivme kazanmıştır. Tarihi gar binaları bu değişime ayak uydurmakta zorlanmaktadır. Bu nedenle yapılan ekler ve müdahalelerle kullanıma uygun hale getirilmesi veya farklı işlevler kazandırılarak kullanılması, yaşatılması amaçlanmaktadır. Anadolu'da demiryolculuğun başlangıcı 1856'da İzmir-Aydın hattının döşenmesiyle başlamıştır ve demir ağların tüm yurdu sarması için devlet dış güçlerden destek almıştır. Demiryolu taşımacılığının en ucuz ve hızlı taşıma biçimi olması, sanayileşmenin hız kazandığı bölgelerde demiryoluna verilen önemin artışı şeklinde sonuçlanmıştır. İngiliz, Alman, Fransız demiryolu şirketlerinin Osmanlı İmparatorluğu Dönemi'nden Cumhuriyet Dönemi'ne kadar ülke üzerindeki etkisi yüksek olmuştur. Özellikle sömürgecilik anlayışında olan dış güçler için demiryolu, kaynaklara ulaşmakta önem arz eden araç olmuştur. Osmanlı Devleti'nde kapitülasyonların da etkisiyle demiryolu mimarisi farklı kültürlerin etkisinde şekillenmiş, böylece her bir binanın karakteristik özelliği birbirinden farklılık göstermiştir. Binaların tasarımının o dönem için yabancı mimarların elinde olmasıyla her bir bina yurt dışındaki istasyon binalarına benzer özellikler taşımaktadır. Bu da henüz yerel bir kimliğe kavuşamamış tipteki binaların oluşmasına neden olmuştur. Fakat 1930'lu yıllardan sonra Birinci ve İkinci Ulusal Mimarlık Akımlarının etkisiyle yerel izlerin gösterilmeye başlandığı, devletin kendi mimarlarına yaptırdığı binalar ortaya çıkmaya başlamıştır. Küçük Anadolu şehirlerinde bu millileşme sürecinde yapılan gar binaları kimliklerini korumakta ve o dönemin mimari üslubu, yapım teknolojisi, gelişmişlik düzeyi ve barındırdığı kültür hazinesiyle geçmişşimize ışık tutmaktadır. Bu nedenle yapılan çalışmada da bu küçük Anadolu şehirlerinden Niğde ilinin zengin kültürel miraslarından biri olan tren garı binası ve gar kompleksi içindeki binalar incelenmiştir. Daha önce söz konusu yapı üzerine çalışma yapılmamış olması, Cumhuriyet dönemi eseri olması, demiryolu mimarisinin ürünlerinden biri olması, hak ettiği değerin yaşatılmaya çalışılması amacıyla ve bundan sonraki çalışmalara da alt yapı oluşturmak adına Niğde Tren Garı Binası ve Gar Kompleksi'nin incelenmesi önem teşkil etmektedir.
Kullanıcının yapı cephelerindeki görsel algısında Gestalt Kuramı'nın etkileri: Diyarbakır'da 3 farklı bulvar değerlendirmesi

Cepheler, insanın yapıyla, yapının kent ile iletişim kurduğu yüzeylerdir. Kenti oluşturan mimari mekanların cepheleri biçimsel özellikleriyle içerdiği bilgileri alır, binayı algılar ve anlamlandırır. Bu durum cephelerin görsel olarak incelenmesinde ve değerlendirilmesinde görsel algı kavramını ortaya çıkarmıştır. Çalışmanın konusunu yapının önemli bir parçası olan 'cephe' elemanının görsel algı kapsamında kullanıcıyı nasıl etkilediği sorunsalı oluşturmaktadır. Çalışmanın amacı, Diyarbakır'da Diclekent, Mahabad ve Şanlıurfa Bulvarları' nda bulunan yerleşme potansiyelinin en yoğun olduğu parsellerde bulunan konut tipi yapı cephelerinin kullanıcı üzerindeki görsel algısını Gestalt Kuramı bağlamında analiz ederek elde edilen verileri tasarım kriterleri bağlamında değerlendirmektir. Bu nedenle algı, görsel algı ve görsel algılamada Gestalt Kuramı ve kuramın bileşenleri çalışmanın kavramsal çerçevesini oluşturmaktadır. Çalışma kapsamında öncelikle kavramsal alt yapıya yönelik olarak literatür taraması yapılmıştır. Bu çalışmalarda algı, görsel algı ve Gestalt Kuramı'na ait temel ilkeler parametre olarak belirlenmiştir. İlgili kurum ve kuruluşlardan konutlarla ilgili elde edilen veriler, yerinde gerçekleştirilen alan etüt-analiz çalışmaları, incelemeler, görsel belgeleme çalışmaları ile tezin kavramsal çerçevesi oluşturulmuştur. Alan çalışmasında ise fotoğraflama ve anket yönteminden yararlanılmıştır. Anket verileri dijitalleştirilerek bir takım istatistiksel analizler uygulanmış ve bulgular ortaya konmuş, bu bulgular yorumlanarak istatistiğe dayalı bir sonuç oluşturularak literatür bağlamında tartışılmış ve tasarımcılara önemli çıktılar sağlanmıştır. Bu kapsamda SPSS programından yararlanılmıştır. İstatistiksel sonuçlara dayanarak bulvarlarda bulunan konut cepheleri değerlendirilmiştir. Kullanıcının yapı cephelerinin algılanmasında hangi özelliklerin başat olduğu ve yeni tasarımlarda bu başat özelliklerin nasıl kullanılacağına dair sonuç ve öneriler oluşturulmuştur.
The influence of digital technologies on the interaction of design and manufacturing processes

ÖZ SAYISAL TEKNOLOJİLERİN TASARIM VE ÜRETİM SÜREÇLERİNİN ETKİLEŞİMİ ÜZERİNDEKİ ETKİLERİ Çıngı, Güney Yüksek Lisans, Mimarlık Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Ali İhsan Ünay Ocak 2006, 120 sayfa Bu çalışma, sayısal teknolojilerin genel durumunu, modelleme becerileri, üretim teknikleri, malzeme bilimi, ve tasarım stratejilerindeki ilerlemeler yoluyla ifade ederek; bunların tasarım ve üretim süreçlerinin etkileşimi üzerindeki etkilerini incelemeyi ve değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Bilimin çeşitli alanlarındaki teknolojik gelişmelerle ulaşılan sayısal çağ, diğer bütün alanları olduğu gibi, mimarlığı da etkilemiştir. Böylece, bu günümüz ortamında, mimarın rolü yeniden tanımlanırken yeni sunulan tasarım araçları ve yapım endüstrisine yeni olan malzemeler, mimarlıkta yeni bir mekansal ve tektonik anlayış ortaya çıkarmıştır. Sayısal tasarım ve üretim teknolojilerinin mimarlıkta kullanımında öncü olan Frank O. Gehry ve ofisinin evrimsel süreci, mimarlık alanındaki daha önce incelenmiş gelişmeleri vurgulayan ve sayısal olarak tasarlanan ve üretilen yapıların tektoniklerini imgeleyen örnekler yoluyla anlatılmıştır.
A study on the building techniques and materials in the late antique and Byzantine fortifications in Anatolia: Ancyra and Nicaea

Bu çalışma Anadolu'da bulunan Geç Antik ve Bizans dönemi surlarını yapım teknikleri ve malzemelerini bakımından Ankara ve İznik kentleri aracılığıyla incelemeyi amaçlamaktadır. Anadolu'da bulunan Geç Antik ve Bizans dönemi surlarının büyük bir kısmı bol miktarda devşirme malzeme içeren kesme taşların tuğla sıralarıyla birlikte yaptığı almaşık dizilim ile diğerlerinden ayırt edilmektedirler. Kesme blok taşlarla ya da devşirme malzemelerle birlikte tuğla kullanımı Geç Roma döneminden Bizans dönemine kadar Anadolu'nun binalarında ve sur duvarlarında sıklıkla görülmektedir ve bu nedenle bu yapılar için kesin bir tarihleme yapmak zorlaşmaktadır. Ankara kalesine yapım tekniği ve malzeme bakımından en yakın sur duvarı İznik surlarıdır. İznik surları üçüncü yüzyılda inşa edilmiştir ve Michael III döneminde ya da yazıtlarda yazan kesin tarihi ile 858 yılında önemli bir değişim geçirmiştir. İznik surları sekizinci ve dokuzuncu yüzyıllarda bol miktarda devşirme malzeme ile birlikte tuğla sıralarının almaşık dizilimi ile farklılık göstermektedir. Benzer bir şekilde, Ankara kalesi iç sur duvarında sekiz ile on metre yüksekliğe kadar devşirme malzemelerin kullanımı ve üst kısımlarında bulunan moloz taş ile tuğla sıralarının almaşık dizilimi ise 859 yılında yapılmış olan bir yeniden inşa dönemine atfedilmektedir. Ankara ve İznik sur duvarlarının yeniden inşa edilmesi İmparator Michael III tarafından yapılmış olan büyük çaptaki sur çalışmalarına dahil edilmektedir. Bu iki sur duvarının yakından incelenmesi, tuğla ile birlikte devşirme malzeme ve kesme taş kullanımı çeşitliliğinin gelişimini anlamamıza yardımcı olacak, Anadolu'daki diğer Geç Antik ve Bizans dönemi surları için uygun koruma yaklaşımlarının belirlenmesinde ve tarihleme ve restitüsyon konularında ışık tutacaktır.
Sürdürülebilir kentsel tasarım kriterleri çerçevesinde akıllı yerleşimlerin mekansal ve ekolojik parametreler açısından irdelenmesine yönelik bir yaklaşım

Doğal kaynakların giderek azalması, insan ihtiyaçlarının ve tüketimin artması nedeniyle sürdürülebilir kentsel planlama ve mimari tasarımlar kaçınılmaz hale gelmiştir. Özellikle 20. yüzyılda kentleşmenin insan ve doğa üzerindeki olumsuz etkilerini azaltmak için pek çok yeni kent girişimi ve planlama yaklaşımı ortaya çıkmıştır. Akıllı kent kavramı, bu gelişmelere paralel olarak teknolojiyi kentsel altyapıda kullarak kentlerin doğa ve insan için maksimum verimlilikte yeniden yapılandırılması düşüncesiyle ortaya çıkmıştır. Son yıllarda yeni bir kentsel paradigma olarak dünya gündeminde yer alan akıllı kentin öncelikli hedefi, kentlerin enerji tasarrufu ve teknoloji kullanımına odaklanılarak yeniden ele alınmasıdır. Daha kapsamlı olarak ele alındığında akıllı kent, kentlerin yapılı çevresinin geleneksel ve modern iletişim teknolojileri altyapısıyla donatılması, kaynakların akıllı yönetilmesi, sürdürülebilir ekonomik büyüme ve yüksek yaşam standardının katılımcı bir yönetimle birlikte yürütülmesi idealini benimseyen bir yerleşim modelidir. Bu çalışmada akıllı kentin tanımı, nitelikleri, ilkeleri, avantajları, dezavantajları ve sınırlılıkları tartışılmıştır. Dünyadaki akıllı kent uygulamalarına ve Türkiye'deki münferit çalışmalara yer verilmiştir. Literatür analizi ve alan araştırmasından elde edilen bulgular neticesinde 'Akıllı Kent Planlama ve Tasarım Kriterleri' belirlenmiştir. Analitik Hiyerarşi Süreci yöntemi ile yurt dışından ve Türkiye'den seçilen 20 akıllı kent uzmanı tarafından karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiş ve önem derecesine göre ağırlıklandırılmıştır. Ağırlık oranları belirlenen tasarım kriterleri ile 'Akıllı Kent Planlama ve Tasarım Kriterleri Değerlendirme Matrisi' oluşturulmuştur. Matris, hiyerarşik olarak sıralanan kriterler, alt kriterler, ölçüm araçları ve değerlendirme yöntemi gösterge panelleri ile sunulmuştur. Matris derinlemesine ele alınan Kazan, Songdo Fujisawa, Singapur ve Freiburg kentlerindeki akıllı yerleşimlerde sınanmıştır. Çalışmada akıllı kentlerin enerji tasarrufu ve sürdürülebilir gelişme açısından önemli katkı sağladığı varsayımıyla hareket edilmiştir. Kentlerin mevcut durumunun analizinde ve iyileştirilmesinde kullanılabilecek bir akıllı kent değerlendirme yaklaşımı sunulmuştur.
Development of pozzolanic lime mortars for the repair of historic masonry

Tarihi yapıların taş örgülerinin onarım çalışmalarında, puzolanik kireç harçlarının kullanımı önem taşımaktadır. Bu çalışmada, puzolanik katkı maddelerinin kireç harçlarının fiziksel, fizikomekanik ve mikroyapısall özelliklerine olan etkileri araştırılmıştır. Harç karışımlarında, puzolanik malzeme olarak metakolin, uçucu kül ve tarihi tuğla tozu, değişen bağlayıcı:puzolan:agrega oranları ile kullanılmıştır. Ayrıca, Nemrut Dağı Anıtı yakınlarında bulunan bir ortaçağ yapısı olan Kahta Kalesi'nin yığma duvarlarında kullanılan kireç harçlarının özellikleri onarım harçları hazırlanmasında bir örnek oluşturması amacıyla incelenmiştir. Hazırlanan onarım harçlarının ve tarihi harçların özellikleri, fiziksel ve fizikomekanik özelliklerin analizi, optik mikroskopla yapılan analizler, kimyasal analizler, SEM-EDX ve XRD analizleri ile belirlenmiştir. Tarihi harçlarda saf kireçin kullanıldığı ve bağlayıcı:agrega oranlarının yüksek olduğu görülmüştür. İncelenen tarihi harçların, düşük birim hacim ağırlığı ve yüksek gözenekliliğe sahip olduğu ve ortalama basınç dayanımının 7.4 MPa olduğu tespit edilmiştir. Tarihi harçların su buharı geçirgenliğinin yüksek, su geçirimsizlik özelliklerinin ise düşük olduğu görülmüştür. Onarım harçlarının katılaşmasının, karbonatlaşma ile birlikte puzolanik tepkimeler ile gerçekleştiği gözlenmiştir. Metakaolin kullanılarak hazırlanan harçlarda, yoğun olarak stratlingit oluşması, bu harçlarda puzolanik tepkimelerin öncelikli olduğunu göstermiştir. Puzolanik katkı maddelerinin, harçların basınç dayanımı ve esneklik modülü değerlerini, kontrol örneklerine göre arttırdığı görülmüştür. Bağlayıcı:puzolan:agrega oranı sabit tutulduğunda, en yüksek artış, uçucu külün katkı maddesi olarak kullanıldığı harçlarda gözlenmiştir. 1:0.5: 2 bağlayıcı:puzolan:agrega oranı kullanılarak hazırlanan haçların, ıslak basınç dayanımlarının, kuru basınç dayanımına oranı olarak tanımlanan, dayanıklılık parametrelerinin, Winkler sınıflandırmasına göre çok iyi ve mükemmel arasında olduğu tespit edilmiştir. Puzolanik katkı maddesi olarak uçucu kül kullanılarak, su geçirimsiz ve su buharı geçirimliliği yüksek kireç harçlarının oluşturulması başarılmıştır.
Sıra ev tasarımı için bir biçim grameri modeli

Konut mimarisine insan ve çevre ölçeğinde yaklaşıldığında, sıra ev plan tipinin dünya üzerindeki yaygın kullanımı dikkat çekmektedir. Boyutsal sınırlamalarla gelen, fonksiyonel ve ekonomik olma niteliği ile yaşayanlarına sağladığı kimlik, sıra evin kullanım yoğunluğundaki temel etkendir. Genellikle sosyal konut statüsünde düşünülmekle birlikte, kişiye sunulan sınırlı ancak, standart çevre bu tercihi arttırmıştır. Yüzyıllardır gerek kişisel gerek kamu çabalan ile oluşturulan sıra ev dizilerinin detaylı inceleme ve tipolojik çözümlemesi yapılarak, bilgisayarla parametrik tasarım modelinin kurulması, tezin konusunu oluşturmaktadır. İlk bölümde konu ve tezin amaçlan kullanılan yöntemler açıklanmaktadır. İkinci bölümde sıra ev, dünya ölçeğinde incelenerek, oluşum süreci ele alınmış ve bu planların içinde belirgin kurallara sahip İngiliz sıra evleri analiz edilmiştir. Üçüncü bölüm, günümüzde bilgisayarla tasarım konusuna yönelik, yapay zeka programlama yöntemlerini ve uzman sistem yapışım açıklamaktadır. Dördüncü bölümde uzman sistem modellerinin mimaride kullanımı incelenmekte ve tasarımda kullanılan biçim grameri modeli ile ilgili yöntemler anlatılmaktadır. Beşinci bölümde, İngiliz sıra evlerinin tipolojik ve geometrik analizi sonucu elde edilen biçim grameri repertuan ve kuralları bağlanımda, geliştirilen sıra ev biçim grameri modeli tanıtılmış ve Pascal dilinde programlanan algoritmanın uygulaması adım adım açıklanmıştır. Son bölümde, geliştirilen sıra ev biçim grameri modeli yorumlanarak, uygulama alanlan sunulmuştur. vi-
Exploring the potential of mat-building for the creation of universally designed environments

oz BİR TASARIM STRATEJİSİ OLARAK YAPI DOKUSU OLUŞTURMA YAKLAŞIMININ EVRENSEL OLARAK TASARLANMIŞ ÇEVRELERİN YARATILMASINDAKİ POTANSİYELİNİN ARAŞTIRILMASI Eren, Yasemin Yüksek Lisans, Mimarlık Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Emel Aközer Ortak Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Halime Demirkan Haziran 2004, 152 Sayfa Bu çalışmanın amacı, biçimsel organizasyon stratejileri olan yapı dokusu, kentsel doku oluşturma yaklaşımım ve doku-yapı, doku-kenti yeniden okumak ve bu stratejilerin 21. yüzyılda evrensel olarak tasarlanmış yapılı çevrelerin yaratılmasındaki potensiyelini araştırmaktır. Doku yapılar ilk olarak 1974'de Alison Smithson tarafından 'Doku Yapı Nasıl Ayırt Edilir ve Okunur' adlı makalesinde tanımlanmıştır. Evrensel tasarım kavramı ilk olarak 1970 yılında kullanılmış ve Amerikalı mimar Ron Mace tarafından 1985 yılında yorumlanmıştır. O zamandan beri yaygın olarak kabul edilen evrensel tasarım viaynı zamanda 'herkes için tasanm' ve 'kapsayıcı tasarım' olarak da bilinmektedir. Yapı/ kent dokusu oluşturma günümüzde yeniden canlanması ve evrensel tasanm ilkelerini yerine getirme potansiyeli bütün insanların ulaşılabilir yapılı çevrelere olan çok önemli gereksinimlerine yanıt veren bir mimari tasanm yaklaşımı olarak düşünülebilinir. Bu çalışmanın katkısı yalmzca örnek doku yapılan ve doku kentleri incelemek değildir. Aksine günümüz mimarlık ve kentsel tasarımında evrensel tasarımı uygulama bilincini artırmak için yaratıcı fikirlerin ve tasanm kuramlarının gelişmesini sağlamaktır.
Sustainability in architectural education: the impact of education on perceptions of sustainability

Son yıllarda, birçok alanda sürdürülebilirlik kavramı ön plana çıkmaya başlamıştır. Sürdürülebilirlik kavramını doğru anlamak için eğitim ile sürdürülebilirlik arasındaki ilişkinin incelenmesi gerekmektedir. Mimarlık eğitimi, sürdürülebilirlik konularını anlamada ve öğrencilerin sürdürülebilirlik bilincini arttırmada önemli bir role sahiptir. Bu nedenle, bu çalışma mimaride sürdürülebilirliğin benimsenmesi için eğitim ihtiyaçlarına odaklanmaktadır. Çalışmada, mimari tasarım stüdyosu eğitimi araştırılarak sürdürülebilirlik bağlamında incelenmiştir. Sürdürülebilirlik eğitimi konusundaki sınırlı çalışmalardan dolayı, bu çalışma mimarlık eğitiminde sürdürülebilirlik literatürüne katkıda bulunmayı amaçlamaktadır. Çalışmanın merkezini mimari tasarım stüdyolarının sürdürülebilirlik eğitimindeki rolü oluşturmaktadır. Bu tezin genel amacı, tasarım stüdyosu eğitiminin mimarlık öğrencilerinin sürdürülebilirlik algıları üzerindeki etkisini incelemektir. Tezdeki vaka çalışmaları Orta Doğu Teknik Üniversitesi ve Politecnico di Torino 'dur. Bu üniversitelerdeki mimarlık eğitimi, tasarım stüdyosu programları ve müfredatlarındaki sürdürülebilirlik dersleri ile ilgili bilgiler araştırılmıştır. Çalışmadaki nicel ve nitel veriler için ODTÜ ve Polito'da mimarlık öğrencileri ile anket çalışması ve öğretim görevlileri ile görüşmeler yapılmıştır. Verilerin analizi ile tasarım stüdyosu eğitiminin mimarlık öğrencilerinin sürdürülebilirlik anlayışını etkileyip etkilemediği araştırılmıştır. Bu çalışma, mimari stüdyo eğitiminin sürdürülebilirlik araştırmalarında bilgi, beceri ve farkındalık gelişimindeki önemini vurgulamaktadır. Özetle, mimari tasarım eğitiminin bu alandaki rolü, yükseköğretim kurumlarında sürdürülebilirlik için açıklığa kavuşturulmuştur.
Ekonomik ve toplumsal gelişmelerin apartmanlaşma sürecinde konut birimine etkileri

QZET Ekonomik ve toplumsal gelişmelerin İstanbul'da, apartmanlaşma sürecinde konut birimlerine etkilerinin saptanması, bu çalışmanın temel amacını oluşturmaktadır. Çalışmada ekonomik gelişmeler kalkınmanın ana hedefi olarak ele alınmaktadır. Sosyal, kültürel ve ekonomik gelişmelerle birlikte, kalkınmanın toplumsal yapıya ve kentleşme olgusuna etkileri ile apartmanlaşma olgusunun kalkınma sürecine koşut özellikleri ortaya konmaktadır. Belirlenen temel amacına yönelik olarak çalışma altı bölümden oluşmaktadır; Giriş bölümünde, ekonominin toplumsal yaşam üzerindeki etkisi ile ekonomik kalkınmanın temel amacı olarak, toplumun yaşam düzeyinin yükseltilmesi ve sosyal refahın sağlanması çabalarına değinilmektedir. Mimarlığın, sosyo-ekonomik değişmelerin yansıdığı alanların en önemlililerinden biri olduğu, çağdaşlaşma, ve kalkınma süreci içersinde apartman tipi konutların, kentsel mekanlardaki yeni oluşumlar doğrultusun da ortaya çıktığı belirtilmektedir. İkinci bölümde, çalışmanın temel amacı, içeriği, yöntemi, kapsamı ve sınırları yer almaktadır. Üçüncü bölümde, ekonomik etkinliğin zaman içindeki değişimini, belli bir dönem içindeki örgütlenmesini ele alan kalkınma ekonomisi ne değinilmektedir. Türk ekonomisinin modeli ve sistemi tanıtılmaktadır. İlk apartmanların görülmeye başlandığı 19. yüzyıldan itibaren, ekonomik gelişmeler ve toplumsal yapıdaki değişmeler dönemlere ayrılarak incelenmektedir. Apartmanlaşma olgusunun bu değişimlere koşut olarak ortaya çıkması ve apartmanların yaygın konut tipi haline dönüşmesi süreci irdelenmektedir. Dördüncü bölümde, çalışmanın belirlenen amacı doğrultusunda, İstanbul'da dört farklı dönemde tasarlanıp, inşa edilen apartmanların konut birimi örnekleri morfolojik temelde analiz edilmektedir. Oluşturulan analiz yöntemi açıklanmaktadır. Analiz kapsamında seçilen 48 adet konut birimine ait planlar ve planların grafik sunumları olan ilişki grafikleri verilmektedir. Sırası ile uygulanan analiz yöntemleri sonucunda, elde edilen veriler, örneklere ait kartlara işlenmekte ve yorumlarına yer verilmektedir. Beşinci bölüm, ekonomik ve toplumsal gelişmelerin konut birimleri ne etkilerine ilişkin yorumların yer aldığı bölümdür. Altıncı bölümde çalışmanın belirlenen amacı ve seçilen örnekler bazında, analiz çalışmalarından elde edilen sonuçlara göre ulaşılan varsayımlar sunulmaktadır.