turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Osmanlı Döneminde İstanbul'da modern sirk mekanları

Bilinen en eski cambazlık tasvirlerine, Nil Vadisi'nde yer alan, M. Ö. 2500 yılına ait antik mezarların duvarlarında rastlandı. Antik Yunan'da, Olympia Hipodromu'nda ve Eski Roma'da da görülen yarışlar için kullanılan arena, circus ve hipodromlarda yarışlara ara verildiğinde cambazlar gösteriler segilerlerdi. Etrüsklerin yaşadığı İtalya Toscana'da bulunan, M. Ö 510 yılına tarihlenen Tomba Dei Giocolieri'de cambazlık yapıldığına dair kalıntılar bulundu. Bunların dışında başlangıçta şenliklerde ve pazar alanları gibi halkın toplandığı yerlerde cambazlık gösterileri düzenlenirken, daha sonra geçici yapılar kurularak buralarda temsiller verildi. Cambazlar bulundukları bölgede halkı eğlendirdikleri gibi, seyahat edip farklı bölgelerde de gösteriler düzenlediler. Tarihçilerin ilk modern sirk olarak adlandırdığı yapı 1768 yılında Philip Astley tarafından İngiltere, Halfpenny Hatch bölgesinde kuruldu. Astley'in ilk amfitiyatrosunda, halk için ayrılan bölümde açık oturma birimleri, önemli misafirler içinse üstü kapalı localar bulunuyordu. Başlangıçta atlı gösteriler yapılan amfitiyatroda daha sonra gösterilere parodiler eklenerek temsiller verilmeye devam edildi. Sonraki yıllarda Charles Hughes gösteri salonunun tabelasında ilk defa sirk adını kullandı. Başlangıçta kasaba ve kentlerde gösteri yapan sirk toplulukları gösterilerin monotonlaşmasına engel olmak için seyahat ederek geçici veya kalıcı yapılarda gösteriler düzenlediler. Osmanlı'da ilk kez 1838 yılında, II. Mahmut Dönemi'nde, yabancı sirk toplulukları geldi. Gelen sirk toplulukları başlangıçta, düğün törenleri için geldiyse de sonraki yıllarda, çeşitli gösteri alanlarında halka açık temsiller verdiler. 19. yüzyılın ikinci yarısında sirk gösterilerine halk büyük ilgi gösteriyordu. Maslak'ta, Taksim Bahçesi'nde, Zincirlikuyu'da, Dolmabahçe sırtlarında, Kadıköy'de, bugün Kocamustafapaşa olarak adlandırılan bölgede çadırlar veya ahşap amfitiyatrolar kurularak sirk toplulukları geçici yapılarda gösteri yapıyorlardı. Beyoğlu'nda Tepebaşı Bahçesi'nde, Taksim Bahçesi'nde, Haleb Çarşısı'nda çeşitli ülkelerden gelen sirk toplulukları temsiller verdi. 20. yüzyılın başlarında sirk toplulukları gelmeye devam etti ancak halk eski ilgisini kaybetti. Cirque de Pera, Concordia Tiyatrosu, Varyete Tiyatrosu gibi önceden sirk gösterileri yapılan yapılarda tiyatro gösterileri yapılmaya devam edildi.
Konut piyasasının yapısal analizi

Bu çalışmada konut, kapitalizm ve yarattığı piyasa ekonomisi kapsamında piyasada dolaşıma giren bir mal ve hizmet olarak incelenmeye çalışılmıştır. Konutun piyasada bir mal ve hizmet olması ise toplumsal değişimde insan - ürün ilişkileri ve insan - insan ilişkilerinin tüm boyutunu belirten üretim - tüketim ilişkileri çerçevesinde ele alınmıştır. Çalışmanın birinci bölümü, konunun oluşumunu sağlayan sosyal bilim çalışmalarının tanıtımı ve çalışmanın hedeflerinin ortaya konması üzerinedir. İkinci bölümde, konunun çerçevesini çizen ve toplumsal değişimin her boyutunu kapsayan 'piyasa' mekanizması, her türlü mal ve hizmetin bireysel üretiminden kitlesel tüketimine geçiş süreci özellikle kapitalizmin yarattığı etki göz önünde bulundurularak ele alınmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise, konutun öncelikle inşaat sektörü içinde nasıl bir ürün olduğu sonra da üretim - tüketim ilişkisi bağlamında piyasada dolaşıma girmiş bir malın ar - talep ilişkisinin analizi yapılmıştır. Dördüncü bölüm, piyasa ilişkileri ve piyasa mekanizmasında dolaşıma girmesi süreçleri ile konut ele alınmıştır. Beşinci bölümde Türkiye'nin konut piyasası arz-talep dinamiklerinin toplumun her tabakasındaki insan - ürün ve insan - insan ilişkileri yaklaşımı ile ele alınmıştır. Sonuçlar bölümünde ise tüm bölümlerden çıkarılan sonuçlar sunulmuştur.
Sürdürülebilir konut yapılarında pasif sistemlerin kullanılan teknikler açısından irdelenmesi; İzmir ili için bir uygulama önerisi

'Sürdürülebilir Konut Yapılarında Pasif Sistemlerin Kullanılan Teknikler Açısından İrdelenmesi; İzmir İli İçin Bir Uygulama Önerisi' konulu çalışma, Giriş, Sürdürülebilirlik ve Sürdürülebilir Mimari, Sürdürülebilir Yapılarda Pasif Sistem Çözümleri, Sürdürülebilir Yapılarda Kullanılan Pasif Sistemlerin Konut Örnekleri Üzerinden İrdelenmesi, Sonuç ve Model Önerisi olmak üzere beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; çalışmanın amacı, kapsamı ve çalışmanın yöntemi anlatılmaktadır. İkinci bölümde; 'Sürdürülebilirlik' ve 'Sürdürülebilir Mimari' kavramları açıklanmıştır. Kaynak yönetimi ve korunumu, yapının yaşam döngüsü, insan için tasarım kavramlarının yer aldığı 'Sürdürülebilir Mimaride İlkeler' ele alınıp incelenmiş, ayrıca tarihi süreç içerisinde 'Sürdürülebilir Mimarlık Örnekleri''nden literatürde önemli olarak ifade edilenler incelenmiştir. Üçüncü bölümde; mimaride pasif sistemler, yapı formu, yer seçimi ve yönlenme, yapı kabuğu ve fiziksel özellikleri, güneş kontrol sistemleri ve doğal aydınlatma, doğal havalandırma, ısıtma ve soğutma sistemleri ele alınarak incelenmiştir. Dördüncü bölümde; dünyada, son yıllarda inşa edilmiş ve Pasif Ev kriterlerine uygun, ılıman iklimli bölgelerde yer alan altı örnek, çalışma kapsamı içerisine alınmıştır. Konkol Residance, Loblolly House, Rauch House, Denby Dale House, The Larch House, Camden Passivhaus yapıları seçilmiştir. Seçilen bu örneklerde, sürdürülebilirlik ve yapının pasif özellikleri irdelenmiştir. Son olarak 'Sonuç' bölümünde, çalışmanın teorik kısmında ortaya konan kavram ve bilgilerin genel değerlendirmesi yapılmış olup, mimaride sürdürülebilirliğin taşıdığı önem ortaya konmuş, çalışma kapsamında ele alınıp incelenen yapı örneklerinin karşılaştırmalı olarak irdelenmesi yapılmıştır. Ayrıca Ege Bölgesi için uygun olabileceği düşünülen, pasif sistemler barındıran bir model önerisi geliştirilmiştir.
Çift kabuk cephe sistemlerinin konstrüksiyon bağlamında incelenmesi

Bu çalışma kapsamında; günümüzde halen kullanımının sağladığı olanaklar ile ilgili tartışmaların yapıldığı; çift kabuk cephe sistemleri incelenmektedir. Bu sistemler 20-25 yıldır yoğun bir şekilde kullanılmaktadır. Günümüze kadar birçok farklı kabuk düzeneği denenmiştir, fakat halen bu alanda tam anlamıyla oturmuş bir teorik tabana sahip olunamamıştır. Sistem Türkiye'de; mimari çevreler dışında; neredeyse hiç tanınmamaktadır. Çift kabuk cephe sistemlerinin konstrüksiyon bağlamında incelenmesi ve Türkiye'de konu ile ilgili bir kaynak oluşturması amacı ile hazırlanan bu çalışma kapsamında; yapılan detaylı araştırmaların ardından, ardışık yapılmış olan 12 bina, konstrüksiyonel açıdan çözümlenmiştir. Bu incelemeler sonucunda, farklı tipteki çift kabuk cephe sistemlerinin başlıca seçim ölçütleri ve konstrüksiyonel açıdan temel özellikleri sorgulanmış ve belirlenmiştir. Sonuçta; yapılan araştırmalar ve çözümlenen bina örnekleri göz önünde bulundurularak, çift kabuk cephe sistemleri ile ilgili varılan genel sonuçlar belirtilmiş ve gelecekteki araştırmalar için önerilerde bulunulmuştur.
Gün ışığı aydınlık düzeyinin, Diyarbakır tarihi konut mimarisinde, mekan ve pencere açıklıkları üzerine etkisinin değerlendirilmesi

Çalışmada, Diyarbakır Tarihi Evleri'ndeki doğal aydınlık düzeyini, cephe yönü ve cephe saydamlık oranlarına göre belirlemek hedeflenmiştir. Bu amaçla, farklı tipolojilerdeki üçDiyarbakır Tarihi Evi'nin cephelerindeki saydamlık oranları hesaplanmış, odalardaki doğal aydınlık düzeyleri ölçümü yapılmıştır. Bu ölçüm ve hesaplamalar sonucu seçilen evlerinölçüm yapılan odalarındaki doğal aydınlık düzeylerinin işlevleri açısından uygunluğu da değerlendirilmiştir. Belirtilen amaca yönelik olarak bu çalışma sekiz ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; konuya giriş yapılmış ve doğal aydınlatma ile yapılan bu çalışmanın amacı ve önemi vurgulanmıştır. İkinci bölümde; konuyla ilgili daha önceden yapılmış olan çalışmalardan örnekler verilmiştir. Üçüncü bölümde; gün ışığı ile ilgili genel tanımlamalar yapılarak gün ışığını etkileyen etmenler açıklanmıştır. Dördüncü bölümde; Diyarbakır Tarihi Evlerinin özellikleri ve mimari oluşumunu etkileyen etmenler açıklanmıştır. Beşinci bölümde; çalışmanın yöntemi açıklanmış ve çalışmada izlenecek yol belirlenmiştir. Altıncı bölümde; çalışma yapılan evlerin ve odalarının mimari özellikleri açıklanmış, aydınlık düzeyi ölçme sistemi ile saydamlık oranları verilmiştir. Yedinci bölüm, bulgular bölümüdür. Bu bölümde; evlerin ve odalarının maksimum, minimum ve ortalama gün ışığı aydınlık düzeyleri ile saydamlık oranları karşılaştırılmış ve değerlendirilmiştir. Ayrıca, ele alınan mekanlardaki aydınlık düzeyinin uygunluğu değerlendirilmiştir. Sekizinci ve son bölümde; yedinci bölümdeki ölçme ve hesap sonuçlarının genel bir değerlendirmesi yapılmış ve Diyarbakır bölgesi konut tasarımında yol gösterici kimiönerilerde bulunulmuştur. Ek 1 de Bazalt taşının renk ile ilgili ölçüm sonuçları verilmiştir. Ek 2- 16'da ise odalarda altı ay süre ile yapılan ölçüm sonuçları verilmiştir.
İslam sanatında geometrik bezemenin kökeni ve mukarnas kubbe

Mimarinin vazgeçilmez unsurlarından biri süsleme ve dekoratif elemanlardır. Bu alandaki kaynaklarda 'Erken İslam Dönemi' olarak adlandırılan 9. yüzyıla kadar olan süreçte daha sonraki İslam devletlerinin süslemelerine temel oluşturan Emevi ve Abbasi süsleme anlayışı 7. yüzyıldan 10. yüzyıla kadar gelişim göstermiştir. Bu yüzyıllar arasında oluşan Erken İslam süslemelerinde hakim olunan coğrafyada İslamiyet öncesi uygarlıkların süsleme teknikleri ve motifleri de kullanmıştır. Böylece oluşan yeni sentez Emeviler Dönemi'nde başlayıp, Abbasi Devleti döneminde özellikle Orta Asya'dan askeri güç olarak gelen Türk nüfusunun artması ile yeni kültür ve sanat etkileriyle şekillenmiştir. Bir başka deyişle Doğu Roma, Sasani, Arap, Türk kültür ve sanatlarının etkileriyle Erken İslam yapılarının süsleme programları oluşmuştur. Bu oluşan yeni sentez sanat içerisinde geometrik süsleme anlayışı sıklıkla kullanılmıştır. Mimaride; geometrik kurgulu süsleme sanatları hem iki boyutlu düzleminde hem de üç boyutlu kullanılmıştır. İki boyutlu geometrik süslemeler zemin, duvar yüzeyi, kemer içleri, kapı ve pencere yüzeyleri, kubbe iç ve dış yüzeyleri gibi düz veya eğrisel yüzeylerde kullanılırken, üç boyutlu süsleme elemanı olan mukarnas pandantiflerde, silmelerde, sütun başlıklarında, kubbelerde ve giriş portallerinde yaygın olarak uygulanmıştır. Literatürde mukarnasın İslam sanat ve mimarisine has bir ürün olduğu söylenmektedir. Bunu en etkili ve geniş örneği ise mukarnas kubbelerdir. Çalışmada Erken İslam Döneminin yayılmış olduğu coğrafyalar olan İran, Irak, Suriye ve Türkiye'de yer alan mukarnas kubbe örnekleri incelenmiş ve geometrik şemalarının çözümlerine yer verilmiştir.
Konut alanları yer seçiminde sosyal yapının rolünün saptanmasına ilişkin sistematik bir yaklaşım: 'Edirne Kaleiçi, Kaledışı ve yeni yerleşme alanları örneği'

sadece fiziksel çevrenin değişimi ve ekonomik organizasyonun yenişekillere bürünmesi değil, aynı zamanda çeşitli toplumsal, ekonomik ve kültürel olayların yaşandığı konut alanlarının bir araya gelmesi ile oluşan bir mekandır. Bu mekanda yaşayan ise; biyolojik, toplumsal ve psikolojik bir varlık olan birey yanikullanıcıdır. Kullanıcıların; alışkanlıkları, gelirleri, sosyal yaşantılarındaki farklılıklar ve eğilimleri, onların kentsel mekanda farklı konut alanlarında yaşama tercihlerine neden olmaktadırlar. Ancak kullanıcılar, bulundukları konut alanlarını da zamana, mekana vesosyo-ekonomik yapılarına göre, çağdaş yaşam koşullarına bağlı olarak, uyum sağlama, düzenleme, yenileme ya da değiştirme gereksinimi duymaktadırlar. Bunun için de yeni konut alanlarının planlanması veya mevcut konut alanlarının iyileştirilmesi gerekli olmaktadır. Mevcut konut alanlarındaki kullanıcıların, bu konut alanlarını tercih etmelerinde sosyal yapılarının rolünün belirlenmesi de bu planlama veya yenileme sürecine önemli bir veri oluşturmaktadır. Bu nedenle çalışmada; kentsel mekanın bir alt birimi olan konut alanlarında, kullanıcıların bu alanları tercih nedenlerinden sosyal yapının rolü incelenmektedir. Konut alanı yer seçiminde sosyal yapının rolü; örnekleme alanını oluşturan Edirne'dekiüç farklı konut alanında karşılaştırmalı olarak ele alınmakta ve bu konut alanlarınınseçilmesinde sosyal yapının rolü saptanmaya çalışılmaktadır. Bu saptama; mevcut konut alanlarının tercihini açıklayan sosyo-ekonomik faktörler, sırasıyla kullanıcıların gelir, yaş, eğitim, cinsiyet v. b. özellikleri göz önüne alınarak, farklı istatistiksel analiz yöntemleri ile elde edilmektedir. Ayrıca elde edilen veriler doğrultusunda, bu konut alanlarındaki kullanıcıların sosyal yapılarında olabilecek herhangi bir değişimde, diğer konut alanlarını seçme olasılıklarını belirleyebilmek amacı ile bir model denemesiyapılmaktadır. iiBöylece mevcut kentsel bütünleşme olgusuna bağlı olarak, konut alanı yer seçiminde sosyal yapının rolü saptanmakta ve konut alanlarındaki kullanıcıların sosyal, kültürel ve ekonomik gelişmişlik düzeyinde analiz edilebilmesi sağlanarak, fiziki planlama ve yönetim politikalarına veriler oluşturulabilmektedir. Ayrıca, olası ya da hedeflenen kentsel bütünleşme düzeyine ilişkin olarak, bu konut alanlarındaki kullanıcıların sosyal, ekonomik ve fiziksel mekanın değişkenlerinde olabilecek herhangi bir değişmeye bağlı olarak yapılabilecek müdahale olanağının bugünden yarınahazırlanabilmesine olanak tanıyacak esnek planlamaya girdiler oluşturulabilmektedir.
High tech mimarisi ve organik hareketin doğuşu

HIGH TECH MİMARİSİ VE ORGANİK HAREKETİN DOĞUŞU Bu çalışmada, mimarlık ve yüksek teknolojinin ortak bir platformda buluşması sonucunda ortaya çıkan high tech mimarisi ve günümüzde tanımının yapılmasına çalışılan bir organik hareketin gelişim süreci incelenmektedir. Bu doğrultuda high tech mimarisinin oluşum süreci, karakteristik özellikleri ortaya konmuş ve konu ile ilintili farklı ölçekteki örnekler mercek altına alınmıştır. Bu örnekler ilk high tech tasarımı olarak kabul edilen Reliance Control Fabrikasından başlayan, endüstriyel fabrika tasarımlarıyla devam eden, Pompidpou Kültür Merkezi ile bir orta noktaya gelen ve son olarak da Norman Foster'ın Hong Kong Bankası ile noktalanan geniş bir yelpazeyi içermektedir. Bu noktada Hong Kong Bankası ile olgunluk aşamasına ulaştığı düşünülen high tech hareketi daha sonra organik yaprianmalara karşı belirgin bir yönelim sergilemiş ve bu alanda kimi geçiş dönemi tasarımlarını ortaya koymuştur. Bu aşamada ise farklı bir bakış açısı yakalamak adına organik bir mimarinin tanımlanması amacıyla non-lineer bilimin keşfi üzerinde tanımlamalar yapılmış ve kaos teorisi ele alınmıştır. Doğanın bünyesinde bulundurduğu öngörülemeyen rastantısal geometrik yapılanmalar, bunların kaynağındaki matematiksel yapı üzerine örneklemeler yapılmış ve son olarak da high tech döneminde mimarlık ile buluşturulan teknolojinin organik bir mimarlıktaki yeri, mekanik teknolojinin yerini bilgisayar teknolojisinin alması ve yeni non-lineer bilimin organik mimarlığı ne şekilde etkileyeceği Frank O. Gehry'nin ve Peter Eisenman'ın deneysel tasarımlan ışığında ele alınmıştır.
Dalaman Tarım İşletmesi İdare Binası'nın restorasyon projesi

Tez konusu olarak seçilen tarihi yapının 1900'lü yılların başında işletme binası olarak inşa edildiği ve günümüze kadar kullanıldığı tespit edilmiştir. Yapı günümüzde (2010) Dalaman Tarım İşletmesi'nin İdare Binası olarak kullanılmaktadır. Tanzimat sonrası Batı mimarisinin etkisinde inşa edilen yapı, özgünlüğünü korumuştur. Simetrik anlayışta planlanan kagir yapının orta aksı çatı arası ile birlikte üç katlı, yan kanatları ise iki katlıdır. Özgün planlama anlayışı çok değişmeyen ve strüktürel hasar tespit edilmeyen yapının, Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kurulu tarafından henüz tescil kaydı yapılmamıştır. Tezin konusu; Dalaman Tarım İşletmesi İdare Binası'nın mimari belgelenmesi, bu belgelemeye dayalı tescil işlemlerinin başlatılması ve korunması için önlemler geliştirilmesidir. Çalışmalara yapının 1/50 ölçekli rölöveleri hazırlanarak başlanmıştır. Yapının mevcut izlerine ve dönemin diğer Tarım İşletmeleri İdare binalarının mimarisi ile yapılan karşılaştırmalarına dayanarak restitüsyonu yapılmıştır. Yapının şimdiki (2010) işlevini daha uygun ve fonksiyonel bir şekilde yürütmesini amaçlayan restorasyon projeleri hazırlanmıştır. Dalaman Tarım İşletmesi İdare Binası'nın tarihi değeri, özgün mimari özellikleri ile korunması ve günün koşullarına uygun donanımlara kavuşması sağlanmaya çalışılmıştır.
Bauman'ın müphemlik kavramı üzerinden metropole dair bir okuma:

Metropolü bugün tanımlayan unsur/unsurlar nedir? Bu şekli ile bilgimiz ve algımız dahilinde olan mekan tanımlarına girmemektedir. Hem dahil olduğu ilişki ağı hem de sahip olduğu mekansal uzam itibari ile kategori dışıdır. Dolayısıyla bu mekan için bir 'başka'lık söz konusudur. Bauman 'bu başkalığı' bir durum doğru okunamadığında ya da alternatifler arasında seçim yapılamadığında ortaya çıkan rahatsızlık olarak tanımlar: Eldeki durum, artık ya kategorilerin hiçbirine girmiyor ya da aynı anda birkaçına birden giriyordur. Bu başkalık müphemlik olarak ifade edildiğinde dile özgü bir düzensizliktir. Metropol ise bugün kentsel mekan algısına dair bir düzensizliği teşkil etmektedir. Bu çalışmanın amacı mekan ve dil arasındaki analojiden yola çıkarak mekanın ne olup ne olmadığına dair bir arayışa yönelmektir. Metropolün müphem olarak kabul edilmesi bir başlangıç noktası sunar. Bauman'ın bu ifadeye dair kavramsallaştırması üzerinden bir izlek oluşturulmuştur. Bu izleğe göre müphemlik; kaos ve düzen ikileminde ortaya çıkan, düzenleme eylemlerinin bir yan ürünü olan, kategorilerin hiçbirine girmeyen ya da aynı anda birkaçına birden girebilen belli alanın patolojik durumunu değil olağan halini yansıtan durum ya da durumlardır. Çalışmanın içeriği bu çerçeve üzerinden kurgulanmış ve metropol, modernite kaynaklı bir mekansal oluşum olarak kabul edilmiştir. Modernite ve mekan ilişkisine ekspresyonist ifade üzerinden bir yaklaşım getirilmiş ve mekansal davranış biçimleri incelenmiştir. Metropol kategori dışı ilan edilmeden önce kentsel çalışmalara değinilmiştir. Kentsel çalışmalar içerisinde metropole bir yer tayin edilemediğinde, bu mekan müphem olarak kabul edilmiştir. Lefebvre'e göre mekan okunmuş olmadan önce üretilmiştir. Bu noktada dil dışında, ancak mekanın üretim ilişkilerini de içerecek biçimde bir okumaya ihtiyaç vardır. Sahip olduğu yapılaşma mekanın kendisini ele verebilir mi? Bu soru üzerinden İstanbul Metropoliten Alanında mevcut doku haritalarının incelenmesine gidilmiştir.
Drawing as a 'Critical Act': Fiction and the unconventional architecture of lebbeus woods

Bu tez, mimarlık üretimi araçlarından biri olan 'çizimi' yeniden keşfetmeyi ve bunu yaparken de bu sürecin siyasal durumuna odaklanmayı amaçlamaktadır. Çalışmanın amacı, çizimin yaratıcı ve 'eleştirel' bir mimari ürün olarak geçerliliğinin sorgulanmasıdır. Çizimin sadece bir mimarlık aracı olmasının yanı sıra, kendi başına değeri olan bir mimari ürün olduğunu Diana Agrest de belirtmiş, mimari üretimi yazı, çizim ve bina olarak üç başlıkta incelemiştir. Agrest'in savını takiben, Amerikan mimar Lebbeus Woods'un çizimleri, tartışmalı ve alışılmadık mimarlığının öne sürdüğü temel kavramlarla beraber sorgulanacaktır. Woods'un çizimleri, mimarlığın ve mimarlıktaki siyasanın temsili olarak incelenecek ve kendi ürettiği 'heterarki' ve 'serbestmekan' terimleriyle birlikte 'kurgu' üzerine bir tartışma ile ayrıntılandırılacaktır. Woods'un mimarlığı kendi kurguladığı terminoloji kullanılarak, oluşturduğu kuramsal altyapıyla beraber seçilmiş projeler üzerinden irdelenecektir. Özellikle, 'Savaş ve Mimarlık: Saraybosna' projesi, mimarın oluşturduğu kuramsal çatkıyı anlamak üzere beraber oluşturulmuş kuramsal çatkıyla 'Savaş ve Mimarlık: Saraybosna' projesi tartışılacak ve bu bağlamda değerlendirilecektir.
Turizm yapıları örneğinde yeniden işlevlendirilen yapılarda kimlik kavramının sorgulanması

Yapıların sürdürülebilirliğinin sağlanması kimliğin korunması ile gerçekleşir. Bu tez kapsamında üzerinde durulan temel problem, eski yapıların yeniden işlevlendirme sürecinde koruma olgusu ile turizmin en fazla çelişen unsurlar olmasının yanı sıra, toplumsal hafızada yeri olan yapıların turizm yapısı olarak yeniden işlevlendirilirken kimlik öğelerinin korunmasıdır. Birinci bölümde; tez konusu kapsamında yapılan diğer çalışmalar incelenerek literatür taraması özetlenmeye çalışılmış, tezin amacı ve hipotezi hakkında bilgi verilmiştir. Tezin ikinci bölümünde, kimlik kavramı, kimlik türleri olan bireysel ve kişisel kimlik, kültürel kimlik, milli kimlik, kurumsal kimlik, mimari kimlik, kentsel kimlik konuları ele alınmıştır. Üçüncü bölümde, Mimari Kimlik başlığı altında, mimari kimlik kavramı ele alınmış, küresel değişim, yerellik etkisi ile kimlik ilişkilendirilmiş ve kimliğin mimarideki önemi üzerinde durulmuştur. Dördüncü bölümde, Özgün İşlevini Yitirmiş Yapıların Otel Olarak Yeniden Kullanımı başlığı altında, yeniden işlevlendirme olgusu ve süreci tanımlanmış, özgün işlevini yitirmiş yapıların neden işlevsel dönüşüm geçirmeye ihtiyacı oldukları açıklanmış ve yeniden işlevlendirme ile getirecekleri faydalar belirtilmiştir. Bunlara ek olarak bir yapının otel olarak yeniden kullanımı açısından uygunluğunu belirleyen faktörler açıklanmıştır. Beşinci bölümde, otel olarak işlevlendirilmiş yapılardan Sumahan On The Water, W Otel, Bosphorus Palace, Yeşil Ev, Tomtom Suite, 10 Karaköy, Wyndham İstanbul Old City, Legacy Ottoman, Four Seasons Sultanahmet, Çırağan Palace Kempinski, Four Seasons Bosphorus, otellerinin konumu, tarihçesi anlatılmış, kimlik kriterlerine göre oteller incelenmiştir. Altıncı bölüm tez çalışmasının sonuç bölümüdür. Bu bölümde, yapılan çalışmanın sonucu olarak, mevcut işlevini kaybetmiş toplumsal hafızada yeri olan yapıların turizm fonksiyonu verilirken kimlik öğeleri korunursa, tarihsel sürekliliğin sağlanabileceği ortaya konmuştur.