turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sürdürülebilirlik bağlamında alışveriş merkezi yapılarının enerji etkinliğinin incelenmesi

Son yıllarda; ekosistemin bozulması, çevre kirliliği, küresel ısınma gibi sorunların ortaya çıkması ile beraber sürdürülebilirlik kavramı hayatımızın hemen her alanında karşımıza çıkmaktadır. Sürdürülebilirlik, enerjinin korunumu ve etkin kullanımı, çevreye verilen zararın azaltılması, CO2 salımı, yenilenebilir enerji kaynaklarının kullanılması vb. konularda Dünya'da ve Türkiye'de bilinçlenme ve uygulamalar artmıştır. Bu konu, mimarlık dünyasında da önemli yer bulmuştur. Bu çalışmada, sürdürülebilirliğin ve enerji etkinliğinin mimari yapılarda nasıl sağlandığı irdelenmiş, mimari yapılar içinde ise alışveriş merkezi yapıları konu kapsamında değerlendirilmiştir. Tez beş ana bölümden oluşmakta olup ilk bölümde; çalışmanın amaç, kapsam ve yöntemi açıklanmıştır. İkinci bölümde; alışveriş merkezi, sürdürülebilirlik, çevre kavramlarının açıklaması yapılmıştır. Üçüncü bölümde; tezin amacı çerçevesinde, sürdürülebilir mimari ve enerji etkinlik kavramları açıklanmış, bu bağlamda Dünya'da ve Türkiye'de neler yapıldığından, hangi yasal zorunluluklar olduğundan bahsedilmiştir. Tez kapsamına giren, enerji etkinliği ve enerji etkin sistemlere, incelenen örneklere ışık tutması bakımından ayrıntılı olarak yer verilmiştir. Dördüncü bölümde; Dünya ve Türkiye'deki sürdürülebilir yapı kriterlerine uygun AVM örneklerinin enerji etkinlikleri, tez kapsamında belirlenen beş kriter doğrultusunda incelenmiştir. AVM yapıları için belirlenen kriterler göz önüne alınarak, bu kriterlerden hangilerinin enerji etkin sistemler ile sağlandığı, bu sistemlerin ve getirilerinin neler olduğu irdelenmiştir. Yapılan inceleme ve irdelemeler doğrultusunda, ele alınan bir AVM'nin enerji etkinliği değerlendirilerek, önerilerde bulunulmuştur. Tezin son bölümde tüm bu veriler kapsamında bazı sonuçlar elde edilmiştir.
Design considerations for modern railway stations; comparing Berlin, Beijing and Ankara

Türkiye de hızlı tren dönemi Mart 2009 yılında Ankara-Eskişehir yüksek hızlı tren hattının işletmeye açılmasıyla birlikte başlamıştır. 2009'dan 2015 yılına kadar birçok yeni hızlı tren güzergahı ve bu güzergah üzerinde yeni gar projeleri yürütülmüştür. Bu çalışmalara yenileri eklenerek devam etmektedir. Garın yapılacağı yerin şehir içindeki konumu, büyüklüğü, güvenlik kontrol sistemi, bilet kontrol sistemi, ticari alanların büyüklüğü, ilave fonksiyonlar vb. konuların garın tasarımını etkilediği ancak bu konuda Türkiye için referans olabilecek bir çalışmanın olmadığı görülmüştür. Bu çalışmada modern demiryolu garlarında gar tasarımını etkileyen parametreler konusunda araştırmalar yapılmış ve somut veriler sunulmuştur. Yapıldıkları ilin nüfusu, yolcu kapasitesi garların tasarımını belirleyen önemli parametrelerdendir. Bir garda yolculara yönelik birimler haricindeki ilave fonksiyonlar; garın yapılacağı yerin konumuna göre şehrin ihtiyaçları doğrultusunda belirlenmelidir. Nerede yapılmış olursa olsun garın kent içi ulaşım modlarıyla entegre edilmiş, ulaşımı kolay ve yaya-araç-taksi-toplu taşıma ilişkisinin de etkili bir şekilde çözülmüş olması gerekmektedir. Yolcuların nereden ve ne şekilde binaya girecekleri, peronlara ulaşımda bilet kontrolünün yapılıp yapılmayacağı ya da nerede ve ne şekilde yapılacağı, gelen ve giden yolcuların peronlara ulaşımı ve tahliyesi hususları da bir garın tasarımını önemli ölçüde etkilemektedir. . Dünyada birçok ülkede yeni garlar inşa edilmektedir. Bunlardan yapıldıkları ülkelerin başkentlerinde bulunan; Almanya'daki-Berlin Merkez Garı ve Çin'deki-Pekin Güney Garı (1) inşa edildikleri yerle ilişkileri, (2) yaya-araç-taksi-toplu taşıma yaklaşımı açısından etkili çözümleri, (3) yolcu potansiyeline göre belirlenmiş gar büyüklüğü konularında ünlü garlardır. Bu çalışmada Türkiye'de başkent Ankara'da inşa edilmekte olan Ankara Yüksek Hızlı Tren Garı; Berlin Merkez Garı ve Pekin Güney Garı ile tasarımı etkileyen parametreler ve mekansal gereksinimler açısından karşılaştırılmış ve bununla ilgili bir liste oluşturulmuştur.
Tarihi süreç içerisinde istanbul Fatih Fevzipaşa Caddesi

İstanbul'un Fatih ilçesinde, Fatih Külliyesi ile Edirnekapı arasında bulunan Fevzipaşa Caddesi, kentin ilk yapılandırıldığı zamanlardan günümüze ulaşan tarihi ana arterlerden biridir. Bizans dönemindeki adıyla Konstantinopolis I. Constantinus tarafından bir Hristiyan başkent olarak kurgulanırken, 12 Havari'ye adanan ve Constantinus'un anıtsal mezarını da içeren Havariyun Kilisesi kentin kutsaliyet merkezi olmuştur. Havariyun Kilisesi'nden geçerek Harisius Kapısı'na ulaşan Kuzeybatı Mese aksı, Osmanlı döneminde de önemini korumuştur. Fatih Sultan Mehmed, Osmanlı İslam kenti olarak yeniden yapılandırdığı İstanbul'u Osmanlı'nın yeni başkenti olarak seçmiş ve külliyesini Bizans döneminin en önemli yapılarından biri olan Havariyun Kilisesi'nin bulunduğu yere yaptırmıştır. Bununla birlikte, kentin yeni kutsaliyet merkezi olarak Eyyub el-Ensari'nin türbesini içeren Eyüp kurulmuş ve burada kılıç kuşanma törenleri yapılmıştır. Topkapı Sarayı ile Eyüp arasında Divanyolu'nu kullanan tören alayı Fatih Külliyesi'nden geçmekteydi. Tarihi süreçte, kuzeybatı Mese / Divanyolu'nun Fatih Edirnekapı aksında bulunan Fevzipaşa Caddesi, özellikle 19. yüzyıl sonrasında değişen ulaşım araçlarının etkisiyle daha geniş yollara duyulan ihtiyacın bir neticesi olarak Cumhuriyet döneminde İstanbul'da açılan ilk caddelerden biridir. Menderes dönemi imar faaliyetleri sırasında genişletilen cadde, kentin önemli ana arterlerinden biri olmuştur. Tezde Fevzipaşa Caddesi'nin tarihi gelişimi, akslar üzerinden değerlendirilmiş; caddenin açılışı ile genişletilmesine dair bilgi ve belgeler ile günümüze kadar geçirdiği değişim incelenmiştir. Tarihi süreç, Bizans'tan Osmanlı'ya kentin ana arterleri Mese / Divanyolu'nun Fevzipaşa Caddesi'ne tekabül eden aksında önemli anıtsal yapıların ve yapılan törenlerin incelenmesini içermektedir. Bu bölümde tarihi anlatımı destekleyen haritalar hazırlanmıştır; böylece akstaki gelişimi haritalar üzerinden izlemek mümkün olmuştur. Caddenin anlatıldığı bölümde, Fatih Edirnekapı tramvay caddesi olarak açılış öncesi istimlak haritalarına ve İstanbul Şehremaneti yayınlarına başvurulmuştur. Hem açılış hem de genişletme çalışmalarının gazetelerdeki yansımalarından yararlanılmıştır. Fevzipaşa Caddesi'nin tarihi sur içi ulaşımını sağlayan diğer ana arterlerle ilişkisinin de incelendiği tezde, kentin en eski yerleşim merkezlerinden biri ve geleneksel yaşam tarzının bir sembolü olan Fatih ile İstanbul'un modern ve Avrupai yaşam tarzına uygun gelişen merkezleri arasında kurulan ilişkide Fevzipaşa Caddesi'nin açılışının etkili olduğu görülmüştür.
Kentsel çevredeki tarihi boşluklar ve divanyolu örneğinin değerlendirilmesi

Bu çalışmada tarihi çevredeki kentsel boşlukların korunması irdelenmiştir. Kentsel boşluk tanımı, oluşum şekilleri, sınıflandırması ve koruma sorunları ele alınmıştır. Günümüze kadar koruma disiplininin dışında kalan bir alan olan boşlukların değeri açıklanmış ve kentteki tarihsel ve kültürel sürekliliğin devamında barındırdığı öneme dikkat çekilmiştir. Divanyolu ve çevresi tezin çalışma alanı olarak seçilerek tarihi boşluklar açısından incelenmiş ve tanımlanmaya çalışılmıştır. Kentsel boşlukların literatürdeki tanımları ve açıklamaları incelenerek, ortaya çıkma biçimleri üzerinde durulmuştur. Doğal olarak var olan coğrafi bölgeler ile planlanarak oluşmuş alanların, kent içinde ne tür boşluklar yarattıkları tarif edilmiştir. Kent yerleşimi içindeki boşluklar, yatay boşluklar, düşey boşluklar ve diğer boşluklar olarak üç ayrı başlık altında sınıflandırılmıştır. Yapılaşmanın olmadığı alanlar olarak yatay boşluklar; yollar, meydanlar, yeşil alanlar, su öğeleri ve kıyılar, avlular, ada içi boşluklar ve sert zeminli bahçelerdir. Mezarlıklar ve kentsel arkeolojik alanlar kısmi olarak yapılaşmayı barındırdıkları için diğer boşluklar başlığı altında; gabari ve silüet konuları düşey boşlukların içinde incelenmiştir. Yüzeysel sınırla belirlenen boşluklar ve anıtsal yapılarla belirlenen boşluklar düşey boşlukları oluşturur. Koruma alanındaki boşluklar ile ilgili tüzük ve kanunlar özetlenerek, boşlukların fiziki ve sosyo-kültürel önemi üzerinde durulmuştur. Son olarak, kentsel boşlukların koruma sorunları başlığında, boşlukları tehdit ve yok eden unsurlar araştırılmıştır. Divanyolu ve çevresi örneği ile tarihi boşluklar plan, silüet ve hacimsel algı bağlamında analiz edilmiştir. Ulaşılan kentsel boşluk oranları ve diğer analiz verileri ile Divanyolu'nun korunma durumu ve koruma sorunları yorumlanmıştır. Geçmişten günümüze kentsel boşluklardaki değişimler ortaya konarak, tarihi ve çok katmanlı bölgedeki güncel durum ve tarihi değişimler tespit edilmiştir. Sonuç olarak, kentsel boşluklar kentteki tarihsel katmanlara ulaşılan nadir alanlardır ve iklimsel ve kültürel açıdan zaruri kent mekanlarını oluştururlar. Öte yandan, tarihi kent merkezlerindeki yapılaşma yoğunluğunun gün geçtikçe artması, boş alanları doldurma eğilimini arttırmaktadır. Ancak tarihi boşlukların varlığını sürdürebilmesi, yatay ve düşeyde kontrolsüz biçimde yok edilmesinin önlenmesi ile mümkündür. Tarihi çevrenin korunmasının kentsel boşlukların korunmasıyla mümkün olduğu gerçeği göz önüne alınarak koruma yaklaşımlarının geliştirilmesi düşünülmektedir. Bu anlayışla tarihi boşlukların korunması gerekli varlık olarak ele alınması önerilmektedir.
Ankara 19 Mayıs Stadyumu'nu okumak: Erken Cumhuriyet Dönemi'nde mekan, toplumsal yaşantı ve ideoloji ilişkisi

Bu çalışma, Ankara 19 Mayıs Stadyumu'nun mekansal, sosyal ve ideolojik anlamlarını, Türkiye Cumhuriyeti'nin erken yılları bağlamında, dönemin toplumsal yapısı ve yaşantısıyla birlikte ele alarak okumaya çalışmaktadır. 1923 ve 1938 yılları arasındaki dönem Cumhuriyet Rejiminin inşa edildiği dönemdir ve mimarlık devletin fiziksel, sosyal ve ideolojik modernleşme sürecinin bir parçası olarak ele alınmıştır. Resmi arşiv dokümanlarının, dönemde yayımlanmış gazetelerin, dergilerin ve dönemi konu alan edebi eserlerin analizi yoluyla, stadyumun ulusun inşa sürecindeki yeri araştırılmıştır.
Sosyokültürel yapı ve değişim bağlamında mimari mirasın korunmasına dair bir yöntem araştırması:Kapadokya-Güzelyurt örneği

Geleneksel kent dokularının, daima gelişen, büyüyen ve değişen kültürel ve fiziksel dinamiklere sahip kent hayatının içerisinde korunması ve bu korumanın sürekliliğinin sağlanması gerekmektedir. Kent ölçeğindeki bu korumanın sağlanabilmesi ise, ancak geleneksel dokunun fiziksel ve kültürel yapısının ve değerlerinin anlaşılabilmesiyle sağlanabilir. Geleneksel tarihi dokunun kent ve bölge ölçeğindeki yerinin ve öneminin saptanarak, doğru yöntem ve amaçlarla kullanılabilirliğinin ortaya konması da ancak bütüncül bir kapsamda hazırlanan, toplumsal, fiziksel, fonksiyonel ve estetik çözümleri içeren bir koruma çalışması ile gerçekleşebilir. Tez kapsamında incelenen Güzelyurt İç Anadolu Bölgesinde Aksaray iline bağlı bir ilçedir. Mimari ve coğrafi özellikleriyle tarih boyunca Kapadokya olarak tanımlanan, özelleşmiş bir bölgede bulunan Güzelyurt, geleneksel mimarisiyle günümüzde, Kapadokya'nın en korunmuş mimari doku bütünlüğüne sahip bir yerleşimdir. Tarihte köklü bir yerleşime ve öneme sahip Güzelyurt bu özelliğini, sahip olduğu geleneksel mimarisindeki kültürel izler de saklamaktadır. Tarih dönemlerine ait kültürel çeşitliliği barındıran Güzelyurt geleneksel konut dokusu, yerleşimdeki sosyokültürel dönüşümün ardından korunma sorunsalıyla karşı karşıya kalmıştır. Bu korumanın değişen sosyal yapı içerisinde gerçekleşebilmesi ve geleneksel konut dokusunun ait olduğu kültürel bağlamda ele alınarak tanımlanması, incelenmesi ve sınıflandırılması bu çalışma kapsamında gerçekleştirilmiştir. Araştırma kapsamında inceleme, görüşme ve belgeleme çalışmaları yapılmıştır. Tez yedi bölümden oluşmaktadır. 1. Bölümde problemin tanımı yapılmış, amaç, kapsam ve yöntem sunulmuştur. 2. Bölümde tezin kuramsal çerçevesi oluşturulmuştur. 3. Bölümde önerilen metodolojinin uygulanacağı yer olarak seçilen Güzelyurt'un bölge mimarisi içindeki yeri ile fiziki, tarihi ve genel yerleşim özellikleri incelenmiştir. 4. Bölümde, sosyal yapıyla ilgili olarak yapılan anket çalışmalarının sonuçları ile yerinde yapılan gözlemler ve literatür taraması sonucu elde edilen bilgiler, tablo ve grafiklerle sunulmuştur. 5. Bölümde geleneksel evlerin mimari özellikleriyle ilgili bilgi verilmiştir. Bu bilgiler hazırlanacak bir koruma ve geliştirme projesine veri oluşturabilmek için detaylı bir biçimde hazırlanmıştır. 6. Bölümde evlerin sosyal ve fiziki özelliklerinde görülen değişiklikler, bugünkü koşullar içinde değerlendirilmiştir. 7. Bölümde Güzelyurt geleneksel konut birimiyle ilgili yapılan değerlendirme sonuçları tartışılmış, restorasyon ve koruma teorilerine göre alanın korunması için geleceğe yönelik öneriler getirilmiştir.
Kamu yapılarının yeniden değerlendirilmesinde yarışmaların önemi: Ankara (1923-1938)-Berlin örneği

Yıllar süren savaşların ve kurtuluş mücadelesinin ardından kurulan Genç Cumhuriyet, savaş esnasında yıkılmış, harap olmuş Anadolu şehirlerinde yoğun bir imar hareketi başlatmıştı. Tüm Anadolu şehirleri arasında kuşkusuz Ankara'nın farklı bir önemi vardı. Ankara'nın, bir kasabadan bir başkente dönüşüm çabasından çok daha öte, devrimlerle hedeflenen 'Muasır medeniyetler seviyesine ulaşma'nın model kenti inşa edilmesi amaçlanıyordu. Bu açıdan hem fiziki, hem de kültürel bir inşa çabasının amacı Ankara'yı, Anadolu'nun diğer kentleri için örnek teşkil edecek bir kent olarak kurabilmekti. Ankara, tarihi çok eskilere uzanmasına rağmen belki de tarih boyunca ilk defa bir devletin başkenti olma yükünü üstlenmişti. Cumhuriyet'in ilk yıllarında sade bir Anadolu kasabası olan Ankara; Cumhuriyet'le birlikte büyümeye ve modern bir kent olmaya başladı. Cumhuriyet'in ilk yıllarında inşa edilen, bir dönemin mimari karakterinin, hissayatının, fikirlerinin izlerini taşıyan yapılar, zamanla Ankara'ya özgü bir mimarlığın parçası olarak akıllarda yer edindiler. Son yıllarda bir devlet politikası olarak yürütülen 'kentsel dönüşüm hareketleri' ve kamu binalarının yeniden inşası çalışmaları, bu döneme ait kamu yapılarının 'eskidiği' veya 'artık ihtiyaca cevap veremediği'... vb. gerekçesiyle yıkılması, yenilenmesi bu dönem yapılarının geleceği konusunda şüpheleri de beraberinde getirmektedir. Bu süreçle birlikte sadece bir dönemin izlerini taşıyan mimari değerler değil, bir dönemin yaşam tarzı, anlayışı, fikirleri de kaybolmaya başlamıştır. Bu çalışmada, Ankara örneği üzerinden, 1923- 1938 yılları arası Erken Cumhuriyet Dönemi'ne ait yapıların yarışmalar yoluyla yeni tartışmalar açacağı ele alınmıştır. Ankara'daki dönem yapılarının yarışmalarla ele alınması açısından incelenmesi gereken bir örnek oluşturacağı düşünülerek, Berlin'deki yarışmalar süreci irdelenmiştir. İkinci Dünya Savaşı esnasında büyük yıkıma maruz kalan ve adeta bir harabe şehre dönüşen Berlin de, elde kalan yapıları ve yapı izlerini yarışmalar yoluyla yeniden işlevlendirerek inşa etme yolu seçilmiştir. Berlin, günümüzde anılarını üzerinde taşıyan dev bir açık hava müzesini andırmaktadır. Berlin için yapılan işlevlendirme yarışmalarının, Ankara'daki Erken Cumhuriyet Dönemi yapıları için bir model teşkil edebileceği bu tez çalışmasında ele alınmıştır. Bu kapsamda her iki kentin geçmişşi, mimari kültürü analiz edilmiştir. Ülkemizde çok nadir organize edilen bu koruma-yeniden işlevlendirme tipi yarışmaların içerikleri ve ele alınış biçimleri, Almanya'daki türdeşleri ile birlikte ele alınıp değerlendirilmeye çalışılmıştır. Bu tip yarışmaların çoğalmasıyla, ülkemiz mimarlığı adına birçok tartışmanın kapısını aralayacağı düşünülmektedir.
Samatya Kapıağası Yakup Ağa Hamamı restorasyon projesi (2 cilt)

İstanbul'da, tarihi eserlerin yoğun olduğu Samatya semtindeki Sulumanastır ' da yer alan 'Kapıağası Yakup Ağa' Hamamı bir çifte hamamdır. Kadınlar ve Erkekler bölümlerinin paralel ve simetrik olarak ortak bir duvar boyunca düzenlendiği bu hamamın ardında yine ortak bir külhan ve odun deposu yer almaktadır. XVI. yüzyılın ilk yarısında Kapıağası Yakup Ağa tarafından Mimarbaşı Koca Sinan'a yaptırılan bu hamam özgün işlevini ve biçimini kaybetmiş ve son halini XX. yüzyıl başlarında almıştır. Hamam konusu, Tez'in birinci bölümünde vurgulanan çalışma amacının ışığında, toplam yedi ana başlık altında ele alınmıştır. Bunlardan ikincisi 'Türk Hamamı'nın tanımı ve tarihçesi hakkındaki genel bilgileri içermektedir. Ayrıca gelenekselleşen Türk Hamam mimarisinin bölümleri, işlevleri ve günümüze ulaşan örneklere dayanılarak yapılan gruplama çalışmaları da bu bölüm içerisinde belirlenerek, -eklerde incelenmiştir. Üçüncü bölüm yapının araştırılmasında kullanılan yöntemleri dördüncü bölüm ise hamamın günümüze ulaşan halinin tanımlanmasını içermektedir. Çevre ölçeğindeki tanımlamada hamamın çevre yapılarla ilişkisi ve ulaşımı anlatılmaktadır. Yapı ölçeğindeki tanımlama ise, yapının günümüze ulaşan özgün bölümlerinin strüktür ve malzeme açısından incelenmesini ve yapıya eklenen bölümlerin niteliklerini içermektedir. Beşinci bölümde, günümüze ulaşan Sinan Hamamları incelenerek, karşılaştırmalı bir çalışmayla restitüsyona hazırlık oluşturulmaktadır. Altıncı bölüm daha önceki bölüme dayanarak hamamın restitüsyonu konusundaki düşünceleri içermektedir. Yedinci ve son bölümde ise hamamın yapıya ve yöreye uygun bir işlevle, turistik amaçlı bir sosyal merkez olarak kullanımı için restorasyon önerisi geliştirilmekte, bu işleve uygun kullanım için gerekli müdahaleler önerilmektedir. -XV-
Küreselleşme sürecinde marka kent kavramının uluslararası ve ulusal örnekleri üzerinden incelenmesi

Bu tez çalışması; küreselleşme kavramı, küreselleşmenin kentler üzerindeki etkileri, bu doğrultuda kentlerin markalaşma süreci ve uluslararası ve ulusal marka kent örneklerini inceleme amacı taşımaktadır. Küreselleşme sürecinin ortaya çıkması ile dünya üzerinde önemli ekonomik, kültürel, siyasi, ekolojik ve örgütsel değişimler ve gelişmeler yaşanmıştır. Günümüzde, küreselleşme süreci ile yaşanan değişimlerle oluşan kentsel sorunlara çözüm arayışları büyük bir öneme sahip olmuştur. Bu çözüm arayışları yeni kentleşme akımları, yarışmacı kentler, marka kentler ve kentsel dönüşüm gibi yaklaşımları doğurmuştur. Çalışmanın birinci bölümünde; küreselleşmenin tanımı ve gelişim aşamaları irdelenerek, küreselleşmenin göstergeleri ve bu göstergelerin kentlere olan etkileri incelenecektir. Birinci bölümün son kısmında ise küreselleşmenin kentler üzerindeki etkileri, kentlerde küreselleşme ile yaşanan değişimler ve dönüşümler ele alınacaktır. İkinci bölümde; marka kent kavramı ve gelişim süreci incelenerek, markalaşma sürecindeki değişim ve yenilenme hareketleri olumlu ve olumsuz yanları ile irdelenecektir. Öneri marka kent kriterleri alt başlıklar halinde anlatılacak ve kentler üzerinden inceleme yapılacaktır. İkinci bölümün son kısmında ise marka kent kavramının kentler üzerindeki etkileri, marka kent kavramı ile kentlerde yaşanan değişimler ve farklılıklar değerlendirilecektir. Üçüncü bölümde; uluslararası marka kent örnekleri ve ulusal marka kent örneklerinin değerlendirilmesine ayrılmıştır. Kentlerin küreselleşme ve marka kent olma sürecindeki tarihsel gelişimleri incelenerek, ikinci bölümde belirlenen marka kent kriterleri üzerinden bir değerlendirme yapılacaktır. Sonuç bölümünde ise; marka kent kavramı ve kriterleri değerlendirilip, örnek seçilen kentler üzerinden genel bir değerlendirme yapılıp, öneriler belirtilecektir.
Yıldız Şale Kasr-ı Hümayunu üst kat oda ve salonlarındaki mobilyalar

Bu tez çalışmasında 'Yıldız Şale Kasr-ı Hümayunu Üst Kat Oda ve Salonları'nda yer alan mobilyalar beş ana başlık altında toplanarak incelenmeye çalışılmıştır. Birinci bölümde genel olarak tez çalışmasının amacı, kapsamı ve yöntemine ilişkin bilgiler verilmiştir. İkinci bölümde Avrupa etkisindeki geç devir Osmanlı mobilya örneklerini barındırdığı gözlemlenen Şale Kasr-ı Hümayunu mobilyalarının üsluplarının gelişimine değinilmiştir. Üçüncü bölümde söz konusu mobilyaları barındıran Şale Kasr-ı Hümayunu'nun kısaca tarihçesi anlatılmış ve tanıtımı yapılmıştır. Tezin dördüncü esas bölümünde, yapının farklı tarihlerde inşa edilişi göz önünde bulundurularak, ilk yapılan kısımdan (1879), son eklenen kısma (1898) doğru Şale Kasr-ı Hümayunu'nu üst katoda ve salonlarında yer alan mobilyalar ayrı ayrı tespit edilmiştir. Tespiti yapılan tüm bu mobilyalara ait fotoğraflar, envanter bilgileri ve özellikler her bir oda ve salon için hazırlanan tablolara yerleştirilerek kataloglar oluşturulmuştur. Beşinci bölümde ise, söz konusu kataloglar üzerinden yapılan tespitlerden yararlanılarak Yıldız Şale Kasr-ı Hümayunu mobilyaları işlevleri ve üslupları bakımından değerlendirilmiş, oda ve salonlardaki özgün yerlerini koruyup korumadıkları belirlenmeye çalışılarak sonuçlar ortaya konmuştur.
Hacimlerin pasif ısıtma sistemleri olarak değerlendirilmesinde kullanılabilecek bir yaklaşım

Bu çalışmada, hacimlerin pasif ısıtma sistemleri olarak değerlendirilmesinde kullanılabilecek bir yaklaşım geliştirilmiştir. Geliştirilen yaklaşımın amacı, hacimlerde iç hava sıcaklığının yıllık değişimine bağlı olarak yıllık ısıtma sürelerinin belirlenerek, hacimlerin pasif ısıtma açısından gösterdikleri performansın değerlendirilmesi ve enerji tasarrufu ve ısıtma ekonomisi açısından ısıtma süresini minimize eden pasif ısıtma sisteminin seçimine ve dizaynına da olanak sağlanmasıdır. Geliştirilen yaklaşımda; yıllık ısıtma sürelerinin saptanabilmesi için dış iklim koşullarına ait veriler ve pasif sistem öğelerine ait hesap değerlerinden yararlanılarak, hacimde herhangi bir ek. yapma enerji sistemi olmadığı koşullarda iç hava sıcaklıklarının saatlik değişimleri hesaplanmaktadır. Bu hesaplamaların yapılabilmesi için zamana bağlı ve tek boyutlu ısı geçişi denklemlerinin çözümünde sonlu farklar yöntemi kullanılmıştır. Geliştirilen yaklaşım dış iklim koşulları ve pasif sistem öğelerinin değerlerine bağlı olarak mevcut bir hacim veya oluşturulan hacim alternatiflerinin pasif ısıtma sistemleri olarak değerlendirilmesine ilişkin yapılabilecek tüm uygulamalarda kullanılabilir niteliktedir. Bu çalışma kapsamında istanbul yöresi için yapılan örnek uygulama çalışması da bu sonucu vurgulamaktadır. - v
Endüstri devrimi sonrasında teknoloji mimarlık etkileşimi

Mimaride kullanılan teknik tarih boyunca mimarinin en önemli öğelerinden biri olmuştur. Özellikle 18. yüzyılda başlayan endüstrileşme süreci ve bu yüzyıl sonlarındaki sanayii devriminden sonra, yeni mimari elemanların kullanılması ve bunlar için geliştirilen teknikler mimarlık alnında köklü değişikliklere neden oldu. Bu dönemlerdeki Aydınlanma felsefesinin de etkisiyle manevi kimliğinden sıyrılan dünyada yeni bir dünya kuruldu Geleneksel mimarlık kavramları tekrar gözden geçirilmeye başlandı Yeni mimarlık teorilerinin oluşumu ve yeni yapım teknolojileri ile mimarlık dünyası daha önce yaşanmamış bir değişime sahne oldu. 18. yüzyıldaki rasyonel düşünceler, bilim ve teknolojinin ön plana çıkmasına neden oldu Bu gelişmeler mimarlık alanında, teknolojinin gerek düşüncede gerek uygulamada vurgulanması ile sonuçlandı Amacım teknolojinin mimari anlam üzerindeki yaratıcı etkilerini ortaya çıkarmaktır. Özellikle yoğun teknolojik değişimlerin yaşandığı 19. yüzyıl sonu ve 20. yüzyıl ortamında bu etkinin nasıl geliştiğini araştırmaktır. Bunu yaparken teknoloji ve mimarinin etkileşiminden doğan ilgi çekici durumları göz önüne sermektir. Teknoloji ile mimarlık arasındaki ilişki karmaşık bir ilişkidir. Birbirleriyle etkileşim içinde olan birçok bileşenden oluşmaktadırlar. Bu ilişkiyi oluşturan ve mimarlıkta önemli yeri olan bazı kavramlar ele alınacaktır. Bu kavramların incelenmesi, bugünün mimarlığı ile teknoloji arasındaki ilişkiyi anlamak için temel meydana getirecektir. Yüzyıl içindeki teknoloji ve mimarlığın değişimleri incelenerek ikisi arasındaki ilişkinin özellikleri hakkında bir fikir edinilmiş olunacaktır. I