turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kamu özel ortaklıklarında sözleşme yönetimi: Türkiye ve diğer bazı ülkelerdeki yasal çerçevenin karşılaştırmalı incelenmesi

Gelişmekte olan ülkelerde, kamu özel ortaklıkları hükümetler için alternatif bir finansman yöntemi olarak sunulmaktadır. Kamu özel ortaklığı projeleri yüksek risk içeren, karmaşık yapılı projelerdir ve dolayısıyla sözleşme yönetimi, bu tür projelerin başarılı olması için önemli bir unsurdur. Önceki çalışmalar incelendiğinde, kamu özel ortaklıklarının sözleşme temelli olmasına rağmen daha çok finansman modeli olarak görüldüğü ve konunun bu bağlamda incelendiği ve irdelendiği görülmüştür. Bu nedenle, bu çalışma kapsamında, kamu özel ortaklıklarında sözleşme yönetimi incelenmiş ve literatür taraması yapılarak, kamu özel ortaklıklarında sözleşme yönetimi yapısı ortaya konmuştur. Kamu özel ortaklıklarında sözleşme yönetimini, yönetişim ve sözleşme yönetim ekibinin kurulması, sözleşme yönetiminin planlanması, kurulması ve yürütülmesi, sözleşme değişikliklerinin yönetilmesi, performansın yönetimi, risk yönetimi, izlenmesi ve değerlendirmesi, iletişim yönetimi ve sözleşme bitişi ve varlık devri olarak ele almak mümkündür. Çalışmada, daha sonra, gelişmekte olan ülkeler olan Brezilya, Kenya, Kosova, Filipinler ve Türkiye'de yürürlükte olan yasa ve yönetmelikler, sözleşme yönetimi açısından karşılaştırmalı olarak incelenmiş ve değerlendirilmiştir. Çalışma sonucunda, bu ülkelerde, yönetişim ve sözleşme yönetim ekibinin kurulması, sözleşme yönetiminin planlanması, kurulması ve yürütülmesi, sözleşme değişikliklerinin yönetilmesi, performansın yönetilmesi ve sözleşme bitişi ile varlık devri için düzenlemeler olduğu fakat sözleşme yönetiminin önemli kriterlerinden olan risk yönetimi, izlenmesi ve değerlendirmesi ve iletişim yönetimi konusunda yasal çerçevede eksiklikler olduğu görülmüştür.
Reading architectural space through a staged event

Bu çalışma, görsel ilişkilerin somutlaştığı bir kurgusu olduğu düşüncesiyle, sahne mekanının mimari değerlerinin incelenmesine yönelik bir araştırmadır. Sahne mekanı, mimarlık söylemlerinin görsel kültür alanındaki değişimlerden etkilendiğinin en açık örneklemelerinden biri olduğu iddiasıyla ele alınmaktadır. Çalışmanın dayandığı temel düşünce, mimari mekan kavramının, bilim ve teknoloji alanlarındaki gelişmelerin yanı sıra, zamanın sosyal, politik ve ekonomik koşullarıyla biçimlenen görsellik alanındaki değişimlerden etkilenmekte olduğu görüşüdür. Görme teorileri alanındaki, Jonathan Crary tarafından tanımlanmış olan üç temel değişim kabul edilmiş olmakla birlikte, çalışmanın odağını, geleneksel mekan kavrayışının değişime uğradığı yirminci yüzyıl gelişmelerinin okunması ve değerlendirilmesi oluşturmaktadır. Mimari mekan kavramı üzerine yeniden düşünmek için bir çıkış noktası oluşturmak amacıyla, bu değişimler sahne mekanı üzerinden okunmuştur. Sahne mekanı, mimari mekan üretimine ait bilgileri barındırmaktadır. Bu çalışma, sahne mekanı ve mimarlık üretimleri arasındaki bu ilişkiyi ortaya çıkarma ve mimarlık alanındaki değişimlerin denenebileceği bir alan keşfetme çabasıdır. Sahne mekanının kısa sürede üretilebilir ve esnek yapısı, onu mimari mekan kavrayışındaki olası değişiklikler için bir deney aracı olarak inceleyebilmemizi sağlamaktadır.
Structural and ideological transformation of public space: The case of Tabriz

Yirminci yüzyılın başlarında Tebriz'deki kamusal mekanın dönüşümü bu araştırmanın asıl sorunsalıdır. Bu bağlamda, geçmişşteki kentsel doku ele alınmakta ve Pehlevi döneminde yapılı çevrede ve kamusal mekanda devletin etkisi derinlemesine incelenmektedir. İran'ın moderniteyi gecikmeli olarak benimsemesi kendine özgü bir durum teşkil eder. Bu örnek başka ülkelere kıyasla incelemek çok zordur; çünkü tarihi boyunca bölgedeki pek çok ülkenin aksine İran sömürge durumunda olmamıştır. Bu bağlamda, Tebriz'i okumanın da kendine özgü zorlukları bulunmaktadır. Tarihi boyunca Tebriz, İran'ın moderniteye açılan kapısı olup bu süreçteki pek çok ilk deneyimler bu şehirde gerçekleştirilmiştir. Diğer yandan devlet ve iktidar gücünün başka politik gruplara aktarılması ile şehrin değişen rolü, sosyo-politik konumunun da değişmesine yol açmıştır. Bu noktada kent dokusunun yıkımı ve dönüşümü ön plana çıkmaktadır. Bu çalışma, kamusal mekanın dönüşümünü kapsamlı olarak anlamayı ve değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Bu değerlendirmeler süreçteki yapısall ve ideolojik nedenler üzerinden yapılmıştır. Buna ek olarak, güç, devlet ve kamusal mekanın birbiriyle olan ilişkisine dair bir çerçeve çizilip konular bir örnek üzerinden tartışılmıştır. Bu süreçte devlet gücünü ve aygıtlarını devreye sokarak mekanının dönüşümünü sağlamış olup bu dönüşümler tezin ilerleyen kısımlarında ele alınıp irdelenmiştir. Burada asıl önem taşıyan konu, devletin aygıtlarına değinerek, dönüşüm sürecinde mekanın toplum üzerinde nasıl bir kontrol mekanizması haline gelebildiğini incelemektir. Kentsel doku ve yapılı çevre sadece fiziksel elemanların irdelenmesiyle değil, sosyo-politik kuramları aracılığıyla da analiz edilmektedir.
Pasif enerji tüketimi açısından Tekirdağ geleneksel konut mimarisinin incelenmesi

Sanayileşme süreci ve artan dünya nüfusu doğal kaynakların tüketimini arttırmış, küresel ısınma ve çevre kirliliği gibi sorunlara neden olmuştur. Enerjinin büyük bir kısmı yapıların ısıtma, soğutma ve havalandırmasında kullanılmaktadır. Bu amaçla da doğal kaynakların kullanımını azaltmak ve enerji verimliliğini arttırmak amacıyla çeşitli yöntemler geliştirilmiş, sürdürülebilirlik kavramı önem kazanmıştır. Geleneksel yapılar, iklimsel ve coğrafi özelliklerle uyum göstererek ve konfor şartlarını sağlayacak şekilde inşa edilmiştir. Bu yapılarda iklimsel verilere uygun planlama, konum, yapım sistemi, malzeme ve cephe özellikleriyle gerekli konfor şartlarının sağlandığı bilinmektedir. Bu çalışmada Tekirdağ İl'i Ertuğrul Mahallesi'nde bulunan örnek olarak seçilen geleneksel konutların, fiziksel dış ortam koşulları ve yapı özelliklerine göre analizi yapılarak ve enerji verimliliği incelenmektedir.
Lif donatıların yüksek dayanımlı betonlarda yarma dayanımı-basınç dayanımı ilişkisine etkisi

Yüksek dayanımlı beton, üstün özeliklerine rağmen gevrekliği ile göze çarpan bir yapı malzemesidir. Lif donatılar ise betonun gevreklik problemine çözüm ve diğermekanik özeliklerin iyileştirilmesi için önerilen en popüler çözümlerdendir. Bu çalışmada, çelik, polipropilen, naylon ve PVA liflerin ve çelik tellerin depolipropilen, naylon ve PVA ile birlikte farklı hacim oranlarında kullanılmasıyla üretilen lif donatılı betonlar için yarma dayanımı ile basınç dayanımı arasındaki ilişkiler araştırılmış ve söz konusu ilişkiler yalın beton matrisi ile mukayese edilmiştir. Beton karışım hesaplarının yapılmasında, malzeme deneylerinde ve ölçüm yöntemlerinde Amerikan şartnameleri ve Amerikan ölçü birimi sistemleri kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlar ise hem Amerikan hem de metrik sistemdekikarşılıkları ile verilmiştir. Yapılan deneysel çalışmalar neticesinde, lif donatılı betonların yarmada çekmedayanımının basınç dayanımına oranı, lif türünden bağımsız olarak yalın matrisinyarma dayanımının basınç dayanımına oranından daha yüksek bir değerde tayin edilmiştir. Elde edilen basınç ve yarmada çekme dayanımları esas alınarak, regresyon analizleri yapılmış, basınç dayanımı ile yarmada çekme dayanımı arasındaki ilişkiyi ifade edenbağıntılar türetilmiştir.
18. yüzyılda Avrupa'da geleneksel kagir yapım tekniğinin demir kullanımı ile desteklenmesi ve tarihi kagir yapıların demir kullanılarak konsolidasyonunun incelenmesi

18. yüzyılda kagir yapıların demir ile güçlendirilerek inşaa edilmesi ve yapım aşamasından sonra oluşan hasarların demir ile konsolide edilmesi sürecinin araştırılması amacıyla; belirtilen aralıktaki geleneksel teknik uygulamaları, işgücünün örgütlenmesi ve eğitimi incelenmiştir. Bunların yanı sıra, demirin elde edilmesinde zaman içinde değişen ve gelişen yöntemler ile, bilimsel alandaki gelişmeler doğrultusunda yeni malzemelerin ortaya çıkması da mercek altına alınmıştır. Demirin kagir yapım tekniğindeki yerini anlamak amacıyla iki yapı incelenmiştir. Roma'daki San Pietro Kilisesi 18. Yüzyılda demir kullanılarak yapılan konsolidasyon yönünden ele alınmış, Paris'teki Sainte Genevieve Kilisesi ise yapımı esnasında kullanılan demir ile güçlendirilmiş taş tekniği açısından incelenmiştir. Bu incelemeler için öncelikle yapıların inşaasına dair kısa bir tarihçe verilmiştir. Ardından yapıda gözlenen sorunların ortaya konmasının eşliğinde dönemin demir kullanım tekniğinin kagir yapıyı güçlendirici yönü üzerinde durulmuştur. Sonuç olarak San Pietro'nun kubbesinde uygulanan demir konsolidasyon yöntemleri ortaya konmuş, Sainte Genevieve'de ise uygulanmış olan demir takviyeli lento sistemi ve bunların çalışma yöntemi açıklanmıştır.
Annexes and extensions in historical buildings: An ideological perspective

öz Ek binaların tasarımı beraberinde kendine has bir takım zorluklar getirmektedir, özellikle, tarihi binalara yapılan eklerde, ideoloji ek binanın tasarımının biçimlenmesinde önemli bir etken olabilmektedir. İdeolojinin kimlik kavramıyla olan yakın ilişkisi de onu tarihi binalara yapılan eklerin tasarımında etken kılmaktadır. Bununla birlikte, bu konudaki çalışmalar genellikle işlevsel gereklilikler ve estetik kaygılar üzerine yoğunlaşmaktadır. Tarihi binalara yapılan ekler, çoğunlukla koruma kapsamında ve tarihi çevreyle uyumu çerçevesinde değerlendirilmektedirler. Bu çalışma, tarihi binalara yapılan eklerin tasarımını, koruma ilkeleri ve bağlamsalcılık tartışmalarından uzak, farklı bir bakış açısıyla analiz etmeye çalışmaktadır. Bu tezin amacı, ideolojik ve sosyal değişimlerin fiziksel çevredeki yansımalarını analiz etmek ve bu bağlamda tarihi yapılara yapılan ekleri incelemektir. Tez kapsamında, tarihi binalara yapılan ekler, ideoloji kavramı ön planda tutularak irdelenmektedir. İdeoloji ve mimarlık arasındaki ilişki yerel ve uluslararası örnekler incelenerek anlatılmaktadır. Koruma ve tarihi bina kavramları da ideolojiye bağlı olarak tartışılmaktadır. Tarihi çevrelerde yeni mimari eserler üretmenin temel sebepleri araştırılmaktadır. Sonuç olarak, ek binaların sınıflandırması konumlandırılmaları, tasarım yaklaşımları ve ortak ifadelerine göre yapılmaktadır.
Toplu konut yapılarında su yalıtım ve Marmara bölgesi için çözüm örnekleri

Suyun yapılar üzerindeki etkisi bina ömrü ve güvenliğiyle ilgilidir ve su sızdırmazlığın yaşamsal bir önemi vardır. Suyu yapıdan güvenle uzaklaştırmak ve yeterli su sızdırmazlık sağlamak için, suyla direkt temas halindeki yapı elemanlarını suyun temelden çatıya kadar engelleyecek şekilde tasarlanması ve su yalıtım malzemesinin, suyu yapıdan uzaklaştırabilecek özellikte seçilmesi gerekmektedir. Yağmur suyunu vb. suları güvenle uzaklaştırmak amacı ile sızdırmaz örtüler ve malzemeler kullanılmaktadır. Bu çalışmada, toplu konutlara giren suyun engellenmesi bina ömrünün kısalmaması için alınacak önlemleri daha tasarım aşamasındayken yapıya alınabilecek su için önleyici tedbirleri, su ile ilgili sorunları, su yalıtımında kullanılan malzeme önerilerini, su yalıtımı ile ilgili standartlar incelenmiş ve su yalıtımındaki doğru uygulama örneklerle desteklenmiştir.
Enerji etkin binaların arkitektonik analizi

Bu çalışmanın amacı, tektonik kuramcıların yaklaşımlarının güncelliğini tartışmak ve farklı yaklaşımlar doğrultusunda güncel mimarlık ürünlerinin arkitektonik okumasına bir bakış açısı getirmektir. Bu tezin kapsamı her dönem geçerliliği olabilecek ve her türlü tasarım girdisine sahip yapıları değerlendirebilecek bir okuma biçimi önermek ve arkitektonik analizleri yapmaktır. Bu amaçla Kavramsal çerçevede literatür araştırması yapılmış, tektonik kavramı ve kuramcıların yaklaşımları incelenmiştir. Buradan elde edilen bulgular ile okuma biçimi önerilmiştir. Önerilen okuma biçiminde arkitektonik okuma binaların form ve yüzeyi üzerinden yapılarak sınırlandırılmıştır. Bina formuna ve yüzeyine yansıyan arkitektonik unsurlar teknolojik, skenografik ve tektonik unsurlar olarak sınıflandırılarak ayrı ayrı incelenmiştir. Binaların görsel ifadesinin 'tektonik' ve 'atektonik' olarak sınıflandırılması yapılmıştır. Binaların yapım tekniğinden çıkan iki temel okuma olan iskelet tektoniği ve yer stereotomiğinden hangisine karşılık geldiği sorgulanmıştır. Ayrıca önerilen okuma biçiminde doğa ile yapı arasındaki ilişkiye dikkat çekilmiş ve binanın yer'e aitliği sorgulanmıştır. Çalışma alanı olarak güncel mimarlık öğelerinden enerji etkin binalar seçilmiş, önerilen okuma biçimi üzerinden, enerji etkin binalarda teknolojik, skenografik ve tektonik unsurların neler olabileceğinin tespiti yapılmıştır. Farklı arkitektonik unsurlar içeren örnek enerji etkin yüksek binaların, önerilen yöntem ile analizi yapılmıştır. Sonuç olarak, yapılan arkitektonik okumalarla, binaların hangi tip yapı yapma durumuna ait olduğu ve tektonik kuramcıların yaklaşımlarının güncel yapılarda geçerliliği değerlendirilmiştir.
Enerji etkin tasarımda, ekolojik ve sürdürülebilir malzeme seçimi üzerine bir çalışma

20. yy sonlarından itibaren yaşamın her alanında önem kazanmaya başlayan 'sürdürülebilirlik' kavramının kapsadığı çevre, ekonomik ve sosyal alanlar mimarinin de önemle yaklaştığı konulardandır. Bu doğrultuda gelişen sürdürülebilir ve enerji duyarlı yapıların, hem yapım sistemleri hem tasarım kriterleri hem de malzeme seçimi konuları üzerinde çalışmalar yapılmaktadır. Çevre duyarlı yapıların temel bileşenlerinden biri olan yapı malzemeleri, üretim sürecinden başlayarak şantiye, kullanım ve kullanım sonrası süreçte hem çevre ile olan ilişkisi hem enerji tasarrufundaki rolü hem de yapının çevresiyle kurduğu fiziksel ilişkisi ile sürdürülebilirliğin gelişimine katkı sağlamaktadır. Bu bilgiler ışığında bu çalışma kapsamında, sürdürülebilir ve enerji etkin yapılarda malzeme seçimi ulusal ve uluslararası literatürden seçilen yapı örnekleri üzerinden incelenmiştir.
Mudanya Zeytinbağı'nın güncel koruma sorunlarının irdelenerek koruma önerilerinin belirlenmesi

16. yüzyıla kadar ticari faaliyetlerin yoğun olarak yapıldığı zengin bir Rum beldesi olan Zeytinbağı, Türklerin alana yerleştirilmesi ile 1923 yılında yapılan zorunlu nüfus değişimine kadar olan süreçte ticaret merkezi olmasının yanında çok kimlikli ve kalabalık bir yerleşim oluşu ile belleklerde yer etmiştir. Varlıklı, kozmopolit ve kalabalık bir yerleşim olma özelliğini günümüze taşıyan Zeytinbağı'nın, geleneksel yapı stoğu ve doğal güzellikleri ile korunması gerekmektedir. Alanda on bir adet anıtsal yapı, bulunduğu bölgede endüstri mirasının önemli bir örneği olan Zeytinyağı Fabrikası, zeytin imalathaneleri ve yerleşime özgü özellikleri ile çok sayıda sivil mimarlık örneği bulunmaktadır. Geleneksel dokunun büyük ölçüde okunabilir olması yerleşimin özgün dokusunu tariflemesi bakımından önemli olsa da, yerleşimde hızla ilerleyen yapılaşma faaliyetleri, nitelikli yapılara yapılan yanlış müdahaleler ya da nitelikli yapıların kullanılmamasından kaynaklanan olumsuzluklardan ötürü geleneksel dokuyu oluşturan yapılar yok olma tehlikesi içerisindedirler. Bu nedenle alanın güncel durumunu belgelemek üzere yerleşimin bütününü kapsayan analiz çalışmaları yapılmış ve geleneksel yapıların tamamına ilişkin envanter fişleri düzenlenmiştir. Bu çalışmada alanda var olan güncel sorunlar tespit edilmiş, yerleşimin değerleri ve potansiyelleri doğrultusunda bu sorunları çözmeye yönelik bir takım tariflemeler ve öneriler sunularak geleneksel dokunun sağlıklılaştırılması hedeflenmiştir. Bu öneriler kapsamında alanın canlandırılması için yerleşimin en temel potansiyeli olan zeytincilik faaliyetinin iyileştirilmesi ele alınmış, ikincil olarak ise son yıllarda artan turizm faaliyetlerinin sağlıklılaştırılmasına yönelik, alana gelen ziyaretçinin Zeytinbağı'nın geleneksel dokusunu oluşturan nitelikli yapılarla ilişki kurmalarına olanak sağlayacak gezi rotaları belirlenmiştir. Bu rotaları destekleyen yeniden işlevlendirme önerileri ile alanda bulunan terk edilmiş yapıların kullanıma açılarak güncel hayata katılmaları, sadece fotograflanan ve önünden geçip gidilen birer yapı olmaktan kurtularak deneyimlenecek mekanlar haline gelmeleri amaçlanmıştır.
Mehmet Ağa Külliyesi restorasyon projesi

Tez konusu olan Mehmet Ağa Külliyesi 1580- 1582 tarihleri arasında, Darüssaade Ağası Hacı Mehmet Ağa tarafından Mimar Sinan yakınında, Divanyolu çevresinde yoğunluk gösteren küçük külliyelerden biridir. Külliyenin öğeleri medrese ve buna bitişik sebil ve sıbyan metkebidir. Dörtgen plan tipindeki medrese, dar arsa üzerinde, parsel koşullarına göre biçimlenmiştir. Bu yüzden de simetrik bir düzen yoktur. Dershane yamuk olan avlunun kısa kenarında, ancak simetri ekseninden kaymış durumdadır. Yandaki parsellerin ve yolun biçimlendirdiği arsadaki kırıklıklar hücrelerin yerleşimini etkilemiştir. Uzun kenarında dört kısa kenarında iki açıklıklı revakların çevrelediği küçük bir avlusu vardır. Binada gelenksel yapım teknikleri ve malzemeler kullanılmıştır. Taşıyıcı ögeler kalınlığı 85-95 cm arasında değişen yapı beden duvarları, revaklarda altı 30, üstü 25 cm çapında mermer sütunlar ve açıklıkları değişen üstten teğetli kemerlerdir. Örtü dershane ve hücrelerde kubbe, revaklarda tek eğimli ahşap çatı, giriş koridoru üstünde ise aynalı tonozdur. Cephede üç sıra tuğla, bir sıra taş almaşık örgü kullanılmıştır. Sınırlı olanaklarla yapılmış mütevazi bir Sinan yapısı olan Mehmet Ağa Külliyesi, külliyeyi oluşturan yapıların camiden kopup medrese etrafında bir program oluşturmaya başlağı akıma öncülük etmiştir. Bu akımı sürdüren diğer örnekler, yine Sinan'ın son uygulamalarından Şemsi Paşa Külliyesi ve Divanyolu üzerinde Davut Ağa'nın 1594 yılında yaptığı Koca Sinan Paşa Külliyesidir. 17. yüzyıl başından örnekler olarak Hasan Paşa ve Gazanfer Ağa Medreseleri sayılabilir. Kuyucu Murat Paşa ve Ekmekcioğul Külliyeleri ise daha gelişmiş örneklerdir. 17. yüzyılın ikinci çeyreğinde tek kütle olma düzeninden vazgeçen Bayram Paşa ve Kemankeç Kara Mustafa Paşa Medreseleri bu tür uygulamayı sürdüren yapılar olarak karşımıza çıkar.
18. yüzyıl'da Osmanlı İmparatorluğu'nda Batılılaşma dönemi ve bir 18. yüzyıl örneği: Üsküdar Ayazma Külliyesi

Osmanlı İmparatorluğu'nun 18. Yüzyılda Sultan III. Mustafa dönemine kadar olan Batı'dan etkilenme süreci ve bu etkilerin yansımasının görüldüğü 18. Yüzyıl yapısı olan Ayazma Külliyesi incelenmiştir. İlk olarak; Osmanlı İmparatorluğu'nun Batı'ya açılmasının nedenleri ele alınmıştır ve söz konusu süreç siyasi, ekonomik, askeri ve mimari gibi birçok yönden anlatılmıştır. Bu sürecin anlatılmasında padişahların saltanat dönemlerine göre; III. Ahmet Dönemi ve Lale Devri, I. Mahmut Dönemi, III. Osman Dönemi ve III. Mustafa Dönemi olarak kronolojik sıra takip edilmiştir. Ayazma Külliyesi'nin bulunduğu mevki'den kaynaklanan özelliklerini ve çevresini analiz etmek amacıyla, Üsküdar İlçesi'nin İstanbul içindeki yeri, topografik özellikleri, tarihsel gelişimi ve fiziksel biçimlenişi anlatılmıştır. Ayazma Külliyesi'ni mümkün olduğunca tanımak ve tanıtmak için; külliyenin yapım tarihi, dönemin padişahı Sultan III. Mustafa, dönemin hassa baş mimarı Mehmet Tahir Ağa, külliyenin konum özellikleri ve külliyenin yapılan incelenmiştir. Külliyenin günümüze gelebilmiş en büyük iki yapısı olan cami ve hünkar köşkü detaylı bir şekilde ele alınmıştır. Hünkar köşkü; plan özellikleri, yapısall özellikleri, cephe özellikleri, bezeme programı başlıklarıyla incelenmiştir. Cami ise; plan özellikleri, yapım sistemi, üst örtü, pencereler ve kapılar, diğer öğeler, yapım tekniği ve malzeme, cephe düzeni ve bezeme programı başlıklarıyla anlatılmıştır. Genel bir değerlendirmeden sonra dönemin diğer külliyeleri ile karşılaştırılması yapılmıştır. Son olarak da; Ayazma Külliyesi'nin koruma projeleri hazırlanmış, külliyenin ve çevresinin koruma sorunları belirtilmiş ve koruma önerileri getirilmiştir. Ayazma Külliyesi'nin bütün yapılan günümüze kadar gelememiştir. Muvakkithane, su yolu ve sübyan mektebi yapılarından hiçbir iz kalmamış iken, vakıf yapılarından bir takım kalıntılar vardır. Avlu giriş kapılan, çeşme, hazire, depo, tuvaletler, hünkar köşkü ve cami günümüzde mevcut iken, Ayazma İlköğretim Okulu, şadırvan ve yangın havuzu sonradan eklenmişlerdir. Ayazma Külliyesi, Osmanlı klasik mimarisi ile Batı etkilerini birleştiren bir üslupta yapılmış olup, barok özellikler göstermektedir. Külliyenin günümüze ulaşabilen yapılarında; yapı elemanlarında bir takım eksiklikler, kirlilik, yanlış kullanım ve uyumsuz ek yapı elemanları gibi bozulmalar görülmektedir. Külliyenin sorunlarının yanında, külliyenin bulunduğu bölge tarihi özelliğini büyük ölçüde kaybetmiştir. Külliyenin çevresine, külliyeye kitle, cephe, malzeme ve yükseklik açısından uyumsuz yapılar inşa edilmiştir.
Tuğla üretiminde termik santral atığı puzolanik uçucu küllerin değerlendirilmesi üzerine bir araştırma

Yapılan çalışmada, Tuğla üretiminde kullanılan ana malzeme olan küm, özelliklerini geliştirmek amacıyla, termik santrallarde yakılan kömürün katı atığı olarak ortaya çıkan uçucu kül, katkı malzemesi olarak kullanılmıştır. Uçucu külün seçilmesindeki amaç; bünyesindeki karbonun yanma sonucu uzaklaşması ile ısı izolasyonu için önemli bir kriter olan porozite miktarını arttırmasıdır. Genel olarak tuğla bünyesinde oluşan mikroporlann avantajı, nemin kapilarite ile taşınım imkanını gözlemlenebilir oranda yavaşlatmasıdır. Aynı zamanda uçucu küllerin içerdikleri karbon, tuğlaların pişirilmesinde enerji tasarrufu sağlamaktadır. Birinci bülümde, dünya tarihinde imalatı yapılan ilk yapı malzemesi olma özelliğine sahip tuğlanın; ilk yıllardan günümüze kadar kısa bir tarihçesi verilmiş, mimari tasarımdaki rolü, strüktür kurucu yapı öğesi ve yüzey elemanı olarak çeşitli örneklerle incelenmiştir. Daha sonra tuğla üretiminde kullanılan kilin yapı ve özellikleri yapı fiziği açısından irdelenmiş, deneysel çalışmada kullanılan üretim yöntemi anlatılmıştır. İkinci bölümde, tuğlanın performansım arttırmak için kullanılan katkılarla yapılan araştırma çalışmaları ve uçucu külün özellikleri ile kullanım alanları incelenmiştir. Üçüncü bölümde, deneysel çalışmada kullanılan kil ve uçucu külün özellikleri incelenerek, yapılan ön deney ve numune üretimleri ele alınmış, alınan ön sonuçlara göre deneysel aşamaya geçilmiştir. Bu aşamada üretilen tuğlaların iç yapı analizleri, fiziksel ve mekanik Özellikleri incelenmiştir. Dördüncü bölümde elde edilen tüm sonuçlar, grafik anlatımıyla değerlendirilmiş, uçucu kül katkı oranlan ve sinterleşme sıcaklıkları (850 C ve 1000 C ) ile irdelenmiştir. Üretilen katkılı tuğlaların özellikleri, TS 705/ 1985 Türk Standardı ve ASTM C216 Amerikan Standardı ile karşılaştınlmıştır. Bu çalışmada sonuç olarak; üretilen uçucu kül katkılı tuğlalarda, ısı yalıtım değerinin artmasını sağlayan porozite oluşumu elde edilmiş ve mekanik dayanımların ele alınan standartlardan yüksek olduğu belirlenmiştir.