turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İstanbul'da çoklu konut gelişiminin semantik ve sentaktik olarak irdelenmesi: 1930-1980 Dönemi

İstanbul'da farklı dönemlerde çoklu konut gelişimini, apartmanlaşmayı etkileyen, değişimini getiren dinamikler gerek imar durumu değişikliklerinden kaynaklanmakta gerekse de konut içi mekanın teknolojik, sosyo-ekonomik, kültürel etkenlerle değişiminin sonucu olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu bağlamda 1954 kat mülkiyeti kanunu gibi imar durumu değişikliklerinden kaynaklanana etkiler, veya televizyon gibi konut içi mekana dahil olan teknolojilerin dolaylı etkileri ile bir takım değişimler olmuştur. 1930- 1980 döneminde tüm bu etkenler ve değişkenler bağlamında şekillenen, farklılaşan 1930- 1954 ve 1954- 1980 evreleri arasında mekan dizimi analizleriyle tez çalışması irdelenmiştir. Bu evrelerde imar, teknoloji ve sosyo-ekonomik yaşamdaki eşik noktalarıyla, süreçlerle ilişkili olarak konut mekanı değişiminin nedenlerini araştırmak ana hedeftir. Mekanın fiziksel olarak ölçülebilen ve ölçülemeyen dinamiklerini, anlamını birlikte ele almak amaçlanmıştır. Tez kapsamında irdelenmeye çalışılan çoklu konut gelişiminin mekan kurgusundaki olası değişimler, konut içi mekanların bazılarının özelleşmesi, önem kazanması ve bütünleşme değeri yüksek / daha entegre, sığ mekanlar haline gelmesi ya da tam tersi olarak mekansal dizim bakımından daha da derinleşmesi, bağlantıların zayıfladığı mekanlar haline gelmesi anlamsal ilişkilerle-mekansal dizim ilişkisinin birlikte irdelenmesi gerekliliğini ortaya koymuştur. İki evre içerisinde yapılan 37 farklı örnekteki birçok analiz sonucu ortaya çıkan eğilimlerden birkaçı yaşam bölgesi mekanları olarak adlandırılan salon, yemek odası, oturma odası gibi alanların ikinci evrede daha entegre, sığ ve tek mekana doğru giden bir değişimi göstermiş olmaları, banyo mekanının yatak odaları bölgesi ile birlikte derinleşmesi, servis alanı bölgelerinin ikinci evrede derinleşirken, mutfak mekanının bu bölgeden kısmen ayrılarak daha entegre hale gelmesi olarak sayılabilir. Tez kapsamında öne çıkan sonuçlarla ele alınan kavramlar, konuttaki sentaktik ve sosyo-kültürel çözülmenin, imara ve teknolojiye bağlı değişimin irdelendiği bir eksende gelişmiş ve bu yönde iki evrede ortaya çıkan eğilimler elde edilmiştir.
Sinemada toplu konut anlatıları: la haine, clockers, fish tank

Sinemada, yönetmenlerin yaptığı bilinçli tercihler anlatının şekillenmesinde rol oynamaktadır. Bu anlatının önemli öğelerinden biri de mekandır. Film yapımcıları son yüz yirmi yılda binlerce binayı kullanarak, onları arşivlemiş, karakterize etmiş, yorumlamış, tasvir etmiş, hatta hiç var olmamışçasına yeniden tasarlayarak selüloit filmlerde muhafaza etmişlerdir. Bunu yaparken dönemin özelliklerini, fikirleri, üslupları, kültürel örgütlenmeleri, politik meseleleri ve yansımaları, ekonomik durumları filmlerde konu edinmişlerdir. Dolayısıyla sinema ele aldığı bu konularla önemli bir veri kaynağıdır. Çalışmanın amacı bu veri kaynağına, gündelik hayat çerçevesiyle bakarak, mimarlığın önemli tartışma konularından biri olan toplu konut meselesini ele almak ve yeni bir bakış kazandırabilmektir. Bu noktada toplu konutların kullanıldığı filmler ele alınarak, ne anlatılmak istendiği, hangi mekanlar ile nasıl bir ilişki kurulduğu ve bu mekanların nasıl tasvir edildiği, filmde işlenen toplu konutlar ve çevresinin ekonomik, kültürel, sosyal ve tarihsel durumuyla nasıl ilişkilendiği sorularının cevabı aranmıştır. Mimarlık, sinema, anlatı ve gündelik hayat gibi geniş alanlara dayanan konu kesişim bölgelerinin sinemada üretilmiş örnekleri üzerinden takip edilerek incelenmiştir. Öncelikle sinema anlatısının ne olduğu ve bu anlatıların öğelerine değinilerek, mekanın ve gündelik hayatın nasıl yer aldığı ortaya konmuştur. Daha sonra bu mekanın seçilmesinin ya da oluşturulmasının etkileri üzerinde durularak, perdedeki yansımasının algısal kavramlarına değinilmiştir. Toplu konut ve çevresindeki örgütlenmelerin görülebileceği varsayımıyla, bizi her taraftan sarıp kuşatan gündelik hayat konusu, hem mimarlık hem de sinema düzlemleriyle ele alınmıştır. Mimarlık kısmında 60 lardan itibaren Fransa ve diğer Fransız kültüründen ülkelerin düşünsel söylemlerinde yer almış olmasına rağmen farklı ülkelerde farklı şekilde başlamış, yorumlanmış ve uygulanmış olduğu vurgulanmıştır. Sinema kısmında ise öncelikle gündelik hayatın yaratıcı potansiyeli işlenmiş, sinemanın bu potansiyeli keşfetmek ve geliştirmek üzerine bir araç olarak kullanılabileceği üzerinde durulmuştur. Bu noktadan yola çıkarak, gündelik hayatın envanterini ortaya koyan örneklere bakılarak, sinema yoluyla test edilebilirliği ve mekanın nasıl parçası olduğu incelenmiştir. Daha sonra, buraya kadar ortaya konan durumlar ışığında filmlerin okuması yapılacaktır. Filmlerde ele alınan konutlar 1945- 1970 yılları arasında üretilmiştir. Bunun sebebi, II. Dünya savaşı sonrası başlayan, toplu konut meselesinin üretiminin hızla arttığı, sosyal devlet anlayışının sürdüğü aralık olmasıdır. Ayrıca filmlerde işlenen konutların üretiliş tarihlerinden itibaren üzerinden geçen zaman, yaşanan gündelik hayatın değerlendirilmesine ve okunmasına olanak sağlamaktadır. Buradan yola çıkarak, farklı yönetmenler tarafından farklı coğrafyalarda inşa edilen toplu konutların, gündelik hayat ve mekan ilişkisi bağlamında incelenerek filmlerin ortaklaştığı ve farklılaştığı durumlar değerlendirilecektir.
Kent makroformunda sayısal tasarım araçları ile form arayışları: Zaha Hadid Kartal kentsel dönüşüm projesi örneği

Kent makroformunun toplumsal yapının değişimi sonucunda değişen birçok dinamiğe bağlı olarak sürekli olarak bir form arayışında olduğu söylenebilir. Modern kentte biçim ve form arayışının kontrollü ve lineer bir düzende olduğunu söylemek mümkündür. Bugün postmodern bilgi çağında sayısal tasarım araçları ile birlikte kent makroformu modernist planlamanın katı öklidyen ve işlevsel tasarımından sıyrılmış ve tasarımcının zihninde sınırlarını, katı formunu kaybederek, özgürleşmeye başlamıştır. Çalışmada, 19. yüzyıldan itibaren üretilen kent ütopyaları ile birlikte, toplumsal yapıdaki değişimin kent makroformunun biçimlenişine etkileri ile bu süreç içinde üretilen projelerin kullandıkları araçlar aracılığıyla kente bakışlarını nasıl ifade ettiklerine yer verilmiştir. Kentin form arayışı 19. ve 20. Yüzyılda üretilen kent ütopyaları üzerinden sosyolojik olarak incelenmiş ve bu ütopyaların görsel temsilleri üzerinde durulmuştur. 21. yüzyılın başlarından itibaren bilgisayar destekli tasarım ve üretim çalışmaları ilk olarak mimarlıkta, daha sonra kentsel tasarımda kullanılmaya başlanmıştır. Kentsel tasarımda sayısal modellerin kullanımı ile birlikte, geleneksel planlama anlayışının dışına çıkılmış ve mimarlıktaki tasarım süreçlerine benzer şekilde metaforlar aracılığı ile kent mekanı tasarlanmaya başlanmıştır. Mevcut kentsel dokuya yabancı bu projelerin birçoğu modern kent ütopyaları gibi uygulama imkanı bulamamıştır. Kentlerin geçirdiği dönüşüm süreçlerinin bugünkü karşılığı kentsel dönüşüm projeleri olmuştur. Türkiye'de kentsel dönüşüm projeleri, kentlerin rehabilite edilmesi açısından yerel yönetimler tarafından terk edilmiş sanayi bölgeleri, kentsel ve arkeolojik sit alanları ya da gecekondu mahalleleri gibi alanlarının güzelleştirme ve yeniden imara açma çalışmaları olarak önerilmektedir. Plansız olarak büyüme gösteren İstanbul'da bugün gelinen noktada kentin kangren bölgelerini yeniden planlanma sürecine girilmiştir. Kartal Kentsel Dönüşüm Projesi eski sanayi bölgesi olan Kartal için bir prestij ve yenileme projesi olarak düşünülmüştür. 'Küresel Kent İstanbul' vizyonunu destekler biçimde uluslararası ölçekte düzenlenen yarışma, dünyaca ünlü mimarların ürettiği projeler ile kamuoyunda uzun süre yer almıştır. Yarışmada birinci seçilen Zaha Hadid'in Kartal Kentsel Dönüşüm Projesi örneği ile moderniteden postmoderniteye kentlerin dönüşüm süreçlerinin nihayetinde geldiği aşama irdelenmiş ve 21. yüzyılın başından itibaren sayısal tasarım araçları ile üretilen yeni tasarım argümanlarının kent makroformu üzerindeki etkileri tartışılmıştır.
Architecture of tourism in the mediterranean coast of Turkey: proposal for a resort hotel complex in Dimçay, Alanya

öz TÜRKİYE'NİN AKDENİZ KIYILARINDAKİ TURİZM MİMARLIĞI; ALANYA DİMÇAY'INDA BİR RESORT OTEL KOMPLEKSİ TASARIMI Alanay, Müge Yüksek Lisans, Mimarlık Bölümü Tez Yöneticisi: Öğr. Gör. ilhan Kural Aralık 1998, 200 sayfa Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de özellikle Akdeniz kıyılarında turizm mimarlığı konusunda birinci derecede tasarım sorunu haline gelen turizm yapılarının doğaya zarar vermeden, iyi ve etkileyici çevreler yaratılarak nasıl uygulanabileceğine çözüm getirecek bir öneri sunmaktır. Önerilen çözümde Alanya Dimçayında spor ve doğa turizmi ile resort rekreasyonu kapsamına alan projenin bazını doğal çevreyi dikkate almak ve doğa ve spor ağırlıklı bir turizm çevresi oluşturarak bu tür yapıların olumsuz etkilerini mümkün olduğu kadar aza indirmek oluşturmuştur. Bu konu çerçevesinde, ilk olarak Akdeniz kıyı bölgesinde bugüne kadar inşa edilen turizm yapılarının meydana getirdiği sorunlar örneklerle tartışılmıştır. Bu sorunlar gözden geçirildikten sonra turizm yapılarının planlanması ve tasarımları hakkında temel prensipler çıkarılmış ve 'pattern' formatında belirleyiciler ortaya konmuştur. Bu süreç boyunca Christopher Alexander' m 'A Pattern Language' adlı kitabında geliştirdiği yöntem kullanılmıştır. Bu yöntemle önerinin yapılacağı arazinin analizleri yapılıp proje için gerekli zemin ve program hazırlanmış, ana hedef ve ilkeler belirlenmiştir. Son kısım tezin genel bir değerlendirilmesiyle birlikte sonucu içermektedir.
Holl ve eısenman tasarımlarında temsil ile eskiz-diyagram ilişkisinin araştırılması

Geçmişten, günümüze mimari tasarım ortamının gelişim süreci incelendiğinde; özellikle de son yirmi yıl içerisinde bilgi ve teknoloji alanlarında gerçekleşen ilerlemeler ve dönüşümlerin tasarımda kullanılan geometrik dilin daha önceden hiç olmadığı kadar soyutlaştırmakta olduğu gözlemlenmektedir. Tasarım düşüncesine ait imgenin zihinde ortaya çıktığı ilk andan itibaren sahip olduğu olasılıklar ile beraber belli bir düşüncenin sistem içerisinde bir akış ile görselleştirilmesi, temsil edilebilmesi ve başka tasarım düşünceleri ile etkileşim içerisine girerek değerlendirilebilmesi için önemlidir. Ortaya çıkan bu durum aynı zamanda mimarlığın diğer bilim dallarının üzerine kurulu olduğu sebep-sonuç ilişkisi yerine daha önceden var olmayan bir şeyin keşfi için tasarım süreci boyunca gerçekleşen durum, hal, oluş ve akışların belirlemiş olduğu problemler ve çözümleri ile ilgilendiğini gösterir. Böylelikle tasarımda düşüncenin temsil edilişi gösterge ile ilişkilendirilir. Bu aynı zamanda mimari tasarım düşüncesinin bilgi taşıyan nitelikte ve bu bilginin sürekli olarak geliştirilebilir, sürdürülebilir olması için bilişsel olarak gerçekleşen süreçler olarak anlaşılmasına neden olur. Miari tasarım süreci daha çok düşüncenin temsil ortamına aktarıldığı ilk andan itibaren mimarlığın objesi olan forma dair gerçekleşen hal, olay ve durumlara karşılık gelmektedir. Geleneksel temsil ortamında temsil edilen form ile mekan arasındaki diyalog, farklı zaman dilimlerinde birbirine bağlı olarak geçekleşen süreçler olarak anlaşılsa da günümüz çağdaş temsil ortamı sunmuş olduğu sınırsız olasılıklar ile bu durumu eş zamanlı gerçekleşen süreçler olarak tanımlar. Bu bir anlamda soyut bir geometrik dil ile üretilen temsillerin giderek birbirinden ayrışmaya ve karmaşıklaşmaya başladığını gösterir. Temsiliyet bağlamında yaşanan bu ayrışma temsil ortamında tercih edilen iletişim araçları ve yöntemleri arasından diyagram ile ekizi, bilgiyi en soyut halde taşıması nedeniyle ön plana çıkarır.
Designing automated office

Asatekin Temmuz 1987, 125 sahi f e Bu çalışmada büro alanlarının gelişen teknoloji ile birlikte geçirdiği değişim ve 'elektronik büro' diye adlandırılan büro tipinin ortaya çıkışı ve özellikleri belirlenmiştir. Tezin ilk kısımlarında tarihçe, büro tipleri ve mobilyası konusunda genel bilgi verilmiş ve sistem yaklaşımının özellikleri incelenip büro mobilyası sistemine giriş yapılmıştır. Daha sonra büro mobilya sisteminin birimleri ve seçim kriterleri konusunda bilgi verilmiştir. Büronun değişiminin bir parçası olan büro bina ve alanlarının özellikleri incelenmiş ve daha çok elekronik büro kullanımı için gerekli tasarım faktörlerine önem verilmiştir. Büro organizasyonu ve buna bağlı alan hesaplaması için önerilen yöntemlerden büro planlaması bölümünde bahsedilmiş ve bütün bunların yine sistem yaklaşımı içinde çözülmesi önerilmiştir. Ayrıca büro çevresinin psikolojik ve fizyolojik yönden önemi üzerinde durulmuş, insan-makine ilişkisinde adaptasyonu kolaylaştırmak ve sağlıklı kılmak için ergonomik öneriler getirilmiştir. Tezin son bölümünde geleneksel büro ve elektronik büro karşılaştırılıp, elektronik büro için gerekli olan tasarım faktörleri belirtilmiştir.
Adana tarihi kent merkezinde morfolojik bir okuma; Abidinpaşa Caddesi'nin 1938-2018 yılları arasındaki fiziki değişimi

19. yüzyılda kentlerin tarihi ve fiziki oluşumları incelenerek kentsel mekan kavramı farklı disiplinler bağlamında tanımlanmıştır. Kentsel mekanda meydana gelen form değişikliklerini konu alan kentsel morfoloji, kentlerin fiziki yapısına dair değişimleri bilimsel yöntemlerle açıklarken, her kentin sahip olduğu tarihi ve sosyolojik yapıyı da bağlam olarak ele alır. Çalışmanın ana amacı Adana tarihi kent merkezinde bulunan Abidinpaşa Caddesi'nin 1938 ve 2018 yılları arasındaki fiziki formunun evrimini incelemek ve değişim ardındaki etkenleri tespit etmektir. Çalışma aynı zamanda, çok katmanlı yapısı dolayısıyla üzerinde birçok nitelikli yapının bulunduğu tarihi caddenin fiziki durumuna dair bir belgeleme çalışmasıdır. Bu amaç doğrultusunda harita, çizim ve gazete arşivleri kullanılarak M. R. G Conzen ve Gianfranco Caniggia'nın geliştirdiği morfolojik analiz yöntemleri kullanılmıştır. Yapılan inceleme sonucunda Roma Dönemi'nden bugüne kadar var olduğu düşünülen Abidinpaşa Caddesi'nin, 1938'den 2018'e gelene kadar sokak dokusu ve ada-parsel ilişkisi bağlamında büyük ölçekli değişime uğramadığı, ancak binaların fonksiyon, nitelik ve kat yükseklikleri açısından değiştiği tespit edilmiştir.
Eğitim yapılarında mimari tasarım ve kullanıcı ilişkisinin değerlendirilmesi: Santral İstanbul

Çağlar boyunca insanoğlu varlığını anlamlı kılabilmek için öğrenmeye, kişisel değerlerini geliştirmeye ve üretmeye ihtiyaç duymaktadır. Çağı yakalayabilecek nitelikli bireyler için de eğitim sistemlerinin nitelikli olarak gelişmesi gerekmektedir. Bunun için eğitim ve eğitimcilerin kalitesini arttırmanın yanında, eğitim ortamlarının düzenlenmesi yani doğru mimari özelliklere sahip eğitim yapılarının önemi oldukça büyüktür. Bu çalışmada da amaçlanan; eğitim yapılarının mimari tasarım faktörlerinin incelikle ele alınması, yapının kullanıcısıyla var olduğu düşünüldüğünde; kullanıcı ile etkileşiminin incelenmesi ve eğitim yapılarının nasıl geliştirilebileceği üzerinde veriler elde edilmesidir. Çalışma, eğitim yapıları arasından; okul öncesi öğretim, ilköğretim, ortaöğretim, üniversite yapılarını kapsamakta ve çalışmada eğitim yapılarının incelenmesi için belirlenen mimari tasarım faktörleri Türkiye ve Dünya'dan örnekler ile desteklenmektedir. Çalışmanın daha verimli olabilmesi için kaynaklardan bilgi derleme ve yerinde gözlem yapılmakta, yapı kullanıcıları ile görüşülüp, teknik çizimlerden de yararlanılmaktadır. Tüm bunların ışığında; net, algıya açık, kullanıcı odaklı, esnek tasarlanan, öğrencilerin başkaları tarafından hazırlanan bilgiyi kabul etmek yerine özgün çalışmalar yapmasını sağlayabilen, mimari bir dili ve kimliği olan yapılar eğitimde başarıyı desteklemektedir. Aktif öğrenme, deneyimleme, keşfetme, araştırma, düşünme, üretme, sosyalleşme imkanı sağlayan, ergonomik mimari tasarım detayları ile kurgulanan eğitim yapıları sayesinde nitelikli bireylerin yetişmesiyle ülkenin gelişimine katkı sağlanabilir. Bu yüzden; insan, toplum ve çevrenin barışçıl, mutlu, üretici, sosyal bir ilişki kurabileceği, ülkenin gelişmişlik düzeyine ve eğitim sistemine katkı sağlayacak çağdaş eğitim yapılarının önemi oldukça fazladır.
Tarihi yapılarda kullanılan volkanik tüflerin konservasyonu üzerine bir araştırma: Od taşı örneği

Bu tez çalısmasında, tarihi yapılarda sıkça kullanılmıs olan ve hızlı bir sekilde hasarauğrayan, Osmanlı arsiv belgelerinde od tası olarak adlandırılan volkanik tüflerinkonservasyonu üzerine kapsamlı ve ayrıntılı bir arastırma yapılmıstır. Bu çalısmasonunda, baska tür taslar üzerinde de uygulanabilecek konservasyon metodolojisiniolusturarak, disiplinler arası ekip çalısması olan eski eserlerin koruma ve onarımlarındarol alabilecek uzmanlar arasında, ortak bir dil sağlamak amacıyla bir yöntemönerilmistir. Çalısma yöntemi temel olarak iki asamalıdır. Birinci asamada konuyla ilgili kapsamlı bir literatür çalısması, ikinci asamada ise, önerilen konservasyonmetodunu takip eden deneysel çalısmalar yer almaktadır. Deneyler, önceden seçilen tarihi yapılardan alınan tas örnekleri ve aynı tür tasların ocağından getirilen örnekleri üzerinde paralel olarak yapılmıstır. Bu deneysel çalısmalar dört adımdatoplanmaktadır:1. Özgün tasın sağlam karakterinin ve bozulma morfolojisininbelirlenmesi, 2. Ocaktan getirilen taslarda yapılan çalısmalar, 3. Kimyasallarlaiyilestirme çalısmaları, 4. Kimyasalların uygunluğunun değerlendirilmesidir. Sonuçta, yapılardan alınan volkanik tüf örneklerinin riyodasitik-dasitik tüfler olduğu hava kirliliği ve atmosferik olaylar sonucunda fiziko-kimyasal bir bozulmaya uğradığı ve bozulma morfolojisi olan koyu kahverengi lekelerin montmorillonit türü killerinolusması seklinde olduğu belirlenmistir. Bunların konservasyonunda ise silan/siloksanesaslı sağlamlastırıcı ve su itici kimyasalların kullanımının etkinliği eskitme deneylerinin sonuçları ile değerlendirilmistir. Konservasyon çalısmalarının sonucu olarak etil silikatesaslı sağlamlastırıcı ve üzerine solüsyon tipi su itici uygulamanın tüflerinkonservasyonunda daha etkili olduğu görülmüstür. Bu çalısmadan çıkan baska bir sonuçta, od tası cinsi tüflerin yenilenmesi gerektiğinde Yalova-Karamürsel'de bulunanKaytazdere bölgesinden alınacak tüflerin kullanılması, yapılan deneysel çalısmalarındeğerlendirilmesi neticesinde önerilmistir.
Viskoz akışkanlı sönümleme ve sismik taban yalıtım sistemlerinin performans değerlendirmesi

Klasik depreme dayanıklı yapı tasarımında, yapının tersinir yükler altında sismik enerjiyi güçlü kolon-kiriş birleşimlerinde yutarak 50 yılda aşılma olasılığı %10 olan tasarım depreminde yıkılmayacak şekilde can güvenliği performans düzeyine kadar hasar görmesi söz konusudur. Bu yaklaşım güçlü bir deprem sonrası yapı fonksiyonunun devam ettirilmesi isteği ile çelişebilmektedir. Bu nedenle mevcut yapılar ve tasarlanan yapıların deprem performanslarını arttırmak üzere çeşitli kauçuk sismik enerji sönümleme sistemleri geliştirilmiştir. Ayrıntılı teorik ve deneysel çalışmaların sonucunda geliştirilen ve son yıllarda okul, hastane, tarihi yapı, köprü vb. yapılarda yaygın kullanım imkanı bulan enerji sönümleyici sistemlerden viskoz akışkanlı sönümleme sistemleri ve kauçuk sismik taban yalıtım sistemleri, tezin konusunu oluşturmaktadır. Viskoz akışkanlı sönümleyiciler az, orta ve yüksek katlı yapılarda rahatlıkla uygulama alanı bulabilmektedir. İç kuvvetler ve yerdeğiştirmeler pistonda yer alan silikon akışkanın sıkışmaya zorlanması ile büyük oranda sönümlenmektedir. Diyagonal ve Chevron tipi, daha ziyade esnek yapı sistemleri için uygun olurken; dirsek ve makas tipi sönümleyiciler az öteleme yapan perdeli rijit yapı sistemleri için daha uygun-ekonomik olmaktadır. Tezin Birinci Bölümünde içerik, önem ve amaca değinilmiştir. Söz konusu sistemler detaylı olarak incelenmeden önce yapısall denetim sistemleri, genel özellikleri ile İkinci Bölümde açıklanmıştır. Bu çalışmanın Üçüncü Bölümünde, viskoz akışkanlı sönümleme sistemlerinin; gelişimi, dünyada kullanımı, sönümleyici tipleri ve teknik özellikleri üzerine odaklanılmıştır. Dördüncü Bölümde kauçuk sismik taban yalıtım sistemlerinin dünyada gelişimi, tipleri ve teknik özellikleri ayrıntılı olarak incelenmiştir. Viskoz akışkanlı sönümleme sistemlerin uygulamaları ve elde edilen sonuçlar karşılaştırmalı olarak Beşinci Bölümde sunulmuştur. Sonuç ve Öneriler bölümünde, viskoz akışkanlı sönümleme sistemleri ile kauçuk sismik taban yalıtım sistemlerinin deprem-rüzgar etkisi altındaki davranışlarının değerlendirmesi yapılmıştır.
Geleneksel Beypazarı konutlarında baş odanın günümüz ihtiyaçlarını karşılayacak düzende donatılması

Tezin konusu; 'Geleneksel, Beypazarı Konutlarında Baş Oda'nın, Günümüz İhtiyaçlarını Karşılayacak Düzende Donatılması.' Çalışma amacı, Orta Anadolu'nun zengin bir tarihi çevre ve dokuya sahip Beypazarı ilçesindeki, Eski Türk Evi Odalarında, çağdaş elemanların kullanılmasına çözümler aramak ve özgün niteliği olan yalınlığını bozmadan odayı yeniden donatmaktır. Bölümlerde Geleneksel Türk Evi'nin ve Geleneksel Türk Odası'nı oluşturan öğelerin açıklanmasından sonra, çalışma alanı olan Beypazarı İlçesi, Beytepe Mahallesi'nin geleneksel konut ölçeğindeki genel verileri açıklanarak bu bölge tanıtılmaya çalışılmış ve bu bölgedeki evlere ait odalar tipleştirilmiştir. Çalışma, odaya ilişkin donatısal kabullerin yapılmasından sonra 1/50 ölçeğinde çizilen öneri örnekleri ile sonuçlandırılmıştır. -III-
Kırklareli'nin mevcut geleneksel konut çevresinin kültür bağlamında incelenmesi

Bu çalışma; Kırklareli'nin eski mahallelerinden günümüze ulaşan tarihi yapıtların ve geleneksel konut çevrelerinin fiziksel ve sosyal yapısının incelenmesini içermektedir. Kırklareli'nde 19 ve 20 y. y. larda Rumlar, Museviler, Bulgarlar ve Türkler olmak üzere dört etnik grup yaşamıştır. Bu gruplar, uzun yıllar süren savaşlar ve mübadeleler sonucunda Kırklareli 'nden göç etmişlerdir. Burada yaşayan sosyal grupların farklılığı, konut geleneğinde de çeşitliliğin doğmasına yol açmıştır. Çalışmada, tarihsel araştırma ve yerinde yapılan incelemeler sonucu, mevcut geleneksel mahallelerdeki korunması gerekli yapılar tespit edilmiş, bunların karakteristik özelliklerine göre analizi yapılarak, mevcut tarihi dokunun çevre ile bütünleştirilerek yaşamasını sağlamak amaçlanmıştır. Birinci bölüm olan 'giriş'te, konunun önemi ve amacına değinilmiş, kültür, geleneksel mahalle ve konut kavramları üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde; Kırklareli hakkında genel bilgiler verilerek, şehrin tarihsel gelişimi ve şehirciliği, kentsel ve kültürel dokusu anlatılmıştır. Üçüncü bölümde; mevcut geleneksel konut çevrelerinin analizi ve değerlendirilmesi yapılarak, mahallelerde tespit edilen yapılar irdelenmiştir. Dördüncü bölümde; konutların karakteristik özelliklerinin analizi yapılarak konum, plan ve cephe özellikleri anlatılmıştır. Beşinci bölümde; toplanan verilerin genel bir değerlendirilmesi yapılmış, sonuç ve öneriler sunulmuştur.