turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Dikili-Yahşibey Köyü konutları örneğinde mekansal sürekliliğin incelenmesi

Bu çalışma kapsamında, insan-çevre etkileşiminin mekana yansıması literatürdeki çalışmalar üzerinden araştırılmıştır. Mekan örgütlenmesi başlığı altında kültür-kullanıcı ilişkisi ve mahremiyet kavramı ele alınmıştır. Bu araştırmalar doğrultusunda, yapılı çevrenin; yapınınyerle ve yapının kullanıcıyla hesaplaşması sonucu oluştuğu belirlenmiştir. Bu saptamayıirdeleyebilmek için yapı-yer ve yapı-kullanıcı ilişkilerinin en basit örneklerini taşıyan anonimyerleşmelere değinilmiş ve bu yerleşmelerdeki yapı aktarımının sürekliliği vurgulanmıştır. Anonim yerleşmelere farklı kültürlerin ve farklı mekan üretim biçimlerinin eklemlenmesi söz konusu olduğunda var olan bu sürekliliğin etkilenmesi problem olarak belirlenmiştir. Farklıyaşama kültürlerinin bir arada bulunduğu yerleşmelerde mekansal sürekliliği etkileyen faktörler, Yahşibey Köyü'nde, mekan dizimi tekniğiyle yapılan alan çalışması üzerinden irdelenmiştir. Mekan dizimi analizleri mahremiyet kavramı üzerinden tartışılmış ve kullanıcıların kültürel çeşitliliğiyle ilişkilendirilmiştir. Yahşibey Köyü konutları örneğinde, yerle ilişkileri benzerlik gösteren yapı gruplarının, yapı dışında mekansal süreklilik sağladığı;kullanıcıyla ilişkileri farklılık gösteren yapı gruplarının ise yapı içindeki mekansal sürekliliğikırdığı belirlenmiştir.
İstanbul mevlevihanelerinde mimari düzen ve Beşiktaş mevlevihanesi

Mekansal organizasyon şemalarını, ilk mevlevihane olan Konya Mevlana Dergahı'ndan alan ve gelişimlerini dönemlerinin siyasi, askeri, iktisadi ve sosyo-kültürel olaylarından etkilenerek tamamlayan mevlevihaneler; yedi asır süren varoluşları sırasında Balkanlardan Kuzey Afrika'ya kadar hüküm süren Osmanlı Devleti sınırları içinde yüzün üzerinde yapı ile faaliyetlerde bulunmuşlardır. İslam Dünyası'nda XIII. asırdan beri varlığını sürdürmüş bir yapı tipi olan mevlevihanelerin Osmanlı'nın payitahtı İstanbul'daki serüveni ise Fatih Sultan Mehmed'in şehri fethetmesinden hemen sonra Hristos Akataleptos Kilisesi'ni Kalendehane Camii ve bir kısmını da Kalenderhane Mevlevihanesi'ne dönüştürmesiyle başlamıştır. Kalenderhane Mevlevihanesi'ni, Fatih / İstanbul Mevlevihanesi, Galata Mevlevihanesi, Yenikapı Mevlevihanesi, Beşiktaş Mevlevihanesi, Kasımpaşa Mevlevihanesi, Üsküdar Mevlevihanesi ve Beşiktaş Mevlevihanesi'nin devamı niteliğinde olan Maçka / Bahariye Mevlevihaneleri takip etmiştir. Medeniyetimize ait eserlerin korunması ve kültürel miras olarak yaşatılması ile özgün mimarimizin gelecek nesillere aktarılabilmesi önemli bir konudur. Tarihsel süreçte işlevlerini kaybettikleri için büyük bir kısmı yok olan mevlevihaneler de kültür mirasımızın önemli bir parçasıdır. Bu nedenle bu çalışmada Osmanlı Devleti'nin payitahtı olan İstanbul sınırları içinde hizmet vermiş olan mevlevihanelerinin mimari düzenleri ile kaybolan tarihin önemli bir örneği olan Beşiktaş Mevlevihanesi'nin yapıları ve konumu ortaya çıkarılarak tanımlanmaya çalışılmıştır. Mevlevihane yapılarının mimari özellikleri arşiv belgeleri referans alınarak değerlendirilmiş ve dönemlerinin siyasi, askeri, iktisadi ve sosyo-kültürel özelliklerinin mekansal gelişimlerindeki etkileri araştırılmıştır. Giriş bölümünde, konu ile ilgili kaynaklar, çalışmanın amacı ve kapsamı hakkında bilgi verilmiş, hipotez ifade edilmiş ve ''Mevlevilik Tarikatı'' genel olarak tanıtılmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde Mevlana Celaleddin Rumi'nin hayatı, Mevlevilik Tarikatı'nın Mevlana'nın vefatının ardından kurulup kısa sürede tüm Osmanlı topraklarına yayılması ve tarikat yapıları olan mevlevihaneler hakkında geniş bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde mevleviliğin İstanbul'a gelişi ve burada hizmet vermeye başlamasıyla başta padişahlar olmak üzere, üst düzey yöneticiler tarafından benimsenmesiden kısaca bahsedildikten sonra ''İstanbul Mevlevihaneleri Kataloğu'' hazırlanmış ve payitahttaki mevlevihanelerin mimari düzenlerine ilişkin bilgiler aktarılmıştır. Dördüncü bölümde günümüze ulaşamamış olan Beşiktaş Mevlevihanesi incelenmiş, dergahın konumu ve yapıları elde edilen bilgi ve belgeler yorumlanarak ortaya çıkarılmıştır.''Değerlendirme ve Sonuç'' bölümünde ise çalışmada incelenen tüm mevlevihaneler ile ilgili yapılan tespitler ve toplanan veriler değerlendirilerek, mimari mirasımızın bir parçası olan ve güzümüzde yapısı ayakta olmayan Beşiktaş Mevlevihanesi'nin gelecek kuşaklara aktarılabilmesi için özgün yapısı ve konumu ile ilgili bilinmeyenler üzerinde durulmuştur.
Restoration project for Açıkgil House in Yörük köyü, Safranbolu

Bu tez, Safranbolu Yörük Köyü'ndeki Açıkgil Evi için bir restorasyon projesini içermektedir. Geleneksel bir konut için yapılan bir restorasyon projesi için vazgeçilmez olan belgeleme, tarihi araştırma ve restitüsyon projeleri, yapının özgünlüğü ve zaman içinde, içinde yaşayanların sosyal değişimlerine paralel olarak oluşan evrimiyle ilişkilendirilerek, sistematik olarak oluşturulmuş, ve buna göre restorasyon projesi tamamlanmıştır.
Geleneksel Ürgüp konutları ve Dereler Mahallesi koruma geliştirme önerisi

çalışmada, geleneksel Ürgüp konutları incelenmiş, değerlendirilmiş veDereler Mahallesi için koruma geliştirme önerisi yapılmıştır. Çalışma dokuz bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünden sonra, ikinci bölümde konunun seçimi ve çalışma yöntemi verilmiştir. Üçüncü ve dördüncü bölümlerKapadokya Bölgesi'nin ve Ürgüp'ün fiziksel, tarihi, sosyal ve ekonomik özellikleriyle ilgilidir. Beşinci bölümde Ürgüp'ün mimari özellikleri incelenmiştir. Altıncı bölüm, Dereler Mahallesinin genel ve mimari özelliklerihakkındadır. Yedinci bölümde arazi çalışmalarından elde edilen veriler değerlendirilmiştir. Çalışma alanının ve yapıların gelecekteki kullanımlarına ilişkin kararlar ve öneriler sekizinci bölümde belirtilmiştir. Son bölümde bütün çalışma değerlendirilmiştir.
Housing tranformation in Erbil and gated community development: The case of Italian city

Aynı zamanda yeni bir yaşam biçimini de ima eden korunaklı yerleşimler son yıllarda ilgili literatürde üzerinde çokça tartışılan konulardan biri olarak belirmektedir. Duvarla çevrili ve girişin kontrollü/kısıtlı olduğu korunaklı yerleşimler hem konut bloklarını şehirden, şehri de bu yeni yerleşimlerden izole etmekte; hem de yatırımcıların pazarlama stratejileri gereği belli gelir gruplarına hitap etmeleri nedeniyle gelire dayalı sosyal ayrışmayı ve kutuplaşmayı desteklemektedir. 2003 yılından itibaren Irak'ta yaşanan politik, ekonomik ve sosyal değişimler Erbil'in kentsel karakterini önemli ölçüde etkilemiş ve bağlı olarak konut üretim biçimlerinin ve stoğunun da değişimine neden olmuştur. Korunaklı yerleşimler bu bağlam içerisinde, Erbil'de yeni konut gelişmeleri arasında ayrıcalıklı bir yere sahip olmanın yanı sıra hem inşa edildikleri bölgelerdeki mahalle yaşantısı ve genel olarak kent dokusunu, hem de kentlilerin yaşam deneyimini önemli ölçüde etkilemektedir. Bu tez, korunaklı yerleşimlerle ilgili literatürün taranmasının ardından sürecin tüm paydaşları ile gerçekleştirilen niteliksel alan çalışması ile Erbil'de korunaklı yerleşimlerin ortaya çıkış nedenlerini ortaya koymayı hedeflemektedir. Seçilen örnek olarak İtalyan Sitesi'nin sakinleri ile gerçekleştirilen derinlemesine görüşmeler, kentlileri korunaklı yerleşimlerde yaşamaya iten etkenleri, bu olgunun sosyal ilişkiler, aidiyet ve yaşam biçimi üzerine etkilerini araştırmaktadır. Ayrıca konut sakinlerinin yanı sıra yerel hükümet temsilcileri, mimar ve yatırımcılar gibi tüm aktörleri kapsayan çalışma, Erbil'de özellikle gelecekteki konut politikalarına yönelik stratejilerin geliştirilebilmesi adına önerilerde bulunmaktadır.
Meiji ve Tanzimat dönemlerindeki mimari değişimlerin karşılaştırılması

Bu çalışmada, Meiji Restorasyon Dönemi ve Tanzimat Dönemi'nde geleneksel kökleri çok kuvvetli olan Osmanlı ve Japonya Mimarlığı'nda meydana gelen değişimler araştırılmıştır. İki toplumda da var olan geleneksel mimari biçimlerin farklı altyapıları ve tarihsel süreçleri olan iki kültürde yaklaşık aynı tarihlerde, modern bir dille yeniden yorumlanmasındaki benzer ve farklı yaklaşımlar irdelenmiştir. Çalışma, dört bölümden oluşmaktadır. İlk bölümde, amaç, kapsam ve yöntem ele alınmıştır. İkinci bölümde, Meiji Restorasyon Dönemi, bu dönemdeki gelişmeler ve mimari değişimler araştırılmıştır. Ayrıca, Tokugawa Dönemi'nden başlayarak Japonya'daki siyasi ve kültürel gelişmeler incelenmiş Meiji Restorasyonu'na yol açan etkenler ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümünde ise Tanzimat Dönemi, bu dönemdeki gelişmeler ve mimari değişimler araştırılmıştır. Bu bölümde ayrıca, Tanzimat Dönemi'ne yol açan etkenlerin anlaşılabilmesi için 18. yüzyıldn itibaren Osmanlı İmparatorluğundaki siyasi ve kültürel gelişmeler de incelenmiştir. Dördüncü bölümde, Meiji Restrosyonu ve Tanzimat Dönemlerinin erken tarihlerinde mimarlık alanında görülen yeni yapı tipolojilerinin, inşa tekniklerinin ve malzemelerinin karşılaştırılması olarak değerlendirilmesi yapılmaktadır. Ayrıca bu bölümde söz edilen dönemlerde faaliyet gösteren mimarlar ve kentsel boyuttaki değişimlerde irdelenmiş ve sonuçlar ortya konmuştur.
Anadolu selçuklu medereselerinin yeni fonksiyonla yüklenmesi üzerine bir deneme

Islam dininin ortaya çıkışı ile birlikte başlayan öncelikle Islami ve ilmi eğitim, ilk dönemlerde camilerde verilmeye başlanmıştır. M. S. II. yüzyılda ise camilerdeki eğitim ile birlikte, yanlızca eğitim amaçlı yapılar halinde ortayaçıkan medreseler, İslamiyeti kabul eden ve önderliğini yapan Türklerle bu tip yapıların en güzel örneklerini, Anadolu'nun ve yaşadıkları bölgelerin her köşesinde vermişlerdir. Bugün birçoğu harap bir halde bulunan, iyi durumda olanları ise belli bir amaca hizmet etmeyen yapılar görünümündedir. Bu çalışmada bu medreselerin, Anadolu'da XI. ve XIII. yüzyıllar arasında yapılmış en güzel örneklerini konu alarak, tanıtılan koruma yöntemlerinden biri olan ve diğer yöntemlerin amacını teşktil eden 'yeniden kullanılan ait öneriler getirilerek, koruma kavramının temel amacı olan kamu yararına sunulması hedeflenmiştir. Çalışmanın sonunda seçilen örnekler üzerinde yapılan mekansal analizlere bağlı olarak yeniden kullanım önerileri getirlmesi hedeflenmiştir.
İç mekanda renk ve renklerin insan psikolojisine etkileri

Mekanları biçimlendiren, insanların yaşamsal ihtiyaçları için gerekli düzenlemeleri yapan, donatıları belirleyen ve mekana dair tasarım sürecini ilerleten mimar ve iç mimarlardır. Mekanlar, sahip oldukları donatılar ile anlam kazanır, renkler ile birey üzerinde psikolojik etkiler sağlar. Renkler, aynı zamanda mekana kimlik kazandırır, insan üzerinde etki bırakır ve insanlara bu yolla dokunur. Renkler insanların veya toplumların karakterini, kimliğini, sosyo-kültürel birikimini, psikolojisini, coğrafyasını yansıtır. Bu bakımdan mekanların da yansıttıkları renkler, insanlar üzerinde farklı etkiler yaratmaktadır. Renklerin iç mekanlarda insan psikolojisine olan etkileri konulu araştırma çalışması dört bölümden oluşmaktadır: 1. Bölüm: Mekan, 2. Bölüm: Renk, 3. Bölüm: Rengin İnsan Psikolojisine Etkisi, 4. Bölüm: Sonuç olarak sıralanmaktadır.1. Bölüm - Mekan; öncelikle mekan kavramının tanımı farklı bakış açıları ile ele alınarak açıklanmakta, mekanda fizyolojik, sosyolojik, psikolojik algı ve algı türleri hakkında inceleme yapılarak bu konularda bilgi verilmektedir. Mekanı ortaya çıkaran yapı öğeleri ve donatıları, birlikte uyumlu biçimde işlevlerini yerine getirmeleri için kusursuz biçimde mekan örgütlenmesi yapılarak mekanın tasarım süreci ilerletilmelidir. Bu bağlamda ilk bölümde, mekan, mekan örgütlenmesi ve iç mekan tasarımı hakkında bilgi verilmektedir. 2. Bölüm - Renk; bu başlık altında renklerin nasıl ortaya çıktıkları, görme olayının nasıl gerçekleştiği ve renk-ışık bağıntısı irdelenmektedir. Renklerin; tür, doygunluk, parlaklık gibi fiziksel özellikleri ile renklerin sınıflandırılması hakkında bilgiler verilerek renk sistemlerindeki farklı renk anlayışları incelenmektedir. Ayrıca renklerin kendi aralarında oluşturdukları uyum ve kontrastlıklara değinilerek renk ve mekan, renk ve birey ilişkileri açıklanmakta ve bu açıklamalar görseller ile desteklenmektedir.3. Bölüm - Renklerin İnsan Psikolojisine Etkisi; insan psikolojisi ve renklerin etkileri arasında bağıntı kurularak, insan psikolojisi ve renklerin psikolojik etkilerine değinilmektedir. Bu yolla öncelikle insan psikolojisi ve renk psikolojisi hakkında bilgiler aktarılmaktadır. Devamında, mekanlardaki renk kullanımları sonunda ortaya çıkan psikolojik ve sosyolojik etkiler açıklanmaktadır. Nihai olarak, renklerin mekanlarda bireyler üzerindeki psikolojik etkileri anlatılmaktadır. 4. Bölüm Sonuç; bu bölümde araştırma çalışmasının tümü kapsayıcı bir bakış açısı ile ele alınıp anlatıldığı bölümdür. Araştırmanın amacına yönelik çıkarımlar yapılarak, konuya dair öneriler sunulmuştur.
19. yy endüstri yapılarının kültürel miras olarak değerlendirilmesi: Tirilye'de zeytinyağı fabrikası restorasyon projesi

Antik çağdan günümüze zeytin üretimi teknolojisinin gelişerek devam ettiği Akdeniz coğrafyasında ekonomisi zeytin üretimine dayalı yerleşimlerden biri de Mudanya ilçesine bağlı bir kıyı yerleşimi olan Tirilye'dir. Tirilye zeytin ve zeytinyağı üretimi ile dünyaca tanınmış, geçmişşi boyunca ipekböcekçiliği, balıkçılık ve şarap üretimi önemli gelir kaynakları olmuştur. Zeytincilik günümüzde önemini hala korumaktadır. Yüksek lisans tez çalışmasında, Tirilye'de yer alan ve 19. yy'ın ikinci yarısında inşa edildiği tahmin edilen Rumlardan kalan zeytinyağı fabrikası korunması gerekli kültürel mirasın bir parçası sayılan endüstri mirası bir yapı olarak incelenmiştir. Tezin birinci bölümünde dünyada ve Türkiye'deki endüstrileşme süreci, Türkiye endüstrileşmesinde Bursa'nın yeri, zeytinciliğin Bursa'daki gelişimi konuları anlatılmıştır. Daha sonra endüstri mirası kavramının tanımı, kapsamı, korunması gerekli kültür mirasının bir parçası olan endüstri mirası yapılarının korunması ile ilgili tüzükler ve kuruluşlar ile bu binaların yeniden kullanımına dair örnekler incelenmiştir. Son olarak da, Tirilye'deki zeytinyağı fabrikası ve ek binalarının mimari analizi yapılmış, analitik rölöve, restitüsyon ve restorasyon projeleri çizilmiş, raporları hazırlanmıştır. Son bölümde, yasal koruma altındaki fabrikanın, endüstri mirası olarak tanımı, değerinin anlaşılması, tarihinin araştırılması, belgelenmesi, korunması, tanıtımının yapılması ve günlük yaşama yeniden kazandırılmasını sağlayacak öneriler geliştirilmiştir.
Geleneksel yığma yapılarda taşıyıcı sistem hasarları ve nedenlerinin tespiti ile güçlendirme ve tamamlayıcı müdahale önerileri; Diyarbakır Suriçi örneği

Diyarbakır geleneksel kent dokusu surlarla çevrili bir alanda kurulmuştur. Suriçi olarak tanımlanan bu bölgede farklı dönemlerin yapım tekniği, tasarım, tarih ve sanat anlayışını yansıtan çok sayıda geleneksel yapı bulunmaktadır. Bunların bir kısmı özgünlüklerini koruyarak günümüze ulaşmışsa da, önemli bir bölümü kaybettiğimiz kültür varlıkları arasında yer almaktadır. Bugün varlığını sürdüren anıtsal yapılar ve geleneksel evler, farklı hasar ve yapısall sorunlara sahip olmakla beraber, taşıyıcı sistem sorunları ve bunların neden olduğu hasarlar, en önemli sırayı oluşturmaktadır. Bu bakımdan kültür varlıklarının yapısall bütünlüğünün sağlanarak geleceğe yönelik sürdürülebilirliklerinin oluşması için öncelikle taşıyıcı sistem sorunlarının doğru tespit edilerek, güçlendirme önerilerinin geliştirilmesi gerekmektedir. Bu çalışmada, Suriçi Bölgesi'nde yer alan geleneksel yığma yapıların mimari özellikleri, mevcut konumları, yapısall sorunları ile taşıyıcı sistem hasarları gözlemsel olarak incelenmiş, yapı türlerinden en hasarlı birer örnek üzerinde aletsel ölçümler yapılmıştır. Urfa Kapı Sur Duvarları ve Burçları, Surp Sargis Kilisesi, İskender Paşa Cami, Deva Hamamı, Çifte Han ile geleneksel bir ev üzerinde bir yıl boyunca aylık periyotlar halinde, ultrasonik test cihazı yardımıyla çatlak genişliği, yüzey kaybı, elektrotlar arası ses yayılma süresi, ses yayılma hızı ile ısınem ölçerlerle sıcaklık ve nem değişimlerinin belirlendiği ölçümler yapılmıştır. Gözlemsel ve aletsel olarak belirlenen taşıyıcı sistem hasarlarına yönelik güçlendirme ve tamamlayıcı müdahale önerileri sunulmuştur. Sunulan öneriler ile birlikte yapıların akış diyagramları ve şemaları oluşturulmuş, elde edilen verilerin ve etkilerinin yapı türlerine göre değişken olabileceği görülmüştür. Geleneksel yığma yapıların taşıyıcı sistem hasarlarına yönelik yapılan yapısall analizlerin değerlendirilmesi ile aynı yapı türündeki yığma yapıların kent ve ülke ekonomisine tekrar kazandırılarak sürdürülebilirlik özelliklerinin kazandırılması çalışmanın hedefleri arasındadır. Suriçi Bölgesi'ndeki geleneksel yığma yapılara yönelik sunulan önerilerin başka bölgelerdeki çalışmalara da bir rehber olması amaçlanmaktadır.
Beykoz, Yalıköy yerleşimi, Hacı Alibey fırını ve Mediha Yaran evi restorasyon projesi

İstanbul Boğazı'nın kuzey kesiminde yer alan Beykoz, Osmanlı döneminde, doğal güzellikleri, geniş yeşil alanları ve zengin akarsuları sayesinde saray erkanının avlanma bölgesi, halkın ise mesire ve dinlenme yeri olmuştur. Daha sonraki yıllarda zengin akarsu kaynakları, deniz ulaşımının kolaylığı ve akarsuların çevresindeki geniş alanlar bu bölgeye sanayi tesislerinin kurulmasına da olanak vermiştir. Sanayinin gelişimi, iş olanaklarının artmasını sağlamış; bu durum iç göçü de beraberinde getirmiştir. Balıkçılık, hayvancılık, ve bahçecilik ile geçimini sağlayan sahil kasabası zaman içinde genişlemiş, nüfusu artmış buna bağlı olarak hızlı ve plansız yapılaşma, bölgenin kendine özgü geleneksel dokusunu tahrip etmiştir. Sahildeki yalıları ile ünlü Yalıköy, günümüze ulaşabilmiş sivil mimarlık örneklerini de barındıran bir Beykoz mahallesidir. Niteliksiz yapıların bozduğu çevrede günümüze ulaşmış korunması gerekli kültür varlıklarının tespiti ve belgelenmesinin gerekli olduğu öngörüsüyle, Yalıköy yerleşmesinin envanteri ile bölgede mevcut biri kargir ve diğeri ahşap iki yapının incelenmesi tez konusu olarak seçilmiştir. Tez kapsamında, korunması gerekli yapılar ile ilgili araştırma ve analiz çalışmaları yapılmış; görsel kaynaklar taranarak yapıların geçirdiği değişimlerin tanımlanması sağlanmıştır. 1974 tespitlerinin güncelleşmesinin yanı sıra günümüz ölçütleri ile korunması gerekli başka yapılar önerilmiştir. Projeleri yapılan kargir ve ahşap yapıların 1/50 ölçekli rölöve çizimleri hazırlanmış, mimari belgeleme çalışması, malzeme ve hasar tespitleri ile desteklenmiştir. Restitüsyon aşamasında, öncelikle yapıların özgün mimarisi hakkında kesin veri oluşturan korunmuş detay ve elemanlar değerlendirilmiş, sorunlar belirlenmiştir. Mevcut yazılı ve görsel kaynakların yetersiz kaldığı durumlarda, benzer özellikler taşıyan yapılar incelenerek, analoji yöntemi doğrultusunda öngörülerde bulunulmuştur. Yapıların restorasyon projeleri hazırlanırken, mimarinin korunması için gerekli onarıma ilişkin müdahalelerle, yeni işlev kazandırarak yapıların varlıklarını sürdürebilmesi için gerekli öneriler doğrultusunda restorasyon kararları alınmıştır.
Osmanlı mimarlığının son dönemi ve Cumhuriyet Dönemi mimarlığında (1920-1950) yabancı mimarların çalışmaları üzerine bir araştırma

Bir ülkenin sosyo-ekonomik ve kültürel koşullarının o ülkenin sanatı üzerinde önemli bir etkisi vardır. Dolayısıyla, bir ülkenin belirli bir tarih dilimi içindeki sanat eserlerinin incelenerek o ülkenin ilgili zamandaki sosyo-ekonomik özellikleri üzerinde değerlendirmelerde bulunmak, tarihçiler için oldukça geçerli bir yol olmuştur. Böyle bir çalışma için ise, ülkenin yaşamı boyunca biriktirmiş olduğu mimari eserler en önemli inceleme kaynağı olarak ortaya çıkmıştır. Görülmektedir ki sözü edilen mimari birikim, ait olduğu toplumun bir yansıması olarak karşımıza çıkmaktadır. O halde bu yansımayı, toplumun ortak hafızasına benzetecek olursak, o toplum hafızasına kayıtlı bilgiler ile kendini ifade edecektir. Bununla beraber günümüzde sağlıklı bir mimari yaklaşımın olabilmesi için hafızaya kaydedilmiş doğru bilgilere ihtiyaç vardır. İşte bu anafikirle yola çıkarak, ülkemizde 18. yüzyıl ile 19. yüzyıl ortalarına kadar süren dönem arasındaki yabancı mimarların çalışmaları üzerinde durulmuş ve bu döneme ait mimari kalıtım incelenmiştir. Bu araştırmada yabancı mimarların çalışmaları, dönemin mimarisi farklı bir açıdan incelenerek daha soma kaynak oluşturacak bir şekilde, saptanmıştır. Yapılan bu araştırmanın sonucunda bizce önemli olan, bir dönemin mimari hareket olarak ne gibi izler bıraktığının görülmesinin yanı sıra, günümüzde de devam eden kimlik arayışı sonucunda ortaya çıkan karmaşanın bu araştırma ile gündeme getirilerek çözüm için gerekli çabalara yardımcı olmasıdır. Çalışmanın birinci bölümünde genel anlamda 19. yüzyıldaki mimarisi ele alınmış, sosyo-ekonomik ve kültürel durum ile çağın getirdiği teknolojik durumun oluşturduğu mimari incelenmiştir. İkinci bölümde, birinci bölüme paralel olarak Osmanlı Mimarlığı 'run son dönemi, sosyo-ekonomik, kültürel ve teknolojik koşullar açısından incelenmiş, bu dönemde yabancı mimarların IVülkemizdeki rolleri araştınlmıştır. Aynca bu dönemde çalışmalar yapmış yabancı mimarlar, yapılan ve yaşantıları ile birlikte incelenmiştir. Tezin üçüncü bölümünde Cumhuriyet'in ilam ile birlikte karşımıza çıkan mimari yapı incelenmiş, bu dönem içinde çalışmalar yapmış yabancı mimarlar, gerek yapı ve gerekse de eğitim amaçlı çalışmaları ile incelenmiştir. Dördüncü bölümde ise, bütün bu araştırmalar ışığında önceki bölümlerde sözü edilmiş mimarların çalışmaları, dönemin mimarlarının bu konudaki görüşlerine de başvurularak araştırılmıştır. Beşinci ve son bölümde ise, bahsedilen iki ayrı dönem yabancı mimarların çalışmaları doğrultusunda karşılaştirılmıştır.
Çok katlı konut binalarında kullanılan iklimsel konfor sistemleri, mimari ile olan ilişkisi ve uygulama örneklerinin incelenmesi

Bu tezin konusu; günümüz mimarisinde çok katlı konut binalarında kullanılan iklimlendirme sistemlerinin; mimari ile olan ilişkileri, mimari formasyona etkileri ve uygulama örneklerinin incelenmesi üzerinedir. Tez çalışması giriş bölümünden sonra dört bölümden oluşmaktadır. Tezin çıkış noktası olan konunun genel tanımları yer alan giriş bölümünün akabinde dört bölümde konu detaylarına girilmiş olup sonuç ve kaynakça bölümleriyle tamamlanmıştır. Birinci bölümde konut tanımı yapılmış, tarihsel gelişimine değinilmiş ve süregelen konut sorunları işlenmiştir. Konut gelişimi esnasında çok katlı konuta geçilmiş ve bunun nedenleri incelenmiştir. Akabinde ekoloji kavramı ve ekolojik mimarlık kavramları tanımlanmış ve öneminden bahsedilmiştir. İkinci bölümde yapılan ekolojik mimarlık tanımı üzerine konutlardaki iklimlendirme tanım ve önemine değinilmiştir. İklimlendirmenin gerekliliğini oluşturan çevresel etmenler sıralanmış ve bunlar için geliştirilen çözümler incelenmiştir. İklimsel konfor sistemlerinin varlığından ve sistem tanımlarına bu bölümde görselleriyle yer verilmiştir. Üçüncü bölümde tanımları yapılmış olan iklimsel konfor sistemlerinin mimariye olan etkileri üzerinde durulmuştur. Hedef ve önceliklerin belirlenmesi, sistem tasarımı esnasında dikkat edilmesi gereken hususlar, estetik kaygı ve çevresel etmenlerin toplamında mimariye uygun bir tasarımın ortaya çıkmasının sağlıklı olacağından bahsedilmiştir. Konfor sistemlerinin yapıya entegre edilen elemanlarının tanımlarına yer verilmiştir. Dördüncü bölümde ise tüm bu iklimsel konfor sistemlerinin çok katlı konut uygulamaları üzerinden incelemeleri yapılmış mimari tasarıma olan etkileri incelenmiş ve sistem raporları hazırlanmıştır. İklimsel konfor sistemlerinin çok katlı konut uygulamalarında daha çok kullanılmasının kullanıcı konforu açısından önemine değinilerek bölüm sonlandırılmıştır. Sonuç bölümünde incelenen konu üzerinden bulgular ve tavsiyeler toparlanmış olup ortaya konulmuştur.