turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İstiklal Caddesi XIX. yüzyıl cephe bezemelerinin üslupsal analizi ve bezeme restorasyonu için öneriler

Bu çalışmada, XIX. yüzyıl Beyoğlu bölgesi İstiklal Caddesi binalarının üslup özelliklerini belirleyen cephe bezemeleri incelenmiş ve bu incelemeye dayanarak bezeme restitüsyon ve restorasyonu için seçilen örnekler üzerinde öneriler geliştirilmiştir. Giriş niteliği taşıyan ilk bölümde; özellikle kent merkezlerindeki tarihi çevrelerin korunmasında karşılaşılan sorunlar ve bu bağlamda, tez konusu olarak seçilen bölgenin, tarihsel önemine değinilmiştir. Ayrıca, bölgedeki binaların taşıdıkları üslup özellikleri açısından önemi ve korunmaları gerektiği vurgulanmıştır. 2. Bölüm'de; Avrupa'nın XIX. yüzyıldaki genel durumu, içine girilen endüstrileşme süreci ve bunun Avrupa toplumunda yarattığı ekonomik, siyasal, toplumsal değişiklikler ve bunların sanata ve mimarlığa yansıması anlatılmıştır. Burada XIX. yüzyıl Avrupa Mimarlığının seçmeci yapısı, bu yapının oluşumunda etkili olan XIX. yüzyıl Avrupası'nın toplumsal yapısına değinilmiştir. 3. Bölüm'de; temelleri XVIII. yüzyıla dayandırılan 'Batılılaşma Süreci'nde Osmanlı İmparatorluğu'nun içinde bulunduğu siyasal, ekonomik, sosyal koşullar ve bunlara bağlı olarak, kentlerin-çalışma konusu olan İstanbul'un fiziksel yapısındaki değişiklikler anlatılırken, mimarlık alanındaki değişiklikler, -batılılaşma hareketlerinin en yoğun olduğu XIX. yüzyıl sonuna kadar- örneklenmiştir. Bunun yanında tezin konusu ile doğrudan ilgili oluşu nedeni ile mimarlık alanında bezemede görülen değişim ve batılı öğelerin kullanılması ayrı bir alt başlıkta incelenmiştir. 4. Bölüm'de; öncelikle seçilen çalışma bölgesi olarak, Beyoğlu- İstiklal Caddesi'nin XIX. yüzyıl sonuna kadar- çok kısa bir tarihsel gelişimi ve bu gelişim içinde önemli olan binalar anlatılmıştır. Sonra, cadde üzerinde bulunan binaların üslup özellikleri; binalarda bulunan mimarlık öğelerine göre yapılan sınıflandırmaya göre altı alt başlıkta incelenmiş, görülen bezemelerin ve biçimlenişlerin üslup özellikleri Avrupa Mimarlığından Örneklerle desteklenerek belirlenmiştir. 5. Bölüm'de; incelenen örneklerde kullanılan malzemelerin üslupların ve bezeme öğelerinin birbirleriyle olan ilişkileri ortaya konmuştur. 6. Bölüm'de ise; binaların cephelerinde ve bezemelerde görülen bozulmalar belirlenmiş ve bezemelerin restorasyonu için öneriler yapılmıştır. XV111
Nanoteknolojik ürünlerin giydirme cephe sektörü bağlamında araştırılması

Yapıların cephelerinde kullanılan ürünlerin hizmet ömürleri süresince, bakım ve onarım ihtiyacı söz konusudur. Bu süreçte uygulanacak olan verimli ve etkili bakım, hizmet ömrünü uzatabilmektedir. Ülkemizdeki yapıların inşaat aşamasında ve kullanım sürecinde, maliyetlerin fazla olması nedeni ile hem ürün seçimine hem de bakıma yeterli derecede önem verilmemekte ve gerekli bütçe ayrılmamaktadır. Gerekli bütçenin ayrılması, uygulamada seçilen malzemenin kalitesi ile bakım maliyetinin azalması için büyük önem arz etmektedir. Bu kapsamda gelişen teknoloji ile üretilen cephe ürünlerinin kullanılması ile bakım maliyetini düşüreceği düşünülmektedir. Teknolojinin gelişmesi ile giydirme cephe ürünlerinde çeşitliliğin artmasının yanı sıra ürünlerin kazandığı yeni özellikler de yapı sektöründe önemli yer tutmaktadır. Nanoteknolojinin yapı sektöründe de kullanılmaya başlanmasıyla yapı ürünlerine birçok özellik kazandırılmıştır. Bunlardan birkaçı kendi kendini temizleme, buğulanmama ve kolay temizlenebilmedir. Böylelikle yapı ürünlerinin bakım ve onarım sürelerinin uzaması dolayısıyla da bakım maliyetlerinin düşmesi mümkün olmaktadır. Hava kirliliğini ve olumsuz etkilerini azaltmak amacıyla çevreyle dost yapı ürünlerinin geliştirilmesi oldukça önemlidir. Bakım ihtiyacı olmayan nanoteknolojik giydirme cephe ürünlerinin kullanılması ile cephe yüzeylerinin çok daha uzun sürelerde temiz kalması mümkündür. Bu çalışmanın amacı; yapı sektöründe kullanılan nanoteknolojik ürünlerin cam ve giydirme cephe uygulamaları bağlamında kullanımının belirlenmesidir. Cam ve giydirme cephe uygulamalarında nanoteknolojik malzeme kullanılan ve kullanılmayan giydirme cephe uygulamaları arasındaki farklılıkları inceleyerek nanoteknolojik ürünlerin avantajlarını ortaya çıkararak nanoteknoloji konusuna dikkat çekmek ve bu konudaki farkındalığın artmasına katkı sağlamaktır. Cam ve giydirme cephe sektörü bağlamında nanoteknolojinin adaptasyonunun daha iyi anlaşılması ve nanoteknolojideki mevcut uygulamaları değerlendirmek çalışma içinde büyük önem taşımaktadır. Çalışma için gerekli veriler bir anket çalışması yapılarak toplanmıştır. Çalışmanın sonuçları, ülkemizde nanoteknoloji kullanarak ürün ve üretim yapan firmaların sayısının oldukça sınırlı olduğunu göstermektedir. Ülkemizde nanoteknoloji alanında önemli adımlar atılmış olmakla birlikte yapı sektörüne yönelik teşvikler ile desteklenmesi gerekmektedir.
Yapılarda gürültü denetimi sürecindeki uygulamaların karşılaştırmalı değerlendirilmesi

Rahatsız edici ve istenmeyen ses olarak tanımlanan gürültünün, teknolojik gelişmeler ve nüfus artışının etkisiyle büyüyen bir çevresel kirlilik olduğu bilinen bir gerçektir. Gürültü, insan sağlığı üzerinde çeşitli fiziksel, fizyolojik ve psikolojik etkilere neden olup insanın günlük hayatındaki verimliliğinin düşmesine yol açabilir. Gürültünün insan sağlığı üzerindeki etkileri, gürültüye maruz kalma süresi ve gürültünün düzeyine göre değişiklik gösterir. Gürültünün çeşitli kaynakları olmakla birlikte kentsel ortamlarda trafik gürültüsü, insanları diğer gürültülere kıyasla daha fazla rahatsız etmektedir. Gürültü denetiminin temel prensipleri arasında, gürültünün öncelikli olarak kaynakta denetlenmesi ilkesi vardır. Bunun mümkün olmadığı ya da kaynakta denetimin yeterli gelmediği durumlarda ise gürültünün alıcıya ulaşırken yayıldığı ortamda denetlenmesi gerekmektedir. Yapı dışı gürültüler ele alındığı zaman, gürültünün yapıya ulaşmadan denetlenmesi, yapı kabuğuna düşen yükü önemli ölçüde azaltmaktadır. Gürültünün alıcı ile kaynak arasında denetimi sırasında kullanılan en yaygın araç, gürültü engelleridir. Topoğrafik yapının ya da bitki örtüsünün doğal engeller olarak kullanıldığı akustik olarak korunmuş bölgeler elde edilebileceği gibi, gürültü kaynağı ile alıcı arasındaki bir yapı, duvar ya da levha gibi değişik nitelikteki elemanlar da yapay gürültü engelleri olarak kullanılabilir. Gürültü engellerinin etkinliği engelin boyutlarına, konumuna, niteliğine, malzemesine, biçimine ve atmosferik koşullar ile zemin etkisine bağlı olarak değişkenlik göstermektedir. Bu çalışmada, İstanbul ili Üsküdar ilçesi Acıbadem semtinde, D-100 karayolu kenarında bulunan bir toplu konutta, trafik gürültüsünün etkilerinin belirlenmesi ve denetimine yönelik önlemlerin ortaya konması amaçlanmıştır. Bu amaçla, belirlenen alanda gürültü düzeyi ölçmeleri yapılmış, aynı zamanda Soundplan simülasyon programı yardımı ile bölgenin gürültü haritaları hazırlanmıştır. Değerlendirmeler sonucunda, Türkiye'de yürürlükte bulunan, Çevresel Gürültünün Değerlendirilmesi ve Yönetimi Yönetmeliği'nde belirtilen sınır değerlerin aşıldığı bölgeler tespit edilmiştir. SONArchitect simülasyon programı ile hacme gelen gürültü düzeyi hesaplanarak yapı kabuğunun gürültü denetimindeki etkinliği belirlenmiştir. Her iki simülasyonun sonucu, gürültünün denetlenmesi gerektiğini göstermiştir. Gürültüden etkilenme düzeyini azaltmak amacı ile, Soundplan simülasyon programında karayolu kenarına gürültü engeli yerleştirilmiş ve yapılara gelen gürültü düzeyinde oluşan değişimler gözlemlenmiştir. SONArchitect simülasyon programında ise, yapı kabuğundaki değişimin, hacme gelen gürültü düzeyi üzerindeki etkisi tespit edilmiştir. Yapılan çalışma sonucunda, yapı kabuğunda denetim önlemlerinin gürültü engelinden daha etkin bir çözüm olduğu saptanmıştır. Ancak maliyet karşılaştırması yapıldığında gürültü engeli ile denetimin yapı kabuğunda denetimden daha ekonomik olduğu belirlenmiştir.
Şeffaf betonun mimaride kullanımı ve üretimine yönelik deneysel bir değerlendirme

Mimarlıkta soyut kavramların, düşüncelerin aktarılması biçim aracılığıyla sağlanmaktadır. Mimari tasarım, malzemeyi malzeme olmaktan çıkarıp onu anlatım biçimine çevirerek gerçekleştirilir. Böylelikle soyut somutlaşır, somutlaştığı anda soyutluk aranır ve farkındalık sağlanır. Biçimin vardığı nokta öznenesne ilişkisine dayanmaktadır. Bu ilişki sağlanabildiği takdirde, biçim estetik bir değer kazanır. Plastik bir malzeme olmasından dolayı biçimi en kolay yansıtabilme özelliğiyle beton, mimarlık alanında önemli bir konumdadır. Modern mimarlıkta malzeme seçimi mekansal olarak iç-dış bütünlüğünü sağlayabilmek için önemlidir. Malzeme ancak kendi doğallığıyla kullanıldığında bir anlamı ve estetiği olmaktadır. Işık, mimarlar için vazgeçilmez bir tasarım aracıdır. Tasarımda önemli olan ışığı en anlamlı haliyle kullanabilmektir. Işık zaman kavramının algılatıcısı olmakla birlikte, nesnenin özneyle ilişki kurabilmesini sağlayan önemli bir faktördür. Yapılarda sağlanan saydam-yarısaydam ve opak yüzey kombinasyonlarında mekana ulaşan ışık, algı da farklılıklar yaratmak suretiyle önemli bir tasarım aracına dönüşmektedir. Çalışmada ışığı geçiren hafif beton tasarımı ile önemli mimari kavramların bir arada ve tekrar yorumlanması hedeflenmiştir. Masif betonun farklı dokularda, renklerde kullanılması ve ışığı geçirir niteliğe kavuşturulması görsel algıda farklılıklar oluşturmaktadır. Bu durum da yapılara farklı kimlikler kazandırmaktadır. Aynı zamanda farklı saydamlık düzeyleriyle de yapıya mistik bir hava verilebilmektedir. Küreselleşmenin yaşandığı günümüzde kaynak tüketiminin azaltılması hedeflenmektedir. Enerji tüketimi dağılımında yapılar önemli bir paya sahiptir. Işığı geçirir nitelikteki şeffaf betonun kullanımıyla, tüketilecek enerji miktarının azaltılması hedeflenmektedir. Aynı zamanda şeffaf beton iç ve dış sürekliliğini sağlayabilecek önemli bir yapı malzemesi olarak belirginleşmektedir. Tez kapsamında şeffaf beton tüm bu sorgulamalar çerçevesinde incelenmiş ve şeffaf beton üretimine yönelik deney çalışmasında malzemenin teknik özellikleri incelenmiş, doğal aydınlatmaya ilişkin bulgular ortaya konulmuştur.
Art and architecture synthesis in Turkey: from 1950s to 1970s

Bu tezin amacı, 1950- 1970 aralığında, Türkiye'de mimarlık sanat sentezini incelemektir. Bu doğrultuda, konunun dinamiklerini daha iyi anlayabilmek için kuramsal çerçeveler seçilmiştir. Birinci bölümde, konuyla ilişkili baskın kuramlar, Aktör Ağı Teorisi ve mimarlık sanat senteziyle ilişkili kelimeler mimarlık ve sanat bağlamında irdelenmiştir. İkinci bölümde, mimarlık ve sanat sentezinin teorik çerçevesini oluşturan Gesamtkunstwerk ve Bekleidung teorileri analiz edilmiştir. Bu bağlamda, teoriler ve sentez ilişkisini örnekleyen vakalar seçilmiştir. Üçüncü bölümde, ağa dayalı uygulamalar irdelenmiştir. Dördüncü bölümde ise, Aktör Ağı Teorisi bağlamında, mimarlık sanat sentezi pratiği analiz edilmiştir. Beşinci bölümde ise sentezin dönüşümü ele alınmıştır.
Televizyon stüdyolarında mimari akustik tasarım kriterleri ve bir örnek çalışma: Eğitim Teknolojileri Genel Müdürlüğü binası televizyon stüdyosu

Televizyon stüdyoları, sesin kontrol edilmesi ve düzenlenmesinin önemli bir gereklilik olduğu mekanlardır. Gerekli akustik düzenlemelerin yapılmaması durumunda ortaya çıkabilecek kontrolsüz yansımalar ve olması gereken değerlerin üzerindeki reverberasyon süresi, yayın sırasında olumsuz etkiler yaratacaktır. Bu tezde; genel olarak televizyon stüdyolarının tarihsel gelişimi, işlevi ve işleyişiyle birlikte mimari özellikleri ele alınmıştır. Daha sonra televizyon stüdyolarının, yapı akustiği tasarım parametreleri kapsamında duvar, döşeme, tavan, kapı, pencere gibi yapı bileşenleri, hacim akustiği tasarım parametreleri kapsamında hacmin biçimi ve boyutlandırılması, reverberasyon süresi, arka plan gürültü düzeyi, ses yansıtıcı, yutucu ve saçıcı-dağıtıcıların dağılımı incelenmiştir. Bu parametreler ulusal ve uluslararası yönetmelikler ile desteklenerek televizyon stüdyoları için mimari akustik performans kriterleri oluşturulmuştur. Örnek çalışma kapsamında Eğitim Teknolojileri Genel Müdürlüğü Binası televizyon stüdyosunun incelenen parametreler doğrultusunda Insul (v 6 .4.12) ve Odeon (v 10 .02) simülasyon programları kullanılarak mevcut durum analizi yapılmıştır. Bu analizler ile yerinde yapılan çevresel gürültü düzeyi, arka plan gürültü düzeyi, yapı elemanlarının ses geçiş kaybı ve reverberasyon süresi ölçümlerinin karşılaştırmalı değerlendirmesi yapılmıştır. Bu örnek dahilinde uygun olmayan durumlar için iyileştirmeye yönelik öneriler geliştirilmiştir.
Müzik ve mimarlığın kompozisyon bağlamında incelenmesi

Mimarlık uzaydaki tasarım sanatı, müzik ise zamandaki tasarım sanatıdır. Uzay biçim ve oran verirken, zaman bunu deneyim ve ölçü ile temin eder. Mimarlık endirekt yoldan zamanı, müzik endirekt yoldan mekanı tanımlar. Müzik ve mimarlığın algılanış biçimlerinin farklı olmasına rağmen, yaratıcılarının düşünce biçimleri, tasarlama süreçleri, tasarım ilkeleri ve yapısall nitelikleri bağlamında benzerlikler taşıdıkları görülmektedir. Müzik ve mimarlığın kompozisyon dili bağlamında ilişkilerini araştıran ve tartışmaya açan bu tez; her iki disiplinin birbirleriyle ve diğer sanat dallarıyla olan ilişkileri, tarihsel süreçteki gelişimlerinde kurulmuş olan ilişkileri ve kompozisyon tekniklerinin karşılaştırılmalı olarak incelenmesi konulu üç ana bölüme ayrılmıştır. Birinci bölümde, müzik ve mimarlığın sanatlar içindeki genel pozisyonu irdelenmiş, buradan çıkan sonuçlar doğrultusunda müzik ve mimarlık sanatları birbirleriyle mukayese edilmiştir. İkinci bölümde, müzik ve mimarlık sanatlarının paralel tarihsel gelişimleri ve ilişkileri; Antik Çağ, Rönesans ve 20. Yüzyıl üç ana başlığı altında hem müzikal hem de mimari eserler üzerinden incelenmiştir. Burada araştırılan örneklerin tezin karar aşamasında ve bu birliktelikleri sorgulama güdüsünü yaratması sürecinde oldukça önemli rolleri olmuştur. Üçüncü bölümde, müzik ve mimarlık ürünlerinin birer kompozisyon olduğu kabulünden yola çıkılarak, ortak tasarım dilleri ve ilişkileri, kompozisyonu meydana getiren dört ana başlık altında incelenmektedir: Ritim, Armoni, Doku, Tema. Bu sayede ilişkiler yalnızca kavramsal anlamda değil, aynı zamanda felsefi, metaforik, aritmetik, yaratımsal, algısal, yapısall vb. birçok alt başlıklarla zenginliğe ulaşmaktadır. Sonuç olarak bu çalışmanın amacı, müzik ve mimarlık sanatları arasında kompozisyonel anlamda kesin bir yöntem benzerliği şablonu çıkartmak değil, aksine bunları tartışmaya açacak ve faydacı bir şekilde kullanacak öneriler sunmaktır. Bu araştırmanın temel hipotezi: Müzikal kompozisyonu yapısall, işitsel, kavramsal, kuramsal vb. yönlerden analiz edebilmenin mimari tasarıma her yönden katkı sağlayabileceği ve müziğin kompozisyon temelli yaratıcılık eğitimlerinde bir rol model olarak kullanılabileceğidir.
Anadolu Selçuklu savunma yapıları bağlamında Alanya Kızıl Kule

Alanya, Hellenistik dönemden itibaren Akdeniz'deki önemli liman kentlerinden biri olmuştur. Yarımada biçiminde olan Alanya Kalesi, topoğrafyanın sağladığı avantajla ideal bir yerleşim yeridir. Sur ile çevrelenmiş Hellenistik ve Roma dönemleri yerleşimlerini Bizans yerleşimi takip etmiştir. Alanya Kalesi'nin günümüzdeki sınırlarına ulaşması ise ancak Anadolu Selçuklu devrinde olmuştur. İmar faaliyetlerinin arttığı bu dönemden sonra Karamanoğulları ve Osmanlı egemenliği hakim olmuş ancak Selçuklu döneminde yakaladığı gelişmeyi sürdürememiştir. Alanya Kalesi'nin en önemli bölümlerinden biri şüphesiz Kızıl Kule'dir. 1226 yılında inşa edilen kule, kalenin savunma sisteminin en kilit noktasında yer almakta ve saldırılara karşı en dış savunma hattını oluşturmaktadır. Batı yönünde gelişmiş bir sur sistemiyle Ahmedek'e, güney yönünde ise deniz surlarıyla Tersane'ye bağlanmaktadır. Kızıl Kule, Alanya Kalesi'nin savunma sisteminin bir elemanı olmasının yanında tekil bir yapı olarak da Anadolu Selçuklu savunma yapıları açısından incelenmesi gereken önemli bir yapıdır. Bu çalışmada, kullanılan yapım tekniği, plan tipi ve bünyesinde barındırdığı malzeme çeşitliliği açısından önemli görülen Kızıl Kule'yi, Anadolu Selçuklu savunma mimarisi içerisinde ele almak ve sonuçlarını ortaya koymak amaç edinilmiştir. Bu tezde Kızıl Kule, mimarisi, bünyesinde bulunan devşirme taşlar ve geçirdiği onarımlar açısından ele alınmıştır.
Bir müfettiş raporuna göre erken 20. yüzyıl İstanbul' unda Suriçi Sıbyan Mektepleri

Erken 20. yüzyıl İstanbul sur içi sıbyan mektepleri ile ilgili 1912- 1914 tarihli bir müfettişraporu temel alınarak yapılan bu çalışma beş bölümden oluşmaktadır. 1. Bölümde araştırmanın konusu ve kapsamı açıklanarak ilköğretimin İslam öncesikültürlerdeki tarihsel gelişimine ilişkin bilgiler verilmiştir. 2. Bölümde, Osmanlı Dönemi Sıbyan Mekteplerinin kuruluşu, mekteplerin üzerine inşa edildikleri toplumsal, idari ve ekonomik yapı hakkında bilgi verilmiş, bu kurumların yönetimkadroları, müfredatları, eğitim ve öğretimin metodları ile personel konularına değinilmiştir. Ayrıca Osmanlı dönemi eğitim sisteminde yaşanan değişim hareketleri, 19. yüzyılın ilk yarısından itibaren dört dönemde ele alınarak, sıbyan mekteplerinin dönüşüm süreciincelenmiştir.3. Bölümde, Sıbyan Mektepleri mimari ve şehircilik yönünden ele alınmıştır. Bir külliye içinde veya kent içinde dağılmış bağımsız birimler halinde bulunan mekteplerin eğitim yapıları olarak tasarım özellikleri incelenmiş, yapım ve malzeme bakımından nitelikleri araştırılmıştır. Ayrıca İstanbul'daki Osmanlı Dönemi Sıbyan Mekteplerinin belli başlıörneklerine yer verilmiş, mektep mimarisinde yaşanan değişim ve getirilen yeni yaklaşımlar ortaya konmaya çalışılmıştır. 4. Bölüm, söz konusu müfettiş raporunda yer alan İstanbul Suriçi Sıbyan Mekteplerinin tasnif edilmesi ile oluşturulmuş katalog çalışması olup, 113 adet sıbyan mektebinin mevkii, öğrenciadedi, vakıf türü, personel sayısı, derslik adedi gibi niteliklerine yer verilmiştir. 5. Bölüm sonuç ve değerlendirme kısmı olup, araştırmanın amacı doğrultusunda elde edilen veriler yorumlanmış, İstanbul Suriçindeki sıbyan mekteplerinin 1912- 1914 yıllarındakidurumu çeşitli yönleri ile tespit edilmeye çalışılmıştır.
Üsküdar Şevket Kurukahveci Evi restorasyon projesi

Tarih boyunca önemli ulaşım ve konaklama merkezi olan Üsküdar, 1453'te İstanbul'un fethi ile hızla gelişme göstermiş, gerek anıtsal gerekse sivil mimari eserlerle yüzyıllar boyunca kentin önemli yerleşim yerlerinden biri olma özelliğini korumuştur. Tez konusu olarak seçilen Şevket Kurukahveci Evi, 19. yy sonu 20. yy başı Osmanlı sivil mimarisinin günümüze ulaşan bir örneğidir. Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu'nun 08.01. 1971 gün 5684 sayılı genel karan ile korunması gerekli sivil mimarlık örneği olarak tescil edilmiştir. İstanbul Tapu ve Kadastro Bölge Müdürlüğü'nde yapılan araştırmalar sonucu, yapı hakkında elde edilen en eski belge 15 Şevval 1327 (30 Ekim 1909) tarihli Osmanlıca tapu bilgileridir. Bu bilgilere göre; yapının bu tarihte mevcut olduğu tespit edilmiştir. Üsküdar Ahmet Çelebi Mahallesi'nde 400 ada, 78 ve 79 parsellerde yer alan yapı dört katlı ve bahçelidir. Zemin katı kagir, üst katlar ise ahşap karkas üzeri bağdadi yapım tekniği ile inşa edilmiştir. Orta sofalı geleneksel Türk evi plan tipine sahiptir. Kemerli anıtsal giriş kapısı ile dikkat çekmektedir. Yapı içinde ve dışmda çeşitli bezeme öğeleri barındırmakta, tuğla ve ahşap işçiliğinin çeşitli örneklerini sergilemektedir. Bu çalışmanın amacı; günümüze kadar ulaşan bu yapının mevcut durumunun belgelenmesi ve yapıldığı dönemin özelliklerim kaybetmeden, çağdaş konfor ve sağlık koşullan da sağlanarak, gelecek kuşaklara aktarılabilmesidir. Bu amaç doğrultusunda yapının rölöve, restitüsyon ve restorasyon projeleri hazırlanmıştır. xm
Enerji etkin yapı tasarım kriterleri, sürdürülebilir kaynakların yapıda kullanımı ve mimari örnekler

Yaşadığımız yüzyılda bilim ve teknolojinin son hızla ilerliyor olması, günlük hayatımızın yaşanışını her gün biraz daha hızlandırmaktadır. Bu gelişmelerle birlikte gitgide dünya çapında bir tüketim yarışı yaşanmaktadır. İnsanların ihtiyaçlarını karşılaması uğruna yapılan bu tüketim eylemi; çevre kirliliğine, doğal hayatın zarar görmesine ve sınırlı kaynakların tükenmesine sebep olmaktadır. Kullanılan sınırlı enerji kaynaklarının çevre kirliliğine ve doğal yapının bozulmasına sebep oluyor olması, insanları alternatif enerji kaynakları arayışına teşvik etmiştir. Dünyada tüketilen enerjinin çok büyük bir kısmının yapılarda kullanılıyor olması, düşük enerji mimarlığı çalışmalarına önem kazandırmıştır. Yapılarda kullanılan enerjinin alternatif enerji kaynaklarının kullanımı ve yapı tasarımına yapının düşük enerji kullanarak ihtiyaçlarını giderebilmesini sağlayacak unsurların dahil edilmesi; çağımızın yapılarının daha düşük enerji ve maliyetlerle gerekli konfor koşullarını sağlamasına imkan tanıyacaktır. Bu tasarım yöntemi ile büyük bir kısmı yapılarda kullanılan enerjiden tasarrufa gidilecek ve gelecek kuşakların doğal mirasına verilen zarar azaltılmış olacaktır. Tez çalışması, ekoloji kavramı ve yenilenebilir enerji kaynaklarının tanımları, ekolojik yapı yaklaşımının tasarım girdileri, uygulama alanları ve Türkiye'den, Dünya'dan enerji etkin yapı örnekleri ile yenilenebilir enerji kaynaklarının yapıda uygulanabilirliği hakkındaki bilgileri kapsamaktadır.
İnşaat firmalarının rekabet avantajı sağlamasında enformasyon teknolojilerinin stratejik kullanımı

Değişim ve buna bağlı olarak meydana çıkan rekabet ile başa çıkabilmek için inşaat firmaları enformasyon teknolojilerini bir rekabet sağlayıcısı olarak görmeli ve enformasyon teknolojileri kullanımlarını teknik ve ekonomik alanlardan stratejik alanlara yönlendirmelidir. Enformasyon teknolojilerinin firmanın operasyoneldüzeydeki faaliyetlerinde verimliliği arttırmak için kullanılmasının yanı sıra, firmanın rekabet avantajı sağlayabilmesi için de stratejik kullanılması üç genel rekabet stratejisi olan maliyet liderliği, farklılaşma ve odaklanma stratejilerini desteklemesi ile gerçekleşebilmektedir. Bu bağlamda, inşaat firmalarının tasarlanan hedef ve amaçlarına ulaşabilmesi ve uzun vadede başarı sağlayarak rekabet avantajı elde edebilmesi ancak enformasyon teknolojilerinin bu üç rekabet stratejisi kapsamında stratejik kullanılması ile mümkün olmaktadır. Bu tez çalışmasının amacı, inşaat sektöründe faaliyet gösteren inşaat firmalarının, rekabet avantajı sağlayabilmek için belirledikleri hedef ve amaçlara ulaşmalarında etkin rol oynayan enformasyon teknolojilerinin stratejik kullanımının araştırılmasıdır. Belirlenen amaca ulaşabilmek için inşaat sektöründe faaliyet gösteren inşaat firmalarında bir alan araştırması gerçekleştirilmiştir. Alan araştırmasından elde edilen bulgular değerlendirilerek; inşaat firmalarında enformasyon teknolojileri kullanımının mevcut durumu ortaya konulmuş, inşaat firmalarının enformasyon teknolojileri kullanım amaçları ve bu amaçlar doğrultusunda sağlanan avantajlar ve enformasyon teknolojileri kullanımından kaynaklanan dezavantajlar belirlenmiştir. Son olarak ise inşaat firmalarında rekabet avantajı sağlanmasında enformasyon teknolojilerinin stratejik olarak kullanılıp kullanılmadığı ortaya konarak, öneriler geliştirilmiştir.