turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
A prediction model for daylighting illuminance for office buildings

Günışığı, çoğunlukla gündüz konforlu ve verimli çalışma ortamı sağlanması gereken ofis binaları için temel ışık kaynağıdır. Gün ışığının istenilmesinin kanıtı araştırmayla birlikte insan davranışı ve ofis mekanının düzenlenmesinin gözleminde bulunabilir. Bu yüzden Yapay Sinir Ağları'nı kullanarak ofis binaları için gün ışığı aydınlık değerlerini belirleyen bir tahmin modeli geliştirilmiştir. İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü'nde Mimarlık Fakültesi'nin konu olan binasında aydınlık verisi toplamak için dört ay boyunca bir saha çalışması gerçekleştirilmiştir. Bu çalışma daha sonra yerel hava durumu istasyonundan elde edilen hava durumu verileri ve binanın parametreleri ile ilişkilendirilmiştir. Bu parametrelerden yararlanılarak ileri-besleme türünde üç katmanlı YSA modeli kurulmuştur. Girdi verileri; tarih, saat, dış sıcaklık, güneş radyasyonu, nem, UV indeksi, UV dozu, pencerelere uzaklık, pencere sayısı, odaların yönelimi, kat tanımı, oda boyutları ve nokta tanımıdır. Aydınlık ise çıktı verisi olarak kullanılmıştır. Veri takımının ilk 80 tanesi modeli eğitmek için, kalan 20 tanesi de modeli denemek için kullanılmıştır. En uygun yükler için Microsoft Excel Solver tek yönlü optimizasyon yöntemini kullanmıştır. Sonuçlar modelin tahmin gücünün hemen hemen % 97.8 olduğunu göstermiştir. Böylece model örnek ölçümler dahilinde başarılı olmuştur. Modelin hassaslık analizi NeuroSolutions yazılımı yardımıyla gerçekleştirilmiştir. Bu model gün ışığının önemi konusunda, tasarım aşamasında ve binaların gün ışığı veriminin değerlendirilmesinde tahminler ve karşılaştırmalar yaparak yararlı girdiler sağlayabilir. Bu konudaki araştırma, ofis binalarının istenilen gün ışığı konfor koşullarına sahip olmasını destekleyebilir.
Place and community driven conservation and empowerment in historic rural landscapes: Principles and strategies for Taşkale village, Turkey

Tarihi kırsal peyzajlar doğa ve insanın karşılıklı etkileşimi sonucu üretilen yere ve topluma özgü karakterleri ve değerleri barındıran alanlardır. Doğa ve insan arasındaki karşılıklı etkileşimin sürekli olduğu bu alanlarda insanlar 'sosyal katkı' sağlarken doğa da 'fiziksel aracı' olarak rol oynayarak 'yere özgü' yapılı çevre üretilir. Bu dinamik oluşum, dönüşüm ve devam ettirme sürecince, tarihi kırsal peyzajların sürekliliği bileşenleri arasındaki bağ ve bu bağın beraberliği sayesinde yere özgü somut ve somut olmayan karakter ve değerlerin devamlılığı ile sağlanır. Bu dinamik birleşimde süreklilik değişim ve adaptasyon ile insanların sürece aktif aktörler olarak miras edindikleri bilgi ve deneyimleri güncel tehditlere karşı kendi değerlerini, anlamlarını, gelenek ve kültürünü aktarması ile sağlanır. Ancak, hızla değişen dünyada, tarihi kırsal peyzaj alanları geri dönüşü sağlanamayacak değişikliklere neden olan tehditlerle karşı karşıya kalmaktadır. Bunlar insan, yer ve yapılı çevre arasındaki bağı yok etmeye yönelik tehditlerdir. Bu nedenle, bu tez kapsamında tarihi kırsal peyzajlara yönelik ilke ve stratejiler geliştirilerek yer ve toplum odaklı koruma ve güçlendirme yaklaşım önerileri getirmeye odaklanılmıştır. Burada, temel amaç devam eden yaşamın devamlılığını sağlamaktır. Bu da toplumların tüm sürece aktif katılımları ile sağlanabilecektir, çünkü toplumu oluşturan her bir birey günlük yaşamlarının bir parçası olarak bu alanların gerçek sahibi ve gerçek kullanıcılarıdır. Bu bağlamda, tez kapsamında teorik ve kavramsal araştırmalara ek olarak yerinde çalışmalar yapılarak derinlemesine ve bütüncül değerlendirmeleri içeren çok katmanlı bir çalışma yürütülmüştür. Sonuç olarak tarihi kırsal peyzajlar genelinde ve Taşkale Kasabası özelinde bir takım ilkeler, stratejiler ve öneriler geliştirilmiştir. Bu çalışma süreci ve geliştirilen öneriler ileriki çalışmalara referans oluşturacak niteliktedir. Ancak, her bir tarihi kırsal peyzaj alanı kendi dinamikleri doğrultusunda yere özgü karakter ve değerlerler ürettiğinden, çalışma süreci ve öneriler her örnek özelinde revize edilmelidir. Taşkale Kasabası tarihi kırsal peyzaj alanlarına örnek oluşturması ve sosyo-kültürel ve fiziksel çevresine yönelik baskı ve tehditler ile karşı karşıya kalması göz önünde bulundurularak bu tez kapsamında örnek çalışma alanı olarak seçilmiştir. Tarihi kırsal peyzaj alanlarının genel değerlendirmesi sonucu, yere özgü karakteristik değerler göz önünde bulundurularak geliştirilen kuramsal çerçeve Taşkale Kasabası'na uygulanmıştır. Bu bağlamda, güncel gelişme, koruma, tanıtım ve ekonomik ilerlemenin getirdiği tehditlere yönelik yer ve toplum odaklı ilke, strateji ve öneriler belirlenerek koruma ve güçlendirme yaklaşımları önerilmiştir.
Mimarlıkta strüktür ve süsleme ilişkisinin irdelenmesi

Bu tez strüktür ve süsleme ilişkisini irdelemektedir. Strüktür ve süsleme ayrı ayrı ele alınarak kavramsal olarak çözümlenmektedir. Fellow Kerr 1869'daR. I. B. A.'da yaptığı konuşmasında mimarlığı bina+architecturesque olarakdenkleme dökmüştür. Kerr'in konuşmasında arkitekturesk mimari tasarım elemanlarının kullanımı belirlediği anlamlar olarak tanımlanmakta ve düzeyde ele alınmaktadır. 1- Süsleşmiş strüktür, 2 -Strüktürleşmiş süsleme, 3 -Süslenmiş strüktür, 4 -Süsleşmiş konstrüksiyon. Bu düzeyler tez içindemimarlıkta strüktür ve süs ilişkisinin yorumlanması ve tartışılması için temel yaklaşımlar olarak ele alınmakta ve benimsenmektedir. Çağdaş mimarlık eserleri ile ele örneklenmesinde kullanılmaktadır. Belirlenen düzeylerdeilişkilenemeyen çağdaş mimarlık örnekleri, incelendiğinde beşinci bir ilişkilenme düzeyi elde edilmektedir. Biçim ile süsleme olarak adlandırılan bu düzey strüktür ve süsleme ilişkisini mimari kütlesel biçimlenme bağlamında ele almaktadır.
Çok katlı konutlarda mutfak biçimleniş sürecinin irdelenmesi: Kayseri örneği

Kentsel yerleşimlerde, nüfus artışı, sosyal, ekonomik, teknolojik gelişim ve değişimlere bağlı olarak konut talep ve arzı artmaktadır. Giderek artan bu talep; kullanıcı profilinin çok net olmayışı ve girişimcinin ekonomik kaygıları nedeniyle, benzer yaklaşım ve tipolojilerde üretilen çok katlı yap-sat konutlar ile karşılanmaktadır. Olası kullanıcıların yaşam konforunu artırabilen ve kullanıcı beklentilerini dikkate alan konut üretimi büyük önem arz etmektedir. Ancak çok katlı konut üretiminde tasarım ve uygulama süreci, kullanıcı memnuniyetinden çok, girişimcilerin ekonomik kaygıları ve beklentileri doğrultusunda biçimlenmektedir. Mutfak konutta en önemli mekanlardan biri olmasına rağmen, Türkiye'de, mutfak mekanı biçimleniş sürecinin, yeterli nitelikte ele alınmadığı gözlemlenmektedir. Mutfak mekanında kullanıcı talep ve beklentilerinin karşılanması sürecinde, olası sorunların önlenmesi veya azaltılmasına yönelik sorumluluk; girişimci, tasarımcı ve uyulması gereken yasal düzenlemeler kapsamında merkezi ve yerel yönetimlere düşmektedir. Çalışmada, mutfak mekanı biçimlenişinde olası kullanıcı sorunlarının; girişimci, tasarımcı ve yasal düzenlemeler kapsamında nasıl önlenebileceği veya en aza indirilebileceği saptanmaya çalışılmış; bu doğrultuda ön karar, programlama, tasarım ve yapım süreçleri irdelenmiştir. Araştırma Kayseri'de 2000 yılı sonrası inşa edilmiş çok katlı konutlar ile sınırlandırılmış; özel girişimciler tarafından, yap-sat yaklaşımı ile üretilen, çok katlı apartman konutlarında, rastlantısal seçilen mutfak mekan örnekleri işlevsel kurgu, teknik donanım ve ergonomi bağlamında analiz edilmiştir. Elde edilen bulgularla, biçimleniş sürecinin paydaşlarına yönelik çözüm önerileri geliştirilmiştir.
Eğitim amaçlı konaklama yapılarının geçmişten günümüze gelişimi ve tasarımları ile ilgili çözüm önerileri

Erken ve klasik Osmanlı döneminde en önemli eğitim yapıları medreseler olarak kabul edilmektedir. Bu dönemde kitap geçerek dine dayalı bir eğitim sistemi mevcuttur. Öğrenciler, medrese içindeki hücre birimlerinde hem konaklayıp hem ders çalışırlardı. Eğitim aldıklar derslik ile hücre birimleri aynı yapı içinde bulunmaktadır. Medreselerde ortada bir avlu ve etrafına dizilmiş mekanlar bulunurdu. Geç Osmanlı döneminde ülkenin içinde bulunduğu zor durum eğitim alanında yapılan reformlar ile çözülmeye çalışılmıştır. Eğitim sisteminin 3 basamaklı hale gelmesi ile yeni eğitim kurumları ortaya çıkmıştır. Erken Cumhuriyet döneminde eğitime verilen önemin artması sonucu yükseköğretim kurumlarında artış yaşanmıştır. Öğrencilerin şehir dışında eğitim görmesi ile öğrenciler için konaklama yapılarına duyulan ihtiyaç artmıştır. Bu nedenle yurt yapıları devlet kurumları ve özel kişilerce yaptırılarak barınma ihtiyacı karşılanmıştır. Günümüz yurt yapıların temelini Osmanlı dönemi eğitim yapıları oluşturmaktadır. Yurt yapıları, katsayısı, kişi sayısı, tip oda, eğitim sistemi, lokasyon ve teknoloji gibi parametrelerin değişimi ve gelişimi, Osmanlı dönemi öğrenci konaklamasına yönelik eğitim yapılarını, günümüz eğitim ve yurt yapılarına dönüşmüştür. Bu parametreler; gelecekte yapılacak yurt yapılarının, günümüzdeki yurt yapılarının sorunlarını göz önünde bulundurularak çözülmesi sağlanmaktadır. Yurt yapılarının ortaya çıkış ve gelişim serüveni devam niteliği taşımaktadır.
Osmanlı kentlerinde Sefarad kültürünün dönüşümünün mimariye yansımaları 'İzmir örneği'

Tez kapsamında; İspanya'dan Osmanlı İmparatorluğunun belirli liman kentlerine göç eden Sefarad Yahudilerinin, yaşadıkları bu yeni topraklarda, İspanya'dan getirdikleri kültürlerinin değişiminin- dönüşümünün mekana yansıması incelenmiştir. Söz konusu bu kültürün, dönüşümünün yansımalarının görüldüğü kent olarak, diğer Yahudi yoğun kentlerden, barındırdığı yoğun Sefarad nüfusunun fazla olması nedeni ile farklılaşan İzmir kenti ayrılmış, söz konusu dönüşümler en belirgin bu kentte ortaya çıkmıştır. Bu bağlamda da İzmir kenti alan çalışması için örnek teşkil etmiş, Sefarad kültürünün dönüşümünün mimariye yansımaları, İzmir kenti özelinden okunmuştur. Bu çerçevede tez beş bölümden oluşmaktadır: Birinci bölüm; tezin içeriğini, amacını, ortaya koyan kabulleri, sonuca varmak için izlenen yöntemin tartışıldığı bir bölüm olarak oluşturulmuştur. Sefarad kültürünün ve bu kültürün biçimlendirmiş olduğu mimarinin anlaşılabilmesi, ve geçirmiş olduğu dönüşümlerin ortaya çıkartılabilmesi için, sinagog mimarisinin nasıl geliştiğini, Yahudilerin diasporaya dağılmaları ile başlayan süreçte sinagog rnimarisinin, konut mimarisinin, mahalle örgütlenmesinin yeni göç edilen bölgelerde ne şekilde ifade edildiği, Bölüm-2'de incelenmiştir Sefarad kültürünün İzmir kenti özelinde dönüşümünün okunabilmesi, için Yahudilerin kente ilk geldikleri tarihten günümüze kadar geçen süreçte, geçirdikleri toplumsal dönüşümler Bölüm- 3 kapsamında aktarılmıştır. Bölüm-3'de tespit edilen, İzmir Yahudi Cemaatinin geçirmiş oldukları sosyo-kültürel dönüşümlerin mimariye yansıması, Bölüm- 4 kapsamında tartışılmıştır. Bölüm-4'de, elde edilen bulgular, günümüz koşullarım içeren veriler olmayıp, kırılma noktalarında var olan tarihsel izlerin ayağa kaldırılması mteliğinde ortaya konmuş, kırılma noktalarında mevcut olan mahalle örüntüsünün, konut mimarisinin, sinagog mimarisinin restitüsyonlanmn biçimlendirilmesi niteliğinde şekillenmiştir. Bölüm- 5 bu anlamda, geçmişş verilerin değerlendirilmesi ve bu verilerin günümüze taşınması, günümüzün şartlarının alctarılması ve değerlendirilmesi anlamında kurgulanmış, tarihsel izlerin günümüzdeki durumları aktarılmış ve bu tarihsel izlerin sürdürülebilmesi, geleceğe aktarılabilmesi doğrultusunda öneriler geliştirilmiştir.
Mevcut betonarme yapıların gözleme dayalı deprem hasar görebilirlik riskini belirlemeye yönelik değerlendirme yöntemi

Ülkemizin tamamına yakın bir bölümünün aktif deprem kuşağı üzerinde bulunmasına rağmen, bu coğrafyaya uygun bir yaşam biçimi ve yapılaşma gerçekleştirilememesi, bir doğa olayı olan depremleri, çok sayıda can ve mal kaybına yol açan, afetlere dönüştürmektedir. Depremlerin afetlere dönüşmesinin engellenmesi, geliştirilecek olan bazı strateji ve politikalara bağlı olup, yerleşmelerin sismik risklerinin azaltılmasına yönelik yapılacak çalışmalar bu kapsamda en önemli adımı oluşturmaktadır. Yerleşmelerin sismik riskinin azaltılması, yeni yapıların sağlam yapılması ve mevcut yapıların hasar görebilirlik riskinin belirlenerek, yüksek hasar görebilirlik riskine sahip yapıların, hasar görebilirliğinin değiştirilmesine yönelik çalışmaların yapılmasına bağlıdır. Ülkemizde mevcut betonarme yapıların büyük bir bölümünün 1998 -Afet Bölgelerinde Yapılacak Yapılar Hakkında Yönetmelik tarafından tanımlanan deprem güvenlik düzeyine ve Türk Standartları Enstitüsü tarafından tanımlanan farklı standart düzeylerine ulaşamadığı görülmektedir. Ülkemizin depremselliğine bağlı olarak her an büyük depremlerle karşılaşma olasılığımız nedeniyle zaman diliminin bizim için paha biçilmez bir değere sahip olması, fayda ve maliyet analizine dayalı, ucuz ve tarama süreci kısa zaman gerektiren stratejilerin geliştirilmesini zorunlu kılmaktadır. 'Mevcut Betonarme Yapıların Gözleme Dayalı Deprem Hasar Görebilirlik Riskini Belirlemeye Yönelik Değerlendirme Yöntemi' adlı tez çalışması, yerleşmelerin sismik risklerinin azaltılmasına yönelik hızlı tarama yapma amacıyla bir değerlendirme yöntemi geliştirilmesini hedeflemektedir. Tez çalışması sekiz bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; problem tanımlanarak, çalışmanın amacı, sınırlılık ve yöntem hakkında bilgi verilmektedir İkinci bölümde; deprem olgusu kapsamında temel kavramlar ve bilgilere yer verilmekte ve kısaca depremin yapılar üzerindeki etkilerine değinilmektedir. Üçüncü bölümde; yapıların depreme dayanım mekanizmasının ele alındığı bölüm olup, yapıların deprem dayanımlarını arttırmak için izlenebilecek yöntemler açıklanmaktadır. Dördüncü bölümde; hasar görebilirlik ve hasar görebilirlik yaklaşımları ele alınmakta, dünyada ve ülkemizde hasar görebilirliğin belirlenmesine yönelik olarak geliştirilmiş farklı değerlendirme yaklaşımları incelenmektedir. Buradan elde edilen çıkarımlar, öneri değerlendirme yönteminin çatkısında kullanılmaktadır. Beşinci bölümde; Türkiye'nin depremselliği ve depremlerin neden olduğu hasarlar ayrıntılı olarak, hasar fotoğraftan ve grafiklerle desteklenerek incelenmektedir. Altıncı bölümde; Öneri Değerlendirme Yöntemi'nin gerekliliği, amacı, açılımı ve özellikleri üzerinde durulmakta ve yöntem detaylı olarak açıklanmaktadır. Yedinci Bölümde; Öneri Değerlendirme Yöntemi'nin uygulandığı alan çalışması yer almaktadır. Sekizinci bölümde ise çalışma kapsamında ulaşılan sonuçlar açıklanmaya çalışılmaktadır.
Re-framing architecture: METU Faculty of Architecture and its photographic reproductions

Bu tez mimari üretim ile fotografık yeniden üretim arasındaki karşılıklı etkileşim üzerine bir çalışmadır. Mimari fotoğraf, burada en sade anlamıyla var olan bir binanın fotoğraflarını çekmek olarak ele alınmaktadır. 'Fotoğraf çekmek' fiili 'yeniden üretmek' ve 'temsil etmek' olarak iki yönlü bir işlem gerektirir. Çalışma, 'her fotoğrafın kendine özgü tek bir varoluşa sahip olduğu ve öznellik gösterdiği' varsayımı ile başlamıştır. Mimari fotoğraf kendi öznesi dışında başka bir şeyi temsil etme potansiyeline sahiptir. Binaların çoğu bu farklı temsil olasılıkları ile yorumlanırken mimarinin fotoğrafçı veya mimar tarafından yeniden kurulan imgesi mimarlık söyleminin gelişmesinde katkıda bulunur. Burada, 'yeniden üretim' bir imgenin uygulamaya yönelik bir faaliyetine karşılık gelirken, 'yenidensunum' zihinsel bir eylem olarak anlaşılmalıdır. Öznellik, yeniden yorumlama olarak anlaşılır ve yeniden kurma ise eleştiri için bir araçtır. Fotoğraf mimari akımların oluşması ve yayılmasında büyük bir rol oynamıştır. Daha önceden ileri sürüldüğü gibi Modern Mimarlık, yirminci yüzyılın başında seçilmiş binalarının siyah beyaz imajlarından faydalanmıştır. Modern Mimarlık bu tanınmış fotoğrafların yardımı olmaksızın dünya çapında yayılamazdı. Bu kavramsal çerçevede, ODTÜ Mimarlık Fakültesi'nin fotoğrafları araştırmanın nesnesi ve aracı olarak ele alınmıştır. Bir anahtar sözcük olan 'çerçeveleme', çalışmanın konusunu genişletmek için kullanılacaktır. Bir kısıtlama belirtse de, terimin kavramsallaştırılması çalışmanın perspektifini genişletebilir. Çerçeveleme için kullanılan 'yeniden' kelimesi, mimarlık ve fotoğraf arasındaki birbirini etkileyen ilişkinin - Modern Mimarlık'ın 'yeniden keşfi' aracılığı ile - olası bir 'yeniden değerlendirme' sini önerir.
Evaluation of the design parameters in the settlement scale related to regional climatic data

Mimarlar olarak en önemli sorumluluklarımızdan biri, insanlar için yaşanabilir çevreler yaratırken, dünyamızı ve doğal kaynaklarımızı etkilediğimizin bilincinde olmak ve yapım işini bu anlamda, en doğru biçimde yönetmektir. Dolayısıyla yeryüzüne en az zarar verdiğimiz tasarım felsefesi üzerinde düşünmeli ve üretmeliyiz. Bu bağlamda, bu çalışmada enerji etkin yapım üzerine yoğunlaşılmış, enerji etkinlik prensipleri saptanarak, yerleşmeye yönelik kriterlerin enerji kullanımına etkileri araştırılmıştır. Çalışma 5 ana bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde; çalışmanın amacı ve bu doğrultuda yapılan araştırma ve simülasyon çalışması açıklanmıştır. İkinci bölümde; enerji etkin bina tasarımı başlığı altında enerji etkin bina tasarım yöntemleri irdelenmiştir. Üçüncü bölümde; konutlarda enerji yükleri araştırılmıştır. Enerji kullanımı gerektiren konfor koşulları anlatılarak, enerji etkin tasarıma yönelme zorunluluğunun nedenleri sıralanmıştır. Dördüncü bölümde enerji etkin tasarım prensipleri detaylı olarak değerlendirilerek, bu prensiplerin enerji kullanımına etkileri aktarılmıştır. Beşinci bölümde; teorik kısımda anlatılan bulgular, Stuttgart-Almanya da bulunan, enerji etkin tasarlanmış mevcut bir yapılaşma bilgisayar ortamında modellenerek, enerji simülasyonları yapılması yöntemiyle, sayısal olarak araştırılmıştır. Bu araştırmalar Stuttgart ve İstanbul iklim verileri altında tekrarlanmış, böylelikle parametrelerin yerel ve tekil etkileri de gözlemlenmiştir. Altıncı bölümde; simülasyon sonuçları değerlendirilmiş ve yerleşme ölçeğinde enerji etkin bina tasarımına nasıl yaklaşılması gerektiği ifade edilmiştir.
Metal çerçeveli cam giydirme cephe sistemleri ve geçirimsizlik çözümleri üzerine bir inceleme

XIX yy.'ın ikinci yansından itibaren teknolojik gelişmelere paralel ortaya çıkan ve modern mimarlık akımının bir öğesi olan metal çerçeveli cam giydirme cephe sistemleri, binayı kabuk gibi saran hafif cephe sistemidir. Metal çerçeveli cam giydirme cephe sistemleri ve geçirimsizlik çözümlerinin incelendiği bu çalışmadaki amaç; cephe sistemleri bileşenleri, bileşen özelliklerini, montaj işlemleri, montaj süresi, geçirimsizlik çözümleri ve malzemeleri vb. açılardan ayrıntılı olarak incelemek, her bir sistemi avantaj ve dezavantajları açısından değerlendirebilmektir. Yapılan çalışma; kapaklı sistem, strüktürel silikon sistem, karma sistem ve panel sistem olarak adlandırılan metal çerçeveli cam giydirme cephe sistemleri ve bu sistemlerle ilgili geçirimsizlik çözümlerini kapsamaktadır. Planar sistem gibi diğer hafif cephe sistemleri, sistemlerle ilgili statik ve maliyet sorunları kapsam dışı bırakılmıştır. Tez; genel bilgiler, yapılan çalışmalar, bulgular ve irdeleme ile sonuçlar bölümlerinden oluşmaktadır. Genel bilgiler bölümünde; yapılan çalışmanın amacı ve kapsamı açıklanmış, dış duvar kavramı, giydirme cephe sistemlerinin tarihsel gelişimi ve smıflandınlması konulan ele alınmıştır. Yapılan çalışmalar bölümü; literatür çalışması, ön araştırmalar ve alan çalışmasından oluşmaktadır. Literatür çalışması, metal çerçeveli cam giydirme cephe sistemlerin tanımını, smıflandınlmasım, cephe bileşenlerini, montaj işlemlerini, geçirimsizlik çözümlerini ve malzemelerini içermektedir. Tez kapsamında giydirme cepheli yapılarda kullanılan cephe sistemleri, bileşenleri, geçirimsizlik çözümleri ve malzemelerinin vb.'nin analizi için bir alan çalışması, bu çalışmaya yönelik olarak bir ön inceleme çalışması yapılmıştır. Cephe sistemi ve geçirimsizlik çözümüyle ilgili olarak elde edilen veriler ve bu verilerin değerlendirilmesi bulgular ve irdeleme bölümünde yer almaktadır. Çalışmanın sonunda cephe sistemleri ve bu sistemlerin geçirimsizlik çözümlerine yönelik çeşitli sonuçlara ulaşılmıştır.
Sürdürülebilir yapım ilkeleri ve yalın yapı üretim araçlarıyla entegre bütünsel proje teslim sistemi

20. yüzyılın sonlarından itibaren, yaşamımızın her düzeyinde sorunlara yönelik çare arayışları çerçevesinde 'Sürdürülebilirlik' ve 'sürdürülebilir kalkınma' kavramları karşımıza çıkmaktadır. Bu kavramların, doğrudan doğal ve yapılaşmış çevreyle ilgili olduğu düşünüldüğünde, mimarlık alanındaki ve inşaat sektöründeki yansımaları, anlamları ve kullanımları önem kazanmaktadır. Bu önem doğrultusunda, 'sürdürülebilir yapım' kavramı, gerek bir süreç gerekse bir yöntem olarak gündeme gelmektedir. Maliyetlerin yüksek, verimin ise diğer söktörlere oranla en düşük olan inşaat sektörünün üretim sürecinin çeşitli evrelerinde şeffaf iletişim, etkin yönetim, verimlilik ilkeleri ve 'yalın ' prensipleriyle yönetilmediği, sürdürülebilir sisteme entegrasyonunun sağlanmamış olması bu çok disiplinli ortamda verimsiz süreçler meydana getirmektedir. Bu bağlamda, sürdürülebilir kalkınmanın başarılmasında bir araç olarak ortaya çıkan sürdürülebilir yapımın sürdürülebilir olması için, yapı üretim sürecine sürdürülebilir ve yalın ilke ve prensiplerinin entegre olması ve yapı üretim sürecinde yardımcı araçlar ile aksiyon planının oluşmasına, aksiyon planlarının önceliklerin belirlenmiş olmasına göre değerlendirmesini yaparak uygulama planına dönüşmesini sağlayacak ve sürece entegre edecek olan bütünsel bir metodoloji ve buna bağlı olarak bütünsel proje teslim modelinin olması önem taşımaktadır. Sürdürülebilir yapım amacına ulaşmak ve yeşil bina projelerinin kompleks yapısı itibariyle, geleneksel projelerden farklı olarak, tasarım sürecine dahil olması gereken katılımcıların fazlalığı ve birbirleri ile olan yoğun ilişkileri nedeniyle, mevcut proje teslim sistemlerinin yetersiz kalması ve istenen kalite, maliyet ve zamanda bitirilememesine neden olmakta bu yüzden bütünleşik proje teslim sistemlerinin de gelişmesine yol açmıştır. Bir başka deyişle, bütünleşik proje teslim sistemi, sürdürülebilir tasarım ve inşaat için bir araç olmaktadır. Bu noktadan hareketle bu tez kapsamında ele alınan araştırmada, 'sürdürülebilir ve yalın yapı üretim ilkelerine bağlı bütünsel proje teslim sisteminin nasıl oluşturulacağı' konusundan yola çıkılarak literatür araştırması ve sektördeki profesyonellerle bu konuda birebir yapılan görüşmelerle önerilen modelin oluşturulması ihtiyacına cevap verecek şekilde tasarlanması amaçlanmıştır.
İklimsel tasarım bağlamında Tokat geleneksel evlerinin incelenmesi: Bey-Beyhamam sokakları örneği

İklimsel tasarım yereyin iklimiyle uyumlu, yaz ve kış koşullarına uygun yapı tasarımı olarak tanımlanabilmektedir. Geleneksel mimariyle ilgili yapılan çalışmalarda, geleneksel konutların doğayla ve yereyle uyumlu, bulunduğu yerin iklimine duyarlı, sürdürülebilir yapılar oldukları görülmüştür. Bu çalışmada Tokat kent merkezindeki geleneksel konut dokusu iklimsel özellikleri bağlamında ele alınmıştır. Tokat kent merkezinde, Bey ve Beyhamam Sokakları Mevkiindeki geleneksel konutlar incelenmiştir. Çalışmada ilk olarak iklimsel tasarım ve iklimsel tasarım parametrelerine yönelik literatür araştırılmış, daha sonra Tokat kent merkezindeki geleneksel konutlarla ilgili elde edilen bilgi ve gözlemlere dayalı alan çalışması yapılmıştır. Geleneksel konutların iklimle kurdukları ilişki yerleşme, yapı ve yapı kabuğu ana parametrelerinde analiz edilerek değerlendirilmiştir. Geleneksel evlerin iklimsel tasarım bağlamında yaz ve kış koşullarındaki olumlu ve olumsuz yönlerine yönelik bilgi edinilmeye çalışılmıştır. Tez sonucunda geleneksel evlerin yerleşme ve yapı ölçeğinde genel olarak ılıman kuru iklime uygun oldukları, yapı kabuğu ölçeğinde ise özellikle ısıtmanın istendiği dönem için yetersiz kaldıkları tespit edilmiş ve bu anlamda yapı kabuğunda çeşitli iyileştirmelerin yapılmasının uygun olacağı belirlenmiştir.