turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Doğu Karadeniz bölgesinde geçmişten günümüze vernaküler mimari

Tarih boyunca toplumların 'üstün özellik taşımayan' bireyleri tarafından ortaya koyulmuş olan 'Vernaküler Mimari'nin tarihsel gelişimi ve Anadolu coğrafyasında Doğu Karadeniz Bölgesinin vernaküler birikimi ve günümüzdeki durumu incelenmiştir. Mmarlığın başlangıcı sayılan barınma duygusu ve insanın, doğanın olumsuz şartlarına karşı koyma hissi isanı önce geçici korunaklar bulmaya daha sonra ise kalıcı mekanlar oluşturmaya yöneltmiştir. Dolayısıyla mimarlığın temelinde konutun yattığını söylemek yanlış olmamaktadır. Vernaküler Mimari incelenirken; bu kavramın dünyada ilk ortaya çıkışı ve etkileri irdelenmiş, insanoğlunun, tarih boyunca, arada mesafeler de olsa benzer coğrafi koşullarda benzer mimari sonuçlara ulaştığı gösterilmiştir. İnsanoğlunun kalıcı konutları ilk ortaya koyduğu coğrafya olan Anadolu coğrafyasındaki vernaküler yapı kültürü bu noktada önem taşımaktadır. Bu nedenle daha sonra Türkiye'deki durum üzerinde incelemeler ve örneklendirmeler yapılmıştır. Çalışma kapsamında, Anadolu coğrafyası içinde, gerek doğal koşulları ve konumuyla ortaya çıkan ahşap varlığının, gerek tarih boyunca çok farklı kültürlerin hayat şekillerinin biçimlendirdiği yapı kültürünün son derece özgün örnekler verdiği Doğu Karadeniz Bölgesindeki Vernaküler Mimari ürünleri incelenmiştir. Ayrıca günümüzde dahi örnekler göstermektedir ki; bölge insanı çok uzun süreler boyunca doğayla beraber yaşamayı öğrenmiş ve pratik çözümler ortaya koyarak belli bir yapı kültürüne ulaşmışlardır. Literatürden elde edilen bilgilerle, Vernaküler Mimari iki dönem altında; sanayileşme ve modernleşme öncesi döneme kadar olan vernaküler birikim 'geçmişşten günümüze' ve sonraki dönemde ortaya çıkan durum 'günümüz' olarak incelenmiştir. Bölgede yapılan kazılardan elde edilen bilgiler sayesinde yaklaşık dört bin yıllık bir ahşap-taş birlikteliğinden oluşan yapı kültürünün sanayileşme sürecine kadar olan dönemi 'geçmişşten günümüze' başlığı altında incelenmiştir. Bu dönemde ortaya çıkan yapıların malzemelerini doğal çevre, tipolojilerini ise bölgede yaşayan toplumların yaşam biçimlerinin oluşturduğu gözlemlenmiştir. Sanayileşmeyle başlayan nüfus artışı, göçler, ve bölgeye giren makine üretimi yapı malzemeleriyle ortaya koyulan, bölge doğal şartlarına uyumsuz olan niteliksiz yapılar ise 'günümüz' vernaküler yapıları başlığı altında incelenmiştir. Günümüzde 'doğayla beraber yaşa' ilkesinin değişerek, 'doğaya karşı mücadele et' şekline dönüştüğü görülmektedir.
Gecekondu dönüşüm projelerinde hane halklarının yeni konut memnuniyeti: Kağıthane örneği

Gecekondu dönüşüm süreci, içinde olumlu ve olumsuz yanları olan çok yönlü bir uygulama sürecidir. Dönüşüm uygulamaları ile ilgili şu sıralar merkezi yönetim başta olmak üzere, birçok yerel yönetim çalışmalar yapmakta, ancak dönüşümü sadece fiziksel boyutlarıyla ele aldıkları görülmektedir. Bu şekilde kentin bozulmaya uğramış alanlarına kalıcı bir çözüm bulmak amaçlanmakta ve alanın iyileştirilerek çok boyutlu dönüştürülmesi hedeflenmektedir. Bu sebeple, fiziksel boyutuyla düşünülen dönüşüm kavramı, ekonomik, sosyal ve kültürel dönüşümde istenilen düzeye erişememektedir. Bu araştırma Kağıthane İlçesi, Hamidiye Mahallesi'nde dönüşüm sürecini açıklamaktadır. Burada yaşayan insanlar, gecekondularının yıkılmasından sonra, aynı bölgede belediye tarafından inşa edilen yeni binalara taşınmışlardır. Yeni apartmanlara taşındıktan sonra bazı problemlerle karşı karşıya kalmış, binaları değişmiş, sosyal yaşamları değişmiş ve müstakil olarak gecekondularında yaşamlarını devam ettirirken, şimdi yeni komşularıyla beraber aynı apartman içerisinde yaşamak durumunda kalmışlardır. Bu yeni yaşamı paylaşmak ve yeni komşuluk ilişkisi içerisinde yaşamak gecekonduları yıkılmış ev sahipleri için oldukça zor bir durumdur. Böyle durumlara maruz kalabilecek yeni projeleri anlamak amacıyla, dönüşüm uygulamalarının olumlu ve olumsuz taraflarının görüleceği Hamidiye'de nitel bir araştırma çalışması yapılmış ve bir öneri getirilmeye çalışılmıştır. Sonuç olarak; dönüşüm süreçlerinin toplum tabanlı ve daha geniş kapsamlı planlanması ve bunun gibi diğer projelerde de yerel halkın katılımına ve halkın sorunlarına önem verilmesi sürece ilişkin daha kalıcı çözümler üretilmesi gerektiği vurgulanmaya çalışılmıştır.
Akustiğin spor salonu tasarımında bir parametre olarak değerlendirilmesi üzerine inceleme

Spor; insanlığın hayatında farkındalıklı bir eylem olarak ne zaman yer aldı sorusunun cevabını kimse veremese dahi aslında insanın var olduğu ilk andan günümüze uzanan bir yeri olduğu yadsınamaz. Hareket etmek, hayatta kalmak, avlanmak, barınmak, eğlenmek, rekabet etmek, yarışmak, var olma mücadelesi gibi birçok eylem ilk insanın sporu hayatının bir parçası yapması için kaçınılmaz sebepleri idi. Zaman değişti, çağlar geçti insanın hayati gereksinmeleri temelde değişmese dahi dönüştü elverişli ve spor kavramı profosyonel tanımı ile hayatlarımıza entegre oldu. Bilinen en eski spor müsabakalarından günümüz modern spor anlayışına gelirken değişen en önemli şeylerin başında sporun açık alanlardan kapalı alana evrilerek yapılaşma süreci izlemesi olmuştur. Günümüz yaşam şeklinde özellikle büyük şehirlerde iş yükü, kalabalık nüfus, trafik, yaşam telaşı vb. gibi birçok sebeplesakinleşmek, dinlenmek, eğlenmek, arınmak gibi çeşitli sebeplerle spora yönelen insanların giderek artması sonucu sporun yılın her günü hava hareketlerinden etkilenmeden, aksamadan programlanabilmesi durumunu oluşturmuştur. Bu sebepler ise kapalı spor salonu tesislerinin sayının her geçen gün artmasına yol açmaktadır. Türkiye'de kapalı spor salonları varlığını 1950'lerden sonra göstermeye başlamıştır, İstanbul'un ise ilk kapalı spor salonu 1949 yılında inşaası biten Lütfü Kırdar Kongre ve Sergi Sarayı'dır. Kapalı spor salonları, spor eylemleri dışında konser, gösteri, tören gibi aktivitelerle çok amaçlı salonlar olarak da kullanılmaktadır. Hem bu yönüyle hem de mekanın asıl kullanıcısı olan sporcuların, seyircilerin ve hakemlerin işitsel konforunun sağlanması tasarımcıların tasarım sürecinde halen göz ardı ettikleri bir parametredir. Bu çalışmada hakem, sporcu ve seyirci özelinde akustik sorunlar incelenmiştir. Gerekli akustik konforun sağlanmadığı mekanlarda hakemin veya hakemlerin müsabakayı gözlemleme, hızlı karar verme ve eyleme geçme durumlarında, sporcuların müsabaka anında birbirlerini net duyabilmeleri, konsantrasyon ve odaklanmada, seyirciler açısından ise müsabakayı rahat gözlemleme, içselleştirme gibi durumlarda problem yaşandığı saptanmıştır. İstanbul Büyükşehir Belediyesi işletmesinde olan spor tesisleri özelinde akustik tasarım parametrelerinin salon tasarımındaki varlığının incelenmesi ve değerlendirilmesi metodu uygulanacaktır.
Mekan bilgisinin asimetrik diyalog ile üretimi

Herhangi bir X kavramını ele aldığımızda, X kavramı üzerine bir şey söylemek ne demektir? sorusuyla başlanan bu yolculuğa, mekan bilgisinin üretimine paralel olarak düşünülen, X ile kurulan ilişkinin yapısı nasıldır? X ile kurduğumuz bu ilişkide X'e dair söylediğimiz bir şey X'e mi aittir, bize mi? Yoksa her ikisi de birbirini dönüştüren bir süreç olarak mı okunmalıdır? soruları ile devam edilmiştir. Bu doğrultuda X ile kurulan ilişki, X'in bilgisinin üretimi olarak düşünülerek, bilginin nasıl üretildiğine ilişkin yaklaşımlar özne ve nesneyi konumlandırma biçimleri bakımından irdelenmiştir. Bu yaklaşımlardan biri olarak merkezde konumlandırılan öznenin, nesne üzerindeki tahakkümünün doğurduğu dikeyliğin bir ifadesi olan 'X...'dır' statik ve değişmez bir varlık düşüncesini barındırdığından sorunsallaştırılmış, buna karşın varlık bir oluş olarak düşünülerek, ve... ve... ve... bağlantılarıyla yatayda kurulan bir çokluk olarak öznelerarasılık fikri olumlanmıştır. Bu bağlamda kurulan bu ilişkilerin yapısına ilişkin kavramlaştırmaların, monolog ve diyalog kavramları üzerinden yapıldığı bu tezde, Kartezyen düşüncenin mutlak mekanı ve mekandan ölçüler vasıtasıyla soyutladığı bedeni arasındaki ilişki monolog kavramıyla karşılanırken, buna karşın oluş düşüncesi üzerinden eş zamanlı üretimler olarak kavranan beden mekan ilişkisi, beden mekan kavramıyla ifade edilerek; asimetrik diyalog kavramı üzerinden açımlanmıştır. Tezde bu doğrultuda, monolog kavramıyla ifade edilen; bedeni salt fiziksellik ve ölçüler olarak ele alan bir yaklaşımın, mekanı da yine aynı şekilde tanımlayışı sorunsallaştırırken, diğer taraftan bu durumun bedeni, mekanı ve mekanda gerçekleşmesi olası potansiyelleri kontrol altına alarak iktidar vazifesi gördüğünün vurgusu yapılmıştır. Bu sebeple beden mekan kavramı bu duruma ilişkin geliştirilmiş bir karşı strateji olarak ta okunabilir. Bu bağlamda bedenmekan, bedeni ve dolayısıyla mekanı birbiri üzerinden yeniden, olası çerçeveler ve kodlamaların dışına çıkarak - onlara mesafe alarak - düşünmeyi önerir. Sonuç olarak beden mekan kavramı üzerinden bedenin ve mekanın eş zamanlı üretimler olduğu fikrinin vurgulandığı bu tezde, bedenmekanın kavram olarak bir neden-sonuç ilişkisinden ziyade bir süreci tariflediği ortaya konulmuş ve bu durumun tasarım pratiğine yansısı bitmemişlik ve belirsizlik kavramları ile ifade edilmiştir.
Şanlıurfa şehir içi hanlarının restorasyonu ve yeniden işlevlendirilmesinin irdelenmesi

Bu yüksek lisans tezi, güvenilir kaynaklar ve yerinde yapılan incelemeler baz alınarak Şanlıurfa şehir içi hanlarının günümüze ulaşan ve ulaşmayan örneklerinin plan tipolojileri, yapı malzemeleri, restorasyon projelerinin incelenmesi; restorasyon öncesi ve sonrasının değerlendirilmesi amacı gütmektedir. Giriş kısmını takiben; Şanlıurfa İlinin Genel Özellikleri, Yerleşim, Şanlıurfa'nın Mimari Yapısı, Urfa Şehir içi Hanları, Değerlendirme ve Karşılaştırma, Sonuçlar olmak üzere yedi bölümden oluşturulmuştur. 'Giriş' başlıklı birinci bölümde; Tarihi Türk ticaret yapıları hakkında genel bilgi verilerek çalışmanın amacı ve kapsamı belirtilmiştir. 'Şanlıurfa İlinin Genel Özellikleri' başlıklı ikinci bölümde; Şanlıurfa İline ilişkin kısa tarihçe, coğrafya, gelir kaynakları, nüfus, sanat konuları işlenmeye çalışılmıştır. 'Yerleşim' başlıklı üçüncü bölümde; Şanlıurfa'nın eski yerleşim yerine ilişkin şehir planı, sokaklar ve meydanlar hakkında kısa bilgi verilmiştir. 'Şanlıurfa'nın Mimari Yapısı' başlıklı dördüncü bölümde; Şanlıurfa İlinde mimariye etki eden etmenlerin yanı sıra mimari örnekleri kısaca irdelenmiştir. Urfa şehir içi hanları başlıklı beşinci bölümde Şanlıurfa'da yer alan Türk ticaret yapılarından Barutçu Hanı, Mençek Hanı, Gümrük Hanı, Hacı Kamil Hanı ve Kumlu Hayat Hanı hakkında ayrıntılı bilgi ve irdeleme yer almaktadır. 'Değerlendirme' başlıklı altıncı bölümde hanların özellikleri, yapım teknikleri ve süsleme sanatı anlatılarak genel durum özetlenmiştir. 'Sonuçlar' başlıklı yedinci bölümde ise bu hanların öneminden bahsedilerek korunmalarına yönelik önerilere yer verilmiştir.
A proposal for an administrative structure for cultural heritage management in Turkey

Değerli, sınırlı ve yenilenemeyen bir kaynak olarak kültürel mirasın günümüz koşullarında turizm de dahil pek çok baskıya maruz kaldığı bilinmektedir. Küreselleşme, kentleşme ve yenileşme hareketleri, çağdaş toplumun dinamik yapısına paralel yoğun ihtiyaçlar, yeni yerleşim alanlarına talepler, buna karşın kent toprağının giderek azalması nedeniyle oluşan baskılar ve çevre sorunları kültürel miras üzerindeki tehditleri artırmaktadır. Bu tehditler karşısında arkeolojik, doğal ve kültürel koruma alanlarının, kayıplar ya da istem dışı ve kontrolsüz değişimlerine izin verilmeksizin etkin biçimde yönetilmesi bir zorunluluk haline gelmiştir. Bu durum, kültürel ve doğal kaynakların korunması ve yönetiminde, değerler öncelikli olmak üzere sürdürülebilirliğin ve katılımcılığın sağlanması için 'kültürel miras yönetimi' olarak adlandırılan kapsamlı çalışmaların yürütülmesini gerektirmektedir. Türkiye'de de bu ihtiyaç doğrultusunda 'alan yönetimi' kavramı 2004 yılında 5226 sayılı yasa ile koruma mevzuatına dahil edilmiştir. Mevcut durumda 5226 sayılı yasada tanımlanan alan yönetimi yapılanmasının, Türkiye'nin genel idari sistemi içinde yerinin tanımlanmamış olması açısından idari anlamda ve bunun yanı sıra kamuda mali düzenlemeleri tanımlayan 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi yasası ile ilişkisinin kurulmamış olması nedeniyle finansal anlamda uyumsuzluklar söz konusudur. Bu uyumsuzluklar 5226 sayılı yasa ile gündeme gelen alan yönetimi kavramının hayata geçirilmesinde olumsuzluklar yaratmakta ve bunların artarak süreceği gözlenmektedir. Bu uyumsuzluğun giderilememesi halinde alan yönetimi kavramının işlerliği güçleşecektir.'Çalışmanın amacı alan yönetimi kavramının uygulanabilir hale gelebilmesi için Türkiye'deki mevcut idari sistem içerisindeki yerini saptamak, idari ve mali süreç tarifini yapmak, kamu idarelerindeki stratejik yönetim uygulama zorunluluğu çerçevesinde uygulama olanaklarını araştırmak ve bu bağlamda başta 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi Yasası olmak üzere ilgili diğer mevzuat ile ilişkisinin kurulmasını sağlamaktır. Bu amaçla Türkiye'de 5226 sayılı yasadan sonra uygulanan alan yönetimi yapılarının idari sorunlarını belirlemek hedeflenmiştir. Istanbul, Bursa, Edirne, Efes ve Çatalhöyük ulusal örneklerdir. Uluslararası Dünya Miras Alanları örnekleri olarak Edinburgh, Albi, Florence, Regensburg, Graz and Corfu incelenmiştir.
Ankara'daki otellerin gelişimi ve değişimi

doğuşu ve gelişimi yıllar içerisinde meydana gelen ekonomik, toplumsal ve teknolojik olaylar ışığında şekillenen bir olgudur. Bu nedenle yapılan çalışmada otel yapılarının incelenmesi amaçlanmıştır. Tezin birinci bölümünde dünyada turizmin gelişimi ve bunun otel kavramıyla özdeşleşereknasıl irdelendiği açıklanmıştır. Otelin tanımı ve özellikleri, dünyadaki otel işletmelerinin nasıl geliştiği ve günümüze gelene kadar nasıl bir değişim gösterdiği örneklerle sunulmuştur. Otellerin hangi özelliklere göresınıflandırıldığı, Ankara kentindeki otellerin gelişim aşamasına referans olacakşehir içi otellerinin gelişiminin dünyada nasıl bir süreç izlediği incelenmiştir. Tezin ikinci bölümünde ise Ankara'da Cumhuriyet öncesi konaklamanınüzerinde durularak Türklerde geçici konaklamanın nasıl olduğu ortaya konulmuştur. Ankara kentinde geçici konaklama işlevini gören hanların vebedestenlerin nasıl ortaya çıktıkları araştırılmış ve sırasıyla bu hanlar hakkında bilgi verilmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde Cumhuriyet sonrası yeniden yapılanma sürecine giren Ankara kentinin, kuruluş aşamasından günümüze gelene kadar olan kısmı incelenmiştir. Bu süreçte otellerin kent içinde nasıl bir dağılım gösterdiği, kente, kentliye ve ziyaretçilere içinde barındırdığı işlevlerlene kadar ulaşabildiği ve de kent siluetine mimari olarak neler kattığıgözlenmiştir. Bu yapılırken Ankara gelişimi için dönüm noktası olan 1920, 1950 ve 1980'ler kritik noktalar olarak belirlenip, bu dönemler arasında yapılanoteller vaziyet, kütle, cephe, plan ve işlev açısından değerlendirilip bir katalogivoluşturulmuştur. Bu bilgiler ışığında otel yapılarının kent merkez ve altmerkezlerinin oluşum ve gelişimi yönünde şekillendiği görülmüştür.
Toplu konutların esneklik açısından incelenmesi

Konunun seçilme nedenlerinin açıklandığı giriş bölümünden sonra, 1. Bölümde esneklik, uyabilirlik, değişebilirlik kavramları incelenmiş ayrıca toplu konutlarda esneklik gereksinmesini oluşturan nedenler ve planlamaya etkileri, konut performansını sağlamaya yönelik olarak esneklik - zaman- kullanıcı gereksinmeleri ilişkisi açısından bu bölümde irdelenmiş, mimari tasarımda esneklik gereksinmesini oluşturan nedenler ve çözüm yolları tezin problem alanı olarak belirlenmiştir. İkinci bölümde kullanım esnekliğinin gerçekleştirilebilmesine yönelik tasarım yaklaşımlarında, kritik karar noktaları belirlenmiştir. Ancak bu maddeler açıklanmadan önce endüstrileşmenin bina tasarımına getirdiği bir kavram olarak boyutsal koordinasyon incelenmiştir. Üçüncü bölümde esneklik sorunlarını çözme doğrultusunda genel esneklik yaklaşımları sınıflandırılarak analiz edilmiş dünyadan ve Türkiye'den verilen örneklerle toplu konutlarda esneklik kavramının ve yaklaşımlarının incelemesi yapılmıştır. Dördüncü bölümde ise sonuçlar açıklanmaktadır.
Nizip 'Sayınlar Sabunhanesi' restorasyon önerisi

Sabunhaneler kendine has özgün mimarisi ve yapı elemanlarıyla; üretim yapıldık-ları dönemin ve çevrenin kültürel, ekonomik, tarımsal, mimari ve endüstriyel üretim tek-niklerinin gelişimini gösterir tarihsel birer belge olmaları açısından önemlidir. Bu tez, sabunhane niteliğini koruyan ender yapılardan birinin incelenmesi açısından ve Gazian-tep'te bulunan sabunhane yapılarından birini bilimsel olarak inceleyen ilk çalışma olması bakımından önemlidir. Dokuz bölümden oluşan çalışmada, birinci bölümde çalışmanın amacı, önemi ve yöntemi, ikinci bölümde kaynak özetleri, üçüncü bölümde geleneksel sabun üretim süre-ci, tarihi ve önemi incelenerek sabunhane yapılarının mimari biçimlenişine yansıması, dördüncü bölümde Nizip tarihi, coğrafyası ve geleneksel kent dokusu incelenmiştir. Be-şinci bölümde Sayınlar Sabunhanesi mevcut durumu, mimari ve strüktürel özellikleri anlatılmış, altıncı bölümde analojik araştırmalar yapılarak yakın çevrede bulunan sabun-haneler incelenmiş ve yapının ilk inşa edildiği dönemler analiz edilmiştir. Yedinci bö-lümde restorasyon yaklaşımı anlatılmış, yeni işlev verilmesi ve koruma önerilerine ilişkin değerlendirmelerde bulunulmuştur. Sekizinci bölümde çalışmanın genel değerlendirmesi yapılmış, sabunhane yapılarının önemi vurgulanarak Nizip'te mimari mirasın korunması-na yönelik öneriler sunulmuştur. Dokuzuncu bölümde kaynaklar yer almaktadır. Bu çalışma Gaziantep ili, Nizip ilçesinde bulunan birkaç tarihi özellikteki endüst-riyel ve ticari yapıdan biri olan Sayınlar Sabunhanesi'ni konu almaktadır. Bugüne kadar başka bir işlevle kullanılmamış olan sabunhane yapıldığı dönemin mimari özellikleri ka-dar geleneksel sabun üretim teknolojisini de yansıtmaktadır. Bakımsız, boş olan tarihi yapı ve içerisindeki sabun yapım ekipmanları hala özgünlüğünü koruyarak günümüze ulaşmış olsa da her geçen gün insan ve doğa faktörünün verdiği zararla daha da kötü bir hal almaktadır. Tarihi ve teknolojik açıdan geleneksel sabun üretiminin de incelenmesi sabunhane mimarisini anlamak için çalışmanın ayrılmaz bir parçası olmuştur. Restitüsyon aşamasında, sabunhanenin özgün mimarisi hakkında kesin bilgi veren korunmuş detayların ve öğelerin göz önünde bulundurulmasının yanı sıra yapıya ait yazı-lı, görsel ve işitsel kaynakların doğrultusunda mimaride meydana gelen değişiklikler be-lirlenmiştir. Yakın çevre ve bölgede bulunan sabunhane yapılarının fiziksel özellikleri ve yapıldığı dönemler incelenerek, analoji tekniğiyle önerilerde bulunulmuştur. Restitüsyon çalışmalarına göre şekillenen restorasyon projesinde, yapının mimari özellikleri ve ilçenin ihtiyaçları göz önünde bulundurularak kent müzesi olarak kullanıl-ması önerilmiştir. Özgün işlevini yerine getiremeyecek yapının bu şekilde değerlendiril-mesi ile hem korunması hem de ilçe halkının yöreyi daha iyi tanımasını sağlayacaktır.
Sınır kavramına mekansal bir yaklaşım: Ankara Bahçelievler yerleşiminde sınırlara bağlı bir analiz

Sınırlar üzerine bir çalışma, mekanın boşluktan daha fazlası olduğunu anlaşılmasını sağlayarak ilişkiler anlamında yorumlanması için yönlendirir, insan hayatının ve deneyiminin her aşamasında gözlemlenebilen ve var olmanın ana şartı olan şuurlar, diyalektik yapılan ile dinamik arakesitlerdir. Bu çalışmada amaç çıkış noktasını oluşturan 'sınır kavramının' farklı anlamlan ve mekan ile ilişkisi açılarak, 20. yüzyılın ilk yansında kent, yerleşme ve konut sınırlarındaki değişiminin insan ve sınır etkileşimi göz önüne alınarak tartışılmasıdır. Bu çerçevede bir tartışmanın yapılabilmesi için, gerekli analiz zemini Ankara Bahçelievler gibi bir ilk örnek üzerinden oluşturulmuştur. Bahçelievler semtinin ilk adımı olan bu yerleşim baştan itibaren sınırların nasıl tasarlandığı, uygulandığı ve değiştiğim belirlemek için yerleşim, sokak ve konut açışından bir analizin yapılmasına, sınırların bu hiyerarşik yapıda birbirini nasıl etkilediğinin anlaşılmasına olanak vermiştir. Tanımlamak, belirlemek ve ilişki kurmak üzere çalışan sınırlar alt anlamlarıyla, doğada ve felsefede geçen tanımlarıyla açılarak tartışılmış, sosyal, politik ve ekonomik araç olarak nasıl kullanıldığı netileştirilmiş ve bunların ışığında mimarlığın sınırlan kurmadaki rolü irdelenmiştir. Bu alt yapı ile sınırın mekanla olan ilişkisi tanımlanmış, yerleşme ve temeldeki ilişkiler olan iç-dış, kapalılık-açıklık, giriş, geçiş ve yönlenme gibi başlıklar detaylandırılmıştır. Şuur yaklaşımı mekanın sadece fiziksel boyutuyla değil, insan-çevre ilişkileriyle birlikte görülebilmesini sağlamaktadır. Mekansal sınırlar çerçevesindeki en önemli kavramlar olan algı, egemenlik alam, kişisel alan ve mahremiyet gibi sınır-insan ilişkilerini açıklayan mekanizmalara bakılarak, bunların şuurlarla olan güçlü bağlantısı tanımlanmıştır. 20. yüzyılın başındaki teknolojik gelişme ve endüstriyel hareketlerin etkisiyle kent, yerleşim, konut ve ilişkilerinde yaşanan değişim, şuurlara da yansımıştır. Yerleşme ve konut üzerine tanımlanan yeni önermelerde sınırlardaki değişime ve etkileşime bakmak, işlevlerinin daha iyi anlaşılmasını sağlamış, bu yaklaşım çok farklı ölçeklerdeki sınırların birbirini nasıl etkilediğini ortaya koyarak, bir sınır sisteminin varlığı kanıtlamıştır. Çalışmanın temelde sınır kavramı, sınır- mekan, sınır-insan, konutun sınırları ve modernizm olarak gelişmesi sonucunda, Bahçelievler analizinin daha sağlıklı bir yapıda açılması sağlamış ve burada ulaşılan sonuçların değerlendirilmesinde etkin olmuştur. Ankara İmar Planın dışında gelişmiş olan geleneksel anlamda bir 'bahçe şehir' örneği ve ülkenin ilk konut kooperatifi olması Bahçelievler'i özel bir konuma getirmektedir. Analizin ulaştığı sonuç, bu konut yerleşimindeki sınır olasılıklarının zenginliğini ve bunların zaman içindeki değişimlerini ortaya koyar niteliktedir.
Depremden zarar görmüş tarihi yapıların güçlendirilmesi

tarih boyunca birçok medeniyete ev sahipliği yapmıştır. Coğrafi konumu ve zengin tarihsel geçmişşi nedeni ile çok sayıda tarihi mimari eserstokuna sahiptir. Bununla birlikte medeniyetlere kucak açmış bu topraklar önemli ve aktif deprem kuşakları üzerinde yer alır. Geçen zamanın yıpratıcı özelliği yanındadepremlerin yıkıcı etkileriyle bu yapılar harap olup kullanılamaz hale gelmiş ya da yıkılıp tarihten silinmiştir. Bizlere düşen görev, değeri hiçbir şey ileölçülemeyecek bu eserleri gelecekteki olası çevresel tehditlere karşı korumaktır. Bugün yalnızca bu topraklardaki tarihi yapılar değil, tüm dünya kültür mirası aynı tehdit altındadır. Bu çalışmanın amacı, depremlerden zarar görmüş, bugün tehdit altında bulunan tarihi yapıların korunması ve ileri nesillere aktarılması için uygulanabilecek onarım ve güçlendirme yöntemlerinin araştırılması ve bu çalışmalarda görev alacak farklı disiplinlere bağlı uzmanların bilinçlenmelerine yardımcı olmaktır. Bu çalışma sekiz bölümde ele alınmıştır. Birinci bölümde konuya genel bir giriş yapılmış, ikinci bölümde koruma ve güçlendirme kavramı ve konu ile ilgili genel yaklaşımlara değinilmiş, üçüncü bölümde kültür varlıkları için tanım ve açıklamalar yapılmış, dördüncü bölümde tarihi yapıların strüktürel özellikleri ve depremlerin yapılar üzerinde etkileri, beşinci bölümde tarihi yapıların yapısall davranışları, altıncı bölümde tarihi yapılarda güçlendirilme ilkeleri, yedinci bölümde güçlendirme önerileriverilmiş, son olarak sekizinci bölümde öneri ve sonuçlar aktarılmıştır.