turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İnsan davranışlarının sayısal ortamda incelenmesi ve tasarım sürecine etkisi

Bilgisayarın, tasarım sürecine entegre olmasıyla birlikte, tasarım ortamı, temsil şekilleri ve üretim yöntemlerinde dijital değişim yaşanmaya başlanmıştır. Bu değişim ile birlikte, bilgisayar ortamında tasarımı hangi yöntemler ile oluşturduğumuz ve oluştururken kullandığımız dijital tasarım araçları ve yazılımları önem kazanmıştır. Kalem, kağıt gibi bir araç olarak bilgisayarların kullanılmasından vazgeçilip, yerine tasarımın bir öğesi olarak düşünülmeye başlaması beraberinde deneyimleyebilmeyi getirmiştir. Eskiden yapılan tasarımlar sadece fiziki olarak oluşturulduğu; yani inşa edildiği zaman deneyimlenebiliyorken, günümüzde sayısal ortam kullanılarak incelenebiliyor. Donanım veya yazılım olarak geliştirilen bu dijital tasarım teknolojileri mimarlık bilimini eğitim alanında da etkilemiştir. Mimarlık eğitimine yeni başlayan bir birey, bina bilgisi derslerinde gösterilen mutfaktaki faydalı üçgen olarak tanımlanmış manevi çizgiyi, eğitimde bilgisayarın kullanılması sonucu rahat bir şekilde algılayabilir ve zihninde kurgulayabilir. Bu teknolojiler ile ilgili bilgi sahibi olabilmek için deneme ortamını kurmak ve uygulamalarını yapmak henüz kolay olmasa da, tasarımı yeni bir bakış açısı ile görme ve kavrama biçimi kazanılabilir.
Konut üretiminin karşılaştırmalı analizi

ülkemizdeki konut sorununu, özellikle endüstrileşme ve kentleşme sonrası kazandığı boyutlar açısından, endüstrileşmiş Avrupa ülkeleri ile karşılaştırmayı amaçlayan bu çalışma 4 bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde yararlanılan literatür tanıtılmış ve çalışmanın hedefleri ortaya konmuştur. İkinci bölüm analiz yönteminin ve sınırlamaların sunulmasına ayrılmıştır. Yöntem olarak Sistem Teorisi'nden yararlanılmış, konut üretiminin sistemler yaklaşımına uygun holistik davranışlar gösterdiği varsayımından hareket edilmiştir. Konut sistemini oluşturan alt-sistemler ise:. Ekonomik alt-sistem,. Politik alt-sistem,. Kültürel alt-sistem olarak tanımlanmıştır. Endüstirileşmiş ülkelerdeki konut sisteminin tarihsel evriminin analiz edildiği 3. Bölümde, önce endüstrileşme olgusunun etkileri genel olarak irdelenmiş, ardından da 1850- 1920 ve 1920- 1980 arası dönemler, 2. Bölümde tanımlanan alt-sistemler açısından, ayrı ayrı alt bölümler içinde analiz edilmişlerdir. Dördüncü bölüm ise konut sisteminin Türkiye'deki tarihsel evrimine ayrilmıştır. Osmanlı ve Cumhuriyet'in kuruluş yıllarını ele alan alt bölümlerin ardından, 1950 sonrası gelişmeler ekonomik, politik ve kültürel alt-sistemler açısından ele alınmıştır. Sonuçlar Bölümünde ise, 3. ve 4. Bölümde analizi yapılan gelişmelerden çıkarılan sonuçlar sunulmuştur.'
Çarpık kentleşmenin deprem riski açısından Bursa Soğanlı bölgesi örneginde incelenmesi

Tarihin ilk çağlarından beri barınma ve toplu yaşama içgüdüsü ile var olan insanoğlu, geçirdiği evrim paralelinde mağara ve ağaç kovuklarında başlayan yaşam serüvenini günümüzün modern kentlerine kadar taşımıştır. Bu sürecin gelişiminde yanikırsal yaşamdan kentsel yaşama geçişte toplumların geçirdiği gelişmeler itici ve çekici güçler olarak etkin faktör olmuştur. Bu gelişmelerin başında insanlığın sanayi toplumuna geçişi gelmektedir. Sanayi toplumuna geçişle birlikte ulaşım imkanlarıartmış, kentlerin insanlara sunduğu imkan ve hizmetler artmış, sanayinin ihtiyaç duyduğu işgücü ile kırdan kente göç yani kentleşme olgusu ortaya çıkmıştır. Ülkemizde yaşanan kentleşme süreci ve izlenen politikalar ve verilen yanlış kararlar ile çarpık olarak yaşanmış ve yaşanmaktadır. Çarpık kentleşmenin düşük yaşam standartları ve olumsuz çevre koşulları dışında taşıdığı en büyük risk de ortaya çıkan deprem riskidir. Çalışmanın amacı, çarpık kentleşmenin yarattığı deprem risklerinin yapısall ölçekte belirlenmesi ve alınması gereken önlemlerin tespitidir. İkinci bölümde, depremin tanımı, oluşumu, Türkiye ve Bursa'nın depremselliği araştırılmıştır. Tezin üçüncü bölümünde Türkiye'nin kentleşme süreci ve bu süreç içerisinde deprem olgusunun yeri, verilen planlama ve yerleşim kararları incelenmiştir. Dördüncü bölümdeçarpık kentleşmenin neden olduğu yapısall problemler, deprem riskini arttıran faktörler üzerinde durulmuştur. Beşinci bölümde, kentlerde deprem zararlarının azaltılması için deprem öncesi, anı ve sonrasında yapılması gereken çalışmalar anlatılmaktadır. Altıncı bölümde alan çalışmasına konu olan Soğanlı Bölgesi Kanalboyu Caddesi'ndeki bir yapı adasındaki yapılar deprem risklerinin belirlenmesi için hazırlanan analiz föyü ile incelenmiş, alandan seçilen riskli yapılardan biri daha detaylı olarak deprem riski açısından değerlendirilmiştir. Yapılan analiz sonucunda Soğanlı Bölgesi'nin kaçak yapılaşma sonucunda büyük riskler taşıdığı ve bölge ile ilgili önlem alınması gerektiği belirlenmiştir. Çalışma sonucunda ise, yurtdışında afet yönetiminde deprem öncesi risk azaltma çalışmalarına önem verilirken, ülkemizde bununla ilgili yapılan çalışmaların yetersiz olduğu, çarpık kentleşme sonucunda ortaya çıkan riskli yapıların büyük tehlikeler taşıdığı üzerinde durulmuştur.
Mimarlıkta zamansızlık

'Zamansızlık' kavramının, mimarlıktaki çağrışımlarını, 'İstanbul Kentinin Zamansız İmgesi; Siluet' ömeklemesiyle tartışmayı amaçlayan bu tez, beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde 'zamansızlık etkisi' kavramının farklı disiplinlerdeki anlamına değinilmiş, mimarlıktaki anlamı, kimi örneklerde sezgisel, kimilerinde daha tanımlı açıklamalarla ve referanslarla beslenebilen; tekil mimarlık ürünleri, kentsel olgular, bazı mimarların arketip oluşturacak nitelikteki ürünleri ve asal geometrik formlann etkisi alt başlıklarıyla irdelenmeye çalışılmıştır. İkinci ve üçüncü bölümde, zaman ve mekan kavramları üzerinde durulmuştur. Zamanın kavramsal tanımları, tarih boyunca ele alınışlarıyla irdelenen, bilim ve felsefede zaman tanımları ve zamanın biçimlendirdiği yaşam içindeki anlamının irdelendiği toplumsal boyutunu kapsamaktadır. Değişik mekan yaklaşımları ve 'mekan sürekliliği' üçüncü bölümün konusudur. Zamanın mekanla ilişkisinde, mekanın sürekliliğinin önemi; hareket ile oluşan algısal süreklilik; biçim, arketiplerie kurulan ilişkinin yaratacağı mimarideki tarihsel süreklilik; iz, toplumsal yaşamın yere bağlılığından oluşan süreklilik ve 'genius loci'; yer ile ele alınmıştır. Dördüncü bölüm, mimarlıkta zamansızlık kavramının, istanbul siluetiyle örneklenmesini içermektedir. Kentin zaman boyutu ve siluet ilişkilerini tanımlamaya yönelik referanslar, bölümün girişini oluşturmaktadır. İstanbul silueti, birbirini yadsımayan iki farklı yaklaşımla tartışılmaktadır; görsel değerlerin özellikleri ve algısıyla oluşan siluet imgesi ve kentsel kurgunun bir yansıması olarak siluet Görsel değer özellikleri, topografya özellikleri ve etkisi, deniz ve ışık özellikleri ve ölçekle anlamlandırmaktadır. Değerlendirmede algısal şemalar ve hareket ve iklim özelliklerine bağlı algı değişimleri önemlidir. Bu güçlü kent imgesi, bazı gözlemcilerin yorumlanyla örneklenmiştir. Seyahatname ve gravürlerin bilgisi ve yanıltıcılığı bu bölümün son konusudur. Siluetle ilişkilendirilen kent kurgusu, yapısallcı dilbilim, göstergebilim ve yeni rasyonalistlerin kentin okunmasına ilişkin yaklaşımları bilgisinde, tip ve tipoloji kavramları, anıtın yapı kuruculuğu, kentsel dizgenin varlığı ve kentsel gelişimin dönüm noktalanyla tartışılmaya çalışılmıştır. Beşinci bölüm sonuçtur ve önceki bölümlerin bir değerlendirmesi şeklindedir. Zamansızlık üzerine kesin yargılar ve çıkarımlar yapılmamış, hatta farklı, bireysel yorumlarına değinilmiştir. İstanbul'un, zamanüstü, zamanötesi, zamansız imgesinin, tarihi yarımadanın silueti olduğu bir kabul olarak alınarak, farklı iki yaklaşımla değerlendirilmeye çalışılmıştır. Bu değerlendirilme ile zamansızlık kavramına yaklaşıldığı düşünülmektedir. vı
A proposal for improving the use of passive solar techniques in residential buildings: Erbil city

Artan enerji tüketimi ve doğal kaynakların azalması, açık bir şekilde çevre sağlığına dair belirsizlik yaratmaktadır. Fosil yakıtlara olan bağımlılığın artması ve bu bağımlılıkla ilişkili olumsuz çevresel etkiler, ekolojik sistem için bir tehdit oluşturmaktadır. Özellikle, termal konforun artırılması için pasif güneş yöntemlerden yararlanması konusunda geleneksel yöntemlerden öğrenilmesi gereken dersler vardır. Günümüzde, pasif güneş tekniklerinin kullanımı genellikle ihmal edilmekte ve tasarım ve yapımdaki mevcut eğilimler hala enerji tasarrufu ve doğal enerji kaynaklarının kullanımı konusunda çok az farkındalık göstermektedir. Bu çalışmanın amacı, pasif güneş enerjisinin tasarım yaklaşımlarında kullanması için iklime duyarlı, geleneksel yapı tekniklerini araştırmak ve termal konforun arttırılması için yeni yapılarda kullanılmak üzere tasarım stratejisi önerisi geliştirmektir. Sıcak ve kurak iklimin hakim olduğu Kuzey Irak, Erbil'de geleneksel pasif güneş enerjisi tasarım teknikleri, binanın ısınması ve soğutulması için enerji kullanımını azaltmada oldukça etkilidir. Erbil'in yeni inşa edilmiş konutları; ısı yalıtımı, doğal havalandırma sistemleri ve ayrıca bina yapımında kullanılan malzemeler konusunda yetersiz kalmaktadır. Bu çalışma, geleneksel pasif güneş tasarım tekniklerini adapte ederek Erbil'deki konutların termal konforunu iyileştirmek için bir tasarım stratejisi önermeye odaklanmaktadır. Bu çalışmanın olası sonuçları, Erbil'in sıcak ve kurak ikliminde, binaların termal konforunu iyileştirmek için gerçekçi ve sürdürülebilir çözümler ile yöntemlerin geliştirilmesi olarak belirlenmiştir.
Effect of daylight on students' behavior in libraries

Doğal ışığın mekanı kullananlar üzerinde psikolojik ve fizyolojik etkileri bulunmaktadır. Bu nedenle, binalarda doğal ışık kullanımı mimarlıkta irdelenmesi gereken olgulardan birisidir. Doğal ışığın pozitif etkilerini ve yapay aydınlatmaya karşı üstünlüğünü gösteren pek çok araştırmalar yapılmıştır. Kütüphanelerde doğal aydınlatmanın kullanıcı üzerindeki etkisi konusunda yeterli sayıda araştırmanın olmadığı, özellikle Türkiye özelinde kütüphane aydınlatmasına ilişkin çalışmaların bulunmadığı saptanmıştır. Bu araştırmada, doğal ışığın algılanması ve etkileri Ankara Çankaya Üniversitesi kütüphanesi özelinde irdelenmiştir. Kütüphanede gündüz saatlerinde doğal ışığın kütüphaneye girmesini sağlayan tavan penceresi kütüphanenin daha fazla ışık alabilmesini sağlamaktadır. Literatür taraması ile başlayan çalışmada, örnek mekandaki aydınlatmanın öznel ve nesnel olarak ölçümü yapılmıştır. Bu bağlamda, anket ve aydınlatma ölçüm teknikleri birlikte kullanılmıştır. Kütüphane dört zona ayrılmıştır: A, B, C ve D. Ölçüm açık ve bulutlu havada ayrı ayrı yapılmış ve bulutlu havada kütüphanedeki ışık seviyesinin %23, 1 oranında azaldığı görülmüştür. Açık havada özellikle A ve D kısımlarında yetersiz aydınlatma düzeyi olduğu tespit edilmiştir. Günün farklı zamanlarına dağılmış 120 kütüphane kullanıcısının sübjektif algılaması için anket tekniği de kullanılmıştır. Kullanıcının tercih ettiği alanlar saptanarak aydınlık algılama göstergelerinin önemi vurgulanmıştır. Çalışmanın sonunda, sübjektif algılama ve nesnel aydınlatma ölçümleri arasında korelasyon testi yapılmış ve bunun sonucunda iki değişken arasında zayıf ile orta derece bir korelasyon olduğu görülmüştür.
Taşıyıcı sistem malzemesi olarak camın incelenmesi ve hafif taşıyıcılı sistem malzemeleri ile kıyaslanması

Hafifi taşıyıcılı sistem malzemeleri denildiğinde akla ilk gelen malzemeler çelik ve ahşaptır. Günümüzde teknolojik gelişmeler ve genişletilmiş olanaklar sayesinde cam malzeme de taşıyıcı sistem malzemesi olarak bu malzemeler arasında yerini almıştır. Camın kırılgan doğasının getirdiği fiziksel sınırlamalar ile yapıda bir strüktürel eleman olarak kabul görebilmesi için diğer yapısall malzemelerin güvenilebilirlik açısından taşıdığı kriterleri ve prensipleri göz önünde bulundurarak, bu prensipleri karşılayacak şekilde dikkatle strüktürel tasarımının yapılması gerekmektedir. Bu çalışmada taşıyıcı bir eleman olarak yapıda kullanılan camın türleri, fiziksel, kimyasal ve mekanik özellikleri, uygulanma teknikleri, tasarımı yapılırken dikkat edilmesi gereken hususlar ve cam malzeme ile yapılmış örnek yapılar farklı başlıklar altında incelenmiştir. Gerekli incelemeler yapıldıktan sonra aynı boyutlarda, aynı hareketli ve kaplama yükü etkisi altında tasarlanan bir yapı modeli ile matematiksel verilerin elde edilmesi amaçlanmıştır. Elde edilen matematiksel veriler ile yapısall kıyaslamalar yapılmıştır. Sonuç olarak bu kıyaslamaların yapılmasının amacı; cam malzemenin de diğer hafif taşıyıcılı sistem malzemeleri gibi strüktürel bir eleman olabileceğinin farkına varılmasının sağlanmasıdır.
Endüstri devriminin Osmanlı mimarlığına etkileri: 1847 - 1920

Günümüzün insanı elindeki olanakları doğru ve iyi yolda kullanma çabasını sürdürmektedir. Duruma bu açıdan baktığımızda Endüstri Devrimi'nin bize bıraktığı maddi ve manevi birçok kargaşalıklara karşın yeni bir uygarlığın büyük ve insancıl bir geleneğini doğurduğunu söyleyebiliriz. XIX. yüzyılın mimarlık ve sanatını incelediğimizde XX. yüzyılın mimarlığını hazırlayan özellikleri geçmişş çağların üsluplarım taklit eden anıtsal yapıların yerine mühendislerin yeni teknik ve gereçlerden yararlanarak gerçekleştirdikleri yapılarda buluyoruz. Bu çalışmada Endüstri Devrimi ve sonrasında Avrupa'da başlayıp tüm dünyaya ve dolayısıyla Batılılaşma Hareketi'nin sonucu Osmanlı Devleti' ne yayılan mimari alandaki değişimleri göz önüne sermek ve günümüze kadar gelebilmiş, o dönemi anlatan tarihi belge niteliği taşıyan yapılan daha yakından tanımak ve tanıtmak amaçlanmıştır. Bu çalışma beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde konuya kısa bir giriş yapılmıştır. İkinci bölümde Endüstri Devrimi ve sonrasında Avrupa ve Amerika'daki mimarlık ortamı ele alınmış, bilimsel buluşlarla teknolojik gelişmeler sonucunda ortaya çıkan ürünlerin mimari sahada kullanılması, farklı düşünce yapılan ve bunu doğurduğu mimari akımlar anlatılmaya çalışılmıştır. Üçüncü bölümde Endüstüri Devrimi ile Osmanlı Mimarlığı'nda ortaya çıkan yeni yapı türleri, ve bu yapı türlerinin Avrupa ve Amerika'daki benzerleri ile karşılaştırması yapılmıştır. Devrin özelliklerini yansıtan yapılar arasından seçilen örnekler katalogda ayrıntılı olarak incelenmiştir. Ayrıca Endüstri devrimi sonrası ortaya çıkan yeni malzeme ve teknolojilerin ilk kullanım alanları ele alınmıştır. Dördüncü bölümde yapılan çalışma ve elde edilen bilgiler değerlendirilmiştir. Beşinci bölümde ise bu bilgiler ışığında bir sonuca varılmaya çalışılmıştır.
Constructing computational models of nature for architecture: A case on transcoding the intelligence of cactus

Bilişim ve biyoloji alanları arasındaki bilgi paylaşım ortamı, günümüzde bir mimari yaklaşım doğurmaktadır. Bilişim, kapsayıcı ve ilişkilendirici düşünce biçimi olarak, mimari biçim üretimi için doğal düzenlemelerin/oluşumların biçim temelli olmayan özelliklerinin incelenmesi, anlaşılmasını, ve yorumlanmasını öğretmektedir. Sonuç olarak, bilişimsel kuram kapsamında süreçler, ilişkiler, ve bağlar gibi konular öne çıkmaktadır. Bilişimseltemeller ile bulunduğumuz çevreyi tekrar değerlendirme ve yeniden kavrama yolunda bir zihin değişimi yaşanmaktadır. Ayrıca, bilişimsel kuram sunduğu ortak düşünme şekilleri ve uygulama araçları ile disiplinler-arası çalışmaları ve farklı disiplinler arasındaki bilgi alışverişini mümkün kılmaktadır. Bu tezde, bilişimin çapraz kodlama yöntemi ve arayüz olarak değerlendirilmesiyle, doğanın ise bir 'model' ve öğretici kaynak olarak ele alınmasıyla, mimari biçim oluşumuirdelenecektir. Önerilen yönteme örnek olarak, kaktüs bitkileri ve ortak üretkenmantıkları bilişim çerçevesinde analiz edilecek ve araştırılacaktır. Sonuç olarak, kaktüsbitkilerinin elde edilen bilişimsel modelinin olası sonuçları irdelenecek; ve doğal sistemlerin böyle bir yeniden değerlendirme sürecinden geçmesinin mimarlığa getirilerisorgulanacaktır.
Çevresel performansa dayalı tasarım yaklaşımlarına göre Marmara bölgesi'nde 2000 yılından sonra inşa edilen stadyum yapılarının araştırılması

1960'lı yıllarda insanoğlunun çevreye verdiği tahribatın boyutlarının kamuoyunun algılamaya başlanmasıyla birlikte harekete geçilip çözümler aranmaya başlanmıştır. Böylelikle oluşan, çevre ve ekoloji bilinci, 1970'lerde uluslararası platformlara taşınarak ve 1983 yılında Birleşmiş Milletler tarafından Dünya Çevre ve Kalkınma Komisyonu kurulmuştur. Sürdürülebilir kalkınma hareketi kapsamı doğrultusunda, ekonomik refah, çevresel bütünlük ve sosyal eşitlik sürdürülebilirliğin temel parametrelerini oluşturmuştur. Bu bağlamda, uluslararası birçok deklarasyonlar gerçekleşmiştir ve sürdürülebilirlik kavramı gelişimini hala devam ettirmektedir. Günümüzde ise 'sürdürülebilir mimarlık' yerini 'performansa dayalı tasarım' kavramına bırakmıştır. Araştırmanın yöntemi, coğrafi bilgi sistemlerinden ağ örgüsüne bağlı olarak kent ölçeğinde; ağ_kamusal alanlarla ilişki, çoklu hız_ulaşılabilirlik, ikon_adresleme, semt ölçeğinde; kentsel geri-dönüşüm_çevre programlarla ilişki, yakın çevre ölçeğinde; insanileştirme-yaya ve yeşil süreklilikle ilişki, yeniden kentleşme_açık kamusal alan ilişkileri, topoğrafya_uyum zıtlaşma ve birlikte ilişkileri çerçevesinde, yapı ölçeğinde; yeniden programlama-farklı zamanlarda çeşitli gruplar tarafından kullanım ve güneş_ güneş enerjisinden aktif olarak faydalanma parametreleriyle birlikte stadyum yapılarının çevresel performansının diyagramlar oluşturularak değerlendirilmesidir. Marmara Bölgesi'nde 2000 yılından sonra inşa edilen 25.000 kişi kapasitesinin üzerindeki stadyumlar; Atatürk Olimpiyat Stadı, Türk Telekom Arena, Vodafone Arena ve Timsah Arena, oluşturulan matris sistemde Coğrafi Bilgi Sitemiyle bütünleşen çevresel performansa dayalı tasarım parametreleriyle ilişkileri incelenerek diyagramlarla araştırılmıştır.
Antalya Evdir Han restorasyon ve işlevlendirme önerisi

çalışma, Antalya'da 13. yy. Selçuklu yapılarından olan Evdir Han'ıkonu etmektedir. Yapının korunarak gelecek nesillere sağlıklı bir şekilde aktarılabilmesi için; bugünkü durumunun tespiti, restorasyon imkanlarının tespiti ve uygun işlev araştırması; çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Çalışma kapsamında Evdir Han'ın günümüzdeki durumu incelenmekte, tarihi araştırma ve karşılaştırmalı çalışmalar yardımı ile özgün durumu araştırılmakta ve elde edilen bilgilerin değerlendirilmesi ile uygun bir işlev belirlenerek bir restorasyon projesi önerilmektedir.
Structural analysis, evaluation and recommendations for conservation of the Lahore museum

Bu tezin amacı Pakistan, Lahor'da bulunan Lahor Müzesi'ni yapısall açıdan analiz ve değerlendirmesini yaparak; yapının korunması için gerekli strüktürel koruma süreci ve öneriler geliştirmektir. John Lockwood Kipling ve Bhai Ram Singh tarafından tasarlanan Lahor Müzesi'ni, 1893'te mühendis Sir Ganga Ram'ın gözetiminde tamamlanmıştır. Yapının taşıyıcı elemanlarında metalle birlikte, tuğla ve ahşap kullanılmıştır. Birkaç galeride ikili sistem kullanılsa da yapı genelinde tuğla yığma strüktürel sistem hakimdir. Yapıda tuğla yığma kubbeler, testere dişi çelik makas çatılar ve I kirişler ve betonarme döşemeler tarafından desteklenmiş düz ahşap kiriş çıtalı çatılar gibi farklı üst yapı sistemleri bir arada kullanılmıştır. Yapı başlangıcından bu yana bütünlük gözetilmeden yapılan tamirler ve eklemelerle, değişikliklere uğramıştır. Bu müdahaleler yapıya uyum sağlayamayıp, bir takım sorunlara yol açmıştır. Bu tezin amacına uygun olarak çalışmalar iki grupta yürütülmüştür. Niteliksel çalışmalar tarihi araştırma, yapının belgelenmesi ile güncel durumun ve problemlerin saptanmasına yönelik çizimlerin hazırlanmasını içerir. Niceliksel çalışmalar ise yapının strüktürel davranışını anlamak ve güvenlik performansını değerlendirmek için yapılan müzenin dört ayrı restitüsyon dönemine özgü geometrik düzeninin analitik modellerine dayanır. Bu çalışmalarla yapının genel strüktürünün sağlam ve sismik performansının yeterli olduğu saptanmıştır. Çalışmalar ayrıca noktasal strüktürel sorunlarla, malzeme bozulmalarının insan kaynaklı olduğunu göstermiştir. Bulgular strüktürel koruma süreci tasarımı ve önerilerin geliştirilmesi için kullanılmıştır.
İnşaat sektöründe kadın profesyoneller

Mimarlık eğitimi alan kadınların erkeklere oranı artarken, inşaat sektörü erkek-egemen yapısını korumaktadır. Türkiye'de yüksek öğrenimini mimarlık dalında yapmış kadınlar meslek hayatına etkin katılamamakta ve bu kadın işgücünden insan kaynakları açısından etkin şekilde yararlanılamamaktadır. Kadının ücretli ve ücretsiz işgücü oluşturması endüstri öncesi süreçlere uzanmaktadır. Kadınlar inşaat gibi erkek-egemen işlere erkek işgücünün azaldığı savaş dönemlerinde kısa süreli olarak katılsalar da, sektörde teknik çalışan olarak görev almaları 1970'lerde gerçekleşmiştir. İnşaat sektörünün maço imajı doğrultusunda kadının sektöre girişinin az oranda görülmesi hukuki, kültürel ve sosyal öngörülerle ilişkilendirilmektedir. Ayrıca, inşaat sektörünün karakterinin ve istihdam yapısının da kadın mimarların sektörde çalışmayı tercih etmemesinde ya da kısa süreli bulunmasında etken olduğu kabul edilmektedir. Özellikle inşaat sektöründe işe alınma koşulları, düşük ve adaletsiz ücret politikaları, annelik-çocuk bakımı, iş ortamında cinsiyetçi tavırlar, üst kademe terfilerde kadın mimarların karşılaştığı cam tavan, yaratıcılığı engelleyici tavırlar, erkek-egemen çalışma ortamı, uzun-düzensiz çalışma saatleri, esnek olmayan çalışma biçimleri, kayıt-dışı çalışma, meslek kurumları ve hukuki düzenlemeler kadınlar için zorlayıcı olmaktadır. Türkiye'deki kadın mimarların işgücüne katılım şartlarını belirleyebilmek amacıyla kadın mimarların inşaat sektörüne bakışı, çalıştıkları kurumda şartları ve sektörde birey olarak şartları nicel ve nitel olarak araştırılmıştır. Nicel araştırmada İstanbul il sınırında bulunan 5 farklı faaliyet alanında görevli kadın ve erkek mimarlara anketler gönderilmiştir. Nitel araştırmada ise bu alt-sektörlerde görevli kadınlarla yarı-yapılandırılmış görüşmeler yapılmıştır. Bu iki çalışma anlamlı sonuçlar elde etmek amacıyla birleştirilmiştir. Bulgular kadınların sektörde yaşadığı zorlukların başında düzensiz çalışma saatlerinin geldiğini, şantiyede çalışmayı kadın mimarların çok azının tercih ettiğini, eşitlik kavramının kadın mimarlar için önemini koruduğunu ve annelik durumunun kadınların mesleki ilerlemesine engel olduğunu göstermektedir.
Mosques of Ankara: Objects of ideological representation since the 1950s

Politik ideolojiler çoğunlukla mimaride de temsil edilmektedir. Bu çalışma, siyasetin 1950'li yıllardan sonra Ankara'daki mimari cami yapımı süreçlerini nasıl şekillendirdiğini ele almakta olup, 1950- 2010 yılları arasında Ankara'nın Altındağ, Çankaya ve Pursaklar ilçelerindeki cami yapımına odaklanmaktadır. Çalışmanın temel amacı siyasi güç ilişkilerinin altında yatan hususları ortaya koymak ve siyasi tercih ve ideolojik eğilimlerin cami mimarisi üzerindeki etkilerine ışık tutmaktır. Bu amaçla, söz konusu dönemde cami yapım sürecinde rol alan dernek, devlet ve özel sektör gibi paydaşların profillerinde yaşanan değişimler incelenmektedir. Cami yapımı sürecinin önemli bir öğesi olan mimarların rolü de ayrıca ele alınmaktadır.