turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yaşanan mekan:Mimari program ile gündelik yaşam pratikleri çakışmaları

Mekanı soyut bir kavram ya da nesnel bir içeren olarak ele alan yaklaşımlar, mekanı yaşamdan ve özne ile olan ilişkisinden koparmaktadır. Mekana bu anlayışla yaklaşılması, mekanın özneden ve içinde geçen yaşamdan bağımsız bir varlık olarak ele alınmasına neden olur. Yaşanan mekan kavramı, mekanı özneyle ve gündelik yaşam pratikleriyle birlikte var olan ve bu yaşamla birlikte yeniden üretilen bir kavrayışı belirtir. Mekan, geometrik ilişkileri önceden planlanan ve soyut bir uzamda tasarlanan, bitmiş ve statik bir obje olarak değil; içinde geçen ve içinde bulunduğu yaşamla düzenlenen, yaşamın belirsiz ve sürekli akışı içinde ilişkileri, sınırları ve kurgusu sürekli yeniden tanımlanan dinamik bir varlıktır. Mekanı bağlamıyla ve ilişkileriyle bütün olarak tartışan kuramcılar, mekanda geçen yaşama ve kullanıcıların mekanla olan ilişkisine vurgu yapmak için, mekan sözcüğü yerine yer, deneyimlenen mekan, yaşanan mekan gibi ifadeler kullanmışlardır. Öznenin mekana yerleşerek mekanı inşa edilmiş bir kabuk ya da insanı çevreleyen bir nesne olmaktan farklılaştıran, barınılan ve yaşanılan bir yere dönüşmesine elveren yere dair özellikleri araştırmışlardır. Mekanın fiziksel özellikleri, kullanım şekilleri, kullanıcının mekan deneyimi gibi farklı araştırma alanları, mekanı yer yapan nitelikler olarak ele alınmıştır. Bu çalışmada ise yaşanan mekanın, mimaride yaşamı kurgulama arası olan mimari programın ve gündelik yaşam pratiklerinin belirleyiciliğinde üretilme biçimleri araştırılmıştır. Araştırmada mimari programın fiziksel mekanı nasıl gerçekleştirdiği ve mimaride neleri kurguladığı araştırılarak, farklı program yaklaşımlarının mekan kurgusundaki rolleri araştırılmıştır. Araştırmanın ikinci bölümünde ise program ile kurgulanmış ve inşa edilmiş olan mekanda gündelik yaşamın kurulma biçimleri ele alınmıştır. Mimari programın kurguladığı ve gerçekleştirdiği mekanda gündelik yaşamın kendine nasıl bir düzen kurarak mekanı yeniden biçimlendirdiği araştırılmıştır. Mekanı kurgulayan mimari program, mekandaki yaşama dair öngörüler oluşturarak mekanı fiziksel gerçekliğine kavuşturur. Ancak yaşanan mekan, bu aşamadan sonra gerçekleşmeye başlar. Mekan, kullanıcıları ve içinde geçen yaşamla birlikte yaşamaya ve yaşamla kurduğu ilişkilerle dönüşmeye başlar. Gündelik yaşamın dönüştürdüğü mekan, mimari programın öngördüğü kurguyla örtüşüp ayrışabilir. Yaşam, mekan için öngörülen mekanı sürekli bozup yeniden yaratma eğilimindedir.
Yarışma ile elde edilen belediye hizmet binaları: kullanıcı ile iletişim ve kamu imajı

Geçmişten günümüze gelen süreçte her coğrafyada yönetim kamusal alanda temsil edilmek istenmiştir. Böyle bir düşünce yapısında olan bir kurum, temsil ettiği iktidarı, ideolojisini ve kentli için sunduklarını, yönettiği topluluk üzerinde ifade etmek istemiştir. Bu nedenle yönetimin ideolojik bakışını temsilen mekanın gücünü nasıl kullandığını belgelemek önemlidir. Bugün kullanıcısı ve tasarlandığı kent için bir söz söyleyen bir yapı tipi olarak belediye binaları yönetimin ideolojisinin varlığının en fazla hissedildiği yapılardır ve bu nedenle süreç içindeki gelişimleri incelemek önemlidir. Cumhuriyetin ilk yıllarından günümüze kadar yapılan belediye yapılarından büyük bir bölümünün yarışma ile elde edilmiş olması mimarların yönetim ve yönetimin barındığı mekanları yorumlamaları açısından önemlidir. 1930 yılından günümüze kadar açılan belediye hizmet binası yarışmaları, süreç içerisinde uygulamaya konulan ve değiştirilen kanun ve yönetmelikler göz önüne alınarak üç dönem halinde ele alınmıştır. Her döneme ait örnekler vaziyet planı kararları, başkanlık makamı, meclis salonu, birim müdürlükleri, ortak mekanları ve genel cephe karakterleri başlıklarında analiz edilmiştir. Bu çalışma; belediye hizmet binası yarışma projelerinin zaman içerisinde tek yapı çözümü odaklı değil, kentsel tasarım kurgusu içerisinde ele alınarak kullanıcısı ile iletişime soyunan, bunu yaparken de temsilden vazgeçmeyen örneklerin varlığını göstermiştir. Belediyeler gerek ihtiyaç programı, gerekse de iç ve dış mekan düzenlemeleri ile artık sadece idari işlerin yürütüldüğü yapılar değil, hem cephe ve hem de plan kurgusu birlikteliğinde kullanıcısı ile iletişim kurmaya çalışan yapılardır.
Tarihi yarımada Hanlar bölgesi Caferiye Han koruma önerisi

Tez kapsamında öncelikle, yapının tarihi ve inşa edildiği dönemdeki koşulları ile yapının içerisinde bulunduğu Hanlar Bölgesi'nin konumu, tarihsel gelişimi ve ticari yönden önemi üzerine çalışmalar yapılmıştır. İstanbul İli, Fatih İlçesi, Beyazıt Semti, Mercan Mahallesi, Mercan Caddesi'nde bulunan hanın, kitabesinde 1888 tarihi yazmaktadır. Yapı, İran'dan İstanbul'a göç eden tüccar Ali Ekber Karadağlı tarafından yaptırılmıştır. Yapının tarihsel süreci ve geçirdiği evreleri görmek için farklı dönemlere ait hava fotoğrafları, haritalar, ticaret yıllıkları incelenmiştir. Kaynaklardan, yapının yıllar boyunca terzi, komisyoncu, parfümerici gibi farklı ticari işlevlere ev sahipliği yaptığı öğrenilmektedir. Yapı, günümüzde tekstil ürünlerinin satıldığı ve atölyelerin bulunduğu bir han olup özgün işlevine uygun olarak kullanılmaktadır. 20. yüzyıl başında çıkarılan bir ticaret yıllığında adı geçen han, İstanbul Fatih bölgesinde bakımsızlık ve bazı tahribatlara rağmen özgün plan şemasını, yapı elemanları ve malzemelerini koruyarak günümüze kadar ulaşan önemli bir örnektir. Yapının plan özellikleri, cephe özellikleri, taşıyıcı sistem özellikleri, örtü sistemi, mimari elemanları gibi tüm mimari özellikleri detaylı olarak incelenmiştir. Hanın geleneksel avlulu planı, 19. yüzyıl mimari üslubu ve teknolojisi ile inşa edilmiştir. Caferiye Han nitelikli taş işçiliği, özenli cephe düzenleri ve döneminin teknolojisini yansıtan yapı elemanları ile özgün bir yapı olarak nitelendirilebilir. Yapılan araştırmaların ve yapı üzerinde tespit edilen izlerin değerlendirilmesi sonucunda, yapının uğradığı bozulmalar tespit edilerek özgün haline yönelik çıkarımlarda bulunulmuştur. Yapı, plan şemasını büyük oranda korumasına rağmen mekansal olarak bir takım bozulmalara maruz kalmıştır. Yapılan tüm tespitler ve değerlendirmelerden elde edilen sonuçlar doğrultusunda restitüsyon önerisinde bulunulmuştur. Önerilen restitüsyon projesinde, yapının ilk yapıldığı tarihte sahip olduğu plan şeması, cephe düzeni ve taşıyıcı sistem özellikleri korunmaya çalışılmıştır. Yapı üzerindeki izler doğrultusunda özgünden uzaklaşmayarak mevcut fonksiyonunu koruyan bir restorasyon projesi hazırlanmıştır. Yapılan restorasyon projesi ile yapının özgün unsur ve işlevinin kaybedilmeden korunabilmesi hedeflenmektedir. Caferiye Han, yapıldığı dönemdeki işlevini korumakta ve 19. yüzyılda yapılmış açık avlulu yapı örneği olarak nitelendirilmektedir. Yapım teknikleri ve bezeme bakımından döneminin karakteristik özelliklerini taşıyan Caferiye Han'ın restorasyonunu ve yeniden kullanımını içeren bu tez, yapının gelecek kuşaklara aktarılabilmesi açısından büyük önem taşımaktadır.
Restoration project for Hasırizade Tekkesi in Sütlüce, İstanbul

GiEJ HASI1İ2ABI TM1ISİ HST0EASI 01 PROJESİ Sattüco. İSTAİİBİİL ASALIN, Aysu. Yüksek lisans Tezi Restorasyon, Mimarlık Tez Yöneticisi : Doç. Dr. Ayşıl Yavuz Aralık 1990, 149 sayfa. Tezin konusu, istanbul'da Haliç'in kuzey kıyılarındaki Sütlüce semtinde bulunan Hasirizade Tekkesi'nin restorasyonudur. Duvarlarla çevrili tekke içerisinde bir tekke binası, meşruta binası, yıkık bir türbe, yıkık bir ahır, su deposu, üç tane kuyu, havuz, abdest çeşmesi, mezarlık gibi elemanlar bulunmaktadır. Tekke binası 19. yüzyılda Elif Efendi tarafından yapıldığı için 'Elif Efendi Tekkesi' olarak adlandırılmaktadır. Çalışmanın birinci bölümü tekke binasının detaylı, diğer yapıların genel olarak incelenmesini; ikinci bolümü tarihi araştırmayı ve Tekke'nin İstanbul'daki benzerleri ile birlikte karşılaştırılarak değerlendirilmesini kapsamaktadır. Üçüncü bölümde Elif Efendi Tekkesi'nin birinci ve ikinci bölümdeki bilgiler ışığında orjinal durumunun -. saptanması; dördüncü bölümde ise yapılara genel bir işlev verilerek tekke 'binasının ayrıntılı bir şekilde restore edilmesi ile sonuçlanır.
A computational model for accommodating spatial uncertainty: Predicting inhabitation patterns in open-planned spaces

Bu tez çalışmasında mekansal belirsizlik üzerine odaklanılarak, bu durumdaki kullanım örüntüsünün tahminine ve sunumuna yönelik bir bilgisayar modeli geliştirilmiştir. Mekansal belirsizlik, mekan biçimleniminin net ve kesin işlevsel ayrımlar ortaya koymadığı açık-serbest planlı tasarımlarda görülür. Buna örnek olarak çok amaçlı salonlar, geniş sergi salonları, tren garları ya da havalimanları verilebilir. Bu mekanlar kısımlara ayrılarak bölünmediğinden ancak alt işlevler ve onların alt mekan kümelerinin bir araya gelmesi ile tanımlanabilirler. Mekansal belirsizlik kullanıcı davranışı ve kullanım şemalarının ortaya dökülmesini de daha zor ve karmaşık hale getirmektedir. Öte yandan, mimarlar esnek ve değişime adapte olabilmiş mekanlar için kullanım yönünden belirleyici olmayan tasarım yaklaşımlarını tercih etmektedirler. Ancak bu tarz mekanların da farklı işlev, düzenleme ve kullanıcı gruplarına göre nasıl yaşayacağını tahmin etmek ve öngörebilmek, gerek tasarım aşamasında gerekse kullanım esnasında oldukça önemli bir ihtiyaçtır. Bu noktadan hareketle tezde, mekansal belirsizlik; bulanık mantık ve bulanık küme teorisi içinde ele alınmış, ve kullanım simülasyonu yapabilecek özgün bir model önerisinde bulunulmuştur. Amaç, öncelikle total mekan içindeki insanların alt mekansal kümelerde bulunma olasılığını hesaplamak; ve daha sonra tüm olasılık dağılımlarını uygun şekilde görselleştirmektir. Böylece belirsizlik faktörüne rağmen tasarımcılar, işletmeciler ya da kullanıcılar -hatta tasarım eğitimi içinde öğrenciler ve eğitimciler de- mekanın nicel ve nitel performansı üzerine karar verebilecek somut veriler elde etmiş olacaktır.
Geleneksel mimarideki ekolojik ölçütlerin değerlendirilmesi: İzmir-Şirince örneği

21. yüzyıldaki çevre sorunları göz önüne alındığında, bu sorunların giderilmesi ve gelecek nesillerin kaynak ihtiyaçlarının tehlikeye girmemesi açısından sürdürülebilirlik kavramı oldukça önem arz etmektedir. Günlük yaşamda kullanılan enerjinin ciddi bir kısmı konut içerisinde tüketilmektedir. Konut içerisindeki enerjinin ise büyük kısmı, ısıtma ve soğutmaya harcanmaktadır. Konutlar; inşa, kullanım ve yıkım süreçleri ile de toplam enerji tüketimi içerisinde ciddi bir paya sahiptir. Yapıların çevre verilerineuymaması enerji kayıplarına neden olmaktadır. Geleneksel mimari örneklerinin ise enerji konusunda oldukça verimli ver sürdürülebilir olduğu görülmektedir. Bu çalışmada alan olarak İzmir'in Selçuk ilçesinin Şirince köyündeki geleneksel konutlar seçilmiştir. Çalışmanın probleminin belirlenmiş ardından yapılan literatür taraması ile sürdürülebilirlik ve ekoloji kavramlarının, mimari tasarım ve geleneksel mimari ile ilişkileri ortaya konmuştur. Mimarideki ekolojik değerlendirme kavramı açıklanmış ve dünyadaki yaygın sistemler incelenmiştir. Bu sistemlerin değerlendirme ölçütleri ve puanlama sistemlerine yer verilmiştir. Bu sistemlerin kriterleri ve yerel koşullar göz önüne alınarak yeni bir değerlendirme sistemi oluşturulmuştur. 24 maddeden oluşan bu sistemin kriterleri üç ana başlıkta oluşmaktadır. Arazi Kullanımı ve Çevresel Veriler Enerji, Kaynak ve Malzeme Kullanımı Tasarım ve KonforArdından bu sistem Şirince Köyü'nde seçilen geleneksel dokusunu kaybetmemişbeş ve üzerinde test edilmiştir. Yapılan bu ekolojik değerlendirme sonucunda geleneksel mimari örneği olanŞirince Köyü'deki tasarım ölçütleri tespit edilmiştir. Bu tasarım ölçütleri İzmir bölgesindeiçin tasarlanacak konutlar için öneri olarak sunulmuştur.
Kentsel yenileme sürecinde Ayvansaray Mahallesi örneği

Tarihi Yarımada, İstanbul'un tarih ve kültür merkezi konumda olup 2005 yılı itibariyle bu bölge kentsel yenileme programına dahil edilmiştir. Yerel yönetim tarafından tarihi geçmişşi dikkate alınarak mahalle yapısından hareketle Türk Mahallesi adıyla yenilenmesi duyurulan projede 4 ada, 68 parselde, 15 sivil mimarlık örneği yapı ve 4 anıt eser yer almaktadır. Tez kapsamında, bu bölgede yapılan uygulamaların kentsel yenileme bağlamında değerlendirilmesinin yanı sıra yapılan mimari uygulamaların da yine tarihi dokuyu koruma ve özüne sadık kalma hususları dairesinde değerlendirmesi yapılmıştır. Ayrıca, proje hedefleriyle ifade edilen yaklaşımların uygulama sürecinde ne düzeyde gerçekleştirildiği ve hayata geçirildiği de yine araştırmada ele alınmış olan hususlardandır.
Modernleşme Süreci'nin etkisi altında Anadolu geleneksel konut anlayışının evrimi

Bu çalışma Anadolu konutunun günümüze kadar geçirdiği evrimi incelemekte ve modernizasyon sürecinin ülkemizde nasıl bir kimliksel ve çevresel anomiyle sonuçlandığını örneklerle gözler önüne sermektedir. Birinci bölümde zengin çeşitleriyle farklı bölgelerimizden konutlarımız örneklenmekte; ikinci bölümde dünya konutunu etkileyen Barı Örnekleri ve etkili olduğu boyutlar tanıtılmakta, izleyen bölümde ülkemizde etkilerle şekillenen merkez ve taşra konutları örneklerle anlatılmaktadır. Bu bölümde Anadolu konutunun nasıl istenmeyen biçimlerde tipleşip, standartlaştığı vurgulanmakta ve son bölümde bu tavrın nasıl yaygın olarak hala sürdürüldüğü gösterilmektedir. Giderek küreselleşen değerler gelecekte bıktırıcı derecede anonim ve yaşanmaz çevreler oluşmasına neden olacaktır. Bu nedenle geçmişşteki çeşitliliğin ve kimlikliliğin yeniden fiziksel çevreye restitüe edinilmesi tasarımın hedefi olmalıdır. Bu bağlamda konut tasarımcısının bu hedefi ciddiye alması ve konut tasarımında kültür, bölge ve birey değerlerini ön plana taşıması şarttır. Bu çalışmanın amacı işte bu yüksek değere ulaşmanın bir yolu olarak ülkemizin içinde bulunduğu konut çıkmazının altının çizilmesi ve ilgili her kişinin dikkatinin bu konuya çekilmesi olmuştur.
Günümüz cami cimarisinin işlev-biçim ve teknoloji ilişkisi açısından incelenmesi

İslam dininin ibadet yapısı olan camiler, İslamiyet ilk geldiğinde din tarafından tanımlanmış olmayıp daha sonra zamanla işlev ve ihtiyaç doğrultusunda oluşmuş yapılardır. Başlangıç dönemlerinde camiler işlev neticesinde ortaya çıktıkları ve ortak İslam kültürünü paylaştıkları için farklı coğrafyalarda farklı zaman dilimlerinde yapılmış olsalar da büyük farklar göstermemiştir. Ancak ilerleyen zaman içinde hem inşa edildikleri zaman diliminin teknolojik imkanlarının elverdiğince kullanılması hem de dönemlerinin devlet ideolojisine paralel olarak camiler, sanayi devrimi öncesi İslam coğrafyasındaki toplumların en önemli kamusal yapı tipi olmuştur. Sanayi devrimi sonrası modernizm hareketleri ile değişen devlet yapısı ve resmi ideoloji ile camiler Türkiye'de devlet desteğini kaybetmiştir. Gerek dinin devlet işlerinden ayrılması gerekse modernist yaklaşımın kendinden öncekini yok sayması, geçmişş'in sembollerinden biri olan cami yapısının bu dönemde önemini kaybetmesine yol açmıştır. Bu dönemden itibaren gelişen dinin toplum üzerindeki etkilerinin ve buna bağlı olarak dinsel mimarlığın yok sayılmasına bir tepki olarak geçmişşi savunan kesim, geçmişşteki cami biçimlenme özelliklerini birebir alma eğiliminde olmuştur. Bunun neticesinde camiler, işlevin formu yönlendirdiği biçimlenme özelliklerinden tersine bir şekilde formun işlevi yönlendirdiği biçimlenme özelliğine dönüşüm göstermiştir. Sanayi devriminin getirdiği yeni inşaat malzemeleri ve metotlarının cami yapısına getirisi bu gibi sebeplerden ötürü kısıtlı seviyededir.
Yapı dış yüzey sıvalarında oluşan sorunların belirlenmesi ve çözüm önerileri

İnsanların barınmak için meydana getirdikleri yapıların dış kabuğu; hızlı sanayileşme ve çarpık kentleşme ile kirlenen atmosfer etkileri altında kalmakta ve yapının korunma gereksinimi artmaktadır. Burada görev koruyucu kaplama malzemelerine düşmektedir. Bunlardan biri de sıvadır. Bağlayıcılar, dolgu gereçleri, su ve boyarmaddelerinin karışımından elde edilen, yapıyı atmosfer etkilerinden korumak, estetik ve üzerine uygulanacak kaplama için düzgün yüzey elde etmek amacıyla duvar gövdesi üzerine uygulanan yapı bileşenine sıva denir. Duvar yüzeylerine uygulanırken yüklendikleri işlev açısından kaba ve ince sıva olmak üzere iki katmandan oluşan sıvalar; bağlayıcı türüne, uygulama yöntemine ve karışımın üretimine göre sınıflandırılırlar. Duvar gövdesi; taş, tuğla, ahşap, beton ya da hafif betonla oluşturulabilir. Sıva uygulamasında; duvarı oluşturan gerecin türünü ve sıva ile etkileşimini belirlemek gerekir. Yapı dış yüzeyleri; ısı, su ve nem, gazlar, güneş ışınları, yangın, mikroorganizmalar, bitkiler ve katı zararlılar, yükler ve kuvvetler gibi etmenlere maruz kalmaktadır. Bu etmenler doğrultusunda yüzeye uygun seçilmemiş sıva; yapıyı istenen düzeyde koruyamaz ve hem kendi hem de duvar bünyesinde hasarların oluşmasına neden olur. Yapı dış yüzeyinde, çatlamalar, çiçeklenmeler, renk değişimleri, kabarma ve dökülmeler şeklinde görülen hasarlar; sıva tabanının değişik gereçlerden oluşması, düzgün ve temiz olmaması, sıva harcının doğru oranlarda ve kaliteli malzemelerle oluşturulmaması, uygulama koşullarının elverişsiz ve işçilik niteliğinin yetersiz olmasından meydana gelir. Yapı dış yüzeylerinde oluşan bu hasarları engellemek amacıyla yapının planlama aşamasının başlangıcından itibaren tasarımcı ve uygulayıcının uyması gereken aşağıdaki öneri ilkeleri belirlenmiştir:. Yapının maruz kaldığı çevresel etmenleri belirlemek.. Sıvanın uygulanacağı yüzeyi ve yüzeyin gerektirdiği koşulları belirlemek.. Sıva türleri; bileşimleri, uygulama yüzeyi ve yüzeyin niteliği, uygulama yöntemleri ve sıva türünün özellikleri hakkında yeterli bilgiye sahip olmak.. Çevresel etmenler, yüzey ve sıva ilişkisi düşünülerek uygun sıva seçimini yapmak.. Seçilen sıva türünün karışımını; bileşimine ve niteliklerine göre hazırlamak.. Karışımı hazırlanan sıvanın; uygulama yöntemine bağlı kalarak eğitimli ve deneyimli kişilerce uygulanmasını sağlamak. Yapı dış yüzeylerinde sıva uygulamalarında tasarımcı ve uygulayıcılar; yukarıda belirtilen öneri ilkeler doğrultusunda sıvadan beklenen özellikleri istenen düzeyde gerçekleştirebilirler.
Kentsel gelişme ve kent merkezlerinin dönüşümü: Trabzon örneği

Trabzon kenti örnek alınarak kentsel gelişme olgusunun kent merkezinin mekansal biçimlenmesi ve dönüşümü üzerindeki etkileri incelenip geleceğe yönelik planlama çalışmaları için kent merkezleri ve merkezi alanların planlama kararlan, ilke ve ölçütlerini saptamayı amaçlayan bu çalışma altı bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, kentsel gelişme - kent ekonomisi arasındaki ilişki, kentsel gelişmenin kent merkezleri üzerindeki etkileri, kent merkezlerinin dönüşümü, Türkiye'de kentleşme olgusu, tarihsel gelişme sürecinde ticaret ve ticaret atanlarının mekansal yapısı çeşitli boyutlarıyla incelenmiş ve bu bağlamda, Trabzon kentsel gelişme ve kent merkezinin dönüşümü irdelenmiştir. İkinci bölümde, analiz ve anket çalışması yapılan alanlar tanıtılmakta, çalışma ve değerlendirme yöntemleri verilmektedir. Üçüncü bölümde, analiz ve anket sonuçlarından elde edilen bulgular verilmektedir. Dördüncü bölümde, analiz ve anket sonuçlan doğrultusunda Trabzon kentinde ticaret ve hizmetlerin mekansal ve niteliksel değişimi, kentsel işlevlerin analizi konulan irdelenmektedir. Beşinci bölümde, çalışma sonunda elde edilen sonuçlar açıklanmıştır. Altıncı bölümde ise, araştırmada elde edilen bilgilerin değerlendirilmesiyle geliştirilen öneriler sunulmuştur.
Perlitli akustik plakların nemli ortamdaki davranışları

Perlit hafif, gözenekli, ısı ve ses yalıtım özelliğine sahip, nem tutucu, kimyasal pasifliği bulunan, ateşe dayanıklı bir malzemedir. Ülkemizde bol rezervi bulunan perlitin, nem tutma özelliği malzemenin fiziksel ve ısıl özelliklerinde bozulmalara neden olmaktadır. Bu nedenle kullanımı kısıtlanmaktadır. Ayrıcadönemin akustik özelliklerini ne derece değiştireceği de bilinmemektedir. Bu çalışmanın amacı, bu durumu saptamak ve sonuçta olumsuzluk varsa, malzemenin akustik özelliklerini bozmadan iyileştirmesini sağlayacak malzeme karışımlarını araştırmaktır. Çalışmada Önce, nemin perlitli malzemelerin akustik özelliklerinde değişime neden olup olmadığı araştırılmıştır. Öncelikle piyasada perlitli sıva olarak kullanılan malzemenin karışım oranlarında malzeme örnekleri hazırlanmıştır. İklim dolabında farklı oranlarda nemlendirildikten sonra ses yutma katsayıları ölçülmüştür. Ön deney çalışmaları, nemin malzemenin ses yutma katsayısında azalmaya neden olduğunu göstermiştir. Elde edilen bir diğer bulgu ise, % 50 bağıl nem koşulundaki malzemeler ile fırında kurutulmuş malzemeler arasında çok büyük bir ses yutma farkının olmadığıdır. Bu değerlendirmeler neticesinde, araştırılması gereken nem aralığının %50-% 95 olduğu ve malzemelerin ses yutma katsayılarım değiştirmeden neme dayanımının arttırılmasını sağlayacak malzeme karışımlarının araştırılması gerektiği ortaya çıkmıştır. Neme dayanıklı iyi bir ses yutucu malzeme için; gözenek oram fazla, hava akış direnci küçük, dolambaçlığı fazla ve su itici özelliğe sahip bir malzeme olması gerektiği ortaya çıkmıştır. Ayrıca kırılganlığın önlenmesi için karışıma mineral lifli bir katkı malzemesinin eklenmesi gerekmektedir. Farklı karışım oranlarına sahip perlitli plakalar üretildi. Gözenekli malzemelerin nemsel ve akustik davranışlarını etkileyen parametreler sınandı. Üretilen örnek plakaların, kuru halde, pratik nemlilikte, % 50-98 nemlilikte, suya yan doygun ve tam doygun halde ses yutma katsayıları ölçüldü. Perlit taneciğinin silikatlanarak kullanımının, neme dayanımı arttırdığı,, karışıma mineral lifin eklenmesinin, rijitliği sağladığı ve ses yutma katsayısını arttırdığı görüldü.
İnşaat/mimarlık şirketlerinin ekonomik kriz yönetim stratejilerini belirlemeye yönelik alan çalışması: İstanbul örneği

Dünyamız ekonomik, sosyal ve politik şekil itibariyle 1980'li yıllardan itibaren oldukça hızlı değişmektedir ve bu durum artık her an hassas dengelerin bozulabildiği, iş dünyası için yeni fırsat ve tehditlerin oluşabildiği krizlerin yaşanabileceği bir ortamı meydana getirmiştir. Yaşanan olayların etkileri ve kendi ülkesel sorunlarımızın da tetiklemesiyle de yakın tarihte, özellikle 1999 ve 2001 yıllarında doruğa ulaşan önemli sosyal, ekonomik ve doğal krizler yaşanmıştır. Bu krizler ekonominin tüm alt sektörleri üzerinde hissedilmiştir. Bu çalışmada da, günümüzde değişen ekonomik, sosyal ve teknolojik iş ortamlarında şirketler için yeni tehdit ya da fırsat ortamı yaratan krizlerin tanımlaması, yönetim süreçleri ve şirketler için stratejik yönetimle olması gereken ilişkilendirmesi incelenmeye çalışılmıştır. Çünkü şirketler için artık kriz yönetimi kaçınılmazdır. Çalışmanın ikinci bölümünde kriz, kriz yönetimi, stratejik yönetim ve iki yönetim biçiminin ilişkilendirilmesi detaylı olarak anlatılmakladır. Krizlerin organizasyonlara etkileri meydana geldikleri ortam ve koşullar ile oldukça bağlantılıdır. Üçüncü bölümde, İstanbul'da faaliyette bulunan inşaat/mimarlık şirketlerinin yaşanan son doğal (1999 depremleri) ve ekonomik (1999-2002) krizler sonrasında ayakta kalabilmek için ne gibi stratejiler geliştirdiklerini ya da hangi kriz yönetim planıyla hareket ederek başardı olduklarını araştırmaya yönelik bir alan çalışması yapılmıştır. mimarlar odasına kayıtlı üyeler araştırma kriterlerine göre analiz edilmiş, örneklem belirlenmiştir. Belirlenen 34 adet inşaat/mimarlık şirketi yöneticisine 35 sorudan oluşan anket karşılıklı görüşme yolu ile uygulanmıştır. Anket içeriğinde şirket bilgilerini, şirketlerin kriz yönetim süreci yaklaşımlarını ve şirketlerin krizlere karşı geliştirdikleri stratejileri öğrenmeye yönelik sorular tasarlanmıştır. Başarılı kriz yönetiminde önemli olan, krizleri tam olarak yaşamadan, erken uyan sistemlerinin organizasyon içerisinde aktifleştirilmesiyle tespit etmek ve gereken önlemleri alarak etkin yönetimle krizin negatif etkilerini minimuma indirmektir, inşaat sektörünün kendine has ortamında geliştirilecek şirket stratejilerinde artık bu konunun da dikkate alınmasının gerekliliği çalışmanın dördüncü bölümünde vurgulanmaktadır. vm