turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Hayal/ et ülke/ li/ ler

Utopia, yaratıcısı Thomas More tarafından bütünüyle akıl yoluyla yönetilen, ortak mülkiyete dayalı kent-devleti olarak tanımlanır. Latincenin kıvraklığından faydalanarak oluşturulan sahte bir isimle, düşlerde yaşatılan mükemmel bir topluım ve ' yok yer 'canlandırılır. Tarihsel süreçler içinde de ' hayal kurma 'işi devamlılık gösterir. Hayal kurma işini, genellikle toplumsal hiyerarşi ya da örgütlenme içinde hep üst düzey zihne sahip olanlar üstlenir. Aydınlar, düşünce üreticileri, edebiyatçılar, sosyologlar, filozoflar ve iktisatçılar... Bu insanların hayallerinin ortak özelliği, mevcut toplumsal ve yönetimsel oluşumlardan hoşnutsuzluklarıma özetlenebilir. Tümü de bu endişelerini farklı anlatımlarla, ancak aynı yöntemi kullanarak ifade etmişlerdir. Sözel ya da edebi ütopya diye nitelendirilecek anlatımlarda yaratıcı, bu toplumsal ve yönetimsel oluşumdan son derece rahatsızdır. Fakat kendini de bunları açıkça dile getirebilecek kadar güçlü hissetmez. O yüzdendir ki, başka ülkeler ve toplumlar tarifleyerek işin içinden sıyrılmayı hedefler. Mimarlık bu anlatımların arasında ya kaybolmuştur, ya da yaratıcının arzu ettiği toplumu, okuyucuya aktarırken anlamayı kolaylaştırıcı bir etmen olarak kendini entegre etmiştir. Tüm sözel ütopyalar, aralarındaki zihinsel yakınlığı sürekli gözler önüne sererler. Böylece çok daha güçlü olacaklarını düşlerler. Ancak, ütopya yaratıcılarının çabalarına rağmen hiçbirinin gerçekleşmemiş olması bazen yeniden yazılmalarını engelleyip, sekteye uğratmıştır. Onun içindir ki, görünürler, kaybolurlar ve yüzyıllar sonra şekil değiştirerek ortaya çıkarlar Rönesans'ta aynen bu tanıma uyar. Toplumsal olaylar ve yönetimsel faaliyetleri, 'güvenli kent' ile tanımlayan düşünürler, tasarım ile bu problemi aşmayı dener ve 'kent ütopyalarını' oluştururlar. Sanayi devrimi ile birlikte, dünya yepyeni bir yapılanma ile karşı karşıya kalır. Oluşan yeni toplumsal örgütlenme modeli, düşünürlerin kafasını karıştırmıştır. Çok para kazanmak isteyen işverenin, işçiyi kötü ve sağlıksız yaşam koşullarına hapsetmesinin anlamsızlığına çözüm üretmeyi hedeflerler. Bu dönemdeki ütopya yaratıcılarının diğerlerinden ayıran ve önemli kılan birkaç noktayı ihmal etmemek gerekir. Her şeyden önce bu dönemde kısmen de olsa gerçekleşmiş örneklerin varlığı, ütopya yaratıcılarını heyecanlandırmıştır. Aynı zamanda bu dönemin hayalcileri söylemlerini, 'yapma' eylemi ile de güçlendirip, yeni oluşturacakları toplumda insanların yaşayacakları yerleri de tasarlamışlardır. Hem de tam bir mimari dil ile; planlar, kesitler, görünüş ve perspektivler... Tüm gerçekliklerin tartışıldığı ve yerlerini sanal olana terk ettikleri günümüzde, bilim-kurgunun dahi ütopya diye yutturulmaya çalışılması yeniden 'ütopya nedir?' diye araştırma yapılmasını mecbur kılmaktadır. Bu çalışmada hedeflenen; toplum, yönetim ve mimarlık üçlüsünün arasındaki gerilim ile oluşan tüm hayallerin mimar gözüyle yeniden keşfedilmesinden ibarettir.
Binalarda ısı yalıtımı uygulamaları ve sorunlarının araştırılması

Bu çalışmada; 1. İklim bölgesi olan İzmir'deki bazı özel sektör ve kamu kurum yapılarına ait örnek binalardaki ısı yalıtım malzemeleri, özellikleri, uygulandığı yerler ve karşılaşılan sorunların araştırılması amaçlanmıştır. Binaların ısıtılmasında kullanılan yıllık ısıtma enerjisi ihtiyacının sınırlanmasına, bu yolla enerji tasarrufu ve enerji ihtiyacının hesaplanması sırasında kullanılacak mimari detayların belirlenmesi hedeflenmiştir. Örnek olarak alınan binalarda; TS.825'den, faydalanılarak yıllık ısıtma enerjisi ihtiyaçları hesaplanmıştır. Bu doğrultuda yalıtım malzemesinin özelliği, kalınlığı ve doğru malzeme seçimi gibi mimariyi ilgilendiren detaylar gözleme dayalı olarak yerinde incelenmiş, resimleri çekilmiştir. İzmir yöresindeki XPS ve EPS'nin kullanıldığı yalıtımlı binalar ile yalıtımsız binaların yıllık ısıtma enerjisinin ihtiyaçları karşılaştırılmıştır. Araştırmada bulunulan konut ve işyeri binalarının ısı yalıtımlı ve yalıtımsız olarak yapılan hesaplamalarında yıllık ısıtma enerjisi ihtiyacının 2.5 kata kadar tasarruf edildiği bulgusuna ulaşılmıştır. Standartlara uygun ısı yalıtımlı binalarda yoğuşma sorunlarının önlendiği, konforlu ortamların oluştuğu tespit edilmiştir. Sonuç bölümünde binalarda ısı yalıtımı uygulamalarının standartlara uygun yapılması konusunda dikkat edilmesi gereken önlemler sıralanmış ve sorunlarla karşılaşılmaması için önerilerde bulunulmuştur.
Sümerbank Kayseri Bez Fabrikası ana üretim yapısı dönüşümünün esneklik bağlamında değerlendirilmesi

Yapıldığı dönemin izlerini yansıtan kimi endüstri yapıları; yaşanan sosyal, kültürel, ekonomik ve teknolojik gelişmeler sonucunda özgün işlevlerini yerine getirememekte ve işlevsel eskime sonucu ekonomik canlılığını yitirmektedir. Nüfus yoğunluğunun ve kentleşmenin hızla artması göz önüne alındığında kent merkezinde bulunan bu yapıların, atıl bir durumda kaldığı ve kentsel bir boşluğa dönüştüğü gözlenmektedir. 'Endüstri Mirası' kapsamında değerlendirilen bu alanların günümüz ihtiyaçlarına adapte edilerek yeniden değerlendirmesiyle kültürel ve tarihi mirasın korunabilirliği sağlanırken, kentte sosyal, kültürel ve ekonomik kalkınmada sağlanmaktadır. Bu işlevlendirme yapılırken en önemli unsurlardan biri mekanların olanakları bağlamında sağlayacağı esneklik yaklaşımıdır. Mimarlıkta çağdaş tasarım yaklaşımlarından birisi olan esneklik kavramı, 1950'lerden sonra önem kazanarak işlevsel mimariye yeni bir boyut kazandırmıştır. Son zamanların tasarım yaklaşımları içerisinde önemi iyice belirginlik kazanan esneklik kavramı, günümüzde çağdaş tasarımda etkin bir rol oynamaktadır. Bu çalışmada yeniden işlevlendirilerek kente geri kazandırılan endüstri yapılarının esneklik bağlamında yeterliliği, Sümerbank Kayseri Bez Fabrikası Ana Üretim Yapısı üzerinden aranmıştır.
İnşaat sektöründe yalıtım amacıyla çatı ve dış dephelerde uygulanması planlanan nanolif membranlar üzerine bir çalışma

Nano boyutlarda maddeyi işleyerek birçok yeni özellikler ortaya çıkarılabilmektedir. Nanoteknoloji sayesinde ortaya çıkan bu özellikler ile nano-ölçekte malzemeler üretilebilir. Bu çalışma kapsamında ; birinci bölümde tezin amacı ve bölümleri ile ilgili kısa bir özet verilmistir. İkinci bölümde Nanoteknoloji ve Nanolifler incelenmiştir. Üçüncü bölümde bina ve inşaat teknik tekstilleri ile membranların temel özellikleri ve üretim yöntemleri hakkında genel bilgi verilmiştir ve polimer esaslı nanoliflerin üretimi için en etkin yöntem olan elektro üretim yöntemi olduğu açıklanmıştır. Dördüncü bölümde elektro üretim yöntemi ile elde edilen nanolif membranların deneyleri yapılmak üzere farklı su yalıtım örtüleri belirlenmiş ve deneysel testlere tabi tutularak özellikleri incelenmiştir. Bu malzemeler ASTM E 96, TS 257 EN 20811 ve ISO 13934- 2 : 1999 standartlarında belirlenen deney yöntemleri ile deneyler yapılmış ve karşılaştırmalı sonuçlar çıkartılmıştır.
A Critical overview of deconstructivist architecture

O Z E 20. yüzyıl, mimarlık açısından bakıldığında, gelenek ve modern arasında sürekli gidip-gelmeler ve mücadeleler ile geçmişştir. Bu mücadelenin, bugün geldiği noktada karşımıza Dekonstrüktivist Mimarlık çıkmaktadır. Bu bağlamda, bu tez kapsamında, Dekonstrüktivist Mimarlığın irdelenmesi amaçlanmaktadır. Bu Bina Bilgisi anabilim dalı yüksek lisans tezi; dört (4)bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Dekonstrüktivist Mimarlığın arketipi olan Derrida'nın Dekonstrüksiyon düşüncesi ve bu düşüncenin ortaya çıkış süreci ele alınmıştır. İkinci bölümde; Dekonstrüktivist Mimarlık, ortaya çıkış süreci ve Dekonstrüktivist Mimarlığın pozitif yanının kaynağı olan Rus Avan-gart akımlarıyla beraber irdelenmiştir. Üçüncü bölümde; Dekonstrüktivist Mimarlık, Bernard Tschumi, Peter Eisenman, Zaha Hadid, Coop Himmelblau ve Daniel Libeskind'in çalışmalarıyla örneklenmiştir. Son olarak dördüncü bölümde ise, Dekonstrüktivist Mimarlık söylemi üçüncü bölümdeki örnekler aracılığıyla tanımlanmış ve eleştirisi yapılmaya çalışılmıştır. Bununla beraber Türkiye Mimarlığı'na etkisi irdelenmiştir.
Sosyal ağ verileri ve mekan dizim analizlerinin kentsel izlemler geliştirmede kullanımı

Tez Çalışması, son yıllarda hızlı bir ivmeyle gelişen teknolojiler sonucunda günlük hayatta önemli bir yer edinen konum tabanlı sosyal ağlardan ortaya çıkan verileri, mekan dizim yöntemiyle birlikte değerlendirerek kentin genişleme eğilimlerinin açığa çıkarılmasına yönelik öngörülerin belirlenmesinin ve kentteki kullanıcı davranışlarıyla uyumlu kentsel izlemler geliştirilmesinin yöntemlerini araştırır. Tez çalışması kapsamında, konum tabanlı sosyal ağların işleyiş özellikleri ve sunduğu hizmet çeşitliliği açıklanmış; sanal ağlardan açığa çıkan ve büyük veri olarak adlandırılan verilerin çözümleme örneklerinde, farklı verilerle yapılan çalışmalar ve çözümleme yaklaşımları incelenmiştir. Aynı zamanda, tez çalışması kapsamında, mekan dizim teorisi ve yöntemi kavramları açıklanmış ve örnekler üzerinden, kentin fiziksel ağ yapısı çözümlemeleri, farklı kentsel konulara özgü kentsel karar almada destek olarak kullanılan yardımcı veri çözümlemeleri olanakları ile birlikte değerlendirilmiştir. Tez çalışmasının son bölümünde, kent merkezi ölçeğinde, çalışma alanı içerisinde etkin kullanıcılar tarafından kitlesel kaynakla oluşturulan konum tabanlı sosyal ağlardan elde edilen ve çözümlenen veriler, yürütülen mekan dizim analizleriyle birlikte değerlendirilmiştir. Kent merkezinin potansiyel hareket aksları ile beliren sosyal etkinlik yoğunluklarının arasındaki ilişki değerlendirilmiş ve etkinlik alanlarının genişleme öngörüleri yapılmıştır.
Atatürk Orman Çiftliği'nin yönetim ve üretim yapısındaki değişimin mekansal dönüşüne etkisi: Coğrafi-tarihsel bir bakış (1925-2017)

AOÇ'nin makroformu ve kent kültürü içindeki anlamını mekansal değişimi üzerinden ortaya koymak amacıyla bu tez, AOÇ'nin yönetim ve üretim ilişkilerinin değişimininmekansal dönüşümüne etkisini okumaktadır. Bu bağlamda AOÇ'nin mekansal dönüşümünün deşifresi küresel tarih perspektifine dayanan coğrafi-tarihsel yaklaşımla ele alınmıştır. AOÇ'nin mekansal dönüşümünün 1925- 2017 yılları arasında ele alındığı tezde tarihsel süreç dönemselleştirerek incelenmiştir. Bu dönemler hem küresel hem yerel bakış açısı ile belirlenen üç kırılma noktası ile ele alınmıştır. 1925- 1950 yılları arasında AOÇ'ninbütüncül bir mekan olarak devletin modernleşme/devlet politikası ile yönetildiği döneme odaklanılmıştır. 1950- 2006 yılları AOÇ'nin 5659 sayılı yasa gereğince bağımsız birmüdürlük olarak yönetildiği bir dönem olmuştur. 2006- 2017 yılları arasındaki dönemiyerel yönetimin ve merkezi otoritenin etkisiyle oluşan farklı mekansal tercihlerbelirlemiştir. AOÇ'nin tezin kapsamı dahilinde ele alınan yüz yıllık dönem içerisinedeğerlendirilmesi ile 21. yüzyıldaki mekansal potansiyellerinin ortaya çıkması sağlanmıştır. AOÇ'nin kentin makroformuyla ilişkisi, yeni kamusal programlar ve kolektif hafızadaki yeri açısından ele alınmış, yönetim ve üretim yapısındaki değişimlerden elde edilen bulgular, kentle mekansal ilişkisinin makro, mikro ve mekansal anlamı açısından değerlendirilmesini sağlamıştır. Bu kavramsal çerçevede 21. yüzyıl için AOÇ'ye mekansal ve programatik bir vizyon önerilmiştir.
Tarihi çevre yenileme uygulamalarında katılımcı yöntem önerisi: Ayvansaray örneği

Türkiye'de son yıllarda yürütülen yenileme projeleri, tarihi konut alanlarında mimari ve kültürel kayıplara neden olmakta, tescilli sivil mimarlık örnekleri 'restorasyon' uygulaması adı altında yıkılıp yeniden inşa edilmektedir. Oysa bu alanlar kültür varlıkları olarak tüm kent halkına ait, kente mal olmuş kamusal mekanlarıdır. Tez kapsamında bu alanların toplumsal sürekliliği bozulmadan onarılarak korunmasının, yerel halk ve STK'ların yanı sıra tarihi eserler üzerindeki kent hakkı bağlamında katılım ve koruma uzmanlarının da katkıları ile gerçekleşebilmesinin yolları aranmaktadır. Ayrıca böylesi bir kurgu için nasıl bir örgütlenmeye ihtiyaç duyulduğu ve örgütlenmede hangi parametrelerin dikkate alınması gerektiği de araştırılmaktadır. Araştırmanın hedefi, genel olarak kentlilerin yaşam alanlarında kendilerini etkileyen karar ve uygulamalarda söz sahibi olabilmeleri, süreçlere katılım göstermeleri ve bu katılımın güçlü ve sürekli kılınması için gereken yöntem ve yaklaşımların belirlenmesidir. Bu amaçla, yerli ve yabancı örnekler üzerinden katılımcı süreçler ve kentsel koruma uygulamalarında, uzmanların yerel örgütlenmeleri güçlendirme kapasitesi hakkında incelemeler yürütülmüştür. Türkiye'deki dinamiklerin daha iyi anlaşılabilmesi için Ayvansaray Yenileme Projesi süreci incelenerek sonuçta Türkiye şartlarında uygulanabilir bir katılımcı örgütlenme modeli geliştirilerek karar verme, tasarım, uygulama ve kullanım aşamalarında, katılımcı yaklaşım ile bilgi temelli bir örgütlenmenin yöntem ve araçları üzerine önermeler geliştirilmiştir.
Mekan düzenlemesi ile davranışlar arasındaki ilşkiler açısından tiyatro binalarında kullanıcıya ait mekanların irdelenmesi

'Mekan Düzenlemesi İle Davranışlar Arasındaki İlişkiler Açısından Tiyatro binalarında Kullanıcıya Ait Mekanların İrdelenmesi' tezin konusunu oluşturmaktadır. / 1. Bölüm, çalışmanın giriş bölümünü oluşturmaktadır. Problem ortaya konularak tezin amaçları ve kapsamı belirtilmiş, araştırmanın yönteminden bahsedilmiştir. 2. Bölümde; insan ve çevre arasındaki ilişkilere değinilmiş, çevresel gereksinimler belirtilmiş, çevre düzenlemesi kavramına nedenleri ve genel ilkeleriyle yer verilmiştir. Bu ilişkiler tiyatro binalarında da anlatılmıştır. 3. Bölümde; mekan düzenlemesi konusu üzerinde durulmuş, mekanı oluşturan elemanlar ve düzenlemede insan ve toplum i etkileri incelenmiştir. Tiyatro binalarında mekan düzenlemesi genel olarak değerlendirilmiştir. 4. Bölümde; mekan düzenlemesi ile davranışlar arasındaki ilişkiler genel ilkeler, yönünden değerlendirilmiştir. Bu değerlendirmede mekansal uyarım, algılama ve idrak konuları üzerinde durulmuştur. Uyarımı oluşturan elemanlar ve uyarımı etkileyen algı türleri, tiyatro binalarında mekansal uyarım ile görsel algılama ve biçimlerin algılanmasından bahsedilmiştir. Ayrıca mekan düzenlemesinin davranışlar üzerindeki etkilerine değinilmiş, tiyatro binalarında mekansal davranış anlatılmıştır. 5. Bölümde; tezin getirdiği sonuçlara yer verilmiştir. Eklerde, konu ile ilgili olarak tiyatrolarda yapılmış örnek çalışmalar bulunmaktadır.
Yüksek yapılarda yenilenebilir enerji kaynaklarının kullanımında farklı mimarı yaklaşımlar

Çok katlı yapıların gelişim süreci 1800'lerin sonlarına doğru asansörün bulunuşu ile birlikte hızlanmıştır. Teknolojinin gelişimine bağlı olarak, ihtiyaçlara bağlı olarak bu gelişim farklı alanlarda kendini göstermiştir. 1970'lerde başlayan enerji krizi ile birlikte her alanda enerji tüketiminin azaltılması ve yenilenebilir enerji kaynaklarına yönelim artmıştır. Yüksek yapılar, kat adedine bağlı olarak, kullanıcı sayısının artması ile en çok enerji tüketen yapı türü olarak karşımıza çıkmaktadır. Yüksek yapıların çevreye zarar veren bu özelliğini ortadan kaldırmak/en aza indirmek için yenilenebilir enerji kaynakları ile yüksek yapıların nasıl bütünleştirileceği konusunda çok sayıda çalışma yapılmaktadır. Yenilenebilir enerji kaynaklarının yüksek yapılarda kullanımının mimari tasarıma etkilerinin incelendiği bu çalışma bes bölümden olus maktadır:Çalışmanın birinci bölümde, yüksek yapılarda tüketilen enerji miktarı anlatılarak, bu tüketimin çevreye ve ekonomiye verdiği etkilere değinilerek, yenilenebilir enerji kaynaklarının bu sorunların çözümü olduğu konusu üzerinde durulmuştur. Çalışmanın amacı ve kapsamı belirtilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümde, Yüksek yapılarda kullanılan yenilenebilir enerji kaynakları tanıtılmış, ve bu kaynakların yüksek yapılarda nasıl kullanılmaya başlandığı yüksek yapıların tarihsel gelişiminin çok sayıda uygulama ile ilişkilendirilerek anlatılmıştır. Çalışmanın üçüncü bölümde, Yüksek yapıların tasarımında yenilenebilir enerji kaynaklarının kullanımının çevreye ve mimari tasarıma etkileri farklı ülkelerdeki yüksek yapı uygulamaları ile incelenmiştir. Özellikle mimari açıdan yenilenebilir enerji kaynaklarının aktif ve pasit olarak kullanımı detaylı olarak anlatılmıştır. Çalışmanın dördüncü bölümünde, farklı ülkelerde yenilenebilir enerji kaynakları kullanılarak inşa edilen yüksek yapı uygulamaları belirlenen kriterler doğrultusunda irdelenmiştir. Çalışmanın son bölümde ise elde edilen sonuçlar değerlendirilmiştir.
The Limits of virtuality in space: The transformative relations between immateriality and architecture

Bu çalışma, sanallık teknolojileriyle ortaya çıkan ve 20. yy sonlarına doğru etkileri yoğunlaşmaya başlayan mimarlik kültürü- sanallık ilişkilerini tartışmayı amaçlamaktadır. Teknoloji, özellikle sanallık teknolojileri, kültürel yapılardır ve mimarlığı farklı yollardan etkilemektedir. Bu çalışma dahilinde sanallık kavramının anlamı, teknoloji tarafından üretilen ve kişiyi fiziksel gerçekliğinin dışına taşıyan deneyimleri içerecek şekilde daraltılmıştır. Üçüncü bölümde, popüler kültür anlatılarında sanallığın temsiliyet şekilleri, değişen mimarlık düşüncesini kavramsallaştırmak ve teorik çerçeveyi oluşturmak amacıyla, üç kategori altinda incelenmiştir: zaman, mekan ve kültür. Böylece, kent ortamı ve dinamikleri bağlanımda, ayni teorik çerçeve içinde, sanallık kavramının mimarlığa yansımaları araştırılmıştır. Sonuç olarak, bu çalışma, sanallık teknolojileri kapsamında mimarlıktaki değişen kavram ve düşünceleri açıklamayı amaçlamaktadır.
Place branding: A tool or a threat for conservation of heritage places

Tarihi yerlerin yakın dönemde markalaşma amacı ile gündeme geldiği sıklıkla görülmekte ve tartışılmaktadır. Dünyada değişen ekonomik değerlere bağlı olarak şehirlerin, bölgelerin, ören yerlerinin ve hatta kasabaların uluslararası alanda birbirleri ile yarışmak zorunda kaldığı bir gerçektir. Tarihi yerler özellikle özgün kimlikleri ve yüksek ekonomik değer taşımaları sonucu bu yarıştan en fazla etkilenen alanlar olmuştur. Fakat yalnızca ekonomik kaygılar ile koruma bilincinden uzak yürütülen markalaşma programları tarihi yerlerin koruma süreçlerini olumsuz etkilemektedir. Tarihi yerleri oluşturan, zaman içinde kazanılmış değerler ve bu değerlerin oluşturduğu yerin kimliği yok olma tehlikesi altına girmektedir. Buna rağmen bazı çalışmalar göstermektedir ki; yerlerin koruma ve markalaşma süreçleri birbirini destekleyerek eş zamanlı yürütülebilecek süreçlerdir. Söz konusu birbirinden farklı iki süreç bu bağlamda yeniden incelenmelidir. Ortak yürütülebilecek bir süreç ve ortak ilkelerin belirlenebilmesi adına iki ayrı alanın tüm gerekliliklerinin doğru olarak anlaşılması zorunludur. Bu çalışma hem Dünya hem Türkiye'de; var olan yer markalaşması literatürünü, kavramın tarihsel gelişimi, ilgili alanları ve örnekleri bu amaç doğrultusunda incelemektedir. Bu inceleme sonucunda da kültürel miras alanlarında markalaşma süreçleri için standartları belirlemek amaçlanmaktadır.
Kamusal mekan kalitesinin sağlanmasında kentsel tasarım araçlarının rolü

Toplumsal yaşamın gelişmesinde ve sürdürülmesinde önemli roller üstlenen kamusal mekanlar günümüzde pek çok sorunla karşı karşıyadır. Nüfus artışıyla birlikte yetersiz kalan kamusal mekanlar, planlama- kentsel tasarım ve yönetim süreçlerindeki aksaklıklar nedeniyle kent içerisinde yapılı çevreden geriye kalan, gelişigüzel ve niteliksiz artık alanlar şeklinde biçimlenmektedir. Bütüncül bir bakış açısıyla tasarlanmayan bu kamusal mekanlar kullanıcıların fiziksel, işlevsel, psikolojik ve sosyal gereksinimlerini sağlamadığında ya terk edilmekte ya da sadece bir geçiş yolu olarak kullanılmaktadır. Bu durum kamusal mekanlarda güvenlik sorunları yaratarak, kamusal yaşamın körelmesine neden olmaktadır. Bu sorunların önüne geçebilmek için bugün pek çok gelişmiş ülkede kamusal mekanları geliştirmeye yönelik çeşitli tasarım araçları kullanılmaktadır. Kentsel tasarım araçları, kamusal mekan kalitesini arttırmak amacıyla, tasarımcıya ve uygulamacıya yol gösteren, tasarıma yön veren, kaliteyi denetleyen ve devam ettiren kılavuzlardır. Ancak ülkemizde henüz kentsel tasarım araçları geliştirilmediği için, bu çalışmada Türkiye'deki kamusal mekan kalitesinin arttırılmasında yurtdışında kullanılan kentsel tasarım araçlarından nasıl faydalanılabileceği araştırılmıştır. Çalışmada öncelikle literatür araştırması yapılarak kamusal mekan kalitesi boyutları, ölçütleri ve bileşenleri tanımlanmıştır. Daha sonra gelişmiş ülkelerde kullanılan kamusal mekan kalitesini arttırmaya yönelik tasarım araçları, ülkenin yasal planlama-kentsel tasarım politikaları içindeki yerleri, diğer rehberlerle ilişkileri, hedef kitleleri, statüleri, kapsamları, tasarım ve uygulama kriterleri açısından incelenmiştir. Bu araçlarda kamusal mekanlarda kaliteyle ilgili hangi bileşenlerin ve farklı kentsel öğelere yönelik nasıl tasarım ilkelerinin öne çıktığı tespit edilmiştir. Son olarak Türkiye'de kamusal mekanların kalitesini arttırmak için geliştirilecek bir rehberde yer alması gereken taslak başlıklar ve tasarım ilkeleri oluşturulmuştur. Yapılan çalışmanın Türkiye'deki kamusal mekanların geliştirilmesine yönelik rehberlerin hazırlanmasında merkezi ve yerel yönetimlere yol göstereceği düşünülmektedir.
Anadolu Selçuklu kapalı medreseleri ve kubbe-havuz ilişkisi

Bu çalışmada, Anadolu Selçuklu Kapalı Medreseleri tüm özellikleri ile ele alınmaya çalışılmış, ancak ağırlıklı olarak kubbe-havuz ilişkisi üzerinde durulmuştur. Konunun seçilme nedenleri, kapsamı, yapılan araştırmalar ve çalışmada izlenen yöntem birinci bölümde yer almaktadır. İkinci bölümde, kubbe altı havuz geleneği araştırılmakta, üçüncü bölümde ise, kapalı medreselerin kökeni incelenmekte ve ilk kapalı medreselerin tanımı yapılmaktadır. Anadolu Selçuklu Kapalı Medreseleri'nin inşa edildikleri dönemde, siyasal, sosyal, sanat ve bilim ortamları ile eğitim sisteminin ele alındığı bölüm dördüncü bölümdür. Beşinci bölümde, Anadolu Selçuklu Kapalı Medreseleri tek tek-, detaylı olarak ele alınmaya çalışılmış, havuzlarının varlığı ve kubbe ile ilişkileri araştırılmıştır. Anadolu Selçuklu Devleti eseri olmamakla birlikte, aynı zaman diliminde yapılmasından ötürü Divriği Turan Melik Şif ananesi de bu bölümde incelenmiştir. Anadolu Selçuklu Kapalı Medreseleri ' nde, kubbe-havuz ilişkisinin pragmatik ve simgesel anlamları üzerine yorumların bulunduğu, bunun yanı sıra tek tek incelenirlerken, bugüne kadar bilinen bazı. özelliklerinin yeniden değerlendirildiği bölüm sonuncu bölümdür.
Cumhuriyet sürecinde toplu konut - politika ilişkisi : Ankara örneği

Batı ülkelerine paralel gelişim çizgisi içinde ülkemizde sanayileşme ile birlikte sosyal, ekonomik ve politik yönden farklılıkların yaşandığı bir süreç başlamıştır. Halkın yaşam koşullarının doğrudan etkilendiği bu süreçte, göçler sonucu ''barınma'' eylemi önemli bir sorun olarak ortaya çıkmış, gelişen süreç sonucu bu sorun ''toplu konut'' ile çözülmeye çalışılmıştır. Barınma sorunu ile birlikte, kentsel metropol yaşam modeli olarak kabul edilen ''toplu konut'' üretimi, büyük kentlerden başlayarak tüm kentlerin gelişimlerini etkileyen politik bir araca dönüştürülmüştür. Çalışma kapsamında, Ankara örneğinde toplu konut üretimi, günümüze kadar olan gelişim süreci içerisinde, mevcut politikalar ile ilişkilendirilerek incelenmiştir.