turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bursa Deliballılar Köyü sit koruma projesi: Koruma çalışmaları için ön koşul ve ilkelerin araştırılması

Bu tez kapsamında Deliballılar Köyü, kentsel koruma çerçevesinde incelenmiştir. Bu inceleme sekiz ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, bölgenin önemi vurgulanarak yapılan çalışmanın kapsamından bahsedilmiştir. İkinci ve üçüncü bölümler, bölgenin coğrafi konumunu tanımlamaya çalışırken, tarihsel gelişimi ve sosyo-kültürel yapısı hakkında bilgi vermektedir. Deliballılar Köyü, Bursa İli'nin Orhaneli İlçesi'ne bağlı eski tarihli köylerden biridir. Köyün tarihsel süreçteki gelişimi Orhaneli ile paralellik göstermektedir. Uludağ'ın güney yamacında bulunan köy için net bir iklimden bahsedilemez, iklimi ılıman akdeniz ve karasal ege ile marmara bölgesi iklimlerinin karışımıdır. Ekonomik yapı tarıma dayalıdır. Ancak yakın çevrede kurulan fabrikalar, termik santral ve köyde taşımalı eğitim yapılmasından dolayı köyün nüfusu ciddi oranda azalmış, ekonomik faaliyetler sekteye uğramıştır. Deliballılar Köyü'nün kentsel doku özellikleri ve sivil mimarlık örnekleri, dördüncü bölümün inceleme konusunu oluşturmaktadır. Deliballılar Köyü, köy meydanındaki okulu, muhtarlık/kahvehane binası, köy meydanının güneyinde bulunan camisi ve köyün doğu çeperinde yer alan tarihi meşe ağacı ile geleneksel Anadolu köylerinden ayrılsa da, köy meydanının etrafında şekillenen geleneksel sivil mimarlık örneklerinin oluşturduğu dokusuyla Anadolu'nun bir parçasıdır. İncelemenin beşinci bölümünde, hazırlanan 1/1000 ölçekli analizler değerlendirilmiş ve tablolarla ifade edilmiştir. Bu tablolardan elde edilen veriler ve gözlemler ışığında dokuyu tehdit eden etkenler altıncı bölümde ele alınmıştır. Deliballılar Köyü ile ilgili geçmişş yıllarda yapılan imar planı çalışmalarına ve tabiat varlıklarının korunmasına yönelik kararlara bakıldığında, 2009 yılında Deliballılar Köyü'nde tek yapı ölçeğinde tescil tespit çalışması yapıldığı ve Kentsel Sit Alanı sınırının belirlendiği görülmektedir. ancak henüz Deliballılar Köyü Sit Koruma Alanı için Koruma Amaçlı İmar Planı yapılmamıştır. Bu durumla ilgili olarak, yedinci bölümde, alan çalışması sonucunda hazırlanan 1/1000 ölçekli analiz ve öneri paftaları, 1/200 plan ve cephe paftaları paralelinde belirlenen koruma kararları, müdahale ve işlevlendirme önerileri geliştirilerek, bölge ile ilgili tarıma dayalı ekonomik canlanmayı amaçlayan bir plan kurgulanmıştır. Bu sayede Deliballılar Köyü kentsel doku ve sivil mimarlık örneklerinin yok olma tehlikesinden uzak bir şekilde gelecek nesillere aktarılması için izlenmesi gereken yolun belirlenmesi hedeflenmiştir. Sekizinci bölüme gelindiğinde, tez kapsamında yapılan çalışmalardan elde edilen sonuçlar açıklanmıştır.
İzmir'deki restorasyon uygulamalarında kullanılan yöntemlerin koruma bağlamında irdelenmesi

Taşınmaz kültür varlıkları olarak nitelendirilen tarihi yapıların, korunması ve gelecek nesillere aktarılması işi, küçümsenemeyecek boyutta bilgi birikimi gerektirir. Bu süreçte geleneksel yapı, malzeme, teknoloji ve teknikleri bilinmelidir. Böylelikle yapıların koruma ilkelerine uygun olarak korunması ve yaşatılması sağlanabilir. Yapıların özgün kimliğinin sürdürülebilmesi günümüzde yapılan yanlış restorasyonlarla mümkün olmamaktadır. Tarihi yapılardaki malzeme, teknoloji ve tekniklerin araştırılması, bunlara uyumlu malzeme ve teknolojilerin geliştirilmesi ile müdahaleler doğru ve bilimsel şekilde gerçekleştirilebilmektedir. Bu bağlamda çalışmada kullanılan yapı malzemeleri, yapım sistemleri, bozulmalar ve müdahale teknikleri ele alınmıştır. Taş, tuğla, ahşap, metal gibi yapı malzemeleri anlatılmış ve görsellerle desteklenmiştir. Yapı öğeleri örnekler üzerinde incelenmiştir. İzmir'de farklı sistem, işlev, ölçek ve konumda inşa edilmiş, farklı bozulmuşluk düzeylerine sahip yapıların restorasyon örnekleri incelenerek, müdahale yöntemleri değerlendirilmiştir. Restorasyon uygulamalarında yapılan müdahaleler; örneklerin yapım sistemleri, yıpranmışlık durumu ve işlevleri ile karşılaştırılarak irdelenmiştir. Bu saptamalara göre uyumlu onarım tekniklerinin ortaya konulması ve uygulanmasına yönelik teknik ve teknolojilerin tanımlanmasına çalışılmıştır. Yapıların içinde yaşanılan hacimler olduğu gerçeği, uygulamalarda yapılan sistem müdahalelerini zorunlu kılmaktadır. Konstrüksiyonun güçlendirilmesi sırasında yapının özgünlük değerini yitirmemesi, mimar, restorasyon uzmanı, sanat tarihçisi, arkeolog ve inşaat mühendisi gibi farklı disiplinlerden uzmanların birlikte uyum içinde çalışmasını gerektirir.
Yapılarda yangın güvenliği ve örnek bir proje üzerinde incelenmesi

Yangın güvenlik önlemlerinin genel çerçevede incelemesinin yapıldığı bu çalışmada, projelendirme ve planlama aşamasında yangın güvenliğine ilişkin alınması gereken önlemlerin anlatılması amaçlanmaktadır. Çalışmada öncelikle yanma ve yangın kavramları analiz edilerek temel bilgilerin verilmiştir. Daha sonra yangının bina üzerindeki etkisi ve tasarım aşamasında binalarda alınacak önlemler Pasif Yangın Güvenlik Önlemleri ve Aktif Yangın Güvenlik Önlemleri şeklinde ele alınmıştır. Daha sonra da örnek bir proje üzerinde aktif ve pasif yangın güvenlik önlemleri birlikte düşünülerek uygulama yapılmıştır.
Görükle kentsel dokusunun öğrencileştirme kavramı üzerinden mekan dizimsel analizi

Bir çeşit soylulaştırma formu olan 'öğrencileştirme' kent üzerinde soylulaştırma ile benzer etkiler bırakır. Soylulaştırma, kentin köhnemiş bölgelerinde eski sakinlerin yerinden edilerek yerine yerleştirilen yeni orta sınıf ile kent parçasının fiziksel, sosyal açıdan başkalaşması demektir. Öğrencileştirmenin soylulaştırmadan ayrılan kısmı, yeni gelen sınıftaki kullanıcı tanımının öğrenciler olmasıdır. Öğrencilerin sayısının fazlalaşmasıyla artan ihtiyaçlar, yoğunlaşmak zorunda kalan kentsel doku, kullanıcıya yetmeye çalışan kentte fiziksel bir büyümeyi kaçınılmaz hale getirmektedir. Çalışma alanı; Bursa'nın Nilüfer ilçesine bağlı, Uludağ Üniversitesi'nin batısında yer alan Görükle'dir. Cumhuriyet döneminde mübadele köyü olan Görükle, Cumhuriyet sonrasında göç alarak gelişmeye devam etmiştir. Yükseköğretim Kurulu 2018- 2019 verilerine göre 78 bin 983 öğrencisi olan Uludağ Üniversitesi, öğrenci sayısı bakımından yüksek yoğunlukludur. Görükle, Uludağ Üniversitesi Yerleşkesi'nin yakınında kurulmasıyla önem kazanmış, ticaret ve kültür etkinlikleri yaygınlaşmıştır. Öğrencileşen kentte artan temel barınma ve konaklama ihtiyaçlarıyla gayrimenkul piyasası yükselmiş, beldenin konut ve ticari yapısı yeni gelen sınıfın yani öğrencilerin ihtiyaçlarına göre şekillenmiş ve zamanla öğrenci egemen bir kent yapısını almıştır. Eski sakinler fiziksel olarak olmasa da sosyokültürel anlamda yerlerinden edilerek bölgeyi öğrencilere bırakmak durumunda kalmışlardır. Süreç içerisinde hızla artan öğrenci popülasyonu ve öğrencilerin eski kentliye sağladığı ekonomik faydayla öğrenciler daha kabul edilebilir kullanıcılar haline gelmişlerdir. Birbirinden fayda sağlayan bu kullanıcılar kenti birlikte paylaşmaya adapte olurken köyün ilk yerleşilen bölgesinde köylü yaşamına kendi perspektifinde devam ederken, üniversiteye doğru büyüyen kent öğrencilerin ihtiyaçlarına cevap verecek şekilde gelişmektedir. Bu çalışmanın amacı, Görükle'nin gelişimini morfolojik ve mekan dizimsel analizlerle inceleyerek 'öğrencileştirme' etkisiyle oluşan kentsel çevrenin fiziksel, sosyal ve kültürel karakterini kazanma sürecini ortaya koyup, gelecekte oluşabilecek yeni kentsel çevre stratejilerine ipuçları vermektir.
Urbanization and housing deficit: A comparative analysis of mass housing in lagos and Istanbul

Kentleşme, birçok kaynakta açıkça anlatıldığı üzere sorunlardan bağımsız düşünülemez. Hem Lagos hem de İstanbul'da kentleşmenin en büyük sorunlarından biri, yeterli konut sağlamaya yönelik çabaları boşa çıkaran yüksek faiz oranları ve kısa vadeler nedeniyle konut kredisinin çok düşük seviyelerde olmasının sebep olduğu konut açığıdır. Bu açık, Nijerya da 17 milyon civarındadır. Bu araştırma, Lagos ve İstanbul'da toplu konut sağlanması ile ilgili süreçlerin detaylarını içeren, toplu konutun kimlere yönelik olduğunu anlatan ve bahsi geçen şehirlerde toplu konutta fiyatlandırmanın nasıl yapıldığını içeren karşılaştırmalı bir analizdir. Bu araştırma, Lagos ve İstanbul'daki toplu konut planlamasının ayrıntılı bir analizini yaparken toplu konutun avantajları ve dezavantajları, bahsi geçen Şehirlerdeki toplu konut stratejileri, her biri farklı konut tercihlerine sahip çok sayıda insan için toplu konutun nasıl temin edildiği ve Lagos un yeni toplu konut planlaması yaparken İstanbul'u model olarak kullanabileceği üzerine bina edilmiştir. Bu araştırmanın amacı, Lagos toplu konut politikası oluşturulurken, gelişmekte olan ülkelerdeki hızlı kentleşmenin sonucu olan konut açığına yönelik bir çerçeve oluşturmaktır.
Konut yakın çevresinde imar mevzuatının dış mekan oluşumuna etkileri

Jüri: Yrd. Doç. Dr İbrahim BAKIR Prof. Dr. Gönül EVYAPAN Doç. Selahaddin ÖNÜR Bu çalışma, yürürlükteki imar mevzuatının konut yakın çevresinde dış mekanları mimari kalite açısından ne yönde etkilendiğinin değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır. Çalışmada konut yakın çevresindeki dış mekan özellikleri nicel ve nitel yönden tespit edildikten sonra, imar mevzuatının öngördüğü konut yakın çevresindeki dış mekan özellikleriyle örtüştürülerek olumlu/olumsuz yönleri ortaya konulmuştur. Mevzuat kapsamındaki kanun, yönetmelik ve imar planlan konu açısından sınırlandırıldığında; -3 1 94 sayılı imar Kanunu, -3 194 sayılı imar Kanununa bağlı yönetmelikler ve özellikle Tip imar Yönetmeliği, -son olarak imar Planlan üzerinde durulmuştur, imar planlan Konya merkez ve merkez çevresi sınırlan içerisinde uygulanmış örnekleri de değerlendirilmeye alınmıştır. Değerlendirilmelerden elde edilen mevcut sistem içerisinde bazı kural değişiklikleri de daha nitelikli konut yakın çevresi dış mekanlarının oluşturulabileceğidir. Değerlendirmenin bir başka boyutu ise mevcut sisteme yeni bir strateji ve planlama yöntemi önermektir. Burada en temel esas, birim olarak parselin değil, imar adasının seçilmesidir. Kentsel tasarım ölçeğinde şehir-bölge plancısı ve mimar tarafından alınacak kararlar planlama de yapım süreci arasında yerini alırsa, konut yakın çevresinde nitelikli dış mekanlar üretilebilir.
Dikey yeşil sistemler

Dikey yeşil sistemler; bitkisel odaklı mimari uygulamalardır ve bir sistem olmaları nedeniyle içeriklerinde pek çok bileşen ve eleman bulundururlar. Günümüz mimarlık terminolojisinde dikey yeşil sistemler için dikey bahçeler, yeşil cepheler, dikey yeşillik sistemleri gibi adlandırılmalar yapılmaktadır. Bu tür tanımlamalar, sistemi mimari kavram olarak karşılayamamaktadır. Ayrıca yapılan bazı adlandırılmalarda ise bu sistemin alt türleri ifade edilmektedir. Aslında geçmişşi, çok eski çağlara uzanan dikey yeşil sistem uygulamalarında, son yıllarda artış görülmektedir. Bunun nedeni günümüzde önemini giderek güçlendiren canlı mimarlık ve ekolojik mimarlık yaklaşımlarıdır. Bu artışta sisteme ait malzeme, bileşen ve elemanların iyileştirilmesi ve çeşitlenmesi ile malzeme üreticisi, sistem tasarımcısı ve uygulayıcıların katkıları da önemli rol oynamaktadır. Bu çalışmada, dikey yeşil sistem kavramının verilmesi; sistemin türleri ve kullanım olanakları arasındaki farklılıkların; konstrüksiyon kurgusu ve katmanlaşma, bitki örtüsü, su isteği, uygulama olanakları açısından belirlenmesi amaçlanmış ve sistemin iki alt türü için yapılan uygulama ve sistem örnekleri bu kriterler bağlamında irdelenmiştir. Çalışma; genel bilgiler, yapılan çalışmalar, bulgular ve irdeleme ile sonuçlar olmak üzere dört bölümden meydana gelmektedir. Genel bilgiler bölümünde; dikey yeşil sistemlerle ilgili genel bilgiler, kaynak çalışmalarından yararlanılarak verilmiştir. Yapılan çalışmalar bölümünde; uygulama örnekleri incelenmiş ve analiz edilmiştir. Edinilen bilgilerden yararlanılarak, cephe kaplamasına yönelik sistemin iki alt türü için bir uygulama çalışması yapılmış, bu çalışma neticesinde oluşturulan bu sistemlerin performansları gözlem yolu ile sınanarak çeşitli veriler elde edilmiştir. Üçüncü bölüm olan bulgular ve irdeleme bölümünde; analiz edilen örnek yapılardan elde edilen bulgulara, uygulama çalışmasından elde edilen gözlem sonuçlarına yer verilmiş ve bunlar literatürdeki bilgilerle karşılaştırmalı olarak irdelenmiştir. Dördüncü bölümde ulaşılan sonuçlara yer verilmiştir.
Türkiye'deki İslam tapınma mekanı tasarımları ve mimari tasarım paradigmalarının mimari proje yarışmaları üzerinden değerlendirilmesi

Kuralları kesin olan İslam dini ve onun tapınma mekanı üzerinde çalışırken, tarihsel referans noktasını İslamiyet'in erken dönemlerinden daha da geriye çekmek yani 'kutsal' kavramı üzerinden dil inşa etmek mümkündür. İslam tapınma mekanı sorunsalından çok daha öncesinde şekillenmiş bir mesele olan 'kutsal' meselesinden başlayıp düşünmek, kullanılan kelime sayısını artırarak İslam tapınma mekanına ve onun tasarım sorunsalına başka bir açıdan yaklaşabilmeyi sağlamaktadır. İslam tapınma mekanının tasarım boyutunun Türkiye kadrajındaki karşılığı olarak cami, tartışma platformlarında ideolojik bir nesne olarak görülmektedir. Fakat mimarlık ortamı için üzerinde durulabilecek asıl durum; görünenin ötesindeki bir güç ile mekan üzerinden bağ kurmak için bu mekanı tasarlarken izlenilen mimari tasarım paradigmalarının oluşturduğu etki alanını anlamaktır. Türkiye mimarlık ortamında 'cami sorunsalı' adıyla meselenin tartışılması, tartışmanın boyutunun ortak bir konuşma aralığı olarak beliren mimari tasarım paradigmaları kadar olduğunu göstermektedir. Cami tasarımı elde etmek için yarışma yönteminin kullanılması, bu tezi destekleyen en önemli göstergedir. Mimarlık ortamında gündem oluşturması bakımından önem atfeden ve mesele üzerine söz söyleyebilme olanağı sunan yarışmalardan, mimarlık ortamının İslam tapınma mekanlarına dair üretim biçimini şekillendiren tasarım paradigmalarını çekip çıkarmanın mümkündür. Bu açıdan bakıldığında tüm fiziki ve beşeri paradigmaların mimarlık ortamında tartışılmasını sağlayan en önemli platformlardan birisi yarışmalardır. Cami mimarisi üzerine fikir veya proje elde etmeyi hedefleyen yarışmaların, mimarlık ortamında cami sorunsalını tartışmaya açmak anlamında önemli bir yeri vardır. Tarihsel olarak incelendiğinde yurt içerisinde düzenlenen bu yarışmalarla birlikte, Türkiye'deki mimarların yurt dışındaki cami mimarisi üzerine fikir veya proje elde etmeyi hedefleyen yarışmalarda kazandıkları başarıların ve tasarımlarının paylaşılması da İslam tapınma mekanı tasarımı üzerine yapılan tartışmalara alan açmıştır. Bunun yanı sıra; nüfus artış oranından daha fazla bir oranda artış gösteren cami inşası, son beş yılda cami mimarisi üzerine fikir veya proje elde etmeyi hedefleyen yarışmaların artması, yani yarışma yöntemine başvuracak kadar cami talebinin artması, üzerinde konuşulacak çok 'şey'in olduğunu göstermektedir.
Mimarlığın teknolojik evrimi

Bu çalışma, mimarlığın teknoloji tarihi üzerine yapılan evrimsel bir analojidir. Araştırmaya kaynaklık eden veriler, eskizlerden, yayınlanmış tezlerden, eleştirisel makalelerden ve her dönemin ayakta kalan mimari yapılarından elde edilmiştir. Yapılan literatür taramalarında, maddi kültürün çeşitliliğini açıklayan ve bu çalışmanın kuramsal alt yapısına zemin sağlayan evrimsel analojilerin izi sürülmüştür. Önceki çalışmalardan ödünç alınan bilgiler ışığında, mimarlık ve biyoloji arasında, neden-sonuç ilişkisine dayalı, değişen çevreye uyum sağlama süreçlerinin ve ilişkilerinin ele alındığı evrimsel bir analoji önerilmiştir. Biyolojik çeşitliliği açıklayan evrim kuramları, zaman içerisinde rastlantısal ve nedensel ilişkilerin gözlenebildiği bir perspektif sunar, mimarlığın işlevsel gereksinimlerini barındıran teknolojik tarihi ise, neden-sonuç ilişkisine dayalı bu sürecin gözlemleneceği uygun bir zemin oluşturmaktadır. Dolayısıyla çalışma kapsamında mimarlığın teknolojik boyutu ele alınmış ve teknolojik yeniliğin en yoğun yaşandığı sanayi devri sonrası döneme odaklanılmıştır. Literatür taramalarında, mimari kültürün gelişimini-ilerleyişini anlatmak için yapılan 'evrim geçirme' tanımının çoğu kez bilimsel bağlamından uzak, yüzeysel bir şekilde kullanıldığı fark edilmiştir. Bu nedenle 'değişim' ve 'evrim' kavramlarının mimarlık alanındaki kullanımlarına gelinceye kadar yaşadığı kuramsal gelişim, ikinci bölümde detaylı bir şekilde irdelenmiştir. Özellikle 19. yüzyıldan sonra, kültürel alanlarda yaygınlaşmaya başlayan evrimsel analojilerin ortaya koyduğu determinist yaklaşımlar, farklı sistemlerdeki karmaşık ilişkileri ortaya çıkarmak için bir yöntem olarak kullanılmıştır. Mimarlığın teknolojik ilerleyişini evrimsel bir analoji temelinde kurabilmek için, çalışmanın üçüncü bölümünde bu evrimci yaklaşımların arka planına inilmiş, teknoloji ve mimarlığın gelişimini farklı açılardan ele alan ve dönemi içinde özgün kabul edilen örneklerin karşılaştırmalı analizleri yapılmıştır. Dördüncü bölümde, analizlerden elde edilen veriler sentezlenerek, evrimsel analojinin bilimsel çerçevesi dört temel evrim ilkesi üzerine kurulmuştur: 'gereksinim', 'adaptasyon', 'seçilim' ve 'çeşitlik'. Bu dört temel evrimsel filtre ile mimarlığın teknolojik gelişimi; 'strüktür-malzeme', 'yapım-araç teknolojisi' ve 'teknolojik-bilimsel yenilikler' başlıkları altında irdelenmiştir. Teknolojik değişimin en yoğun hissedildiği sanayi devrimi ağırlıklı olmak üzere, her biri kendi dönemi içinde önemli teknolojik yenilik getiren farklı mimari örnekler, çevresel ve sosyolojik dinamiklerle değerlendirerek neden-sonuç ilişkisi altında ele alınmış, karşılaştırmalı bir tablo ile değişim izlenebildiği evrimsel bir şema oluşturulmuştur. Sonuç bölümünde, mimarlığın teknolojik evrimi bu evrimsel şema üzerinden değerlendirilerek geleceğin mimarlığını hakkında bir öngörüde bulunulmuştur.
Kale yapılarının arkeoloji müzesi olarak kullanılması; Bodrum, Çeşme ve Marmaris kaleleri örneği

Kaleler yapıldıkları dönemde, askeri ve ticari olarak stratejik bir yeri korumanın yanı sıra, güvenliği sağlamak ve askeri gücü barındırmak amacıyla kullanılmış savunma yapılarıdır. Mimari şekillenişinlerinde doğal çevrenin rolü büyüktür. Kara veya suyla ilişkili konumlanan kalelerin, topografyadan azami ölçüde yararlanarak savunma oluşturabilmesi ve yaşamsal ihtiyaçları için su kaynaklarına ulaşılabilirlik, yerleşim yeri seçimlerinde öncelikli ölçüttür. Bu bakımdan her kale özgün bir mimariye sahiptir. Kent merkezleri, çoğunlukla kalelerin etrafında gelişmiş, bu bakımdan bulundukları yerler zaman ilerlese dahi değerlerini hep korumuştur. Mimari oluşumlarını, savunma stratejileri ve silah teknolojileri yönlendirmiştir. İlerleyen savaş teknolojilerine ayak uydurmak adına kaleler, zaman zaman dönüşüme girmişlerse de, XIX. yy'da birincil amaçları olan savunma eylemine cevap veremez olmuşlar; sonucunda da özgün kullanımlarını yitirmişlerdir. Yapılış amaçları sebebiyle savaşlarda öncelikli hedef olmaları, doğal afetler ve zamanın getirdiği kullanım dışılık, zarar görmelerine, hatta yok olmalarına neden olmuştur. Tarihi ve mimari değerlerinin koruyabilmeleri ve günlük hayata yeniden dahil olabilmeleri amacıyla kalelere, farklı kullanımlar verilmiştir. Yurt dışında ve Türkiye'deki mevcut kale kullanımlarını incelediğimizde, yurt dışında kalelerin, belediye binası, eğitim yapısı, hostel, otel, otel müze, özel mülkiyet, müze, açık hava müzesi, çoklu kullanım, milli park ve rekreasyon alanı gibi amaçlarla kullanılırken; Türkiye'de ise kaleler, anıtsal yapı niteliğinde koruma altına alınarak, müze, açık hava müzesi ve rekreasyon alanı olarak değerlendirilmiş, onarım görmeyen birçok kale de harabe durumunda bırakılmıştır. Müze olan kaleler, özel işlevli müze veya arkeoloji müzesi olarak kullanılmaktadır. Çalışmada, arkeoloji müzesi işlevi verilen Bodrum, Çeşme ve Marmaris Kaleleri seçilerek, kent içerisindeki konumları, tarihsel süreçte kentteki rolleri ve çevre yapılarla kurdukları ilişkileri incelenmiştir. Kalelerin arkeoloji müzesi olarak dönüşümüne neden olan etkenler, yeniden işlevlendirme sonrası mekanların dönüşümü ve bununla birlikte ortaya çıkan problemler, kalelerde yapılan saha çalışmaları ve Koruma Kurullarına ait arşivlerde yapılan araştırmalar doğrultusunda tespit edilmiştir. Çalışmanın sonucunda kalelere verilen arkeoloji müzesi işlevinin, kale mimarisine uygunluğu değerlendirilmiştir.
Students' perception of safety in the physical environment of a university campus: A case study on Middle East Technical University

Huzurun hakim oldu gu bir ortam tasarlamanın önemi bir mimar ve kentsel tasarımcı için mu glak de gildir. Güvenlik algısı, öznel deneyim ve kullanıcının konfor seviyesianlamına gelmektedir. Bir insanın algılsı gerçe gi algılama biçimini belirler. Bu ara stırmanınamacı, kampüs ortamının fiziksel özelliklerinin ö grencilerin güvenlik algılarını nasıl etkiledi gini ortaya çıkarmaktır. Çalı smada, kampüste ya sama tecrübesine sahip olan 20-30 ya sları arasındaki 25 lisans ve lisansüstü ö grencisiyle derinlemesinegörü smeler yaparak bilgi toplanmı stır. Araştırma kriterlerine uyan uluslararası ve yerli ö grenciler arasından katılımcılar rastgele seçilmi stir. ODTÜ yönetiminden 2009 ve 2017 yılları arasında taciz, hırsızlık ve hayvan saldırılarıyla ilgili ilave veriler toplandı. Verilerin analizi, tasarım problemlerinin ö grencilerin algıları ve günlük rutinleriüzerindeki etkisini ortaya koymu stur. Zayıf aydınlatma, kampüs merkezinden uzak bölgeler, yo gun bitki örtüsü ve yürüme zorlukları gibi ö grencilerin, resmi raporlara göre bu alanlarda daha az güvenlik sorunu olmasına ra gmen daha az güvendehissetti gi ortaya çıkmı stır. Kampüsün belirli bölgelerinde insanlarin bulunmaması ve ortak kullanılan mekanların olmaması, ö grencilerin Orta Do gu Teknik Üniversitesikamüsünde güvenlik algısını belirleyen en etkili unsurlardır.
İstanbul'da bir orta Bizans dönemi kulesi: İrene kulesi

İİstanbul'da Bir Orta Bizans Dönemi Kulesi: İrene Kulesi? adlı bu tez, İrene Kulesi olarak adlandırılan ve günümüzde Fatih İlçesi Eminönü semtinde Büyük Valide Hanı içinde varlığını sürdüren bir yapının tarihçesi ve mimari analizi üzerine kurgulanmıştır. Araştırma boyunca İrene Kulesi'nin tarihçesinin oluşumunu sağlayacak bilgi ve belgeler aranmış, mimarisi incelenmiş ve belgeleme çalışması yapılmıştır. Bu araştırmanın amacı, İrene Kulesi'nin özgün yapım amacı ve yapım dönemine ışık tutarken bir yandan da yapının varlığını sürdürdüğü 1000 yıllık süreç boyunca geçirmiş olduğu değişimleri, dönemi ve çevresi ile beraber ele almaktır. Bu bağlamda, Bizans ve Osmanlı dönemi yazılı ve görsel kaynakları üzerinden yapıya dair bilgiler aranmıştır.
Opportunities and barriers of architect led design-build projects

Dünden bugüne, teknolojik gelişmeler dijital çağa paralel olarak yeni sistemlerie sonuçlandırıldılar. Inovasyonlar geleneksel çözümlerin yerini almaya başladılar. Standardizasyonlar da son teknolojiye ve projelerin karmaşıklığına göre yenilenmeye başladılar. Bu şartlar altında inşaat endüstrisinde yapım ve tasarım aktiviteleri birbirlerinden ayrıştırıldılar. Bunun sonucu olarak alternatif proje teslim sistemleri geliştirildi ve projelerin karmaşıklığına bağlı olarak doğru sistemi seçmek önem kazandı. Bu çalışmanın temel amacı, uluslararası bir havaalanı projesi örneğinden mimar önderliğinde yapım-tasarım sistemlerini destekleyen model geliştirmek oldu. Böylece inşaat endüstrisi, yapım-tasarım sistemlerinin zaman, bütçe, kalite üçgeni içinde başarıyla sonuçlanabilmesi için mimari grupların diğer disiplinlerine liderlik ettikleri organizasyon yapılandırmaları için farkındalık kazanacaklardır. Bu çalışmada, projenin yapım sürecinin de dahil olduğu organizasyon şemaları ve yapım-tasarım aktivitelerini etkileyen faktörler incelenmiştir. Proje disiplinlerinin organizasyon şemalarındaki üretim düzeyinde matriks ibağlantıları analiz edilmiştir. Mevcut durumu yansıtan modellerin değerlendirmesine göre, mimarın liderliğini destekleyen alternatif modeller önerilmiştir.