turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
İş güvenliği iş kazaları ve risk analizinin yapı maliyetlerine etkisi

Dünyanın sanayi devrimi itibariyle ve özellikle 2. Dünya Savaşı sonrasında küreselleşmesi insanların büyük şehirlere göç etmesi ve artık yoğunlukla buralarda yaşaması bu şehirlerdeki konut, fabrika, okul, çarşı, hastane, devlet daireleri vb. sayılarının bu durumu karşılamamasına neden olmuştur. Şehrin alan ve hacim olarak yetersiz kalması sonucunda yapıların artık dikey olarak ilerlemesi ve inşaat sektörünün git gide büyümesi bu sektörde istihdam edilen kişi sayısının artması ve çalışmaların yoğunlaşmasından ötürü kazaların artması kaçınılmaz hale gelmiştir. Kaza sayılarının artması daha çok çalışanın yer alanmasına, meslek hastalıklarına yakalanmasına ve ne yazık ki hayatlarını kaybetmesine sebep olmuştur. Bu kazalar sonucun da büyük manevi ve maddi kayıpların oluşmasından sonra iş güvenliği kolunun oluşup gelişmesine ve sektörün öneminin anlaşılması gelişmiş ülkelerde uzun zamandır ülkemizde ise özellikle son 10-15 senede kayıpların artmasıyla daha da anlaşılmaya başlanmıştır. Ne yazık ki matematiksel olarak kazaları tümden engellemek mümkün değildir fakat iş güvenliğinin ilk prensibi olarak bu kazaların olmaması için yapılabilecek çalışmalar, alınabilecek önlemler, yazılacak kanun ve tüzükler devlet eliyle ve özel olarak yapılacak düzenli denetimler vb. kazaların olmaması için yapılacak çalışmalar gün geçtikçe önem kazanmaktadır. Bu çalışmada da, iş kazalarına yönelik literatür çalışmalarının yanı sıra sayısal veriler, yaşanmış bazı kaza örnekleri ve fotoğraflarıyla açıklanmış ve çalışmaya dahil edilmiş, iş güvenliği açısından alınması gereken önlemler tartışılmıştır.
Çok katlı ahşap yapılarda strüktürel kurgunun analizi

Yenilenebilir bir kaynak olan ahşap malzeme daha az karbon ayak izine sahip olması, üretiminde daha az enerji gerektirmesi ve daha az su kirliliğine neden olmasından dolayı tercih edilmektedir. Ahşap yapılar giderek artan değerde karbonu bünyelerinde depolayarak, diğer inşaat malzemeleri ve inşaat faaliyetlerinin saldığı sera gazlarını dengelerler. Bu nedenle yapılarda ahşabın kullanılması önemlidir. Ahşap malzeme, özellikle ahşabın endüstriyel olarak kullanımına bağlı olarak strüktürel anlamda pek çok avantaja sahiptir ve geniş açıklıklı yapılarda ve çok katlı yapılarda kullanımı son zamanlarda giderek yaygınlaşmıştır. Beş ve daha fazla kata sahip olan ahşap yapılar, çok katlı ahşap yapı olarak tanımlanmaktadır. Bu çalışmanın amacı, çok katlı ahşap yapıların strüktür kurgusunu ve bu kurguda yer alan yapı malzemelerini ve elemanları analiz etmek, yapısall ahşabın ülkemizde kullanımına yönelik farkındalık yaratmak ve ahşabın çok katlı yapılarda kullanımına yönelik bir kaynak oluşturmaktır. Bu amaç doğrultusunda 18 adet çok katlı ahşap yapı incelenmiş, bu inceleme sonunda farklı ahşap malzemelerden farklı strüktürel kurguların oluşturulabileceği, strüktür kurgusunu özellikle katsayısının ve yüksekliğinin belirlediği, 10 kata kadar olan yapılarda strüktürel kurguda tümüyle ahşap CLT panel sistem kullanılırken, genellikle 10 kattan fazla inşa edilen yapılarda daha çok dikme-kiriş sistemlerinin uygulandığı, yapıların strüktürlerinde en çok tutkallı tabakalı ahşap ve çapraz lamine ahşap yapı malzemelerinin kullanıldığı, betonarmenin ve çeliğin ahşap malzeme ile birlikte kullanıldığı hibrit strüktürlerin de yangın ve buna bağlı yönetmeliklere bağlı olarak tercih edildiği sonuçlarına ulaşılmıştır.
Sağlık kurumlarının iyileştiren hastane anlayışı ve akreditasyon bağlamında tasarımı ve değerlendirilmesi

Son yıllarda bütün dünyada, sağlık sektöründe önemli değişimler yaşanmaya başlanmıştır. Türkiye'deki sağlık kurumlarını bu yeni anlayışlar doğrultusunda yeniden düzenlemek vetasarlamak, yaşam ve bakım kalitesini yükseltmek açısından önemlidir. Bu doktora tez çalışmasının amacı, gelecek hastane tasarımlarına kılavuz niteliğinde, sağlıklı ve doğru çalışan, dünyada geçerli olan akreditasyon standartlarının karşılanmasına zemin hazırlayan, hasta iyileşmesine doğrudan katkıda bulunabilecek, hastane tasarım kalitesine yönelik bir kontrol listesi oluşturulmasıdır. Giriş bölümünde, çalışmanın amacı, kapsamı ve yöntemi ortaya konmuştur. 2. bölümde, günümüzde öne çıkan hasta-merkezli sağlık bakımı kavramının gerçekleştirilebilmesi içinmimarlığın gerekliliği ve sağlık binalarında sanatın hasta sağlığı üzerine etkilerindenbahsedilmiştir.3. Bölümde, Dünya ve Türkiye'de tarih içinde tıp paradigmalarının değişimi ve hastane yapılarına etkisi anlatılmıştır. 4. bölümde, hastane tasarımını etkileyen paradigmalar, yeni yaklaşım ve anlayışlar araştırılmış, hastane tasarımlarına olası yansımaları incelenmiştir. Bu bölümde, yeni tıp kuramları ve teknolojik gelişmelerin de tasarıma olası etkilerinin nelerolabileceğinden bahsedilmiş, hastane binaları ve çevrelerinin hasta sağlığına etkileri anlatılmıştır. 'İyileştiren hastane' kavramı, iyileştiren hastanelerde kullanıcı katılımı ve hastamerkezlitasarımın özellikleri irdelenmiştir.5. bölümde, sağlık sektöründe akreditasyon konusu ele alınmıştır. 6. Bölümde, hastanelerde kalite geliştirmeye yönelik kontrol listesi oluşturma ve uygulama yaklaşımları araştırılmıştır. Akreditasyona yönelik 'iyileştiren hastane' tasarımında, tasarım kalitesinindeğerlendirilmesinin ne şekillerde olabileceği anlatılmıştır. 7. Bölüm'de, sağlık kurumlarının iyileştiren hastane anlayışı ve akreditasyon bağlamındatasarımı ve değerlendirilmesine yönelik kontrol listesinin oluşturulması hedefi ortaya konarak, akreditasyon standartları ve kalite parametreleri, paradigmalar ve hasta eğilimlerine ilişkin çalışmalar sonucu elde edilmiş bilgiler ışığında bir kontrol listesi oluşturulmuştur.8. bölüm, alan çalışmaları sonucunda elde edilen verilerin analizi, değerlendirilmesi ve yorumlanmasını içermektedir. Son olarak, 9. bölüm ise, sonuçların tartışılması ve ileriye dönük önerilerin ortaya konulmasına yönelik olarak oluşturulmuştur.
Çağdaş sanat ortamında birbirine yaklaşan iki disiplin: Mimari ve heykel

Bu çalısma çagdas sanat ortamında zamanla mimaride ve heykelde olusangelisim ve değişimleri göz önünde tutarak, kesistikleri noktaları sunmayı ve bukesisimler dogrultusunda birbirlerinin alanlarına yaklastıklarını göstermeyiamaçlamıstır. Yani çalısma 20. yüzyılın yenilikçi ortamının mimariyi heykelin, heykeli de mimarinin alanına yaklastırdıgını öne sürmektedir. Bu amaç dogrultusunda, mimari ve heykelin çagdas sanat ortamındakiyaklasım tavrının bu çaga özgü bir durum olduğunu göstermek için, öncelikleçagdas dönem öncesinde heykelin figüratif bir anlayıs çerçevesinde mimari yapının yüzeyinde bir ifade aracı olarak kullanıldıgına isaret edilmistir. Bu bakıs açısı dogrultusunda iki disiplinin birlikte var olma sebepleri ortaya konulmustur. Daha sonra ise, özellikle soyutlama bilincini kullanan ve teknolojinin imkanlarını arkasına alan çagdas sanat anlayısının, mimari ve heykelin kendi bünyelerindeki geleneksel kalıpları zorladıgına, bundan dolayı da sanatdisiplinlerinin, birbirlerinin alanlarına müdahale etmeye basladıgına dikkat çekilmistir. Bu baglamda, mimari ve heykeli birbirinden uzak tutan ve bu iki disipliningeleneksel yapısını olusturan, düsünsel, teknik, biçimsel ve konumlandıklarıyerlere iliskin unsurlar tespit edilmistir. Mimari ve heykelin birbirine nasılyaklastıgı ise yine belirlenen bu unsurlar üzerinden, öncelikle bilindikyapılarına deginilerek, 20. yüzyılın getirileriyle birlikte, aynı baslık altındaberaberce incelenmistir. Düsünsel, teknik, biçimsel ve yer / baglama iliskin yaklasımlar baslıklarıyla iki disiplinin, mekan, yeni malzemeler ve teknikler, ölçek, form ve izleyiciyle kurulan iliski ortak paydalarının altında birlestigi ortaya koyulmustur. ste bukesisen noktalarla birlikte karsılıklı olarak birbirlerinin bakıs açılarından, biçimsel anlayıslarından, teknik yöntemlerinden etkilenen ve birbirinin kavramsal niteliklerine açılan iki disiplinin ortaya çıktıgı belirtilmistir.
1923'ten günümüze İzmir'de planlama kararları ile konut dokusu ve mimarisinin etkileşimi

Yapılı çevrede konut dokusu en yaygın ve en büyük doku parçasını oluşturarak kente biçimini vermektedir. Konut dokusunun gelişiminin değerlendirilmesi, yapılı çevre ile ilgili plan karar ve tasarım süreçlerinin olumlu yönde gelişimini sağlamanın önünü açabilmektedir. Konut dokusunda yaşanan değişim ve dönüşümlerin planlama kararlarıyla büyük ilgisi olduğu bilinen bir gerçektir. Bu çalışmada Cumhuriyet'in kuruluşundan günümüze değin yapılan kent planları ve hukuksal düzenlemeler doğrultusunda İzmir'deki konut dokusu ve mimarisinde yaşanan değişim ve dönüşümler ele alınmıştır. Bu kapsamda İzmir'de planlama konut etkileşimlerinin sonucunda gelişen konut tipolojilerinin oluşum süreçleri araştırılmıştır. Araştırmada 1923'ten günümüze kadar devam eden süreç, toplumsal oluşumlar ve konut dokusundaki dönüşümler ile belirgin üç ana döneme ayrılarak İzmir özelinde yürütülmüştür. Planlama kararları ile konut yapısındaki etkileşimlerin anlaşılabilmesi için kentin tüm konut bölgelerinin incelenmesi gerekmektedir. Bu nedenle İzmir kent merkezi ve çevre yerleşmelere ağırlık verilerek, kent genelinde bir yaklaşım geliştirilmiştir. Çalışmada her dönem için Türkiye'nin içinde bulunduğu toplumsal koşullar ve hukuksal düzenlemeler ele alınarak genel bir bakış açısı sağlanmış, İzmir özelinde yapılan planlama çalışmaları araştırılarak, kentin konut dokusu ve mimarisi üzerindeki etkileri tespit edilmiştir. Bu etkileşimler sonucunda saptanan çıkarımlar ve değerlendirmeler tablolar halinde sunularak ortaya konmuştur.
Arkeolojik alanlarda uygulanan restorasyon müdahalelerinin değerlendirilmesi: Metropolis örneği

Arkeolojik sit alanlarında, kazılar sonucunda ortaya çıkarılan taşınmaz kültür varlıkları çevre ve insan etkilerine maruz kalmaktadır. Arkeolojik alanlardaki bu yapılara yönelik belirli koruma müdahaleleri geliştirilmiştir. Bu müdahalelerin sürdürülebilir olması amacıyla ziyaretçilere yönelik sunum düzenlemeleri de uygulanmaktadır. Kerpiç, mozaik, duvar resmi gibi hassas malzemeler içeren yapıları koruyabilmek için koruma çatıları tasarlanmaktadır. Mimari elemanları hasar görmüş ya da günümüze ulaşamamış olan yapılara yönelik uygulanan bir diğer müdahale ise tamamlama dir. Yapıların sunumuna yönelik olarak; giriş mekanları ve hizmet yapıları, gezi güzergahı ve platformu, bilgilendirme elemanları tasarlanmaktadır. Dağınık halde bulunan mimari parçaların bir araya getirilmesi olarak tanımlanabilen anastilosis; yapıların ziyaretçilere etkin bir şekilde sunulmasına yönelik uygulanan bir diğer müdahaledir. Bu çalışma ile arkeolojik alanlarda uygulanan müdahalelerin değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Çalışmada kuramsal çerçeveyi oluşturmak için arkeolojik alanlarda koruma konusundaki ulusal ve uluslararası yaklaşımlar incelenmiştir. Bu inceleme sonucunda belirli değerlendirme kriterleri belirlenmiştir. Kuramsal çalışmanın ardından örnek olarak seçilen İzmir Torbalı'da bulunan Metropolis Antik Kenti'nde uygulanan restorasyon müdahaleleri ele alınmıştır. Çalışma Metropolis Antik Kenti'nde mimari kalıntıların korunmasına ve sergilenmesine yönelik uygulanan müdahaleler konusunda genel bir değerlendirme yapılarak sonuçlandırılmıştır.
Tabya yapıları üzerine bir inceleme ve Erzurum Mecidiye Tabyası örneğinde yeniden işlevlendirme önerisi

Toplumların kendilerini savunmaya verdikleri önem, tarihin ilk dönemlerinden günümüze kadar devam etmiştir. Bu amaçla içinde bulunulan dönem şartlarına göre farklı malzeme ve tekniklerle savunma yapıları inşa edilmiştir. Savunma yapıları, yeni saldırı tekniklerinin keşfi, yapı malzemeleri ve yapım tekniklerinin değişimi ile sürekli değişim göstermiştir. 15. yüzyılda Avrupa'da geliştirilen tabya yapıları, aynı dönemlerde Osmanlı Devleti tarafından da inşa edilmiştir. Türkiye'nin Karadeniz, Akdeniz, Trakya ve Doğu Anadolu Bölgeleri'nde yer alan tabya yapıları, Osmanlı Devleti'nin son dönem savunma yapıları olarak kültürel miras değeri taşımaktadır. Dört bölümden oluşan bu çalışmanın; birinci bölümünde, çalışmanın amacı ve yöntemi belirtilmiş, tabya yapıları ile ilgili literatürde yer alan genel kavramlar ve örneklere yer verilmiştir. İkinci bölümde, Erzurum tabya yapılarının mimari özellikleri ve korunma durumlarının yerinde tespiti yapılmıştır. Mecidiye Tabyası'nın mimari özellikleri, günümüzdeki durumuna değinilerek, rölöve ve restitüsyon çalışmaları yapılmıştır. Üçüncü bölümde, Erzurum tabya yapılarında yapılan tespit çalışmaları ile yapıların özgün mimari mekanları ile günümüz durumları irdelenmiştir. Mecidiye Tabyası için restorasyon önerisi hazırlanarak bulgular değerlendirilmiştir. Dördüncü bölümde ise, Erzurum tabya yapıları üzerine yapılan incelemeler ve Mecidiye Tabyası'nın yeniden kullanım önerisini kapsayan bu çalışmada elde edilen sonuçlar ve öneriler aktarılmıştır.
Otobüs terminal binalarındaki teknoloji ve strüktürel gelişimin biçime etkisi

İnsanlık tarihinde 'ulaşım' gündelik hayatın içerisinde önemini hiç kaybetmemiştir. Kullanılan ulaşım araçları bir mekan ihtiyacını da beraberinde getirmiştir. Günümüzde sık kullanılan otobüs ile ulaşım, otobüs terminal binalarının önemini arttırmıştır. 2016 yılı istatistiklerine göre karayolu yolcu kapasitesi %89,9, deniz yolları %0.06, demiryolları %1,1ve havayolları ise %9,5 olarak hesaplanmıştır. Otobüs terminalleri insan taşımacılığınınyoğun olduğu mekanlardır. Bu sebeple içerisinde farklı ihtiyaçlara karşılık verebilmek için;bekleme ve dinlenme alanları, restoranlar, alış-veriş alanları, bilet satış alanları gibi geniş mekanlara ihtiyaç vardır. Gelişen teknoloji ile beraber bu geniş alanları örtecek çok farklı yapım teknikleri, strüktür ve formlar karşımıza çıkmaktadır. Bu tez kapsamında Dünyadaki ve Türkiye'deki otobüs terminal binalarının biçimsel oluşumları ve bu biçimlenmelerdekullanılan teknolojik sistem kararlarının incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmada, 8 adetyurtdışı, 6 adet Türkiye örnekleri kronolojik olarak ele alınmış, bina biçimlenmeleri ile yapı teknolojileri bağlamında analiz edilmiştir. Sonuç olarak, teknoloji-biçim bağlamındakigelişim ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Bozcaada yerleşiminde geleneksel dokunun koruma amaçlı çözümlenmesi

Bozcaada, Marmara Bölgesi'nde, güney-batı Marmara alt bölgesi içinde, Ege denizinin kuzey-doğusunda yer almakta olup, Gökçeada ve Marmara Adası'ndan sonra Türkiye'nin üçüncü büyük adasıdır. Tarihi geçmişşi M. Ö. 2000'li yıllara uzanan Bozcaada yüzyıllar boyunca farklı kültür ve medeniyetlerin yönetimi altında kalmıştır. 16. yy. da Ada'nın Osmanlı Devleti tarafından alınmasıyla birlikte Anadolu'dan Bozcaada'ya getirilen Türkler, mevcut Rum yerleşiminin dışında, kale çevresinde bir yerleşim oluşturmuştur. Zamanla, Ada'nın ortasından geçen dere bu iki farklı dönem yerleşiminin doğal sınırı haline gelmiştir. Günümüzde ada merkezi, eskiden Türk ve Rum yerleşimini birbirinden ayıran derenin yerinde bulunan Çınarçarşı Caddesi ile birbirinden ayrılmış olan Cumhuriyet ve Alaybey Mahallelerinden oluşmaktadır. Mahalleler halen Türk ve Rum Mahallesi olarak anılmakta ve her iki kültürün de izlerini taşımaktadırlar. 1982 yılında Kentsel Sit Alanı olarak ilan edilen tarihi yerleşim, eğimin çok az olduğu bir düzlük üzerine kurulmuştur. Konut grupları, merkeze yakın yerlerde yapı adaları içinde homojen bir dağılım gösterirken, merkezden uzaklaştıkça artan eğimin de etkisiyle dağınık bir doku sergilemeye başlamaktadırlar. Çalışma alanı olarak seçilen bölge topografik özelliklerin oluşturduğu bu doğal eşik göz önünde tutularak, Çınarçarşı Caddesi'nin aks olarak belirlenmesiyle oluşturulmuştur. Çalışma kapsamında, öncelikle çalışma alanı sınırları içinde yer alan yapılarla ilgili envanter çalışması yapılmış, bu çalışmadan yola çıkılarak yerleşmenin mevcut durumunu ortaya koyan tespit ve analizler oluşturulmuştur. Mevcut durumun tespitinin ardından, bölgedeki koruma sorunları belirlenmiş ve çeşitli koruma önerileri sunulmuştur. Çalışma konusu olarak seçilen bölgenin coğrafi olarak 'ada' olması da bir kriter olarak ele alınmış, adanın doğal yapısında bulunan bir takım özelliklerin ve bu özelliklerin yarattığı olanak ve olanaksızlıkların yerleşme üzerindeki etkileri incelenmiştir.
GAP bölgesinde insan yerleşmelerinin iyileştirilmesi amacıyla alçı katkılı kerpiç ve tuğla duvarın Şanlıurfa toplu konut projesi üzerinde karşılaştırılması

İnsanoğlu yerleşik düzene geçtiği ilk zamanlarda kendi evini en yakınında kolayca bulabildiği malzemeden, topraktan yapmıştır. O zamanlarda sahip olduğu kısıtlı imkanlarla toprak malzemeyi çok iyi şekillendirmiş ve ihtiyaçlarını karşılama yolu bulmuştur. Toprak yani kerpiç yapı bu sebeple yüzyıllar boyunca insanoğluna hizmet etmiş, özellikle de konut alanında en çok kullanılan yapı türü olmuştur. Dünya ülkelerine genel olarak baktığımızda Uzakdoğu'dan Amerika'ya birbirine benzer form ve yapım türünde kerpiç yapıyla karşılaşırız. Günümüze geldiğimizde ise kerpiç yapının unutulduğu, daha çok az gelişmiş ülkelerin yapılarında kullanılan yetersiz bir malzeme olarak algılandığı görülmektedir. Bu çalışmanın amacı kerpiç yapıların sahip olduğu performans özelliklerini inceleyip konut sektörü açısından uygunluğunu araştırmak ve mekanik ve fiziksel özellikleri ile ekonomik girdilerini diğer yapı malzemeleri ile karşılaştırmalı olarak göstererek bundan sonra yapılacak çalışmalara ışık tutabilmektir. Bu amaç doğrultusunda en uygun bölge olarak Türkiye'nin en büyük kalkınma projesi olan Güneydoğu Anadolu Projesi'nin yapılandığı Güneydoğu Anadolu Bölgesi seçilmiştir. Bunun sebebi bölgenin iklimsel özelliklerinin kerpiç yapıya uygunluğu, mevcut kerpiç yapı mimari ve yapı kültür mirasının oluşu ve bölgenin GAP Projesi'nin sebep olduğu hızlı yapılabilir, ekonomik ve çevresel konfor koşullarına uyumlu konut açığı sorunu ile karşı karşıya olmasıdır. Çalışmanın çıkış noktası, daha önce Alçı Katkılı Kerpiç yapı alanında yapılmış deneme evleri ile yapımı yakın tarihte biten Şanlıurfa GAP Kalkınma İdaresi'ne ait arazi üzerinde yapılan GAP Projesi kapsamındaki barajların yapımı ile evleri göl aynası altında kalan bölge halkı için inşa edilen deneme evleri olmuştur. Çalışmanın ilk bölümünde tezin amacı ve kapsamı hakkında bilgilerin verildiği giriş bölümü yer almaktadır. ikinci Bölümde, Güneydoğu Anadolu Projesi ve hedefleri anlatılmış, projenin bölgede sebep olduğu konut açığı üzerinde durulmuştur. Üçüncü ve dördüncü bölümlerde sırası ile kerpiç ve tuğla malzemelerinin mekanik ve fiziksel özellikleri ile üretim yöntemleri anlatılmıştır. Beşinci Bölümde, Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde yer alan mevcut konut yapı türleri incelenmiş, bölgedeki farklı konut yapı tiplerinden ve malzemelerden örnekler sunulmuştur. Altıncı Bölümde, Alçı Katkılı Kerpiç yapı, Devlet tarafından yapılmış. Şanlıurfa Toplu Konut Projesi'nde kullanılan tuğla duvarlı ev tipi ile karşılaştırılarak yapı konforu, ısı geçirgenliği, enerji tasarrufu, taşıma ve maliyet başlıkları altında incelenmiştir. Yedinci Bölümde, yapılan karşılaştırmaların ortaya çıkardığı sonuçlar anlatılmıştır. vu
Doğu Karadeniz bölgesi yaylalarında eko turizm olanaklarının araştırılması ve kentsel bölgesel ekonomiye olan etkileri

1990'h yıllardan itibaren Doğu Karadeniz Bölgesinde var olan doğal potansiyellerin değerlendirilmesine ilişkin alternatif turizm olanakları araştırılmaktadır. Ancak bu çabalar, çok çeşitli etkenlerden dolayı istenen düzeyde sonuç vermemektedir. Bu çalışmanın amacı, Doğu Karadeniz Bölgesi yaylalarında var olan doğal potansiyellere dayalı olarak ekoturizm olanaklarını araştırmak ve mevcut turizm talebinin il ve bölge ekonomisine olan etkilerini ortaya koymaktır. Elde edilen veriler, kurulan modelde istatistiksel analiz yöntemleriyle sınanmış ve ekonometrik analizler yapılmıştır. Birinci bölümde, turizme ilişkin temel kavramlar verilmiş, Türkiye'nin Avrupa ve Dünya'daki yeri tartışılarak ülke potansiyelleri değerlendirilmiştir. Ayrıca literatürde turizm planlamasında kullanılan yaklaşım ve yöntemler ele alınmıştır. İkinci bölümde araştırma alanının sınırlarının ve uygulanan çalışma yönteminin tanıtımı yapılmıştır. Üçüncü bölümde bulgular ortaya konmuş ve araştırma alanına yönelik görsel ve sayısal bulguların yorumları ve sonuçları tartışılmıştır. Dördüncü bölümde sürdürülebilirlik bağlamında bölgeye özgü turizmin gelişmesi ve kentsel/bölgesel ekonomiye olan olumlu etkilerini artırmak için yapılması gerekenlere ilişkin öneriler getirilmiştir.
Yerel mimarlıkta iklimle dengeli tasarımın kırsal konut dokusunda incelenmesi: Eskişehir örneği

Yerel mimarlık ürünleri üzerine tartışılmaz bir etkisi olan iklim, sanayileşme, gelişen teknoloji ve küreselleşme ile birlikte çağdaş mimaride tasarıma olan etkisi göz ardı edilen bir etken halini almıştır. Ancak 20. yy.'da kaynakların tüketilmesi ve çevresel sorunların ortaya çıkmasıyla birlikte benimsenmeye başlanan sürdürülebilirlik anlayışı, iklimle dengeli tasarımın yeniden önem kazanmasını sağlamıştır. Çevresel ve iklimsel duyarlılık araştırma konusu olarak önemini ve güncelliğini korumaktadır. Bu çalışmada iklim ve mimari tasarım ilişkisi, mimari tasarımı etkileyen iklimsel veriler, Türkiye'de görülen iklim tipleri incelenmiş ve bu iklim tiplerinin özelliklerine göre iklimle dengeli tasarım parametreleri, yerleşim ölçeği, bina ve mekan ölçeği ile yapı kabuğu ve elemanları ölçeği olmak üzere üç ana başlığa ayrılarak ele alınmıştır. Bu bağlamda Eskişehir ili Odunpazarı ilçesi kırsalından seçilen ve yerel mimari özellikleri barındıran altı adet köy yerleşimi ile ilgili mimari veriler saha çalışması ile elde edilmiş ve iklimle dengeli tasarım parametreleri açısından incelenerek değerlendirilmiş, iklimle dengeli olma durumları olumlu ve olumsuz yönleriyle ortaya konulmuştur.
Mekan güvenliğinin savunulabilir alan teorisi ekseninde değerlendirecek bir yol haritası: Uludağ Üniversitesi, Mimarlık Fakültesi örneği

Mekanın sosyal yapıyı etkileme gücünden ve mimarinin davranışsal ve algısal yönünden esinlenerek mekan tasarımında ya da mevcut mekanlarda yapılacak değişikliklerle suçun azaltılabileceği hedeflenmiştir. Bu çalışmanın problemini olarak, bu yönde daha önce yapılmış çalışmaların teorik düzeyde kalması ve uygulama aşamasında ortaya çıkan sorunlar teşkil etmektedir. Hipotez olarak, bu sorunların aşılması amacıyla da bu teorik kavramlardan hareketle bir yol haritası hazırlandığı takdirde kavramların uygulanabilir hale gelmesi kolaylaşacaktır. En genel anlamda iki kısımdan oluşan bu diyagram önce detaylı bir mekan çözümlemesi daha sonra da çözüm önerilerini sunmaktadır. Yol haritasının oluşturulması aşamasında literatür taraması önemli yer tutmaktadır. Test edilmesi aşamasında ise örnek mekan olarak Uludağ Üniversitesi Mimarlık Bölüm Binası değerlendirilmiştir. Bu aşamada ise yöntem olarak istatistik toplama, yerinde gözlem ve resmi veri toplamadan faydalanılmıştır. Yol haritası örnek mekan üzerinde uygulandığı zaman bulgular elde edilmiştir. Öncelikle kullanıcıların mekanı aydınlık açısından ve güven hissi açısından değerlendirmeleri arasında yüksek derecede anlamlılık bulunmuştur. Ayrıca cinsiyet ve yalnız kalındığındaki güven hissi arasında da anlamlılık ortaya çıkmıştır.
Reconciliation of authority and the subjects: Institutionalization of the imperial cult and evolution of its architecture ian Asia minor

Roma İmparatorluğunda bütünlüğü sağlayan ideoloji, kendisine tanrısal nişanlar verilmiş imparatorun çevresinde biçimlenir. Bu çalışma, önce Roma imparatorunun Romada, batı eyaletlerinde ve Hellenistik kültürdeki tanımlarını ortaya koyar. Değişik bölgelerdeki değişik tanımlar otorite ve tebanın arasında sıkı bir ilişki için gereklidir. Bu tanımlarla birlikte gelişen imparatorluk kültürde, bu ilişkinin kurulması için gerekli dinamikleri sağladığından, değişik bölgelerde farklı biçimlenir. İmparator figürünün, bütünlüğün perçinleştirilmesi açısından, yerel halkların bütün kesimlerine tanıtılması zorunludur. Bu, imparatorluk kültü mimarlığının imparatorun değişik tanımlarını yansıtan önemli bir propaganda aracı olmasına neden olur. Küçük Asya'daki imparatorluk kültü mimarlığı bu nedenle temel olarak imparatorun Helen uygarlığı tarafından yapılmış tanımını yansıtır ve bu tanım aracılığıyla otorite ve ona tabiiler arası ilişkiyi sağlamlaştırır. Bu çalışma için seçilen Ankara'daki Roma ve Augustus Mabedi, Aphrodisias'taki Sebasteionve Sardis'teki Hamam-Gymnasion kompleksinin kaisersaal'ı gibi kronolojik ve tipolojik olarak çok farklı yapılar imparatorluk kültünü halkın günlük yaşamına daha köklü yerleştirirken onun kurumsallaşmasının da göstergesi olurlar.