turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Mimari biçim analizi ve müzelerde örneklenmesi

Bu çalışmada, soyut mimari biçimlerin mimari mekana katkıları müze binaları üzerinden incelenmiştir. Biçimlerin genel karakteristikleri yaratılan mimari mekana özellikler kazandırır. Mimari ürünler mekan yaratmak amacıyla biçimleri kullanırlar. Müze binalarının araştırma konusu olarak seçilmesinin nedeni; bu yapıların mimarlıkta genellikle sembolik yapılar kategorisinde ele alınmakta olmalarındandır. Bu binalar bir anlamda günümüzün 'kültürel tapınakları' olarak adlandırılabilirler. Ve bu bağlamda bu yapıların biçimleri de özel bir anlam taşımaktadır. Bu biçimler semantik sorgulamalara yol açabilmektedir. Değişmez olan biçimin karakteristiğidir, mimarinin değişmez aracı biçimdir. Araştırmanın sonucunda ortaya konulmaya çalışılmıştır ki; bütün farklı üsluplara, kültürlere, coğrafyalara karşın mimari biçimlerde, 'Temel Tasar' ve 'Geştalt İlke'leri doğrultusunda birçok ortak yanın bulunması onların gücünü göstermektedir.
Türk inşaat sektöründeki proje paydaşlarının sürdürülebilirlik algısı

Dünya nüfusunun artması ile daha fazla konut, bina ve altyapı ihtiyacı oluşmaktadır. Enerji ve su tüketimi, atık üretimi devamlı olarak artmaktadır. Bu şekilde ilerlemesi durumunda sonraki nesiller için kaynaklar belirgin şekilde azalacaktır. Dünyada bu konu ile ilgili çalışmalar başlatılmış ve çeşitli çözüm arayışları üzerine projeler yapılmaktadır. İnşaat sektörü için sürdürülebilirlik kriterleri, belli ülkelerin önderliğinde sertifika sistemi olarak toparlanmıştırlar. Sürdürülebilir bina üretim süreci kapsam olarak geleneksel yöntemden farklı bir süreç takibini gerektirmektedir. Sürdürülebilir binaların ana özelliği tüm bina yaşam ve ölüm sürecini ele almasıdır. Proje yapım kararı ile başayan süreç; binanın tasarım, uygulama, işletme, bakım, onarım ve yıkım aktivitelerinin tümünü en baştan planlayan ve bu nedenle proje paydaşlarına sürecin en başından ihtiyaç duyan bir modele sahiptir. Ayrıca proje paydaşları arasındaki iletişim, sorun çözümleri ve karar verme metotları proje başlangıcında belirlendiği için yapıcı bir yaklaşım göstermektedir. Araştırmada tüm dünyada uygulanan sertifika sistemlerine de yer verilmiş olup genel başlıkları ve değerlendirme kriterlerinden bahsedilmiştir. Genellikle yeşil bina kriterleri aynı esaslar çerçevesinde belirlendiği saptanmıştır. Bu çalışmanın amacı kapsamında; Türk inşaat sektöründeki, proje paydaşlarının meslek, pozisyon ve deneyimleri ile sürdürülebilirlik algısı arasındaki ilişki incelenmiştir. Çalışma ölçümü için anket hazırlanmıştır. Ülkemizde henüz belirlenmiş sürdürülebilirlik kriterleri bulunmamaktadır; ancak yasal kurumlar tarafından düzenlenmiş; atık yönetimi, enerji tasarrufu gibi konular ile ilgili yönetmelikler mevcuttur. Dünyada yaygın olarak kullanılmakta olan sertifika sistemlerinden, LEED sertifika sistemi, ülkemizde en çok başvurulan ve uygulanmış olanıdır. LEED sertifika sistemi resmi verilerine göre Türkiye'de 308 adet bina projesi kaydı bulunmaktadır. Bu nedenle ankette ele alınan sürdürülebilirlik kriterleri, LEED sertifika sistemi değerlendirme kriterleridir. LEED kriterleri; sürdürülebilir araziler, su kullanımında etkinlik, enerji ve atmosfer, malzeme ve kaynaklar, iç hava kalitesi, yenilik ve tasarım olarak belirlenmiş olup, anket katılımcılarının bu kriterler hakkındaki farkındalığı değerlendirilmektedir. Sürdürülebilirlik kriterleri yanında kullanılan araç ve teknikler, risk ve fayda unsurları da ölçülmüştür. Değerlendirmeler; meslek, pozisyon ve deneyim grupları üzerinden yapılmıştır. Bu şekilde değerlendiren grupların yanıtlarındaki farklılıklar grupların özelliklerine göre değişkenlik gösterip göstermediği incelenmiştir.
Bursa Merinos İplik ve Dokuma Fabrikası'nın yeniden işlevlendirilmesinin uygulama ve kullanımına yönelik değerlendirilmesi

Türkiye'nin Cumhuriyet Dönemi'ne ait endüstri mirası örneklerinden olan, 1938 yılında Mustafa Kemal Atatürk tarafından açılan Bursa Merinos İplik ve Dokuma Fabrikası tesisleri kurulduğu günden itibaren Bursa'nın ve Türkiye'nin sosyo-ekonomik ve sosyo-kültürel gelişiminde önemli rol oynamış, tarımdan sanayiye geçiş sürecinde büyük ölçüde istihdam sağlamıştır. Fabrika; ekonomik ömrünü tamamladıktan sonra, kentin kalitesini artırmak amacıyla halka açık eğitim, kültür sanat ve rekreasyon alanı olarak düzenlenmiştir. Endüstri Mirası Örneği olan, Bursa Merinos İplik ve Dokuma Fabrikası'nın kentsel dönüşüm kapsamında yenilenme uygulamasını anlatan bu tez çalışması 4 bölümden oluşmaktadır. 1. bölümünde Türkiye ve Dünya'da yapısall ve bölgesel ölçekte dönüşüm kapsamına alınan endüstri mirası örnekleri anlatılmış, amaç, kapsam ve yöntem belirtilmiştir. 2. bölümde Merinos İplik ve Dokuma Fabrikası ile ilgili genel bilgiler verilmiştir. Kompleksin kent içindeki konumu ve tarihçesi anlatılmıştır. Alan içinde yapıların yerleşimleri, yapılar dışında kalan bölümlerde yer alan yollar, yeşil doku ve rekreasyon öğeleri ve korunan 13 yapının mimari özelikleri, yapım sistemi ve malzeme analizleri restorasyon öncesi ve sonrası durumları karşılaştırılarak analiz edilmiştir. Bu çalışmada gözlemsel incelemelerle yapılan alan çalışması, arşiv belgeleri, projeler, düzenlenen teknik raporlar rehber olmuştur. Alan içinde yeni yapılan yapılar da özetle anlatılmıştır. 3. bölümde restorasyon sonrasında kullanıma açılan bölgenin kullanıcı açısından değerlendirilmesinin analizi yapılmıştır. 4. bölümde ise sonuç ve önerilere yer verilmiştir.
Kamusal alanda yaşanan dönüşümün ve değişimin kent kimliğine etkisi 'İstanbul Bakırköy sahili örneği'

1980'lerden itibaren İstanbul, dünyada birçok metropolde olduğu gibi neoliberal politikalarla dönüştürülmeye başlanmıştır. Günümüz dünyasını şekillendiren küreselleşme olgusu her alanda olduğu gibi kentlerde de büyük değişim ve dönüşümleri beraberinde getirmektedir. Kentsel dönüşüm süreçleri kentlerde birçok alana etki ederken kamusal alanlara olan ihtiyaç gün geçtikçe artmaktadır. Kentin kimliğini belirleyen ve kentlinin ihtiyaç duyduğu açık-yeşil alanlar, rekreasyon alanları, sahil ve plaj alanlarına olan müdahaleler dikkat çekmektedir. Bu araştırmada İstanbul'un en önemli sahil kentlerinden biri olan Bakırköy sahilinde, kamusal alanda yaşanan dönüşümün kent kimliğine etkisi; doğal çevre, yapılaşmış çevre, sosyal çevre etkileri bakımından incelenmiştir. Günümüzde birçok kentin karşı karşıya kaldığı betonlaşma ve beraberinde getirdiği sorunlar kentin kimlik öğesi konumunda olan Bakırköy sahili örneği üzerinden irdelenmiştir. Her geçen gün kamusal alanlara olan ihtiyaç artarken bu alanların yok olmasının etkileri kentin ve kentlinin üzerinden fiziksel ve sosyal boyutlarıyla araştırılmıştır. Bu amaçla sahil kullanıcıları ile yüz yüze görüşmeler yapılmıştır. Ayrıca dönüşüm aktörleri ile görüşülerek dönüşüm süreci irdelenmiştir. Araştırma alanın planlama kararları, ruhsat ve iskan süreçlerine dair veriler Kültür ve Turizm Bakanlığı, TOKİ ve Bakırköy Belediyesiyle yapılan görüşmelerle analiz edilmiştir.
2000 sonrası Türk sinemasında İstanbul imgeleri: İstanbul hatırası: Köprüyü Geçmek, anlat İstanbul ve Hayat Var

Yirminci yüzyıl sonrası şehirlerin metropollere dönüşmesiyle, kent algılanması zor, karmaşık bir yapıya dönüşmüştür. Kentin bu algısında, gerçeğin aktarımında kayıta dayalı bir yöntem izlemesiyle sinema diğer sanatlardan daha ayrı bir yerde durmaktadır. Yine de, gerçeğin birebir anlatısını sunmak, her anlatının bir yaratıcının yeniden-üretimi olması sebebiyle mümkün değildir. Ancak, karmaşık yapısıyla kenti algılanabilir kılmak, her birinin izleyicisine belirli bir hikaye anlatırken aynı kentin farklı imgelerini sunan filmler ile mümkün hale gelmekte ve bu imgeler gerçek mekanlardan yapılan seçimlerin 'düzenli bir bütün' oluşturacak şekilde sinemada bir araya getirilmesiyle okunmaktadır. Çalışmada, gerçek yaşamdan seçtikleriyle, gerçeğe benzeyen ama 'seçilmiş' bir kent imgesi sunan film örnekleri, filmi oluşturan form ve anlam bütünlüğü ile analiz edilmiştir. Filmlerdeki kentsel imge öğeleri, Kevin Lynch'in Kent İmgesi (2016) kitabında belirlemiş olduğu beş kent öğesi esas alınarak incelenirken; anlam ise Roland Barthes'ın Görüntünün Retoriği, Sanat ve Müzik (2014) kitabındaki tablo kavramına dayanarak ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Form ile anlam arasındaki ilişki ise, kameranın kaydına dayanan görüntülerin peş peşe yansıtılmasıyla kurulmuş ve bu kurgu sonucunda üretilen kent imgesi okunur olmuştur. Bu bağlamda, 1960'larla birlikte metropolleşme yolunda hızla ilerleyen İstanbul'un filmler üzerinden tarihsel süreci incelenmiş ve 2000 sonrasının İstanbul'u, değişen fiziksel ve toplumsal yapısıyla, incelenmeye değer bulunmuştur. Bu dönemde iyice karmaşıklaşan, çok katmanlı kentin algılanmasında 'kentsel imge' ve 'anlam'ın oluşturduğu birliktelik esas alınarak İstanbul'un aynı anda sahip olduğu farklı kent imgelerine farklı filmler üzerinden ulaşmak hedeflenmiştir. Bu doğrultuda Fatih Akın'ın İstanbul Hatırası: Köprüyü Geçmek'i (2005), Selim Demirdelen, Yücel Yolcu, Ömür Atay, Kudret Sabancı ve Ümit Ünal'ın birlikte çektikleri Anlat İstanbul'ları (2004) ve son olarak Reha Erdem'in Hayat Var'ı (2008) seçilen filmler olmuştur.
Kampüslerde fiziksel değişim üzerine bir araştırma: Selçuk Üniversitesi Alaeddin Keykubat Kampüsü örneği

Bir kent gibi çok hızlı değişen ve gelişen bir yapıya sahip üniversite kampüslerinin, çok uzun yıllar hizmet vermesi beklenmektedir. Bu nedenle üniversite kampüsleri büyüme ve değişim ihtiyaçlarını karşılayabilecek niteliklere sahip olmalıdır. Aynı zamanda günümüzün hızla gelişen şartlarına binaların uyum sağlayabilmesi ancak onların bir takım özelliklerle donatılmasıyla mümkündür. Bu tez kapsamında üniversite kampüslerinde süreç içinde oluşan değişimler, değişimlere neden olan faktörler ve değişimlerin kampüsün organizasyonel yapısına ve bina fiziksel yapısına yansıması araştırılmış ve bütün bu unsurlar Selçuk Üniversitesi Alaeddin Keykubat Kampüsü'nde ve Mühendislik-Mimarlık Fakültesi'nde yapılan gözlem ve tespit çalışması ile örneklenip değerlendirilmiştir. Konuyu sistematik olarak irdelemek için yönlendirici kavramların ortaya konması gereği düşünülmüştür. Bu bağlamda öncelikle üniversite kavramı ve üniversitelerin başlangıçtan günümüze kadar tarihsel gelişimi ana hatları ile incelenmiştir. Zaman içinde çeşitli büyüme ve değişimlere uğrayacak üniversite kampüslerinin planlanması ve tasarımına ilişkin kavramlar açıklanmaya çalışılmıştır. Üniversite kampüs tasarımında düşünülmesi gereken ya da kampüslerde var olması gereken en önemli özelliklerden birinin büyüme ve değişim olması nedeniyle kampüslerde büyüme ve değişim konuları üzerinde durulmuştur. Örneklem alanı olarak seçilen Alaeddin Keykubat Kampüsü'nde yapılan çalışmada rektörlerin görev yaptığı dönemler boyunca kampüsün değişim planları çıkartılmış, fonksiyon bölgelerine göre analizler yapılmış ve Mühendislik-Mimarlık Fakültesi'nde 1981- 2011 yılları arasında oluşan değişimlerin son durumu saptanarak planlara işlenmiş ve binanın fiziksel yapısına yansıyan değişim tipleri belirlenerek bir değerlendirmeye gidilmiştir. Bu değerlendirmeler sonucu yaygın yerleşme modeli uygulanan Alaeddin Keykubat Kampüsü'nde gerekli dokusal karakter ve kampüs imajı oluşmadığı, mekansal bütünlüğe uzun bir süreç (30 yıl) sonunda varıldığı, iç ulaşım ağının çözümünde taşıt ve tramvay kullanımının zorunlu hale geldiği, otopark alanları ile yurt kapasitesinin yeterli olmadığı saptanmıştır. Mühendislik-Mimarlık Fakültesi'nde ise fiziksel değişimlerin binanın genellikle zemin katında yoğunlaştığı, bu değişimlerin bina içinde sirkülasyon alanlarının daralmasına neden olduğu ve fakültede eğitim-öğretim gören öğrenci sayısının artmasının fiziksel olarak bina kabuğuna yansıdığı ve projeye aykırı blokların eklenmesine neden olduğu tespit edilmiştir.
Yaşlıların sosyo-kültürel yapılarına, ekonomik düzeylerine, geçmişte bulundukları ortamlara bağlı olarak mekansal beklentilerinin Trabzon Huzurevi örneğinde incelenmesi

Yaşlıların sosyo-kültürel yapılarına, ekonomik düzeylerine, geçmişşte bulundukları ortamlara bağlı olarak mekansal beklentilerinin Trabzon Huzurevi örneğinde incelenmesi: Yaşlı yurtlarında yaşayan yaşlıların sosyo-kültürel yapılarına, ekonomik düzeylerine, geçmişşte bulundukları ortamlara bağlı olarak beklentilerinin neler olabileceği belirlenerek, elde edilecek verilere göre daha rahat yaşayabilecekleri mekan alternatiflerinin üretilmesine katkıda bulunmak bu çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Çalışma altı bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; literatürden elde edilen genel bilgiler sunulmuştur. Yaşlı ve yaşlılığın tanımı yapılmış, yaşlı nüfusun sorunları ele alınmış, yaşlı yurdu ile ilgili kavramlar verilmiştir. İkinci bölümde; yapılan çalışmalar kapsamında çalışma alam tanıtılmış, çalışmada kullanılan yöntem ve teknikler hakkında bilgiler verilmiştir. Üçüncü bölümde; gözlem ve anket çalışmalarından elde edilen bulgular anlatılmıştır. Dördüncü bölümde; anket çalışmasından elde edilen verilerin karşılaştırılması yapılmıştır. Beşinci bölümde; çalışma sonunda elde edilen genel sonuçlar açıklanmıştır. Altıncı bölümde ise bu çalışmanın devamı olarak yapılabilecek çalışmalar öneri olarak sunulmuştur.
Mimari yapılarda hareket çeşitlerinin incelenmesi ve hareketin mimari tasarımda kullanılması

çalışmada mimarlıkta hareket kavramı incelenmekte, hareketin mimarlığa katkısı ve mimarlığa getirecekleri sorgulanmaktadır. Bugüne kadar mimari yapılar durağankenmekanları kullanan insanlar bu durağan mimarlığa uygun olarak hareket etmekte, buna uygun bir yaşam tarzı geliştirmekte ve mekanlar belli fonksiyonlara hizmet etmekteydi. Bu çalışmada, bunun tersi olan durum, yani mimari yapıların kendisinin ya da belli bölümlerininhareketli olması durumu, insanların tasarıma ya da çevreye göre uyum sağladığı değil, tasarımın insan yaşamına ve çevresel koşullara uyum sağladığı durum incelenmekte, ayrıca bu amaçla geliştirilen yeni sistemler ve malzemelerle ulaşabileceği noktalar irdelenmektedir. Günümüzde gelişen teknoloji sayesinde, yeni malzemeler ve yeni sistemler doğrultusundahareketsiz mimarlıktan çok, değişebilir, uyarlanabilir mimari örnekler sıkça karşımıza çıkmakta ve bu alanda sınırlar zorlanarak daha çeşitli arayışlara doğru gidilmektedir. Bu tezdehareketin mimarlıkta önemli bir yeri olduğu göz önünde bulundurularak, hareketin mimarlığagetireceği yenilikler ve değişebilen, uyarlanabilen sistemlerin potansiyelleri araştırılmıştır. Ayrıca hareketli sistemler konusunda çeşitli sınıflandırmalar yapılmış, bu alandaki örnekleretraflıca incelenmiş, doğadaki hareketler, canlıların çevresine nasıl uyum sağladıklarıaraştırılmış ve geliştirilen hareketli sistemlerle karşılaştırılması yapılmış, doğadakimalzemeler ve bugün geliştirilen malzemeler arasındaki bağıntı da incelenmiştir.
Türk inşaat sektöründe grup davranışı ve grup yönetimi

Genel olarak grup, bir amaç için bir araya gelen kişilerin belirli roller üstlenmesi ile oluşan topluluktur. Gruplar, çoğu kez grup bireylerinin kişisel düşünce ve davranışlarını etkileyerek veya tamamen dönüştürerek kendi norm ve kültürlerini oluşturmaktadırlar. Bu nedenlerle, yönetim bilimi, bireyler kadar, grup psikolojisi ve davranışlarıyla da ilgilenir. İnşaat işleri disiplinler arası işbirliği ve çok sayıda grubun katılımı ile gerçekleştirilen emek yoğun bir üretim şeklidir. Yapı üretiminin beklenen kalite, maliyet ve sürede sonuçlanmasında, üretime katılan grupların anlayış ve davranışları önem arz etmektedir. Bu çalışmada, yapı üretiminde etkinliği fazla olan tasarım, denetim ve taşeron gruplarının grup davranışlarının belirlenmesi, birbiri ile ilişkisi ve etkileşimlerinin araştırılması amaçlanmıştır. Bu çerçevede ifade edilen gruplar hakkında anket yoluyla veri toplanmıştır. Veriler analiz edilerek, söz konusu grupların ortak davranışları ve bu davranışların yapı üretim sürecine yansımalarıyla ilgili önemli sonuçlara ulaşılmıştır.
A new approach for defining the conservation status of Early Republican architecture, case study: Primary school buildings in Izmir

20. yüzyıl mimarlık mirasının korunmasıyla ilgili uluslararası tartışmalarda korunacak yapıların seçiminde sadece mimarlık tarih yazımının önemli örnekleri ile sınırlı kalınmaması ve bu dönemde üretilmiş yapı stoğunun tüm çeşitliliğiyle temsil edilmesinin gerekliliği üzerinde durulmaktadır. Uluslararası platformda yapılan tartışmaların bu bütüncül ve kapsayıcı yaklaşımına rağmen ulusal platformda seçmeci ve dışlayıcı bir yaklaşım olduğu görülmektedir. Türkiye'de erken Cumhuriyet dönemi mimarlık mirası, mimarlık tarih yazımında önemleri kabül görmüş canon örnekler ile tanımlanmaktadır. Dönemin yapılı çevresinin büyük bir bölümünü oluşturan anonim ve mütevazi örnekler ise bu tanımın dışında kalmaktadır. Bu tez, mevcut seçmeci ve dışlayıcı koruma yaklaşımı ile sadece önemli örneklerinin temsil edildiği bir fiziksel çevrenin, Cumhuriyetin kurulması ve kurumsallaşması sürecini, bu süreçle gelen toplumsal ve kültürel dönüşümleri ve mimarlığın bu dönüşümlerdeki rolünü yeterince anlatamadığı fikrini savunmaktadır. Bu düşünceyle bu tezde, erken Cumhuriyet dönemi mimarlığının tüm çeşitliliğiyle koruma altına alınabilmesine olanak sağlayacak kapsayıcı bir değerlendirme yaklaşımı önerilmektedir. Önerilen bu yeni yaklaşım, yapıyı fiziksel niteliklerine göre değerlendiren mevcut dışlayıcı yaklaşım yerine; yapının oluşum ve kullanım süreçlerini ve bu süreçlerin taşıdığı anlam ve önemleri ortaya koyarak bütün bu verileri yapının kendisi ile bir bütün olarak ele alan kapsayıcı bir değerlendirme yaklaşımıdır. Önerilen bu yeni yaklaşım, mütevazi fiziksel niteliklerinden ötürü büyük bir çoğunluğu koruma kapsamı dışında olan İzmir'de erken Cumhuriyet döneminde inşa edilmiş ilkokul binaları örneğinde sınanmıştır. Çalışma sonucunda, incelenen yapıların dönemin eğitim politikalarının, bu politikalarla biçimlenen politik, sosyal ve kültürel dönüşümlerin ve mimarlığın bu süreçteki rolünün ayrılmaz bir parçasını oluşturdukları ve yapıların bütün bu sürecin taşıdığı anlam ve önemlerin somut tanıkları oldukları ortaya konmuştur. Yapıların oluşum sürecinin anlaşılabilmesi ve değerlendirme aşamasına aktarılabilmesi için ise bu sürecin kapsamlı bir araştırma ile ortaya konmasının gerekliliği vurgulanmıştır.
Tasarım kavramının liderlik bağlamında mimarlığa yansıması

Toplumların temsil görevini üstlenen liderler, kendilerine tanınan meşru güç aracılığıyla, ekonomi, savaş, siyaset, sağlık, çevre, kent, sanat ve kültür gibi, yaşamın her alanında, kitlelerin geleceğini belirleyebilecek nitelikte kararlar verebilmektedirler. Bu bakımdan, sosyal yaşamın zorunlu kıldığı ve aynı zamanda köklü bir geçmişşi olan liderlik kavramının, günümüz bilgi ve iletişim çağında da son derece önemli olduğu görülmektedir. Diğer yandan; toplumsal yaşayış biçimlerini değiştirebilme potansiyeline sahip olan mimarinin de geçmişşte olduğu gibi günümüzde de liderler tarafından ideolojik bir araç olarak kullanılmaya devam edildiği görülmektedir. Toplumsal belleği yansıtan anıtsal tasarımın yanı sıra; yaşam alanları ile ekonomik ve sosyal ilişkilerin genel niteliklerinin belirlendiği kentsel tasarım da liderlerin ideolojilerine hizmet etmektedir. Bu bakımdan, lider ve liderlik tarzı, ideoloji ve liderlerin mimari tasarım yaklaşımları arasındaki ilişki, önem arz etmektedir. Bu çalışmada, demokratik ve baskıcı liderlik tarzlarının mimariye yansımasının, demokratik liderler olarak Mustafa Kemal Atatürk ve Thomas Jefferson; baskıcı liderler olarak Napolyon Bonapart ve Adolf Hitler örnekleri üzerinden somutlaştırılarak anlaşılabilmesi amaçlanmıştır. Bu bağlamda; ilk olarak, liderlik ve ideoloji, sonrasında ise demokratik ve baskıcı liderlik kavramları eşliğinde, Mustafa Kemal Atatürk, Thomas Jefferson, Napolyon Bonapart ve Adolf Hitler'in ideolojileri ile mimari tasarım yaklaşımları arasındaki ilişki üzerinde durulmuştur. Son olarak; lider ve tasarım ilişkisi, liderler bağlamında karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. Böylelikle demokratik ve baskıcı liderlerin mimari tasarımı ele alış biçimleri ile liderlik anlayışları arasındaki ilişkinin anlaşılabilmesinde yeni yaklaşımlar ileri sürülmüştür.
Biyofilik tasarım ve iyileştiren mimarlık: çocuk hastaneleri üzerine bir değerlendirme

Biyofili kavramı insanın doğaya ve doğada bulunan canlılara karşı hissettiği doğuştan gelen duygusal yakınlık olarak tanımlanmaktadır. Bu hipotez insanların diğer tüm yaşam sistemlerine içgüdüsel olarak bağlı olduğunu iddia etmektedir. Mimarlık alanında ise, yapılı çevrelerde insan-doğa etkileşiminin ve doğanın yararlı etkilerinin sürdürülmesine olanak veren tasarım olarak ifade edilmektedir. Bu tez çalışmasında, biyofilik tasarımın mimarlık alanında uygulanması adına geliştirilen tasarım parametrelerinin çocuk hastanelerinde mekanlara nasıl aktarılabileceği araştırılmıştır. Çalışmada, öncelikle biyofilik tasarım yaklaşımı ile tasarlanan mekanların tedavi edici özelliği üzerine literatür araştırması yapılarak kavramsal bir alt yapı oluşturulmuştur. Ardından yapılan farklı biyofilik tasarım sınıflandırmalarına kısaca değinilmiş ve çalışmanın asıl strüktürünü oluşturan on dört maddeden oluşan biyofilik tasarım parametreleri açıklanmıştır. Daha sonra seçilen beş çocuk hastanesi projesi on dört maddeden oluşan biyofilik tasarım parametreleri kapsamında incelenerek, teorik bilginin uygulamaya nasıl aktarıldığı değerlendirilmiştir. Bu tasarım yaklaşımının mimarlık ve çocuk sağlığı alanında birleştirici bir faktör olarak hangi mekanlarda nasıl kullanılabileceği tartışılmıştır. Sonuçta elde edilen veriler ışığında çocuk hastanelerinde biyofilik tasarım parametrelerinin mekanın işlevi, arazi alanı, çevresel faktörler gibi sınırlandırıcıların izin verdiği ölçüde uygulanabileceği tespit edilmiştir. Bu konuda yapılan öncü niteliğindeki projelerin başarıları göz önünde bulundurulduğunda çocuk hastanelerinin geleceği için biyofilik mimarinin önemli bir tasarım yaklaşımı olacağını söylemek mümkündür.
Sürdürülebilirlikte ekolojik çatının incelenmesi

Bu çalışmada, gelişen teknolojiyle ve değişen insan gereksinimleriyle birlikte önemli hale gelen sürdürülebilirlik ve yapıyı dış ortamdan ayıran, yapının dış kabuk öğelerinden biri olan çatı sisteminin bağlantısı üzerinde durulmuştur. Bu bağlamda, sürdürülebilirliğe katkıda bulunabilmek adına yapıdan beklenen niteliklerin önem kazandığı göz önüne alınarak, yapı kabuğunun önemli bir öğesi olan çatı sistemleri, sürdürülebilir mimarlığa katkıda bulunabilecek noktalarıyla ele alınarak 'ekolojik çatı'olarak nitelendirilmiştir. Çalışma kapsamında öncelikle, günümüzde sürdürülebilirliğin önemi vurgulanmış, sürdürülebilirliğin sağlanmasında doğru bir sürdürülebilirlik yönetimi modelinin gerekliliği belirtilmiş ve uluslararası alanda bazı sürdürülebilirlik modelleri incelenmiştir. Sürdürülebilirlikle ilgili teşvik modeli olarak, Amerika Mimarlar Odası'nın hazırlamış olduğu 'İlk On Yeşil Proje ' modeli ele alınmış ve bu modelin ölçütleri incelenmiştir. Sürdürülebilirlikle ilgili incelemeler yapıldıktan sonra, sürdürülebilirlikte yapı ölçeğinegeçilmiş, ekoloji, ekolojik çatı tanımlamaları yapılmaya çalışılmış ve ekolojik çatıyıbelirleyen etkenler incelenmiştir. Ayrıca çalışma kapsamında ekolojik çatı, sistemolarak; bahçe çatı, havuz çatı ve fotovoltaik sistemlerin kullanıldığı çatılar ve kullanılan kaplama ürünlerinin ekolojik olma durumuna göre iki ayrı bölüme ayrılarak incelenmiştir. Sürdürülebilirlikte çatının yeri ekolojik çatı olarak belirlendikten ve ekolojik çatıincelemeleri yapıldıktan sonra ekolojik çatı olma durumu ile ilgili bir çizelgetasarlanmıştır. Uygulanmış çatılar, uluslararası ve yerel olmak üzere, iki kategoride, hazırlanan bu çizelgeye göre incelenerek ekolojik çatı kavramı görselleştirilmiştir.