turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Deprem bölgelerinde betonarme taşıyıcı sistem tasarımı ve Marmara depremi sonrası yapılan kalıcı konutların değerlendirilmesi

17 Ağustos ve 12 Kasım 1999 Marmara depremleri, yaklaşık %96'sı ilk dört derece deprem bölgesi üzerinde bulunan ülkemiz için güvenilir yapı ve çevre tasarım ve üretimi gerçekleştirilmediği sürece, doğa olaylarının afetlere dönüşeceğini kanıtlamıştır. Bu çalışmanın amacı Marmara Depremleri sonrasında kamuoyunda güvenilir yapılar üretmek için uygun olmadığı söylenen betonarme malzeme ve yapı tekniği ile üretilecek depreme dayanıklı yapıların tasarım esaslarını ortaya koymak ve Bayındırlık ve İskan Bakanlığı ve Proje Uygulama Birimi bünyesinde yaptırılan kalıcı konutları bu ilkeler doğrultusunda inceleyerek değerlendirmektir. Ülkemizin karşı karşıya olduğu deprem gerçeğinin anlaşılabilmesi amacıyla öncelikle Türkiye'nin sismisitesi incelenmiş ve son 30 yıl içerisinde meydana gelmesi beklenen büyük İstanbul depremine dikkat çekilmiştir. Sismik tehlikeyi değiştiremeyeceğimiz, ancak sismik riskleri düşürmek için alabileceğimiz önlemlerden belki de en önemlisi olan güvenilir yapılar üretmemiz gerektiği açıktır. Basit olarak güvenlik, yapının taşıyabileceği yükün taşıması beklenen yüklerden büyük olmasıdır. Depreme dayanıklı ve güvenilir yapılar, rijitlik, dayanım, süneklik ve sönüm özelliklerinin uygun şekilde bir araya getirilmesiyle tasarlanırlar. Taşıyıcı sistemlerin sınıflandırılması ve taşıyıcı ve taşıyıcı olmayan elemanların sırasıyla ele alınması ile yatay deprem yükleri altındaki davranışları detaylı olarak incelenmiştir. Yeni deprem yönetmeliğinin öngördüğü üzere, yapıların göreceli olarak güçlü kolon-zayıf kiriş ilkesine göre düktü olarak inşa edilmesiyle, göçme türlerinin de gevrek ve ani değil, sünek bir biçimde ortaya çıkmasının kontrol edilmesi sağlanmaktadır. Böylelikle zayıf depremlerde yapıların hasar görmemesi, orta şiddetli depremlerde onarılabilir derecede hasar görmesi ve en şiddetli depremlerde toptan göçmenin engellenmesi suretiyle, hem ülke ekonomisi zorlanmadan güvenilir yapılar üretilmiş, hem de can kaybının önüne geçilmiş olur. İstatistiklere göre Bayındırlık ve İskan Bakanlığı ve Proje Uygulama Birimi tarafından toplam 42.587 konut birimi yapılmıştır. Depremden sonraki kamuoyu psikolojisi göz önünde bulundurularak kalıcı konutların üretim sürecinde, yer seçimi ve taşıyıcı sistemin dayanımı üzerinde ağırlıklı olarak durulmuştur. Bu kadar zamanda bu kadar çok sayıda konut üretiminin yapılmış olması kendi içinde bir başarıdır. Ancak mimarlık çevrelerinde, bu konutların minimum mimarlık hizmetleriyle üretilmiş olduğu ve alçak katlı yapıların daha yumuşak zeminlerde dahi uygulanabilir rijitlik ve yapı teknolojisinde üretilebilecek olmalarına rağmen yer seçimi konusunda gereğin üzerinde gösterilen hassasiyetin başka sorunlara yol açtığı yönünde eleştiriler mevcuttur. Durum değerlendirme çalışmasıyla kalıcı konutların yapısall özellikleri irdelenerek belgelenmiştir. x
Sürdürülebilir mimarlığın ekosistemin kentle simbiyotik ilişkisi bağlamında incelenmesi

Bu çalışmada sürdürülebilir mimarlığın genel problemleri, kentin ekosistemin bir parçası olduğu kabulünden yararlanılarak araştırılmıştır. Bu çalışma içerisinde mimari yapının ve kentin ekosistem ile olan ilişkisinin mimari tasarıma etkisi açıklanmış, bu etkinin mimari yapının sürdürülebilirliğine nasıl katkı yapacağı örnekler üzerinden giderek araştırılmıştır. Günümüz kentleri oluşan yoğun endüstriyel faaliyetler ve giderek artan nüfusları ile dahil oldukları ekosistemlere yoğun etkide bulunmaktadırlar. Sonuç olarak ise yine kentler ekosistemdeki homeostatik dengenin değişmesi ile olumlu veya olumsuz etkilenir. Mimari yapılar da bu olumlu veya olumsuz etkinin parçalarıdır. Tez dahilinde ekolojik mimari yapıların, yapılı çevre ve doğal çevre ile ilişkileri örneklenerek bu kurulan simbiyotik ilişkilerin hangi şartlarda başarılı olduğu saptanmıştır. Günümüz yeşil mimarisi, teknik altyapılar, yeşillendirilmiş katlar veya geri dönüşümlü sistemler içerebilir. Bu yapılar yapılmalarından itibaren tasarlanmaları sırasında bu ilişki düşünülmüş olsa da olmasa da dahil oldukları sistem ile birebir ilişki içerisine girerler. Bu araştırma kapsamında binaların dahil oldukları sistem ile ilişkilerinin nasıl planlanabileceği, hangi kıstaslar ile kent ve ekosistem ile simbiyotik bağlantı kurabileceği araştırılmıştır. Dünya üzerindeki her ekosistemin kendi içerisinde özelleşmiş madde çevrimleri, homeostatik dengesi ve diğer ekosistemler ile ilişkileri vardır. Kent ekosistemleri de onları kapsayan doğal ekosistemlerin parçası olarak, kapsayan ekosistemin homeostatik dengesinde ve madde çevrimlerinde yarattıkları pozitif etkilerle, bozulmuş sistemi daha dengeli bir şekle geri çevireblirler. Mimari yapılar da kent ekosistemi içerisinde kent ve doğa arasında bir geçiş mekanı oluştururlar ve bir nevi kentin kabuğu rolünü üstlenirler. Bu kabuk kent ile doğa arasında doğru tasarlanmış bir bağlantı ile kentin sürdürülebilirliğinde etkin rol oynar.
Konya Amber Reis Camii ve I. ulusal mimarlık dönemi camileri içindeki yeri

Osmanlı Devleti'nin son döneminde, Ziya Gökalp ile başlayan Türkçülük akımının da etkisiyle 1900'lü yılların başında I. Ulusal Mimarlık akımı etkili olmuştur. Akım, Cumhuriyet'in ilk yıllarına kadar sürmüş, yeni rejimin ilk kamusal yapıları devletin desteğiyle I. Ulusal Mimarlık üslubunu yansıtmışlardır. 1930'lara kadar etkin olan üslupta pek çok eser verilmiştir. Mimar Kemaleddin, Vedat Tek, Giulio Mongeri, Arif Hikmet Koyunoğlu gibi dönemin ünlü mimarları İstanbul ve Ankara başta olmak üzere, İzmir, Adana, Konya gibi Anadolu'nun pek çok şehrinde bu üslupta yapılar inşa etmişlerdir. Bu üslupta yapılmış olan İstanbul'da 16, Ankara'da 10, İzmir'de 6, Konya'da 7, toplamda 39 yapı incelenmiş, üslup özellikleri anlatılmıştır. Bu üsluba uygun yapılmış olan 7'si İstanbul'da olmak üzere, 12 cami tespit edilebilmiştir. Hititlerden Osmanlıya kadar birçok uygarlığa ev sahipliği yapan Konya, Anadolu Selçuklu'nun da başkentliğini yapmıştır. Kentteki anıt eserler arasında Alaaddin Camii, İplikçi Camii, Sahip Ata Camii, Hoca Hasan Camii, Taş Mescidi, Sırçalı Mescit, Selimiye Camii, Şerafettin Camii ve Aziziye Camii dikkat çeken cami örnekleridir. I. Ulusal Mimarlık Dönemi'ne gelindiğinde ise en dikkat çeken eserler, Amber Reis Camii ve Nakipoğlu Camii olmuşlardır. Çalışma konumuz olan, Amber Reis Camii, Konya'nın Meram İlçesinde, İstasyon Caddesi üzerinde Anıt Meydanı'nda yer almaktadır. Güneyinde aynı dönemde yapılmış olan Ziraat Abidesi yer alır. Bugünkü Amber Reis Camii 1911 yılında yapılan camidir. Onun yerinde olan ilk cami ise günümüze ulaşamamıştır. Caminin türbesi 1927 yılında yol yapım çalışmaları sırasında yıkılmıştır. İlk caminin, türbesinden kalan kitabesine göre, M. 1264 yılında yapılmış olan bir Selçuklu Devri eseri olduğu bilgisine ulaşılır. Yeniden yapılan caminin kitabesine göre, eski Amber Reis Camii'nin harap olması sebebiyle 1911 yılında Konya Valisi Arifi Paşa tarafından yeniden yaptırtılmıştır. Amber Reis Camii, dış cephede çini bezemeleri, penci kemerli girişi, sivri kemerli pencereleri, geniş saçaklı kırma çatısı ile, iç mekanda ise mihrap çinileri, tavan süslemeleri ile I. Ulusal Mimarlık Dönem özelliklerini yansıtır. Çalışma 5 ana bölümden oluşmaktadır. Giriş bölümünde literatür özeti, tezin amacı ve hipotez anlatılmıştır. İkinci bölümde I. Ulusal Mimarlık Dönemi ele alınmış, Osmanlı'nın geç döneminde I. Ulusal Mimarlık Dönemi'ne hazırlayan mimari ortamdan bahsedilmiştir. Ayrıca İstanbul, Ankara, İzmir ve Konya'daki I. Ulusal Mimari Dönemi'nin başlıca yapıları anlatılmıştır. Üçüncü bölümde, I. Ulusal Mimarlık Dönemi'nde inşa edildiği tespit edilebilmiş 13 cami kataloglanarak anlatılmıştır. Dönemin camilerinin genel özellikleri ele alınarak farklılıkları ve ortak noktaları ortaya konulmaya çalışılmıştır. Dördüncü bölümde tez konusu olan Amber Reis Camii'nin tarihçesi, plan, cephe, süsleme özellikleri anlatılmıştır. Beşinci bölümde ise, Amber Reis Camii'nin özellikle İstanbul'daki I. Ulusal Mimari üslupta yapılmış camiler ile karşılaştırması yapılmış ve dönem camileri içindeki yeri ortaya konmaya çalışılmıştır.
Paradoxes of exhibiting architecture

Bu tez, mimarlık sergilerinin mimarlıkta bir araştırma alanı tanımlayacak kadar güçlü olduğu ön kabulü ile başlar. Mimari sergiler, mimarlık disiplinini sürekli olarak çerçevelemek ve yeniden tanımlamak için bir araçtır. Varlıkları geçici olsa da, mimari teorinin gelişimine katkıları kalıcıdır. Mimari sergiler, fiziksel olarak orda olmayan bir objeyi, çizim, model veya fotoğraflar ile ölçekli veya parçalar halinde temsil etmektedir. Sadece mimari temsilleri barındırmanın yanı sıra, sergi mekanının sergiye kendi katkısı vardır. Katkının ötesinde, sergi alanı kendini de sergiler. Mimari sergilerin aslında temsili deneyimler olduğu argümanından başlayarak bu tez sergi mekanının 'kendisini temsil etme' durumuna odaklanır. Bu çalışmanın kavramsal çerçevesi için, sergi yapımının tarihi, sergileme fikirleri, mimarlığı sergilemenin paradoksal durumları ve mekanlarla ilişkileri yeniden incelenmiştir. Çalışmanın pragmatik çerçevesi için ise mimari sergiler, sergi alanları ve küratörün durumu ilgili örneklerle incelenmiştir. 2000 yılından bu yana Türkiye'de düzenlenen mimarlık sergilerini göstermek ve analiz etmek için bu çalışmanın bir parçası olarak kapsamlı bir mimari sergi dizini oluşturulmuştur. Mimarinin sergilenmesinin paradokslarını birbirinden farklı durumlarda ayrıntılı olarak incelemek üzere dizinden üç özel örnek seçilmiştir. İlk set, mimarlık okullarında düzenlenen mimari sergileri içerir. İkinci set kurumsal sergilerden oluşur. Üçüncü set ise Türkiye'deki küratörlü mimari sergilere odaklanır. Bu sınıflandırmaya dayanarak, küratör figürleri ile sergi mekanları arasındaki ilişkiler amatör, kurumsal ve profesyonel küratörlü sergiler ile eleştirel bir şekilde değerlendirilmiştir. Son olarak, bu tez, mimarinin sergilenmesindeki paradokslar üzerine seçilen koşullar çerçevesinde yapılan bir araştırmadır.
Mimari temsil yöntemlerinin Mimesis, yeniden üretim, çeviri ve anlatı kavramları üzerinden incelenmesi

Mimarlıkta kullanılan mimari temsiller, mekanın fikrini anlatmayı amaçlarlar. Ancak, bir temsil olmalarından ötürü onu asla tam olarak aktaramazlar. Her temsilde bir yanılsama payı mevcuttur. Temsillerin sahip oldukları bu yanılsama payı bizi, mimari mekanın fikrini daha iyi anlatabilmek adına, arka arkaya yeni temsiller üretmeye götürür. Bu durum, mimari temsillerin sahip oldukları yanılsamanın, yeni anlamlar üretme potansiyelinden kaynaklanmaktadır. Mimari temsillerin sahip oldukları yanılsama potansiyelinin, yeni temsillerin üretilmesine imkan tanıması, onların yeniden yorumlanmaya olan açıklıklarını tanımlar. Açıklık, üreticisinin belirlediğinden farklı şekillerde üretilebilir ve yorumlanabilir olmaktır. Mimarlık da temsiller üreterek kendini ifade eden ve anlam kazanan bir alan olarak açık bir yapıya sahiptir. Mimarlık ve dil günümüze kadar birçok kez birbirleriyle ilişkilendirilmiş iki alandır. Dil göstergelerden ve temsillerden oluşan bir sistemdir. Dilin bu özelliği her kullanılışında yeni bir şeyler söylenebilmesine açıklık sağlamaktadır. Mimarlıkta da mimari ürünler, mimarın elinden çıktıktan sonra bile, her kullanılışlarında, her yorumlanışlarında, anlamsal açıdan yeniden üretilmeye farklı şekillerde deneyimlenmeye açıktırlar. Mimarlık ve dil arasındaki bu ortak özellik, aralarında benzerlik ilişkilerinin kurulmasına imkan tanır. Tarihte, temsillerin üretilmesi farklı dönemlerde, farklı şekillerde adlandırılmıştır; mimesis, yeniden üretim, çeviri ve anlatı. Sanatta, temsillerin varlığı hem sanat eserinin, hem de temsillerin değerinin ve anlamının sorgulanmasına yol açmıştır. Tez kapsamında, mimarlıkta üretilen temsiller, mimesis, yeniden üretim, çeviri ve anlatı kavramları üzerinden incelenerek, mimari mekanı nasıl temsil ettikleri üzerinde durulacaktır. Temsil üretme yolları olarak bir arada ele alınabilecek bu başlıkların, esas olanın temsil edilerek çoğaltılmasında nasıl bir yol izledikleri üzerinde durularak kavramsal açılımları yapılacaktır. Sonraki aşamada da, bu kavramların, mimarlıkta temsillerin üretilmesiyle olan ilişkileri üzerine düşünülecektir. Tez içinde bu kavramların temsil yöntemleriyle aralarındaki bağ, örnekler verilerek açıklanacaktır. Kavramsal tanımlamalar yapıldıktan sonra tezin yaklaşımı, üç farklı tasarım süreci üzerinden örneklendirilerek açıklanacaktır. Bu örneklerdeki ilişkiler matrisler oluşturularak incelenecektir.
Yüklenici inşaat firmalarında personel yönetimi enformasyon sisteminin kavramsal boyutta analizi

Yapım sektöründe ürünün nitelikleri diğer sektörlerden farklıdır, öncelikle, üretim şantiye ortamında gerçekleştirilir ve doğrusal bir üretim hattından söz edilemez. İkinci olarak, ürün çok karmaşıktır ve pek çok alt sistem içerir. Yapım projeleri, binalardan köprülere ve endüstri yapılarına dek çeşitlilik gösteren geniş bir skalada yer alır. Bundan dolayı üretimde farklı ekipman ve teknikler kullanılmaktadır. Fakat inşaat firmalarının günümüzde en çok karşılaştıkları sorunlardan biri, bu teknikleri kullanabilecek yetişmiş insan gücü eksikliğidir. Bu nedenle firma sistemi ve enformasyon sistemleri incelenmeden önce, genel olarak personel yönetiminden söz edilmiştir. Bu tezin amacı, inşaat sektöründe yüklenici firma olarak hizmet veren kuruluşlarda personel yönetimi enformasyon sistemi ihtiyacının tanımlanması ve bu ihtiyaca cevap verebilecek sisteme baz olabilecek kavramsal bir analiz çalışması yapılmasıdır. Birinci bölümde, yüklenici inşaat firmalarında personel yönetimi probleminin önemi vurgulanarak problem ve arka plam tanımlanmaktadır. Bu bölümde ayrıca tezin kapsam ve sınırları, amaç ve hedefleri ile birlikte araştırmada izlenen yöntem anlatılmaktadır. İkinci bölümde, insan kaynakları yönetiminin bir parçası olarak personel yönetimi konusu incelenerek, personel yönetimi işlevlerinden genel olarak söz edilmiş ve yüklenici inşaat firmalarında personel yönetimini diğer sektörlerden farklı kılan özellikler konusu incelenmiştir. Üçüncü bölümde, firma genel sistemi içinde personel yönetimi işlevinin diğer işlevlerle ilişkileri ve yüklenici inşaat firmalarında personel yönetimi konusu incelenerek genel bir yapı ifade edilmiştir. Dördüncü bölümde, enformasyon sistemleri ve bilgisayar destekli enformasyon sistemleri anlatılmaktadır. Bununla birlikte veri tabam sistemlerinden ve ilişkisel veri tabanlarından söz edilmiştir. Bu bölümde ayrıca yüklenici inşaat firmalannda bilgisayar destekli personel yönetimi enformasyon sistemi geliştirilmesi konusu incelenmiştir. Bunun yanında konuyla ilgili yapılmış olan akademik çalışma ve modellerden ve uygulamada kullanılan personel yönetimi enformasyon sistemi yazüımlarından seçilen örneklerle konunun nesnel boyutu irdelenmiştir. Ayrıca ülkemizin önde gelen dört büyük yüklenici inşaat firmasının personel yönetimi sistemleri analiz edilmiştir. Son bölümde, yüklenici inşaat firmalannda personel yönetimi işlevlerinin gerektirdiği enformasyon ve bu enformasyonun akışı anlatılarak öneri akış diyagramları oluşturulmuştur.
An analytical study of the design potentials in kinetic architecture

oz Bu tez mimaride kinetik strüktürlerin potansiyelleri; ne oldukları, bize nasıl faydalı olabilecekleri ve bizim nasıl tasarlayabileceğimiz ile ilgilidir. Sonucunda, yeni bir kinetik struktörün tasarım sürecinin yardımıyla, kinematik metotlarının adapte edilebilir mekan organizasyonunun tasarım sürecine uygulanabilirliğini kanıtlamayı hedefler. Tez boyunca kinetik mimarlık olarak adlandırdığımız kinetik strüktür ve adapte edilebilir mekanın tasarım sürecine kinematik sentez metotlarının hangi yollarla katkıda bulunduğu incelenir. Hareketli olma fikri yeni değildir. Buna rağmen, devamlı değişen aktiviteler ve yapı teknolojisindeki gelişmeler sayesinde, hareket kavramı ve bu kavramın pratikteki uygulamaları ancak son yıllarda çokça görülür. Modern toplumun aktivitelerindeki hızlı değişim ve yapı teknolojisindeki gelişmelerin bir sonucu olarak, mimaride hareket kavramının ortaya çıkışırım ön koşulu olan adapte edilebilir mekan ihtiyacı ortaya çıktı. Bu kavramsal dönüşüm yirminci yüzyılın sonlarına doğru gerçekleşti. Yirminci yüzyılın sonlarındaki bu yeni mekan anlayışına en uygun, mimar tasarıma kavramsal ve uygulama alanında giderek daha büyük katkısı olacak olan yeni kavram 'harekef'tir. Günümüzde mimaride kinetik biliminden faydalanabilme imkanlarımız geçmişştekinden çok daha ileridedir. Bu tez makine mühendisliğinde çoktandır kullanılan kinematik analiz ve sentez metotlarım açıklar ve mimarideki direkt ve endirekt uygulamalarını inceler. Kinetik biliminin mimariye olan katkısı hala çok yetersizdir, oysa yenilikçi arayışlar için kesin yön ve metotlar önerir. Adapte edilebilir mekan ve kinetik strüktür sistemleri üzerine yapılabilecek çalışmalarda, mekan kalitesinin artırılması amacıyla kinetik strüktürlerin uygulanabilmesi için temel oluşturur. Amaç adapte edilebilir mekanlar tasarlamaktır. Değişen ihtiyaçlara ve şartlara göre hareket ederek fiziksel değişime uğrayabilen kinetik strüktürleri inşa etmemizi sağlayacak bir tasarım metoduna ve adapte edilebilir mekanlara ihtiyacımız vardır. Bu tez adapte edilebilir mekanlar üretmek için kinetik strüktürlerin tasarımında kinematik metotlarının kullanılması gerektiğini savunur. Kinematik metotlarının adapte edilebilir mekan organizasyonunda tasarım sürecine uygulanabilirliğini göstermek için, açık alanları örtmek amacıyla kullanılabilecek esnek malzeme ile örtülmüş yeni bir mimari şemsiye geliştirilmiştir. Bu rnimari şemsiyenin tasarım sürecinde grafik sentez metotları ve performansının vianalizinde Visual Nastran 4D bilgisayar programı kullanılmıştır. Bu program kinematik analiz yapma özelliğine sahiptir.
Yapım projelerinde yüklenici firmaların dolaylı ve dolaysız maliyetlere yaklaşımının değerlendirilmesi

Kendine has özellikleri ve üretim koşullarıyla diğer sektörlerden ayrılan inşaat sektöründe, diğer üretim sektörlerinde olduğu gibi zamanla ortaya çıkan ve üretim ve sonraki aşamaları etkileyen çeşitli sınırlayıcıları bir kenara bırakırsak; maliyet konusu yapı elde etme kavramı ortaya çıktığı zamandan beri en büyük sınırlayıcı ya da belirleyici unsur olmuştur. Yapı üretimi için gereksinimin doğduğu andan itibaren, mal sahibi bu iş için ayırabileceği parayı yönlendirerek çeşitli kararlar almaktadır. İnşaat sektöründe faaliyet gösteren ve risk de dahil her türlü sorumluluğunun önemli bir kısmım üstlenen ve mal sahibi adına yapım işini gerçekleştiren yüklenici firmalarda, bu sürecin en büyük katılımcılarından biri olarak maliyeti etkilemektedir. Yapının fiziksel hale dönüşmesini sağlayan yüklenici firmalar, yapı üretimi için katlanılması gereken maliyetleri yönettikleri gibi, kendi firmalarının yaşamlarım sürdürebilmesi için katlanmak durumunda oldukları diğer harcamaları da yönetmektedirler. Buradan hareketle harcamalar, üretimin içine giren, yapıyı fiziksel hale dönüştürmede kullanılan ve üretimin içine doğrudan girmeyen, sadece ana eylemlerin yapılabilmesi için katlanılan harcamalar olarak İkiye ayrılabilir. Mal sahibinin ödeme yaparken muhatap olacağı tarafın yüklenici firma olduğu düşünüldüğünde, söz konusu harcamalarla ilgili olarak, yüklenici firmalar tarafından tutulan kayıtların ve firmaların dolaylı ve dolaysız maliyetler konusundaki davranış biçimlerinin ve bu ayrıma nasıl yaklaştıklarının önemi artmaktadır. Çalışma kapsamında birinci bölümde, araştırma konusunun alt yapışım oluşturan etmenler, bir başka deyişle arka planı anlatılarak problem belirlenmiş ve tanımlanmıştır. Çalışmanın kapsam ve sınırlamaları belirlenerek, amaç ve hedefler ortaya konmuştur. ikinci bölümde, yapım projelerinde maliyet konusu, maliyetin etkilediği ve etkilendiği unsurlar, proje katılımcıları ve söz konusu katılımcıların benimseyecekleri sözleşme tipleri açısından ele alınarak incelenmiştir. Üçüncü bölümde, dolaylı ve dolaysız maliyet kavramları ve genel giderlerin bu ayrımın neresinde yer alabileceği çeşitli tanımlamalar aracılığıyla incelenmeye çalışılmıştır. Dördüncü bölümde, Türk inşaat sektöründe faaliyet gösteren yüklenici firmaların dolaylı maliyet ve genel giderlere yaklaşımı, bir başka deyişle maliyet dağılımı sırasındaki davranışlarının incelendiği bir alan çalışması yapılarak, sonuçlan değerlendirilmiştir. Son bölümde ise, alan çalışmasının genel bir değerlendirmesi yapılarak, bina maliyeti içindeki dolaylı ve dolaysız maliyet aynım ve sektörde faaliyet gösteren yüklenici firmaların dolaylı maliyetlere yaklaşımı değerlendirilmiştir. xı
Investigation of bim potentials on seismic resiliency of drywall systems during earthquake

Yapı Bilgi Modelleme teknolojisindeki gelişmeler ve potansiyeller inşaat endüstrisindeki birçok probleme çözüm olabilir. Yapı Bilgi Modelleme sistemi ile oluşturulacak projeler, tasarım sürecinden itibaren sunduğu detaylı ve gerçek zamanlı bilgi düzeyi ile belirsizliklerin azalmasına, analiz ve tasarım süreci kalitesinin artmasına ve tüm proje paydaşlarının eş zamanlı olarak sürece katılmalarına olanak sağlar. Bu çalışmada, alçı levha bölücü duvarların sismik tasarım ve değerlendirilmesi üzerinden Yapı Bilgi Modelleme teknolojisinin taşıyıcı olmayan tüm bina elemanlarının sismik tasarım ve montajı konusunda etkinliği araştırılmaktadır. Bu sistemdeki entegre ve senkronize edilmiş girdiler sayesinde tek tipleşmiş üretim süreci yerine her elemanın sismik talebi doğrultusunda tasarım ve montaj gereksinimleri belirlenebilir. Böylece yapısall olmayan her bir elemanın sismik tasarım ve montajı için gereken teknik data, tasarım aşamasında tüm disiplinler ile paylaşılabilir. Bu çalışmada, İstanbul-Türkiye'de olduğu kabul edilen iki ofis binası sırasıyla tasarım deprem yer hareketi ve göz önüne alınan en büyük deprem yer hareketi (475 ve 2475 yıl dönüş periyoduna sahip depremler) için tasarlanmış ve bunlara ait bilgisayar modelleri üretilmiştir. Yapı Bilgi Modelleme teknolojisine uyumlu yazılımlar ile üretilen modellerde, programlar arası veri akışı Uygulama Programı Arayüzü metodu ile yürütülmüştür. Oluşturulan bina modelleri için zaman tanım alanında doğrusal dinamik analizleri, seçilen deprem kayıtları altında gerçekleştirilmiştir. Analiz sonuçlarına göre binalarda bulunan alçı levha duvarların, bulundukları konum ve taşıdıkları ekipmanlardan kaynaklanan sebepler ile farklı ivme-kuvvet ve deplasman talepleri elde edilmiştir. Duvarların sismik talepleri, teknik şartnamelerden referans alınan ivme ve katlar arası ötelenme kapasiteleri ile karşılaştırılarak, nispeten zayıf ve/ya abartılı tasarlanan duvarlar kolayca belirlenmiştir. Ayrıca, duvarların aplikasyonunda gereken teknik talepler belirlenip, elde edilen veriler tasarım aşamasında tüm disiplinlerle paylaşılmıştır. Böylece Yapı Bilgi Modelleme teknolojisinden faydalanarak, taşıyıcı olmayan elemanların otomatikleştirilmiş sismik tasarımı inşaat aşamasından önce gerçekleştirilerek, yapıların kullanım süreci boyunca can ve mal güvenliğin sağlanabileceği ve ekonomik kayıpların önüne geçilebileceği gösterilmiştir.