turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
A coordinate system proposal for investigating the changing body-space relationship regarding interactivity

Yeni teknolojilerin gelişmesiyle, mimari mekanlar geleneksel binalardan farklı mekansal deneyimler sunmaya başlamıştır. Özellikle etkileşimli mimarlığın ön plana çıkması mimaride belirgin değişikliklerin gerçekleşeceğini işaret etmektedir. Bu değişimlerin insanların mekanlarla kurdukları beden-mekan ilişkisini dönüştürmesi beklenmektedir. İnsanların halen gündelik hayatlarının büyük bir kısmını statik binalarda geçirmesine rağmen, hareket ve etkileşimlilik parametrelerinin gelecekte mimarlığın yaygın özelliklerinden olacakları ve insanların mekan deneyimi üzerinde daha etkili olacakları öngörülmektedir. Bu nedenle, oluşan yeni beden-mekan ilişkisinin ana hatlarını ve bu ilişkinin kullanıcılar üzerindeki etkisini anlamak esastır. Değişen bu ilişkiyi anlamak için, çalışma ilk olarak geleneksel bağlılık kategorilerini tanımlamaktadır; fiziksel hareket, zihinsel hareket ve duyumsallık. Bu kategoriler kullanıcılar ve mimari mekan arasındaki ilişkiyi tanımlamak için kullanılmaktadır. Bu üç kategorinin altında, kullanıcıların mekansal bağlılıklarını etkileyen parametreler, yapılan literatür taramasından yola çıkarak tanımlanmıştır. Daha sonra, yeni bir bağlılık kategorisi olan mimarinin hareketi kategorisi mimaride hareketin ve etkileşimliliğin etkilerini göstermek için önerilmiştir. Bu kategorinin altında yeni bağlılık parametreleri, yapılan literatür taraması ve etkileşimlilik örneklerinin incelenmesi sonucunda tanımlanmıştır. Tanımlanan dört bağlılık kategorisini kullanarak, statik örneklerin ve etkileşimlilik içeren örneklerin analiz edilmesinde kullanılabilecek PMSI olarak adlandırılan bir koordinat sistemi tanımlanmıştır. Bu analizlerin sonucunda, tanımlanan dört kategori göz önüne alındığında etkileşimlilik mekanlarının statik mekanlara kıyasla kullanıcıların mekansal bağlılığını daha çok artırdığı ve beden-mekan ilişkilerini olumlu olarak etkilediği keşfedilmiştir.
Tünel kalıp teknolojisinin konut planlamasına uyabilirliği üzerine bir araştırma

Bu çalışmada, tünel kalıp teknolojisinin konut planlamasına uyabilirliği incelenmeye çalışılmıştır. Çalışma 5 bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, konu tanıtılıp amacı açıklanmıştır. İkinci bölümde, endüstrileşmenin tanımı ve ilkeleri, konut alanında endüstrileşmeyi doğuran nedenler ve endüstrileşme tarihçesi ele alınmıştır. Ayrıca konutta endüstrileşme koşullan ve endüstrileşmiş üretimde zorunluluğu tartışılmaz olan boyutsal koodinasyon ve standartlaştırma konulan üzerinde durulmuştur. Bu bölümde aynca Konut - Endüstrileşme ilişkisi de ele alınmıştır. Üçüncü bölümde, konut planlamasında kullanılan endüstrileşmiş sistemler genel olarak ele alınmıştır. Bu bölümde aynca Tünel kalıp teknolojisi geniş olarak açıklanmıştır. Tünel kalıbın yapılış ilkeleri, tünel kalıp boyutlan, tünel kalıp ekipmanları, tünel kalıpların konstrüksiyon ilkeleri, tünel kalıp kurgusu, tünel kalıpla yapım ve şantiye düzeni, tünel kalıp yönteminde tasarlama ilkeleri ve dizayn kısıtlamalan başlıklan altında tünel kalıp teknolojisi tanıtılmıştır. Dördüncü Bölümde, konut planlamasında tünel kalıp teknolojisinin yeri incelenmeye çalışılmıştır. Bu bölümde tünel kalıp yöntemi ile plan örnekleri ve yerleşim planlanmn düzenlenmesi ve bu uygulamalann konut planlamasında uyabilirliği üzerine incelemeler yapılmıştır. Plan örnekleri, boyutsal özellikleri, fiziksel çevre, ısı tutuculuk, güvenlik, estetik, esneklik, ve mahremiyet kriterlerine göre analiz edilmiştir. Beşinci bölümde, tünel kalıp teknolojisi ile üretilen örnekler üzerinde yapılan incelemeler değerlendirilerek sonuca vanlmışür.
Zaman-mekan sıkışmasıyla oluşan aşırı-hareketli insanın, beden-mekan ilişkisinin dönüşümü

Küreselleşmenin etkisi, üretim ve tüketim biçimlerinin değişimine, ulaşım ve iletişim teknolojilerinin gelişimiyle giderek küçülen dünyada hareket kabiliyetinin aşırı derecedeartmasına, mobilleşen yaşamların iletişim gereksiniminin artmasına neden olmaktadır. İletişim teknolojilerinin hızla gelişmesi ve ikinci sanayi devrimiyle gelişen dijital teknolojilerin baskısıyla, internet ev ve ofisler sayesinde birçok eylemi dijital teknolojilerin sanal mekanından yaparak hareket alanını değiştiren özne, bir yandanhareket etmeden gündelik hayat pratiklerini gerçekleştirirken, diğer yandan daha uzunmesafelerle daha yoğun ve sık örülmüş olan hareket ağı geliştirmektedir. Bu yüzdenözneyi hareketsiz kılacağı düşünülen dijital teknolojilerin gelişimi tam tersine hareket alanını daha da genişletmekte fakat bedenin var olma biçimini de sorgulamadangeçmemektedir. Bu gelişmeler bedenin mekanla kurduğu birincil, aracısız ilişkiyi zihneteslim ederek yeni bir beden türü ve sınırları muğlaklaşan bir zihin türü ortaya çıkarmaktadır. Dijital teknolojilerin sunduğu hipergerçek mekanlarla kurulan ilişkide, kendi yerini bulamayan beden, bu teknolojiler karşısında kendi eksikliğini ve kısıtlıyetilerini keşfetmektedir. Bedenin eksikliğinin zihin aracılığıyla farkına varılmasıtarihte de olduğu gibi kaçınılmaz bir evrim sürecinin zeminini hazırlamakta ve özneninnanoteknolojilerle bu mekan oyununda yer alması için bir evrim sürecini zorunlu kılmaktadır.
Appropriation of the 'gigantic': On the relationship between architecture and modern technology

öz DEVASANIN ÖZGÜLENMESİ: MİMARLIK VE MODERN TEKNOLOJİ İLİŞKİSİ ÜZERİNE Kendir, Elif Y. Lisans, Mimarlık Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Emel Aközer Eylül 2001, 119 sayfa. Kavramlar, var olan olguların ya da ilişkilerin göz ardı edilen yönlerini açığa çıkarmak üzere, sözü geçen olgular ya da ilişkiler hakkındaki kemikleşmiş anlayışları ayırt etmek ve değiştirmekte kullanılabilir. Bu çalışma, mimarlık ve modern teknoloji ilişkisine farklı bir bakış açısı getirebilecek devasa kavramına odaklanarak, yalnızca teknolojik gereklerce biçimlendirilmeyen, aynı zamanda mimarlık disiplinine özgü ahlaki-pratik kaygılara da yer veren alternatif bir eylem alanına işaret etmeyi amaçlamaktadır. Yapılan çözümlemenin ilk aşaması, teknoloji anlayışları arasında araçsalcı olmayan ve eleştirel niteliktekileri tanımlamak amacıyla mimarlık ve teknolojiye dair kavramların kökenbilimsel olarak araştırılmasını içerir. Bu noktada, amacın genel teknoloji felsefesinin zaten bilinen alanlarım yeniden keşfetmek değil, genelde inşa edilmiş çevre, ve özelde de mimarlık disiplini açısından yaşamsal önem taşıyan belirli bir niteliği tanımak olduğunu vurgulamak gerekir. Çözümlemenin ikinci aşaması, yirminci yüzyılın başından itibaren yaklaşık otuz yıllık bir süreyi kapsayan ve hem Endüstri Devrimi'nin, hem de Birinci Dünya Savaşı'nın etkilerinin açıkça gözlenebildiği özel bir dönemi inceleyerek modern teknolojinin toplumsal geri planını ve devasa kavramının ortaya çıkmasını ele almaktadır. Kitlesel üretim ve kitle kültürünün yeni bir öznellik biçimlendirmesi, ve bunun sonucunda mimarlık için de yeni bir tanıma gereksinim duyulması aynı döneme rastlar. Çözümlemenin üçüncü aşamasında, sözü geçen dönemde ortaya çıkan tarihsel avangard olgusu, o sırada gündelik yaşam ile özdeşleştirilen devasa kavramı ile başa çıkmakta ilk örgütlü çaba olarak belirlenmiştir. Çalışmanın bu aşaması modern teknolojinin kültür alanındaki devrimci gizilgücüne işaret etmekte, ve tarihsel avangardın kullandığı tekniklerin bu gücü ortaya çıkarmakta ne derece başarılı olduğunu araştırmaktadır. Bir sonraki bölüm, devasa kavramının doğa ile ilişkilendirildiği ve manzara eğretilemesi aracılığıyla ele alındığı, avangardın ikinci aşaması olarak da tanımlanabilecek, ikinci Dünya Savaşı sonrasına denk gelen dönemdeki mimari ve sanatsal uygulamaları incelemektedir. Sonuç bölümünde, devasa kavramı gelişmiş ülkelerde ikinci Endüstri Devrimi denen durum bağlamında tartışılırken, aynı kavramın Üçüncü Dünya ülkelerinde tamamen farklı bir anlam kazanmasına, ve dolayısıyla bu ülkelerde devasa kavramına dair eleştirel bir anlayış geliştirilmesinin gerekliliğine dikkat çekilmektedir.
Çağdaş müze yapılarının tarihsel süreç içerisinde gelişimi ve Konya Arkeoloji Müzesi'nin değerlendirilmesi

Jüri : Yard. Doç. Dr. A. Deniz OKTAÇ, Yard. Doç. Dr. Bahtiyar EROĞLU Bu çalışma yüksek lisans tezi bağlamında çağdaş dünyadaki müzecilik anlayışını ve müze yapılarını ortaya koymak, bunlar ile ilgili bilgileri bir araya getirmek, bilgiler doğrultusunda Türkiye'deki durumu irdelerken arkeoloji konusunda dünyadaki sayılı eserlere sahip olan Konya Arkeoloji Müzesi'ni mimari açıdan incelemek ve buna bir takım değerlendirmelerde bulunmak ve bundan sonra yapılacak daha detaylı mimari ve farklı disiplin çalışmaları için bir genel kaynak oluşturmaktır. Bu amaçla müzecilik ile ilgili tanımlar ve müzecilik kavramının gelişimi, mimari açıdan müze binaları ve çağdaş müzecilik kavramları irdelenerek Türkiye'de müzecilik, Konya Arkeoloji Müzesi'nin mimari açıdan incelenmesi, değerlendirilmesi ve müze yapılarının genel değerlendirilmesi gerçekleştirilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre; çağdaş müze tasarımının incelenmesini amaçlayan bu tez kapsamında yapılan araştırmalar; müzenin koruma ve sergileme işlevlerinin tasarmıı büyük ölçüde yönlendirdiğini, müzede işlenecek konu ile sergi mekanında sergilenecek; yapıtların, sergilerin tarzlarının ve insanın algılama standartlarının, teknik konuların tasarımı belirgin biçimde etkilediğini ortaya koymuştur. Tasarımı etkileyen bu faktörler doğrultusunda Türkiye için önemi tartışılmaz olan Konya Arkeoloji Müzesi mimari açıdan incelenmiş ve değerlendirmeler sonucunda eksikleri saptanmıştır.
Toplu konut üretiminde kullanıcı tatmini yönelimli bir veri toplama modeli: Kalite fonksiyon yayılımı

Günümüz konut sektöründeki rekabetçi ortam, uzun dönemde kalıcı olmayı hedefleyen firmaların müşteri tatminine odaklanmasını zorunlu kılmıştır. Kaliteyi belirleyen müşteridir; dolayısıyla konut üretimi sektöründe gerek sürecin gerekse de bitmiş ürünün kalite gereksinimleri müşteri tarafından şekillendirilmektedir. Bu da, her bir proje için hedef kitlenin belirlenerek özgün talep ve beklentilerin tespit edilmesi gereğini doğurmuştur. Konutta kullanıcı tatmininin, konut üreticilerinin performansının göstergeleri arasında önemli bir yeri olduğunu savunan bu çalışmada, günümüzün toplu konut eğilimleri doğrultusunda müşteri ihtiyaç ve beklentilerinin projelere ne oranda yansıtıldığı araştırılmıştır. Değerlendirmeden çıkan sonuçlar ışığında, Kalite Fonksiyon Yayılımı metodolojisinin konut üretim sektörüne uyarlanabilirliği sorgulanmış ve bunu deneyen bir örnek model geliştirilmiştir. Bu çalışmada KFY'nin inşaat sektörüne uyarlanması için yapılan çalışmalara bir katkı sağlamak hedeflenmiştir. Bu amaçla, potansiyel toplu konut müşterisini temsilen bir odak grup oluşturulmuş ve temel müşteri beklentilerinin, firmaların üretim serüvenlerindeki kritik eylem ve adımlarıyla ilişkilendirildiği bir alan çalışması yapılmıştır. Çalışmanın bulguları, konut üretim sektörünün KFY metodolojisinden belirgin şekilde yarar sağlayabileceğini göstermiştir. Sonuç olarak, bazı sınırlayıcı ve zorlayıcı faktörlere rağmen KFY'nin konut sektöründe müşteri memnuniyetini arttırmak için stratejik bir araç olarak kullanılabilirliğini göstermenin yanı sıra, firmalara kendi özgün projeleri için değişik kapsam ve boyutlarda uyarlayabilecekleri bir sistem ve metot önerilmiştir.
Van-Başkale kırsal yerleşimlerinde konutların ve tandır evlerinin iklimsel tasarım yaklaşımlarının değerlendirilmesi

Bu çalışmada, soğuk iklim özelliğine sahip olan Van-Başkale kırsal mimarisinin ve tandır evlerinin iklimsel tasarım yaklaşımlarının değerlendirmesinin yapılması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda birinci bölüm olan giriş bölümünde genel olarak mimaride enerji etkinliği, iklimsel konfor ve kırsal mimari anlatılmıştır. Bu bölümde sorun, amaç ve kapsam hakkında bilgi verilmektedir. İkinci bölümde, tüketilen enerji kaynaklarının yarattığı çevre problemlerinin azaltılması ve enerji verimliliğine yönelik çalışmalar incelenmiştir. Yapılarda iklimsel konfor, enerji etkinliği kavramları ve yerel mimarideki yeri üzerine açıklamalar yapılmıştır. Enerji etkinliği ve iklimsel konforun kullanıcı, çevre ve enerji açısından önemi açıklanmıştır. İklimsel konfora ilişkin parametreler ele alınmıştır. İklimsel konfor parametreleri kullanıcı, iklim ve binaya ilişkin parametreler başlıkları altında ayrıntılı olarak açıklanmıştır. Bu şekilde enerji etkin yapı tasarımında dikkat edilmesi gereken tasarım kararları incelenmekte ve bu tasarım kararlarının iç çevre iklimsel konforunun oluşmasındaki önemi anlatılmaktadır. Çalışma alanı olarak belirlenen Van ili ile ilgili iklimsel ve coğrafik özellikler anlatılmaktadır. Van kırsal yerleşimleri hakkında bilgi verilmektedir. Genel bir yaklaşımla yerel mimarinin özellikleri ve enerji etkin tasarım açısından etkileri değerlendirilmektedir. Tandır evinin oluşumu ve tarihçesi ile ilgili literatür bilgilerine kaynak özetleri başlığı altında yer verilmiştir. Üçüncü bölümde, çalışma yapılan Başkale kırsal yerleşimleri tanıtılmıştır. Bölgenin özellikleri ve çalışma yapılan konutların özellikleri anlatılmıştır. Çalışmanın yöntemi hakkında bilgi verilmiştir. Dördüncü bölümde, çalışma bölgesi olarak belirlenen Başkale ilçesinin kırsal mimari yapıları, enerji etkin tasarım yaklaşımlarının değerlendirilmesi açısından ayrıntılı olarak irdelenmiştir. Uzun yıllar içerisinde evrilerek günümüze gelen Başkale kırsal mimarisi ve tandır evleri, iklim özelliğine göre konut tasarımları, binaya ilişkin parametrelere göre ele alınarak incelenmiştir. Beşinci bölümde, sonuç ve önerilerde kırsal mimari örneklerin iklimsel konfor parametrelerine göre genel bir değerlendirmesi yapılmıştır.
Osmanlı saray yapılarındaki özgün tefrişatın tespit denemesi: Davut Paşa sarayı örneği

Bu çalışmada, Esenler ilçesi, Davutpaşa semtinde bulunan Yıldız Teknik Üniversitesi Davutpaşa kampüsü içerisinde yer alan Davut Paşa Sarayı, Hünkar Kasrı olarak bilinen yapının iç mekanlarına ait olan tefrişatın tespiti denemesi yapılmıştır. Çalışmanın ilk bölümünde amaç, kapsam ve yöntem hakkında bilgiler verilmiştir. İkinci bölümde, 15. yüzyıl Osmanlı sarayları kapsamında inşa edilmiş kompleks saray yapılarına yönelik mimari bir inceleme yapılmıştır. Bu alanda üretilen ilgili çalışmaların yapılan araştırmaya katkı sağlanması hedeflenmiştir. Üçüncü bölümde Davut Paşa Sarayının tarihi süreci hakkında bilgi verilmiş ve Hünkar Kasrı olarak bilinen yapının geçirdiği keşifler, onarımlar ve restorasyonlar incelenmiştir. Çalışmanın dördüncü bölümünde kasırda bulunan üç mekanın kısmi tefrişat unsurları 1704 yılına ait Arşiv Belgesinde yer alan tefrişat listesi referans alınarak tespit edilmiştir. Çalışmanın devamında ise Zemin katta yer alan Büyük Divanhane' nin iç mekan tefriş düzeninin hipotetik ve diagramatik bir deneme tespiti yapılmıştır. Son bölümde ise elde edilen sonuç ve yapılan çalışmanın tümünü kapsayan genel bir Değerlendirme yapılmıştır.
Küçük konutlarda iç mekan tasarım yöntemleri ve uygulama örnekleri

Konut, insanların güvenlik ve barınma ihtiyaçlarını karşılayan, yaşamlarını geçirdikleri ve özel hayatlarının en önemli parçasını oluşturan mekanlar organizasyonudur. Konut, içinde yaşayacak kişilerin geleneklerine, göreneklerine, alışkanlıklarına, temel veya özel tüm ihtiyaçlarına cevap vermelidir. Konut ihtiyacının, artan nüfusa ve kırdan kente göçe bağlı olarak özellikle şehir merkezlerinde karşılanamaz olması, küçük konutlarda barınma zorunluluğunu doğurmuştur. Küçük konutlar bu sebeplerle iç mimarların üstünde çalışmaya gerek duydukları bir konu haline gelmiştir. Birçok kültürde örnekleri bulunan küçük konutlar için tarih boyunca geliştirilen yöntemler gelenekselleşerek günümüze kadar aktarılabilmiştir. Bunlar, değişen mimarlık anlayışının tasarıma kazandırdığı yöntemlerle birlikte, çağdaş iç mimarlık örneklerinde yorumlanarak uygulanmıştır. Mekan tasarımının temel öğeleri olan ışık ve türevleri küçük konutlarda illüzyon etkisi yaratmak için kullanılır. Aynı ölçülerdeki mekanlar daha küçük - daha büyük, daha alçak - daha yüksek, daha dar - daha geniş algılatılabilir. Işığın ve türevlerinin kullanımıyla iç mekanların olduğundan farklı algılatılma illüzyonlarının yanı sıra, iç mekan düzenleme araçlarının kullanım şekilleri, mekanın akıllı kullanım yöntemleri, küçük konutlar için tasarlanmış mobilyalar, konutun özellik gösteren mekanları için geliştirilen tasarım yöntemleri tezde örnekler üzerinden incelenmiştir.
19. yüzyıldan günümüze sanayi yapılarının modernleşme süreci bağlamında irdelenmesi: Otomobil yerleşkeleri

Sanayi devriminden sonra ortaya çıkan sanayileşme ve modernleşme süreçleri, tüm yaşam boyutlarında önemli değişimlere neden olmuştur. Bu süreçlerin mekansal yansımaları kentleşme sürecinde ve sanayi yapılarında etkin bir biçimde görülmektedir. Özellikle sanayi devriminden sonra ortaya çıkan makineleşme ve seri üretim mantığı, standartlaşmış, rasyonel ve fonksiyonel üretim mekanlarının biçimlenmesinde etkili olmuştur. Ancak sanayi mekanlarındaki biçimleniş, sadece teknolojik ilerlemeler ve makineleşme süreci ile ilgili değildir. Söz konusu mekanların gelişiminde ekonomik, kültürel ve siyasal alanlardaki değişimler de etkili olmuştur. Modernleşme ve sanayileşme süreçlerinin mekansal yansımalarını en iyi biçimde aktaran otomobil yerleşkeleri, XX. yüzyılın sanayi yapılarının biçimlenişine damga vurmuştur. XX. yüzyılın ilk yıllarından itibaren otomobil yerleşkelerinin biçimlenişi, dönemin teknolojik, ekonomik ve sosyo-kültürel gelişmelerini etkin bir biçimde yansıtmaktadır. Bu tez çalışmasında modernleşme ve sanayileşme süreçlerinin mekansal yansımaları XX. yüzyıldan günümüze dek otomobil yerleşkeleri üzerinden okumaya çalışılmıştır. Çalışmada ele alınan örnekler, modernleşme ve sanayileşme süreçlerinin merkez ülkeleri olarak bilinen ve aynı zamanda otomobil üretiminde dünya ölçeğinde önemli yere sahip olan, Batı Avrupa ve Amerika ülkeleri arasından seçilmiştir. Çalışmada söz konusu süreçlerin izleri kavramsal ve dönemsel özellikler ışıgında irdelenmiştir. Sonuç olarak otomobil yerleşkelerindeki gelişmeler, XX. yüzyıldan günümüze dek modernleşme ve sanayileşem süreçlerinin gelişmelerini büyük ölçüde yansıtıldığı görülmüştür.
Tarlabaşı yenileme projesinin 2007-2014 tasarım kararlarının araştırılması

Tarlabaşı bölgesi yaklaşık olarak kuzeyde Dolapdere Caddesi, güneyde Tarlabaşı Bulvarı, doğuda Talimhane, batıda ise Kasımpaşa ile sınırlanan bölgedir ve İstanbul'un en eski merkezlerinden biridir. Tarlabaşı bölgesi 1535 yıllarından itibaren yapılaşmaya başlamış ve alandaki mimari günümüze kadar çeşitli müdahalelere uğramıştır. Korunması gereken etnik kültür varlıklarına ev sahipliğini yapan bölge, yanlış müdahaleler sonucunda sosyoekonomik ve fiziki olarak bir çöküntü alanına dönüşmüştür. 2005 yılında koruma kurulu tarafından 5366 kanun çerçevesinde alınan kararlar sonucunda, Tarlabas ında toplam 21 adet yapı adası içinden 9 yapı adası Tarlabas ı 1. Etap Yenileme Projesi olarak ilan edilmiştir. Alınan bu karardan sonra yenileme kapsamında ilk mimari tasarım 2007 yılında yapılmış ve onaylı avan proje olarak yayınlanmıştır. Bu sürede Koruma Kurulu tarafından Tarlabaşında yapılan analizler ve araştırmalar sonucunda adalarda bulunan yapılar için tescilli yapı sayısı ve kademesi değişmiş ayrıca bazı adalarda müellif değişimleri gerçekleşmiştir. Bunlar sonucunda 2007 onaylı avan projesinin üzerine, Revize Avan projeleri aynı ilke ve hedefler doğrultusunda tasarlanmış olup bununla birlikte müdahale kararları gereği 2007 onaylı avan projesinden farklı tasarım kararları alınmıştır. Bu tez çalışmasında söz konusu müdahale karaları 2007 avan proje tasarımını nasıl etkilediği ve revize avan projede mimari yaklaşımlar sonucunda nasıl bir tasarımın ortaya konulduğu araştırılmıştır.
Rehabilitasyon maliyetini etkileyen faktörler üzerine bir araştırma

Bu çalışmada, özel sektör tarafından rehabilitasyonu yapılmış projelere ilişkin süre ve keşif farkını oluşturan bileşenlerin analizlerinden elde edilecek bulgularla, rehabilitasyon maliyeti tahmininde bir veri tabanı oluşturmak ve daha gerçekçi tahminler yapabilmek, var olan bina potansiyelini değerlendirmede bir ölçü oluşturmak amaçlanmıştır. Birinci bölümde, rehabilitasyona ilişkin temel kavramlar ve rehabilitasyon projelerinin özellikleri anlatılmıştır, İkinci bölümde ise, rehabilitasyon maliyeti kavramından, maliyeti oluşturan unsurlardan, rehabilitasyon maliyet tahmini ve tahmine yönelik yaklaşımlardan bahsedilmiştir. Üçüncü bölümde, diğer bölümlerin sentezi ile beraber, verilerin istatistiksel çözümlemelerinden elde edilen bulgular incelenerek, değerlendirmeler yapılmış ve sonuçlar analiz edilmiştir. VIII
Çamaşır yıkama mekanlarının kırsal alanda incelenmesi: Eskişehir sakanaları

Kırsal yaşam günümüzde hızlı bir şekilde değişmekte, yerel mimari değerler ise önemini yitirmekte ve kaybolmaktadır. Yerel dokunun; geleneksel yapılaşma ve kullanımından tamamen uzaklaşmadan incelenmesi ve kayıt altına alınması gerekmektedir. Bu amaçla; çalışmalar yapmak üzere 'Anadolu'da Kırsal Yerleşim ve Konut' yüksek lisans dersi kapsamında 2010 yılında, Eskişehir kırsalına bir araştırma gezisi düzenlenmiş ve birçok geleneksel yapı belgelenmiştir. İnceleme yapılan yerleşimlerde; ortak yaşam unsurlarının önemli bir parçası olan ve çamaşır yıkama eyleminin gerçekleştiği sakanalar tespit edilmiş ve üzerlerinde ayrıntılı araştırmalar yapılmıştır. Toplu iş yapma bilincini ve dayanışmayı zorunlu kılan kırsal hayatın günlük ihtiyaçları, bir su yapısı olan sakanaların günümüze kadar ulaşmasını sağlamıştır. Kırsal yerleşimlerde önemli bir ortak kullanım mekanı olan ve zengin bir kültürün izlerini taşıyan sakanalar, tezin ana konusunu oluşturmaktadır. Bu kapsamda öncelikle alan çalışmaları yapılmış ve sakanalar belgelenmiştir. Tez çalışmasının ilk bölümü bu süreci anlatırken; ikinci bölümünde kırsal alanlarda birbirinden bağımsız ve farklı işlevleri olan ortak kullanım mekanları anlatılmıştır. Kırsal hayatın içinde önemli bir yer tutan imece kültürünün mekansal boyuttaki ilişkileri üzerinde durulmuştur. Tez çalışmasının ana konusunu oluşturan çamaşır yıkama mekanlarının farklı coğrafyalardan örnekleri, mekansal nitelikleriyle kısaca ele alınmış ve geçmişşten günümüze kullanımları incelenmiştir. Üçüncü bölüm, araştırma gezilerinin odaklandığı çalışma alanının yerel ve kültürel dokusunun anlatıldığı kısımdır. Geçmiş medeniyetlerin, kırsal yerleşimlerdeki izleri ve mekanlara etkileri anlatılmıştır. İncelenen sakanaların çevreleriyle ilişkileri ve mekansal öğelerin yüklendikleri görevler tek tek irdelenmiştir. Tezin dördüncü bölümü 'Eskişehir Sakanalarının Tipolojik Değerlendirmesi' başlığı altında araştırma gezileriyle belgelenen sakanaların tasniflerini içermektedir. Bu kapsamda mekanların oluşumu tipolojik olarak sınıflandırılmış, ocak, su ve eklentiler gibi elemanların mekanın oluşumuna katkıları karşılaştırılarak değerlendirilmiştir. Sonuç olarak, yerel dokuda önemli bir kültür değeri olan sakanaların mekansal analizleri yapılmış ve kurgu şemaları ortaya konmuştur. Bu kapsamda yapılan çalışmalar sırasında; geleneksel mimari dokusu, mekansal nitelikleri ve sosyal ilişkileri ile sakanaların bir kültür mirası oldukları belgelenmiştir.