turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Project céramique / Maastricht; reassessment of a regeneration project

Kentsel dönüşüm temelinde ekonomik, politik, sosyal ve fiziksel konularda belirli bir tutum ve duyarlık geliştirilerek uygulanan planlı müdahaleler olarak tanımlanabilir. Bu anlamda olgunun içinde bulundurduğu kompleks yapı; -Gerek uygulama öncesinde yaşanan tartışma ve argümanlarla gerekse uygulama sürecinde veya sonrasında barındırdığı katılım ve gözetimlerle, farklı aktörlerin müdahalesini barındırmasına,-Ekonomik ve politik durum dinamiklerinin ve kültürel, teknolojik değişimlerin etkisine,-Kapsadığı farklı tanımlamalar dolayısıyla yarattığı anlam kargaşasına bağlı olarak çeşitlilik gösterebilir. Bu çalışma büyük ölçekli bir yeniden canlandırma projesi olan Maastricht-Ceramique'in dönüşümden önceki durumundan Coenen'ın bölgeye dair oluşturduğu plan tasarımıyla yeniden şekillendirilmesi sürecine kadar olan evreyi incelemeyi hedefler. Tezin amacı projenin farklı aşamalarını gözden geçirerek 'sağlıklı, yaşanılabilir çevreler oluşturma' adına belirli çıkarımlara varmaktır. Çalışma süresince; Maastricht Şehri, şehirde daha önce uygulanmış dönüşüm projeleri, dönüşümün temeli ve Hollanda'da uygulanma esaslarının tümü Ceramique Projesiyle ilişkilendirilerek verilmeye çalışılmıştır. Belirtilen içerik düzeninde çalışma, Ceramique Projesi'nden edinilen çıkarımlarla sonlandırılacaktır. Bu anlamda gelecek projelere de yön gösterebilecek bu çıkarımlar/sonuçlar ; proje alanıyla ilgili sorunsalların ve buna bağlı değerlendirmelerin net, anlaşılır ve sade bir biçimde ortaya konması, projenin uzun dönem hedefler/kullanımlar içermesi, projeye dahil olan aktörlerin etkileşimli ve uzlaşmacı bir tutumla süreci tamamlaması ve hem proje sürecinde hem de projenin tamamlanması sonrasında tasarlanan yeni çevrenin benimsenmesi, işleyişi ve kullanılabilirliği noktasında etkin politikalarla desteklenmesi olarak belirtilmektedir.
Kent merkezlerinde meydanların gelişimi'Sivas Hükümet Meydanı örneği'

Sivas Hükümet Meydanı Sivas kenti için, geçmişş tarihlerden günümüze kadarki süreçtetarihi, idari, sosyal ve fiziksel yönden merkez konumundadır. Çalışmanın amacı Sivas Hükümet Meydanı'nın geçirdiği değişim ve dönüşümün incelenmesi ve kent merkezi ve meydan kuramları paralelinde doğru anlamlandırmanınyapılabilmesidir. Çalışmaya alt yapı oluşturmak için öncelikle, ikinci ve üçüncü bölümlerde kent merkezi ve meydan kuramları ve bunların alt açılımları incelenmiştir. Dördüncü bölümde ise Sivas kentinin tarihsel gelişimiyle ilgili genel bir gözlem yapıldıktan sonra tarihi bir meydan olan Sivas Hükümet Meydanı özeline inilmiş ve meydanın, aynı zamanda kent merkezinin geçirdiği fiziksel ve anlamsal değişim ve dönüşüm incelenmiştir.
Fragmantal bir oluşum olarak 'Mimarlıkta zamansızlık'

Günümüzde her disiplinde karşılığı olan zaman kavramı, birey ve kent ilişkiselliği aralığında değerlendirildiğinde, bilinen ve kabul edilmiş olan anlamlarından uzaklaşmaktadır. Bireylerin kendi edinimleriyle tanımladıkları zaman; kentlinin kentin hızlı akış ve dinamiklerine tutunma telaşı neticesinde, kayıp bir aralıkta kalıp, iz bırakabilecek bir tanımı artık taşıyamıyor olma tehlikesi barındırmaktadır. Kentin rutin izlekleri, bu kayıp zaman algısını da monotonlaştırarak kendi rutinliğine eklemlendirmektedir. Bu durumda kentin tek zaman anlayışı dahilinde kendisini konumlandırmaya çalışan birey, zaman algısına dair yaşadığı kayıp sebebiyle bireysel edinim ve gerçek deneyim anlarından uzaklaşmakta ve sonuç olarak kendisine yabancılaşmaktadır. Tezin ilk bölümünde problem tanımı yapılarak, tezin genel kurgusuna değinilmiştir. Fragmantal yaklaşımlar doğrultusunda anlamlandırılan tezin yöntemi, ikinci bölümde tanımlanmıştır. Bilinen ve kabul edilen zaman tanımlamalarına değinilerek, kentin zamanı ve bireysel zaman tanımları ilişkilendirilmiştir. Tezin dördüncü bölümünde farklı disiplinlinlere ait üretimler üzerinden, kişilerin konumlarını değiştirip farklı aralıklara dahil olmaları amaçlanmıştır. Fragmantal bir anlayışın geliştirilmesinin amaçlandığı bu bölümde, her üretimin bireysel zaman tanımını nasıl kurduğuna dair yorumlar geliştirilmiştir. Mimari üretim süreçleri dahil çeşitli üretim süreçlerindeki bireysel zaman algısının öneminin vurgulandığı bu bölüm, kişinin yeni zaman tanımlarının üretiminin mümkünlüğüne dair sorgulamalar da yaptığı bölümdür. Tezin sonuç bölümünde farklı disiplinlerdeki üretimler, ilişkili kavramlar dahilinde yorumlanarak, kişilerin bireysel zaman kayıplarının farkındalığına dair vurgulamalar yapılmıştır. Bu örnekler ve kavramlarla oluşturulan kavram matrisi, diyagramsal ifadelerle yorumlanarak 'yok zaman' ya da 'zamansızlık' kavramına dair açılımlar yapılmıştır. Tezin amacı kişilerin bireysel zaman tanımlarına dair kayıplarını fark etmelerini ve kendi zaman tanımlarını kent içinde kayıp bir karşılığa denk gelmeyecek şekilde konumlandırmalarını sağlamak adına aralık açmaktır. Belki de tüm zamanlara eklemlenebilen üretimlerle yeni zamansal ifadeler geliştirilebilecektir. Mimari üretimler dahilinde de geliştirilmesinin mümkün olabileceği düşünülen bu ifadeler hem bireysel yaklaşımların izlerini koruyan hem de kent hayatına birçok aralıktan eklemlenebilen ifadeler olarak var olabilecek potansiyeli barındırabilirler.
Mimari tasarım eğitiminde 'Aktif stüdyo' deneyimleri

Her şeyin her yerde, kolaylıkla varlık gösterebildiği günümüzde, kendine özgü olanın zamanla yok olabildiği gözlemlenmektedir. Bireyin tasarıma ilişkin bakış açısını değiştiren bu durum; sürekli benzer üretimleri arayan, farklı olanı yadırgayan, tek tipleşmeden rahatsız olmayan, özgün fikir geliştiremeyen bir topluluğu da beraberinde getirmektedir. Bu topluluktaki kişilerin yaşadığı ve tasarladığı ortamlar da günün düşünce biçimi ile birlikte mimari yaklaşımını ortaya koymaktadır. Bu değişimlerin göz önünde bulundurulduğu çalışmanın amacı, mimari tasarım eğitimine ilişkin deneyimleri paylaşırken, gömülü kalmış sorunları eş zamanlı olarak bu keşfetme sürecinde tartışmaya açmaktır. Arayışa, ters yüz bir yaklaşım ile başlanmış; katılımcı etkileşimi ile anlamlandırılan bir çalışma yapılmıştır. Yapılandırılan görüşlerin katmanlaştığı süreçte, güncel öğrenme anlayışlarından yararlanılmıştır. Yapılandırmacı gömülü kuram nitel araştırma örüntüsü, bu arayışın iskeletini oluşturmuştur. Günümüz ortamının çelişkili yapısının, özünde 'aktif' olabilecek bir potansiyeli taşıdığı görüşünden yola çıkılarak; çalışma sürecinde üretilen 'aktif stüdyo' kategorisi farklı bileşenler ile mimari tasarım stüdyolarında deneyimlenebilecektir.
Karar destek sistemleri kullanarak safranbolu tabakhane binasının yeniden kullanım olanaklarının değerlendirilmesi

Safranbolu tarihi ve kültürel zenginliği ile UNESCO tarafından kabul edilen dünya mirası kentleri arasındadır. Geleneksel Türk evlerinin yer aldığı Türk toplum, mahalle yapısının sergilendiği müze bir kenttir. Kent merkezinin bulunduğu çukur bölgesi, dönemin ticaret merkezidir. Farklı gelir kaynaklarına sahip olan kent deri sektöründe döneminde önemli merkezlerden birisidir. Bu sebeple döneminde aktif olarak işletilen 48 adet tabakhane atölyesi bulunmaktadır. Günümüze ulaşan tescilli 12 adet tabakhane binası bulunmaktadır. Bunlardan biri olan kaderine terk edilmiş Safranbolu Tabakhane Binasının yeniden kentte kazandırılması çalışmanın amacıdır. Çalışma içeriği, Türkiye'de mimari yönüyle önemli tabakhane binalarının bilgilerine ulaşarak Safranbolu Tabakhane binasının tarihi, sanatsal, mimarı, kentsel araştırmaların belgeleme çalışması ve devamında yeniden kullanım olanaklarının kapsamaktadır. Yerel yönetimler tarafından kente yeniden kazandırılması düşünülen tabakhane binasının, yurtiçi ve yurt dışındaki tabakhane binalarıyla benzer ve farklı yönleri incelenmiştir. Tabakhane binasının yeniden kullanım olanaklarının değerlendirilmesi için yapılan çalışmalar maddeler halinde anlatılmıştır. Tezin I. bölümünde Karabük ili Safranbolu ilçesinin: tarihi, coğrafi yapısı ve mimari mirası ele alınmıştır. II. bölümde ise Tabakhane binaları ve dericilik hakkında bilgi verilerek, Safranbolu'nun dericilik geçmişşi ve Safranbolu Tabakhane binasının tarihi, planı, mimari ve süsleme özellikleri detaylı ele alınarak incelenmiştir. III. bölümde yeniden işlevlendirme konusunda çalışılmıştır. Aynı bölüm içerisinde yapının mevcut fiziki durumu ve yakın çevresinin halihazır durumu, detaylı rölöve çizimleri ile sayısal ortamda belgelenmiştir. Son bölümde anket çalışmalarından yararlanarak bilimsel tabanlı analitik karar vermek için AHP metodu kullanılmıştır. Yapıya verilecek işlevin belirlenmesinde paydaşların katılımı ile analitik hesaplamalar sonucunda müze işlevi alternatif fonksiyonlar arasından en çok puanı almıştır.
Konut enerji verimliliği performans analizi için dinamik bir simülasyon modeli

Bina tasarımında, etkili bir karar verme sürecinin oluşabilmesi için, mimarlık, inşaat mühendisliği, elektrik ve makine mühendisliği, peyzaj mimarlığı gibi farklı disiplinlerin aynı mekanizma içinde yer alması gerekir. Nitekim bu disiplinlerin bir planlama mekanizması olmadan entegrasyonu kolay değildir. Bu noktada, proje yönetimi, yeni bina yapımı ve yenileme projelerinde, hangi politikanın tercih edilebilir olduğu ve doğru politikaya karar verme mekanizmalarını yöneterek farklı disiplinlerin bir bütünlük içinde olmasını sağlar. Bina inşaat sektöründe ani değişimler diğer alanlara kıyasla daha fazla riski beraberinde getirir. İnşaat sektöründeki bu belirsizliklere karşı farklı yaklaşımlarda ve çözüm önerilerinde bulunmak da kaçınılmaz bir hal almaktadır. Karmaşık projelerdeki anlık değişimleri ve riskleri öngörerek bu değişimlere zamanında müdahale edebilmenin en etkili yöntemlerinden birisi simülasyon modelleme tekniği olarak karşımıza çıkmaktadır. Türkiye'de yeni binaların tasarımı veya eski binaların izolasyonu dışında, mevcut binalarda enerji verimliliği uygulaması yaygın değildir ve bu konuda yeni planlama çalışmaları yapılmalı ve uygulanabilir politikalar geliştirilmelidir. Bu nedenle araştırmada, bütüncül bakış açısıyla, var olan bir bina yapım projesini anlamaya ve simülasyon modelleme yöntemiyle proje dinamiklerini analiz etmeye olanak tanıyan 'sistem dinamikleri' yaklaşımı ele alınmıştır. Sistem dinamikleri yaklaşımı, projelerde ayrıntılı bileşenlerden oluşan modelleri gerektiren geleneksel yöntemleri reddetmekte ve dinamiklerin davranış modları, geribildirim ilişkileri ve stok-akış diyagramları üzerine odaklanmaktadır. Tezde, sistem dinamikleri metodolojisini bir durum çalışmasıyla uygulayarak, bina yapısı ve yenileme eyleminin ve aynı zamanda kullanıcı davranışının temel alındığı bir konut binasının enerji verimliliğini artırmak amaçlanmaktadır. Sistemin davranış ve risklerini doğru bir şekilde kontrol edebilmek içinde, bina enerji verimliliği sistemine etki eden parametreler arasındaki ilişkiler üzerinde durulmaktadır. Aynı zamanda simülasyon ile, önerilen enerji verimliliği politikalarının incelenmesi ve politikaların uygulanabilirliğinin değerlendirilmesi sağlanmaktadır. Araştırmada sonuç olarak, sistem dinamikleri simülasyon modelleme yönteminin işlevselliği, yapıda değişikliklere sebep olan parametrelerin stok-akış diyagramındaki durumunun analiz edilmesi ve buna bağlı olarak konut enerji verimliliği uygulamaları için önerilen senaryoların değerlendirilmesi öngörülmektedir.
Kent, markalaşma ve rotterdam ofis binaları

ekonomik, kültürel ve kentsel bağlamda bugün Hollanda'nın en hızlı büyüyen kentidir. Kentin ekonomik fonksyonu ve izlediği markalaşma politikası, yapılaşmış çevresini de büyük oranda değiştirmiştir. Buna bağlı olarak ofis yapıları Rotterdam kent siluetinin en önemli unsurları haline gelmiştir. Bu doğrultuda yapılan çalışma altı kısımdan oluşmaktadır: Giriş bölümünde Rotterdam ofis yapıları ve markalaşma unsuru ilişkilendirilerek, çalışmanın amacı ve yöntemi belirtilmiştir. Öte yandan Rotterdam'ın tarihi, demografisi ve mevcut durumu hakkında kısaca bilgi verilerek kent genel olarak tanıtılmıştır. İkinci bölümde II. Dünya Savaşı'nın etkilerinin ve Rotterdam Limanı'ndaki gelişmelerin kentsel çevrede yarattığı değişiklikler irdelenmiştir. Rotterdam'ın geçirdiği kentsel dönüşüm fotoğraflar ve haritalar yardımı ile ifade edilmiştir. Üçüncü bölümde 'marka kent' olgusu üzerinde durulmuş, farklı kentlerle karşılaştırmalar yapılarak, Rotterdam'ın markalaşma süreci değerlendirilmiştir. Bununla birlikte, yapılaşmış çevrenin markalaşma üzerindeki etkileri sorgulanarak mimarlık-kent ilişkisi incelenmiştir. Dördüncü bölümde ofis yapılarının oluşumunda etkili olan faktörler ve Rotterdam'ın yüksek yapılaşma politikası açıklanmıştır. Bunun yanı sıra diğer Hollanda kentleri ve dünya metropollerinden örnekler verilerek, Rotterdam'ın bir 'ticaret kenti' olarak gelişimi değerlendirilmiştir. Beşinci bölümde markalaşma faktörü ile ilişkilendirilerek, Rotterdam kent siluetinde önemli konuma sahip olan ofis yapıları incelenmiştir. Özellikle son yıllarda kentin markalaşmasında büyük etkisi olan Kop van Zuid Projesi üzerinde durulmuştur. Yapılan çalışmalara bağlı olarak, sonuç kısmında, bugün Rotterdam'ın markalaşma sürecinde bulunduğu konum değerlendirilerek, kent imajını güçlendirecek bir takım öneriler üzerinde durulmuştur.
Samatya Anarad Hığutyun Ermeni Katolik Kilisesi restorasyon projesi

Tezin konusu olan Anarad Hığutyun Ermeni Katolik Kilisesi 19. yüzyıl dini mimarisinin İstanbul'daki örneklerinden biridir. Temelleri 1856 yılında atılan neoklasik üsluptaki kagir kilisenin mimarı Andon Tülbentciyan'dır. Tek nefli plan şemasına sahip kilise, gavit, naos, koro alanı, galeri, soyunma odası, vaftiz odası, kuzeydoğu ve güneybatı balkonlarından oluşmaktadır. Samatya'da bulunan kilise 1957, 1992 ve 1999 depremi sonrasında onarımlar geçirmiştir. İSamatay Anarad Hığutyun Ermeni Katolik Kilisesi Restorasyon Projesi? adını taşıyan bu tez çalışması 9 bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, çalışmanın amacı, kapsamı ve yöntemi açıklanmıştır. İkinci bölümde, Ermeni kilisesinin oluşumu ve Ermeni Katolik kilisesinin ana kiliseden ayrılması süreçleri ele alınmıştır. Üçüncü bölümde kilisenin tanımı ve bir yapı türü olarak ortaya çıkışı; Ermeni mimarisinin gelişimi, 19. yüzyıl dini mimarisi ve İstanbul'daki Ermeni Katolik kiliselerinin özellikleri anlatılmaktadır. Dördüncü bölümde, Bizans, Osmanlı ve Cumhuriyet dönemlerinde İstanbul'da yaşayan Ermenilerin sosyal ve kültürel özelliklerinden bahsedilmektedir. Beşinci bölümde, kilisenin bulunduğu Samatya semtinin konumu, coğrafi, fiziksel yapısı ve tarihçesi anlatılmaktadır. Altıncı bölümde, Anarad Hığutyun Ermeni Katolik Kilisesi'nin konum ve çevresi, tarihçesi, mekansal tanımı, cephe özellikleri, kullanılan malzemeler, yapım teknikleri, bezeme özellikleri, yapıda meydana gelen malzeme bozulmaları ve uygun olmayan kullanıcı müdahaleleri açıklanmıştır. Yedinci bölümde, yapıdaki restitüsyon sorunlarından bahsedilmiş, yararlanılan tarihi fotoğraf ve belgeler sunulmuştur. Sekizinci bölümde, yapının korunarak geleceğe aktarılması amacıyla hazırlanan restorasyon projesi anlatılmaktadır. Kilisenin günümüzdeki durumuna bakıldığında, oldukça iyi korunmuş olduğu görülmektedir. Analitik rölöve ve restitüsyon projesi doğrultusunda hazırlanan restorasyon projesinde sağlamlaştırma, bütünleme, yenileme ve temizleme olmak üzere güncel restorasyon teknikleri önerilmiştir. Koruma projesinde yapıdaki mevcut özgün detay ve yapım tekniklerinin korunması, yapılacak restorasyon müdahalelerinin özgün malzeme, detay ve yapım tekniğine uygun olması esas alınmıştır. Gerekli görülen durumlarda çağdaş restorasyon malzeme ve tekniklerden yararlanılması, uygunsuz eklerden arındırılması öngörülmüştür. Bu tez kapsamında Ermeni halkının İstanbul'a yerleşim sebepleri, yoğun olarak yaşadıkları bölgeler, tarihsel süreçteki nüfus yoğunlukları, sosyal yapıları, kültür ve mimarlık alanındaki faaliyetleri incelenmiştir. Bu bağlamda tez kapsamındaki mimari çalışmaların yanı sıra cemaatin sosyal yapısının anlaşılması yönünde de katkı sağlanmıştır. 19. yy neoklasik üsluptaki bu kültür varlığının belgelemesi yapılmış; yapının korunarak gelecek nesillere aktarılması için katkı sağlanması amaçlanmıştır.
Seyitgazi'de geleneksel kent dokusunun incelenmesi: Çarşıiçi, Hamamyolu ve Eskişehir caddeleri sokak sağlıklaştırma önerisi

Geçmişten günümüze somut ve soyut öğeleri, yaşamsal ve kültürel değerleri barındıran tarihi kentler, kentsel alanlar ve çevreleri, bugün her toplumun kültürel değerlerinden kaynaklanan farklılıkların birer zenginlik olduğunu ve korunarak yaşamını sürdürmesi gerekliliğini göstermektedir. Seyitgazi ilçesi, Antik dönemden günümüze değin önemli bir merkezdir. Temel sivil, dini ve sosyal işlevlerin bir arada geliştiği ilçede anıtlar, korunması gerekli arkeolojik alanlar ve özgün kentsel dokusu ile sosyal, ekonomik ve kültürel olarak doğrudan ilişkili olan 'Cumhuriyet Meydanı, kent peyzajı ve kimliğinin algılanıp anlaşılmasında etkili olan en önemli düğüm noktası veya merkez / meydan olması çalışma alanı olarak seçilme nedenini oluşturur. II. Derece Arkeolojik Sit alanı içerisinde yer alan meydan ve çevresinde geleneksel sivil mimarlık yapılarının varlıklarını koruyarak bugüne gelmiş olmaları, fakat koruma adına herhangi bir çalışmanın yapılmamış olması geleneksel kent dokusunda kayıplara neden olmuştur. Bu nedenle kentsel mirasın kavranmasını, algılanmasını, yaşanmasını statik ve dinamik yönden etkileyen oluşumu ile Cumhuriyet Meydanı'nın çalışma alanı olmasını zaruri kılmıştır. Bu kapsamda hazırlanan çalışmada, Seyitgazi ilçesinin tarihi zenginliği ve geleneksel mimari dokusu tanımlanarak, günümüze kadar gerçekleştirilen planlama ve koruma yaklaşımları incelenmiş, bu çalışmaların kentin tarihsel gelişimi ve çok katmanlı yapısı ve tarihi çevre ile uyumlu olup olmadığını belgelemek adına bölgenin koruma açısından yasal süreci irdelenmiştir. Ardından Seyitgazi'de tarihi çevredeki yerleşim alanında mevcut durumun değerlendirilmesi için analitik analizler geliştirilmiş, tarihi çevre içerisinde kalan kent mekanları, anıtsal ve geleneksel sivil mimarlık yapıları çevreleri ile birlikte incelenerek belgelenmiştir. Çalışma alanının fiziksel sorunları ve konfor durumları tespit edilerek tüm alana yönelik belgeleme ve tespit çalışmaları yapılmıştır. Yapılan tüm araştırmalarda elde edilen veriler ışığında Çarşıiçi, Hamamyolu ve Eskişehir caddelerinin geleneksel sivil mimari yapıları incelenerek yeni yapıların tarihi çevre ile uyumu hedeflenmiş ve 'Sokak Sağlıklaştırma Projesi' hazırlanmıştır.
İstanbul Acıbadem'de 19. yüzyılda inşa edilen Ahmed Celaleddin Paşa Köşkü'nün koruma ve restorasyon projesi önerisi

İstanbul'un Anadolu yakasında bulunan Acıbadem Semti'nde, 19. yüzyılın son çeyreğinde inşa edildiği tahmin edilen Ahmed Celaleddin Paşa Köşkü döneminin özgün mimari üslup ve yapım tekniğini yansıtan nitelikli bir konut yapısıdır. Teze konu olan köşk, kagir yarım bodrum kat üzerine ahşap karkas sistem ile iki katlı olarak inşa edilmiştir. Günümüze kadar geçen süreçte özellikle bakımsızlık ve işlevsizlik nedeniyle dış etkilere maruz kalan yapının taşıyıcı sistemi ve malzemelerinde önemli bozulmalar meydana gelmiştir. Çeşitli koruma sorunlarına karşın özgünlüğünü büyük ölçüde koruyan köşkün yüksek lisans tez çalışması kapsamında mimari açıdan ayrıntılı olarak belgelenmesine ve bozulmalarının belirlenmesine, özgün haline ilişkin tespitlerle birlikte sürdürülebilir koruma ve onarım önerileri geliştirilmesine çalışılmıştır. Dört bölümden oluşan tezin ilk bölümünde, konu ile ilgili literatür özeti, çalışmanın amacı ve yöntemi açıklanmıştır. İkinci bölümde, Ahmed Celaleddin Paşa Köşkü'nün konumlandığı Acıbadem Semti'nin tarihi ve mimari dokusu hakkında bilgiler verilerek, Acıbadem bölgesinde yer alan günümüze ulaşan ve ulaşamayan ahşap karkas sistemle inşa edilmiş köşklerin dökümü yapılmıştır. Üçüncü bölümde, Ahmed Celaleddin Paşa'nın hayatı, köşkün tarihçesi, geleneksel yöntemler ve modern aletler kullanılarak belgelenen yapının plan ve cephe özellikleri, yapım sistemi ve malzemeleri, mimari elemaları, koruma sorunları ve nedenleri, restitüsyon projesi ve dayanakları, evrensel koruma yaklaşım ilkeleri doğrultusunda gelişen restorasyon projesi ve yeniden işlevlendirme önerisi ayrı başlıklar halinde incelenmiştir. Dördüncü ve son bölüm ise tez çalışmasına ilişkin genel değerlendirme ile tamamlanmıştır. Tez çalışması ile korunması gerekli kültür varlığı olarak tescilli Ahmed Celaleddin Paşa Köşkü'nün taşıdığı tüm değerleri ile geleceğe aktarılması hedeflenirken, çağdaş koruma yöntemleri, ilgili uluslararası tüzükler ve ulusal mevzuat doğrultusunda hazırlanan restorasyon ve yeni işlev önerisinin, ahşap yapının özgün mimari özelliklerini kaybetmeden korunabilmesine katkı sağlaması amaçlanmaktadır. Ayrıca İstanbul'da özellikle de Acıbadem Semti'nde gün geçtikçe azalarak yok olma tehdidiyle karşı karşıya kalan ahşap yapı stoğunun da bu çalışma önerisi bağlamında korunması ve kullanılarak yaşatılmasının gerektiği vurgulanmıştır.
Uygur geleneksel konut mimarisinin ekolojik sürdürülebilirlik bağlamında incelenmesi: Kaşgar tarihi şehri örneği

Sürdürülebilir kalkınma, günümüzde, insanlığın tartıştığı önemli konulardan biridir. Bu konu, enerji, malzeme ve çevre korunması gibi kavramlarla beraber ele alınmaktadır. Toplumun gelişmesiyle birlikte, insanın hayatta kalabilmesi ve ilerlemesi için bir maddi temel olarak enerjiye olan ihtiyaç gittikçe artmaktadır. Mimarlık insanlığın en önemli etkinliklerinden biri olarak, binaların inşası, kullanımı ve en sonunda yıkılışına kadar geçen döngüde enerji, malzeme tüketimi ve çevre kirliliği oluşturularak çevreye zarar verilmektedir. Bu nedenle, binaların bu bütün döngüsünde üretilen olumsuz etkilerini azaltmak, toplumun sürdürülebilir hayata ulaşması için gereken acil önceliktir. Çalışma Sincan Uygur Özerk Bölgesi Uygur geleneksel konut mimarisinin özellikleri ve geleneksel konutun ekolojik sürdürülebilirlik bağlamında değerlendirilmesini kapsamaktadır. Ekolojik sürdürülebilirlik bağlamında, Uygur Özerk Bölgesinin batısında yer alan Kaşgar eski şehri geleneksel konut mimarisi örnek olarak ele alınmıştır. Geleneksel mimarlık, sürdürülebilir tasarım, iklime duyarlılık gibi kavramlar incelenerek, Kaşgar eski şehri geleneksel konut mimarisinin ekolojik sürdürülebilir tasarım kriterlerine uygun yönleri araştırılarak bölgenin günümüz çağdaş mimari tasarımı ve sorunları için çözüm sunabilecek referans oluşturmaya çalışılmıştır.
Mimari tasarıma giriş için bir metod

DC oz Mimari Tasarıma Giriş İçin Bir Metod. Çukurova Üniversitesi Mimarlık Bölümünde, 1994- 95 ve 1995- 96 akademik yıllarında uygulanmıştır. Bu metodun amacı, mimarlığın mekan tasarlama disiplini olduğu anlayışını öğrencilerde geliştirmektir. Tasarını, sezgisel ve yaratıcı bir süreç olarak algılanmıştır. Bu süreçte bir tasarım ana fikri gelişir. Birinci sınıf mimarlık öğrencilerinin gerçekleştirdikleri projeler, böyle bir sürecin sonucudur. Verilen projelerde ilk önce soyut kavramlar vurgulanmış, daha sonra bu soyut kavramlar göz önünde tutularak, kademeli olarak daha somut kavramlara girilmiştir. Soyut kavramlardan somut projelere kademeli geçişte edinilen yaklaşımlar, sağlıklı bir mimari kariyer için bir temel oluşturacaktır.