turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Sürdürülebilir çağdaş konut tasarımında Gaziantep'in yerel mimarisinden öğrenilenler

İnsan var olduğu günden beri doğal çevresi ile iletişim halindedir. Önce insanın tarım faaliyetlerinde bulunmaya başlaması ile daha sonra teknolojik gelişmelerle doğaya olan müdahale gittikçe artmıştır. Bu müdahaleler doğal dengelerin bozulması, doğal bitki örtüsünün tahribi, toprak ve su kaynaklarının azalması, biyolojik zenginliklerin azalması, ozon tabakasının bozulması, küresel iklim değişimi, hammadde ve enerji tüketimi, kötü yaşam koşulları gibi sorunları beraberinde getirmiştir. Kentler insanların yaşam alanlarının büyük kısmını oluşturmaktadır. Enerji ve hammadde tüketiminin, çevre tahribinin önemli bir kısmına kentlerdeki hızlı nüfus artışı, mimari tasarım sorunları, fosil yakıt tüketimi gibi etkenlerin sebep olduğu bilinmektedir. Sürdürülebilir tasarım ya da ekolojik mimarlık yaklaşımı, kentlerde ve binalarda doğal çevreyi yaşatma odaklı önlemler almayı hedeflemektedir. Doğal çevrenin korunması, tüketimin en aza indirgenmesi, iklim odaklı uygulamalar yapılması gibi sürdürülebilir yaklaşımlar, ilkel ve geleneksel yaşam ve tasarım ölçütlerinde binlerce yıldan beri uygulanagelmiştir. Sürdürülebilir mimarlık mantığa dayalı ölçütlerden oluştuğu için yerel mimari bu özelliklere deneme yanılma yöntemi ile ulaşmıştır. Bu nedenle geleneksel yaşam şekli ve mimari tasarım ölçütleri, sürdürülebilir bir yaşam ve mimari için doğru bir kaynak teşkil edebilmektedir. Gaziantep bu anlamda kısmen korunmuş geleneksel mimari dokusu ile önemli bir potansiyele sahiptir. Bu çalışma geleneksel Gaziantep evlerinin sürdürülebilir tasarım ölçütleriyle değerlendirilmesinden öğrenilenlerle çağdaş tasarım kodları oluşturulması amacını taşımaktadır. Sürdürülebilir mimari ölçütler, geleneksel Gaziantep evleri, Gaziantep'in günümüz mimarisinin özellikleri ve Gaziantep'in fiziksel ve sosyal özellikleri ele alınarak günümüz ihtiyaçlarına çözüm önerilmeye çalışılmıştır.
Trabzonda serender yapılarının incelenmesi ve yeniden işlevlendirme önerileri

Bu tezde, Doğu Karadeniz bölgesinde yer alan, geleneksel evler ve ek yapılarından biri olan 'serender'ler incelenmektedir. İnceleme yapılırken fiziksel özellikler, çevresel etkenler ve tipolojik farklılıklar ele alınmaktadır. Serender yapılarının kullanım amacı yiyeceklerin depolanması olsa da yapım tekniği ve süslemeleriyle Doğu Karadeniz bölgesinin geleneksel ev dokusunda önemli bir yer tutmaktadır. Doğu Karadeniz'de dışarıya göç sebebiyle köylerinde yaşayan nüfus azalmaktadır. Köyde yaşayan insanların çoğu kış aylarında şehirlere göç edip yaz aylarında köyde yaşamaya devam etmektedir. Köyde kalan kişiler genellikle yaşlı nüfus olduğu için mevcut yapıların yakın zamanda sahipsiz kalarak atıl duruma düşeceği tahmin edilmektedir. Genç nüfusun sadece yaz aylarında geldiği köylerde artık evlere ek olan serender, merek, ahır, yerli odası gibi mekanlara ihtiyaç duymamaktadır. Günümüzde işlevini yerine getiren serenderler kadar terk edilen serenderler de mevcuttur. Terk edilen serender yapılarının onarımı yapılmadığı takdirde yok olmaya yüz tutmaktadır. Serender ustalarının gelecek kuşağa aktarılamamasından kaynaklı usta sayısı da giderek azalmaktadır. Serender, kullanımı azalan ek yapıların içerisinde fark edilmesi gereken önemli yapılardan biridir. Bu araştırma sonucunda toplanan veriler doğrultusunda yok olmaya başlayan serender yapılarına, yeniden işlev kazandırmak adına öneriler verilmektedir.
Diyarbakır ili kırsal mimari çeşitliliğinin iklimsel konfor ve enerji etkinliği açısından değerlendirilimesi

Yapılarda planlama türleri, yönlenme, malzeme, yapım sistemini oluşturan bileşenler ve bu bileşenlerin optik ve termofiziksel özellikleri, iç ortamdaki kullanıcının gereksinim duyduğu ısıl konfor koşullarının sağlanmasında önemli etkenlerdir. Yerleşim bölgelerinin dış ortam koşulları, bölge iklim özellikleri etkisi ile zamana bağlı olarak değişkenlik göstermektedir. Mevsimsel iklim değişikliklerinde iç ortamda belirli bir ısıl dengenin sağlanıp sürdürülmesi konfor koşullarının sağlanabilmesi açısından önemlidir. Mevsimsel değişikliklerde iklim özelliklerine uyum sağlamada iyi performans gösteremeyen yapı nitelikleri, konfor koşullarının sağlanamamasına ve daha fazla enerji tüketimine yol açmaktadır. Bu açıdan iklimsel özelliklerle uyumlu planlamalar ile yapıların iç iklimsel konforunun minimum enerji gereksinimi ile karşılanması sağlanmalıdır. Yapılan çalışmada Diyarbakır ilinde yer alan kırsal konut planlanmalarının analiz edilmesi ile iklimsel konfor özelliklerinin araştırılması ve enerji ekonomisine katkı sağlayacak önerilerin sunulması amaçlanmıştır.
Bizans mimarlığında müjde sahnesinin yeri

Bizans kiliselerinin iç mekanları tüm yapı elemanlarının yüzeylerini saracak biçimde resim programıyla değerlendirilmiştir. Resimlerin içerikleri ile naos ve diğer mekanlar içinde bulundukları yer arasında belirleyicilik yönünden bir etkileşim söz konusudur. İnşaat özellikleri resimlerin seçimini belirleyebildiği gibi, resimlerin ifade gücüne göre de mimari tasarım biçimlenebilmektedir. Hıristiyan inancının en önemli mesajlarından olan Müjde sahnesi de bu açıdan kilise mimarisiyle yakın bağ kurmaktadır. Meryem ile ona İsa'yı taşıdığı haberini getiren Cebrail bu sahnenin baş figürleridir. İki figürün farklı alemlere ait oluşu onların aynı sahne içinde ama bu farkı vurgulayacak şekilde yerleştirilmesini gerektirmiştir. Bema kemeri, kubbeye geçiş elemanları ve prothesis çevresi Müjde sahnesinin karşılaşıldığı yerlerdir. Sahne hem litürjiyi gözeterek hem de izleyicide uyanacak etkiye yönelik tasarlanmıştır. Mimarinin olanakları ve bağlayıcı özellikleri Müjde'nin aktarılmasında başlıca etkenler olmuştur.
Bursa Doğanbey Kentsel Dönüşüm Projesi'nin tarihi kent ve kullanıcı kimliği üzerine etkileri

Her bireyin bir kimliği olduğu gibi, bireylerin oluşturduğu kentlerin de birer kimlikleri vardır. Kimlik kavramı canlı olan her organizmanın sahip olduğu, benzerliklerin ve farklılıkların ortaya çıkmasını sağlayan bir kavramdır. Dönüşüm uygulanan alanlarda yaşayan bireylerin kimlikleri olduğu gibi, içerisinde yaşadıkları kentin, bölgenin hatta mekanların da kimlikleri vardır. Dolayısıyla, kent içerisinde uzun yıllardan beri yer kaplayan yapıları yıkıp yeniden yapma eylemi, ilk olarak bireyleri, sonra bireylerin içerisinde yaşadıkları kenti etkilemektedir. Bursa kent merkezinde var olan Doğanbey, Tayakadın, Kiremitçi ve Kırcaali mahallelerinin, içerisinde bulunduğu fiziksel köhneme süreci göz önünde bulundurularak, yerel yönetimler tarafından verilen kararlar dahilinde dönüştürülmesini konu alan tez çalışması, uygulanan projenin, tamamlanmadan önce ve tamamlandıktan sonra bölgede ikamet eden bireyler ve kentin kimliği üzerindeki etkilerini açıklamakta, dönüşüm uygulamalarının uygulandıkları kentler üzerinde yarattıkları etkiyi ortaya çıkartmaya çalışmaktaıdr. Dönüşüm uygulanan dört mahalle, sosyal, fiziksel, ekonomik ve kültürel anlamda, belirli sınırlara sahiptir. Bu sınırlar içerisinde, iletişim en üst seviyede yaşanmakta ve Türk kültürünün en önemli faktörlerinden olan komşuluk kavramı daha da anlam kazanmaktadır. Bölge, fiziksel konum itibari ile ise, Bursa tarihi kent merkezine cephe olan, doku olarak, örüntü şeklinde gelişen yapıların oluşturduğu bir bölge olma özelliği taşımaktadır. Ayrıca bölge, fiziksel köhneleşme süreci içerisine girmiş fakat, alçak katlı yapılaşma sebebiyle Bursa silüeti üzerinde olumsuz etkisi olmayan bir bölgedir. Dönüşüm uygulamalarının en önemli kriterleri arasında olan, projelerin uygulandıkları bölgeye göre planlamaya sahip olmaları ve uygulandıkları bölgedeki kullanıcıların da sürece dahil olması bu proje açısından irdelenmiş ve projenin başarı oranı ortaya çıkartılmaya çalışılmıştır. Dönüşüm uygulanan dört mahallede yaşayan bireylerin, dönüşümden sonra hala bölgede yaşamaya devam edip etmedikleri, dönüşümden önceki yaşam tarzlarını sürdürüp sürdürmedikleri, projenin mevcutta yaşayan bireylere uygun planlanıp planlanmadığı ya da, projeye mevcutta yaşayanların sosyal zorluklar çekmemesi ve sosyal strese maruz kalmamaları için ne gibi eklentiler yapıldığı tez çalışmasının odak noktasını oluşturmaktadır. Ayrıca, dönüşümden sonra ortaya çıkabilecek sosyal sorunlar ve tarihi kent kimliğine sahip olan Bursa kentinin dokusunda, silüetinde ortaya çıkacak olan sorunlar tartışılmıştır. Pilot çalışmalar dahilinde oluşturulan anket soruları ile, bölgede dönüşümden önce yaşamış ve sonra yaşamaya devam eden bireyler ile anketler ve görüşmeler yapılmış ve proje konusundaki memnuniyet durumları ortaya çıkartılmıştır.
Mersin mezitli ve akdeniz ilçe belediye ana hizmet binaları ve çevrelerinin ulaşılabilirlikle ilgili türk standartları bağlamında incelenmesi

Çalışma; dezavantajlı grup olan engellilerin kamusal alanlarda, mimari uygulamaların yanlış ve yetersiz olmasından dolayı vatandaşlık görevlerini yerine getirememesi veya yardımsız erişimi gerçekleştirememesi problemini kapsamaktadır. Engelli bireyler ile çevremizde, kamusal binalarda, toplu taşımlarda, sosyal alanlarda vb. mekanlarda fazla karşılaşmamamız engelli birey sayısının az olması değil, hareket kısıtlı bireylere, hareketlerinin sürekliliğini sağlayacak mimari çözümlerin sağlanamamış olmasından dolayıdır. Ülkemizde tüm binalarımızın TS 9111 'Özürlüler ve Hareket Kısıtlılığı Bulunan Kişiler İçin Binalarda Ulaşılabilirlik Gerekleri' başlıklı standarda uygun düzenlenmiş olması gerekmektedir. Mersin'de yapılan çalışmada; kullanıcıların yoğun olarak ziyaret ettiği belediye binalarında, engellilere yönelik erişim incelenmiştir. Yapılması gerekli düzenlemelerin uygulanıp-uygulanmadığı; gerçekleştirilen uygulamaların doğruluk derecesi tespit edilmiştir. Çalışmada yerinde gözlem, fotoğraflama, farklı başlıklarda gözlem formları uygulanarak çalışma alanlarında ortaya çıkan değerler sunulmuştur.
Bala Tekkesi sebil, muvakkithane ve derviş odaları yapısı restorasyon projesi

Osmanlı dönemindeki sosyal kültürel yaşantının günümüze ulaşan birçok yapısı, Osmanlı döneminden günümüze geçirdiği tarihsel süreç içinde büyük ölçüde tahrip edilmiştir. Yok olmaya yüz tutmuş bu yapıların korunması, tarihsel ve kültürel değerleri açısından önemlidir. Bala Külliyesinin bünyesinde olan çeşme, sebil, muvakkithane, kuyu, su haznesi ve derviş odalarının bütününden oluşan bu yapı 1925'ten sonra işlevi değisse de kullanılarak yaşatılmış ve günümüze ulaşmış nadir örneklerinden birisi olmuştur. Özgünlüğünü büyük ölçüde koruyan bu yapının bize sunduğu tarihsel ve kültürel referanslar bu yapının tez konusu olarak seçilmesinde önemli bir etken oluşturmuştur. Bala Tekkesine ait ilk temeller İstanbul'un fethine katılmış olan Topçubaşı Bala Süleyman Ağa tarafından Fatih Sultan Mehmed zamanında atılmıştır. Külliyenin bulunduğu yerde ahşap çatılı küçük bir mescit yaptıran Topçubaşı Bala Süleyman Ağa ölümünden sonra mescidin yanına gömülmüştür. Zamanla harap olan Bala Mescidi ve Tekkesi Sultan Abdülaziz devrinde Nakşibendiliğe bağlı bir tekke olarak genişletilmiş programıyla birlikte eskisinden daha büyük bir şekilde yeniden inşa edilmiştir. Yapı şu anda konut olarak kullanılmaktadır, mekansal olarak özgünlüğünü kısmen yitiren bu yapı yapıldığı döneme ait malzeme ve üslup açısından özelliklerini korunmuştur. Tez konusu olarak ele alınan bu çalışmada yapının, bir kültür varlığı olarak korunması ve en uygun şekilde değerlendirilmesi düşüncesi önemli bir yer tutmaktadır.
1950'den günümüze karşıyaka'da apartman tipi konut yapılarındaki mekansal değişim ve dönüşümler

Konut, yapıldığı dönemin ve konumlandığı bölgenin sosyo-ekonomik ve politik özellikleri ile kültürel değerlerini en iyi yansıtan mimari ürünlerden biridir. Türkiye'de ve İzmir'de konut üzerine yapılan çok sayıda araştırma ile mimari alanda yaşanan değişim ve dönüşümlerin geleceğe aktarılması sağlanmıştır. Bu çalışmada amaçlanan, konut araştırmaları için yeterli envanteri içerisinde barındıran, İzmir'in en eski ve en büyük yerleşim yerlerinden biri olan Karşıyaka'da, 1950 yılından günümüze kadar yaşanan değişimlerin apartman tipi konut yapıları üzerinden irdelenmesidir. Karşıyaka'da bu çalışma kapsamında tüm konut alanlarında inceleme yapmak zaman ve işgücü açısından hemen hemen olanaksız olduğundan konut mimarisinde yaşanan değişimlerin net olarak okunduğu bir bölge seçilmiş ve burada detaylı bir araştırma yapılmıştır. Çalışma alanı, farklı konum özellikleri ile sosyo-ekonomik ve kültürel şartları barındıran iki ayrı bölgeye ayrılmıştır. Çalışma bölgelerinde yapılan inceleme iki aşamada yürütülmüştür. Bunlardan ilki incelenen konutların konumlandığı ada ve parsellerin özellik olarak irdelendiği kentsel ölçek, diğeri ise konut mekanındaki örgütlenmenin irdelendiği mimari ölçektir. Kentsel ölçeğin mimari ölçeği ne derece etkilediği de çalışma içerisinde incelenmiştir. Araştırma sonucunda elde edilen veriler üzerinden çıkarılan grafik, şema ve değerlendirmeler ile yaklaşık 50 yıllık bir süreçte çalışma alanlarında yaşanan mimari değişim ve dönüşümler belgelenerek ortaya konmuştur.
Konut üretiminde yapım sistemi seçimi

Sistem seçimi, bir konuda, çözümleri yapabilecek sistemler arasından en uygununu belirlemektir. Türkiye'de konut sorununun çözümünde, değişik inşaat yapım sistemleri bulunmaktadır. Bu sistemler arasından, kullanıcı, uygulayıcı açısından optimum çözümü verebilecek bir yapım sistemini seçmek, çalışmanın problemini oluşturmaktadır. Bu çalışmanın amacı, toplu konut üretimini gerçekleştirerek konut sorununu çözmektir. Bunu yaparken de uygulanacak yapım sistemi doğru bir şekilde saptanmalıdır. Böylece konut üretimi daha kısa sürede, ekonomik:ve kaliteli olarak gerçekleşecektir. Çalışma 3 bölümden oluşmaktadır. Birinci Bölümde; çalışmanın ana başlığını oluşturan konut yapım sistemi seçimi, probleminin tanıtılması, çalışmanın hedefi, amacı, kapsamı ve yöntemi konularında bilgi verilmeye çalışılmıştır. İkinci Bölümde, konut üretiminde kullanılan geleneksel yapım sistemlerinin konut ihtiyacını karşılamada hızlı yapım sistemleri düzeyine getirilmesi çabaları anlatılmaktadır. Ayrıca endüstrileşmiş yapım sistemlerinin konut üretiminde daha rantabl çözümler verebileceğini belirterek, geleneksel sistemlerle endüstrileşmiş sistemlerin karşılaştırılması yapılmıştır. Bu bölümde aynı zamanda hızlı konut üretim sistemlerinin bir sınıflandırılması yapılarak bu sistemlerin uygulama sürecinde karşılaştığı sorunlar anlatılmaktadır. Üçüncü Bölüm; yapım sistemi seçiminde karar verme evresi olarak belirlenmiştir. Bu bölümde sistem seçiminde kullanılan etkinlik verimlilik ve etkinlik kavramları üzerinde durularak, uygun yapım sistemi teknolojisinin nasıl seçilebileceği konusunda model oluşturma çabaları üzerinde durulmaktadır. Uygun yapım sistemi seçiminde, endüstrileşmiş sistemler olan, hızlı yapım teknolojileri üzerinde, girdi, maliyet ve montaj hızı analizleri yapılarak, bunların değerlendirilmesi yo İtina gidilmiştir. Bu değerlendirme sistematiği içerisinde, seçimin kolaylaştırılması açısından, yapım sistemlerinin değerlendirilmesinde kriterler oluşturulmuş ve bu kriterlerin puanlamaları yapılarak ağırlıklı katsayıları bulunmuştur. Böylece sistem seçimi modeli oluşturulmaya çalışılmıştır. Aynı zamanda Türkiye'de uygulanan yapım sistemleri, incelenerek, sistem seçiminde kaynak oluşturması bakımından değişik düzeylerde ele alınmıştır. Sonuçlar bölümünde ise üçüncü bölümün doğrultusunda elde edilen verilerin ve önerilerin neler olabileceği saptanmaya çalışılmıştır.
Okulöncesi eğitim sürecinde çocukların tasarıma katılımı: Bağımsız atölye modeli

Erken çocukluk yılları, gelişimin temellerinin atıldığı bir süreç olarak tanımlanabilir. 0-6 yaş süreci bir bireyin ilerleyen yıllarda yaşamını etkileyecek temel özelliklerin büyük bir oranda şekillendiği bir dönemdir. Bu açıdan çocukların farklı alanlarda gelişimini sağlayacak olan yeni deneyimlerle karşılaşması önem taşımaktadır ve çocuklara sağlanan kaliteli okul öncesi eğitiminin önemi bu noktada çok büyüktür. Eğitim sürecinde karşılaştıkları her yeni deneyim, çocuklar için öğrenme kaynağıdır. Okul öncesi eğitim toplumsal ilerlemenin ilk koşulu olarak kabul edilmesine karşın, günümüzde dünyada ve Türkiye'de eğitim olanaklarının henüz istenilen düzeye ulaşamaması önemli bir eksikliktir. Aslında bu sorun tüm eğitim ortamları için geçerlidir. Kullanıcı gereksinimlerini karşılayan başarılı tasarıma ulaşabilmek amacıyla son yıllarda özellikle ilköğretim ve liselerde eğitimsel olanakların iyileştirilmesini sağlamak için doğru yöntemin tasarıma katılım çalışmaları olduğu belirtilmektedir. Öğrencilerin tasarıma katıldığı çalışmalarla, çocuklara yaşamak istedikleri ortamı şekillendirebilmesi için bir fırsat sunulmaktadır. Bu süreç çocuk için düşünme, yapma ve sonuçlarını görme aşamalarından oluşan öğretici bir deneyimdir. Ancak küçük ölçekli kamusal yapılar olan anaokullarında mekansal koşulların geliştirilmesine yönelik olarak bu çalışmalar uygulanamamakta, dolayısıyla çocuklar yaşadıkları mekanı kendi gereksinimleri doğrultusunda değiştirebilmeleri için bir olanakla karşılaşamamaktadır. Bu çalışmada tasarıma katılım deneyimini okul öncesi eğitim sürecindeki çocuklara da ulaştırılabilmesi amacıyla yeni bir yorum getirilmiştir. Farklı kullanım alternatiflerine sahip bir eğitim ortamının sunulması aracılığıyla, çocuklara kendi gereksinimlerine uygun seçimler yapma olanağının yaratılabileceği ve böylece tasarıma katılım deneyiminde yaşanan gelişimsel katkılara farklı bir yolla ulaşılabileceği düşünülmektedir. Bu niteliğe sahip yeni eğitim mekanı, hem değişebilirlik seçeneklerinin çok boyutlu olarak düzenlenebilmesi, hem de tüm çocukların gelişimlerini destekleyecek farklı eğitim olanaklarından yararlanabilmesi için bağımsız birimler olarak düşünülmüştür. Kentin farklı konumlarında yer alan, farklı işlevlere sahip ve farklı çocukların kullanabildiği yeni eğitim ortamları bağımsız atölye olarak adlandırılmıştır. Gerçekleştirilen alan çalışması sonucunda da önerilmekte olan bağımsız atölye modelinin öngördüğü kazanımların geçerliliğini ortaya koyan sonuçlara ulaşılmıştır.
Çelik iskelet strüktürlerde yangın korunumu

Yangın yüzyıllar boyunca insanlar için önemli bir tehdit unsuru olmuştur. Yangın yanıcı, oksijen ve tutuşmayı sağlayıcı bir enerji kaynağının bir araya gelmesiyle oluşan ekzotermik bir reaksiyondur. Yanma olayının sonunda ısı ve duman açığa çıkar. Meydana gelen ısı enerjisi ortamın sıcaklığım yükselterek insanların ve yapıların zarar görmesine neden olur. Çelik yapı tasarımında yangın güvenliği taktikleri uygulanarak can güvenliği ve malvarlığı korunumu gerçekleştirilebilir. Bu taktikler; önleme, haberleşme, kaçış, sınırlama ve söndürmedir. Sınırlama taktiği kapsamında, çelik yapı elemanlarının kritik sıcaklığa (540 C) erişmesinin engellenme ve taşıyıcı elemanların yangın korunumunu sağlama gerekliliği vardır. Kütlesel koruma, levhalarla çevreyi sarma, püskürterek sıvama ve ısıyı dağıtmak için su dolanımı yöntemleri kullanılarak yapı elemanlarına yangın direnimi kazandırılabilir. Yöntemlerin uygulamasında, inorganik bazlı bağlayıcı ile üretilmiş inorganik daneli veya lifli, gözenekli kompozit malzemeler kullanılır.
Tokat-Zile'de geleneksel evlerden örnekler, koruma sorunları ve öneriler

Bu çalışmada Zile'nin tarihsel ve fiziksel gelişimi kısaca irdelenmiş, başta Zile Kalesi olmak üzere kentin anıtsal yapıları incelenmiştir. Kentsel sit içerisinde yer alan, geleneksel yapım tekniği ile üretilmiş yapılardan oluşan altı sokak üzerinde çalışmalar yapılmıştır. Tek yapı ölçeğinde, geleneksel Zile evlerinin mimari özelliklerini yansıtan altı yapı seçilmiştir. Seçilen altı yapının rölöve projeleri hazırlanarak, yapılar üzerinde mevcut sorunlar, bozulmalar ve yapılara sonradan ilave edilen elemanlar tespit edilmiştir. Elde edilen rölöve projeleri eşliğinde restorasyon projeleri hazırlanmıştır.
Olası deprem zararlarını azaltacak model önerisi ve Bursa Metropolitan Alanı için bir yöntem

Olası deprem zararlarını azaltmak için yapılması gereken, depremlere karşı hazırlıklı olmaktır. Türkiye'de olası deprem zararlarını azaltma çalışmaları özellikle deprem anı ve sonrasında etkili işleyebilecek bir organizasyon şeklindedir. 1999 Marmara Depremi'nde ciddi kayıplar meydana gelmiştir. Birçok can ve mal kayıplarının yaşanmasında, sadece yapıların tasarım ve yapmadaki yetersizlikler değil, kentsel plan ve uygulamalardaki olumsuzluklar da etkili olmuştur. Özellikle büyük hasarlara neden olan depremler, kentsel yerleşimlerde deprem risklerinin azaltılması gerektiğini, yeni düzenlemelerin ve önlemlerin alınmasının kaçınılmaz olduğunu göstermiştir. Olası deprem zararlarının azaltılması ve kentsel alanların depreme karşı güvenlik düzeylerinin yükseltilmesi amacıyla dünyadan ve ülkemizden farklı uygulamalar incelenerek değerlendirilmesi yapılmıştır. Değerlendirme sonucu olarak da deprem öncesi, anı ve sonrasina yönelik olası deprem zararlarının azaltacak ilkeler belirlenmiştir. Bu ilkeler doğrultusunda olası deprem zararlarını azaltacak model önerisi yapılmıştır. Bursa kentinde yapılan çeşitli çalışmalar öneri modele uyarlanmıştır. Modelin uygulanabilmesi içinde Bursa Metropoliten Alam için bir yöntem önerilmiştir.
Tuncay Çavdar'ın mimarlığı üzerine monografik bir inceleme

Türkiye güncel mimarlık ortamındaki çeşitlenmeler içinde, mimarlık eylemini belli bir düşünce temeline ve dünya görüşü içine oturtma çabasında olan anlayışlar dikkat çekmektedir. Bu, oldukça önemlidir. Tasarım düşüncesini kuramsal bir temele oturtmak; uluslararası alanda tanınmış mimarlar da da görülen, başta gelen bir özelliktir. Gerek mimari çalışmaları ve görüşleri, gerekse çok yönlü kişiliğiyle Tuncay Çavdar Türkiye'de bu isimlerden biridir. Bu tez çalışmasında; Tuncay ÇAVDAR' in mimarlığı incelenmektedir. Çalışma altı bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; Cumhuriyet dönemi mimarlığındaki gelişmeler gözden geçirilmekte, tez çalışmasının konusu ve amacı belirlenmekte, araştırmada kullanılan monografik yöntem tanıtılmaktadır. İkinci bölümde; yapılan çalışmalar yer almaktadır. Konu ve alan sınırlandırılmakta ve çözümleme yapılmaktadır. Üçüncü bölümde; çözümleme sonucu ortaya çıkan tasarım kaynaklan ve tasarım tekniklerine ilişkin bulgular açıklanmaktadır. Dördüncü bölümde; araştırmanın yöntemi, çözümleme, bulgular irdelenmekte ve tartışılmaktadır. Beşinci bölümde; tez sonuçlan verilmektedir. Altıncı bölümde; öneriler yer almaktadır.
Ridley Scott sinematografisinde mekan kullanımı

Bu araştırmada sinemanın mimarlık ile işbirliği ele alınırken günümüzün önemli yönetmenlerden biri olan Ridley Scott'un izinden gidilmektedir. Ridley Scott'un sinemasındaki mimarlık etkinliğini sorgulamakta kullandığı imgeler ve mekanlar aracılığıyla sineması tasarım boyutundan incelenmeye çalışılmaktadır. Yönetmen'in yapıtlarında ne gibi mekansal öğeleri kullandığı bu imgelerin ne şekilde izleyiciye sunulduğu bu tezin ana konusunu oluşturmaktadır. Ridley Scott sinemasındaki kullanılan mekanlar, seçilmiş filmlerin paralelinde mekan, tasarım ve bu mekanlarla bağlantılı alt metinlerin ışığında analiz edilmiştir. Sonuçta Ridley Scott sinemasındaki filmler kronolojik sırayla mekansal özelliklerine göre analiz edilerek sınıflandırılmıştır. Yönetmenin aktif olarak ürün verdiği otuz yıllık dönem süresince sinemasındaki değişim, mekan-kamera ilişkisi, mekan tasarımında kullanılan yöntemler ve yönetmenin oluşturduğu atmosferin kullanımı olarak değerlendirilmiştir.