turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kırşehirde orta gelir grubu konut kullanıcılarının yıkanma alışkanlıkları ve sahip oldukları banyo mekanlarının performans özelliklerinin belirlenmesi

Bu çalışmada orta gelir grubu toplum kesiminin sahip oldukları banyo mekanları ve bu mekan içerisinde yer alan ekipmanların performans özellikleri ve kullanım organizasyonunda ortaya çıkan aksaklıklar incelenmiştir. Çalışmanın oluşturulması sırasında, konu ile ilgili kaynaklar incelenmiş ve orta gelir grubuna dahil 30 banyo örneğinin -rol öve ve fotoğraf çekimi yapılmıştır. 5 bölümden oluşan bu çalışmanın odak noktasını 4. bölüm olan banyo ve kullanıcısı arasındaki etkileşimin sosyal boyutu oluşturmaktadır. Bu bölümlerin içeriği aşağıda özetlenmiştir. 1. bölümde, konuya giriş yapılarak, çalışmanın amacı ve kapsamı belirlenmiştir. Ayrıca banyo mekanlarının, konut içindeki yerinin önemi vurgulanmıştır. 2. bölümde, ' Banyo Mekanmm Tarihsel Gelişimi' bölüm başlığı altında, banyo mekanının genel olarak tanımı yapılmıştır. Banyo ve yıkanma eyleminin, farklı kültürlerdeki uygulamaları, bu e} iemin gerçekleştirildiği binaların iç bölümlerinin ve kullanım biçimlerinin incelenme. i ile ortaya konulmuştur. Tarihsel gelişim ile günümüz banyo mekanının oluşumu açıklanmıştır. 3. bölümde, ' Banyoda Eylem Alanları ve Sağlık Gereçleri' ele alınmıştır. Banyo tasarım ilkelerinin belirlenmesi amacıyla, bu mekanda kullanılan sağlık gereçlerinin fonksiyonel kullanımlarına imkan verecek eylem alanları, kişisel bakım ve konut bakım-temizliği olarak iki başlık altında incelenmiştir. Bu bölümde, ayrıca banyo mekanında kullanılan sağlık gereçleri ve armatürler tanıtılırak, eylem alanlarına ve mekan organizasyonuna temel teşkil eden standartlar verilmiştir. Konuyu açıklayıcı çeşitli tablolar, sağlık gereçlerinin biçimlerine ve kullanımlarına ilişkin şekiller verilmiştir. 4. bölümde, 'Banyo ve Kullanıcısı Arasındaki Etkileşimin Sosyal Boyutu' bölüm başlığı altında, orta gelir grubu toplum kesiminin sahip olduğu banyo mekanları ile kullanıcı ilişkisi ele alınmıştır. Sosyo-kültürel değişimlerin etkisiyle bugünkü standartlara erişen banyo mekanlarının fonksiyonel kullanımlarına ilişkin problemler, kullanıcının bu mekan içerisinde yer alan armatür ve sağlık gereçleri ile kurulan ilişkilerinin saptanması ile ortaya konulmuştur. 5. bölümde, 'Araştırmanın Yöntemi ve Analizi' açıklanmıştır. Smıriarı belirlenen çalışmada, araştırma metotları ve anket formlarının hazırlanma kriterleri açıklanmıştır. Orta gelir grubuna ait 30 denek üzerinde, banyo mekanı ve bu mekan içinde bulunan ekipmanların kullanımlarını belirlemek amacıyla hazırlanmış bu formların sonuçlan değerlendirilmiştir. Sonuç ve önerilerde, edinilen bilgiler ve anket çalışmalarının analizi yapılarak orta gelir grubu konut kullanıcılarının sahip oldukları banyo mekanları-kullanıcı ilişkisi üzerine değerlendirmelerde bulunulmuş ve öneriler getirilmiştir.
Sayısal analiz yöntemleriyle mimari dokuyu okumak: Bursa - Hisar bölgesi

Mimari yapılar ve kentsel yerleşim dokuları, insanın varoluşu kadar eski ve kadim bir birikime sahip olmanın yanı sıra; teknolojinin devamlı geliştiği günümüz koşullarında, ihtiyaçlar ve yaşam kültürümüzle birlikte hızla değişip dönüşmektedir. Pek çok etmenin yönlendiriciliği altında oluşumuna devam eden, son derece karmaşık yapıdaki mimari dokuların morfolojik değişimini doğru okuyabilmek, yaşanabilir sağlıklı kent planlamalarının da ön koşuludur. Son yıllarda geleneksel yöntemlere alternatif olarak geliştirilen sayısal analiz yöntemleriyle, fiziksel kurgu ve onu şekillendiren sosyal yapıdaki değişimlere dair somut veriler elde edilebilmektedir. Bu bağlamda yapılan tez çalışmasının amacı, surlar içinde kurulan Bursa kentinin ilk yerleşim yeri olan Hisar Bölgesi'ndeki mimari doku değişimini; kentsel, bölgesel ve konut ölçeğinde elde edilen sayısal analiz verileriyle okumaktır. Çalışmada izlenen yöntemler, 'Aspects of Urban Form' makalesinde kentsel doku morfolojisi araştırmalarını dört ana başlıkta özetleyen Karl Kropf'un (2009) yaklaşımları doğrultusunda belirlenmiştir. İlk olarak 'tarihsel coğrafi yaklaşım' kapsamında, Bursa, Hisar Bölgesi ve geleneksel Bursa evinin tarihsel süreci, kent dokusu gelişimini etkileyen etmenler ve yaşanan kırılma noktalarıyla ilişkilendirilerek incelenmiştir. 'Mekansal analitik yaklaşım' kapsamında 1939, 1958, 1976, 1982, 1990, 1995 ve 2019 yıllarına ait Bursa kent lekelerinin ve Hisar Bölgesi'nin 1862, 1939 ve 2019 yıllarındaki kentsel doku bileşenlerinin değişimi fraktal analiz yöntemiyle ölçülmüştür. Son olarak 'konfigürasyonel yaklaşım' kapsamında Hisar Bölgesi'nin bu üç yıla ait ulaşım ağının hiyerarşisisi ve 'tipolojik mekansal biçimleniş yaklaşımı' kapsamında, Hisar içindeki mimari dokunun büyük bölümünü oluşturan geleneksel konutun 1950'li yıllar sonrasında yaşadığı mekansal ve sosyo-kültürel değişim, mekan dizim analizleriyle irdelenmiştir. Elde edilen sayısal bulgular değerlendirildiğinde, kentin farklı ölçeklerinde benzer dönüşüm süreçlerinin yaşandığı ve değişen yaşam kültürünün konut mekan kurgusuna yansıdığı sonucuna ulaşılmıştır.
Yerel yönetimler yoluyla üretilmiş toplu konut projelerinde kullanıcı memnuniyeti: Konya örneği

İnsanoğlu, en temel gereksinmesi olan barınma ihtiyacını gidermek için yıllar boyunca çeşitli konutlar inşa etmiştir. Konutlar kentleri oluşturan en önemli yapı grubudur. Toplumsal ve ekonomik yapının farklılaşmasıyla; kırdan kente hızlı göç, kentlerin yapısının değişmesine neden olmuştur. Kentlerdeki artan nüfusun etkisiyle konut nitelik ve nicelik olarak bir sorun halini almıştır. Bu sorunun çözümüne yönelik çeşitli arayışlardan biri de toplu konut üretimidir. Bu çalışma kapsamında; yerel yönetimler öncülüğünde üretilen toplu konutların mekansal olarak incelenmesi ve kullanıcı memnuniyetinin ölçülmesini amaçlamıştır. Çalışma alanı olarak: belediyelerin konut üretiminde oldukça aktif olduğu Konya kenti seçilmiştir. Belirlenen 5 adet toplu konut bölgesindeki kullanıcılara yönelik anket uygulaması gerçekleştirilmiştir. Anket çalışmasında memnuniyeti ölçmeye yönelik; çeşitli fiziksel mekan özellikleri, açık-yeşil alan, erişilebilirlik, konfor koşulları, sosyal ilişkiler ve kullanıcı profiline uyum olarak adlandırılan parametreler belirlenmiştir. Bu alanda, rastgele seçilen 280 katılımcıya anket uygulanmış; veri analizi ve sonuçlar istatiksel açıdan değerlendirilmiştir.
Müze ve sergi mekanlarında aydınlatma prensiplerinin örnek uygulamalar üzerinden değerlendirilmesi

Müze ve sergi mekanlarında aydınlatma tasarımı, eserlerin algılanmasının sağlanması ve ışıktan zarar görmesinin önlenmesinin yanı sıra ziyaretçilerin görsel konforunu ve bazı durumlarda içinde bulunulan binanın da bir eser olarak algılanmasını doğrudan etkileyen bir unsurdur. Günümüz müze ve sergi yapılarında aydınlatma tasarımı giderek daha da önemsenen bir konu haline gelmiştir. Son zamanlarda müze ve sergi yapıları sadece sergileme işleviyle kalmayıp, şehrin kültürel aktivitelerinin merkezi olan ve 24 saat kullanılan mekanlara dönüşmüştür. Bulundukları şehrin röper noktaları haline gelen yapılar, halkı buluşturan kamusal alanlar olmuştur. Bu çalışmada, müze ve sergi yapılarında aydınlatma prensipleri araştırılarak uluslararası standartlarda sergi objelerinin ışık duyarlılıklarına göre sağlanması gereken maksimum ve minimum aydınlık düzeyi, parıltı değerleri, renksel geriverim indisi gibi kriterler uluslararası standartlardan araştırılmıştır. Ayrıca sergileme mekanı ve bina içindeki diğer bölümlerin de genel aydınlatma sistemleri araştırılmış, objelerin ve mekanın algılanmasına etkisi incelenmiştir. Araştırma konusu olarak seçilen Pera Müzesi Sophia Vari, Sabancı Müzesi Anish Kapoor süreli sergilerinin ve İstanbul Deniz Müzesi Kadırgalar Bölümü'nün aydınlatma tasarımı uygulamaları, bina mimarisiyle bütünleşme, verilmek istenen görsel etki ve sergilenen objelerin ışığın zararlı etkilerinden korunması açılarından değerlendirilmiştir. Sergilerin belirli bölümlerinde farklı şekillerde aydınlatılmış eserlerin üzerindeki aydınlık düzeyi değerleri ölçülerek, standartlarda verilen değerlerle karşılaştırılmış, bunun yanında sergi objelerinin üzerindeki ışık dağılımının cisim algılanmasındaki etkisi incelenmiştir. Ayrıca gün ışığı ile aydınlatılan İstanbul Deniz Müzesi'nin Kadırgalar Bölümü'nde aydınlatma simülasyonları yapılarak yılın farklı zamanlarında mekan içindeki ve objeler üzerindeki ışık dağılımı, aydınlık düzeyleri ve parıltı değerleri değerlendirilmiştir. 21 Haziran ve 21 Aralık tarihlerinde ışık geçirgenliği %80 olan standart cam ve filtre kaplanarak ışık geçirgenliği %40'a düşürülmüş cam için yapılan simülasyon sonuçları karşılaştırılmıştır. Bu çalışmalar sonucunda, sergilenen obje çeşidi, sergilenme biçimi, ziyaretçi algısı ve mekanın mimari özelliklerinin aydınlatma tasarımı ile ilişkisi değerlendirilmiştir. Süreli sergilerin yapıldığı sergi mekanları ile önceden belirlenmiş eserlerin sürekli olarak sergilendiği müze binalarında uygulanan aydınlatma sistemleri karşılaştırılmıştır. Bu değerlendirmelere bağlı olarak mimari tasarım ile aydınlatma tasarımının bir bütün olarak en baştan itibaren düşünülüp uyglanmasının gerekliliği vurgulanmıştır.
Thermal retrofitting on traditional buildings with exterior hall : Urban and rural houses of muğla

Tarihi yapıların işlevsel sürekliliğinin sağlanması için önlemler alınması, restorasyon uygulamalarında yaygın olarak kullanılan önemli bir koruma stratejisidir. Bu yapılar için önerilecek ısıl iyileştirme müdahaleleri ise yapı enerji kullanımında tasarruf ve kullanıcı ısıl konforunda iyileşme sağlayarak bu strateji bağlamında tamamlayıcı potansiyellere sahiptir. Bu tezin amacı, Anadolu'da yaygın bir tarihi yapı tipi olan dış sofalı geleneksel konutların ısıl davranışını incelemek ve bu incelemeye dayalı olarak bu tür yapıların miras değerinde kayıplara neden olmayacak olası ısıl müdahalelerin iyileştirme potansiyellerini belirlemektir. Çalışmanın yöntemi, örnek yapılarda uygulanmış yerinde ısıl ölçümlerden ve yapıların DesignBuilder yapı simülasyon yazılımı kullanılarak yürütülmüş zamana bağlı ısıl analizlerinden oluşmaktadır. Örnek yapılar, olası mikroklima koşullarının etkilerinin de değerlendirilebilmesi için Muğla Kenti'nin kentsel ve kırsal alt yerleşmelerinden seçilmiştir. Elde edilen ısıl simülasyon sonuçlarıyla, çatıda ve katlar arası döşemelerde uygulanacak ısıl yalıtım uygulamalarının, hava sızdırmazlık önlemlerinin, pencerelere çift cam eklenmesinin ve özgün durumda doğrudan dış hava koşullarına açılan odaların kapalı bir dolaşım koridoruyla birbirine bağlanmasının yapıların ısıl performansında önemli iyileştirmeler sağladığı gösterilmiştir. Bu müdahalelerin birlikte uygulandığında, kentsel alt yerleşme için bina toplam enerji kullanımında % 38.0, kırsal alt yerleşmede ise % 49.4 oranında tasarruf sağladığı belirlenmiştir. Bu iyileştirme yüzdelerinin, yapılarda toprak kaynaklı ısı pompası gibi yüksek verimli bir ısıtma / soğutma sisteminin entegrasyonu da sağlanabildiğinde % 80'in üstüne çıkabildiği görülmüştür. Sonuç olarak, dış sofalı geleneksel Anadolu konutunun ısıl iyileştirme konusunda önemli bir potansiyele sahip olduğu ve bu türden iyileştirmeleri sağlayabilecek olası müdahalelerin de etkili bir koruma stratejisi olarak değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiştir.
Sergi binalarında, geniş açıklık geçen çelik taşıyıcı sistemlerin incelenmesi

Fuarlar, önceleri insanların değiş tokuş yoluyla alışveriş yapmak ve eğlenmek amacıyla bir araya geldikleri büyük meydanlarken, zamanla sanayi ve teknolojideki son değişim ve gelişmeleri de gösteren, yeni buluşların sergilendiği önemli sanat ve kültür etkinliklerinin de yer aldığı büyük sergi alanlarına dönüşmüşlerdir. Özellikle Sanayi Devrimi ile birlikte, fuarlar büyük bir değişime uğramış ve yeni bir fuar tipi olan Evrensel Fuarlar ? expo ? ortayaçıkmıştır. Expolar; birçok ülkenin katılımıyla gerçekleşen, her ülkenin kendi kültür, yaşam biçimi ve teknolojisini sergiledikleri, uluslararası niteliği olan büyük organizasyonlardır. Bu çalışmada, expoların ortaya çıkışları, ilki 1851 yılında İngiltere'de olan Londra Evrensel Fuarı'ndan başlanarak Dünya Fuarlarının tarihsel süreç içerisindeki gelişimleri; çelik malzemenin ilk Dünya Fuarı'nın sembolü olan Crystal Palace'tan itibaren günümüze kadar düzenlenen fuar sergi yapılarında nasıl kullanılageldiği incelenmektedir.
The role of urban planning to reduce crimecase study - Al-Khmus City - Libya

Büyük kentlerde, nüfusun ve ekonomik faaliyetlerin artmasıyla birlikte konut alanlarının da yayılması, suç oranlarının artmasına neden olabilmektedir. Bu durum, planlamanın konut alanlarındaki sosyal bağları kuvvetlendirmede üstlendiği önemli ve aktif role ragmen, genellikle geleneksel sosyal ilişkilerin zayıflığı ile ilişkilidir. Bununla birlikte planlama, potansiyel suç faaliyetlerinin azaltılması ve güvenlik düzeyinin artırılması ile, kentte yaşayanlara bir güvenlik hissi vermektedir. Bu çalışma, kent planlamanın suç oranlarını azaltmaktaki rolünü, Libya'nın ALKhumskenti örneği üzerinden tartışmaktadır. Çalışma, AL-Khums kentinin sokak ağının mekansal örgütlenmesinin analizlerine dayanmaktadır. Mekansal örgütlenme, Prof. Bill Hillier tarafından geliştirilmiş olan Mekan Dizim teorisini esas almaktadır. Mekansal örgütlenme analizlerinde UCL DepthmapX yazılımı kullanılarak globalbütünleşme, lokal bütünleşme ve bağlantılılık değerleri incelenmiştir. Çalışmada mekan dizim değerleri ile suç oranları karşılaştırılarak aralarındaki korelasyon, suçun türü ve konumu dikkate alınarak incelenmiştir. Tüm korelasyon analizleri SPSS yazılımı kullanılarak yapılmıştır. Yapılan araştırma, suç oranları ile mekan dizim yöntemi ile ölçülen mekansal örgütlenme arasındaki güçlü bir bağıntı olduğunu göstermektedir. Çalışmanın sonuçları, suç oranlarını azaltmada kent planlamanın dikkate değer bir önemi olduğunu vurgulamaktadır. Bu sonuçlar doğrultusunda, yapılacak planlama çalışmalarında sokak ağı örgütlenmesinin etkilerinin göz önünde bulundurulması gerekmektedir.
Determination of the place concept in reproduction process of built environment: Kordon, İzmir as a case study

oz Bu çalışma, modernist sürecin, yapılaşmış çevreyi yeniden üretme pratikleri üzerindeki dönüştürücü etkisini 'inekan' ve 'yer' kavramları aracılığıyla tartışmayı amaçlar. Mekan üretme pratiklerinin genel üretim pratikleri ile olan ilişkisi temel alınarak, bu sürecin mekanın yaşamsal boyutu olarak özetlenebilecek olan yer üzerindeki etkisi sorgulanmaktadır. Temelde iktidar ilişkilerinin biçimlendirdiği kentsel mekan, bu ilişkinin izlerim taşıyan mekansal kodlar üzerinden algılanır. Belirli bir söylemin ve düşüncenin temsili olarak mekan, nötr bir boşluk olmanın ötesinde, ardında yer alan her tür politik, ekonomik, sosyal ve kültürel söylemin bir temsili olarak çok katmanlı bir yapı sergiler. Belirli bir coğrafi lokasyonun üzerinde yer alan tüm mekansal ilişkiler ve bu ilişkilere bağlı olarak oluşan aitlik duygusu ile beraber bir bütün olarak adlandırılan yer kavramı ise özü gereği bu ilişkileri kuran iktidarın varlığından bağımsız düşünülemez. Tüm bunların yanında, gündelik yaşamın olağan pratikleri ile üretilmeye devam eden mekan, bireysel ve kollektif olarak da zihinsel üretimin bir parçası olarak var olmayı sürdürür. Mekanın üretilmesi yoluyla gerçekleşen her türlü manipülasyon ise, o yerin karakterini kuran tüm öğelerin ve o yere dair oluşturulan her türlü aitlik duygusunun yeniden tanımlanması demektir. Bu nedenle, belirli bir yerin anlamım çözümlemeye çalışmak, tüm bu katmanların kendi tarihsellikleri içinde deşifre edilmesini içeren zor bir okumayı gerektirmektedir. Mekanın yeniden üretimi, yani üzerinde yer alan tüm ilişkiler ağı ile beraber aynı zamanda fiziksel olarak da üretimi, bir yerin, o yeri yer yapan tüm özellikleri ile beraber yeniden üretilmesi demektir. Dolayısıyla, sürekli fiziksel olarak yeniden inşa edilme tehdidi alımda bulunan kentlerimiz için, sosyal yaşantının fiziksel odaklarının ve kente dair kimlik oluşturan mekanların alt üst oluşu, toplumsal olarak da bir bellek krizinin yaşanmasına neden olmaktadır.
Toplu konutlarda kullanıcı isteklerine sistematize eden bir tasarım rehberi

Batı Toplumunda Endüstri Devrimi ve sonrasında gelişen etkenler sonucunda kentleşme ve konut sorunu, tarih boyunca görülmemiş boyutlarda ortaya çıkmış ve beraberinde toplu konut fikrini de gündeme getirmiştir. Niceliksel açığı kapatmak ve çok sayıda kişiyi konut sahibi yapmayı hedefleyen toplu konut uygulamalarının, konut ve konut çevresinin monotonluğu ve öznel gereksinmelere yanıt vermemesi yüzünden kullanıcılar arasında hoşnutsuzluğa ve yabancılaşmaya neden olduğu gözlenmektedir. Sorun, temelde seri üretimde hızlı yapımı sağlayan endüstrileşmiş sistemlerle tasarlanan toplu konut birimleri ve kullanıcı gereksinmeleri arasındaki uyumsuzluktan kaynaklanmaktadır. Farklı sosyo-kültürel alt yapıya sahip konut kullanıcılarının tüm isteklerine yanıt verecek çözüm esneklik/değişebilirlik ilkesi ile gerçekleşebileceğine inanılmaktadır. Konut birimlerinde mekan organizasyonunu kullanıcı istekleri ve tercihleri doğrultusunda yorumlanabilmeli, kendi yaşam biçimine göre değiştirebilmelidir. Kullanıcı katılımına olanak sağlayan bu sistemler araştırma kapsamında irdelenmiş ve elde edilen sonuçlara göre bu sistemlerin Türkiye için uygulanabilirliği konu edilmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde, konuya giriş ve çalışma hakkında bilgiler verilmekte, ikinci bölümde, konut ve toplu konut tanımlan yapılarak konut sorunu ve toplu konuta geçiş süreci Dünya'da ve Türkiye'deki tarihsel gelişimi ile birlikte ele alınmaktadır. Üçüncü bölümde, kullanıcı istekleri ve gereksinmelerine değinilerek, dördüncü bölümde, kullanıcı gereksinimlerinin zaman sürecinde değişimi ve konut mekanına yansıması araştırılmıştır. Beşinci bölümde, değişen kullanıcı gereksinmelerini karşılayıcı yönde mimari tasarım yaklaşımları detaylı olarak incelenmiş, altıncı bölümde, endüstrileşmiş sistemlerden biri ile üretilmiş bir toplu konut örneği esneklik/değişebilirlik yönünden irdelenmiştir. Sonuç bölümünde ise, sorunun çözümüne yönelik bu yaklaşımların, Ülkemizde uygulanmakta olan sistemler doğrultusunda değerlendirilmeleri yapılarak, bazı öneriler geliştirilmiştir.
Mimarlıkta rasyonel ve irrasyonel biçimlendirmenin ekonomik göstergelere bağlı olarak değişimi ve bu değişimin 11. yüzyıldan 19. yüzyıla kadar Türk ve Avrupa uygarlıklarında örneklenmesi

Bu çalışmada, mimarlıktaki üslup değişimlerinin -rasyonel ve irrasyonel üslubun- toplumlardaki ekonomik refah ve bunalım dönemleri ile etkilenişimi araştırılmıştır. Toplumsal ilişkilerin oluşmasında ilk belirleyici olan ekonomik alt yapının; refah ve bunalım dönemlerinin, bir üst yapı kurumu olan mimarlığı etkileyeceği, bu etkilen i simin de mimari üsluplarda değişimleri yaratacağı kuramından yola çıkılmıştır. Bunu incelemek amacıyla, öncelikle bu çalışmanın alanı olarak saptanan, 11. yüzyıldan 19. yüzyıla kadar Avrupa ve Türk uygarlıkları ekonomik düzey ve üslup değişimleri açısından incelenmiştir. Avrupa uygarlığı, Ortaçağların sonuna kadar Avrupa genelinde, Ortaçağlardan sonra ise seçilen altı Avrupa devleti, {İtalya, Fransa, İngiltere, Almanya, İspanya, Alçak ülkeler.) Türk uygarlığı da Anadolu Selçukluları ve Osmanlılar olarak ele alınmış, saptanan farklı üslup -III-ve ekonomik düzeyler grafikler üzerinde gösterilmiştir. Sonuç bölümünde, bu grafiklerin değerlendirmesi yapılmış, başlangıçtaki tezi doğrular biçimde toplumların ekonomik düzeyleri ile mimarlıktaki üslup değişimleri arasında bir etkilenişim olduğu saptanmış; ekonomik açıdan refah dönemlerinde rasyonel, bunalım dönemlerinde ise irrasyonel üslubun ortaya çıktığı görülmüştür. Ekonomik değişimlere bağlı olarak oluşan değer yargıları, toplumun bir ferdi olan sanatçıyı etkilemekte, onun ürününün üslubunu belirlemektedir. Ekonomik açıdan refah dönemlerinde, toplumda oluşar. güven duygusu, objektif ve kurallara bağımlı rasyonel, üslubu, bunalım dönemlerinde ise, değişen değer yargıları, güvensizlik ortamı irrasyonel üslubun ortaya çıkmasına neden olmaktadır. -IV-
Bir olasılıklar alanı olarak form bilgisi

Teknolojinin hızla gelişimi ile birlikte üretilen bilgi de bir o kadar çoğalmıştır. Bilginin çoğalması bireylerin üretim etkinliğine dahil olmasıyla birlikte artış göstermiştir. Bilginin tanımı, mutlak bilgi olmaktan uzaklaşmış ve içerdiği belirsizlik ve bitmemişlik ile değişen, dönüşen, gelişen tanımlarını da içine alabilecek esnekliğe sahip olmuştur. Üretime artık bireyler dahil olabilirler. Etkileşim ile bilgi üreticisi de tüketicisi de bireyin kendisi olabilmektedir ve bilgi üretimi bu yolla artabilecektir. Bilgi sadece sözel değil görsel bilgi olarak ele alındığı zaman form bilgisinin de aynı aşamalardan geçebileceği söylenebilir. Formun üretim sürecine birey katılabilir ya da form da özgürleşerek, tamamen kendini üretebilecek yetkinliğe sahip olup olasılıkları kendi içerisinde üreten bir organizma haline de dönüşebilir. Tezin ilk bölümünde olasılık üretimi bilgi üretimi üzerinden anlatılacaktır. İlk bölümde bilgi üretilebilme sürecinin nasıl işlediği tartışılarak bu ortamı tetikleyen faktörler belirlenmiştir. Bilginin üretim süreci etkileşimli ortamlar üzerinden tanımlanmıştır. Son bölümde form bilgisi üzerine yoğunlaşılacak ve birinci bölümde tartışılan kavramlar üzerinden açıklamalar yapılacaktır. Geleneksel form üretim tekniklerindeki üretkenlik ile hesaplamalı sistemlerdeki form üretim etkinlikleri anlatılacaktır. Tezin yönteminde literatür araştırması bulunmaktadır. Tez içerisinde aktarılmak istenen her bir bilgi örneklerle açıklanmıştır. Form üretiminde sonucun değil süreçte üretilen olasılıkların, formun olasılıklar alanı olduğunu kanıtlaması üzerine açıklamalar yapılmaktadır. Tek bir disiplin üzerine odaklanmak yerine, form üretimi/tasarımı eyleminin içerildiği farklı disiplinler üzerinden formun olasılıklarının üretimi tartışılmıştır. Tezin amacı bilgi olasılıklarının üretimini açıklayarak, form olasılıklarının üretimini tetikleyen faktörleri dışlaştırmaktır. Bu dışlaştırma form bilgisinin tanımını kazıyarak gerçekleşecektir. Bunun yanında formun olasıkları barındıran bir bilgi olduğu ve tasarım sürecinde bu durumun göz önünde bulundurulması vurgulanır. Tezin savunduğu şey ise bilginin özgürleşmesiyle beraber üretkenliğinin artabileceği ve form bilgisi olasılıklarının artabilmesi için form üretim tekniklerinde yeterli özgürlük ve esneklik yapısının sağlanabilmesinin gerekliliğidir.
Farklı bina formlarında güneş pili uygulamalarının enerji ve maliyet etkinliği açısından değerlendirilmesi

Bu tez çalışmasında farklı bina formlarında güneş pili uygulamalarının enerji ve maliyet etkinliği değerlendirilerek, güneş pili uygulamalarındaki en etkin bina formunun ve güneş pılı uygulama seçeneğinin tanımlanmasına yönelik bir yaklaşım geliştirilmiştir. Çalışma beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, alternatif enerji kaynaklarından güneş enerjisinin önemi ve güneş enerjisi sistemlerinin aktif ve pasif sistemler olarak binalarda kullanılması açıklanmıştır. İkinci bölümde, aktif güneş enerjisi sistemlerinden binalarda kullanılabilen bir sistem olan güneş pilleri tanitilarak, güneş pili bileşenleri aciklanmistir. Güneş pili sistemleri farklı özelliklerine göre sınıflandırılmıştır. Üçüncü bölümde, farklı bina formlarında güneş pili uygulamalarının enerji ve maliyet etkinliği açısından değerlendirilmesine yönelik bir yaklaşım binalarda güneş pili uygulamalarında enerji harcamalarını ve maliyeti etkileyen değişkenler anlatılarak tanıtılmaktadır. Dördüncü bölümde, farklı bina formlarında iklimsel konfor ve enerji korunumunu sağlamak amacıyla güneş pili uygulamalarının enerji ve maliyet etkinliği açısından performanslarının değerlendirilmesini hedefleyen yaklaşımın uygulaması yapılmıştır. Ayni hacim ve ayni bina yüzey alanına sahip 7 farklı bina formu için, düz çatı, kırma çatı ve beşik çatı önerildiğinde, çatı ve/veya cephelerde güneş pili uygulamaları gerçekleştirilmiştir. Binaların yıllık toplam enerji yükleri, farklı güneş pili uygulaması kombinasyonları ile elde edilen kazançlar hesaplanarak karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. Güneş pilinin uygulandığı çatı tipi, açısı, yönü ve alanı gibi değişkenlerin güneş pili ile elde edilen enerji kazançları üzerindeki etkisi tartışılmıştır. En yüksek kazancın elde edildiği güneş pili uygulama seçeneği maliyet etkinliği yönünden değerlendirilmiştir. Beşinci bölümde sonuç ve öneriler yer almaktadır.