turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Mimari tasarım sürecinde kullanıcı katılımı üzerine bir model önerisi

Yaşadığımız çevrenin en belirgin ve temel öğesi olan kentsel mekan; fiziksel gerçekliğiyle birlikte, yaşamsal değerler ve gündelik hayat izleri barındıran, sosyal ve kültürel çok boyutlu bir olgudur. Mimarlık ise toplumsal etkileşimlerle ve dönüşümlerle her seferinde yeniden şekillenen ve tanımlanan, tasarlama ve üretme bağlamında kentsel mekanın oluşumunda en belirleyici eylem alanıdır. Bu çalışma kentsel mekanı şekillendiren aktif eylem olarak mimarlığın icrası ve organizasyonel yapısının değişmekte olduğunu saptayarak; özellikle kamusal alandaki yeni tasarım yaklaşımlarının olasılıkları üzerine tartışır; güncel paradigmaları irdeleyerek öneri oluşturmaya çalışır. Bugün dünyada gelişen çoğulcu, katılımcı ve demokratik yönetim taleplerinin, mimarlık alanında da karşılık bulduğunu görmek ve bu beklentileri hassas ve bilimsel bir tabanda tartışıp, uzman bilgi ve deneyimin kontrolünü kaybetmeden, yeni yöntem ve yaklaşımlar önermek gerekmektedir. Dolayısıyla bu çalışma, kamusal alan oluşumlarında mimari tasarım süreci için katılımlı bir tasarım yaklaşımı modeli önermektedir. Modeli oluşturmak üzere kurulan arkaplan/kavramsal çerçeve iki temel çalışmaya dayandırılır: Birincisi, kentsel coğrafyanın oluşumunda katılımı gözeten belirgin mimari tasarım çalışmalarının değerlendirilip süreç analizlerinin yapıldığı 'Kullanıcı Katılımlı Tasarım Uygulamalarının Süreç Değerlendirmeleri'; ikincisi çevre tasarım araştırmaları alanında gerçekleştirilmiş, insan-çevre odaklı yaklaşım ve uygulama örneklerini değerlendirerek oluşturulan bir 'Analiz Sistemi' modeli çalışması olacaktır. Anılan her iki başlık, katılımlı somut uygulamaların analiz edildiği ve kuramsal zemine oturtulduğu önemli çalışmalardır. Çalışma bu kavramsal çerçeve ve arka plana yaslanarak, karşılaştırmalı değerlendirmeler sonucu ortak çıkarımlar oluşturmakta ve sonuçta 'Kullanıcı Katılımlı Tasarım Modeli' önermektedir. Bu modelin, kullanıcı-mekan uyumu bağlamında nitelikli ve sürdürülebilir kentsel mekan oluşumlarına ve kamusal alan kullanımlarına katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
Eğitsel amaçlı simülasyon ve oyunlar

Bilgisayar ortamında geliştirilen simülasyon destekli eğitim modelleri son yıllarda farklı eğitim alanlarında sıkça üzerinde durulan önemli bir araştırma alam halini almıştır. Yapılan araştırmalar sonucunda, simülasyon destekli eğitimin öğrencinin bilgiyi öğrenmesinde önemli ve faydalı bir araç olduğu ortaya çıkmıştır. Mimarlık eğitim alanında da son yıllarda bu konuda önemli çalışmalar yapılmaktadır. Bu tez çalışmasında, simülasyon destekli mimarlık eğitiminin mimarlık eğitimine sağlayacağı faydalar göz önüne alınarak model önerisi oluşturulması ve bu önerilerin mimarlık çevresinde tartışılması amaçlanmaktadır. Bu çerçevede; araştırma, simülasyon kavramının tanımlanması ile başlamış ve kavramın elektronik ortam öncesindeki uygulamaları incelenmiştir. Simülasyon kavramının tarihsel analiz çalışmasında sonra, günümüz simülasyon uygulamaları irdelenmiş ve uygulamalar sınıflandırılarak analiz edilmiştir. Araştırma özelleşerek, mimarlık meslek alanında ve eğitiminde simülasyon uygulamaları üzerine yağunlaşmıştır. Yapılan bu çalışmalar sonucunda simülasyon destekli eğitimin faydaları analiz edilmiş ve mimarlık eğitiminde kullanılmak üzere simülasyon destekli mimarlık eğitim modeli önerileri hazırlanmıştır.
Çelik yapı bileşenlerinin yaşam döngüsü içinde yeniden kullanım ve geri dönüşüm olanaklarının değerlendirilmesi

Dünya nüfusundaki artışa paralel olarak çevre kirliliği, küresel ısınma, kaynak tüketimi gibi çevresel etkilerin gün geçtikçe arttığı ve genellikle uzun vadeli sonuçlar doğuran bu çevresel etkilerin yeryüzündeki yaşamın devamı açısından tehdit oluşturduğu çeşitli çalışmalarla ortaya konulmuştur. Tüm bu çevresel etkilerin önemli bir bölümünü yapı endüstrisi oluşturmaktadır. Yeryüzündeki toplam malzeme tüketiminin yaklaşık %44'ünü yapı endüstrisinin oluşturduğu, aynı zamanda yapıların kullanımı sırasında oluşan sera gazı salınımının, yeryüzündeki toplam salınım miktarının yaklaşık %40'ını oluşturduğu bilinmektedir. Ayrıca yapıların çevresel etkilerinin 2030 yılında, yeryüzündeki nüfus artışı ile birlikte yaklaşık olarak %60 oranına yükselmesi beklenmektedir. Bu nedenle yapıların yaşam döngüsü içerisinde çevresel etkilerin azaltılması önemli bir konu olarak karşımıza çıkmaktadır. Yaşam Döngüsü Değerlendirme Yöntemi, ürünlerin yaşam döngüsü içerisinde, hammaddenin çıkarılmasından, yaşam ömrünün sonlanması ile beraber atık oluşumuna kadar evreleri tümüyle kapsayan süreç içerisinde olası çevresel etkilerinin değerlendirmesine yönelik bir araçtır. Yaşam Döngüsü Değerlendirme Yöntemi yapıların, hammaddenin çıkarılmasından, yaşam ömrünün sonlanmasına kadar; yapım, kulanım, bakım-onarım aşamaları dahil bütün aşamalarına uygulanabilen bir yöntemdir. Çelik, günümüzde çok katlı konut yapılarından, gökdelenlere; köprülerden, ticari yapılara kadar birçok yapıda, mukaveet, dayanıklılık, çok yönlülük, ekonomik olması, esneklik, estetik, hafiflik ve uygulama kolaylığı vb. gibi özellikleri sebebiyle yaygın olarak kullanılmaktadır. Çeliğin yaygınlaşan kullanımı ile birlikte, çelik yapıların yaşam döngüsü sürecinde çevresel açıdan ele alınması önemli bir konu olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu veriler ışığında tez çalışması kapsamında, kullanımı yaygınlaşan yapısall çeliğin, üretim yöntemleri ve özellikleri tanıtılarak yaşam döngüsü içerisinde, yaşam ömrü sonu müdahaleleri belirlenerek, geri kazanım olanaklarından yeniden kullanım ve geri dönüşüm olanakları incelenmiş ve literatürdeki verilere dayalı bir çevresel karşılaştırma yapılmıştır. Ayrıca GaBi yazılımı kullanılarak elde edilen sonuçlara göre yapısall çeliğin hammaddeden doğrudan üretimi ile geri dönüşüm ile üretimi çelik bileşen örneği üzerinden çevresel açıdan karşılaştırılmıştır.
Beylerbeyi Tuzcuoğlu Köşkü restorasyon projesi

Geleneksel Türk konut mimarlığının önemli bölümünü oluşturan ahşap yapılara bir örnek olan köşk, İstanbul İli, Üsküdar İlçesi Beylerbeyi'nde bulunmaktadır. Eski İstanbul mahallelerinden biri olan Küplüce Mahallesi'ndeki ahşap köşkün yapım tarihi 1800'lü yılların sonuna dayanmaktadır. Yapı 14.12. 1974 yılı 8172 sayılı karar ile Boğaziçi Doğal ve Tarihi Sit Alanında ve ayrıca 24.06. 1982 tarih ve 15175 sayılı karar ile de Boğaziçi ön görünüm bölgesinde yer almaktadır. Dönemin sivil mimari örneklerinden olan yapı 2008 Temmuz yılında 991 sayılı karar uyarınca II. Grup kültür varlığı olarak tescil edilmiştir. Yapım tekniği, malzeme ve mimarisi ile dikkat çeken köşkün işlevi, yapıldığı günden bu zamana değişmemiştir. Son yarım asırdan uzun süredir aynı ailenin elinde olan mülkte modern ve günlük ihtiyaçları karşılamak üzere yapılan ekler özgün niteliklerini zedeleyen aykırı uygulamalardır. Ayrıca ahşap yapıların karşı karşıya kaldığı bozulma sorunları ve ahşap yapı bakımı konusundaki bilgisizlikten ötürü bozulmaların önüne geçilemediği gibi, geçen süreçte daha kötü sonuçlarla karşılaşılmıştır. Doğal etkenlerin yanı sıra, kullanıcı müdahaleleri ve kentsel müdahalelerin sonucunda yapı özgünlüğünü zamanla yitirmeye yüz tutmuştur. Bu çalışmada amaçlanan, ahşap yapılarda bozulma sebepleri sorunlar ve çözüm yollarıyla birlikte köşk üzerinde ilk yapımından günümüze kadar geçirdiği onarımları incelemek ve korunmasına yönelik çözümler üretmeyi amaçlamaktadır.
Su ortamında yaşam ve yerleşim üzerine bir araştırma

Çalışma yedi bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde; çalışmanın amacı, kapsamı, yöntemi anlatılmıştır. İkinci bölümde; çevre, doğal çevre elemanı su ve su döngüsü açıklanmış, suyun insan üzerindeki etkileri incelenmiştir. Üçüncü bölümde; ilk çağlardan günümüze değin göl kıyısı yerleşimleri, yaşayan topluluklar ve yaşam biçimleri araştırılmıştır. Bunun yanı sıra yapay göl yerleşimlerinden de örnekler incelenmiştir. Dördüncü bölümde; nehir, kanal ve boğaz yerleşimleri başlığı altında, nehir kıyısı yerleşimlerinden, insanlar tararından yapılmış kanallardan ve iki denizi birleştiren boğazlardan örnekler verilmiştir. Mimarinin nasıl biçimlendiği ve suyun yerleşimin kimliğine olan etkileri araştırılmıştır. Ayrıca bu su kütlelerinin ayırdığı kara parçalarını birleştiren bir mimari eleman olan köprüler, çeşitli örnekler verilerek incelenmiştir. Beşinci bölüm; denizdeki gelişmelerdir. Günümüze kadar yapılmış deniz kıyısı düzenleme çalışmaları, özellikle kentlerin deniz üzerindeki gelişimi araştırılmış ve su altı yapıları da irdelenmiştir. Altıncı bölüm; adalardır. Bu konu, doğal ve yapay adalar olmak üzere iki bölümde ele alınmıştır. Yedinci bölüm ise ; sonuç ve öneriler bölümüdür.
Performance analysis of passive solar buildings

Sürekli hızlanarak gelişen dünyada, enerji ihtiyacı tırmanmaktadır. Ortaya çıkan bu ihtiyaç özellikle sanayi devriminden sonra fosil yakıtlar üzerinden karşılanmaktadır. Oysa ki fosil yakıtlardan enerji üretimi beraberinde doğaya zararlı maddeler ortaya çıkarmaktadır. Özellikle bu kaynağın bilinçsizce aşırı kullanımı doğal çevre ve gelecek için ciddi bir tehlike oluşturmaktadır. Günümüzde doğaya verilen zararların etkileri net olarak gözükmekte ve yaşamı etkilemektedir. Dolayısıyla yakın gelecekte enerji üretim ve tüketim kültüründe düzenlemeler yapılmalıdır. Özellikle Türkiye gibi gelişmekte ve büyümekte olan ülkelerin, bu düzenlemeleri hayata geçirmesi, gelişmiş ülkelere nazaran daha kolaydır. Enerji üretiminde, çevreci yöntemlerin araştırılıp kullanılabilirliğinin tecrübe edilmesi gerekir. Var olan enerji ihtiyacının karşılanmasında doğaya zarar vermeyecek kaynaklara yönelip, bu kaynakların kullanımının geliştirilmesi gerekmektedir. Aynı zamanda bu alternatif kaynakların kullanımının toplum tarafından benimsemesi ve yaygınlaşması içinde çalışmalar yapılmalıdır. Güneş sahip olduğumuz en temiz, büyük ve tükenmeyen enerji kaynağıdır. Yapılan çalışma öncelikle güneş enerjisinin yapılarda ısıtma için harcanan yakıtların yerine kullanımını incelenmiştir. Türkiye coğrafyasında güneşlenme sürelerinin bolluğuna odaklanılarak, güneşin pasif olarak değerledirilebilirliği araştırılmıştır. Güneş enerjisinin pasif olarak kullanımının Türkiye şartlarındaki sonuçlarını ortaya koymak için incelemeler yapılmıştır. Türkiye'ye benzer iklimsel fiziksel çevre şartlarında ve Türkiye'de inşa edilmiş yapılar farklı yöntemlerle bilgisayar yazılımı kullanılarak analiz edilmiştir. Çıkan analiz raporları karşılaştırılıp, değerlendirilerek çalışma neticelendirilmiş ve sonuca ulaşılmıştır.
Han el Bağrur Kervansarayı'nın restitsüsyonu

Harran ilçesinin Tek tek Dağları bölgesinde bulunan ve harran içesine 23 km. mesafe uzaklıkta olan Han el Bağrür Kervansarayı H.616 M.1220 yılında Hacip Ali tarfından inşa ettirilmiştir. yapının inşa tarihi ve plan şeması Han el Bağrur Kervansarayı'nın bir Eyyübi kervansarayı olduğunu göstermektedir.
Bir alışveriş merkezi örneğinde sirkülasyon ve insan-mekan etkileşimi

Bu çalışma; yer değiştirmek suretiyle erişebilme etkinliğini yerine getirmek amacındaki insanları ve erişim mekanlarının yer değiştirme etkinliğine uygunluğunu irdelemek amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla, çalışma kapsamında ikinci bölümde insan-mekan düalitesi ayrı ayrı incelenerek, sirkülasyon sisteminin parametreleri ortaya konulmuştur. Üçüncü bölümde insan-mekan etkileşiminde bina ölçeğinde sirkülasyon sisteminin tanımı yapılarak, belirlenen parametreler ; kullanıcıları; yayalar ve kullanılan mekan; sirkülasyon alanları incelenmiştir. Dördüncü bölümde sirkülasyon sisteminin değerlendirilmesi için yöntem olarak tarama, deneme- ağ benzetim modelleri belirlenmiştir. Bu yöntemlerle beşinci bölümde sirkülasyon alanlarında insan hareketlerinin en yoğun olduğu Türkiye'nin en büyük alışveriş merkezinin sirkülasyon sistemi incelenmiştir.
Kentsel ölçekte kullanım sürecinde bir yayalaştırma projesi değerlendirmesi: Antalya şarampol - Abdi İpekçi Yayalaştırma Bölgesi

Kentlerin gelişmesi, nüfusun artması, araç sayısı ve trafiğinin artması ile zamanla meydana gelen değişimler kentlerde yetersizliklere ve sorunlara yol açmaktadır. Yerel yönetimler bu gibi sorunlara çözüm bulmak amacıyla bazı trafiğe açık alanlarda yayalaştırma uygulamaları yapmışlardır. Kentlerde oluşan yayalaştırma gibi değişimler şehir planını ve ulaşım ağını etkilemektedir. Yayalaştırma kentler içerisindeki trafiğe açık bazı yolların ve kavşakların araç trafiğine kapatılarak yalnız yayalar için yürünebilir alanlar, yollar, meydanlar oluşturmaktır. Yayalaştırma çalışmaları kent merkezlerinde kentlinin yaşam kalitesini artıran yayalar için rahat, güvenli dolaşım sağlayan, çevresinde ekonomik hareketliliği artıran ve kamu yararı gözeten düzenlemelerdir. Dünyada ve Türkiye'de önem arz eden bazı yayalaştırılmış alanlar tez kapsamında incelenmiş olup, yayalaştırma yapılan caddelerin öncesine göre daha sağlıklı, güvenli, cazip, erişilebilir, sürdürülebilir, yaşanılabilir olduğu ve çevresindeki ticari faaliyetlerin de arttığı görülmüştür. Tez konusu 2017 yılında yayalaştırılmış olan Antalya Şarampol ve Abdi İpekçi Caddeleri yeni hayata geçirilen bir proje olduğu için daha önce akademik olarak çalışılmayan bir konudur. Bir ucu alışveriş merkezi meydanıyla bağlantılı olan, Antalya'nın eski, merkezi, önemli caddelerinden olan Şarampol Caddesi'nde uygulanmış yayalaştırmayı konu alan tezde gözlem, anket çalışmaları yapılmış ve mekan dizim yöntemiyle analizler yapılarak değerlendirilmiştir. Trafik, gürültü, otopark sorunu olan, çevresinin ihtiyaçlarını karşılayamayan, sorunlu bir kent parçası Şarampol için yayayı tekrar kent yaşamına kazandırmaya yönelik yapılan 'yayalaştırma'nın kentte meydana getirdiği değişimler ve kentliye olan etkileri üzerinde çalışılmıştır. Tamamen taşıt trafiğine kapatılarak yayalaştırılan Şarampol Caddesi'nde hava ve gürültü kirliliği azalmıştır, yayalaştırılan cadde kentli için gerekli olan güvenli, sağlıklı, cazip, erişilebilir alanlar haline gelerek sürdürülebilir ve daha yaşanabilir duruma gelmiştir.
Türkiye'de sosyal konut-toplu konut sorunsalı, politik iradesizlik içerisinde kavram ve işlev kargaşası: İşçi sendikaları ve konut kooperatifleri deneyimi (1960-1980)

İnsanın en temel haklarından biri olan barınmanın toplumun parçası olan tüm sosyal gruplar tarafından erişilebilir olması gerekliliği düşünüldüğünde; sosyal olma hali karşımıza çıkar. Batılı topraklarda ortaya çıkan endüstriyel gelişmeler ve sanayi sonrası modernleşen kentlerde bu barınma hakkı, kolay erişemeyen dar gelirli sosyal sınıflar için bir konut sorunu; finansal, politik ve sosyal birçok parametrenin girdisi ile de 'sosyal konut sorunu' halini almaktadır. Sanayi ile birlikte modernleşen İngiltere, Almanya, Fransa gibi birçok sosyal refah ülkelerinde, özellikle alt sosyal sınıfların barınma gereksinimi ile ilgili problemlerin 1800'lü yıllarda ortaya çıktığı gözlemlenmektedir. Bu ülkeler, konut sıkıntısı karşısında 150- 200 yıllık tarihi bir süreç içerisinde, adım adım çözüm üretmişlerdir. Her ürettikleri çözüm bir model halindedir ve kavramsal karşılıklara sahiptir ve aynı zamanda bu çözüm modellerini üstlenen aktörler oluşmuştur. Türkiye'de konut sorunu, çok geç yıllarda, 1950'lerde hızlı nüfus artışı ve kentleşme ile baş gösterir. Bu problem karşısında hızlı çözüm üretme adına batılı refah devletlerin konut politikaları ve toplu konut üretim modelleri rol model alınmaya başlar. Türkiye'de yapılan konut uygulamalarına bakıldığında; batılı ülkelerden konut üretimine dair kavramların ithal edildiği, fakat uygulama modellerinin çok farklı olduğu ve bu uygulamaların ithal edilen kavramlarla örtüşmediği tespit edilmiştir. Konut sorununu bir 'sorun' olarak yaşayan sosyal sınıf, tarihsel süreç içerisinde dar gelirli işçi sınıfı olmuştur. Batı'da bu sorunun çözümü için kamunun başat rol üstlendiği modeller geliştirilmiştir ve bu sosyal konutları 'kiralık' olarak sunmuştur. Konut bunalımın baş gösterdiği Türkiye'de 1960- 1980 yılları aralığında, dar gelirli sosyal sınıflar için Batı'dan biraz farklı gelişir. O yıllarda Türkiye'de ucuz sosyal konut üretiminin sendikaların çatısı altında örgütlenen işçi yapı kooperatifleri ile geçici olarak giderilmeye çalışılmıştır. 'Mülk edinme' dogması karşısında, kooperatif modellerinde 'kiralık sosyal konut' bir türlü gerçekleşmemiştir. Kent yoksulları da bu sorunu kendi başının çaresine bakma modeli olarak 'gecekondu' ile çözmüştür. Sağ liberal iktidar partilerinin pasif kaldığı sosyal konut sorunu karşısında Maden-iş, DİSK gibi sendikaların girişimleri ve TİP'in konut söylemleri önemlidir.
Düşey düzlemde düzgün yayılmış aydınlık sağlamak amacıyla yansıtıcı tasarımı

Düşey yüzeyler üzerinde sergilenen nesnelerin eksiksiz ve doğru olarak algılanabilmesi, bu yüzeyler üzerindeki aydınlık dağılımının düzgün olmasını gerektirir. Düşey düzlemlerdeki aydınlık dağılımının denetlenmesi asimetrikyansıtıcılar aracılığı ile sağlanabilir. Bu çalışmada, doğrusal flüoresan lamba için asimetrik yansıtıcı tasarımlarının sonuçlarına yer verilmiştir. Bölüm 1'de, konuya giriş yapılarak, çalışmanın amacı ve kapsamı belirtilmiştir. Bölüm 2'de, aydınlatma aygıtının tanımı yapılmıştır. Bölüm 3'te, aydınlatma aygıtının aydınlatma özelliklerine yer verilmiştir. Bölüm 4'te, aydınlatma aygıtının yapım özellikleri açıklanmıştır. Bölüm 5'de, yansıtıcı tanımı ve yansıtıcı biçimlerine değinilmiştir. Bölüm 6'da aygıttan çıkan ışığın yayılma açısı tanımlanmıştır. Bölüm 7'de, yansıtıcı tasarımının yapıldığı koşullar ve düşey düzlemde aydınlığındüzgünlüğünün değerlendirilmesinde izlenen yaklaşım açıklanmıştır. Bölüm 8'de, literatürde açıklanan asimetrik yansıtıcı tasarımlarına değinilmiştir. Bölüm 9'da, Çalışma kapsamında yapılan asimetrik yansıtıcı tasarımları açıklanmıştır. Bölüm 10'da, Çalışma kapsamında yapılan yansıtıcı tasarımlarının analiz ve sonuçlarının değerlendirilmesi yapılmıştır. Sonuç bölümünde, oluşan yansıtıcıların aydınlık dağılımına etkileri ortaya konularak, bugüne değin pratikte yararlanılabilir sonuçlara yenileri eklenmiştir.
Environmental sustainability of university campuses: A practical tool for assessment

Bu çalışmada çok geniş bir kavram olan çevresel sürdürebilirliğin küçük kent ölçeğindeki üniversite kampüslerindeki tanımlanışı, bunu gerçekleştirmek için gerekli çevresel kriterler ve sürdürülebilir bir kampüs adına yapılan uygulamaların değerlendirilmesi araştırılmıştır. Bu bağlamda kurumlar arası kullanılan kampüs sürdürülebilirliği değerleme araçları da incelenmiş ve bu araçlardaki çok sayıdaki belirteç arasından sürdürebilirliğini ölçen somut kriterler seçilmiştir. EMS kullanımı, enerji etkinlik, su korunumu, peyzaj sürdürülebilirliği, atık geri dönüşümü, ulaşım ve yeşil bina konularından oluşan kriterler doğrultusunda Amerika Birleşik Devletleri, Kanada ve Avrupa'da bulunan dünyanın önde gelen yeşil kampüs uygulamaları değerlendirilmiştir. Bu başarılı örnek kampüsler seçilen belirli kriterlerin ışığında analiz edilmiş ve bir meta analiz halinde sunulmuştur. ODTÜ kampüsü de bu analize dahil edilerek gelecek sürdürülebilirlik uygulamaları için başlangıç noktası teşkil edebilecek özet bir rapor oluşturulmuştur. Bu çalışmaya dayanılarak denilebilir ki EMS kullanan kampüsler çevresel performans ve sürdürülebilirlik açısından daha başarılı sonuçlar elde etmişler ve daha fazla sürdürülebilirlik ölçütünü daha geniş kapsamda gerçekleştirmişlerdir. Bir diğer sonuç da bu çevresel kriterlerin kampüsü bir bütün olarak kapsamadan uygulanmasına rağmen değerlemede kullanılmasının kampüsün gerçek çevre etkisini vermediğidir. Aynı zamanda uygulaması daha kolay, daha ekonomik olan geri dönüşüm, peyzaj ve ulaşım gibi sürdürülebilirlik ölçütlerinin daha yaygın olarak bulunduğu, yenilenebilir enerji üretimi, atıksu arıtma ve yağmur suyu dönüşümü gibi altyapı yatırımı ve maliyet gerektiren kriterlerin nadir olarak bulunduğu ve kampüsün çok küçük bir yüzdesini oluşturduğu görülmüştür. Yeşil bina politikalarının ise LEED ve Green Star gibi konvansiyonel sertifika sistemlerine endeksli olduğu ve özel şartların aranmadığı kampüslerdeki yeşil bina sayılarının düşük olduğu gözlenmiştir.
Eleştirel bölgeselcilik bağlamında Mardin TOKİ konutlarının ele alınması

Ülkemizde görülen nüfus artışı ve hızlı kentleşmeden dolayı oluşan konut ve kentleşme problemlerine çözüm getirmesi amacıyla kurulan Toki, Türkiye'nin her bölgesinde uyguladığı konut projelerinin genel olarak tek-tipte olduğu görülmekte, bu durum yere ait olmayan, yerel verilerin tasarımda yansıtılmadığı yapıların varlığına yenilerini eklemektedir. Evrensel düzeyde bakıldığında, modern mimarlık, uluslararası stilin yaygınlaşması ile farklı bölgelerde, bölgesel unsurların dikkate alınmayıp, göz ardı edilmesiyle, sosyal, kültürel, yerel verilere adapte olmayan bir şekilde kendini göstermiştir. Modern mimarlığın mekansızlık ve yapılardaki kimlik eksikliğine ve postmodernizmin getirdiği süsleme ve aşırı bireyciliğe karşı çıkan bir fikir olarak eleştirel bölgeselcilik yaklaşımı gelişmiştir. Modern mimarlığın yarattığı tek düzeleşmesine karşı olarak öne çıkan eleştirel bölgeselcilik yaklaşımı, yerin/yerel verilerin tasarıma dahil edilmesini destekleyen Tzonis-Lefaivre, Frampton gibi teorisyenler tarafından ortaya konmuş bir yaklaşım biçimi olarak kendini gösterir. Bu çalışma da ''Eleştirel Bölgeselcilik' yaklaşımının tanımını derinleştirilerek, eleştirel bölgeselciliğin öne çıkan kavramlarıyla, Mardin'de uygulanan Toki Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Projeleri'ni incelemeyi amaçlar. Bu bağlamda, tezin üçüncü bölümünde ''görselliğe karşı dokunsallık, yer-bağlam, yerel verilerin kullanılması: iklim-ışık, topografya, tektonik-form'' gibi Eleştirel Bölgeselcilik'in öne çıkan kavramlarının tanımları derinleştirilerek, beşinci bölümde bu kavramların karşılığı Geleneksel Mardin Evi'nde aranmıştır. Altıncı bölümde ise aynı mercek altında Mardin'de uygulanan Toki kentsel dönüşüm ve gelişim projelerini incelenip, sonuç olarak eleştirel bölgeselcilik yaklaşımının öne sürdüğü yer ve bağlama duyarlı, sadece görsel algıya değil, aynı zamanda insanın diğer duyularına da hitap eden, tüm yapı elemanlarının birbirleriyle ile uyum içinde sergilendiği tektonik ifadeyi ne derecede yansıttığı ifade edilmiştir.
Rengin Alanya'daki dili

nsan; hayatta var olduğu sürece estetik arayışı içinde olmuştur. Bu arayış her ne kadar görsel algıya hitaben görünse dahi ruhsal algıyı da etkilemiştir. Estetik arayışında, renkler her zaman önemli bir faktör olmuştur. Tarihi Yarımada, Çarşı Mahallesi ve AhmetTokuş Bulvarı'nın inceleme bölgesi olduğu bu çalışmada; Nitel Araştırma Yöntemi kullanılarak, belirtilen bölgelerdeki yapılar ve doğal çevre siluetiincelenmiş ve fotoğrafları çekilmiş ve tarihi süreç içinde boya, inşaat teknolojisi ve yaşamsal faktördeki değişimlerle beraber Alanya ilçesini oluşturan renk incelenmiştir. Yapıların renklendirilmesinde seçilen renklerin, tercih edilme sebepleri nelerdir, Tarihsel süreçte, yapı cephelerinde kullanılan renk tercihlerinin şekillenmesi nasıloluşmuştur, Alanya doğasında bulunan renklerin, yapı cephelerinde kullanılan renklereetkisi var mıdır? Sorularına cevap aranmıştır. Bu araştırmalar ışığında Alanya'nın geçmişşten günümüze sahip olduğu, doğasına ve yapılarına ait renkler saptanmış olup, bu renklerin etkileri Alanya ölçeğinde irdelenmiştir. Alanya ölçeğinde renklerin incelendiği çalışmada; Tarihi Yarımada'da kiyapılaşmada kullanılan renklerin, Çarşı Mahallesi'nde tamamen değişmeye başlayarak, Ahmet Tokuş Bulvarında nasıl günümüzdeki son halini aldığını görürüz. Tarihtekullanılan devşirme malzemenin renklerinden oluşan renk kullanımının, teknolojinin ilerlemesi, tercih edilebilecek renklerin çoğalması ve değişmesi, uygulama kolaylıkları ile Alanya'daki renk kullanımı çeşitlenmiştir. Ayrıca Kale surlarında devşirme malzemenin yansıttığı renk, daha sonraki süreçte; zaman zaman yapılı çevreye uyum sağlamak için, kimi zaman da tarihsel unsurları anımsatmak için, kimi zaman da belirlimalzemeleri hatırlatmak için kullanıldığını görmekteyiz. Bu tez; Alanya'nın belli bölgelerine renk paleti önerilerine altlık olabilecek bir çalışmadır.