turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Psikiyatri hastalarına bakım veren aile üyelerinin otomatik düşünceleri ile bakım yükü arasındaki ilişki

İnci İNCELEME, 'Psikiyatri Hastalarına Bakım Veren Aile Üyelerinin Otomatik Düşünceleri İle Bakım Yükü Arasındaki İlişki.' Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Gülhane Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Hemşirelik Programı, Yüksek Lisans Tezi, Ankara, 2018. Bu araştırma, psikiyatri hastalarına bakım veren aile üyelerinde otomatik düşünceleri ve bakım yükü arasındaki ilişkiyi değerlendirmek amacıyla yapılmış olup, kesitsel ve tanımlayıcı-ilişki arayıcı bir araştırmadır. Gülhane Eğitim ve Araştırma Hastanesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Kliniğine Ocak 2017 -Mayıs 2017 tarihleri arasında başvuran 205 hastanın bakım veren aile üyelerine literatür doğrultusunda hazırlanan Sosyo-Demografik Veri Toplama Formu, Geliştirilmiş Otomatik Düşünceler Ölçeği ve Hastalık Yükü Değerlendirme Ölçeği uygulanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde ve istatistiksel analizlerinde SPSS 20.0 paket programı kullanılmıştır. Hastaların yaş ortalamaları 35,92 15, 03 olup, çoğunluğu lise mezunu, bekar ve erkek bireylerden oluşmaktadır. 18-30 yaş aralığında olan, cinsiyeti erkek olan, hastalanmadan önce çalışan, ilaçlarını düzenli almayan ve kontrollerine düzenli devam etmeyen hastaların bakım verenlerinde bakım yükü düzeyi daha yüksek bulunmuştur. Bakım veren aile üyelerinin yaş ortalaması 46,51 13, 97 olup, çoğunluğu evli, ilkokul mezunu, kadın bireylerdir. Bekar, gelir düzeyi yetersiz, kadın ve yakınlık derecesi hastanın annesi olan bakım verenlerin bakım yükü düzeyi daha yüksektir. Bakım yükü, obsesif kompulsif bozuklukta, şizofreni ve diğer psikotik bozukluklardan anlamlı derecede yüksek bulunmuştur. Bakım veren aile üyelerinin HYDÖ puan ortalaması 44 ,81 11,16, ODÖ-G puan ortalaması ise 86,40 26, 33 olarak bulunmuştur. Bakım veren aile üyelerinin HYDÖ ve ODÖ-G toplam puanlar arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmuştur (r:0, 660 p<0,001). Bakım veren aile üyelerinin otomatik düşüncelerindeki olumsuzluğun, bakım verme sürecinde yaşanan yükü arttırdığı ya da yük düzeyi arttıkça, otomatik düşüncelerin olumsuzlaştığı sonucuna ulaşılmıştır.
Şizofreni hastalarına bakım veren yakınlarında tükenmişlik

Amaç: Şizofreni hastalarına bakım veren yakınlarının tükenmişliğini değerlendirmek, tükenmişlik üzerinde şizofreninin hangi belirtilerinin daha etkili olduğunu tespit etmeye çalışmak ve sosyal desteğin tükenmişlikle ilişkisini belirlemek amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırmanın örneklemi DSM-IV-TR'e göre şizofreni tanı kriterlerini net olarak karşılayan 76 hasta ve bu hastalara bakım veren 76 hasta yakınından oluşmaktadır. Hastalara araştırmacı tarafından düzenlenmiş sosyodemografik veri formu ile hastalık belirtilerinin düzeyini belirlemek amacıyla SAPS, SANS ölçekleri uygulanmıştır. Bakım verenlere ise tükenmişlik düzeyini belirlemek için Maslach Tükenmişlik Ölçeği ve sosyal destek düzeyini araştırmak için Algılanan Sosyal Destek Ölçeği uygulanmıştır. Sonuçlar, gruplar arası fark ve korelasyon analizleri ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Araştırmanın sonucuna göre şizofreni hastalarına bakım veren yakınlarının tükenmişliğinin bakım verenlerin sosyal desteği ve hastaların negatif belirtilerinin şiddeti ile ilişkili olduğu sonucu bulunmuştur. Hastalık süresi, hastayla geçirilen süre, hasta ve bakım veren cinsiyeti ve hastanın pozitif belirtilerinin bakım veren tükenmişliği ile anlamlı ilişkisi bulunamamıştır. Tartışma: Bakım verenlerin tükenmişliğini arttıran belirti kümelerinin tanınmasına ve bu belirtilere müdahale edilmesine yönelik etkin yöntemlerin geliştirilmesi gerekmektedir.
Aile danışmanlığında hakemlik kurumunun yeni bir model olarak ihyası

Bu çalışmada aile danışmanlığı kurumunun, hakemlik müessesesince yeni bir model olarak ihya edilmesi konu edinilmiştir. Çalışma kapsamında öncelikli olarak aile ve aileyi oluşturan kavramlar ile ilgili litearatürde yer alan bilgiler evlilik ve evlenme kavramları ile bilirkte derlenmiş ve çalışmanın birinci bölümünde sunulmuştur. İkinci bölümde aile danışmanlığına ait genel tanımlamalar yapılmış ve aile danışmanlığı ile ilgili genel teoriler üzerinde durulmuştur. Çalışmanın üçüncü bölümünde hakemlik kurumu hakkında bilgiler aktarılmış, kurumun doğum noktası olan İslamiyet'ten deliller ortaya konulmuştur. Sonuç olarak da aile içi sorunların çözülebilmesi, boşanma oranlarının azaltılması için, sorunların çözümüne yönelik hakem tayini yapılması savunulmuş; tayin edilecek hakem ile karı-koca görüşmesinin aile danışmanları huzurunda sorunları ortaya koyması modeli önerilmiştir. Sorunların çözülememesi ve arabuluculuk faaliyetinin sonuçsuz kalması halinde oluşacak boşanma durumunda ise kabahatin hangi tarafta olduğuna bağlı olarak ne tür yaptırımların uygulanması gerektiği bilgisi sunulmuştur.
Kardeşler arasında dentofasial ölçümlerin kalıtsallığının değerlendirilmesi

Bu çalışma, kalıtımın dentofasial yapılar üzerindeki etkilerini araştırmak amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın materyalini 70 kız (kronolojik yaş ortalaması 22 4,4 yıl) ve 68 erkek (kronolojik yaş ortalaması 23,6 4,4 yıl) toplam 138 kardeşten elde edilen lateral ve posteroanterior sefalometrik filmler ile ortodontik modeller oluşturmuştur. Materyalin seçiminde şu kriterlere dikkat edilmiştir. 1. Bireylerin pubertal atılımları sona ermiş olan erişkin kişilerden olması, 2. Daha önce herhangi bir ortodontik tedavi görmemiş olması, 3. Çene yüz sisteminin gelişimini engelleyecek herhangi bir sistemik hastalık geçirmemiş olması, 4. Herhangi bir mental problemin bulunmaması, 5. Baş ve boyun bölgesinde yara, yanık ve skatris dokusu bulunmaması, 6. Çocukluk döneminde sürekli diş kayıplarının olmaması. Sefalometrik çizim ve ölçümler ile ilgili olarak metod hata kontrolü yapılmış ve istatistiksel olarak herhangi bir önemlilik bulunmamıştır. Ölçülen parametrelerin kalıtsallığının belirlenmesi için öz kardeşler arasındaki benzerliklerden yararlanılmış (h2 = 2r) ve grup içi korelasyon katsayısı kullanılmıştır. Yaş ve cinsiyetin ölçülen parametreler üzerindeki etkilerini araştırmak için varyans analizi uygulanmıştır. Bu analiz sonucunda cinsiyet faktörünün yaşa göre daha fazla etkili olduğu ortaya çıkmıştır. Kalıtım katsayıları hesaplanmış, posteroanterior film ölçümlerinde en yüksek kalıtsallık sırasıyla AG-GA, üst yüz yüksekliği, alt yüz yüksekliği ve ZA-AZ değerlerinde bulunmuştur. IV Lateral sefologramlar üzerinde yapılan ölçümlerde ise, vertikal yöndeki açısal ölçümlerin sagital yöndeki açısal ölçümlere oranla daha büyük kalıtsallığa sahip olduğu belirlenmiştir. Boyutsal ölçümlerin hemen hemen tümü, yüksek kalıtsallığa sahiptir. Dişsel ölçümlerden J.-SN ölçümü önemli kalıtsallığa sahip bulunmuştur. Yumuşak doku ölçümlerinden Holdaway ve Merrifield açısı, önemli kalıtsallık göstermiştir. Model analizlerinde ise, sırasıyla toplam rotasyon, üst diş rotasyonları, alt ark uzunluğu, üst ark uzunluğu, üst ark genişliği oranı, maksiller kaninler arası mesafe, alt diş rotasyonları, alt yer değiştirmeler ve overbite ölçümlerinin yüksek kalıtsallık değerlerine sahip olduğu bulunmuştur.
Tüm ekzom dizileme yöntemi ile şizofreniye yol açabilecek aday genlerin belirlenmesi

Amaç: Şizofreni etiyolojisinde genetik faktörlerin önemli rol oynadığı ve kalıtılabilirliğin yaklaşık olarak %80 oranında rol oynadığı düşünülmektedir. Şizofreni genetiğinde tüm ekzom dizileme yöntemi kullanılarak yapılan az sayıda çalışma bulunmaktadır. Bu çalışmada, TED yöntemi kullanılarak Şizofreni patogenezinde rol aldığı düşünülen genlerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışmanın örneklemini iki aile oluşturuyordu. Birinci aile şizofreni hastalığı olan iki çocuk ve bunların sağlıklı ebeveynlerinden oluşmaktaydı. İkinci aile iki şizofreni olan kardeş ve 1 sağlıklı kardeş ile sağlıklı annelerinden oluşmaktaydı. Bulgular: Çalışma sonunda sadece hastalarda olan ve sağlıklı aile bireylerinde olmayan 223 eklenme silinme mutasyonu ve 5595 tek nükleotid polimorfizmi belirlendi. Belirlenen bu mutasyonlardan SPON1, DISC1, NCAM1, GRIA3, CYFIP2, ZNF480, PPP1R9B, SARM1, SMAD5, PCLO, KMT2C, DNAPK gibi genlerin daha önce şizofreni patogenezinde rol oynadığı çeşitli çalışmalarda gösterilmiştir. Çalışmamızda bu genlerin yanı sıra LTF geni 703. pozisyonda T silinmesi, SEMA3B geninde 81 -82. nükleotidler arasında C eklenmesi, NCOR 2 genin 5517 -5518. nükleotidler arasına 9 nükleotidlik AGCAGCGGC eklenmesi, GPHB 5 geninde 156 -157. nükleotidler arasında C eklenmesi, TMEM 216 432 -433. nükleotidler arasında A eklenmesi, FAM174B geninde 206 -211. nükleotidler arasında yer alan GCTCCA dizisinin silinmesi, CLTCL 1 geninde 3602 -3603. nükleotidler arasında G eklenmesi, CNTNAP 4 geninde 43 -44. nükleotidler arasında T eklenmesi tespit edilmiştir. Sonuç: Çalışma sonucunda elde edilen gen mutasyonlarının şizofreni patogenezindeki rolü ile ilgili bildiğimiz kadarıyla yayınlanan bir çalışma bulunmamaktadır. Ancak bu genler tarafından sentezlenen proteinlerin beyinde ifadesinin olduğu tespit edilmiştir. Tespit edilen bu gen mutasyonları ve bu genler tarafından sentezlenen proteinlerin şizofreni patogenezindeki rolü ile ilgili daha ileri çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır.
Anne-baba-çocuk ilişkisinin çocukların tüketici olarak sosyalleşmesi üzerindeki etkisinin incelenmesi

Araştırma anne baba-çocuk ilişkisinin çocukların tüketici olarak sosyalleşmesi üzerindeki etkisini incelemek ve bu konuda anne ve babaların görüşlerini etkileyen faktörleri belirleyerek ilgili kurum ve kuruluşlara önerilerde bulunmak amacıyla planlanmış ve yürütülmüştür. Araştırma kapsamına, İzmir ilinin Menemen ilçesinden basit rastgele örnekleme yöntemi ile seçilen 3-6, 7 -11, 12-18 yaş grubundaki 150 çocuğun anne babası alınmıştır. Araştırmanın verileri, Çocukların Tüketici Olarak Sosyalleşmesine yönelik geliştirilen ölçek ve Çocuk-Ebeveyn İlişkisi ölçeği kullanılarak elde edilmiştir. Araştırmaya katılan aileler arasında; iki çocuğu olanlar, çocuklarına günlük harçlık verenler, çocuklarının tüketici olarak sosyalleşmesine yönelik en etkili yöntem olarak 'Çocukla birlikte alışveriş yaparak akılcı satın alma davranışlarını öğrenmesi için teşvik etme' yöntemini tercih edenler ve çocuklarıyla kurduğu ilişkilerin çoğunlukla (%46,7) iyi olduğunu belirtenler önde gelmektedir. Anne (%45,3) ve babalar (%30,7) arasında ilkokul ve daha az öğrenim düzeyine sahip olanların önde geldiği, anne ve babaların %66,7'sinin çalıştığı, %76,7'sinin hane gelir algısının orta düzeyde olduğu belirlenmiştir. Ebeveynlerin çocuklarının tüketici olarak sosyalleşmesi ölçeğine ilişkin ortalama puanları (3,80) 'Katılıyorum' seçeneğine karşılık gelmektedir. Çocuk-ebeveyn ilişkisi ölçeğinden alınan ortalama puanları (3,10) ise 'Kararsızım' seçeneğine karşılık gelmektedir. Annenin öğrenim durumu ile çocukların tüketici olarak sosyalleşmesine ilişkin sonuçlar arasında anlamlı farklılık oluştuğu belirlenmiştir (p<0.05). Ailelerin gelir algıları ile çocuklarının tüketici olarak sosyalleşmesi ve alt boyutlarından satın alma öncesinde karar verme tutumuna ilişkin ortalama puanları arasında da anlamlı farklılık olduğu belirlenmiştir (p<0.05). Çocuk-ebeveyn ilişkisinin çocukların tüketici olarak sosyalleşmesini anlamlı düzeyde (p<0.05) etkilediği saptanmıştır. Çocuk-ebeveyn ilişkisi, çocukların tüketici olarak sosyalleşmesi boyutundaki toplam varyansın %10,7'sini açıklamaktadır. Bu nedenle 'Anne-babaların çocuk ile kurdukları ilişkiler, çocuğun tüketici olarak sosyalleşmesi üzerinde etkilidir.
Ergenlerin bazı kişilik ve aile özelliklerinin suç davranışına etkisi

Ergenlerin kişilik ve aile özelliklerinin suç davranışına etkisini incelemek amacıyla yapılan bu araştırma nicel araştırma modellerinden yordamaya dönük ilişkisel araştırma modelinde tasarlanmıştır. Araştırmaya amaçsal örnekleme yöntemi ile seçilen toplam 213 ergen katılmıştır. Araştırmada ergenlerin suç davranışlarını ölçmek için Suç Davranışı Ölçeği, kişilik özelliklerini ölçmek için Kişilik Değerlendirme Ölçeği, aile özelliklerini ölçmek için Ebeveyn Kabul-Red/Kontrol Ölçeği, sosyodemografik özelliklerini belirlemek için araştırmacı tarafından geliştirilen Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre; anne kabul-reddi, baba kabul-reddi, kişilik ve anne kontrolü ergenlerin suç davranışılarını anlamlı bir şekilde yordamaktadır. Buna göre; ergenlerin ebeveynleri tarafından reddedilmesi, sağlıksız kişilik özelliklerine sahip olması ve kısıtlayıcı anne kontrolüne maruz kalması ergenlerin suç davranışını arttırmaktadır. Ergenlerin suç davranışını yordayan kişilik özelliklerine bakıldığında; düşmanca duygulara sahip olan ve saldırgan davranışlar sergileyen; duygusal durumunda dengesizlik yaşayan; diğer insanların olumlu tepkisine ve desteğine bağımlı olan, dünyayı ve insanları tehlikeli ve güvenilmez bulan ergenler daha fazla suç davranışı sergilemektedir. Ergenlerin suç davranışını yordayan aile özelliklerine bakıldığında; ergenlerin anne ile sevgi bağı kalitesinin düşük olması, her iki ebeveyninden somut bir davranış olmamasına rağmen ebeveynleri tarafından reddedildiğini düşünmesi, babasının düşmanca ve saldırgan davranışlarına maruz kalması ergenlerin suç davranışını arttırmaktadır. Bu çerçevede çocuk suçluluğuna yönelik suç risklerini azaltıcı koruyucu ve destekleyici ayrıca suç davranışı bulunan ergenlerin rehabilitasyonunu sağlayan tedavi edici ; ergen ve aile odaklı; mikro, mezzo ve makro boyutlarda etkili sosyal hizmet müdahalelerine ihtiyaç duyulmaktadır.
Hisarcık Ahmet Karamancı Sağlık Ocağı'na bağlı Kıranardı kasabasında sağlık ocağına hiç başvurmamış aileler ile sağlık ocağını kullanmakta olan ailelerin sağlık durumlarının karşılaştırılması

Bu çalışma, sosyalleştirilmiş sağlık hizmetlerinden yararlanan ve yararlanmayan ailelerin sağlık düzeylerini karşılaştırmak ve hizmetin etkinliğini değerlendirmek amacıyla yapılmıştır. Ocak kayıtlarından, sağlık ocağını kullanmadıkları tespit edilen 43 aile araştırma grubuna alınmış, geri kalan ailelerden fc 10 örnekleme ile 41 aile kontrol grubu olarak seçilmiştir. Araştırma grubundaki ailelerin % 78. 9' una, kontrol grubundaki ailelerin ise % 87.8 ine ulaşılmıştır. Araştırma grubunun yas ortalaması daha yüksek bulunmuştur. İki grup arasında sosyal, ekonomik ve çevresel özellikler bakımından önemli bir fark bulunmamıştır. Her iki grupta da ailelerin yarıdan fazlası sigortalıdır. Sağlık ocağını kullanmamanın en önemli nedeni olarak, sağlık ocağından yazılan reçeteleri kurumlarından ücretsiz olarak alamamaları gösterilmiştir. Her iki grup da sağlık ocağını özellikle koruyucu hizmetler için kullanmaktadır. Ana-çocuk sağlığı ve aile planlaması hizmetlerinden yararlanma oranı kontrol grubunda daha yüksek bulunmuştur. Fizik muayene sonuçları her iki grupta benzerdir. İncelenen ailelerdeki en önemli sağlık sorunu ise diş sağlığı problemidir. Sonuç olarak sağlık ocağını kullanmayan kişilerin de en az sağlık ocağını kullanan kişiler kadar sağlık problemlerinin bulunduğu ve sağlık ocağı kayıtlarının yeniden gözden geçirilmesinin yararlı olacağı kanısına varılmıştır.
Boşanma sürecindeki kadın ve erkeklerin adil dünya inançlarının karşılaştırılması

Boşanma, insan yaşamında alınan en zor kararlardan biridir. Evlilikle kurulan aile birliği, çeşitli sebeplerle sona erdirilmektedir. Evlilik bağının sona ermesi, aynı zamanda evin düzeni, sosyal çevre, konum ve gelecek planlarının da kaybedilmesi demektir ve çeşitli psikolojik süreçleri beraberinde getirebilir. Adil dünya inancı ise bireyin geleceği öngörebilmesi ve çevreye uyumu açısından önemli bir kavramdır. Bu inancın eksikliği, bireyin kuşkulu ve tedirgin olmasına neden olabilmekte; bu inancın varlığı ise bireyi daha güçlü kılabilmektedir. Bu bağlamda araştırmanın amacı, boşanma sürecinde olan kişilerin kişisel ve genel adil dünya inançları arasında cinsiyet farklılığını ortaya koymaktır. Bu amaç doğrultusunda katılımcıların kişisel ve genel adil dünya inançlarını etkileyebilecek olan bazı faktörler de kadın ve erkeklerde ayrı ayrı incelenmiştir. Araştırmaya Mersin Adliyesi'ne boşanmak için gelen 50 kadın (Xyaş= 34.22 8. 24 yıl), 50 erkek (Xyaş= 32.75 7. 86 yıl) olmak üzere toplam 100 kişi katılmıştır. Veri toplama aracı olarak kişisel bilgi formu ve 'Kişisel ve Genel Adil Dünya İnancı Ölçeği' kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistik analizi, Kolmogorov-Smirnov ve Levene Testi, bağımsız örneklem t testi ve ki-kare bağımsızlık testi kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre katılımcıların kişisel adil dünya inancında cinsiyete göre farklılık bulunurken; genel adil dünya inancında bu yönde herhangi bir farklılık bulunmamıştır. Kadınların kişisel adil dünya inancı erkeklerden daha yüksek çıkmıştır. Buna ek olarak, katılımcıların cinsiyetleri ile evlenme yaşı ve boşanma sürecindeki maddi kayıpları arasında bir ilişki bulunmuştur. Kadınların ve erkeklerin ağırlıklı olarak 20-25 yaş arasında evlendiği; kadınların ağırlıklı olarak orta düzeyde; erkeklerin ise çok düzeyde boşanma esnasında maddi kayba uğradığı bulgusuna ulaşılmıştır. Katılımcıların evlenme şekli ve süresi ile boşanma nedeni, boşanma kararını veren taraf ve boşanma şeklinde cinsiyet ile herhangi bir etkileşim gözlenmemiştir. Özetle, bu araştırma sonucunda boşanma sürecinde olan kadınların erkeklere nazaran dünyayı adil bir yer olarak değerlendirdiklerini, boşanma kararının daha çok 20-25 yaşında olan kadın ve erkekler tarafından verildiği ve erkeklerin boşanma sürecinde maddi anlamda daha çok kayıpları olduğu söylenebilir.
Bir tıp fakültesinin aile hekimliği anabilim dalı'ndaki asistan hekimlerin, ailelerinden ve yakın çevrelerinden gelen sağlık talepleri üzerine görüşlerinin incelenmesi

Giriş: Çalışmalar hekimlerin, aile ve yakınlarından gelen bir sağlık talebiyle karşılaşma ihtimallerinin yüksek olduğunu göstermektedir. Etik açıdan bakıldığında, hekimlerin kendilerini veya aile üyelerini tedavi etmesi önerilmemektedir ancak hekimlerin akrabalarının tıbbi bakımlarına doğrudan veya dolaylı yolla müdahil oldukları görülmektedir. Hekimler taleplere müdahil olurken ciddi çatışma ve etik uygunlukla ilgili kaygı yaşamaktadır. Bu çalışmada hekimlerin bu konuda yaşadıkları deneyimleri açığa çıkartarak, gelecekte yaşayacakları çatışma ve kaygıyla baş edebilmeleri için hekimlere yol gösterici olmayı amaçladık. Yöntem: Araştırmamız fenomenolojik desende nitel bir çalışma olup, etik kuruldan onay alındıktan sonra bir Tıp Fakültesi Aile Hekimliği Anabilim Dalında 1 Nisan 2019- 1 Temmuz 2019 tarihleri arasında 41 aile hekimliği asistanına yarı yapılandırılmış görüşme formu uygulanarak yapıldı. 38 katılımcının verileri analiz edildi. Veriler görüşmeci hekim tarafından yazıya geçirildikten sonra kodlanarak, kategori ve temalara ulaşıldı ve çalışmanın bulguları oluşturuldu. Bulgular: Hekimler kendi yakınlarını bazı durumlar haricinde genel olarak tedavi etmeme görüşündeydiler ve talepler karşısında olumsuz duygular hissetmekte, zorluklar yaşamaktaydılar. Hatta aile ve yakınlarına bakmalarının getireceği dezavantajların da farkında olmalarına rağmen yüksek oranda talepleri kabul etmekte, taleplere karşı elinden geldiğince, genel olarak olumlu yaklaşıp yardımcı olmaktaydılar. Buna rağmen talepleri karşılayamadıkları zamanlarda ise yakınlarından genellikle olumsuz tepkiler almışlardı. Hekimler talepleri isteyerek kabul etmelerinin yanı sıra bazı mesleki veyahut toplumsal, ailesel ilişkiye bağlı görev ve sorumluluklar nedeniyle mecburiyetten de kabul etmekteydiler. Bu durum onları karar alma mekanizmalarını bozan ikilem, kaygı ve çatışma içine sokmaktaydı. Sonuç: Hekimler çatışmaya düştükleri zaman aile ve yakınlarının isteklerini geri çevirebilirler. Bunu yaparken tepkiden çekiniyorlarsa çözüm iletişimde saklı olabilir. Çalışmamızda yakınlarının taleplerini karşılayamadıklarında anlayışlı karşılandıklarını ifade eden hekimler iletişimin önemine dikkat çekmişlerdir. Hekimlerin, mesleklerini yaparken, yakınlarına hastalarına baktıkları gibi bakmadıklarını açık bir dille anlatmalarının ve bu çatışmanın yakınlarında oluşturacağı olası problemlerden bahsetmelerinin hekimlerin üzerindeki yükü azaltacağını düşünmekteyiz.
Hafif düzeyde zihin engelli çocuklara günlük yaşam becerilerinin kazandırılmasında ailelerin pekiştireç kullanımı ile ilgili görüşlerinin değerlendirilmesi

Bu araştırmada hafif düzey zihin engeli olan çocuğa sahip ailelerin günlük yaşam becerileri öğretiminde pekiştireç kullanıp kullanmadıkları, hangi pekiştireç tür ve tarifelerini kullandıkları ve pekiştireç kullanımı etkili bulup bulmadıklarını belirlemek amaçlanmıştır. Hafif düzey zihin engelili çocuğa sahip kırk sekiz aile bu araştırmanın örneklemini oluşturmaktadır. Araştırmada ailelerin pekiştireç kullanımı ile ilgili görüşlerini ortaya koymak için dört sorudan oluşan bir görüşme formu hazırlanmıştır. Araştıma verileri görüşme formu aracılığı ile ailelerle yapılan görüşmelerden elde edilmiştir. Verilerin analizinde içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, ailelerin günlük yaşam becerilerini öğretirken pekiştireç kullandıkları görülmüştür. Annelerin ve ablaların zihin engelli çocuğun eğitiminde daha etkin bir rol aldığı görülmüştür. Genel olarak ailelerin olumsuz pekiştireç tercih etmedikleri buna karşın bazı ailelerin değişen sebeplerle olumsuz pekiştireç ve ceza kullandıkları ortaya çıkmıştır. Tüm pekiştireç türlerinin aileler tarafından kullanılmasına rağmen sadece sürekli, değişken oranlı ve değişken aralıklı pekiştireç tarifelerinin kullanıldığı görülmüştür. Tüm yaş gruplarında ailelerin pekiştireç kullandıkları, bu pekiştireçleri ise çocuğun durumu, ihtiyaçları ve kendi maddi ve manevi durumlarına göre belirledikleri ortaya çıkmıştır. Araştırmanın sonuçlarından biri ise hiç eğitim almamış ve ilkokul mezunu katılımcıların pekiştireç kullanma konusunda gayreti ve pekiştireç kullanmayı oldukça faydalı bulduklarını ortaya koymalarıdır.
Acil servise başvuran onkoloji hastalarının bakımından sorumlu hasta yakınlarının bakım yükleri ile yaşam doyumu ilişkisi

SERVİSE BAŞVURAN ONKOLOJİ HASTALARININ BAKIMINDAN SORUMLU HASTA YAKINLARININ BAKIM YÜKLERİ İLE YAŞAM DOYUMU İLİŞKİSİAmaç: Acil servise başvuran onkoloji hastalarının bakımından sorumlu hasta yakınlarının bakım yükleri ile yaşam doyumu ilişkisini belirlemek amacıyla kesitsel bir çalışma olarak planlanmıştır. Materyal ve Metot: Araştırmanın evrenini 14.09.2015-31.03. 2016 tarihleri arasında Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Acil Servisine çeşitli problem ve şikayetler nedeniyle başvuran onkoloji hastalarının bakımından sorumlu 256 hasta ve yakını oluşturmuştur. Veriler araştırmacı tarafından literatür doğrultusunda geliştirilen hastayı ve bakım veren bireyi tanıtıcı bilgi formu ile Yaşam Doyum Ölçeği, Bakım Verme Yükü Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde Mann Whitney U ve Kruskal Wallis testleri kullanılmıştır. Kullanılan ölçeklerin güvenilirliği Cronbach Alpha ile analiz edilmiştir. Bulgular: Araştırmaya katılan hastaların %19,9'una lösemi, %19,1'ine akciğer kanseri tanısı konulduğu; %44,1'inin evre 4 olduğu; hastaların %52'sinde diğer organlara metastaz geliştiği belirlenmiş olup hastaların yaş ortalaması 56 ,3 15,0'dır. Hasta yakınlarının %70,3'ünü kadınlar %29,7'sini erkekler oluşturmakla birlikte yaş ortalamaları 43,6 11,9'dur. Bu çalışmada hasta yakınlarının Yaşam Doyum Ölçeği puanı ile Bakım Verme Yükü Ölçeği puan ortalaması arasında orta düzeyde ters yönlü anlamlı bir ilişki (p<0,001, r =-0,485) olduğu, Bakım Verme Yükü Ölçeği puanı arttıkça Yaşam Doyum Ölçeği puanının azaldığı belirlenmiştir. Sonuç: Bu çalışmada hasta yakınlarının bakım yükleri arttıkça yaşam doyumlarının azaldığı belirlendi. Elde edilen bulgular doğrultusunda onkoloji hastalarının bakımından sorumlu hasta yakınlarının fiziksel, psikolojik ve sosyal yönden desteklenmesi, yardım alabilecekleri soru sorabilecekleri dernekler ve topluluklar oluşturulması önerilmektedir.