turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Müze yapılarında strüktür sistemlerinin mekan ve form oluşumuna etkileri

Müze tasarımında alınacak kararların tamamen mimarın yorumuna bırakılması tümüyle kendine özgü, tek defalık yapıları beraberinde getirmektedir. İletişim ve yapı/yapım teknolojisindeki gelişmelerin, değişimlerin yansımaları müze yapılarında görülmektedir. Bu bağlamda strüktür, mekan, form, işlev gibi karakteristiklerine paralel olarak artık müzeler; objelerin toplumsal bilgiye, kültürel birikime katılarak, her yeni ziyaretçi ile yeni bir yaşama başlama mekanlarına dönüşmüşlerdir. Strüktürün kendisini yapı bütününde daha fazla ifade etmesi, mekan kurgusu içinde bir sergileme objesi olarak kullanılması ve müze formunda temayı yansıtması 1990 sonrası müze tasarımlarında mimarlar tarafından tercih edilen bir tasarım yaklaşımı olmuştur. Bu tezde son yıllarda yaşanan sosyal ve teknolojik gelişmeler ortaya konmuş, bu gelişmelerin strüktür kavramı, form ve mekan üzerine etkileri ile müze kavramı ve müzecilik anlayışına getirdiği yenilikler bağlamında müze yapıları, strüktür, mekan ve form etkileşimi irdelenmiştir. II Dokuz Eylül Üniversitesi, Mimarlık Fakültesi, Mimarlık Bölümü, Bina Bilgisi Anabilim Dah'nda yürütülmüş olan bu Yüksek Lisans Tezi, toplam 5 Bölüm ve 173 sayfa, 3 tablo, 57 şekil, 105 resimden oluşmaktadır. Birinci bölümde, problem tanımlanmış, çalışmanın amacı, kapsamı ve yöntemi açıklanmıştır. İkinci bölümde, strüktür ve strüktür sistemi kavramı, strüktür sistemlerinin gelişimi, strüktür sistemlerinin mekan ve form üzerindeki etkileri incelenmiştir. Üçüncü bölümde, müze kavramı, müzecilik ve müzeciliğin amaçları, müzenin işlevleri, tarihsel süreç içersinde müze yapıları irdelenmiştir. Dördüncü bölümde, 1990 sonrası günümüz müze yapıları, strüktür sistemlerinin plansal ve formsal etkileri bağlamında analiz edilmiştir. Beşinci bölüm olan sonuç bölümünde, araştırmanın genel bir değerlendirmesi yapılarak, kişisel görüş ve değerlendirmeler sunulmaktadır.
Türk mimarlığında yabancı mimarlar

Bu çalışma tarihte Türkiye'nin iki dönemde çağa uymak amacıyla Batı'ya yönelmesinin sonucu olarak mimarlık alanında da yabancı uzmanlardan yararlanılmasının Türk Mimarlığı üzerindeki etkilerini incelemeyi amaçlamaktadır. Yabancı mimarların çalışmalarının Türk Mimarlığı üzerindeki etkileri incelenirken mimarlar toplumdan soyutlanmamış ve mimarlık ürünleri üretildikleri dönemin politik, sosyo-ekonomik ve kültürel yapısı içinde değerlendirilmiştir. Türk Mimarlığı'nda uzun bir geçmişşi olan yabancı uzman sorunu özellikle iki dönemde belirli bir ivme kazanmış ve devlet tarafından yönlendirilmiştir. Osmanlı İmparatorluğu'nda 18. yüzyıl sonu ve 19. yüzyıl süresinde 'Batılılaşma' hareketlerine bağlı olarak; Cumhuriyet'te ise 1927- 1950 yılları arasında her alanda kalkınma, yeniden örgütlenme ve 'Çağdaşlaşma' çabalarına koşut olarak mimarlık alanında da yabancı uzmanlardan yararlanılmıştır. Araştırmada yabancı mimar sorunu bu iki dönem çerçevesinde iki ana bölümde incelenmiştir. Yabancı mimarların etkinlikleri ilk dönemde Osmanlı İmparatorluğu'nun başkenti İstanbul'da ikinci dönemde ise Türkiye Cumhuriyeti'nin başkenti Ankara'da yoğunlaşmıştır. Her dönem için önce yabancı uzman kullanımını belirleyen etkenler ortaya konulmuş, yabancı mimarların uygulama ve eğitim alanındaki çalışmaları aynı yıllarda Batı dünyasındaki gelişmelerle birlikte toplu bir kesit olarak ele alınmıştır. Yabancı mimarların Türk Mimarlığı üzerindeki etkileri her dönem için ayrı olarak dönemi belirleyen özellikler çerçevesinde irdelenmiş, ve mimar kimliklerini ortaya koyan ayrıntılı bir katalog bölümünden sonra karşılaştırmalı bir genel değerlendirme verilmiştir.
Formation of the city image: The role of the train station in the image formation process of Ankara

Bu tez, kenti, dinamik bir mekanlar ve insanlar örgüsü olarak ele almakta, ve kent imgesi kavramını incelemektedir. Kavramın daha kapsamlı olarak anlaşılması için bu inceleme, erken cumhuriyet Ankara'sı örneği üzerinden yürütülmüştür. Çalışma, kent imgesinin Kevin Lynch tarafından önerilmiş olan üç bileşeni üzerinden kurgulanmıştır. Bu üç bileşenin oluşumunun, Ankara kentinin oluşumunun üç aşaması ile nasıl örtüştüğü açıklanmıştır. Yapıların bu oluşumlar içerisinde en temel rolü oynadıkları kabulüne dayanarak, Tren Garı'nın Ankara kentinin ve imgesinin oluşumuna katkısı sorgulanmıştır. Erken cumhuriyet Ankara'sının en önemli yapılarından biri olan Gar, kent imajı bileşenlerine katkısı bağlamında incelenmiştir. Yapı, mekansal varlığı ile kentin modern kimliğini yansıtmıştır. Yakın çevresi içerisindeki hareket ve gelişmeyi yönlendirerek, kent yapısının vazgeçilmez bir öğesi olmuştur. Ayrıca, istasyon, başkent için bir itibar yapısı olarak, çağdaş pratikler ve koşullar barındırmıştır. Bu pratikler ve koşulların, sadece bir istasyon yapısı olmanın ötesinde kentsel kamusal bir mekan olan gar içerisinde deneyimlenmesi, insanların istasyona ve kente bağlanmasını sağlamıştır.
Modern period urban heritage sites as fragmented contexts: Conservation principles and strategies for the existing traces and components of Hermann Jansen's Adana plan

Modern dönem mirasının korunması, odak noktasının dokunun bir bütün olarak korunmasından çok binalarda bulunduğu, nispeten yeni bir konudur. Modern döneme ait kentsel dokular çeşitli müdahaleler sonucu ya büyük oranda parçalanmış ya da tamamen kaybolmuştur. Bu nedenle, modern dönem kentsel dokularının parçalanmışlık problemiyle ilgilenmek, var olan ve kaybolmuş bileşenlerinin izini sürmek ve mevcut olanları koruma prensipleri ve stratejiler tanımlayarak korumak önem taşıyan bir konudur. 1923 yılında Cumhuriyet'in ilanını takiben planlı 'inodern' bir ülke yaratmak amacıyla, birkaç ana şehir için planlar hazırlanmış, bu planların bazıları uygulanmıştır. Alman mimar ve şehir plancısı Hermann Jansen (1869-1945) Türkiye'de dönemin önemli plancılarındandır. Ülkenin başlıca büyük kentleri için planlar hazırlar: Başkent Ankara (1932), İzmir (1932), İzmit (1938), Mersin (1938), Gaziantep (1938) ve Adana (1940). Jansen'in Türkiye'nin güneyinde yer alan Adana için 1935- 1940 tarihleri arasında hazırladığı plan, sonrasındaki kentsel planlama yaklaşımları ve modern dönem tutumları açısından Jansen'in plan çalışmaları arasında önemli bir örnektir. Bu plan ayrıca nadir uygulanmış örneklerden oluşu nedeniyle de önemlidir. Tarıma dayalı üretim için verimli toprakları ve buna bağlı endüstriyle önemli bir kent olan Adana için Jansen, fabrika alanları, bu fabrikalarda çalışacaklar için konaklama alanları, idari ve kamusal yapılar, konuta dayalı alanlar ve rekreasyon alanları ile bir plan tasarlamıştır. Adana bu çalışmada, planın uygulanmasından ve modern mimari mirasın şu anda tehdit altında oluşundan ötürü örnek vaka olarak ele alınmıştır. Planın uygulama alanının kent merkezinde bulunması nedeniyle, modern dönem miras alanı ilgi odağına dönüşmüş ve yüksek katlı blok inşasına izin veren yasa ile sürekli olarak yıkım ve yerini yeni binalara bırakma tehdidi altına girmiştir. Bunun sonucu olarak, kent formunda ve bileşenlerinde hızlı ve geniş çapta değişimler meydana gelmiş ve bu durum kısmi kayıplar, görünüş değişiklikleri ve Jansen Planı'yla uygulanan modern dönem kentsel dokunun parçalanmasına sebep olmuştur. Günümüzde, modern dönem kentsel dokunun bileşenleri oldukça parçalanmıştır ve buna bağlı olarak modern kentte zar zor takip edilebilmektedir. Bu vaka çalışmasına odaklanarak, görsel ve yazılı arşivlerden, günümüz belgelerinden, yazılı kaynaklardan, hava fotoğraflarından ve alan çalışmalarından gelen bilgilere dayanarak karşılaştırmalı bir mekansal-zamansal analiz çalışması yapılmıştır. Bu tezin amacı, Hermann Jansen'in planının mevcut kentsel dokudaki izini sürmek, planın günümüze gelmiş bileşenlerini ortaya çıkarmak ve böyle bölünmüş bir dokuda var olan farklı tip bileşenler için koruma prensipleri ve stratejiler belirlemektir.
Mimari tasarım eğitiminde eğitmen ve öğrenci yaklaşımlarının tasarım sürecine etkisi üzerine bir inceleme

Öğrencilerin mimarlık disiplinin en önemli unsuru olan tasarım kavramını aktif olarak deneyimlemesi üzerine kurulu olan stüdyo dersleri, öğrenciye kazandırdığı farklı düşünme, alternatifleri sorgulama, yaratıcı üretim sağlama gibi unsurlardan dolayı mimarlık eğitiminin hedeflediği bireyin yaratıcılık potansiyelini artırma amacına ulaşmakta eğitim içeriğinin en kritik dersi konumundadır. Stüdyo dersi, diyalog ve eleştiri odaklı yapısı gereği eğitmen ve öğrencilerin yaklaşım farklılıklarından olumlu ya da olumsuz etkilenebilmektedir. Eğitmen yaklaşımı veya öğrenci yaklaşımı kaynaklı aksaklıklar, stüdyo dersinde oluşturulmaya çalışılan tasarım kültürüne zarar vermekte ve verimsiz tasarım süreçlerinin sonucunda öğrencilerin okuldan, eğitimden, tasarım ve yaratıcılık kavramlarından uzaklaşmasına neden olabilmektedir. Bu noktada eğitmenin, stüdyo grubu içerisinde sergilenen farklı yaklaşımlara karşı farkındalık içinde hareket etmesi önem taşımaktadır. Bu tez çalışmasında, stüdyo dersi sürecinde eğitmen ve öğrenciler tarafından geliştirilen yaklaşımların incelenmesine kaynak oluşturulması amacıyla, öğrenci ve eğitmenlerin farklı stüdyo faaliyetlerine karşı gerçekleştirdikleri aksiyonlar, bir ders dönemi boyunca gözlemlenmiş, elde edilen bulgular, tasarım sürecine etkileri çerçevesinde yorumlanmıştır. Yapılan literatür araştırmaları sonucunda alan çalışması dört temel uygulama etrafında şekillenmiştir. Öğrenci yaklaşımlarının sağlıklı bir şekilde gözlemlenmesi amacıyla eğitmenlerin stüdyo kültüründe diyalog unsurunu ön plana alan bir yaklaşım sergilemeleri hedeflenmiştir. Ders akışı, öğrencinin kendisini ifade edebileceği uygulamalara hizmet edecek şekilde planlanmıştır. Öğrencilerin yapılan uygulamalar özelinde ürettikleri çalışmalar, literatür taramasında ortaya konan tasarım kavramına yaklaşım unsurları çerçevesinde incelenmiş, tez çalışmasına veri sağlayabilecek üretimler yorumlanmıştır. Stüdyo dersi, eğitmen ve öğrenciler tarafından sergilenen farklı yaklaşımlardan beslenmektedir. Bu anlamda eğitmen ve öğrencilerin stüdyo dersine karşı geliştirdikleri bakış açılarının gözlemlenebilmesi adına yapılacak farklı model ve ölçekte çalışmalar, tasarım eğitimine kaynak oluşturmaları bağlamında önem taşımaktadır.
Taşıyıcı sistem malzemesinin seçimindeki etkenler

Bu araştırmada, mimaride taşıyıcı sistem etkisinin iyi bilinmesi gerekliliğine ve yapının taşıyıcı malzemesi seçiminin bir uygulama kriteri olmayıp, düşünce ve biçim olarak yapının bütününü ilgilendirdiğinden bir 'temel kriter' olduğu gerçeğine değinilmiştir. Bu amaçla taşıyıcı sistem formları ve taşıyıcı sistem malzemesinin seçimindeki etkenler araştırılmıştır. Altı ana bölümden oluşan bu çalışmada öncelikle mimarlıkta taşıyıcı sistemlerin tarihsel gelişimi, taşıyıcı sistemin tanımı ve amacı üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde, ana görevi, üzerine gelen yükleri ve kendi ağırlıklarım güvenli olarak zemine aktarmak olan taşıyıcı sistemlere etkiyen yükler tanıtılmıştır. Üçüncü bölümde, taşıyıcı sistem formları yük dağıtma doğrultularına bağlı olarak yükleri tek doğrultuda, iki doğrultuda, üç doğrultuda dağıtan taşıyıcı formlar olarak sınıflandırılmıştır. Bu sınıflamalar paralelinde, sistemle ilgili gerekli açıklamalar yapılmış ve örnekler verilmiştir. Yapı tasarımında, 20. yüzyıl basma kadar taş ve ahşap gibi malzemelerden yer alanılmıştır. 20. yüzyıl' a girildiğinde yeni malzemeler ve geleneksel malzemelerin daha uygun kullanılmasını sağlayan bilgi ve teknik gelişmeye paralel olarak yeni taşıyıcı sistemler ortaya çıkmıştır. Dördüncü bölümde kullanılan her taşıyıcı sistem, malzemesinin özellikleri ve yapım sistemi ile sınırlıdır gerçeğinden yola çıkarak; taşıyıcı sistem malzemesi olarak ahşap, çelik ve betonarmenin özellikleri incelenmiş ve yük dağıtma doğrularına göre örneklenmiştir. Bu çalışmada taşıyıcı sistem malzemelerinin seçimindeki etkenler araştırılmıştır. Beşinci bölümde taşıyıcı malzemelerine göre taşıyıcı sistem karşılaştırılmasındaki etkenler ortaya konmuştur. Bunları; maliyet-süre ilişkisi, mukaveet, malzeme teinini ve ulaşım, işçilik yapım tekniği özellikleri, yangın güvenliği, dış hava koşullarına dayanıklılık, deprem karşısındaki davranışı, tasarımın değişebilirliği ve denetlenebilirliği, uygulama alanları, malzemenin geri dönüşümü ve çevre etkileşimi, ülkemizdeki kullanımı, dünyadaki kullanımı, mimari anlam olarak sıralayabiliriz. Bu etkenler beşinci bölümde ahşap, çelik ve betonarme taşıyıcı sistem malzemeleri üzerinde incelenmiştir. Mimarların, çeşitli seçenekleri inceleyip, o binaya en uygun olan sistem ve malzemeleri seçebilmeleri için; belli bir deneyime, bilgiye ve sezgi gücüne sahip olmaları gerekmektedir. Bu bilgiler arasında en üstün malzemeyi tanımlamak veya belli bir malzemeyi dışlamak olmamalıdır. Her seferinde karşılaştırmalar yapılıp söz konusu binaya ve çevre koşullarına en uygun olan seçilmelidir. Bu çalışmanın amacı, taşıyıcı sistem malzemesinin seçiminde en önemli rol üstlenen mimarların doğru karar verebilmelerine yardımcı olmaktır. XIV
Software developed living room furnishing

Bu çalışmada mimari tasarımın tefriş aşaması için bir yazılım geliştirilmiştir. Oturma odası kılavuz alan olarak seçilmiş ve sistem mekansal yönlenişin prensipleri çerçevesinde, uygun çözümler üretmek için programlanmıştır. Birinci bölümde tezin konusu, hedefler, proje ile sorgulanan konuların kapsamı, çalışmada izlenen metot, bilgisayar destekli tasarım programlarına olan ihtiyaç anlatılmıştır. İkinci bölümde tasarım problemi, mimari tasarım ve iç mekan tasarımının başlıca meselelerinin açıklamaları; tefriş aşamasının, mekansal organizasyon bağlamında tanımı yapılmıştır. Üçüncü bölümde tasarım kararlarını destekleyen sistemlerin yapısı detaylı olarak ele alınmıştır. Son yıllarda mimari tasarımda kaçınılmaz olan bilgisayar kullanımı irdelenmiş ve bilgisayar destekli tasarım, yapay zeka, uzman sistemlerin tanımlamaları yapılmıştır. Dördüncü bölümde yapay zekanın içeriği, yapay zeka ile sunulan olanaklar ve yapay zeka uygulamalarında kullanılan çeşitli yazılımlar açıklanmıştır. Bunlara ek olarak, bu yazılımların niteliklerinin saptanması için bazılarının değerlendirilmeleri yapılmıştır. C++ Builder ortamının karakteristik özellikleri ve içeriği anlatılmıştır; özellikle grafiksel kullanıcı arayüzünü oluşturan elemanları ve nesneye yönelik yapısı açıklanmıştır. Geliştirilen yazılımın kullamclar açısından önemi ve sistem yapısının bileşenleri detaylı olarak belirtilmiştir. Beşinci bölümde yazılımın kullanıcı arayüzünde bulunan bütün ikonlar ve alternatiflerin üretiminde yazılım motorunun izlediği aşamalar detaylı olarak anlatılmıştır.. Programın bütün özellikleri ve programın sunduğu olanaklar belirtilmiştir. Bunlarla bağlantılı olarak, yazılımın amacı ve uygulama alanlarından xıbahsedilmiştir. Beşinci bölümün sonunda bu proje ile elde edilen sonuçlar açıklanmıştır ve bu sonuçların değerlendirilmesi yapılmıştır. Altıncı ve son bölümde, bu yüksek lisans tezi ile elde edilen genel sonuçlar açıklanmıştır. Gelecekteki hedefler, yazılımın olanak verdiği eklentiler ve bu eklentilere bağlı olarak yazılımın kolayca uyarlanabileceği değişik uygulama alanları ele alınmıştır. X11
Contemporary mosque architecture in Turkey

öz TÜRKİYE'DE ÇAĞDAŞ CAMİ MİMARİSİ Işıkyıldız, Tolga Yüksek Lisans, Mimarlık Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Aydan Balamir Aralık 2000, 155 sayfa Bu tez günümüz Türkiye'sinde 'çağdaş' cami tasarımında karşılaşılan sorunları incelemiş ve mimarın bu süreçteki rolünü tanımlamaya çalışmıştır. İlk olarak, cami mimarinde çeşitlilik ve 'sürekli bir değişim' olması gerektiği öne sürülmüştür. Her ne kadar Osmanlı camileri bugün bir tipoloji oluşturmaya çok yatkın görünse de, günün koşullarındaki ve dünya görüşündeki köklü değişiklikler sebebiyle bu klasik şema geliştirilmelidir. Tez, cami kullanıcılarının çağdaş camiyi nasıl görmek istedikleri üzerine bir ankete yer vermekte ve günümüzün önemli camilerinin mesleki yayınlara ve günlük basma yansımalarındaki farklılığa dikkat çekmektedir. Bu çalışmalar aydın kesim ve halk arasında beklentiler ve ifade biçimleri açısından oluşan kopukluğu tanımlamamıza yardımcı olabilir. Türkiye çağdaş cami mimarisinden bazı örnekler, bunların mekansal özelliklere dayanan kriterlerle tartışılmış ve ayrıca 'alt ve üst strüktürlerin bağdaştırılması' klasik teması, Cansever'in'Kubbeyi yere koymamak' sözü ve 'Kübik Strüktür'e dayanan yeni bir sınıflandırma geliştirmiştir. 'Bugün neden 'inodern' cami tasarlanmıyor ve inşa edilmiyor? sorusu bu çalışmanın çıkış noktasıydı. Cami yapım ihtiyacı bugün, en zahmetsiz ve ucuz yoldan, belleklerdeki cami imgesinin -ki bu hiç kuşkusuz Osmanlı cami tipoloj isidir- taklit edilmesiyle karşılanmaktadır. Kubbe, minare, mihrab gibi klasik cami elemanlarının bugün için geçerlilikleri ve bugünün camisinin minimum ihtiyaçları tartışılsa bile, kullanıcılar her zaman tanıdık simgeler aramakta ve basit bir kapalı mekandan fazlasını beklemektedir.
Mimarlı kötesi tasarım paradigması

Bugünün dünyasını çoklukla anlayabilmek ve geleceğe dair öngörülerde bulunabilmek için farklı bakış açılarına ihtiyaç vardır. İşte bu anlayışla geçtiğimiz yüzyıl sonunda ortaya çıkmış olan disiplinlerötesilik kavramı, farklı disiplin ve bilgi çoklukları arasında ilişkisel okumalara olanak verebilmektedir. Disiplinlerötesiliğin yarattığı bilginin temeli, yaşamla içiçe olan ve deneyimle ortaya çıktığı için de eleştirelliği içinde barındıran sezgisel bir bilgiye dayanmaktadır. Bu bakış açısının yaratıcı düşüncenin oluşumunda kullanılması bir tasarım yöntemi olarak öteseme ile mümkün olabilir. Öteseme çağın ötesinde olan beklenmedik tasarımların gerçekleşmesine olanak verebilir. Bu anlamda ortaya çıkan mimarlık ürünü ise mimarlığın avangardı olarak tanımlanabilir. Bu tezin kavramsal çerçevesini oluşturan mimarlıkötesi tasarım denemeleri, birer örneklem olarak kabul edilerek eş zamanlı bir kavrayışla aktüel ile virtüelde oluşlara olanak veren bilgi çağının mimarlığını, geleceğe dönük birer oluş olarak üretmeyi amaçlamış, araştırmış ve yaratmaya çalışmıştır. Geçmekte olan şimdide disiplinler ötesi bir yapıya sahip olan sayısal tasarım yöntemlerini techne olarak kullanarak poetik olanı yaratmayı amaçlayan mimarlıkötesi tasarım yaklaşımı bunu başarırken de kendi epistemolojisini üreterek paradigmalaşır. Öteseme ile ortaya çıkan mimarlıkötesi tasarım denemeleri, beklenmedik oluşları içinde barındıran yeni dünyaları yaratırken, onları deneyimleyen için de daha önceden yaşanmamış deneyimler sunabilmiştir. Oluşan mikrokozmozlar, örüntüler ve bu örüntüleri köksap ilişkilerle birbirine bağlayan portalların biraradalığındaki tasarım fragmanlarından ibarettir. Mimarlıkötesi mekan deneyimi; deneyimleyende şok etkisi yaratarak öncelikle bir farkındalık oluşturur sonra da mekanda geçirilen vakitle yeni bir dünyayı anlamaya ve onunla beraber bir oluş olmaya imkan verir.
Bursa kent kimliğinin bina cepheleri ve çatıları üzerinden incelenmesi

Sanayi devrimiyle beraber kent merkezlerine göçün artmasıyla kentleri besleyecek konut binalarına, dini tesislere ve kamusal binalarına olan ihtiyaç artmıştır. Bu ihtiyaçlardan dolayı bina üretim sürecinin de hızlandırılması amacıyla hızlı tasarım, hızlı malzeme üretimi, hızlı imalat gibi kavramlar ortaya çıkmıştır. Tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde bu hızlı üretim sürecinden doğrudan etkilenmiş ve mimari eserlerinde kimlik kaybı yaşamıştır. Bu kayıplardan en çok etkilenen ise yapıların görünen yüzünü oluşturan iç mekan ile dış mekan arasındaki ilişkiyi sağlayan çatılar ve cepheler olmuştur. Çatılar ve cepheler kimliğini kaybederken insanlığın yaşam konforunu da doğrudan etkilemiştir. Kentsel yaşam kalitesini etkileyen en önemli unsur şüphesiz binaların nitelikli, yaşanabilir, sağlıklı ve estetik olup olmamasıdır. İnsanlığın gelişimine paralel olarak binaların çatı ve cephelerinin malzemeleri ile bu malzemelerin üretim sistemleri de gelişme göstermiştir. Bu gelişmeler de hızlı üretim mimari kimliğin önüne geçmişştir. Tasarım süreci kadar binaların çatı ve cephelerinin yapıldığı malzemelerde binaların kente katmış olduğu mimari kimliği etkilemektedir. Cephe ve çatıları oluşturan yapı malzemelerinde meydana gelen hızlı değişimler binaların nitelik ve kimlik kaybetmesinde etkili olmuştur. Yapıların insanlar ile doğrudan ilişkili olduğunu düşünerek, üretim sistemi ne kadar hızlı olursa olsun nitelikli, kente değer katan mimari eserler tasarlamak ve üretmek gerekmektedir. Bu tez çalışması ile; bina üretim sürecinde cephe ve çatıların üretiminin ve bu üretimde kullanılan malzemelerin kentsel ve mimari kimliğe etkilerini ortaya koymaktadır. Binaların cephe ve çatı kavramları ile üretiminde kullanılan malzemeleri incelemiş, çeşitli dönemlerde üretilen binalar üzerinde cephe ve çatıların analizleri yapılarak değerlendirmeler yapılmıştır.
Uncanny and retrofuturistic space in dystopian sci-fi Cinema

Bu çalışma, tekinsiz ve retrofütüristik mekan kavramlarının ev ve kent imgesi üzerindeki etkisine odaklanarak, distopik bilim kurgu sinemasının mimarisine ve kentsel görünümüne ek bir bakış açısı sağlamanın yanı sıra, mimarlığın mekan yoluyla nasıl iletişim kurduğunu ve anlatıya nasıl katkıda bulunduğunu irdeler. Retrofütürizmin, bilim kurgu çalışmaları tarafından sunulan 'gerçekten kaçış' kavramına katkısı ve kurgusal mekandaki rolü genellikle belirsizdir. Ayrıca kurgusal sınıflandırması ve amacı yeterince kuramlaştırılmamıştır. Tez, retrofütürizm için bir sınıflandırma önerir ve amacını açıklar. Ayrıca, yabancılaşmaya, evsizliğe ve tekinsiz mekanlarla ilişkili modern kaygıya dair ek görüş ve referanslar sunar. Literatür taraması yöntemi kullanılarak yapılan araştırma, ütopyadan distopyaya, Modernizm eleştirisinden geleceğin kentinin modern endişesine kadar, mimarlık ve mekanın estetiği ile ilgili olan tekinsiz, yabancılaşma ve evsizlik kavramlarını inceler. Ayrıca, bu kavramların bilim kurgu sinemasında nasıl aktarıldığını tartışır. Tez, anlatı araştırmaları yöntemi kullanılarak, vaka çalışmaları bölümünde seçilen filmlerin mekan okumaları ile devam eder. Filmsel ve mimari mekanların anlatımını gerek gerçek mekanlar gerekse set tasarımları veya bilgisayar destekli imajlar üzerindenolsun, fiziksel ve sosyal yapılarının göstergebilimsel analizleri üzerinden karşılaştırır.
Kentsel kıyı kullanımları, Çanakkale Sarıçay kıyısının mevcut durumu ve gelecek için öneriler

Her geçen gün gelişen turizm sektöründe doğal, tarihi ve kültürel değerlere sahip kentlerin turizm ve rekreasyon aktivitelerine büyük katkıları olmaktadır. Çanakkale ili doğal, kültürel ve tarihi değerlere sahip olmasına ve jeopolitik önemine rağmen, bu avantajlarının doğru şekilde kullanılmamasından dolayı turizm ve rekreasyon aktivitelerinden yeterince yararlanamamaktadır. Çanakkale'de son yıllardaki nüfus artışı, yerleşim, sanayi ve ticaret ile diğer alan kullanımlarındaki yanlış yer seçimleri gibi sebepler özellikle kentin kıyı dokusunda görsel ve fiziksel anlamda bir takım sorunları da beraberinde getirmektedir. Sarıçay kıyı alanında düzensiz ve plansız bir kıyı kullanımı vardır. Yapılaşma, kaybolan doğal peyzaj, yerine beton yığınları ve şekilsiz binalar, çoğu kamuya ait tesisler ile değişik niteliklere sahip sanayi ve ticaret kuruluşları kıyı boyunca iç içe geçmişştir. Araştırma alanı; Çanakkale kent merkezi içerisinden adeta kenti ikiye bölerek geçen ve Çanakkale Boğazı'na dökülen Sarıçay kıyı alanıdır. Bu araştırmada, doğal, tarihi ve kültürel değerleri bünyesinde barındıran ve bu değerlerin bütünleştiği, beraber bir doku oluşturduğu ve aynı zamanda bir kıyı kenti olan Çanakkale'nin Sarıçay kıyı alanında çarpık kentleşme, sanayileşme ve diğer alan kullanımlarından kaynaklanan görsel kirlilik ve fiziksel çevredeki değişim sorunları incelenmiştir. Kıyı alanının özellikle çarpık kentleşmenin, sanayinin ve ticaretin ağır baskılarından kurtarılarak rekreasyonel alan kullanımlarına öncelikli olarak yer verilmesine yönelik öneri geliştirilmiştir. Bu tez kapsamında kentleşmiş kıyı mekanlarının kentsel tasarım ile yeniden işlevlendirilmesi, kent-kıyı-kıyı mekanı kavramları incelenmiş, ilkeler belirlenmiş; bu ilkeler doğrultusunda Çanakkale Sarıçay Kıyı Gelişim Projesi hazırlanmıştır. Sarıçay kıyısının sahip olduğu değerler göz önünde tutularak turizm ve rekreasyon potansiyelini arttırmak amacıyla işleyişteki sorunlar belirlenmiş ve bu sorunlara çözüm önerileri sunulmuştur.