turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bellek ve otobiyografik belleğin mekan pratiği üzerindeki etkisi

Bir mimarın mimari ürününün başarısı ya da başarısızlığı, genellikle okunan okula veya çıraklık dönemindeki tecrübeye atfedilir. Bununla birlikte, mimarın profesyonel düşünce yapısının gelişimi potansiyel olarak çok daha erken bir deneyim ile başlar. Mimari biçim sosyal veya çevresel olmasına rağmen, çocukluktan itibaren biriktirilen bu deneyimler, Malcolm Quantrill'in 'çevresel bellek' olarak ifade ettiği kişinin önceden var olan bağlamlar ve yapılar hakkındaki bilgisinin temelini oluşturur. Bu çalışmada, biriktirilen çocukluk anıları ve görüntülerinin daha sonraki yaşamda o mimarın mekana bakışı ve yorumlayışını etkilediğine inanılarak; Alvar Aalto, Balkrishna Doshi ve Glenn Murcutt'un çocukluk anıları ve bu anıların geçtiği mekanlar gözden geçirilmiştir. Bu mimarlara rol model olmuş kişiler ile deneyimlenen çevre ve mekanların sahip olduğu özellikler, bu deneyimlerden elde edilen mekansal birikimin mimarlık üretimine nasıl yansıdığı değerlendirilmiştir. Sonuçta yaşadıkları çocukluk deneyimleri, üç mimarı da farklı şekillerde de olsa mimarlık pratiklerinde 'yer' bağlamını merkeze alan bir yaklaşım geliştirmelerinde rol oynamıştır. Buna göre; Alvar Aalto, genelde Finlandiya doğası, özelde ise ormanları ile kurduğu analojik ve metaforik ilişki üzerinden modern mimarinin ortaya koyduğu rasyonelliği insan psikolojisinin gerçeklerine doğru genişletmeye çalışmıştır. Balkrishna Doshi ise içinde yaşadığı toplumun toplumsal, kültürel ve iklimsel gerçeklerine odaklanan ve kütle ile uğraşmak yerine daha çok kütleler arasındaki değişime açık yaşam alanlarıyla ilgilenen bir tutum geliştirmiştir. Glenn Murcutt'un yer ile kurduğu ilişki ise yerel kültür ve kullanıcı gereksinimleri ile ilgili olmanın yanında, tasarımlarını Avustralya ile sınırlı tutmasının da sebebi olan, ekolojik kaygıları güçlü bir tavır olarak karşımıza çıkar. Bu farklılaşmadan çıkan sonuca göre çocukluk belleğinin bağlamı ile mimarların tasarım kararları arasında paralellikler olduğu görülmüştür
Güneş-mimari tasarım ilişkisi

Mimari tasarımı yönlendiren en önemli öğelerden birisi güneştir. İnsan ve onun kullandığı mekanlara güneşin etkisi, bu araştırmanın temelini oluşturmuştur. Giriş bölümünde konunun tanımı, amacı, kapsamı belirtilmiş ve güneşin mimari tasanm açısından önemine değinilmiştir. Bundan yola çıkılarak araştırma genişletilmiştir. Güneşin özellikleri, güneş ışığı, gök ışığı, gün ışığı gibi kavramların açıklanması, araştırmanın ileri bölümleri için temel oluşturmaktadır. Güneşin yeryüzü üzerinde, aydınlatıcı, ısıtıcı ve biyolojik etkileri vardır. Bu etkilerle birlikte, tasarıma zemin oluşturan iklim bölgeleri özellikleri de incelenmiştir. Güneşin yerküre üzerindeki etkileri, insanlar üzerinde kendisini biyolojik ve psikolojik etki olarak gösterir. Gün ışığının iç mekanla ilişkisinin kurulmasında, hacimlerin düşey ve yatay düzlemlerindeki açılmaların yerleri ve büyüklükleri önem taşır. Araştırmada iç ve dış aydınlık özelliklerinden yola çıkılarak, güm ışığı - mimari tasarım ilişkisine örneklemeler yardımıyla değinilmiştir. Mimari tasarımda bölgesel farklılıkların ortaya çıkmasmdaki en önemli nedenlerden birisi, değişik iklim bölgelerinin varlığıdır. İklim bölgelerinin neden olduğu farklılıklar, bina plan kuruluşunda, formunda, doku oluşumunda ve malzeme seçiminde kendilerini gösterirler. Araştırmanın beşinci bölümünde değişik iklim bölgeleri - mimari tasanm ilişkisine örneklerle yer verilmiştir. Güneşin bina yüzeylerine ve iç mekana olumsuz etkilerinin önlenmesi için güneş kontrolü yapılır. Çeşitli elemanların bina yüzeylerindeki kritik noktalara uygulanması sonucunda güneş kontrolü sağlanır. Güneşin ısıtıcı etkisinden yapı bünyesinde enerji elde edilerek yararlanılması, alternatif enerji problemine bir çözümdür. Araştırmanın altıncı bölümünde mimarlıkta güneş enerjisinden yararlanma konusuna değinilmiştir. Sonuç bölümünde, mimari tasarımda, iklim bölgelerinin özelliklerinin, güneş kontrolünün, iç mekan -gün ışığı ilişkisinin ve güneş enerjisinden yararlanmanın önemi belirtilmiştir.
Mustafa Aslan Aslaner'in mimariye yaklaşımı: Proje ve yapılarının incelenmesi

Türkiye ve yabancı ülkelerde mimarlık alanında başarılarını kanıtlayan Türk mimarları hakkında çok az sayıda kaynak bulunmaktadır. Bu çalışmanın amacı, bu alandaki boşluğun bir kısmının doldurulabilmesidir. Bu çalışmada, mimarlığa değerli eserler veren Mustafa Aslan Aslaner seçilmiştir. Diğer mimarlarımız için de benzer çalışmalar yapıldığında, zincirin diğer halkaları tamamlanacaktır. Bu çalışmada, Aslaner'in hayatı ve mimari yapıları incelenmektedir. Bu yapılar değerlendirilirken, İTÜ Mühendislik-Mimarlık Fakültesi Mimarlık Bölümü'nde yapılmış olan bir tez kullanılarak, değerlendirme ölçütleri oluşturulmuştur. Bu değerlendirme ölçütleri; çevre verileri, dış biçimlenme, tasarım kurgusu ve konstrüksiyon olmak üzere dört ana başlıkta toplanmaktadır. Çevre verileri ana başlığı altında; kentsel mekan sürekliliği, ulaşım, sosyal çevre ile ilişki, iklim, arsaya yerleşim ve yönlenme, peyzaj, otopark ve topografyaya uyum alt başlıkları yer almaktadır. Dış biçimlenme ana başlığı altında; kütle özellikleri, mimari çevreye uyum ve simgesellik alt başlıkları, tasarım kurgusu ana başlığı altında ise; programa uygunluk, fonksiyonel çözümler, iç mekan özellikleri, uygulanabilirlik, maliyet ve esneklik alt başlıkları yer almaktadır. Konstrüksiyon ana başlığı, detay çözümleri ve taşıyıcı sistem olarak ikiye ayrılmaktadır. Bu ölçütler kullanılarak yapılar değerlendirilmiştir.
Cumhuriyet sonrası Türk toplumsal yapı değişimlerinin Ankara Atatürk Bulvarı mekansal yapısında örneklenmesi

Tarihsel süreç içinde her toplumsal yapı kendi sistemine uygun bir fiziksel mekan yaratmış, fakat bir sonraki evrede yarattığı bu fiziksel mekanı kendi iç dinamiği nedeniyle değişikliğe uğratmak istemiştir. Bu olgu yerleşmelerin ilk görüldüğü günlerden günümüzdeki süregelen aşamalar zinciri oluşturmuş ve fiziksel mekanlar devamlı bir değişim içine girmişlerdir. Bu çalışmada, toplumsal yapı-mekansal yapı etkileşimi çerçevesinde, Cumhuriyet dönemi Türkiye'sinde toplumsal yapıda meydana gelen değişmeler, Ankara Atatürk Bulvarı mekansal yapısında örneklenmiştir. Tez çalışması beş bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde konunun tanımlanması ile birlikte gerekli olan kavramsal bilgiler verilmiştir. İkinci bölüm Cumhuriyet dönemi Türk toplumsal yapı değişimlerini kapsamaktadır. Toplumda etkin güçler olan bürokrasi ve özel sektörün ağırlıklı olduğu dönemler saptanmıştır. üçüncü bölümde Türkiye 1 'Cumhuriyeti'nin yeni başkenti Ankara'nın kuruluşu ve kentteki imar faaliyetleri incelenmiştir. IIIDördüncü Bölümde ise Atatürk Bulvarı'ndaki mekansal yapının oluşumu, gelişimi ve değişimi anlatılmaktadır. Beşinci Bölüm tezin sonuç bölümüdür. Toplumsal yapı, mekansal yapı etkileşiminde ve Cumhuriyet sonrası Türkiye'deki toplumsal yapı değişimleriyle Atatürk Bulvarı mekansal yapısı arasındaki ilişkide varılan sonuçlar anlatılmaktadır. IV
Bilim kurgu ve etki alanı üzerinden geleceğin yapay çevrelerinin değerlendirilmesi

Bu çalısma gelecegin yapay çevrelerine iliskin öngörülerde bulunmayı amaçlar. Bu süreci gelecekle yogun iliski içinde olan bilim kurgu türü ve bu türün etki alanıyla birlikte degerlendirir. Bilim kurgunun gelecegin dünyalarını kurgularken kullandıgıyöntemleri gelecege dair yapay çevresel bir öngörü yöntemi olarak önerir. Bu baglamdagünün devingen ve dogurgan teknolojilerinin gelecege projekte edilebilecegini öne sürer ve bu teknolojilerin yapay çevrenin dönüsüm dinamiklerine mevcut ve olası etkilerini ortaya koyar. Türün projektif yöntemiyle birlikte kullandıgı spekülasyoncu tavrınıngelecege yansımalarını da bilim kurgu türünün edebi ve sinema eserleri üzerindeninceleyip degerlendirerek mimari ve kentsel bir gelecek panoraması olusturur. Bu çalısmaya zemin hazırlamak adına bilim kurgu edebiyatını tarihsel ve içeriksel olarak incelemeden önce bu türün evriminde büyük yeri olan ütopya kavramınadeginilir. Daha sonra mimarlık ve bilim kurgu iliskisi çift yönlü olarak ele alınır. Bu baglamda önce bilim kurgu edebiyatının mimari içerigi, daha sonra ütopik düsünceninbilim kurguya evrimine paralel olarak ütopya mimarlıgının bilim kurgu mimarlıgınadönüsüm süreci degerlendirilir.
Comparative analysis of dynamic and simplified energy performance methods for hospital buildings

Bu çalışmada, binaların enerji sertifikasyon sürecinde kompleks bina olarak adlandırılan konut dışı binaların enerji performans seviyelerini hesaplamada Basit Saatlik ve Detaylı Dinamik Hesaplama Metodlarının etkinlikleri incelenmiştir. Bina zonlarının ısıl davranışlarında etkili iç kazançlar açısından en yüksek değerlere sahip zonları barındırabileceğinden, incelemeler sağlık binaları üzerinden yapılmıştır. Amaç, hastanelerin enerji performans hesaplamalarında Bina Enerji Performansı Türkiye'nin hangi açılardan gelişmesi gerektiğini göstermektir. Hastanelerin enerji performans seviyelerini sorunsuz hesaplayabilen detaylı dinamik metodu temsilen kullanılan Energy Plus, BEP-tr ile karşılaştırılmıştır. Bu karşılaştırmalar, iki metodun veritabanlarındaki hastane binalarına ait sınır koşullarının ve örnek hastane binaları kullanılarak hesaplama algoritmalarının karşılaştırılmasıyla gerçekleştirilmiştir. Bunun yanında, sınır koşulu verilerini elde etmek zor olan hastaneler için geniş literatür araştırması yapılarak bu amaç için çeşitli standartlar önerilmiştir. Standartlardan elde edilen veriler ile günümüz hastane binalarının verileri ölçülerek karşılaştırma yapılmış ve doğru veri kullanmanın yıllık ısıtma ve soğutma ihtiyacı sonuçları üzerindeki etkisi gösterilmiştir. Sonuç olarak, kompleks binaların enerji performans hesaplamaları için basitleştirilmiş metodun çalışmadaki bulgulara uygun şekilde geliştirilerek kullanılabileceği öngörülmüştür. Bunun yanında, detaylı metodun, yeterli eğitim ve kontrol altında basitleştirilmiş metod yerine kullanımı da önerilmiştir. Özel olarak, hastaneler için gerekli verilerin elde edilme yöntemi gösterilmiştir.
Kapalı konut siteleri ve Göktürk mahallesi örneğinde mekan örüntüsünün dönüşümü

Bu çalışma, Göktürk Mahallesinin morfolojik dönüşümünü, kentsel ve mimari arayüzlerde incelerken, söz konusu yapılı çevredeki yaygınlığı nedeniyle de kapalı konut sitelerinin morfolojik yapısına ve kullanıcıya sunduğu hizmetler açısından gelişimine odaklanmaktadır. Bu kapsamda, biçim ve nitelikleri çeşitlilik gösteren kapalı konut sitelerinin kimlik ve karakterini tanımlayacak bir sınıflandırma önerisi geliştirilmektedir. Tarihi harita ve hava fotoğrafları ile güncel harita ve hava fotoğraflarının sayısal ortamda çakıştırılması ile elde edilen veriler, kentsel morfolojide tipo-morfolojik yaklaşımın kurucusu olan İtalyan mimar ve şehirci Saverio Muratori'nin ortaya koyduğu prensipler doğrultusunda değerlendirilmiştir. Kentsel formun konut tipolojisi üzerinden anlaşılmasına ve açıklanmasına dayanan tipo-morfolojik yaklaşım ile Göktürk Mahallesinin kentsel gelişimindeki katmanlar ortaya konmuştur. Bu gelişim sürecinde yapılı çevrenin kırsal bir yerleşimden, kapalı konut sitelerinden oluşan güncel kompozisyona dönüşmesi, bu sürecin etkenleri, bu süreçte mekan örüntüsünde yaşanan değişimlerin nitelikleri tartışılmıştır. Göktürk mahallesinde kapalı konut sitelerini yaratan olgular tanımlandıktan sonra bu yerleşimlerin biçim ve niteliklerinin anlaşılabilmesi için değerlendirme yapılmıştır. Bu amaçla Blakely ve Snyder'in (1997) sosyal öğeler içeren dört ölçütlü sınıflandırmasına dört yeni ölçüt ekleyerek daha geniş kapsamlı bir sınıflandırma yöntemi geliştirmesi bakımından Grant ve Mittelsteadt'in (2004) oluşturduğu kuramsal çerçeve uygun görülmüştür. İlk aşamada Göktürk Mahallesi kapsamında kapalı konut sitesi tanımına uyan 102 örnek parsel biçimi, blok düzeni, blok tipi, parsel ve kütle ilişkisi, kütle ve zemin ilişkisi gibi ölçütlerle değerlendirilerek yapım yılına göre kronolojik olarak seçilen 18 örnekleme indirgenmiştir. Ardından bu örneklemler Grant ve Mittelsteadt'in (2004) oluşturduğu kuramsal çerçevenin ölçütlerine göre değerlendirilmiştir. Bu değerlendirme sonucunda birincisi rekreatif aktivite ve hizmetler, ikincisi ise gelir gruplarına göre tanımlanmış kullanıcı sınıfından oluşan ölçütlerin Göktürk kapsamındaki kapalı konut sitelerinin karakterinin anlaşılmasında ve açıklanmasında ayırt edici özellikler olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak biçimsel özellikleri çeşitlilik gösteren Göktürk mahallesi kapsamındaki kapalı konut sitelerinin sosyal içerikli ölçütler ile tanımlanabileceği saptanırken, yine bu kapsamda kapalı konut siteleri, 'salt ikamet', 'paylaşımlı rekreasyon', 'yarı özel rekreasyon' olarak adlandırılan üç grupta tanımlanmıştır.
İstanbul'da 1980 sonrasında oluşan kapalı konut alanlarının incelenmesi

stanbul'da 1990 sonrasında üst gelir grubuna yönelik olarak insa edilmeye baslanan kapalı konut alanları kent planlaması, kent yönetimi ve kentsel sınıfsal aidiyetler açısından önemli bir dönüsüme isaret etmektedir. Bu konut alanları duvarlar-çitler gibi engelleyiciler ileçevrelerinden ayrılan, girisleri denetimli tutulan, fiziksel doku ve sosyo-ekonomik açılardankentsel yasamdan farklılasan, araba sahipligi erisimine dayanan yerlesmelerdir. Tez kapsamında, kapitalizmin ve modernligin sürekli dönüstürdügü metropolde yasayan insanların toplu yasam biçimlerinde neden duvarların arkasına sıgınma ihtiyacı duydukları ortaya konulmaya çalısılmıstır. stanbul'daki kapalı konut alanlarının kent etegindeki olusum süreci incelenmis, mevcut örnekler arastırılmıs, bu yerlesmelerin ortak özellikleri ve tercih nedenleri hem kullanıcılar hem de yatırımcılar açısından tespit edilmistir. Ayrıca günümüz kent planlamasında ve kapalı konut alanlarının olusumunda mimarların ve mimarlıgınkonumu degerlendirilmistir.
İletişim yapıları, mimarlık ve iletişim teknolojisi etkileşimi

Bu araştırmanın amacı, iletişim teknolojisinin medya yapıları üzerindeki etkilerini ortaya çıkartmaktır. İletişim teknolojisindeki gelişmeler, insan ve mimari mekan arasındaki ilişkiyi, mimari mekanın yeniden organize edilmesi ile yeniden tanımlamaktadır. Medya yapıları başlığı altında spesifik olarak basım ve yayın merkezleri ve telekomünikasyon kuleleri analiz edilmiştir. Araştırmanın ilk aşamaları sırasıyla:. zaman içinde iletişim teknolojisi gelişim süreci,. son yenilikler ve yeni iletişim sistemleri,. son on yıllık dönemde yurt dışında yapılmış olan medya merkezleri, özellikle tasarım konseptleri, plan tipleri, fonksiyonları, cephe tasarımı ve kentsel konumları. Türkiye'nin medya ve telekomünikasyon geçmişşi ve bugün gelinen durumuna odaklanarak incelenmesi. Araştırmanın en önemli saptaması, medya yapılarında interaktif mekan tasarımına geçişin önem kazanmasıdır. İnteraktivite konsepti, yapıların plan tiplerini, cephe tasarımını, fonksiyonları ve kentsel konumlarını direkt olarak etkilemektedir. Kablosuz telekomünikasyon sistemlerine geçişle ofis konsepti de dikkate alınır bir şekilde değişmiştir. Yeni bir ev-ofıs konsepti oluşmuştur ve medya yapıları halka interaktif iletişimin kurulduğu prestij yapılarına dönüşmüştür. Günümüzde medya yapılarında, stüdyo ve prodüksiyon mekanları, yeni multimedya sistemleri bulunmaktadır. Bu mekanlara halk turları organize edilmektedir. Halk etkileyici medya mekanlarını görme imkanına sahip olmaktadır. Internet'in de yeni medya tiplerinin oluşmasında önemli etkisi olmuştur. Medya ve toplum arasında eş zamanlı ve çift yönlü iletişimi yaratmıştır.
Çanakkale ili Ayvacık ilçesi Adatepe Köyü'nde tarihi çevre koruma çalışması

Çanakkale'nin güneyinde bulunan ve özgünlüğünü büyük ölçüde koruyan önemli köylerden biri olan Adatepe, İda Dağı'nın güney yamaçlarına kurulmuş bir yerleşimdir. Ayvacık ilçesine bağlı Küçükkuyu beldesinin 3 km kuzeyinde yer alan köyün denize kuş uçumu uzaklığı 1600 metredir. 10. yüzyılda Oğuzların Çepni boyu tarafından kurulmuş ve halkın çoğunluğunun Uçtürkmen boylarından olduğu söylenen Adatepe'nin girişindeki mezarlık taşları, köyün Selçuklu Dönemi öncesine dayanan bir yerleşim olduğunu kanıtlamaktadır. 1530 yılı Hüdavendigar Livası Haritası'nda Adatepe'nin de bulunuyor olması, köyün 500 yıldır varlığının bilindiğini göstermektedir. 1924 Zorunlu Nüfus Mübadelesi'ne kadar Türkler ile Rumların bir arada yaşadıkları köy, halkın çabalarıyla Kentsel Sit Alanı ilan edilerek korunmuş; özgün yerleşim dokusunu ve geleneksel mimari karakterini yitirmeden günümüze kadar ulaşmıştır. Adatepe bu özelliğiyle çevredeki köylerden ayrılmaktadır. Tez çalışması kapsamında Adatepe'nin sosyal ve kültürel dokusu, mimari özellikleri ile geçirdiği değişimler aktarılarak Adatepe'deki turizm faaliyetleri ile kültürel çevrenin bir arada sürdürülebilirliğine dair öneriler sunulmaktadır. Tez çalışması, toplam beş bölümden ve sonuç bölümünden oluşmaktadır. Birinci bölüm; Literatür Özeti, Tezin Amacı ve Bulguların belirtildiği giriş bölümüdür. İkinci bölümde, Ayvacık ilçesinin konumu ve fiziksel özellikleri, sosyal ve ekonomik yapısı, barındırdığı kültürel ve doğal varlıkları ile mitolojik öğeleri açıklanmakta; bölgenin tarihsel gelişim sürecine ilişkin bilgiler verilmektedir. Üçüncü bölümde, Adatepe köyü Kentsel Sit Alanı sınırı içinde kalan yapıların plan ve cephe özellikleri, yapım teknikleri ve malzeme özellikleri irdelenmiş, çevresel ögeleri olan sokakları, anıt ağaçları tespit edilmiş, alanda meydana gelen değişimler belirlenmiştir. Dördüncü bölümde, Kentsel Sit Alanı ve yakın çevresi ile ilgili yasal düzenlemeler araştırılmış, mevcut yapılaşma koşulları incelenmiştir. Beşinci ve son bölümde ise, Adatepe köyü ve yakın çevresindeki geleneksel kırsal dokunun ve doğal çevrenin korunmasına yönelik öneriler, sosyal yapı da dikkate alınarak geliştirilmiştir. Geliştirilen öneriler seçilen pilot bölgede detaylandırılmıştır. Pilot bölgenin vaziyet planı ve cephe silüetleri oluşturularak alanın iyileştirilmesine yönelik müdahale kararları belirlenmiştir. Ayrıca, köydeki kullanılmayan yapılar ve boş alanlar için de çeşitli öneriler geliştirilmiştir. Bu çalışmanın sonuçlarının Adatepe köyünün korunmasına teorik ve pratik anlamda katkı sağlaması, Ayvacık'ın diğer köyleri için de bir örnek olması hedeflenmektedir.
Edirne Selçuk Hatun Mescidi 2003 restorasyonunun değerlendirilmesi

Medeniyet ve dünyaya şekil verme tasavvuru olan devletler eserlerini ve ifade tarzlarını gittikleri her yerde ortaya koymayı arzulamışlardır. Medeniyetler; kendi anlayışı ve üslubuyla biriktirdiği bilgiler nihayetinde edindiği tecrübe ile bir mimari dil oluşturmuştur. Osmanlı Medeniyeti de İslam'dan aldığı düsturlarla sosyal yaşamı ve insana hizmeti gaye edinmiş ve mimari uygulamalarında buna öncelik vermiştir. Böylece insana yakışır ve medeniyetini temsil eder eserler ortaya koymuştur. Her eserin bir kullanım gayesi ve işaret ettiği bir manası vardır. Bu çalışma kapsamında, bir mahalle mescidi olarak yapılan Selçuk Hatun Mescidi ele alınmıştır. Mahalle mescitleri, sosyal hayat içerisinde mahalle sakinlerini toplayıp bir arada tutan ve beş vakit namazı cemaat ile eda edebilmeleri gayesi ile inşa edilmişlerdir. Baniyesi Mürsel kızı Selçuk Hatun, mimarı ise bilinmemektedir. 1456 senesinde Edirne'nin Sevindik Fakih Mahallesinde yapılmıştır. Eser, uzun yıllar metruk halde kalmış ve araştırmalar neticesinde, geçirdiği bir onarım kaydına rastlanmamıştır. Ancak tüm şartlara rağmen, mimari unsurları, son cemaat mahalli, ahşap elemanları hariç, hususiliğini koruyabilmiştir. Hakkında fazla bilgi bulunmayan eserin yapıldığı dönemin anlaşılabilmesi için, Edirne Vakıflar Bölge Müdürlüğü, Edirne Rölöve Ve Anıtlar Müdürlüğü, Edirne Kültür Ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu ve Encümen Arşivleri incelenmiş; yazışmalar, eski fotoğraflar ve farklı kaynaklardan eser hakkında bilgi toplanmıştır. Eserin 2003 yılında geçirdiği restorasyon uygulamasından önceki haline dair veriler, eski fotoğraf ve belgeler incelenerek, özgün haline ait üslup ve özellikleri anlaşılmaya çalışılmıştır. Elde edilen bilgi ve veriler ışığında, restitüsyon projeleri hazırlanmış ve titizlikle hazırlanan rölöve projeleriyle karşılaştırılarak, onarımda yapılan büyük hatalar görülmeye ve tespit edilmeye çalışılmıştır. Projelerin içerisindeki izahatlar da görüleceği gibi, niteliksiz olan ekler kaldırılmış ve yapının özgün haline uygun üslup ve özelliklerini koruyan mimari unsurlar çizilerek detaylandırılmıştır. Eser, işlevine uygun bir halde ve kullanılır vaziyettedir. Bakımlı ve temizdir. Ancak erken devir Osmanlı mimari üslubunun önemli unsurlarının korunması ve yaşatılması yerine, onarım esnasında daha pratik ve ekonomik olan çözümler tercih edilmiştir. Son cemaat mahallinin sadece üzerinin örtülmesi ve güncel ihtiyaçlara cevap vermesi için uygulanan ahşan sundurma çatı ile yapıya kalıcı zararlar verildiği tespit edilmiştir. Edirne'nin erken devir Osmanlı mimarisine ait tek kubbeli camii ve mescitlerinden biri olan Selçuk Hatun Mescidi, 2003 yılında geçirdiği restorasyon uygulamasında ibadete açılmış ve hayata döndürülmüştür fakat, üslubuna ve hususiyetine zarar veren niteliksiz ekler kazandırılmıştır. Kıymetli eseri bu eklerden arındırmak ve aslına kavuşturmak, bu çalışmanın ana gayesidir ve çalışma bu gayelere ulaşmak üzere tamamlanmıştır.
Görme engelli çocuklar için okulöncesi eğitim mekanlarının duyusal deneyimler bağlamında değerlendirilmesi

Okul öncesi eğitim, görme engelli çocukların gelişimlerinin ve toplumsal hayata katılımlarının desteklenmesi açısından önem taşımaktadır. Görme engelli bireyler için eğitim olanağı sağlanmasında mekan, eğitsel stratejileri destekleyen önemli bir bileşen olarak değerlendirilmektedir. Görme engellilerin mekanı algılaması ve yaşamı anlamlandırabilmesi, kısmen görme ile birlikte dokunma, koklama ve kinestetik duyumlar aracılığıyla gerçekleşmektedir. Dolayısıyla, görme engelli çocuklar için eğitim mekanlarında çoklu duyusal deneyimlerin sağlanabilmesi gerekmektedir. Engellilik, günümüzde çevresel etkenler nedeniyle oluşan bir durum olarak görülmekte; engelli bireylerin gereksinimleri ve deneyimleri ışığında tasarlanan mekanların engelleri ortadan kaldırabildiği düşünülmektedir. Bu amaçla tez çalışmasında, görme engelli bireylerin yaşamında önemli bir etkisi olan okul öncesi eğitim mekanlarının duyusal deneyimler açısından geliştirilmesini sağlayabilmek hedefiyle, kullanıcı-mekan etkileşiminin incelendiği bir araştırmanın yapılması amaçlanmıştır. Çoklu duyusal deneyimler sağlayan eğitim ortamlarının desteklediği kazanımlar araştırmada 'konfor koşullarına uygun ortam, güvenli ortam, yön bulmayı destekleyen ortam, bağımsız hareketi destekleyen ortam ve mekansal hafızada tanımlanabilir ortam' olarak tanımlanmış ve her kazanım kapsamında mekanı değerlendirmeye yönelik kriterler oluşturulmuştur. Tezin alan çalışması bölümünde, görme engelli çocukların eğitim aldığı bir okul öncesi eğitim ortamı belirtilen çerçevede incelenmiştir. Araştırmanın bu sürecinde, çocukların seslerini duyabilmek ve mekan kullanımlarını anlayabilmek amacıyla birebir görüşme ve katılımcı gözlem yöntemlerinden yararlanılmıştır. İncelenen eğitim ortamının duyusal deneyimler açısından görme engelli çocukların gereksinimlerini yeterli ölçüde desteklemediği görülmüştür. Bu çalışmada, görme engelli çocuklar için okul öncesi eğitim mekanlarının duyusal deneyimler bağlamında geliştirilmesine yönelik bir öneri sunulmaktadır. Araştırmanın, tasarım süreçleri için bir rehber niteliği taşıyabileceği; görme engelli çocukların gereksinimlerine uygun eğitim ortamlarının tasarlanabilmesi ve böylece okul öncesi eğitim sürecinde 'mekansal destek' anlayışının hayata geçirilmesi açısından katkı sağlayacağı düşünülmektedir.