Development of BIM learning scenarios for architectural education

Teknolojik yenilikler, küreselleşme, sürdürülebilirlik ve akıllı eserler, bir mimardanyeni bir beceri ve bilgi seti gerektiren çağdaş mimari uygulamanın yeni koşullarınıoluşturdu. Yapı bilgi modellemesi, kitlesel özelleştirme, parametrik tasarım, hızlı prototipleme, dijital üretim, her yerde bilgi işlem ve prefabrikasyon gibi teknolojiler, bir mimarın ortaya çıkan bu bağlamda bilgi tabanını ve becerilerini yeniden tanımlaması için fırsatlar sunmaktadır. BIM, bina modelleri oluşturmak, paylaşmak ve analiz etmek için bir dizi yöntem ve teknoloji olarak tanımlanmaktadır (Sacks, Eastman, Lee ve Teicholz, 2018). Binamodelleri proje bilgileri veritabanıyla bağlantılıdır. BIM'in arkasındaki ana fikir, tasarım, inşaat ve proje yönetimini yeniden entegre etmek, proje teslim süresini ve toplam maliyetleri azaltmaktır (AIA, 2007). Araştırma literatüründe kapsamlı bir şekilde rapor edilen BIM'in sayısız faydaları, BIM'in mimarlık, mühendislik, inşaat ve işletme uygulamasındaki en etkili son gelişmelerden birini temsil ettiğini göstermektedir. BIM'in tasarım-yap-işlet süreçlerine dahil edilmesi disiplin sınırlarınıbulanıklaştırır ve geleneksel rolleri, organizasyonu ve çalışma yöntemlerini güçlü bir şekilde etkiler. Bu nedenle, birçok yazar tarafından AECO uygulamasında bir paradigma değişikliği olarak kabul edilmektedir (Foque, 2010; Azhar, 2011; Garber,2014; Sacks ve diğerleri, 2018). BIM'in çağdaş uygulamalardaki artan önemi ve kullanımı, eğitimcilerin öğrencilerin buna hazırlanma şeklini yeniden düşünmeleri için bir görev oluşturmaktadır. BIM'inakademik müfredata girişi, uygulama-eğitim ilişkisini yeniden gözden geçirerek ve AEC eğitimindeki parçalanmış disiplin yapılarını yeniden düzenleyerek geleneksel eğitim yaklaşımlarının dönüşümüne duyulan ihtiyacı güçlü bir şekilde göstermektedir. Mimari eğitim, sosyal ve çevresel değişimlere, yeni teknolojilere ve özellikle mimari uygulama ve inşaat endüstrisindeki değişikliklere karşı yetersiz duyarlılığı nedeniyle geniş ölçüde eleştirilmiştir (Nicol & Pilling, 2005). Kullandığı yöntemler ve araçlar, izlediği rol modelleri ve sunduğu bilgi, geçmişş dönemin eğitim modellerine dayanmaktadır ve mevcut uygulamadan ziyade geçmişşingereksinimlerine daha fazla yanıt vermektedir (Clayton, 2006). Çeşitli araştırmalar, mimarlık okullarının öğrencileri uygulamada yaşamın gerçekleri için yeterincedonatmadığını göstermektedir (Dobson, 2014; NCARB, 2013). Ayrıca, bilgi teknolojilerinin geliştirilmesi çeşitli medya ve teknoloji tabanlı ortamlaryoluyla yeni öğrenme fırsatları yaratmıştır (Niemi, 2009). Bu, bilgiyi almak, iletişim kurmak ve işlemek için teknolojiyi rasgele kullanan bir öğrencinin yeni bir profilinigetirdi. Bu tür bir öğrenci esnek öğrenme yapıları arar ve kendi ilgi ve ihtiyaçlarına göre kendi kendine öğrenme paketlerini oluşturur (Foque, 2010). Dijital öncesi yaş için tasarlandığından, mevcut eğitim sistemi artık dijital çağda öğrenmegereksinimlerine cevap veremez (Prensky, 2001). Muhtemelen, mimari eğitim radikal değişiklikler ve paradigmatik olarak yeni yaklaşımlar gerektirmektedir. Çağdaş mimari araştırmalardaki etkili sesler, mimarlık eğitiminin altında yatan teori ve yöntemlerin köklü bir şekilde yeniden düşünülmesi ve 21. yüzyıl mimarisinin ortaya çıkan bağlamının gereksinimlerini karşılayacak yeni eğitim modellerine duyulan ihtiyacı vurgulamaktadır (Buchanan, 2012b; Chong, Brandt, & Martin, 2010; Findeli, 2001; Foque, 2010; Salama & Wilkinson, 2007b). BIM'in son yirmi yılda artan kullanımı ve gelişimi, BIM'in mimari eğitimin aradığıparadigma değişikliğinin en güçlü itici güçlerinden biri olduğuna dair güçlüargümanlar sunmaktadır. BIM, öğrencilerin uygulama zorlukları için daha iyihazırlanmasını sağlayacak çağdaş mimari müfredatların oluşumuna temel sunarakmimari eğitimdeki devrimci değişiklikleri öngörmektedir. Son yıllarda, mimari eğitimin dönüşüm süreci, yeni dijital teknolojilere yer açmaya ve mimari tasarım ve bina yapımı için getirdikleri fırsatları benimsemeye başladı. Dünyadaki çeşitli üniversiteler mühendislik ve inşaat akademik müfredatının yanı sıra mimaride BIM'i tanıtmanın en iyi yollarını arıyor. BIM'in ne zaman ve nasıltanıtılacağı soru programları farklı yaklaşımlardır (Becerik-Gerber, Gerber ve Ku,2011). BIM çok boyutlu, karmaşık ve gelişen bir kavramdır. Mimarlık eğitimine girişi, çeşitli açılardan ele alınması gereken karmaşık bir konudur. BIM, mimarlık öğretimininsadece aracın anlaşılmasını değil, aynı zamanda amaçlanan profesyonel uygulamanın, kullanılan malzemelerin ve kullanılan yapım yöntemlerinin bilgilerinin dekavranmasını gerektiren yeni öğretim yollarına işaret etmektedir (Cheng, 2006). Öğrenciler sadece BIM'in teorisini ve işlevselliğini öğrenmek ve mevcut etkilerinianlamakla kalmamalı, aynı zamanda uygulamanın değişen gereksinimlerine cevap verebilmek için 'öğrenmeyi öğrenmeli' ve pratik becerilerini ve bilgilerini sürekli olarak yükseltmelidir. BIM'in mimariye dahil olmasının yanı sıra mühendislik ve inşaat akademikmüfredatları son yıllarda önemli bir hız kazanmıştır (Barison ve Santos, 2018). Bu alandaki yayınlarda gözle görülür bir artış olsa da ve bunun giderek büyüyen bir araştırma alanı haline geldiğine işaret ederken, BIM'in akademik müfredata nasıl dahil edileceğine dair bir anlaşma eksikliği var. Mimarlık eğitiminde hala BIM'inçözülmemiş statüsünün önemli nedenlerinden biri, mimari eğitimde BIM'e karşı açıkça zıt tutumların varlığında bulunabilir. Bazı eğitimciler (Clayton, M., Ozener, O., Haliburton, J., & Farias, F., 2010; Ambrose, M. A., & Fry, K. M., 2012; Ambrose,2007; Aksamija, 2017; Cheng, 2006) BIM'i 21. yüzyıl eğitiminin kaçınılmaz bir parçası olarak ve onu geliştirme fırsatı olarak görürken, diğerleri bunu öğrencilerin yaratıcı gelişimi ve mimarların uzun süredir yerleşik modellerinin bozulması için bir tehdit olarak görmektedir. (Denzer and Hedges, 2008). Ayrıca, mimarlık eğitimcileriBIM'in bir araç / beceri meselesi, yeni bir tasarım uygulaması biçimi mi yoksaprofesyonel bir organizasyon yöntemi mi olarak ele alınacağına karar veremezler.(Deamer, 2011). Bu konumların her biri farklı içeriklere, pedagojik yaklaşımlara ve müfredatta konumlandırmaya yol açar (Becerik-Gerber et al., 2011). Sonuç olarak, BIM'in mimari eğitime nasıl ve ne zaman dahil edileceği sorusu açık bir soru olmaya devam etmektedir ve yenilikçi yaklaşımların araştırılması gerekmektedir. Buna ek olarak, BIM'in ilgi ve farkındalığının yanı sıra uygulama ve akademi'dekiuygulama düzeyi ülkeden ülkeye önemli ölçüde değişmektedir (Rooney, 2017). Türkiye gibi ülkelerde BIM'in önemi henüz uygulayıcılar ve eğitimciler arasında yeterince tanınmamıştır. Bu nedenle, Türkiye'deki mimarlık eğitimi topluluğu arasında daha geniş bir şekilde benimsenmesine yol açacak olan BIM'in yerel farkındalığınınartırılmasına ihtiyaç vardır. Bu ihtiyacı gidermek ve yukarıda bahsi geçen tartışmaya katkıda bulunmak için bu tez, BIM'i mimarlık eğitimine Türkiye'ye odaklanarak tanıtmanın yollarını araştırmaktadır. Bunu yaparken, bu çalışma aşağıdaki hedefleri gerçekleştirmiştir:mimarlık eğitiminde BIM hakkında küresel ve yerel bakış açılarına genel bir bakışsağlamıştır; üç BIM öğrenme senaryosunu geliştirmek ve test etmek için çok seviyeli bir vaka çalışması yürütülmüştür; örnek vaka sonuçlarını değerlendirmiş ve Türkiye'de mimarlık eğitiminde BIM'in benimsenmesi için bir modelin gelecekteki gelişimine katkılarını tartışmıştır. Bu amaçları gerçekleştirmek için bu çalışmada literatür taraması, anket, odak grupları, görüşmeler ve vaka çalışması gibi nicel ve nitel yöntemleri birleştiren karma yöntem araştırma yaklaşımı kullanılmıştır. Araştırmanın keşif niteliği esnek bir araştırma yaklaşımı gerektirdiğinden, araştırma geliştirme sürecini tasarlamak için eylem araştırma stratejisi benimsenmiştir. Eylem araştırması mantığını takiben, vaka çalışmasının gelişim süreci birbirini izleyen üç düzeyde tasarlanmıştır. Bu çalışma, genellikle araştırma literatüründe eksik olan BIM hakkındaki yerel bakış açılarıyla ilgili değerli bilgiler vermektedir. Yerel uygulayıcılar ve eğitimciler ilegözlemler, anketler ve görüşmelerden toplanan veriler, mimari eğitimde BIMplanlaması için gelecekteki girişimleri bilgilendirebilir. Bu çalışmada geliştirilen ve test edilen üç BIM öğrenme senaryosu, öğrenme sürecine dahil olan amaçları, içerikleri, yöntemleri ve insanları organize etmek için esnek yapıları temsil eder. Akademik dünyaya BIM'i tanıtmak için, akademik dünya ile üniversitede profesyoneluygulamayı simüle etme pratiği arasında deneyim alışverişi yoluyla tanımlanan bir strateji önerilmektedir. Bu, mimarlık okullarında öğretilen ve gerçek hayattauygulananlar arasındaki farklılığın, eğitim ve uygulama arasındaki işbirliği yoluylayakınsamaya dönüşmeye başlayabileceğine söz veren yeni bir kültür kültürüyaratmanın temelini oluşturmaktadır. Araştırma bulgularının pratik bir sonucu, gelecekte planlanan İTÜ Mimarlık Fakültesi lisans programının mimari müfredatına BIM entegrasyonu için bir stratejiningeliştirilmesidir. Bunun, BIM'in merkezi role sahip olacağı mimari eğitim için yeni bir eğitim modelinin oluşturulması ve geliştirilmesine temel oluşturacağını umuyoruz.