turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Apartman tipi konutların enerji etkin rehabilitasyonu: istanbul bahçelievler 223 ada, 13 parsel örneği

Bu tezin amacı, kentlerin sosyal ve ekonomik yönden oldukça gelişmiş mahalllerinde afet riski altında bulunan binalara enerji verimliliklerinin arttırılması ve binaların cephelerinin enerji verimliliği ve görsel açıdan rehabilite edilmesi dolayısı ile binaların kullanım ömürlerinin arttırılması için bir örnek çalışma yapmaktır. Çalışma, mevcut binaların kullanımındaki ana sorunlardan biri olan enerji verimliliği ve cephe modernizasyonu üzerine odaklanmaktadır. Bölgede Kentsel dönüşüm projeleri, mevcut binayı yıkarak arsa üzerine tamamen yeniden bina yapma şeklinde yürütülmektedir. Binayı yıkmadan ekonomik ve basit tedbirler ile bina sahipleri tarafından rehabilite edilmesinin mümkün olacağı varsayımı ile İstanbul Bahçelievler mahallesinde 1980 yıllarında yapılan tip binalardan biri çalışma için örnek olarak seçilmiştir. Binanın cephe ve enerji verimliliği açısından rehabilitasyonu için sekiz değişik alternatif geliştirilmiştir. Bunlar Sefaira isimli enerji simülasyon programı ile ağırlıklı olarak Isıtma, soğutma, co2 emisyonu ve doğal aydınlatma yönlerinden analiz edilmişlerdir. Çalışmanın sonucunda mevcut konut binalarının enerji verimliliklerinin yükseltilebilmesi için, bina sahipleri tarafından; Etkili ve optimal önlemlerin alınabileceği, Bu tedbirler ile modern görünüşlü cephesi olan bir binaya sahip olunacağı %45'ten daha fazla enerji tasarruf sağlanabileceği, Enerji harcamalarından yapılan tasasrrufun yapılacak masraflalar iligili kredi finansmanında kullanılabileceği ve Rehabilitasyon sonucunda binanın maddi değerinin diğer tip binalara göre artacağı saptanmıştır.
Ordu geleneksel evleri üzerine bir araştırma

Yapılan çalışma ile bugüne değin yalnızca tarihi hakkında çalışma yapılabilmiş olan Ordu İli'ndeki geleneksel konut dokusunun, Türk Evi içerisindeki yeri ve öneminin vurgulanmasının yanı sıra, geleneksel Ordu evlerinin önemli tipolojik özelliklerinin analizinden oluşmaktadır. Çalışma dört bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünde, Ordu İli'nin fiziksek ve tarihi özellikleri, geleneksel mimari kavramı, Geleneksel Doğu Karadeniz Evleri genel özellikleri ve Geleneksel Ordu Evlerinin genel özellikleri tanıtılmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde yapılan çalışmalar kısmında, çalışma alanı ve ev örneklerinin seçimi, kullanılan yöntem ve teknikler, tipolojik çalışma ve amacı, evlere ait saptama çalışması ve evlere ait özelliklerin analizi ve tabloların oluşturulması yer almaktadır. Üçüncü bölüm bulgular ve irdeleme kısmında, evlerin yerleşim özellikleri, plan özellikleri, tipleri ve elemanları, cephe oluşumunu etkileyen elemanlar, yapım tekniği ve malzeme kullanımı altında yapılmıştır. Son kısımda ise sonuçlar yer almaktadır.
Türkiye'de konut sorununa yönelik devlet müdahaleleri ve müdahale araçları

Ülkemizde konut sorununa yönelik kamu müdahalelerini, özellikle sorunun gelişimi üzerindeki etkileri açısından, incelemeyi amaçlayan bu çalışma 4 bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde kamu müdahalelerin taşıdığı öneme genel hatları ile değinilmiştir. ikinci bölüm çalışmanın kapsam ve yönteminin sunulmasına ayrılmıştır. Bu bölümde önce konut sorununa yönelik kamu müdahalelerini belirleyen toplumsal dönüşüm dilimleri tanımlanmış, ardından araştırmanın çerçevesini çizen bu müdahaleler tanımlanmıştır. Belirlenen dönemler içinde konut sorununa yönelik kamu müdahalelerinin incelendiği üçüncü bölümde, önce dönemlere ilişkin özellikler irdelenmiş, ardından dönem içindeki müdahaleler ikinci bölümde tanımlanan şekilde ayrı ayrı alt bölümler içinde incelenmiştir. Sonuçlar Bölümünde ise, üçüncü bölümde belirlenen müdahalelerden çıkarılan sonuçlar sunulmuştur.
Mardin Firdevs Kasrı için restorasyon ve yeniden kullanım önerisi

Türkiye'nin Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde birçok önemli medeniyete ev sahipliği yapan ve yoğun bir tarihi dokuya sahip olan Mardin şehrinin günümüze ulaşan izleri 14. yüzyılda Artuklular dönemiyle başlamış, sonrasında Osmanlı dönemiyle genişlemiştir. Tez kapsamında incelenen Firdevs Kasrı, Mardin İli Merkez ilçesi Nusaybin yolu üzerinde olup Mardin sivil mimarisinde önemli yere sahip yapılardan sadece biridir. Mardin'in geleneksel kasırlarının adları tarihte ilk olarak Artuklu sultanlarının dinlenmelik sayfiye yeri olarak geçmektedir. Firdevs Kasrı dışında yirmi üç adet kasır yapısı daha günümüze ulaşmıştır. Bunların bir kısmı Artuklu döneminde, bir kısmı Osmanlı döneminde ve son olarak Cumhuriyet döneminin ilk yıllarına uzanan bir süreçte yapılmıştır. Mardin sivil mimarisinin daha gelişmiş ve nitelikli bir yapısı olan Firdevs Kasrı, Mardin merkezinin dışında olup Mardin ovasına doğru bütün kente hakim eşsiz bir manzaraya sahiptir. Bu özelliklerinden dolayı şehri yöneten bütün sultanlar tarafından sürekli tercih edilmiş ve değişen kullanıcılarıyla da birlikte çeşitli müdahaleler geçirmiştir. İlk inşasının Artuklu döneminde (14. yüzyıl) gerçekleştiği düşünülen Mardin Firdevs Kasrı, günümüze sağlam olarak ve özgün mimarisini büyük ölçüde koruyarak gelmiştir. Ziyarete açık olan Firdevs Kasrı'nın mülkiyeti Ensari Zade Şeyh Mehmet Efendi Vakfı'na aittir. Koruma Derecesi olarak Anıtsal 2 kategorisinde olan yapı, 1979 yılında tescil edilerek koruma altına alınmıştır. Bahar ve yaz aylarında Ensari Ailesi tarafından kullanılan kasır havaların soğumasıyla birlikte sadece hizmetli personel tarafından kullanılmaktadır. Mardin'de yaşanan hızlı kentleşme ve yapı sahiplerinin değişen ihtiyaçlarına göre yaptıkları müdahaleler ile bu son derece önemli yapılar hasar görmekte ve özgün karakterleri bozulmaktadır. Bu tez kapsamında Mardin'in özgün bir mimari biçimlenişi olan kasırların önemine vurgu yapılarak bu yapılardan günümüze ulaşanlardan biri olan Firdevs Kasrı için analitik rölöve, restitüsyon, restorasyon ve yeniden kullanım önerilerini içeren detaylı bir çalışma yapılmıştır.
Re-thinking space within the framework of Baudrillard's death of reality theory

Mekanın gerçekliği ve Baudrillard'ın gerçekliğin yitimi teorisi üzerine şekillenen bu tez çalışması, mimarinin temel araştırma konularından biri olan mimari mekanın gerçeklik kavramı ile ilişkisine odaklanmıştır. Mekanın, mimari literatürdeki değişen tanımları üzerinden bugünün sanal gerçekliği ile kurulan ilişki, mimari mekanın tarihsel kırılma noktalarına referans vermek suretiyle ele alınarak, mekanın bugünün dünyasının tanımladığı gerçekliği bu alandaki temel düşünürler üzerinden sorgulanmıştır. Bu bağlamda tezin amacı, mekanın gerçekliğini değişen tanımlar üzerinden incelemek ve çağın 'yeni' dünya görüşü olduğu düşünülen 'post-truth' yaklaşımı üzerinden mimari mekanın hiper gerçekliğini yeniden yorumlamaktır. Bu doğrultuda mimari mekan kavramının literatür taraması histeriografik bir yaklaşımla Antik Dönem, Aydınlanma Dönemi, Modernite ve Çağdaş yaklaşımlar başlıklarıyla sunulmuştur. Bu yaklaşımlar sonucunda saptanan, çalışmanın kapsamını da belirleyen ve teorik alt yapıyı oluşturan üç temel yaklaşım; Descartes'in Kartezyen mekan anlayışı, Heidgger'in bir deneyim alanı olarak mekan anlayışı ve tezin ana odak noktasını oluşturan Baudrillard'ın gerçekliğin yitimi teorisinin mekanı ve mekanın gerçekliğini nasıl tanımladıkları bağlamında ele alınmıştır. Tezin vaka alanı incelemesi ise, temelde sözü edilen amaçla kurgulanmamış olsa da bu ve benzeri bir sorgulama için potansiyel teşkil eden Do Ho Suh'nun 'Home within Home within Home...' sergisi analiz edilmiştir. Sanatçının üretimi, mekanın üç kırılma noktası olan; Kartezyen yapısı, Heideggerci deneyimsel yapısı ve Baudrillard'ın gerçekliğin yitimi teorisi bağlamlarında tekrar okunmuştur. Tezin sonuç bölümü, mimari literatürdeki değişen tanımları ile ele alınan mekanın gerçekliği yaklaşımları referansıyla belirlenmiş olan, temel üç yaklaşım üzerinden bugünün sanal mekanının gerçekliğini bütüncül bir ele alış ile 'gerçekliğin yitimi' yaklaşımı çerçevesinde mekanın gerçekliği ile ilgili farklı bir bakış açısı ortaya koymaktadır.
Dünya fuarlarının/expoların mimari değerlendirmesi: Türk pavyonları

'Dünya Fuarlarinin/Expolann Mimari Değerlendirilmesi: Türk Pavyonları' başlıklı bu çalışmada ilk aşamada Expolarm genel özellikleri ele alınmakla birlikte, temel olarak Expolardaki Türk Pavyonlarının mimari irdelemesi 'kimlik' ve 'mimari temsiliyet' kavramları bağlamında, Türkiye'nin farklı dönemlerde değişen sosyo-ekonomik ve toplumsal yapısı ve ona göre şekillenen mimarlık ortamı paralelinde yapılmaya çalışılacaktır. Çalışmanın ilk bölümünde, çalışmanın literatür içindeki yeri belirtilerek, araştırmanın amacı ifade edilmiş; konunun kapsamı, ele almışı ve yöntemleri açıklanmıştır. İkinci bölümde, fuar kavramı, tarihsel süreç içinde geçirdiği biçimsel değişimler ve Dünya Fuarlanmn/Expolann bu süreç içinde ortaya çıkışı anlatılmıştır. 'Dünya Fuarı/Expo' kavramının açıklanması ve tarihsel sürecinin incelenmesi üçüncü bölümü oluşturmaktadır. Bu bölümde, 1851- 2000 yıllan arasında gerçekleştirilen Expo örneklerinin incelenmesi yoluyla, Expolarm karakteristik özelliklerini ortaya koyan genel bir değerlendirme yapılmış, buna dayanarak literatürde eksikliği hissedilen 'Expo tanımı' yapılmaya çalışılmıştır. Dördüncü bölümde ise temel amaç Expolardaki Türk Pavyonlarının mimari değerlendirmesini yapmaktır. Bu bağlamda öncelikle 19. yüzyılın ortalarında Batıda başlayan ve Çevre ülkelerine yayılan modern harekete bağlı olarak, Batı-dışı toplumlarda oluşan 'kültürel kimlik' sorunu ve Expolara kültürel kimlik/mimarlık ilişkisinin ne şekilde yansıdığına dair bir kavramsal çerçeve oluşturulmuştur. Buna dayanarak modernleşme hareketinin, dönemin Osmanlı İmparatorluğu'nda kültürelIll kimlik sorununu nasıl oluşturduğu ve tarihsel süreç içinde değişen sosyal, siyasi, ekonomik ve kültürel yapının, mimarlık ortamında 'ulusal kimliğe' bakış açısını günümüze kadar nasıl değiştirdiği incelenmiştir. Sonuç olarak elde edilen bilgiler ışığında Expolarda Türk Pavyonlarının mimarisi irdelemesi, 'kimlik ve mimari temsiliyet' bağlamında, direkt olarak mimari ürün üzerinden yapılmıştır. Sonuç bölümü olan beşinci bölümde ise araştırmadan elde edilen bulgular değerlendirilmektedir.
Kentsel dönüşümün çağdaş sanat ortamındaki izdüşümünü haritalamak

Bu çalışmada öncelikle 19. Yüzyıldan günümüze kadar, kentlerin yapılaşma süreçlerinin farklılaşma biçimleri ve yaşanan değişimler ile üretim ve tüketim biçimlerine odaklanan sanat dünyasında ortaya çıkan modernist sanat akımları, ilgilendikleri konu başlıkları ve yapıtlarının toplumu etkileme biçimleri araştırılmıştır. Kentlerin ve kentsel dönüşümün çağdaş sanatın üretim alanına girmesiyle sanatın da kentin fiziksel ve kültürel bedenine nüfuz etmeye başladığı tespit edilmiştir. Kentsel dönüşüm sürecinin çağdaş sanat sahnesine yansımasına odaklanan bu tez çalışmasında İstanbul Bienalleri, İstanbul Tasarım Bienalleri, kişisel sergiler, sinema ve tiyatro gösterimleri, vb. etkinliklerde kentsel dönüşümü konu edinen tüm çalışmalar tespit edilmiştir. İncelenen her bir çalışmanın, kentin dönüşümünü ve/ya onunla ilgili herhangi bir durumu hangi kavram üzerinden ele aldığı analiz edilmiştir. Kentsel dönüşüm projelerinin hangi kavramlar bağlamında sanatçıların eleştirilerine konu olduğu bir haritalama çalışması ile görselleştirilmiş, başka deyişle, kentsel dönüşüm sürecinin çağdaş sanat üretiminde hangi kavramlar üzerinden değerlendirildiği ve/veya yorumlandığı belirlenmiştir. Kentsel dönüşümün yalnızca mimari bir sorun olarak ele alınamayacağı, ancak çağdaş sanatın işaret ettiği toplumsal ölçekten eleştirel bir gözle bakıldığında tüm yönleriyle kavranabileceği ortaya konmuştur. Tez çalışması bağlamında yapılan araştırmada sanatçıların yorum veya eleştirilerinin tek bir kavram üzerinden inşa edilmeyerek çeşitli kavramların kesişim kümesindeki yoğunlaşmalar üzerinde temellendirildiği görülmüştür. Analiz edilen çalışmaların kentsel dönüşüm ile ilgili ele aldığı kavramların grafik bir temsil olan haritalandırma yöntemi ile gösterilmesi, söz konusu kavramlar arasındaki ilişkilerin pragmatik biçimde, doğrudan okunur kılınmasını sağlamıştır. Haritalandırmanın açık sonlu ve esnek yapısının farklı kavramların ve yeni çalışmaların harita üzerine eklemlenebilmesine olanak tanıyacağı öngörülmektedir.
Toplu konutların günışığı ile aydınlanması üzerine bir inceleme

Günışığı insan hayatı için büyük önem taşımaktadır. Eksikliği durumunda kişilerde fizyolojik rahatsızlıklar görülebilirken, psikolojik olarak da depresif duygu durumları oluşabilmektedir. İnsanların günlük hayatında kapalı hacimlerde geçirdiği süre itibariyle, hacimlerin gün ışığı ile aydınlatılabilmesi oldukça önemlidir. Gün ışığının hacimde oluşturduğu aydınlık ise yerleşim, yapı ve hacim ölçeklerindeki etkilere bağlı olarak değişmektedir. Özel sergi mekanı gibi gün ışığı istenmeyen hacimler hariç, insanların vakit geçirdiği tüm mekanlarda gün ışığından yararlanma önemli bir konudur. Ülkemizde sayıları giderek artan ve insanların güvenlik ve sosyal olanakları için tercih ettikleri toplu konutlarda da gün ışığından yararlanma önemli bir tasarım konusudur. Bu çalışmanın amacı, İstanbul'daki bir toplu konut yerleşkesinin DIALux evo aydınlatma programı aracılığı ile modellenmesi, hacimlerdeki gün ışığı aydınlığının EN 17037 Standardı uyarınca, 'günışığı aydınlığının sağlanması' ölçütü açısından incelenmesi ve değerlendirilmesidir. Yürütülen çalışma kapsamında gün ışığı aydınlığı hesaplamalarında kullanılan literatürdeki standartlar ve kabuller incelenmiştir. Gün ışığına yönelik yapılan hesaplarda, gün ışığının yıl boyunca ve gün boyunca sürekli değişen niceliği hesapları zorlaştırdığı için son yıllarda, yapının yer aldığı iklimsel koşulları veri alan hesaplama yöntemlerinin kullanılması önerilmiştir. Yeni Avrupa Standardı 'EN 17037: Daylight of Buildings'de iklimsel verileri dikkate alarak işlem yapılması önerilmektedir. Bu bağlamda, çalışmaya da konu olan bu Avrupa Standardı incelenmiş ve gün ışığı aydınlığına yönelik dört ölçüt anlatılmıştır. Çalışmanın sonraki aşamasında seçilen toplu konut örneğinin DIALux evo aydınlatma programında üç boyutlu modeli oluşturulmuştur. Yerleşimdeki tüm yapılar ele alınmış, bu yapılardaki yaşama hacmi ve yatak odaları için gün ışığı aydınlık düzeyleri hesaplanmıştır. Ele alınan hacimlerdeki aydınlığın bulundukları kat, baktıkları yön, çevredeki engel oluşturan yapılara göre değişimi ortaya konmuştur. Ayrıca, hacmin içinde yer aldığı yapıdaki girinti ve çıkıntıların, balkon, saçak gibi mimari öğelerin gün ışığı aydınlığına etkisi de saptanmıştır. Hesap sonuçları standardın gün ışığı aydınlığının sağlanması ölçütünün minimum koşuluna göre değerlendirilmiştir.
Ayvalık kent mekanının mekan dizim yöntemiyle analizi

Ayvalık kenti yüzyıllar boyunca bulunduğu bölgede önemli roller üstlenmiştir. Sahip olduğu tarih ve kültür birikimi kentin fiziksel ve sosyal yapılanışının temelini oluşturmuş, kent mekanı farklı kültürlerin etkisinde şekillenmiştir. Bu çalışmada farklı kültürlerin etkisinde gelişen Ayvalık kent mekanının biçimlenişi incelenmiştir. Tezin amacı Ayvalık kent mekanının okunması, irdelenmesi ve kent mekanına dair somut verilerin elde edilmesidir. Problem ve potansiyellerin belirlenip kentin iyileşmesine yönelik öneriler getirilmesi de çalışmanın amaçlarındandır. Çalışmanın ilk bölümünde araştırmanın konusu, amacı, kapsam ve yöntemi açıklanmaktadır. İkinci bölümde, Ayvalık kent mekanı ele alınmaktadır. Bu bölümde bölgenin tarihi süreçteki gelişimi, mekansal yapılanışı ve günümüzdeki durumu irdelenmiştir. Üçüncü bölümde, mekan okuma ve okunabilirlik kavramları ile mekan dizim yöntemi, ele alınmıştır. Bu bölümde yöntemin kullanıldığı alanlar, yöntemde kullanılan kavramlar ve yerleşim ölçeğinde mekansal analiz örnekleri yer almaktadır. Dördüncü bölümde, çalışma alanında yapılan gözlem ve analizler aktarılmıştır. Bu bölümde kent mekanının mevcut durumu mekan dizim yöntemiyle analiz edilmiş, kentin barındırdığı problem ve potansiyeller belirlenip öneri proje geliştirilmiştir. Bölümün sonunda öneri proje sonrası durum mekan dizim yöntemiyle analiz edilmiş, çıkan sonuçların mevcut durum sonuçlarıyla karşılaştırmalı bir değerlendirmesi yapılmıştır. Çalışmanın son bölümünde araştırma konusunun sonuçları ortaya koyulmaktadır. Bu sonuçlara göre yeni önerilen projelerle kent mekanının bütünleşme derecesinde ve okunabilirlik seviyesinde artışlar olmuştur.
Mimari bileşenler arasındaki paralaks ilişki

Tez, paralaks kavramı üzerinden, belirlenen mimari bileşenler arasında düşünsel anlamda paralaks bir sorgulama yapmaktadır. Paralaks kavramı mimarlıkta pek yaygın olmamakla birlikte, yapılan çalışmaların genellikle mekansal açıdan yeni fikirlerin üretilmesi yönünde olduğu görülmektedir. Bu çalışmada mekansal ve kuramsal boyutta yapılan bir sorgulamayla, mimari yapıların toplumsal düzeyde temsil ettiği gerçeklik ile bu gerçeklik algısının nelere bağlı olarak değiştiği açıklanmak istenmiştir. Mimarlığın tarihsel süreçte etkili bir iletişim aracı olmasıyla toplum üzerinde önemli etkilere sahip olması, mimari bir yapının gerçek söylemine ulaşmanın önemini ortaya koymaktadır. Geçmişte bu durumu kullanan bazı ülkelerde ideolojik bir takım fikirlerin mimari yapılar yoluyla açıkça dile getirildiği bilinmektedir. Bunun dışında, günümüz koşullarında mimari ürünler birer tüketim nesnesi haline gelerek kapitalist ideolojiye de hizmet eder hale gelmiştir. Mimari yapılara işlenen bu fikirlerle, çalışmada ele alınan mimari bileşenler de dahil olmak üzere pek çok mimari kavramın içi boşaltılmıştır. Bu tezin amacı, mimaride meydana gelen bu durumları Slavoj Zizek'in 'gerçeklik' kavramı doğrultusunda paralaks bakış açısıyla sorgulamaktır.
Kapalı bir mekanın değişik noktalarındaki ses düzeylerinin hesap ve ölçme yolu ile belirlenerek ayrımların değerlendirilmesi

Mimari akustiğin bir bölümü olan hacim akustiğinde tasarım aşamasında salonların, hem fiziksel özellikleri hem de kullanım amaçlan göz önüne alınarak incelenmelidir. Mevcut bir hacmin akustik kalitesini yükseltmek veya tasarım aşamasındaki bir salonun yönlendirilebilmesi açısından yapılan hesaplar kaçınılmazdır. Ancak, hemen her zaman, hesaplarla gerçek durum arasında farklar oluşur. Hesaplamalarda kullanılan verilerin, örneğin yutma çarpanlarının eksikliği, yetersizliği ya da bunlardaki küçük hatalar, hacimde yayınıklığın öngörüldüğü biçimde olmaması, uygulamadaki değişimler ve benzeri nedenler ile hesap yöntemlerindeki aksaklıkları salonlarda, hesapla öngörülen akustik ortamın oluşturulamamasına neden olabilir. Bir hacmin, akustik olarak algılanmasında çok önemli bir etkisi olan ses düzeyi, bu çalışmanın konusu olarak seçilmiştir. Bu verilerin ışığında bu çalışmanın amacı, hacim akustiğinin ilgi alanına giren salonlarda, ses düzeyi açısından hesap ve ölçme arasındaki ilişkiyi ortaya koymak olarak belirlenmiştir. Çalışmada öncelikle, mekanlardaki ses düzeyi ile ilgili ölçme ve hesaplama yöntemleri ve ses ölçme sistemi açıklanmış; çalışmada yararlanılacak hesaplama ve ölçme biçimi belirlenmiş, mekanların tanıtımı yapılmış ve kullanılacak kabul ve yöntemler anlatılmıştır. Bunun ardından, seçilen salonların, fiziksel özellikleri ve kullanım amaçlan göz önüne alınarak, bu çalışmanın konusu olan ses düzeyi ile ilgili hesaplamalar ve ölçümler yapılmıştır. Bunun sonucunda hacimlerdeki ses düzeyi hesaplarıyla, ölçümleri yani hesaplarla gerçek durum arasında farkların çıktığı görülmüştür. Buna göre bu verilerin tasarım halindeki salonların planlanmasının yönlendirilmesi ve mevcut salonların iyileştirilmesi için yararlanılacak sonuçlar ortaya konmuştur. - xı -
19. yüzyılda Osmanlı Devleti'nde askeri mimari ve İstanbul'da inşa edilen askeri yapılar

19. yüzyılda 'Batılılaşma' dönemi olarak da adlandırılan modernleşme süreci, Osmanlı askeri teşkilatının yapısında ve ordu düzeninde önemli değişikliklere sebep olmuş ve bu değişim kaçınılmaz olarak askeri mimarinin biçimlenmesinde de etkin olmuştur. Bu araştırmada, I. Ordu merkezi olan İstanbul'da Osmanlı Ordusu'nun kara kuvvetleri için inşa edilen askeri yapıların tespit edilerek tarihsel ve mimari özellikleri açısından değerlendirilmesine ve halen mevcut olan yapıların koruma sorunlarının belirlenmesine çalışılmıştır. 19. yüzyılda gelişen askeri mimariyi tanımlayabilmek için öncelikle değişen askeri teşkilatın yapısı, idari açıdan belirleyici olan saltanat dönemlerine ayrılarak incelenmiştir. Batı ile etkileşim sonucu askeri eğitim-öğretim alanında yapılan yeniliklerin askeri mimarlık faaliyetlerine ne şekilde yansıdığı araştırılırken, özellikle Fransa ile kurulan ilişkilerin askeri yapıların tasarımında etkili olduğu görülmüştür. İstanbul'daki askeri yapı faaliyetleri, Kapıkulu Ocakları'nın kaldırıldığı tarih olan 1826 öncesi ve sonrası olmak üzere iki bölüm halinde ele alınmıştır. 1826 yılı öncesinde Kapıkulu Ocakları için inşa edilen askeri yapılar incelenerek daha sonraki dönem yapılarında görülen işlevsel-biçimsel süreklilik ve benzerliklerin belirlenmesine çalışılmıştır. Bu araştırmada 1826 yılından sonraki dönemde idari bina, kışla, okul, hastahane, karakol, fabrika, silahhane, depo ve fırın olmak üzere farklı işlevli 9 askeri yapı grubu altında toplam 68 adet askeri yapı/yapı grubu inşa edildiği; 47 adedinin günümüze ulaştığı, 21 adedinin ise günümüzde mevcut olmadığı saptanmıştır. Resmi arşivlerde bulunan 19. yüzyıl ile 20. yüzyıl basma tarihlenen belgeler ile yine bu dönemde basılan askeri mimarlık kitaplarından elde edilen özgün bilgiler sayesinde askeri yapılan konum, tasarım ilkeleri, malzeme ve yapım teknikleri açısından değerlendirmek mümkün olabilmiştir. Günümüzde işlev değişikliğinin yanı sıra yapılan müdahaleler nedeniyle özgün planlan, cephe düzenleri ve kısmi de olsa yapım tekniği değiştirilen bu kültür varlıklarının sahip olduğu koruma sorunları tespit edilerek giderilmesi yönündeki yaklaşımlar belirlenmeye çalışılmıştır.
Okan Alpar Konağı restorasyon önerisi

çalışma Sinop ili Merkez ilçesinde yer alan sivil mimari örneklerden OkanAlpar Konağını konu etmektedir. Çalışmanın amacı, yapının mevcut durumunun ve restorasyon imkanlarının incelenerek yapının korunması vegelecek nesillere iletilebilmesi için uygun restorasyon müdahaleleri ve işlevin araştırılmasıdır. Çalışma kapsamında, Sinop ili, konağın yakın çevresi ve bugünkü durumu incelenmekte, karşılaştırmalı çalışma ve tarihi araştırmalar ile konağın özgün durumu araştırılmaktadır. Elde edilen sonuçlar değerlendirilip, kriterler belirlenerek bu kriterlerin uygulamaya geçiş safhasında yeni işlev ile birlikte düşünüldüğü bir restorasyon projesi önerilmektedir.
Storytelling as a learning tool in architecture design studio

Mimarlık okullarından yeni mezun olan öğrenciler, mesleki uygulamaya başladıklarında tasarım becerisindeki kabiliyetlerini çevreleyen zorluklarla karşılaşmaktadırlar. Araştırmacı, bu zorlukların tasarım stüdyosu derslerinde başladığına inanmaktadır. Akademik öğrenim ile mesleki uygulama arasındaki boşluk pek çok bilim adamının sürekli olarak ele almaya çalıştığı bir meseledir. Araştırmacı, tasarım stüdyosu öğreniminin eksik yönlerini incelemektedir ve bu eksik yönlerin üstesinden gelmek için Hikaye Anlatımının öğrenci ve öğretmenlere yardımcı olacak bir öğrenim aracı olarak tavsiye etmektedir. Araştırmacı, Okan Üniversitesinde bir tasarım stüdyosu dersinde iki aşamalı bir deney yapmıştır. Birinci aşamada, öğrencilerin tasarım becerilerinin mevcut durumunu, eksik yönleri ve ele alınması gereken zorlukları da gösteren niteleyici metodlar kullanarak veriler toplamıştır. İkinci aşamada eylem araştırma yöntemini kullanmış ve tasarım stüdyosu dersinde hem yansıtıcı hem de deneyimleyerek öğrenme stratejisi olarak Hikaye anlatımını uygulamıştır. Final jürisindeki sonuçlara ve toplanan anketlere göre bu deneyin sonuçları genel olarak başarılı olmuştur. Tasarım becerileri ve yaratıcılık açısından öğrencilerin çoğu önemli bir gelişme göstermiştir. Dahası öğrencilerin sunum becerilerinde göze çarpan bir ilerleme gözlenmiş ve buna karşılık özgüvenleri ve sunum anlayışları ciddi anlamda gelişmiştir.
Binalarda duman güvenliği

Yangın sırasında meydana gelen ölümlerin büyük oranda duman zehirlenmelerinden meydana geldiğindenyangın öncesi alınacak güvenlik tedbirleri ciddi boyutta önem kazanmaktadır. Bu çalışmanın amacı duman güvenliği ile ilgili Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelik kriterlerini incelemektir.