turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Bartın Üniversitesi yerleşkesi ve çevresinin engelliler için ulaşılabilirlik ile ilgili Türk standartları bağlamında incelenmesi

Bu çalışmada, fiziksel engelli bireylerin günlük yaşamalarını kısıtlayan yapılı çevre kapsamında, en temel haklardan olan eğitim hakkının mimari engeller tarafından kısıtlanması ele alınan temel problem olmuştur. Engelli insanların eğitim fırsatlarından yararlanabilmeleri, aynı zamanda sosyal hayata diledikleri gibi katılım gösterebilmeleri için eğitim yapılarının, yerleşkelerin, yakın çevrelerinin ve tüm kamu yapılarının yeterli ulaşılabilirlik seviyesine gelmesi gerekmektedir. Bunun sağlanabilmesi için gerekli kriterler Türk Standartları; TS 9111 ve TS 12576 ile açıkça belirlenmiştir. Çalışmada Bartın Üniversitesi'nde hizmet vermekte olan ilgili standartlara bağlı kalınmaksızın tasarlanmış 1995- 2000 yılları arasında yapılmış yapılar incelenerek, mevcut durumun tespiti yapılmış, problemler belirlenerek çözüm önerileri getirilmiştir ve farklı dönemlerde yapılmış (1993 ve 2014) iki eğitim binası, ilgili Türk Standartları bakımından incelenerek mevcut durumun karşılaştırmalı olarak tespiti yapılmıştır. TS 9111 ve TS 12576'ya göre belirlenmiş kriterlerden dikkate alınarak, sorgulama formları hazırlanmış ve verilen cevaplar sonucunda erişilebilirlik değerlerine ulaşılmıştır. Bu değerlerden yola çıkılarak binalar arasında ve bina içindeki mekanlar arasında karşılaştırmalı sonuçlar elde edilmiştir. İnceleme sonucunda her bir eylem alanı için ulaşılabilirlik değeri ve yapının genel ulaşılabilirlik değeri tespit edilmiştir. Böylece eğitim yapılarında düzenleme yapılması gereken alanlar ve çözüm yolları belirlenmiştir. Yeni binada da (2014) eksiklikler bulunmakla birlikte, eski binaya (1993) göre daha olumlu olduğu görülmüştür. Bu durum engelsiz yapılı çevre tasarlama algısının arttığını, aynı zamanda yeni projelerin üzerinde de geriye dönük incelemeler yapılarak, uygun düzenlemelerin yapılması gerektiğini göstermektedir.
Müze yapılarında yenilenen sergileme anlayışı / interaktif yöntemler

Müzelerin kültür nesnelerinin korunduğu ve vitrinlerde sergilendiği yerlerin ötesinde, izleyiciyi meraklandıracak, daha fazla görme, öğrenme isteğini heveslendirecek, nesnenin kendisi kadar yazılı bilgi panolarını ilginç kılan tasarım ve interaktif yöntemlerle meşgul edecek sergi tasarımlarına gereksinim duyması son 20 yıl içinde artmıştır. Buna bağlı olarak çağdaş müzecilik çalışmaları son yıllarda hızlı bir değişim yaşamaktadır. Müzelerde yeni teknikler kullanılmaya başlanmış, insan-sergilenen iletişimine verilen önem artmıştır. Ziyaretçilerin istekleri yemden gözden geçirilmiş ve buna göre yeni sergi tasarımlarına gidilmiştir. Ziyaretçinin öğrenmesinde etkili olan interaktif sergiler daha sık kullanılmaya başlanılmıştır. Gelişen bilgisayar teknolojisi sayesinde, müzeler sadece objelerin izlendiği mekanlar olmaktan çıkmış, farklı işlevleri de üstlenmiştir. Kullanılan tekniklerin gelişimi müzelere daha fazla ziyaretçinin gelmesini sağlamıştır. Tezde sergi tiplerine, yeni gösterim tekniklerine, sergi tasarımında etkili olan faktörlere, müze-ziyaretçi ilişkilerine ve bunların değişimine yer verilmiştir. Bunlardan sonra, tezde bazı yeni müze örneklerine değinilmiş, aralarında bir kıyaslama yapılarak sonuca gidilmiştir.
Gemlik Sunğipek Fabrikası Laklama-konfeksiyon binası koruma programı

Bursa, tarih boyunca birçok uygarlık ve kültürü içinde barındırmıştır. Bu sebeple çok çeşitli kültürel miras zenginliğine sahip olmuştur. Erken Cumhuriyet Dönemi'nde de Bursa'da inşa edilmiş Merinos Fabrikası (1935 temel atma), Gemlik Sunğipek Fabrikası (1935 temel atma) ve benzeyen endüstriyel yapıların çoğu günümüze ulaşabilmektedir. Gemlik Sunğipek Fabrikası, Türkiye Cumhuriyetinde yapılan Birinci Beş Yıllık Sanayi Planı'nın en önemli yapılarından biridir. Tez çalışması için Bursa ili, Gemlik İlçesinde bulunan Sunğipek Fabrikası Yerleşkesi'nde 1980 yıllarında inşa edilmiş olan Laklama-Konfeksiyon binası incelenmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde, tezin konusu, yapıların projelendirilmesi, tezin kapsamı, amacı ve araştırma yöntemlerinden bahsedilmektedir. İkinci bölümde, Bursa ve Gemlik yerleşimlerinin coğrafi özellikleri, tarihi ve sosyal gelişimi incelenip inşa edilmesinden, Gemlik Asım Kocabıyık Yerleşkesi'ne dönüşüm süreci ele alınmıştır. Tezin temelini teşkil eden üçüncü bölümde, Laklama-Konfeksiyon binasının güncel durumu incelenerek ölçüleri alınmış, fotoğraf albümü oluşturulmuş ve rölövesi çizilip hasar ve malzeme analizleri yapılarak raporlanmıştır. Sonrasında yapıyı oluşturan dönemler tespit edilmiş; yazılı ve sözlü kaynaklar, elde edilen eski fotoğraflar, farklı hava fotoğrafları ve çizimler ile karşılaştırmalı analizi yapılmıştır. Bu bilgiler ve belgeler ışığında Laklama-Konfeksiyon binasının restitüsyon projesi çizilmiştir. Yapının gelecekte doğru ve uzun ömürlü bir şekilde kullanılması için müdahale önerileri geliştirilerek restorasyon projesi hazırlanmıştır. Son bölüm olan sonuç kısmında, Laklama-Konfeksiyon bnasının Bursa Uludağ Üniversitesi Gemlik Asım Kocabıyık Yerleşkesi'nin ve kentin ihtiyaçlarına uygun olarak yeniden işlevlendirilmiştir. Yapının diğer yapılar için örnek oluşturacağı duşunulmektedir.
Akarsu kıyı şevleri rehabilitasyon yöntemlerinde yapısal, bitkisel ve biyoteknik yaklaşımlar

Akarsu kıyıları, kentsel ve kırsal alanlarda ekolojik, estetik, rekreasyonel ve çeşitli canlı türleri için yaşam alanı oluşturma gibi işlevleri ile korunması ve onarılması kaçınılmaz alanlardır. Endüstri devrimi ile birlikte çevreye karşı baskı ve zararlar artmıştır. Önceleri çevreye verilen zararın etkileri algılanmasa da zamanla doğadaki yıkımların büyük ölçüde kendini hissettirmesi ile insanları sorunlara karşı çeşitli tedbirleri geliştirerek uygulanmasını kaçınılmaz kılmıştır. Bu çalışmanın amacı, bozulmaya uğramış ya da koruma tedbirleri alınacak akarsu şevlerinde akarsu tipi ve bozulma için doğru metodun seçilmesini sağlayacak yöntemler araştırılmıştır. Çalışmada öncelikle biyomühendislik kavramından ve peyzaj onarımında kullanımından bahsedilmiştir. Üçüncü bölümde, yatak tiplerine göre akarsular ve bitki dikim zonları bakımından şev bölgeleri hakkında bilgiler verilmiştir. Uygulama yapılacak olan şevlerde biyoteknik metotların öneminden ve genel olarak yatak ve şevlerde meydana gelen bozulmaların sebepleri hakkında bilgi verilmiştir. Dördüncü bölümde koruma ve onarım teknikleri yapısall, biyolojik ve karma teknikler açıklanmıştır. Bu tekniklerin uygulanması, avantaj ve dezavantajları bakımından bilgiler verilmiştir. Ayrıca, akarsu şevlerinde erozyonunu önlemede uygun metodun seçilmesinde etkili faktörler ve kullanılabilecek bitki türleri ele alınmıştır. Çalışma son bölümde akarsu yatak tiplerine göre hangi koruma ve onarım metodunun seçilebileceğini gösterir tablolar ile son bulmaktadır.
Kentsel/ kamusal arayüzler üzerine bir değerlendirme: Dumlupınar bulvarı alan çalışması

Toplumsal ilişkilerin yeniden üretimi, toplumsal hafızanın sürekliliği ve kent kullanıcısı için ortak zemin' kentsel kamusal alanlar aracılığıyla gerçekleşmektedir. Ancak günümüz kentlerinde yaşanan hızlı dönüşümler kentsel mekanların anlamını yitirmesi, kamusal alanların yok olması, parçalanması gibi sorunları ortaya çıkarmaktadır. Küreselleşme sonucu kentsel politikalarda meydana gelen değişim, kent mekanının rantın etkisiyle şekillenmesi ve üretim süreçlerinin farklılaşmasının etkileri; kentsel mekanda yoğunlaşma, parçalanma/bölünme, mekansal sınırların artması/belirginleşmesi ve geçirimsiz mekanlar olarak ortaya çıkmaktadır. Bu çalışmada kent mekanının küresel ekonomik hareketlerden nasıl etkilendiği ve küreselleşmenin hızlandırdığı süreçlerin kent mekanı üzerindeki etkileri sorgulanmaktadır. Bu dönüşümlerin yarattığı olumsuzluklara karşı kentsel arayüzlerin bir çözüm olabileceği görüşü ile bir alan çalışması yapılmıştır. Ankara kentinde küreselleşmenin etkilerinin en fazla görüldüğü batı koridoru Dumlupınar Bulvarı bu çalışma için seçilmiştir. Bu bağlamda kentsel mekanda sınırlar sorgulanmış, kent zemininin sürekliliği tartışılmış, kent, yapı ve kullanıcı ilişkileri ele alınmıştır. Çalışma kapsamında bulvar üzerinde küreselleşmenin etkisiyle meydana gelen ayrışmalar, kopmalar ve kentsel arayüz eksiklikleri ortaya konmuştur. Analizler sonucu kentsel mekanda fiziksel ve algısal bileşenlerin yeniden ele alınması, fiziksel sınırların sorgulanması ve kamusal alan bağlantılarının yeniden kurularak kentsel zeminde ilişkilerin düzenlenmesi gereği ortaya konulmuştur.
Geleneksel Samsun evi örneğinde gerçeğin katmanlaşmasının kolektif belleğe etkisi

Toplumlar bulundukları çevre ile ilişkili ortak bir hafızaya, belleğe, tarihe sahiptirler. Zamanla küreselleşen toplumlarda, 'sınırların ortadan kalkması' ile dünya genelinde aynı akımların benzer anlayışlarının tüm kentlerde yansımasına ve kentlerin asıl dokusunun toplumun belleğinden silinmesine yol açmaktadır. Bunu, tüm kentlerde karşılaştığımız geç edinilen koruma anlayışının yanı sıra çeşitli dönüşüm politikalariyla da geleneksel konut mimarisinin giderek yok oluşuna tanık olmamızla ifade edebiliriz. Geleneksel Türk Konutlarında ise insan, doğa ve çevre etkileşiminin özgün olması her kent için farklı bir kimlik kazandırmıştır. Bu bağlamda, günümüz teknolojisinin, kimliğini kaybeden kentler üzerinde yeniden yapılandırma ve saklı olanı ortaya çıkarma amaçlı kullanımı bizlere kimliğimizi, tarihimizi hatırlatmaktadır. Sanal ortamlar ile etkileşime giren bireylerin 'gerçek' olanın simulakrları üzerinden 'sanal'a dönüşümü ve bunun belleklerindeki normların tekrardan yansımalarına ne kadar etki ettiği irdelenmiştir. Sadece görsel ve sokak üzerinden edinilen deneyimler geçmişşi hatırlatma, mekanı anımsatma konusunda bir etken olabilir mi? Sanal gösterimler sonrası kolektif bellekte yansıyan imgeler bize o değerlerin anlamlandırılmasını ölçümleme de yardımcı olabilir mi? Farklı sanal ortamlar ile uyarılan zihin bu saklı kalan değerleri ne ölçüde ortaya çıkarabilmektedir? 'Konak-I, Konak-II, Konak-III' olarak sanala dönüştürülen konutlar SG ve AG ortamında gösterilmiştir. Geleneksel mahalle dokusunu uzun süredir yitiren bu çevrenin insanlarının, sanal uzamdaki belleklerindeki imge farklılıkları, o 'yer' e dair hatırladıklarına ve 'yer' ile bağlamında yaşadıkları ile oranla değişimleri açısından araştırılmıştır. SG tekniğinde SG gözlük ile 3B çevre oluşturulup, katılımcıya sokakta yürümekte olduğunun hissiyatı verilmiştir. AG tekniğinde ise aynı model üzerinden kıyaslamanın daha mümkün olması için SLAM yöntemi kullanılıp, tablet ile yapıyı birebir ölçekte veya katılımcının istediği ölçekte istediği yere konumlandırabilmesi amaçlanmıştır. Buradaki amaç, sanal çevre ile gerçekliğin artırılması arasında katılımcıya fiziki 'yer' ve 'bağlam' ilişkisini kurup kurmadığı, gerçeklik algısı açısından ve yarattığı çağrışım açısından farklılık oluşturup oluşturmadığını öğrenmektir. Deneyimler, her konut yapısı için kendi içerisinde oluşturulan gruplar üzerinden anket ve konuşmalarler, videolar bütününde değerlendirilmiştir. Kültürlere özgü semiyotik yaklaşımlar ve biçimsel olarak anlamlandırmalar normları oluşturduğu gibi o kültürü tanımlama ve analiz etmemizde yardımcı olmaktadır. Samsun'nun Geleneksel konut örneklerindeki biçimsel, anlamsal olarak irdelenecek olan bu üç yapının aynı çevrede, farklı fizyolojik özelliklerle yer alması çalışma kapsamında araştırılan sanal uygulamarla irdelenecektir. Bu SG ve AG uygulamaları ile semiyotik irdelemeler zaten yapıları hatırlamakta olan bireylerin zihninde farklı gösterge dizgeleri olarak kavranması, değişkenlikleri ve sebepleri de araştırma kapsamında incelenmiştir.
Mostar Ceyvan Kethüda Hamamı restorasyon projesi

Cejvan Kethüda Hamamı, Bosna Hersek'in Mostar Şehri'nde bulunmaktadır. Mimarının kim olduğu bilinmeyen, vakfiyesi ya da kitabesi bulunamayan hamamın; lö. yy ortalarında yapıldığı ileri sürülmektedir. Kuzey-guney doğrultusunda uzanan hamam; Mostar şehrini ikiye bölerek akan Neretva Nehri'nin batısında, Eski Köprü'nün çok yakınından Neretva Nehri'ne kansan Radobolya Irmağı' mn kuzeyindedir. Mostar' m eski kent merkezinde, Tabakhane ve Tabaçiça Camisiyle küçük bir meydancık oluşturan hamam, günümüzde kamu mülkiyetindedir. Yapının güneyindeki soyunmalık bölümü bilinmeyen bir tarihte tamamen yıkılmıştır. Soyunmalığın üzerine 19. yüzyılın sonuna doğru üç katlı, kagir bir ev inşa edilmiştir. Konyhodzica Evi olarak anılan ev 1992- 1994 yıllan arasındaki savaş sırasında büyük hasara uğramış, tamamına yakını yıkılmıştır. Hamamın ılıklığının örtüsü bilinmeyen bir tarihte yıkılmıştır. Mekanın kuzey duvannda kalan izlerden örtünün taş örgülü bir tonoz olduğu anlaşılmaktadır. Soyunmalığın üzerine yapılan evde oturanlann, hamamın ılıklığını arka bahçe gibi kullandıktan anlaşılmaktadır. Ilıklığın doğusunda bulunan helanın iç bölme duvarlan kalmamıştır. Mekan, tuğla örgülü aynalı tonozla örtülüdür. Sıcaklık, ılıklık ve helanın kuzeyinde yer almaktadır. Mekana giriş moloz taşla örülerek kapatılmıştır. Kapının, hamamın o dönemde depo olarak kullanılan sıcaklık bölümüyle ilişkinin kesilmesi amacıyla kapatıldığı düşünülmektedir. Hacvari üç eyvanlı, iki halvetli olan sıcaklığın orta mekanındaki göbek taşı yok olmuştur. Orta mekanın doğu ve batısında eş büyüklükte iki eyvan, kuzeyinde ise daha küçük boyutlarda bir eyvan bulunmaktadır. Doğudaki eyvanın doğu duvannda, hamamın depo olarak kullanıldığı dönemde dışanyla bağlantıyı sağlamak amacıyla açılmış bir geçit bulunmaktadır. Yine orta mekanın doğu ve batısında, eyvanlann kuzeyinde iki halvet hücresi vardır. Sıcaklığın kuzeyinde bulunan külhan yıkılmıştır. Külhan ile sıcaklık arasındaki duvarda su deposunun izleri görülmektedir. Külhanın bulunduğu bölüm, şu anda hamamın kuzey-batısmda bulunan bir evin bahçesinde kalmıştır. 1968'de büyük bir onanından geçen hamam, işlevini kaybettikten sonra depo olarak kullanılmaya başlanmıştır. Hamam 1992- 1994 yıllanndaki savaş öncesinde ve sonrasında insan eliyle çok tahrip edilmiş; savaş sonrasında hiçbir onaran görmemiştir. Günümüzde içi çöp ve moloz ile doludur. Ceyvan Kethüda Hamamı Mostar'da kalan tek Osmanlı hamamıdır. Yapının onanlması amacıyla hazırlanan bu çalışmada, hamamın rölövesi çıkartılarak, yapının belgelenmesi, özgün durumunun ortaya çıkanlması ve yapımn onanım için gerekli müdahalelerin belirlenerek eski işlevine yeniden kavuşması amaçlanmaktadır.
Yapı üretiminde tasarım aşamasında yapıma yönelik maliyeti etkileyen karar alanları üzerine bir araştırma

Bu tezin konusu, yapı üretim sistemi içinde tasarım alt sisteminde, yapım alt sistemine yönelik maliyeti etkileyen karar alanlarını saptamak üzere yapılan bir araştırmadır. Bu doğrultuda birinci ve ikinci bölümde üretim ve sistem kavramları ve yapı üretim sistemi tanımlanmış, yapı üretim sistemi hedefleri ve türleri incelenmiştir. Üçüncü bölümde yapı üretimini sistemler yaklaşımı ile inceleyen yedi ayrı modele yer verilmiştir. Dördüncü bölümde yapı üretim sistemi alt sistemleri ve bunlardan tasarım alt sistemi detaylı bir şekilde ele alınmıştır. Son bölümde ise, tasarım alt sistemi içinde, yapıma yönelik maliyeti etkileyen karar alanlarını saptamaya yönelik bir çalışmaya yer verilmiştir. vu
19. yüzyıl İstanbul mimarisinde endüstriyel camın kullanımı

Roma döneminde ilk endüstriyel gelişimi gösteren mimari cam kullanımı Endüstri devrimiyle Avrupa'da hızla yayılmış ve yeni yapı tipolojileri yaratmıştır. Bu tezde bu tezahürlerin 19. yüzyıl Osmanlı mimarisindeki yansımaları incelenmiştir. Bunun için camın kullanımının tarihsel gelişimine bakılmıştır. Endüstri devrimi öncesi ve sonrasında Avrupa mimarisinde görülen gelişmeler gözden geçirilmiştir. Endüstri devrimi öncesinde camın mimaride kullanımı ilk kez Roma döneminde kutsal yapılarda ve daha sonraları hamamlarda kullanımı ile gerçekleşmiştir. M. S. 8. yüzyıldan itibaren, üretim tekniklerinin gelişmesine paralel olarak, özellikle kilise ve manastırlarda yaygın kullanılmıştır. Endüstri devrimi sonrasında cam teknolojisinin yanında çelik teknolojisinin de gelişimi ile çelik-cam mimarisinin önü açılmış, yeni yapı türleri ortaya çıkmıştır. Bu yapı türleri, sera, limonluk ve sergi salonları, pasajlar ve garlar olarak incelenmiş, her birinden en önemlileri örneklenmiştir. Osmanlı kültüründe 19 yüzyıl öncesindeki cam kullanımı ve üretimi gözden geçirilmiştir. Bu dönemde cam kullanımı, alçı kayıtlı 'revzen' pencerelerde kullanılan 'küçük camlar' ile yine pencereler için silindir tekniğiyle yapılmış cam levhaların kullanılması ile sınırlıdır. 19. yüzyılda ise, III. Selim döneminde İstanbul Beykoz'da cam sanayisini kurma çalışmaları başlamış, 1843 ve 1884 yıllarında iki ayrı cam fabrikası kurulmuştur. Bu iki fabrika da daha sonraları kapanmıştır. Dolayısıyla, 1935'de Paşabahçe Cam Fabrikası kuruluncaya kadar, endüstriyel cam ihtiyacı dışarıdan karşılanmıştır. İstanbul'da önce saraylarda kullanıma giren cam ile ilgili örnekler Dolmabahçe, Çırağan Yıldız Sarayları ve Maslak Kasırları bağlamında incelenmiştir. Botanik bahçeleri, tıp incelemeleri de camın kullanımda önemli bir rol oynamış ve sera ve limonlukların saray dışında da kullanımlarını sağlamıştır. Gelişen İstanbul'un zengin semtlerinin konak, köşk ve yalıların bahçelerinin birçoğunda bulunmuş olan seraların günümüze kalanların sayısı çok azdır. Eski sigorta haritaları ve Başbakanlık Osmanlı arşivi belgelerinden faydalanarak bunların bazılarının varlıkları tespit edilmiştir. Özel bahçelerin dışında da endüstriyel cam kamusal alanda kendini göstermiştir. Pasajlar, tren istasyonları banka vs. gibi yeni yapı tipolojileri Osmanlı başkentine geldikçe, bu malzemenin her türlü renkli ve renksiz kullanımı sokaktaki insanla buluşmuştur.
Açık kamusal kent mekanlarının toplumsal ilişkileri yapılandırmadaki rolü, Büyükdere-Levent-Maslak aksi

toplumların ve bireylerin bir arada bulundukları ve sosyalleştikleri yerlerdir. Özellikle kentlerin oluşumunda temel rol oynayan açık kamusal alanlar, her türlü sosyal sınıf ve kültürel grupların ve farklı özelliklere sahip insanların bir arada bulunduğumekanlardır. Bu kamusal alanlarda bireyler kendi iç dünyalarından çıkarak kendilerinden farklı ve yeni düşüncelerin varlığını görme imkanına sahiptirler. Mimarinin ve kentsel mekanın toplumsal ilişkileri yapılandırmasındaki rolününirdeleneceği bu çalışmanın kuramsal içeriğinde; kentsel mekanın iletişime, bütünleştirmeye yönelik boyutları ile ilgili olan anlam, kültür, kamusallık, kamusal mekan, mimari çevre kavramları, toplum, anlam ve mekan ilişkilerinin farklı bilim alanlarında nasıl değerlendirildikleri incelenmiştir. Üçüncü bölümde insan - çevre ilişkisiçerçevesinde; kültür, kent, çevre psikolojisi davranış, algılama, anlamlandırmakavramları, dördüncü. bölümde de kent olgusunda toplumsal ilişkilerin tanınımlanması, mekansal biçimlerin çeşitleri ve toplumsal yapının mekansal biçimlenmelerdeki rolü ve karşılıklı etkileşimi üzerinde durulmuştur. Bu anlamda çalışma alanı olarak seçilen ve İstanbul kenti içerisinde önemli bir gelişme aksı niteliğindeki Büyükdere - Levent - Maslak alanı, planlama ilkeleri, toplumsal ve çevresel verilerin oluşturduğu ortam açısından kentin sorunlu bir bölgesi niteliğindedir. İstanbul gibi hızlı gelişen şehirlerde, şehirlerin plansız gelişimi ve mevcut yapı stoğununplansız gelişimine paralel olarak, açık kamusal alanlar da önemini yitirmeye ve kentiçeindeki kamusal alan kaliteleri düşmeye başlamıştır. Çalışmada yöntem olarak, yapısallcılık görüşünün yansımalarının bulunduğu; anlam, dil, sembol / gösterge - göstergebilim, kültür ve sosyal yapı üzerinden bilişsel ve davranışsalharitalama teknikleri mimari - kentsel açık mekan üzerinde uygulanmıştır. Bu çalışma, davranış kalıplarını ve bunların kentsel çevrenin sürekli ve birleştirici özellileri ile olası ilişkilerini inceleyerek açık kamusal alan kullanıcılarının Maslak aksında bu durumdan nasıl etkilendiklerini anlamaya çalışmıştır. Bunun yanı sıra çalışmada kamusal açık kent mekanlarının kente kazandırılması ve değişen kent yaşamı içindeki yeni ifadelerinin ortaya çıkartılması amaçlananlar noktalar arasındadır.
Konut ve konut çevresi seçiminde etkili parametrelerin kentsel yaşam kalitesi bağlamında incelenmesi; gaziantep örneği

Bu araştırmanın temel amacı, yaşam kalitesi kavramının tüm boyutlarıyla tanımlanması, ülkemize özgü yanlarının ortaya konması, kentsel yaşam kalitesi performansının ölçülmesine yönelik öznel değerlendirmeleri de içeren ölçütlerin geliştirilmesidir. Elde edilen ölçütlere dayalı olarak, kentsel yaşam çevrelerimizdeki yaşam kalitesinin ölçülmesine yönelik kavramsal bir çerçeve tanımlanmayı ve bunun kentsel bir alt bölgede test edilerek denenmesi amaçlanmaktadır. Araştırmanın üç hedefi bulunmaktadır. Bunlardan birincisi, kentsel yaşam kalitesinin ölçülmesine dönük nesnel ve öznel değişkenlerin tanımlanarak kavramsal bir çerçeve oluşturulmasıdır. Bu hedef doğrultusunda mimarlık ve şehircilik dizininde yaşam kalitesi kavramları detaylı bir biçimde incelenerek temel değişkenler tanımlanmaktadır. Araştırmanın bir diğer hedefi, kentsel yaşam kalitesinin ölçülmesine yönelik değişkenlerin kentsel bir alt bölge üzerinde sınanmasıdır. Son olarak ise yakın gelecekte kentsel mekan üzerindeki gelişim-dönüşüm potansiyellerini yönlendirici bulgulara ulaşılmasını hedeflemektedir. Araştırmanın kapsamını, Gaziantep kentinde orta ve üst gelir grubu hane halklarının yer seçtiği İbrahimli alt bölgesi oluşturmaktadır. Araştırma sonucunda örneklem alanı özelinde konut-yaşam alanı tercihlerinin veya önceliklerinin değişip değişmediğinin belirlenmekte, konut ve yakın çevresinden beklentilerinin zaman içerisinde değiştiren temel bileşenleri tanımlanmaya çalışılmaktadır. Bu bulguların kentsel dönüşüm ve gelişim alanlarının planlanması ve tasarım sürecinde yaşam kalitesi açısından hangi değişkenlerin öne çıktığını tanımlamasıyla, geleceğe dönük daha nitelikli kentsel yaşam alanlarının oluşturulmasına katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
Konutlarda çift duvar arası ısı yalıtım uygulamalarının incelenmesi ve değerlendirilmesi

Dünyadaki nüfas artışı, gelişen sanayileşme ve kentleşme; enerji tüketimini hızla arttıran etkenlerdir. Tüketilen enerjinin önemli bir bölümünün yapıların aktif olarak ısıtılması için harcanması, ısıtma enerjisi maliyetlerinin artmasına neden olmaktadır. Ticaret ve sanayi yapılarında olduğu gibi konutlarda da etkin enerji tasarrufu; kolay uygulanabilir bir enerji verimlilik teknolojisi olan ısı yalıtımının kullanımıyla sağlanabilmektedir. Yalıtım sayesinde, ısı kayıp ve kazançları azaltılarak enerji tasarrufunun sağlanması, çevrenin korunması, ısıl konfor ve gürültü denetiminin sağlanması, yapı elemanlarında ve yüzeylerinde yoğuşmanm önlenmesi veya azaltılması ve yapı elemanlarının dış etkilerden korunması mümkün olabilmektedir. Binalardaki ısı kayıpları, duvar, döşeme ve çatı konstrüksiyonian ile baca, pencere ve kapı gibi yapı elemanlarından gerçekleşmektedir. Bu bölgelerden oluşan ısı kayıpları oranlan yapının mimarisine, konumuna, ısı yalıtım durumuna ve kullanılan yapı malzemelerinin özelliklerine göre değişiklik göstermektedir. Ancak genel olarak, bina yüksekliği arttıkça dış duvarlardan gerçekleşen ısı kayıp oranlarının da artığı görülmektedir. Son yıllarda diğer binalarda olduğu gibi konutların da bina yükseklikleri göz önüne alındığında dış duvarlara ısı yalıtımı uygulanması gereği bir defa daha anlaşılmaktadır.