turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Ken Yeang'ın yüksek yapılarda biyoiklimsel tasarıma yaklaşımı

Endüstri devriminin sonucu olan, günümüzde de devam eden hızlı ve altyapısız kentleşme süreci, doğal kaynakların hızla tükenmesine ve büyük çevre kirliliğine sebep olmaktadır. Bu nedenle, günümüzde kentler için vazgeçilmez olan, diğer yapı tiplerine nazaran çok daha fazla enerji ve malzeme tüketimine sahip yüksek yapıları, ekosisteme dost binalar haline getirmek büyük önem kazanmaktadır. Ken Yeang 1980'lerden bu yana yaptığı çalışmalar ile uluslararası alanda biyoiklimsel yaklaşımın öncüsü olmuştur. Bu tez çalışması ile Ken Yeang'ın yüksek yapılarda biyoiklimsel tasarım yaklaşımı, yayınları ve projeleri üzerinden, biyoiklimsel mimarlık prensipleri bağlamında detaylı bir şekilde incelenerek, Türkiye ve Türk mimarlığı için bir perspektif oluşturması ve ülkemizde yapımı giderek artan çevreye duyarlı yüksek yapı tasarımına ışık tutması amaçlanmıştır. Tezin giriş bölümünde; literatür özeti, tezin amacı ve hipotez başlıkları bulunmaktadır. İkinci bölümde; yüksek yapı ve biyoiklimsel mimarlık kavramları, tarihsel gelişim süreçleri ve birbiriyle olan ilişkileri incelenmiştir. Üçüncü bölümde; Ken Yeang'ın mimari kariyeri ile birlikte, yüksek yapılarda biyoiklimsel tasarım yaklaşımı anlatılmaktadır. Dördüncü bölümde; Ken Yeang'ın 8 adet biyoiklimsel yüksek yapısı örnek olarak seçilmiş ve incelenmiştir. Seçilen yapı örneklerinin değerlendirilmesi amacıyla, her bir proje için ayrı ayrı tablo hazırlanmıştır. Sonuç bölümünde bu tablolar birleştirilerek genel bir tablo halini almıştır. Oluşturulan genel tablo ile, biyoiklimsel yüksek yapı tasarımı için tasarımcılara yol gösterici bir tablo oluşturabilmenin yanı sıra; Ken Yeang'ın öne sürdüğü kavramsal yaklaşımların uygulamaları ile ne kadar uyumlu olduğu, uygulanan yapılarda ne denli başarılı olduğu, hangi sistemlerin hangi iklim tiplerinde tercih edildiği ve ne sıklıkla uygulanabilecekleri konularında veriler elde edilerek belirli çıkarımlar yapılmıştır.
Exploring the public space experience in Saudi Arabia: A case study on Salam Park in Riyadh

1970'lerin Petrol krizinin patlak verdiği dönemden bu yana, Suudi Arabistan hükümeti kent sakinlerinin sosyal yaşamını iyileştirmek için kamusal alanlar ve şehir parkları geliştirmektedir. Toplumun sosyal yaşamını iyileştirmek için Suudi kentlerinde birçok projeler yapıldı. Her ne kadar sosyal, kültürel ve ekonomik faktörler Suudi Arabistan'daki kamusal alanların tasarımını etkilese de, bu projelerin çoğu toplumdaki herkesin, özellikle de kadınların ihtiyaçlarını karşılamamıştır. Kadınların toplumdaki rolü ve topluma katılımı, özellikle de kamusal alanlarda Suudi Arabistan'da her zaman tartışılan bir konu olmuştur. Yıllar boyunca, Suudi Arabistan'daki kadınların ülkedeki katı cinsiyet ayrımcılığı nedeniyle sayısız faaliyette bulunmaları ve kamusal alanlara erişimleri yasaklandı. 21. yüzyılın başlarında, Suudi hükümetinin kadınlar da dahil olmak üzere toplumdaki tüm gruplara uygun kamusal alanlar oluştuma girişimleri benimsenmiştir. Bu eylemler, kadınların topluma katılımını arttırmayı amaçlayan diğer yerel reformlarla birlikte kabul edildi. Bu tez, yeni bir kentsel park modeli haline gelip örnek bir çalışma olan Salam Park'a atıfta bulunarak, Riyad'daki kamusal alan deneyimi tartışmasını genişletmeye çalışmaktadır. Çalışma, parkın kadın ziyaretçilerine odaklanacak ve hem park içinde yaşadıkları deneyimleri hem de hangi faaliyetlerde bulunduklarını analiz edecektir. Park 2004 yılında açılmış ve tasarım özellikleri, mekansal organizasyon, konum ve büyüklüğü/alanı açısından kentte türünün ilk örneği olmuştur. Park, bölge halkının, özellikle de kadınların, daha özgür bir kullanıcı deneyiminin keyfini çıkarabileceği ve kentin diğer bölgelerine izin verilmeyen yeni uygulamalara girebileceği görünür bir alandır.
Bina yapımında keşit artışını etkileyen faktörler üzerine bir araştırma

Bu çalışmada, kamu tarafından yaptırılmış olan okul projelerine ilişkin süre ve keşif farkını oluşturan bileşenlerin analizlerinden elde edilecek bulgularla daha gerçekçi maliyet tahmini yapılabilmesine yardımcı olunması amaçlanmaktadır. Birinci bölümde, inşaat sektörünün ekonomi içerisinde önemi vurgulanmış ve tezin kapsamı anlatılmıştır. İkinci bölümde, bina yapımında maliyet kontrolü incelenmiştir. Bu bölümde ilk olarak kontrol, proje bazında ele alınmış, temel kavramlar açıklanmış ve maliyet kontrolünün gerekliliğinden bahsedilmiştir. Daha sonra sözleşme sonrası maliyet kontrolünün önemi, Türkiye'de uygulanan maliyet kontrol sistemi ve keşif artışını etkileyen faktörler üzerinde durulmuştur. Üçüncü bölümde ise, diğer bölümlerin sentezi, verilerin istatistiksel çözümlemeleri ve elde edilen bulgular incelenerek değerlendirmeler yapılmış ve sonuçlar analiz edilmiştir.
Ayvacık'a bağlı köylerde yöresel konut analizi

1909'da Celal Esad Arseven'in Türk Evi ile ilgili tespitlerinden bugüne Osmanlı sınırları içinde bulunan konut yapıları önemli bir araştırma konusu olmuştur. Literatür, Türk Evi olarak tanımlanan bir modelin özelliklerini tespit çabası ile başlamış, süreç boyunca yerel araştırmalarla zenginleşmiştir. Bugün halen çalışılmamış bölgeler olmasına karşın, bu konuda tamamlanmış olan araştırmalar ciddi bir bilgi birikimi oluşturmuştur. Bu birikim sayesinde Anadolu'da ev olgusu konusunda hızlı ve ayrıntıya inen bir genelleme yapmak ya da evlerin ortak yanlarından yola çıkarak kesin sınırlar çizmenin güç olduğu ortaya çıkmıştır. Bu tip genellemeler coğrafi, ekonomik ve sosyal dinamiklere bağlı bilimsel ve araştırmaya dayanan verilere dayanmadığı sürece güvenilirlikleri sınırlı olmaktadır. Bu nedenle tez boyunca Ayvacık Kıran kolu yöresindeki evler tarihsel, toplumsal, ekonomik, coğrafi ve iklimsel veriler ışığında incelenmeye çalışılmıştır. Literatür özetiyle başlayan çalışmamız, araştırma bölgesinin coğrafi, tarihi, ekonomik ve sosyal dokusunu inceleyerek yerel, geleneksel yapıların bağlamları ile ilişkisine dayanarak yola çıkar. Bu veriler, konut yapılarının mimari oluşumlarına etkileri göz önüne alınarak incelenmiş ve bölgedeki konut tipinin kökenleri ile ilgili önemli bulgular saptanmıştır. İklim verileri, coğrafi özellikler, tarih öncesi çağlardaki yapı şemaları ve teknikleri, bölgede yaşamış olan tüm etnik kökenlerin ortak mirası, yöre halkının yaşam kültürü, geçmişşten günümüze taşınan kültürel alışkanlıkları ve bölgedeki anıtsal yapıların etkileri bağlamımızdan uzaklaşmadan ele alınmıştır. Devamında çalışma alanımız olan Behramkale, Korubaşı, Koruoba, Bektaş, Balabanlı, Koyunevi, Bademli ve Kocaköy'ün mimari dokusu ve bu köylerdeki evlerin özellikleri detaylı olarak incelenmiştir. Bu incelemelerin sonucunda belli tipolojilere ulaşılmış, bu tipolojilerin ve detayların Batı Anadolu konut geleneğindeki yeri, bu bölgede yapılmış diğer araştırmaların ışığında tespit edilmeye çalışılmış ve konutların kökeninin ilk örneklerine Troya'da rastlanmış olan 'inegaron' tipi konutlar olduğu sonucuna varılmıştır. İlaveten, geleneksel yapılar hakkında yerel ve detaya inen araştırmalar yapmadan genellemeler yapmanın güvenilir olamayacağı örneklendirilmiştir. Yapıların temel belirleyicileri coğrafi özellikler, iklim verileri, üretim biçimleri, malzeme olanakları ve geçmişşten gelen kültürel miras ve yapım gelenekleridir.
Kentsel dönüşüm projelerinin sosyal sürdürülebilirlik ölçütleri çerçevesinde değerlendirilmesi; şanlıurfa eski sanayi bölgesi kentsel dönüşüm projesi örneği

Bu araştırmanın amacı, kentsel dönüşüm projelerinin sosyal sürdürülebilirliğinin ölçülmesine yönelik ölçütlerin geliştirilmesi ve bu ölçütlerin Şanlıurfa eski sanayi bölgesi kentsel dönüşüm alanında test edilmesidir. Ülkemizde özellikle son on yılda kentsel gelişim politikalarının önemli bir kısmı kentsel dönüşüm projeleri ile yönlendirilmeye çalışılmaktadır. Bu projeler afet riski altındaki kentsel yerleşme alanlarından kent içi sanayi bölgeleri, tarihi kent merkezlerinden yasadışı konut bölgeleri olmaküzere birçok farklı alanı kapsamaktadır. Bu projelerin önemli bir bölümü fiziksel çevrenin yeniden üretiminde odaklanmaktadır. Daha sürdürülebilir kentsel çevrelerin yaratılması için fırsatlar sunmasına karşın, bu süreçte sosyal boyutun yeterince göz önüne alınmadığı değerlendirilmektedir. Bu araştırma ile kentsel dönüşümün özellikle sosyal boyutu üzerine dikkat çekilmekte ve sosyal sürdürülebilirliğin sağlanmasına dönük anahtar ölçüt ve göstergelerin tanımlanmasına çalışılmaktadır. Araştırmanın bundan sonraki yapılacak kentsel dönüşüm projelerinin değerlendirilmesine katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
Ödemiş'te Cumhuriyet Dönemi yapılarının kentsel mekan bağlamında irdelenmesi

1680 yıllarında küçük bir köy iken iki yüz yıl içinde Küçük Menderes Havzası'nın en büyük kenti olan Ödemiş'in Cumhuriyet Dönemi yapılarını ve kentsel mekan etkilerini incelemek için çalışma yapılmıştır. Cumhuriyet Dönemi Mimarlığı üzerine yayınların azlığı, Ödemiş'le ilgili bu dönemi içeren araştırma ve yayınların yokluğu, ne Ödemiş Belediyesi'nde ne de özelde arşivlerin olmaması, yaptığım çalışmada konuya özgü yöntemler bulmamı gerektirmiştir. Mimarlığın geçirdiğimiz toplumsal, ekonomik, siyasal ve kültürel gelişmelerin göstergesi olduğu yaklaşımından hareketle; öncelikle Küçük Menderes Havzası'nın ve Ödemiş'in siyasal - sosyal tarihinden yola çıkılıp Ödemiş'in kentsel tarihine ulaşan bir araştırma yapılmıştır. Cumhuriyet'in ilk planlı kentlerinden olan Ödemiş'in planlan ve plan raporları üzerinde çalışılarak Cumhuriyet Dönemi yapılarının kültürel bağlamda irdelenmesine geçilmiş; gerek Ödemiş'te yaptığım araştırma gezilerinde saptayabildiğim mimarlık yapıtları, gerekse edindiğim Cumhuriyet'in ilk yıllarından siyah - beyaz fotoğraflarla bu konuda bazı çıkarımlarda bulunulmuştur. Ayrıca, Ödemiş'te yaşayan yaşlılarla kent ve kentsel yaşam üzerine yaptığım söyleşilerden edindiğim bilgi ve izlenimler ve yaptığım anket sonucu ortaya çıkan değerlendirmeler; kentsel değişimin siyasal ve sosyal dönüşümlerle birlikte oluştuğu gerçeğini pekiştirmiştir. Kendisinden önce var olan yüz elli köy ve birkaç kasabaya karşın, bir kent yaşamı için kısa sayılabilecek iki yüzyıl içinde havzanın en büyük kenti olabilmesinin nedeni, bu kenti Küçük Menderes Havzası'nın doğal, siyasal ve toplumsal tarihinin yaratmış olmasıdır. Cumhuriyetin ilk yıllarında geleneksel yapılarının yanında neo - klasik, art - deco, art- nouveau, I. Ulusal Mimarlık Dönemi mimarlık yapıtlarıyla mimari mekan etkileri öne çıkan bir kent iken, II. Ulusal Mimarlık Dönemi ve sonrası mimarlık yapıtlarıyla zenginleşen Ödemiş; 1970 sonrası içeriksiz biçim değişikliğine uğrayarak sıradan apartmanlarla yozlaşan günümüz kentlerine benzemiştir. Kentsel mekan etkileri kültür bağlamında irdelendiğinde, son yıllardaki siyasal ve sosyal dönüşümlerin bu yozlaşmayı oluşturduğu sonucuna varılmıştır.
Yozgat ili 1. Ulusal Mimarlık Dönemi yapılarının analizi ve üslup değerlendirmesi

Tarihi süreç içerisinde toplumların sosyal, kültürel, ekonomik yapısında olan değişimler insanların çeşitli ihtiyaçlarının karşılandığı mimari yapılarda da değişimlere yol açmıştır. İçerisinde bulunan döneme göre yaşamın bir yansıması olan bu yapılarda da o dönemin ana fikrini yansıtan mimari elemanlara rastlanmakta ve bu yansıma o dönemin mimari üslubunu oluşturmaktadır. I. Ulusal Mimarlık üslubu da Kurtuluş Savaşı sonrasında kurulan yeni devletin içerisinde bulunduğu ekonomik, sosyo-kültürel ve fikir ortamının bir sonucu olarak karşımıza çıkar. Orta Anadolu'da yer alan Yozgat kentinde de ülkenin pek çok köşesinde olduğu gibi bu dönemin özelliklerini taşıyan yapılara rastlanmaktadır. Dönem özeliklerinin kendine özgü mimari karaktere sahip yapıları kentin görsel, tarihsel ve yaşam değerlerini artırmaktadırBu tez çalışmasında Birinci bölümde çalışmanın amacı, kapsamı, kaynak araştırması ve kullanılan materyal-metot incelenmiştir. İkinci bölümde genel bir değerlendirme ile I. Ulusal Mimarlık Döneminin ortaya çıkma sebepleri ekonomik, sosyal, bayındırlık ve mimari açıdan incelenmiştir. Üçüncü bölümde genel hatlarıyla Yozgat İli incelenmiştir. Dördüncü bölümde Yozgat İli I. Ulusal Mimarlık Dönemi Yapıları, mimari, teknik ve malzeme yönünden detaylıca değerlendirilmiştir. Beşinci bölümde ise farklı işlevli I. Ulusal Mimarlık Dönemi Yapıları, plan şeması, cephe, süsleme, malzeme ve yapım tekniği yönünden Yozgat dönem yapılarıyla karşılaştırılarak değerlendirilmiştir. Tanımlamaya çalıştığımız tarihsel, mimari ve estetik değerleri olan bu yapıların korunması, yaşatılması ve gelecek nesillere aktarılması gerekmektedir.
İzmit Akmeşe değirmeni'nin mimari analizi ve koruma önerileri

İnsanoğlunun yerleşik hayata geçiş süreci beraberinde yapılaşmayı ve zirai yapıları geliştirmiş, tarımsal ürünlerin öğütülerek un haline getirilmesi geleneksel üretim yapılarını ortaya çıkarmıştır. Erken dönem örneklerinde değirmenlerde insan veya hayvan gücü kullanılırken, değişen güç kaynağı ve üretim aracıyla su değirmenleri, yel değirmenleri ve motor gücüyle çalışan değirmenler kullanılan enerji çeşidine göre biçimlenerek üretim yapılarının özgün mimari özelliklerini oluşturmuştur.18. yüzyıl sonlarına doğru gerçekleşen endüstri devrimi değirmen yapılarında köklü değişimin yaşanmasına neden olmuştur. Bilimin ve teknolojinin gelişmesine paralel olarak modern tekniklerle artan hız, kalite ve üretim miktarıyla ortaya çıkan yeni üretim anlayışı geleneksel üretim yöntemlerinin gerilemesine hatta yok olmasına sebep olmuştur. Çalışma alanı olarak seçilen Akmeşe yerleşiminde yapılan incelemelerde endüstri mirası kapsamında 3 adet su değirmeni tespit edilmiştir. Yapılan alan çalışmasında Akmeşe ve yakın çevresindeki değirmenler araştırılmış, çalışma sistemleri çözümlenmiş ve belgelenmiştir. Yerleşimde bulunan diğer değirmenlerden ve Anadolu'daki yoğun kullanıma sahip değirmen üretim işleyişi bakımından ayrışan Akmeşe Değirmeni'nin; mevcut durumu hazırlanan rölöve, fotoğraflarla belgelenmiş ve koruma sorunları irdelenmiştir. Yapının restitüsyon çalışması benzer üretim işleyişine sahip değirmen örnekleri ile Akmeşe Değirmeni'nin yakın çevresindeki yerel değirmenlerden elde edilen bilgiler doğrultusunda, yapının özgün üretim ve mimari verileri değerlendirilerek hazırlanmıştır. Gelecek nesillere, geleneksel üretim yönteminin aktarılması yönünde örnek teşkil edecek yapının sürdürülebilir koruma yaklaşımıyla korunması amaçlanmış ve bu doğrultuda koruma sorunlarına yönelik çözüm önerilerini içeren restorasyon projesi hazırlanmıştır.
Kaos teorisi yardımı ile postmodern toplumlarda sonsuz mekan kavramının oluşturulması

Bu çalışma ile günümüz mimari mekan kavramının değişen ve gelişen toplumsal normlar ve teknoloji etkisinde nasıl bir tepki gösterdiği tartışılmıştır. Bu tartışma ile genel toplum yönelimi, tercihler ve yaşam standartlarında meydana gelen farklılıklar bir araya toparlanmaya çalışılmıştır. Günümüz toplumunda yer bulan postmodern eğilimler gerek güzel sanatlarda gerekse sosyal bilimlerde ele alınarak değerlendirilmiştir. Çalışma kapsamında değerlendirmeler; mimari mekan kavramı içerisinde çözümlenmeye çalışılmıştır. Bu amaçla özellikle çözümlemeler için mimari mekan kavramının tarihsel ve güncel yaklaşımları açıklanmış ve bir yol haritası oluşturulmaya çalışılmıştır. Bütün bu bulgular kaos teorisi ve bu teorinin sağladığı değerlendirme / çözümleme yolları ile yeniden yorumlanarak mimari bir sonsuz mekana ulaşılmaya çalışılmıştır. Ulaşılmaya çalışılan bu sonsuz mekan için kavramsal bir alt yapı kurgulanmış ve bu kurgu; görseller ile desteklenmiştir.
Pişmiş killerin puzolanik özellikleri

Kil, yapı malzemelerini önemli bir bölümünü oluşturmaktadır. Yapı sektörünün bu malzemelere olan ihtiyacı gün geçtikçe artmaktadır. Teknolojinin gelişmesini yapı sektörü de yakından takip etmektedir. Çoğu ülkeler ise geleneksel yapı malzemelerini geliştirerek ve yeni malzemeler üreterek pazar paylarını artırmaktadırlar. Ülkemiz hızlı bir gelişmenin getirmiş olduğu malzeme sıkıntısı çekmektedir. Ülkemizde üretilen pişmiş toprak yapı malzemelerinin fiziksel ve kimyasal özelliklerini geliştirmesi gerekmektedir. Tarihi verilere sahip olan Türkiye, bugünkü teknolojisiyle aşamalar kaydetmesi gerekir. Eski eserlerin doğru olarak onarılması için orijinal malzemelere uygun malzemeler kullanılması gerekir. Kimyasal ve fiziksel özelliklerinin bilinmesi ve buna uygun çözümler üretilmesi gerekmektedir. Çalışmamızın ilk bölümünde çalıma amacımız; puzolamk aktiviteyi etkileyen, kilin pişme süresi ve sıcaklık anlatılmıştır. İkinci bölümünde puzolanın tarihçesi, bileşimi, killer, kireç ve puzolanın mekaniği hakkında bilgi verilmiştir. Üçüncü bölümde deney stratejimiz belirtilmiştir. Dördüncü bölümde deney sonuçlan açıklanmıştır. Son bölümde ise amacımıza yönelik sonuçlar açıklanmıştır. Sonuçta, kil pişirilerek bir takım yan etkileri giderilebilir, kuvvetli bir bağlayıcı olduğu gibi çimento sanayinde trass yerine de kullanılabilir.
Yapılarda ahşap kullanımı ve çağdaş yapı teknolojisinde ahşap kullanımı

Bir toplumun yaşam kalitesini belirleyen en temel unsurlardan biri o toplumun mimari yapısıdır. İnsanların yaşam alanlarını oluşturan toplumun mimarisinde, kullanılan malzemeler insanların yaşamlarını ve yaşam kalitesini doğrudan etkilemektedir. Ahşap tarih öncesi çağlardan beri insanların yapı yapmakta kullandığı eski ve en yaygın yapı malzemesidir. Geçmiş yıllarda yapılarda, taşıyıcı iskelet sisteminde, kapı ve pencerelerde, iç ve dış alanlarda akla gelen hemen her alanda kullanılan ahşap, günümüz teknolojisiyle birleştiğinde bütünlüğünü ahşaptan alan yapılar ile birlikte betonarme ve çelik yapılarda da kendisine yeni kullanım alanları bulmuştur. İç mekanlarda zemin ve duvar kaplamaları, dış mekanalarda cephe kaplamaları bunlardan birkaçıdır. Bu çalışmada da mimari yapılarda geçmişşten günümüze, hem Türk mimarisinde hem de dünya mimarisinde en temel ve eski yapı malzeemsi olan ahşabın, geçmişşteki ve günümüz teknolojisindeki kullanım alanlarından bahsedilmektedir.
Designing vitalness at the crossroad of architecture and theatre: Architectural design in the light of Stanislavskian acting

Mimarlık ve tiyatro, birbirleriyle çok yönlü bir ilişki içerisindedir ve bu insan yaşamıyla olan ortak bağlantılarından kaynaklıdır. Mimarlıkta amaç, yaşam için mekanlar yaratmaktır, tiyatro ise yaşamı taklit ve temsil eder. Mimarlar ve tiyatrocular dünya tiyatrosunun hem oyuncuları hem de izleyicileridir. Bu nedenle her iki alan da yaşamı fenomenal çevresiyle birlikte ele alır ve tüm yönleriyle bir yaşam içerirler. Bu özellik, yaşamsallık olarak adlandırılmış ve bu iki alanı pek çok şekilde bir araya getiren başlıca ortak nokta olarak görülmüştür. Bu kavram iki ana bileşenle açıklanmıştır: yaşayan varlık olarak insan ile onun deneyimlerini ve varlığını tamamlayan fenomenal çevresi. Bu çalışma, yaşamın tüm yönleri ile temsil edilmesi olan yaşamsallık kavramına odaklanmıştır ve mimarlık ile tiyatro alanlarında, bu kavramın fenomenal doğasını keşfetmeye çalışmaktadır. Bu nedenle, birincil amaç yaşamsallığı mimarlıkta ve tiyatrodaki varoluşu ile tanımlamak ve kavramsallaştırmaktır. Ayrıca, bu kavramın bileşenlerinin, mimarlığın ve tiyatronun yaratıcı üretim süreçlerinde nasıl ele alındığının anlaşılması amaçlanmaktadır. Hazırlık aşamalarının karşılşatırmasının ardından, bu süreçlerde yaşamsallığı ele alışları irdelenmiş ve merkezindeki insan yaşamı, mimarlığın fenomenolojik özü, oyunculuk sanatının -Stanislavski'nin dediği gibi eğer'in sihrini gerektiren- sihirli özü olarak vurgulanmıştır. Tiyatro uygulayıcısı ve kuramcısı Constantin Stanislavski yaratıcılığı tetikleyip geliştirmeye yönelik teknikler üzerinde durur ve yüzeysel taklitler yapmaktansa, rolün çevresiyle -verili koşullarıyla- olan ilişkisi ve deneyimi üzerinden rolle bütünleşerek oyunculuk sanatını, yaşamın ve gerçekliğin derin yönleriyle zenginleştirmeye çalışır. Bu nedenle Stanislavski yöntemleri, mimarlıktaki fenomenolojik yaklaşımlarla birlikte, yaşamsallık kavramını ve yaşamsal öğeyi incelemek için uygun bir zemin oluşturur. Bu çalışmada, mimarların, yaşam dolu mekanlar yaratmak için zihinlerindeki hayali sahnede birer aktöre dönüşerek tasarladıkları mekanın gelecekteki kullanıcılarıyla -sihirli eğer aracılığıyla bütünleşerek- empati kurdukları ifade edilmiş, bu nedenle aktörlerin yaratıcı süreçleri incelemeye değer bulunmuştur. Bu iki yaklaşımın birlikte değerlendirilmesinin, mimarların yaratıcı süreçlerini destekleyip geliştireceği düşünülmektedir.
The Effects of time perception on the design and use of architectural spale

Zaman ve mekan mimarlığın temel öğeleri olup, zaman algısı gündelik hayata değişiklikler empoze ederek, dolaylı ve dolaysız biçimlerde, inşa edilen çevreyi belirler. Bu tez, zamanın kuruluş biçiminin mekanik ve daha sonra dijital zaman anlayışıyla değiştiğinin üzerinde durmakta ve bu durum çalışmanın sınırlarını belirleyen saat kulesi ve cep telefonu ile örneklendirmektedir. Zaman algısının etkileri, günümüze ait 'Yapay Zeka Çağı' ve yeni dönemi açıklayabilmek amacıyla Birinci, İkinci ve Üçüncü Endüstri Devrimleri bağlamında verilmektedir. Mimarlıkta yaşanan dönüşümlere ışık tutabilmek için, kozmik, kamusal ve kişisel zaman kuruluşları, mekansal yansımalarıyla birlikte aktarılmaktadır. Amaç, günümüz mimari mekanlarının kurgulanmasında, değişmekte olan dinamikleri gözler önüne sererek, mimarlar için bir içgörü oluşturmak ve onlara yeni zamana özgü iç değerler konusunda bir anlayış zemini oluşturmaktır.
Mudanya Kenan Doğruöz Konağı restorasyon projesi

Bu tez çalışmasında Bursa İli, Mudanya İlçesi, Musabey Mahallesi, H21b13b4c pafta, 1056 ada (Eski-41), 33 parselde (Eski-17) yer alan Kenan Doğruöz Konağı çalışılmıştır. Üç katlı ve dış sofalı dikdörtgen plan tipine sahiptir. Tezde yapının mevcut halinin belgelenmesi, yapıdaki hasarların belirlenmesi, tarihsel gelişim sürecinin araştırılarak yapının özgün halinin tespit edilmesi, yapının onarımı için gerekli müdahale kararlarının alınması ve restorasyon projesinin hazırlanması amaçlanmıştır. Tezin kapsamı altı bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde çalışmanın amacı, içeriği ve yapı ile ilgili literatür taraması anlatılmıştır. İkinci bölümde Mudanya hakkında bilgiler verilmiştir. Üçüncü bölümünde yapının rölövesi, mimari, malzeme özellikleri ve yapıda görülen bozulmalar anlatılmıştır. Dördüncü bölümde restitüsyon sorunlarının belirlenmesi, yapıya ait kaynakların incelenmesi ve restitüsyon önerileri açıklanmıştır. Beşinci bölümde yapıya ait müdahaleler ve kullanıma ilişkin öneriler anlatılmıştır. Altıncı bölümde önceki bölümler değerlendirilerek, yapının korunması ve yaşatılması için öneriler sunulmuştur. Bu tez çalışmasının yöntemi şu şekildedir; Çalışma yapıyla ilgili olarak kapsamlı bir belgeleme çalışması, mimari ve tarihi özelliklerinin değerlendirilmesi, yapının mevcut durumu, yapıda görülen bozulmalar, restitüsyon, restorasyon ve son olarak işlevlendirme projelerini içermektedir. Tez kapsamında varılan sonuçlar ise şu şekildedir; Mudanya'nın merkezinde bulunan ve bütünlüğünü koruyan yapının mimari özellikleri, kültürel ve ekonomik değeri yapıyı önemli kılmaktadır. Kenan Doğruöz Konağı restore edildikten sonra kültürel miras olarak kente kazandırılacak ve konağın daha uzun yıllar ayakta kalması sağlanacaktır. Yapının korunması ve yaşatılması için gösterilen çaba; bölgede bulunan diğer kültür varlıklarının korunması için örnek oluşturulacaktır.