turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
TED Ankara College: an educational institution and its places of urban life in kolej district

Bu çalışma, bir eğitim kurumu olan TED Ankara Koleji ve onun kentsel yaşam bağlamı olan Kolej semti ile arasındaki ilişkiyi tartışmayı amaçlamaktadır. Türk Maarif Cemiyeti, 1928 yılında Türkiye'deki eğitim alanındaki modern değişimleri desteklemek amacıyla kuruldu. Cemiyetin birincil hedefi, ülkedeki yabancı okullarla rekabet edebilecek ulusal okullar açmaktı ve bu hedef 1931 yılında Ankara'da (TED Ankara Koleji olarak 1951 yılında yeniden adlandırılacak olan) Yenişehir Okulu ile gerçekleştirildi. Cumhuriyetçi bir kurum olan Türk Maarif Cemiyeti'nin bir ürünü olarak ortaya çıkan TED Ankara Koleji tarihi bir öneme sahiptir. Ayrıca, TED Ankara Koleji'nin 1930- 1960 yılları arasında farklı yıllarda inşa edilmiş okul binaları, Türkiye Cumhuriyeti'nin farklı dönemlerine ait tipik mimari örneklerdir. Okul kampüsünün modern başkent Ankara'nın merkezindeki konumu, mimarlığı kentsel bağlamla ilişkili olarak inceleme imkanı vermekte ve bu çalışmaya başka bir bakış açısı sunmaktadır. TED Ankara Koleji'nin konumlandığı bölge zaman içinde Kolej semti olarak anılmaya başlanmştır. Kolej semti, kentin ana planlama kararları ışığında Ankara'nın kentsel alt merkezlerinden biri olarak değerlendirilmektedir. Aynı zamanda okul yakın çevresinin sosyo-mekansal yaşamına katkı sağlamaktadır ve bu durum Kolej semtinin gelişimiyle ilişkilenmektedir. Yenişehir-Kızılay'ın Cumhuriyet'in ilk yıllarından itibaren Ankara'nın yeni kent bölgesi olarak gelişmesine paralel olarak, kuzeydoğusundaki Kolej semti de içinde barındırdığı TED Ankara Koleji ile birlikte bu gelişime ayak uydurmuştur. Bu çalışma, TED Ankara Koleji Yenişehir kampüsünün oluşumunu ve Kolej semti üzerindeki etkisi sonucunda semtin kentsel yaşam alanları ile karakteristik bir kentsel alt merkez haline gelmesini değerlendirmektedir.
Kastamonu Yakup Ağa İmareti restorasyon projesi

Yakup Ağa Külliyesi XVI, yüzyıl Osmanlı devri eserlerindendir. Külliye; cami, iki medrese, imaret ve sıbyan mektebinden oluşmaktadır. İnceleme konusu olan imaret caminin kuzeybatısında yer alır. Külliye içinde bağımsız plan tipi olan tek katlı bir yapıdır. Vakıflar Genel Müdürlüğü'nün yönetiminde olan yapı, 1950'li yıllarda demirci ve bakırcı dükkanı, sonraları keçeci dükkanı olarak kiraya verilmiştir. 1977 yılında onarım gören yapı günümüzde bakımsız ve harap durumdadır. Yakup Ağa İmareti konulu tez çalışması altı bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Kastamonu ve tarihi gelişimi anlatılmış, ikinci bölümde külliye tanıtılmıştır. Üçüncü bölümde Osmanlı imaret yapıları anlatılmış, dördüncü bölümde Yakup Ağa İmareti'nin genel tanımlaması yapılmıştır. Beşinci bölümde 16. yüzyıl imaretleri ile karşılaştırılması ve restitüsyonu ve Altıncı bölümde restorasyon ve kullanım önerileri belirlenmiştir. XTV
İstanbul-Beyoğlu'nda yer alan yeme-içme mekanlarının tasarımında ve kullanımında yeni eğimler

Günümüzde yeme-içme mekanları, çevrenin, toplumsal kullanıma dayanan ve sosyal etkileşimin en yoğun olarak yaşandığı önemli yapılarmdandır. Bu tip sosyal mekanlar olmadan kent yaşamı tamamlanmış sayılamaz. Yeme-içme mekanları ve kullanıcıları arasındaki ilişki görünenden daha karmaşık ve çok yönlüdür. Bu nedenle kullanımda olan yeme-içme mekanlarının ve kullanıcılarının incelenmesiyle bu ilişkiyi algılayabilmek daha kolay olacaktır. Bu çalışmada, yeme-içme mekanlarının günümüzde nasıl algılandığı, nasıl kullanıldığı; kullanıcının ne tip gereksinimlerini, ne ölçüde ve nasıl karşıladığı literatürden ve İstanbul Beyoğlu'ndan seçilen örnek mekanlar üzerinden araştırılmaktadır. Çalışmanın amaçlarında biri uygulanmış ve kullanımda olan yeme-içme mekanlarının nasıl algılandığını araştırarak kullanıcı ile ilişkilerini irdelemek, yeni yeme-içme mekanlarının tasarım aşamasında faydalı olabilecek ipuçlarını ortaya koyabilmektir. Bir diğer amaç, çağdaş kent yaşamı içinde daha sık kullanılan yeme-içme mekanlarının kullanıcılarının fiziksel gereksinimlerinin ötesinde, psiko-sosyal boyutta daha farklı gereksinimlerinin de bulunduğunu ortaya koymaktır. Bu gereksinimler, özellikle büyük kentlerde yaşayan çağdaş toplumlarda her geçen gün değiştiği için tasarımcıya oldukça önemli görevler düşmektedir. Kullanıcı eğilimlerinde ortaya çıkan değişimler, gelecekte kullanıcının yeme-içme mekanlarından beklentilerinin daha da artacağının göstergesi olmaktadır. Birbirinden farklı kullanıcı profillerine sahip dört yeme-içme mekanı bu çalışmada örnek mekanlar olarak kullanılmıştır. Bu mekanlar İstanbul Beyoğlu'nda yer alan 360 İstanbul Restoran-Bar, Changa Restoran-Bar, Şahika Restoran-Bar ve Şimdi Kafe-Restoran'dır. Her bir örnek yeme-içme mekanının işletmecisiyle yapılan görüşmeler sonucunda bir takım bulgulara ulaşılmış, bu bulgular çalışmanın amacı doğrultusunda yorumlanmıştır.
Maçka Silahhanesi'nin tarihsel gelişimi, İTÜ Maçka binası olarak kullanımı ve koruma sorunları

Bu çalışma kapsamında, 19. yüzyılda İstanbul'da inşa edilen Batılılaşma dönemi askeri yapılarından önemli biri olan Maçka Silahhanesi'nin tarihsel gelişim süreci incelenmiş, mevcut durumu analitik rölöve teknikleriyle belgelenerek yapının mevcut durumu değerlendirilmiş ve yapının yeniden kullanımına yönelik müdahale önerileri geliştirilmiştir. 1874- 75 yıllarında Maçka Kışlası yerine inşa edilen bu yapı Cumhuriyet'in ilk yıllarına kadar silah deposu olarak kullanılmış olup, 1955 yılında İstanbul Teknik Üniversitesi'ne devredilerek eğitim amaçlı işlevlendirilmek üzere yenilenmiştir. Günümüzde halen üniversite bünyesinde kullanılan Silahhane yapısı, kimi koruma sorunlarıyla karşı karşıyadır ve yapının gelecek kullanımlarında dönem ekleriyle bir bütün içerisinde korunması amaçlanmaktadır.
Adana kent merkezinde cami mimarisinin geçmişten günümüze gelişimi

Bu çalışmada Adana kent merkezindeki cami mimarisinin gelişimi kronolojik olarak iredelenmiş, bu çalışmanın paralelinde günümüzde cami mimarlığındaki yönelimlerin anlaşılmasına katkıda bulunmaya çalışılmıştır. Mekansal analizler sayesinde tarihsel sürece bağlı farklılıklar ve benzerlikler ortaya konmuştur. Bu analizler ışığında elde edilen bulgular, sonuç bölümünde karşılaştırmalı biçimde değerlendirilerek cami mimarlığının gelişim sürecinde gösterdiği değişimler tespit edilmiştir.
Demir ve çelik malzemenin mimaride kullanımı - geleneksel Tarsus yapıları bağlamında bir inceleme

Endüstriyel üretim öncesinde yapıların strüktürel kurgusunda taş, kerpiç, tuğla, ahşap gibi geleneksel malzemeler kullanılırken, metal ve cam gibi malzemeler üretim ve kaynak temininde yaşanan sıkıntılar nedeniyle yapıya strüktürel olmayan kullanımlarda katılabilmiştir. Endüstri devrimi sonrasında demir ve alaşım formu olan çelik ile cam ve beton gibi malzemeler, geliştirilen yapım teknikleri sayesinde yeni mimari anlayışların ortaya çıkmasına ve farklı yapı formlarının oluşturulmasına sebep olmuştur. Ülkemizde ise süreç Avrupa veya Amerika ile benzer şekilde ilerlememiş, yapıya malzemelerin katılımı daha muhafazakar ve geleneksel bir yaklaşımla gerçekleşmiştir. Bu çalışmanın amacı, demir ve çelik malzemenin geleneksel yapılardaki kullanımını Tarsus'ta yer alan geleneksel yapılar üzerinden incelemektir. Bu amaçla kent merkezinde yer alan 29 adet geleneksel yapı, demir ve çelik malzemenin cumbalarda ve konsol detaylarında strüktürel açıdan kullanımı bağlamında irdelenmiştir. Çalışma sonucunda malzemenin yörede üç farklı tipte kullanıldığı, bu kullanımlardan ikisinin yapının özgünlüğü korunarak gerçekleştirildiği, diğer kullanım tipinin ise yapıya tadilat amaçlı sonradan eklemelerle oluştuğu görülmüştür. Sonuç olarak strüktürel anlamda çıkmalardaki taşıyıcı elemanların çelik malzeme, süsleme elemanları ile çıkma altı destek elemanlarının ise demir malzeme tercih edilerek uygulandığı tespit edilmiştir.
Mersin Levanten binaları üzerine bir inceleme

19. yüzyılda Amerika'da yaşanan pamuk kıtlığı Mersin'in kaderini değiştirmiştir. 1866 yılında ülke demiryolu ağına bağlanan Mersin, hızla Çukurova'da yetiştirilen tarım ürünlerinin ihraç edildiği bir liman ve ticaret merkezi haline gelmiştir. İç savaş nedeniyle pamuk ihtiyacını karşılamakta güçlük çeken Amerika, tedarikçisi olabilecek yeni üretim bölgeleri arayışına girmiştir. Mersin'in artan ticari potansiyeli, yabancı tüccarların Mersin'e göç etmesine sebep olmuştur. Bugün çok küçük bir azınlık olan Hıristiyan Levantenler, tüccar olarak geldikleri Mersin'de, kentin gelişimine önemli katkıda bulunmuşlardır. Yaşam konforlarını artırmak adına kente kazandırdıkları binalar mimari kültür mirasımıza dahil edilebilecek eserler olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışmada Levantenlerin Mersin'deki yaşam alanları incelenecektir.
Kastamonu'da yıkanma kültürünün mekana yansıması

Yüzyıllar öncesinden günümüze kadar insanlığın önemli ve vazgeçilmez ihtiyaçlarından biri olan yıkanma eyleminin gerçekleştirilebilmesi için mekan ihtiyacı olmuş ve bunun için hamam yapıları inşa edilmiştir. İnsan yaşamında önemli bir yeri olan hamam kültürünün günümüz şartlarında eski değerini kaybetmeye başladığı görülmüştür. Bu çalışma, hamam kültürünün unutulmaması ve gelecek nesillere aktarılabilmesi amacıyla hazırlanmıştır. Hamam yapılarının Antik Çağ'dan günümüze kadar süregelen tarihsel gelişimi, mekan özellikleri, dönemsel farklılıkları ve benzerlikleri, yapım tekniği, mimari gelişimi ve teknik sistemleri irdelenmiştir. Yıkanmanın tarihsel gelişimi, toplum içerisindeki yeri, sosyal anlamı ve hamam geleneklerinin mekana yansıması ortaya konulmuştur. Çalışmanın inceleme alanı olarak Kastamonu ili seçilmiştir. Kastamonu hamam kültürü, hamam yapıları ve hamamlı evler incelenmiştir.
Binalarda enerji performansı hesaplama yöntemi ile otel binalarının enerji performansının değerlendirilmesi

Tüm dünyada, zaman içerisinde tükenen enerji kaynakları ve hızlı nufüs artışına bağlı olarak artan enerji ihtiyacı sebebiyle enerji, dolayısı ile enerji verimliliği ve enerji tasarrufu giderek önem kazanmaktadır. Bu nedenle Avrupa ülkeleri, 2002 yılında enerji tüketiminin büyük çoğunluğunu oluşturan binalar için, enerji kullanımını düşüren ve binalarda enerji performansını zorunlu tutan bir direktif yayınlamıştır. Hızlı nüfus artışı ile birlikte gelişmekte olan ülkemizde enerji ihtiyacı da hızla artmaktadır. Gayri Safi Milli Hasıla başına tüketilen birincil enerji miktarını temsil eden ve tüm dünyada kullanılan bir gösterge olan Enerji Yoğunluğu ise Avrupa Birliğinin iki katından fazladır. Ülkemizde kişi başına enerji tüketimi, OECD ortalamasının beşte biri civarındadır. Tüm bu göstergelerin ışığında, enerji ihtiyacı hızla artan ancak enerjisini üretimde ve tüketimde verimli kullanamayan ülkemizde, enerji yoğunluğunu düşürmek için Binalarda Enerji Performansı ve Binalarda Isı Yalıtım Kuralları Yönetmeliklerinin yanı sıra Avrupa birliği uyum süreci gereğince Enerji Verimliliği Kanunu (2007), Enerji Kaynaklarının ve Enerjinin Kullanımında Verimliliğin Artırılmasına Dair Yönetmelik de yürürlüğe konmuştur. Ülkemizde üretilen enerjinin yaklaşık üçte biri binalarda tüketilmektedir. Günümüz itibariyle bu enerjinin önemli bir miktarının verimli kullanımını sağlayarak, binalardaki enerji tüketimimizi yaşam konforumuzdan ödün vermeden asgari seviyeye çekebilme potansiyeline sahibiz. Enerji Bakanlığı'nca bildirilen bu oran bina sektöründe %30, sanayi sektöründe %20 ve ulaşım sektöründe %15 enerji tasarruf potansiyelimiz olduğu yönündedir. Bu tez çalışması kapsamında, ülkemiz için geliştirilmiş ulusal hesap modeli, Binalarda Enerji Performansı Hesap Yöntemi, ile sektörel nihai enerji tüketimi % 1,89 olan oteller için geliştirilen modelin dinamik metodlarla ele alınışı ile farkı ortaya koyulmaktadır. Tezin amacı kapsamında, oteller gibi farklı pek çok ısıl koşullara sahip bina tipolojileri için, bu metodun geliştirilmesi gerekip gerekmediğidir.
A comparative analysis of open spaces: A special case of Karachi waterfront

Kentsel alanlardaki kamusal açık alanlar, neo-liberal politikalar, kentsel gelişim, kentsel istikrar, kentsel nüfusu tarafından sahiplenilme, yönetme ve elden çıkarma anlamında büyük ölçüde etkilenmektedir. Kamu açık alanların kamu tarafından her zaman arzu edilmediği bir sonuç olarak. Kentsel alanlardaki kamusal açık alanlar, neo-liberal politikalar, kentsel gelişmeler, hukuk ve düzen durumlarının etkisi altında toprağın değişen mülkiyeti nedeniyle halkın dışsallaştırıldığı yerlere dönüştürülür. Sonuç olarak, özelleştirilen açık alanların sınırlı erişilebilirliği, bu yerlerin halk tarafından kullanılmasıyla ilgili sorunlara yol açmaktadır. Öte yandan, özelleşmiş kentsel açık alanların kontrolü ve yönetimi nedeniyle, çevre kalitesi artar ve bu da yönetimin kamuya açık olduğu kamusal açık alanların aksine kullanıcı tercihlerinin artmasına neden olur. Sahiplik, bu açık alanlarda çevrenin kalitesini etkiler. Bu nedenle, bu araştırma, kamusal açık alanın ve özel olarak sahip olunan açık alanın, neo-liberal politikaların etkisinin ayrıntılarını ve mevcut yasaların kentsel alandaki durumunu ve kullanıcının algısına ilişkin kalite farklılıklarını içerecek bir karşılaştırmalı analizi olacaktır. Kamu açık alanlarının iyileştirilmesi için hangi önlemler, devlet kurumları tarafından alınmalı ve hükümetin her iki açık alanla ilgili rolü anlaşılmalıdır. Bu araştırmanın özü, özel açık alanlarda olduğu gibi, kamusal açık alanlarda kalitenin arttırılmasına yönelik bir çözüm bulmak olacaktır. Bu çalışma için başarılı kamusal açık alanların dört temel özelliği dikkate alınmıştır. Bu nitelikler, güncel kamuusal açık alanların değerlendirilmesi için bir kalite göstergesi olarak kabul edildiğinden, mevcut güncel literatüre göre. Bu özellikler şöyledir: erişilebilirlik, uygunluk, sosizalizasyon ve alternatif etkinliklerin avalibiliği.
Isparta Eğirdir Yeşil Ada'nın incelenmesi, günümüz koşullarında değerlendirilmesi

tezin amacı Isparta li'nin Eğirdir lçesininin mahallesi olan Yeşil Ada'nınayrıntılı olarak incelenmesi, Türkiye Kırsal Mimarlık Envanter tespitlerinin yapılması, korunması ve gelecek kuşaklara kültür mirasımızın aktarılabilmesi için çözüm önerileri getirmektir. Tez dört bölümden oluşmaktadır. I Bölümde; Isparta, Eğirdir' in mahallesi olan Yeşil Ada'nın fiziksel özellikleri incelenmiş; çevrenin sosyal, ekonomik ve demografik yapısı ortaya konmuştur. II. Bölümde; Isparta, Eğirdir' in mahallesi olan Yeşil Ada'nın tarihsel özellikleri, çevrenin tarihsel süreç içerisindeki gelişimi ve bunların etkileri ortaya konulmuştur. III. Bölümde; Eğirdir'de korunması gereken değerler ortaya konulmuş, Yeşil Adayerleşim dokusunun fiziksel yapısı değerlendirilmiş, yapılan analiz çalışmaları sunulmuştur. Yeşil Ada'sının mekansal yapısı ve mekansal özellikleri, geleneksel konutlara ilişkin mimari inceleme, mevcut yapıların durumları, bahçe-konut-yolilişkisi, inşaat tekniği ve malzemesi, planlama ilkeleri ve plan tipleri, planlamaelemanları, cephe tipleri açısından çözümlemesi yapılmıştır. Hemen ardından mevcut geleneksel konutların Türkiye Kırsal Mimarlık Envanter çalışmaları ortaya konmuştur. IV. Bölümde; Sonuç olarak, ülkemiz açısından koruma sorunları doğrultusunda, Yeşil Ada'sının geleneksel yerleşim dokusunun korunması için yapılacak çalışmalar ve çözüm önerileri ortaya konmuştur.
Elazığ geleneksel konut kültürü

Endüstri devrimine bağlı olarak tüm dünyada birçok gelişme yaşanmıştır. Osmanlı Devleti'nde de bu gelişim geç de olsa gerçekleşmiştir. Tarıma dayalı bir toplumdan; sanayi toplumu olmaya doğru ciddi bir değişim, yaşamın her noktasında kendini göstermiştir. Bu değişimin büyük ölçüde yaşandığı kentlerden biri de Elazığ'dır. Yaşama biçimi ve kültüründen; kullandığı mekanlara kadar birçok konuda yenilikler yaşanmıştır. Özellikle 20. yüzyılın ikinci yarısı kopma noktasını oluşturur. O zamana kadar binlerce yılda oluşmuş kültürel birikimler bir kenara bırakılmış, adeta yaşam tarzı değişmiştir. Buna bağlı olarak geleneksel yaşamın çok önemli bir parçası olan konut kültürü de değişimden ciddi oranda etkilenmiştir. Bu çalışma ile 20 yüzyılın ikinci yarısından itibaren tamamen terk edilen; 18, 19 ve 20 yüzyıl'da Elazığ'da inşa edilen konutlar üzerinde durulmuştur. Başta Harput olmak üzere; Elazığ genelinde birçok mahalle ve ilçelerde yer alan 100 civarında yapı incelenmiştir. Özgün nitelikli olan yapılar üzerinde araştırmalar yapılarak gerekli tüm mimari çizimleri detaylandırılarak bilgisayar ortamına aktarılmıştır. İncelenen yapılar değerlendirmeye tabi tutularak Elazığ konut kültürü ve bu mekanlarda geçen yaşam üzerinde kapsamlı sonuçlara ulaşılmıştır. Çalışma altı bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümünde; çalışmanın amacı, kapsamı, materyal ve metoduna yönelik bilgiler verilerek çalışmanın gerekliği üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde; Elazığ ilinin tarihi, coğrafik, kültürel özellikleri verilerek alanın özellikleri anlatılmıştır. Üçüncü bölüm; Elazığ'ın fiziki gelişiminin anlatıldığı ve şehrin nasıl bir değişim ile günümüze geldiği; eski ve yeni resimler kullanılarak anlatılmıştır. Dördüncü bölümde; incelenen evler bir katalog haline getirilmiştir. İncelenen her bir evin mimari özellikleri resim ve rölöve çizimleriyle desteklenerek detaylı şekilde ele alınmıştır. Beşinci bölüm; incelenen evlerin tamamı esas alınarak hazırlanan değerlendirme bölümü şeklindedir. Burada Elazığ evlerinin genel özellikleri ve özgün nitelikleri üzerinde durulmuştur. Altıncı bölümde ise; yapılan çalışma ile ulaşılan sonuçlar anlatılmıştır.
Kentsel dönüşüm alanlarının kullanım sonrası değerlendirilmesi: Bingöl İnönü Mahallesi örneği

Türkiye'deki büyük kentlerde gerçekleşen kentsel dönüşüm uygulamaları incelenirken, Bingöl gibi daha küçük ve gelişmekte olan kentlerdeki uygulamalar genellikle gündem dışı kalmaktadır. Bütün illerde olduğu gibi Bingöl'de de kentsel dönüşüm projeleri gittikçe yaygınlaşmaktadır. Bingöl'de kentsel dönüşüm, eski yapılaşmanın yoğun olduğu konfor şartlarının yitirildiği altyapı, üst yapı sorunlarının ortaya çıktığı alanlarda yapılmaya başlanmıştır. Bu çalışmanın amacı; Bingöl'de 1971 ve 2003 depremleri sonrası yaşanan kentsel değişimi, fiziki çevrede yaşanan dönüşümü ortaya koymak, ayrıca İnönü Mahallesi Kentsel Dönüşüm Alanındaki konutların performans düzeylerinin bazı ölçütlere göre değerlendirilmesi ve kullanıcı memnuniyetinin ne ölçüde olduğunun saptanmasıdır. İnönü Mahallesinde 1971 Bingöl depremi sonrasında depremzedeleri yerleştirmek üzere deprem konutları yapılmıştır. Ancak uzun süreli kullanımdan ve 2003 depremi sonrası aldığı zararlardan dolayı bu yapılar zamanla yıpranmış ve eskimiştir. Bununla beraber artık köhneyen İnönü Mahallesinde mekansal ve sosyal hizmet birimlerinin yetersizliği nedeniyle kullanıcı memnuniyetsizliği doğmaya başlamıştır. Böylece bölgede TOKİ ve Bingöl Belediyesi işbirliğiyle yeni bir yerleşim alanı inşa edilmiştir. Daha önce kullanıcı memnuniyetsizliğinin olduğu bu alanda, dönüşüm sonrası yapılan değişiklikler ve kullanıcıların memnuniyet düzeyleri merak konusudur. Afetten zarar gören alanlar Bingöl'de İnönü Mahallesinde uygulandığı gibi kentsel yenileme uygulama yöntemi ile dönüştürülmeye devam etmektedir. Bu çalışma bunun devamının ne kadar sağlıklı olacağının belirlenmesi noktasında ve ayrıca yapılacak konutların tasarım kalitesinin artırılması adına önem arz etmektedir. Çalışmada öncelikle kaynak taraması, literatür ve arşiv araştırması yapılmıştır. Konu kapsamında yazılan tez örnekleri incelenip veriler toplanmıştır. Çalışmada dönüşüm alanı, kullanım sonrası değerlendirme metodu ile incelenmiştir. KSD sürecinde katılımcı istek ve gereksinimleri tasarım ve kullanım sürecine aktarılmıştır. KSD'nin amacı, kullanıcı gereksinimlerini belirleyip kullanılabilir, erişilebilir bilgi kaynakları oluşturmaktır. Çalışma sonucunda kullanıcıların bina ile ilişkisi değerlendirilmiştir. Bu değerlendirme sonucunda da dönüşüm alanındaki konutların fonksiyonel, teknik ve davranışsal performansları hakkında bilgi edinilmiştir. Çalışma sonucu konutların performans düzeyleri ile ilgili elde edilen bu bilgiler gelecekte daha iyi binalar tasarlanmasına sağlam temeller oluşturacaktır. Bu çalışmadan elde edilecek veriler, yeni tasarımlar için yol gösterici olmalıdır. Elde edilecek verilerin gelecekteki konut üretiminde birer ölçüt olarak kullanılabilmesi hedeflenmektedir.
Konut tasarımı sürecinde kullanıcı katılımı: Adana kenti bağlamında bir okuma (1960-1980)

Bu çalışma, tasarım süreci, kullanıcı konut ilişkisi, katılım kavramı ve katılımcı yaklaşım metotları çerçevesinde konut tasarım sürecinde kullanıcı katılımını sorgulamak amacı taşımaktadır. Bu amaç doğrultusunda kavramlar tartışılarak konut tasarımında katılımcı yaklaşım metotları hakkında bilgi verilmiş, çalışma alanında ve belirli bir tarih aralığında üretilmiş olan konutların tasarım süreçleri incelenmiştir. Çalışma alanı olarak belirlenen Adana kentinde 1960- 1980 yılları arasında üretilmiş konutlar üzerinde yapılan araştırma sonucunda iki mimarın ürünlerinin çoğunlukta olduğu görülmüş ve bu mimarların tasarladıkları konutların incelenmesine karar verilmiştir. Çalışma kapsamında Zeki Yüzüak ve Fethi Dağlık'ın Adana kentinde 1940 tarihli imar planıyla oluşturulan mahallelerde bulunan beşer adet konutu seçilmiş ve bu yapılar plan kurgusu, tasarım süreçleri ve tasarım sürecindeki aktörler açısından incelenmiştir. Katılımcı yaklaşım metotlarının ortak özellikleri bağlamında yapılan analizler sonucunda elde edilen bulgular doğrultusunda, 1960- 1980 yılları arasında Adana kentinde üretilen konutların tasarım sürecinde katılımcı yaklaşımın bulunmadığı tespit edilmiştir.
Mimarlıkta ortak mekan kavramı kapsamında atriumlar üzerine bir araştırma

'Mimarlıkta Ortak Mekan Kavramı Kapsamında Atriumlar Üzerine Bir Araştırma' konulu bu çalışmanın ilk bölümünde, problemin tanımı yapılarak araştırmanın amacı ifade edilmiş; konunun kapsam ve ele alınışı ilgili sınırlamalar, nedenleri ile belirtilerek, konuda anahtar rol oynayan kavramlar tanımlanmıştır. İkinci bölümde ise ortak mekan kavramı ile ilgili tanım ve görüşlere yer verilmiş; ortak mekanların genel nitelikleri ile atriumla işlev ve form açısından benzerlik gösteren, tarihsel süreç içindeki diğer ortak mekanlar irdelenmiştir. Üçüncü bölümde, ilk olarak atriumun günümüzdeki ortak mekan anlayışı ve kentsel yapı içindeki yeri değerlendirilmiş; atrium mekanının ortaya çıkışı, günümüzdeki form, işlev ve anlamını ve formunu kazanana değin geçirdiği değişimler ile nedenlerinin anlaşıması açısından ise atriumun tarihsel gelişim süreci ele alınmıştır. Dördüncü bölümde ise atriumun yapı türlerine göre kullanım alanları ve ortak mekan niteliği araştırılmıştır. Bu bölümde atriumlar, 'alışveriş merkezleri, büro yapıları, otel, kültür ve eğitim yapıları, sağlık yapıları' ve 'çok kullanımlı yapılar' başlıkları altında incelenmiş ve yapı türlerine göre işlev farklılaşmaları üzerinde durulmuştur. Atrium mekanının yapı içindeki formu ve konumuna göre tipolojik olarak incelenmesi ise araştırmanın beşinci bölümünü oluşturmaktadır. Bu bölümde atriumlar, II içinde yer aldıkları yapıdaki konumlarına göre sınıflandırılmış, yapı türleri ve işleyiş açılarına göre örneklerle irdelenmiştir. Altıncı bölümde atriumun mekansal donanım özellikleri ele alınmaktadır. Bu bağlamda atriumun kütle ve yüzey özellikleri, giriş, dolaşım ve yönlendirme niteliği ve ilgili donanım öğeleri ile atrium mekanında kullanılan doğa ve sanat yapıtları gibi mekansal donanım öğeleri örneklerle irdelenerek tasarım kriterleri belirtilmektedir. Sonuç bölümünde ise araştırmadan elde edilen bulgular değerlendirilmektedir.