turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yapı kabuğunun düşük maliyetli enerji etkin iyileştirilmesine yönelik bir yaklaşım: Kamu yapısı örneği

Endüstri devrimi ile birlikte değişen yaşam koşulları kentleşme sürecini de etkileyerek enerjiye olan ihtiyacı hızla arttırmıştır. Yapılan araştırmalar sonucunda, dünya genelinde tüketilen enerjinin büyük kısmının yapılarla ilişkili faaliyetlerden kaynaklandığı bilinmektedir. İhtiyaç duyulan bu enerjinin fosil enerji kaynaklarından karşılanmaya çalışılması ise, kaynakların günden güne tüketilmesine ve çevreye verilen zararın hızla artarak ekolojik dengenin bozulmasına neden olmaktadır. Özellikle Türkiye gibi gelişmekte olan ülkelerde enerji tüketiminin azaltılarak, ülke ekonomisinin kalkınması ve çevre korunumunun sağlanması için mimari tasarım ve uygulama süreçlerinin yeniden değerlendirilmesi gerekmektedir. Bu tez çalışmasında, kullanıcıların konfor koşullarından ödün vermeden yıllık enerji tüketiminin azaltılması, yapı kabuğu tasarım parametreleri kapsamında değerlendirilmiştir. Tasarlanan farklı yapı kabuğu önerilerinin ısıl performansları belirlenerek ilk yatırım maliyetleri ve yıllık enerji tüketim maliyetleri arasındaki ilişki irdelenmiştir. Tez çalışması 5 bölüm halinde ele alınmıştır. İlk bölümde, literatür taraması yapılarak bu konuda daha önce yapılmış çalışmalardan ve yararlanılan kaynaklardan bahsedilmiştir. Ardından, tezin amacı ve çalışma sonucunda beklenenler aktarılmıştır. İkinci bölümde, bu tez kapsamında değerlendirilen kamu yapılarının tarihsel ve mimari gelişimi incelenerek enerji etkin yapı tasarımında kamu yapılarının önemine değinilmiştir. Üçüncü bölümde, enerji etkin yapı tasarımında etkili olan parametreler sınıflandırılarak iklim bölgesi özelliklerine göre bu parametrelerin nasıl değerlendirilmesi gerektiği açıklanmıştır. Ayrıca ülkemizde enerji etkin yapı tasarımı üzerine geliştirilen bazı yönetmelikler ve standartlara yer verilmiştir. Dördüncü bölümde, sıcak iklim bölgesinde seçilen referans adliye yapısının uygulama çalışması yapılmıştır. Referans yapının Design Builder enerji simülasyon programında modellemesi yapılarak aylık ve yıllık enerji tüketimleri hesaplanmış ardından enerji etkin yapı tasarımı kapsamında yapı kabuğu alternatifleri oluşturulmuştur. Geliştirilen yapı kabuğu alternatifleri için ilk yatırım maliyetleri, yıllık enerji tüketim maliyetleri ve enerji kimlik sınıfları hesaplanarak sonuçlar karşılaştırılmıştır. Sonuç bölümü olan beşinci bölümde, çalışmada elde edilen bulgular değerlendirilerek gelecek çalışmalar için öneriler sunulmuştur.
An inquiry into the design potentials of le Corbusier's Dom-ino clusters

Bu tezde Le Corbusier'in Dom-ino konut kümeleri çalışılmaktadır. Mimari tasarım alanına giren bu çalışmanın amacı, Le Corbusier'in seri olarak üretilebilenDom-ino iskeletinin (1914) mimari potansiyellerinin araştırılması ve ortaya çıkarılmasıdır. Tez bu araştırmayı yaparken tek bir Dom-ino birimine değil, Dom-inokonut kümelerine odaklanarak birimlerin üreme ve eklemlenmelerinin mantıını, nasıl bir araya geldiklerini ve çeşitliliğe ne derecede imkan verdiklerini incelemektedir. Bunun için, altı alternatif Dom-ino konut kümesinin analizi yapılmı ve perspektifi yayınlanmış tek Dom-ino biriminin dışında alternatif birimler ortaya çıkarılmıştır. Günümüzde Dom-ino bir diyagram olarak ele alınmakta ve tartışılmaktadır. Bu çalışma da bu görüşü desteklemekte ve güçlendirmektedir. Dom-ino konut kümelerinin ve farklı plan tiplerine sahip Dom-ino birimlerinin analizi, mimari elemanların standardizasyonu ve yapısall ızgaranın modülerliği sayesinde buiskeletin seri üretiminin bütün potansiyellerini taşıdığını ortaya koyar. Bu analiz aynı zamanda Dom-ino'nun uyarlanabilir, esnek ve dolayısıyla da sınırsız sayıda alternatif çözüm üretebilen jenerik bir iskelet olduğunu gösterir. Bu nedenle, bu tezDom-ino birimlerinin nasıl bir araya geldiklerini çözümlemenin, ve konut kümeleriniortaya çıkarırken nasıl ve ne oranda çeşitlilik sunduğunu analiz etmenin, toplu konut tasarımı için gerekli olan araçları sunacağını, ve dolayısıyla günümüz toplu konut problemlerine çözüm üretebileceğini savunmaktadır.
Mevcut BA Konut Binalarında Enerji Verimliliğinin Artırılması İçin Mimari Çözüm Önerileri

Artan enerji tüketiminin doğaya verdiği zarar, elde edilen enerjiden en yüksek verimin elde edilmesini ve enerji kayıplarının önüne geçilmesini oldukça önemli kılmaktadır. İnsanlığın geleceğini korumak isteyen bütün ülkeler enerji veriminin artırılması ve enerji tüketiminin azaltılması için çalışmalar yapmaktadır. Tez çalışmasının amacı, dünyanın toplam enerji tüketiminde önemli bir yer tutan mevcut binalardaki enerji tüketimini etkileyen etmenleri belirleyerek, mevcut binaların enerji performansını artırmak ve enerji tüketimini azaltmak için mimari çözüm önerileri sunmaktır. Bu çalışma; kişi başına düşen enerji tüketiminin azaltılması, sınırlı doğal kaynakların tüketiminin azaltılması ve ekolojik dengenin korunmasına yönelik atılacak adımlara katkıda bulunmayı hedeflemektedir. Giriş bölümünde, yaşam standartlarını düşürmeden doğanın ve ekonominin korunmasına katkıda bulunmak için izlenecek yöntem belirlenmiştir. İkinci bölümde, enerji, enerji tüketiminin olumsuz etkileri, konut binalarında enerji tüketimi, enerji verimliliği incelenmiştir. Üçüncü bölümde, binalarda enerji tüketimini azaltan ve binalarda enerji üretiminin sağlandığı alternatif enerji yöntemleri ve sistemleri araştırılmıştır. Güneş, rüzgar gibi doğa kaynaklarından, aktif ve pasif yöntemlerle yararlanma biçimleri incelenmiştir. Dördüncü bölümde, Türkiye'de ve dünyada binalarda enerji tüketimi ile ilgili yasal düzenlemeler incelenmiştir. Beşinci bölümde, mevcut betonarme konutların enerji performansını artırmak için üçüncü bölümde araştırılan yöntemler ve sistemlerden mevcut binalarda kullanılması tavsiye edilenler seçilmiş ve bu sistemlerden yeni çözüm önerileri geliştirilmiştir. Sonuç bölümünde, binalarda enerji tasarrufu sağlanması ve enerji maliyetlerinin düşürülmesi için yeni yapıların inşa aşamasında uygulanan ve yapıya entegre edilen sistemler incelenmiş ve bu sistemlerin sağladığı enerji kazanımlarının önemi vurgulanmıştır. Mevcut binalarda enerji verimliliğinin artırılmasının önemi belirtilmiştir. Aynı zamanda yeni yapılacak binalarda olduğu gibi mevcut binaların enerji tüketimini düzenleyen yasaların gereği de vurgulanmıştır.
XXL, metropolis as the object of architecture

oz XXL, MİMARLIĞIN NESNESİ OLARAK METROPOL Altürk, Emre Yüksek Lisans, Mimarlık Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Ayşen Savaş Mart 2004, 112 Sayfa Mimarlık söyleminin tarihsel oluşum kurgusu kenti ulaşılabilecek en son nesnesi, kompozisyonun en son uzantısı, en büyük bina olarak nitelendirmiştir. 'Katışıksız' nesnesi olan bina ile kenti, ya ikisini de genel fiziksel üretim süreçlerinde konumlandırarak ya da birbirine benzeterek ilişkilendirmeye çalışmıştır. Fakat bu sürekliliğe karşın, mimarlığın kentle ilişkisi içsel bir tasarrufun kente yansıtılması olarak anlaşılmış ve sonuç olarak tek yönlü kalmıştır. Mimarlık 'belirliliğini' bina üzerinden kente yaymak amacı ile küçük ölçekten büyük ölçeğe doğru işlemiştir. Ancak 20. yüzyılın sonlarına doğru açıklık kazanmıştır ki, sonuçta modern metropole nüfuz edecek olan 'inimari belirlenmişlik' değil, aksine mimarlığa etki edecek olan metropolitan belirsizliktir. Tasarımı da kapsayan karmaşık bir kültürel sistemler yığını olarak metropol, yapılı çevrenin tek bir mesleğin kodları aracılığıyla anlamlandırmasına karşı çıkmaktadır. 'Metropolitan tasarlanmamışlık' olarak adlandırılabilecek bu karmaşık ilişkiler sistemini irdeleyecek bu tez, 'inimari tasarım'ı güncel 'inetropolitan durum' ile ilişkilendirerek yeniden ele alacaktır. Mimari nesnenin tasarım sürecinde yüklendiği anlamları ile metropolitan süreçlerde kazandığı anlamların çakışmadığından yola çıkarak, metropolitan değişkenliğe uygun yeni bir 'inimari müdahale' yöntemi araştırılacaktır. Rem Koolhaas'ın 'Delirious New York' kitabı ile OMA'nın 'Pare de la Villette' projesinin beraber incelenmesi üzerinden 'program,' 'boşluk,' 'Büyüklük' ve 'inimari ölçek' gibi kavramlar yeniden araştırılacaktır. Bir diğer amaç mimari ık-metropol ilişkisinin bir ikilik değil, etkileşim içindeki 'hemhuduttu' {contiguous) yapılar olarak kavranmasını sağlamaktır.
Temporary architecture: The serpentine gallery pavilions

Bu tez, geçicilik teriminin mimarlık pratiği içerisinde kavramsal hale gelmesini eleştirel bir bakış açısıyla araştırmaktadır. Geçicilik tanımı genişletilerek, mimarlık üretimi için pragmatik ve entelektüel kaynaklar yaratacak bir kavram olarak ele alınmaktadır. 2000- 2012 yılları arasında tasarlanan Serpentine Galerinin Pavyonları geçicilik kavramının somutlaştırılması amacıyla ele alınarak bu tezin hem nesnesini hem de öznesini oluşturmaktadır. Serpentine Galeri tarafından 2000 yılından başlayarak her yıl düzenlenen pavyon tasarımı projeleri, geçici mimariye olan katkıları vurgulanacak şekilde incelenecektir. Pavyonların nitelikleri ve yapısall özellikleriyle birlikte mimarların tasarım prensipleri bu incelemenin temsilcilerini oluşturacaktır. Bu tez, mimaride deneysellik kavramını; mimari araştırma, söylem ve uygulama alanları arasındaki güçlü ilişkiyi de vurgulayarak pavyon tasarımının ve üretiminin kaçınılmaz bir bileşeni olarak ortaya koymaktadır. Deneysellik mimari problemi çözmede yeni ilkeler ve sınıflandırmalar önererek, mimarlık alanında yeni kavramların, yeni metotların ve yeni malzemelerin ortaya çıkmasına olanak verecek bir anlayışa yönlendirmektedir. Mekan tasarımıyla bağıntılı olarak araştırma, deneyimleme ve yeni olanaklar sunmada etkili rol oynamaktadır. Deneysel mimarlık bir yandan gerçek dünyanın şartları ile bütünleşmiştir diğer bir yandan da geleneksel mimarinin sınırlarını tekrar sorgulamaya olanak tanımaktadır.
Üç yönlü periyodik minimal yüzeyler ile oluşturulan bir tasarım önerisi

İnsanlar birlikte veya başkası için yaptıkları işleri karşı tarafa anlatabilmek için çeşitli iletişim yöntemleri geliştirmişlerdir. Başlarda birbirleriyle anlaşabilmek için resim yapan, konuşmayı ve yazmayı geliştiren insanlar, ilerleyen çağlarda profesyonel disiplinleri için de matematik, fizik, kimya gibi bilimleri ortaya çıkarmışlardır. Doğada var olan objeleri ve bu objelerin ilişkilerini algılayabilmek adına geliştirdikleri geometri bu disiplinler arasında mimarlar adına belki de en önemli olanı olmuştur. Çünkü mimarlar yaptıkları çalışmaları aktarabilmek için hem temsil hem üretim boyutunda geometriyi kullanmışlardır. Geometri mimarlığın düşünce yapısını oluşturan temel ögelerden biri haline gelmiştir. Geometrinin en önemli bilim adamlarından olan Euclid'in oluşturduğu düzlemsel geometri kuralları yüzyıllar boyunca insanların ve mimarların birçok şeyi temsil etmesinde ve üretmesinde kullanılmıştır. Günümüzde ise hem Öklid-dışı anlayış ile ortaya çıkan yeni geometriler hem de gelişen hesaplamalı tasarım yöntemleri mimarlığı farklı bir boyuta sürüklemektedir. Topolojik geometri, cebirsel geometri, fraktal geometri, diferansiyel geometri gibi uzmanlık gerektiren geometri çalışmaları hesaplamalı tasarım araçları sayesinde mimarların tasarım yaparken kullanabilecekleri yöntemler olmuştur. Mimarlar hem bu yöntemleri kullanmakta, hem de bu geometri yöntemlerinin gelişmesi için yeni problemler tanımlamaktadır. Diferansiyel geometrinin uğraş alanlarından biri olan minimal yüzeyler barındırdıkları fiziksel birçok avantajın yanında oluşturdukları kompleks şekilleri ile mimarların ilgisini çeken bir konu olmuştur. İlk önceleri minimal yüzeyleri çalışan bilim adamları ve mimarlar sabun yüzeyleri gibi fiziksel girdilerle yaptıkları deneyler sonucu bu yüzeylerin şekillerini ve geometrik açıklamalarını oluşturmuşlardır. Minimal yüzeylerin en temel prensibi yüzeyin bütün noktalarındaki ana eğriliklerin ortalamasının hesaplanması ve bu ortalamalarının toplamının sıfır olmasıdır. Gelişen hesaplamalı teknolojiler ile bu basit mantığa dayanan hesaplamaların çözümleri kompleks yeni minimal yüzeyler elde edilmeye başlanmıştır. Minimal yüzeylerin süreklilik prensibini kullanan periyodik minimal yüzeyler ise geometri haricinde birçok alanda araştırmaları ve uygulamaları yapılan bir konu olmuştur. Mimaride de özellikle Üç Yönlü Periyodik Minimal Yüzeyler ile yapılan tasarımlar ve çalışmalar bulunmaktadır. Bu çalışma kapsamında Üç Yönlü Periyodik Minimal Yüzeyler geometrik tanımlarında oldukları gibi sabit bir sınır şeklin içinde değil, bu sınır şeklin deformasyonu ve türetimleri ile bir mekan tasarımında kullanılacaktır. Bu doğrultuda yapılacak Rhino-Grasshopper modeli ile sınırları belirli çokgen alanda, kullanım verilerine göre belirlenen kenar bölümlenme parametrelerine bağlı olarak oluşturulacak sınır şekiller içerisinde Üç Yönlü Periyodik Minimal Yüzeyler türetilerek bu tarz geometrilere mimari bir yorum katılarak bir tasarım önerisi sunulacaktır.
Teknolojik yeniliklerin mimarlık eğitimindeki mekansal gereksinimlere etkisi üzerine bir araştırma

Gelişen teknolojinin yaşamımızın her alanında yarattığı değişim, pek çok sektörün kendini yeniden sorgulamasına neden olurken, zamanın gereksinimlerine uyum sağlama çabalarını da beraberinde getirmektedir. Değişime uyum çabaları teknolojik yeniliklerden faydalanmanın yanında mekansal/sosyal adaptasyonu da gerekli kılmaktadır. Bu çerçevede yükseköğretim kurumları teknolojinin en yoğun olarak kullanıldığı mekanlar olarak karşımıza çıkmaktadır. Bilgi teknolojilerinin gelişmesiyle birlikte pek çok meslek alanında olduğu gibi teknoloji odaklı mimarlık eğitiminde de Bilgisayar Destekli Tasarım /Bilgisayar Destekli Üretim öne çıkmaktadır ve eğitim-öğretim planları da bu doğrultuda güncellenmektedir. Tez kapsamında teknolojiyle birlikte sürekli değişen ve gelişen teknoloji odaklı mimarlık eğitiminde ihtiyaç duyulan mekansal gereksinimler ve yenilikçi tasarım yaklaşımları araştırılmıştır. Çalışmanın kuramsal kısmında yöntem olarak literatür araştırması kullanılmış, mimarlık eğitiminin ve mekanlarının 1980'lerden günümüze gelişim süreci özetlendikten sonra, mimarlık okullarındaki mekansal gereksinimler ve standartlar sistematize edilmiş, yurt dışındaki 7 teknoloji odaklı mimarlık okulunun planları üzerinden tasarım yaklaşımları ve mekansal kurguları analiz edilmiştir. Ayrıca teknolojik yenilikler açısından mimarlık eğitim mekanlarının mevcut durumunu ve mekansal beklentileri tespit etmek için Türkiye'den 7 şehirdeki 16 üniversitenin Mimarlık Bölümlerinde görev yapan ve sayısal tasarım alanında çalışmaları olan 27 öğretim elemanı ile derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Çalışmanın sonucunda, teknolojik yenilikler doğrultusunda mimarlık eğitimindeki mekansal gereksinimlerin ve öne çıkan tasarım yaklaşımlarının neler olduğu tespit edilmiş, Türkiye'de gelecekte tasarlanacak/dönüştürülecek mimarlık eğitim mekanları için öneriler geliştirilmiştir. Mimarlık eğitiminde esnek, bilgisayar destekli tasarımın ve üretimin birlikte gerçekleştirilebileceği, yüksek katlı ve geniş mekanlara ihtiyaç duyulduğu, bunun bilgi paylaşımını, birebir ve işbirlikçi çalışmayı, tasarım ve sunum tekniklerini kolaylaştırdığı görülmüştür. Bu tür mekanların ve yenilikçi tasarım yaklaşımlarının eğitim alan öğrencilerin hem eğitim hayatlarında, hem de gelecekteki meslek hayatlarında iyi bir araştırmacı ve tasarımcı olabilmelerinde faydalı olacağı düşünülmektedir.
Mimarlık ofislerinde markalaşma

Günümüz dünyası tüketim temelli toplumlardan oluşmaktadır. Farklı tüketici kimlikleri çok çeşitli beklentilere sahiptir. Hızla gelişen iletişim araçları ile bilinçlenen günümüz tüketicileri artık yalnızca ürüne değil sürece ve üretene de odaklanmaktadır. Koşulların büyük bir hızla değiştiği küresel pazarda güçlü marka yaratmanın önemi iş dünyasının rekabetçi ortamında her geçen gün daha da fazla hissedilmektedir. Güçlü bir markanın üretici firmalar açısından sahip olduğu değer, markanın hedef kitle içindeki tüketicilerin çoğunluğu tarafından satın almayı etkileyen güçlü çağrışımlarla hatırlanması ve tanınması ile oluşan kalite algısı ve marka sadakatinden kaynaklanmaktadır. Markanın tüketici zihnine yerleştirilmesi şüphesiz etkin bir marka yaratma/geliştirme yaklaşımını getirmektedir. Marka yaratma/geliştirme firmalar açısından uzun zaman alan, maliyetli ve riskli bir süreçtir. Firmalar ancak güçlü bir marka yaratıklarında ayakta kalacaklardır. Çünkü ürün ve hizmetin veriliş biçimi zamanla geçerliliğini yitirebilmektedir. Ancak güçlü bir marka doğru strateji ve politikalar izlendiği takdirde uzun yıllar ayakta kalabilmektedir. Markalaşma konusu mimarlık ofisleri için çok yeni bir kavramdır. Yapılan işin sigortası olarak adlandırılan marka, mimarlık hizmetinde farklı anlamları içerebildiği gibi oluşturulma ve yönetim sürecinde de farklılıklara sahiptir. Ancak her sektörde olduğu gibi geçerli bir rekabet silahı olarak kullanılmaktadır. Konu beş bölüm olarak ele alınmıştır. Birinci bölümde araştırmanın amacı ve kapsamı, ikinci bölümde hizmet sektörü içerisinde inşaat sektörüne profesyonel hizmet sağlayan mimarlık ofisleri, üçüncü bölümde marka ile ilişkili temel kavramlar, dördüncü bölümde ise araştırmanın amacı doğrultusunda belirlenmiş bir grup mimarlık ofisi gerçekleştirilen alan çalışması son bölümde ise araştırmadan elde edilen sonuçlar anlatılmaya çalışılmıştır.
istanbul'da bir toplu konut projesinde farklı yerleşim düzenlerinin enerji etkinliğinin karşılaştırılması

Sanayi devriminden sonra, teknolojinin ve makineleşmenin gelişmesi sonucunda, insanların beklentileri değişmiş, oluşan yeni arz talep grafiğine göre sunulan ürünlerin çeşitlerinde de değişiklikler yapılmaya başlanmıştır. Sanayi devrimi ve onunla beraber gelen yenilikler, mimarlık alanında yapılan çalışmalara ve bu çalışmalarla birlikte meydana gelen gelişimlere ivme kazandıran bir dönüm noktası haline gelmiştir. Sunulan bu ürünler, seri üretim aşamalarıyla kendini göstermiş ve etkisini günümüz mimarlığında, toplu konut projeleri olarak devam ettirmiştir. Ürünlerin ortaya çıkmasında fosil yakıtlardan yararlanılması, kamuoyunu eldeki kaynakların tükenmesi tehlikesiyle karşı karşıya getirmiştir. Bunun üzerine doğal kaynaklardan yararlanarak üretimin gerçekleştirilmesi gündeme gelmiştir. Bu bağlamda, mevcut yapıların iyileştirilerek, enerji etkin hale getirilmesi, fosil yakıtlardan en az şekilde kullanır hale getirilmesi hız kazanmıştır. Bu çalışmalara bağlı olarak günümüzde toplu konut projelerinde en çok dikkat edilmesi gereken hususlardan biri, doğal ortamın ne şekilde en etkin kullanılacağı, güneş enerjisinden ve var olan doğal kaynaklardan ne şekilde en etkin biçimde yararlanılacağı konusudur. Modern Mimarlık konusunda yapılan çalışmalarda, endüstri devrimi ve onun beraberinde getirdiği yenilikler, mimarlık alanındaki gelişmelere ivme kazandıran, hatta bu gelişmeleri başlatan bir dönüm noktası olarak ele alınmaktadır. Bu çalışmada, ikinci bölümde toplu konutların oluşumu ve yaygınlaşmasıyla alakalı bilgiler, tarihsel olarak konutlaşmanın geçirdiği evreler anlatılmaktadır. Üçüncü bölümde toplu konutların enerji etkinliğinde etkili olan faktörler ele alınarak incelenmiştir. Bir toplu konutun enerji etkinliğinde etkili olan faktörler: Dış çevreye ilişkin parametreler, Binaya ilişkin parametreler, Aydınlatma enerjisi korunumunda etkili olan tasarım parametreleridir. Dördüncü bölümde, güneş enerjisinden farklı biçimde yararlanabilen, vaziyet planında tasarım konsepti farklı toplu konut yerleşimleri incelenmiştir. Bu farklı yerleşim biçimleri: Bitişik nizamdaki blok düzen toplu konut yerleşim planı, 1. tip ayrık düzen toplu konut yerleşim planı, 2. tip ayrık düzen toplu konut yerleşim planlarıdır. Bu çalışmanın kapsamında, Çekmeköy ilçesinde uygulanmış olan Evidea projesi örnek çalışma alanı olarak seçilmiştir. Bu alanda, farklı yerleşim düzenlerinde toplu konut yapılarının ısıtma, soğutma ve aydınlatma enerjisi tüketimleri hesaplanmıştır. Hesaplamalarda Design Builder programı kullanılmıştır. Hesaplama sonuçları adım adım değerlendirilerek, enerji giderlerinin ve enerji tüketiminin azaltılması açısından çeşitli iyileştirme alternatifleri geliştirilmiştir. Beşinci bölüm, sonuç bölümüdür. Sonuç olarak, hangi yerleşim planının daha enerji etkin olduğu ve bir binanın nasıl enerji etkin bir bina haline dönüştürüleceği ortaya konulmuştur.
İkincil konutların birincil konutlara uyarlanması: Mersin örneği

İkincil konutlar, kullanıcıları tarafından yılın belirli zamanlarında ve belirli sürelerde dinlenme, tatil yapma, kentsel yaşamdan uzaklaşma gibi sebeplerle rekreatif amaçlı olarak kullanılan genellikle fiziksel çekiciliği yüksek olan bölgelerde inşa edilen yapılardır. Özelikle kıyı bölgelerinde yer alan ve çoğunlukla tatil amaçlı kullanılan ikincil konutlar, zaman içerisinde çeşitli sebeplerden dolayı birincil konuta dönüşebilmektedir. Mevcut ikincil konut yapıları, birincil konuta dönüşürken kullanım şekli ve kullanıcı ihtiyaçları değişmekte, bu durumda ikincil konut yapılarında kullanım süresinin bütün yıla yayılmasıyla kullanıcı gereksinimleri de farklılaşmaktadır. İkincil konut olarak tasarlanan yapıların zaman içerisinde birincil konuta dönüşürken kullanıcı gereksinimlerine cevap verebilmesi, mimari sürdürülebilirliğin sağlanması bakımından son derece önemli ve gereklidir. Sürdürülebilirliğin sağlanabilmesi için, ikincil konutların birincil konutlara uyarlanması sürecindeki gereksinimler doğru bir şekilde tespit edilmeli ve belirlenen ihtiyaçlar doğrultusunda değişen kullanıcı gereksinimlerine cevap verebilecek nitelikte esnek tasarımlar yapılmalıdır. Bu araştırma genelde, ülkemiz kıyı bölgelerinde bulunan ve yoğun yerleşmelerden oluşan ikincil konutları özelde ise, Mersin ili kıyı alanlarında konumlanmış ve farklı dönemlerde inşa edilmiş dört ikincil konut yerleşmesini mimari açıdan incelemekte, mekansal değişimleri tespit ederek kullanıcı ihtiyaçlarını ve kullanım şeklini belirlemektedir. Bununla birlikte ikincil konutların zaman içerisinde birincil konut olarak kullanılmaya başlanmasının kentsel ve sosyal nedenleri ve bu değişimin getirdiği gereksinimler irdelenmektedir. Bu tespit ve değerlendirmelerin sonucunda bu tez, ikincil konut tasarımlarında, özellikle kentsel ve sosyal sebeplerle birincil konut olarak kullanılabilme potansiyeli olan alanlarda esnek ve sürdürülebilir tasarım bağlamında değerlendirilmesi gereken ölçütleri belirlemekte, tasarımı yönlendiren bir yol haritası oluşturmayı amaçlamaktadır.
Heykelin kentsel kamusal mekana etkisi: Heykel-mekan ilişkisinin kamusallığı üzerine bir araştırma

Bu çalışmanın amacı, kamusal değere sahip, daha başarılı kentsel mekanlar yaratmada mimarlık ve heykeltıraşlık disiplinlerininortaklığının önemini ortaya koymaktır. Bu iki disiplin, kentsel mekanlarda kamusal değer yaratılmasında önemli işlevler üstlenmektedir. Çalışma bu kamusal değerin kamusal mekan ve heykel ilişkisi üzerinden okunması ile yürütülmüştür. Tezin kapsamını, kentlerin açık kamusal mekanlarında yer alan heykeller oluşturmaktadır. Çalışmada bu heykellerin mekanlarının kentliye sağladıkları duyusaliletişim olanağıyla oluşan kamusal değerler irdelenmektedir. Çalışma, biri kavramsal diğeri de örnekler üzerinden incelemelere dayanan iki boyutta ele alınmıştır. Öncelikle kamusal alan, kamusal mekan ve kamusal sanat kavramları tanımlanmış ve kentlerdeki heykellerinsınıflandırılmaları yapılmıştır. Daha sonra kavramsal boyutunTürkiye'deki açılımının yapılabilmesi için Türkiye'de heykel- kentsel kamusal alan ilişkisinin tarihsel süreçteki gelişimi ortaya konulmuştur. Çalışma, Türkiye ve Almanya'daki kamusal mekanlardaki heykelleriyleMehmet Aksoy'un yapıtları üzerinden ve son olarak DeğirmendereHeykel Sempozyumu'nda üretilen heykellerin kentle ilişkisininkamusallık değeri üzerinden yapılan okumalarla örneklendirilmiştir. Çalışmanın hem kavramsal boyutta hem de örnekler üzerindensürdürülmesiyle, heykeller ve heykellerin içinde bulundukları mekanların birlikteliğiyle oluşan kamusal değerlere ait bulgular ortaya çıkarılmıştır. Sonuçta ise kentsel mekanların kamusal değerinin ortaya çıkarılması ve artırılması için heykellerle donatılmış, erişilebilir kentselsığınakların yaratılması önerilmiştir. Bu önerilerin hayata geçirilebilmesi ve kentlilerin bu mekanlarda sanatla hem görsel hem de dokunsaliletişimlerinin artırılması için de kentsel tasarıma ve kentsel mekanlarda bulunan heykellerin tasarımına yönelik tasarım kriterleri de geliştirilmiştir.