turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Kentsel dönüşüm sürecinde meşrulaştırma ve Bağdat Caddesi'nin yeniden inşa süreci

Kent kavramı, toplulukların göçebe hayatından yerleşik düzene geçişiyle birlikte ortaya çıkmaya başlamıştır. Kırsal yaşamın zamanla yerini kent kavramına bırakması, kentlerin büyüyerek gelişmesi, modernleşme ile birlikte kentleşme kavramını da beraberinde getirmiştir. Kentleşme sürecinde yaşanan dolaylı ve doğrudan olan etkiler sonucunda, kentsel dönüşüm kavramı gündeme gelmiştir. Kentsel dönüşüm kavramı, özellikle Sanayileşme ile yaşanan göçler sonucunda kentlerin yetersiz kalmasıyla ortaya çıkmış ve İkinci Dünya Savaşı sonucu kentlerin yıkılmaları ile devam etmiştir. Kentsel dönüşümün sebepleri arasında yer alan göç ve savaşların dışında, yaşanan doğal afetler de dönüşümü gerektiren nedenler olarak karşımıza çıkmaktadır. Ülkemizde kentsel dönüşüm, köyden kente ait göçlerin çarpık ve kaçak yapılaşmalara neden olması ve bu alanların ıslah edilmesi ile başlamıştır. 1999 yılında yaşanan Marmara Depremi ile hızlanan kentsel dönüşüm, çıkarılan kanunlar ile yasallaştırılmıştır. Bu çalışmanın konusu, depremin kentsel dönüşümü nasıl meşrulaştırdığı bağlamında Bağdat Caddesi'nde gerçekleşen kentsel yenileme/dönüşümü incelemektir. Bu çalışmanın amacı, kentsel dönüşümün nedenlerinden biri olan deprem ile çıkarılan afet yasası ile başlayan, 1999 Marmara Depremi ile birlikte, meşrulaştırma sürecini araştırmaktadır. Ulaşılan bilgiler ışığında, Bağdat Caddesi'nin 1999 Marmara Depremi sonrasındaki yenileme/ değişim ve dönüşüm ortaya konmaktadır.
Bilgisayar ortamına fraktal geometri ve mimarlık ilişkisi

Bu tezin amacı, fraktal geometrinin mimarlıkta kullanımının bilgisayar destekli tasarım ortamında araştırılmasıdır. Bu amaçla çeşitli kültürlere ait yapılmış örnekler ve fraktal geometri ilkeleri incelenmiştir. Yeni örnekler kendine benzerlik kuralı uygulanarak bilgisayar ortamında tasarlanmıştır. Doğanın geometrisi olan fraktal geometrinin, eski uygarlıkların birçoğunda mimari eserlerde kullanıldığı örnekler vardır. Bu örneklerde, fraktal geometrinin ölçek farklılığı ile kendine benzer parçalar oluşturma tekniğinin mimaride sıkça kullanıldığı görülmüştür. Fraktal geometri, mimaride plan formu, cephe formu, kütle formu, iki boyutlu süslemeler ve üç boyutlu süslemeler olarak kullanılabilir. Fakat işlevsellik, çevre, ölçek, vb. sınırlamalar fraktal geometrinin mimaride kullanımını kısıtlar. Bunlardan, özellikle plan yaratılırken ortaya çıkan işlevsellik esası ön plana çıkarak fraktal tasarımı engellediği görülmüştür. Yapı veya yapı kompleksinin ölçeği büyüdüğünde fraktal tasarım daha kolay uygulanabilmektedir. Büyük bina kompleksleri, küçük yerleşim ve konaklama birimleri ve şehircilik çalışmalarında vaziyet planı ölçeğinde fraktal tasarım kullanılabilmektedir. Özellikle, sonradan genişlemesi, büyümesi düşünülen organik yapılardaki mimari tasarımlarda fraktal geometrinin çok uygun olduğu görülmüştür. Burada da kullanılan yöntem kendine benzerliktir. Tasarım yaparken, kopyalama ve ölçek değiştirme işlemlerin bilgisayar ortamında kolay olması sebebiyle fraktal tasarımın mimaride kullanımı kolaylaşmaktadır. Bunun dışında daha karmaşık formüllerin mimariye uygulanması için de bilgisayarlar gerekmektedir. Mevcut fraktal desenlerden birçoğu, bilgisayar ortamında mimaride plan formu, cephe ve döşeme kaplamaları olarak uyarlanabilir. Sonuç olarak fraktal geometrinin mimaride tam olarak uygulanması için bilgisayar ortamında planda ortaya çıkan işlevsellik engeliyle uyumlu kurguların yapılması, bulunması gerekmektedir.
Dini mekanlarda yapıbozumcu bir okuma: Kral Faysal Cami

Bu çalışmanın amacı yapıbozum felsefesinin mimarlık disiplini bağlamında irdelenmesidir. Yapıbozumun İslam mimarisinde ve cami mimarisi özelinde uygulanabileceğini gösteren bu çalışma, mimarlığın evrimsel sürecinde yaratıcı hamlelerin ortaya konmasında yapıbozumun zaten mevcut olduğunu açıkça kanıtlamaktadır. Anlam ve anlamın imkanı problemlerine taşınabilen yapıbozum stratejisi, Derrida'nın kavramları vasıtasıyla ifade bulur. Mevcut kavramların cami mimarisinde neler olabileceğinin belirlenmesi ile cami özelinde yapılan bu çalışma, tipolojide yaratılan farka işaret ederek, genel olarak gerek mimaride gerekse İslam mimarisinde yeni bir gündem oluşturmayı hedeflemektedir. Esasında Derrida ve yapıbozum felsefesinin sorgulama mantığı, aynı anda mimarinin geleneksel yapısının ve kavramlarının yeniden okunması veya sorgulanmasını kolaylaştırmaktadır. Yukarıda belirlenen amaçlar doğrultusunda çalışma; Genel Bilgiler, Yapılan Çalışmalar, Bulgular ve İrdeleme, Tartışma, Sonuçlar ve Öneriler olmak üzere beş başlıkta toplanmıştır. Genel Bilgiler bölümünde, çalışmanın amacı, kapsamı, yöntemi ve mimarlık disiplini bağlamında problemin nasıl ortaya koyulacağı belirlenmiş; Yapılan Çalışmalar bölümünde, yapıbozum felsefesi ve ilgili disiplinlerle olan bağlantılar, seçilen Derrida kavramları üzerinden ve Kral Faysal Cami örneği özelinde irdelenmiştir. Bulgular ve İrdeleme bölümünde, cami analizinin kavram başlıkları altında ulaşılan kısa sonuçlar aktarılmıştır. Tartışma bölümünde, elde edilen bulguların nasıl değerlendirildiği ve araştırma kapsamında nasıl şekillendiği üzerinde durulmuştur. Sonuçlar bölümünde, yapılan analiz ve bulgulara ait özet bilgiler verilmiş; Öneriler bölümünde, gelecekte çalışmanın genişleyebileceği kapsam konusunda düşünceler betimlenmiştir.
Conservation processes for immovable cultural heritages and examination of processes and implementations in the light of regional council decisions case study: Avanos

Bu tez çalışması; koruma uygulamaları esnasında çeşitli yasal süreçlerde meydana gelen problemleri anlamak, uygulamalardaki zorlukları tartışmak ve Koruma Bölge Kurulu kararları ışığında koruma süreçlerindeki kör noktalara dair sonuçlara ulaşmak amacıyla, Türkiye'deki yasal ve yönetsel çerçeve içinde koruma çalışmalarında etkin rol oynayan aktörler arasındaki süreç-sonuç ilişkileri üzerine odaklanmaktadır. Bu amaçla, bu tezin içeriği temelde kavramsal arka plan ve çalışma alanı hakkında literature araştırmalarından, arşiv araştırmalarından, yasal çerçeveye dair özet çalışmalardan, çalışma alanı üzerine saha araştırmaları ve sonuçlarından, Koruma Bölge Kurulu kararlarının kapsamlı istatistik/içeriksel analizlerinden, tek yapı ölçeğinde koruma süreçlerinin incelenebilmesi ve değerlendirilmesi için hazırlanan detaylı örnek yapılardan oluşmaktadır.
Eskişehir sanayi mirasının kentin işitsel peyzajındaki yeri, dönüşümü ve etkileri

Sesler kentlerin ayrılmaz parçalarıdır. Kent sesleri de görünümleri gibi zamanla değişmektedir. Kentlerin akustik ortamlarındaki değişimlerin dönüm noktası ise sanayileşme hareketi ile kurulan fabrikalardır. Kentin gelişmesinde ve çok fonksiyonlu bir görünüm kazanmasınında etkili olan, günümüzde de sanayi mirası olarak nitelendirilen bu fabrika alanları kent kimliği oluşumunda etkili bir rol oynamaktadırlar. Kent kimliğinin bir parçası olan kent sesleri sanayileşme sürecinde değişmiş, bu süreçte kent akustik ortamına yeni sesler eklenmiştir. Kent işitsel kimliğinin oluşmasında doğrudan etkileri olan sanayileşme süreci birçok alanda incelendiği gibi kent akustiğine etkileri konusunda da incelenmelidir. Ses kaynakları, alıcı ve kent ortamı arasındaki ilişkilerin geçmişşten günümüze kapsamlı olarak araştırılmasını gerektiren bu çok yönlü değerlendirme ise işitsel peyzaj yaklaşımı ile mümkündür. İşitsel peyzaj birden fazla ses kaynağının ve çevrenin etkileşiminin olumlu ya da olumsuz yargılardan bağımsız- olarak ele alınmasıdır. Sanayi mirası yapıların kent akustiği üzerindeki etkilerinin işitsel peyzaj yaklaşımı ile belirlemek, belgelemek ve akustik miras olarak koruma altına almak gerekmektedir. Çünkü her kentin sahip olduğu sesler, o kentte özgüdür. Kentlerin işitsel kimlikleri, kent kimliklerinin bir parçasıdır. Eskişehir 1894 Bağdat-Berlin Demiryollunun açılmasıyla başladığı sanayileşme sürecine Cumhuriyetin ilanı sonrasında da devam etmiş ve dönem içerisinde sanayi merkezi konumunda olan bir kent haline gelmiştir. Eskişehir kent kimliğinin önemli bir parçası olan bu sanayi mirası yapıların kentin akustik ortamına etkilerinin araştırıldığı bir çalışmanın olmaması sebebiyle Eskişehir sanayi mirası yapılarının kentin işitsel peyzajındaki yeri, dönüşümü ve etkileri üzerine kapsamlı bir tez çalışması hazırlanmıştır. Bu tez çalışmasında Eskişehir kentindeki fabrika yapıları ve demiryolunun kentte eklemledikleri sesler, bu seslerle bölgenin kazandığı işitsel kimlik, işitsel kimliğinin kent kimliği içerisindeki yeri ve geçirdiği dönüşümler yapılan arşiv taramaları, görüşmeler ve anketlerle ortaya konmuştur. Böylece sanayi mirası olarak nitelendirilen alanların kent işitsel peyzajının şekillenmesinde önemli bir yere sahip olduğu, ayrıca bölge kimliğinin bir parçası olan ses gibi somut olamayan ögelerinin de korunması ve sürekliliğinin sağlanması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
Mimarlık düşüncesinin gelişimi ve mimarlık söylemleri -özneler üzerinden bir değerlendirme-

Bu tez çalışması, her şeyden önce mimarlık kuramına yönelik bir ilginin ürünü olmaktadır. Mimarlığın kuramsal alanının tarihsel süreçte nasıl bir gelişim gösterdiğinin değerlendirildiği bu çalışmada, genelden çıkarak özele inen bir bakışla farklı anlatılara ulaşılabileceği gözlenmiş, bu amaçla da konu tarihsel süreçte dönemini belirlemiş mimarlar üzerinden ele alınmıştır. Tarih birbiri ardından gelen dönemleri çoğu zaman bir etki ? tepki ürünü olarak göstermektedir. Böyle bir yaklaşım genel bir bakışla kabul edilebilir dursa da, öznelere odaklanıldığında farklı dönemlerde benzer düşünsel süreçlerin izlerine rastlanır olmaktadır. Aynı türden bir yaklaşım, çoğu zaman biçimin ortaklığında temellenen dönemlerinde, kendi içerisinde farklı düşünen özneler çıkarabileceğini göstermektedir. Çalışma, bu türden benzerlikler ve farklılıkların da izlerini sürerek, mimarlığı hem yapısall hem de içinde konumlandığı sosyal bağlamla da ilişkili düşünsel yanıyla kavrayabilmeyi amaçlamaktadır. Özellikle günümüzde her şeyden çok biçimin etkisinde gelişen bir mimarlık ortamının varlığı, biçimi var eden zihinsel sürecin ele alınmasını önemli hale getirmektedir.
Kent meydanları ve erişebilirlik: sakarya/arifiye meydanı

Kent meydanları barındırdıkları farklı fonksiyonlarla toplumun bütünleşmesi noktasında önemli role sahiptir. 'Kent meydanları' ve 'erişilebilirlik' kavramları bir arada ele alındığında; toplumun çocuklar, yaşlılar, dil bilmeyenler, duyu ve uzuv kaybı olan kişiler gibi farklı özelliklere sahip tüm bireylerinin bir arada veya bağımsız, özgür, güvenli ve konforlu bir şekilde kullanabilecekleri meydanların varlığı olarak tanımlanabilmektedir. Bu doğrultuda kent meydanlarının, toplumun farklı fiziksel özelliklerdeki tüm fertlerinin bir arada bulunabileceği mekansal özellikleri taşıyabilecek ölçütlerin dikkate alınarak tasarlanması gerekmektedir. Ancak mevcut uygulamalarda farklı fiziksel özelliklere sahip bireylerin varlığı göz ardı edilmektedir. Bu tez çalışmasında kentlerin geçmişşten günümüze önemini yitirmeden gelen en önemli kamusal mekanları sayılan, bu nedenle sahip oldukları farklı fonksiyonlara göre toplumun bütünleşmesi noktasında önemli rol oynayan 'kent meydanlarının erişilebilirliği' konusu ele alınmıştır. Mevcut yapılı alanlarda gözlemlenen erişim yetersizliklerinin deneyimlenebileceği 'örnek kent meydanı' seçilerek alanın evrensel tasarım kriterlerine uygunluğunu ölçmek amacıyla engelli bireylerle doğal ortamda alan deneyleri yapılmıştır. Toplumla bütünleşmesi yönünde yaşadığı yoğun sorunlar göz önünde tutularak denek grubu görme engelli bireyler arasından seçilmiştir. Araştırmanın yapılı alandaki verileri değerlendirme amaçlı yürütülerek, bulgular sonucunda getirilecek önerilerin fiziksel, sosyal ve kültürel anlamda görme engelli bireylere uygunluk gösterebilecek, erişim sorunlarına karşılık olacak, evrensel tasarım parametreleri çerçevesinde uygulanmış, erişilebilir meydan tasarımları hazırlanması konusunda bir örnek oluşturması hedeflenmiştir.
Diyarbakır Diclekent Bulvarı üzerinde bulunan konut yapılarındaki cephelerin imaj, kimlik, anlam boyutunda değerlendirilmesi

Tüketim kültürünün başlıca dayanağı farklı olmak, fark edilmektir. Bu kültürün bir getirisi olarak mimar ve yapı üreticisi, satışa yönelik olarak, önerdikleri farklı formları, çeşitli malzeme ve renk kullanımıyla desteklemekte, 'farklı' bir imaj, kimlik ve anlam arayışına gitmektedirler. Çalışmada, Diyarbakır Diclekent Bulvarı'ndaki 33 konut binasında cephe hareketleri, kaplama malzemesi, renk kullanımı ve biçimsel form analizi konu edilmektedir. Kullanıcıların konut binaları ve çevrelerine ilişkin imaj, kimlik ve anlam üzerine düşüncelerini belirlemek, tasarımcının binaya yüklemek istediği anlam ve oluşturmak istediği imaj ve bulvar genelinde imaj, kimlik ve anlam analizi amaçlanmaktadır. Bu çalışma on bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın birinci bölümünü giriş bölümü oluşturmaktadır. Çalışmanın ikinci bölümünde, Diyarbakır'da kimlik ve imaj-kimlik ve anlam ile ilgili, daha önce yerli ve yabancı çalışmalar incelenmiştir. Üçüncü bölümde; çalışmada uygulanan metot açıklanmıştır. Çalışmanın dördüncü bölümünde, doğal ve yapısall çevrenin özgün nitelikleri ve yeni yapılar arasında kurulması gereken optimum ilişki incelenmeye çalışılmıştır. Ayrıca çevresel değerlerin korunması, bireyin görsel ve psikolojik temelli çevresel beklentilerini karşılayabilen çevre-konut ilişkisi incelenmiştir. Beşinci bölümde, çevre-birey-konut etkileşiminde imaj-kimlik ve anlam arayışı ana başlığı altında, çevresel imaj, çevresel kimlik, çevresel anlam ve bunların birbirleriyle olan ilişkileri tanımlanmaya çalışılmıştır. Altıncı bölüm, konut tasarımında kullanılan mimari yaklaşımların tanımlamalarını içermektedir. Ayrıca alanda bulunan binalarda yapılacak imaj, kimlik ve anlam analizlerinde kullanılan üsluba bağlı yaklaşım, bağlamcı yaklaşım ve kuralcı yaklaşım tanımlamaları örneklemelerle yapılmıştır. Yedinci bölümde, alan çalışmasına yardımcı olabilmesi için Diyarbakır geleneksel evlerinin plan özellikleri ve planlamaya etki eden çevresel etmenler çeşitli alt başlıklarla incelenmiştir. Sekizinci bölümde Diyarbakır'da konutlaşma süreci, Diclekent Bulvarı'nda yapılaşma ve araştırmanın sınırlılıklarını içermektedir. Dokuzuncu bölüm, Diyarbakır Diclekent Bulvarı'nda yer alan 33 konut yapısının tanıtımını, cephe hareketi, kaplama malzemesi, renk kullanımı ve biçimsel form analizin ile ilgili sınıflandırmalarını ve değerlendirmelerini içermektedir. Kullanıcı ve mimar anketleriyle ilgili bulgular da bu bölümde ele alınmıştır. Sonuç bölümünde ise binalar üzerinde yapılan değerlendirmeler kullanıcı anketleri ve mimar görüşmeleri ışığında, Diclekent Bulvarı'nda yer alan binalarında imaj, kimlik ve anlam arayışları belirlenmeye çalışılmıştır.
Parsel ölçeğinde kentsel dönüşüm projelerinde proje risklerinin aktörler üzerinden değerlendirilmesi: Bağdat caddesi örneği

Kentsel dönüşümle; güvenli ve afet riskine karşı dayanıklı yaşam alanlarının oluşturulabilmesi, düzenli ve sağlıklı kentleşmenin sağlanabilmesi ve uygulamaların ülke genelinde kalıcı çözümler üretecek şekilde gerçekleşebilmesi için yasal altyapının bütüncül ve kapsayıcı olarak sürece entegre edilmesi gerekmektedir. Ancak bugün bir metropolitan alan olarak çok yönlü kentsel, sosyal, ekonomik, ve kültürel dönüşümlerin yaşandığı İstanbul'da kentsel dönüşüm kavramının anlamına baktığımızda sınırları belli olmayan bir kavram ortaya çıkmıştır. Kentsel dönüşüm uygulamaları, parçacıl bir anlayışla sadece riskli olarak belirlenen yapıların fiziksel dönüşümüne indirgenmiştir. İstanbul'daki parsel ölçeğinde gerçekleşen kentsel dönüşüm projelerindeki temel sorunlar yenileme uygulamalarının fiziksel nitelikleri kadar, sosyal sorunlarının ele alınmaması, bir konutun yapısall özellikleri düşünülürken, bulunduğu yerleşmenin imar haklarının göz ardı edilmesi, nüfus açısından ortaya çıkan değişimlere karşın değiştirilmeyen kamusal mekanları ve teknik, sosyal altyapı olanakları eksikliği olarak sıralanabilir. 6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi hakkında Kanun ile birlikte bu sürecin en etkin yaşandığı yerlerden biri Kadıköy-Caddebostan mahallesi' dir. Bu bağlamda bu çalışmanın temel amacı, proje yönetim risklerinin açıklanarak, müteahhitlik hizmeti şeklinde uygulanan 'parçacıl' dönüşüm projelerinde temel aktörler olan müteahhit, mimar, avukat, lisanslı denetim firmaları, danışman firma, kiracılar, mal sahibi, yerel yönetim ve bakanlıklar üzerinden değerlendirilmesidir. Her bir aktör grubuyla yapılan yarı yapılandırılmış görüşmelerle toplanan veriler doğrultusunda, proje yönetim risklerinin projenin süre, kalite ve maliyetine olan etkileri, kaynağı ve olası sonuçları araştırılmıştır. Proje sürecine dahil olan aktörlerin proje yönetim risklerini üstlenişi ve risklerin aktörler arasındaki transferi değerlendirilmiştir. Çalışmanın ana sonuçlarına göre; 6306 sayılı kanun kapsamında parçacıl şekilde gerçekleşen kentsel dönüşüm projeleri, dönüşümün karmaşıklığından ve süreç içinde karşılaşılabilcek pek çok belirsizlik ve risk olmasından dolayı uygulamada problemlere neden olmaktadır. Oluşan bu problemler uzman bir ekip tarafından yönetilmediği ve proje yönetim riskleri aktörler arasında doğru bir şekilde transfer edilmediği için, projenin süre, kalite ve maliyeti olumsuz etkilenmektedir. Bu tez çalışması, dönüşüm aktörleri tarafından proje aşamalarında oluşabilecek proje risklerinin doğru bir şekilde anlaşılmasını sağlayacak ve bu risklerden etkilenen aktörlerin oranını en aza indirerek proje süreçleri için faydalı olacaktır.
Çok amaçlı salonlarda oluşan akustik sorunların incelenmesi ve değerlendirilmesi

Bu araştırma tezinin konusu, hacim akustiğinin belli bir amaca göre düzenlendiği salonların, çok amaçlı olarak kullanılması durumunda, dinleyicilerin bu farklı etkinliklerden yararlanmalarında ortaya çıkan sorunların ne olduğunun belirlenmesi ve salon biçim ve büyüdüklerinin bu sorunları ne şekilde etkilediğinin saptanmasıdır. Bu saptamalar yapılırken, klasik hacim akustiği ve müzikal akustik ölçütlerden yararlanılmıştır. Örnek olarak seçilen farklı biçim ve büyüklüklere sahip salonların hacim akustiğinin, işlevlerinden birine göre düzenlendiği durumda, diğer işlevlerin bundan nasıl etkilendiği, hem klasik hacim akustiği ölçütleri hem de müzikal akustik ölçütler açısından incelenmiştir. Öte yandan, bu işlevlerin salon biçim ve büyüklükleri açısından da bir değerlendirmesi yapılmıştır. Yapılan bu incelemelerin sonucunda, hacim akustiğinin belli bir amaca göre düzenlendiği salonların, çok amaçlı olarak kullanılması durumunda, salonda gerçekleştirilen işlevlerin hiçbi rinden, düzgün şekilde yararlanamadığı sonucu ortaya çıkmıştır. Buna karşın birbirine göre daha iyi olan durumların da olduğu belirlenmiştir. Ayrıca, salon biçim ve büyüldüklerinin de, yapılan etkinlikleri önemli ölçüde etkilediği bulunmuştur. iv -
Cumhuriyet dönemi modernleşmesinin bir sanayi yapısı üzerinden kentsel ve mekansal olarak okunması: Aydın tekstil yerleşkesi

Sanayileşme ve modernleşme, kentsel ve mekansal kurguları radikal bir biçimde dönüştüren ve birbirini motive eden iç içe geçmişş kavramlardır. Daha çok bir devlet politikası olarak uygulanan Cumhuriyet Dönemi Modernleşmesi de sanayileşme gayretinde farklı dinamiklerden beslenerek kendine has kentsel ve mekansal dönüşümleri içeren süreçlere neden olmuştur. Özellikle erken Cumhuriyet Dönemi'nde, modernitenin rasyonalitesiyle planlanan ve üretimin gerçekleştiği sanayi yerleşkeleri, sergiledikleri bütüncül yaklaşımla ve barındırdıkları üretim dışı birimlerle, bu dönüşümlere sahne olmuş, modern yaşamı tanıtmış ve öğretmiş küçük ölçekte bir kent gibi davranan unsurlar olarak belirmektedir. Bu tezde 1950'lerde kurulan Aydın Tekstil yerleşkesi, Cumhuriyet dönemi modernleşmesi ve sanayi yapıları bağlamında ele alınacaktır. Yerleşkenin, devlet sermayesi ile kurulmadığı halde, Cumhuriyet dönemine ait sanayi yapılanmalarıyla paralellikler taşıyan ve bunu yerleşke ve bina ölçeğinde yineleyen nitelikleri olduğu düşünülmektedir. Aydın Tekstil, öncü yerleşkelerin modern yaşamı tanıtma gayesinde, kentle kurdukları ilişkiyi de belirli ölçülerde yakalayan, bu bakımdan Cumhuriyet dönemi modernleşmesinin uzantısı niteliğinde bir yapılanma olarak görülmektedir. Aydın Tekstil'in önem taşıdığı düşünülen bu sürekliliğe sağladığı katkı, kendi özgün değerleri de ortaya konularak aktarılmaya çalışılacaktır.
Saraçhane Arkeoloji Parkı'nın kent arkeolojisi bağlamında incelenmesi ve koruma önerisi

İstanbul'un çok katmanlı yapısının modern kentleşme ve özensizlik sebebiyle tahrip edilmesi kentin tarihi derinliğinin algılanmasını güçleştirmektedir. Höyükleşme gereği yeni yapıların eskilerinin üzerine yapılmış olmasıyla, kentin Bizans Dönemi ve öncesine dair yapı stoku birçok yerde Osmanlı Dönemi yapılarının altında kalmış, bu dönem yapıları ise hızlı kentleşme etkisiyle kimi yerde yok olmuştur. Saraçhane tarihi yarımadadaki merkezi konumu sebebiyle Bizans ve Osmanlı Dönemlerinde de yoğun yerleşim görmüştür. Bizans'ın ana caddesi olan Mese'nin bir kolu buradan geçmektedir. Mese, Osmanlı Dönemi'nde Divanyolu'na dönüşmüştür. Sosyal ve idari yapıdaki farklılıklar bu caddenin biçimlenişini değiştirse de cadde, önemli bir kentsel boşluk hattı ve güzergah olarak varlığını devam ettirmiştir. Bu anayol güzergahında yaşıyor olmak ya da yapı yaptırmak Bizans Dönemleri'nde ve Osmanlı Dönemi'nde de bir saygınlık olmuştur. Dolayısıyla bölgede her iki dönemden kalma yapıların nitelikli ve sayıca çok olması beklenilen bir durumdur. Bu bağlamda tez konusu olarak seçilen arkeoloji parkı alanı yakın çevresi ile birlikte incelenmiş, bölgedeki kültür varlıkları tarihi haritalar ve belgeler aracılığıyla saptanmıştır. Kentin Bizans katmanına dair önemli bir yapı olan Polyeuktos Kilisesi'nin açığa çıkarıldığı kazı çalışmaları 1964- 68 yılları arasında yürütülmüş, bölge kalıntıların görülebileceği bir arkeoloji park alanı olarak düzenlenmiş ve o tarihten bu yana kalıntıların çevresine çekilen bir dikenli tel haricinde önemli bir düzenleme yapılmamıştır. Kilise ile birlikte seçili çalışma alanında bulunmuş ancak çeşitli sebeplerle yıkılmış olan Mimar Ayas Camisi, Karagöz Camisi, Çandarlı İbrahim Paşa Hamamı, konaklar ve diğer yapılar da tarihi harita ve belgelerden araştırılmış böylelikle tezin konusu oluşturularak, İstanbul'un çok katmanlı yapısının bir modeli görülmüştür. Alanda özellikle Erken Bizans Dönemi ile Erken Osmanlı Dönemi yapıları dikkat çekmektedir. Tez çalışmasıyla alanının korunması ve topluma sunumu irdelenirken alandaki yapılarla ortaya konulan tarihi dönemlerin izleri üst ölçekte yakın çevrede de sürülmüştür. Saraçhane Arkeoloji Parkı'nın kentsel arkeoloji bağlamında incelenmesi ve korunarak topluma sunulmasını amaçlayan bu tezde, park ve yakın çevresi bir bütün olarak incelenmiş kentsel arkeolojik rotalar oluşturulmuş ve park alanı için bir koruma projesi üretilmiştir.
Ankara otelleri dış cephe mimarisinde renk ve doku

Bu çalışmanın amacı Ankara otelleri dış cephe mimarisinde renk ve doku özelliklerini belirlemektir. Yöntem olarak, Çankaya ve Altındağ semtlerinden 30 adet otel örnek alınarak envanter çalışmaları yapılmıştır. Ön cephe görünüşleri çizilmiş ve fotoğrafları çekilmiştir. Müşteri ve yöneticilere anket uygulanıp, istatistiki değerlendirme yapılmıştır. Ayrıca genel kavramlar, psikolojik ve fizyolojik etkiler, tarihsel gelişim, mimari mekanlarda ve Ankara otelleri örneklerinde renk ve doku kullanımı ayrıntılı olarak ele alınmıştır. Sonuçta, otel dış cephe mimarisinde müşterilerin çoğunluğu, sade süslemelere, renk ve doku özelliklerine, yöneticilerin ise dış cephe mimarisinden müşterilerinin etkilenmelerine büyük önem verdikleri, önemli görülmüştür. Otellerin cephe mimarisinde çoğunlukla, plastik, metal ısıcamlı ve çift kanatlı pencere doğramalar, düz girişli otomatik kapılar, hazır beton ve cam giydirme cephe sistemlerinin tercih edildiği, kullanılan malzemelerin kalite ve çeşitliliğinin arttığı, çok renkli cephelerin ortaya çıktığı görülmüştür.