turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Mardin kentinin korunması kapsamında ' Surp Kevork Ermeni Kilisesi' restorasyon önerisi

Mardin tarihinde önemli bir yere sahip olan Ermeni nüfusu, günümüzde yok denecek kadar azalmıştır. Yaşanan siyasal ve sosyal olaylar nedeniyle şehri terk eden Ermeniler geride iki kilise bırakmışlardır. Mardin şehir merkezindeki kültür zenginliğinin parçası olan Surp Kevork Kilisesi kapalı iken, Surp Hovsep Kilisesi özel günlerde kullanıma açılmaktadır. Surp Kevork Ermeni Kilisesi ve içerisinde bulunduğu arazi Mardin Ermeni Cemaati Vakfına aittir. Yapı 1979'de GEEAYK kararı ile tescillenmiştir. Tezin amacı, önemli bir kültür mirası olan Surp Kevork Ermeni Kilisesi'nin korunması için bir projesi hazırlayarak gelecek nesillere aktarımı için gereken müdahalelerin nitelik ve kapsamını belirlemek olarak tanımlanmıştır. Tez çalışması, Surp Kevork Ermeni Kilisesi'nin günümüzdeki durumunun ayrıntılı betimlenmesini, rölöve, restitüsyon ve restorasyon projelerini içermektedir. Yapının günümüzdeki durumu fotoğraflar, rölöve çizimleri, malzeme ve hasar tespit analizleri aracılığıyla belgelenmiştir. Restitüsyon çalışması yapılırken analojik veriler, özgün belgeler, yapı üzerinde tespit edilen izler, eski fotoğraflar esas alınmıştır. Yapının mevcut hasarlardan arındırılarak yaşatılması ve işlevini sürdürebilmesi için çeşitli müdahaleler yapılması gerekmektedir. Bu gereklilik sadece kilise için değil bütün yerleşke için geçerlidir. Bu çalışma kapsamında yalnızca Surp Kevork Ermeni Kilisesi incelenebilmiş, yerleşkeyi oluşturan diğer hacimler kapsam dışında bırakılmıştır. Ancak yapılacak bir restorasyon uygulamasında kilisenin tek başına ele alınarak onarılması ve diğer mekanların oldukları şekilde bırakılması söz konusu olamaz. Yapının yeniden kullanımı ve restorasyonu ile ilgili alınacak kararların bütünlük içermesi gerekmektedir. En öncelikli müdahalenin malzeme sağlamlaştırması olduğu yapılan analizler sonucunda ortaya çıkarılmıştır. Kültür varlığının korunması, bakımının yapılması ve sürekliliğinin sağlanabilmesi için uygun bir işlev verilmesi gerekmektedir. Bu program hazırlanırken kilisenin kendi özgün işlevini gerektiğinde yerine getirmesine imkan tanıyacak esnek bir kullanım biçimi belirlenmelidir. Projede, yapının mimari özellikleri göz önünde bulundurularak, kilise ana mekanının konferans veya sergi salonu olarak kullanılması, yan mekanların ise ana işleve hizmet edecek servis mekanları olması önerilmiştir. Yapının bu şekilde yeni bir kullanım imkanına kavuşması, hem yapının yaşamasını sağlayacak hem de yapıya dışarıdan bir müdahale gerektirmeyeceği için istendiğinde özgün işlevin yerine getirilmesini mümkün kılacaktır.
Sürdürülebilir mimarlık bağlamında eğitim yapılarının irdelenmesi

Teknolojinin hızla geliştiği ve doğal kaynakların giderek azaldığı bu dönemde, bilinçli ve çevreci bireyler yetiştirmek toplumların önemli görevlerindendir. Yeni nesillere sürdürülebilir ve yaşanılır bir ekosistem bırakmak ne kadar önemliyse, bu bilinci genç nesillere aşılamak da bir o kadar önemlidir. Bu bilinç en iyi, kalıcı ve sürekli olarak eğitim yuvalarında verilebilir. İşte tam bu sebeple eğitim yapıları sürdürülebilir ve ekolojik mimarlık hedefiyle inşa edilmelidir. Genç bireyler teoride elde ettikleri çevre bilincini, pratikte de görerek ve yaşayarak elde etmelidir. Böylece sürdürülebilirlik kavramı toplum kültüründe hak ettiği sağlam yeri bulacaktır. Yerel ve sağlığa zararlı olmayan malzeme kullanımı, doğal havalandırma, doğal aydınlatma, yenilenebilir enerji sistemleri kullanımı, atık yönetimi, su korunumu, kaynakların tasarruflu tüketimi, doğayla ve çevreyle uyumlu yapı, geri dönüşüm gibi birçok faktör; eğitim yapılarının kullanıcılarına sağlıklı ve konforlu bir deneyim sağlayacaktır. Aynı zamanda ülkenin ve dünyanın ekolojik ve ekonomik sürdürülebilirliğine büyük katkı sağlamış olacaktır. Bu tez çalışmasında da sürdürülebilir ve ekolojik mimarlık kapsamında eğitim yapılarına dair bir araştırma yapılacaktır.
Anadolu Selçuklu mimarisinde kemerlerin analitik incelenmesi

İnsanların büyük açıklıklı mekanlarda olma isteğinin yapx tasarımına etkilerinin ilk uygulaması kemerlerdir. Bu çalışmada kemerlerin tarihsel süreç içindeki gelişimi araştırılmış bilinen biçimlerine göre sınıflandırılmasının yanında kemerlerin geometrisine göre yeni bir sınıflandırılma yapılmıştır. Kemerlere etkiyen yükler ve bu yükler altındaki kemer davranışı Anadolu Selçuklu devri yapılarından Konya İnce Minareli Medrese, Sahipata Hanikahı ve Divriği Ulu Camii örneklerindeki bazı kemerlerde incelenmiştir.
4734 sayılı Kamu İhale Kanununun uygulamasında karşılaşılan sorunlar

Bu çalışmada, 4734 sayılı Kamu İhale kanununun Uygulamasında karşılaşılan sorunlar tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu amaçla 2 adet İhalesi ve uygulaması yapılmış gerçek ihale dosyaları ihale sürecinin başından uygulamanın bittiği kesin kabul sürecine kadar incelenmiştir. Aynı zamanda bu inceleme sırasında yüklenici firmalar ve kontrol teşkilatı ile de karşılıklı görüşmeler yapılmıştır. Bu görüşmeler neticesinde kanunda öngörülmeyen bazı sıkıntılar tespit edilmiştir. Ayrıca 4734 Sayılı Kanunu uygulayan ve uygulatan taraflar olan yükleniciler ve kontrol teşkilatı arasında iki ayrı anket çalışması yapılmıştır. Bu çalışmalar neticesinde her iki tarafında bazı sıkıntıları olduğu tespit edilmiştir. İdareyi temsilen kontrollük görevi yapan ve ihale dosyasını hazırlayan mühendis ve mimarların bu kanunla birlikte ihale dosyası hazırlamada, yaklaşık maliyetin gizlenmesi, Kamu İhale kurumunun danışmanlık hizmeti vermesi ve işlerin kaliteli ve zamanında yaptırılması hususlarında sıkıntılar yaşadığı gözlemlenmiştir. Yüklenici firmaların ise ihalelere hazırlanmada sıkıntılar yaşadığı ve yaklaşık maliyetin gizliliği konusunda idarelere karşı aşırı güvensizlik olduğu gözlenmiştir. Ayrıca yüklenici firmalar arasında eski ve tecrübeli firmalar ile genç ve yeni kurulan firmalar arasında görüş farklılıkları tespit edilmiştir. Tezin hazırlık süresince tespit edilen bazı sorunların Kamu İhale kurumunun yayınladığı tebliğlerle çözümlendiği görülmüştür. Kamu İhale Kurumu her ne kadar yayınladığı tebliğlerle sorunlara çözüm getirmeye çalışsa da kanunun özüne yönelik olarak yaşanan bazı sıkıntıların aşılması için kanun değişiklikleri gerekmektedir.
Büyük Valide Han'ın sosyo-ekonomik ve kültürel dönüşüm sürecinin tarihi ekler üzerinden irdelenmesi

İstanbul Tarihi Yarımada'da yer alan Hanlar Bölgesi yüzyıllar boyunca ticaretin merkezi olmuştur. İstanbul'un fethiyle birlikte çok sayıda hanın yapılmasından ötürü bu bölge 'hanlar bölgesi ' olarak bilinmektedir. Hanlar bölgesinde yer alan ve 17. yy'dan günümüze kadar ticaretin en yoğun olduğu hanlardan biri olan Büyük Valide Han yüzyıllar içinde geçirdiği sosyo-ekonomik ve kültürel dönüşüm sürecinde avlularına çok sayıda yapısall ek almıştır. Bu ekler hem hanın mimarisine farklı dönemlerde yapılmış olan müdahalelerin birer simgesi, hem de hanın yüzyıllar içerisindeki dönüşümünün izleridir. Bu tez çalışması ile modern mimaride 'ek kavramı' üzerinden yola çıkılarak ele alınan Büyük Valide Han'ın orta avlusunda yer alan eklerin, hanın bütünüyle birlikte nasıl değerlendirileceği ve eklerin nasıl sınıflaandırılacağına dair mimari kriterler önerilmiştir. Han'ın yıllar içindeki sosyo-kültürel değişimi; handaki iş kolları ve bunların sürekliliği de araştırılarak mimari ekler üzerinden değerlendirilmiştir.
Uyarlanabilir konutlarda mimari düzenlemeler: Eryaman Toplu Konut örneği

Çağdaş toplumlarda engelli bireylerin toplumun diğer fertleri gibi eğlenme, dinlenme, istihdam, sağlık, eğitim ve ulaşım imkanlarından; ekonomik, sosyal ve kültürel faaliyetlerden eşit oranda yararlanabilmeleri gerekmektedir. Ancak, konutta başlayan hareket kısıtlamaları engelli bireylerin dış dünya ile tanışmasını da engellemektedir. Konut ortamında karşılaştıkları mimari engeller onlar için büyük bir sorun olmakta, günlük yaşam aktivitelerindeki bağımsızlıklarını ve toplumsal yaşama katılımlarını olumsuz yönde etkilemektedir. Günümüzde sadece engellilerin kullanımına özgü, değişik işlevleri içeren, bazı. özel konutlar tasarlanmaktadır. Özel tip konut yaklaşımı, engellilerin kendilerini toplum içinde farklı kişiler olarak hissetmelerine neden olmaktadır. Oysa; her insan çocukluğunda veya yaşlılığında, hatta sağlıklı insanlar günlük yaşantıları sırasında sürekli veya geçici bir süre için engelli duruma gelebilmektedir. Bu nedenle, yeni üretilecek konutlar için bazı standartlar getirilerek, her konutun türlü insanlık durumlarındaki ihtiyaçlara yaşanabilirlik düzeyinde cevap vermesi, tüm insanlar için ulaşılabilir ve kullanılabilir olması sağlanmalıdır. Bu durumda, uyarlanabilir konut, normal konut özelliklerine sahip olan; fakat gerektiğinde hızlı ve ekonomik bir biçimde, küçük değişiklikler ve ilaveler yapılarak, engellilerin ve yaşlıların kullanımına uygun hale getirilebilen konut tipleri olarak önem kazanmaktadır. Konutların başlangıçta, engelli bireylerin sağlıklı insanlar ile bir arada, bağımsızca ve özgürce yaşamlarını sürdürebilmeleri için bazı özelliklerinin olması; mimari engellerden arındırılması gerekmektedir. Sürdürülebilir yerleşmeler yaratmak amacıyla konutların, geniş bir yelpazedeki insan gereksinimlerini ve kişilerin özgün şartlarını karşılayabilmeleri sağlanmalıdır. Uyarlanabilir konut yaklaşımının bu amaçlar doğrultusunda incelenmesi gerekmektedir. m Yukarıda belirtilen unsurların incelendiği tez kapsamında birinci bölümde, genel bir giriş yapılarak konu tanıtılıp; amaçlar, kapsam ve çalışmada kullanılan yöntemler anlatılmaktadır. İkinci bölümde, ilk olarak, konuyla ilgili temel bilgiler aktarılmaktadır. Engelli tanımı yapılmakta, engelliler sınıflandırılmakta ve engellilik nedenleri açıklanmaktadır. Yaşlı ve yaşlılık tanımlanıp; yaşlılığa bağlı engellilik nedenleri belirtilmektedir. Bu bölümde ayrıca; uyarlanabilir konut tanımı yapılmaktadır. Üçüncü bölümde, engellilerin ve yaşlıların sorunları ele alınmaktadır. Yaşlıların barınma sorunları anlatılmakta ve bunların çözümüne yönelik yapı örnekleri verilmektedir. Dördüncü bölümde, kamu yapılarında ve konutlarda engelliler ve yaşlılar için mimari düzenlemeler incelenmektedir. Dünya'da ve Türkiye'deki kamu yapılarında ve konutlarda engellilere ve yaşlılara yönelik mekansal çözüm örnekleri sunulmaktadır. Beşinci bölümde, uyarlanabilir konutlardaki mimari düzenlemeler incelenmektedir ve uyarlanabilir konut örnekleri sunulmaktadır. Altıncı bölümde, bir önceki bölümde incelenen uyarlanabilir konut tasarım özellikleri Ankara-Eryaman 5. Etap Toplu Konut Alanı örneği üzerinde irdelenmektedir.
Ekolojik yapı tasarım kriterleri bağlamında Muş Kale Mahallesi geleneksel evlerinin incelenmesi

Endüstri devrimi ile birlikte meydana gelen teknolojik gelişmeler, fosil yakıtların kullanımını arttırmakta olup ayrıca doğanın dengesini bozarak insan sağlığını tehdit edecek düzeyde çevre kirliliklerini de meydana getirmektedir. Sanayileşme ile kentlerde nüfus artışı olmakta ve bu durum nedeniyle oluşan konut ihtiyacı hızlı ve düzensiz bir şekilde karşılanmaktadır. Bu sebeple ekolojik denge geri dönüşümsüz olarak bozulmaya yüz tutmuştur. Doğanın kirlenmesi ve çevre sorunlarının ortaya çıkması, devletleri yenilenebilir enerji kaynaklarına yönlendirmiştir. Böylece çevre sorunlarının çözümü olarak 20. yüzyıldan itibaren ekolojik mimarlık kavramı ortaya çıkmıştır. Ekolojik mimari arazi özelliklerini ve iklim koşullarını dikkate alan, yenilenebilir enerji kaynaklarını kullanmayı hedefleyen tasarım kriterleriyle binalarda minimum enerji tüketmeyi amaçlamaktadır. Yapı tasarımının iklimlere ve çevreye uyumu çok uzun zamandan beri bilinmektedir. Geleneksel mimari örnekleri insanoğlunun uzun yıllar boyunca tarihi, sosyal, kültürel etkenlerin etkisiyle, bulundukları bölgenin çevre ve iklim şartlarına uygun çözümler üretmeleriyle ortaya çıkmışlardır. Bu çalışma, geleneksel mimari özelliklerini ve geçmişşten günümüze gelen geleneksel mimari yapıların ekolojik tasarım kriterlerini kapsamaktadır. Muş'un Kale Mahallesi'nin en eski yerleşim yerlerinden olan Minare Caddesi'nde bulunan altı ev, tez konusu olarak seçilip, ayrıntılarıyla tüm ekolojik kriterler dikkate alınarak ve birbirleriyle karşılaştırılarak incelenmiştir. Ayrıca belirtilmiş olunan evler, ekolojik tasarım kriterleri kapsamında incelenirken geleneksel evlerle ekolojik mimarlık arasındaki benzerlikler ortaya koyularak geleneksel mimarinin önemi vurgulanmıştır.
Üniversite kampüs yerleşkeleri ve ortak kullanım mekanları

2005, 103 Sayfa Jüri: Prof. Dr. Kerim ÇINAR Yrd. Doç. Dr. Mustafa İNCESAKAL Yrd. Doç. Dr. Dicle AYDIN Bu tez çalışması üniversite kampüslerinin gelişim sürecini, yerleşim sistemlerini ve günümüzde üniversitelerin en gerekli fiziksel elemanlarından birisi olan ancak birçok üniversitede eksikliği görülen üniversitedeki tüm kurumlann personeli ile öğrencilerin bir araya gelip fikir alışverişinde bulunacakları ortak kullanım mekanlarının planlama kriterlerini ele alarak, yaşanılan çevrenin iyileştirilmesi amacıyla seçilen örneklem alam olan Selçuk Üniversitesi Alaeddin Keykubat kampusunun ortak kullanım mekanlarını değerlendirilmeyi ve kampusun fiziksel gelişimine katkıda bulunabilecek sonuçlar ortaya koymayı amaçlamaktadır. Tez çalışmasında literatür araştırması, yerinde tespit ve inceleme, fotoğraflama yöntemlerinden yararlanılmıştır. Uygulanan alan çalışmasıyla örneklem alanın mevcut fiziki durumu tespit edilmiş, çizim ve fotoğraflar değerlendirmeyi desteklemek amacıyla kullanılmıştır. Tezin birinci bölümünde; çalışmanın amaç-kapsam ve metodolojisine dönük kuramsal açıklamalar yapılarak, konuya ilişkin literatür araştırması verilmektedir, ikinci bölüm üniversite kavramının ve üniversitelerde kampus kavramının tanımlanmasına ayrılmıştır. Üçüncü bölümde, üniversite kampüsleri yerleşim sistemleri ve ortak kullanım mekanları ele alınmıştır. Tezin dördüncü bölümünde, örneklem alam olarak seçilen Selçuk Üniversitesi Alaeddin Keykubat Kampusu incelenerek ortak kullanım mekanları açıklanan planlama kriterlerine göre değerlendirilmiştir. Değerlendirme bölümünde elde edilen sonuçlara göre yaygm tip yerleşim sistemine göre tasarlanan Alaeddin Keykubat Kampüsü'nde eğitim ve temel ihtiyaçlara yönelik ortak kullanım mekanları genel olarak olumlu olarak değerlendirilmiştir. Ancak rekreasyonel amaçlı ortak kullanım mekanlarının planlanmalarında yerleşim sisteminin de özelliklerine bağlı olarak konum, yıl boyu kullanım ve kampus yerleşkesi içindeki dağılımı ile ilgili olumsuz noktalar tespit edilmiştir. Gelecekte kampusun gelişimine katkıda bulunması amacıyla yapılacak öneriler kampus içinde farklı noktalarda rekreasyonel alanların tasarlanması ve bu alanların yıl boyu kullanım şartlarının sağlanması noktasında olacaktır.
Urban pattern and housing typology of damascus: Postwar projections for social sustainability and residential place-making

Suriye'de süren savaş Şam'ın savaş bölgelerinde özellikle Al-Ghouta'da kentin merkezini çevreleyen enformel yerleşim bölgelerinde büyük hasara yol açmıştır. Gelecekte hasar görmüş alanların yeniden inşası ve yeni konut projelerinin gerçekleştirilmesi söz konusudur. Bu süreçte yerel çevre ve kaynaklarla uyumlu, yüksek nüfusu barındıracak ve bölge insanını iyileştirme, savaşın yaralarını sarma potansiyeli taşıyan planlama prensiplerinin ve konut tasarımlarının geliştirilmesi büyük önem taşımaktadır. Suriyeliler şüphesiz savaş sona erdikten sonra barınabilecekleri bir 'yuva'ya, güvenli bir limana, bir başka deyişle iyileşmek, yaşama devam etmek, başarmak için sosyal anlamda sürdürülebilir çevrelere ihtiyaç duyacaklardır. Sosyal sürdürülebilirlik şimdi ve gelecekte bireylerin 'yaşam kalitesi' ile ilgilidir ve yer oluşturma sosyal sürdürülebilirliğin temininde can alıcı bir unsurdur. Yer oluşturma, kendimizi içinde bulduğumuz mekanları yaşadığımız yerlere dönüştürme pratiğidir. Bu nedenle Şam'ın yer oluşturma pratikleri, kentin hasar gören, yıkılan kısımlarının sosyal açıdan da sürdürülebilir biçimde yeniden inşa edilebilmesi için araştırılmalıdır. Şam'da temel olarak üç farklı kentsel doku ve ilişkili konut stoğu bulunmaktadır: Eskişehir ve geleneksel avlulu evler, modern Şam ve apartman blokları ve enformal konut stoğunu barındıran kentin çeperleri. Her kentsel dokuda yaşayanlar kendine has topluluklar ve 'yer' duygusu, 'yer'e dönüştürme/bağlanma pratikleri ortaya koymuşlardır. Bu araştırma yer oluşturmanın fiziksel ve fiziksel olmayan kriterlerini açığa çıkarmak amacıyla, geliştirilen kavramsal çerçeve üzerinden Şam'ın üç farklı kentsel dokusu ve ilgili konut stoğunu analiz etmeyi amaçlar. Yer oluşturmanın fiziksel kriterleri temelde morfolojik analizlerle çalışılmış, fiziksel olmayan yönü ile ilgili veri toplamak için bir anket çalışması gerçekleştirilmiştir. Böylece Şam'ın yer oluşturma pratikleri ve potansiyellerinden öğrenilenlerle kentin zarar gören enformel bölgelerinin kentsel doku ve konut ölçeğinde yeniden inşası için, süreçte zarar gören insanların daha mutlu, eşitlikçi, güvenli yaşamalarına olanak sağlayacak ve daha kaliteli bir yaşamın yolunu açacak bir tasarım rehberi önerilmiştir.
Atatürk Boulevard as a locus of the modernization project of the Turkish Republic

TÜRKİYE CUMHURİYETİNİN MODERNİZASYON PROJESİNİN BİR MAHALİ OLARAK ATATÜRK BULVARI Çağlar, Özlem Yüksek Lisans, Mimarlık Tez Yönetmeni: İnsi. Dr. Tansel Korkmaz Eylül 2001, 164 sayfa Bu çalışma, bulvarın modern bir kentsel mekan olarak oluşumunu incelemektedir: Bulvarın ulus devletlerin ulusal kimliklerini simgelemeleri için bir model mekan haline nasıl geldiği, -orijini, dönüşümleri ve simgesel ve fiziksel karakterleri üzerine modernizasyon projesi çerçevesinde vurgu yapılarak incelenmesi amaçlanmıştır. Bulvarın, modern dünyada, 19. yüzyılın belirli Avrupa kentlerinde, ortaya çıkışı mekanın modem yönlerinin anlaşılmasına ortak bir temel oluşturması için çalışılmıştır. Geç örneklerden Atatürk Bulvarı, yeni kurulmuş ulus devletin, Türkiye Cumhuriyeti, modem başkentinde simgesel bir mekan olarak bu tezin örneği seçilmiştir. Cumhuriyetin batılılaşma/modernleşme projesinin belirli yönleri, belli başlı kurumlan ve modernliğin imgelerini barındıran bulvarın özelliğini anlamak amacı ie gözden geçirilmiştir. Amaç, seçilen kent mekanının modernleşmesinin belirli bir mekan ve belirli bir süreç içerisinde nasıl gerçekleştirildiğinin bir örneği olarak analitik bir okumasının yapılmasıdır. Bu süreç 1923- 1950 arası, Ankara'nın sıradan bir Anadolu kasabasından yeni ulus devletin başkentine dönüştüğü zamanlardır.
Thermal comfort evaluation in intelligent buildings; case study Darüşşafaka residence

Bina performansını değerlendirmeye yönelik çalışmalar son yıllarda önemli bir çalışma alanı olmuştur. Teknolojik gelişmeler, sürekli artan kulllanıcı istekleri, gelişen ve karmaşık fonksiyonları üstlenen gelişmiş yapıların ortaya çıkması, bu değişimlere bağlı olarak artan enerji ihtiyacı ve bunun yanı sıra ekonomik faktörler bina tasarımcılarının etkili ve yeni çözümler geliştirmesini zorunlu kılmaktadır. Bina performansını değerlendirmeye ve bu sayede geliştirmeye olanak sağlayan çalışmalar, konfor kavramının son yıllarda önem kazanması ile bina yapım sürecinde yer alan aktörler tarafından da önemle ihtiyaç duyulur hale gelmiştir. Literatür çalışmaları incelendiğinde de bu alandaki çalışmaların arttığı görülmektedir. Bu çalışmada, seçilen örnek bir binada, çevresel koşulların ısıl konfor kavramı altında incelenmesi amaçlanmaktadır. Akıllı bina otomasyon sistemlerinin uygulandığı nitelikli bir yapı olarak Darüşşafaka Urla Rezidans, çalışmanın inceleme alanı olarak seçilmiştir. Çalışmanın amacı doğru ve nitelikli bilgiye ulaşmanın yanı sıra bu bilgiyi güncel uygulamaların kullanımına sunabilmektir. Bina performansını değerlendirmeye yönelik çalışmalarda akıllı binalar ve karmaşık işlevlere sahip ofis binaları sıklıkla tercih edilen yapılar arasındadır. Ülkemizde örneklerine nadir olarak rastlanan bu tip yapılar genelde ofis binaları ve ticari binalardır. Darüşşafaka rezidans, gerek kullanıcıları tarafından konut niteliğinde kullanılmakta olan özel yaşam alanı olması, gerek kullanıcıların 65 yaş üstü özel bir grubu temsil etmesi bakımından önem taşımakta ve çalışma bu alandaki çalışmalara farklı bir uygulama örneği üzerinden veri sağlama olanağı sunmaktadır. Isıl konfor ölçümü çalışmaları iki temel yöntem ile gerçekleştirilmiştir. Birincisi termal konforu etkileyen değişkenlerin ölçümünü içeren ve sayısal verilerin elde edilmesini sağlayan nesnel araştırma yöntemi, ikincisi ise ortam koşullarını kullanıcı algısı üzerinden değerlendirmeyi sağlayan öznel yöntemdir. Öznel yöntemde açık uçlu sorularla oluşturulmuş mülakat yöntemi kullanılmıştır.
Tanzimat ile Erken Cumhuriyet dönemleri arasında Çankırı kenti ve mimarlığı

M. Ö. 1000'li yıllarda kurulan Çankırı kenti, tarihsel süreçte pek çok medeniyete ev sahibi olmuştur. Osmanlı egemenliği altına 15. yüzyılda giren şehir bu dönemde Anadolu Eyaletine bağlı bir sancak merkezidir. Tanzimat döneminde önce Ankara daha sonra da Kastamonu Eyaletine bağlı bir liva olarak yönetilen kent, Cumhuriyetin ilanı sonrasında vilayet statüsünü almıştır. Tanzimat ile Erken Cumhuriyet dönemleri arasında iktidarın yapısall olarak değişmesi sonucu oluşan yeni kurumlara ait yapılar ile geleneksel kent merkezinin dışına çıkan Çankırı şehrinin, tarihsel gelişim ve değişim sürecinin mimari açıdan değerlendirilmesi bu çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Bu değişim süreci, dönem içerisinde yapılan kamu yapıları ile bu yapıların bulunduğu cadde ve meydanlar üzerinden incelenmiştir. Bu amaçla sözlü ve yazılı kaynaklara ulaşılarak yerinde tespitler yapılmıştır. Yapılan karşılaştırmalı değerlendirmeler sonucunda, Osmanlı İmparatorluğu'nda kentlerde başlayan değişim ve modernleşme sürecinin bir süreklilik olarak Cumhuriyet kentlerinde de benzer ilkelerle kendini gösterdiği ve bir taşra kenti olan Çankırı'nın da söz konusu sürekliliğe önemli bir örnek teşkil ettiği görülmektedir.
1923-1980 yılları arasında Türk mimarlığının gelişimi

Antik Mısır'dan, Endüstri Devrimine ve günümüze kadar, tarih boyunca mimarlık, toplumların sosyal ve kültürel yapısının, ekonomik ve teknolojik olanaklarının, bilim ve sanat anlayışının gelişmesinin ve birikiminin yansıtıcısı olmuştur. Milletlerin politik ve ekonomik yönden en güçlü oldukları devrelerde, kültürel yönden de en verimli çağlarını yaşamışlardır. 16'ncı yüzyılda Osmanlı Devleti politik, ekonomik ve sosyal yönden en gelişmiş devrini yaşarken, o dönemde yapılan Selimiye Camisi de en başarılı mimari yapıt olmuştur. Ancak 17'nci yüzyıldan sonra gerilemeye başlayan Osmanlı Devleti'nin kültür ve sanatında da benzer yozlaşma ve çürüme başlamıştır. Bu bağlamda, Cumhuriyetin kuruluşundan 1980'lere kadar Türk Mimarlığının, o dönemin sosyo-politik, ekonomik, toplumsal ve kültürel altyapısı ile karşılıklı etkileşimi sonucu geçirdiği değişimler ve etkilenme biçimleri ortaya konulmaya çalışılmıştır. Genelde Türkiye'den özelde İzmir'den dönemin özelliklerini yansıtan mimari örnekler saptanarak, geçirdikleri biçimsel ve bağlamsal dönüşümleri değerlendirmek amacıyla bu çalışma dört bölüme ayrılmıştır. Birinci bölümde; çalışmanın amacı, kapsamı ve yöntemi üzerinde durulmuştur. İkinci bölümde; Cumhuriyetin kuruluşu ile Türkiye'de başlayan çok yönlü batılılaşma ve modernleşme yolunda, sosyal, ekonomik ve kültürel ortamların değişimi, yaklaşık onar yıllık beş dönemde ele alınarak, mimarlık alanı ile karşılıklı etkileşimi sonucu meydana gelen mimarlık ürünlerinin, farklı mimarların ve tarihçilerin görüşlerinden yararlanılarak incelenmekte ve değerlendirilmektedir. Ill Üçüncü bölümde; ikinci bölümde incelenen Türkiye'deki gelişmelerle eş zamanlı olarak, 1923- 1980 yılları arasında diğer kentlerden farklı tarihsel, ekonomik ve kültürel konuma sahip İzmir kenti özelinde, belirlenen amaçlar doğrultusunda, İzmir'in sosyo-ekonomik ve kültürel değişimler sonucu şekillenen mimarlık ortamının ve örneklerin, Türkiye'deki genel eğilimlerle karşılaştırılarak, yine farklı mimarların ve tarihçilerin görüşlerinden yararlanılarak değerlendirilmektedir. Dördüncü ve son bölümde ise; tez kapsamında incelenen bölümlerin genel bir değerlendirilmesi yapılarak, elde edilen sonuçlar belirtilmektedir.