turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Tasarım ve mimaride değişim-yabancılaşma süreci Türkiye üzerine bir deneme

Bu çalışma kapsamı içinde ele alınan, 'Tasarım ve Mimari de Değişim ve Yabancılaşma Süreci, Türkiye üzerinde Bir Deneme' isimli araştırmanın konusu; tasarım ve mimaride değişim-gelişmeyi yaratan etkenleri belirleyerek, bu süreci olumsuz yönde etkileyen yabancılaşma olgusunun açığa çıkarılması ve belirlenen sonuçların Türkiye tasarım ve mimarlığının özgün durumları üzerinde denenmesidir. Mimarlık etkinliklerinin yüzyılımızın başında olduğu gibi batı ülkeleriyle birlikte, toplumsal değişmeye paralel ülkemizde de bir arayışın içine girdiği; özellikle gelişmekte olan ülkelerde, bilim ve sanattaki gelişmelerden uzak kalmalarından dolayı, arayışa giden yolun daha da karmaşıklaştığı; insan-çevre ilişkilerinde olumsuzlukların arttığı gözlemlenmektedir. Mimarlık eylemini sadece biçimlerle açıklamak yeterli değildir. Biçimle birlikte öz ve içeriğinde araştırılması gerekmektedir. Bu görüşle, çalışmada biçimlendirme ilkeleri, etkenleri belirlenerek, biçimlerin oluşum süreçleri tümel olarak irdelenmiş, 'Toplumsal Çözülme'ye paralel oluşan 'Yabancılaşma' olgusunun bu sürece yansıması incelenmiştir. Çalışma giriş bölümü ve beş bölümden oluşmaktadır. IV Giriş bölümünde, sorunun belirlenmesi, gerekçesi, amacı ve kullanılan yöntem genel çizgileriyle incelenmiştir. Birinci bölümde, insan ve çevre bileşenlerinin genel nitelikleri irdelenerek aralarındaki karşılıklı etkileşimleri ve bunun sonucu oluşturulan, geliştirilen sistemler incelenmiştir. İkinci bölümde, tarihsel gelişim süreci içinde insan yapısı biçimlerin ortak niteliklerinden gidilerek biçimlendirme ilkeleri, bir biçimi değişime uğratan etkenlerin neler olabileceği belirlenmiş, mimari tasarım ve bilim-teknoloji ilişkisi saptanmıştır. Üçüncü bölümde, değişim ve gelişme, yabancılaşma kavramlarının genel felsefi yorumları verilerek, toplumsal değişim, yabancılaşmanın yansımaları, karşılıklı etkileşimleri belirlenmiştir. Dördüncü bölümde, geliştirilen düşüncelerin Türkiye yapay çevre ve mimarlık eylemleri üzerinde bir denemesi yapılmıştır. Böylece ülkemiz mimari tasarımında sorunların çözümü için aşılması gereken engeller belirlenerek, yaratıcı toplum olabilmenin önşartları tesbit edilmiştir. Beşinci bölümde, çalışmanın sonuçları ve öneriler geliştirilmiştir.
Time and modernity in Turkish context: Clock towers, squares and public sphere in the case of Yozgat

Yozgat şehri verilerine dayanarak, bu çalışma Türk modernleşmesi sürecinde kentsel mekan ve mimarlığı birer araç olarak kullanıp, çağdaş zamanı ve çağdaş yaşam biçimini Türkiye bağlamında kurgulayan saat kulesi ve kamusal alan ilişkisini incelemektedir. Türk kamusal alanının üretilmesi sosyal bir süreç olarak irdelenmiş ve Türk modernleşmesinin mekansal organizasyonu bu sürecin en önemli parçası olarak düşünülmüştür. Çalışmanın merkezinde ise, bu süreç içinde kentsel mekanın mimari bir elemanı olan ve on dokuzuncu yüzyılın ikinci yarısından itibaren yapımlarına başlanan, toplumun her anlamda modernleşmesi ve kentsel mekanın batılı bir görünüm kazanması için bir araç, bir simge olarak kullanılan saat kuleleri vardır
Mimari restorasyonda taşıma yönteminin irdelenmesi

yapıları korumanın en önemli yolu, özgünlüklerinin değişmemesinin sağlanmasıdır. Geçmişin kültürel mirasının gelecek nesillere aktarılmasının yolu, yapıların yaşatılarak en az müdahale ile korunmasından geçmektedir. Koruma yöntemlerinden biri olan tarihi yapıların taşınması, kent belleğinde geri dönülemez ağır bir tahribata yol açmaktadır. Taşınmaz kültür varlıkları; yer aldıkları arazinin jeolojik yapısı, doğal afetler, iklim değişimi ve gelişen toplumsal ihtiyaçlar doğrultusunda yapılması gereken yol, baraj gibi kamu yatırımlarının tehdidi altında kalmaktadır. Bu durumlarda tarihi yapıların bir başka yere nakledilmesi, eserin maddi olarak varlığının devam edebilmesi ve korunarak yaşatılmasının yegane koşulu olabilmektedir. Bu tezde 'Tarihi Yapıların Taşıma Yöntemi', bütün yönleriyle ele alınmış ve İstanbul özelinde incelenmiştir. Giriş bölümünün amaç, kapsam ve yöntem olarak sunulmasının ardından, tezin ikinci bölümünde kentsel mekan ile kentsel bellek arasındaki ilişki ortaya konulmuş, korumanın ve kültürel mirasın tanımları ile ulusal ve uluslararası kanun, sözleşme, yönetmelik ve ilkeler sonucu oluşan kriterlere yer verilmiştir. Tezin üçüncü bölümünde ise, taşınmaz kültür varlıklarında taşımaya yol açan sebepler ve taşımanın yasal, yönetsel boyutları ile prensipleri aktarılmış, taşımanın teknik yöntemleri dünya ve ülkemiz örnekleriyle açıklanmıştır. Tezin dördüncü bölümünde İstanbul'da restorasyon ve taşıma tarihi incelenmiştir. Bu inceleme de Bizans dönemi, Osmanlı dönemi ve Cumhuriyet dönemi aşamaları ile sınıflandırılmış, taşıma fikrinin tarihsel gelişimi sunularak sebep ve sonuç ilişkileri aktarılmıştır. Özellikle Cumhuriyet dönemi 1956- 1960 arasına ayrı bir konu başlığı açılmış ve iki önemli yol aksı üzerindeki yapılar araştırılmıştır. Bu araştırmada eski-yeni haritalar, arşiv belgeleri, tarihi fotoğraflar kullanılmış, alan araştırması yapılarak eserlerin taşındıkları yer ile olan ilişkisi incelenmiştir. Tezin beşinci ve son bölümü olan değerlendirme-sonuç kısmında ise; günümüzde hiç olmadığı kadar yoğun bir şekilde tartışılan taşıma işlemlerinin, kanun ve yönetmeliklerde kendine yer bulduğu ve en son seçenek olarak başvurulabileceği ifade edilmiştir. En son çare olarak başvurulacak bu uygulama, kültürel kimliğin devamına mani olmayacak etik bir konu olarak ele alınmıştır. Ayrıca İstanbul'da taşınmış kültür varlıklarının taşıma sonrası değerlendirilmelerine yer verilmiştir.
Air movement around buildings

Rüzgar tünelinde yapılan çalışmada hazırlanan maketler üzerinde duman yaraılarak testler gerçekleştirilmiştir ve filme çekilmiştir. Mimari modeller apartman komşuluğu dikkate alınarak, binaların kat yüğkseklileri, bloklar arasındaki mesafelere göre test gerçekleştirilmiş ve durum analiz edilmiştir.
Bilecik Kasımlar Köyü Camii restorasyon projesi

Bu çalışma, Kasımlar Köyü Camii'nin tarihini, günümüzdeki durumunun ayrıntılı betimlemesini, rölöve, restitüsyon ve restorasyon projelerini içermektedir. Yapının günümüzdeki durumu fotoğraflar, rölöve çizimleri, malzeme, kronoloji ve hasar tespit analizleri aracılığıyla belgelenmiştir. Restitüsyon çalışması yapılırken analojik veriler, özgün belgeler, yapı üzerinde tespit edilen izler, eski fotoğraflar esas alınmıştır. Kötü onarımlardan, özensiz kullanımdan ve içinde bulunduğu fiziksel koşullardan kaynaklanan pek çok hasarı olan Kasımlar Köyü Camii'nin, bu hasarlardan arındırılarak işlevine uygun olarak yaşatılması gerekmektedir. Bu çalışmada önerilen restorasyon projesi kapsamında, anıtın özgün kimliği korunarak, tarihi-estetik değerleri gözetilerek cami işlevine devamı öngörülmüştür.
Ekolojik mimari tasarım anlayışının İstanbul'daki yüksek ofis yapıları örneğinde değerlendirilmesi

Ekolojik dengenin bozulmasına neden olan etkenlerden biri yanlış gelişen yapılı çevredir. Genel anlamda ekolojik mimarlık, doğal çevre ve insana en az olumsuz etkiyi amaçlayan mimarlıktır. Çevre sorunlarının artmasıyla başlayan, sürdürülebilir kalkınma yolunda, gelişme sağlanması gereken konular 'Gündem 21 'de belirtilmiştir. Ekolojik mimarlık, G21 konularıyla karşılıklı etkileşim içerisindedir ve sürdürülebilir kalkınmayı sağlamanın yollarından biridir. Sürdürülebilirdik için) mimarlık, G21 konularına ilişkin özelliklere sahip olmalıdır ve kapsamı ekolojik mimarlıktan daha geniştir. Yapıların ekolojik niteliklerinin değerlendirilmesi, olumsuz etkilerinin azaltılmasına yardımcı olur. Bir yapının ekolojik nitelikleri; 'Ekolojik Prensipler' , 'Yaşam Döngüsü' ve 'Mimari Ölçekler' doğrultusunda ele alınabilir. Ekolojik mimarlığın bu '3 Boyutlu İlişki Yapısı' modelinden yola çıkarak, bir yapımn ekolojik tasarım nitelikleri ortaya konabilir. Yüksek yapıların niceliksel büyüklükleri nedeniyle, olumsuz etkilerinin azaltılması önem kazanmaktadır. Ayrıca, konforlu ve sağlıklı iç ortam koşullan sağlanmasına bağlı olan, çalışanların üretkenliği konusu, yüksek ofis yapılarında ekolojik tasarımın önemini arttırmaktadır. Oluşturulan model, ekolojik mimarlık örnekleri, ve daha önce yapılmış benzer çalışmalar yardımıyla, yüksek ofis yapılarının ekolojik niteliklerinin ortaya konulmasına dair bir kontrol listesi ve kullanıcı anketi geliştirilmiştir. Çalışma alanı olarak İstanbul'un planlama kararlarına göre, merkezi iş alam olarak seçilen ve çok- kaüı yapı tasanmlarma açılan Büyükdere Caddesi seçilmiştir. Bu alanda, karşılıklı görüşme yoluyla, 6 yüksek yapıda kontrol listesi ve bunlardan ikisinde kullanıcı anketi çalışmaları yürütülmüştür. Karşılaştırma amacıyla aynı çalışmalar ekolojik yüksek yapılar arasında adı geçen 4 Times Square yapısında da yapılmıştır. Çalışma alanındaki yapıların ekolojik mimari tasarım nitelikleri açısından olumlu ve olumsuz yönleri ve bu durumun etkenleri ortaya konmuştur. Bunlara örnek olarak: daha gelişmiş mühendislik uygulamaları, ülkenin ekonomik durumu, devlet politikaları, konu ile ilgili kanunların yetersizliği, endüstriyel yetersizlikler, altyapı eksiklikleri, bilinç ve mesleki bilgi eksikliği ve küreselleşme gösterilebilir. Bu sonuçlardan yola çıkarak İstanbul'daki yüksek yapıların ekolojik açıdan gelişimine yönelik mimari ve bu koşullan oluşturan etkenlere yönelik öneriler getmlmiştir.
From Bauhaus to IKEA: Integration of mass production, standardization, modularization and claim of universality with capitalist mode of production

Bu tez politik program ve mimari üretim arasındaki ilişkiyi 'tasarım yoluyla demokratikleşme' miti üzerinden inceler. Bu fikrin temeli 19. Yüzyılda dolaylı olarak tasarımın demokratikleşmesi fikrinin icat edildiği etkin bir tasarım okulu olan Bauhaus'un kurulmasına da sebep olan sanat ve zanaat hareketi yatmaktadır. Yıllar sonra slogan yeniden ortaya çıkmış ve her zamankinden daha görünür hale gelmiştir. IKEA, Bauhaus'a referansla 'tasarım yoluyla demokratikleşme? fikrini destekleyen bir mobilya şirketi olarak demokratik tasarım ütopyasının geri geldiğini ilan etmiştir. Çalışmanın detayları Bauhaus'ta geliştirilen ve daha sonra IKEA tarafından yeniden üretilen dört ana ilkeye dayanmaktadır. Bu ilkeler, yani kitlesel üretim, standartlaşma, modülerleştirme ve evrensellik iddiası, kitlesel üretimi toplum yararına işlevselleştiren bir modernist projeyi tanımlar.
Mustafapaşa, Aios Konstantinos ve Eleni kilisesi restorasyon önerisi

Bu çalışmada Nevşehir İli, Ürgüp İlçesi, Mustafapaşa Köyü'nde yer alan Aios Konstantinos ve Eleni Kilisesi çalışma konusu olarak seçilmiştir. Yapının tarihsel sürecinin incelenmesi, güncel durumunun belgelenmesi ve korunarak yaşatılması amacıyla restorasyon önerisinin hazırlanması amaçlanmaktadır. Tez konusu kilisenin değerlendirilebilmesi için gözlem, sözlü görüşmeler, alan çalışması, kurum arşiv çalışması, belgeleme ve kaynak taraması yapılmıştır. Eski adı Sinasos olan Mustafapaşa Köyü, Kapadokya Bölgesinde yer almasının yanı sıra 20. yy. ın ortalarına kadar Rum Ortodoks, Ermeni ve Müslümanların birlikte yaşadığı bir alanda yer almaktadır. 1924 yılında yapılan mübadele ile gayrimüslüm halk bölgeden ayrılmıştır. Bu değişim ile tez konusu kilise özgün işlevini yitirmiştir. Hazırlanan tez, giriş bölümü de dahil sekiz bölümden oluşmuştur. Çalışmanın birinci bölümünde, tez çalışmasının amaç, kapsam, sınırlılıkları, literatürdeki yeri ve materyal/yönteminden bahsedilmiştir. İkinci bölümünde, Kapadokya Bölgesi'nin genel tanımı, tarihi ve fiziki özellikleri ele alınmıştır. Üçüncü bölümde kilise yapısı, bölümleri ve mimari elemanlarına değinilmiştir. Dördüncü bölümde tez konusu kilisenin yer aldığı Mustafapaşa Köyü'nün konumu, tarihsel süreçte 1924 yılında gerçekleştirilen mübadeleden önceki ve sonraki durumundan bahsedilmiştir. Beşinci bölümde tez konusu kilisenin rölöve çalışmaları ve belgelenmesi yapılmıştır. Altıncı bölümde restitüsyon çalışması bağlamında yapının tarihsel araştırması ve karışılaştırmalı çalışması yapılmıştır. Yedinci bölümde restorasyon çalışması için yapılan analizlerle birlikte öneri geliştirilmeye çalışılmıştır. Sekizinci bölümde ise sonuç ve öneriler kısmı sunulmuştur.
Geleneksel Safranbolu evlerinde strüktür

Bu çalışma, geleneksel ahşap strüktürleri çok iyi yansıtan Safranbolu evlerinin strüktür elemanlarını ele almaktadır. Ortaya çıkan sistemlerin hangi nedenlerden kaynaklandığı bu çalışma içinde irdelenmektedir. Çalışma yedi bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde: sorun tanıtılmakta, çalışmanın amacı ve kapsamı açıklandıktan sonra, genel literatür çalışması yapılarak, geleneksel strüktürleri oluşturan yapı elemanları ve geleneksel malzemeler ele alınarak bu yapı elemanları ve malzemelerinin gelişimi incelenmiş, geçirdiği süreçler açıklanmıştır. İkinci bölümde: araştırına kapsamındaki alanın konumu, taihçesi, tarihi gelişimi, fiziksel çevre koşulları, kullanılan yöntem ve teknikler açıklanmış, bu teknikler doğrultusunda Saranbolu geleneksel evlerinin genel mimari özellikleri, kullanılan yapı gereçleri, yapıdaki kullanım yerleri ve bölge genelindeki dağılım oranları açıklanmıştır. Üçüncü bölümde: alan içerisindeki strüktür elemanları ele alınmıştır. Anket, ölçme ve rölevelerden sayısal verilere ulaşılmış ve bu veriler doğrultusunda zemin kat duvar tipleri ve oranları, birinci ve ikinci kat duvar tip ve oranları, çıkma tipleri, bölge içindeki dağılımı ve çıkma boyutları, çatı biçimleri ve oranları ortaya çıkarılmıştır. Dördüncü bölümde; elde edilen bulgular doğrultusunda stdüktür elemanları irdelenmiştir. Beşinci bölümde sonuçlar açıklanmış, altıncı bölümde öneriler sunulmuştur.
Türkiye'de dış duvar malzemesinin üretim ve uygulamalarının değerlendirilmesi ve öneriler

Tarih öncesinden günümüze değin, insanın en büyük gereksinimlerinden birisi korunma ve barınma olmuştur. İlk çağlarda mağaralarda başlayan yaşam, gereksinimlerin artması ve teknolojik gelişmelere paralel olarak günümüzde çağdaş sistemlerle yapılmış çok katlı yapılarda devam etmektedir. Tarihsel süreç içerisinde insanlar, çeşitli ihtiyaçlarına cevap verecek şekilde inşa ettikleri yapıları yağmur, kar, rüzgar gibi dış etkilerden korumak amacıyla çeşitli malzemeler kullanmışlardır. Özellikle toprağı pişirmeyi öğrendikten sonra üretmiş olduğu tuğla yapı malzemesinin kullanımı günümüze kadar uzanmıştır ve önemini korumaktadır. Teknolojik gelişmelere paralel olarak, fabrikalarda çeşitliliği arttırılarak üretilen tuğla, bugün en çok kullanılan yapı malzemelerinden biridir. ' Türkiye'de Tuğla Dış Duvar Malzemesinin Üretim ve Uygulamalarının Değerlendirilmesi ve Öneriler ' başlıklı bu çalışma dokuz ana bölümden oluşmaktadır. Birinci ve ikinci bölümde; konu ile ilgili genel bilgiler verilerek geçmişşten günümüze tuğlanın tarihçesi ve gelişim süreci anlatılmaktadır. Daha sonra, tuğlanın hammaddesi olan kil hakkında gerekli bilgiler verilmektedir. Kilin iç yapısı, fiziksel özellikleri ile ilgili açıklamalardan sonra tuğla üretimindeki temel prensipler belirtilmiştir. Bu bölümde; çamurun hazırlanması, şekillendirme, kurutma ve pişirme aşamaları detaylı olarak incelenmiştir. Tuğlanın malzeme olarak ve üretim aşamaları ile tanıtılmasından sonra, tuğla duvar uygulamalarındaki temel prensipler açıklanmıştır. Bu bölümde duvar çeşitleri; taşıyıcılık, kullanıldığı yer, katmanlaşma, yüzey görünüşü ve örgü çeşitleri açısından sınıflandırılmış ve uygulama sırasında dikkat edilmesi gereken temel hususlar ana hatları ile belirtilmiştir. VIII Tezde verilen bu temel bilgilerden sonra, üretim ve uygulama aşamalarında yaşanılan problemler İstanbul, Ege ve Trakya Bölgeleri'ndeki fabrikalar gezilerek, üretim tesislerindeki ilgili kişilerle ve 'Tuğla ve Kiremit Üreticileri Derneği' yetkilileri ile görüşülerek elde edilen bilgilerle birlikte, derneğin yayını olan 'Tuğla ve Kiremit Üreticileri Endüstrisi Dergisi' ve diğer yayınlardaki bilgilerin de derlenmesi ile ortaya konmuştur. Dolayısıyla bu bölüm gözlem, görüşme ve kaynak taraması sonucu ortaya çıkmıştır. Herhangi bir sektörde kalitenin sağlanması üzerindeki etkin güç standardlar ve yönetmeliklerdir. Tez çalışmasında tuğla üretimi ile ilgili standardlar incelenmiş ve farklı tuğlaların ortak özelliklerinin değişimi tablolar halinde belirtilmiştir. Tuğla dış duvar sektörü ile ilgili incelemeleri ve tespitlerimizi belirledikten sonra, öneriler aşamasına geçmeden önce bu sektörün yurt dışındaki durumu genel hatları ile incelenmiştir. Ancak tez konusu ile direkt ilgisi olmayan bu bölüm, çalışmanın kapsamını aşın şekilde büyütmemek için özellikle kısa tutulmuştur. Son bölümde ise, tuğla dış duvar malzemesinin ülkemizde üretim ve uygulaması ile ilgili durum ve öneriler belirtilmiştir.
Multi-performance based computational design in architecture: Integrated high-rise buildings

Mimari tasarım insanoğlunun ihtiyaçlarını karşılamak için sanat ve bilim bilgisini beraberinde getirir. Yüksek yapılar varoluşundan bu yana, insan yaşamı için en önemli yapı türlerinden biri olmuştur. Bu sebepledir ki uygun tasarım alternatiflerine ulaşabilmek için, farklı uzmanlık alanlarında birçok kriteri bünyesinde barındırırlar. Bu araştırmanın temel amacı tasarım değişkenlerine, tanımlanan hedeflere, ve kısıtlama ihlallerine dayanan, çoklu performans kriterlerinin tümleştirildiği 'Bilişimsel Yüksek Yapı C-HR' olarak adlandırılan, bilişimsel yüksek yapı tasarım modelini geliştirmektir. Bunun yanı sıra tasarım değişkenleri, tanımlanan hedefler ve kısıtlama ihlalleri doğrultusunda uygun yüksek binaları keşfetmek başlıca hedefler arasındadır. Bu hususta NSGA-II ve DE evrimsel algoritmaları modele uygulanmıştır. Sekiz yüz uygun yüksek yapı alternatifi üreterek sekiz optimizasyon süreci, farklı kısıtlama ihlallerine dayalı olarak iki durumda gerçekleştirilmiştir. Optimizasyon işlemlerinin sonucu doğrultusunda, farklı algoritma sonuçlarının değerlendirmesi ve yüksek yapılar üzerindeki etkisini ele alan dört karşılaştırma yapılmıştır. Sonuç olarak, evrimsel hesaplamaların ve çoklu performans kriterleri kapsamında tümleşik tasarım yaklaşımının faydaları tartışılmıştır.
Limestone decay in historic monuments and consolidation with nanodispersive calcium hydroxide solutions

Atmosferik koşullara açık anıtlarda taş bozulmaları da önemli bir sorundur. Bu anıtlarda kullanılan kireçtaşlarının korunmasında çözüm bekleyen birçok sorun bulunmaktadır. Bu çalışmada kireçtaşlarının bozulma sorunlarının incelenmesi ve koruma metotlarının geliştirilmesi için Nemrut Dağı Anıtı'nın yapımında kullanılan kireçtaşları çalışılmıştır. Bu anıtta karstik kireçtaşından yapılmış olan iki bin yıllık heykellerin bugün içinde bulundukları bozulmuşluk durumlarından sorumlu olan bozulma mekanizmaları ve koruma yöntemleri arazide ve laboratuvarda çeşitli analizlerle incelenmiştir. Bu amaçlarla, karstik kireçtaşlarının dış koşullara açık yüzeyleri, iç çatlak yüzeyleri incelenmiş ve göreceli olarak bozulmamış iç kısımlarla karşılaştırılmıştır. Benzer yapı gösteren ve Nemrut dağının biraz aşağı seviyelerinden alınan taş örnekler laboratuvarda tuz kristallendirme döngüleri ile eskitilmiş ve heykellerdeki bozulmuş örneklerle karşılaştırılmıştır. Taş örneklerin fiziksel ve fizikomekanik özellikleri standart deneylerle, taşın mikroyapısındaki değişimler, minerolojik ve petrografik özellikleri ise ince kesitlerin polarize mikroskopla analizi, XRD, SEM-EDX ve FTIR analizleri ile incelenmiştir. Kireçtaşlarının çatlaklarındaki killerin şişme özellikleri ve bunların kontrol altına alınması nicel olarak CEC ölçümleri ile yapılmıştır. Kireçtaşının mikro yapısının mikritik kalsitten, ve sparitik kalsit içeren karstik damarlardan oluştuğu izlenmiştir. Bazı karstik bölgelerde özellikle kalsiyum karbonatın çözünme ve tekrar çökelme tepkimelerinin tercih edildiği, killerin bu bölgelerde şişme özellikleri ile çatlaklarının oluşup genişlemesine katkıda bulunduğu tespit edilmiştir. Bu karstik bölgelerdeki bozulmalara demir oksitler ve biyolojik aktivitenin de katıldığı izlenmiştir. Çatlakların oluşmasını ve ilerlemesini kontrol etmek amacıyla yüksek derişimde nano taneli kalsiyum hidroksit çözeltileri hazırlanmıştır. Bozulma bölgelerine özellikle çatlaklara, nano taneli kalsiyum hidroksit çözeltileri ile yapılan koruma işlemlerinin başarıları killerin şişme özelliklerini azaltmaları, nano taneli çözeltinin karbonatlaşma tepkimesinin takibi, ve taşın fizikomekanik özelliklerinin gelişmesinin izlenmesi ile değerlendirilmiştir.
Boğaziçi yalılarında cephenin biçim grameri

Bu tezin konusu, Boğaziçi yalı cephelerinin biçimsel analizinin sonucunda, özgün cephe tasarımlarının, biçim gramerinin bütünlüğü içinde, kurallara ve elemanlar arası ilişkilere dayandırarak, biçimsel olarak üretmenin mümkün olacağını göstermektir. Çalışmanın 1. bölümünde, tezin amacı, kapsamı ve izlenen yöntem tanıtılmıştır. 2. bölümde ise, mimari dil ve elemanları ile dilbilim arasında çok yakın paralellikler olduğu ispatlanmaya çalışılmış; ve sistemin dayandırıldığı tasarım dilinin esasları verilmiştir. 3. bölümde, biçim-gramerlerinin yapısı ve özellikleri açıklanmış; tasarım dili olarak getirdiği değerler tartışılmıştır. 4. bölüm, literatür çalışmasına ayrılmış olup, yapılan biçim grameri çalışmalarından örnekler verilmiştir. 5. bölümde, Türk sivil mimarisinde önemli bir yere sahip olan Boğaziçi yalıları, iç mekan ve cephe yönünden incelenmiştir. Yalıların cephe biçimlenişinde etkili olan elemanlar araştırılmıştır. Çıkma ve pencereler yapılan cephe analizleri ile de geliştirilmiştir. 6. bölümde, analiz çalışmalarında belirlenen mimari dil kuralları ile, Boğaziçi yalılarının cephe biçimlenişinde etkili olan tasarım grameri oluşturulmuştur. Bu araştırmada kullanılan gramer, cephe elemanlarının ve cephelerin sentaktik ve biçimsel analizlerini kullanmıştır. 7. bölümde, tezde ulaşılan sonuçlar tartışılmıştır. XII
Kent içi ve kent dışı üniversite yerleşkelerinin Gazi Üniversitesi ve Sakarya Üniversitesi örnekleri üzerinden karşılaştırmalı incelenmesi

Toplumsal ve ekonomik değişim sürecine dahil olmak isteyen, kalkınmakta olan toplumlarda üniversite kavramı, bir eğitim kurumu olmakla birlikte, sürekli yaşayan ve emek veren bir birim olarak düşünülmektedir. Bu bağlamda bilim üreten ve onu topluma yayan üniversitelerin toplumdaki yeri ve önemi açıkça görülebilmektedir. Ülkemizde son yıllarda üniversitelerin şehir dışında konumlanma planlamalarında artış görülürken, buna karşılık mevcut merkezi kampüslerinden vazgeçmelerinin de zor olduğu görülmektedir. Bununla birlikte Türkiye'de kent içi ve kent dışı kampüs üniversitelerinin çoğunda yer seçiminden ulaşımına, yerleşim modelinden kentteki konumuna, alt yapısına kadar pek çok büyüme ve planlama eksikliği bulunmaktadır. Bu gibi sorunların ana başlıklarını oluşturmak ve çözüm aramak için yapılan araştırmada, Gazi Üniversitesi ve Sakarya Üniversitesi değerlendirilmiş ve ülkemizdeki kampüs üniversitelerinin çoğunda bulunan planlama problemleri, bu iki üniversitemizden yola çıkılarak belirlenmeye çalışılmıştır. Tezin giriş bölümünde tezin ana hatları belirtilmiş ve ana önermesi ortaya konmuştur Araştırmanın 2. bölümünde üniversite ve kampüs kavramı ile Türkiye'de üniversitelerin cumhuriyet öncesi ve sonrası gelişimleri incelenmiştir. 3. bölümünde ortaya çıkan gereksinimleri karşılayabilmek adına üniversitelerin yer seçimi ölçütleri ve yerleşim modelleri açıklamalı olarak incelenmiştir. 4. bölümünde kampüs planlamalarında kullanılan tasarım kriterleri açıklanmıştır. Araştırmanın 5. ve 6. bölümünde çalışma birimleri olan Gazi Üniversitesi ve Sakarya Üniversitesi tanıtılmış, her iki üniversiteden elde edilen veriler ışığında, kent içinde kalmış Gazi Üniversitesi ile kent dışında yeri ayrılmış olan Sakarya Üniversitesi, kentle ve yakın çevreyle ilişkileri, kampüs büyüklük ve kapasiteleri, kampüslerin barındırdığı binalar, kampüslerin yerleşim modelleri, büyüme, gelişme ve esneklik imkanları ve kampüs içi ulaşım ağı organizasyonu yönünden değerlendirilmiştir. Sonuç bölümünde ise incelenen üniversitelerin karşılaştırılması yapılarak, tezin ana önermesi sınanmakta ve kampüs tasarımına ilişkin öneriler verilmektedir.