turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Geç Osmanlı ve erken cumhuriyet romanlarında yer alan İstanbul konaklarında harem ve selamlık

Bu çalışmada, Osmanlı Dönemi, İstanbul konaklarında görülen, cinsiyet örüntülerine ilişkin bir mahremiyet biçimlenişi olarak kabul edilen, harem ve selamlık mekanları araştırılmıştır. Söz konusu mekanlara ilişkin, var olan ayrışmanın ne anlama geldiği, mekanların içinde yaşayan bireyler tarafından nasıl kullanıldığı ve toplumsal gelişmeler neticesinde nasıl dönüşümler geçirdiği tez kapsamında incelenmiştir. Geleneksel Türk evinin ve Türk toplumunun geçirdiği değişimler göz önüne alındığında, hem mahremiyet çerçevesinde oluşturulmuş sınırlamalar, hem de toplumun kadın ve erkek cinsiyet örüntülerine yüklediği sorumluluklar mekansal farklılaşmayı beraberinde getirmiştir. Söz konusu farklılaşma, İstanbul konaklarında görülen harem ve selamlık mekanlarının temelini oluşturmuştur. Ayrıca Osmanlı Devleti Modernleşme Dönemi sonrasında, toplumun büyük bir değişim geçirmesiyle birlikte harem ve selamlık mekanlarının, daha önce var olduğundan başka bir anlama bürünebileceği muhtemeldir. Gerçekten de 19. yüzyıl öncesinde evlere ilişkin çalışmalar böyle bir değişimin varlığını doğrulamaktadır. Dolayısıyla bu çalışma, harem ve selamlık mekanlarına, bilinenlerin ötesinde, farklı bir perspektiften bakar ve dönüşümü anlama çabasındadır. Tez çalışması bağlamında 19. yüzyıl ve 20. yüzyılın başlarında Osmanlı dönemi evlerinde -özellikle üst-orta gelir grubunun konaklarında- görülen harem-selamlık mekanları fiziksel ve yapısall özelliklerinin yanında, kullanıcılarının gündelik hayatlarını geçirdikleri mekanlar olarak düşünülerek, toplumsallıklarıyla birlikte değerlendirilmiştir. Bu noktadan hareketle, toplumsal dinamiklerin harem ve selamlık mekanlarına yansımasını ve söz konusu mekanların geçirmiş olduğu değişimleri en iyi şekilde anlatan kaynak dönemin romanlarıdır. Hem harem-selamlık mekanlarının mimarlık bağlamında işlenmesi, hem de toplumsal yaşamın sosyal ve psikolojik açıdan incelenmesi bakımından romanlar, harem ve selamlık mekanlarını aydınlatmak amacıyla bu çalışma bağlamında ele alınmıştır.
Kente organik bakış: Luigi Piccinato ve İstanbul çalışmaları

İtalya'da adı önemli bir figür olarak ortaya çıkan Luigi Piccinato, modern kent problemleri ve planlaması üzerine ulusal ve uluslararası alanda birçok çalışmaya imza atmıştır. Kendi dönemi içerisinde kent plancısı ve planlama kavramlarını sorgulamış ve özgün teorileri ile bunları yeniden tanımlama ihtiyacı hissetmiştir. Kent plancısının rolünün yalnızca düzenleme ve iyileştirme yapmak değil, kentin bütün alanlarını hayatın içerisine katacak dinamik bir plan üretmek olduğunu savunmuştur. Katıldığı bütün çalışmalarda kent sorunlarını derinlemesine inceleyerek, sosyal, kültürel, ekonomik ve fiziksel verileri bütüncül bir anlayışla birleştirdiği, sürdürülebilir kent planları hazırlamıştır. Piccinato kendi kavramsal bağlamını oluştururken organik kavramını kullanmış ve bunu planlarına aktarmıştır. 1958 ve 1967 yılları arasında Türkiye'ye gelerek, öncelikle Bursa ve daha sonra uzun bir dönem İstanbul'un planlamasında görev almıştır. İstanbul'daki temel hedefi kenti istenilen organik dokuya ulaştırmak olmuştur. Burada öne çıkan ve onu diğer plancılardan ayıran farklılık, İstanbul'un ilk defa geniş bir ölçek içerisinde ele alınmış olmasıdır. Piccinato'nun planları ve 1967 tarihli raporu bütün Doğu Marmara bölgesini kapsar. Kentin sahip olduğu problemleri gerçek verilere dayandırarak belirlemiş ve merkezi rahatlatacak öneriler getirmiştir. Doğrusal bir hat boyunca alternatif gelişim alanlarının oluşturulması, endüstri faaliyetlerinin tarihi merkezden çıkarılarak İstanbul çevresinde oluşturulacak yeni alanlara konumlandırılması başlıca plan uygulamalarıdır. Kentin çevresinden aldığı büyük göç oranı, nüfusun kontrolsüz bir şekilde artmasına ve kentin fiziksel dokusunun hızla bozulmasına yol açmıştır. Bu nedenle kurulacak yeni yerleşim merkezlerinin, İstanbul'a gelen işçi göçünü bünyesinde toplaması hedeflenmiştir. Piccinato'nun adına İstanbul planlama çalışmalarını konu alan kaynaklarda pek fazla rastlanmamaktadır. Bu doğrultuda tez çalışmasının birincil hedefi Piccinato'yu ve onun kent plancısı kimliğini tanıtmak olmuştur. Onun tarafından İstanbul özelinde ortaya konan temel prensipleri anlaşılması adına bu adım gerekli görülmüştür. Piccinato'nun 'bir kente dışarıdan içeriye doğru bakmak gerekir' ve 'organik bir büyüme modeli oluşturulmalıdır' şeklindeki söylemlerini yorumlayabilmek için, onun mesleğe girdiği döneme ve ilk çalışmalarına bakılması önemlidir. Bir diğer açıdan, İstanbul planlama tarihi içerisinde adı geçen ancak literatürde yer almayan plan ve haritalar bu tez çalışmasında ortaya çıkarılmıştır. Piccinato danışmanlığında çizilmiş İstanbul planlama haritaları Luigi Piccinato arşivinden elde edilmiştir. Bu tez okuyuculara Piccinato'nun hayatı ve çalışmalarından genel bir perspektif açacak ve İstanbul planlama çalışmaları içerisinde O'na geniş bir yer sunacaktır.
Sürdürülebilirlik bağlamında yeşil çatıların değerlendirilmesi

İnsan, yaşam alanlarında konfor artırmak uğruna, parçası olduğu doğaya zarar verebilmektedir. Oysa ki, yaşam alanlarının ekosistemin bir parçası olarak düşünülmesi; yapılı çevreyi oluştururken doğal çevreyi en az tüketen ekolojik tasarımlara gidilmesi gereklidir. Hızla tükenen doğal kaynaklar beraberinde çözüm arayışlarını zorunlu hale getirmiştir. Bu bağlamda kentsel sürdürülebilirliğe ilişkin araştırmalar ve yeşil çatı yüzeyleri önemli bir bileşen olarak değerlendirilmeye başlanmıştır. Yeşil çatılar, kentsel ısı adası oluşumunun önlenmesi, yağmur suyunun toplanabilmesi, binalardaki ısınma ve soğutma kaynaklı enerji gereksinimim azaltılması, gibi çevresel yararlarının yanı sıra kente açılan bir habitat koridoru olma, kullanıcılar için sosyal alan yaratma gibi yararlar da sunabilmektedir. Bu bağlamda yeşil çatı uygulamalarının yaygınlaşmasının ve kentsel gelişim stratejisine dönüşmesinin yararlı olacağı söylenebilir. Bu tez çalışmasında 'Sürdürülebilirlik Bağlamında Yeşil Çatıların Değerlendirilmesi' başlığı altında birinci bölümde, problemin tanımı ve çalışmanın amacı, kapsamı ve yöntemi açıklanmıştır. İkinci bölümde; sürdürülebilirlik ve yeşil çatılar başlığı altında, yeşil çatıların tanımı, tarihi gelişimi, çevresel faydaları, yeşil çatı bileşenleri ve yeşil çatılar ile ilgili standartlar, yasal düzenlemeler ve sertifikalar açıklanmıştır. Üçüncü bölümde; yeşil çatılarda sık rastlanan sorunlar on maddelik başlıklar altında açıklanmıştır. Dördüncü bölümde; yeşil çatı tasarım, uygulama ve kullanım süreçlerinin değerlendirilmesi, yeşil çatı konusunda standartların geliştirilmesi, teknik ve teknolojik sorunların çözümü ve bakım sürecinde dikkat edilmesi gereken konular üzerinde değerlendirme yapılmıştır. Beşinci bölümde ise sonuçlar sunularak çalışma tamamlanmıştır.
İki mülteci kampı: Çınar Fidanlık ve Viyana Mattersburg

Kamp pratiği mekansallık ile insani ve sosyal hallerin birleştiği bir pratiktir. Dünyada uluslararası göç olgusu, göç ve göçmenlik ve bunun mekanla ilişkisi önemli bir problem durumundadır. Göç ve göçmenin ne olduğu çeşitli uluslararası kuruluşlar ve tek tek ülkeler bakımından çeşitli şekillerde tanımlanmakta en önemli sorunlarla ise uygulamada mülteci kampının somutlanışında karşılaşılmaktadır. Disiplin ve kontrol alanı olarak mülteci kampları, ülkeler arasında hatta aynı ülkedeki kamplar arasında birçok bakımdan farklılıklar içermekte ve önümüze hem göçmenler hem de onları barındıranlar bakımından farklı mültecilik pratikleri koymaktadır. Çınar Fidanlık Kampı ile Viyana'da bulunan Mattersburg Mülteci Kamplarının araştırılması bu pratikleri birçok bakımdan görünür kılmaktadır. Öncelikle göçmenler arasında Avrupa, daha iyi bir gelecek olarak algılanmakta ve bu kamp yaşamına bakışı etkilemektedir. Göçmenliğin başlı başına bir sorun olması yanında her iki kampta da mekansallıkla birlikte hemen tüm maddi olanakların farklı olduğu fakat insani açıdan yetersizlikler içerdiği, özellikle kadın ve çocuklar için daha ağır problemlerin ortaya çıktığı görülmektedir.
Doğancılar Paşa Konağının sağlık, güvenlik ve enerji etkin kabuk sistemlerinin yenilenmesi

Geleneksel Türk konut mimarisine ait eserler, korunması gereken tarihi değerler arasında önemli yer tutarlar. Bu sivil mimarlık örnekleri gerçek yerlerini ancak sosyal ve ekonomik olarak çağdaş gereksinimleri karşılayacak biçimde sağlıklaştırılıp kullanılarak bulurlar. Mimari mirasımız olan bu yapılara uygun bir işlev kazandırmak, onları günümüz yaşamının bir parçası haline getirmek, onları kullanan halkı daha duyarlı kılacak ve böylelikle daha geniş alanda bir koruma sağlanacaktır. Bu amaçla tez kapsamında İstanbul Doğancılar'daki tarihi olan Paşa Konağı da bir koruma örneği olarak ele alınmış, ve yeniden kullanımı için modern koruma tekniklerinden faydalanılarak yapının sağlık, güvenlik ve pasif ısıtma sisteminin yenilenmesi sağlanmıştır. Girişi oluşturan birinci bölümün ardından, ikinci bölümde, geleneksel ahşap konutların korunmasına değinilmiş ve güncel koruma teknikleri tanıtılmıştır. Doğancılar Paşa Konağı'nın korunarak yenilenmesi için uygun görülen teknikler açıklanmıştır. Ayrıca konağın güvenlik, sağlık ve enerji etkin korunması gerekliliği düşünülerek, uygulanması gereken yöntemler ve uyulması gereken yönetmelikler tariflenmiştir. Üçüncü bölümde, Üsküdar-Doğancılar Paşa Konağı'nın mevcut durumunun tanıtılmasına yer verilmiştir. Bu bölümde, konağın bilindiği kadarıyla tarihçesi anlatılmış ve rölöveleri sunulmuştur. Ayrıca konağın strüktürünü, sağlık döşemini, yangın döşemini ve pasif ısıtma sistemini içeren yapısall nitelikleri tanıtılmıştır. Dördüncü bölümde de, yapısall nitelikleri ve yeni işlevi için ihtiyaçları tanımlanmış olan Doğancılar Paşa Konağı'nın koruma ilkeleri çerçevesinde yeni işlevine adapte edilmesi anlatılmış, ayrıca ahşap yapıda yenilenen sağlık ve yangın döşemi, pasif ısıtma sistemi projeleriyle desteklenerek açıklanmıştır.
Mimari tasarıma bir girdi olarak doğal aydınlatma, Konyada'ki ofis binalarının doğal aydınlatma bakımından incelenmesi

Çalışma, Konya'daki ofis binalarını doğal aydınlatma bakımından değerlendirmeyi hedeflemektedir. Bir mimari tasarım girdisi olarak ele alınan doğal aydınlatmanın, en önemli görsel konfor şartlarından olan aydınlık düzeyini sağlaması istenmektedir. Tez 6 bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde tezin amacı, kapsamı ve tezde kullanılan yöntem açıklanmıştır. Konya'daki ofis binalarının aydınlık düzeyinin yerinde ölçüm yöntemiyle analizinin yapıldığı tez, ofislerde işleve uygun gerekli aydınlık değerinin sağlanmasını amaçlamaktadır. İkinci bölümde mimari tasarım ve aydınlatma kavramlarından, aydınlatmanın özellikleri, gelişim süreci, estetik ve psikolojik boyutundan bahsedilmiştir. Doğal aydınlatmanın mimari tasarımla ilişkisi incelenmiş, doğal aydınlatmanın bina tasarımında etkisi ve doğal ışığın bina içerisine alınması açıklanmıştır. Aydınlık düzeyi kavramı ile ilişkili olan gün ışığı çarpan kavramı ifade edilmiştir. Üçüncü bölümde ofis binaları, özellikleri, sınıflandırılması ve ofis binalarının doğal aydınlatma ile ilişkisi üzerinde durulmuştur. İyi bir aydınlatmanın sağlanması için gerekli kriterler incelenmiş, ofis binalarında olması gereken aydınlık düzeyi değerleri belirlenmiştir. Dördüncü bölümde Konya'daki ofis binalarının genel özelliklerine ve ölçüm yapılan odaların detaylı özelliklerine yer verilmiştir. Ölçüm yapılan noktaların ve ölçüm değerlerinin de yer aldığı dördüncü bölümde odalara ilişkin saydamlık oranı, pencere oranı, engel açısı, yön, çevre dokusu yoğunluğu gibi her ofiste farklılık gösteren değerler bulunmuştur. Beşinci bölümde, dördüncü bölümde elde edilen veriler değerlendirilmiştir. Ofis binalarına ait odalar birçok değere bakılarak irdelenmiştir. Odalara ait farklı saatlerdeki ortalama aydınlık değerleri, gün içi ortalama aydınlık değerleri ve ortalama gün ışığı çarpan değerleri incelenmiştir. Odaların pencere ve saydamlık oranları kıyaslanarak odaların aydınlık düzeyi incelenmiştir. Odaların ölçüm değerlerine göre ofis binaları için işleve uygun gerekli aydınlık düzeyini sağlayıp sağlamadıkları analiz edilmiştir. Altıncı bölüm ise sonuç bölümüdür. Yapılan ölçümler neticesinde elde edilen verilerle, ofis binalarında aydınlık düzeyini etkileyen etkenler değerlendirilmeye çalışılmıştır.
Beton esaslı giydirme cephe sistemleri

Bu çalışmada, giydirme cephe türleri ile beton esaslı giydirme cephe sistemlerinin, tasarım, üretim, depolama, taşıma, montaj evreleri ve performans özellikleri incelenmiştir. Çalışmanın birinci bölümünde, yapıda taşıyıcı olmayan dış duvarın tanımı, üstlendiği görevler ile dış duvara ait bileşenlerin endüstrileşmiş teknik ve malzemeler ile oluşturulmasının nedenleri kısaca açıklanmış, çalışmanın genel içeriği hakkında bilgi verilmiştir. ikinci bölümde, giydirme cephe tanımı yapılmış, giydirme cephe sistemlerinde kullanılan malzemeler ile malzeme özelliklerine ve cephe bileşenlerinin konstrüktif olarak bir araya getirilişine bağlı olarak giydirme cephe türleri incelenmiştir. Üçüncü bölümde, beton esaslı hazır cephe elemanlarının üretim, depolama, taşıma ve montaj evrelerinin getirdiği tasarım kısıtlamaları ile elemanların birbirlerine ve binanın strüktürel bileşenlerine göre konumlandırılmasındaki boyutsal uyum çalışmaları incelenmiştir. Dördüncü bölümde, beton esaslı giydirme cephe sistemlerinin performans kriterine bağlı olarak değerlendirilmesi yapılmıştır. Sonuç ve öneri bölümünde, beton esaslı giydirme cephe sistemlerinin hafif giydirme cephe sistemlerine kıyasla teknik ve estetik yönden olumlu ve olumsuz yönleri incelenmiş, beton esaslı hazır elemanların kullanılacağı bir giydirme cephe sisteminin tasarımında dikkate alınması gereken öneriler özetlenmiştir.
Free form architecture and interior space: A critical analytical approach

Mimarlık, 20. yüzyılın son on yılından bu yana bir dönüşüm içerisindedir. Teknolojik gelişmeler mimari tasarım ve uygulama süreçlerinde büyük gelişmelere neden olmuştur. 21. yüzyıl, Serbest Form Mimarisinin çağdaş mimari uygulamalar ve kuramlar üzerinde edinmeye başladığı hakimiyete tanıklık etmektedir. Dijital mimari tasarımın, tasarım sürecinde deneysel yaklaşımların sınırlarını genişletmesiyle, biçimsel ifadenin mimari tasarımın odak noktası haline geldiğini söylemek mümkündür. Bu tezde, biçimsel ifadeye aşırı vurgu yapılmasının, iç mekanların özelliklerinin öneminin zayıflamasına yol açabileceği desteklenmektedir. Mimarlıkta mekanın en önemli unsurlardan biri olduğu ve form ile mekan arasındaki ilişkilerin mimari tasarımın dinamiklerini oluşturması nedeniyle, Serbest Biçim Mimari eserlerde mekanların özellikleri araştırmanın ana konusu olarak seçilmiştir. Bu tez, binanın biçimsel ifadesinin iç mekanlar üzerindeki etkisine odaklanmakta ve kritik bir analitik yaklaşım benimsemektedir. Çağdaş Serbest Biçim Mimarisindeki mekan ve mimari form ilişkisini analiz edebilmek için iç mekanları belirten ortografik mimari çizimlere dayanarak bir dizi mimari örnek seçilip tematik bir sınıflandırma yapılmıştır. Sonuçlar, mimari formun iç mekanlardan algılanabilirliğinin sınırlı olduğunu ve bu nedenle, mekansal kaygıların Çağdaş Serbest Biçim Mimarisinde ikincil tasarım kaygılarından biri olarak düşünülmüş olabileceğini göstermektedir.
Faces of biophilia in contemporary Turkish architecture

Bu tez, son yıllarda zeminde, çatılarda ve cephelerde üç çeşit yeşil alan çeşitlerinin yanı sıra çağdaş biyofili vakalarını da inceliyor. Bu araştırma teorik referansları ve Türkiye'de karakteristik yeşil örneklerin bir koleksiyonunu içermektedir. İnsanların yeşil kavramlara nasıl tepki verdiklerini anlamak için bir anket çalışması yapılmıştır, Bu anket çalışması halkın bugünkü yapılı çevre koşullarında biyofili ile nasıl bir ilişki içinde olduğunu araştırıyor. İşaretler ve öğeler, doğal ışık, doğal peyzajlar ve su temini gibi elemanların biyofili ile ilgili doğal unsurları içeren mimari örneklerin çoğunu gösteriyor.
Tasarım eğitiminde bilgisayar oyunlarının kullanımına yönelik bir model önerisi

Mimarlık eğitimi, tasarım ve uygulama süreçleri gibi teknolojik anlamda güncellenerek bilgi çağına ayak uydurmalı ve durağan yapısını dinamikleştirmelidir. Bu değişimi mümkün kılmak için, disiplinler arası ortamlar oluşturmalı ve öğrencilerin 'yeni medya' tarafından şekillendirilen algılarını ve alışkanlıklarını dikkate almalıdır. Yeni medyanın en aktif ve popüler formu olan bilgisayar oyunları, hem teknolojik hem de pedagojik anlamda gelişmiş ve geliştirilebilecek öğrenme ve öğretme araçları olarak, diğer eğitim alanlarında olduğu gibi mimarlık müfredatında da yer almalıdır. Çalışma bu motivasyonla dijital bir oyun modeli veya literatürde geçtiği gibi bir tasarım oyunu önermektedir. Öğrencilerin tasarımla tanıştığı bir arayüz ve deneysel çalışmalara uygun yapısıyla her zaman bir 'oyun' alanı olan ama günceli ve günümüz öğrencisini yakalama sorunları çeken temel tasarım dersi, model için pilot uygulama alanı seçilmiştir. Modelin teorik anlamda altyapısını oluşturmak için de çeşitli oyun tanımları ve bilgisayar oyunlarının günümüzdeki yerinden başlanarak, tasarım ve oyun kavramlarının, eğitim üzerinden benzerlikleri ve ortak çalışma potansiyelleri ele alınmış; tasarım oyunlarına odaklanmak kaydıyla, eğitimde kullanılan oyunlar ve türleri örneklenmiş; ve modelin faydalandığı öğrenme kuramları olan yapısallcı ve yansıtıcı düşünme vurgulanmış, oyunlarla ilişkileri irdelenmiştir.'Temel Tasarım Oyun Parkı' adı verilen model temel tasarım içeriğini kapsayacak şekilde üç boyutlu çevrimiçi bir dijital oyun evreni olarak önerilmiş ama odaklanmak adına sadece bir bölümü prototip olarak geliştirilmiştir. 'Mekan tanımlama' konusunun oyunlaştırıldığı prototip, çeşitli ön hazırlık ve tasarım aşamalarının ardından, geleneksel ortamdaki versiyonuyla birlikte temel tasarım dersini almış birinci sınıf öğrencileri üzerinde denenmiştir. Sonuç ürünün değil sürecin önemsendiği deneyde, uygulama öncesi ve sonrası anketler yapılarak veriler elde edilmiş ve alınan ortalamalar sonucu çeşitli değerlendirmeler yapılmıştır. Anketlerde öğrencilerin, özellikle böyle bir modelin temel tasarım dersine entegrasyonu üzerine düşünceleri alınmış ve gerek kavramsal gerek fonksiyonel anlamda modelin 'Mekanın içinde hissetme' ve 'Geri dönüş / Geri bildirim' gibi iddiaları test edilmiştir. Yapılan değerlendirmeler sonucu elde edilen bulgular, böyle bir modelin eksiklerinin tamamlanıp, geliştirilmesi halinde tasarım eğitimi için faydalı olacağı yönündedir. Öğrenciler, modeli denerken ilk etapta zorlanmış ama daha sonra sonuna kadar zorlanmadan oynayabilmişlerdir. Modelin bir prototip olmasının getirdiği eksikler dışında deneyin öğrencilere sadece bir kere oynama fırsatı verecek şekilde düzenlenmesi ve öğrencilerin geleneksel ortam ve araçları konusunda deneyim sahibi olmaları, zorlanmalar için etken gösterilmiştir. Gerçekçi ve ortalamaların üzerinde değerlerle sonuçlanan uygulama hem eğitim amaçlı tasarım oyunları üretmek hem de tasarım eğitimini güncellemek adına umut vaat etmektedir.
Depremde hasar gören betorne yapıların güçlendirilmesi ve mimariye olan etkisi

Yapıların depremde kabul edilebilir davranıs göstermeleri için uyulması gereken kurallar bulunmaktadır. Ancak iyi projelendirilmemis veya uygulamasında özen gösterilmemis mevcut binalarda öngörülenden fazla hasar olusma olasılıgı, deprem siddetine bağlı olarak artabilir. Bunun yanında, projelendirilmesine ve uygulamasına gerekli özen gösterilmis binalarda da siddetli depremler altında kabul edilebilir seviyeden fazla hasar meydana gelebilir. Bu nedenle, mevcut binaların deprem hareketi altındaki davranıslarının ve olusacak hasarların tahmin edilebilmesi ve gerekirse dogru güçlendirme yönteminin yapılması gerekmektedir. Deprem veya düsey yükler nedeniyle hasar gören veya yetersiz olduğu saptanan betonarme yapı elemanları çeşitli yöntemlerle onarılmakta ve güçlendirilmektedir. Bir yapının güçlendirilmesi söz konusu olduğunda, çeşitli yaklaşımlar, çeşitli yöntem ve teknikler, hatta bunların kombinasyonları arasından en etkin, en verimli, en elverişli olan güçlendirme yönteminin ortaya konulması büyük bir önem taşır. Bu durum, bir tek yapı için geçerli olduğu kadar, benzer özellikler taşıyan belli bir yapı grubu içinde, hatta bir kentte ya da bir ülkede bulunan yapıların tümü için de geçerlidir. Bu tür bir güçlendirme stratejisi, görülen yaygın sorunlar ve zayıflıklar, amaçlanan güvenlik düzeyi veya düzeyleri ile elde bulunan güçlendirme teknolojileri ve olanakları göz önüne alınarak geliştirilebilir. Türkiye'de var olan yapı stoğunun depreme karşı güçlendirilmesinde izlenmesi uygun olan yöntemler irdelenmektedir. Bugün Türkiye'de pek de bilinçli olmadan uygulanmakta olan bu yöntemlerin dayandığı temel ilkeler gerekçeleriyle birlikte tanımlanmakta, uygulamada önem taşıyan bazı kavramlar vurgulanmaktadır.
Yeşil bina sertifika sistemlerinin akustik açıdan değerlendirilmesi: Açık planlı ofis örneği

Yetmişli yıllarda ortaya çıkan sürdürülebilirlik kavramı ve sonrasında gelişim gösteren sertifikasyon sistemleri, son birkaç yıldır Türkiye'de de gündeme gelmiş ve hızla gelişim göstermiştir. Sürdürülebilirlik kavramı, yıllar içerisinde dünyanın birçok yerinde uygulanmakta olan yeşil bina tasarım sürecine ve uluslararası sertifikasyon sistemlerine öncü olmuştur. Bu konuyla ilgili pek çok sertifika sistemi bulunmaktadır ve hemen her gelişmiş ülke, kendi ülkesinin yapı standartları doğrultusunda yeni sertifika sistemleri üretmiştir. Sürdürülebilirlik kavramı ve sertifikasyon sistemleri içerisinde, akustik unsurlara olan ilginin az olması ve bu konunun sertifikasyon sistemlerine de sadece kısmen dahil edilmiş olması, yeşil bina kullanıcılarında işitsel konforun sağlanamamasına sebep olmaktadır. Bu çalışma kapsamında sertifikasyon sistemleri içerisinde akustiğin yeri irdelenecektir. Bu bağlamda tezin ilk bölümünde, tezin amacı, hipotez ve hedeflerden bahsedilirken, ikinci bölümünde sürdürülebilirlik kavramları ve sertifikasyon sistemleri incelenmiştir. Çalışmanın üçüncü bölümünde, bir önceki bölümde bahsedilen sertifikasyon sistemlerinden Türkiye'de en çok kullanılan BREEAM, LEED, DGNB ve ülkemizde yürürlüğe giren ÇEDBİK Sertifikasyon sistemlerinin ana başlıkları ve söz konusu sertifika sistemlerinde akustik parametreleri incelenmiştir. Tezin dördüncü bölümünde geleneksel ve yeşil binalarda görülen akustik problemlerden bahsedilmiş, çalışmanın beşinci bölümde ise bahsedilen problemlerin sebepleri araştırılmıştır. Altıncı bölümde yeşil binalardaki akustik problemlerin çözümlerine ilişkin yöntemler anlatılmıştır. Çalışmanın son bölümünde ise sertifikasyon sistemlerinde, akustik kriterlere gerekenden az önem verilmesi veya geri plana itilmesi ve bunun sonucunda da yeşil bina sertifikalı yapılarda akustik konforun sağlanamamış olması konusu irdelenmiştir. LEED Platinum sertifikasına sahip örnek bir ofis yapısı üzerinde gereken akustik hesaplamalar yapılmış ve sonuç değerleri LEED sistemindeki değerlendirmelerle karşılaştırılmıştır. Ayrıca sonuç verileri, Türkiye'de kent ve yapıların gürültü açısından sağlıklı olabilmesi için Avrupa Birliği uyum sürecinde yayınlanan ve yürürlüğe giren yönetmelikler üzerinden de değerlendirilmiştir.
Sivas merkez Hubuyar Korucu Konağı restorasyon projesi önerisi

Bu tez çalışmasında Sivas İli'nde yer alan ve Osmanlı geç dönemi diye tabir edilen, Osmanlı Devleti'nin her alanda batılılaşma sürecine girdiği dönemde inşa edilen ve dönem özelliklerini yansıtan Hubuyar KORUCU Konağı konu edilmektedir. Konağın günümüzdeki durumunun incelenmesi, özgün halinin ortaya çıkarılması, restorasyonu, korunmasına yönelik önerilerin geliştirilmesi ve bu çalışmanın yapılacak benzer çalışmalar için örnek teşkil etmesi tezin temel amacıdır. Bu kapsamda Sivas İli'nde bulunan geleneksel konutların karşılaştırmalı çalışması ve tarih araştırmaları yapılmış, Hubuyar KORUCU Konağı'nın özgün hali tespit edilmiştir. Elde edilen veriler ve Sivas'ın ihtiyaçları esas alınarak değerlendirme yapılmış, konağa uygun işlev önerisi getirilmiştir. Çalışmanın sonucunda, Sivas İli Konut Tipolojisi ortaya çıkarılmış ve Hubuyar KORUCU Konağı'na yönelik rölöve, restitüsyon ve restorasyon projeleri elde edilmiş olacaktır. Bu sayede konağın gelecek kuşaklara aktarılması yönünde ilk önemli adım atılmış olacaktır.