Isı köprüleri için önerilen ısı kaybı hesap metotlarının Ülkemiz iklim şartları yapı konstrüksüyonları açısından değerlendirilmesi

Binalarda meydana gelen ısı kayıpları, yapı elemanının bünyesinden gerçekleşenkayıplar, pencere ve kapılarda kontrolsüz olarak meydana gelen ve istenmeyen hava kaçakları ile iç ortam hava kalitesi için kontrollü olarak meydana gelen havalandırma kayıplarıdır. Bu çalışmada yapı elemanlarının bünyesinden gerçekleşen ısı iletiminin artmasında önemli pay sahibi olan ısı köprüleri ile ilgili Standard hesap metotları değerlendirilmiştir. Bölüm 2'de genel bilgiler ve önceki çalışmalar özetlenmiştir. Bölüm 3'destandardlarda ısı köprülerinin ısıl analizi için belirtilen hesap metotları açıklanmıştır. Binalarda ısıtma enerjisi ihtiyaçları ile ilgili uluslararası standardlar ISO 9164 ve EN 832'dir. EN 832'de, EN ISO 13789, EN ISO 13370, EN ISO 14683 ve EN ISO 10211- 1 ve 2'ye atıf yapılmaktadır. Bu konudaki ulusal standard ise, TS 825'dir ve temel olarak ISO 9164'edayanmaktadır. Ancak ısı köprüleri ile ilgili hesaplamaların TS 8441'e göre yapılması gerektiğini belirtmektedir.4. Bölümde standardlarda yapılması istenen iki boyutlu analiz için kullanılanQuıckfıeld 5.1 programı ile ilgili bilgiler ve TUBİTAK ÇTAG I242 projesi kapsamında farklı binalardaki döşeme/duvar birleşimleri üzerinde gerçekleştirilen deneysel çalışmalar açıklanmıştır. Programdan elde edilen sonuçlarla ilgili hata analizleri yapılmış ve hesap sonuçlarının doğruluğu deney sonuçlarıyla karşılaştırılarak değerlendirilmiştir. Bölüm 5'de, standartlarda açıklanan hesap metotları kullanılarak farklı binalar için bina kabuğunun bünyesinden gerçekleşen ısı kaybını belirleyen HTa¡H değerleri ile HT'yihesaplamak için belirlenmesi gereken, LD, Ls ve HU değerleri farklı yalıtım ve farklı binaözelliklerine sahip binalar için hesaplanmış ve karşılaştırılmıştır. Havalandırma ile ilgilikayıplar hesaplara dahil edilmemiştir. Bölüm 6'da hesap sonuçları değerlendirilmiştir. HT değerleri, Atop/Vbrüt ile hızlı bir şekilde azalmaktadır. Bu oranın belli bir değerinden (a1⁄40.4) sonra eğriler birbirlerineyaklaşmakta ve hemen hemen sabit kalmaktadır. Yine An, Atop ve Vbrüt değerlerine göre değişime bakıldığında, HT değerlerinin bu büyüklüklerle orantılı olarak arttığı görülmektedir ve eğriler birbirlerinden anlamlı şekilde açılmaktadır. HT değerleri açısından en küçük kayıplar TS 825'e göre hesaplanmaktadır. Daha sonraTS 825'in iyileştirilmiş durumuna göre hesaplanan kayıplar gelmektedir (Tablo 6.5 ve Şekil6. 13 ve 6 .14). EN 832/ 14683 ve EN 832 /10211'e göre hesaplanan değerler daha yüksek çıkmaktadır. Ancak ısı kaybı miktarı küçüldükçe, yani ısı kaybeden alan azaldıkça, EN 10211'e göre hesaplanan kayıp en küçük olmaktadır. En yüksek değer ise TS825'in iyileştirilmiş durumuna göre hesaplandığında elde edilmektedir. Bina büyüdükçe ve ısı kaybı arttıkça diğer metotlara göre hesaplanan değerler EN 10211'e göre hesaplanan değerin%60'ı mertebesine kadar düşmektedir. Hesap metotlarına göre elde edilen sonuçlarda binaların ısı kayıp miktarlarınınbüyükten küçüğe sıralanışında bir fark olup olmadığı da araştırılmıştır. Genelde sıralamadabir fark oluşmamaktadır. Sadece TS 825'in iyileştirilmiş halinde çok küçük farkla B ve Dbinalarının sırası değişmektedir.