turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Perception of space through representation media: A comparison between 2D representation techniques and 3D virtual environments

oz Plan, kesit, görünüş gibi iki boyutlu çizim teknikleri yüzyıllardır mimarlık mesleğinin ortak ve temel temsil dili olarak kullanılagelmiştir. Son yirmi yıldır ise, bu tekniklere ek olarak, bilgisayar tabanlı temsil yöntemleri ve üç boyutlu sanal ortamlar da temsil aracı olarak mimarlık dünyasına girmiştir. Bilgisayar destekli bu çağdaş temsil araçlarının mekanın algılanmasına olan etkileri birçok araştırmaya konu olmuştur. Bu çalışmalarda genel olarak bilgisayar destekli temsil ve sunum yöntemlerinin geleneksel yöntemler üzerinde büyük bir üstünlüğü olduğu düşünülmektedir, ancak bu üstünlük gerçekten bu kadar bariz bir şekilde var mıdır, ya da her durumda geçerli midir diye tartışılması ve üzerinde düşünülmesi gerekir. Bu tezin temel amacı; iki boyutlu geleneksel temsil yöntemleri ve üç boyutlu bilgisayar destekli temsil tekniklerinin mekanın algılanması bağlamında karşılaştırılarak, avantajlı oldukları ve eksik kaldıkları yönleri ortaya koymaktır. Bu amaca paralel olarak tez, ayrıca mimari temsil ortamının değişmesine bağlı olarak mekanın algılanmasında meydana gelen farklılaşmaları da inceler. Bu amaçları gerçekleştirmek için bu tez, karşılaştırmalı bir yöntem izler; ve bu yöntemin en önemli noktasını da karşılaştırmalı alan çalışması oluşturur. Bu alan çalışması, iki boyutlu geleneksel temsil yöntemleri ile üç boyutlu bilgisayar destekli yöntemlerini mimarlık 1. sınıf öğrencileri üzerinde yapılan anketler yardımıyla, mekanın algılanması bağlamında karşılaştırmaya çalışır. Bu alan çalışmasının sonucu olarak da, anketlerin değerlendirilmesi yapılıp, geleneksel ve bilgisayar destekli yöntemlerin avantaj ve eksiklikleri ortaya koyulmuştur. Tezin Türkçe Adı: Sunum Tekniklerinde Mekan Algısı: İki Boyutlu Çizimler ve Üç Boyutlu Bilgisayar Ortamı Arasında Bir Karşılaştırma
6360 sayılı kanun gereği yaptırılan tip mimari projelerin enerji etkinliği ve iklimsel tasarım bağlamında değerlendirilmesi

Artan nüfus, gelişen teknoloji, tükenen fosil yakıtlar ve enerji üretimi sonunda meydana gelen çevre kirliliği gibi nedenlerle dünya ülkeleri enerji alanında bir takım stratejiler geliştirmeye başlamış ve enerji etkinliği kavramını gündemlerinde ön sıralara almışlardır. 1973 yılında yaşanan ve birçok ülkeyi derinlemesine etkileyen petrol krizinden sonra özellikle Türkiye gibi enerjide yüksek oranda dışa bağlı ülkelerde ''enerjinin etkin kullanımı'' önemini bir kat daha arttırmıştır.12/11/ 2012 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren, kamuoyunda ''Büyükşehir Yasası'' olarak da bilinen, 6360 Sayılı Kanun ile mahalleye dönüşen köylerde yapılacak ticari amaç taşımayan yapılar için yürürlükteki imar mevzuatı doğrultusunda yörenin geleneksel, kültürel ve mimari özelliklerine uygun, tip mimari proje yapılması zorunluluğu getirilmiştir. Konya ilinin tamamında yaptırılacak olan bu tip projeler; dağ köyleri ve ova köyleri olmak üzere iki kısma ayrılmış olup, '' Binalarda Enerji Performansı Yönetmeliği'' ne uygun gerekli yalıtım hesaplamaları yapılmıştır. Fakat TS 825'e göre yapılan ısı yalıtım hesaplamalarında Konya ilinin tamamı 3. derece-gün bölgesi olarak tek bölge halinde ele alınmıştır. İlçe merkezlerindeki meteorolojik ölçüm istasyonlarının uzun yıllar boyunca yaptığı ölçümler sonucunda elde edilen değerler arasında ciddi farklılıklar olduğu gözlenmiştir. Bu farklılıkların, Konya ilinin tamamının tek bir gün bölgesi olarak değerlendirilmemesi gerektiği gerçeğini ortaya koymuştur. Yasa gereği yapılan mimari tip projeler; iklimsel tasarım ve enerji etkinliği bağlamında, inşa edilecekleri bölgenin iklim verileri ile EnergyPlus programında simülasyonları yapılmıştır. Simülasyon sonuçları analiz edilerek, yerel iklim şartlarına uygun, enerji kaynaklarından optimum verim sağlayabilen tasarım tavsiyelerinde bulunulmuştur. Yapılan çalışma 6360 Sayılı Kanun'un uygulanacağı diğer bölgelere de örnek teşkil ederek, bu modelin ulusal çapta uygulanabilirliği amaçlanmıştır. Enerjisini etkin kullanan, iklime duyarlı tasarlanmış yapıların ülke geneline yayılması ile ülke ekonomisine ve enerji piyasasına önemli katkılar sağlanacaktır.
Zile geleneksel kent dokusunda sokak çözümlemeleri

Günümüzde geleneksel kent dokusunun yoğun olduğu alanlardan uzaklaşan, modern ve refah yaşam kalitesi sunan, kent kimliğinden uzaklaşmış, rant amacına dönüşmüş yeni yerleşim odaklarına mekansal göçler söz konusudur. Kenti oluşturan ana omurgadan bağımsız gelişen bu yeni yerleşimler ise sokak kültürünü yok etmektedir. Geleneksel sokak kültürünün günümüzde de korunabildiği nadir yerleşimlerinden biri olan Zile kent dokusu içerisinde özgün dokusunu koruyan sokakların karakteristik özelliklerinin ortaya konulması, kente özgün sokak tipolojilerinin tespit edilmesi ve sokakları meydana getiren parametrelerin çözümlenerek neticede bütüncül bir tabloda sergilenmesi çalışmanın temel hedeflerindendir. Bu kapsamda, öncelikli olarak Anadolu'nun en eski yerleşim yerlerinden olan Tokat İli'nin Zile İlçesi'nde geleneksel kent dokusunun oluşmasına etki eden fiziksel, ekonomik, sosyal, tarihi ve kültürel etmenler araştırılmıştır. Kent dokusunun tarihi süreçteki gelişimi, bugünkü durumu, yerleşim özellikleri, çevresel sorunları ve değerleri, sit sınırlarının biçimlenme süreci, onarım çalışmaları üzerinde arşiv araştırmaları yapılmış, çalışma alanında yerinde tespitler yapılmıştır. Mekan ve sokak kavramları, özellikleri, bileşenleri, sokakların oluşumundaki tarihsel süreç araştırılmış, Anadolu Türk kentlerinde sokak oluşumu incelenerek literatürde yer alan sokak tipolojileri belirlenmiştir. Literatür araştırmalarından sonra alan taraması yapılmış ve organik dokuda, kentin ilk nüvesini oluşturan Kale ve çevresinde gelişen tarihi Zile'yi tanımlayabilecek, mahalle özelliklerini barındıran ve yaşatan sokaklar üzerinde çalışılmasına özen gösterilmiştir. 20 adet sokak üzerinde önce 1/1000 sonra da 1/500 ölçekte ayrıntılı vaziyet çalışması, karşılıklı grafiksel sokak silüetleri, en-kesitleri ve mimari çizimler hazırlanarak sokak çözümlemeleri yapılmıştır. Her sokak için sokak bileşenleri, tipoloji parametreleri analiz edilerek tablolalaştırılmıştır. Tespitler sonucunda da 20 adet sokağın karakteristik özellikleri ve tipoloji parametreleri bütüncül tablolada sergilenmiştir. Zile sokaklarında yapılan analizler sonucunda çıkmaz sokak, bir kısmı merdivenli sokak, bahçeli-bahçesiz sokak, doğrusal, yarı doğrusal sokak, yay-L-Z-Y formlarında sokaklar, kıvrımlı, kırıklı, uzun-kısa, dar-geniş sokaklar, eğime dik, eğime paralel sokakların varlığı görülmüştür. Genel tipolojisi tespit edilen bu sokakların bozulma sürecinin yavaşlatılması ve gelecekte özgün doku karakteristiğini daha sağlıklı şekilde sürdürebilmelerinin sağlanabilmesi amacına yönelik olarak sokak dokusundaki genel bozulma nedenleri ve türleri tespit edilmiştir. Böylece, sadece tek yapı koruma ve belgeleme çalışmalarının ötesine geçilerek, kentin ana karakterini oluşturan sokak dokularına da dikkat çekilmesi ve korunmalarına yönelik öneriler getirilmesi hedeflenmiştir.
Tarihsel gelişim içinde olimpiyat tesislerinin incelenmesi ve Türkiye örneği ile karşılaştırılması

Yunanistan'da antik dönemde her dört yılda bir olarak yapılan Olimpiyat Oyunları, bugün tüm ülkelerin organizasyonunu almak için yarıştıkları dünyanın en büyük spor olayı haline gelmiştir. Olympia'da dönemin şartlarına göre gelişmiş tesislerde düzenlenen ancak yöresel olan oyunlar, günümüzde tüm dünyanın katıldığı büyük organizasyonlarla, çok fazla yatınmın yapıldığı tesislerde düzenlenmektedir. Çalışmada bu evrim içerisinde olimpiyatlardaki spor tesislerinin gelişim göstererek geldikleri nokta hedeflenerek, antik dönemden en son Olimpiyat organizasyonuna dek tüm tesisler incelenmiştir. İnceleme sırasında, Uluslararası Federasyonların kendi spor dallarına ait yaptıkları düzenlemeler ve tesislere kaynak teşkil edecek çalışmalar göz önünde tutulmuştur. İnceleme sonunda, modern tesislerin sahip olması gereken kriterler Olimpiyatlara ev sahipliği yapmış ülkelerin tesisleri ile örneklenmiştir. Türkiye'nin bu konuda geldiği noktayı ölçmek için, İstanbul kentinin Olimpiyatlara hangi tesislerle, ne tür organizasyon, altyapı, ulaşım ve diğer yan hizmetlerle hazırlandığı incelenmiş; tesislerin ve altyapının yeterliliği daha önce Olimpiyat Oyunlarına ev sahipliği yapmış ülkelerin bu yöndeki çalışmalarıyla karşılaştınlmıştır. Türkiye'nin adaylık çalışmaları için yapmış olduğu ya da yapmayı planladığı tesislerinde kullanıcı kapasitesi, yerleşim kriterleri ve kullanıcı konforu açısından bir sorunla karşılaşılmazken genel eksikliklerin ulaşım ve alt yapı eksiklikleri olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
Use of iron as a new building material in nineteenth century western and Ottoman architecture

Bu çalışma, demirin yeni bir yapı malzemesi olarak 19'uncu yüzyıl Batı ve Osmanlı mimarlıklarında kullanımı üzerine bir araştırmadır. Demirin mimarlıktaki rolü, Batı'da sanayi devrimine, Osmanlı imparatorluğu'nda ise batılılaşma çabalarına ilişkin olarak araştırılmış ve sonuçları karşılaştırılmıştır. Demirin 19'uncu yüzyıl Batı mimarisinde kullanımı beş bölümde incelenmiştir, ilk bölüm, demirin mimarlıkta yeni bir yapı malzemesi olarak yaygın kullanımına yol açan sanayi devrimi sırasında demir endüstrisinin teknolojik dönüşümü üzerinedir, ikinci bölümde, özellikle sanayi devrimiyle başlayan ve 19'uncu yüzyıl boyunca süren dönemde demirin yapılarda kullanılış biçimleri anlatılmıştır, üçüncü bölümde, demirin yoğun olarakVI kullanıldığı, sanayi devrimi sırasında ortaya çıkmış veya değişikliğe uğramış yeni yapı tipleri tartışılmıştır. Dördüncü bölümde, demirin kullanımı, 19'uncu yüzyıl mimarlığında süsleme ve strüktür ilişkisi açısından araştırılmıştır. Beşinci bölümde, sanayi devrimiyle başlayan ve Demir Çağı olarak bilinen 19'uncu yüzyılda devam eden dönemde demirin Batı mimarlığında kullanımı genel olarak değerlendirilmiştir. Demirin 19'uncu yüzyıl Osmanlı mimarlığında kullanımı üç bölümde incelenmiştir, ilk bölüm, 19'uncu yüzyılda Osmanlı imparatorluğu ' ndaki demir endüstrisini anlatmaktadır. ikinci bölüm, batılılaşma etkisindeki yapılarda demirin kullanımı üzerinedir, üçüncü bölümde, demirin 19'uncu yüzyıl Osmanlı mimarlığında kullanımı genel olarak değerlendirilmiş, ve çağdaşı Batı mimarlığındaki gelişmelerle karşılaştırılmıştır.
LEED sertifikası almaya yönelik yeni bina ve kapsamlı yenileme projelerinde sözleşmelerin biçimlendirilmesi

Yeşil bina sertifikasyon sistemleri, doğal çevreye en az zarar veren ve enerji kaynaklarını en etkin biçimde kullanan bir yapım sektörü için çok önemli bir araçtır. Bu tez çalışması ile LEED gibi dünyanın birçok yerinde yaygın biçimde kullanılan bir yeşil bina sertifikasyon sisteminin yapım sektörümüzde kullanımını, sözleşme dokümanları sistematiği kapsamında kolaylaştırmak ve yaygınlaştırmak amaçlanmıştır. Bu tez çalışmasında LEED sertifikasını alması hedeflenen yeni binalar ve kapsamlı yenileme projelerinde, temel proje katılımcıları arasındaki sözleşmeler biçimlendirilmiştir. Bunun için öncelikle LEED sertifikasyon sistemi tanıtılmış, proje gereklilikleri açıklanmış ve sertifikasyon sürecinin işleyiş biçimi tarif edilmiştir. Ardından sözleşme dokümanlarını oluşturmak üzere geleneksel proje teslim sistemi çerçevesinde üç farklı proje organizasyonu oluşturulmuştur ve bu proje organizasyonlarının katılımcıları arasındaki sözleşme dokümanları AIA sözleşme formları esas alınarak ve LEED hizmetleri doğrultusunda biçimlendirilmiştir.
Ankara ili Altındağ ilçesindeki Saraç Sinan Mescidi ve Türbesi'nin restorasyon kritiği

Bu çalışma Anadolu Selçuklu Devleti döneminde inşa edilen ve Ankara Altındağ'da yer alan Saraç Sinan Mescidi ve Türbesini konu etmektedir. Bu yapının tez konusu olarak belirlenmesinin nedeni, yapının vakfiyesinde ve adının geçtiği tahrir defterlerinde yapı ile ilgili olarak 'Medrese' ifadesinin kullanılmasıdır. Ankara'da günümüze ulaşan hiçbir medrese yapısı olmaması ve bu yapının plan şemasının 'bir yapı kompleksinin günümüze ulaşabilen kısmı' olabileceği göz önünde bulundurularak, yapı üzerinde detaylı bir çalışma yapılması amaçlanmıştır. Bu tez çalışmasıyla; bir kültür varlığı olan bu anıtsal yapının 700 yıldan fazla olan geçmişşi olabildiğince araştırılmış, yakın çevre analizleri yapılmış, rölöve çizimleri hazırlanarak günümüzdeki genel durumu saptanmış ve analizleri yapılarak değerlendirilmiştir. Yapının vakfiyesinde geçen 'Medrese' ifadesinden, işlevsel ve fiziksel olarak medreselere olan benzerliğinden ve mevcut plan şemasının mescit, eyvan ve türbe birimlerini içermesinden yola çıkılarak, yapının türüne yönelik araştırma yapılmıştır; bu kapsamda kapsamlı bir karşılaştırmalı çalışma yapılmış ve neticesinde yapının olası yapı türü belirlenmiştir. Yapının geçirdiği restorasyon ve kazı çalışmaları detaylı olarak incelenmiştir. Yapılan kapsamlı karşılaştırmalı çalışma dikkate alınarak ve 'Saraç Sinan Mescidi ve Türbesi mevcut plan şemasının bir Medrese'nin günümüze ulaşabilen kısmı' olabileceği öngörülerek olası gelişim yönü analizleri hazırlanmış ve neticesinde en muhtemel olasılık üzerinden restitüsyon önerisinde bulunulmuştur. Ardından, yapılan restorasyon uluslararası tüzük ve anlaşmalar çerçevesinde kritik edilmiş; belirlenen olasılık üzerinden yapılması öngörülen müdahaleler ifade edilmiş ve restorasyona yönelik öneriye yer verilmiştir. Böylece bu kültür varlığının önemi vurgulanmış, geçirdiği restorasyon irdelenmiş, koruma önerilerinde bulunulmuş ve gelecek nesillere daha sağlıklı olarak bırakılması sağlanmıştır.
Uluslararası inşaat projelerinde finansman temin eden kuruluşların ihale süreçleri

Tez çalışmasında inşaat projeleri finansmanı konusu, başta FIDIC Pembe Kitap'ta isimleri geçen finansman kurumlar tanıtılmakta ve finansman sağlayan kurumların finanse ettikleri inşaat projelerinde öngördükleri uluslararası ihale prosedürleri incelenerek, aralarındaki fark ve benzerlikleri ortaya konulmaktadır. , Dünya Bankası ve Avrupa Birliği inşaat projesi döngüleri ve inşaat ihale prosedürleri, ihale kılavuzları ve standart ihale belgelerine dayanılarak incelenmiş, Türkiye'de dış finansmanlı uluslararası inşaat projelerinin ihalesinde hangi mevzuatın uygulandığı, Kamu İhale Kurumu açısından bu tür ihalelerin nasıl ele alındığı incelenmiştir. Bu bölümde aynı zamanda, incelenen uluslararası inşaat ihale prosedürlerine bir örnek vermek amacıyla Japon Uluslararası İşbirliği Bankası tarafından bir bölümü finanse edilen ve JBIC ihale kılavuzuna göre ihale edilen örnek bir Uluslararası Havaalanı Geliştirme Projesi ihale süreci anlatılmıştır. İncelenen finansman kurumların ihale prosedürleri hem kendi aralarında hem de KİK açık ihale usulü ile karşılaştırılmış, aradaki fark ve benzerlikler ortaya konulmuştur. Yapılan karşılaştırma i baz alınarak KİK açık ihale mevzuatında hangi değişikliklere gidilebileceği ve Türkiye'de uluslararası kredili ihale mevzuatı oluşturulabileceği sonucuna varılmıştır.
Konutlarda dış sıva hasarlarının çözüm yolları ve alternatif sıva denemeleri

Jüri: Yrd. Doç. Dr. Nazım KOÇU Yrd. Doç. Dr. Ercan Hamit OĞUZALP Yrd. Doç. Dr. İlhan KOÇ Yapılan korumak ve estetik amaçla uygulanan dış sıvalar; tasarım, uygulama ve kullanımdan kaynaklanan hatalar sonucunda çevresel etkilere karşı dayanımlarını kaybederler. Bunun sonucunda yapı dış sıvalarında hasarlar meydana gelmektedir. Araştırmada Konya konut yapılarından seçilen örneklerle dış sıvalarda oluşan fiziksel hasarların tespiti yapılmıştır. Fiziksel hasarın oluşmasında etkili olan doğal olaylar ve canlılar, insan faktörü ve dış sıvayı oluşturan bileşenlerin deneysel metotlarla özelliklerinin belirlenmesi ve alternatif sıva denemelerine yönelik çalışmalar yapılmıştır. Elde edilen veriler doğrultusunda hasar ve kusurların oluşmaması için çözüm önerileri getirilmiştir. Yukarıda bahsedilen konu doğrultusunda hazırlanan çalışmanın birinci bölümünde giriş yer almaktadır. Bu bölümde araştırmanın amaç ve kapsamı belirtilmiş, materyal-metot üzerinde durulmuştur. Ayrıca konu ile ilgili literatür özetlerine yer verilmiştir. Araştırmanın ikinci bölümünde literatürde yer alan dış sıva kavramlarına yer verilmiştir. Dış sıva tanımı ve tarihçesi yanında, sıva yapımında kullanılan malzemeler, sıva türleri, sıva uygulanacak yüzeyler hakkında bilgiler verilmiştir. Sıva yapımında dikkat edilecek hususlar bu bölümde ele alınmıştır. Üçüncü bölümde dış sıvalarda hasar ve kusurun kısaca tanımı yapılmıştır. Araştırmada dış sıva hasar ve kusuruna neden olan etkenler ve kaynaklan detaylı olarak ele alınmıştır. Konya konut yapılarından seçilen örnekler ile hasar türleri belirlenmiş ve çözüm önerilerinde bulunulmuştur. Dördüncü bölümde ise dış sıvalarda kullanılan malzeme özelliklerinin hasar ve kusur oluşumda rolünün belirlenmesi amacıyla Türk standartlarına uygun alternatif sıva denemeleri yapılmıştır. Özellikle dış sıvaların alan çalışması ile tespit edilen etkilere karşı dayanımı yüksek olması gerekmektedir. Ancak tasarım aşamasında dikkate alınmayan detaylar, uygulama hataları ve kullanıcı etkisi ile doğal olaylar ve canlılar, sıvalarda hasar ve kusura yol açmıştır. Sonuç bölümünde dış sıvalarda hasar ve kusur oluşumunun engellenmesi ve sıvanın görevini tam olarak yerine getirebilmesi için önerilerde bulunulmuştur.
Isparta kent merkezinde bulunan sivil mimarlık örneklerinin günümüzdeki durumları, koruma sorunları ve değerlendirme önerileri

yeni yapılmış olsalar da doğal sürece karşı dayanımları belirli bir süre ile sınırlıdır. Eninde sonunda eskiyerek yok olma tehlikesi ile karşı karşıya kalacaklardır. Bu nedenle koruma çok önemli bir konudur. Isparta kent merkezinde bulunan tescilli sivil mimarlık örnekleri de temsil ettikleri tarihsel dönemin özelliklerini kaybetme tehlikesi ile yüz yüzedir. Yapıların sürdürülebilirliğini sağlamak için bilinçli koruma uygulamalarına hız kazandırmak gerekmektedir. Bunun için bu yapıların yeni işlevlerle canlandırılması önemli yollardan biridir.
Yeşil yapı sertifika sistemlerinin kullanıcı gereksinimlerine ilişkin tasarım kararları bağlamında irdelenmesi: Breeam, leed ve well bina standartları

Sağlık; insanın fiziksel, ruhsal ve sosyal açıdan tam bir iyi olma durumudur. Sağlıklı olmanın en temel koşulu; biyolojik, psikolojik ve sosyolojik gereksinimlerin eksiksiz ve/veya yeterli olarak karşılanmasıdır. İnsanların yaşamlarının %90'ını yapı içerisinde geçirdiği göz önüne alındığında, kullanıcıların gereksinimlerini yapı tarafından karşılanması gerekliliği ortaya çıkmaktadır. Çevre dostu yapı; kaynakları az tüketen, atıkları az üreten ve kullanıcı sağlığını bozmayan yapı olarak tanımlanmaktadır. Sürdürülebilir arazi planlaması; su ve enerji; iç ortam hava kalitesi; kullanıcı sağlığı ve konforu; ulaşım ve atıkların kontrolü; aydınlatma; akustik gibi birçok çevresel etmeni değerlendiren birçok sertifika sistemi bulunmaktadır. Bu etmenlerin değerlendirilmesi aşamasında 'kullanıcı sağlığını bozmayan' ilkesine yönelik ölçütlerin varlığı, tezin problemini oluşturmaktadır. Çalışma kapsamında; var olan birçok yeşil yapı değerlendirme sistemi arasından öncül ve ilk olduğu için BREEAM, yaygın ve güncel kullanımda olan LEED ve kullanıcı sağlığını korumayı ve iyileştirmeyi hedefleyen WELL seçilmiştir. Yeşil yapı sertifika sistemleri; BREEAM New Construction 2016, LEED v4 ve WELL Bina Standardı v1.0 versiyonları ile, gereksinimler ise; kullanıcıya bağlı biyolojik, psikolojik ve sosyolojik; doğal ve yapma çevreye bağlı ve seçilen üç sertifikada da ortak ana ölçüt olan ısı, ses, su, hava, ışık ve yapının arazi seçimi ve yerleşimi çevresel etmenleri sonucu oluşan gereksinimler ile sınırlandırılmıştır. Kullanıcı gereksinimlerinin karşılanamaması sağlık açısından olumsuz sonuçlara neden olur. Çalışma kapsamında karşılanamayan gereksinimler sonucu ortaya çıkan sağlıksorunlarının/hastalıkların saptanabilmesi için literatür çalışması yapılmıştır. Sağlıksorunlarının önlenmesi için saptanan kullanıcı gereksinimlerine dayandırılarak tasarım kararları oluşturulmuştur. Oluşturulan tasarım kararlar, kapsam dahilinde olan sertifika sistemlerinin ölçütleri ile karşılaştırmalı olarak irdelenmiş; bu ölçütlerin kullanıcı üzerindeki biyolojik, psikolojik ve sosyolojik etkileri sorgulanmıştır. Çalışma sonucunda, sertifikaların kullanıcı sağlığını korumaya yönelik değerlendirmeölçütlerindeki eksiklikler/yetersizlikler saptanmış; bunların giderilmesi/iyileştirilmesi, niteliğinin ve niceliğinin arttırılması, yenilikçi ve kapsamlı ölçütlerin geliştirilebilmesi amacıyla öneriler sunulmuştur.
Diyarbakır ili, Çermik ilçesi kültür varlıklarını koruma önerileri

Tarihi zenginliğin belgesi niteliğindeki kültür varlıklarının, uluslararası tüzük, yönetmelik ve mevzuatlarla korunması güvence altına alınmıştır. Bu güvence çerçevesinde, köklü tarihe sahip Diyarbakır ili Çermik ilçesindeki kültürel miras niteliğindeki varlıkların da korunmasına ait yöntemlerin belirlenmesi gerekmektedir. Çermik, anayol kavşaklarından uzakta konumlanmış, çok eski geçmişşe ait arkeolojik ve kentsel kültür varlıklarını barındıran bir ilçedir. Coğrafik konumu sebebiyle kültürel zenginliği saklı kalmış, gerektiği gibi araştırılmamıştır. Belge niteliğindeki bazı mimari yapılar kötü kullanıma maruz kalmış, halk bilinci oluşturulamamıştır. Bazı eserler ise yerel yönetimlerce restore edilmiş, ancak yanlış onarımlar ve hatalı restorasyon teknikleri sebebiyle özgün yapı niteliği korunmamıştır. İlçede; tarihçilerin, arkeologların ve diğer araştırmacıların ilgisine ve incelemesine muhtaç çok sayıda tarihi kale, han, hamam, saray, cami, medrese, tekke, köprü, çeşme, gayrimüslimlere ait ibadethaneler ile sivil mimari örnekleri bulunmaktadır. Mevcut kültür varlıklarının tarihçesi, mimari özellikleri, süsleme ve benzeri görsel uygulamaları dikkate alındığında; bazılarının amacı dışında kullanılmış oldukları, bazılarının ise yanlış onarımlar ve tekniğine uygun olmayan restorasyon sebebiyle özgün yapı niteliğini kaybettikleri anlaşılmıştır. Tez çalışması ile; uluslararası miras niteliğindeki tarihi ve kültür varlıklarının korunmasına yönelik olarak; ilgili kişi ve kurumların ilgisinin çekilmesi, gerekli mali kaynak ayrılması, özgün işlevi dışında kontrolsüz kullanan veya yanlış onarıma başvuran halkın bilinçlendirilmesi, yerel yönetimlerin doğru restorasyon tekniklerini kullanması amacıyla; bilimsel temele dayalı değerlendirmeler yapılmış, her bir yapı için uygun restorasyon yöntemleri belirlenerek çeşitli öneriler sunulmuştur.