turkish-nlp-suite/AkademikDerlem huggingface dataset:
Yığma yapıların depreme karşı dayanımları Beyoğlu postane hizmet binası ve Beyoğlu han binası

Yer kabuğunun derin katmanlarının kırılıp yer değiştirmesi sonucu oluşan şiddetli sarsıntılara deprem denir. Yığma binalarda senelere dayanan yaşlanma ve bu zaman zarfında yaşanan doğal felaketler, tespit edilebilir hasarlar oluşturmuştur. Günümüzde de bir kısmı kullanılan bu yapıların yeni bir deprem karşısındaki davranışı bilinmemektedir. Çalışma kapsamında, yığma yapılarda taşıyıcı sistemin ana öğesini oluşturan duvarlar, onların oturduğu temeller, ve döşemelerdeki yıpranmaların sebepleri araştırılmıştır. Bu araştırma sırasında, örnek iki bina Beyoğlu Postane Hizmet Binası ve Beyoğlu Han binası üzerinde incelemeler yapılmıştır. Yığma binalarda can ve mal kayıplarının yaşanmaması ve kültürel dokunun bozulmaması açısından gerekli önlemlerin alınmasını zorunlu kılmaktadır.
Huzurevleri mekansal örgütlenmesinin irdelenmesi, Bolu ve Düzce örnekleri

Yaşam sürelerinin uzaması ile dünya ve ülkemizde, yaşlı nüfusu artmıştır ve günümüzde yaşlılık ve yaşlı kurumları üzerinde kapsamlı çalışılması gereken noktalara gelmiştir. Yaşlılık kaçınılmaz, her kişinin karşılaşması mümkün olan bir dönemdir. Günümüzün yaşam koşulları yaşlı bakımını, kurumsal yapılarda çözülmesini zorunlu hale getirmektedir. Yaşlılık kurumları olarak adlandırdığımız yaşlı bakımevleri, huzurevleri gibi kurumlar, gelişen olanaklar ve gereksinimler nedeniyle üzerinde araştırılması ve geliştirilmesi gereken önemli bir konu haline gelmektedir. Bu kurumların mimari tasarımı ve yaşlı birey davranışlarının mekanın mimarisi ile ilişkisinin araştırılması bu çalışmanın amacıdır. Araştırmada, alan çalışmalarından elde edilen mekansal verilerin yaşlı kullanıcı davranışlarına etkileri incelenerek, mekansal analizler yapılmaktadır. Yaşlı kullanıcıların mekansal davranışları ile içinde bulundukları ortama karşı geliştirdikleri mekansal tepkilerin ortaya konması hedeflenmektedir. Bu araştırma Bolu İli, Merkez İlçesi'nde bulunan Bolu İzzet Baysal Huzurevi ve Düzce İli, Kalıcı Konutlar Mevkii'nde bulunan Neriman Çilingir Huzurevi'nde yapılmış olup, tezin kavramsal çerçevesini mekan, mekansal davranış ve yaşlı bilimi ana başlıkları oluşturmaktadır. Çalışmanın hipotezi, yaşadıkları kurumun kullanıcıların algısını ve mekansal davranışlarını etkilediği yönündedir ve araştırma bu doğrultuda ilerlemektedir. Araştırma; fotoğraflama, gözlem, mülakatlar ve anket yöntemlerinin kullanıldığı dört aşamada gerçekleşmektedir. Bu araştırma ile elde edilen verilerin değerlendirilmesi sonucunda, yaşlı kullanıcı davranış tepkileri, mekanı kullanımları, mekanın dönüşümü ve alan çalışması olarak seçilen mekanlar üzerinde nasıl etki ettiğine ulaşılmaktadır. Sonuç olarak, gelecekteki huzurevlerinin projelendirilmesinde bu yaş gurubundaki insanların duyuşsal ve davranışsal gereksinimleri dikkate alınarak mimari tasarım sürecinde göz önünde tutulması gereken somut ölçütlerin elde edilmesi hedeflenmektedir.
Gedikpaşa Kadırga Liman Caddesi'nde tarihsel araştırma ve mimari oluşumun incelenmesi

Tarihi Yarımada da yer alan ve eski İstanbul'un teşkil ettiği çekirdeğe çok yakın olan Gedikpasa bölgesi, ilk çağlardan beri çeşitli uygarlıkların sahnesi olmuştur. İstanbul'un 1453 ' te Fatih tarafından fethi ile Osmanların eline geçmesi bu bölgeye daha da önem kazandırmıştır. Bölgede bulunan Rum. Ermeni kiliseleri muhafaze edilerek çok sayıda cami ve Hamam inşa edilmiştir. Osmanlı topraklarının, her tarafından gelen nuflis kısmen Gedikpasada yerleşmiş. Bölgeye önem ve hareket kazandırmıştır. Zaman içinde geçirilen zelzeleler, yangınlar ve bilinçsizce yıkımlar nedeni ile çok eski devirlere ait yapıların çoğu yok olmuştur. Ancak 19. yy'a ait çoğunluğu kagir sıraev niteliğindeki yapılar günümüze ulaşmıştır. Zamanla artan nufüs. gelişen endüstri ve yeni ticaret sahalarının açılmasıyla bu yapılar depo. atölye ve is merkezi olarak kullanılmaktadır. Bugün Gedikpasa bölgesi bir imalat ve tüketim merkezi haline gelmiştir. Ekonomik bahaneler ile bu sevimli ve güzel yapılar hiç onarım ve herhangi bir müdahele yapılmadan kendi kaderlerine bırakılmış durumdadırlar. 7 Bu çalışma: bölgeye genel olarak bir koruma önerisi olarak hazırlanmıştır, kadırga liman caddesindeki yapıların onarıml any la ilgili ve turizm sektörüne hizmet etmeleri için bir çalışma olup, örnek proje ile yapı sahiplerine yol göstererek yapılarını günümüz koşullarına uygun hale getirerek kullanmaya ve korumaya devam etmelerinin milli kültür ve servetin gelecek kuşaklara devredilmesi gerektiği bilincinin verilmesine çalışılmıştır.
Yıldız Sarayı yaverler dairesi

Osmanlı İmparatorluğu'nun son saray yerleşmesi olan Yıldız Sarayı, gerek aynı dönemde yapılan yapılardan farklı olması, gerek oluşum süreci ve günümüzde saraya ait yapıların değişik fonksiyonlarla kullanılması nedeni ile koruma ilkeleri açısından önemle üzerinde durulması gereken bir yapılar bütünüdür. Bu bütün içerisinde hanedan tarafından kullanılan yapıların önemi tartışılmaz. Ancak, saray içinde yer alan ve hizmet fonksiyonları üstlenen yapılarla birlikte bir bütün olmuştur. Bu hizmet yapılarından biri olan Yaverler Dairesi, tezin ana konusunu oluşturmaktadır. Giriş bölümünde; çalışmada izlenen yöntem ve elde edilen veriler ortaya konmuştur. İkinci bölümde; İstanbul'da yer alan diğer saray yapılan ve Osmanlı'daki batılılaşma süreci kısaca anlatılmıştır. Üçüncü bölümde, yapının içinde yer aldığı Yıldız Sarayı'nın tarihsel gelişimi ile mimari özellikleri ele alınmıştır. Dördüncü bölümde; yapının, bilimsel belgeleme yöntemleri kullanılarak ayrıntılı hazırlanan mevcut durum analizi, literatür çalışması sonucu ortaya çıkan yorumlar ve yapı ile ilgili gözlemler sonucu elde edilen saptamalar ele alınmıştır. Tüm bu çalışmaların sonucunda koruma ilkelerine sadık kalınarak, koruma ve değerlendirme önerisini ortaya koyan bir restorasyon projesi hazırlanmıştır. Beşinci bölümde ise; çalışmanın değerlendirmesi ve çıkan sonuç ile ilgili bilgiler verilmiştir.
Osmanlı dönemi İzmir'inde müslüman cemaatin sosyo-ekonomik olanakları ile cami mimarisinin gelişimi arasındaki ilişkiler, 17. - 20. yüzyıl

Yapılı çevrenin onu üreten toplumların sosyo-ekonomik olanaklarından bağımsız olmadığı temel kabulüyle genelde mimariye özelde Osmanlı döneminde İzmir'de inşa edilen cami mimarisinin gelişimine odaklanan bu çalışmada 17. 20. yüzyılları kapsayan dönemdeki sosyo-ekonomik değişimlerin mimariye yansımaları irdelenmiştir. Üç yüzyıllık süreç incelendiğinde, söz konusu camileri inşa eden İzmir'deki Müslüman cemaatin sosyo-ekonomik olanaklarında ve kentteki konumlarında önemli değişimlerin gerçekleştiği tespit edilmiştir. İzmir'in özellikle dış ticaret alanındaki hızlı gelişimine eklemlenmekte güçlük çeken cemaat sürekli olarak gayrimüslimlerin gerisinde kalmış, sosyal ve ekonomik olanaklarını kaybetmiştir. Bu gelişmenin, özellikle geleneksel toplumlarda, işlevsel oldukları kadar temsiliyet ve örgütlenme açısından da önemli odaklar olan ibadet yapıları üzerine yansımaları gözlenebilmektedir. Bu yansımalar çalışma kapsamında konumlanma ve biçimlenme başlıkları altında iki düzeyde takip edilmiş ve bu iki düzeydeki etkilerin farklılaştığı sonucuna ulaşılmıştır. Konumlanma bağlamında kentsel gelişime ve cemaatin azalan sosyo-ekonomik olanaklarına koşut olarak cami inşaatlarının merkezi bölgeden çeper bölgelere doğru kaydığı tespit edilmiş, biçimlenme bağlamında ise ilişkinin daha farklı kurulduğu anlaşılmıştır. İncelenen üç yüzyıl boyunca her dönemde nitelik olarak üstün örneklere rastlanmış ve bu bağlamda çizgisel bir gelişmeden ya da zamansal yoğunlaşmadan söz etmenin güç olacağı anlaşılmıştır. Nitelikli camilerin ortaya çıkmasını sağlayan varlıklı banilerin zaman içinde değişen yoğunluklarda da olsa cemaat içinde her dönem bulunmasının bu homojenliğe yol açtığı düşünülmektedir.
İnşaat firmalarında bilgi yönetimi

Gittikçe karmaşıklaşan ve ölçekleri büyüyen projelerin gerçekleştirilmesi artık klasik yöntemlerle altından kalkamayacak bir hal almıştır. Sayısız parametrenin aynı anda kontrolü, birden çok projenin yürütülmesi, kaynakların bu projelere dengeli bir şekilde dağıtılması, gerçekleştirilen projelerden elde edilen verilerin gelecekteki proje programlamasında ve ortaya çıkacak problemlerin çözümünde kullanılabilmesi bu verilerin gerek toplanması ve gerek işlenmesi için ciddi enformasyon sistemleri tasarımım gündeme getirmiştir. İnşaat firmalarının yerlerşik endüstri firmalarıyla karşılaştırıldığında geri bir durumda oldukları ve işletme biliminin ortaya koyduğu normları dikkate almadan tradisyonel metodlarla iş yapma alışkanlıklarım devam ettirmekte oldukları bir gerçektir. Artan uluslararası rekabet artık ülkemizdeki firmaları da daha ciddi olarak enformasyon problemi ile ilgilenme noktasına getirmiştir. Bu çalışmada üzerinde durulan nokta, inşaat firmalarına yönelik enformasyon sistemi geliştirme yaklaşımları, inşaat firmalarının enformasyon ihtiyaçları, inşaat sektörünün yapısı ve inşaat firmalarıdır. Enformasyonun karar almadaki katkısı herkes tarafından kabul edilmektedir. Alınacak kararlar doğru enformasyonlarla desteklenmediği sürece istenilen doğrulukta olmayacaktır. Birinci bölüm konuya genel giriş niteliğindedir. Burada enformasyon teknolojisindeki baş döndürücü gelişme, enformasyonun artan önemi, şu anki durumu nasıl algılamamız gerktiği üzerinde durulmuştur. Globalizasyon ve enformasyon teknolojilerindeki gelişmelerin birbirlerini etkiledikleri belirtilmiştir. Firmaların hayatlarını devam ettirebilmeleri için artan miktarda enformasyona gerek duydukları ve bu enformasyonun farklı kaynaklardan temin edilmesi gerektiği noktasına vurgu yapılmıştır. İkinci bölüm konuya ilişkin genel kavramların açıklandığı yerdir. Burada enformasyonun tanımından başlanmış, yönetim enformasyon sistemlerinin gelişimi, bu sistemlerin bileşenlerinden, enformasyon sistemlerini oluşturan alt sistemlerden ve farklı düzeylerdeki enformasyon sistemlerinden bahsedilmiştir. Üçüncü bölüm, inşaat sektörü ve inşaat firmaları konusundadır. Çalışma inşaat firmalarına yönelik enformasyon sistemleri üzerinde olduğu için inşaat sektörü ve inşaat firmalarının daha yakından incelenmesi mecburiyeti ortaya çıkmıştır. Dördüncü bölüm genel olarak sistem geliştirme ve inşaat sektörüne yönelik sistem geliştirme çalışmaları olarak iki ana alt başlıktan oluşur. İnşaat sektörüne yönelik geliştirilmiş, farklı modeller detaylı bir şekilde incelenmiştir. Son bölüm; gelecekte neler olacağı, çalışmanın sonuçlan ve enformasyon sistemleri konusundaki önerilerin ortaya konulduğu bölümdür. vı
Küreselleşme ve metropol kentin değişimi: Telepolis

KÜRESELLEŞME ve METROPOL KENTİN DEĞİŞİMİ: TELEPOLIS Bu çalışmada küreselleşmenin etkisi ile kentlerin fiziksel ve sosyal yapısında meydana gelen değişimler, küreselleşmenin mimarlıkla oluşturduğu arakesitler düzleminde tanımlanmaktadır. Araştırmanın temel eğilimi küreselleşmeyi tarihsel ve modern bir süreç olarak kabul ederek sonuçta sadece olumlu veya olumsuz bir yargıya ulaşmak değil, yaşanan değişim sürecini bütün yönleriyle irdelemek üzerine odaklanmıştır. Araştırmada da betimlenmeye çalışıldığı gibi küreselleşmenin kentlerle ve mimarlıkla olan bağlantısının çok katmanlı bir ilişkiler ağı içermesi nedeniyle bu karar alınmıştır. Mimarlığın 'inekanla' olan ilişkisi, farklı mekanizmaların etkileşimi sonucunda gelişen bir algoritma ortaya çıkarmaktadır. Kent bu algoritmada, mimarın üzerinde çalıştığı ürünün nesnesi, ölçeği ve söylemi ile bağlantılı olarak en önemli veri alanını oluşturmaktadır. Bu bağlamda küreselleşme sürecinde giderek daha fazla önem kazanan ve değişen kentlere dair tanımların yeniden kodlanması ve küreselleşmenin neleri içerdiğini anlamak gerekmektedir. Küreselleşme, en temel anlamıyla, kapitalizmin etkisi altında fınans kapitalin dolaşım döngüsünün tek tek ülkeler düzeyinde değil, tüm dünya üzerinde gerçekleşmesidir. Bu dolaşım beraberinde birçok etkileşimi de taşımaktadır. Öncelikle ulus-devlet kavramı değişime uğramakta ve bu değişimle kentler ön plana çıkmaktadır. Hızla metropolleşmeye başlayan büyük kentlerde ve genel olarak tüm dünya üzerinde, küreselleşmenin etkisi ile gelişen iletişim, bilişim ve ulaşım teknolojileri insan ve bilgi sirkülasyonunu artırmakta ve kolaylaştırmaktadır. Bu süreç fiziksel çevre ile birlikte kamusal alanın da değişimine neden olmaktadır. Yaşam alanlarının, alışkanlıkların, ideolojilerin, kültürün ve genel olarak kentlere dair referansların değişime uğradığı bu süreçte küreselleşen kentler ve mimarlık üzerine yapılan çalışmanın temel kurgusu giriş ve sonuç bölümleri dışında iki ana bölüm ve bu bölümler içinde yer alan dört katmandan oluşmaktadır: İkinci bölüm birinci katmanda sürecin çerçevesini oluşturacak şekilde küreselleşmenin teorileri, dinamikleri ve paradoksları tanımlanmaktadır. İkinci bölüm ikinci katmanda küreselleşmenin kentle ve mimarlıkla olan ilişkisini tanımlayacak şekilde kentlerin ön plana çıkışı tartışılmaktadır. İkinci bölüm Üçüncü katmanda ise küreselleşen kent ve mimarlık ilişkisi tanımlanmaktadır. Üçüncü bölüm ve dördüncü katmanda küreselleşme sürecinde kentleri ve mimarlığı etkileyen kavramlar yer almaktadır. Bu kavramlar: Yerellik, aynılaşma, zaman ve mekan değişimi, yalıtım ve erişim' dir. Bu yapı içinde, genel tanımlardan kavramlara doğru bir evrimleşme ve ikinci bölümde yer alan katmanların üçüncü bölümdeki kavramlara süperpoze edilmesi söz konusudur. Çalışmada, kavramsal kurgu ile paralel olarak kullanılan görsel malzeme, daha çok küreselleşme ve kentlerin değişim sürecinin algılanmasında etkin olduğu düşünülen imajlar ve göstergelerden meydana gelmektedir.
Kent ve mimarlığın stratejik taktik ve operasyonel düzeylerde tartışılması

Teknolojinin hızla gelişmesi, dijital tabanlı tasarım yöntemlerinin sınırlarının genişletilmesi, farklı üretim modelleri ve yeni mekan alternatiflerinin hızla üretilmesi, kentlerin ve gündelik yaşam pratiklerinin, hızlı dönüşümünü başlatır ve güçlendirir. Kentlerde, biçimsel olarak yaşanan bu dönüşüm, aynı zamanda, sosyo-psikolojik ve sosyo-kültürel anlamda, bir değişimi hızlandırır. Modernizmle birlikte gelen yabancılaşma, yersizleşme kavramlarının metropol kentlerle birlikte gelişmesi, kentlerin sosyal/psikolojik değişiminin sonucudur. Biçimsel anlamda da yeni mekan arayışları, kuramsal alanda ve pratik alanda karşımıza çıkmaktadır. Bir mimari probleme/duruma karşı, bugün, 'pozisyon alınmalı'dır. Günün değişen ve dönüşen yapısı ile mücadele etmek için, 'alternatif/yaratıcı fikirler ve stratejiler' üretilmeli; kentlerin dönüşüm ve yenileme sürecine katkı sağlayabilecek alanlarda tasarımlar geliştirilmeli; biçimsel tasarımın önerilmesinden ziyade, kentsel planlamanın stratejisini/metadolojisini/kuramsal alt yapısını oluşturmak amaçlanmalıdır. Bu anlamda, kentsel/mimari tasarımın geleceğini öngörebilmek için, bugün, bitmiş projeler ya da çalışmalar sunmanın yerine stratejiler geliştirmenin, stratejik planlamanın önemi vurgulanmalıdır. Çağımızda gerçekleşen her türlü değişim ve dönüşüm, mimarlık pratiğini doğrudan etkilemekte olup, bu değişim ile baş etmenin yollarından birisinin de, mimari tasarıma, tasarlama ve representasyonuna stratejik yaklaşılması ve taktikler geliştirerek tasarım stratejilerinin oluşturulması; bu taktik ve stratejik kararların da operasyona dönüştürülmesinin sağlanması olduğu düşünülmektedir. Bu tez kapsamında, kavram olarak strateji, mimarın ve paydaşlarının elindeki bir tasarım aracı iken, taktikler ise, mimarın stratejilere ulaşmak için kullandığı araçlar olup, aynı zamanda, kent kullanıcısının zaman içerisinde geliştirdiği kamusal alanı kullanma biçimleridir. Kavramsal olarak operasyon/operatif olan ise, tasarım sürecinin ve mekanı tarifleyecek eylemin tasarlanması ve tasarımın eyleme geçirilmesidir. Günümüzde 'Stratejik Mimarlık' başlığı altında tartışılan 'mimarlıkta stratejik planlama ve tasarlama' açılımlarının geliştirilmesi yönünde çalışmalar yapılmalıdır. Bu çalışmada, günümüz kentlerinin kontrolsüz, önü alınamaz şekilde, biçimsiz ve içerikten yoksun, kendi halinde gelişmesi ile mücadele etmenin, salt stratejik tasarlama ile yapılamayacağı öngörülmektedir. Eksik kalan stratejik planlama ve tasarlama çalışmalarının tamamlanması ve geliştirilmesi için, yeni kentsel tasarlama taktikleri geliştirerek, geleceğe dönük stratejileri daha özgün ve başarılı kılacak operatif yaklaşımların geliştirilmesinin gerekliliği vurgulanmalı; stratejik, taktik ve operatif düzeylerde kent ile mücadele edilmeli; kente müdahalenin bu bağlamda tartışılması gerektiği benimsenmelidir.
Sürdürülebilir turizm bağlamında taşıma kapasitesi: Ayvalık örneği

Turizmin temel çekiciliğini oluşturan doğal, tarihi ve kültürel kaynakların sürdürülebilmesi, koruma-kullanma dengesi içinde kullanılması ve gelecek nesillere aktarılması turizm faaliyetlerinin sürekliliğini belirleyen temel unsurlardır. Sürdürülebilir turizm tanımlarında ve prensiplerinde yer alan bu unsurların gerçekleşmesinin en önemli koşulu, turistik bölgenin taşıma kapasitesine uygun türde ve sayıda turistik gelişmelere izin verilmesine bağlıdır. Hazırlanan bu tez çalışmasında, sürdürülebilir turizm ve taşıma kapasitesi kavramları üzerine yapılan araştırmaların ortaya koydukları kavramsal çerçeve üzerinden, turizmin Ayvalık bölgesine olumlu ve olumsuz etkileri araştırılmış ve turist yoğunluğunun bölgenin turizm taşıma kapasitesinin üstünde olup olmadığı değerlendirilmiştir. Tez çalışmasının ikinci bölümünde, sürdürülebilir turizm ve taşıma kapasitesi kavramları incelendikten sonra, üçüncü bölümde Ayvalık ile ilgili genel bilgilere ve yapılan anket çalışmalarına yer verilmiştir. Ayvalık'ta yerli nüfus ve turistlerle yapılan iki ayrı anket çalışmasıyla katılımcıların bölgedeki turizm gelişimi ile ilgili memnuniyet seviyeleri belirlenerek, Ayvalık'ın sosyal ve çevresel taşıma kapasitesi hakkında sonuçlar ayrıntılı olarak değerlendirilmiştir. Tez çalışmasının son bölümünde ise, araştırmadan elde edilen bulgulara göre Ayvalık turizm alanının sosyal ve çevresel taşıma kapasitesi sınırlarını aştığı ve katılımcıların bölgenin turizm gelişiminden memnun olmadığı anlaşılmıştır. Bu durumun sürdürülebilir turizmin ilke ve amaçlarına aykırı olduğu ve uzun dönemde Ayvalık turizminin sürdürülebilirliğini olumsuz etkileyeceği tespit edilmiştir. Sonuç olarak geliştirilen önerilerin Ayvalık turizminin sürdürülebilirliğine fayda sağlayıcı turizm planlamalarına referans olması hedeflenmiştir.
Mimarlıkta sanatsal iletişim ve çağdaş Türk konutu

Bu araştırmada, mimarlığın bir sanat olduğu, dolayısıyla bir anlatımı olduğu öngörüsüyle, Türkiye'de mimarlarımızın kullandığı anlatım yöntemleri ve bunların halkımız tararından ne kadar algılandığı, kısacası Türkiye'de mimarlıkta iletişimin boyutları araştırılmıştır. Toplumla mimar arasındaki iletişimin en yoğun yaşanabileceği konu olarak konut, Ankara'nın Bahçelievler bölgesinde ele alınmıştır. Mimarlıkta sanatsal iletişim, üç yönüyle, yani anlatan, algılayan ve anlatım aracı olarak seçilen konutlar açısından incelenmiştir. Bu incelemeler sonucunda, mimarlar da dahil olmak üzere toplumumuzun, mimarlığı sanat olarak gördüğü, ama mimarlığın kullanım yönünün, sanat yönünden her zaman önce geldiği, yani ülkemizde mimarlık aracılığıyla sanatsal bir iletişimin gerçekleşemediği anlaşılmıştır. Fakat başarılı mimari örneklerle toplumun iletişime katılabileceğinin ipuçları da alınmıştır.
Modernizmin revizyonu bağlamında geleneğin ihyası

Bu çalışmada İkinci Dünya Savaşı sonrası modernist mimarların, modernizmin eksik yanlarını tespit edip gelenekten yararlanarak çözümler üretmesi konu edilmiştir. Araştırma seri üretim ve standartlaşmanın yaygınlaştığı 1950 sonrasında yaşanan dönemde modern mimarların üsluplarını geliştirirken geleneksel mimariyle uzlaşma çabalarını araştırmaktadır. Bu amaç doğrultusunda, İkinci Dünya savaşının yıkıcı etkileri ve endüstrideki üretimin artmasından sonra oluşan biçim zenginliği döneminde mimari üsluplarını geliştiren altı mimar seçilmiştir. Farklı ülkelerde yaşamış olan bu mimarların ortak noktası uluslararsı üsluba karşı geliştirdikleri gelenekten beslenen mimarileridir. Bu bağlamda, tezin ilk bölümünde, 20. yüzyılın sosyo-ekonomik ve mimarlık ortamı irdelenmiştir. Bu bölümün amacı tez kapsamında incelenen mimarların yapılarını ve düşüncelerini anlamak için bir altlık oluşturmaktır. Bu bağlamda İkinci Dünya Savaşı öncesi modern mimarinin nasıl gelenekten koptuğu araştırılmıştır. Bölüm sonucunda, modern mimari dönemin başında mimarların geleneksel yapım yöntemleri ve tekniklerinden yararlanmalarına rağmen kullanım şekilleri ve amaçları doğrultusunda geleneği bağlamından kopararak yeni bir tasarım yaklaşımı icat ettikleri görülmektedir. İkinci bölümde ise, İkinci Dünya Savaşı sonrasında yeni teknik ve mazemeleri sorgulamaya başlayan neslin mimariyi anlamlandırmak ve revize etmek maksadıyla yaptıkları çalışmalar konu edilmiştir. Modern mimarinin rasyonel kuralarının aksine mimarideki sembolik dili geri getirmek için gelenekseli araştırmaları konu edilmiştir. Tez kapsamında, geleneğin ve arkaik mimarinin, Modernizmin revizyonu bağlamında nasıl kullanıldığını dünya kapsamında anlayabilmek için farklı coğrafyalardan mimarlar seçilerek, mimarların yapıları ve metinleri incelenmiştir. Buradaki amaç, mimarların bulundukları ülkenin şartlarıyla modern mimariyi nasıl birleştirdiği ve geleneksel mimari söylemleri ne amaçla kullandıklarını analiz edebilmektir. Le Corbusier, Louis Kahn, Aldo van Eyck, Charles Correa, Hassan Fathy ve Turgut Cansever; 1950 sonrası geleneğe yönelen moder mimari ortamının analizi kapsamında seçilen mimarlardır. Özellikle bu mimarların seçilme sebebi, Modernizmi farklı amaçlarla kullanmalarıdır. Bu şekilde, mimarların yapıları ve söylemleri kıyaslanacak, benzer ve farklı yönleri açığa çıkarılmaya çalışılacaktır. Tezin üçüncü bölümünde ise mimarların yapıları düzen, anıtsallık ve kozmoloji kavramları bağlamında incelenecektir. Böylece, farklı kültürlerden gelen mimarların yapılarında ortak yönler belirginleştirilerek gelenekle olan bağı kurulmaya çalışılmıştır. Sonuç olarak, tez kapsamında modernist mimarların İkinci Dünya Savaşı öncesi, sadece yeni teknik ve malzemelerin önemsendiği mimarilerde, konut ihtiyacını hızlı bir şekilde karşılamak için sosyal ilişkiler ve aidiyet duygusu göz ardı edilmiştir. Modern mimarinin ilk örneklerini inceleme fırsatı bulan İkinci Dünya Savaşı sonrası genç nesil, modern mimariyi geleneği araç olarak kullarak dengelemeye çalışmıştır.
Yapı dışı kabuğunda kullanılan metal yüzeyli sandviç paneller ve seçim modeli

On sekizinci yüzyılda başlayan endüstri devrimi ile yapı ürünlerinin türü, üretimi ve tüketimi değişmiştir; böylece, önceleri az sayıda olan yapı ürünlerinin seçimi daha karmaşık bir hale gelmiştir. Bileşenlerinde tek başına bulunmayan daha üstün özellikler elde etmek için, en az iki farklı malzemenin bir araya getirilmesiyle oluşturulan kompozit malzemelerin gelişimi de endüstri devrimi sonrasında olmuştur. Kompozit malzeme; taneciklerle güçlendirilmiş, tanelerle donatılı, liflerle donatılı ve tabakalı kompozit malzeme olmak üzere dört guruba ayrılabilir. Çeşitli yönlerden farklılıklar gösteren tabakaların bir araya getirilmesiyle oluşturulan sandviç kompozitler, tabakalı kompozitlerin özel bir türüdür. Genel olarak, iki adet ince, sert ve güçlü yüzey ve bu yüzeylere göre daha kaim, hafif ve nispeten daha zayıf bir özün birleşmesinden meydana gelen sandviç kompozitlerin kullanılma amaçlan yapısall performansı geliştirmektir. Geniş bir kullanım alam olan sandviç kompozitler, düşük ağırlıklarına rağmen yüksek yük taşıma kapasitesine sahip olan yalıtımlı sandviç paneller şeklinde yapı dış kabuğunda kullamlmaktadırlar. Bu çalışmada; öncelikle kompozit ürün tanımı ve sınıflaması ele alınarak sandviç kompozitler genel olarak incelenmişlerdir. Daha sonra, yapı dış kabuğunda kullanılan sandviç panel sınıflaması yapılarak, bu panellerin strüktürel özellikleri ve üretimlerine değinilerek çeşitli sandviç panel uygulamaları incelenmiştir. Son olarak, sandviç panel seçimine yardımcı olacak bir performans modeli oluşturularak, malzeme özellik tabloları yardımı ile sandviç panel seçimine bir alternatif oluşturulmuştur. Model, aralarında seçim yapılacak olan malzemelerin, fiziksel, mekanik, ekonomik ve estetik özelliklerini inceleyerek, kullanım amacına en uygun malzemenin ön plana çıkarılmasını amaçlamaktadır. Model detaylı bir şekilde açıklanmış ve işleyişi bir örnekle gösterilmiştir.